Хойники

Хойники (белар. Хо́йнікі) — Беларусь Республикасының Гомель облысындағы қала. Хойники ауданының әкімшілік орталығы. Хойники халқының саны 2026 жылғы жағдай бойынша 13 320 адамды құрады. Хойники Беларусьтегі 100 қаланың бірі және Беларусьтегі халық саны бойынша 59-шы орында. Географиялық сипаттамасы Ол аймақтықтың оңтүстік-шығыс бөлігін, Полесье мемлекеттік радиациялық-экологиялық қорығының солтүстігін алып жатыр. Бұл Василевичиден басталатын теміржолдың Брест-Гомель желісінен тарайтын соңғы нүктесі. Ол Хойникиден Речицаға қарай Гомельге баратын R33 тас жолының және Калинковичиден Украина шекарасына баратын R35 тас жолының түйіскен жерінде орналасқан. Бұл тас жолдар оны жақын маңдағы Мозырь, Калинковичи, Брахин және Речица қалаларымен байланыстырады. Қала шығыс және солтүстік жағынан қарағайлы ормандармен қоршалған. Тарихы Хойники жазбаша дереккөздерде алғаш рет 1532 жылы Брагин ауданындағы ауыл ретінде аталған. XVII ғасырдың бірінші жартысында ауыл иелері, Вишневецкий князьдері, Квеся өзенінің батпақты алқабында Хойникиде қорғаныс қамалы салған, ол XVIII ғасырға дейін сақталған. 1793 жылы Польша-Литва Достастығының екінші бөлінуінің нәтижесінде Хойники Ресей империясының құрамына кірді. 1897 жылғы Ресей империясының санағы бойынша, Хойникиде шамамен 2700 адам болған. Қалада екі спирт зауыты, ағаш кесетін зауыт, темір зауыты, екі су диірмені, екі мектеп, дүкен және қонақ үйлер болған. 1919 жылы Хойники РСФСР құрамына кірді. 1926 жылы Беларусь КСР-нің екінші рет бірігуі нәтижесінде қала қайтадан Беларусь құрамына кіріп, аудан орталығына айналды. Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін қала халқының саны шамамен 3500 болды. Хойники 1941 жылы 25 тамызда нацистік басқыншылар басып алды. Аудан неміс оккупациясы кезінде қатты зардап шекті. Хойники 1943 жылы 24 қарашада Бірінші Беларусь майданының әскерлері нацистерден азат етті. Соғыстан кейін қала жақын маңдағы ауылдар мен кенттердің қосылуы нәтижесінде белсенді түрде дамып, кеңейе түсті. 1954 жылы ол Гомель облысының құрамына кірді. 1967 жылы 10 қарашада Хойники қалалық типтегі кенті аудандық бағынысты қалаға айналды. 1970 жылы онда 9500 тұрғын болды. 1986 жылдың соңына қарай аудан халқының саны 45 900 адамды құрады. 1972 жылы Хойники қаласына Волоки ауылы, Заболотье ауылы және Первомайск кенті қосылды. 1989 жылы Настоле және Чирвоная Нива (бұрынғы Лентерня) қосылды. 1995 жылдың 20 қазанында ортақ әкімшілік орталығы бар Хойники ауданы мен Хойники қаласының әкімшілік бөлімшелері бірыңғай әкімшілік бөлімшеге — Хойники ауданына біріктірілді. Экономикасы және инфрақұрылымы Хойники — ауданның әкімшілік, экономикалық және мәдени орталығы. Қалада Гомель Гидропривод зауытының филиалы, консервілеу зауыты, жем зауыты, май зауыты, шымтезек брикет зауыты, темірбетон зауыты, автомобиль жөндеу шеберханасы орналасқан. Қалада төрт балабақша, төрт мектеп, соның ішінде гимназия, Хойники мемлекеттік колледжі, мектепке дейінгі балаларды дамыту орталығы, балалар мен жасөспірімдер шығармашылығы орталығы, түзету-дамытушылық білім беру және оңалту орталығы және әлеуметтік-педагогикалық орталық бар. 2 мәдени орталық, шығармашылық орталығы, қолөнер үйі, 4 кітапхана жұмыс жасайды. Көрікті жерлері Хойники қаласында археологиялық олжалардан бастап жергілікті тұрғындардың өміріне дейінгі аймақтың мыңжылдық тарихы туралы экспонаттар жинақталған Хойник өлкетану мұражайы бар. Мұражай орталықта орналасқан және отбасылық сапарлар үшін тамаша интерактивті экскурсияларды ұсынады. Оның жанында XIX ғасырда салынған Покровская православие шіркеуі, әдемі ағаш әшекейлері және қаланың панорамалары ашылатын қоңырау мұнарасы бар. Беларуссиядағы діни төзімділіктің жарқын мысалы ретінде қызмет ететін барокко элементтері бар XVIII ғасырдағы католиктік ғибадатхана — Бикеш Марияның шіркеуін көруге болады. Табиғат әуесқойлары үшін Припять өзенінің жанындағы саябақта серуендеу қолайлы. Хойникиде сонымен қатар Ұлы Отан соғысына арналған мемориалдар және дәстүрлі Беларусь тағамдары бар жайлы кафелер бар. Галерея Дереккөздер