Цэнтральны дом афіцэраў (Мінск)

Цэнтральны Дом афіцэраў Узброеных Сіл Рэспублікі Беларусь ў Мінску (першапачаткова Дом Чырвонай Арміі) — помнік савецкага постканструктывізму міжваеннага перыяду аўтарства Іосіфа Лангбарда. Будаўніцтва Дому Чырвонай Арміі было распачата ў 1934 годзе на месцы колішняга архіерэйскага падвор'я ў Мінску на колішняй вуліцы Скобелеўскай (цяпер Чырвонаармейскай). Новы гмах узводзіўся з выкарыстаннем падмуркаў і сценаў былога падвор'я, таму збудаванне мае цікавае вырашэнне: галоўны фасад упрыгожаны магутнымі паўкруглымі пілястрамі на флангах мае два магутныя рызаліты. Унутры будынка размешчана вялікая колькасць досыць прасторных памяшканняў: тэатральная зала, кіназала, басейн (першы ў Мінску) і іншыя. У студзені 1946 года ў Доме афіцэраў праходізілі пасяджэнні судовага працэсу над нямецкімі ваеннымі злачынцамі. Фотагалерэя Зноскі Літаратура Архітэктура Беларусі : энцыкл. давед. – Мн., 1993. – С. 49. Беларуская энцыклапедыя. Т. 6. – Мн., 1998. Республика Беларусь. Т. 3 : энциклопедия. – Мн., 2005. Спасылкі На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Цэнтральны дом афіцэраў (Мінск) Фота на сайце Мінск стары і новы Архівавана 15 лютага 2009. Цэнтральны дом афіцэраў (Мінск) на сайце «Архіварта»