Добруш

Добруш (белар. До́бруш) — Беларусь Республикасының Гомель облысындағы аудандық бағыныстағы қала, Добруш ауданының әкімшілік орталығы. Добруш халқының саны 2026 жылғы жағдай бойынша 18 183 адамды құрады. Добруш — Беларусьтегі 100 қаланың бірі және халық саны бойынша Беларусьте 42-ші орында. Географиялық сипаттамасы Республиканың оңтүстік-шығысында, Беларусь-Ресей шекарасына жақын жерде, Ипут өзенінің бойында, Гомельден 30 км және Минскіден 325 км қашықтықта орналасқан. Қала арқылы М1 тас жолы (Селище - Гомель - Кобрин) және P124 жолы (Ветка - Добруш - Тереховка - Веселовка) өтеді. Добрушта Гомель - Унеча (Ресей) желісінде де осындай атаудағы теміржол стансасаы бар. Тарихы Бұл тыныш және жайлы қаланың бай тарихы бар. Қала туралы алғашқы жазбаша дерек Гомель бекінісінің мүлкінің тізімдемесінде кездеседі, ол кезде бұл аймақ Литва Герцогтігінің құрамына кірген. Ежелгі уақытта желкендер мен арқандар осында жасалған. 1772 жылы Польша-Литва Достастығының бірінші бөлінуінің нәтижесінде Добруш Ресей империясының құрамына кірді. 1775 жылы Ресей императрицасы II Екатерина Добруштың меншігін фельдмаршал П.Румянцев-Задунайскийге берді, ол онда зығыр және кенеп фабрикасын, ұн диірменін және қант зауытын салды. 1834 жылы Добруш аймағы Паскевичтер отбасының меншігіне өтті. Олардың есімі Добрушта қағаз фабрикасының құрылуымен байланысты. Гомель-Брянск теміржолының салынуы аймақта тұрақты жолаушылар мен жүк тасымалының бастамасы болды. 1887 жылы Добрушта осы аттас теміржол стансасы ашылды. Қалада екі негізгі кәсіпорын бар: 1880 жылдан бері жұмыс істеп келе жатқан қағаз фабрикасы және фарфор фабрикасы. Фарфор фабрикасы алғашқы өнімін 1978 жылы шығарып, бүгінгі күнге дейін жұмыс істеп тұр. Бұл Беларусьтегі фарфор ыдыс-аяқтарының жалғыз өндірушісі. Қағаз фабрикасы кешені — ХХ ғасырдың басындағы өнеркәсіптік сәулет өнерінің ескерткіші. Ұлы Отан соғысы кезінде қала 1941 жылы 22 тамызда басып алынды. Нацистік басқыншылар Добруш пен оның айналасындағы аумақта 321 адамды өлтірді. Добруш 1943 жылы 10 қазанда Гомель бағытындағы операция кезінде Орталық майданның 48-ші армиясының (2-ші құрама) 42-ші атқыштар корпусының 73-ші атқыштар дивизиясының (генерал-майор Д.И.Смирнов) бөлігімен азат етілді. 1957 жылы 16 мамырда Жгуна-Будинский ауылдық кеңесінің құрамына кіретін Водопад ауылы қала шекарасына қосылды. 1963 жылы наурызда ол аудандық бағыныстағы қала мәртебесін алды. Экономикасы және инфрақұрылымы Бүгінгі таңда Добруш ауданның әкімшілік, экономикалық және мәдени орталығы болып табылады. Қаланың ең танымал кәсіпорны — «Герой Труда» қағаз фабрикасы, ал фарфор фабрикасы, май зауыты және наубайханасы да өз өнімдерімен танымал. Добруш аумағында 4 жалпы білім беру мектебі, 1 спорт залы, 7 мектепке дейінгі білім беру мекемесі, «Добруш аудандық балалар мен жасөспірімдер спорт мектебі» мемлекеттік мекемесінің спорт базасы, «Добруш балалар өнер мектебі» мемлекеттік білім беру мекемесі және «Добруш мемлекеттік политехникалық колледжі» білім беру мекемесі орналасқан. Қалада Добруш облыстық мәдениет сарайы, «Мелиоратор» қоғамдық орталығы және Добруш әлеуметтік-мәдени орталығы орналасқан. Добрушта сондай-ақ облыстық балалар кітапханасы бар. Добруш облыстық тарихи-өлкетану мұражайы 2002 жылдан бері жұмыс істейді. Көрікті жерлері Добруш аудандық тарихи-өлкетану мұражайы 2007 жылы XIX ғасырдағы ғимаратта ашылды. Көрмеде аймақтың тарихы, халықтық рәсімдер және фарфор зауытының өнімдері көрсетілген. Мұражайдың алдында Ф.Паскевичке ескерткіш бар. Қала «он үш көпір қаласы» немесе «Беларусь Венециясы» деп аталады, себебі Ипут өзені көптеген көпірлермен (XIX ғасырдағы Бауман көпірі және Мыңжылдық жаяу жүргіншілер көпірі) байланысқан аралдарды құрайтын тармақтарға бөлініп, тармақталған. Басқа көрікті жерлерге қала орталығындағы жазушы Иван Шамякинге арналған ескерткіш жатады. Ипут өзеніндегі «Арал» туристік аймағы демалыс және қайықпен серуендеуді ұсынады. Добруш Гомель облысының «Алтын сақина» туристік бағытына кіреді. Галерея Дереккөздер