Касцёл Унебаўзяцця Найсвяцейшай Дзевы Марыі (Адамавічы)

Касцёл Святой Тэклі ці Касцёл Ушэсця Дзевы Марыі — помнік архітэктуры класіцызму ў в. Адамавічы Гродзенскага раёна. Гісторыя У 1582 годзе была створана рымска-каталіцкая парафія ў Ліпску, да якой належалі вернікі з Адамавічаў. Пасля гэтыя землі ўвайшлі ў склад Усходняй Прусіі. У 1799 годзе, калі колькасць вернікаў пачала ўсё больш расці, паўстаў праект утварэння парафіі ў Адамавічах. Прускі кароль загадаў уключыць сюды вёскі Сакольскай, Адэльскай парафій і Кузніцы. Першы касцёл Унебаўзяцця Найсвяцейшай Дзевы Марыі паўстаў у 1800 годзе на сродкі парафіян. Будынак быў узведзены з драўніны і накрыты гонтамі. На даху знаходзіўся драўляны купал з жалезным крыжам, а ў сярэдзіне купала вісеў невялікі звон. У франтоне касцёла быў бабінец, таксама накрыты гонтамі. У галоўным алтары знаходзіўся табэрнакулюм, выкананы з паліхраміраванай драўніны. У 1824 годзе дах касцёла накрылі чарапіцай, якая не была пакрыта вапнай, таму вада пранікла ўнутр будынка і разбурыла яго. 27 ліпеня 1854 года быў умураваны вуглавы камень пад новую святыню. Новы касцёл меў быць пабудаваны агульным коштам ураду і парафіян. Сённяшні касцёл збудаваны з цэглы, будаўніцтва было закончана ў 1855 годзе. Падчас Другой сусветнай вайны касцёл часткова знішчаны. Цалкам былі разбураны вежа, хоры і старадаўнія арганы. У 1950-56 гады ў касцёле не было святара. Ксёндз Казімір Арлоўскі знаходзіўся ў турме, а пасля выхаду з яе ўлады перашкаджалі яму выконваць працу. У 1994 годзе касцёл быў адноўлены. Архітэктура Аб’ёмна-прасторавая кампазіцыя храма сплучае прамавугольны аб’ём, накрыты вальмавым дахам. Над асноўным аб’ёмам над яго франтальным фасадам квадратная ў плане двух’ярусная чацверыковая званіца, завершаная чатырохгранным шатром. Над арачным парталам цэнтральнага увахода скульптурная выява Святой Тэклі — патранесы касцёла. Гладкія атынкаваныя і пабеленыя фасады пазбаўлены архітэктурнага дэкору. Сцены храма атынкаваны, дэкарыраваны пілястрамі, аконныя праёмы арачныя ў ліштвах. Касцёл абнесены бутавай агароджай з вуглавымі капліцамі і 3-слупавай брамай, абсаджаны невялікім скверам. Інтэр’ер Інтэр’ер зальны. Унутраная прастора падзелена арачнымі прасветамі на малітоўную залу, апсіду з бакавымі сакрысціямі, над 3-камерным нартэксам хоры. У храме тры стукавыя алтары, насычаныя класічнай ордэрнай пластыкай са скульптурамі анёлаў, узнятымі пад плоскую столь. У Адамавіцкім касцёле знаходзіцца можа адзіная ікона ў стылі мадэрн (сецэсіі) на Гродзеншчыне, якую напісаў у 1940 мастак Глогер — абраз высокага эстэтычнага ўзроўню. Зноскі Літаратура Адамавіцкі касцёл Тэклі // Архітэктура Беларусі: Энцыклапедычны даведнік / Беларус. Энцыкл.; Рэдкал.: А. А. Воінаў і інш. — Мн.: БелЭн, 1993. — 620 с. — 10 000 экз. — ISBN 5-85700-078-5. Кулагін А. М. Каталіцкія храмы на Беларусі: Энцыкл. даведнік / А. М. Кулагін; маст. І. І. Бокі. — 2-е выд. — Мн.: БелЭн, 2001.— 216 с.: іл. ISBN 985-11-0199-0. Спасылкі Касцёл Унебаўзяцця Найсвяцейшай Дзевы Марыі (Адамавічы) на сайце Radzima.org Касцёл Унебаўзяцця Найсвяцейшай Дзевы Марыі (Адамавічы) на сайце Глобус Беларусі (руск.) Касцёл Унебаўзяцця Найсвяцейшай Дзевы Марыі (Адамавічы) на сайце Catholic.by (бел.) slowo.grodnensis.by