Ліпінкі

Лі́пінкі — вёска ў Беларусі, каля ракі Бугу. Уваходзяць у склад Дамачаўскага сельсавету Берасьцейскага раёну Берасьцейскай вобласьці. Знаходзяцца за 55 км ад Берасьця, за 14 км ад чыгуначнай станцыі Дубіца, каля аўтамабільнай дарогі Берасьце — Тамашоўка. Гісторыя У XIX ст. вёска Ліпінкі была ў Берасьцейскім павеце Гарадзенскай губэрні Расейскай імпэрыі, ваходзіла ў склад маёнтку Дамачава. На 1858 год вёска была ў валоданьні князя Вітгенштэйна. На 1876 год у Ліпінках быў 71 двор, у Дамачаўскай воласьці Берасьцейскага павету. Паводле вынікаў перапісу 1897 году, у вёсцы быў хлебазапасны магазын. 25 сакавіка 1918 году згодна з Трэцяй Устаўной граматай Ліпінкі абвяшчаліся часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 году ў адпаведнасьці з пастановай І зьезду КП(б) Беларусі яны ўвайшлі ў склад Беларускай ССР, у Берасьцейскі павет («падраён») Баранавіцкага раёну. Згодна з Рыскай мірнай дамовай 1921 году Ліпінкі апынуліся ў складзе міжваеннай Польскай Рэспублікі, у Дамачаўскай гміне Берасьцейскага павету Палескага ваяводзтва. На 30 верасьня 1921 году тут было 22 двары. У 1939 годзе Ліпінкі ўвайшлі ў БССР, у складзе Берасьцейскай вобласьці. На 1940 год у вёсцы было 70 двароў. У нямецка-савецкую вайну гітлераўцы загубілі 26 жыхароў, 8 вяскоўцаў загінулі на фронце. У 1948 годзе савецкія ўлады арганізавалі калгас імя Жданава. з 1989 году ў калгасе «Беларусь». На 1997 год у Ліпінках было 83 гаспадарк, у складзе адкрытага акцыянэрнага таварыства «Брэстрайаграсэрвіс» (цэнтар — мястэчка Дамачава). На 2005 год — 62 гаспадаркі. Насельніцтва XIX стагодзьдзе: 1858 год — 96 сялянскіх душ; 1876 год — 552 чал.; 1897 год — 348 чал. XX стагодзьдзе: 1921 год — 162 чал.; 1940 год — 212 чал.; 1959 год — 342 чал.; 1970 год — 378 чал.; 1997 год — 180 чал.; 1999 год — 191 чал. XXI стагодзьдзе: 2005 год — 131 чал.; 2010 год — 129 чал. Крыніцы