Մինսկի մարզ

Մինսկի մարզը (բելառուս․՝ Мінская вобласць), մարզ Բելառուսի Հանրապետության կենտրոնական մասում։ Կազմավորվել է 1938 թվականի հունվարի 15-ին Սահմանադրության փոփոխության և լրացման մասին 15.01.1938-ի ԽՍՀՄ օրենքով։ Սահմանակցում է Բելառուսի բոլոր մարզերին, որի պատճատով միակ մարզն է, որը պետական սահման ելք չունի։ Վարչական կենտրոնը Մինսկ քաղաքն է, որը չի մտնում մարզի կազմի մեջ։ Բնակչությունը՝ 1, 422 000 մարդ (2009)։ Աշխարհագրություն Տարածքը Առանց Մինսկ քաղաքի տարածքը 39 854 կմ² է։ Մարզը Բելառուսի կենտրոնական մասում է։ Ամենամեծ երկարությունը հյուսիսից հարավ 315 կմ է, արևմուտքից արևելք՝ 240 կմ։ Տարածքը, ներառած նաև Մինսկը, 40 196 կմ² է (Բելառուսի տարածքի 19,4 %-ը)։ Մարզի և ամբողջ երկրի ամենաբարձր կետը Ձերժինսկայա լեռն է (345 մետր՝ ծովի մակարդակից)։ Ջրային համակարգը Առավել խոշոր գետերն են Բերեզինան, Նեմանը և Վիլիան։ Մարզում կան մոտ 60 խոշոր լճեր ավելի քան 0,1 կմ² մակերեսով։ Ամենամեծ լիճը Նարոչն է, որի մակերեսը 80 կմ², ամենամեծ խորությունը՝ 24,8 մետր։ Կլիմա Մինսկի մարզում կլիման չափավոր-չորային է։ Միջին ջերմաստիճանը հունվարին −6,8 °C է, իսկ հուլիսին՝ +17,5 °C. Բուսականությունը 2018 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ Մինսկի մարզի 38,4% ծածկված է անտառներով։ Մարզի չորս շրջանների կեսից ավելին անտառապատ է՝ Բերեզինի շրջան (50,8%), Բորիսովի շրջան (51,5%), Կրուպկի շրջան (50,7%), Ստարոդարոժի շրջան (50,5%)։ Մինսկի մարզում ամենաքիչ անտառները Նեսվիժի շրջանում (11,1%) է։ Քիչ են անտառները նաև Կոպիլի շրջանում (18,1%) և Սլուցկի շրջանում (22,1%)։ Պատմություն Տես նաև Բելառուսի վարչական բաժանում Ծանոթագրություններ