Εθνικό Πάρκο Μπελοβέσκαγια Πούσια

Το Εθνικό Πάρκο Μπελοβέσκαγια Πούσια (ρωσικά: Национальный парк «Беловежская пуща», λευκορωσικά: Нацыянальны парк Белавежская пушча‎‎) είναι ένας εθνικός δρυμός στο εσωτερικό τμήμα της περιοχής Μπρεστ (περιφέρειες Kamyanyets και Pruzhany) και της περιοχής Γκρόντνο (περιφέρεια Svislach) στη Λευκορωσία δίπλα στα σύνορα της χώρας με την Πολωνία. Από το 1992, ο εθικός δρυμός είναι ένα διατηρητέα περιοχή και αποτελεί μέρος του Δάσους Μπιαλοβιέζα, που είναι μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO. Πρόκειται για το τελευταίο παρθένο δάσος των ευρωπαϊκών δασικών εκτάσεων που κάποτε εκτείνονταν στην ευρωπαϊκή πεδιάδα. Εκεί κατοικεί μεγάλο τμήμα του πληθυσμού του ευρωπαϊκού βίσονα, του βαρύτερου χερσαίου ζώου όλης της ηπείρου. Τα σύνορα μεταξύ των δύο χωρών διασχίζουν το Εθνικό Πάρκο της Μπιαλοβιέζα. Από τον Μάιο του 2015, τα σύνορα ανάμεσα στην Πιερανόβα και την Μπιαλοβιέζα διασχίζονται, με ειδικό καθεστώς, χωρίς βίζα από πεζοπόρους και ποδηλάτες. Γεωγραφία Η προστατευόμενη περιοχή Μπελοβέσκαγια Πούσκα καταλαμβάνει έκταση 2.162 τετραγωνικών μέτρων (2015), η οποία υποδιαιρείται σε διάφορες ζώνες. Το εθνικό πάρκο καταλαμβάνει έκταση 1.500,69 τετραγωνικών μέτρων (2015). Βρίσκεται σε απόσταση 70 χλμ. βόρεια του Μπρεστ. Τα φυσικά καταφύγια και τα εθνικά πάρκα καλύπτουν το 2,7% της περιοχής της περιοχής του Μπρεστ και 2,6% της περιοχής του Γκρόντνο. Ιστορία Το μεγαλύτερο μέρος του δάσους της Μπιαλοβιέζα ανακηρύχθηκε εθνικό πάρκο στις 11 Αυγούστου 1932 κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το δάσος διαιρέθηκε σύμφωνα με την πολωνοσοβιετική συνοριακή συμφωνία του Αυγούστου του 1945 μεταξύ της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας και της Λευκορωσικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας που ανήκε στη Σοβιετική Ένωση. Η Πολωνία άνοιξε εκ νέου το Εθνικό Πάρκο Μπιαλοβιέζα το 1947. Το 1957, το τμήμα της Λευκορωσίας απέκτησε κατεστώς εθνικού βιότοπου άγριας ζωής (ρωσικά: Государственное заповедно-охотничье хозяйство‎‎), που προοριζόταν για την αναψυχή κορυφαίων ηγετών του σοβιετικού κράτους και καλεσμένων τους από φιλικά προσκείμενες χώρες. Το 1991, το δάσος απέκτησε το σημερινή του κατεστώς ως κρατικό εθνικό πάρκο. Η έδρα του πάρκου βρίσκεται στο Καμιενιούκι. Το 2009, το Εθνικό Πάρκο Μπελοβέσκαγια Πούσκα γιόρτασε την 600ή επέτειο από την ανακήρυξή του ως εθνικό πάρκο. Όλα τα ξενοδοχεία και τα καφέ ανακαινίστηκαν, ενώ στο πάρκο προστέθηκαν και νέες εγκαταστάσεις. Χτίστηκε επίσης το Κέντρο Οικολογικής Εκπαίδευσης, το οποίο στεγάζει το Μουσείο της Φύσης. Περίπου 300.000 άτομα επισκέπτονται το πάρκο ετησίως. Παραπομπές Εξωτερικοί σύνδεσμοι Ιστότοπος Belovezhskaya Pushcha για το περιβάλλον Εθνικό Πάρκο Μπελοβέσκαγια Πούσκα Αρχειοθετήθηκε 2020-05-25 στο Wayback Machine. στον επίσημο ιστότοπο της Λευκορωσίας Αρχειοθετήθηκε 2020-04-02 στο Wayback Machine. Επίσημος ιστότοπος Εθνικού Πάρκου Μπελοβέσκαγια Πούσκα