Сангайлы

Сангайлы́ (трансліт.: Sanhajly, руск.: Сонгайлы) — вёска ў Лідскім раёне Гродзенскай вобласці, за 10 км на паўночны ўсход ад Ліды. Уваходзіць у склад Дубровенскага сельсавета. Назва У канцы XIV ст. у крыжацкім «Апісанні літоўскіх дарог» згадваецца «Сангайлава» вёска Ліпічна (Lipitschna Sangails-dorf). Побач Ліпічна згаданая Ражанка як Kymontendorff (Кімантава вёска), а ў іншым апісанні каля Ражанкі згаданы «Сцегевілаў» Жалудок. У гэтым рэгіёне фіксавалася прозвішча Сангайла. Ёсць літоўскае Sangaila. Было старажытнае балцка-літоўскае двухасноўнае імя San-gailas. Гісторыя Сангайлы вядомы з XVIII ст. як вёска ў складзе маёнтка Дуброўня, што належаў віленскаму каталіцкаму біскупу. Жыхары мелі асаблівы чыншавы статус («біскупскія баяры»), выконвалі ваенную і кур’ерскую ўланскую службу. Пасля трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай у 1795 годзе тэрыторыя ўвайшла ў склад Расійскай імперыі. Зямля біскупіі была секулярызаваная (адабраная) расійскімі ўладамі ў казну, і сяляне перайшлі ў статус дзяржаўных. У 1861 годзе вёска ў складзе Бердаўскага сельскага таварыства, 27 душ мужчынскага полу дзяржаўных сялян. З 1921 года ў складзе Польшчы. З 1939 года ў БССР. З 1940 года ў Дубровенскім сельсавеце. 30 жніўня 1957 года вёска перададзена з Дубровенскага сельсавета ў склад Гервянікаўскага сельсавета. Да 3 красавіка 1959 года вёска ўваходзіла ў склад Бердаўскага сельсавета Лідскага раёна, да 11 студзеня 1966 года — у склад Жырмунскага сельсавета Воранаўскага раёна, да 9 верасня 1981 года — у склад Дварышчанскага сельсавета. Насельніцтва 1897 год — 95 жыхароў. 1909 год — 123 жыхары. 1921 год — 81 жыхар. 1940 год — 95 жыхароў. 1960 год — 94 жыхары. 1992 год — 19 жыхароў. 2012 год — 3 жыхары. 2015 год — 2 жыхары. Крыніцы Літаратура Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т. 9: Гродзенская вобласць, кн. 2 / рэдкал.: У. У. Андрыевіч (гал. рэд.) і інш. — Мн.: Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — 848 с.: іл. — 1 500 экз. — ISBN 978-985-11-0908-7. Спасылкі На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Сангайлы