Яроміна (Гомельская вобласьць)

Яро́міна — вёска ў Гомельскім раёне Гомельскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар Яромінскага сельсавету. Насельніцтва 6094 чал. (2004), першая велічынёй у вобласьці. Знаходзіцца за 5 км на паўднёвы захад ад Гомелю, на аўтадарозе Доўск — Гомель, чыгуначная станцыя. На захадзе мэліярацыйны канал злучаецца з ракой Рандоўкай (прыток Узы). Гісторыя Паводле пісьмовых крыніцаў вёска вядомая з XVIII стагодзьдзя як сяло ў Рэчыцкім павеце Менскага ваяводзтва Вялікага Княства Літоўскага. Пасьля першага падзелу Рэчы Паспалітай (1772) апынулася ў складзе Расейскай імпэрыі. З 1795 року дзейнічала царква. Абшарнікі Краінскі-Карвін і Багданаў мелі тут у 1840 року 475 дзесяцінаў зямлі і піцейны дом. У 1850 року непадалёк прайшла шаша Пецярбург — Кіеў. Пасьля будаўніцтва Лібава-Роменскай чыгункі ў 1873 року запрацавала чыгуначная станцыя. У 1885 року дзейнічалі хлебазапасная крама, вінная крама, млын. У 1889 року збудаваная драўляная Пакроўская царква, у народнай вучэльні атрымлівалі адукацыю 46 хлопчыкаў і 14 дзяўчынак, а ў 1902 року, адпаведна, 89 і 33. У 1897 року дзейнічала царкву, працавалі школа ды карчма. У 1897 року ў Пакалюбіцкай воласьці Гомельскага павету Магілёўскай губэрні. У 1908 року побач знаходзілася 3 фальваркі. У 1926 року дзейнічалі паштовы пункт, 2 школы. Побач знаходзіліся хутары. З 8 сьнежня 1926 року цэнтар Яромінскага сельсавету Гомельскага раёну Гомельскай акругі, з 20 лютага 1938 року Гомельскай вобласьці. У 1929 року ў вёсцы працавалі сталярная і шорная майстэрні, нафтавы млын, гамарня. У 1933 року разьмясьцілася дзялянка Гомельскай МТС. У склад Яромінскага сельсавету да 1962 року ўваходзілі пасёлкі Высокае і Новы, да 1997 року Новае жыцьцё, да якога ў 1962 року быў далучаны пасёлак Высокае. Усе гэтыя населеныя пункты ў наш час не існуюць. Насельніцтва 1868 — 151 двор, 526 жыхароў 1885 — 158 двароў, 870 жыхароў 1897 — 229 двароў, 1221 жыхар (паводле перапісу) 1908 — 232 двары, 1687 жыхароў 1926 — 390 двароў, 2008 жыхароў 1959 — 3215 жыхароў (паводле перапісу) 1999 — 5988 жыхароў 2004 — 2048 двароў, 6094 жыхары Інфраструктура У вёсцы знаходзяцца камбінат побытавага абслугоўваньня, «Аграпрамтэхніка», «Сельгасхімія», прадпрыемства па вырабе пенапласту ТАА «Билдопт», абласная станцыя аховы расьліннага сьвету, сярэдняя і музычная школы, экспэрымэнтальны культурна-спартовы цэнтар, дом культуры, 2 бібліятэкі, амбуляторыя, дзіцячыя ясьлі і сад, аптэка, аддзяленьне сувязі, кавярня, 4 крамы, лазьня. З 1927 року ў вёсцы існуе ансамбль песьні і скокаў «Колас», якому ў 1969 року прысвоена званьне народнага. Забудова У вёсцы 2048 жылых хат (2004). Плянаваньне складаецца з 2 частак падзеленых невялікім вадасховішчам. Забудова двухбаковая, хаты драўляныя і цагляныя, пераважна аднапавярховыя, сядзібнага тыпу. Вуліцы Васільева Вішнёвая Вакзальная Усходняя Чыгуначны завулак Заводзкая Заходняя Зубарава Клюбная Камарова Камуністычная Камсамольская Лясная Лінейная Ліпавая Моладзевая Новая Азёрная Кастрычніцкая Кастрычніцкі завулак Першамайская Піянэрская Перамогі Палявая Садовая Сьветлая Савецкая Сурганава Хаванскага Чкалава Школьная Юбілейная Юнацкасьці Крыніцы Літаратура Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т. 1, кн. 1. Гомельская вобласць / С.В. Марцэлеў; рэдкал.: Г.П. Пашкоў (гал. рэд.) [і інш.]. — Менск: БелЭн, 2004. — 632 с.: іл. ISBN 985-11-0303-9.