Перабродзьдзе

Перабро́дзьдзе — колішняе места, цяпер вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласьці Беларусі, паміж азёрамі Абстэрна і Набіста. Адміністрацыйны цэнтар Перабродзкага сельсавету. Гісторыя 25 лютага 1571: кароль польскі і вялікі князь літоўскі Жыгімонт Аўгуст надаў паселішчу Магдэбурскае права; лічыцца, што мясцовыя жыхары атрымалі мескія прывы як узнагароду за тое, што паказалі значнай асобе брод праз возера. 1629: нягледзячы на прывілеі, Перабродзьдзе не дасягнула значнага разьвіцьця — тут былі 3 дамы на рынку і 7 на вуліцы. 1782: уладальнік Перабродзкага староства Ю. Каскоўскі збудаваў драўляную вуніяцкую царкву Сьв. Юр’я; пры ёй існавала школа з 38 вучнямі, сярод якіх — 5 дзяўчынак. 1790: у Перабродзьдзі налічвалася 23 дамы і адна заезная карчма, колькасьць жыхароў складала крыху больш за 160 асобаў. 1793: у выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай апынулася ў складзе Расейскай імпэрыі. 3 чэрвеня 1792: атрымала герб «у блакітным полі гарчычная харугва з срэбнымі галунамі і манаграмай SA». 27 траўня 1820, 17 чэрвеня 1823: пацьверджаньне расейскім Сэнатам мескіх правоў Перабродзьдзя. 1921: у складзе міжваеннай Польскай Рэспублікі, у Браслаўскім павеце. верасень 1939: у складзе Беларускай ССР. Насельніцтва XIX стагодзьдзе: 1882 год — 350 чал. (174 мужчыны і 176 жанчын); 1886 год — 328 чал., зь іх 253 праваслаўныя, 72 каталікі і 23 юдаісты XX стагодзьдзе: 1999 год — 331 чалавек XXI стагодзьдзе: 2010 год — 233 чалавекі Славутасьці Касьцёл Найсьвяцейшага Сэрца Езуса (1933) Царква Сьвятога Георгія (1910) Крыніцы Літаратура Пераброддзе(недаступная спасылка) // Цітоў А. Геральдыка Беларускіх местаў / Маст. А. Бажэнаў. — Менск: «Полымя», 1998. — 287 с.: іл. ISBN 985-07-0131-5. Przebrodź // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom IX: Poźajście — Ruksze. — Warszawa, 1888. S. 125—126 Вонкавыя спасылкі Перабродзьдзе , Radzima.org Перабродзьдзе (рас.) на Глёбус Беларусі Przebrodź, miasteczko, powiat dzisieński, gmina Przebrodź // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom IX: Poźajście — Ruksze. — Warszawa, 1888. — S. 125