ග්‍රෝඩ්නෝ, බෙලරුස්

ග්‍රොඩ්නෝ, හෝ හ්රොඩ්නා, යනු බටහිර බෙලරුසියාවේ පිහිටි නගරයකි. එය බෙලරුස්හි පැරණිතම නගරවලින් එකකි. නගරය නෙමන් ගඟේ පිහිටා ඇත. ග්‍රොඩ්නෝ දිස්ත්‍රික්කයෙන් පරිපාලනමය වශයෙන් වෙන් කර ඇතත්, ග්‍රොඩ්නෝ ප්‍රදේශයේ සහ ග්‍රොඩ්නෝ දිස්ත්‍රික්කයේ පරිපාලන මධ්‍යස්ථානය ලෙස ග්‍රොඩ්නෝ සේවය කරයි. 2025 වන විට, නගරයේ ජනගහනය 363,718 කි. 1127 දී ආරම්භ කරන ලද නූතන ග්‍රොඩ්නෝ නගරය, යොට්වින්ජියන්වරුන්ගේ බෝල්ටික් ගෝත්‍රික සංගමයේ දේශවලට ගැඹුරට විනිවිද ගිය ස්ලාවික් අර්ධද්වීපයේ අන්ත උතුරු කෙළවරේ කුඩා බලකොටුවක් සහ වෙළඳ මුරපොලක් ලෙස ආරම්භ විය. එය ඩ්‍රෙගොවිචස් ස්ලාවික් ගෝත්‍රයේ නිවහනක් ද විය. එය කළු රුතේනියාවේ සැලකිය යුතු නගරයක් වූ අතර පසුව 1385 දී පෝලන්ත-ලිතුවේනියානු සංගමයට එක් වූ ලිතුවේනියාවේ ග්‍රෑන්ඩ් ඩචී හි කොටසක් විය. ග්‍රොඩ්නෝ බොහෝ ආක්‍රමණවලට මුහුණ දුන්නේය, විශේෂයෙන් ටියුටොනික් නයිට්වරුන් විසිනි. නගරය පෝලන්ත-ලිතුවේනියානු පොදුරාජ්‍ය මණ්ඩලයේ වැදගත් වෙළඳ, වාණිජ සහ සංස්කෘතික මධ්‍යස්ථානයක් වූ අතර එහි රාජකීය වාසස්ථානවලින් එකකි. පෝලන්තයේ රජවරුන් සහ ලිතුවේනියාවේ ග්‍රෑන්ඩ් ඩියුක්ස් 1389 දී යුදෙව් කොමියුනයක් නිර්මාණය කිරීමට ඉඩ දුන් අතර 1441 දී නගරයට එහි ප්‍රඥප්තිය ලැබුණි. මහා උතුරු යුද්ධය අතරතුර සටන් දෙකක ස්ථානය ග්‍රොඩ්නෝ විය. ග්‍රොඩ්නෝ නගරයට විවිධ පාලකයින් සහ බලපෑම් සහිත පොහොසත් ඉතිහාසයක් ඇත. 1793 දී, ග්‍රොඩ්නෝ ග්‍රොඩ්නෝ වොයිවොඩිෂිප් හි අගනුවර බවට පත් වූ නමුත්, පෝලන්තයේ තුන්වන බෙදීමෙන් පසු 1795 දී රුසියාව විසින් ඈඳා ගන්නා ලදී. හොලොකෝස්ටයට පෙර නගරයේ සැලකිය යුතු යුදෙව් ජනගහනයක් සිටියහ. පළමුවන ලෝක යුද්ධයෙන් පසු, එය පෝලන්තය විසින් අත්පත් කර ගැනීමට පෙර කෙටි කාලයක් බෙලාරුසියානු මහජන ජනරජයේ සහ ලිතුවේනියා ජනරජයේ කොටසක් විය. දෙවන ලෝක යුද්ධ සමයේදී, එය සෝවියට් සංගමය විසින් සහ පසුව නාසි ජර්මනිය විසින් අත්පත් කර ගන්නා ලදී. 1945 සිට, ග්‍රොඩ්නෝ බෙලාරුස්හි කොටසක් වී ඇත. අද වන විට, එහි බෙලාරුසියානුවන්, පෝලන්ත ජාතිකයන් සහ කුඩා යුදෙව් ප්‍රජාවක් ඇතුළු විවිධ ජනගහනයක් සිටී. පැරණි ග්‍රොඩ්නෝ මාලිගය ඇතුළු ඓතිහාසික ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පය සඳහා නගරය ප්‍රසිද්ධ වන අතර, එය බෙලාරුස් හි රෝමානු කතෝලික ධර්මය සහ පෝලන්ත සංස්කෘතිය සඳහා මධ්‍යස්ථානයකි. සටහන් යොමු කිරීම්