کوه‌های رون

کوه‌های رون (به آلمانی: Rhön) گروهی از کوه‌های کم‌ارتفاع در مرکز آلمان هستند که در اطراف منطقه مرزی بین ایالت‌های هسن، بایرن و تورینگن واقع شده‌اند. این کوه‌ها که در منتهی‌الیه جنوب شرقی ارتفاعات هسن شرقی (Osthessisches Bergland) قرار دارند، تا حدودی نتیجه فعالیت‌های آتشفشانی باستانی هستند. این کوه‌ها توسط رودخانه فولدا و دره آن از فوگلسبرگ جدا می‌شوند. بلندترین کوه در رون، واسرکوپه (۹۵۰٫۲ متر یا ۳٬۱۱۷ فوت) است که در هسن قرار دارد. کوه‌های رون یک مقصد محبوب گردشگری و منطقه پیاده‌روی هستند. خاستگاه‌ها اغلب تصور می‌شود نام «رون» (Rhön) از واژه سلتی raino (=تپه‌ای) گرفته شده باشد، اما تفاسیر متعدد دیگری نیز ممکن است. سوابق راهبان در صومعه فولدا مربوط به قرون وسطی، منطقه اطراف فولدا و همچنین بخش‌های دورتر رون را با نام بوخونیا (Buchonia)، سرزمین جنگل‌های باستانی راش توصیف می‌کنند. در قرون وسطی چوب راش یک ماده اولیه مهم بود. پاک‌تراشی مقیاس وسیع جنگل‌ها منجر به ایجاد «سرزمین دوردست‌های باز» (Land der offenen Fernen) شد که امروزه ۳۰٪ آن جنگل‌کاری شده است. جغرافیا موقعیت رون که در داخل ایالت‌های هسن، بایرن و تورینگن قرار دارد، از شمال غرب به کنول (Knüll)، از شمال شرق به جنگل تورینگن، از جنوب شرق به گرابفلد (Grabfeld)، از جنوب به فرانکن سفلی، از جنوب غرب به جنگل اسپیسارت (Spessart) و از غرب به فوگلسبرگ محدود می‌شود. تقسیم‌بندی بر اساس نوع فعالیت آتشفشانی بر اساس اثرات فعالیت‌های آتشفشانی باستانی، رون را می‌توان به «رون پیشین» (Vorderrhön)، «رون کوپن» (منطقه جغرافیایی ۳۵۳، Kuppenrhön) و «رون بلند» (۳۵۴، Hohe Rhön) تقسیم کرد. اصطلاحات «رون پیشین» (Vorderrhön) و «رون کوپن» (Kuppenrhön یا Kuppige Rhön) تا حدی گمراه‌کننده هستند، زیرا «رون پیشین» نیز عمدتاً از Kuppen یا کوهستان‌های کم‌ارتفاع با قله‌های گنبدی‌شکل تشکیل شده است. این نام ریشه‌های تاریخی اصیل دارد: «رون پیشین» از دیدگاه تورینگن، کوهپایه‌ها (یا بخش جلویی) منطقه کوهستانی را تشکیل می‌دهد. در این چشم‌انداز با شیب ملایم، کوه‌های گنبدی‌شکل منفرد متعددی در هر دو طرف مرز هسن و تورینگن و همچنین در برخی مکان‌ها در بایرن سر برآورده‌اند. این Kuppen بقایای آتشفشان‌های باستانی یا فعالیت‌های آتشفشانی هستند. مناطق طبیعی تقسیمات مناطق طبیعی رون و دامنه‌های بلافصل آن توسط کتاب راهنمای تقسیمات مناطق طبیعی آلمان به مناطق طبیعی زیر تقسیم می‌شوند: رون بلند رون بلند (آلمانی: Hohe Rhön یا Hochrhön) بخشی از رون مرکزی است که در هسن، بایرن و تا حدی کمتر در تورینگن قرار دارد؛ مساحت آن ۳۴۴ کیلومتر مربع (۱۳۲٫۸ مایل مربع) پرونده‌های اطلاعاتی چشم‌انداز توسط BfN (بخش تقسیمات منطقه طبیعی را ببینید) است و ارتفاع آن تا ۹۵۰٫۰ متر (۳٬۱۱۷ فوت) می‌رسد. فلات‌های مرتفع آن با ارتفاعاتی که از ۶۰۰ تا ۷۰۰ متر (۱٬۹۶۹ تا ۲٬۲۹۷ فوت) شروع می‌شوند، با بازالت جامد پوشیده شده‌اند. منطقه هسته آن در شمال شرقی در گذشته «پلاتن‌رون» (Plattenrhön) نامیده می‌شد. رون بلند یک واحد اصلی منطقه طبیعی در ارتفاعات شرق هسن است؛ مناطق طبیعی را ببینید. رون بلند دارای پنج منطقه کوهستانی اصلی است: رون واسرکوپه رون طولانی (Lange Rhön) خط‌الرأس دامرزفلد (Dammerfeldrücken) گروه کروزبرگ کوه‌های سیاه (Schwarze Berge) در قلب رون، اگرچه تنها چهارمین قله بلند این کوه‌هاست، هایدل‌شتاین (۹۲۵٫۷ متر (۳٬۰۳۷ فوت)) در مرز بین بایرن و هسن بر روی حوضه آبریز راین-وزر قرار دارد. این کوه نقطه مرتفع اصلی در فلات «رون طولانی» را تشکیل می‌دهد که به سمت شمال شرق از روی اشتیرن‌برگ (۹۰۱٫۹ متر (۲٬۹۵۹ فوت)) تا النبوگن (شنیتسرزبرگ) (۸۱۵٫۵ متر (۲٬۶۷۶ فوت)) امتداد می‌یابد، بدون اینکه از زمین‌های پست قابل توجهی عبور کند. در داخل رون طولانی، لایه بازالت تقریباً ناگسسته است. در هایدل‌شتاین، منطقه طبیعی دیگری به نام رون واسرکوپه (Wasserkuppen Rhön) به سمت شمال تا شمال غربی منشعب می‌شود که به بلندترین قله رون، یعنی واسرکوپه (۹۵۰٫۰ متر (۳٬۱۱۷ فوت)) می‌رسد. بازالتِ این کوه نیز منطقه وسیعی را می‌پوشاند، اما در برخی نقاط توسط ماسه‌سنگ بونتر و موشل‌کالک گسسته شده است؛ به‌ویژه کوپن‌های (Kuppen) بازالتی وایهربرگ (۷۸۵٫۷ متر (۲٬۵۷۸ فوت)، شمال غرب) و ارن‌برگ (۸۱۶٫۵ متر (۲٬۶۷۹ فوت)، شمال شرق) که اندکی از بقیه جدا افتاده‌اند. بین انتهای شمال شرقی «رون واسرکوپه» در ارن‌برگ و فلات «رون طولانی» (Long Rhön) که از هایدل‌شتاین تا کمی آن‌سوتر از اشتیرن‌برگ امتداد دارد، دره بالای اولستر قرار گرفته است. این دره تا حدود ۳۰۰ متر (۹۸۴ فوت) در ماسه‌سنگ بونتر فرورفته و «پلاتن‌رون» (Plattenrhön) را به دو قسمت تقسیم می‌کند. «رون طولانی» به سمت جنوب غربی در امتداد خط‌الرأس اصلی (حوضه آبریز) تا خط‌الرأس دامرزفلد کشیده می‌شود. این خط‌الرأس از طریق هوهه هوله (۸۹۳٫۸ متر (۲٬۹۳۲ فوت)) و آیرهاوک‌برگ (۹۰۹٫۹ متر (۲٬۹۸۵ فوت)) تا دامرزفلدکوپه (۹۲۷٫۹ متر (۳٬۰۴۴ فوت)) ادامه می‌یابد. این خط‌الرأس به وضوح باریک‌تر از «رون طولانی» است و لایه بازالتی آن چندین بار قطع شده است. آوِرزبرگ بزرگ (۸۰۸٫۶ متر (۲٬۶۵۳ فوت)) و آوِرزبرگ کوچک (حدود ۸۰۸ متر (۲٬۶۵۱ فوت)) که توسط دره رود شماله زین (Schmale Sinn) از هم جدا شده‌اند نیز بخشی از این منطقه طبیعی هستند. در جنوب هایدل‌شتاین و هوهه هوله، سردرهٔ باریکِ دره برند (Brend valley) در نزدیکی بیشفزهایم آن در رون، مرز با گروه کوهستانی دیگری از «رون بلند» به نام «گروه کروزبرگ» را تشکیل می‌دهد که شامل آرنزبرگ (۸۴۳٫۱ متر (۲٬۷۶۶ فوت)) و کروزبرگ (۹۲۷٫۸ متر (۳٬۰۴۴ فوت)) است. در میان این دو کوه، سرچشمه رود زین قرار دارد. این رودخانه که یک سردره (valley head) عریض و عمیق را تشکیل می‌دهد و توسط خط‌الرأس دامرزفلد احاطه شده، به سمت جنوب غربی جریان دارد. در سوی دیگر دره زین و در جنوب غربی گروه کروزبرگ، کوه‌های سیاه (آلمانی: Schwarze Berge) قرار دارند که شامل شوارتسن‌برگ (فویربرگ، ۸۳۲٫۰ متر (۲٬۷۳۰ فوت)) و توتنانس‌برگ (۸۳۹٫۴ متر (۲٬۷۵۴ فوت)) می‌شوند. این کوه‌ها توسط دره باریکِ بالادست رود پریمیش، موسوم به «کلرزباخ»، از گروه کروزبرگ جدا شده‌اند. منطقه شیب شرقی رون طولانی به وضوح با خط‌الرأس‌های نام‌برده متفاوت است و منطقه گذار از «رون بلند» به منطقه موشل‌کالکِ «گوی ملریش‌شتات» (Mellrichstädter Gäu)، بخش شرقی فلات‌های ورا گوی، را تشکیل می‌دهد. گنبدهای منفردی از بسترهای رو به پایینِ تریاس در شرقِ پوشش بازالتیِ یکپارچهٔ «رون طولانی» در میان‌رودان شاخه‌های رود زاله فرانکن، بین رودهای برند و شتروی (Streu)، سر برآورده‌اند؛ به‌ویژه گانگولفس‌برگ (۷۳۵٫۸ متر (۲٬۴۱۴ فوت)) و روتر کوپه (۷۱۰٫۶ متر (۲٬۳۳۱ فوت)). این چشم‌انداز شباهت آشکاری به «رون کوپن» (Kuppen Rhön) دارد. منطقه آموزشی ویلدفلکن که مساحتی بالغ بر ۷۴ کیلومتر مربع (۲۸٫۶ مایل مربع) (معادل تقریباً یک چهارم «رون بلند») را می‌پوشاند، برای عموم قابل دسترسی نیست. رون کوپن مساحت ۱٬۲۰۰ کیلومتر مربع (۴۶۰ مایل مربع) مربوط به «رون کوپن در معنای محدود آن» —که رون پیشین نیز به آن تعلق دارد— حاشیه بیرونی وسیعی با ناهمواری‌های کاملاً متفاوت است که دورِ رون بلند را از شمال شرق (در تورینگن) از طریق شمال غرب (در هسن) تا جنوب غرب (با بخش‌های کوچکی در بایرن) احاطه کرده است. کوه‌ها و تپه‌های گنبدی‌شکل منفرد متعددی تا ارتفاع ۵۰۰–۸۰۰ متر (۱٬۶۴۰–۲٬۶۲۵ فوت) بر فراز دره‌ها برافراشته شده‌اند که پوشش بازالتی آن‌ها در مناطق قله متمرکز است و برخلاف «رون بلند»، تمام چشم‌انداز را نمی‌پوشاند. این گنبدها یا کوپن‌ها، کُنده‌های آتشفشانهای سابق یا دودکش‌های آتشفشانی هستند که به شدت هوازده شده‌اند. میان مخروط‌های نوک‌تیز و گنبدهای پهن، فلات‌های کوچک بسیاری قرار دارند که به‌ویژه در «رون پیشین» رایج هستند. بر روی پایه‌ای از ماسه‌سنگ بونتر میانی، توالی‌های چینه‌شناسی از بونتر بالایی (روت)، موشل‌کالک و کوپر قرار گرفته‌اند؛ که دو سنگ آخر تنها در جاهایی باقی مانده‌اند که توسط صفحه‌ای از بازالت در لایه بالایی محافظت شده باشند. جنگل‌ها کمتر از یک سوم منطقه را می‌پوشانند و عمدتاً به مناطق قله محدود می‌شوند. پنج منطقه طبیعی قابل تشخیص است: رون پیشین (Anterior Rhön) رون کوپن آورزبرگ (Auersberg Kuppenrhön) رون کوپن زویس‌برگ با کگل‌شپیل هسن (Hessian Skittles) رون کوپن میلس‌بورگ (Milseburg Kuppenrhön) رون کوپن بروکنائو (Brückenau Kuppenrhön) بخش شرقی «رون کوپن»، رون پیشین تورینگن است که در فلات عظیم گبابرگ (Gebaberg) در جنوب شرقی به ارتفاع ۷۵۰٫۷ متر (۲٬۴۶۳ فوت) می‌رسد. در آنجا به ندرت پرتگاه کوپر دیده می‌شود. کوپن‌ها و فلات‌ها مستقیماً بر بستری از سنگ بستر موشل‌کالک قرار دارند. این منطقه طبیعی از کوه پهن و هرمی‌شکل پلس (۶۴۵٫۴ متر (۲٬۱۱۷ فوت)) به سمت شمال شرق تا مسافتی دور در ماسه‌سنگ بونتر «تپه‌های شتات‌لنگس‌فلد» که به سمت رود ورا سرازیر می‌شوند، امتداد می‌یابد. در غرب، دره میانی فلدا مرزی طبیعی بین کالتنزوندهایم در جنوب و پایینِ درمباخ در شمال تشکیل می‌دهد. در غرب دره فلدا، «رون کوپن آورزبرگ» (Auersberger Kuppenrhön) قرار دارد که عمدتاً در تورینگن واقع شده، اما در جنوب غربی تا هسن امتداد می‌یابد. این منطقه طبیعی از شهرک آورزبرگ در جنوب، که نام منطقه از آن گرفته شده، تا مرز با رون طولانی در النبوگن (۷۵۶٫۸ متر (۲٬۴۸۳ فوت)) کشیده شده است. در شمال شرقیِ این منطقه، کوپنِ برجستهٔ بایر به ارتفاع ۷۱۳٫۹ متر (۲٬۳۴۲ فوت) می‌رسد، اما شمالی‌ترین قله آن، کوه محبوب برای تماشای مناظر یعنی اوخزن‌برگ (Oechsen) است. مرز غربی، دره میانی اولستر بین هیلدرس در جنوب و پایینِ بوتلار در شمال است. در غرب دره اولستر، «رون کوپن زویس‌برگ» (Soisberger Kuppenrhön) قرار دارد که عمدتاً در هسن واقع شده و بخش‌هایی از جنوب شرقی آن به تورینگن نیز کشیده شده است. این منطقه در شمال، جایی که حومه شهر توسط جنگل زویلینگس‌والد محصور شده، در زویس‌برگ به ارتفاع ۶۲۹٫۹ متر (۲٬۰۶۷ فوت) می‌رسد. در منتهی‌الیه جنوب شرقی، ارتفاعات حتی بیشتر می‌شوند، جایی که هابل‌برگ (۷۱۸٫۵ متر (۲٬۳۵۷ فوت)) در غرب تان (رون)، روبروی آورزبرگ و در شمال آن قرار گرفته است. این منطقه طبیعی به خاطر کگل‌شپیل هسن (Hessian Skittles) مشهور است؛ آرایشی منظم و چشمگیر از مخروط‌های بازالتی مرتفع و با انحنای ملایم که ارتفاعشان تا ۵۵۲٫۹ متر (۱٬۸۱۴ فوت) می‌رسد. در شمال و جنوبِ این «کگل‌شپیل» (به معنای ستون‌های بازی بولینگ)، بیشترِ کوپن‌ها در این منطقه طبیعی نیز به صورت ردیفی در امتداد حوضه آبریز بین رودهای ورا و فولدا و همچنین بین اولستر و هاونه قرار گرفته‌اند. در غرب، آن‌ها در فلات هاونه کاملاً به رود هاونه نمی‌رسند؛ در جنوب، دره نوست در پایین‌دست هوفبیبر یک مرز طبیعی را تشکیل می‌دهد. رشته‌کوه تقریباً تماماً حسنیِ «رون کوپن میلس‌بورگ» (Milseburger Kuppenrhön)، که رون واسرکوپه (تا ارتفاع ۹۵۰٫۰ متر (۳٬۱۱۷ فوت)) را محدود می‌کند، در جنوب دره نوست و غرب دره اولستر واقع شده است. در اینجا نیز پرتگاه‌های کوپر وجود ندارند و حتی موشل‌کالک تنها به صورت جزیره‌ای در اطراف گنبدهای منفرد دیده می‌شود. اکثریت مخروط‌های بازالتی و فونولیت مستقیماً بر روی ماسه‌سنگ‌های «بونتر میانی» قرار گرفته‌اند. رودهای هاونه و فولدا با بریدن عمیق بستر ماسه‌سنگی، به سمت غرب جریان دارند. مخروط فونولیتی میلس‌بورگ (۸۳۵٫۲ متر (۲٬۷۴۰ فوت)) تنها کوه در «رون کوپن» است که از مرز ۸۰۰ متر عبور می‌کند. حتی ارتفاع نالن‌برگ بزرگ (۷۶۸٫۳ متر (۲٬۵۲۱ فوت)) در جنوب رود فولدا، در سایر بخش‌های منطقه قابل دسترسی نیست. در جنوب غربی، این منطقه توسط ماسه‌سنگ صخره‌ای «هوهر کامر» (Hoher Kammer) (۷۰۰٫۰ متر (۲٬۲۹۷ فوت)) محدود می‌شود که از ارتفاعات خط‌الرأس دامرزفلد (تا ۹۲۷٫۹ متر (۳٬۰۴۴ فوت)) سرازیر می‌شود. با جدا شدن از «کامر» توسط بالادست رود دول‌باخ (یا دولاو)، کوه هاوبه بزرگ (۶۵۸٫۱ متر (۲٬۱۵۹ فوت)) بر روی حوضه آبریز راین-وزر، منطقه «رون کوپن بروکنائو» را می‌گشاید که نیمه غربی آن در هسن و نیمه شرقی آن در بایرن است. دره‌های شماله زین (زین باریک) و زین پهن (Breiter Sinn) که به سمت جنوب غربی می‌روند، این منطقه طبیعی را که به وضوح ناهمگن‌تر از سایر رشته‌های «رون کوپن» است، به سه بخش تقسیم می‌کنند. در غرب، فلات‌های ناهموار دیاباز و بازالت به لندرکن تبدیل می‌شوند، در حالی که شمال شرقیِ آورزبرگ کوچک (حدود ۸۰۸ متر (۲٬۶۵۱ فوت)) به خط‌الرأس دامرزفلد منتهی می‌شود. در بین فلات‌ها و خط‌الرأس‌های ناهموارتر، نفوذی‌های بازالتی با گنبد ملایم وجود دارند که به‌ویژه در جنوب شرقی، سمت چپ رود زین در نزدیکی باد بروکنوا سر برآورده‌اند. درای‌شتلتس‌برگ در منتهی‌الیه جنوب به ارتفاع ۶۶۰٫۴ متر (۲٬۱۶۷ فوت) می‌رسد. قله‌ها مشهورترین قله‌ها در کوه‌های رون عبارتند از: واسرکوپه ۹۵۰٫۲ متر (۳٬۱۱۷ فوت)، رونِ هسن، بلندترین قله در «رون بلند» و در هسن. دامرزفلدکوپه ۹۲۸ متر (۳٬۰۴۵ فوت)، مرز بایرن-هسن، رون بلند. کروزبرگ ۹۲۷٫۸ متر (۳٬۰۴۴ فوت)، رونِ بایرن، رون بلند. هایدل‌شتاین ۹۲۵٫۷ متر (۳٬۰۳۷ فوت)، مرز بایرن-هسن، رون بلند. هیمل‌دونک‌برگ ۸۸۷٫۹ متر (۲٬۹۱۳ فوت)، مرز بایرن-هسن، رون بلند. میلس‌بورگ ۸۳۵٫۲ متر (۲٬۷۴۰ فوت)، رونِ هسن، بلندترین قله در «رون کوپن». فویربرگ ۸۳۲ متر (۲٬۷۳۰ فوت)، رونِ بایرن. النبوگن ۸۱۴ متر (۲٬۶۷۱ فوت)، رونِ تورینگن. گبابرج ۷۵۱ متر (۲٬۴۶۴ فوت)، هوهه گبا، رونِ تورینگن، بلندترین قله در «رون پیشین». رودها رودخانه‌های زیر از کوه‌های رون سرچشمه می‌گیرند یا از کنار و میان آن‌ها عبور می‌کنند (طول‌ها در پرانتز آمده است): زاله فرانکن (Fränkische Saale) ۱۴۲ کیلومتر (۸۸٫۲ مایل) – در گرابفلد سرچشمه می‌گیرد، از جنوب شرقی رون می‌گذرد، به سمت جنوب غربی جریان می‌یابد و به رود ماین می‌ریزد و بنابراین متعلق به حوضه آبریز رود راین است. دره زاله فرانکن در منطقه اطراف باد نوی‌اشتات آن در زاله بخشی از مرز جنوب شرقی رون با گرابفلد را تشکیل می‌دهد. شتروی (Streu) ۴۰ کیلومتر (۲۴٫۹ مایل) – در رون در دامنه‌های جنوبی النبوگن سرچشمه می‌گیرد و به سمت جنوب به زاله فرانکن می‌ریزد. برند ۳۰ کیلومتر (۱۸٫۶ مایل) – در بیشفزهایم آن در رون در رون سرچشمه می‌گیرد، به سمت جنوب شرقی به زاله فرانکن می‌ریزد. پریمیش ۱۶ کیلومتر (۹٫۹ مایل) – از چشمه‌های متعدد بین کروزبرگ و کوه‌های سیاه سرچشمه می‌گیرد و به سمت جنوب شرقی به زاله فرانکن می‌رود. تولبا ۳۱ کیلومتر (۱۹٫۳ مایل) – در پلاتزر کوپه در رون سرچشمه می‌گیرد و به سمت جنوب به زاله فرانکن می‌ریزد. شوندرا ۳۱ کیلومتر (۱۹٫۳ مایل) – در رون سرچشمه می‌گیرد و به سمت جنوب به زاله فرانکن می‌رود. زین ۵۰ کیلومتر (۳۱٫۱ مایل) – در رون در نزدیکی ویلدفلکن سرچشمه می‌گیرد و به سمت جنوب به زاله فرانکن می‌ریزد. فولدا ۲۱۸ کیلومتر (۱۳۵٫۵ مایل) – در رون در واسرکوپه سرچشمه می‌گیرد و سرشاخه چپ رود وزر است. دره فولدا در منطقه اطراف شهر فولدا، رون را از فوگلسبرگ در غرب جدا می‌کند. هاونه ۶۴ کیلومتر (۳۹٫۸ مایل) – در رون سرچشمه می‌گیرد و به سمت شمال به فولدا می‌ریزد. لوتر ۱۶ کیلومتر (۹٫۹ مایل) – در پایین واسرکوپه سرچشمه می‌گیرد و به سمت غرب به فولدا می‌ریزد. دولاو ۲۳٫۵ کیلومتر (۱۴٫۶ مایل) – در رون سرچشمه می‌گیرد و از طریق فلیده به فولدا می‌ریزد. رود ورا ۲۹۸ کیلومتر (۱۸۵٫۲ مایل) – در مرز بین جنگل تورینگن و ارتفاعات تورینگن سرچشمه می‌گیرد، از کنار رون به سمت شمال شرقی می‌گذرد و به سمت شمال جریان می‌یابد. این رود سرشاخه راست وزر است. دره ورا بین باد زالزونگن و وازونگن، رون را از جنگل تورینگن در شرق جدا می‌کند. هرپف ۲۲ کیلومتر (۱۳٫۷ مایل) – در رون سرچشمه می‌گیرد و به سمت شرق به ورا می‌ریزد. اولستر ۵۶ کیلومتر (۳۴٫۸ مایل) – در رون سرچشمه می‌گیرد و به سمت شمال به ورا می‌ریزد. فلدا ۴۰ کیلومتر (۲۴٫۹ مایل) – در رون سرچشمه می‌گیرد و به سمت شمال به ورا می‌ریزد. تاریخ اعتقاد بر این است که نام «رون» ریشه‌ای سلتی دارد. حضور منطقه‌ای سلت‌ها به خوبی اثبات شده است و یک شهر مهم سلتی در میلس‌بورگ وجود داشته است. علاوه بر این، خاکریزهای دایره‌ای شکلی وجود دارد که می‌تواند هم منشأ سلتی و هم ژرمنی داشته باشد که در «رون کوپن» بر روی کوه‌های شتال‌برگ (Stallberg) و کلاین‌برگ (Kleinberg) قرار دارند. بسیاری از نام‌های مکان‌ها، کوه‌ها و مراتع در رون احتمالاً ریشه در واژگان سلتی دارند. تا قرن دهم، بخش‌هایی از رون متعلق به آلت‌گاو بوخونیا بود. این اصطلاح توسط رومی‌ها در دوران باستان پسین ابداع شد و جنگل راش باستانی در رون و رشته‌کوه‌های کم‌ارتفاع همسایه یعنی اسپیسارت و فوگلسبرگ را توصیف می‌کرد. توده‌های وسیع درختان راش هنوز هم امروزه در این منطقه وجود دارند. به دلیل دید وسیع از کوه‌های رون، این کوه‌ها در قرون وسطی به مکان‌هایی برای قلعه‌های واقع بر تپه‌ها تبدیل شدند. یک نمونه قلعه هاونک (Burg Hauneck) در شتوپلزبرگ است که ویرانه‌های آن هنوز قابل مشاهده است. این قلعه برای نظارت و حفاظت از عبور و مرور در جاده باستانی آنتسانویا (Antsanvia) و همچنین محافظت از روستاهای دره هاونه مورد استفاده قرار می‌گرفت. در قرون وسطی، «استحکامات وورتسبورگ» (Landwehr) برای حفاظت از کشاورزان منطقه در «رون بلند» (Hochrhön) برپا شد. رون همچنین بین سال‌های ۱۹۲۶ تا ۱۹۳۷ خانه جامعه مسیحی معروف به «برودرهوف» (Bruderhof) بود، تا زمانی که توسط آزار و اذیت نازی‌ها منحل شد. ذخیره‌گاه زیست‌کره در سال ۱۹۹۱، یونسکو بخش‌هایی از رون را به دلیل اکوسیستم منحصربه‌فرد کوهستانی‌اش به عنوان برنامه انسان و زیست‌کره اعلام کرد. پوشش گیاهی و جانوری در نتیجهٔ جغرافیا و زمین‌شناسی منطقه، رون ناحیه‌ای با تعداد زیستگاه و گونه‌های بالاتر از میانگین است. اما انسان نیز با ایجاد یک چشم‌انداز فرهنگی غنی، زیستگاه‌های ثانویه ارزشمندی را به وجود آورده است. حیات گیاهی در مقایسه با سایر مناطق کوهستانی کم‌ارتفاع، رون به ویژه از نظر تنوع گیاهی غنی است. پوشش گیاهی طبیعی آن احتمالاً تحت تسلط جنگل‌های راش با گروه‌های پراکنده از سایر درختان بوده است، اما امروزه درختان راش بسیار کاهش یافته‌اند. تعداد کمی از این جنگل‌های باستانی به عنوان عناصر اصلی ذخیره‌گاه زیست‌کره رون شناسایی شده‌اند. جنگل‌های راش مرتفع‌تر، زیستگاهی برای گونه‌های گیاهی نادر و گاه منزوی مانند شیرتیغک آلپی، گل استکانی بزرگ و علف ماه هستند. پوشش گیاهی جنگل‌های راش کم‌ارتفاع‌تر ترکیبی از گونه‌های کوهستانی و دیگر گونه‌ها را دارد. علاوه بر گل‌های وحشی رایج مانند سوسن سرخ، موگه، جعفری وحشی جنگلی و والک، انواع مختلف ثعلبیان نیز در اینجا شکوفا می‌شوند، از جمله ارکیده‌های گلسر، ریشه مرجانی زرد، آشیانک (ارکیده شبح)، کفش بانوی و ثعلب ارغوانی. تنها مناطق کوچکی از چشم‌انداز رون اساساً باز هستند: خلاش‌های گنبدی (Hochmoore)، برون‌زدهای صخره‌ای و رودهای سنگی. این زیستگاه‌ها خانه گونه‌های بسیار تخصصی هستند. باتلاق‌های مرتفع در رون طولانی — مور قرمز (Rotes Moor) و مور سیاه (Schwarzes Moor) — پیوندهای مهم گیاه شناختی بین باتلاق‌های مرتفع شمالی و آلپی هستند. برای مثال در اینجا می‌توان ژاله‌پوش، سنگروی سیاه و پنبه‌چمن را یافت. در میان صخره‌های کوه‌های آتشفشانی، گونه‌های نادری مانند میخک چدار، سیلن (sweet william catchfly)، سرخس کشیده و پنجه‌گرگ (fir clubmoss) رشد می‌کنند. هیچ جنگل سوزنی‌برگ معتدله‌ای به‌طور طبیعی در رون وجود ندارد، اما گونه‌های قابل توجهی از گل‌های وحشی مانند ارکیده کفش بانوی، سفیدبرفی و بوته سوزان در جنگل‌های مخلوط کاج یافت می‌شوند. چشم‌انداز فرهنگی که طی قرن‌ها توسط بشر شکل گرفته نیز دارای تنوع زیادی از زیستگاه‌ها و گیاهان است؛ با این حال، امروزه مناطق وسیع علفزار جزو تهدیدشده‌ترین و شدیداً زیر کشت رفته‌ترین زیستگاه‌ها هستند. بر روی همین علفزارها و بوته‌زارهای اُرُس است که خار نقره‌ای (Silver thistle)، نماد منطقه رون، در کنار گل‌سپاسیها، بادلرزان‌ها و شقایق نعمانیها، و همچنین ارکیده‌هایی مانند ثعلب نر، ثعلب پروانه‌ای و ارکیده مگس (fly orchid) می‌روید. گل‌های کمیاب‌تر شامل انواع ابرویی و ارکیده‌های نظامی، ثعلب ارغوانی، ارکیده سوخته، ارکیده بال‌سبز، ارکیده آدم، ارکیده هرمی، ارکیده قورباغه‌ای و ارکیده مارمولکی هستند. در امتداد حاشیه‌های جنوبی رون، بر روی دامنه‌های به اصطلاح «بوته‌زار استپی» (Steppenheidenhängen)، گیاهان گرمادوست مانند گل آفتابی سفید، کلماتیس راست و جعفری صخره‌ای (honewort) می‌رویند. از جمله ارزشمندترین زیستگاه‌ها در رون، چمنزارهای کوهستانی و دشت‌های چمن مت (Nardetum strictae) در دامنه‌های مرتفع‌تر هستند. گیاهان شاخص در اینجا شامل اقونیطون، تاج‌الملوک شمالی (northern wolfsbane)، ماهی‌مور معمولی، سوسن سرخ، سنبل جنگلی، گل گندم چندساله و کلاه‌میرحسینی کلاه‌مویی (wig knapweed) می‌شوند. شبدر باتلاقی، آلاله سفید، ارکیده مردابی غربی و سنبل باتلاقی در چمنزارهای خیس و مرداب‌های کم‌ارتفاع یافت می‌شوند؛ و گونه‌های بسیار کمیابِ شبدر قهوه‌ای بزرگ، نازک‌برگ مودار (hairy stonecrop) و اسکوروی‌گرس پیرنه در مرداب‌های چشمه‌ایِ «رون بلند» (Hohe Rhön) دیده می‌شوند. حیات وحش حیات وحش در کوه‌های رون مشابه سایر رشته‌کوه‌های کم‌ارتفاع است، اما گونه‌های غیرمعمولی نیز وجود دارند. علاوه بر پستانداران رایج‌تر مانند شوکا، روباه، رودک، خرگوش اروپایی و گراز، پستانداران کوچک‌تری مانند موش زمستان‌خواب معمولی، حشره‌خوار آبی معمولی و حشره‌خوار آبی مدیترانه (حشره‌خوار آبی میلر) نیز حضور دارند. یکی از گونه‌های غیرمعمول منطقه‌ای حشره‌خوار آلپ است. پرندگانی که در اینجا دیده می‌شوند شامل سیاه‌خروس سیاه، قرقاول‌ها، لک‌لک سیاه، شاه‌بوف‌ها، یلوه حنایی، سنگ‌چشم پشت‌سرخ و دارکوب‌های قهوه‌ای (Wryneck) هستند. همچنین دو گونه بوم‌زادی در رون وجود دارد: گونه‌ای از سوسک‌های ولگرد و یک حلزون محلی به نام Rhönquellschnecke (Bythinella compressa). برند چتر رون پروژه Dachmarke Rhön (پروژه برند چتر رون) توسط گروه کاری رون اداره می‌شود و هدف آن ترویج یک هویت مشترک برای منطقه رون، ارائه تصویری واحد از منطقه به دنیای خارج و هماهنگ‌سازی اقدامات بازاریابی سه ایالت فدرال مشارکت‌کننده است. گردشگری این کوه‌ها یک مقصد گردشگری محبوب هستند. پیاده‌گردها برای تقریباً ۶٬۰۰۰ کیلومتر (۳٬۷۰۰ مایل) مسیر پیاده‌روی به اینجا می‌آیند و علاقه‌مندان به گلایدررانی از اوایل قرن بیستم جذب این منطقه شده‌اند. اخیراً، تعطیلات در مزارع نیز در منطقه رونق گرفته است. جاذبه‌ها پارک حیات وحش کلاوس‌هوف (Klaushof) در باد کیسینگن. خرابه‌های قلعه بوتن‌لاوبن در باد کیسینگن. مور سیاه صومعه کروزبرگ - صومعه‌ای بر روی کروزبرگ. واسرکوپه - بلندترین کوه. پست دیدبانی آلفا - یک پست دیدبانی سابق ایالات متحده در طول جنگ سرد، که اکنون یک بنای یادبود است. روستاها و شهرهای رون شهرهای در مجاورت رون شهرها و روستاهای بزرگ نزدیک به رون عبارتند از: راه‌ها و مسیرهای پیاده‌روی مسیرهای راهپیمایی و پیاده‌روی مشخص‌شده‌ای در رون وجود دارد که توسط باشگاه رون نگهداری می‌شوند. «راه ارتفاعات رون» (Rhön-Höhen-Weg یا RHW) با یک قطره اشک قرمز افقی مشخص شده است. این مسیر ۱۳۷ کیلومتر (۸۵ مایل) طول دارد و از بورگزین در ناحیه ماین-اشپسارت آغاز شده، از طریق روس‌باخ (Roßbach)، درای‌شتلتس (Dreistelz)، خانه وورتسبورگ (Würzburger Haus) در فارنزبرگ، کلبه کیسینگر در فویربرگ، کروزبرگ (صومعه)، اوبروایسن‌برون، از میان مورهای قرمز و سیاه، بر روی النبوگن و امبرگ از طریق اوبرالبا، با عبور از بایر به شتات‌لنگزفلد و در نهایت به مقصدش در باد زالزونگن بر روی رود ورا می‌رسد. سایر مسیرهای پیاده‌روی عبارتند از: «راه روستا» (Ortesweg) که با یک مثلث قرمز ۲/۳ پر مشخص شده و از کلاین‌هیلیگ‌کرویتس بر روی میلس‌بورگ به باد نوی‌اشتات آن در زاله می‌رود (۸۲٫۵ کیلومتر (۵۱٫۳ مایل)). «راه دژها و قلعه‌ها» (Burgen- und Schlösserweg) که با یک مثلث قرمز مشخص شده و از اشلیتس از طریق تان (رون) به وازونگن می‌رود (۹۶ کیلومتر (۵۹٫۷ مایل)). «راه میلس‌بورگ» (Milseburgweg) که با مثلث‌های قرمز مشخص شده و از فولدا از طریق میلس‌بورگ به ماینینگن می‌رود (۶۷ کیلومتر (۴۱٫۶ مایل)). «راه واسرکوپه» (Wasserkuppenweg)، مشخص‌شده با مثلث‌های قرمز، از گیزل بر روی واسرکوپه به سمت فلادونگ (۹۶ کیلومتر (۵۹٫۷ مایل)). «راه هایدل‌شتاین» (Heidelsteinweg)، از نویهوف (هسن) از طریق گرسفلد (رون) به استهایم (۶۰ کیلومتر (۳۷٫۳ مایل)). «راه صومعه» (Klosterweg) مشخص‌شده با مثلث‌های قرمز از اشلوشترن از طریق ویلدفلکن به ملریش‌اشتات (۹۳ کیلومتر (۵۷٫۸ مایل)). «راه کروزبرگ» (Kreuzbergweg) مشخص‌شده با مثلث‌های قرمز از شواتزن‌فلس (Schwarzenfels) بر روی کروزبرگ به باد کنیگسهوفن ایم گرابفلد (۹۶ کیلومتر (۵۹٫۷ مایل)). «کامینو د سانتیاگو» (راه یعقوب) از فولدا به شواینفورت مشخص‌شده با صدف‌های آبی (۱۱۰ کیلومتر (۶۸٫۴ مایل)). «کامینو د سانتیاگو» از گایزا به هرب‌اشتاین مشخص‌شده با صدف‌های آبی (۸۳ کیلومتر (۵۱٫۶ مایل)). «راه راهب» (Abtsweg) از فولدا به هاملبورگ مشخص‌شده با یک قطره اشک قرمز (۸۴ کیلومتر (۵۲٫۲ مایل)). «راه پاولوس رون» (Rhön-Paulus-Weg) از وایلار از طریق تان (رون) به درمباخ مشخص‌شده با یک مثلث سبز ۲/۳ پر (۸۴ کیلومتر (۵۲٫۲ مایل)). «راه زمین‌شناسی در واسرکوپه» «راه طبیعت آورزبرگ» در نزدیکی هیلدرس «راه پیش‌ازتاریخ میلس‌بورگ» ۱۰ مسیر پیاده‌روی دایره‌ای در تالائو (Thalau)؛ در مجموع ۱۶۰ کیلومتر (۹۹ مایل). علاوه بر این، مسیرهای زیر از رون عبور می‌کنند: «راه ماین-ورا» (Main-Werra Weg) از گموندن آم ماین بر روی کروزبرگ و واسرکوپه به فاشا، مشخص‌شده با سر پیکان قرمز (۱۷۶ کیلومتر (۱۰۹٫۴ مایل)). «راه رون-رنشتایگ» (Rhön-Rennsteig-Weg) از واسرکوپه بر روی گبا به اوبرهوف (۸۹ کیلومتر (۵۵٫۳ مایل))، مشخص‌شده با "RR" آبی در زمینه سفید. مسیر پیاده‌روی طولانی اروپایی شماره ۳ از طریق فولدا به ملریش‌اشتات، مشخص‌شده با صلیب آبی. مسیر پیاده‌روی طولانی اروپایی شماره ۶ از طریق هونفلد، گرسفلد (رون) به باد کنیگسهوفن ایم گرابفلد، مشخص‌شده با صلیب سفید در زمینه آبی. جستارهای وابسته فهرست شهرهای آلمان منابع Hanswilhelm Haefs: Ortsnamen und Ortsgeschichten aus der Rhön und dem Fuldaer Land. Rhön-Verlag. Hünfeld 2001, شابک ‎۳−۹۳۱۷۹۶−۹۹-X Marco Klüber: Orchideen in der Rhön und ihre Lebensräume. schützen – pflegen – bewahren. Landkreis Fulda, Sachgebiet Biosphärenreservat Rhön (Hrsg.), 2007. کوه‌های رون. article in: فرهنگ‌نامه مایر, 4. Aufl. 1888–1890, Bd. 13, S. 795 f. پیوند به بیرون