قلعه کوبورگ

قلعه کوبورگ (به آلمانی: Veste Coburg) یکی از بزرگترین و سالم‌ترین دژهای قرون‌وسطایی در آلمان است که در شهر کوبورگ در شمال ایالت باواریا واقع شده است. این قلعه که به دلیل موقعیت استراتژیک و تسلطش بر دشت‌های اطراف به «تاج فرانکونیا» شهرت یافته، برای سده‌ها اقامتگاه رسمی دوک‌های زاکسن-کوبورگ بوده است. این دژ نه تنها به عنوان یک استحکامات نظامی، بلکه به عنوان کانون تحولات مذهبی و هنری در تاریخ آلمان شناخته می‌شود. تاریخچه اولیه و پناهگاه مارتین لوتر ریشه‌های این دژ به سده دهم میلادی بازمی‌گردد، اما بنای سنگی بزرگ آن در سده سیزدهم توسط لندگراف‌های تورینگن بنیان نهاده شد. یکی از مهم‌ترین رویدادهای تاریخی این قلعه در سال ۱۵۳۰ میلادی رخ داد؛ زمانی که مارتین لوتر به مدت شش ماه در اینجا پناه گرفت. لوتر در حالی که منتظر نتایج مجلس اوگسبورگ بود، در اتاق‌های این قلعه به ترجمه بخش‌هایی از کتاب مقدس و نگارش آثار الهیاتی خود پرداخت. امروزه «اتاق‌های لوتر» از مقدس‌ترین بخش‌های قلعه برای پیروان مذهب پروتستان محسوب می‌شوند. معماری دفاعی و تحولات رنسانس قلعه کوبورگ نمونه‌ای درخشان از تکامل معماری دفاعی آلمان است. در سده‌های ۱۵ و ۱۶ میلادی، تحت نظارت امرای انتخابگر ساکسونی، دیوارهای دفاعی عظیم و برج‌های متعددی به قلعه افزوده شد تا در برابر سلاح‌های گرم جدید مقاوم باشد. در دوران رنسانس، بخش‌های مسکونی قلعه با تالارهای مجلل و تزئینات سنگی ظریف بازسازی شدند. تالار بزرگ «استاینرنه کوپل» با مجموعه‌ای از بخاری‌های دیواری سنگی و نقاشی‌های تاریخی، بازتاب‌دهنده شکوه و ثروت خاندان‌های حاکم در آن دوران است. مجموعه‌های هنری و موزه قلعه امروزه قلعه کوبورگ محل نگهداری مجموعه‌های هنری بسیار ارزشمندی است که توسط دوک‌های زاکسن-کوبورگ و گوتا گردآوری شده‌اند. این موزه شامل یکی از بزرگترین مجموعه‌های تسلیحات و زره‌های قرون‌وسطایی در اروپا، آثار نقاشی از هنرمندان بزرگی چون لوکاس کراناخ پدر و مجموعه‌ای بی‌نظیر از کالسکه‌های اشرافی سده هفدهم است. همچنین بخش شیشه‌های تاریخی و حکاکی‌های روی مس قلعه، در سطح جهانی شناخته شده هستند. این آثار هنری در کنار معماری استوار دژ، تصویری کامل از تاریخ فرهنگی و نظامی منطقه فرانکونیا ارائه می‌دهند. مرمت‌های سده نوزدهم و دوران مدرن در سده نوزدهم، تحت تأثیر جنبش رمانتیسیسم آلمانی، دوک ارنست یکم دستور مرمت گسترده قلعه را به سبک نئوگوتیک صادر کرد. معمار مشهور، کارل الکساندر هایدلوف، بخش‌هایی از نمای قلعه را بازسازی کرد تا ظاهری آرمانی و قرون‌وسطایی به آن ببخشد. پس از سقوط پادشاهی در سال ۱۹۱۸، قلعه به مالکیت دولت باواریا درآمد. علیرغم آسیب‌های جزئی در اواخر جنگ جهانی دوم، قلعه به سرعت بازسازی شد و امروزه به عنوان یکی از مهم‌ترین مقاصد گردشگری و مراکز پژوهش‌های تاریخی در جنوب آلمان فعالیت می‌کند. نگارخانه جستارهای وابسته زاکسن-کوبورگ و گوتا مارتین لوتر باواریا تاریخ تورینگن یادداشت‌ها منابع