Max-Planck-Societo

La Max-Planck-Societo por la progresigo de la sciencoj (germane Max-Planck-Gesellschaft zur Förderung der Wissenschaften e. V.; mallongigita kiel MPG) estas formale sendependa ne-registara organizo kaj ne-profitcela asocio de germanaj esplorinstitutoj, fondita en 1911 kun la nomo Kaiser-Wilhelm-Societo kaj renomita kiel "Max-Planck-Societo" en 1948 honore de sia unua prezidanto, teorifizikisto Max Planck. La societo estas financita de la federacia kaj subŝtataj registaroj de Germanio. Laŭ sia unuaranga celo, la Max-Planck-Societo subtenas fundamentan esploradon en naturaj, privivaj kaj sociaj sciencoj, artoj kaj homaj sciencoj en siaj 86 (en decembro 2018) Max-Planck-Institutoj. La societo havas totalon de proksimume 17 000 permanentaj dungitoj, el kiuj 5 470 sciencistoj, plus ĉirkaŭ 4 600 ne-dungitaj sciencistoj kaj gastoj. La buĝeto de la societo por 2018 estis ĉirkaŭ 1.8 mil milionoj da eŭroj. Je la 31-a de decembro 2018, la Max-Planck-Societo estis dunginta totalon de 23 767 laboristoj, el kiuj 15 650 estis sciencistoj. Ĉirkaŭ 44.4% estis inaj dungitoj kaj 31.5% el dungitoj estis eksterlandanoj. Listo de prezidantoj de la KWG kaj de la MPG Adolf von Harnack (1911-1930) Max Planck (1930-1937) Carl Bosch (1937-1940) Albert Vögler (1941-1945) Max Planck (16-a de majo 1945 - 31-a de marto 1946) Otto Hahn (kiel prezidanto de la KWG 1946 kaj poste kiel fondinto kaj prezidanto de la MPG 1948-1960) Adolf Butenandt (1960-1972) Reimar Lüst (1972-1984) Heinz Staab (1984-1990) Hans F. Zacher (1990-1996) Hubert Markl (1996-2002) Peter Gruss (2002-2014) Martin Stratmann (2014-nune) Nobel-premiitoj Max-Planck-Societo (ekde 1948) Stefan W. Hell, Nobel-premio, kemio 2014 Gerhard Ertl, Nobel-premio, kemio 2007 Theodor W. Hänsch, Nobel-premio, fiziko 2005 Christiane Nüsslein-Volhard, Nobel-premio, medicino 1995 Paul Crutzen, Nobel-premio, kemio 1995 Erwin Neher, Nobel-premio, medicino 1991 Bert Sakmann, Nobel-premio, medicino 1991 Robert Huber, Nobel-premio, kemio 1988 Hartmut Michel, Nobel-premio, kemio 1988 Johann Deisenhofer, Nobel-premio, kemio 1988 Ernst Ruska, Nobel-premio, fiziko 1986 Klaus von Klitzing, Nobel-premio, fiziko 1985 Georges Köhler, Nobel-premio, medicino 1984 Konrad Lorenz, Nobel-premio, medicino 1973 Manfred Eigen, Nobel-premio, kemio 1967 Feodor Lynen, Nobel-premio, medicino 1964 Karl Ziegler, Nobel-premio, kemio 1963 Walter Bothe, Nobel-premio, fiziko 1954 Kaiser-Wilhelm-Societo (1914–48) Otto Hahn, Nobel-premio, kemio 1944 Adolf Butenandt, Nobel-premio, kemio 1939 Richard Kuhn, Nobel-premio, kemio 1938 Peter J. W. Debye, Nobel-premio, kemio 1936 Hans Spemann, Nobel-premio, medicino 1935 Werner Heisenberg, Nobel-premio, fiziko 1932 Otto Heinrich Warburg, Nobel-premio, medicino 1931 Carl Bosch, Nobel-premio, kemio 1931 James Franck, Nobel-premio, fiziko 1925 Otto Meyerhof, Nobel-premio, medicino 1922 Albert Einstein, Nobel-premio, fiziko 1921 Max Planck, Nobel-premio, fiziko 1918 Fritz Haber, Nobel-premio, kemio 1918 Richard Willstätter, Nobel-premio, kemio 1915 Max von Laue, Nobel-premio, fiziko 1914 Notoj Fontoj Alison Abbott: German science starts facing up to its historical amnesia, en: Nature Vol 403 (2000), S.474f. (artikolo pri la Komisiono por la historio de la Kaiser-Wilhelm-Gesellschaft under National Socialism) Gretchen Vogel: Aufbau Ost: Max Planck's East German Experiment, en: Science Vol. 326, 6. Novembro 2009 (pri la novaj institutoj en la orienta parto de Germanio) Eksteraj ligiloj Oficiala retejo (germane, angle)