کاخ کالتنبرگ

کاخ کالتنبرگ (در زبان آلمانی: Das Schloss Kaltenberg)، واقع در روستای کالتنبرگ در محدوده شهرداری گلتندورف، در سال ۱۲۹۲ ساخته شد و اکنون متعلق به لویتپولد، شاهزاده باواریا، نتیجه آخرین پادشاه باواریا، لودویگ سوم است. کاخ کالتنبرگ، که میزبان مسابقات شوالیه‌های کالتنبرگ نیز می‌باشد، در نزدیکی دریاچه آمِرْزِ در منطقه باواریای علیا از لندزبرگ آم لش، نه چندان دور از پایتخت ایالت مونیخ (تقریباً ۵۵ کیلومتر) و شهر لندزبرگ آم لش (تقریباً ۱۹ کیلومتر) واقع شده است. این کاخ به عنوان یک بنای تاریخی حفاظت شده در کالتنبرگ با شماره پرونده D-1-81-122-18 ثبت شده است. همچنین به عنوان یک بنای باستانی با شماره پرونده D-1-7831-0117 در اطلس باواریا به عنوان «یافته‌های زیرزمینی اواخر قرون وسطی و اوایل مدرن در منطقه کاخ کالتنبرگ و ساختمان‌های قبلی آن» ذکر شده است. تاریخچه این کاخ در سال ۱۲۹۲ توسط رودولف اول، دوک باواریای علیا و کنت پالاتین راین ساخته شد. در سال ۱۲۹۶، در جریان یک نزاع خانوادگی بین خانواده هگننبرگ ویران شد. حدود سال ۱۳۰۰، متعلق به خانواده رورباخ از هگننبرگ بود. حدود سال ۱۴۲۵، توسط پیتر رهلینگر، اشراف‌زاده آگسبورگی، بازسازی شد. از سال ۱۴۶۹ تا ۱۶۱۲، متعلق به خانواده هانت از لاوترباخ و سولزموس بود. در سال ۱۵۱۴، مورخ و دولتمرد باواریایی، ویگولائوس هانت، در این کاخ متولد شد. در سال ۱۶۱۲، یسوعیان لندزبرگ کاخ را به تصرف خود درآوردند. در سال ۱۶۳۳، در طول جنگ سی ساله، کاخ توسط سوئدی‌ها ویران شد. در سال ۱۷۸۱، فرقه شوالیه‌های مالت کاخ را به دست آورد. در سال ۱۸۰۸، کاخ کالتنبرگ به مالکیت دولت درآمد. از سال ۱۸۲۲ تا ۱۸۴۵، کنت‌های هگننبرگ-دوکس اربابان کاخ بودند، اما در آنجا اقامت داشتند و فقط از آجرکاری‌ها استفاده می‌کردند. از سال ۱۸۴۱ تا ۱۸۵۴، مهندس و جغرافیدان سلطنتی، یوهان آدولف سامر، برادر همسر نقاش لورنزو کوآگلیو، کاخ را به سبک احیای گوتیک دوباره طراحی کرد. برج چشمگیر جنوب غربی به همراه دروازه آن، شکل فعلی خود را به دست آورد. بین سال‌های ۱۸۵۴ تا ۱۸۷۶، کاخ چندین مالک داشت: نیکولاس هافمن، پاول رادلمایر، آنتون هایلمیر و گئورگ هایلمیر. از سال ۱۸۷۶ تا ۱۹۱۶، خانواده فون ویلیبالد مالک کاخ کالتنبرگ بودند. زیگموند فون ویلیبالد کارخانه آبجوسازی کاخ کالتنبرگ را در سال ۱۸۷۶ ساخت. از سال ۱۹۱۶ تا ۱۹۳۹، این کاخ متعلق به خانواده شولین بود. جوزف شولین (۱۸۵۴–۱۹۳۸)، که بعدها توسط پسرش فریتز حمایت شد، با موفقیت کارخانه آبجوسازی و املاک را اداره کرد، که شامل برش زغال سنگ نارس و پرورش گوسفند در امینگر موس نیز می‌شد. در فوریه ۱۹۳۹، اموال فریتز شولین به عنوان بخشی از فرایند آریایی‌سازی نازی‌ها مصادره شد و خودش نیز در ۱۰ نوامبر ۱۹۳۸ در داخائو زندانی شد. املاک کالتنبرگ تحت مدیریت دولت باواریای علیا قرار گرفت. در سال ۱۹۴۸، پس از مذاکرات طولانی با مرجع غرامت، به فریتز شولین غرامت داده شد. در سال ۱۹۵۴، کاخ کالتنبرگ به خاندان ویتلزباخ فروخته شد. این کاخ اکنون محل اقامت لویتپولد، شاهزاده باواریا، و خانواده‌اش است. همچنین دارای یک مکان برای جشن‌ها مراسم‌ها و دو رستوران است. منابع Kaltenberg Knights' Tournament review and pictures