Le Mont-Saint-Michel

Le Mont-Saint-Michel (pronounced: [mɔ̃ sɛ̃ mi.ʃɛl]; Normando: Mont Saint Miché, galego: Monte San Miguel) é unha illa e unha comuna continental en Normandía, Francia. A illa está situada a aproximadamente un quilómetro da costa noroeste do país, na boca do Río Couesnon preto de Avranches e con 7 hectáreas de superficie. A parte continental da comuna ten unha superficie de 393 hectáreas para que a superficie total da comuna sexa de 400 hectáreas. En 2015, a illa tiña unha poboación de 50 habitantes. A illa mantivo unha fortificación estratéxica desde os tempos antigos e desde o século VIII d.C. foi a sé do mosteiro do cal toma o seu nome. A composición estrutural da cidade exemplifica a sociedade feudal que o construíu: enriba, Deus, ​​abadía e mosteiro; a continuación, o gran vestíbulo, despois tendas e vivendas; e no fondo, fóra das murallas, casas para pescadores e labregos. A posición da comuna, unha illa a uns poucos centos de metros da terra, fíxoa accesible durante a marea baixa aos moitos peregrinos ata a abadía, pero defendíbel durante a marea alta. A illa permaneceu invicta durante a Guerra dos Cen Anos, unha pequena gornición defendeu un grande ataque dos ingleses en 1433. A abadía foi usada regularmente como prisión durante o Antigo Réxime. Un dos puntos de referencia máis recoñecidos de Francia, visitado por máis de 3 millóns de persoas cada ano, o Mont Saint-Michel e a súa bhía están na lista da UNESCO do Patrimonio da Humanidade. Máis de 60 edificios dentro da comuna están protexidos en Francia como monumentos históricos. Xeografía Formación Agora unha illa de marea rochosa, o monte ocupaba terra seca en tempos prehistóricos. A medida que o nivel do mar aumentaba, a erosión remodelou a paisaxe costeira e varios afloramentos de granito xurdiron na baía, resistindo o desgaste do océano mellor que as rochas circundantes. Estes inclúen Lillemer, o Mont Dol, Tombelaine (a illa xusto ao norte) e Mont Tombe, máis tarde chamado Mont Saint-Michel. O Mont Saint-Michel está formado por leucogranito que se solidificou desde unha intrusión subterránea de magma fundida hai uns 525 millóns de anos, durante o período Cámbrico, como unha das partes máis novas do batólito granítico marceliano. (Os primeiros estudos do Mont Saint-Michel por xeólogos franceses ás veces describen o leucogranito do Mont como "granulita", pero este significado granítico de granulita está agora obsoleto.) O Mont ten unha circunferencia de aproximadamente de 960 m. e o seu punto máis alto ten 92 m. sobre o nivel do mar. Mareas As mareas poden variar moito, aproximadamente 14 m. entre as marcas da pleamar e as da baixamar. Popularmente alcumado "San Miguel en risco de mar" polos peregrinos medievais que pasaban a través do esteiro, o monte aínda é perigoso para os visitantes que evitan a calzada e intentan facer o perigoso camiño polas areas da veciña costa. A polderación e as inundacións ocasionais crearon marismas salgadas que se atoparon axeitadas para pastar as ovellas. A carne ben aromatizada que resulta da dieta das ovellas nas pré salé (pradeira de sal) fai agneau de pré-salé (años de prados de sal), unha especialidade local que pode atópase nos menús de restaurantes que dependen dos ingresos dos moitos visitantes ao monte. Illa de Marea A conexión entre o Mont Saint-Michel e o continente cambiou ao longo dos séculos. Anteriormente conectado por unha calzada de marea descuberta só con marea baixa, converteuse nunha calzada elevada en 1879, impedindo que a marea percorrera o lodo ao redor do monte. as chairas costeiras tamén foron polderizadas para crear pastos, diminuíndo a distancia entre a costa e a illa, e o río Couesnon canalizouse reducindo a dispersión do fluxo de auga. Estes factores estimularon a colmatación da baía. O 16 de xuño de 2006, o primeiro ministro francés e as autoridades rexionais anunciaron un proxecto de 200 millóns de euros (Projet Mont-Saint-Michel) para construÍr unha presa hidráulica usando as augas do Couesnon e as mareas para axudar a eliminar o sedimento acumulado, e facer de novo o Mont Saint-Michel unha illa. A construción do encoro comezou en 2009. O proxecto tamén inclúe a retirada da calzada e do seu aparcadoiro para visitantes. Desde o 28 de abril de 2012, o novo aparcadoiro no continente está situado a 2,5 quilómetros da illa. Os visitantes poden camiñar ou usar transbordadores para cruzar a calzada. O 22 de xullo de 2014, a nova ponte do arquitecto Dietmar Feichtinger abriuse ao público. A ponte lixeira permite que as augas flúan libremente pola illa e mellore a eficiencia da presa agora operativa. O proxecto, que custou 209 millóns de euros, inaugurouse oficialmente polo presidente François Hollande. En raras ocasións, as circunstancias das mareas producen un "supermarea" extremadamente alta. A nova ponte quedou completamente mergullada o 21 de marzo de 2015 polo nivel máis alto do mar durante polo menos 18 anos, o que congregou multitudes para sacar fotos. Historia O sitio orixinal fundouno por un ermitán irlandés, que reuniu seguidores da comunidade local. Mont-Saint-Michel usouse nos séculos VI e VII como unha fortaleza Armórica de poder e cultura galo-romana ata que foi saqueada polos francos, acabando así coa cultura trans-canle que se mantivera desde a partida dos romanos no 460. Dende aproximadamente o século V ao VIII, o Mont Saint-Michel pertenceu ao territorio de Neustria e, a comezos do século IX, foi un lugar importante nas marcas de Neustria. Antes da construción do primeiro establecemento monástico no século VIII, a illa foi chamada "Mont Tombe" (latín: tumba). Segundo unha lenda, o arcanxo Miguel apareceuse en 708 a Aubert de Avranches, o bispo de Avranches, e encargoulle a construír unha igrexa no illote rochoso. San Aubert, construíu e consagrou unha primeira igrexa o 16 de outubro de 709. En 966, a petición do duque de Normandía, unha comunidade de beneditinos instalouse na rocha. Durante oito séculos non deixan de construír e ampliar. Incapaz de defender o seu reino contra os asaltos dos viquingos, o rei dos francos acordou conceder a península de Cotentin e o Avranchin, incluíndo o Mont Saint-Michel tradicionalmente ligado á cidade de Avranches, aos bretóns no Tratado de Compiègne (867). Isto marcou o comezo dun breve período de posesión bretoa do Mont. De feito, estas terras e Mont Saint-Michel nunca foron realmente incluídas no ducado da Bretaña e permaneceron como bispados independentes do recentemente creado arcebispado bretón de Dol. Cando Rollo que devastou a rexión en 875 logrou lexitimidade mediante o Tratado de Saint-Clair-sur-Epte (912), nomeandoo como conde de Ruán, coa condición de converterse ao cristianismo. Reparou o mal que causou no momento do seu saqueo e compensou ricamente aos monxes que expulsara. O monte volveu a ter importancia estratéxica en 933 cando Guillerme I de Normandía anexionou a península de Cotentin do debilitado Ducado da Bretaña. Isto fixo que o monte fose definitivamente parte de Normandía, e aparece no Tapiz de Bayeux, que conmemora a conquista normanda de Inglaterra en 1066. Harold Godwinson aparece na tapicería rescatando a dous cabaleiros normandos das areas movedizas que aparece nas chairas de marea durante unha batalla con Conan II da Bretaña. O patrocinio ducal normando financiou a espectacular arquitectura normanda da abadía nos séculos seguintes. En 1067 o mosteiro de Mont Saint-Michel deu o seu apoio a Guillerme I de Inglaterra na súa reclamación ao trono de Inglaterra. Este recompensouno con propiedades e terras do lado inglés da canle, incluíndo unha pequena illa fronte a costa suroeste de Cornualla, que se inspirou no monte e despois do converteuse nun priorado normando chamado Monte de San Miguel de Penzance. Durante a Guerra dos Cen Anos, o Reino de Inglaterra asaltou repetidamente a illa, pero non foi capaz de apoderarse dela debido ás melloradas fortificacións da abadía. Os ingleses asediaron inicialmente o Mont en 1423-24, e de novo en 1433–34 con forzas inglesas baixo o mando de Thomas de Scales, 7º Barón de Scales. Dúas bombardas de ferro forxado que Scales abandonou cando abandonaron o cerco aínda atópanse no sitio. Son coñecidas como Les Michelettes. A decidida resistencia de Mont Saint-Michel inspirou aos franceses, especialmente a Xoana de Arco. Cando Lois XI de Francia fundou a Orde de San Miguel en 1469, pretendeu que a igrexa abacial do Mont Saint-Michel se converta na capela da Orde, pero pola súa gran distancia de París, a intención nunca puido ser realizada. A riqueza e a influencia da abadía estendéronse a moitas fundacións fillas, incluíndo Monte San Miguel en Cornualla. Non obstante, a súa popularidade e prestixio como centro de peregrinación diminuíu coa Reforma Protestante, e na época da Revolución francesa apenas houbo monxes en residencia. A abadía pechouse e converteuse en prisión, inicialmente para recluir opositores clericais ao réxime republicano. Seguiron presos políticos de alto nivel, pero en 1836, influentes figuras, incluído Victor Hugo, lanzaron unha campaña para restaurar o que se vía como un tesouro arquitectónico nacional. A prisión pechouse finalmente en 1863, e o monte foi declarado monumento histórico en 1874. O Mont Saint-Michel e a súa baía Mont-Saint-Michel foron engadidos á lista do Patrimonio da Humanidade da UNESCO en 1979, e foi listada con criterios como a importancia cultural, histórica e arquitectónica, así como a beleza natural e humana creada. Deseño da abadía No século XI, Guillerme de Volpiano, o arquitecto italiano que construíra a Abadía de Fécamp en Normandía, foi elixido por Ricardo II de Normandía, para ser o contratista de construción. Deseñou a igrexa románica da abadía, colocando atrevidamente o cruceiro na parte superior do monte. Houbo que construír moitas criptas subterráneas e capelas para compensar este peso, estas formaron a base para a estrutura ascendente de apoio que se pode ver hoxe. Hoxe en día o Mont Saint-Michel é visto como un edificio de arquitectura románica. Robert de Thorigny, un gran partidario de Henrique II de Inglaterra (que tamén era duque de Normandía), reforzou a estrutura dos edificios e construíu a fachada principal da igrexa no século XII. En 1204, Guido de Thouars, rexente da Duquesa da Bretaña, como vasalo do rei de Francia, realizou un cerco ao monte. Tras incendiar a aldea e matar á poboación, viuse obrigado a retirarse baixo as poderosas murallas da abadía. Desafortunadamente, o lume que el mesmo provocou estendeuse aos edificios, e os tellados caeron vítimas das chamas. Asustado pola crueldade e as exaccións do seu aliado bretón, Philip Augustus, ofreceulle ao abade Jordan unha subvención para a construción dun novo conxunto arquitectónico gótico que incluía a adición do refectorio e o claustro. Crese que Charles VI engadiu importantes fortificacións ao monte da abadía, construíndo torres, patios sucesivos e fortalecendo as murallas. Desenvolvemento Notas Véxase tamén Outros artigos Moeda de 20 francos Monte Saint-Michel Ligazóns externas Mont-Saint-Michel Celebrates 1,300 yrs of History Mont Saint-Michel between history and legends Official Mont-Saint-Michel Tourist site (en inglés) Virtual recreation of Mont St. Michel in Second Life Pano at 360° of Mont St Michel High-resolution 360° Panoramas and Images of Mont Saint-Michel | Art Atlas Arquivado 12 de setembro de 2019 en Wayback Machine. INSEE population figures