وزارت باستان‌شناسی (بنگلادش)

وزارت باستان‌شناسی یکی از آژانس‌های دولتی بنگلادش است. طبق قوانین باستان‌شناسی مصوب ۱۹۶۴ (اصلاح‌شده در ۱۹۷۶)، این سازمان مسئول حفاظت و نگهداری از اماکن باستانی در کشور است. از سال ۲۰۱۳، این اداره فعالیت‌های خود را از ساختمان اداری واقع در آگارگان در داکا اداره می‌کند. تاریخچه این وزارتخانه ابتدا در سال ۱۸۶۱ به عنوان بخشی از سازمان باستان‌شناسی هند تأسیس شد. پس از استقلال بنگلادش، دفتر آن در داکا تأسیس شد. در سال ۱۹۸۳، با سازماندهی مجدد بخش‌ها، دفاتر منطقه‌ای در ۴ بخش آن زمان، از جمله داکا به عنوان دفتر مرکزی تأسیس شدند. وظایف وزارت باستان‌شناسی (بنگلادش) فهرست مکان‌های باستانی و مصنوعات بنگلادش را گردآوری و نگهداری می‌کند. در حال حاضر (ژوئن ۲۰۱۶) ۴۵۲ محوطه باستانی تحت حفاظت این وزارت کل قرار دارد. برخی از موارد قابل ذکر عبارتند از: مهانستانگر، میناماتی، نیایشگاه بودایی سمپور، سیتاکوت ویهارا، معبد کانتاجیو، مسجد چوتو سونا، مسجد شصت گنبد، واسو ویهارا، باروبازار، قلعه لالباغ در میان این موارد، سوماپورا ماهاویهارا و مسجد شصت گنبد به عنوان میراث جهانی شناخته شده‌اند. همچنین ۱۷ موزه باستان‌شناسی تحت مدیریت این اداره وجود دارد. این اداره با کشف عناصر فرهنگی باستانی از مناطق دورافتاده پراکنده در داخل کشور، به احیای تاریخ می‌پردازد و بناهای تاریخی کشف‌شده را مرمت و حفظ کرده و به نمایش می‌گذارد. منابع