موزه استقلال، داکا

موزه استقلال (انگلیسی: Museum of Independence) در داکا، بنگلادش، مبارزه برای استقلال بنگلادش را به تصویر می‌کشد. این موزه تاریخ این ملت را از دوران امپراتوری گورکانی تا استقلال در سال ۱۹۷۱ نشان می‌دهد. این نخستین و تنها موزه زیرزمینی در کشور است. این موزه بخشی از یک مجموعه ۶۷ جریبی در سهروردی اودیان است؛ مکانی که شیخ مجیب‌الرحمن سخنرانی تاریخی خود را مبنی بر اعلام مبارزه برای استقلال ایراد کرد و جایی که نیروهای پاکستانی پس از جنگ آزادی‌بخش بنگلادش تسلیم شدند. این موزه در ۲۵ مارس ۲۰۱۵، مصادف با چهل و پنجمین روز استقلال بنگلادش به روی عموم گشوده شد. معماری این موزه زیرزمینی بخشی از یک طرح جامع است که شامل سالن نمایش چندرسانه‌ای، آمفی‌تئاتر، سه استخر آب، «شیخه چیرانتونی» (شعله جاویدان) نماد جاودانگی ملی‌گرایی بنگالی، یک نقاشی دیواری بر اساس مبارزه برای استقلال و سایر امکانات جانبی می‌شود. همچنین یک تالار ۱۵۵ نفره در این مجموعه وجود دارد. نقطه کانونی در تجربه این فضا، بنای یادبود «برج نور» است که برجی به ارتفاع ۵۰ متر متشکل از پنل‌های شیشه‌ای روی هم چیده شده است. موزه در زیر برج نور واقع شده است. محوطه میدان موزه دارای ۵۶۶۹ متر مربع کف کاشی‌کاری شده است. تراس زیرزمینی آن دارای فواره‌ای در مرکز است که آب از بالای سقف به پایین می‌ریزد. معماران بنگلادشی، کاشف محبوب چودری و مارینا تبسم در سال ۱۹۹۷ برنده مسابقه ملی طراحی شدند و متعاقباً اجرای پروژه به آن‌ها واگذار شد. هزینه کل ساخت این مجموعه ۱٫۷۵ میلیارد تاکا بنگلادش بود. نمایشگاه این موزه دارای مجموعه‌ای از بیش از ۳۰۰ عکس تاریخی در ۱۴۴ پنل شیشه‌ای است که تاریخ بنگلادش را به تصویر می‌کشد. سفالینه‌ها (تراکوتا)، تصاویر و بریده‌های جراید مربوط به جنگ آزادی‌بخش در موزه به نمایش گذاشته شده است. نسخه‌هایی از روزنامه‌ها و گزارش‌های خارجی که وقایع مختلف جنگ آزادی‌بخش را نشان می‌دهند در گالری نگهداری می‌شوند. این گالری همچنین برخی از محوطه‌های باستان‌شناسی و بناهای تاریخی مهم بنگلادش را به نمایش می‌گذارد. ماکتی از میزی که فرمانده منطقه شرقی نیروی زمینی پاکستان، سپهبد امیر عبدالله خان نیازی، سند تسلیم را روی آن امضا کرد، در گالری نگهداری می‌شود. وندالیسم و تخریب پس از سقوط دولت شیخ حسینه در پی خیزش توده‌ای دانشجویان و مردم، گروهی از اوباش که گفته می‌شود شامل حامیان جماعت اسلامی بنگلادش و شاخه دانشجویی آن ایسلامی چاترا شیبیر بودند، به موزه حمله کرده و آن را غارت و تخریب کردند. آن‌ها گالری‌ها، نقاشی دیواری سفالی، اتاق‌های اداری و یادگاری‌های موزه را ویران کردند. سلاح‌های اصلی استفاده شده در طول جنگ آزادی‌بخش بنگلادش نیز به غارت رفت. نگاره‌ها منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Museum of Independence, Dhaka». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۷ دسامبر ۲۰۲۵. پیوند به بیرون