Բանգլադեշի բանկ

Բանգլադեշի բանկ (բենգալերեն՝ বাংলাদেশ ব্যাংক), Բանգլադեշի կենտրոնական բանկ, Ասիական քլիրինգային միության անդամ։ Բանկն ամբողջությամբ պատկանում է Բանգլադեշի կառավարությանը։ Բանկը ակտիվորեն զարգացնում է կանաչ բանկինգը և ֆինանսական ներառման քաղաքականությունը, հանդիսանում է Ֆինանսական ներառման դաշինքի կարևոր անդամ։ Բանգլադեշի Ֆինանսական հետախուզության բաժինը (BFIU)՝ Բանգլադեշի բանկի ստորաբաժանումը, Ֆինանսական հետախուզության ստորաբաժանումների Egmont Group-ի անդամ է։ Բանգլադեշի բանկն առաջին կենտրոնական բանկն է աշխարհում, որը ներկայացրել է հատուկ թեժ գիծ (16236), որպեսզի մարդիկ ահազանգեն բանկային համակարգի հետ կապված ցանկացած խնդրով։ Ավելին, կազմակերպությունն առաջին կենտրոնական բանկն է աշխարհում, որը թողարկել է «Կանաչ բանկային քաղաքականություն»։ Այս ներդրումը գնահատելու համար նահանգապետ դոկտոր Աթիուր Ռահմանին տրվեց «Կանաչ նահանգապետ» տիտղոսը 2012 թվականին ՄԱԿ-ի Կլիմայի փոփոխության կոնֆերանսում, որը տեղի ունեցավ Դոհայում՝ Կատարի ազգային կոնվենցիայի կենտրոնում։ Պատմություն 1972 թվականի ապրիլի 7-ին Բանգլադեշի ազատագրական պատերազմից և Բանգլադեշի վերջնական անկախացումից հետո Բանգլադեշի կառավարությունը ընդունեց Բանգլադեշի բանկի հրամանը (1972 թվական, թիվ 127)՝ վերակազմավորելով Պակիստանի Պետական ​​բանկի Դաքքայի մասնաճյուղը որպես Բանգլադեշի բանկ, որը երկրի կենտրոնական բանկն է և երկրի դրամավարկային և ֆինանսական համակարգի բարձրագույն կարգավորող մարմինը։ 1972 թվականի Մուջիբի կառավարությունը հետապնդում էր սոցիալիստամետ օրակարգ։ 1972 թվականին կառավարությունը որոշեց ազգայնացնել բոլոր բանկերը՝ միջոցները պետական ​​հատվածին ուղղելու համար և առաջնահերթություն տալ այն ոլորտներին, որոնք փորձում էին վերականգնել պատերազմից տուժած երկիրը՝ հիմնականում արդյունաբերությունն ու գյուղատնտեսությունը։ Այնուամենայնիվ, ոչ ճիշտ ոլորտների նկատմամբ պետական ​​վերահսկողությունը խանգարեց այս բանկերին լավ գործել։ Դրան գումարվում էր այն փաստը, որ վարկերը տրամադրվում էին պետական ​​հատվածին առանց կոմերցիոն նկատառումների. բանկերն ունեին վատ կապիտալ վարձակալություն, հաճախորդների վատ սպասարկում և չունեին շուկայական բոլոր դրամավարկային գործիքները։ Վարկերը տրամադրվում էին առանց առևտրային նկատառումների, ուստի նախկին դատական ​​համակարգի միջոցով վերականգնումն այնքան թանկ էր, որ վարկի փոխհատուցումը դառնում էր անհնար։ Թեև կառավարությունն ամենուր միջամտելու նպատակ է դրել, սակայն չի ստեղծել համապատասխան կարգավորող համակարգ՝ նման խնդիրները վեր հանելու և դրանք շտկելու համար։ Հետևաբար, բանկային հասկացությունները, ինչպիսիք են շահութաբերությունը և իրացվելիությունը, խորթ էին բանկերի կառավարիչների համար, և կապիտալի համարժեքությունը հետին պլանում մղվեց։ 1982 թվականին սկսվեց բարեփոխումների առաջին ծրագիրը, որտեղ կառավարությունը ապապետականացրեց վեց ազգայնացված առևտրային բանկերից երկուսը և թույլատրեց մասնավոր տեղական բանկերին մրցակցել բանկային ոլորտում։ 1986 թվականին նշանակվեց փողի, բանկային և վարկի ազգային հանձնաժողով, որը պետք է զբաղվեր բանկային հատվածի խնդիրներով, և մի շարք քայլեր ձեռնարկվեցին ազգայնացված առևտրային բանկերի և զարգացման ֆինանսական հաստատությունների վերականգնման նպատակների համար։ Այնուամենայնիվ, բանկային հատվածի արդյունավետությունը չի բարելավվել։ Ֆինանսական հատվածի ճշգրտման վարկը (FSAC) և Ֆինանսական հատվածի բարեփոխումների ծրագիրը (FSRP) ձևավորվել են 1990 թվականին Համաշխարհային բանկի հետ պայմանագրերով։ Այս ծրագրերը ձգտում էին վերացնել կառավարության խեղաթյուրումները և նվազեցնել ֆինանսական ճնշումը։ Քաղաքականություններն օգտագործում էին McKinnon-Shaw վարկածը, որն ասում էր, որ աղավաղումների վերացումը մեծացնում է արդյունավետությունը վարկային շուկայում և մեծացնում մրցակցությունը։ Դրանք առևտրային հիմունքներով վարկեր տրամադրող բանկերն են՝ բարելավելով բանկերի արդյունավետությունը և սահմանափակելով կառավարության վերահսկողությունը միայն դրամավարկային քաղաքականությամբ։ FSRP-ն ստիպեց բանկերին ունենալ կապիտալի նվազագույն համարժեքություն, համակարգված կերպով դասակարգել վարկերը և ներդնել ժամանակակից համակարգչային համակարգեր, ներառյալ հաշվապահական հաշվառումը։ Այն ստիպեց Կենտրոնական բանկին ազատել տոկոսադրույքները, վերանայել ֆինանսական օրենքները և մեծացնել վերահսկողությունը վարկային շուկայում։ Կառավարությունը զարգացրեց նաև |կապիտալի շուկան, որը նույնպես վատ էր աշխատում։ FSRP-ն չգործարկվեց 1996 թվականին։ Այնուհետև Բանգլադեշի կառավարությունը ձևավորեց Բանկային բարեփոխումների կոմիտե (BRC), որի առաջարկությունները հիմնականում անտեսվեցին այն ժամանակվա կառավարության կողմից։ Ներկայումս այն ունի տասը գրասենյակ, որոնք տեղակայված են Բանգլադեշի Մոթիջհելում, Սադարղաթում, Չիտագոնգում, Խուլնայում, Բոգրաում, Ռաջշահիում, Սիլհեթում, Բարիսալում, Ռանգպուրում և Միմենսինգում։ Ընդհանուր աշխատուժը կազմում է 5807 մարդ (պաշտոնյաներ՝ 3981, ենթակա անձնակազմ՝ 1826) 2015 թվականի մարտի 31-ի դրությամբ։ Մասնաճյուղեր Մոթիջհել Դաքայի նավահանգիստ Բոգուրա Չիտագոնգ Ռաջշահի Բարիսալ Կհուլնա Սիլհեթ Ռանգպուր Մայմանսինգհ Գործառույթներ Բանգլադեշի բանկը կատարում է բոլոր այն գործառույթները, որոնք ակնկալվում են ցանկացած երկրի կենտրոնական բանկից։ Նման գործառույթները ներառում են գների կայունության պահպանումը տնտեսական և դրամավարկային քաղաքականության միջոցներով, երկրի արժութային և ոսկու պահուստների կառավարում և երկրի բանկային հատվածի կարգավորում։ Բանգլադեշի բանկը, ինչպես մյուս կենտրոնական բանկերի մեծ մասը, մենաշնորհ է իրականացնում արժույթի և թղթադրամների թողարկման նկատմամբ (բացառությամբ մեկ, երկու և հինգ տակա թղթադրամների և մետաղադրամների, որոնք պատկանում են Բանգլադեշի կառավարության ֆինանսների նախարարությանը)։ Հիմնական ֆունկցիոնալ ոլորտները ներառում են. Դրամավարկային և վարկային քաղաքականության ձևավորում և իրականացում Բանկերի և ոչ բանկային ֆինանսական հաստատությունների կարգավորում և վերահսկողություն, ներքին ֆինանսական շուկաների խթանում և զարգացում Երկրի միջազգային պահուստների կառավարում Արտարժույթի թղթադրամների թողարկում Վճարային համակարգի կարգավորում և վերահսկողություն Փողերի լվացման կանխարգելում Վարկային տեղեկատվության հավաքագրում և տրամադրում Արտարժույթի կարգավորման մասին օրենքի կիրարկում Ավանդների ապահովագրման սխեմայի կառավարում Կառավարում Բանկի ամենաբարձր պաշտոնյան կառավարիչն է։ Նրա նստավայրը Դաքքայի Մոթիջհել քաղաքում է։ Տնօրենների խորհուրդը նախագահում է կառավարիչը։ Գործադիր աշխատակազմը, որը նույնպես ղեկավարում է կառավարիչը, պատասխանատու է բանկի առօրյա գործերի համար։ Բանգլադեշի բանկն ունի նաև իր ենթակայության տակ գտնվող մի շարք ստորաբաժանումներ, մասնավորապես՝ պարտքի կառավարում, իրավունք և այլն, որոնցից յուրաքանչյուրը ղեկավարվում է մեկ կամ մի քանի գլխավոր մենեջերների կողմից։ Բանկն ունի 10 ֆիզիկական մասնաճյուղ, յուրաքանչյուրը ղեկավարվում է գործադիր տնօրենի կողմից։ Գլխամասային գրասենյակը գտնվում է Բանգլադեշի բանկի Մոթիջելի շենքում, որն ունի երկու գլխավոր մենեջեր։ Հիերարխիա Գործադիր աշխատակազմը պատասխանատու է առօրյա գործունեության համար, կառավարչից և չորս փոխկառավարիչներից բացի կան նաև գործադիր տնօրեններ և տնտեսական խորհրդատու։ Գերատեսչությունների գլխավոր մենեջերները գործադիր տնօրենների ենթակայության տակ են և չեն մտնում գործադիր կազմի մեջ։ Տնօրենների խորհուրդ Տնօրենների խորհուրդը բաղկացած է բանկի կառավարիչից և ևս ութ անդամից։ Նրանք պատասխանատու են բանկի կողմից իրականացվող քաղաքականության համար։ Հրապարակումներ Բանգլադեշի բանկը ներկայացնում է մի շարք պարբերական հրապարակումներ, հետազոտական աշխատանքներ և հաշվետվություններ, որոնք պարունակում են դրամավարկային և բանկային զարգացումներ, տնտեսական ակնարկներ և տարբեր այլ վիճակագրական տվյալներ։ Դրանք ներառում են. Տարեկան հաշվետվություն Բանգլադեշի բանկի եռամսյակային հրատարակություն Դրամավարկային քաղաքականության տեսություն ԿՍՊ նախաձեռնություններ բանկերում BBTA Journal. մտքեր բանկային գործի և ֆինանսների մասին «Կանաչ» բանկային գործունեության տարեկան հաշվետվություն Ներմուծման վճարներ Ֆինանսական կայունության գնահատման հաշվետվություն Կառավարիչներ Հիմնադրման օրվանից Բանգլադեշի բանկն ունեցել է 12 կառավարիչ Մրցանակներ Բանգլադեշի բանկի մրցանակը ներդրվել է 2000 թվականին։ Պարգևատրվել են․ Ռեհման Սոբհան (2000) Նուրուլ Իսլամ (2009) Մոշարաֆ Հոսեյն (2011) Մուզաֆար Ահմեդ և Սվադեշ Ռանջան Բոսե (2013) Ազիզուր Ռահման Խանը և Մահբուբ Հոսեյնը (2017) Վահիդուդդին Մահմուդ (2020) Արտաքին հղումներ Bangladesh Bank Facebook Page Banks Information BD All Banks information in Bangladesh Ծանոթագրություններ