Λονγκ Άιλαντ (Μπαχάμες)

Το Λονγκ Άιλαντ (αγγλικά: Long Island‎‎) είναι νησί των Μπαχαμών και ανήκει στο αρχιπέλαγος Λουκάγιαν. Έχει έκταση 448 τ.χλμ. και 2.718 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2022. Κύριος οικισμός του νησιού είναι το Κλάρενς Τάουν (Clarence Town). Το νησί έχει μήκος περίπου 130 χιλιόμετρα και 6 χλμ. πλάτος στο ευρύτερο σημείο του, ενώ βρίσκεται περίπου 265 χλμ. νοτιοανατολικά της πρωτεύουσας των Μπαχαμών Νασσάου, η οποία βρίσκεται στο νησί Νιου Πρόβιντενς. Ο Τροπικός του Καρκίνου διατρέχει το βόρειο τμήμα του νησιού. Γεωγραφία Η βορειοανατολική πλευρά του Λονγκ Άιλαντ είναι γνωστή για τα απόκρημνα βραχώδη ακρωτήρια της, ενώ η νοτιοδυτική ακτή είναι γνωστή για τις πλατιές λευκές παραλίες της με μαλακή άμμο. Η μορφολογία του εδάφους ποικίλλει σε μεγάλο βαθμό σε όλο το νησί, συμπεριλαμβανομένων λευκών επίπεδων εκτάσεων από τις οποίες εξάγεται αλάτι, βάλτων, παραλιών και κεκλιμένων (στα βόρεια) και χαμηλών (στα νότια) λόφων. Το Λονγκ Άιλαντ είναι ιδιαίτερα γνωστό για τις σπηλιές του, οι οποίες έχουν παίξει σημαντικό ρόλο στην ιστορία του νησιού. Η Μπλε τρύπα του Ντην, που βρίσκεται δυτικά της πόλης Κλάρενς Τάουν, είναι η δεύτερη βαθύτερη υποβρύχια τρύπα στον κόσμο, με βάθος περίπου 200 μέτρων, καθιστώντας την περισσότερο από διπλάσιο βάθος από τις περισσότερες άλλες μεγάλες τρύπες. Ιστορία Μερικοί συγγραφείς αναγνωρίζουν το Λονγκ Άιλαντ ως την τοποθεσία μιας από τις προσεγγίσεις του Χριστόφορου Κολόμβου κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του το 1492. Για παράδειγμα, οι Joseph Judge και Samuel Eliot Morison αναγνωρίζουν το Λονγκ Άιλαντ ως το τρίτο νησί που επισκέφθηκε ο Κολόμβος, το οποίο ονόμασε Φερναντίνα και το οποίο οι ιθαγενείς Λουκάγιαν ονόμαζαν Γιούμα (Yuma), που σημαίνει «μεσαία ορεινή γη». Ωστόσο, διάφοροι άλλοι ιστορικοί, γεωγράφοι και άλλοι συγγραφείς αναγνωρίζουν τη Φερναντίνα ως αντίστοιχη με διαφορετικά νησιά στις Μπαχάμες, συμπεριλαμβανομένων των Λιτλ Ινάγκουα, Εξούμα και Άντρος. Αρχαιολογικά ευρήματα, συμπεριλαμβανομένων τελετουργικών σκαμνιών που ονομάζονται ντούχος, δείχνουν ότι η φυλή Λουκάγιαν, μια υποομάδα των Ταΐνο, εγκαταστάθηκε στο Λονγκ Άιλαντ, πιθανώς στο σύστημα σπηλαίων του νησιού. Μετά την εξαφάνιση των Λουκάγιαν, οι οποίοι μεταφέρθηκαν ως σκλάβοι στην Ισπανιόλα και την Κούβα, δεν υπήρξε μεγάλος οικισμός μέχρι την άφιξη της οικογένειας Simms το 1720, η οποία αρχικά έφτασε στις Μπαχάμες τη δεκαετία του 1640. Οι πρώτοι βρετανοί άποικοι ήταν κυρίως από τη Νέα Αγγλία και το Νιου Τζέρσεϊ και έφτασαν στο Λονγκ Άιλαντ αφού διέφυγαν από την Αμερικανική Επανάσταση. Αυτές οι οικογένειες ξεκίνησαν τα πρώτα αγροκτήματα, εκτρέφοντας κυρίως βοοειδή και πρόβατα. Μέχρι τη δεκαετία του 1790, άρχισαν να καταφθάνουν άποικοι από τις Καρολίνες και προχώρησαν στη δημιουργία φυτειών βαμβακιού. Οι φυτείες άκμασαν μόνο για λίγα χρόνια και, μέχρι την κατάργηση της δουλείας το 1834, οι περισσότερες είχαν καταρρεύσει και εγκαταλειφθεί. Υπάρχουν πολλά ερείπια από αυτή την εποχή σήμερα, η πλειοψηφία των οποίων είναι καλυμμένη από θάμνους. Παραπομπές Εξωτερικοί σύνδεσμοι Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Λονγκ Άιλαντ (Μπαχάμες) στο Wikimedia Commons