بازیلیکای سنت مارتین، واینگارتن

بازیلیکای کوچک سنت مارتین و اسوالد، کلیسای صومعه سابق صومعه امپراتوری واینگارتن است که در سال ۱۷۲۴ تقدیس شد. این بنا در شهر واینگارتن (آلتدورف سابق) در منطقه راونزبورگ ایالت بادن-وورتمبرگ واقع شده است. از نظر معماری، این کلیسای کاتولیک رومی یک بازیلیکا نیست، بلکه یک کلیسای تالاری ب به سبک باروک است. تاریخچه بناهای پیشین این کلیسا جایگزین یک بنای رومانسک شد که در سال ۱۰۵۶ توسط ولف چهارم به عنوان آرامگاه خاندان ولف بنیان‌گذاری شده بود. خود او نیز پس از سال ۱۱۰۱ در اینجا به خاک سپرده شد. کلیسا و صومعه متعلق به راهبان بندیکتی در محل یک کاخ پادشاهی متعلق به قرن دهم میلادی بر روی تپه «مارتینزبرگ» بنا شده‌اند. خاندان ولفن که از منطقه مسی-موزل در امپراتوری فرانک مهاجرت کرده بودند، این کلیسا را به قدیس ملی فرانک‌ها، سنت مارتین تور، تقدیم کردند. ابتدا یک کلیسای کوچک ۱۴ متری ساخته شد و از سال ۱۱۲۴، یک بازیلیکای ستون‌دار سه شبستانه به سبک رومانسک عالی جایگزین آن گشت. بنای جدید باروک در سال ۱۷۱۲ طراحی‌های بنای جدید توسط فرانتس بیر و یوهان یاکوب هرکومر مستند شد. سنگ بنای کلیسای باروک در ۲۲ اوت ۱۷۱۵ نهاده شد. از سال ۱۷۱۷، دوناتو جوزپه فریسونی معمار ارشد پروژه شد. ساخت گنبد در سال ۱۷۲۴ به پایان رسید و کلیسا در ۱۰ سپتامبر ۱۷۲۴ توسط اسقف کنستانس تقدیس گشت. قدیسان حامی آن سنت مارتین و سنت اسوالد هستند. هزینه کل ساخت ۲۷۳,۰۰۰ گولدن برآورد شده که به صورت نقدی پرداخت گردید. این کلیسا با ارتفاع گنبد ۶۷ متر و طول ۱۰۲ متر، بزرگترین کلیسای باروک در آلمان و بزرگترین کلیسا در اسقف‌نشین روتنبورگ-اشتوتگارت است. ابعاد آن تقریباً نیمی از ابعاد کلیسای سنت پیر در رم است. فرسکوها (نقاشی‌های دیواری) توسط کوزماس دامیان آسام بین سال‌های ۱۷۱۸ تا ۱۷۲۰ اجرا شدند و تزئینات گچی اثر جاکومو آنتونیو کوربلینی است. یوزف آنتون فویشتمایر نیز کنده کاری‌های چوبی بخش گروه کر را انجام داده است. صومعه امپراتوری در سال ۱۸۰۳ منحل شد و از سال ۱۸۱۱ این بنا به عنوان کلیسای محله سنت مارتین فعالیت می‌کند. در سال ۱۹۵۶، به مناسبت ۹۰۰امین سالگرد تأسیس صومعه، پاپ پیوس دوازدهم این کلیسا را به مقام بازیلیکای کوچک ارتقا داد. از سال ۲۰۲۱، پروژه مرمت چندساله فضای داخلی و سقف آغاز شده است. ذره مقدس خون که در این کلیسا نگهداری می‌شود، مورد احترام مذهبی شدیدی در منطقه اوبراشوابن است. این یادگار مقدس محور اصلی یکی از بزرگترین رژه‌های اسب‌سواری اروپا به نام سواری خون است که سالانه برگزار می‌شود. منابع