صومعه سنت بلازین

صومعه سنت بلازین (Kloster St. Blasien) یکی از مهم‌ترین و باشکوه‌ترین صومعه‌های متعلق به بندیکتی‌ها در اروپا بود که در قلب جنگل سیاه در جنوب آلمان قرار دارد. این صومعه که ریشه‌های آن به قرن نهم میلادی بازمی‌گردد، در دوران اوج خود به عنوان یک صومعه امپراتوری شناخته می‌شد و نفوذ مذهبی و سیاسی گسترده‌ای در سراسر امپراتوری مقدس روم داشت. کلیسای فعلی آن با گنبد عظیم نئوکلاسیک، پس از آتش‌سوزی بزرگ قرن هجدهم ساخته شد و در زمان خود سومین گنبد بزرگ در کل قاره اروپا محسوب می‌شد. پیشینه تاریخی و نفوذ سیاسی تأسیس اولیه صومعه به حدود سال ۸۵۸ میلادی بازمی‌گردد و در طول قرون وسطی به یکی از مراکز اصلی اصلاحات صومعه‌نشینی تبدیل شد. به دلیل وفاداری راهبان سنت بلازین به امپراتور، این صومعه در سال ۱۱۴۶ میلادی امتیاز بی‌واسطگی امپراتوری را دریافت کرد که به معنای استقلال سیاسی از اشراف محلی و تبعیت مستقیم از امپراتور مقدس روم بود. این جایگاه به صومعه اجازه داد تا قلمروهای وسیعی را در منطقه سوابیا و حتی بخش‌هایی از سوئیس فعلی تحت کنترل خود درآورد. معماری و گنبد سنت بلازین بنای فعلی صومعه که به «گنبد سنت بلازین» مشهور است، بین سال‌های ۱۷۷۱ تا ۱۷۸۳ میلادی ساخته شد. معمار فرانسوی، پیر لویی مورو دسپرو، طرحی را اجرا کرد که ترکیبی خیره‌کننده از شکوه باروک و نظم نئوکلاسیسیسم بود. گنبد این کلیسا با قطر ۳۶ متر و ارتفاع ۶۳ متر، یکی از عجایب مهندسی آن دوران به شمار می‌رفت. فضای داخلی کلیسا با رنگ سفید خیره‌کننده و ستون‌های عظیم کورینتی تزیین شده است که بازتاب‌دهنده قدرت و ثروت بی‌کران صومعه در اواخر دوران امپراتوری بود. مرکز علمی و کتابخانه صومعه سنت بلازین تنها یک نهاد مذهبی نبود، بلکه به عنوان یکی از مراکز برجسته علمی و پژوهشی در جنوب آلمان شناخته می‌شد. کتابخانه این صومعه حاوی هزاران نسخه خطی و کتاب‌های نادر بود که راهبان در طول قرن‌ها گردآوری کرده بودند. در قرن هجدهم، صومعه به مرکزی برای مطالعات تاریخی و کلامی تبدیل شد و راهبان آن در تدوین تاریخ دودمان هابسبورگ نقش مهمی ایفا کردند. این صومعه همچنین دارای یک مدرسه مشهور بود که پسران نجیب‌زادگان از سراسر اروپا برای تحصیل در آن به جنگل سیاه می‌آمدند. سکولاریسم و کاربرد امروزی پایان حاکمیت مذهبی صومعه در سال ۱۸۰۶ میلادی و در پی فرآیند مدیاتیزاسیون آلمان رقم خورد. با انحلال صومعه، راهبان مجبور به ترک منطقه شدند و بسیاری از گنجینه‌های هنری و نسخه‌های خطی به اتریش منتقل گشت. ساختمان‌های صومعه بعدها به عنوان کارخانه و سپس به عنوان مرکز آموزشی مورد استفاده قرار گرفتند. امروزه، بخش بزرگی از مجموعه صومعه محل استقرار «کالج سنت بلازین»، یکی از معتبرترین مدارس شبانه‌روزی آلمان است و کلیسای عظیم آن به عنوان یک مرکز گردشگری و مذهبی، سالانه هزاران بازدیدکننده را به خود جذب می‌کند. جستارهای وابسته جنگل سیاه تاریخ آلمان معماری نئوکلاسیک یادداشت‌ها منابع