موزه هنر اشتوتگارت

موزه هنر اشتوتگارت (به آلمانی: Kunstmuseum Stuttgart) یکی از برجسته‌ترین موزه‌های هنر مدرن و معاصر در آلمان است که در قلب شهر اشتوتگارت و در ضلع غربی میدان شلوس‌پلاتس واقع شده است. این موزه که در سال ۲۰۰۵ افتتاح شد، با معماری مکعبی شیشه‌ای خود تضادی خیره‌کننده با بناهای تاریخی اطراف ایجاد کرده است. این ساختمان جایگزین گالری قدیمی شهر شد و امروزه به عنوان یکی از نمادهای معماری مدرن در ایالت بادن-وورتمبرگ شناخته می‌شود. معماری و طراحی بنا ساختمان موزه توسط دفتر معماری هازلونگر شولتس طراحی شده است. ویژگی اصلی این بنا، یک مکعب شیشه‌ای بزرگ است که فضای داخلی سنگی و مستحکمی را در بر گرفته است. در طول روز، نمای شیشه‌ای نور طبیعی را به داخل هدایت می‌کند و در شب، ساختمان مانند یک فانوس بزرگ در میدان شهر می‌درشد. بخش بزرگی از فضای نمایشگاهی موزه (حدود ۵۰۰۰ متر مربع) در زیر زمین و در تونل‌های متروکه سابق شهر قرار دارد که با مهارت به گالری‌های هنری تبدیل شده‌اند. مجموعه‌ها و آثار شاخص موزه هنر اشتوتگارت محل نگهداری مجموعه‌ای غنی با بیش از ۱۵,۰۰۰ اثر هنری از قرن نوزدهم تا به امروز است. مهم‌ترین بخش این مجموعه، بزرگترین آرشیو آثار هنرمند مشهور آلمانی، اتو دیکس است که شامل نقاشی‌های مهمی از دوران اکسپرسیونیسم و واقع‌گرایی نو است. علاوه بر آثار دیکس، مجموعه‌های ارزشمندی از هنرمندانی چون ویلی باومایستر و آثار مرتبط با جنبش‌های هنری مدرن آلمان در این موزه به نمایش گذاشته شده است. نقش فرهنگی و شهری از زمان افتتاح در سال ۲۰۰۵، این موزه به یکی از پربازدیدترین مراکز فرهنگی اشتوتگارت تبدیل شده است. موقعیت آن در تقاطع خیابان کونیگ‌اشتراسه و میدان شلوس‌پلاتس، آن را به بخشی جدایی‌ناپذیر از پیاده‌راه مرکزی شهر تبدیل کرده است. رستوران واقع در طبقه فوقانی موزه با نمای ۳۶۰ درجه از شهر، یکی از نقاط محبوب برای گردشگران و شهروندان است. این موزه با برگزاری نمایشگاه‌های موقت بین‌المللی، نقش مهمی در معرفی هنر معاصر جهانی به ساکنان جنوب آلمان ایفا می‌کند. اهمیت در پروژه بازسازی شهری ساخت این موزه بخشی از برنامه گسترده شهر اشتوتگارت برای نوسازی بافت مرکزی و تقویت زیرساخت‌های گردشگری بود. برخلاف بسیاری از موزه‌های سنتی، موزه هنر اشتوتگارت با شفافیت نمای خود سعی در دعوت عموم به داخل بنا دارد. استفاده هوشمندانه از فضاهای زیرزمینی سابق برای نمایش هنر، الگویی موفق در بازیافت فضاهای شهری و تبدیل آن‌ها به مراکز فرهنگی پایدار به شمار می‌رود که تحسین منتقدان معماری را در پی داشته است. جستارهای وابسته شلوس‌پلاتس کونست‌گبویده (اشتوتگارت) اتو دیکس یادداشت‌ها منابع