کلیسای جامع فرایبورگ

کلیسای جامع فرایبورگ (آلمانی: Freiburger Münster or Münster Unserer Lieben Frau) در جنوب غربی آلمان قرار دارد. دودمان تسرینگن در سال ۱۲۰۰ ساختن این کلیسا را شروع کرد که تا سال ۱۲۳۰ ساختن آن بطول انجامید. کلیسای جامع بانوی ما در فرایبورگ که به اختصار کلیسای جامع فرایبورگ نامیده می‌شود، کلیسای محلی کاتولیک رومی شهر فرایبورگ در بریسگاو است که ساخت آن به سبک رمانسک آغاز شد و عمدتاً به سبک گوتیک و گوتیک پایانی در حدود سال‌های ۱۲۰۰ تا ۱۵۱۳ به پایان رسید. در پی تأسیس استان کلیسایی فرایبورگ، این کلیسا در سال ۱۸۲۷ به مقر اسقفی اسقف‌نشین اعظم فرایبورگ تبدیل شد؛ بدین‌ترتیب، کلیسای جامع فرایبورگ از یک کلیسای محلی به یک کلیسای متروپولیتن ارتقا یافت و از آن زمان به‌طور رسمی یک کلیسای جامع است، اما به‌طور سنتی همچنان "مونستر" نامیده می‌شود. جماعت این کلیسای جامع به واحد مراقبت روحی فرایبورگ مرکز در دین‌نشین فرایبورگ تعلق دارد. مورخ هنری یاکوب بورکهارت در سال ۱۸۶۹ در یک مجموعه سخنرانی درباره برج ۱۱۶ متری این کلیسا در مقایسه با بازل و اشتراسبورگ گفت: "و فرایبورگ احتمالاً زیباترین برج روی زمین باقی خواهد ماند" . از این جمله، نقل‌قول رایج اما نه کاملاً تحت‌اللفظی "زیباترین برج جهان مسیحیت" شکل گرفت. مورخان هنر از سراسر جهان، کلیسای جامع فرایبورگ بانوی ما را با برج غربی برجسته‌اش به عنوان یک شاهکار معماری گوتیک می‌ستایند. این کلیسای جامع دارای طول کلی ۱۲۵٫۸۳ متر است. ارتفاع داخلی تالار میانی ۲۵٫۷۰ متر و گنبد چهارسو ۳۰٫۳۶ متر ارتفاع دارد. حجم کل فضای بنا به ۸۰۳۰۰ متر مکعب می‌رسد. بقای معجزه‌آسا در میان ویرانه‌های جنگ کلیسای جامع فرایبورگ یکی از معدود سازه‌های عظیم گوتیک در آلمان است که از بمباران‌های سهمگین جنگ جهانی دوم جان سالم به در برد. در شب ۲۷ نوامبر ۱۹۴۴، طی عملیات موسوم به «تایگر فیش» توسط نیروی هوایی بریتانیا، بیش از ۱۴ هزار بمب بر سر فرایبورگ ریخته شد که بخش اعظم بافت تاریخی شهر را با خاک یکسان کرد. با این حال، در میان تلی از خاکستر و ویرانی، بدنه اصلی کلیسا و برج مشهور آن به شکلی باورنکردنی استوار ماندند. کارشناسان معماری و مهندسان سازه معتقدند ساختار منحصربه‌فرد، متخلخل و شبکه‌ای (Open-work) بخش هرمی برج، مانند یک «بادشکن» عمل کرده است؛ به این معنا که حفره‌های میان سنگ‌تراشی‌های ظریف اجازه دادند موج انفجار و فشار هوای ناشی از بمب‌های مجاور بدون آسیب زدن به بدنه اصلی، از میان سازه عبور کند . این بقای استثنایی در میان باورهای محلی به عنوان یک معجزه الهی نگریسته می‌شود که نماد پایداری و هویت ابدی شهر در برابر نابودی کامل است. شاهکار مهندسی گوتیک و «زیباترین برج جهان مسیحیت» برج ۱۱۶ متری فرایبورگ در تاریخ هنر اروپا جایگاهی یگانه دارد؛ چرا که این تنها برج بزرگ گوتیک در تمام آلمان است که ساخت آن در دوران قرون وسطی (حدود سال ۱۳۳۰ میلادی) به‌طور کامل به پایان رسید. برخلاف کلیساهای مشهوری چون کلن یا اولِم که برج‌های بلندشان قرن‌ها نیمه‌کاره رها شده و در قرن نوزدهم تکمیل شدند، فرایبورگ از ۷۰۰ سال پیش با همین ظاهر دیده می‌شود. این برج که از سنگ ماسه قرمز محلی ساخته شده، به دلیل ظرافت خیره‌کننده در تراش‌کاری‌های سنگی و بخش هشت‌ضلعی مشبک آن، توسط مورخ هنر برجسته، یاکوب بورکهارت، به عنوان «زیباترین برج در تمام قلمرو مسیحیت» توصیف شده است . انتقال هنرمندانه از بدنه چهارگوش پایین به بخش هشت‌ضلعی میانی و در نهایت به هرم مشبک نوک‌تیز، اوج نبوغ سنگ‌تراشان آلمانی در اواخر دوران گوتیک را به رخ می‌کشد که توانسته‌اند سنگ سخت را به ظرافت توری پارچه‌ای بتراشند. امضای اصناف تجاری بر شیشه‌های رنگی پیوند میان کلیسا و ساختار اجتماعی شهر فرایبورگ در هیچ‌کجا به اندازه پنجره‌های شیشه‌ای رنگی شبستان مشهود نیست. برخلاف اکثر کلیساهای جامع اروپایی که با بودجه کلان پادشاهان، پاپ‌ها یا اشراف ساخته می‌شدند، کلیسای فرایبورگ اساساً توسط «مردم شهر» و اصناف تجاری تأمین مالی شد. این استقلال مالی باعث شد تا اصناف مختلف حق داشته باشند نشان‌های تجاری خود را در لایه‌های پایینی پنجره‌های اهدایی ثبت کنند. امروزه بازدیدکنندگان می‌توانند به جای تصاویر مذهبی، نمادهایی چون «یک قرص نان» (صنف نانوایان)، «یک نعل اسب» (صنف آهنگران)، «یک چرخ» (صنف چرخ‌سازان) و حتی «یک جفت کفش» (صنف کفاشان) را در میان شیشه‌های رنگی ببینند. این نقوش نه تنها سندی بر قدرت اقتصادی طبقه متوسط در قرون وسطی هستند، بلکه نشان می‌دهند که این کلیسا بیش از آنکه نماد قدرت نهاد مذهب باشد، تبلور همبستگی و افتخار شهروندی مردم فرایبورگ است. طنین صدای تاریخ؛ ناقوس هوزانا و ارگ‌های چهارگانه بخش پایانی و پنهان این شکوه، در صداهای ماندگار آن نهفته است. کلیسای جامع فرایبورگ میزبان یکی از قدیمی‌ترین ناقوس‌های بزرگ آلمان به نام «هوزانا» است که در سال ۱۲۵۸ میلادی ریخته‌گری شده و هنوز هم پس از ۷۵۰ سال، هر جمعه عصر به یاد مصائب مسیح به صدا در می‌آید. علاوه بر این، فضای داخلی کلیسا از نظر آکوستیک یکی از پیچیده‌ترین سیستم‌های صوتی جهان را داراست؛ چهار ارگ مجزا در نقاط مختلف تالار نصب شده‌اند که مجموعاً با ۱۴۴ ردیف لوله صوتی، بزرگترین ارگ کلیسایی در آلمان را تشکیل می‌دهند. این ارگ‌ها به گونه‌ای طراحی شده‌اند که نوازنده می‌تواند از یک کنسول مرکزی، صدای هر چهار ارگ را به صورت همزمان یا مجزا کنترل کند و فضایی فراگیر از موسیقی را در تمام ابعاد کلیسا طنین‌انداز نماید. این ترکیب از معماری سنگی و مهندسی صدا، تجربه‌ای معنوی و هنری خلق کرده که قرن‌هاست بدون تغییر باقی مانده است. نگارخانه منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Freiburg Minster». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۸. پیوند به بیرون (آلمانی) Cathedral windows بایگانی‌شده در ۲۱ آوریل ۲۰۰۸ توسط Wayback Machine