Hornbergbecken

S Hornbärgbeggi isch s Obberbeggi vom Bumpspycherkraftwärk Wehr, welles Unterbeggi vo dè Wehradalschperri darschtellt. Es lyt bi Herrischryd (Ortsdeil Hornbärg) un bi dè Stadt Wehr im Landkreis Waldshuèt z Badè-Württèbärg uff dè Kuppè vom Langè Eck, èm högschstè Bärg vom Hotzèwald. S Beggi isch 1975 in Betrièb gnõ worrè, un diènt allei dè Stromerzügig im Bumpschpycherbetrièb un wörd vo dè Schluchseewärk AG betribbè. È baar hundert Metèr süèdlich vom Hornbärgbeggi soll als Deil vom zuèkünftigè Bumpspycherkraftwärk Atdorf bis 2021 s Hornbärgbeggi II entschtô. Mit fascht 1 km Längi un 9 Millionè m³ Spycherraum soll s dütlich größer uusfallè als es bereits vorhandene Hornbärgbeggi. Bauwärk S Hornbärgbeggi isch mit sim Stauzyl uff 1.048 m ü. NHN diè högchstglegeni Stauaalaag vo Dütschland. S 700 m lange, 300 m breite un 46 m düèfe Beggi hèt èn Ringdamm mit èrè Grundrissform wiè nè Stadion (Halbkreis mit graadè Stuck). Dè Staudamm beschtôt uss Fels- un Èrdmassè. Er isch uff dè Innèsitè durch Asphaltbedong abdichtet un d Ußèsitè isch durch d Begrünig vor Erosion gschützt. Im Beggi stönn zwei Türm, dè Ylaufturm un dè Uffzugsturm. Beidi Türm sin a irem Kopfènd mitenand vobundè. Dè Zuègang zum Uffzugsturm erfolgt übber èn Gang, wellè unter dè Beggèsollè volauft. Bumpschpycherbetrièb S Wasserkraftwärk mit èm Wasserschloss isch als Kavernenkraftwerk uusgfüürt. Diè elegtrischi Nennleischtig vo dè vir Turbinè betrait zämmè 910 MW, bim Bumpè 980 MW. Im Bumpbetrièb wörd èn Volumèschtrom vo bis zu 144 m³/s erzylt, womit 7,9 Schtundè benötigt wörred, um 4,1 Millionè m³ Wassèr us èm 625 m düèfer glegenè Unterbeggi i s Hornbärgbeggi z beförderè. Sy Gsamtfassigsvomögè reicht uus, um im Volllascht-Turbinèbetrièb Strom für 6,8 Stundè z erzügè (Uusbauwassermengi 180 m³/s ). Dè Wassèrschpygel im Staubeggi sènkt sich dodurch um 36 m. Luèg au Lischtè vo Dalschperrè z Badè-Württèbärg Literadur Festschrift Hornbergstufe der Schluchseewerk AG. November 1976 Peter Franke, Wolfgang Frey: Talsperren in der Bundesrepublik Deutschland. DNK – DVWK 1987, ISBN 3-926520-00-0. Einzelnachweise