Калбаҷар

Калбаҷар (озарбойҷонӣ: Kəlbəcər) — шаҳр дар Озарбойҷон, маркази маъмурии ноҳияи Калбаҷари Озарбойҷон аст. Дар болооби дарёи Тартар, шохоби рости Кура ҷойгир аст. Дар солҳои 1993-2020, ин шаҳр як қисми ба истилоҳ " камарбанди амнияти Қарабоғи Кӯҳӣ " буд, ки берун аз қаламрави эълоншудаи Ҷумҳурии эътирофнашудаи Қарабоғи Кӯҳӣ буд, аммо таҳти назорати ҶҚК қарор дошт, ки тибқи топонимияи арманӣ онро Карвачар ( арманӣ. Քարվաճառ) меномиданд. Аз 25 ноябри соли 2020, пас аз натиҷаҳои Ҷанги Дуюми Қарабоғ ва дар асоси созишномаи сеҷонибаи Озарбойҷон, Арманистон ва Русия аз 10 ноябри соли 2020, шаҳр якҷоя бо ноҳияи Калбаҷар ба Озарбойҷон баргардонида шуд . Номгузорӣ Тибқи "Луғати энсиклопедии топонимии Озарбойҷон", якчанд фарзияи пайдоиши номи шаҳр вуҷуд дорад. Аз рӯйи яке аз нусхаҳо, шаҳр дар ибтидо Кевличер (Kevlicher) ном дошт ва аз рӯи маънои забони туркии қадим «қалъа дар болооби дарё» ( «kevli» - болооби дарё, «чер» / «dzhar» - қалъа ). Тибқи як нусхаи дигар, номи шаҳр аз калимаи форсии «кевил» (ғор) ва «ҷер» -и турки қадим (санг, ҷарӣ) баромада, маънои «дара бо ғорҳо» -ро дорад. Ин этимология бо он шарҳ дода мешавад, ки дар харсанге, ки шаҳр дар болои дарёи Тартар ҷойгир аст, пай дар пай якчанд ғорҳои сунъӣ мавҷуданд. Тибқи як нусхаи дигар, номи шаҳр аз калимаҳои туркии қадимии «кевли» (даҳони дарё) ва «джар» (дара, овринг) омадааст ва дар ибтидо маҳалли истиқомат Кебладжар номида мешуд, вале баъдтар ном тадриҷан иваз карда шудааст . Бино ба "Луғати топонимии Арманистон ва вилоятҳои атрофи он" номи Kelbajar шакли дигаргунгаштаи Каравачар (K'aravačar̄), як деҳаест дар вилояти Тсари арманӣ аст, ки мулки Хачен будааст [ манбаи беиҷозат? . дар дастнависи армании асри XV зикр шудааст : Таърих Асри ХХ Тибқи "Тақвими қафқозӣ" -и соли 1912, 300 озарбойҷонӣ, ки дар тақвим бо номи "тоторҳо" нишон дода шудаанд, дар деҳаи Калбаҷари уезди Ҷеваншири губернияи Елизаветпол зиндагӣ мекарданд . Дар соли 1930 ноҳияи Калбаҷар бо масоҳати 1936 км² дар ҳайати ҶШС Озарбойҷон таъсис ёфт, ки маркази маъмурии он шаҳраки навъи шаҳрӣ буд (мақомаш 20 январи соли 1960 таъйин шуда буд) Калбаҷар, ки аз соли 1980 мақоми шаҳрро гирифт. Ҷанги Қарабоғ Бо оғози ҷанги Қарабоғ, ноҳияи Калбаҷар, ки дар байни Вилояти Мухтори Кӯҳистони Қарабоғ (НКАО) ва Арманистон ҷойгир шуда буд ва аз қисми боқимондаи Озарбойҷон дар шимол, бо қаторкӯҳҳо ҷудо шудааст, дар ним муҳосира қарор дошт. Аз тобистони соли 1992 вазъи аҳолии маҳаллӣ то андозае беҳтар шуд, зеро озарбойҷониҳо қисми шимолии НКАО-и собиқро ишғол карданд ва алоқа тавассути Мардакерт барқарор карда шуд. Пас аз он ки нерӯҳои Арманистон минтақаи Мардакертро бозпас гирифтанд, ноҳияи Калбаҷар пурра баста шуд (зеро ағбаҳо ҳанӯз барфпӯш буданд). Пеш аз ишғоли ноҳия аз ҷониби нерӯҳои Арманистон, аҳолии минтақа тақрибан 60 ҳазор нафарро ташкил медод, ки асосан озарбойҷониҳо ва курдҳо буданд, ки баъдтар маҷбур шуданд хонаҳои худро тарк кунанд. Дар ҷараёни амалиёти забти Калбаҷар нерӯҳои Арманистон алайҳи мардуми осоишта зӯроварӣ ба кор бурда, ба сӯи онҳо оташ кушоданд ва гаравгон гирифтанд . Давраи байниҷангӣ Пас аз ба охир расидани ҷанг дар Қарабоғ, ноҳияи Калбаҷар пурра аз ҷониби Ҷумҳурии эътирофнашудаи Ҷумҳурии Қарабоғи Кӯҳӣ таҳти назорат буд. Аҳолии собиқи он дар Озарбойҷон ҳамчун муҳоҷирони дохилӣ маскан гирифта буданд. То аввали солҳои 2000-ум шаҳри Калбаҷар дар харобаҳо боқӣ монда буд. Баъдтар, он, ба монанди бисёр қаламравҳои берун аз НКАО-и собиқ, вале дар зери назорати Арманистон боқӣ монд, арманиҳо - ҳамчун гурезагон аз қисматҳои Озарбойҷон бозомада, ки пас аз ҷанг таҳти назорати Озарбойҷон монда буданд, ҷойгир карда шуданд, инчунин онҳое, ки бо сабабҳои иқтисодӣ аз худи Арманистон омадаанд дар инҷо маскан гирифта буданд ва ба минтақаи Шаумяни ҶҚК НКАО-и собиқ дохил карда шуданд. Дар аввал ин шаҳрак беназорат буд, аммо бо гузашти вақт дар Калбаҷар мақомоти маҳаллӣ шуъбаҳои полис ва дигар мақомоти давлатиро таъсис доданд ва рушди инфрасохтор аз ҷониби диаспораи арманӣ аз ҷиҳати молиявӣ ҳавасманд карда шуд. Аз соли 2007 инҷониб сиёсати маскункунии Калбаҷар сиёсати роҳбарияти маҳаллии Арманистон шудааст. Тибқи гуфтаи сардори Департаменти демография ва муҳоҷирати Вазорати меҳнати ҶҚК НКАО-и собиқ Арарат Бахтамян, ҳукумат ба ашхоси дорои мақоми "муҳоҷирон ва гурезагон", ки дар Калбаҷар маскан шудаанд, масолеҳи сохтмонӣ, мебел ва асбобҳои ошхона ҷудо кардааст ва инчунин онҳоро бо ҷуброн барои ҳезум ва барқ таъмин кардааст . Ба сармоягузорон имтиёзҳо дода мешуд. Вазорати корҳои хориҷии Озарбойҷон сиёсати маскункунии Арманистонро ҳамчун як амали ғайриқонунии вайронкунии ҳуқуқи байналмилалии башардӯстона, аз ҷумла Созишномаҳои Женева соли 1949 ва протоколҳои иловагии онҳо арзёбӣ кард . . Дар соли 2018 аллакай дар Калбаҷар 600 нафар зиндагӣ мекарданд, барқ ва интернет насб карда шуд, мактаби нав сохта шуд, якчанд дӯконҳо ва як бонк кор мекарданд. Вақте ки дар ин ҷо аз Арманистон роҳи автомобилгарди нав сохта шуд, мушкилоти марбут ба дастнорасии шаҳрак ҳал шуданд (қаблан алоқа бо Арманистон танҳо тавассути долони Лачин имконпазир буд). Муноқишаи мусаллаҳона дар Қарабоғи Кӯҳӣ дар соли 2020 Ҳангоми низои мусаллаҳонаи нав дар Қарабоғи Кӯҳӣ дар тирамоҳи соли 2020, Қувваҳои Мусаллаҳи Озарбойҷон қаламравҳои назаррас дар Қарабоғи Кӯҳиро таҳти назорати худ гирифтанд, аз ҷумла шаҳри аз ҷиҳати стратегӣ муҳим Шушаро . Ин амалиётҳои ҷангӣ нимашаби 10 ноябри соли 2020, пас аз чанд соати имзои баёнияи оташбас аз ҷониби сарони Озарбойҷон, Арманистон ва Русия дар Қарабоғи Кӯҳи ба поён расид. Тибқи яке аз нуқтаҳои изҳорот, Арманистон уҳдадор шудааст, ки то 15 ноябри соли 2020 ноҳияи Калбаҷарро ба Озарбойҷон баргардонад . Аммо, дар роҳи ягонаи аз Калбаҷар ба Арманистон, аз як тараф, гурезаҳои арманӣ аз Келбоҷар ва гурезаҳое, ки аз Арманистон ба Ханкенди бармегаштанд, аз тарафи дигар буданд . 15 ноябр маълум шуд, ки "бо назардошти банд будани роҳи ягона аз Калбаҷар ба Арманистон ва шароити обу ҳаво" Озарбойҷон розӣ шуд, ки хуруҷи нерӯҳоро то 25 ноябри соли 22020 ба таъхир андозад . 25 ноябр Президенти Озарбойҷон Илҳом Алиев дар паёми худ ба мардум эълон кард, ки ноҳияи Калбаҷар таҳти назорати артиши Озарбойҷон пурра гузаронида мешавад . Хуруҷи аҳолии Арманистон аз Калбаҷар бо сӯзондани хонаҳо ва хароб кардани инфрасохтори шаҳрвандӣ "барои он ки душман онро ба даст наоварад" ва инчунин нобуд кардани дарахтони ҷангалҳо гузаштааст . Аҳолӣ Мувофиқи барӯйхатгирии умумииттифоқии аҳолии СССР дар соли 1989, дар Калбаҷар 7 246 нафар зиндагӣ мекарданд . Таркиби миллӣ Аксҳо Эзоҳ Эзоҳ