შადრევნის მოედანი

შადრევნის მოედანი (აზერბ. Fəvvarələr meydanı; прежние названия Парапет, Сквер им. Карла Маркса) — გამორჩეული მოედანიაზერბაიჯანის დედაქალაქ, ქალაქ ბაქოში. ბაქოს პირველი ქალაქის მოედანი . მდებარეობს ქალაქის საბაილის რაიონში. სამხრეთის მხრიდან მოედანი შემოსაზღვრულია აჰმედ ჯავადის ქუჩით, ჩრდილოეთის მხრიდან - ნიგარ რაფიბეილის ქუჩით. მოედნის გარშემო მდებარეობს XIX და XX საუკუნეების არქიტექტურული ძეგლები, რომელთა შორის არის აზერბაიჯანული ლიტერატურის მუზეუმი (1860-იანი წლები), კინოთეატრ „არაზის“ შენობა (1870 წელი), სომხური ეკლესია, ყოფილი „გრანდ სასტუმროს“ შენობა. ისტორია 1864 წელს ბაქოს გენერალურ გეგმაში მომავალი მოედნის ადგილი დანიშნულ იქნა, როგორც სავარჯიშოებისა და აღლუმების მოედანი . ბაქოს პირველი ქალაქის მოედანი „პარაპეტი“, იგივე კოლიუბაკინსკის მოედანი, აშენდა 1868 წელს ბაქოს ქალაქის არქიტექტორის კასიმ-ბეკ ჰაჯიბაბაბეკოვის პროექტით. ეს მოედანი იყო ბაქოს ბიზნესის და საზოგადოებრივი ცენტრის საორგანიზაციო ელემენტი. მისმა ღერძულმა, მკაცრად სიმეტრიულმა კომპოზიციამ დაადგინა ფორსტადტის, ახლა მირზა იბრაგიმოვის ქუჩის პირველი და წამყვანი ქუჩების პოზიცია. პარაპეტი ძირითადად კასიმ-ბეკ ჰაჯიბაბაბეკოვმა ააშენა. აქ მან ააშენა ორსართულიანი ქარავანი (ამჟამად არაზის კინოთეატრი და ნიზამის აზერბაიჯანული ლიტერატურის მუზეუმი), საცხოვრებელი სახლები თავისთვის, გრანდის სასტუმრო და მეტროპოლის სასტუმროები . მოედანი მუდმივად იპყრობდა ცალკეული პირებისა და პროვინციის ხელისუფლების ყურადღებას, რომლებიც ცდილობდნენ მის აშენებას. როდესაც 1880-იანი წლების დასაწყისში მართლმადიდებლური საკათედრო ტაძრის ადგილის ძებნა დაიწყო, ეგზარქოსის არჩევანი შეირჩა პარაპეტზე, როგორც მრევლის მოსახერხებელ მოედანზე ქალაქის ცენტრში. იმავე წლებში იმავე მოედანზე ჩაფიქრდა ალექსანდრე II- ის ძეგლის მშენებლობა (ამის გამო, ადგილობრივ პრესაში დაგეგმილ ტერიტორიას ზოგჯერ საიმპერატორო მოედანსაც კი უწოდებდნენ ). ამასთან, საკათედრო ტაძრის ან ძეგლის აშენების გადაწყვეტილება შედარებით მცირე ფართობზე (დაახლოებით 0,8 ჰექტარი) წარუმატებლად ითვლება. მალე საკათედრო ტაძრისთვის ადგილი შეირჩა გაუქმებულ სასაფლაოზე, რომელიც იმ დროისთვის გარშემორტყმული იყო საცხოვრებელი და კომერციული შენობებით. 1894 წლის იანვარში უკვე მიმდინარეობდა მოსამზადებელი სამუშაოები იმ ნაწილის გამწვანებაზე, სადაც გადაწყვეტილი იქნა ძეგლის დადგმა (ამისათვის ისინი აპირებდნენ ბორჯომის, ტიფლისისა და სხვა ქალაქების ხეების გამოწერას ), მაგრამ ძეგლის აშენების იდეა ასევე ვერ განხორციელდა უსახსრობის გამო (რევოლუციის შემდეგ, ეს საკითხი მთლიანად მოიხსნა) . აღსანიშნავია, რომ სხვადასხვა დროს პარაპეტზე, საკათედრო ტაძრისა და ძეგლის გარდა, კერძო პირებმა სათათბიროს ნებართვა სთხოვეს სახალხო თეატრის შენობის ასაშენებლად. 1914-1918 წლებში, პარაპეტზე შოლარის წყალის წარმატებით მშენებლობასთან დაკავშირებით, განადგურდა ჩოგბურთის მოედანი. მოგვიანებით, პარაპეტი კარლ მარქსის სახელობის სკვერად იქცა. 1920 წლის 3 სექტემბერს აქ გამართულ მიტინგზე ნარიმანოვმა თქვა: „დღეს, პირველად ბაქოში, ამიერკავკასიის ყველა სხვა ქალაქში უფრო ადრე, ჩვენ უკვდავყოფთ ჩვენი დიდი მოძღვრის კარლ მარქსის სახელს. ჩვენ ვადასტურებთ, რომ შორს არ არის დღე, როდესაც კარლ მარქსის სახელს უკვდავვყოფთ ერევანსა და ტფილისში. დღეიდან პარაპეტს ეწოდა კარლ მარქსის მოედანი“ . 1950-იან წლებში რეკონსტრუქციის შემდეგ (არქიტექტორი ი. ტიხომიროავ) ამ სკვერმა დაიმკვიდრა თავისი მდგომარეობა თანამედროვე ქალაქის გეგმიურ განზოგადებაში. შედეგად სკვერი გარდაიქმნა უბრალო, კარგად გამწვანებულ მოედან-სკვერად, რომელიც დაკავშირებულია ძველ, ბეჭვდით სასახლესთან და ბიბლიოთეკის შენობასთან მდებარე პატარ-პატარა სკვერებთან. ქალაქ ბაქოს ცენტრალურ ნაწილში საკვანძო ადგილის დაკავების შემდეგ, სკვერი მრავალი წლის განმავლობაში ატარებს თავისზე ფეხითმოსიარულეთა ნაკადებს. მოედნის გარდაქმნის სარეკონსტრუქციო სამუშაოების ახალი ეტაპი 1984 წელს დაიწყო. მოედნის ტერიტორია და საზოგადოებრივი ბაღი დაფარულია სპეციალური მოწითალო ბეტონის ფილებით; სკვერის ტერასები და კიბეები თეთრი ქვით არის მოპირკეთებული. 2010 წელს, შადრევნის მოედანს ჩაუტარდა სრული რეკონსტრუქცია. განახლდა შადრევნები, პავილიონები და ჯიხურები, შენარჩუნებულ იქნა მცენარეულობა და გაიზარდა მწვანე ადგილების ფართობი. 2010 წლის 2 ივლისს მოედანი სტუმრებისთვის გაიხსნა. რესურსები ინტერნეტში შადრევნის მოედანი შადრევნის მოედანი ბაქო სქოლიო