ذخیره‌گاه دولتی قزل‌آغاج

ذخیره‌گاه دولتی قزل‌آغاج (به ترکی آذربایجانی: Qızılağac dövlət qoruğu)، به‌معنای درخت طلایی، یکی از ذخیره‌گاه‌های دولتی واقع در جمهوری آذربایجان است که در کرانه دریای کاسپین قرار گرفته است. این ذخیره‌گاه در ۳ ژوئیه ۱۹۲۹ توسط کمیته حفاظت از آثار باستانی و هنری جمهوری آذربایجان در مساحت ۸۸۴ کیلومتر مربع در خلیج قزل‌آغاج در ساحل جنوب‌غربی دریای کاسپین افتتاح شد. این ذخیره‌گاه از نظر اداری در شهرستان لنکران در جنوب‌شرقی جمهوری آذربایجان قرار گرفته است. ایجاد ذخیره‌گاه دولتی قزل‌آغاج به منظور نگه‌داری و ایجاد شرایطی برای زمستان‌گذرانی و لانه‌سازی پرندگان مهاجر، باتلاقی و وحشی در سال ۱۹۲۹ ایجاد شد. همراه با این ذخیره‌گاه، منطقه کوچک طبیعی قزل‌آغاج با مساحت ۱۰/۷۰۰ هکتار نیز وجود دارد. قزل‌آغاج نخستین ذخیره‌گاه کشور و با توجه به تأسیس آن سومین ذخیره‌گاه محسوب میشود. این ذخیره‌گاه، همراه با پارک ملی آق‌گل در فهرست کنوانسیون یونسکو رامسر در مورد مناطق باتلاقی با اهمیت بین‌المللی به‌عنوان محل زندگی پرندگان قرار گرفتند. گیاهان و جانوران بیشتر گونه‌های پرندگان موجود در کتاب قرمز آذربایجان در مناطق ذخیره و مجاور وجود دارند. این ذخیره‌گاه دارای ۲۴۸ گونه پرنده است. پستاندارانی مانند گراز وحشی، گرگ، گربه وحشی، گورکن، سمور، روباه و ... در این ذخیره‌گاه زندگی می‌کنند. همچنین ۵۴ گونه ماهی در حوضه آبی آن وجود دارند از جمله شاه‌ماهی، ماهی سفید، کپور، اسبله، سوف دریایی، ماهی سیم، کفال راه‌راه. پرندگان منابع