İvanovka

İvanovka (Rusça: Ивановка), Azerbaycan'ın İsmayıllı Rayonunda yer alan bir köy ve belediyedir. Ortalama deniz seviyesinden yüksekliği 848 m (2.782 ft)'dir ve İsmayıllı şehir merkezine 13 km (8,1 mil) uzaklıktadır. Belediye, İvanovka ve Külüllü köylerinden oluşur. Burası, Rus etnik-dinsel topluluğu olan Malakanlara mensup kayda değer bir nüfusun yaşadığı Azerbaycan'daki son köydür. Aynı zamanda Sovyet döneminden kalma kolhozların (kolektif çiftlikler) günümüzde hâlen korunduğu dünyadaki son yerdir. Tarihçe Köy, 1834 yılında, çoğunluğu Orta Rusya'dan gelen Malakanlardan oluşan Rus köylüler tarafından kurulmuştur. Bu köylüler, 1826-1828 İran-Rus Savaşı sonunda imzalanan Türkmençay Antlaşması'nın ardından Çar I. Nikolay tarafından Kafkasya'ya iskân edilmiştir. Zamanla bölgeye başka Rus köylüler de göç etmiştir. Bunların büyük kısmı Malakanlar, bir kısmı ise Tambov, Voronej, Rostov ve Stavropol şehirlerinden gelen Duhoborlar idi. Köy, 1840 yılında kurucusu Ivan Perschi'nin adından esinlenilerek İvanovka adını almıştır. 1936 yılında, üç farklı işletmenin iş birliğiyle tek bir kolektif çiftlik kuruldu. Bu kolektif çiftlik günümüzde de varlığını sürdürmekte olup Azerbaycan'daki tek faal kolektif çiftliktir. 1971 yılında, kolektif çiftliğin lideri Nikolay Nikitin, Sosyalist Emek Kahramanı ödülüne layık görüldü. Onun liderliğinde, İvanovka kolektif çiftliği Cumhuriyetin en büyüklerinden biri haline geldi. 1995 yılında, kolektif çiftliğin adı Nikitin'in adıyla değiştirildi. Şubat 2025'te, kolektif çiftliğin adı ve yasal biçimi değiştirerek JSC Ivanovka Agropark olarak değiştirildi. Kültür ve dini inanç Bu bölgedeki ilk Rus evleri 1834 yılında inşa edildi. Malakan aileleri, dinlerini özgürce yaşamak ve kendi manevi Hristiyanlık biçimlerini uygulamak için bu bölgeye geldiler. Rusya'dan sürgün edilen yerel halk Azerice konuşmakla birlikte, ana dilleri Rusça'dır. En ünlü yemekleri Lapşa adı verilen bir çeşit eriştedir. Lapşa, düğünler ve bayramlar da dahil olmak üzere tüm yerel etkinliklerde tüketilir. İvanovka'daki Rus topluluğunun şarkılarının çoğu ise köyün doğasının güzelliklerine adanmıştır. Köyde 1985 yılında açılan bir kültür evi bulunmaktadır. Burada düğünler, sunumlar, kutlamalar gibi çeşitli etkinlikler düzenlenmektedir. 2018 yılında Azerbaycan cumhurbaşkanı, kültür evinin yenilenmesine ilişkin bir kararname imzaladı ve 2,5 milyon tahsis edildi. 14 Eylül 2019'da Azerbaycan Birinci Başkan Yardımcısı Mehriban Aliyeva ve Haydar Aliyev Vakfı Başkan Yardımcısı Leyla Aliyeva, tadilatların ardından kültür evinin açılışına katıldı. Malakanlar, ritüelleri ve insan ile Tanrı arasındaki diyalogda kilisenin her türlü aracılığını reddeden, manevi bir Hristiyanlık inancına bağlıdırlar. Bu nedenle köyde bir kilise bulunmamaktadır. Bunun yerine köy sakinlerinin dua etmesi için bir dua evi bulunmaktadır. Turistlerin bu dua evine girmesine ve fotoğraf çekmesine ise izin verilmemektedir. Malakanlar kapalı bir topluluktur, bu nedenle fotoğraf çektirmekten hoşlanmazlar, kadınlar başörtüsü takar ve boşanma evrensel olarak hoş karşılanmaz. 1 Ocak 1889 tarihli istatistiklere göre İvanovka'nın nüfusu 1.136 kişiydi. Bunlardan 1.086'sı Malakan, 10'u Protestan Baptist ve 40'ı Yahudi dinine mensuptu. Eğitim İvanovka'da okul merkezi bir konuma sahiptir. Okulda, erkek ve kadın kıyafetleri, mobilyalar, ahşap ve seramik kaplar, iş aletleri, köyle ilgili kitaplar, fotoğrafla köyün tarihini ve geleneksel yaşam tarzını gösteren anlatan bir müze bulunmaktadır. İvanovka okulunda ayrıca bir Azerbaycan bölümü vardır; bu bölümde köyden ve çevre köylerden gelen Azerbaycanlı çocuklar eğitim görmektedir. Ayrıca Rusça eğitim gören yerel Lezgi çocuklar da bu okulda eğitim almaktadır. Çoğu öğrenci Rusça bölümde eğitim görse de, Azerbaycan bölümü her geçen gün büyümektedir. İvanovka okulunun mezunlarının çoğu, eğitimlerine devam etmek üzere Rusya'daki üniversitelere gitmektedir. Altyapı ve ekonomi Günümüzde İvanovka köyü, meralar, damızlık hayvan çiftliği, güçlü bir otomobil filosu, tamir atölyesi ve bir kereste fabrikasına sahiptir. Köyde 780 kişilik iki katlı bir okul, bir anaokulu, bir hastane, bir otel, bir misafirhane bulunmaktadır ve yolların çoğu asfaltlanmıştır. 1000 hat kapasiteli telefon santrali ve neredeyse her yerde internet erişiminin bulunması, köy sakinlerinin yaşam için gerekli tüm şartlara sahip olduğunu göstermektedir. Ayrıca 2012 yılından bu yana bir misafirhane faaliyet göstermektedir. Tarım, nüfusun başlıca geçim kaynağını oluşturmakta olup, yerel kolhoz hâlâ aktif olarak kullanılmaktadır. Yetiştirilen başlıca ürünler üzüm, buğday, ayçiçeği ve bezelyedir. Ayrıca hayvancılık da yapılmakta (sığır, domuz ve kümes hayvanları yetiştirilmektedir) ve yerel pazar için peynir üretilmektedir. Ayrıca; çavdar ekmeği, ev yapımı erişte, ekşi krema ve şarap gibi bazı organik ürünler, yüzyıllar geçmesine rağmen yaşam tarzını koruyan ve geleneklerini koruyan bu köyün markası haline geldi. Bölgede bazı parklar, atölyeler ve bir fayans fabrikası da bulunmaktadır. Kaynakça