Бакінскі міжнародны марскі гандлёвы порт

Бакінскі міжнародны марскі гандлёвы порт (азерб.: Bakı Beynəlxalq Dəniz Ticarət Limanı) — марскі гандлёвы порт у горадзе Баку, сталіцы Азербайджана. Найбуйнейшы порт на Каспійскім моры. Размешчаны на скрыжаванні міжнародных транспартных калідораў Усход — Захад і Поўнач — Поўдзень. Праз партовыя тэрміналы падтрымліваецца марская гандлёвая сувязь з буйнымі партамі Каспійскага мора, а праз Волга-Данскі і Волга-Балтыйскі каналы — з партамі Чорнага, Міжземнага, Балтыйскага, Паўночнага мораў, Атлантычнага акіяна. Гісторыя Бакінскі порт з’яўляецца адным са старэйшых партоў Каспійскага мора і існаваў на многіх этапах гісторыі дзяржаўнага будаўніцтва Азербайджана. На працягу стагоддзяў порт Баку служыў мостам паміж Усходам і Захадам, злучаючы старажытны Вялікі шаўковы шлях, а таксама транспартны калідор Поўнач — Поўдзень, які злучае Паўночную Еўропу і Расію з Заходняй і Паўднёвай Азіяй. Пазней гэты маршрут выкарыстоўвалі замежныя купцы з Расіі, Еўропы, Індыі ды іншых краін. У сярэдзіне XV стагоддзя на гандлёвых шляхах Волга-Дон і Каспійскае мора быў адкрыты новы камерцыйны маршрут паміж Усходняй Еўропай і Індыйскім субкантынентам. Гэта адкрыццё павысіла важнасць сённяшняга Бакінскага порта як ключавога цэнтра для гандлю на Каспійскім моры, а таксама міжнароднага марскога гандлю. Хоць марскі гандаль у папярэднія стагоддзі быў асноўным відам дзейнасці Баку, афіцыйныя гістарычныя згадкі пра порт у Баку сустракаюцца з 1564 года. У 1564 годзе ўказам сефевідскага правіцеля першага шаха Тахмасіба шэйх Захід быў прызначаны «першым міністрам» порта Баку. У 1703 годзе больш за 20 індыйскіх караванаў вандравалі па маршруце Баку — Ардэбіль, экспартуючы шоўк, алей, рыбу, мех, медзь, коней, натуральную фарбу, ікру і скуру. У сярэдзіне 19 стагоддзя пачалося будаўніцтва сучаснага порта ў Баку, і 21 ліпеня 1902 года порце было афіцыйна дадзена права самакіравання. З пункту гледжання грузавых і пасажырскіх перавозак порт быў адным з вядучых партоў свету, у тым ліку найбуйнейшым портам Расійскай імперыі. Розныя віды сухіх грузаў, такія як бавоўна і цукар, былі ўключаны ў асноўныя гандлёвыя пазіцыі Каспійскага мора, як порт Баку, Краснаводск (сёння Туркменбашы), Пятроўск (сёння Махачкала) і іранскія парты. У 1900 годзе штогадовы грузаабарот дасягнуў 6,5 млн тон (каля 400 млн расійскіх пудоў), а ў 1912 годзе порт абслужыў 157 779 пасажыраў. Расійская імперыя атрымалі выгаду з транзітных магчымасцяў Бакінскага порта, і прыкладна 38,1 мільёна пудоў прайшлі праз порт як транзітны груз. Варта адзначыць, што ў 1905 годзе гэта была самая загружаная гавань. Быў праведзены шэраг будаўнічых работ для забеспячэння бяспечнага руху нафтавых танкераў у Бакінскім порце з чэрвеня па жнівень 1920 года за кошт здабычы нафты. З 1923 па 1924 год на Баксінскі порт прыйшлося 27,3 % ад агульнага аб’ёму грузаперавозак у Савецкім Саюзе. Гэты вынік ператварыў Бакінскі порт у вядучы порт СССР. Бакінская гавань адыграла актыўную ролю ў абароне граніц СССР падчас Другой сусветнай вайны. За кароткі прамежак часу з Бакінскага порта была дастаўленая значная колькасць грузу для дастаўкі на лінію фронту. За тры месяцы 1942 года аб’ём грузаў павялічыўся ўдвая — з 187 200 тон да 445 800 тон. У порце былі праведзены маштабныя работы па рэканструкцыі, каб атрымаць былы статус Бакінскага порта ў пасляваенны час. У 1963 годзе быў уведзены ў эксплуатацыю новы паромны тэрмінал, а затым пачалося будаўніцтва службовага моста для пасажыраў. У 1972 годзе было завершана будаўніцтва новага пасажырскага будынка. Пасля здабыцця незалежнасці па ініцыятыве 3-га прэзідэнта Гейдара Аліева Азербайджанская Рэспубліка ўстанавіла цеснае эканамічнае супрацоўніцтва з суседнімі краінамі. У 1998 годзе ў Баку была праведзена міжнародная канферэнцыя пад назвай «Старажытны шаўковы шлях», каб аднавіць старажытныя гандлёвыя шляхі і закласці аснову для далейшага супрацоўніцтва з зацікаўленымі краінамі. 28 лістапада 1994 года Кабінет міністраў Азербайджанскай Рэспублікі рашэннем № 407 зацвердзіў статут Бакінскага міжнароднага марскога гандлёвага порта, паводле якога, порт працуе на прынцыпах гаспадарчага разліку і самафінансавання як самастойная юрыдычная асоба. Прэзідэнт Ільхам Аліеў вызначыў выкарыстанне транзітнага патэнцыялу краіны як асноўная мэта дзяржаўнай палітыкі, падкрэсліўшы, што гэта будзе асноўны праект па ненафтавым сектары, забяспечыўшы другую па велічыні долю бюджэту, указваючы на Бакінскі порт, як асноўны стратэгічны праект у галіне дыверсіфікацыі эканомікі. 18 сакавіка 2015 года па ўказе прэзідэнта Ільхама Аліева, порт Баку быў рэарганізаваны ў закрытае акцыянернае таварыства (ЗАТ). Партовая інфраструктура Новая Бакінская гавань і тэрміналы: Бакінскі порт Паромны тэрмінал (пасёлак Алят) Галоўны тэрмінал нагрузкі Нафтавы тэрмінал «Дубендзі» Бакінскі марскі вакзал (адкрыты ў 2006 годзе) Тэрмінал Ro-Ro (адкрыты ў 2018 годзе) Міжнародны марскі гандлёвы партовы комплекс (адкрыты ў 2018 годзе) Тэрмінал сыпкіх грузаў Новы порт Баку, размешчаны ў пасёлку Алят, з’яўляецца транспартным вузлом, які злучае краіну з захадам (Турцыя і Еўрасаюз), поўднем (Іран і Індыя) і поўначчу (Расійская Федэрацыя). Вобласць, дзе знаходзіцца новая гавань, перасякаецца з існуючымі аўтамабільнымі і чыгункамі, якія злучаюць унутраныя раёны краіны. Тры міжнародныя чыгуначныя лініі, якія перасякаюць Азербайджан, перасякаюць Алят: Чыгуначная лінія ад Баку да Расіі і паўночнага захаду; Грузія, узбярэжжа Чорнага мора і чыгуначная лінія, якая ідзе на захад ад Турцыі; Чыгуначная лінія, якая распасціраецца на поўдзень да іранскай граніцы. Паромны тэрмінал размешчаны на захадзе Нью-Харбара, у паўднёвай частцы ўваходу ў порт. Паромны тэрмінал складаецца з двухбаковых мастоў, уключаючы цэнтральны тратуарны мост абапал. Чыгуначныя вагоны і грузавікі перавозяцца праз жалезныя перагародкі, а надземны ўваходны мост, спраектаваны на кожным здвоеным мосце, забяспечвае праходжанне пасажыраў праз судны. Падшыпнікі ў асноўным выкарыстоўваюцца для чыгуначных вагонаў, грузавых аўтамабіляў і легкавых аўтамабіляў. Палосы чакання для цягнікоў размешчаны абапал чыгуначнага шляху, на беразе пары мастоў, для грузавых і легкавых аўтамабіляў. Існыя двухпавярховыя паромныя пераправы забяспечаць дваццаць шэсць вагонаў агульнай даўжынёй 364 метры, прадугледжаных для кожнага серванта для абслугоўвання паромаў. Намінальная зона чакання парома складае 400 метраў. Агульная прапускная здольнасць паромнага тэрмінала складае 288 000 TEU-кантэйнераў або 5,9 млн тон грузаў у год. На азербайджанскім каспійскім паромным тэрмінале знаходзіцца 13 паромаў. Галоўны грузавы тэрмінал Бакінскага порта размешчаны ў цэнтры Баку. Ёсць тры докі агульнай даўжынёй 545 метраў. Адзін з іх можа выкарыстоўвацца для работы з судамі класа «Ро-Ро», якія звычайна перавозяць пасажыраў і аўтамабілі паміж Баку Туркменістанам. Глыбіня ўзбярэжжа на 7 метраў ніжэй за ўзровень Каспійскага мора. Тэрмінал аснашчаны чатырнаццаццю чатырохметровымі кранамі грузападымальнасцю да 40 тон. Камплекты для загрузкі кантэйнераў грузападымальнасцю ад 1,5 да 10 тон і ёмістасцю 38 тон эфектыўна выкарыстоўваюцца для агульных і кантэйнерных грузаў. Тэрмінал дазваляе апрацаваць больш за мільён адзінак паляў і кантэйнераў, уключаючы цэмент, клінкер і арматуру. Порт тэхнічна здольны здзяйсняць перавалку 15 млн тон грузаў у год, 100 тысяч TEU-кантэйнераў у год. Тэрмінал «Ро-Ро» здольны пераваліць 6,2 млн тон грузу ў год. Расшырэнне порта З 2023 года ажыццяўляецца распрацоўка генеральнага плана будаўніцтва другой фазы порта. Па заканчэнні будаўніцтва другой фазы магутнасць порта складзе 25 млн тон у год, магутнасць перавалкі TEU-кантэйнераў — 500 тысяч у год. У 2023 годзе чакаецца ўвод у эксплуатацыю тэрмінала мінеральных угнаенняў здольнасцю перавалкі 2,5 млн тон у год. Новы порт Алят Новы порт Алят размешчаны на адлегласці 60 км на поўдзень ад Баку, на скрыжаванні ліній ТРАСЕКА і калідора «Поўнач — Поўдзень», а таксама з’яўляецца часткай транспартнага вузла, які злучае захад (Турцыю і Еўрасаюз), поўдзень (Іран і Індыю) і поўнач (Расійскую Федэрацыю). Тры міжнародныя чыгуначныя лініі, якія праходзяць праз Аляцкі порт: Паўночна-заходняя лінія — праз Баку ў Расію; Заходняя лінія — праз Грузію да берагоў Чорнага мора і Турцыі; Паўднёвая лінія — у раёны на поўдні і на граніцу з Іранам. У 2007 годзе прэзідэнтам было падпісана распараджэнне пра будаўніцтва новага комплексу марскога гандлёвага порта. Падмурак новага порта быў закладзены прэзідэнтам Ільхамам Аліевым 3 лістапада 2010 года. Адкрыццё паромнага тэрмінала новага партовага комплексу ў пасёлку Алят адбылося 22 верасня 2014 года пры ўдзеле прэзідэнта І. Аліева. Новы порт, размешчаны за 65 км ад сталіцы, пры 400 га плошчы здольны прымаць 10 млн тон грузаў і 40 тысяч кантэйнераў, на наступным этапе порт зможа прымаць 17 млн тон грузаў і 150 тысяч кантэйнераў, а па завяршэнні будаўніцтва порт будзе здольны апрацоўваць 25 млн тон грузаў і 1 млн кантэйнераў штогод, што робіць яго важным звяном у зменлівай транспартнай схеме рэгіёна і вытворчым цэнтрам пасярод Еўразійскага сухапутнага моста (таксама вядомы як «Новы шаўковы шлях»). Праз размяшчэнне старога порта ў цэнтры Баку і загружанасці дарог у сталіцы транспарціроўка грузаў з порта займала шмат часу. Пасля будаўніцтва новага міжнароднага порта ў пасёлку Алят гэтае пытанне вырашана, паколькі яно будзе размяшчацца на дарозе ў напрамку Грузіі. Порт у Алятах знаходзіцца на скрыжаванні адразу двух найважнейшых транспартных калідораў з усходу на захад з Казахстана ў Еўропу і з поўначы на поўдзень з Расіі ў Іран. 17 сакавіка 2016 года прэзідэнт Азербайджана Ільхам Аліеў падпісаў распараджэнне пра стварэнне спецыяльнай эканамічнай зоны па тыпе зоны свабоднага гандлю ў пасёлку Алят Гарадагскага раёна, уключаючы тэрыторыю новага Бакінскага порта. 9 студзеня 2018 года адбылося адкрыццё тэрмінала «Ро-Ро» ў комплексе Бакінскага міжнароднага марскога гандлёвага порта. Прэзідэнт прыняў удзел у адкрыцці ў пасёлку Алят і азнаёміўся з зробленай у комплексе работай. 14 траўня 2018 года адбылося адкрыццё новага комплексу Бакінскага міжнароднага марскога гандлёвага порта, на якім прыняў удзел прэзідэнт і азнаёміўся з умовамі. Тут пабудаваны партовы аперацыйны будынак, грузавыя склады і ўчасткі, пагранічны пункт і пункт мытнай службы і іншыя будынкі рознага прызначэння. Порт атрымлівае электраэнергію з двух крыніц — электрычная падстанцыя Алята і модульная электрастанцыя Сангачала. Агульны план і праект новага комплексу порта належаць нідэрландскай кампаніі «Royal Haskoning», а будаўнічыя работы праводзіліся мясцовай кампаніяй ААТ «Evrascon». Зялёны порт Новы Бакінскі порт у Аляце імкнецца атрымаць статут «зялёнага порта» і адпаведна сцвярджае праграмы па скарачэнні адыходаў, паўторнаму выкарыстанню матэрыялаў, выкарыстанню эфектыўных тэхналогій для мінімалізацыі выкідаў вуглякіслага газу. На поўнач і на захад ад порта, на працягу берага прадугледжваецца стварэнне спецыяльных зялёных зон, якія будуць накіраваны на ўзбагачэнне глебы і ўмеранасці мясцовага мікраклімату. Праграма ўключае ў сябе тры асноўныя складнікі: экалагічнае планаванне і стратэгія, прасоўванне нізкавугляродзістай дзейнасці, нацыянальная палітыка экалогіі і рэплікацыі. 16 кастрычніка 2019 года Бакінскі порт узнагароджаны сертыфікатам EcoPorts экалагічнага стандарту PERS Еўрапейскай арганізацыі марскіх партоў (ESPO), стаўшы першым у Каспійскім рэгіёне, які атрымаў статус «зялёнага порта». Зона свабоднага гандлю 17 сакавіка 2016 года прэзідэнт Азербайджана Ільхам Аліеў падпісаў распараджэнне пра стварэнне спецыяльнай эканамічнай зоны па тыпе зоны свабоднага гандлю, у пасёлку Алят Гарадагскага раёна, уключаючы тэрыторыю новага Бакінскага міжнароднага марскога гандлёвага порта.[4] 7 верасня 2016 года Бакінскі порт падпісаў пагадненне з «DP World» ААЭ па даванні кансалтынгавых паслуг для ўстанаўлення зоны свабоднага гандлю. Зона свабоднага гандлю размешчана на тэрыторыі плошчай у 100 га, на скрыжаванні чыгунак. Уключае ў сябе паркоўку для грузавых аўтамабіляў, міжнародны і ўнутраны лагістычныя цэнтры і г. д. Уваходзіць у Аляцкую свабодную эканамічную зону. Дзейнасць Маршруты транспартавання: Баку — Туркменбашы — Баку Баку — Курык (Актау) — Баку Асноўны паток грузаў прыходзіць з Кітая. Транзітам грузы транспартуюцца ў Італію, Іспанію. На працягу 2018 года Бакінскі міжнародны порт апрацаваў 3,8 млн тон грузу. Порт перавальвае мінеральныя ўдабрэнні, грузы цяжкай прамысловасці. За перыяд са студзеня па чэрвень 2023 года паміж Туркменбашынскім міжнародным марскім портам і Бакінскім портам перавезена 2 362 TEU-кантэйнеры. У снежні 2022 года порт далучыўся да Глабальнага дагавора ААН. Міжнароднае супрацоўніцтва У ліпені 2015 года быў падпісаны мемарандум з портам Антверпена, які ў кастрычніку быў дапоўнены пагадненнямі. 24-25 траўня 2016 года ЗАТ у рамках праграмы «TAIEX» Еўрасаюза правёў семінар, мэтай якога было вывучэнне вопыту краін-членаў ЕС у сферы кіравання аперацыямі партоў. У рамках семінара супрацоўнікам дзяржаўных устаноў, а таксама партнёрскіх арганізацый і прадпрыемстваў былі пройдзены трэнінгі на тэмы «Марскія парты і іх функцыі ў 21-м стагоддзі», «Роля марскіх партоў у міжнародным гандлі і транспарце», «Станаўленне партоў у канкурэнтаздольнае прадпрыемства», «Кіраўніцтва і інавацыі ў сярэдніх і малых партах», «Альтэрнатыўнае кіраўніцтва порта і структура кіравання» з боку запрошаных спецыялістаў з Італіі, Нідэрландаў, Румыніі, Бельгіі. 8 снежня 2016 года ЗАТ падпісаў Мемарандум пра ўзаемаразуменне з Ісламскай карпарацыяй па развіцці прыватнага сектара. 26 лістапада 2019 года Бакінскі порт падпісаў мемарандум з аўстрыйскай «ÖBB Rail Cargo Group» і нідэрландскай «Cabooter Group» пра расшырэнне грузавых перавозак з Еўропы ў Цэнтральную Азію і Кітай праз Транскаспійскі міжнародны транспартны маршрут. Гл. таксама Транспарт у Азербайджане Port Baku Towers Крыніцы Спасылкі Афіцыйны сайт Бакінскага міжнароднага марскога гандлёвага порта Архівавана 21 ліпеня 2024.