Հոխոշտերվից ամրոց

Հոխոստերվից ամրոց (գերմ.՝ Burg Hochosterwitz), պաշտպանական կառույց Ավստրիայում, համարվում է երկրի ամենատպավորիչ միջնադարյան ամրոցներից մեկը։ Գտնվում է 172 մետր բարձրությամբ դոլոմիտային ժայռի վրա՝ Սանկտ Գեորգեն ամ Լանգսեե համայնքի մոտ, Կարինթիա նահանգի Սանկտ Ֆայտ ան դեր Գլան քաղաքից արևելք։ Ժայռային ամրոցը նահանգի տեսարժան վայրերից է։ Տեղադրություն Հոխոստերվիցը գտնվում է ծովի մակարդակից 664 մետր բարձրության վրա, Մագդալենսբերգից հյուսիս գտնվող պատմական Ցոլֆելդ հարթավայրի եզրին, Սանկտ Ֆայթից մոտ 7 կմ դեպի արևելք։ Պարզ օրը այն կարելի է տեսնել մինչև 30 կմ հեռավորությունից։ Պատմություն Բրոնզեդարյան բնակավայրը առաջին անգամ հիշատակվել է 860 թվականին Արևելաֆրանկական թագավոր Լուի Գերմանացու կողմից թողարկված հրովարտակում, որի համաձայն նա որոշ հողատարածքներ նվիրաբերել է Կարանտանիայի նախկին իշխանությունում Զալցբուրգի արքեպիսկոպոսությանը։ Այնուհետև այն կոչվեց «Ասթարվիցա»։ Անվան համար առաջարկվել է կելտական, սլավոնական և գերմանական ծագում։ Այն մնաց Զալցբուրգի սեփականություն, մինչև 11-րդ դարում Զալցբուրգի արքեպիսկոպոս Գեբհարդը ամրոցը զիջեց Շպոնհայմի կոմս Զիգֆրիդի հետնորդներին՝ ի պատասխան ներդրումների հակասությունների ժամանակ նրանց աջակցության։ Այն բանից հետո, երբ 1122 թվականին Զիգֆրիդի թոռ Հենրիխ IV-ը դարձավ Կարինթիայի դուքս, Շպոնհայմի կառավարիչները կարողացան թոթափել Զալցբուրգի գերիշխանությունը։ Հետագայում նրանք տիրույթը շնորհեցին Օստերվից ազնվական ընտանիքի նախարարներին, որոնք, հնարավոր է, Շպոնհայմ դինաստիայի կուրսանտների ճյուղից էին։ 1209 թվականին Հերման իշխանը, որը գավաթակիրի ժառանգական պաշտոնն էր զբաղեցնում Սանկտ Վեյտի դքսության արքունիքում, ուղեկցել է Կարինթիայի դուքս Բերնհարդին՝ Հռոմում կայսր Օտտոն IV-ի թագադրման ժամանակ։ Համաձայն լեգենդի, որը սկզբում նշել է միջնադարյան մատենագիր Յակոբ Անրեսթը, իսկ ավելի ուշ՝ Յակոբ Գրիմը, Մարգարետ Տիրոլը (Մարգարեթ Մոլտաշ), որը խաբվել է Ավստրիական Հաբսբուրգների տան կողմից 1335 թվականին իր հոր մահից հետո Կարինթիայի նկատմամբ ժառանգության պահանջների վերաբերյալ, ներխուժել է դքսություն։ Այնուամենայնիվ, նրա ուժերը նահանջեցին, երբ Հոխոստերվիցի կայազորը մորթեց նրա վերջին եզը, լցրեց հացահատիկով և շպրտեց պատի վրայով, ձևացնելով, որ այն դեռ այնքան պաշար ունի, որ դրանք կարող էին օգտագործվել որպես արկեր։ Հեքիաթը տարածված թեմա է Արևելյան Ալպյան տարածաշրջանում, և այն հայտնի է բազմաթիվ տարբերակներով, տարբեր կերպարներով։ 15-րդ դարում Կարինթիայի վերջին թագակիր Գեորգ Օստերվիցը գերվել է թուրքական արշավանքի ժամանակ և մահացել 1476 թվականին բանտում՝ առանց ժառանգներ թողնելու։ Հանսը՝ Օստերվիցի գավաթակիրը, ընտանիքի վերջին փրկվածն էր։ Նա մեծ պարտք ուներ կայսրին և ստիպված եղավ հրաժարվել ամրոցի գործերից՝ իր պարտքը վճարելու համար։ Այսպիսով, չորս դար անց՝ 1478 թվականի մայիսի 30-ին, ամրոցի տիրապետությունը վերադարձավ Հաբսբուրգների կայսր Ֆրեդերիկ III-ին։ Հաջորդ 30 տարիների ընթացքում ամրոցը մեծապես տուժել է թուրքական բազմաթիվ արշավանքներից։ 1509 թվականի հոկտեմբերի 5-ին Մաքսիմիլիան I կայսրը ամրոցը որպես գրավ հանձնեց Մատթեուս Լանգ ֆոն Ֆելենբուրգին, որն այն ժամանակ Գուրկի եպիսկոպոս էր։ Եպիսկոպոս Լանգը ձեռնամուխ եղավ վնասված ամրոցի զգալի վերանորոգման ծրագրին։ Մոտ 1541 թվականին գերմանական Հաբսբուրգ Ֆերդինանդ I-ը Հոխոստերվիցը շնորհեց Կարինթիայի նահանգապետ Քրիստոֆ Հևենհյուլերին։ 1571 թվականին բարոն Գեորգ Հևենհյուլերը ձեռք է բերել միջնաբերդը գնման միջոցով։ Նա ամրացավ տարածաշրջան թուրքական ներխուժման սպառնալիքի դեմ պայքարելու համար՝ 1570-1586 թվականներին կառուցելով զինանոց և 14 դարպաս։ Նման հսկա ամրությունը համարվում է եզակի միջնաբերդի շինարարության մեջ։ Համաձայն լեգենդի, 14 դարպասների պատճառով, որոնցից յուրաքանչյուրը հագեցած է ճանապարհը պահպանելու տարբեր դավաճանական մեթոդներով, ամրոցը երբեք չի նվաճվել, և որ հարձակումներից ոչ մեկին չի հաջողվել դուրս գալ չորրորդ դարպասից այն կողմ։ Ներկա 16-րդ դարից ի վեր Հոխոստերվիցում մեծ փոփոխություններ չեն կատարվել։ Այն նաև մնացել է Հևենհյուլերների ընտանիքի տիրույթում, ինչպես պահանջել է սկզբնական շինարարը՝ Գեորգ Հևենհյուլերը։ Ամրոցի բակում 1576 թվականի մարմարե հուշատախտակը փաստում է այս խնդրանքը։ Ամրոցի որոշ հատվածներ ամեն տարի սուրբ Զատիկից մինչև հոկտեմբերի վերջ բաց են հանրության համար։ Զբոսաշրջիկներին թույլատրվում է քայլել 620 մետր երկարությամբ արահետով 14 դարպասներով մինչև ամրոց։ Յուրաքանչյուր դարպաս ունի պաշտպանական մեխանիզմի դիագրամ, որն օգտագործվում է այդ դարպասը կնքելու համար։ Ամրոցի սենյակները պարունակում են նախապատմական փաստերի, նկարների, զենքերի և զրահների հավաքածու, ներառյալ 2,4 մետր բարձրությամբ զրահի մեկ հավաքածու, որը ժամանակին կրել է Բուրգհաուպտման Շենկը։ Հոխոշտերվից ամրոց կարելի է հասնել մեքենայով կամ քայլել Լաունսդորֆ-Հոխոշտերվից երկաթուղային կայարանից՝ մոտակա Քլագենֆուրթից։ Հոխոսթերվից ամրոցի մանրանկարչության մոդելը կարելի է տեսնել Մինիմունդուսում, որը հայտնի զբոսաշրջային վայր է Քլագենֆուրթիցում, մոտավորապես 20 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Ծանոթագրություններ Արտաքին հղումներ