Universitato por Muziko kaj Drama Arto de Vieno

La Universitato de Muziko kaj Drama Arto de Vieno (germane Universität für Musik und darstellende Kunst Wien, mallongigite kaj akronime MDW; Ĝis 1998 antaŭe nomata Muzikakademio de Vieno) estas aŭstra universitato, kiu estis fondita en 1819 kaj situas en Vieno. La universitato estis fondita en 1819 de la "Societo de Muzikŝatantoj" (Gesellschaft der Musikfreunde). En 1909 ĝi iĝis nacia institucio kaj estis nomita la "Imperia Akademio de Muziko kaj Prezentartoj". En 1998, la universitato adoptis sian nunan nomon, kiu reflektas sian universitatan statuson, rezulton de grandskala reformo de la Aŭstraj Akademioj de Arto en 1970 . La nombro da studentoj en la universitato, pli ol tri mil studentoj, igas ĝin la plej granda institucio de sia speco en Aŭstrio kaj unu el la plej grandaj en la mondo. En 2019, MDW estis nomita unu el la "plej bonaj prezentartaj lernejoj en la mondo" fare de la revuo CEOWORLD . Historio La bezono pri muzikkonservatorio en Vieno komenciĝis en 1808. En 1811, "skizo por muzika eduka institucio" estis publikigita por Vieno. Jaron poste, la "Societo de Muzikŝatantoj" estis kreita, kies ĉefa celo estis establi konservatorion. La Viena Konservatorio estis fondita en 1817. La intenco estis projekti ĝin laŭ la modelo de la Pariza Konservatorio (Conservatoire de Paris), sed pro manko de financado, ĝi komenciĝis nur kiel kantlernejo. Antonio Salieri estis la unua direktoro de la Konservatorio. En 1819 la institucio dungis la violoniston József Böhm kaj antaŭ 1827 la instruplano jam inkluzivis kursojn en la plej multaj orkestraj muzikinstrumentoj. La financaj aferoj de la konservatorio estis tre malfirmaj. kolektado de instrukotizo komenciĝis en 1829, sed en 1837 la institucio bankrotis. En la fino, la ŝtato financis la konservatorion de 1841 ĝis 1844 kaj de 1846 ĝis 1848. En 1848, politika agitado (la Printempo de Nacioj) kaŭzis la subtenon ĉesi, kaj studoj ĉe la konservatorio estis suspenditaj ĝis 1851. Kun la subteno de la ŝtato kaj la municipo, la financa situacio revenis kaj stabiliĝis post 1851. Malgraŭ la pliiĝo en registara subteno, La kontrolo de la institucio restis en la manoj de la Societo de Muzikŝatantoj, la fondinto de la konservatorio, ĝis ĝi estis naciigita laŭ imperia rezolucio de la 1-an de januaro 1909 kaj la instituto iĝis la Imperia Akademio de Muziko kaj Drama Arto (k.k. Akademie für Musik und darstellende Kunst). Ĝis tiam la institucio estis nomita la Konservatorium der Gesellschaft der Musikfreunde. Ĝis 1844, kiam Gottfried Freier, profesoro pri harmonio kaj komponado, estis nomumita direktoro de la konservatorio, kiu ne estis membro de la instruistaro sed de la Societo de Muzikŝatantoj. Josef Hellmesberger la maljuna estis la manaĝero de 1851 ĝis 1893. Ekde 1907, Wilhelm Bopp estis la direktoro de la konservatorio. La konservatorio daŭre estis sub la kontrolo de la maljunulaj Robert Fuchs kaj Hermann Grädener. Bopp vidis ambaŭ, kaj precipe Fuchs, kiel anakronismaj kaj eksterpaŝaj. En 1912, en provo renovigi la junecon de la konservatorio, Bopp ofertis instruajn postenojn al Franz Schreker kaj Arnold Schönberg. Schoenberg malaprobis la oferton, sed Scherker akceptis. Liaj klasoj estis tre sukcesaj kaj en januaro 1913 li ricevis la titolon de plena profesoro. Bopp ankaŭ ludis rolon en la ŝtatigo de la Konservatorio en 1909. La administrado de la akademio nun estas transdonita al la prezidanto nome de la ŝtato, la artdirektoro kaj estraro de kuratoraro . Kun la fino de la Unua Mondmilito, la akademio spertis alian reorganizon. Prezidanto Carl Ritter von Wiener eksiĝis kaj la instruistoj elektis dirigenton Ferdinand Löwe kiel direktoron. En 1922, Joseph Marx prenis lian lokon. Marx volis akiri la statuson de universitato al la akademio. Post la Anschluss, multaj instruistoj kaj studentoj estis maldungitaj kaj forpelitaj pro rasismaj kialoj. En 1941 la akademio estas konata kiel la Universitata Akademio de la Tria Regno (Reichshochschule). Post la Dua Mondmilito, la instituto revenis al esti ŝtata akademio. En la procezo de sennaziigo, kvindek naŭ instruistoj estis maldungitaj; En novembro 1945, dek ses el ili estis reinstalitaj. Nur kvin el la instruistoj kiuj estis maldungitaj en 1938 estis reinstalitaj. En virto de leĝoj pasigitaj en 1948 kaj 1949, la Instituto ricevis la statuson de "Artakademio". En 1970, la "Leĝo pri la Organizado de Artaj Altlernejoj" fakte donis al ĉiuj artakademioj la statuson de universitatoj kaj en 1998 la nomo "Artakademio" estis ŝanĝita al "Universitato de Arto". Institut für Komposition, Elektroakustik und TonmeisterInnen-Ausbildung akk ELAK estas parto de MDW kaj fokusiĝas pri elektroakustika muziko, Improvizado, komponado de nuntempa muziko, kaj sonarto. Organizo La universitato, la plej granda de sia speco en Aŭstrio kaj la plej granda en la mondo, konsistas el 24 institutoj, inkluzive de la Max-Reinhardt-seminario, la Viena Filmakademio kaj la vienaj Klangstil (sonstilaj) institutoj . Universitatkonstruaĵoj inkluzivas la teatron de la Palaco Schönbrunn, la ĉambron Antonio Vivaldi, la monaĥejon Salesian, la Preĝejon de Sankta Ursula, strato Lothringer (ĉambro Franz Liszt) kaj placo Anton Webern (la ĉefa kampuso de la universitato). La konstruado de modernaj filmstudioj sur la universitata kampuso estis kompletigita en 2004 kaj provizis la Vienan Filmakademion per pintnivela ekipaĵo. La universitato organizas proksimume dek konkursojn, inkluzive de la Betovena Internacia Piano-Konkurso. Ankaŭ, ĉiujn du jarojn ĝi prezentas festivalon de elstaraj studentaj filmoj. La Viena Universitato de Muziko povas esti konsiderita "manĝtubo" por ĉiuj gravaj orkestroj en Aŭstrio, kun speciala rilato al la Viena Filharmonio. Institutoj 01 Institut für Komposition, Elektroakustik und TonmeisterInnen-Ausbildung (ELAK) 02 Institut für Musikleitung 03 Institut für Musikwissenschaft und Interpretationsforschung 04 Institut für Konzertfach Klavier 05 Fritz Kreisler Institut für Konzertfach Streichinstrumente, Gitarre und Harfe 06 Leonard Bernstein Institut für Konzertfach Blas- und Schlaginstrumente 07 Joseph Haydn Institut für Kammermusik und Neue Musik 08 Institut für Orgel, Orgelforschung und Kirchenmusik 09 Institut für Gesang und Musiktheater 10 Institut für Schauspiel und Schauspielregie – (Max-Reinhardt-seminario) 11 Institut für Film und Fernsehen – (Filmakademie Wien) 12 Institut für musikpädagogische Forschung, Musikdidaktik und Elementares Musizieren (IMP) 13 Institut für Musik- und Bewegungspädagogik/Rhythmik sowie Musikphysiologie (MRM) 14 Institut für Musiktherapie 15 Institut für Popularmusik 16 Ludwig van Beethoven Institut für Klavier und Cembalo in der Musikpädagogik 17 Josef Hellmesberger Institut für Streichinstrumente, Gitarre und Harfe in der Musikpädagogik 18 Franz Schubert Institut für Blas- und Schlaginstrumente in der Musikpädagogik 19 Antonio Salieri Institut für Gesang und Stimmforschung in der Musikpädagogik 20 Anton Bruckner Institut für Chor- und Ensembleleitung sowie Tonsatz in der Musikpädagogik 21 Institut für Volksmusikforschung und Ethnomusikologie 22 Institut für musikalische Akustik – Wiener Klangstil (IWK) 23 Institut für Musiksoziologie 24 Institut für Kulturmanagement und Gender Studies (IKM) 25 Institut für Alte Musik Studado Aldone al la arta trejnado, la instruistoj (profesoroj kaj licenciitaj lekciistoj) formas signifan parton de la universitata laboro. Speciala trajto de la MDW estas la alta nivelo de interkonektado inter studado kaj arto. Instruataj temoj estas la jenaj: dramaturgio filmstudoj Genraj studoj Historio kaj teorio de populara muziko Gregoria ĉanto kaj liturgio Historia muzikologio (inkl. analizo, muzikteorio kaj harmonia esplorado) Stilista kaj agado-praktiko interpreta esploro kultura komerco muzika akustiko muzikpedagogio muzika sociologio muzikteorio muzikterapio sistema muzikologio Popolmuzika esplorado, etnomuzikologio Rangigoj En la QS World University Rankings by Subject, la universitato estis vicigita dua tutmonde en la kampo de prezentartoj en 2016 , kvina en 2017 kaj kvara en 2018 . En 2019, ĝi vicigis numeron unu kun la Lernejo Juilliard . Famaj diplomiĝintoj Mariss Jansons Herbert von Karajan Zubin Mehta Erwin Ortner Barbara Moser Heinrich Schiff Famaj iamaj instruistoj József Böhm Anton Bruckner Robert Fuch Arnold Schoenberg (ne estis fakultatano, sed instruis privatan kurson en muzikteorio en 1911. Franz Scherker Josef Krips Paul Weingarten Famaj iamaj studentoj Claudio Abbado, Mariss Jansons, Herbert von Karaine, Jean Sibelius, George Ensko, Carl Flesch, Fritz Kreisler, Gustav Mahler, Ottó Mosshammer, Román Mosshammer, Zubin Mehta, Rudolf Buchbinder. Referencoj Vidu ankaŭ Muzikarta Universitato Ferenc Liszt Universitato de Artoj Berlino Altlernejo por Muziko kaj Teatro „Felix Mendelssohn Bartholdy“ Lepsiko Muzika Universitato Fryderyk Chopin Praga Akademio de Prezentartoj Eksteraj ligiloj Oficiala retejo Eniro ĉe la Oesterreichisches Musiklexikon ENRETA