Reichsbrücke

Reichsbrücke (gjermanisht për Urën Imperial ) është një urë e madhe në Vjenë, që lidh Mexikoplatz në Leopoldstadt me Donauinsel në Donaustadt përtej Danubit. Ura përdoret nga 50.000 automjete në ditë dhe kryen gjashtë korsi të trafikut, U-Bahn, dy trotuare, dy rrathë dhe dy tunele. Historia Ura e parë që do të ndërtohej në vendin e Reichsbrücke aktuale është ndërtuar më 1872-1876 nën emrin Kronprinz-Rudolph-Brücke (Ura e Princit Rudolf), para rregullimit të Danubit në Vjenë. Ajo u hap zyrtarisht më 21 gusht 1876 dhe emri u ndryshua në Reichsbrücke më 1919 pasi Austria u bë republikë. Si një masë për të ulur nivelin e papunësisë në vitet 1930, u planifikua një urë pezullimi që të merrte vendin e Reichsbrücke të vjetër. Planet teknike u hartuan nga arkitektët Siegfried Theiß dhe Hans Jaksch, me kontroll artistik që i jepej Clemens Holzmeister. Shtyllat e urës së vjetër u shtrinë në rrjedhën e poshtme dhe struktura u zhvendos me 26 m në më pak se shtatë orë. Kështu që ura e re mund të ndërtohet në vijën e urës së vjetër pa ndërprerje të qëndrueshme për trafikun. Kjo urë pezullimi, e ndërtuar midis viteve 1934 dhe 1937, mbante katër korsi trafiku, dy linja tramvaji dhe shtegje nga të dy palët. U zgjeruan gjithashtu urat mbi fushat e përmbytjes. Ura e re u hap më 10 tetor 1937 nga Cardinal Innitzer dhe Bundespräsident Wilhelm Miklas. Gjatë Luftës së Dytë Botërore, Reichsbrücke ishte e vetmja nga urat e Vjenës mbi Danubin që nuk ka pësuar dëme serioze. Trupat sovjetike që sulmuan qytetin ishin me kohë për të parandaluar që ura të shkatërrohej nga Wehrmacht mbrojtës, dhe si rezultat, ura u riemërua Brücke der Roten Armee (Ura e Ushtrisë së Kuqe) për një kohë. Ura u rinovua midis 1948 dhe 1952. Në vitin 1948, ura u përdor si vend në filmin Njeriu i Tretë. Rrëzimi i Reichsbrücke Më 1 gusht 1976, pak para orës 05:00, ura u shemb, duke vrarë një person. Arsyeja kryesore për shembjen u përcaktua të jetë një dështim strukturor në kushineta, i cili nuk u vu re gjatë inspektimit për shkak të mantelit të granitit masiv që i rrethonte. Një kamion u shkatërrua dhe disa anije u dëmtuan. Shoferi i një autobusi të qytetit të zbrazët ishte në gjendje të shpëtonte veten, dhe autobusi i tij u shpëtua dhe vazhdoi të përdoret deri më 1989; ajo tani banon në muzeun e tramvajit në Vjenë (Straßenbahnmuseum). Transporti u devijua përmes Donaukanal. Dy ura plotësuese u ngritën me shpejtësi për të kryer trafikun dhe tramvajin, dhe ishin në përdorim për katër vjet. Një konkurs ndërkombëtar u nis për hartimin e urës së re, dhe u fitua nga Johann Nestroy. Ndërtimi filloi më 1978, dhe ura u hap zyrtarisht më 8 nëntor 1980 nga këshilltari i qytetit Heinz Nittel, nën emrin Johann-Nestroy-Brücke, një emër i cili nuk ka arritur më tej. Rrjeti vjenez U-Bahn u shpërnda në Reichsbrücke për herë të parë më 3 shtator 1982, pas një testimi të gjerë. Në vitin 2003, periferia e urës u rregullua, së bashku me ndriçimin, dhe shtigjet e rrugëve dhe ciklet u zgjeruan. Në të njëjtën kohë, gjerësia e korsive u rrit duke zvogëluar gjerësinë e rezervimit qendror dhe duke hequr trotuaret e ngushta të urgjencës. Një anije gjermane pasagjerësh goditi një kolonë të Reichsbrücke më 2004, duke plagosur rëndë disa njerëz. Ura ishte e padëmtuar nga aksidenti. Të shtunën e 9 korrikut 2005, u festua 25 vjetori i ndërtimit të Reichsbrücke dhe restaurimi u përfundua. Asfalti u shtrua me një shtresë të veçantë që thith zhurmë dhe u ndërtuan tri ndalesa të reja të autobusëve të natës. Ura përmban stacionin Donauinsel të U-Bahn të Vjenës. Referime Lidhje të jashtme Donaubrücken në Wien Geschichte, Konstruktion, Besonderheiten Die Donau - Brücken, Wege und Stege Der Einsturz der Reichsbrücke