Նաուդերս

Նաուդերս (ռոմանշ.՝ Danuder) համայնք է Ավստրիայի Տիրոլ նահանգի Լանդեկ շրջանում։ Աշխարհագրություն Քաղաքը գտնվում է Էցտալ Ալպերի Ստիլեբախ գետի (Իննի վտակ) հովտում, 1394 մ բարձրության վրա։ Այն գտնվում է շրջկենտրոն Լանդեկից մոտ 29 կմ հարավ, Ինտալ հովտում գտնվող Պֆունդսից դեպի Ռեշեն լեռնանցք և Իտալիայի Հարավային Տիրոլի Վինշգաու շրջանի սահման տանող ճանապարհի վրա։ Մոտակայքում է գտնվում Շվեյցարիայի սահմանի եռակետը. արևմուտքում ճանապարհը տանում է դեպի Սեսվեննա Ալպեր և դեպի Մարտինա՝ Ստորին Էնգադին հովտում։ Պատմություն Հին ժամանակներում Ռեշեն լեռնանցքով անցնող առևտրային ճանապարհը հռոմեական Վիա Կլաուդիա Ավգուստայի մի մասն էր, որը Իտալիայից Արևելյան Ալպերով տանում էր դեպի Ռետիայի մայրաքաղաք Ավգուստա Վինդելիկորում (Աուգսբուրգ)։ Նաուդերսը, հավանաբար, գտնվում է ժամանակակից աղբյուրներում Ինուտրիում անունով առանձնատան տեղում։ Սակայն մ.թ. 200 թվականից սկսած՝ ճանապարհային կապի նշանակությունը մարեց, երբ այն աստիճանաբար փոխարինվեց արևելքում գտնվող Բրենների լեռնանցքի ճանապարհով։ Նուդրես ծխական համայնքն առաջին անգամ հիշատակվում է 1150 թվականի մի փաստաթղթում. 13-րդ դարից սկսած՝ այն տեղակայել է կարևոր մաքսային կայան։ Դարերի ընթացքում բազմաթիվ հակամարտություններ են առաջացել Տիրոլի հողերի սահմանային տարածքում, որոնք 1363 թվականից ի վեր գտնվում էին Ավստրիայի Հաբսբուրգների տոհմի տիրապետության տակ, Շվեյցարական համադաշնության հետ, որոնք գագաթնակետին են հասել 1499 թվականի Շվաբական պատերազմով։ Նաուդերսը, որն այն ժամանակ հարավում գտնվող Տիրոլի Վինշգաու շրջանի մաս էր կազմում, կառավարվում էր Նաուդերսբերգ ամրոցից՝ միջնադարյան ամրոցից, որը կառուցվել էր 14-րդ դարի սկզբին։ 1472 թվականին Ավստրիայի Հաբսբուրգների էրցհերցոգ Սիգիզմունդը Ինն գետի նեղ կիրճում կառուցել է Ֆինստերմյունց ամրոցը։ Ֆինստերմյունցը վերջնականապես կորցրեց իր գործառույթը, երբ 1854 թվականին Կարլ ֆոն Գեգայի նախագծերի համաձայն կառուցվեց Նաուդերսի բարձր հովիտ տանող նոր լեռնային ճանապարհ։ Ավստրիական իշխանությունները Իննտալ հովիտ տանող նոր ճանապարհի վրա կառուցեցին Հոխֆինստերմյունցի ամրոցը՝ Ֆրանցենսֆեստե ամրոցի և Ռաստատի դաշնային ամրոցի օրինակով և կառավարեցին k.k. Landesschützen ջոկատները։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտին բազմաթիվ նացիստական ​​պաշտոնյաներ, ինչպիսիք են Էդուարդ Ռոշմանը և Օսվալդ Մենգինը, փախուստի ճանապարհով Նաուդերսի և Ռեշենի լեռնանցքի միջով՝ ձերբակալությունից խուսափելու համար։ Ծանոթագրություններ Արտաքին հղումներ