Opatija u Melku

Opatija Melk (njemački Stift Melk) je benediktinska opatija u austrijskom gradu Melku u Dolini Wachau. Taj monumentalni samostanski kompleks na brdu iznad Dunava, sa frontom od 362 metara, na kojem je 1365 prozora, uvršten je zajedno sa ostalim spomenicima Doline Wachau - 2000. na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Evropi Historija Za srednjeg vijeka na mjestu današnje opatije nalazio se zamak - rezidencija Dinastije Babenberg, on je sa okolnim zemljama poklonjen - 1111. opatiji, koja je inače osnovana još 1089. Opatija je proširena i utvrđena u 14. vijeku, njen današnji barokni izgled je rezultat gradnje poduzete za opata Bertholda Dietmayra od 1702. do 1736. pod vodstvom arhitekta Jakoba Prandtauera (gradnju je nastavio Joseph Munggenast). Centralni objekt je opatijska crkva sv.Kolomana, jednan od najznačajnijih baroknih objekata u Austriji, koju je od 1702. do 1726. gradio Prandtauer, a nastavio graditi do 1734. Joseph Munggenast. Ona je prvi put gorjela 1746. tad joj je dograđena 63 metara visoka kupola, koja je obnovljena 1947. nakon požara. Crkva je dekorirana djelima slikara Johanna Michaela Rottmayra , Gaetana Fantia, Paula Trogera i Petera Widerina, njenim enterijerom dominiraju veliki oltar, orgulje (1733.) i grobnice sv Kolomana i Babenbergovca sa njihovim ženama. Unutar samostanskog kompleksa okruženog bastionima, u koji se ulazi preko masivnih portala, najvažniji objekt je Prelatska palača (Prälatenhof), djelomično podignuta na ranijim gradnjama. Unutar nje nalazi se Svečana dvorana sa galerijom slika, a u njenoj riznici Križ iz Melka (1362. - početak 15. vijeka), prijenosni oltari margrafice Suanhild (11. vijek) i monstranca sv.Kolomana (1752.). Svečana dvorana otvorena je za javnost samo u posebnim prilikama, nju krasi slika Madona u vinogradu Lucasa Cranacha Starijeg iz 1525., i 146 slika malih formata, uglavnom kopija djela iz 17. i 18. vijeka. U Carskom krilu koje je dekorirano portretima Babenbergovaca i Habsburgovaca, nalazi se galerija koja pored ikona i slika čuva i romaničko raspelo iz 12. vijeka. Njena specifičnost je kolekcija portreta svih austrijskih regenata od markgrofa Leopolda I, preko Marije Terezije do Karla I. Tu se nalazi i biblioteka sa preko 80.000 naslova, 1800 manuskripata i 868 inkunabula. Njen strop oslikao je freskama Paul Troger. Pored nje tu je i Školski trakt s Kolomanovom dvoranom (Studentenkapelle) s Trogerovim freskama, i konvikt za učenike sa parkom i paviljonom (Franz Munggenast 1747). Najznačajnije freske u Melku, nalaze se u opatijskoj crkvi, njih je oslikao Johann Michael Rottmayer (1716. - 1722.), pored njih tu je i opus stropnih fresaka iz Mramornog salona i Biblioteke koje je oslikao Paul Troger između 1731. - 1732. Pored toga Troger je freskama ukrasio i Salon prelature, Kolomanov salon i Carski oratorij. Rottmayr i Troger naslikali su i pet (od šest) oltara u opatijskoj crkvi, šesti - Leopoldov naslikao je Georg Bachmann (1650). To je jedina slika iz stare opatijske crkve, koja je prenešena u novu baroknu crkvu. Od slika u novom muzeju opatije, pored nekih srednjovjekovnih ikona, zanimljiva je veduta opatije iz 1736. naslikana iz ptičje perspektive, kao i kasnogotičke oltarne slike Jörga Breua Starijeg datirane 1500/1502. sa prikazima Pasije i života Marije. Interesantne su freske u baroknom vrtnom paviljonu, djelo Johanna Wenzela Bergla 1763/64. Stropna freska u glavnoj dvorani prikaz je trijumfa svjetla sa četiri tada poznata kontinent]]a, u pokrajnim dvoranama su prikazi egzotične flore i faune, a tu je i freska sa otkrićem Amerike. On je otvoren za posjetitelje samo od maja do oktobra. Galerija slika Izvori Vanjske veze Službene stranice Opatije Melk Arhivirano 2003-02-05 na Wayback Machine-u (de) Benediktinerstift Melk (de)