ඔස්ට්‍රියාව

ඔස්ට්‍රියාව, විධිමත් ලෙස ඔස්ට්‍රියා ජනරජය, යනු මධ්‍යම යුරෝපයේ ගොඩබිම් සහිත රටකි, එය නැගෙනහිර ඇල්ප්ස් කඳුකරයේ පිහිටා ඇත. එය ප්‍රාන්ත නවයක සම්මේලනයක් වන අතර, එහි අගනුවර වියානා වඩාත්ම ජනාකීර්ණ නගරය සහ රාජ්‍යය වේ. ඔස්ට්‍රියාව වයඹ දෙසින් ජර්මනිය, උතුරින් චෙක් ජනරජය, ඊසාන දෙසින් ස්ලෝවැකියාව, නැගෙනහිරින් හංගේරියාව, දකුණින් ස්ලෝවේනියාව සහ ඉතාලිය සහ බටහිරින් ස්විට්සර්ලන්තය සහ ලිච්ටෙන්ස්ටයින් යන රටවල් වලින් මායිම් වේ. රට කිලෝමීටර 83,879 (වර්ග සැතපුම් 32,386) ක භූමි ප්‍රමාණයකින් යුක්ත වන අතර එහි ජනගහනය මිලියන 9 ක් පමණ වේ. අද ඔස්ට්‍රියාවේ ප්‍රදේශය අවම වශයෙන් පැලියොලිතික් යුගයේ සිට ජනාවාස වී ඇත. ක්‍රි.පූ. 400 දී පමණ, එය කෙල්ට්වරුන් විසින් ජනාවාස කරන ලද අතර පසුව ක්‍රි.පූ. 1 වන සියවසේ අගභාගයේදී රෝමවරුන් විසින් ඈඳා ගන්නා ලදී. කලාපයේ ක්‍රිස්තියානිකරණය 4 වන සහ 5 වන සියවස්වල, අග රෝම යුගයේදී ආරම්භ වූ අතර, පසුව සංක්‍රමණ කාලය තුළ බොහෝ ජර්මානු ගෝත්‍රිකයන් පැමිණීමත් සමඟ ආරම්භ විය. එක්සත් රාජ්‍යයක් ලෙස, පළමු සහස්‍රයේ අවසානයේ නැගෙනහිර සහ හංගේරියානු මාර්තුවේ නටබුන් වලින් මතු වූ ඔස්ට්‍රියාව, පළමුව ශුද්ධ රෝම අධිරාජ්‍යයේ මායිම් ගමනක් ලෙස, පසුව එය 1156 දී ආදිපාදවරයෙකු බවට වර්ධනය වූ අතර, 1453 දී ආදිපාදවරයෙකු බවට පත් කරන ලදී. 13 වන සියවසේ අග භාගයේ සිට හැබ්ස්බර්ග් රාජාණ්ඩුවේ හදවත වූ ඔස්ට්‍රියාව සියවස් ගණනාවක් මධ්‍යම යුරෝපයේ ප්‍රධාන අධිරාජ්‍ය බලවතෙකු වූ අතර 16 වන සියවසේ සිට වියානා ශුද්ධ රෝම අධිරාජ්‍යයේ පරිපාලන අගනුවර ලෙසද සේවය කළේය. වසර දෙකකට පසු, 1804 දී අධිරාජ්‍යය විසුරුවා හැරීමට පෙර, ඔස්ට්‍රියාව තමන්ගේම අධිරාජ්‍යයක් ස්ථාපිත කළ අතර, එය මහා බලවතෙකු සහ යුරෝපයේ විශාලතම රාජ්‍යයන්ගෙන් එකක් බවට පත්විය. 1860 ගණන්වල යුද්ධවලදී අධිරාජ්‍යයේ පරාජය සහ භූමි ප්‍රදේශ අහිමි වීම 1867 දී ඔස්ට්‍රියා-හංගේරියාව පිහිටුවීමට මග පෑදීය. 1914 දී ආදිපාද ෆ්‍රාන්ස් ෆර්ඩිනන්ඩ් ඝාතනයෙන් පසු, අධිරාජ්‍යයා වන ෆ්‍රාන්ස් ජෝසප් සර්බියාවට එරෙහිව යුද්ධ ප්‍රකාශ කළ අතර, එය වේගයෙන් පළමු ලෝක යුද්ධය දක්වා වර්ධනය විය. අධිරාජ්‍යයේ පරාජය සහ ඉන් පසුව ඇති වූ බිඳවැටීම 1918 දී ජර්මානු-ඔස්ට්‍රියා ජනරජය සහ 1919 දී පළමු ඔස්ට්‍රියානු ජනරජය ප්‍රකාශයට පත් කිරීමට හේතු විය. අන්තර් යුද්ධ සමයේදී, පාර්ලිමේන්තු විරෝධී හැඟීම් 1934 දී එංගල්බර්ට් ඩොල්ෆස් යටතේ ඔස්ට්‍රොෆැසිස්ට් ආඥාදායකත්වයක් ගොඩනැගීමෙන් අවසන් විය. දෙවන ලෝක යුද්ධය ආරම්භ වීමට වසරකට පෙර, ඇඩොල්ෆ් හිට්ලර් විසින් ඔස්ට්‍රියාව නාසි ජර්මනියට ඈඳා ගන්නා ලද අතර, එය උප-ජාතික අංශයක් බවට පත්විය. 1945 දී එහි විමුක්තියෙන් සහ මිත්‍ර පාක්ෂික වාඩිලෑමේ දශකයකින් පසුව, රට නැවත එහි ස්වෛරීභාවය ලබා ගත් අතර 1955 දී එහි සදාකාලික මධ්‍යස්ථභාවය ප්‍රකාශ කළේය. ඔස්ට්‍රියාව යනු රාජ්‍ය නායකයා ලෙස ජනප්‍රියව තේරී පත් වූ ජනාධිපතිවරයෙකු සහ රජයේ ප්‍රධානියා සහ ප්‍රධාන විධායක නිලධාරියා ලෙස චාන්සලර්වරයෙකු සහිත අර්ධ ජනාධිපති නියෝජිත ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයකි. ඉහළ ජීවන තත්වයන් සහිත ඒක පුද්ගල දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් 13 වන ඉහළම අගය ඔස්ට්‍රියාව සතුව ඇත. 1955 සිට එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ සාමාජිකයෙකු වන මෙම රට සහ 1995 සිට යුරෝපීය සංගමයේ සාමාජිකයෙකු වී ඇත. එය යුරෝපයේ ආරක්ෂාව සහ සහයෝගීතාව සඳහා වූ සංවිධානය (OSCE) සහ ඛනිජ තෙල් අපනයනය කරන රටවල සංවිධානය (OPEC) සඳහා සත්කාරකත්වය සපයන අතර ආර්ථික සහයෝගීතාව සහ සංවර්ධනය සඳහා වූ සංවිධානයේ (OECD) සහ ඉන්ටර්පෝල් හි ආරම්භක සාමාජිකයෙකි. එය 1995 දී ෂෙන්ගන් ගිවිසුමට අත්සන් කළ අතර, 1999 දී යුරෝ මුදල් ඒකකය සම්මත කර ගත්තේය. නිරුක්තිය ඔස්ට්‍රියාව සඳහා ස්වදේශීය නාමය වන ඔස්ටර්රීච්, පැරණි ඉහළ ජර්මානු ඔස්ටාරිචි වලින් උපුටා ගත් අතර එහි අර්ථය "නැගෙනහිර රාජධානිය" යන්නයි, එය "නැගෙනහිර අධිරාජ්‍යය" හෝ "නැගෙනහිර රාජධානිය" ලෙසද පරිවර්තනය කළ හැකි අතර එය මුලින්ම දර්ශනය වූයේ 996 "ඔස්ටාරිචි ලේඛනයේ" ය. මෙම වචනය බොහෝ විට මධ්‍යකාලීන ලතින් මාර්චියා ඔරියන්ටලිස් භාෂාවෙන් දේශීය (බැවේරියානු) උපභාෂාවකට පරිවර්තනය කිරීමකි. ඔස්ට්‍රියාව 976 දී නිර්මාණය කරන ලද බැවේරියාවේ ප්‍රාන්තයක් විය. "ඔස්ට්‍රියාව" යන වචනය ජර්මානු නාමයේ ලතින්කරණයක් වන අතර එය ප්‍රථම වරට වාර්තා කරන ලද්දේ 12 වන සියවසේදීය. එකල, ඔස්ට්‍රියාවේ ඩැනියුබ් ද්‍රෝණිය (ඉහළ සහ පහළ ඔස්ට්‍රියාව) බැවේරියාවේ නැගෙනහිරම ප්‍රදේශය විය. ඉතිහාසය ප්‍රාග් ඉතිහාසය සහ පෞරාණිකත්වය ක්‍රි.පූ. 6 වන සියවස වන විට හෝල්ස්ටැට් සංස්කෘතියේ හරය වූ විවිධ සෙල්ටික් ගෝත්‍රිකයන් විසින් වර්තමානයේ ඔස්ට්‍රියාව ලෙස හඳුන්වන ප්‍රදේශය ප්‍රාග් රෝම යුගයේ පදිංචි විය. හෝල්ස්ටැට් නගරය, ඇත්ත වශයෙන්ම, යුරෝපයේ කෙල්ට්වරුන්ගේ පැරණිතම පුරාවිද්‍යාත්මක සාක්ෂි ඇත. ක්‍රි.පූ. 16 දී රෝම අධිරාජ්‍යය විසින් නූතන ඔස්ට්‍රියාවේ සහ නූතන ස්ලෝවේනියාවේ බොහෝ ප්‍රදේශ ඇතුළත් වූ නොරිකම්හි සෙල්ටික් රාජධානිය රෝම අධිරාජ්‍යය විසින් යටත් කර ගත් අතර එය 476 දක්වා පැවතියේ නොරිකම් නම් පළාතකි. නොරිකම් පළාත තුළ පිහිටා නොතිබූ අද ඔස්ට්‍රියාවේ ප්‍රදේශ, නැගෙනහිර ඔස්ට්‍රියාවේ කොටස් ආවරණය කරන ලද පන්නෝනියා රෝම පළාත් සහ වර්තමාන වොරල්බර්ග් සහ ටිරෝල් ප්‍රදේශ ආවරණය කරන ලද රේටියා අතර බෙදී ගියේය. නැගෙනහිර ඔස්ට්‍රියාවේ වර්තමාන පෙට්‍රොනෙල්-කාර්නුන්ටම් යනු පන්නෝනියා සුපීරියර් ලෙස හැඳින්වෙන වැදගත් හමුදා කඳවුරක් බවට පත් වූ අගනුවරකි. කාර්නන්ටම් වසර 400 කට ආසන්න කාලයක් 50,000 ක ජනතාවකට නිවහන විය. මධ්‍යතන යුගය රෝම අධිරාජ්‍යයේ බිඳවැටීමෙන් පසු, මෙම ප්‍රදේශය මුලින්ම ජර්මානු රුගි විසින් ආක්‍රමණය කරන ලද අතර එමඟින් මෙම කලාපය ඔවුන්ගේ "රුගිලන්තයේ" කොටසක් බවට පත් විය. 487 දී, නූතන ඔස්ට්‍රියාවෙන් වැඩි කොටසක් මැද ඩැනියුබ්හි ම්ලේච්ඡ සොල්දාදුවෙකු සහ රාජ්‍ය තාන්ත්‍රිකයෙකු වන ඔඩෝසර් විසින් යටත් කර ගන්නා ලද අතර, එය අද ඔස්ට්‍රියාවෙන් වැඩි කොටසක් ඔහුගේ ඉතාලි රාජධානියට ඇතුළත් කළේය. 493 වන විට, එය ජර්මානු ඔස්ට්‍රොගොත්වරුන් විසින් යටත් කර ගන්නා ලද අතර ඔවුන් තමන්ගේම රාජධානියක් වන ඔස්ට්‍රොගොත් රාජධානිය නිර්මාණය කළහ. රාජධානියේ වැටීමෙන් පසු, ඇලමන්නි, බයිවාරි, ස්ලාව් සහ අවාර්වරුන් විසින් මෙම ප්‍රදේශය ආක්‍රමණය කරන ලදී. ෆ්‍රෑන්ක්වරුන්ගේ රජු වූ චාර්ලිමේන්, 788 දී එම ප්‍රදේශය යටත් කර ගෙන, යටත් විජිතකරණය දිරිමත් කළ අතර, ක්‍රිස්තියානි ධර්මය හඳුන්වා දුන්නේය. නැගෙනහිර ෆ්‍රැන්සියාවේ කොටසක් ලෙස, දැන් ඔස්ට්‍රියාව ආවරණය වන මූලික ප්‍රදේශ බාබන්බර්ග්ගේ නිවසට පවරා දෙන ලදී. මෙම ප්‍රදේශය මාර්චියා ඔරියන්ටලිස් ලෙස හැඳින්වූ අතර එය 976 දී බාබන්බර්ග්හි ලියෝපෝල්ඩ්ට ලබා දෙන ලදී. ඔස්ට්‍රියාව යන නම පෙන්වන පළමු වාර්තාව 996 සිට වන අතර, එය ඔස්ටාරිචි ලෙස ලියා ඇති අතර එය බාබන්බර්ග් මාර්තු ප්‍රදේශය ගැන සඳහන් කරයි. 1156 දී, ප්‍රිවිලේජියම් මයිනස් ඔස්ට්‍රියාව ආදිපාදවරියකගේ තත්ත්වයට උසස් කළේය. 1192 දී, බාබන්බර්ග්වරු ස්ටයිරියා ආදිපාදවරිය ද අත්පත් කර ගත්හ. 1246 දී II වන ෆ්‍රෙඩ්රික්ගේ මරණයත් සමඟ, බාබන්බර්ග්වරුන්ගේ පෙළපත අහෝසි විය. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස, බොහීමියාවේ II වන ඔටෝකාර් ඔස්ට්‍රියාව, ස්ටයිරියාව සහ කැරින්ටියාවේ ආදිපාදවරුන්ගේ පාලනය ඵලදායී ලෙස භාර ගත්තේය. 1278 දී ජර්මනියේ I වන රුඩොල්ෆ් අතින් ඩර්න්ක්‍රූට්හිදී ඔහු පරාජය වීමත් සමඟ ඔහුගේ පාලනය අවසන් විය. ඉන්පසුව, පළමුවන ලෝක යුද්ධය තෙක්, ඔස්ට්‍රියාවේ ඉතිහාසය බොහෝ දුරට එහි පාලක රාජවංශය වන හැබ්ස්බර්ග්වරුන්ගේ විය. 14 වන සහ 15 වන සියවස් වලදී, හැබ්ස්බර්ග්වරු ඔස්ට්‍රියාවේ ආදිපාදවරයා අසල අනෙකුත් පළාත් රැස් කිරීමට පටන් ගත්හ. 1438 දී, ඔස්ට්‍රියාවේ V වන ආදිපාද ඇල්බට් ඔහුගේ මාමණ්ඩිය වන සිගිස්මන්ඩ් අධිරාජ්‍යයාගේ අනුප්‍රාප්තිකයා ලෙස තෝරා ගන්නා ලදී. ඇල්බට් විසින්ම වසරක් පමණක් පාලනය කළද, මෙතැන් සිට ශුද්ධ රෝම අධිරාජ්‍යයේ සෑම අධිරාජ්‍යයෙකුම හැබ්ස්බර්ග් ජාතිකයෙකු විය, එක් ව්‍යතිරේකයක් පමණි. හැබ්ස්බර්ග්වරු පාරම්පරික ඉඩම්වලින් බොහෝ දුරින් භූමි ප්‍රදේශ රැස් කිරීමට පටන් ගත්හ. 1477 දී, III වන ෆ්‍රෙඩ්රික් අධිරාජ්‍යයාගේ එකම පුත්‍රයා වූ ආර්ච්ඩියුක් මැක්සිමිලියන්, බර්ගන්ඩි හි උරුමක්කාරිය වන මාරියා සමඟ විවාහ වූ අතර, එමඟින් නෙදර්ලන්තයේ වැඩි කොටසක් පවුල සඳහා අත්පත් කර ගත්තේය. 1496 දී, ඔහුගේ පුත් පිලිප් ද ෆෙයාර්, කැස්ටිල් සහ අරගොන්හි උරුමක්කාරිය වූ ජොආනා ද මැඩ් සමඟ විවාහ වූ අතර, එමඟින් ස්පාඤ්ඤය සහ එහි ඉතාලි, අප්‍රිකානු, ආසියානු සහ නව ලෝක උපග්‍රන්ථ හැබ්ස්බර්ග් සඳහා අත්පත් කර ගත්තේය. 1526 දී, මොහාක්ස් සටනින් පසු, බොහීමියාව සහ ඔටෝමන්වරුන් විසින් අත්පත් කර නොගත් හංගේරියාවේ කොටස ඔස්ට්‍රියානු පාලනයට යටත් විය. හංගේරියාවට ඔටෝමන් ව්‍යාප්තිය අධිරාජ්‍යයන් දෙක අතර නිතර ගැටුම් ඇති කිරීමට හේතු විය, විශේෂයෙන් 1593 සිට 1606 දක්වා දිගු යුද්ධයේදී එය පැහැදිලි විය. තුර්කි ජාතිකයන් ස්ටයිරියාවට ආසන්න වශයෙන් 20 වතාවක් ආක්‍රමණය කළ අතර, ඉන් සමහරක් "ගිනි තැබීම, කොල්ලකෑම සහ දහස් ගණනක් වහලුන් රැගෙන යාම" ලෙස දක්වා ඇත. 1529 සැප්තැම්බර් අග භාගයේදී, සුලෙයිමාන් ද මැග්නිෆිසන්ට් වියානාහි පළමු වටලෑම දියත් කළ අතර, එය අසාර්ථක ලෙස අවසන් වූයේ, ඔටෝමාන් ඉතිහාසඥයින්ට අනුව, මුල් ශීත ඍතුවේ හිම පතනයත් සමඟ ය. 17 වන සහ 18 වන සියවස් 1683 දී පෝලන්තයේ රජු වන ජෝන් III සොබීස්කිගේ අණ යටතේ, තුර්කි ජාතිකයින්ට එරෙහිව වියානා සාර්ථකව ආරක්ෂා කිරීමෙන් පසු, ශුද්ධ රෝම අධිරාජ්‍යයා වූ I ලියෝපෝල්ඩ්ගේ දිගු පාලන සමයේදී, මහා තුර්කි යුද්ධයේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස හංගේරියාවේ වැඩි කොටසක් ඔස්ට්‍රියාව විසින් පාලනය කරන ලදී. මෙම විධිවිධානය 1699 දී කාර්ලොවිට්ස් ගිවිසුමෙන් විධිමත් කරන ලදී. ශුද්ධ රෝම අධිරාජ්‍යයා වූ VI වන චාල්ස්, පෙර වසරවල අධිරාජ්‍යය ලබා ගත් බොහෝ ජයග්‍රහණ අත්හැරියේය. හැබ්ස්බර්ග් මන්දිරයේ ආසන්න වඳවී යාම ඔහු භුක්ති වින්දා. 1713 ප්‍රායෝගික සම්බාධක පිළිගැනීම වෙනුවට භූමියේ සහ අධිකාරියේ සංයුක්ත වාසි ලබා දීමට VI වන චාල්ස් කැමැත්තෙන් සිටියේය. එබැවින්, ඔහුගේ දියණිය මාරියා තෙරේසා ඔහුගේ උරුමක්කාරයා ලෙස පිළිගනු ලැබීය. ප්‍රෂියාවේ නැගීමත් සමඟ, ඔස්ට්‍රියා-ප්‍රෂියාවේ එදිරිවාදිකම් ජර්මනියේ ආරම්භ විය. 1772 සහ 1795 දී පෝලන්තයේ කොටස් තුනෙන් පළමු සහ තුන්වන කොටස් සඳහා ඔස්ට්‍රියාව ප්‍රෂියාව සහ රුසියාව සමඟ සහභාගී විය. එතැන් සිට, ඔස්ට්‍රියාව සම්භාව්‍ය සංගීතයේ උපන් ස්ථානය බවට පත් වූ අතර ජෝසප් හේඩ්න්, වුල්ෆ්ගැන්ග් ඇමඩියස් මොසාර්ට්, ලුඩ්විග් වැන් බීතෝවන් සහ ෆ්‍රාන්ස් ෂුබට් ඇතුළු විවිධ රචකයින්ට සත්කාරකත්වය ලබා දුන්නේය. 19 වන සියවස පළමු හා දෙවන සන්ධානවල කොටසක් ලෙස ඔස්ට්‍රියාව විප්ලවවාදී ප්‍රංශය සමඟ යුද්ධයක නිරත වූ අතර පසුව නැපෝලියන් යුද්ධ වලදී ද නිරත විය. 1792 සිට 1801 දක්වා ඔස්ට්‍රියානුවන් 754,700 දෙනෙකුට තුවාල සිදු විය. ඔස්ට්‍රියාවේ හැප්ස්බර්ග් පාලකයින් සහ ශුද්ධ රෝම අධිරාජ්‍යය නැපෝලියන් බොනපාට් අතින් අනුප්‍රාප්තික පරාජයන්ට ලක් විය. නැපෝලියන් ප්‍රංශ අධිරාජ්‍යය ප්‍රකාශ කිරීමෙන් පසු අධිරාජ්‍ය රාජවංශයක් ලෙස ඔවුන්ගේ තත්ත්වය ආරක්ෂා කර ගැනීම සඳහා, 1804 දී ඔස්ට්‍රියා අධිරාජ්‍යය ආරම්භ කරන ලද අතර, නැපෝලියන් ඔවුන්ගේ පෙර අධිරාජ්‍ය සිංහාසනයට හිමිකම් කීම වැළැක්වීම සඳහා, 1806 දී ශුද්ධ රෝම අධිරාජ්‍යය අහෝසි කරන ලදී. 1814 දී, ඔස්ට්‍රියාව ප්‍රංශය ආක්‍රමණය කර නැපෝලියන් යුද්ධ අවසන් කළ මිත්‍ර හමුදා සන්ධානයේ කොටසක් විය. ඔස්ට්‍රියානු අධිරාජ්‍යය 1815 දී වියානා සම්මේලනයෙන් මතු වූයේ මහාද්වීපයේ ප්‍රමුඛ බලවතුන් හතර දෙනාගෙන් එකක් සහ පිළිගත් මහා බලවතෙකු ලෙස ය. එම වසරේම, ජර්මානු සම්මේලනය (ඩොයිෂර් බුන්ඩ්) ඔස්ට්‍රියාවේ ජනාධිපති ධුරය යටතේ ආරම්භ කරන ලදී. නොවිසඳුණු සමාජ, දේශපාලන සහ ජාතික ගැටුම් නිසා, එක්සත් ජර්මනියක් නිර්මාණය කිරීම අරමුණු කරගත් 1848 විප්ලවයන් මගින් ජර්මානු ඉඩම් සොලවා ඇත. ඒකාබද්ධ ජර්මනියක් සඳහා ඇති හැකියාවන් වූයේ: මහා ජර්මනියක් හෝ මහා ඔස්ට්‍රියාවක් හෝ ඔස්ට්‍රියාව කිසිසේත්ම නොමැති ජර්මානු සම්මේලනයක්. 1864 දී ඔස්ට්‍රියාව සහ ප්‍රුසියාව ඩෙන්මාර්කයට එරෙහිව එක්ව සටන් කළ අතර ෂ්ලෙස්විග් සහ හොල්ස්ටයින් ආදිපාදවරියන්ගෙන් ඩෙන්මාර්කයෙන් නිදහස ලබා ගත්හ. 1866 දී ඔස්ට්‍රෝ-ප්‍රෂියානු යුද්ධයට සටන් කළද, ආදිපාදවරියන් දෙදෙනා පරිපාලනය කළ යුතු ආකාරය පිළිබඳව ඔවුන්ට එකඟ විය නොහැකි විය. කොනිග්‍රැට්ස් සටනේදී ප්‍රුසියාව විසින් පරාජය කරන ලද ඔස්ට්‍රියාවට ජර්මානු සම්මේලනයෙන් ඉවත් වීමට සිදු වූ අතර තවදුරටත් ජර්මානු දේශපාලනයට සහභාගී නොවීය. ඔස්ට්‍රියාවේ හැප්ස්බර්ග් රාජාණ්ඩුව 1871 දී එහි ජර්මානු භාෂාව කතා කරන භූමිය ජර්මානු අධිරාජ්‍යයට සම්බන්ධ කිරීමට සහ එහි ජර්මානු භාෂාව කතා නොකරන ප්‍රදේශ අත්හැරීමට අකමැති වූ බැවින්, අලුතින් පිහිටුවන ලද අධිරාජ්‍යයේ කිරුළ ප්‍රෂියානු රජු වන ෆ්‍රෙඩ්රික් විල්හෙල්ම් IV වෙත පිරිනමන ලදී. 1848 දී මර්දනය කරන ලද හංගේරියානු විප්ලවයෙන්, 1867 දී ඔස්ට්‍රෝ-හංගේරියානු සම්මුතියෙන් පැවත එන ගැටළු විසඳීම සඳහා, ඕස්ග්ලීච්, I වන ෆ්‍රාන්ස් ජෝසප් යටතේ ද්විත්ව ස්වෛරීභාවයක්, ඔස්ට්‍රියානු අධිරාජ්‍යය සහ හංගේරියානු රාජධානිය සඳහා පහසුකම් සැලසීය. මෙම විවිධාකාර අධිරාජ්‍යයේ ඔස්ට්‍රියානු-හංගේරියානු පාලනයට ජර්මානුවන්, හංගේරියානුවන්, ක්‍රොඒෂියානුවන්, චෙක් ජාතිකයන්, පෝලන්ත ජාතිකයන්, රුසින් ජාතිකයන්, සර්බියානුවන්, ස්ලෝවැක් ජාතිකයන්, ස්ලෝවේනියානුවන් සහ යුක්‍රේනියානුවන් ඇතුළු විවිධ කණ්ඩායම් මෙන්ම විශාල ඉතාලි සහ රුමේනියානු ප්‍රජාවන් ද ඇතුළත් විය. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස, නැගී එන ජාතිකවාදී ව්‍යාපාරවල යුගයක ඔස්ට්‍රියා-හංගේරියාව පාලනය කිරීම වඩ වඩාත් දුෂ්කර වූ අතර, පුළුල් රහස් පොලිසියක් මත සැලකිය යුතු ලෙස රඳා පැවතීම අවශ්‍ය විය. එහෙත්, ඔස්ට්‍රියා රජය සමහර පැතිවලින් අනුගත වීමට උපරිම උත්සාහයක් ගත්තේය: නිදසුනක් වශයෙන්, සිස්ලෙයිතානියාවේ නීති සහ ආඥාපනත ප්‍රකාශයට පත් කරමින් රීච්ස්ගෙසෙට්ස්බ්ලැට්, භාෂා අටකින් නිකුත් කරන ලදී; සහ සියලුම ජාතික කණ්ඩායම්වලට ඔවුන්ගේම භාෂාවෙන් පාසල්වලට සහ රාජ්‍ය කාර්යාලවල ඔවුන්ගේ මව් භාෂාව භාවිතා කිරීමට හිමිකම් තිබුණි. ජෝර්ජ් රිටර් වොන් ෂොනරර් වැනි විවිධ සමාජ කවයන්හි බොහෝ ඔස්ට්‍රියානු ජර්මානුවන් ඔස්ට්‍රියානු ජර්මානුවන් අතර ජනවාර්ගික ජර්මානු අනන්‍යතාවයක් ශක්තිමත් කිරීමේ සහ ඔස්ට්‍රියාව ජර්මනියට ඈඳා ගැනීමේ අපේක්ෂාවෙන් ශක්තිමත් සර්ව-ජර්මානුවාදය ප්‍රවර්ධනය කළහ (ඇන්ෂ්ලස්). කාල් ලුගර් වැනි සමහර ඔස්ට්‍රියානුවන් තමන්ගේම දේශපාලන අරමුණු ඉදිරියට ගෙන යාම සඳහා සර්ව-ජර්මානුවාදය ජනප්‍රියවාදයේ ආකාරයක් ලෙස ද භාවිතා කළහ. බිස්මාර්ක්ගේ ප්‍රතිපත්ති ඔස්ට්‍රියාව සහ ජර්මානු ඔස්ට්‍රියානුවන් ජර්මනියෙන් බැහැර කළද, බොහෝ ඔස්ට්‍රියානු සර්ව-ජර්මානුවන් ඔහුව පිළිම වන්දනා කළ අතර ජර්මානු අධිරාජ්‍යයා වන I වන විලියම්ගේ ප්‍රියතම මල ලෙස හැඳින්වෙන නිල් ඉරිඟු මල් ඔවුන්ගේ බොත්තම් සිදුරුවල, ජර්මානු ජාතික වර්ණවලින් (කළු, රතු සහ කහ) කොකේඩ් සමඟ පැළඳ සිටියහ, නමුත් බහු-වාර්ගික අධිරාජ්‍යය කෙරෙහි අතෘප්තිය පෙන්වීමේ මාර්ගයක් ලෙස ඔස්ට්‍රියානු පාසල්වල ඒවා දෙකම තාවකාලිකව තහනම් කරන ලදී. ඔස්ට්‍රියාව ජර්මනියෙන් බැහැර කිරීම බොහෝ ඔස්ට්‍රියානුවන්ට ඔවුන්ගේ ජාතික අනන්‍යතාවය පිළිබඳ ගැටළුවක් ඇති කළ අතර සමාජ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී නායක ඔටෝ බවර් එය "අපගේ ඔස්ට්‍රියානු සහ ජර්මානු චරිතය අතර ගැටුම" බව ප්‍රකාශ කිරීමට පෙළඹුණි. ඔස්ට්‍රෝ-හංගේරියානු අධිරාජ්‍යය ජර්මානු ඔස්ට්‍රියානුවන් සහ අනෙකුත් ජනවාර්ගික කණ්ඩායම් අතර වාර්ගික ආතතියක් ඇති කළේය. බොහෝ ඔස්ට්‍රියානුවන්, විශේෂයෙන් පෑන්-ජර්මානු ව්‍යාපාරවලට සම්බන්ධ වූවන්, වාර්ගික ජර්මානු අනන්‍යතාවයක් ශක්තිමත් කිරීමට කැමති වූ අතර අධිරාජ්‍යය බිඳ වැටෙනු ඇතැයි බලාපොරොත්තු වූ අතර එමඟින් ජර්මනිය විසින් ඔස්ට්‍රියාව ඈඳා ගැනීමට ඉඩ සැලසේ. බොහෝ ඔස්ට්‍රියානු පෑන්-ජර්මානු ජාතිකවාදීන් 1897 දී අමාත්‍ය-ජනාධිපති කසිමීර් කවුන්ට් බඩේනිගේ භාෂා ආඥාවට දැඩි ලෙස විරෝධය පළ කළ අතර, එමඟින් බොහීමියාවේ ජර්මානු සහ චෙක් සම-නිල භාෂා බවට පත් කරන ලද අතර නව රජයේ නිලධාරීන් භාෂා දෙකෙහිම චතුර ලෙස කතා කළ යුතු විය. මෙයින් ප්‍රායෝගිකව අදහස් කළේ බොහෝ මධ්‍යම පාන්තික චෙක් ජාතිකයන් ජර්මානු භාෂාව කතා කළ නමුත් අනෙක් අතට කතා නොකළ නිසා සිවිල් සේවය චෙක් ජාතිකයන් පමණක් බඳවා ගන්නා බවයි. මෙම ප්‍රතිසංස්කරණය සඳහා අතිශය කඳුකර කතෝලික දේශපාලනඥයින් සහ පූජක පක්ෂයේ සහයෝගය නිසා ෂෝනරර්ගේ ආධාරකරුවන් විසින් ආරම්භ කරන ලද "රෝමයෙන් ඉවත් වන්න" ව්‍යාපාරය දියත් කිරීමට හේතු වූ අතර එය "ජර්මානු" කිතුනුවන්ට රෝමානු කතෝලික පල්ලියෙන් ඉවත් වන ලෙස ඉල්ලා සිටියේය. 20 වන සියවසේ මුල් භාගය ඔටෝමාන් අධිරාජ්‍යයේ දෙවන ව්‍යවස්ථාමය යුගය ආරම්භ වූ විට, ඔස්ට්‍රියා-හංගේරියාව 1908 දී බොස්නියාව සහ හර්සගොවිනාව ඈඳා ගැනීමට අවස්ථාව ලබා ගත්තේය. 1914 දී බොස්නියානු සර්බියානු ගැව්රිලෝ ප්‍රින්සිප් විසින් සරජේවෝ හි ආදිපාද ෆ්‍රාන්ස් ෆර්ඩිනන්ඩ් ඝාතනය කිරීම ප්‍රමුඛ ඔස්ට්‍රියානු දේශපාලනඥයන් සහ ජෙනරාල්වරුන් විසින් සර්බියාවට එරෙහිව යුද්ධ ප්‍රකාශ කිරීමට අධිරාජ්‍යයාට ඒත්තු ගැන්වීම සඳහා භාවිතා කරන ලද අතර, එමඟින් පළමු ලෝක යුද්ධය අවදානමට ලක් කර පුපුරා යාමට හේතු වූ අතර එය අවසානයේ ඔස්ට්‍රෝ-හංගේරියානු අධිරාජ්‍යය විසුරුවා හැරීමට හේතු විය. පළමු ලෝක යුද්ධයේදී ඔස්ට්‍රෝ-හංගේරියානු සොල්දාදුවන් මිලියනයකට වඩා මිය ගියේය. 1918 ඔක්තෝබර් 21 වන දින, රීච්ස්රාට් (අධිරාජ්‍ය ඔස්ට්‍රියාවේ පාර්ලිමේන්තුව) හි තේරී පත් වූ ජර්මානු සාමාජිකයින් වියානාහිදී ජර්මානු ඔස්ට්‍රියාව සඳහා තාවකාලික ජාතික සභාව (Provisorische Nationalversammlung für Deutschösterreich) ලෙස රැස්වූහ. ඔක්තෝබර් 30 වන දින සභාව ස්ටැට්ස්රාට් නමින් රජයක් පත් කිරීමෙන් ජර්මානු-ඔස්ට්‍රියා ජනරජය ආරම්භ කළේය. ඉතාලිය සමඟ සැලසුම් කර ඇති සටන් විරාමය පිළිබඳ තීරණයට සහභාගී වීමට අධිරාජ්‍යයා විසින් මෙම නව රජයට ආරාධනා කරන ලද නමුත් මෙම ව්‍යාපාරයෙන් වැළකී සිටියේය. මෙමඟින් 1918 නොවැම්බර් 3 වන දින යුද්ධය අවසන් කිරීමේ වගකීම අධිරාජ්‍යයාට සහ ඔහුගේ රජයට පමණක් පැවරුණි. නොවැම්බර් 11 වන දින, පැරණි සහ නව රජයන්හි අමාත්‍යවරුන්ගේ උපදෙස් මත අධිරාජ්‍යයා තවදුරටත් රාජ්‍ය කටයුතුවලට සහභාගී නොවන බව ප්‍රකාශ කළේය; නොවැම්බර් 12 වන දින, ජර්මානු-ඔස්ට්‍රියාව, නීතියෙන් තමන් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ජනරජයක් සහ නව ජර්මානු ජනරජයේ කොටසක් බව ප්‍රකාශ කළේය. ස්ටේට්ස්රාට් බුන්ඩෙස්රෙගියුරුං (ෆෙඩරල් රජය) ලෙසත්, නැෂනල්වර්සම්ලුන්ග් ජාතික (ජාතික කවුන්සිලය) ලෙසත් නම් කරන ලද ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව 1920 නොවැම්බර් 10 වන දින සම්මත කරන ලදී. 1919 ශාන්ත-ජර්මේන් ගිවිසුම (හංගේරියාව සඳහා 1920 ට්‍රයනොන් ගිවිසුම) මගින් 1918 නොවැම්බර් මාසයේදී බොහෝ දුරට ස්ථාපිත කරන ලද මධ්‍යම යුරෝපයේ නව අනුපිළිවෙල තහවුරු කර තහවුරු කරන ලදී. නව රාජ්‍යයන් නිර්මාණය කරමින් සහ අනෙකුත් ඒවා වෙනස් කරමින් ඔස්ට්‍රියා-හංගේරියාවේ කොටසක් වූ ඔස්ට්‍රියාවේ ජර්මානු භාෂාව කතා කරන කොටස්, ප්‍රධාන වශයෙන් ජර්මානු භාෂාව කතා කරන දකුණු ටිරෝල් ප්‍රදේශය හැර, ජර්මානු-ඔස්ට්‍රියාව ජනරජය (ජර්මානු: Republik Deutschösterreich) ලෙස නම් කරන ලද රම්ප් රාජ්‍යයක් දක්වා අඩු කරන ලදී. ඔස්ට්‍රියාව ජර්මනියට ඈඳා ගැනීමේ ආශාව ඔස්ට්‍රියාවේ සහ ජර්මනියේ සියලුම සමාජ කවයන් විසින් බෙදා ගන්නා ලද ජනප්‍රිය මතයකි. නොවැම්බර් 12 වන දින, ජර්මානු-ඔස්ට්‍රියාව ජනරජයක් ලෙස ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද අතර, සමාජ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී කාල් රෙනර් තාවකාලික චාන්සලර් ලෙස නම් කරන ලදී. එදිනම එය "ජර්මානු-ඔස්ට්‍රියාව ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ජනරජයක්" (1 වන වගන්තිය) සහ "ජර්මානු-ඔස්ට්‍රියාව ජර්මානු රීච්හි අනිවාර්ය අංගයක්" (2 වන වගන්තිය) බව සඳහන් කරන තාවකාලික ව්‍යවස්ථාවක් කෙටුම්පත් කළේය. ශාන්ත ජර්මේන් ගිවිසුම සහ වර්සයිල්ස් ගිවිසුම ඔස්ට්‍රියාව සහ ජර්මනිය අතර එක්සත් වීම පැහැදිලිවම තහනම් කළේය. ගිවිසුම් මගින් ජර්මානු-ඔස්ට්‍රියාවට "ඔස්ට්‍රියා ජනරජය" ලෙස නැවත නම් කිරීමට ද බල කෙරුණු අතර එය ප්‍රතිඵලයක් ලෙස පළමු ඔස්ට්‍රියානු ජනරජයට හේතු විය. මිලියන තුනකට අධික ජර්මානු භාෂාව කතා කරන ඔස්ට්‍රියානුවන් නව ඔස්ට්‍රියානු ජනරජයෙන් පිටත චෙකොස්ලොවැකියාව, යුගෝස්ලාවියාව, හංගේරියාව සහ ඉතාලිය යන අලුතින් පිහිටුවන ලද හෝ විශාල කරන ලද ප්‍රාන්තවල සුළුතරයන් ලෙස ජීවත් වන බව සොයා ගත්හ. මේවාට දකුණු ටිරෝල් සහ ජර්මානු බොහීමියාවේ පළාත් ඇතුළත් විය. ජර්මානු බොහීමියාවේ සහ සුඩෙටන්ලන්තයේ තත්ත්වය පසුව දෙවන ලෝක යුද්ධයේදී කාර්යභාරයක් ඉටු කළේය. 1920 ඔක්තෝබර් මාසයේදී ඔස්ට්‍රියාව සහ යුගෝස්ලාවියානු රාජධානිය අතර මායිම කැරින්තියන් ජනමත විචාරණය සමඟ විසඳා ගන්නා ලද අතර, පෙර ඔස්ට්‍රෝ-හංගේරියානු ක්‍රවුන්ලන්ඩ් ඔස්ට්‍රියාවට වෙන් කරන ලදී. මෙය කරවන්ක්ස් කඳු වැටියේ මායිම ස්ථාපිත කළ අතර, බොහෝ ස්ලෝවේනියානුවන් ඔස්ට්‍රියාවේ රැඳී සිටියහ. අන්තර් යුද්ධ සමය සහ දෙවන ලෝක යුද්ධය යුද්ධයෙන් පසු, උද්ධමනය තවමත් ඔස්ට්‍රියාවේ මුදල් ඒකකය වූ ක්‍රෝනයේ මුදල් ඒකකය අවප්‍රමාණය වීමට පටන් ගත්තේය. 1922 සරත් සෘතුවේ දී, ඔස්ට්‍රියාවට ජාතීන්ගේ සංගමය විසින් අධීක්ෂණය කරන ලද ජාත්‍යන්තර ණයක් ලබා දෙන ලදී. ණයෙහි අරමුණ වූයේ බංකොලොත්භාවය වළක්වා ගැනීම, මුදල් ස්ථාවර කිරීම සහ ඔස්ට්‍රියාවේ සාමාන්‍ය ආර්ථික තත්ත්වය වැඩිදියුණු කිරීමයි. ණයෙන් අදහස් කළේ ඔස්ට්‍රියාව ස්වාධීන රාජ්‍යයකින් ජාතීන්ගේ සංගමය විසින් ක්‍රියාත්මක කරන ලද පාලනයට මාරු වීමයි. 1925 දී, ඔස්ට්‍රියානු ශිලිං හඳුන්වා දෙන ලද අතර, එය ක්‍රෝනය 10,000:1 අනුපාතයකින් ප්‍රතිස්ථාපනය විය. පසුව, එහි ස්ථාවරත්වය නිසා එය "ඇල්පයින් ඩොලරය" ලෙස නම් කරන ලදී. 1925 සිට 1929 දක්වා ආර්ථිකය කෙටි ඉහළ යාමක් අත්විඳීමට පෙර කළු අඟහරුවාදාට පසු පාහේ බිඳ වැටුණි. පළමු ඔස්ට්‍රියානු ජනරජය 1933 දක්වා පැවතුනි, චාන්සලර් එංගල්බර්ට් ඩොල්ෆස්, ඔහු "පාර්ලිමේන්තුව ස්වයං-අක්‍රිය කිරීම" ලෙස හැඳින්වූ දේ භාවිතා කරමින්, ඉතාලි ෆැසිස්ට්වාදයට නැඹුරු ඒකාධිපති පාලන තන්ත්‍රයක් ස්ථාපිත කළේය. මේ අවස්ථාවේ විශාල පක්ෂ දෙක වන සමාජ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදීන් සහ කොන්සර්වේටිව්වරුන්ට පැරාමිලිටරි හමුදා තිබුණි; සමාජ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදීන්ගේ රිපබ්ලිකනිෂර් ෂුට්ස්බන්ඩ් දැන් නීති විරෝධී යැයි ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද නමුත් 1934 පෙබරවාරි 12–15 ඔස්ට්‍රියානු සිවිල් යුද්ධය ආරම්භ වූ විට තවමත් ක්‍රියාත්මක විය. 1934 පෙබරවාරි මාසයේදී, ෂුට්ස්බන්ඩ් හි සාමාජිකයින් කිහිප දෙනෙකු ඝාතනය කරන ලදී, සමාජ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පක්ෂය නීති විරෝධී කරන ලද අතර, එහි සාමාජිකයින් බොහෝ දෙනෙකු සිරගත කරන ලදී හෝ සංක්‍රමණය කරන ලදී. 1934 මැයි 1 වන දින ඔස්ට්‍රොෆැසිස්ට්වාදීන් නව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් ("මයිවර්ෆැසුං") පැනවූ අතර එය ඩොල්ෆස්ගේ බලය තහවුරු කළේය, නමුත් ජූලි 25 වන දින ඔස්ට්‍රියානු නාසි කුමන්ත්‍රණ උත්සාහයකින් ඔහු ඝාතනය කරන ලදී. ඔස්ට්‍රියාව "ජර්මානු රාජ්‍යයක්" බව පිළිගත් අතර ඔස්ට්‍රියානුවන් "වඩා හොඳ ජර්මානුවන්" බව ඔහු විශ්වාස කළ නමුත් ඔස්ට්‍රියාව ස්වාධීනව පවතිනු ඇතැයි ඔහු ප්‍රාර්ථනා කළේය. ඔහු 1938 මාර්තු 9 වන දින ජර්මනියෙන් ඔස්ට්‍රියාවේ නිදහස සම්බන්ධයෙන් මාර්තු 13 වන දින පැවැත්වීමට නියමිත ජනමත විචාරණයක් ප්‍රකාශයට පත් කළේය. නාසි පාලනය 1938 මාර්තු 12 වන දින ඔස්ට්‍රියානු නාසීන් රජය අත්පත් කර ගත් අතර, ජර්මානු හමුදා රට අත්පත් කර ගත් අතර, එය ෂුෂ්නිග්ගේ ජනමත විචාරණය සිදුවීම වළක්වන ලදී. 1938 මාර්තු 13 වන දින, ඔස්ට්‍රියාවේ ඇන්ෂ්ලස් (සාහි. එක්වීම – වචනාර්ථයෙන් සම්බන්ධ වීම) නිල වශයෙන් ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදී. දින දෙකකට පසු, ඔස්ට්‍රියාවේ උපන් ඇඩොල්ෆ් හිට්ලර් වියානාහි හෙල්ඩන්ප්ලාට්ස් හි "ජර්මානු රීච්හි ඉතිරි කොටස" සමඟ ඔහුගේ මව් රට "නැවත එක්වීම" ලෙස හැඳින්වූ දේ නිවේදනය කළේය. ඔහු 1938 අප්‍රේල් මාසයේදී ජර්මනිය සමඟ එකමුතුව තහවුරු කරන ජනමත විචාරණයක් ස්ථාපිත කළේය. 1938 අප්‍රේල් 10 වන දින ජර්මනියේ (මෑතකදී ඈඳා ගත් ඔස්ට්‍රියාව ඇතුළුව) පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණ පැවැත්විණි. ඒවා නාසි පාලනය අතරතුර රීච්ස්ටැග් සඳහා පැවති අවසාන මැතිවරණ වූ අතර, ඒවා සාමාජිකයින් 813 දෙනෙකුගෙන් යුත් රීච්ස්ටැග් සඳහා තනි නාසි-පක්ෂ ලැයිස්තුවක් ඡන්දදායකයින් අනුමත කළේ දැයි විමසන තනි ප්‍රශ්න ජනමත විචාරණයක ස්වරූපය ගත් අතර, මෑතකදී ඔස්ට්‍රියාව ඈඳා ගැනීම (ඇන්ෂ්ලස්) සිදු විය. යුදෙව්වන්, රෝමා සහ සින්ටිට ඡන්දය දීමට අවසර නොලැබුණි. මැතිවරණයේ දී ඡන්දය ප්‍රකාශ කිරීමේ ප්‍රතිශතය නිල වශයෙන් 99.5% ක් වූ අතර, 98.9% ක් "ඔව්" යනුවෙන් ඡන්දය දුන්හ. ඇඩොල්ෆ් හිට්ලර්ගේ නිජබිම වන ඔස්ට්‍රියාව සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, ඡන්දදායකයින් 4,484,475 න් 99.71% ක් නිල වශයෙන් ඡන්දය ප්‍රකාශ කළ අතර, ධනාත්මක ප්‍රතිශතය 99.73% කි. බොහෝ ඔස්ට්‍රියානුවන් ඇන්ෂ්ලස් පක්ෂයට පක්ෂව සිටියද, ඔස්ට්‍රියාවේ ඇතැම් ප්‍රදේශවල, ජර්මානු සොල්දාදුවන් සැමවිටම මල් හා ප්‍රීතියෙන් පිළිගනු ලැබුවේ නැත, විශේෂයෙන් ඔස්ට්‍රියාවේ විශාලතම යුදෙව් ජනගහනය සිටි වියානාහි. කෙසේ වෙතත්, ඡන්ද පෙට්ටියේ ප්‍රතිඵලය වටා ඇති ප්‍රචාරණය සහ උපාමාරු සහ වංචා නොතකා, ඇන්ෂ්ලස් නීතිය ඉටු කිරීම සඳහා හිට්ලර්ට දැවැන්ත අව්‍යාජ සහයෝගයක් තිබුණි, ඔස්ට්‍රියාවේ සහ ජර්මනියේ බොහෝ ජර්මානුවන් එය දිගු කලක් තිස්සේ පැවති සියලුම ජර්මානුවන් එක් රාජ්‍යයකට ඒකාබද්ධ කිරීම සම්පූර්ණ කිරීමක් ලෙස දුටු බැවිනි. 1938 මාර්තු 13 වන දින, ඔස්ට්‍රියාව තුන්වන රයික් විසින් ඈඳා ගන්නා ලද අතර ස්වාධීන රටක් (ඇන්ෂ්ලස්) ලෙස පැවතීම නතර විය. යුදෙව් ඔස්ට්‍රියානුවන්ගේ ධනය ආර්යකරණය කිරීම මාර්තු මැද භාගයේදී වහාම ආරම්භ වූ අතර, ඊනියා "වල්" (එනම් නීතිමය නොවන) අවධියක් සමඟින්, නමුත් එය ඉක්මනින්ම නීත්‍යානුකූලව සහ නිලධාරිවාදීව ව්‍යුහගත කරන ලද අතර එමඟින් යුදෙව් පුරවැසියන් සතුව තිබූ වත්කම් ඔවුන්ගෙන් උදුරා ගත හැකිය. ඒ කාලයේදී, ඔස්ට්‍රියාවේ හැදී වැඩුණු ඇඩොල්ෆ් අයිච්මන් වියානා වෙත මාරු කර යුදෙව්වන්ට හිංසා පීඩා කිරීමට නියෝග කරන ලදී. 1938 නොවැම්බර් සංහාරයේදී ("රීච්ස්ක්‍රිස්ටල්නාච්ට්"), වියානා, ක්ලැගන්ෆර්ට්, ලින්ස්, ග්‍රාස්, සල්ස්බර්ග්, ඉන්ස්බෲක් සහ පහළ ඔස්ට්‍රියාවේ නගර කිහිපයක යුදෙව්වන් සහ සිනගෝග වැනි යුදෙව් ආයතන ප්‍රචණ්ඩකාරී ප්‍රහාරවලට ලක් විය. නාසීන්ගේ දැඩි විරුද්ධවාදියෙකු වූ, ඔස්ට්‍රියා-හංගේරියාවේ අවසාන ඔටුන්න හිමි කුමරු වූ, ඔස්ට්‍රියාවේ සිය ගණනක් ස්ථානවල ගෞරවනීය පුරවැසියෙකු වූ සහ රාජාණ්ඩු විකල්පයක් ලෙස ෂුෂ්නිග් විසින් අර්ධ වශයෙන් අපේක්ෂා කරන ලද, ඔටෝ වොන් හැබ්ස්බර්ග් ඒ වන විට බෙල්ජියමේ සිටියේය. ඔහු ඇන්ෂ්ලස් ට එරෙහිව කතා කළ අතර පසුව නාසි පාලන තන්ත්‍රයට අවශ්‍ය වූ අතර ඔහුගේ දේපළ අත්පත් කර ගැනීමට ඉඩ තිබූ අතර ඔහු අල්ලා ගනු ලැබුවහොත් ඔහුට වහාම වෙඩි තබා මරා දමනු ඇත. 1938 දී, නාසීන් ඔස්ට්‍රියාව "ඔස්ට්මාර්ක්" ලෙස නම් කරන ලදී, 1942 දක්වා එය පැවති නමකි, එය "ඇල්පයින් සහ ඩැනුබියන් ගෝ" (Alpen-und Donau-Reichsgaue) ලෙස නම් කරන ලදී. තුන්වන රයික්හි ජනගහනයෙන් ඔස්ට්‍රියානුවන් 8% ක් පමණක් වුවද, ඇඩොල්ෆ් හිට්ලර්, අර්නස්ට් කල්ටන්බ්‍රන්නර්, ආතර් සයිස්-ඉන්ක්වාර්ට්, ෆ්‍රාන්ස් ස්ටැන්ගල්, ඇලොයිස් බෲනර්, ෆ්‍රෙඩ්රික් රේනර් සහ ඔඩිලෝ ග්ලෝබොක්නික් ඇතුළු වඩාත් කැපී පෙනෙන නාසීන් කිහිප දෙනෙක් ස්වදේශික ඔස්ට්‍රියානුවන් වූහ. එස්එස් සාමාජිකයින්ගෙන් 13% කට වඩා සහ නාසි සමූලඝාතන කඳවුරුවල කාර්ය මණ්ඩලයෙන් 40% ක් සිටියහ. රීච්ස්ගෝහි, ප්‍රධාන කඳවුර KZ-මෞතවුසන් හැරුණු විට, සියලුම පළාත්වල යුදෙව්වන් සහ අනෙකුත් සිරකරුවන් මරා දැමූ, වධහිංසා පමුණුවන ලද සහ සූරාකෑමට ලක් වූ උප කඳවුරු රාශියක් තිබුණි. මෙම අවස්ථාවේදී, භූමිය මිත්‍ර පාක්ෂික ගුවන් යානාවල මෙහෙයුම් අරයෙන් පිටත වූ බැවින්, ගාල් කඳවුරු සිරකරුවන්ගේ බලහත්කාර ශ්‍රමය හරහා ආයුධ කර්මාන්තය බෙහෙවින් පුළුල් විය. මෙය විශේෂයෙන් ප්‍රහාරක ගුවන් යානා, ටැංකි සහ මිසයිල නිෂ්පාදනය සම්බන්ධයෙන් සිදු විය. බොහෝ ප්‍රතිරෝධක කණ්ඩායම් ඉක්මනින්ම ගෙස්ටාපෝ විසින් තලා දමන ලදී. වියානාහි ගෙස්ටාපෝ මූලස්ථානය පුපුරුවා හැරීමට කාල් බුරියන් වටා සිටි කණ්ඩායමේ සැලසුම් අනාවරණය වූ අතර, පසුව ඝාතනය කරන ලද පූජක හෙන්රිච් මේයර් වටා සිටි වැදගත් කණ්ඩායම මිත්‍ර පාක්ෂිකයින් සම්බන්ධ කර ගැනීමට සමත් විය. මෙම ඊනියා මේයර්-මෙස්නර් කණ්ඩායමට V-1 පියාසර බෝම්බ, V-2 රොකට්, ටයිගර් ටැංකි සහ ගුවන් යානා (Messerschmitt Bf 109, Messerschmitt Me 163 Komet, ආදිය) නිෂ්පාදනය කරන ලද අවි කර්මාන්තශාලා පිළිබඳ තොරතුරු මිත්‍ර පාක්ෂිකයින්ට යැවීමට හැකි විය, ඔපරේෂන් ක්‍රොස්බෝ සහ ඔපරේෂන් හයිඩ්‍රා හි සාර්ථකත්වයට වැදගත් වූ තොරතුරු, මේ දෙකම ඔපරේෂන් ඕවර්ලෝඩ් දියත් කිරීමට පෙර මූලික මෙහෙයුම් විය. ඇමරිකානු රහස් සේවය (OSS) සමඟ සම්බන්ධ වූ මෙම ප්‍රතිරෝධක කණ්ඩායම ඉක්මනින්ම සමූහ මරණ දණ්ඩනය සහ අවුෂ්විට්ස් වැනි ගාල් කඳවුරු පිළිබඳ තොරතුරු ලබා දුන්නේය. කණ්ඩායමේ අරමුණ වූයේ නාසි ජර්මනිය හැකි ඉක්මනින් යුද්ධය පරාජය කර ස්වාධීන ඔස්ට්‍රියාවක් නැවත ස්ථාපිත කිරීමයි. මිත්‍ර පාක්ෂික වාඩිලෑම 1945 අප්‍රේල් 13 වන දින, තුන්වන රයික්හි සම්පූර්ණ බිඳවැටීමට ටික කලකට පෙර, සෝවියට් වියානා ප්‍රහාරය අතරතුර වියානා නගරය බිඳ වැටුණි. ආක්‍රමණික මිත්‍ර පාක්ෂික බලවතුන්, විශේෂයෙන් ඇමරිකානුවන්, නැගෙනහිර ඇල්ප්ස් කඳුකරයේ ඔස්ට්‍රියානු භූමියේ බොහෝ දුරට සිදුවීමට නියමිතව තිබූ ජාතික ප්‍රතිසංධානයක "ඇල්පයින් බලකොටු මෙහෙයුම" සඳහා සැලසුම් කළහ. කෙසේ වෙතත්, රීච් හි වේගවත් බිඳවැටීම නිසා එය කිසි විටෙකත් සිදු නොවීය. කාල් රෙනර් සහ ඇඩොල්ෆ් ෂාර්ෆ් (ඔස්ට්‍රියාවේ සමාජවාදී පක්ෂය [සමාජ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදීන් සහ විප්ලවවාදී සමාජවාදීන්]), ලියෝපෝල්ඩ් කුන්ෂැක් (ඔස්ට්‍රියාවේ මහජන පක්ෂය [හිටපු ක්‍රිස්තියානි සමාජ ජනතා පක්ෂය]), සහ ජොහාන් කොප්ලෙනිග් (ඔස්ට්‍රියාවේ කොමියුනිස්ට් පක්ෂය) 1945 අප්‍රේල් 27 වන දින නිදහස් ප්‍රකාශනය මගින් ඔස්ට්‍රියාව තුන්වන රයික් වෙතින් වෙන්වීම ප්‍රකාශ කළ අතර, ජයග්‍රාහී රතු හමුදාවේ අනුමැතිය සහ ජෝසප් ස්ටාලින්ගේ සහාය ඇතිව, එදිනම වියානාහි රාජ්‍ය චාන්සලර් රෙනර් යටතේ තාවකාලික රජයක් පිහිටුවන ලදී. (මෙම දිනය නිල වශයෙන් දෙවන ජනරජයේ උපන්දිනය ලෙස නම් කර ඇත.) අප්‍රේල් මස අවසානයේදී, බටහිර සහ දකුණු ඔස්ට්‍රියාවේ වැඩි කොටසක් තවමත් නාසි පාලනය යටතේ පැවතුනි. 1945 මැයි 1 වන දින, ඒකාධිපති ඩොල්ෆස් විසින් 1934 මැයි 1 වන දින අවසන් කරන ලද 1920 ෆෙඩරල් ව්‍යවස්ථා නීතිය නැවතත් වලංගු බව ප්‍රකාශ කරන ලදී. 1939 සිට 1945 දක්වා ඔස්ට්‍රියානු හමුදා මරණ සංඛ්‍යාව 260,000 කි. ඔස්ට්‍රියානු සමූලඝාතනයෙන් මියගිය යුදෙව්වන්ගේ මුළු සංඛ්‍යාව 65,000 කි. 1938-39 කාලය තුළ ඔස්ට්‍රියානු යුදෙව්වන් 140,000 ක් පමණ රටින් පලා ගොස් තිබුණි. ඔස්ට්‍රියානුවන් දහස් ගණනක් බරපතල නාසි අපරාධවලට සහභාගී වී සිටියහ (මෞතවුසන්-ගුසන් ගාල් කඳවුරේ පමණක් ලක්ෂ සංඛ්‍යාත ජනතාවක් මිය ගියහ), එය 1992 දී චාන්සලර් ෆ්‍රාන්ස් ව්‍රනිට්ස්කි විසින් නිල වශයෙන් පිළිගනු ලැබූ කරුණකි. මිත්‍ර පාක්ෂික ඔස්ට්‍රියාව දෙවන ලෝක යුද්ධයෙන් පසු හමුදා වාඩිලා ගැනීමේ කලාපවලට බෙදා තිබුණි. ඔස්ට්‍රියාව පාලනය කරනු ලැබුවේ ඔස්ට්‍රියාව සඳහා වූ මිත්‍ර පාක්ෂික කොමිසම විසිනි. 1943 මොස්කව් ප්‍රකාශනයේ නියම කර ඇති පරිදි, මිත්‍ර පාක්ෂිකයින් විසින් ඔස්ට්‍රියාවට සැලකීමේදී සියුම් වෙනසක් දක්නට ලැබුණි. සමාජ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදීන්, කොන්සර්වේටිව්වරුන් සහ කොමියුනිස්ට්වාදීන්ගෙන් සමන්විත ඔස්ට්‍රියානු රජය සෝවියට් කලාපයෙන් වට වූ වියානාහි වාසය කළේය. කාල් රෙනර් ස්ටාලින්ගේ රූකඩයක් විය හැකි බවට ඇති බිය නොතකා 1945 ඔක්තෝම්බර් මාසයේදී දෙවන ලෝක යුද්ධයේ මිත්‍ර පාක්ෂිකයින් විසින් මෙම ඔස්ට්‍රියානු රජය පිළිගනු ලැබීය. 1946 ජූලි 26 වන දින ඔස්ට්‍රියානු පාර්ලිමේන්තුව එහි පළමු ජනසතු කිරීමේ නීතිය සම්මත කළ අතර පතල් හා නිෂ්පාදන සමාගම් 70 ක් පමණ ඔස්ට්‍රියානු රාජ්‍යය විසින් අත්පත් කර ගන්නා ලදී. අමාත්‍ය පීටර් ක්‍රවුලන්ඩ් (පක්ෂය ÖVP) ගේ අධ්‍යක්ෂණය යටතේ ජනසතු කරන ලද කර්මාන්ත මෙහෙයවීම සඳහා දේපළ ආරක්ෂණ හා ආර්ථික සැලසුම් අමාත්‍යාංශය (Ministerium für Vermögenssicherung und Wirtschaftsplanung) වගකිව යුතු විය. නිදහස 1955 මැයි 15 වන දින, වසර ගණනාවක් පැවති සහ සීතල යුද්ධයේ බලපෑමෙන් පසු පැවති සාකච්ඡාවලින් පසුව, දෙවන ලෝක යුද්ධයේ මිත්‍ර පාක්ෂිකයින් සමඟ ඔස්ට්‍රියානු රාජ්‍ය ගිවිසුම අවසන් කිරීමෙන් ඔස්ට්‍රියාව පූර්ණ නිදහස ලබා ගත්තේය. 1955 ඔක්තෝබර් 26 වන දින, සියලුම වාඩිලාගෙන සිටි හමුදා ඉවත්ව ගිය අතර, පාර්ලිමේන්තු පනතක් මගින් ඔස්ට්‍රියාව එහි ස්ථිර මධ්‍යස්ථභාවය ප්‍රකාශ කළේය. මෙම දිනය දැන් ඔස්ට්‍රියාවේ ජාතික දිනය, රජයේ නිවාඩු දිනයකි. ටිරොල්හි තත්ත්වය ඔස්ට්‍රියාව සහ ඉතාලිය අතර කල් පවතින ගැටලුවක් විය. අද දක්වාම, ඔස්ට්‍රියානු ප්‍රදේශ අහිමි වීම සිහිපත් කිරීම සඳහා "සුඩ්ටිරොලර් ප්ලැට්ස්" (දකුණු ටිරොල් චතුරශ්‍රය) ලෙස හඳුන්වන ඔස්ට්‍රියානු නගරවල විවිධ චතුරශ්‍ර 20 ක් ඇත. දකුණු ටිරොල් නිදහස් ව්‍යාපාරයේ ත්‍රස්තවාදී ක්‍රියා 1950 සහ 1960 ගණන්වල ලේඛනගත කර ඇත. ඉතාලි ජාතික රජය විසින් ටිරොල් වෙත විශාල ස්වාධීනත්වයක් ලබා දෙන ලදී. දෙවන ජනරජයේ දේශපාලන ක්‍රමය 1920 සහ 1929 ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව මත පදනම් වූ අතර එය 1945 දී නැවත හඳුන්වා දෙන ලදී. මෙම ක්‍රමය Proporz මගින් සංලක්ෂිත විය, එමඟින් දේශපාලන වැදගත්කමක් ඇති බොහෝ තනතුරු ඔස්ට්‍රියාවේ සමාජ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පක්ෂයේ (SPÖ) සහ ඔස්ට්‍රියානු මහජන පක්ෂයේ (ÖVP) සාමාජිකයින් අතර සමානුපාතිකව බෙදී ගියේය. අනිවාර්ය සාමාජිකත්වය සහිත පොලී කණ්ඩායම් "කුටි" (උදා: කම්කරුවන්, ව්‍යාපාරිකයින්, ගොවීන් සඳහා) සැලකිය යුතු වැදගත්කමක් දක්වා වර්ධනය වූ අතර සාමාන්‍යයෙන් ව්‍යවස්ථාදායක ක්‍රියාවලියේදී සාකච්ඡා කරන ලදී, එබැවින් පුළුල් එකඟතාවයක් පිළිබිඹු නොකරන කිසිදු නීති සම්පාදනයක් සම්මත වූයේ කලාතුරකිනි. 1945 සිට, තනි පක්ෂ රජයක් හරහා පාලනය කිරීම දෙවරක් සිදුවී ඇත: 1966–1970 (ÖVP) සහ 1970–1983 (SPÖ). අනෙකුත් සියලුම ව්‍යවස්ථාදායක කාල පරිච්ඡේදවලදී, SPÖ සහ ÖVP හි මහා සන්ධානයක් හෝ "කුඩා සන්ධානයක්" (මෙම දෙකෙන් එකක් සහ කුඩා පක්ෂයක්) රට පාලනය කළේය. එක්සත් ජාතීන්ගේ හිටපු මහලේකම් කර්ට් වෝල්ඩයිම් 1986 සිට 1992 දක්වා ඔස්ට්‍රියාවේ ජනාධිපතිවරයා ලෙස තේරී පත් විය. ඔහු දෙවන ලෝක යුද්ධයේදී වෙර්මාච්ට් නිලධාරියෙකු ලෙස කටයුතු කර ඇති අතර යුද අපරාධ සම්බන්ධයෙන් චෝදනා ලැබ සිටියේය. 1994 දී ජනමත විචාරණයකින් පසුව, තුනෙන් දෙකක බහුතරයක කැමැත්ත ලැබුණු අතර, රට 1995 ජනවාරි 1 වන දින යුරෝපීය සංගමයේ සාමාජිකයෙකු බවට පත්විය. ඔස්ට්‍රියාවේ මිලිටරි නොබැඳිභාවයේ අනාගත තත්ත්වය පිළිබඳව ප්‍රධාන පක්ෂ වන SPÖ සහ ÖVP එකිනෙකට ප්‍රතිවිරුද්ධ මත දරති: SPÖ ප්‍රසිද්ධියේ මධ්‍යස්ථ භූමිකාවකට සහාය දක්වන අතර, ÖVP යුරෝපා සංගමයේ ආරක්ෂක ප්‍රතිපත්තියට ශක්තිමත් ඒකාබද්ධතාවයක් සඳහා තර්ක කරයි; අනාගත නේටෝ සාමාජිකත්වයක් පවා සමහර ÖVP දේශපාලනඥයන් විසින් බැහැර නොකෙරේ (උදා: 1997 දී වර්නර් ෆස්ලබෙන්ඩ් (ÖVP)). යථාර්ථයේ දී, ඔස්ට්‍රියාව යුරෝපා සංගමයේ පොදු විදේශ සහ ආරක්ෂක ප්‍රතිපත්තියට සහභාගී වන අතර, සාම සාධක හමුදාව සහ සාමය ඇති කිරීමේ කාර්යයන් සඳහා සහභාගී වන අතර, නේටෝවේ "සාමය සඳහා හවුල්කාරිත්වයේ" සාමාජිකයෙකු බවට පත්ව ඇත; ව්‍යවස්ථාව ඒ අනුව සංශෝධනය කර ඇත. 2011 දී ලිච්ටෙන්ස්ටයින් ෂෙන්ගන් ප්‍රදේශයට සම්බන්ධ වූ දා සිට, ඔස්ට්‍රියාවේ අසල්වැසි රටවල් කිසිවක් තවදුරටත් ඒ දෙසට දේශසීමා පාලනයන් සිදු නොකරයි. රජය සහ දේශපාලනය ඔස්ට්‍රියාවේ පාර්ලිමේන්තුව පිහිටා ඇත්තේ රටේ අගනුවර සහ වඩාත්ම ජනාකීර්ණ නගරය වන වියානා හි ය. 1920 ෆෙඩරල් ව්‍යවස්ථා නීතිය හරහා ඔස්ට්‍රියාව ෆෙඩරල්, නියෝජිත ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ජනරජයක් බවට පත් විය. ෆෙඩරල් රාජ්‍ය නවයක් සහිත දෙවන ජනරජයේ දේශපාලන ක්‍රමය පදනම් වී ඇත්තේ 1920 ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව මත වන අතර එය 1929 දී සංශෝධනය කරන ලද අතර එය 1945 මැයි 1 වන දින නැවත බලාත්මක කරන ලදී. ඔස්ට්‍රියාවේ ජනාධිපතිවරයා රාජ්‍ය නායකයා වේ. ජනාධිපතිවරයා සෘජුවම මහජන බහුතර ඡන්දයෙන් තේරී පත් වන අතර, අවශ්‍ය නම් ඉහළම ලකුණු ලබා ගන්නා අපේක්ෂකයින් අතර දෙවන වටයක් පැවැත්වේ. ඔස්ට්‍රියාවේ චාන්සලර් රජයේ ප්‍රධානියා වේ. චාන්සලර්වරයා ජනාධිපතිවරයා විසින් තෝරා පත් කර ගනු ලබන අතර පාර්ලිමේන්තුවේ පහළ මන්ත්‍රී මණ්ඩලයේ පක්ෂග්‍රාහී සංයුතිය මත පදනම්ව රජයක් පිහිටුවීමේ කාර්යය පැවරී ඇත. ජනාධිපති නියෝගයකින් හෝ පාර්ලිමේන්තුවේ පහළ මන්ත්‍රී මණ්ඩලය වන නැෂනල්රාට් හි විශ්වාසභංග යෝජනාවකින් රජය ධුරයෙන් ඉවත් කළ හැකිය. ජනාධිපතිවරයාට සහ පාර්ලිමේන්තුවට ඡන්දය දීම ඔස්ට්‍රියාවේ අනිවාර්ය විය. 1982 සිට 2004 දක්වා පියවරෙන් පියවර බලහත්කාරය අහෝසි කරන ලදී. ඔස්ට්‍රියානු පාර්ලිමේන්තුව සභා දෙකකින් සමන්විත වේ. නැෂනල්රාට් (ආසන 183) හි සංයුතිය සෑම වසර පහකට වරක් (හෝ ෆෙඩරල් චාන්සලර් විසින් යෝජනාවක් මත ෆෙඩරල් ජනාධිපතිවරයා විසින් නැෂනල්රාට් විසුරුවා හරින ලද විට හෝ නැෂනල්රාට් විසින්ම) වයස අවුරුදු 16 ට වැඩි සෑම පුරවැසියෙකුටම ඡන්දය ප්‍රකාශ කිරීමේ අයිතිය ඇති මහා මැතිවරණයක් මගින් තීරණය කරනු ලැබේ. ඡන්දය ප්‍රකාශ කිරීමේ වයස 2007 දී 18 සිට 16 දක්වා අඩු කරන ලදී. ෆෙඩරල් මැතිවරණවල (Nationalratswahlen) සියලුම පක්ෂ සඳහා සමානුපාතික ආසන වෙන් කිරීම සඳහා සහභාගී වීමට ඡන්ද ප්‍රතිශතයෙන් 4% ක සාමාන්‍ය සීමාවක් තිබුණද, ප්‍රාදේශීය මැතිවරණ දිස්ත්‍රික්ක 43 න් එකක (Direktmandat) සෘජුවම ආසනයකට තේරී පත්වීමේ හැකියාව තවමත් පවතී. ඔස්ට්‍රියාවේ ව්‍යවස්ථාදායක ක්‍රියාවලියේ ප්‍රමුඛතම මන්ත්‍රී මණ්ඩලය වන්නේ නැෂනල්රාට් ය. කෙසේ වෙතත්, පාර්ලිමේන්තුවේ ඉහළ මන්ත්‍රී මණ්ඩලය වන බුන්ඩෙස්රාට් හට සීමිත නිෂේධ බලයක් ඇත (නැෂනල්රාට් හට - සෑම අවස්ථාවකම පාහේ - අවසානයේ දෙවන වරටත් ඡන්දය දීමෙන් අදාළ පනත සම්මත කළ හැකිය; මෙය බෙහාර්රුන්ග්ස්බෙෂ්ලස් ලෙස හැඳින්වේ, එනම් "නොනැසී පැවතීමේ ඡන්දය"). ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවට ප්‍රතිසංස්කරණ සලකා බැලීම සඳහා 2003 ජුනි 30 වන දින ඔස්ටර්රීච් -කොන්වෙන්ට් ලෙස හැඳින්වෙන ව්‍යවස්ථාමය සම්මුතියක් කැඳවන ලද නමුත්, ව්‍යවස්ථා සංශෝධන හෝ ප්‍රතිසංස්කරණ සඳහා අවශ්‍ය ආන්තිකය වන ජාතික සභාවේ තුනෙන් දෙකක බහුතරයක් ලබා දෙන යෝජනාවක් ඉදිරිපත් කිරීමට අපොහොසත් විය. ද්වි-මණ්ඩල පාර්ලිමේන්තුව සහ රජය පිළිවෙලින් ව්‍යවස්ථාදායක සහ විධායක ශාඛා පිහිටුවන අතර, අධිකරණ යනු ඔස්ට්‍රියානු රාජ්‍ය බලතලවල තුන්වන ශාඛාවයි. ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවට අනුකූල නොවන නීති සහ ආඥාපනත අවලංගු කිරීමේ බලය නිසා ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා අධිකරණය දේශපාලන පද්ධතියට සැලකිය යුතු බලපෑමක් ඇති කරයි. 1995 සිට, යුරෝපීය අධිකරණය යුරෝපීය සංගමයේ නීතිවල අර්ථ දක්වා ඇති සියලුම කාරණා සම්බන්ධයෙන් ඔස්ට්‍රියානු තීරණ අවලංගු කළ හැකිය. මානව හිමිකම් පිළිබඳ යුරෝපීය සම්මුතිය ඔස්ට්‍රියානු ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ කොටසක් වන බැවින් ඔස්ට්‍රියාව ද යුරෝපීය මානව හිමිකම් අධිකරණයේ තීරණ ක්‍රියාත්මක කරයි. 2006 සිට 2006 ඔක්තෝම්බර් මාසයේ පැවති මහ මැතිවරණයෙන් පසු, සමාජ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පක්ෂය (SPÖ) ශක්තිමත්ම පක්ෂය ලෙස මතු වූ අතර, ඔස්ට්‍රියානු මහජන පක්ෂය (ÖVP) දෙවන ස්ථානයට පත් වූ අතර, එහි පෙර ඡන්ද විමසීම්වලින් සියයට 8 ක් පමණ අහිමි විය. දේශපාලන යථාර්ථයන් ප්‍රධාන පක්ෂ දෙකෙන් ඕනෑම එකක් කුඩා පක්ෂ සමඟ සන්ධානයක් පිහිටුවීම තහනම් කළේය. 2007 ජනවාරි මාසයේදී ÖVP සහ SPÖ චාන්සලර් ලෙස ඇල්ෆ්‍රඩ් ගුසෙන්බෝවර් (SPÖ) සමඟ මහා සන්ධානයක් පිහිටුවා ගත්හ. මෙම සන්ධානය 2008 ජූලි 7 වන දින බිඳ වැටුණි. 2008 සැප්තැම්බර් මාසයේ පැවති මැතිවරණය ප්‍රධාන පක්ෂ දෙකම තවදුරටත් දුර්වල කළේය (SPÖ 29.3 % සහ ÖVP 26.0 %). ඔවුන් චාන්සලර් (පළමු ෆේමන් රජය) ලෙස වර්නර් ෆේමන් (SPÖ) සමඟ සන්ධානයක් පිහිටුවා ගත්හ. හරිත පක්ෂය 11% ක ඡන්ද ප්‍රතිශතයක් ලබා ගනිමින් තුන්වන ස්ථානයට පත්විය. දේශපාලන දක්ෂිණාංශික FPÖ සහ මියගිය ජෝර්ග් හයිඩර්ගේ නව පක්ෂ සන්ධානය ඔස්ට්‍රියාවේ අනාගතය සඳහා වූ අතර, මැතිවරණය අතරතුර ශක්තිමත් වූ නමුත් එකට ගත් විට ලැබුණේ 20% කටත් වඩා අඩු ඡන්ද ප්‍රතිශතයකි. 2008 ඔක්තෝබර් 11 වන දින, ජෝර්ග් හයිඩර් මෝටර් රථ අනතුරකින් මිය ගියේය. 2013 ව්‍යවස්ථාදායක මැතිවරණයේදී, සමාජ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පක්ෂයට ඡන්දවලින් 27% ක් සහ ආසන 52 ක් ලැබුණි; මහජන පක්ෂයට ආසන 24% ක් සහ ආසන 47 ක් ලැබුණු අතර, එමඟින් බහුතර ආසන එකට පාලනය විය. නිදහස් පක්ෂයට ආසන 40 ක් සහ ඡන්දවලින් 21% ක් ලැබුණු අතර, හරිතයන්ට ආසන 12% ක් සහ ආසන 24 ක් ලැබුණි. නව පක්ෂ දෙකක් වන ස්ට්‍රොනාච් සහ NEOS, ඡන්දවලින් 10% ට වඩා අඩු ප්‍රමාණයක් සහ පිළිවෙලින් ආසන 11 ක් සහ නවයක් ලබා ගත්හ. 2016 මැයි 17 වන දින, සමාජ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදීන්ගේ (SPÖ) ක්‍රිස්ටියන් කර්න් නව චාන්සලර්වරයා ලෙස දිවුරුම් දෙන ලදී. ඔහු කොන්සර්වේටිව් මහජන පක්ෂය (ÖVP) සමඟ "මහා සන්ධානයකින්" පාලනය දිගටම කරගෙන ගියේය. SPÖ හි හිටපු චාන්සලර් වර්නර් ෆේමන්ගේ ඉල්ලා අස්වීමෙන් පසුව ඔහු ධුරයට පත්විය. 2017 ජනවාරි 26 වන දින, ඇලෙක්සැන්ඩර් වැන් ඩර් බෙලන් ඔස්ට්‍රියානු ජනාධිපතිවරයාගේ බොහෝ දුරට චාරිත්‍රානුකූල - නමුත් සංකේතාත්මකව වැදගත් - භූමිකාව ලෙස දිවුරුම් දෙන ලදී. 2017 වසන්තයේ දී මහා සන්ධානය බිඳ වැටීමෙන් පසු 2017 ඔක්තෝබර් සඳහා හදිසි මැතිවරණයක් ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදී. එහි නව තරුණ නායක සෙබස්තියන් කුර්ස් සමඟ ඔස්ට්‍රියානු මහජන පක්ෂය (ÖVP) ජාතික කවුන්සිලයේ විශාලතම පක්ෂය ලෙස මතු වූ අතර, ඡන්දවලින් 31.5% ක් සහ ආසන 183 න් 62 ක් දිනා ගත්තේය. සමාජ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පක්ෂය (SPÖ) ආසන 52 ක් සහ ඡන්ද 26.9% ක් ලබා ගනිමින් දෙවන ස්ථානයට පත් වූ අතර, ආසන 51 ක් සහ සියයට 26 ක් ලබා ගත් ඔස්ට්‍රියාවේ නිදහස් පක්ෂයට (FPÖ) වඩා තරමක් ඉදිරියෙන් සිටියේය. NEOS ආසන 10 ක් (ඡන්දවලින් 5.3%) ලබා ගනිමින් සිව්වන ස්ථානයට පත් වූ අතර, (ප්‍රචාරක ව්‍යාපාරය ආරම්භයේදී හරිත පක්ෂයෙන් වෙන් වූ) PILZ පළමු වරට පාර්ලිමේන්තුවට ඇතුළු වූ අතර ආසන 8 ක් සහ 4.4% ක් ලබා ගනිමින් පස්වන ස්ථානයට පත්විය. හරිත පක්ෂය 4% සීමාව ඉක්මවා යාමට 3.8% කින් අසමත් වූ අතර පාර්ලිමේන්තුවෙන් නෙරපා හරින ලද අතර එහි ආසන 24 ම අහිමි විය. ÖVP FPÖ සමඟ සන්ධානයක් පිහිටුවීමට තීරණය කළේය. මධ්‍යම-දක්ෂිණාංශික සහ දක්ෂිණාංශික ජනතාවාදී පක්ෂය අතර නව රජය නව චාන්සලර් සෙබස්තියන් කුර්ස් යටතේ 2017 දෙසැම්බර් 18 වන දින දිවුරුම් දෙන ලදී, නමුත් පසුව "ඉබිසා" දූෂණ වංචාව හේතුවෙන් සභාග රජය බිඳ වැටුණු අතර 2019 සැප්තැම්බර් 29 දින නව මැතිවරණයක් කැඳවන ලදී. මැතිවරණයෙන් ඔස්ට්‍රියානු මහජන පක්ෂය (ÖVP) තවත් අතිවිශිෂ්ට ජයග්‍රහණයක් (37.5%) ලබා ගත් අතර එය නැවත ප්‍රබෝධමත් (13.9%) හරිතයන් සමඟ සභාග රජයක් පිහිටුවා ගත් අතර, එය 2020 ජනවාරි 7 වන දින කුර්ස් චාන්සලර් ලෙස දිවුරුම් දෙන ලදී. 2021 ඔක්තෝබර් 11 වන දින, දූෂණ වංචාවකින් එල්ල වූ පීඩනය හේතුවෙන් චාන්සලර් සෙබස්තියන් කුර්ස් ඉල්ලා අස්විය. ඔහු වෙනුවට ÖVP හි විදේශ අමාත්‍ය ඇලෙක්සැන්ඩර් ෂැලන්බර්ග් පත් විය. කෙසේ වෙතත්, මාස දෙකකටත් අඩු කාලයකින් ෂැලන්බර්ග් ඉල්ලා අස් වූ අතර, 2021 දෙසැම්බර් 6 වන දින කාල් නෙහැමර් චාන්සලර් ලෙස දිවුරුම් දුන් අතර, මාස දෙකකින් ඔස්ට්‍රියාවේ තුන්වන කොන්සර්වේටිව් නායකයා බවට පත්විය. ÖVP සහ හරිතයන් එක්ව පාලනය දිගටම කරගෙන ගියහ. 2024 සැප්තැම්බර් 29 වන දින පැවති මැතිවරණයෙන් පසුව, ÖVP, SPÖ සහ NEOS අතර සන්ධාන සාකච්ඡා බිඳ වැටුණු අතර, එය නෙහැමර්ගේ ඉල්ලා අස්වීමට හේතු විය. ෂැලන්බර්ග් දෙවන වරටත් අන්තර්කාලීන චාන්සලර් ලෙස කටයුතු කළේය. ÖVP-FPÖ සන්ධානයක් පිහිටුවීමේ උත්සාහයන් ද අසාර්ථක විය. අවසානයේදී, ÖVP, SPÖ සහ NEOS එකඟතාවයකට පැමිණි අතර, ක්‍රිස්ටියන් ස්ටෝකර් (ÖVP) චාන්සලර් ලෙස (ස්ටෝකර් රජය) සමඟ සභාග රජයක් පිහිටුවා ගත්හ. විදේශ සබඳතා 1955 ඔස්ට්‍රියානු රාජ්‍ය ගිවිසුම මගින් දෙවන ලෝක යුද්ධයෙන් පසු ඔස්ට්‍රියාව අත්පත් කර ගැනීම අවසන් කළ අතර ඔස්ට්‍රියාව ස්වාධීන සහ ස්වෛරී රාජ්‍යයක් ලෙස පිළිගත්තේය. 1955 ඔක්තෝබර් 26 වන දින, ෆෙඩරල් සභාව විසින් "ඔස්ට්‍රියාව ඇගේම නිදහස් කැමැත්තෙන් ඇගේ සදාකාලික මධ්‍යස්ථභාවය ප්‍රකාශ කරයි" යන ව්‍යවස්ථාමය වගන්තියක් සම්මත කරන ලදී. මෙම නීතියේ දෙවන කොටසේ සඳහන් වූයේ "අනාගත කාලවලදී ඔස්ට්‍රියාව කිසිදු හමුදා සන්ධානයකට සම්බන්ධ නොවන අතර ඇගේ භූමියේ කිසිදු විදේශීය හමුදා කඳවුරු පිහිටුවීමට ඉඩ නොදෙන" බවයි. එතැන් සිට, ඔස්ට්‍රියාව සිය විදේශ ප්‍රතිපත්තිය සකස් කර ඇත්තේ මධ්‍යස්ථභාවයේ පදනම මත වන අතර එය ස්විට්සර්ලන්තයේ මධ්‍යස්ථභාවයට වඩා වෙනස් ය. සෝවියට් සංගමයේ බිඳවැටීමෙන් පසු ඔස්ට්‍රියාව මධ්‍යස්ථභාවය පිළිබඳ එහි නිර්වචනය නැවත තක්සේරු කිරීමට පටන් ගත් අතර, 1991 දී ඉරාකයට එරෙහිව එක්සත් ජාතීන්ගේ අනුමැතිය ලත් ක්‍රියාමාර්ග සඳහා ගුවන් ගමන් අයිතිවාසිකම් ලබා දුන් අතර, 1995 සිට, එය EU හි පොදු විදේශ සහ ආරක්ෂක ප්‍රතිපත්තියට සහභාගී වීම වර්ධනය කර ඇත. එසේම 1995 දී, එය නේටෝවේ සාමය සඳහා වූ හවුල්කාරිත්වයට සම්බන්ධ විය (රුසියාව සම්බන්ධ වීමෙන් පසුව පමණක් එසේ කිරීමට ප්‍රවේශම් වූ නමුත්) සහ පසුව බොස්නියාවේ සාම සාධක මෙහෙයුම් සඳහා සහභාගී විය. මේ අතර, 1955 මධ්‍යස්ථභාවය පිළිබඳ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා නීතියේ තවමත් සම්පූර්ණයෙන්ම වලංගු වන්නේ ඔස්ට්‍රියාවේ විදේශීය හමුදා කඳවුරු වලට ඉඩ නොදීමයි. ඔස්ට්‍රියාව එක්සත් ජාතීන්ගේ න්‍යෂ්ටික අවි තහනම් ගිවිසුමට අත්සන් කළ අතර, එයට සියලුම නේටෝ සාමාජිකයින් විරුද්ධ විය. ආර්ථික සහයෝගීතාවය සහ සංවර්ධනය සඳහා වූ සංවිධානය සහ අනෙකුත් ජාත්‍යන්තර ආර්ථික සංවිධානවල සහභාගීත්වයට ඔස්ට්‍රියාව විශාල වැදගත්කමක් ලබා දෙන අතර, එය යුරෝපයේ ආරක්ෂාව සහ සහයෝගීතාවය සඳහා වූ සංවිධානයේ (OSCE) ක්‍රියාකාරී භූමිකාවක් ඉටු කර ඇත. OSCE-සහභාගී වන රාජ්‍යයක් ලෙස, ඔස්ට්‍රියාවේ ජාත්‍යන්තර කැපවීම් එක්සත් ජනපද හෙල්සින්කි කොමිසමේ විධානය යටතේ නිරීක්ෂණයට යටත් වේ. 2022 දෙසැම්බර් මාසයේදී ඔස්ට්‍රියාව බල්ගේරියාව සහ රුමේනියාව ෂෙන්ගන් ප්‍රදේශයට ඇතුළු වීම වැළැක්වීය. රටවල් දෙකෙහිම, ඔස්ට්‍රියානු නිෂේධ බලය සැලකිය යුතු කෝපයක් ඇති කළේය. මතභේදාත්මක ඡන්දය නිසා, රුමේනියාව වියානාවෙන් තම තානාපතිවරයා ඉවත් කර ගත්තේය. රුමේනියාවේ පුරවැසියන්ට ස්කීං සඳහා ඔස්ට්‍රියාවට නොයන ලෙස රජය විසින් උපදෙස් දෙන ලද අතර, OMV සහ Raiffeisen වැනි ඔස්ට්‍රියානු සමාගම්වලට එරෙහිව වර්ජනයක් ආරම්භ විය. 2024 දෙසැම්බර් 9 වන දින වන විට, ඔස්ට්‍රියාව සිය නිෂේධ බලය ඉවත් කර ඇති අතර, එමඟින් රුමේනියාව සහ බල්ගේරියාව 2024 ජනවාරි 1 වන දින ෂෙන්ගන් නිදහස් සංචාරක කලාපයේ කොටසක් වීමට ඉඩ සැලසීය. හමුදා ඔස්ට්‍රියානු සන්නද්ධ හමුදාවන්ගේ (ඔස්ට්‍රියානු ජර්මානු: බුන්ඩෙෂීර්) මිනිස් බලය ප්‍රධාන වශයෙන් රඳා පවතින්නේ බලහත්කාරයෙන් බඳවා ගැනීම මත ය. වයස අවුරුදු දහඅටට ළඟා වූ සහ සුදුසු යැයි සැලකෙන සියලුම පිරිමින් මාස හයක අනිවාර්ය හමුදා සේවයක් කළ යුතු අතර, ඉන් පසුව වසර අටක සංචිත වගකීමක් තිබිය යුතුය. වයස අවුරුදු දහසයේදී පිරිමි සහ ගැහැණු යන දෙදෙනාම ස්වේච්ඡා සේවයට සුදුසුකම් ලබයි. හෘද සාක්ෂියට එකඟව විරෝධය දැක්වීම නීත්‍යානුකූලව පිළිගත හැකි අතර මෙම අයිතිය ඉල්ලා සිටින අය ඒ වෙනුවට ආයතනිකකරණය කරන ලද මාස නවයක සිවිල් සේවයක් කිරීමට බැඳී සිටිති. 1998 සිට, කාන්තා ස්වේච්ඡා සේවකයින්ට වෘත්තීය සොල්දාදුවන් වීමට අවසර දී ඇත. බුන්ඩෙෂීර් හි ප්‍රධාන අංශ වන්නේ ඒකාබද්ධ හමුදා (Streitkräfteführungskommando, SKFüKdo) වන අතර ඒවා ඒකාබද්ධ හමුදා (Landstreitkräfte), ගුවන් හමුදා (Luftstreitkräfte), ජාත්‍යන්තර මෙහෙයුම් (Internationale Einsätze) සහ විශේෂ බලකායන් (Spezialeinsatzkräfte) වලින් සමන්විත වන අතර, ඒකාබද්ධ මෙහෙයුම් සහාය අණට (Kommando Einsatzunterstützung; KdoEU) සහ ඒකාබද්ධ අණ සහාය මධ්‍යස්ථානය (Führungsunterstützungszentrum; FüUZ) යාබදව පිහිටා ඇත. ඔස්ට්‍රියාව ගොඩබිම් සහිත රටක් වන අතර නාවික හමුදාවක් නොමැත. 2012 දී, ඔස්ට්‍රියාවේ ආරක්ෂක වියදම් එහි දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් ආසන්න වශයෙන් 0.8% කට අනුරූප විය. හමුදාවට දැනට සොල්දාදුවන් 26,000 ක් පමණ සිටින අතර, ඔවුන්ගෙන් 12,000 ක් පමණ බලහත්කාරයෙන් බඳවා ගන්නා ලද අය වෙති. රාජ්‍ය නායකයා ලෙස, ඔස්ට්‍රියානු ජනාධිපතිවරයා නාමිකව සන්නද්ධ හමුදාවන්හි ප්‍රධානියා වේ. ඔස්ට්‍රියානු සන්නද්ධ හමුදාවන්හි අණදෙන නිලධාරියා ආරක්ෂක අමාත්‍යවරයා විසින් ක්‍රියාත්මක කරනු ලැබේ, 2020 වන විට: ක්ලෝඩියා ටැනර්. සීතල යුද්ධය අවසන් වූ දා සිට සහ වඩාත් වැදගත් ලෙස ඔස්ට්‍රියාව සහ එහි නැගෙනහිර බ්ලොක් අසල්වැසියන් (හංගේරියාව සහ හිටපු චෙකොස්ලොවැකියාව) වෙන් කරන පැරණි දැඩි ලෙස ආරක්‍ෂිත "යකඩ තිරය" ඉවත් කිරීමෙන් පසු, නීතිවිරෝධී සංක්‍රමණිකයින් විසින් දේශසීමා තරණය කිරීම වැළැක්වීමට උත්සාහ කිරීමේදී ඔස්ට්‍රියානු හමුදාව ඔස්ට්‍රියානු දේශසීමා ආරක්ෂකයින්ට සහාය වෙමින් සිටී. 2008 දී හංගේරියාව සහ ස්ලෝවැකියාව යුරෝපා සංගම් ෂෙන්ගන් ප්‍රදේශයට එක් වූ විට මෙම ආධාර අවසන් විය. ගිවිසුම් රාජ්‍යයන් අතර "අභ්‍යන්තර" දේශසීමා පාලනය අහෝසි කිරීම සඳහා සියලු අභිප්‍රායන් සහ අරමුණු සඳහා. සමහර දේශපාලනඥයන් මෙම මෙහෙයුම දීර්ඝ කරන ලෙස ඉල්ලා ඇත, නමුත් මෙහි නීත්‍යානුකූලභාවය දැඩි ලෙස මතභේදයට තුඩු දී ඇත. ඔස්ට්‍රියානු ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවට අනුකූලව, සන්නද්ධ හමුදා යෙදවිය හැක්කේ සීමිත අවස්ථා ගණනකදී පමණි, ප්‍රධාන වශයෙන් රට ආරක්ෂා කිරීමට සහ ස්වාභාවික විපත් වැනි ජාතික හදිසි අවස්ථා වලදී ආධාර කිරීමට. ඒවා භාවිතා කළ හැක්කේ සුවිශේෂී ලෙස සහායක පොලිස් බලකායන් ලෙස පමණි. ස්ථිර මධ්‍යස්ථභාවය පිළිබඳ ස්වයං ප්‍රකාශිත තත්ත්වය තුළ, ඔස්ට්‍රියාව එක්සත් ජාතීන්ගේ නායකත්වයෙන් යුත් සාම සාධක හමුදාවේ සහ අනෙකුත් මානුෂීය මෙහෙයුම්වල නියැලීමේ සම්ප්‍රදායක් ඇත. විශේෂයෙන්, සිවිල් විශේෂඥයින් (උදා: ගලවා ගැනීමේ සුනඛ හසුරුවන්නන්) සමඟ සමීප සබඳතා ඇති සියලුම ස්වේච්ඡා ඒකකයක් වන ඔස්ට්‍රියානු හමුදා ආපදා සහන ඒකකය (AFDRU) ඉක්මන් (සම්මත යෙදවීමේ කාලය පැය 10) සහ කාර්යක්ෂම SAR ඒකකයක් ලෙස කීර්තියක් භුක්ති විඳියි. වර්තමානයේ, ඔස්ට්‍රියානු හමුදා විශාල කණ්ඩායම් බොස්නියාවේ සහ කොසෝවෝහි යොදවා ඇත. 2024 ගෝලීය සාම දර්ශකයට අනුව, ඔස්ට්‍රියාව ලෝකයේ 3 වන සාමකාමී රටයි. පරිපාලන අංශ ඔස්ට්‍රියාව යනු ෆෙඩරල් රාජ්‍ය නවයකින් (Austrian German: Bundesländer) සමන්විත ෆෙඩරල් ජනරජයකි. ෆෙඩරල් රාජ්‍යයන් දිස්ත්‍රික්ක (Bezirke) සහ ව්‍යවස්ථාපිත නගර (Statutarstädte) ලෙස උප-බෙදී ඇත. දිස්ත්‍රික්ක මහ නගර සභා (Gemeinden) ලෙස උප-බෙදී ඇත. ව්‍යවස්ථාපිත නගරවලට දිස්ත්‍රික්ක සහ මහ නගර සභා දෙකටම ලබා දී ඇති නිපුණතා ඇත. වියානා නගරයක් සහ ෆෙඩරල් රාජ්‍යයක් යන දෙකම අද්විතීය වේ. යුරෝපීය කොමිසමේ පරිවර්තන අධ්‍යක්ෂ ජනරාල්වරයා ෆෙඩරල් රාජ්‍යයන් පළාත් ලෙස හඳුන්වයි. භූගෝලය ඇල්ප්ස් කඳුකරයේ පිහිටා ඇති නිසා ඔස්ට්‍රියාව බොහෝ දුරට කඳුකර රටකි. මධ්‍යම නැගෙනහිර ඇල්ප්ස්, උතුරු හුණුගල් ඇල්ප්ස් සහ දකුණු හුණුගල් ඇල්ප්ස් යන සියල්ලම අර්ධ වශයෙන් ඔස්ට්‍රියාවේ පිහිටා ඇත. ඔස්ට්‍රියාවේ මුළු භූමි ප්‍රමාණයෙන් (83,871 km2 හෝ 32,383 වර්ග සැතපුම්), හතරෙන් එකක් පමණ පහත් බිම් ලෙස සැලකිය හැකි අතර, රටෙන් 32% ක් පමණක් මීටර් 500 (අඩි 1,640) ට අඩුය. බටහිර ඔස්ට්‍රියාවේ ඇල්ප්ස් කඳුකරය රටේ නැගෙනහිර කොටසේ පහත් බිම් සහ තැනිතලා වලට තරමක් ඉඩ සලසයි. ඔස්ට්‍රියාව 46° සහ 49° N අක්ෂාංශ සහ 9° සහ 18° E දේශාංශ අතර පිහිටා ඇත. එය ප්‍රදේශ පහකට බෙදිය හැකි අතර, විශාලතම ප්‍රදේශ වන්නේ නැගෙනහිර ඇල්ප්ස් කඳුවැටිය වන අතර එය ජාතියේ මුළු භූමි ප්‍රමාණයෙන් 62% ක් වේ. ඇල්ප්ස් සහ කාර්පාතියන් කඳු පාමුල පිහිටි ඔස්ට්‍රියානු පාමුල 12% ක් පමණ වන අතර නැගෙනහිරින් පිහිටි පාමුල සහ පන්නෝනි පහත් රටේ පරිධිය වටා ඇති ප්‍රදේශ මුළු භූමි ප්‍රමාණයෙන් 12% ක් පමණ වේ. දෙවන විශාල කඳු ප්‍රදේශය (ඇල්ප්ස් කඳුකරයට වඩා බෙහෙවින් අඩු) උතුරේ පිහිටා ඇත. ඔස්ට්‍රියානු ග්‍රැනයිට් සානුව ලෙස හැඳින්වෙන එය බොහීමියානු ස්කන්ධයේ මධ්‍යම ප්‍රදේශයේ පිහිටා ඇති අතර ඔස්ට්‍රියාවෙන් 10% ක් වේ. වියානා ද්‍රෝණියේ ඔස්ට්‍රියානු කොටස ඉතිරි 4% කින් සමන්විත වේ. ඔස්ට්‍රියාවේ වනාන්තර ආවරණය මුළු භූමි ප්‍රමාණයෙන් 47% ක් පමණ වන අතර එය 2020 දී වනාන්තර හෙක්ටයාර 3,899,150 ට සමාන වන අතර එය 1990 දී හෙක්ටයාර 3,775,670 (හෙක්ටයාර) විය. 2020 දී ස්වභාවිකව පුනර්ජනනීය වනාන්තර හෙක්ටයාර 2,227,500 (හෙක්ටයාර) ආවරණය කර ඇති අතර රෝපණය කරන ලද වනාන්තර හෙක්ටයාර 1,671,500 (හෙක්ටයාර) ආවරණය කර ඇත. ස්වභාවිකව පුනර්ජනනීය වනාන්තරවලින් 2% ක් ප්‍රාථමික වනාන්තර (මානව ක්‍රියාකාරකම් පිළිබඳ පැහැදිලිව පෙනෙන ඇඟවීම් නොමැති දේශීය ගස් විශේෂ වලින් සමන්විත) බව වාර්තා වූ අතර වනාන්තර ප්‍රදේශයෙන් 23% ක් පමණ ආරක්ෂිත ප්‍රදේශ තුළ දක්නට ලැබුණි. 2015 වර්ෂය සඳහා, වනාන්තර ප්‍රදේශයෙන් 18% ක් පොදු අයිතිය යටතේ පවතින බවත්, 82% ක් පුද්ගලික අයිතිය සහ 0% ක් වෙනත් හෝ නොදන්නා ලෙස ලැයිස්තුගත කර ඇති බවත් වාර්තා විය. ශාක භූගෝලීය වශයෙන්, ඔස්ට්‍රියාව බෝරියල් රාජධානිය තුළ සර්කම්බෝරියල් කලාපයේ මධ්‍යම යුරෝපීය පළාතට අයත් වේ. WWF ට අනුව, ඔස්ට්‍රියාවේ භූමි ප්‍රදේශය පරිසර කලාප හතරකට බෙදිය හැකිය: මධ්‍යම යුරෝපීය මිශ්‍ර වනාන්තර, පන්නෝනියානු මිශ්‍ර වනාන්තර, ඇල්ප්ස් කේතුධර සහ මිශ්‍ර වනාන්තර සහ බටහිර යුරෝපීය පළල් පත්‍ර වනාන්තර. ඔස්ට්‍රියාව 2018 වනාන්තර භූ දර්ශන අඛණ්ඩතා දර්ශකයේ මධ්‍යන්‍ය ලකුණු 3.55/10 ක් ලබා ගත් අතර එය රටවල් 172 න් ගෝලීය වශයෙන් 149 වන ස්ථානයට පත්විය. දේශගුණය ඔස්ට්‍රියාවේ වැඩි කොටසක් පිහිටා ඇත්තේ සිසිල්/සෞම්‍ය දේශගුණික කලාපයේ වන අතර එහිදී තෙතමනය සහිත බටහිර සුළං ප්‍රමුඛ වේ. රටෙන් හතරෙන් තුනක් පමණ ඇල්ප්ස් කඳුකරයෙන් ආධිපත්‍යය දරන බැවින්, ඇල්පයින් දේශගුණය ප්‍රමුඛ වේ. නැගෙනහිරින් - පන්නෝනියානු තැනිතලාවේ සහ ඩැනියුබ් නිම්නය දිගේ - දේශගුණය ඇල්පයින් ප්‍රදේශවලට වඩා අඩු වර්ෂාපතනයක් සහිත මහාද්වීපික ලක්ෂණ පෙන්නුම් කරයි. ඔස්ට්‍රියාව ශීත ඍතුවේ දී (−10 සිට 0 °C දක්වා) සීතල වුවද, ගිම්හාන උෂ්ණත්වය සාපේක්ෂව ඉහළ විය හැකිය, 20 ගණන්වල මැද භාගයේ සාමාන්‍ය උෂ්ණත්වය සහ 2013 අගෝස්තු මාසයේදී 40.5 °C (105 °F) ක ඉහළම උෂ්ණත්වයක් සහිතව. කොපන් දේශගුණික වර්ගීකරණයට අනුව ඔස්ට්‍රියාවේ පහත දේශගුණික වර්ග තිබේ: තෙතමනය සහිත උපනිවර්තන (Cfa), සාගරික (Cfb), සිසිල්/උණුසුම්-ගිම්හාන තෙතමනය සහිත මහාද්වීපික (Dfb), උප ආක්ටික්/උණුඇල්පයින් (Dfc), ටුන්ඩ්‍රා/ඇල්පයින් (ET) සහ අයිස්-කැප් (EF). ඔස්ට්‍රියාව ඉතා සීතල, දැඩි ශීත සෘතු අත්විඳිය හැකි බව සැලකිල්ලට ගැනීම වැදගත්ය, නමුත් බොහෝ විට ඒවා තරමක් සැසඳිය හැකි දේශගුණික කලාපවල, උදාහරණයක් ලෙස, දකුණු ස්කැන්ඩිනේවියාව හෝ නැගෙනහිර යුරෝපයේ ඇති තරම් සීතල වේ. එසේම, ඉහළ උන්නතාංශවලදී, ගිම්හානය සාමාන්‍යයෙන් නිම්න/පහළ උන්නතාංශවලට වඩා සැලකිය යුතු ලෙස සිසිල් වේ. ඇල්ප්ස් කඳුකරය වටා දක්නට ලැබෙන උප ආක්ටික් සහ ටුන්ඩ්‍රා දේශගුණය ශීත ඍතුවේ දී වෙනත් තැන්වල සාමාන්‍ය ප්‍රමාණයට වඩා බෙහෙවින් උණුසුම් වේ, මෙයට හේතුව යුරෝපයේ මෙම කොටසෙහි සාගර බලපෑමයි. 1880 සිට ඔස්ට්‍රියාවේ දේශගුණික විපර්යාස දැනටමත් 2 °C කින් පමණ උෂ්ණත්වය ඉහළ යාමට හේතු වී ඇති අතර, තාප තරංග වඩාත් සුලභ වන අතරතුර උෂ්ණත්වය තවදුරටත් වැඩි වනු ඇතැයි අපේක්ෂා කෙරේ. අධික වර්ෂාපතන සිදුවීම් නිතර නිතර සිදුවී ඇති අතර, ඒ ආශ්‍රිත ගංවතුර සහ නායයෑම් ඔස්ට්‍රියාවේ විදුලි සැපයුම් ආරක්ෂාවට තර්ජනයක් විය හැකිය. ඔස්ට්‍රියාවේ කඳුකර ප්‍රදේශ දේශගුණික විපර්යාසයන්ට ඉතා සංවේදී වන අතර හිම පතනය, කලින් හිම දියවීම සහ ග්ලැසියර අලාභය අඩු වෙමින් පවතී. ආර්ථිකය ඔස්ට්‍රියාවේ ඒක පුද්ගල දළ දේශීය නිෂ්පාදිතය අනුව නිරන්තරයෙන් ඉහළ මට්ටමක පවතී, එහි ඉහළ කාර්මික ආර්ථිකය සහ හොඳින් සංවර්ධිත සමාජ වෙළඳපොළ ආර්ථිකය හේතුවෙන්. 1980 දශකය වන තෙක් ඔස්ට්‍රියාවේ විශාලතම කර්මාන්ත සමාගම් බොහොමයක් ජනසතු කරන ලදී; කෙසේ වෙතත්, මෑත වසරවලදී, පෞද්ගලීකරණය අනෙකුත් යුරෝපීය ආර්ථිකයන් හා සැසඳිය හැකි මට්ටමකට රාජ්‍ය වත්කම් අඩු කර ඇත. කම්කරු ව්‍යාපාර විශේෂයෙන් බලගතු වන අතර, කම්කරු දේශපාලනය සහ ආර්ථිකයේ ව්‍යාප්තියට අදාළ තීරණ කෙරෙහි විශාල බලපෑමක් ඇති කරයි. ඉතා දියුණු කර්මාන්තයකට පසුව, ජාත්‍යන්තර සංචාරක ව්‍යාපාරය ඔස්ට්‍රියාවේ ආර්ථිකයේ වැදගත්ම කොටසයි. ජර්මනිය ඓතිහාසිකව ඔස්ට්‍රියාවේ ප්‍රධාන වෙළඳ හවුල්කරුවා වී ඇති අතර, එය ජර්මානු ආර්ථිකයේ වේගවත් වෙනස්කම් වලට ගොදුරු වේ. ඔස්ට්‍රියාව යුරෝපීය සංගමයේ සාමාජික රාජ්‍යයක් බවට පත් වූ දා සිට, එය අනෙකුත් EU ආර්ථිකයන් සමඟ සමීප සබඳතා ලබා ගෙන ඇත. EU හි සාමාජිකත්වය ඔස්ට්‍රියාවේ තනි යුරෝපීය වෙළඳපොළට ප්‍රවේශ වීම සහ යුරෝපීය සංගමයේ අභිලාෂකාමී ආර්ථිකයන්ට සමීප වීම නිසා ආකර්ෂණය වූ විදේශීය ආයෝජකයින්ගේ ගලා ඒම ආකර්ෂණය කර ගෙන ඇත. 2006 දී GDP වර්ධනය 3.3% දක්වා ළඟා විය. ඔස්ට්‍රියාවේ ආනයනවලින් අවම වශයෙන් 67% ක් පැමිණෙන්නේ අනෙකුත් EU සාමාජික රටවලින්. 2008 මූල්‍ය අර්බුදය හේතුවෙන් ණය දුෂ්කරතා හේතුවෙන් රජය විසින් 2009 දෙසැම්බර් මාසයේදී හයිපෝ ඇල්පේ-ඇඩ්‍රියා-බැංකු ජාත්‍යන්තරය යුරෝ 1 කට මිලදී ගැනීමට හේතු වූ අතර එමඟින් බයර්න්එල්බී හි යුරෝ බිලියන 1.63 ක් අතුගා දැමීය. 2014 වන විට, HGAA තත්ත්වය විසඳී නොතිබූ අතර, එහි අසාර්ථකත්වය 1931 ක්‍රෙඩිටන්ස්ටෝල්ට් සිදුවීමට සමාන වනු ඇතැයි චාන්සලර් වර්නර් ෆේමන් අනතුරු ඇඟවීය. ග්‍රීක ණය තත්ත්වය සැලකිය යුතු ලෙස නරක අතට හැරීම සහ ග්‍රීසිය කලින් පොරොන්දු වූ බදු ලැබීම් මට්ටම එකතු කිරීමට ඇති නොහැකියාව උපුටා දක්වමින් ඔස්ට්‍රියාව 2010 නොවැම්බර් 16 වන දින ග්‍රීසියට EU ඇපදීම සඳහා එහි දායකත්වයේ දෙසැම්බර් වාරිකය අත්හිටුවන බව සඳහන් කළේය. කොමියුනිස්ට්වාදයේ වැටීමෙන් පසු, ඔස්ට්‍රියානු සමාගම් නැගෙනහිර යුරෝපයේ තරමක් ක්‍රියාකාරී ක්‍රීඩකයින් සහ ඒකාබද්ධ කරන්නන් වී ඇත. 1995 සිට 2010 දක්වා කාලය තුළ, ඔස්ට්‍රියානු සමාගම්වල සහභාගීත්වයෙන් යුරෝ බිලියන 163 ක මුළු දන්නා වටිනාකමක් සහිත ඒකාබද්ධ කිරීම් සහ අත්පත් කර ගැනීම් 4,868 ක් ප්‍රකාශයට පත් කර ඇත. ඔස්ට්‍රියානු සමාගම්වල සහභාගීත්වයෙන් සිදු වූ විශාලතම ගනුදෙනු වූයේ: 2000 දී හයිපොවෙරීන්ස්බෑන්ක් විසින් යුරෝ බිලියන 7.8 කට බෑන්ක් ඔස්ට්‍රියාව අත්පත් කර ගැනීම, 2009 දී වොක්ස්වැගන් සමූහය විසින් යුරෝ බිලියන 3.6 කට පෝර්ෂේ හෝල්ඩින් සල්ස්බර්ග් අත්පත් කර ගැනීම, සහ 2005 දී එර්ස්ටේ සමූහය විසින් යුරෝ බිලියන 3.7 කට බන්කා කොමර්ෂියල් රොමානා අත්පත් කර ගැනීම. ඔස්ට්‍රියාවේ සංචාරක ව්‍යාපාරය එහි දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් 9% කට ආසන්න ප්‍රමාණයක් නියෝජනය කරයි. 2007 දී, ඔස්ට්‍රියාව ජාත්‍යන්තර සංචාරක ලැබීම් අතින් ලොව පුරා 9 වන ස්ථානයට පත් වූ අතර එය ඇමරිකානු ඩොලර් බිලියන 18.9 කි. ජාත්‍යන්තර සංචාරක පැමිණීම් අතින් ඔස්ට්‍රියාව සංචාරකයින් මිලියන 20.8 ක් සමඟ 12 වන ස්ථානයට පත්විය. යටිතල පහසුකම් සහ ස්වාභාවික සම්පත් 1972 දී පාර්ලිමේන්තුවේදී ඒකමතික ඡන්දයකින් පසුව, ඩැනියුබ් ගඟේ ස්වෙන්ටෙන්ඩෝෆ් හි විදුලිය නිපදවීම සඳහා න්‍යෂ්ටික බලාගාරයක් ඉදිකිරීම ආරම්භ කරන ලදී. කෙසේ වෙතත්, 1978 දී ජනමත විචාරණයකදී න්‍යෂ්ටික බලයට එරෙහිව ආසන්න වශයෙන් 50.5% ක්, පක්ෂව 49.5% ක් ඡන්දය දුන් අතර, පසුව පාර්ලිමේන්තුව ඒකමතිකව නීතියක් සම්මත කළේ න්‍යෂ්ටික බලාගාරය දැනටමත් අවසන් වී තිබුණද විදුලිය නිපදවීම සඳහා න්‍යෂ්ටික බලය භාවිතා කිරීම තහනම් කරමිනි. ඔස්ට්‍රියාව දැනට එහි විදුලියෙන් අඩකට වඩා ජල විදුලිය මගින් නිෂ්පාදනය කරයි. සුළං බලය, සූර්ය බලය සහ ජෛව ස්කන්ධය වැනි අනෙකුත් පුනර්ජනනීය බලශක්ති ප්‍රභවයන් සමඟ එක්ව, පුනර්ජනනීය බලශක්තියෙන් ලැබෙන විදුලිය සැපයුම සියයට 62.89 කි. බොහෝ යුරෝපීය රටවල් හා සසඳන විට, ඔස්ට්‍රියාව පාරිසරික වශයෙන් හොඳින් සපයා ඇත. එහි ජෛව ධාරිතාව (හෝ ජීව විද්‍යාත්මක ස්වාභාවික ප්‍රාග්ධනය) ලෝක සාමාන්‍යයට වඩා දෙගුණයකටත් වඩා වැඩිය: 2016 දී ඔස්ට්‍රියාවේ තම භූමිය තුළ එක් පුද්ගලයෙකුට ගෝලීය හෙක්ටයාර 3.8 ක් ජෛව ධාරිතාවක් තිබූ අතර, එය ලෝක සාමාන්‍ය පුද්ගලයෙකුට ගෝලීය හෙක්ටයාර 1.6 කි. ඊට වෙනස්ව, 2016 දී ඔවුන් ගෝලීය හෙක්ටයාර 6.0 ක ජෛව ධාරිතාවක් භාවිතා කළ අතර එය ඔස්ට්‍රියාවේ පාරිසරික පරිභෝජනයේ අඩිපාරට සමාන වේ. මෙයින් අදහස් කරන්නේ ඔස්ට්‍රියාවේ අඩංගු ප්‍රමාණයට වඩා ඔස්ට්‍රියානුවන් 60% ක් පමණ ජෛව ධාරිතාවක් භාවිතා කරන බවයි. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස, ඔස්ට්‍රියාව ජෛව ධාරිතා හිඟයක් පවත්වාගෙන යයි. ඔස්ට්‍රියාවේ දුම්රිය ප්‍රවාහනය ප්‍රධාන වශයෙන් සපයනු ලබන්නේ ජාතික ගුවන් සේවය වන ඔස්ට්‍රියානු ෆෙඩරල් දුම්රිය (Österreichische Bundesbahnen, ÖBB) විසිනි. එය බොහෝ මගී දුම්රිය පද්ධති සහ දිගු දුර දුම්රිය ක්‍රියාත්මක කරයි. ජන විකාශනය 2025 ජූලි මාසයේදී ඔස්ට්‍රියාවේ ජනගහනය 9,200,931 ක් ලෙස ස්ටැටිස්ටික් ඔස්ට්‍රියාව විසින් ඇස්තමේන්තු කරන ලදී. අගනුවර වන වියානාහි ජනගහනය මිලියන 2 ඉක්මවන අතර එය රටේ ජනගහනයෙන් හතරෙන් එකක් පමණ නියෝජනය කරයි. එය එහි සංස්කෘතික දීමනා සහ ඉහළ ජීවන තත්ත්වය සඳහා ප්‍රසිද්ධය. වියානා යනු රටේ විශාලතම නගරයයි. ග්‍රාස් ප්‍රමාණයෙන් දෙවන ස්ථානයේ සිටින අතර එහි වැසියන් 305,314 ක් සිටින අතර, පසුව ලින්ස් (213,557), සල්ස්බර්ග් (157,659), ඉන්ස්බෲක් (132,499) සහ ක්ලැගන්ෆර්ට් (105,256) වේ. අනෙකුත් සියලුම නගරවල ජනගහනය 100,000 ට වඩා අඩුය. ඔස්ට්‍රියාවේ සංඛ්‍යාලේඛනවලට අනුව, 2024 ආරම්භයේදී, ඔස්ට්‍රියාවේ විදේශික-උපන් පදිංචිකරුවන් මිලියන 1.8 ක් සිටි අතර එය මුළු ජනගහනයෙන් 22.3% ට අනුරූප වේ. විදේශීය උපන් සංක්‍රමණිකයන්ගෙන් පැවත එන්නන් 620,100 කට වඩා සිටිති. විදේශීය උපන් ජනගහනයේ විශාලතම කණ්ඩායම බොස්නියානු-ක්‍රොඒෂියානු-මොන්ටිනිග්‍රින්-සර්බියානු (BCMS) කතා කරන රටවලින් (ඔස්ට්‍රියාවේ මුළු ජනගහනයෙන් 5.1% ක් පමණ), ප්‍රධාන වශයෙන් බොස්නියා-හර්සගොවිනා භාෂාව කතා කරන රටවලින් වන අතර, එය විසින්ම දෙවන විශාලතම කණ්ඩායම වන ජර්මනියේ උපන් පුද්ගලයින් විසින් පමණක් අභිබවා යන අතර, පසුව තුර්කියේ සහ රුමේනියාවේ උපන් පුද්ගලයින් විසින් අනුගමනය කරනු ලැබේ. කැරින්තියන් ස්ලෝවේනියානුවන් වැනි නීත්‍යානුකූලව පිළිගත් ස්වදේශික ජර්මානු නොවන කතා කරන සුළුතරයන් පිරිසක් හෝ ආසන්න වශයෙන් 25,000 ක් වන රුමේනියානු ජනතාව සිටිති. 2023 දී මුළු සශ්‍රීකත්ව අනුපාතය (TFR) කාන්තාවකට උපත ලැබූ දරුවන් 1.32 ක් ලෙස ඇස්තමේන්තු කර ඇත, 2.1 ප්‍රතිස්ථාපන අනුපාතයට වඩා අඩුය, එය 1873 දී කාන්තාවකට උපත ලැබූ දරුවන් 4.83 ක ඉහළම අගයට වඩා සැලකිය යුතු ලෙස අඩුය. 2015 දී, උපත් වලින් 42.1% ක් අවිවාහක කාන්තාවන්ට විය. 2020 දී ඔස්ට්‍රියාව ලෝකයේ 14 වන වයස්ගතම ජනගහනය වූ අතර එහි සාමාන්‍ය වයස අවුරුදු 44.5 කි. 2024 දී ආයු අපේක්ෂාව අවුරුදු 82.3 ක් ලෙස ඇස්තමේන්තු කර ඇති අතර, එය ඔස්ට්‍රියාව EU සාමාන්‍යය වන අවුරුදු 81.7 ට වඩා ඉහළින් තබයි. 2024 දී, ඔස්ට්‍රියාවේ සංඛ්‍යාලේඛන ඇස්තමේන්තු කළේ 2080 වන විට ජනගහනය 10,179,834 දක්වා වර්ධනය වනු ඇති බවයි, ප්‍රධාන වශයෙන් සංක්‍රමණ හේතුවෙන් මෙය සිදු වේ. විශාලතම නගර භාෂාව 1920 ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 8 වන වගන්තිය මගින් නිශ්චිතව දක්වා ඇති පරිදි ඔස්ට්‍රියාවේ නිල භාෂාව ජර්මානු වේ. ඔස්ට්‍රියාවේ සහ ඉතාලි දකුණු ටිරෝල් කලාපයේ ජර්මානු භාෂාවේ ලිඛිත ස්වරූපය ඔස්ට්‍රියානු ජර්මානු හෝ සරලව ඔස්ට්‍රියානු, සම්මත උසස් ජර්මානු ප්‍රභේදයකි; අධ්‍යාපන, විද්‍යා හා පර්යේෂණ අමාත්‍යාංශය විසින් ඔස්ටෙරෙයිචිෂෙස් වෝටර්බුච් ප්‍රකාශයට පත් කළ 1951 සිට එය ඔස්ට්‍රියාවේ ප්‍රමිතිගත කර ඇත. කෙසේ වෙතත්, මෙම සම්මත ආකෘතිය ප්‍රධාන වශයෙන් අධ්‍යාපනයේ සහ රජයේ ප්‍රකාශන, නිවේදන සහ වෙබ් අඩවි සඳහා භාවිතා වේ; ඔස්ට්‍රියාවේ තථ්‍ය පොදු කථන භාෂා වන්නේ පාසල්වල උගන්වන ඔස්ට්‍රියානු ජර්මානු නොව බැවේරියානු සහ ඇලමනික් උපභාෂා ය. මේවා අන්‍යෝන්‍ය වශයෙන් තේරුම් ගත හැකි ඉහළ ජර්මානු දේශීය භාෂා දෙකක් හෝ උපභාෂා එකතුවක් වන අතර ඒවා එකිනෙකා විසින් මෙන්ම ඔස්ට්‍රියානු නොවන ජර්මානු උපභාෂා කතා කරන්නන් විසින් විවිධ දුෂ්කරතා මට්ටම් සමඟ තේරුම් ගනු ලැබේ. සමස්තයක් ලෙස ගත් කල, ජර්මානු භාෂා හෝ උපභාෂා ජනගහනයෙන් 88.6% ක් විසින් ස්වදේශීය වශයෙන් කතා කරනු ලබන අතර, එයට ඔස්ට්‍රියාවේ වෙසෙන 2.5% ජර්මානු-උපත ලැබූ පුරවැසියන් ඇතුළත් වන අතර, පසුව තුර්කි (2.28%), සර්බියානු (2.21%), ක්‍රොඒෂියානු (1.63%), ඉංග්‍රීසි (0.73%), හංගේරියානු (0.51%), බොස්නියානු (0.43%), පෝලන්ත (0.35%), ඇල්බේනියානු (0.35%), ස්ලෝවේනියානු (0.31%), චෙක් (0.22%), අරාබි (0.22%) සහ රුමේනියානු (0.21%) ඇතුළත් වේ. ඔස්ට්‍රියානු ෆෙඩරල් රාජ්‍යය වන කැරින්ටියා සැලකිය යුතු ස්වදේශික ස්ලෝවේනියානු භාෂාව කතා කරන සුළුතරයකට නිවහන වන අතර, නැගෙනහිරින් පිහිටි ෆෙඩරල් රාජ්‍යය වන බර්ගන්ලන්තයේ (කලින් ඔස්ට්‍රියා-හංගේරියාවේ හංගේරියානු කොටසේ කොටසක්) සැලකිය යුතු හංගේරියානු සහ ක්‍රොඒෂියානු භාෂාව කතා කරන සුළුතරයන් සිටිති. බර්ගන්ලන්ත කැරින්ටියා සහ බර්ගන්ලන්තයේ සමහර ප්‍රදේශවල ජර්මානු භාෂාවට අමතරව ක්‍රොඒෂියානු, හංගේරියානු සහ ස්ලෝවේනියානු ද නිල භාෂා ලෙස පිළිගැනේ. ස්ටැටිස්ටික් ඔස්ට්‍රියාව විසින් ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද සංගණන තොරතුරු වලට අනුව, 2001 දී ඔස්ට්‍රියාවේ ජීවත් වූ මුළු විදේශීය ජාතිකයන් 710,926 ක් සිටියහ. මෙයින් විශාලතම අය වූයේ පැරණි යුගෝස්ලාවියාවේ විදේශ ජාතිකයන් 283,334 ක් (ඔවුන්ගෙන් 135,336 ක් සර්බියානු භාෂාව කතා කළහ; 105,487 ක් ක්‍රොඒෂියානු; 31,591 ක් බොස්නියානු - එනම්, ඔස්ට්‍රියානු පදිංචි ස්වදේශික කථිකයන් 272,414 ක්, ඊට අමතරව ස්ලෝවේනියානු 6,902 ක් සහ මැසිඩෝනියානු කථිකයන් 4,018 ක්). ජනවාර්ගික කණ්ඩායම් ඔස්ට්‍රියානුවන්ගේ ප්‍රමුඛ ඓතිහාසික ජනවාර්ගිකත්වය ජර්මානු කතා කරන අතර, එය අසල්වැසි රටවල් වන ජර්මනිය, ලීච්ටන්ස්ටයින් සහ ජර්මානු කතා කරන ස්විට්සර්ලන්තයේ ජනතාවට සමීපව සම්බන්ධ වේ. එම ඔස්ට්‍රියානු ජනවාර්ගිකත්වය අද නැගෙනහිර යුරෝපයේ සහ පැරණි බහු-වාර්ගික හැබ්ස්බර්ග් අධිරාජ්‍යයේ අගනුවර ලෙස එහි පිහිටීම සහ භූමිකාව හරහා ඔස්ට්‍රියාවේ නැගෙනහිර සහ දකුණේ, විශේෂයෙන් වියානාහි ජර්මානු කතා නොකරන ජනගහනය සමඟ සැලකිය යුතු අභිසාරීතාවයක් ඇත. මෙය ඔස්ට්‍රියානුවන්ගේ නිල වශයෙන් පිළිගත් ජර්මානු කතා නොකරන ආදිවාසී ජනගහනයෙන් පිළිබිඹු වේ. ඔස්ට්‍රියානු ෆෙඩරල් රාජ්‍යයක් වන කැරින්ටියා (කැරින්ටියානු ස්ලෝවේනියානුවන්) හි ඇස්තමේන්තුගත ස්ලෝවේනියානුවන් 13,000 සිට 40,000 දක්වා මෙන්ම ක්‍රොඒෂියානුවන් (30,000 ක් පමණ) සහ බර්ගන්ලන්තයේ හංගේරියානුවන් සුළුතරයක් ලෙස පිළිගෙන ඇති අතර 1955 ඔස්ට්‍රියානු රාජ්‍ය ගිවිසුම (ස්ටාට්ස්වර්ට්‍රැග්) අනුව විශේෂ අයිතිවාසිකම් ලබා ඇත. 1994 සිට රොමේනියානු ජනතාව සහ සින්ටි ඔස්ට්‍රියාවේ නිල වශයෙන් පිළිගත් ජනවාර්ගික සුළුතරයක් වී ඇත. ඔස්ට්‍රියානු නොවන සම්භවයක් ඇති ඔස්ට්‍රියාවේ ජනතාව, බොහෝ දෙනෙක් අවට රටවලින්, විශේෂයෙන් පැරණි නැගෙනහිර බ්ලොක් ජාතීන්ගෙන් පැමිණෙති. ආගන්තුක සේවකයින් (ගැස්ටාර්බයිටර්) සහ ඔවුන්ගේ පරම්පරාවන් මෙන්ම යුගෝස්ලාවියානු යුද්ධ සහ අනෙකුත් ගැටුම් වලින් පැමිණි සරණාගතයින් ද ඔස්ට්‍රියාවේ වැදගත් සුළුතර කණ්ඩායමක් සාදයි. ඔස්ට්‍රියාවේ විශාලතම තනි සංක්‍රමණික කණ්ඩායම ජර්මානුවන් වන අතර, සාමූහිකව පැරණි ජුගෝස්ලාවියානු රටවල පුද්ගලයින් විසින් පමණක් අභිබවා යයි. පැරණි ජුගෝස්ලාවියානු රටවල උපත ලැබූ විශාලතම ජන කණ්ඩායම බොස්නියාව සහ හර්සගොවිනාවේ අයයි. ඊළඟ විශාලතම කණ්ඩායම තුර්කියේ උපන් අයයි. තුර්කියේ ජනතාව සමීපව අනුගමනය කරන්නේ සර්බියාවේ ජනතාවයි. සර්බියානුවන් ඔස්ට්‍රියාවේ විශාලතම ජනවාර්ගික කණ්ඩායම් වලින් එකක් වන අතර එහි ජනගහනය 300,000 ක් පමණ වේ. ඓතිහාසිකව, වොජ්වෝඩිනා අධිරාජ්‍ය පාලනය යටතේ පැවති ඔස්ට්‍රෝ-හංගේරියානු අධිරාජ්‍යය පැවති සමයේදී සර්බියානු සංක්‍රමණිකයන් ඔස්ට්‍රියාවට සංක්‍රමණය විය. දෙවන ලෝක යුද්ධයෙන් පසු සර්බියානුවන් සංඛ්‍යාව නැවතත් පුළුල් වූ අතර අද ප්‍රජාව ඉතා විශාලය. ඔස්ට්‍රියානු සර්බියානු සංගමය 1936 දී ආරම්භ කරන ලදී. අද වන විට ඔස්ට්‍රියාවේ සර්බියානුවන් ප්‍රධාන වශයෙන් වියානා, සැල්ස්බර්ග් සහ ග්‍රාස් හි දක්නට ලැබේ. ආගම ඔස්ට්‍රියාව ඓතිහාසිකව හැබ්ස්බර්ග් රාජාණ්ඩුවේ කේන්ද්‍රස්ථානය ලෙස දැඩි කතෝලික රටක් වූ අතර එය කතෝලික ධර්මයට පක්ෂපාතී විය. 1517 දී ආරම්භ වූ රෙපරමාදු ප්‍රතිසංස්කරණය යුරෝපය පුරා ව්‍යාප්ත වීමත් සමඟ 16 වන සියවසේදී බොහෝ ඔස්ට්‍රියානුවන් වෙනත් නිකායන් (විශේෂයෙන් ලුතරන්වාදය) වෙත හැරුනද, හැබ්ස්බර්ග්වරු 1527 තරම් මුල් භාගයේදී ප්‍රති-ප්‍රතිසංස්කරණ පියවර ක්‍රියාත්මක කළ අතර ඔස්ට්‍රියානු එවැන්ජලිස්තවාදය දැඩි ලෙස මර්දනය කළහ; ඔස්ට්‍රියානුවන්ගෙන් සුළුතරයක් පමණක් රෙපරමාදු භක්තිකයන් ලෙස රැඳී සිටියහ. අවම වශයෙන් 1970 ගණන්වල සිට, හැබ්ස්බර්ග් රාජාණ්ඩුව බිඳ වැටීමෙන් සහ ඔස්ට්‍රියාව ෆෙඩරල් ජනරජයක් බවට පරිවර්තනය වීමෙන් දශක කිහිපයකට පසු, ක්‍රිස්තියානි ධර්මයේ අඛණ්ඩ පරිහානියක් (ඕතඩොක්ස් පල්ලි හැර) සහ අනෙකුත් ආගම්වල ව්‍යාප්තියක් සිදුවී ඇති අතර, මෙම ක්‍රියාවලිය වියානාහි විශේෂයෙන් ප්‍රකාශ වී ඇති අතර, එහි විශාල විදේශීය සහ සංක්‍රමණික ජනගහනයක් ඇත. 2001 දී, ඔස්ට්‍රියාවේ ජනගහනයෙන් 74% ක් පමණ කතෝලිකයන් ලෙස ලියාපදිංචි වී ඇති අතර, 5% ක් පමණ තමන් රෙපරමාදු භක්තිකයන් ලෙස සැලකූහ. කතෝලික සහ රෙපරමාදු යන දෙඅංශයෙන්ම ඔස්ට්‍රියානු ක්‍රිස්තියානීන් ඔවුන්ගේ පල්ලිවලට අනිවාර්ය සාමාජික ගාස්තුවක් (ආදායමෙන් ගණනය කරනු ලැබේ - 1% ක් පමණ) ගෙවීමට බැඳී සිටී; මෙම ගෙවීම Kirchenbeitrag ("පල්ලි දායකත්වය") ලෙස හැඳින්වේ. 20 වන සියවසේ දෙවන භාගයේ සිට, අනුගාමිකයින් සහ පල්ලි යන්නන් සංඛ්‍යාව අඩු වී ඇත. 2023 සඳහා දත්ත කතෝලික පල්ලියේ සාමාජිකයින් 4,638,000 ක් හෝ මුළු ඔස්ට්‍රියානු ජනගහනයෙන් 50% ක් පමණ ලැයිස්තුගත කර ඇත, නමුත් ඉරිදා පල්ලියට පැමිණීම 347,000 ක් හෝ මුළු ඔස්ට්‍රියානු ජනගහනයෙන් 3.7% ක් පමණි. මීට අමතරව, 2001 සහ 2016 අතර ලුතරන් පල්ලියේ අනුගාමිකයන් 74,421 ක පාඩුවක් වාර්තා විය. 2001 සංගණනයෙන් වාර්තා වූයේ ජනගහනයෙන් 12% ක් පමණ තමන් ආගමක් නොමැති බව ප්‍රකාශ කළ බවයි; පල්ලියේ තොරතුරු වලට අනුව, මෙම කොටස 2015 වන විට 20% දක්වා වර්ධනය වී ඇත සහ 2021 දී 22.4% (පුද්ගලයින් 1,997,700) දක්වා තවදුරටත් වැඩි විය. ඉතිරි ජනගහනයෙන්, 2001 දී 340,000 ක් පමණ විවිධ මුස්ලිම් ප්‍රජාවන්හි සාමාජිකයින් ලෙස ලියාපදිංචි වී ඇති අතර, ඔවුන් ප්‍රධාන වශයෙන් තුර්කිය, බොස්නියා-හර්සගොවිනා සහ කොසෝවෝ වලින් ආරම්භ විය; 2016 දක්වා වසර පහළොව තුළ මුස්ලිම්වරුන්ගේ සංඛ්‍යාව දෙගුණ වී 700,000 දක්වා වැඩි විය, සහ 2021 දී 745,600 දක්වා ළඟා විය. 2021 දී, ඔස්ට්‍රියාවේ තවත් පදිංචිකරුවන් 436,700 ක් (බොහෝ විට සර්බියානුවන්) නැගෙනහිර ඕතඩොක්ස් පල්ලිවල සාමාජිකයන් වූ අතර, 26,600 ක් බෞද්ධයන් වූ අතර, 10,100 ක් හින්දු භක්තිකයන් වූ අතර, 21,800 ක් පමණ ක්‍රියාකාරී යෙහෝවාගේ සාක්ෂිකරුවන් වූ අතර, 5,400 ක් යුදෙව්වන් විය. 2010 යුරෝබැරෝමීටරයට අනුව, ඔස්ට්‍රියානු පුරවැසියන්ගෙන් 44% ක් "දෙවියෙකු සිටින බව විශ්වාස කරති"; 38% ක් "යම් ආකාරයක ආත්මයක් හෝ ජීව බලයක් ඇති බව විශ්වාස කරති"; සහ 12% ක් "කිසිම ආකාරයක ආත්මයක්, දෙවියන් හෝ ජීව බලයක් ඇති බව විශ්වාස නොකරති". අධ්‍යාපනය ඔස්ට්‍රියාවේ අධ්‍යාපනය ෆෙඩරල් පාලනය යටතේ අධ්‍යාපන, විද්‍යා හා පර්යේෂණ අමාත්‍යාංශය විසින් පාලනය කරනු ලබන අතර පරිපාලනය තනි රාජ්‍යයන් විසින් හසුරුවනු ලැබේ. සාමාන්‍යයෙන් වයස අවුරුදු හයේ සිට පහළොව දක්වා අවුරුදු නවයක් සඳහා පාසල් පැමිණීම අනිවාර්ය වේ. වයස අවුරුදු තුනේ සිට හය දක්වා ළමුන් සඳහා ළදරු පාසල ලබා ගත හැකි අතර, අනිවාර්ය පැමිණීම පහේ සිට ආරම්භ වේ. මෙම වයස් කාණ්ඩය සඳහා රට පුරා අර්ධකාලීන දිවා සුරැකුම් නොමිලේ වන අතර, වියානා සහ බර්ගන්ලන්ඩ් නොමිලේ දිවා සුරැකුම් ලබා දෙයි. 2018 වන විට, තුනේ සිට පහ දක්වා ළමුන්ගෙන් 90% ක් පමණ මුල් ළමාවිය අධ්‍යාපනයට සහභාගී විය. වොක්ස්චුල හෝ ග්‍රන්ඩ්ෂූල් වයස අවුරුදු හයේදී ආරම්භ වන අතර සාමාන්‍ය පන්ති ප්‍රමාණය සිසුන් 18 කි. ද්විතීයික අධ්‍යාපනය විවිධ මාර්ගවලට බෙදා ඇත: වෘත්තීය පුහුණුව කෙරෙහි අවධානය යොමු කරන මිටෙල්ස්චූල් සහ මතුරා විභාගය හරහා සිසුන් විශ්ව විද්‍යාලයට සූදානම් කරන අධ්‍යයන ද්විතීයික පාසලක් වන ඇල්ගෙමයින්බිල්ඩෙන්ඩේ හෝහෙරේ ස්චූල්. වයස අවුරුදු 10 දී, සිසුන්, දෙමාපියන් සහ ගුරුවරුන් දරුවාගේ හැකියාවන් සහ රුචිකත්වයන් මත පදනම්ව වඩාත් සුදුසු මාර්ගය තීරණය කරයි. න්‍යායාත්මක ඉගෙනීම ප්‍රායෝගික පුහුණුව සමඟ ඒකාබද්ධ කරන ද්විත්ව අධ්‍යාපන ක්‍රමය සඳහා ඔස්ට්‍රියාව ද ප්‍රසිද්ධය; 2021 දී, ද්විතීයික මට්ටමේ II සිසුන්ගෙන් 34.1% ක් මෙම ක්‍රමයට සහභාගී විය. 2021 දී ඔස්ට්‍රියාව අධ්‍යාපනය සඳහා එහි දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් 4.9% ක් වෙන් කළ අතර, එක් සිසුවෙකු සඳහා සාමාන්‍යයෙන් ඇමරිකානු ඩොලර් 16,734 ක් වැය වේ. රජයේ පාසල්වල ජර්මානු ප්‍රවීණතාවය අත්‍යවශ්‍ය වන අතර, ඇතුළත් වූ පසු MIKA-D පරීක්ෂණය භාවිතයෙන් දරුවන්ගේ භාෂා කුසලතා තක්සේරු කරනු ලැබේ. අමතර සහාය අවශ්‍ය සිසුන්ට අධ්‍යාපන පද්ධතියට ඒකාබද්ධ වීමට පහසුකම් සැලසීම සඳහා ඉලක්කගත භාෂා සහාය ලැබේ. සෞඛ්‍යය ඔස්ට්‍රියාව 0.9 සෞඛ්‍ය දර්ශකයක් සහ අවුරුදු 81 ක ආයු අපේක්ෂාවක් ඇතත්, සෞඛ්‍යය සම්බන්ධයෙන් ඔස්ට්‍රියාව තවමත් බොහෝ ගැටලුවලට මුහුණ දෙයි, එක් උදාහරණයක් නම් ඔස්ට්‍රියානුවන් 5 දෙනෙකුගෙන් 2 දෙනෙකු නිදන්ගත රෝගයකින් පෙළෙන බවයි. පිළිකා රට තුළ විශාල ගැටලුවක් වන අතර, 2019 දී මෙම තත්ත්වයෙන් පුද්ගලයින් 21,500 ක් පමණ මිය ගිය අතර, පිළිකා මරණ සඳහා ප්‍රධාන හේතුව ලෙස පෙනහළු පිළිකා තිබීම, රටේ ජනගහනයේ අවදානම් සාධක කිහිපයකට සම්බන්ධ වී ඇති බැවින්, රටේ මරණවලින් 40% ක් දුම්පානය, ආහාර අවදානම්, මත්පැන්, අඩු ශාරීරික ක්‍රියාකාරකම් සහ වායු දූෂණය නිසා සිදුවන බව ඇස්තමේන්තු කර ඇත. EU හි වඩාත්ම මිල අධික සෞඛ්‍ය සේවාවන්ගෙන් එකක් ඔස්ට්‍රියාවේ පිහිටා ඇත. 2019 දී, ඒක පුද්ගල සෞඛ්‍ය වියදම් EU හි තුන්වන ස්ථානයට පත්විය. සෞඛ්‍යයට අදාළ සාක්කුවෙන් පිටත වියදම් EU සාමාන්‍යයට වඩා වැඩිය. වෛද්‍ය නිලධාරීන් ජනගහනයෙන් 1,000 කට වෛද්‍යවරුන් 5.2 ක් සිටින ඔස්ට්‍රියාව, OECD රටවල ඉහළම වෛද්‍ය ඝනත්වය ඇති රටකි. සමස්තයක් වශයෙන්, රට තුළ රෝහල් 271 ක් ඇති අතර එහි මුළු වෛද්‍යවරුන් 45,596 ක් (2017 දත්ත) සිටින අතර, ඉන් 54% ක් පමණ රෝහල්වල සේවය කරයි (එසේම හෝ ප්‍රධාන වශයෙන්). EU හි දෙවන ඉහළම වෛද්‍ය අනුපාතය ඔස්ට්‍රියාව සතුව තිබුණද, වෛද්‍යවරුන්ගෙන් විශාල කොටසක් නිවර්තන කලාපයේ සිට විශ්‍රාම යන වයස දක්වා (අවුරුදු 55 සහ ඊට වැඩි) වන අතර, එම නිසා COVID-19 ආසාදන නිදර්ශකයක දරුණු තත්වයන් වර්ධනය වීමේ වැඩි අවදානමක් ඇත. ඔස්ට්‍රියාවේ හෙදියන් සංඛ්‍යාව මෑත වසරවලදී සුදුසුකම් පිළිබඳ අර්ථ දැක්වීම් සහ රට හරහා සංසන්දනය කිරීමේදී ඔවුන්ගේ අර්ථ නිරූපණය සම්බන්ධයෙන් විවාදයට භාජනය වී ඇත. 2018 දී නව අනිවාර්ය සෞඛ්‍ය වෘත්තීය ලේඛනයක් පිහිටුවන ලදී. කෙසේ වෙතත්, 2020 මුල් භාගයේදී COVID-19 වසංගතය අවසන් වීම හේතුවෙන්, අනිවාර්ය ලියාපදිංචිය අත්හිටුවා ඇත. මෙයින් ගම්‍ය වන්නේ 2022 වසන්තයේ අග භාගය වන විට වසංගතය අවසන් වන තෙක් දිගුකාලීන අධිකාරීත්වයේ වෘත්තීය ක්‍රියාකාරකම් ලියාපදිංචියකින් තොරව කළ හැකි බවයි (වසංගතයකින් තොරව සංක්‍රාන්තිය තවමත් අර්ථ දක්වා නොමැත). සංස්කෘතිය සංගීතය යුරෝපීය බලවතෙකු ලෙස ඔස්ට්‍රියාවේ අතීතය සහ එහි සංස්කෘතික පරිසරය විවිධ කලා ආකාර සඳහා පුළුල් දායකත්වයක් ජනනය කළේය, විශේෂයෙන් සංගීතය ඇතුළුව. ජෝසප් හේඩ්න්, මයිකල් හේඩ්න්, ෆ්‍රාන්ස් ලිස්ට්, ෆ්‍රාන්ස් ෂුබට්, ඇන්ටන් බෲක්නර්, ජොහාන් ස්ට්‍රෝස් ජ්‍යෙෂ්ඨ සහ ජොහාන් ස්ට්‍රෝස් ජූනියර් වැනි බොහෝ ප්‍රසිද්ධ රචකයින්ගේ මෙන්ම දෙවන වියානා පාසලේ සාමාජිකයින් වන ආර්නෝල්ඩ් ෂෝන්බර්ග්, ඇන්ටන් වෙබර්න්, සහ ඇල්බන් බර්ග් වැනි අයගේ උපන් ස්ථානය ඔස්ට්‍රියාව විය. වුල්ෆ්ගැන්ග් ඇමඩියස් මොසාර්ට් උපත ලැබුවේ එවකට ශුද්ධ රෝම අධිරාජ්‍යයේ ස්වාධීන පල්ලියේ ප්‍රධානත්වයක් වූ සල්ස්බර්ග් හි වන අතර එය පසුව ඔස්ට්‍රියාවේ කොටසක් බවට පත් වූ අතර මොසාර්ට්ගේ වෘත්තීය ජීවිතයෙන් වැඩි කාලයක් ගත කළේ වියානාහි ය. වියානා දිගු කලක් සංගීත නවෝත්පාදනයේ වැදගත් මධ්‍යස්ථානයක් විය. හැබ්ස්බර්ග්වරුන්ගේ අනුග්‍රහය හේතුවෙන් 18 වන සහ 19 වන සියවස්වල රචකයින් නගරයට ආකර්ෂණය වූ අතර වියානා සම්භාව්‍ය සංගීතයේ යුරෝපීය අගනුවර බවට පත් කළේය. බැරොක් යුගයේදී, ස්ලාවික් සහ හංගේරියානු ජන ස්වරූප ඔස්ට්‍රියානු සංගීතයට බලපෑම් කළේය. 16 වන සියවසේ මුල් භාගයේදී සංස්කෘතික මධ්‍යස්ථානයක් ලෙස වියානාවේ තත්ත්වය ආරම්භ වූ අතර එය වීණාව ඇතුළු උපකරණ වටා අවධානය යොමු විය. ලුඩ්විග් වැන් බීතෝවන් ඔහුගේ ජීවිතයේ වැඩි කාලයක් වියානාහි ගත කළේය. මොසාර්ට්ට ආරෝපණය කරන ලද ඔස්ට්‍රියාවේ වත්මන් ජාතික ගීය, දෙවන ලෝක යුද්ධයෙන් පසු සාම්ප්‍රදායික ඔස්ට්‍රියානු ගීය වෙනුවට ජෝසප් හේඩ්න් විසින් තෝරා ගන්නා ලදී. ඔස්ට්‍රියානු හර්බට් වොන් කරජන් වසර 35 ක් බර්ලින් ෆිල්හාර්මොනික් හි ප්‍රධාන කොන්දොස්තර විය. ඔහු සාමාන්‍යයෙන් 20 වන සියවසේ ශ්‍රේෂ්ඨතම කොන්දොස්තරවරයෙකු ලෙස සලකනු ලබන අතර, ඔහු 1960 ගණන්වල සිට ඔහුගේ මරණය දක්වා යුරෝපීය සම්භාව්‍ය සංගීතයේ ප්‍රමුඛ චරිතයක් විය. විද්‍යාව සහ දර්ශනය ඔස්ට්‍රියාව ජාත්‍යන්තර කීර්තියක් ඇති බොහෝ විද්‍යාඥයින්ගේ තොටිල්ල විය. ඔවුන් අතර 19 වන සියවසේ ප්‍රමුඛ විද්‍යාඥයින් වන ලුඩ්විග් බෝල්ට්ස්මන්, අර්නස්ට් මැක්, වික්ටර් ෆ්‍රාන්ස් හෙස් සහ ක්‍රිස්ටියන් ඩොප්ලර් ද වෙති. 20 වන සියවසේදී, න්‍යෂ්ටික පර්යේෂණ සහ ක්වොන්ටම් යාන්ත්‍ර විද්‍යාව සඳහා ලයිස් මීට්නර්, අර්වින් ෂ්‍රෝඩින්ගර් සහ වුල්ෆ්ගැන්ග් පෝලි විසින් 1920 සහ 1930 ගණන් වලදී මෙම ප්‍රදේශවල සංවර්ධනයට ප්‍රධාන විය. වර්තමාන ප්‍රමුඛ ක්වොන්ටම් භෞතික විද්‍යාඥයින් වන්නේ ක්වොන්ටම් දෘෂ්ටි විද්‍යාවේ සහ ක්වොන්ටම් තොරතුරු වල වැදගත් වර්ධනයන් සඳහා ප්‍රසිද්ධ ඇන්ටන් සයිලින්ගර් සහ පීටර් සොලර් ය. භෞතික විද්‍යාඥයින්ට අමතරව, ඔස්ට්‍රියාව 20 වන සියවසේ වඩාත්ම කැපී පෙනෙන දාර්ශනිකයන් දෙදෙනෙකු වන ලුඩ්විග් විට්ගන්ස්ටයින් සහ කාල් පොපර්ගේ උපන් ස්ථානය විය. ඔවුන්ට අමතරව, ජීව විද්‍යාඥයින් වන ග්‍රෙගර් මෙන්ඩෙල් සහ කොන්රාඩ් ලොරෙන්ස් මෙන්ම ගණිතඥ කර්ට් ගොඩෙල් සහ ෆර්ඩිනන්ඩ් පෝර්ෂේ සහ සීග්ෆ්‍රයිඩ් මාකස් වැනි ඉංජිනේරුවන් ඔස්ට්‍රියානුවන් විය. බර්තා වොන් සට්නර් නොබෙල් සාම ත්‍යාගය ලැබූ පළමු කාන්තාව සහ පළමු ඔස්ට්‍රියානු සම්මානලාභියා බවට පත්විය. ඔස්ට්‍රියානු විද්‍යාවේ අවධානය සැමවිටම වෛද්‍ය විද්‍යාව සහ මනෝවිද්‍යාව වන අතර, මධ්‍යතන යුගයේ පැරසෙල්සස් සමඟ ආරම්භ විය. තියඩෝර් බිල්රොත්, ක්ලෙමන්ස් වොන් පිර්කට් සහ ඇන්ටන් වොන් අයිසෙල්ස්බර්ග් වැනි කීර්තිමත් වෛද්‍යවරු 19 වන සියවසේ වියානා වෛද්‍ය විද්‍යාලයේ ජයග්‍රහණ මත ගොඩනගා ඇත. මනෝ විශ්ලේෂණයේ නිර්මාතෘ සිග්මන්ඩ් ෆ්‍රොයිඩ්, පුද්ගල මනෝවිද්‍යාවේ නිර්මාතෘ ඇල්ෆ්‍රඩ් ඇඩ්ලර්, මනෝ විද්‍යාඥයින් පෝල් වොට්ස්ලාවික් සහ හාන්ස් ඇස්පර්ගර් සහ මනෝචිකිත්සක වික්ටර් ෆ්‍රෑන්ක්ල් යන අයගේ නිවහන ඔස්ට්‍රියාව විය. 2024 දී ගෝලීය නවෝත්පාදන දර්ශකයේ ඔස්ට්‍රියාව 17 වන ස්ථානයට පත්විය, නමුත් GII 2025 ට අනුව එය 19 වන ස්ථානයට පහත වැටුණි. ආර්ථික න්‍යාය සඳහා ප්‍රධාන තරඟකාරී දිශාවන්ගෙන් එකක් ලෙස කැපී පෙනෙන ඔස්ට්‍රියානු ආර්ථික විද්‍යා පාසල, ඔස්ට්‍රියානු ආර්ථික විද්‍යාඥයින් වන කාල් මෙන්ගර්, ජෝසප් ෂුම්පීටර්, ඉයුජන් වොන් බෝම්-බවර්ක්, ලුඩ්විග් වොන් මයිසස් සහ ෆ්‍රෙඩ්රික් හයෙක් සමඟ සම්බන්ධ වේ. අනෙකුත් කැපී පෙනෙන ඔස්ට්‍රියානු-උපත ලැබූ සංක්‍රමණිකයින් අතර ආර්ථික මානව විද්‍යාඥ කාල් පෝල් පොලානි, කළමනාකරණ චින්තක පීටර් ඩ්‍රකර්, සමාජ විද්‍යාඥ පෝල් ෆීලික්ස් ලාසර්ස්ෆෙල්ඩ් සහ විද්‍යාඥ ශ්‍රීමත් ගුස්ටාව් නොසාල් ඇතුළත් වේ. ආහාර පාන වර්ග ඔස්ට්‍රියාවේ ආහාර පිසීම ඔස්ට්‍රෝ-හංගේරියානු අධිරාජ්‍යයෙන් ලබාගෙන ඇත. ඔස්ට්‍රියානු ආහාර පිසීම ප්‍රධාන වශයෙන් සියවස් ගණනාවක් පුරා බෙදා හරින ලද රාජකීය-කුයිසීන් ("හොෆ්කුචේ") සම්ප්‍රදායයි. එය හරක් මස් සහ ඌරු මස් වල හොඳින් සමතුලිත වෙනස්කම් සහ එළවළු වල අසංඛ්‍යාත වෙනස්කම් සඳහා ප්‍රසිද්ධය. සැචර්ටෝර්ට්, සාමාන්‍යයෙන් ඇප්රිකොට් ජෑම් හෝ කස්ටඩ් වලින් පුරවන ලද ඩෝනට්ස් වන "ක්‍රැප්ෆෙන්" සහ ඇපල් වලින් පුරවන ලද "ඇප්ෆෙල්ස්ට්‍රඩෙල්" වැනි "ස්ට්‍රඩෙල්", "ටොප්ෆෙන්" ලෙස හඳුන්වන චීස් කිරි වර්ගයකින් පුරවන ලද "ටොප්ෆෙන්ස්ට්‍රඩෙල්" සහ "මිලිරාම්ස්ට්‍රඩෙල්" (කිරි-ක්‍රීම් ස්ට්‍රඩෙල්) වැනි විශේෂිත ප්‍රණීත ආහාර නිර්මාණය කළ බේකරි වල "මෙහෙල්ස්පයිසන්" සම්ප්‍රදාය ද ඇත. දේශීය කලාපීය සම්ප්‍රදායන්ට අමතරව, ආහාර සඳහා හංගේරියානු, චෙක්, පෝලන්ත, යුදෙව්, ඉතාලි, බෝල්කන් සහ ප්‍රංශ ආහාර වර්ග බලපා ඇති අතර, ඒවායින් කෑම වර්ග සහ ආහාර පිළියෙල කිරීමේ ක්‍රම දෙකම බොහෝ විට ණයට ගෙන ඇත. එබැවින් ඔස්ට්‍රියානු ආහාර යුරෝපයේ වඩාත්ම බහු සංස්කෘතික හා අන්තර් සංස්කෘතික එකකි. සාමාන්‍ය ඔස්ට්‍රියානු කෑම අතරට වීනර් ෂ්නිට්සෙල්, ෂ්වෙයින්ස්බ්‍රේටන්, කයිසර්ෂ්මරන්, ක්නෝඩෙල්, සැචර්ටෝර්ට් සහ ටැෆෙල්ස්පිට්ස් ඇතුළත් වේ. කාර්න්ට්නර් කස්නුඩෙල්න් ද ඇත, ඒවා ටොප්ෆෙන්, අර්තාපල්, ඖෂධ පැළෑටි සහ ගම්මිරිස්වලින් පිරුණු පිටි ගුලියකින් සාදන ලද අතර ඒවා තම්බා බටර් සෝස් සමඟ පිළිගන්වනු ලැබේ. කස්නුඩෙල්න් සාම්ප්‍රදායිකව සලාදයක් සමඟ පිළිගන්වනු ලැබේ. අයර්ෂ්වාමර්ල් කෑම ද ජනප්‍රියයි. සීනි බ්ලොක් ඩිස්පෙන්සර් පෙස් ඔස්ට්‍රියාවේ මෙන්ම මැනර්ෂ්නිටන් හි ද සොයා ගන්නා ලදී. ඔස්ට්‍රියාව එහි මොසාර්ට්කුගල්න් සහ එහි කෝපි සම්ප්‍රදාය සඳහා ද ප්‍රසිද්ධය. වසරකට කිලෝග්‍රෑම් 8 කට වඩා වැඩි ප්‍රමාණයක් සමඟ එය ලොව පුරා හයවන ඉහළම ඒක පුද්ගල කෝපි පරිභෝජනය ඇත. බියර් ලීටර් 0.2 (පෆිෆ්), ලීටර් 0.3 (සීඩෙල්, ක්ලයින්ස් බියර් හෝ ග්ලාස් බියර්) සහ ලීටර් 0.5 (කෲගර්ල් හෝ ග්‍රෝස් බියර් හෝ හල්බේ) මිනුම් වලින් අලෙවි කෙරේ. උත්සවවලදී බැවේරියානු විලාසිතාවේ ලීටර් එකක මාස් සහ ලීටර් දෙකක ඩොපල්මාස් ද බෙදා හරිනු ලැබේ. වඩාත් ජනප්‍රිය බියර් වර්ග වන්නේ ලාගර් (ඔස්ට්‍රියාවේ මාර්සන් ලෙස හැඳින්වේ), ස්වභාවිකව පෙන සහිත ස්වික්ල්බියර් සහ තිරිඟු බියර් ය. නත්තල් සහ පාස්කු වැනි නිවාඩු දිනවල බොක් බියර් ද ලබා ගත හැකිය. වයින් නිපදවන වැදගත්ම ප්‍රදේශ වන්නේ පහළ ඔස්ට්‍රියාව, බර්ගන්ලන්ඩ්, ස්ටයිරියා සහ වියානා ය. ග්‍රූනර් වෙල්ට්ලයිනර් මිදි ඔස්ට්‍රියාවේ වඩාත් කැපී පෙනෙන සුදු වයින් කිහිපයක් සපයයි සහ ස්වීගෙල්ට් යනු බහුලව වගා කරන ලද රතු වයින් මිදි වේ. ඉහළ ඔස්ට්‍රියාව, පහළ ඔස්ට්‍රියාව, ස්ටයිරියා සහ කැරින්ටියා හි, සයිඩර් හෝ පෙරී වර්ගයක් වන මෝස්ට් බහුලව නිෂ්පාදනය කෙරේ. සාමාන්‍යයෙන් 60% ක් දක්වා මධ්‍යසාර හෝ පළතුරු බ්‍රැන්ඩි වලින් සාදන ලද ස්නැප්ස් වර්ගයක් පානය කරනු ලබන අතර, එය ඔස්ට්‍රියාවේ විවිධ පලතුරු වලින් සාදා ඇත, උදාහරණයක් ලෙස ඇප්රිකොට් ඇට සහ රෝවන්බෙරි. ඔස්ට්‍රියාවේ 20,000 ක් පමණ ඇති කුඩා පෞද්ගලික ස්නැප්ස් ස්කාගාරවල නිෂ්පාදන සෙල්බ්ස්ට්ජෙබ්‍රැන්ටර් හෝ හවුස්බ්‍රෑන්ඩ් ලෙස හැඳින්වේ. ඇල්ම්ඩඩ්ලර් වැනි දේශීය සිසිල් බීම මධ්‍යසාර පාන සඳහා විකල්පයක් ලෙස රට පුරා ඉතා ජනප්‍රියයි. තවත් ජනප්‍රිය පානයක් වන්නේ කොකා-කෝලා සහ ඔරේන්ජ් ෆැන්ටා හි මුල් සූත්‍රය හෝ වඩාත් දේශීයව ප්‍රසිද්ධ ෆෲකේඩ් අතර මිශ්‍රණයක් වන "ස්පෙසි" ලෙස හඳුන්වනු ලබන පානයයි. ලොව වැඩියෙන්ම අලෙවි වන ශක්තිජනක පානය වන රෙඩ් බුල් හඳුන්වා දුන්නේ ඔස්ට්‍රියානු ව්‍යවසායකයෙකු වන ඩියෙට්‍රිච් මැට්ස්චිට්ස් විසිනි. ක්‍රීඩා කඳුකර භූමි ප්‍රදේශය නිසා, ඇල්පයින් ස්කීං යනු ඔස්ට්‍රියාවේ ප්‍රමුඛ ක්‍රීඩාවක් වන අතර එය රටේ ප්‍රවර්ධනය හා ආර්ථික වර්ධනය සඳහා අතිශයින් වටිනා ය. හිම පුවරු පැදීම හෝ ස්කී පැනීම වැනි සමාන ක්‍රීඩා ද පුළුල් ලෙස ජනප්‍රිය ය. ඇනෙමරි මෝසර්-ප්‍රෝල්, ෆ්‍රාන්ස් ක්ලැමර්, හර්මන් මේයර්, ටෝනි සයිලර්, බෙන්ජමින් රයිච්, මාර්ලීස් ෂිල්ඩ් සහ මාසෙල් හර්ෂර් වැනි ඔස්ට්‍රියානු ක්‍රීඩක ක්‍රීඩිකාවන් සියලු කාලයේ ශ්‍රේෂ්ඨතම ඇල්පයින් ස්කී ක්‍රීඩකයින් ලෙසත්, ආර්මින් කොග්ලර්, ඇන්ඩ්‍රියාස් ෆෙල්ඩර්, අර්නස්ට් වෙටෝරි, ඇන්ඩ්‍රියාස් ගෝල්ඩ්බර්ගර්, ඇන්ඩ්‍රියාස් විදෝල්ස්ල්, තෝමස් මෝර්ගන්ස්ටර්න් සහ ග්‍රෙගර් ෂ්ලියරෙන්සෝවර් සියලු කාලයේ ශ්‍රේෂ්ඨතම ස්කී ජම්පර්වරුන් ලෙසත් සැලකේ. බොබ්ස්ලී, ලුජ් සහ ඇටසැකිල්ල ද ඉග්ල්ස් හි ස්ථිර ධාවන පථයක් සහිත ජනප්‍රිය සිදුවීම් වන අතර එය 1964 සහ 1976 දී ඉන්ස්බෲක් හි පැවති ශීත ඍතු ඔලිම්පික් සඳහා බොබ්ස්ලී සහ ලුජ් තරඟ සඳහා සත්කාරකත්වය දැරීය. 2012 දී පළමු ශීත ඍතු යෞවන ඔලිම්පික් උළෙල ද ඉන්ස්බෲක් හි පැවැත්විණි. ඔස්ට්‍රියාවේ පාපන්දු පාලනය කරනු ලබන්නේ ඔස්ට්‍රියාවේ පාපන්දු සංගමය විසිනි. 1934 FIFA ලෝක කුසලානයේ 4 වන ස්ථානය, 1954 FIFA ලෝක කුසලානයේ 3 වන ස්ථානය සහ 1978 FIFA ලෝක කුසලානයේ 7 වන ස්ථානය ලබා ගනිමින් යුරෝපීය මහාද්වීපයේ වඩාත්ම සාර්ථක පාපන්දු ක්‍රීඩා කරන ජාතීන් අතර ඔස්ට්‍රියාව විය. කෙසේ වෙතත්, 20 වන සියවසේ මැද භාගයේ සිට ඔස්ට්‍රියානු පාපන්දු ජාත්‍යන්තරව සාර්ථක වී නොමැත. ඔස්ට්‍රියාව 2008 UEFA යුරෝපීය පාපන්දු ශූරතාවලිය ස්විට්සර්ලන්තය සමඟ සම-සත්කාරකත්වය දැරීය. ජාතික ඔස්ට්‍රියානු පාපන්දු ලීගය ඔස්ට්‍රියානු බුන්ඩෙස්ලිගා වන අතර එයට වාර්තාගත ශූරයන් වන එස්කේ රැපිඩ් වීන්, එෆ්කේ ඔස්ට්‍රියා වීන්, රෙඩ්බුල් සල්ස්බර්ග් සහ එස් ටර්ම් ග්‍රාස් වැනි කණ්ඩායම් ඇතුළත් වේ. පාපන්දු වලට අමතරව, ඔස්ට්‍රියාවේ බොහෝ ප්‍රධාන කණ්ඩායම් ක්‍රීඩා සඳහා වෘත්තීය ජාතික ලීග ද ඇත, අයිස් හොකී සඳහා ඔස්ට්‍රියානු හොකී ලීගය, පැසිපන්දු සඳහා Österreichische පැසිපන්දු බුන්ඩෙස්ලිගා සහ ඇමරිකානු පාපන්දු සඳහා ඔස්ට්‍රියානු පාපන්දු ලීගය ද ඇතුළුව. අශ්වාරෝහක පැදීම ද ජනප්‍රියයි; වියානාහි ප්‍රසිද්ධ ස්පාඤ්ඤ පැදීමේ පාසල වියානාහි පිහිටා ඇත. නිකී ලෝඩා ෆෝමියුලා වන් ධාවකයෙකු වූ අතර ඔහු තුන් වතාවක් F1 ලෝක ශූරයා වූ අතර 1975, 1977 සහ 1984 දී ජයග්‍රහණය කළේය. ක්‍රීඩාවේ වඩාත්ම සාර්ථක ඉදිකිරීම්කරුවන් දෙදෙනා වන ෆෙරාරි සහ මැක්ලරන් යන දෙකටම ශූරයා වූ එකම රියදුරු ඔහුය. අනෙකුත් ප්‍රසිද්ධ ඔස්ට්‍රියානු F1 ධාවකයින් වන්නේ ගෙර්හාර්ඩ් බර්ගර් සහ ජොචෙන් රින්ඩ්ට් ය. ඔස්ට්‍රියාව F1 තරඟ (ඔස්ට්‍රියානු ග්‍රෑන්ඩ් ප්‍රී) ද පවත්වයි; දැන් රෙඩ්බුල් රින්ග් හිදී පැවැත්වෙන අතර, අතීතයේදී ඔස්ටර්රීච්රිං සහ සෙල්ට්වෙග් ගුවන් තොටුපළේදීද පැවැත්වේ. තෝමස් මස්ටර් හිටපු ටෙනිස් ක්‍රීඩකයෙකු වන අතර 1990 ගණන්වල ලොව ප්‍රමුඛතම මැටි පිටියේ ක්‍රීඩකයෙකු විය. ඔහු 1995 ප්‍රංශ විවෘත ටෙනිස් ශූරතාව දිනා ගත් අතර 1996 දී ATP ශ්‍රේණිගත කිරීම්වල අංක 1 ස්ථානයට පත්විය. 2020 එක්සත් ජනපද විවෘත ටෙනිස් ජයග්‍රාහක ඩොමිනික් තීම් ද තවත් ප්‍රමුඛ ටෙනිස් ක්‍රීඩකයෙකි, ඔහු ලොව අංක 3 දක්වා ඉහළ ගොස් ඇති අතර ප්‍රංශ විවෘත සහ ඕස්ට්‍රේලියානු විවෘත ටෙනිස් තරඟාවලියේ අවසන් මහා තරඟවලටද සහභාගී වී ඇත. අනෙකුත් ප්‍රසිද්ධ ඔස්ට්‍රියානු ටෙනිස් ක්‍රීඩකයින් අතර හෝස්ට් ස්කොෆ් සහ ජර්ගන් මෙල්සර් ද වෙති. දෙවන ලෝක යුද්ධයෙන් පසු දෙවන ජනරජයේ මුල් වසරවලදී, ඔස්ට්‍රියා සංචාරය වැනි පාපැදි ධාවන තරඟ හරහා සහ 1954 ලෝක කුසලානයේදී ජාතික පාපන්දු කණ්ඩායම තෙවන ස්ථානයට පත්වීම සහ 1950 ගණන්වල ටෝනි සයිලර් සහ "කිට්ස්බුහෙල් ආශ්චර්ය කණ්ඩායමේ" අනෙකුත් අයගේ දස්කම් වැනි ක්‍රීඩා සාර්ථකත්වයන් හරහා ක්‍රීඩාව ජාතික විඥානය වර්ධනය කිරීමට සහ ජාතික ආත්ම විශ්වාසය ඉහළ නැංවීමට සැලකිය යුතු කාර්යභාරයක් ඉටු කළේය. සටහන් යොමු කිරීම්