ჰილიერის ტბა

ჰილიერის ტბა (ინგლ. Hillier) — მლაშე ტბა მიდლ-აილენდის ნაპირზე, გოლდფილს-ესპერანსის რეგიონში, დასავლეთი ავსტრალიაში. გამოირჩევა ვარდისფერი შეფერილობით. გრძელი და თხელი ნაპირი ტბას სამხრეთის ოკეანისგან გამოყოფს. აღწერა ჰილიერის ტბის სიგრძე დაახლოებით 600 მეტრია, ხოლო სიგანე – 250 მ . იგი გარშემორტყმულია ქვიშიანი სანაპიროებით და ევკალიპტის ტყით, რომელიც მას მიდლ-აილენდისგან გამოყოფს. ტბის ყველაზე გამორჩეული და აღსანიშნავი თვისება მისი შეფერილობაა. ჰილიერის ტბის ვარდისფერი ფერი სიცოცხლისუნარიანია და კონტეინერში მოთავსების შემდეგ ფერს არ იცვლის. ვარდისფერი შეფერილობის წყაროდ, ტბაში არსებული ერთადერთი ცოცხალი ორგანიზმი — მიკროორგანიზმი მლაშე დუნალიელა (Dunaliella salina) მიიჩნევა, რომლის პიგმენტიც წყალს ფერს უცვლის. იგი გამოყოფს მარილს, რათა შექმნას წითელი საღებავი, შესაბამისად, ფერი. არსებობს ვარაუდი, რომ ტბის ვარდისფერ შეფერილობას მარილის ქერქში არსებული ბაქტერიები — ჰალოფილები იწვევენ. ჰილიერის ტბის სანაპირო ზოლი შედარებით ნათელი ფერისაა, ვინაიდან იგი დაფარულია მარილით. ისტორია ჰილიერის ტბა 1802 წელს, მეთიუ ფლაინდერსმა აღმოაჩინა. მის ჟურნალში არსებული ჩანაწერები, ჰილიერის ტბის შესახებ არსებულ პირველ ინფორმაციად ითვლება. ფლაინდერსმა ვარდისფერი ტბა მაშინ შეამჩნია, როდესაც იგი კუნძულის უმაღლეს პიკზე ადიოდა (დღეს მას ფლაინდერსის პიკი ეწოდება). არსებული ინფორმაციით, ფლაინდერსმა ტბას ჰილიერი მას შემდეგ უწოდა, რაც გამომძიებელი ეკიპაჟის წევრი უილიამ ჰილიერი მიდლ-აილენდიდან გამგზავრებამდე, 1803 წლის 20 მაისს დიზენტერიის შედეგად გარდაიცვალა. უსაფრთხოება და ხელმისაწვდომობა მიუხედავად მარილის შემცველობის დონისა, ჰილიერის ტბაში ბანაობა უსაფრთხოა . თუმცა, ტბამდე მისასვლელი გზების რაოდენობა ძალზედ მწირია. ამასთანავე, ტბის იზოლირებას იწვევს ის ფაქტიც, რომ იგი ტყითაა გარშემორტყმული. მის დასათვალიერებლად საუკეთესო საშუალებაა საჰაერო ტრანსპორტი. დაცული ტერიტორიის სტატუსი ჰილიერის ტბას დაცული ტერიტორიის სტატუსი 2012 წელს მიენიჭა. 2002 წლიდან, იგი სუბრეგიონალური მნიშვნელობის ჭარბტენიან ადგილს წარმოადგენს. იხილეთ აგრეთვე რეტბა რესურსები ინტერნეტში Lake Hillier website სქოლიო