کاتا جوتا

کاتا جوتا (پیتجانتجاتجارا: Kata Tjuṯa، به معنای «سرهای بسیار»؛ تلفظ در پیچونچچاره: [kɐtɐ cʊʈɐ])، که با نام اولگاس نیز شناخته می‌شود و به طور رسمی در روزنامه رسمی به صورت کاتا جوتا/کوه اولگا ثبت شده است، گروهی از توده‌های سنگی بزرگ و گنبدی‌شکل یا بورنهارت هستند که در فاصله ۳۶۰ کیلومتری جنوب غربی آلیس اسپرینگز، در بخش جنوبی قلمرو شمالی در مرکز استرالیا واقع شده‌اند. اولورو / ایرز راک در ۲۵ کیلومتری شرق آن قرار دارد و کاتا جوتا / اولگاس دو جاذبه طبیعی اصلی را در پارک ملی اولورو-کاتا جوتا تشکیل می‌دهند. این پارک برای جامعه بومیان محلی مقدس شمرده می‌شود. ۳۶ گنبدی که کاتا جوتا / کوه اولگا را تشکیل می‌دهند، مساحتی برابر با ۲۱٫۶۸ کیلومتر مربع را پوشش می‌دهند. این گنبدها از سنگ‌جوش تشکیل شده‌اند که یک سنگ رسوبی شامل قلوه‌سنگ‌ها و تخته‌سنگ‌هایی از انواع مختلف سنگ از جمله سنگ خارا و بازالت است که توسط یک ماتریس از ماسه سنگ درشت به هم چسبیده‌اند. بلندترین گنبد یعنی کوه اولگا، ۱۰۶۶ متر بالاتر از سطح دریا یا به عبارتی تقریباً ۵۴۶ متر بالاتر از دشت‌های اطراف است (۱۹۸ متر بلندتر از اولورو). کاتا جوتا در انتهای شرقی جاده رودخانه داکر واقع شده است. نام «کاتا جوتا» در گویش پیتجانتجاتجارا، نام سنتی بومیان برای این عارضه طبیعی است که در زبان انگلیسی به «سرهای بسیار» ترجمه می‌شود. نام دیگر آن یعنی «اولگاس»، از بلندترین قله آن یعنی کوه اولگا گرفته شده است. به درخواست بارون فردیناند فون مولر، کوه اولگا در سال ۱۸۷۲ توسط ارنست گیلز به افتخار ملکه اولگا وورتمبرگ (با نام اصلی دوشس بزرگ اولگا روسیه، دختر تزار نیکولای یکم) نام‌گذاری شد. او و همسرش، شاه کارل یکم وورتمبرگ، سال قبل بیست و پنجمین سالگرد ازدواج خود را با اعطای لقب «فرایهر» (بارون) به مولر جشن گرفته بودند و او را فردیناند «فون» مولر کردند. این نام‌گذاری روش مولر برای جبران آن لطف بود. در ۱۵ دسامبر ۱۹۹۳، سیاست نام‌گذاری دوگانه اتخاذ شد که اجازه می‌داد نام‌های رسمی شامل هر دو نام سنتی پیتجانتجاتجارا و نام انگلیسی باشد. در نتیجه، کوه اولگا به «کوه اولگا / کاتا جوتا» تغییر نام یافت. در ۶ نوامبر ۲۰۰۲، به دنبال درخواست انجمن منطقه‌ای گردشگری، ترتیب این نام دوگانه به طور رسمی معکوس شد و به «کاتا جوتا / کوه اولگا» تغییر کرد. منشأ زمین‌شناختی منطقه پیرامون کاتا جوتا در حوضه آمادئوس قرار دارد، یک حوضه درون‌سراتونی که در دوره آدلایدین، تقریباً ۸۵۰ تا ۸۰۰ میلیون سال پیش شکل گرفته است. در طول کوهزایی پیترمن در حدود ۵۵۰ میلیون سال پیش، رویدادی به نام گسل راندگی وودروف سنگ‌های رخساره گرانولیت را به سمت شمال بر روی سنگ‌های دگرگونی درجه پایین راند. فرسایش نهایی این تشکیلات منجر به یک رخساره مولاس یا رسوب‌گذاری در جلوی کوه‌های در حال صعود (در این مورد، کوهزایی پیترمن) شد و رسوبی را ایجاد کرد که به نام کنگلومرای کوه کوری شناخته می‌شود. کنگلومرای کوه کوری عمدتاً از قطعات بازالت، پورفیری، گرانیت، گنایس و سنگ‌های آتشفشانی با یک ماتریس شامل کوارتز زاویه‌دار، میکروکلین و ارتوکلاز در میان دیگر کانی‌ها تشکیل شده است. هر دو کوه اولورو و کاتا جوتا از رسوباتی منشأ گرفته‌اند که در این کنگلومرای کوه کوری ریشه دارند و هر دو دارای ترکیب شیمیایی مشابه گرانیت هستند. دانشمندانی که از روش‌های تخمین سن روبیدیوم-استرونسیوم برای تعیین سن دقیق سنگ استفاده کرده‌اند، سن آن را ۶۰۰ میلیون سال برآورد کرده‌اند که با زمان رویداد راندگی وودروف مطابقت دارد. سنگ بکر و تازه‌ای که کاتا جوتا / اولگاس و اولورو / ایرز راک را تشکیل می‌دهد، خاکستری متوسط تا تیره با سایه‌های سبز یا صورتی در برخی لایه‌ها است. رنگ نارنجی-قرمز درخشان که این ساختارها به آن معروف هستند، به دلیل وجود یک پتینه روی فلدسپار ریزبخش است که با اکسید آهن پوشانده شده است. افسانه‌ها افسانه‌های متعددی در زمان رویای مردم پیتجانتجاتجارا با این مکان و در واقع با تمام محیط اطراف آن از جمله اولورو / ایرز راک مرتبط است. تعدادی از افسانه‌ها پیرامون پادشاه بزرگ مارها به نام وانامبی است که گفته می‌شود در قله کاتا جوتا زندگی می‌کند و تنها در فصل خشکسالی پایین می‌آید. گفته می‌شد که نفس او می‌تواند نسیم را به طوفان تبدیل کند تا کسانی را که کارهای شرورانه انجام داده‌اند مجازات کند. بخش عمده‌ای از اسطوره‌شناسی پیرامون این سایت برای افراد بیگانه و به ویژه زنان فاش نمی‌شود. طبق رسم، اگر زنان از «امور مردان» مطلع شوند، در معرض حملات خشونت‌آمیز و حتی مرگ قرار می‌گیرند. مردم آنانگو بر این باورند که صخره‌های بزرگ کاتا جوتا خانه‌های انرژی روحی ناشی از زمان رویا هستند و از سال ۱۹۹۵ این سایت بار دیگر برای مراسم فرهنگی مورد استفاده قرار می‌گیرد. مکان‌ها، دسترسی و امکانات کاتا جوتا / کوه اولگا از طریق فرودگاه ایرز راک و سپس ۵۵ کیلومتر رانندگی به سمت جنوب و سپس غرب قابل دسترسی است. بازدیدکنندگان ملزم به پرداخت هزینه ورودی هستند. کاتا جوتا از طریق بزرگراه‌های استوارت و لستر، حدود ۴۹۵ کیلومتر از آلیس اسپرینگز فاصله جاده‌ای دارد که یک رانندگی ۴٫۵ ساعته است. کاتا جوتا / کوه اولگا دارای دو محوطه برای تماشای طلوع و غروب آفتاب است که با پیاده‌روی کوتاهی از جاده کاتا جوتا قابل دسترسی هستند. همچنین دو مسیر پیاده‌روی وجود دارد که وارد گنبدهای کاتا جوتا می‌شوند: دره بادها - ۷٫۴ کیلومتر / ۳–۴ ساعت (درجه ۴) پیاده‌روی تنگه والپا - ۲٫۶ کیلومتر / ۱–۲ ساعت نگارخانه جستارهای وابسته فهرست شهرهای استرالیا منابع پیوند به بیرون Uluṟu - Kata Tjuṯa National Park - Australian Department of the Environment and Water Resources A Report on the Uluru-Kata Tjuṯa National Park