Xardíns Carlton, Melbourne

Os Xardíns Carlton son un Patrimonio da Humanidade situado no extremo nordés do Distrito Central de Negocios no suburbio de Carlton, en Melbourne, Australia. Os xardíns de Carlton, catalogados como patrimonio, son unha popular zona de pícnic e grelladas e albergan unha gran variedade de animais salvaxes, incluíndo sarigüeias. O sitio de 26 ha contén o Palacio Real de Exposicións, o Museo de Melbourne e o Imax Cinema, pistas de tenis e un galardoado parque infantil. O sitio rectangular está limitado por Victoria Street, Rathdowne Street, Carlton Street e Nicholson Street. Desde o edificio da exposición os xardíns descenden suavemente cara ao suroeste e nordés. Segundo a lista do Patrimonio Mundial, os Royal Exhibition Buildings and Carlton Gardens son "de importancia histórica, arquitectónica, estética, social e científica (botánica) para o Estado de Victoria". Os xardíns son un exemplo de deseño paisaxístico vitoriano con céspedes amplos e variados plantacións de árbores europeas e australianas que consisten en carballos caducifolios, chopo brancoo, platanos, olmos, coníferas, cedros, carballos de pavo, araucarias e árbores de follas perennes como figueiras, combinados con parterres de plantas anuais e arbustos. Unha rede de camiños arborados proporciona vías formais para destacar as fontes e a arquitectura do edificio de Exposicións. Isto inclúe a gran alameda de plátanos que conduce ao edificio de exposicións. Dous pequenos lagos ornamentais adornan a parte sur do parque. A sección norte contén o museo, as pistas de tenis, o almacén de mantemento e a casa do conservador e o parque infantil deseñado como un labirinto vitoriano. Espectacualres avenidas arboradas, unha maxestosa fonte, macizos de flores e lagos en miniatura son características destes xardíns de finais do século XIX. A listaxe do Rexistro de Patrimonio Vitoriano di en parte: "Os xardíns de Carlton teñen unha importancia científica (botánica) pola súa destacada colección de plantas, incluíndo coníferas, palmeiras, árbores perennes e caducifolias, moitas das cales alcanzaron un tamaño e unha forma excepcionais. As avenidas de olmos de Ulmus procera e Ulmus × hollandica son significativos xa que quedan poucos exemplos no mundo debido á enfermidade do olmo holandés. O xardín contén un exemplar raro de Acmena ingens, só se coñecen outros cinco exemplares, un Harpephyllum caffrum pouco común e o máis grande rexistrado en Victoria, Taxodium distichum, e exemplares destacados de Chamaecyparis funebris e Ficus macrophylla, ao suroeste do Palacio Real de Exposicións. " A vida salvaxe inclúe pósums, patos e parrulos na primavera, pogardos, kookaburras. As mynas indias e as gaivotas prateadas son comúns. Pola noite, o morcego de Gould e os morcegos de cola libre de raias brancas buscan insectos mentres os raposos voadores de cabeza gris visitan os xardíns cando as árbores autóctonas están a florecer ou a dar froitos. Os xardíns conteñen tres fontes importantes: a Fonte da Exposición, deseñada para a Exposición de 1880 polo escultor Joseph Hochgurtel, a Fonte francesa e a fonte Westgarth. Os terreos contiguos ao norte do Palacio de Exposicións contiñan antigamente un campo de deportes, coñecido como Óvalo de Exposicións ou Pista de Exposicións. En 1890 construíuse unha pista ciclista de asfalto ovalada dun quinto de milla, despois reformouse en 1896 para mellorar a superficie e ampliar e inclinar as curvas. O circuíto celebrou carreiras de ciclismo ata os anos 20, así como carreiras de motos de baixa cilindrada. A pista para bicicletas eliminouse en 1928, e substituíuse por unha pista de terra para carreiras de motocicletas de alta cilindrada, que estaban a medrar en popularidade naquel momento. En 1936 construíuse unha nova pista de madeira en forma de óvalo peraltado duns 230 m., pero eliminouse en 1939 despois de que o Tribunal Supremo dictaminase que a pista contravenía a Lei de Exposicións, que esixía que o público tivese acceso libre ao recinto, a propia pista trasladouse a Napier Park, Essendon. Ao longo da súa existencia, o óvalo con herba no medio das pistas de carreiras utilizouse para varios eventos deportivos de campo e carnavais, e nun momento dado de 1931 durante unha disputa entre a Victorian Football League e a súa Grounds Management Association, o óvalo estivo en espera para servir como sede da VFL durante a tempada de 1931. Os xardíns, incluído o palacio de exposicións e as fontes, son agora un lugar popular para as fotos de voda. Historia 1839 - Grandes extensións de terreo que rodean a cuadrícula orixinal da cidade de Melbourne reserváronse para a venda polo superintendente Charles La Trobe. A maior parte desta terra foi posteriormente vendida e subdividida ou utilizada para o desenvolvemento de varias institucións públicas, pero unha serie de sitios substanciais reserváronse permanentemente como parques públicos, incluíndo os Xardíns Carlton, así como os Xardíns Flagstaff, Fitzroy Gardens, Treasury Gardens e Kings Domain. Ao redor de 1856: a cidade de Melbourne obtivo o control dos Xardíns Carlton, e contratou a Edward La Trobe Bateman para preparar un deseño para o sitio. Construíuse o trazado dos camiños e outras características do deseño, aínda que as limitacións no financiamento para o mantemento, etc. provocaron críticas frecuentes. Década de 1870 - O goberno colonial vitoriano retomou o control dos Xardíns e realizáronse cambios menores baixo a dirección de Clement Hodgkinson. O sitio redeseñouse drasticamente pouco despois para a Exposición Internacional de Melbourne de 1880 polo arquitecto Joseph Reed. O destacado horticultor e paisaxista local William Sangster foi contratado como contratista para reurbanizar os xardíns en febreiro de 1879. 1880 – Remátase o Palacio de Exposicións para a Exposición Internacional de Melbourne ese ano. Os anexos temporais para albergar parte da exposición na sección norte demoléronse despois do peche da exposición o 30 de abril de 1881. 1888 - Exposición do Centenario de Melbourne para celebrar un século de asentamento europeo en Australia. 1891 - John Guilfoyle rematou e viviu na casa do conservador. 1901 - Inaugúrase o primeiro Parlamento de Australia no palacio de exposicións. O anexo oeste do palacio convértese na sede do Parlamento vitoriano durante os próximos 27 anos. 1919: os edificios convertéronse nun hospital de emerxencia para vítimas da epidemia de gripe 1928 – Eliminación do valo perimetral deixando os cimentos de pedra azul. Segunda guerra mundial: os edificios utilizáronos a Real Forza Aérea de Australia. 1948 a 1961: parte do complexo utilizouse como centro de acollida de migrantes. 1999 - Inaugúrase o Museo de Melbourne, ocupando un sexto do sitio. 2001 - Taylor Cullity Lethlean con Mary Jeavons gañan un premio de paisaxismo polo deseño e construción dun novo parque infantil "de resolución elegante pero robusta". O xurado describiu o deseño como un deseño distintivo e unificado que respecta o seu escenario histórico e aborda as demandas do xogo creativo para a variedade espacial e visual. Xullo de 2004 - Despois de varios anos de presión polo Concello de Melbourne, o Palacio real de Exhibicións e Xardíns Carlton, Melbourne, inscribíronse na Lista do Patrimonio Mundial na 28ª sesión do Comité do Patrimonio Mundial celebrado en Suzhou, China. O edificio de exposicións aínda se usa para exposicións, incluído o Melbourne International Flower and Garden Show. O Melbourne Convention & Exhibition Centre, inaugurado en 1996 en Southbank, ofrece instalacións máis modernas e converteuse no lugar principal de Melbourne para exposicións e convencións. Galería Notas Referencias Véxase tamén Bibliografía Outros artigos Patrimonio da Humanidade en Australia Ligazóns externas World heritage listing for Carlton Gardens Melbourne City Council – Carlton Gardens Open Space and Recreation – Merit Carlton Gardens Playground World Heritage, World Futures — Restoration of the Western Forecourt of the Royal Exhibition Building, Melbourne