Castru de Cuaña

El castru de Cuaña, Castrillon, Castelón de Villacondide o a cencielles Castilón ye un castru asitiáu na parroquia de Villacondide, Cuaña (Asturies, España). Foi'l primer castru estudiáu y anguaño ye un Monumentu Históricu Artísticu, cuntando dende 1993 con una Aula Didáctica. El castru data del empiezu del sieglu IV e. C., o antes, mientres la Edá del Fierro y con posible habitación hasta'l sieglu I, muncho depués de la conquista romana, ya inclusive dempués. Foi escaváu en 1877 por José María Flórez y tres la Guerra Civil realizaríense diverses intervenciones llevaes a cabu por Antonio García y Bellido y Juan Uría Ríu, quien contribuyiríen notablemente a la ellaboración del paradigma célticu acomuñáu a los pueblos del norte peninsular, anque les evidencies, viviendes circulares en cuenta de rectangulares o enterramientos ensin l'usu d'urnes de cenices, faen que la cultura castreña nun tenga una rellación direuta colos celtes. Estructura El sistema defensivu del castru ta compuestu por una muralla, un terremplén y pasiellu de guardia según dellos torrexones de diverses plantes. Nel so interior estrémense dos espacios claramente: la cortil cimera, que se cree que sirvía pa guardar el ganáu y carente cuasi d'edificaciones; y el Barriu Norte, pobláu con unes 80 cabañes con otra muralla perimetral más pequeña, asitiáu debaxo. A partir d'esti númberu calcúlase que llegaron a vivir nél ente 1500 y 2000 persones. La estructura de les edificaciones ye la típica que s'atopa nesta zona: planta circular y con antoxana y construyida con cayuela y folla, con teyáu vexetal o, bien raramente, de cayuela. Otros edificios son ovalaos o rectangulares con esquines arrondaes y tienen tabiques. Les cais tán enlosadas y tienen un sistema de desaguadoriu. Edificiu singular ye El Torrexón, una talaya dende la que se supón realizábense llabores de vixilancia dientro de la cortil cimera. Nuna pequeña terraza, sobre'l camín d'accesu, esisten dos construcciones (qu'en realidá s'asocedieron nel tiempu) que se caractericen por tener dalguna de les sos cámares cubiertes por una falsa bóveda, suelu llosáu con canalizaciones y una gran pieza monolítica de granitu en forma de bañera. Estes edificaciones interpretar en tiempos con fornos crematorios anque darréu aceptóse como más probable que fueren termes. Piedra de La nuesa Señora Cerca del castru caltién una cercu discoidea con un metro y mediu d'altor y que'l so discu tien un diámetru d'un metro. La cara anterior ye rugosa y paez foliada ente que la posterior tien una forma llixeramente cóncava. Dalgunos intentaron establecer una rellación col castru cercanu, otros falen d'una representación d'una divinización pagana del sol. Cola llegada del cristianismu a la rexón nel sieglu V el so calter divín foi asimiláu y empezó a llama-y -y la Piedra de La nuesa Señora. Ver tamién Castros d'Asturies Castros d'Ávila Castros en Cantabria Castros de Galicia Oppidum Notes y referencies Bibliografía Jordá Cerdá, Francisco (1983). castru-de-coaa.pdf Nueva guía del Castru de Coaña (PDF), Fundación Pública de Cueves y Xacimientos Prehistóricos d'Asturies. Consultáu'l 23 d'ochobre de 2012. Guía curtiu pal visitante al Castru de Coaña (PDF). Consultáu'l 23 de setiembre de 2013. Bibliografía adicional castru-de-coaa-y-delles notes-sobre-l'orixe.pdf El castru de Coaña (Asturies) y delles notes sobre'l posible orixe d'esta cultura (enllaz rotu disponible n'Internet Archive; ver l'historial y la última versión).. Enllaces esternos Wikimedia Commons acueye conteníu multimedia sobre Castru de Cuaña. castru-de-coaa Castru de Coaña en castrosdeasturias.es