Estación de Oviedo

A estación de Oviedo, tamén coñecida como estación do Norte, é a principal estación de tren de Adif da cidade de Oviedo, en Asturias. Dispón de amplos servizos de longa distancia, media distancia, rexionais e proximidades operados por Renfe tanto sobre vía ancha como sobre vía estreita. A estación sitúase ao final da rúa Uría, eixo comercial por excelencia de Oviedo, situado no centro da cidade. Está contigua á nova Estación de Autobuses de Oviedo, construída no 2003. Situación ferroviaria A estación vai unida a varios trazados ferroviarios tanto de vía ancha como de vía estreita. Por unha banda atópase no punto quilométrico 139,1 da liña férrea de ancho ibérico que une Venta de Baños con Xixón a 232 metros de altitude. Esa é a liña principal que dá servizo á estación ao unila con Venta de Baños onde entronca coa liña radial Madrid-Hendaia. Doutra banda, é o punto quilométrico 0 da liña férrea de vía estreita Oviedo-Trubia e o punto quilométrico 313,8 da liña Ferrol-Aranguren. Historia A estación foi inaugurada 23 de xullo de 1874 tras a apertura da liña da Compañía dos Ferrocarrís de Asturias, Galicia e León entre Xixón e Pola de Lena, como parte da liña entre Xixón e León que abriría Asturias á Meseta. Na súa concepción era unha estación mixta de pasaxeiros e mercancías. En 1883 a estación crece mercé á inauguración do ferrocarril entre Oviedo e Trubia que tiña como principal finalidade recoller o carbón procedente de Quirós, Teberga e Proaza que chegaba ata Trubia nun ferrocarril mineiro. En 1885, tras a desaparición da Compañía dos Ferrocarrís de Asturias, Galicia e León pola súa quebra derivada das faraónicas obras de acceso do ferrocarril a Asturias e Galicia, a estación e todo o patrimonio da compañía pasaron a mans da Compañía dos Camiños de Ferro do Norte de España. En 1941, tras o traspaso de devandita compañía a Renfe todo o patrimonio de compañía privada pasa a mans desta empresa pública. Danada pola guerra civil, foi reconstruída seguindo os planos do arquitecto Agustín Ballesteros. A obra foi inaugurada por José María Fernández Ladreda o 14 de outubro de 1946. En 1998 comezaron unhas importantes obras na estación: para cohesionar a cidade e mellorar a integración do ferrocarril optouse por colocar unha laxa peonil por encima da estación. Así mesmo, en 1999, tras a clausura das estacións de Oviedo-Jovellanos e de Oviedo-Económicos, ambas as estacións de FEVE, esta compañía comezou a prestar os seus servizos desde a estación do Norte. En 2013, a desaparición de FEVE deixou a Renfe como único operador de todos os servizos prestados pola estación e a Adif como titular de todas as instalacións ferroviarias, tanto de vía ancha como de vía estreita. A estación Pechando a emblemática rúa de Uría atópase a fachada principal da estación do Norte, que conserva a grandes liñas o deseño que se lle deu en 1946. O edificio componse dun pavillón central de dúas alturas que escoltan dúas torres e prolongan en ambos os costados dúas ás laterais. A planta baixa está adornada cun longo pórtico formado por arcos de medio punto todos eles de dimensións similares fóra dos tres centrais, algo maiores, que serven de acceso principal ao recinto. Aínda que de aspecto sobrio e funcional, o edificio chama á atención polo seu singular reloxo de agulla, un reloxo de grandes proporcións que coroa o pavillón central. Aínda que o edificio principal para viaxeiros non sufriu cambios substanciais na súa estrutura desde a súa reconstrución en 1946, non se pode dicir o mesmo da zona de plataformas e do feixe de vías xa que leste foi tapado e recuberto por unha impoñente laxa que repousa sobre 220 alicerces seguindo os planos do enxeñeiro Leonardo Fernández Troyano. En total a laxa abarca uns 38.000 metros cadrados de superficie e ten unha lonxitude de 700 metros. Desde ela é posible acceder á propia estación. O espazo gañado sobre as vías dá lugar a unha ampla praza chamada dos Ferroviarios que foi adornada con fontes e diversas esculturas: Paz y Libertad, de Luis Sanguino e Hombre sobre delfín, de Salvador Dalí. Non son as únicas esculturas do recinto xa que fronte ao antigo edificio existe tamén unha obra de José Noja titulada Asturias. Na zona de plataformas a estación conta cun total de 13 vías e 4 plataformas. Á plataforma principal accede a vía 2 pasante, e as vías 4, 6 e 8 acaban nos laterais do recinto. Á plataforma central derivan pola súa banda as vías 1 e 5. Todas elas son vías de ancho ibérico que se complementan con outras tres máis sen accesos a plataforma. Pola súa banda outras catro vías de ancho métrico acceden a outra plataforma lateral e a outra plataforma central. A estación ten vestíbulo, venda de billetes, máquinas expendedoras, puntos de información, locais comerciais, cafetería e restaurante, quiosco, alugueiro de coches, caixeiros e aseos. No exterior existen varias zonas de aparcadoiro habilitadas. Servizos ferroviarios Longa distancia Actualizado a 5 de xullo de 2016. Media distancia Actualizado a 5 de xullo de 2016. Rexionais Actualizado a 5 de xullo de 2016. Proximidades A estación forma parte da rede de proximidades Asturias integrándose nas liñas C-1, C-2, C-3, F-6 e F-7, ademais do semidirecto Xixón-Oviedo denominado tamén en ocasións liña F-9. Trens turísticos O trazado de vía estreita, pola súa natureza e as paraxes percorridas, dá lugar a unha serie de trens turísticos historicamente operados por Feve e en mans de Renfe Operadora desde 2013. Estes trens son o Estrela do Cantábrico entre Xixón e Llaviana, e o Transcantábrico entre León e Ferrol, vía Bilbao. Este último tren é de luxo, mesmo ten unha versión de gran luxo. As viaxes que se realizan en datas concretas, principalmente no verán, inclúen visitas a museos e turismo gastronómico. Notas Véxase tamén Ligazóns externas Información na web de Adif (en castelán)