Σβανιντζόρ

Το Σβανιντζόρ (αρμενικά: Շվանիձոր) είναι χωριό στον Δήμο Μεγρί, στην περιφέρεια Σιουνίκ της Αρμενίας, πολύ κοντά στα σύνορα με το Ιράν. Τα παλαιότερα χρόνια το χωριό ήταν επίσης γνωστό κι ως Σιρβαναντζόρ (Շիրվանաձոր) και Ασταζόρ (Աստազոր). Σύμφωνα με τοπικές ιστορικές πηγές, το Σβανιντζόρ ιδρύθηκε τον 13ο αιώνα και εκείνη την εποχή αριθμούσε περισσότερα από 700 νοικοκυριά και βρισκόταν στη θέση του ιστορικού οικισμού Αρεβίκ. Τα εδάφη της κοινότητας καλλιεργούνταν για περισσότερα από 700 χρόνια, αλλά λόγω της έλλειψης άρδευσης και της μικρής γονιμότητας των πεδινών εκτάσεων, η κοινότητα μετεγκαταστάθηκε αρκετές φορές. Στην ευρύτερη περιοχή του χωριού, υπάρχουν πολλά ερείπια κατοικιών του 17ου και 18ου αιώνα. Η κοινότητα είναι γνωστή για τις μεσαιωνικές κασρέδες (κανάτ), ένα σύστημα υπόγειων καναλιών νερού και εγκαταστάσεων εισαγωγής. Αυτά τα βαθιά κανάλια βρίσκονται σε απόσταση 50-60 μέτρων το ένα από το άλλο. Υπάρχουν 5 κασρέδες στο Σβανιντζόρ. Τέσσερα από αυτά κατασκευάστηκαν τον 12ο-14ο αιώνα, ακόμη και πριν από την ίδρυση του χωριού. Το πέμπτο κασρέ κατασκευάστηκε το 2005. Πόσιμο νερό διέρχεται από τον πρώτο, τον δεύτερο και τον πέμπτο κασρέδες. Οι κασρέδες III και IV βρίσκονται σε αρκετά κακή κατάσταση. Το καλοκαίρι, ειδικά τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, η ποσότητα του νερού φτάνει στο ελάχιστο, δημιουργώντας μια κρίσιμη κατάσταση στο σύστημα ύδρευσης. Αξιοθέατα Το Σβανιτζόρ είναι διάσημο για τα ιστορικά του μνημεία. Κοντά στην κοινότητα υπάρχει μια παλιά γέφυρα (17ος αιώνας), καθώς και οι εκκλησίες Γκιουμεράντς, Αγίου Στεφάνου (17ος-19ος αιώνας), Μπερντίκαρ (12ος-13ος αιώνας) και το Μαυσωλείο Μπαμπά-Χατζί (17ος αιώνας). Υπάρχει επίσης ένα υδραγωγείο του 16ου αιώνα. Αυτό το υδραγωγείο που λειτουργεί σήμερα είναι το σημαντικότερο ιστορικό μνημείο αυτού του τύπου που έχει απομείνει από τον Μεσαίωνα στην Αρμενία. Το εγκαταλελειμμένο κτίριο που στέγαζε το Σοβιετικό Πολιτιστικό Σπίτι καθώς και τον τοπικό κινηματογράφο, είναι ένα αξιοσημείωτα καλοδιατηρημένο παράδειγμα αρχιτεκτονικής της σοβιετικής εποχής, με κλασική αίθουσα εκδηλώσεων, βελούδινες κουρτίνες και διακοσμητικά στοιχεία σε στιλ ροκοκό. Έχοντας μακραίωνη ιστορία, το Σβανιντζόρ έχει διατηρήσει αρκετές συγκεκριμένες παραδόσεις και τελετουργίες. Οι πιο σημαντικές εορτές του οικισμού είναι το Πάσχα, η Κυριακή των Βαΐων, ο Αγιασμός του Κρασιού κ.λπ. Το προσκύνημα ήταν επίσης αρκετά διαδεδομένο μεταξύ των κατοίκων. Για πολλούς αιώνες, το Σβανιντζόρ ήταν κατοικία μελίκων, κάτι που αντικατοπτρίζεται σε πολλούς θρύλους και παραδόσεις. Τα μέλη της κοινότητας ασχολούνταν παραδοσιακά με το κυνήγι, το ψάρεμα, την κτηνοτροφία, την κηπουρική και την οινοποιία. Μέρος της κοινότητας αποτελούνταν από επιδέξιους τεχνίτες, ιδίως σιδηρουργούς, ράφτες, ξυλουργούς, χτίστες, υφαντές ταπήτων κ.λπ. Δημογραφικά στοιχεία Η Στατιστική Επιτροπή της Αρμενίας ανέφερε ότι ο πληθυσμός του χωριού ήταν 306 άτομα το 2010, μειωμένος από τους 330 που είχαν απογραφεί το 2001. Ο πληθυσμός ασχολείται κυρίως με τη γεωργία, την κτηνοτροφία και τη μελισσοκομία. Γεωγραφία Η απόσταση από το χωριό μέχρι το Γερεβάν είναι 410 χλμ. ενώ η απόσταση από το Καπάν, το περιφερειακό κέντρο, είναι 102 χλμ. Οι κοινοτικές εκτάσεις εκτείνονται από 450 έως 2.864 μ. (1.476 έως 9.396 πόδια), στις νότιες πλαγιές της οροσειράς Μεγρί (το πέρασμα Τσαβ-Σβανιτζόρ), ενώ ο ίδιος ο οικισμός βρίσκεται στην δασώδη περιοχή στο κάτω μέρος, σε υψόμετρο 630 έως 760 μ. (2.070 έως 2.490 πόδια) πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, στο φαράγγι Αστγκάτζορ (Αστάζορ). Το Σβανιτζόρ βρίσκεται 10 χλμ. μακριά από το Κρατικό Καταφύγιο Σικάχογκ. Η περιοχή γύρω από το χωριό έχει χαρακτηριστεί ως Κύρια Περιοχή Πεταλούδων. Γκαλερί Παραπομπές