Լճկաձոր

Լճկաձոր, գյուղ Հայաստանի Տավուշի մարզի Նոյեմբերյանի տարածաշրջանում, Նոյեմբերյան քաղաքից մոտ 7 կմ արևմուտք, Դեբեդ գետի աջափնյակում։ Բնակչություն Ըստ Հայաստանի 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների՝ Լճկաձորի մշտական բնակչությունը կազմել է 433, առկա բնակչությունը՝ 365 մարդ։ Բնակիչները հայեր են, որոնց նախնիների մի մասը 1828-1829 թթ.-ին գաղթել է Խոյի գավառից։ Լճկաձորի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում՝ ստորև. Տնտեսություն Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, պտղաբուծությամբ և բանջարաբուծությամբ։ Լճկաձոր գյուղի բնակչությունը զբաղվում է նաև մեղվաբուծությամբ, Լճկաձոր գյուղին անվանում են 400 մեղվաընտանիքների և 400 մեղվի պես աշխատող մարդկանց գյուղ։ Պատմամշակութային կառույցներ Լճկաձորից 3 կմ արևելքում կա XVIII դարի "Խեչի ձոր" մատուռ, 1 կմ հյուսիս-արևելքում գտնվում են մ.թ.ա. 2-րդ-1-ին հազարամյակի "Դանիելի" ամրոցը և մ.թ.ա. 1-ին հազարամյակի դամբարանադաշտը, իսկ հյուսիսարևմտյան կողմում՝ "Արքունի" ամրոցը (մ.թ.ա. 3-րդ հազարամյակ)։ Լճկաձոր գյուղի տարածքում է գտնվում նաև XIX դարում կառուցված Սուրբ Սարգիս եկեղեցին,որը որոշ չափով քանդվել է նախկին Խորհրդային միության տարիներին,և հիմա գտնվում է քանդված վիճակում։ Լճկաձոր գյուղում է գտնվում նաև 1979 թվականին կառուցված Հայրենական մեծ պատերազմի զոհերին նվիրված հուշարձանը։ Կա նաև XIX դարի գերեզմանոց։ Գյուղի տարածքում է գտնվում նաև 1931 թվականին գյուղացիների կողմից կառուցված աղբյուրը,որը տեղացիները անվանում են Հեռու ջուր,քանի որ գտնվում է գյուղի ծայրամասերից մեկում,և այդ աղբյուրը մինչև ջրի հիմնախնդրի լուծվելը հանդիսացել է ջրի ամենամեծ աղբյուրը Լճկաձորում Տես նաև Լճկաձորի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Տավուշի մարզ) Ծանոթագրություններ