อาคารกาบานัก

อาคารกาบานัก (สเปน: Edificio Kavanagh; อังกฤษ: Kavanagh Building) เป็นตึกระฟ้าที่มีชื่อเสียงในย่านเรติโร บัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ออกแบบขึ้นในปี 1934 โดยสถาปนิกเกรโกริโอ ซันเชซ, เอร์เนสโต ลาโกส และลุยส์ มาริอา เด ลา ตอร์เร อาคารนี้ได้รับการยกย่องให้เป็นจุดสูงสุดของสถาปัตยกรรมมอเดิร์น เมื่ออาคารเปิดให้ใช้งานในปี 1936 กาบานักกลายเป็นตึกที่สูงที่สุดในลาตินอเมริกา กาบานักถือกันว่าเป็นอาคารเอกลักษณ์หนึ่งของบัวโนสไอเรส จากการสำรวจในปี 2013 โดยกลารินจากผู้คนจำนวน 600 คนที่ไม่ได้ประกอบอาชีพสายสถาปัตยกรรมและก่อสร้าง พบว่ากาบานักเป็นตึกที่เป็นที่นิยมชมชอบมากที่สุดในบรรดาชาวเมืองบัวโนสไอเรส ประวัติ การก่อสร้างใช้เวลา 14 เดือนจากปี 1934 โดยอาคารนี้เป็นการลงทุนอสังหาริมทรัพย์ของโกรินา กาบานัก (Corina Kavanagh) เศรษฐินีลูกหลานชาวไอริช โดยอาคารออกแบบใช้สถาปัตยกรรมมอเดิร์น กับ อาร์ตเดโก ผสมผสาน และออกแบบตามหลักคิดอย่างเรชั่นนอลลิสม์ เมื่อสร้างเสร็จ อาคารนี้เป็นตึกที่สูงที่สุดในลาตินอเมริกา อะพาร์ตเมนต์จำนวนรวม 105 ห้องของอาคารมีกลุ่มลูกค้าเป้าหมายหลักคือชนชั้นกลางตอนบน โกรินา กาบานัก อาศัยอยู่บนชั้น 14 ในอะพาร์ตเมนต์ห้องที่ใหญ่ที่สุดของอาคารเป็นเวลาหลายปี ซึ่งเธอเหมาอาศัยทั้งชั้น เป็นเรื่องเล่าสืบต่อกันมาว่าจริง ๆ แล้วรูปทรงของอาคารนั้นออกแบบมาเพื่อเป็นสิ่งก่อสร้างเพื่อการล้างแค้น โกรินาตกหลุมรักกับลูกชายคนหนึ่งของตระกูลอันโชเรนา (Anchorena) ตระกูลชนชั้นสูงร่ำรวยของอาร์เจนตินา อย่างไรก็ตาม ถึงแม้โกรินาจะเป็นผู้มั่งคั่ง แต่เธอไม่ได้มาจากตระกูลชนชั้นสูง ตระกูลอันโชเรนาจึงปฏิเสธการสมรสของเธอกับลูกชายของตระกูล คฤหาสน์ที่อยู่ในเวลานั้นของตระกูลอันโชเรนา (ปัจจุบันคือ ปาลาซิโอซานมาร์ติน) ตั้งอยู่บนอีกฝั่งของปลาซาซานมาร์ติน และได้สร้างโบสถ์ตระกูลไว้อีกฝั่งหนึ่งของปลาซา ซึ่งจะสามารถมองเห็นได้จากคฤหาสน์ของตระกูล หลังโกรินาถูกปฏิเสธการหมั้น เธอแก้แค้นโดยการกำชับให้สถาปนิกผู้ออกแบบว่าอาคารใหม่ที่เธอจะสร้างนี้ต้องปิดกั้นทิวทัศน์ของโบสถ์ ไม่ให้คฤหาสน์ของตระกูลนั้นมองเห็นโบสถ์ที่ตัวเองสร้างได้ สถาปัตยกรรม อาคารกาบานักเป็นตัวอย่างสำคัญชิ้นหนึ่งของสถาปัตยกรรมอินเทอร์เนชั่นนอล ซึ่งรู้จักในท้องถิ่นว่าสถาปัตยกรรมเรชั่นนอลลิสต์ และบางครั้งมีผู้จัดว่าอาคารนี้เป็นสถาปัตยกรรมแบบอาร์ตเดโก ซึ่งเป็นผลจากความคล้ายคลึงกันของสถาปัตยกรรมแบบเหล่านี้ อ้างอิง บรรณานุกรม Balderston, Daniel; González, Mike; López, Ana M. (December 7, 2000). Encyclopedia of Contemporary Latin American and Caribbean Cultures. Routledge. ISBN 978-0415131889. สืบค้นเมื่อ February 7, 2020.