Nueva Pompeya (Buenos Aires)

Nueva Pompeya, askotan Pompeya izenarekin ezagutzen dena, Buenos Airesko (Argentina) auzoa da. Hegoaldean kokatuta dago, aspaldidanik, tangoaren tradizioari eutsitako auzo proletarioetako bat izan da, eta non lehen tangoetako asko idatzi eta antzeztu ziren. Auzoko bizilagun batek, Homero Manzi tango-konpositore ospetsuak, tango bat (Sur) jarri zuen Nueva Pompeyan, eta paisaia malenkoniatsua deskribatu zuen (“Ponpeya eta uholdeaz haratago”); gaur egun ere, auzoko fisionomiaren zati handi bat definitzen duena. Historia Nueva Pompeya-k bere izena jaso zuen Pompeyako Arrosarioko Ama Birjinaren fededunengandik, 1900ean kaputxinoek altxatuta. Ordura arte, "igelen barrutia" deitzen zitzaion. "Igela" hitzak Buenos Airesko hizkeran "kaleko jakintsuari" egiten dio erreferentzia eta, hain zuzen ere, Nueva Pompeyako gazte asko gaur egun arte horrela hartuta daude. Nueva Pompeya Riachueloren iparraldeko lautada alubialean eraiki zen, eta garai hartan maiz uholdeen menpe zegoen. Ondorioz, populazio txikia zegoen eta pobreziagatik eta delitu tasa handiagatik nabarmendu zen. 1930. hamarkadara arte, industriak eremuan hasi zirenean, bertako biztanle gehienak Parque Patricios inguruko auzoko hiltegi handian aritu ziren. Sáenz etorbidea, Nueva Pompeya zeharkatzen duena, "hezur-kalea" deritzo batzuetan, hiltegira bidean hil ziren abere ugariengatik, XX. mendearen hasieran. Ingurunea oso ezaguna zen pulperiengatik (Taberna-denda), labankariak, eskorga-gidariak eta gitarra-joleak ibiltzen diren areto zikinak. Bi dira oraindik museo gisa kontserbatutakoak: La Blanqueada eta Maria Adelia Pulperia, hain handia zela, zeren landa ospitale gisa erabili zuten 1880ko Buenos Airesko Nazioaren eta fakzio sezesionisten arteko gatazketan. Kanpo estekak