Επαρχία Κοριέντες

Το Κοριέντες (ισπανικά: Corrientes‎‎, ισπανική προφορά: koˈrjentes, «ρεύματα» ή «ροές»· γκουαρανί: Taragui), επίσημα επαρχία του Κοριέντες (ισπανικά: Provincia de Corrientes‎‎, γκουαρανί: Taragüí Tetãmini) είναι επαρχία στη βορειοανατολική Αργεντινή, στην περιοχή της Μεσοποταμίας. Περιβάλλεται από (από τα βόρεια, με τη φορά των δεικτών του ρολογιού): Παραγουάη, την επαρχία Μισιόνες, τη Βραζιλία, την Ουρουγουάη και τις επαρχίες Έντρε Ρίος, Σάντα Φε και Τσάκο. Πρωτεύουσα της επαρχίας είναι η πόλη Κοριέντες, ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2010 η επαρχία έχει 992.595 κατοίκους. Ιστορία Πριν από την ισπανική κατάκτηση, οι Καϊνγκάνγκ, οι Τσαρούα και οι Γκουαρανί ζούσαν σε μια μεγάλη περιοχή που κάλυπτε επίσης το μεγαλύτερο μέρος της σημερινής επαρχίας Κοριέντες. Η πόλη Κοριέντες ιδρύθηκε στις 3 Απριλίου 1588 από τον Χουάν Τόρες ντε Βέρα ι Αραγκόν ως ενδιάμεσος σταθμός μεταξύ Ασουνσιόν και Μπουένος Άιρες. Η πόλη άκμασε χάρη στην κίνηση από τη συγκεκριμένη διαδρομή. Οι Ιησουίτες δημιούργησαν ιεραποστολές στα βόρεια της επαρχίας, οι οποίες αφιερώθηκαν στην εξάπλωση της χριστιανικής πίστεως. Στους πολέμους της ανεξαρτησίας από την Ισπανία, η Κοριέντες προσεχώρησε στη Λίγκα των Ελευθέρων Χωρών του Αρτίγας (1814-1820). Η επίθεση των δυνάμεων της Παραγουάης στην επαρχία το 1865 σηματοδότησε την έναρξη του πολέμου της Τριπλής Συμμαχίας. Το 1919 ιδρύθηκε το Εθνικό Πανεπιστήμιο των Παράκτιων Χωρών, το οποίο το 1956 έγινε το Εθνικό Πανεπιστήμιο των Βορειοανατολικών Χωρών. Το Κοριέντες είναι γνωστή στον κόσμο του φιλοτελισμού για τα γραμματόσημα που εξέδωσε από το 1856 έως το 1880. Πρόκειται για ένα από τα πολύ πρώιμα ή «κλασικά» γραμματόσημα του κόσμου (τα πρώτα, από τη Μεγάλη Βρετανία, εκδόθηκαν το 1840, εκείνα από τις Ηνωμένες Πολιτείες το 1847). Τα γραμματόσημα του Κοριέντες ήταν πιστά αντίγραφα της πρώτης εκδόσεως γραμματοσήμων από τη Γαλλία, τα οποία απεικόνιζαν το προφίλ της κεφαλής της Κέρες, της ρωμαϊκής θεάς της γεωργίας, και ήταν ξεχωριστά χονδροειδώς χαραγμένα με το χέρι, έτσι ώστε κάθε μήτρα να διαφέρει αισθητά, και τυπώθηκαν σε μικρά φύλλα. Οι πρώτες εκδόσεις, από το 1856 έως το 1860, έφεραν την ονομαστική αξία στον κάτω πίνακα- το 1860, ο πίνακας αξίας διαγράφηκε- οι διάφορες ονομαστικές αξίες υποδεικνύονταν στη συνέχεια από το χρώμα του χαρτιού που χρησιμοποιήθηκε. Ως τοπικά παραγόμενα «πρωτότυπα», τα πρώιμα γραμματόσημα του Κοριέντες έχουν από καιρό εκτιμηθεί από τους συλλέκτες. Μετά το 1880 χρησιμοποιήθηκαν τα γραμματόσημα της Αργεντινής. Το βορειοανατολικό άκρο της επαρχίας Κοριέντες επιλέχθηκε ως η τοποθεσία για το φράγμα Γιακιρέτα μετά από συμφωνία μεταξύ του προέδρου Χουάν Περόν και του προέδρου της Παραγουάης Αλφρέδο Στρέσνερ το 1974. Το φράγμα Γιακιρέτα, του οποίου η 20ετής κατασκευή και το κόστος των 11 δισεκατομμυρίων δολαρίων ξεπέρασε κατά πολύ τις αρχικές εκτιμήσεις, είναι ένα από τα μεγαλύτερα υδροηλεκτρικά φράγματα στον κόσμο. Επί του παρόντος, επιδιώκεται η σύναψη συμφωνίας με την Παραγουάη, η οποία θα επιτρέψει έργα επέκτασης του ταμιευτήρα που θα μπορούσαν να διπλασιάσουν την τρέχουσα εγκατεστημένη ηλεκτρική ισχύ της εγκατάστασης των 4.050 MW. Πολιτισμός Ο πολιτισμός της Κοριέντες έχει κυρίως επηρεαστεί από τις ευρωπαϊκές και γκουαρανί ρίζες του- ένα παράδειγμα αυτού είναι το είδος της μουσικής τσαμαμέ. Διάσημοι κάτοικοι της επαρχίας ήταν ο ήρωας της ανεξαρτησίας στρατηγός Δον Χοσέ ντε Σαν Μαρτίν (γεννημένος το 1778 στο Γιαπεγιού) και ο Χουάν Μπαουτίστα Καμπράλ (γεννημένος στη Σαλάδας), ο οποίος (σύμφωνα με τον λαϊκό θρύλο) πέθανε για τον στρατηγό στη μάχη του Σαν Λορένσο. Στους τουριστικούς προορισμούς της επαρχίας Κοριέντες περιλαμβάνονται οι υγροβιότοποι Ιμπερά και το Εθνικό Πάρκο Μπουρουκούγια. Επίσημες γλώσσες Στις 22 Οκτωβρίου 2004, ο επαρχιακός νόμος αριθ. 5598 (διάταγμα 2326/2004) ανακήρυξε τα γκουαρανί ως επίσημη γλώσσα της Κοριέντες, μαζί με τα ισπανικά. Ήταν η πρώτη επαρχία της Αργεντινής που επισημοποίησε άλλη γλώσσα εκτός της ισπανικής, ενώ το 2010 ακολούθησε η επαρχία Τσάκο. Γεωγραφία Η επαρχία Κοριέντες περιβάλλεται από δύο ποταμούς - τον ποταμό Ουρουγουάη στα ανατολικά και τον ποταμό Παρανά στα βορειοδυτικά - που διαμορφώνουν το σχήμα της επαρχίας. Η χαμηλή ακτή του Παρανά προκαλεί συχνές πλημμύρες. Μετά από μια ιδιαίτερα καταστροφική το 1982, ξεκίνησε ένα σύστημα προστασίας με την κατασκευή φραγμάτων. Η επαρχία είναι στο μεγαλύτερο μέρος της πεδιάδα, με τα υψηλότερα σημεία στα ανατολικά. Στα δυτικά, μια σειρά από κατηφορικές πλαγιές καταλήγουν στον ποταμό Παρανά. Ο υγρότοπος Ιμπερά, μια περιοχή λιμνοθαλασσών και βάλτων, είναι μια τεράστια κοιλότητα που προήλθε από ηφαιστειακή ροή και καλύφθηκε αργότερα από ποτάμια και αιολικά ιζήματα. Κλίμα Το κλίμα είναι κυρίως υποτροπικό χωρίς ξηρή περίοδο. Η μέση ετήσια θερμοκρασία είναι 20 °C με μέση μηνιαία θερμοκρασία που κυμαίνεται από 14 °C τον Ιούλιο έως 26 °C τον Ιανουάριο. Οι θερμοκρασίες είναι θερμές κατά το μεγαλύτερο μέρος του έτους, ενώ οι βροχοπτώσεις είναι άφθονες και ομοιόμορφα κατανεμημένες καθ' όλη τη διάρκεια του έτους. Υπάρχουν τέσσερις εποχές: χειμώνας, άνοιξη, καλοκαίρι και φθινόπωρο. Οι χειμώνες είναι σύντομοι, αν και περιστασιακές εισβολές ψυχρού, πολικού αέρα από το νότο μπορεί να προκαλέσουν παγετό. Αντίθετα, οι θερμοκρασίες κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού μπορεί να φτάσουν τους 35 έως 40 °C. Η μέση ετήσια βροχόπτωση κυμαίνεται από 1.100 έως 1.900 χιλιοστά, η οποία μειώνεται από τα βορειοανατολικά προς τα νοτιοδυτικά. Το φθινόπωρο είναι η πιο βροχερή εποχή, ενώ ο χειμώνας είναι η πιο ξηρή. Οικονομία Η γεωργία εξακολουθεί να αποτελεί μια από τις κύριες δραστηριότητες στην επαρχία, συνεισφέροντας το 15% στην παραγωγή της. Επικεντρώνεται στα εσπεριδοειδή, τον καπνό, το ρύζι, το τσάι, το βαμβάκι και το γέρμπα μάτε, τα οποία εξάγονται διεθνώς. Η βιομηχανία ξυλείας χρησιμοποιεί 1.400 km² δασών πεύκου και ευκαλύπτου. Στον ποταμό Παρανά, κοντά στην πόλη Ιτουσαϊνγκό, το φράγμα Γιακιρέτα παρέχει ενέργεια όχι μόνο στην επαρχία, αλλά και στην Αργεντινή και την Παραγουάη. Πολιτική υποδιαίρεση Η επαρχία χωρίζεται σε 25 νομούς (departamentos): Νομός (Πρωτεύουσα) Νομός Γκόγια (Γκόγια) Νομός Ιτατί (Ιτατί) Νομός Ιτουσαϊνγκό (Ιτουσαϊνγκό) Νομός Εμπεδράδο (Εμπεδράδο) Νομός Εσκίνα (Εσκίνα) Νομός Κονσεπσιόν (Κονσεπσιόν) Νομός Κουρουσού Κουατιά (Κουρουσού Κουατιά) Νομός Λαβάγιε (Λαβάγιε) Νομός Μερσέδες (Μερσέδες) Νομός Μόντε Κασέρος (Μόντε Κασέρος) Νομός Μπέλα Βίστα (Μπέλα Βίστα) Νομός Μπερόν δε Αστράδα (Μπερόν δε Αστράδα) Νομός Μπουρουκούγια (Μπουρουκούγια) Νομός Πάσο ντε λος Λίμπρες (Πάσο ντε λος Λίμπρες) Νομός Πρωτεύουσας (Κοριέντες) Νομός Σαλάδας (Σαλάδας) Νομός Σαν Κοσμέ (Σαν Κοσμέ) Νομός Σαν Λουίς δελ Παλμάρ (Σαν Λουίς δελ Παλμάρ) Νομός Σαν Μαρτίν (Λα Κρους) Νομός Σαν Μιγκέλ (Σαν Μιγκέλ) Νομός Σαν Ρόκε (Σαν Ρόκε) Νομός Σάντο Τομέ (Σάντο Τομέ) Νομός Σάουκε (Σάουκε) Νομός Χενεράλ Αλβεάρ (Αλβεάρ) Νομός Χενεράλ Πας (Καά Κατί) Παραπομπές Βιβλία Rubio, Gerardo· Lavado, Raul (2018). The Soils of Argentina. Springer. ISBN 978-3-319-76853-3.