Կորդուանի փարոս

Կորդուանի փարոս (ֆրանսերեն՝ Phare de Cordouan) փարոս, որը գտնվում է ափից 7 կմ հեռավորության վրա Կորդուան սարահարթի վրա, Ժիրոնդի գետաբերանում, ձևավորվել է Գարոնի և Դորդոնի միախառնումից, որոնք բացվում են դեպի Ատլանտյան օվկիանոս: 2021 թվականի հուլիսին այն ներառվել է Համաշխարհային ժառանգության ցանկում։ Փարոսը լուսավորում և պաշտպանում է ծովային երթևեկությունը երկու անցուղիներում, որոնք ապահովում են մուտք դեպի գետաբերաններ։ Փարոսի բարձրությունը 68 մ է, այն աշխարհի 10-րդ ամենաբարձր փարոսն է ավանդական փարոսների շարքում։ Գտնվում է Նոր Ակվիտանիա շրջանի Ժիրոնդ դեպարտամենտում՝ Ռուայան, Վո-սյուր-Մեր և Պուան-դե-Գրեյվ քաղաքների միջև և աշխարհագրորեն պատկանում է Վերդոն-սյուր-Մեր համայնքին։ Փարոսը կառուցվել է 1584-1611 թվականներին։ Այն Ֆրանսիայի ամենահին գործող փարոսն է։ Երբեմն կոչվում է «Ծովի Վերսալ», «արքաների փարոս» կամ «փարոսների արքա», այն առաջին փարոսն է, որը դասվում է որպես պատմական հուշարձան Ֆրանսիայում 1862 թվականից ի վեր։ Գործարկվում է Միջտարածաշրջանային Հարավային Ատլանտյան ծովային մարմնի կողմից, որի ծառայությունները Վերդոնում տրամադրում են ծովային ազդանշաններ և անցումներ: 2010 թվականից կառավարվում և պաշտպանվում է Ժիրոնդի գետաբերանի կայուն զարգացման համար Միացյալ միության կողմից: Պատմություն Փոքր փարոսային աշտարակներ կղզում գոյություն են ունեցել 880 թվականից, սակայն մշտական կառույցը կառուցվել է 14-րդ դարում Անգլիայի թագավոր Էդվարդ III-ի ավագ որդու՝ Էդուարդ Սև արքայազնի կողմից, երբ Գվիեն շրջանը անգլիական նահանգ է եղել: Կառուցվել է 15 մ բարձրությամբ աշտարակ՝ վերին հարթակով, որտեղ վառվել է փայտի կրակը՝ վանական վերակացուով։ Անցնող նավերը ուղեվարձի համար վճարել են 2 գրոթ՝ փարոսի վճարների առաջին հայտնի օրինակը: Բացի աշտարակից, կղզու վրա կառուցվել է փոքրիկ մատուռ։ 16-րդ դարի երկրորդ կեսին աշտարակը անկում է ապրել և նավարկության համար առաջացած վտանգը սկսել է սպառնալ Բորդոյում գինու առևտրին։ Սա հանգեցրել է Կորդուանի փարոսի կառուցմանը ներկայիս տեսքով: Ծանոթագրություններ Արտաքին հղումներ «Գյուտ, որը փրկեց մեկ միլիոն նավ». BBC. Վերցված է 2019-06-23-ին.