Islla de Las Palomas

La Islla de los Palombos o Islla de Tarifa, anguaño xunida a tierra por aciu una carretera, ye la islla esistente frente a la ciudá de Tarifa y que'l so estremu sur, la Punta de Tarifa, representa'l puntu más meridional de la península ibérica y de la Europa continental. Na zona nororiental de la islla son visibles los restos de, siquier, cinco hipogeos funerarios feniciu-púnicos fechaos ente los sieglos VI y IV e.C. La práutica totalidá de la superficie de la islla viose, amás, bien alteriada pola construcción de canteres d'onde s'estrayxo sistemáticamente, dende dómina romana, roca caliar fosilífera pa la construcción. La fortificación de la islla llevar a cabu dende siquier el sieglu XVII col establecimientu d'una pequeña batería, en principiu con una dotación de cinco homes, pa construyise dende 1798 les primeres bateríes d'un fuerte proyeutáu dos años antes. Hasta 1808 la islla tuvo dixebrada de Tarifa. Esi añu foi construyíu'l camín de la islla, obra d'Antonio González Salmón, quien tamién foi responsable del espigón que fai función de puertu de Tarifa. Dende mediaos del sieglu XX estableciéronse gran cantidá de cuarteles y los sos terrenes fueron propiedá del Ministeriu de Defensa hasta que fueron declaraos de Dominiu Públicu Marín Terrestre en 1988. La posterior declaración en 2003 del Parque natural del Estrechu de Xibraltar supunxo la proteición de la islla y de les sos agües más inmediates por cuenta de los sos peculiares valores ecolóxicos. Referencies Enllaces esternos Wikimedia Commons acueye conteníu multimedia sobre Islla de Las Palomas.