Imre Makovecz

Imre Makovecz , nado o 20 de novembro de 1935 en Budapest e finado o 27 de setembro de 2011, foi un arquitecto húngaro. Carreira Corrente e influencias Organicismo Xunto a György Csete e o Grupo Pécs, Makovecz representou a arquitectura orgánica húngara e foi un dos seus líderes máis importantes. Os seus edificios están influenciados por Rudolf Steiner, Antoni Gaudí e Frank Lloyd Wright. Art Nouveau e arquitectura tradicional A Art Nouveau húngara de Ödön Lechner foi outra referencia para a arquitectura de Imre Makovecz, que foi desenvolvendo a súa propia forma e mostrando unha forte impronta da tradición construtiva e da arquitectura popular húngara. Arquitectura antropomórfica Makovecz fíxose coñecido por edificios de marcado carácter antropomórfico, como o tanatorio do cemiterio Farkasrét de Budapest (1975), cuxos nervios abovedados como costelas parecen estar modelados sobre costas humanas, e o Centro Cultural Sárospatak, cuxa planta sinala uns "brazos abertos". Proxección internacional As obras de Makovecz atraeron a atención internacional, especialmente nos anos 70 e 80 en relación co posmodernismo; tras a caída do pano de aceiro en 1989/90 deseñou o pavillón húngaro na EXPO de Sevilla, cuxa referencia ao motivo da torre da igrexa ilustra a actitude do arquitecto. Entón el entregou vostede. a. 2002 tamén o primeiro borrador da capela da autoestrada en Hegau na A81 e en 1989 construíu a espectacular construción de madeira da casa Naturata en Überlingen. As obras principais de Makovecz tamén inclúen a Redoute (Vigadó) en Szigetvár (1987). Recoñecemento En 1989 foi galardoado como membro de honra da Asociación de Arquitectos Alemáns BDA. Obras (escolma) Igrexa e Centro Cultural Hagymaház en Makó Centro Cultural Sárospatak Igrexa en Siofok Biblioteca de madeira no parque do castelo de Letenye O tanatorio do cemiterio de Farkasrét (Farkasréti temető) en Budapest, 1975 Redoute (Vigadó) en Szigetvár, 1987 Igrexa Católica Romana do Espírito Santo en Paks, 1989 Pavillón de Hungría na EXPO de 1992 Galería Notas Véxase tamén Bibliografía Dörte Kuhlmann: Lebendige Architektur. Metamorphosen des Organizismus (Arquitectura viva. Metamorfoses do organicismo). Universitätsverlag Bauhaus-Universität, Weimar 1998, ISBN 3-86068-094-3 (tamén tese titulada Metamorfoses do Organicismo. Arquivado 28 de febreiro de 2020 en Wayback Machine. Zur Formensprache der Lebendigen Architektur von Imre Makovecz. Arquivado 28 de febreiro de 2020 en Wayback Machine. (Sobre a linguaxe formal da Arquitectura viva de Imre Makovecz). Ulrike Stark (Red): Arquitekten - Imre Makovecz . Fraunhofer-IRB-Verlag, Stuttgart 1995. ISBN 3-8167-3387-5 . Robert Schediwy: Städtebilder - Reflexionen zum Wandel in Architektur und Urbanistik. (Reflexións sobre o cambio na arquitectura e o urbanismo). Viena 2005 (esp. páx. 289 e ss) ISBN 3-8258-7755-8. Anthony Tischhauser: Bewegte Form / Der Architekt Imre Makovecz. (Forma en movemento / O arquitecto Imre Makovecz). Urachhaus, Stuttgart 2001. ISBN 3-8251-7349-6 . Zeitschrift "Mensch + Architektur": Organische Architektur in Ungarn. (Revista "Mensch + Architektur": Arquitectura orgánica en Hungría). Nº 65/66, Berlín 2009. ISSN 1616-4024 . Ligazóns externas Bibliografía relacionada con Imre Makovecz no catálogo da Biblioteca Nacional de Alemaña. Imre Makovecz Stiftung (Fundación do autor; en húngaro e inglés) Fotografías aéreas