Mariana-eilande

Die Mariana-eilande (Engels: Mariana Islands, Chamorro: Islas Mariånas) bestaan uit die twee eilandgebiede van die Verenigde State van Amerika Guam en die Noordelike Mariana-eilande, tussen die Filippynse See in die weste en die Stille Oseaan in die ooste. Die eilande is in die suide van Japan en in die noorde van die Karoline-eilande geleë. Die Mariana-eilande behoort tot die Stille Oseaan se Ring van Vuur, vervolgens is vulkaanuitbarstings en aardbewings algemeen. Die Mariana-eilande het 'n bevolking van 251 023 in 2010 gehad het het 'n oppervlakte van 1 026 km². Die eilande is deur Ferdinand Magellaan op 6 Maart 1521 ontdek. Ná die Spaans-Amerikaanse Oorlog is die eilande deur Spanje aan die Duitse Keiserryk verkoop. Tydens die Eerste Wêreldoorlog is die eilande deur Japan beset, wat deur die Volkebond 'n mandaat oor die eilande ontvang het. Tydens die Tweede Wêreldoorlog het die Verenigde State die eilande verower en later 'n trougebied deur die Verenigde Nasies ontvang. Die Noordelike Mariana-eilande het in 1978 die status van 'n geassosieerde land ontvang, terwyl Guam weens sy belangrike militêre basis 'n afhanklike gebied van die Verenigde State is. Eksterne skakels Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Mariana-eilande. (en) "Mariana Islands". Encyclopædia Britannica. Besoek op 13 Mei 2019.