Sjeverna Marijanska ostrva

Sjeverna Marijanska ostrva (puno ime: the Commonwealth of the Northern Mariana Islands) dio su grupe Marijanskih ostrva i američkih ostrvskih područja u Tihom okeanu, južno od Japana i sjeverno od Guama. Do početka 20. vijeka bili su poznati pod nadimkom Ladrone Islands, od španskog 'Islas de los Ladrones - što znači "Lupeška ostrva". Historija Ferdinand Magellan 1521. otkriva grupu ostrva kao prvi Evropljanin i naziva je Islas de Ladrones ("Ostrva lopova"), jer su tadašnji stanovnici, prema njegovom mišljenju, ukrali stvari s njegovih brodova. Španija je 1667. anektirala ostrva i nazvala ih po svojoj kraljici Mariji Ani Austrijskoj. Austronežani su naselili Sjeverna Marijanska ostrva oko 1500. p. n. e. Ti ljudi postali su autohtoni narod Chamorro i bili su pod utjecajem kasnijih migracija, uključujući Mikronežane u prvom vijeku naše ere i ostrvske Jugoistočne Azije oko 900. godine. Brutalna španska represija nad narodom Chamorro, zajedno s novim bolestima i povremenim ratovima, smanjila je autohtono stanovništvo za oko 90% u 1700-ima. Nakon Špansko-američkog rata, Španija daje južni dio Sjedinjenim Državama i prodaje 1899. sjeverni dio Njemačkoj. Od 1975. Sjeverna Marijanska ostrva zavisna je prekomorska teritorija Sjedinjenih Država. Stanovništvo 86% stanovništva uglavnom govori neslužbeni jezik, kao, npr., mikronezijski ili polinezijski. Geografija Područje se sastoji od 16 ostrva, koja se prostiru na više od 500 km, a najveća su Saipan, Tinian i Rota najveći. Ekonomija Turizam je primarni izvor prihoda. Reference