دانشگاه علم و صنعت هواری بومدین

دانشگاه علوم و فناوری هواری بومدین (به اختصار: USTHB)، بزرگ‌ترین دانشگاه آفریقا است که در شهر باب الزوار، در حدود پانزده کیلومتری شرق پایتخت الجزیره در کشور الجزایر قرار دارد. در سال ۲۰۲۲، این دانشگاه در رتبه نخست فهرست ملی دانشگاه‌های الجزایر قرار گرفت که توسط وزارت آموزش عالی و پژوهش علمی الجزایر تهیه شده بود. این دانشگاه توسط معمار مشهور برزیلی اسکار نیمایر طراحی شده و در زمینی به وسعت الگو:واحد ساخته شد. در سپتامبر ۱۹۷۴ توسط رئیس‌جمهور وقت افتتاح گردید و در آغاز «دانشگاه علوم و فناوری الجزیره» (USTA) نام داشت. از آن زمان تاکنون، از نظر سازمانی و ساختاری رشد چشمگیری داشته است. دانشگاه USTHB رشته‌های مختلفی از جمله ریاضیات نظری و کاربردی، فیزیک، شیمی، زیست‌شناسی، زمین‌شناسی، مهندسی عمران، الکترونیک، علوم رایانه، مهندسی فرایندها، مهندسی مکانیک، ژئوفیزیک، ژئولوژی و جغرافیا را آموزش می‌دهد. در سال ۲۰۲۳، این دانشگاه حدود الگو:واحد و الگو:واحد در رشته‌های گوناگون داشت. بر اساس رتبه‌بندی مجله U.S. News & World Report در سال ۲۰۱۶، این دانشگاه در رتبه الگو:۳۱ منطقه‌ای در میان دانشگاه‌های عربی قرار گرفته بود. تاریخچه دانشگاه علوم و فناوری الجزیره (USTA) به موجب فرمان شمارهٔ 74–۵۰ در رسماً تأسیس شد و در سال ۱۹۸۰ نام آن به دانشگاه علوم و فناوری هواری بومدین (USTHB) تغییر یافت. این دانشگاه جانشین دانشکده علوم دانشگاه الجزیره شد و در آغاز شامل مدرسه ملی پلی‌تکنیک بود که در سال ۱۹۸۳ از آن جدا شد. هدف اصلی آن ایجاد پیوند میان پیشرفت‌های علمی و فناوری بود. پردیس پردیس دانشگاه شامل بخش‌های زیر است: دفتر ریاست (رکتورا): شامل دفتر رئیس، چهار معاون، دبیرخانه کل و بخش‌های مرکزی آموزش و خدمات چندرسانه‌ای است. هشت دانشکده (هرکدام دارای آزمایشگاه‌های پژوهشی، کتابخانه تخصصی و مدیریت داخلی). ساختمان‌های آموزشی شامل دو بلوک کلاس، ۲۴ آمفی‌تئاتر (از A تا Z)، و دو بلوک آزمایشگاهی (هر یک با ۴۰ آزمایشگاه و ۱۶ کلاس درس). کتابخانه دانشگاهی با سالن مطالعه بزرگ و بخش امانت کتاب. مرکز منابع رایانه‌ای (CRI) برای مدیریت شبکه اینترانت و اینترنت دانشگاه. دهکده دانشجویی شامل سالن چندمنظوره، سلف، کتاب‌فروشی انتشارات دانشگاهی، دفتر پست، کافه‌نت، سالن مطالعه با Wi-Fi، و اتاق‌های فعالیت فرهنگی و ورزشی. مرکز بهداشت و پیشگیری، آمفی‌تئاتر بزرگ با ظرفیتو مساحت الگو:واحد، سالن ورزشی چندمنظوره، پردیس دیجیتال فرانکوفون برای آموزش از راه دور، فضای اینترنت با بیش از ۵۰۰ رایانه، مرکز آموزش زبان‌ها (CEIL)، و «رصدخانه اشتغال فارغ‌التحصیلان» برای پیگیری وضعیت کاری دانش‌آموختگان. نظام آموزشی نظام قدیم در گذشته دو نوع سیستم آموزشی وجود داشت: دوره کوتاه‌مدت: مدرک DEUA (دیپلم دانشگاهی کاربردی، معادل کاردانی) در سه سال (BAC + 3). دوره بلندمدت: شامل دیپلم DES (۴ سال، BAC + 4) و دیپلم مهندسی دولتی (۵ سال، BAC + 5). پس از آن، دوره‌های فوق‌لیسانس (Magister) و دکتری (Doctorat) برای پژوهشگران برگزار می‌شد. نظام جدید LMD از سال ۲۰۰۶، سیستم قدیمی کنار گذاشته شد و نظام جدید لیسانس – فوق‌لیسانس – دکتری (LMD) جایگزین آن شد: لیسانس: ۳ سال (BAC + 3) فوق‌لیسانس: ۲ سال (BAC + 5) دکتری: ۳ سال (BAC + 8) ساختار سازمانی دانشگاه از ۸ دانشکده تشکیل شده است: دانشکده علوم زیستی دانشکده شیمی دانشکده فیزیک دانشکده ریاضیات دانشکده مهندسی عمران دانشکده مهندسی برق (الکترونیک، الکتروتکنیک، مخابرات، ابزار دقیق و علوم رایانه) دانشکده علوم زمین، جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری دانشکده مهندسی مکانیک و مهندسی فرایندها کتابخانه مرکزی کتابخانه مرکزی دانشگاه در مرکز پردیس قرار دارد. در سال ۱۹۷۴ به‌صورت موقت آغاز به کار کرد و در سال ۱۹۸۶ ساختمان جدید آن افتتاح شد. این کتابخانه در زمینی به مساحت الگو:واحد ساخته شده و شامل: سالن مطالعه با ظرفیتبخش اینترنت سالن مخصوص استادان و دانشجویان تحصیلات تکمیلی بخش‌های اداری، فنی و نگهداری کتاب‌ها است. هر دانشکده نیز دارای کتابخانه‌ای وابسته به کتابخانه مرکزی است. شخصیت‌های برجسته بسیاری از چهره‌های علمی، فرهنگی و سیاسی الجزایر از دانش‌آموختگان USTHB هستند، از جمله: نوردین ملیکشی — فیزیک‌دان اتمی و مولکولی. بلقاسم حبه — پژوهشگر در میکروالکترونیک. نبیله اغنیم — اخترفیزیک‌دان و مدیر پژوهش در مرکز ملی پژوهش‌های علمی فرانسه (CNRS). یاسمین بلکید — ایمنی‌شناس در مؤسسه ملی آلرژی و بیماری‌های عفونی ایالات متحده. محمد آرکب — مهندس و سیاست‌مدار. بازیز عاشور — کارشناس فنی در شرکت کوآلکام. حمزه بندلاج — برنامه‌نویس و هکر. فیروز ملک — فیزیک‌دان ذرات در CERN. منابع پیوند به بیرون آزمایشگاه پژوهش در هوش مصنوعی (LRIA) آزمایشگاه سامانه‌های رایانه‌ای (LSI)