Bedžaja

Bedžaja (arapski: بجاية) je lučki grad od 176,139 stanovnika na sjeveru Alžira u Pokrajini Bedžaja u kojoj je i administrativni centar. Geografija Bedžaja leži na južnoj strani brdovitog poluotoka Sredozemnog mora na ušću rijeke Soummam, udaljena 243 km istočno od glavnog grada Alžira. Za Francuske kolonijalne uprave bio poznat pod različitim imenima u raznim evropskim jezicima (Budschaja na njemačkom Bugia na italijanskom te Bougie [buˈʒi] (potonja dva znače svijeća, što je referenca na trgovinu voskom). Béjaïa je najveći grad u Kabiliji (drugi najveći je Tizi Ouzou), i najveće naselje u kome se govori kabilski. Grad su prvi nastanili numidijski Berberi, a u Starom vijeku je služio kao manja luka Kartaginjanima i Rimljanima. Car Vespazijan je u njoj osnovao koloniju pod imenom Saldae, koja je pripadala provinciji Mauretania Caesariensis. Kraće vrijeme je služila kao prijestolnica Vandalskog Kraljevstva od 5. do 6. vijeka. Nakon što su Sjevernu Afriku zauzeli Bizantinci, izgubio je na važnosti. Procvao je stekla tek krajem 11. vijeka kada su Hamadidi potisnuti iz unutrašnjosti; grad su 1152. osvojili Almohadi, a u 13. vijeku ga dobili Hafsidi. Od 1510. do 1555. bio je pod španskom vlašću, prije nego što su ga zauzele Osmanlije. Dugo vremena je bio je baza berberskih pirata, prije nego što su ga 1833. osvojili Francuzi. Gradovi prijatelji Glasgow, Ujedinjeno Kraljevstvo Brest, Francuska Bad Homburg, Njemačka Reference Vanjske veze Ville de Bejaia (fr)