Parku Kombëtar i Butrintit

Parku Kombëtar i Butrintit është një zonë e mbrojtur që ndodhet në jug të Shqipërisë, pranë qytetit të Sarandës. Ai përfshin qytetin antik të Butrintit, një nga vendbanimet më të rëndësishme arkeologjike në Shqipëri. Butrinti u shpall për herë të parë Monument Kulture në vitin 1948, nëpërmjet një akti të parë për mbrojtjen e monumenteve të kulturës. Në vitin 1981, edhe zona pyjore përreth u shpall Monument Kulture për mbrojtjen e trashëgimisë arkeologjike dhe mjedisore. Në vitin 1992, Butrinti u përfshi në Listën e Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s, si një vend me rëndësi të jashtëzakonshme kulturore dhe natyrore. Vendimi u bazua në Konventën e vitit 1972 "Për mbrojtjen e Trashëgimisë Botërore Kulturore dhe Natyrore". Parku Kombëtar i Butrintit u shpall zyrtarisht si park më vete në vitin 2005, me një sipërfaqe prej 29 km² tokë shtetërore. Kufijtë e parkut përfshijnë edhe zona si Ksamili, Vrina, Shën Dëllia dhe Xarra. Krijimi i parkut kishte për qëllim ruajtjen e peizazhit unik të zonës, mbrojtjen e të dhënave arkeologjike, dhe menaxhimin efektiv të trashëgimisë. Në këtë kuadër u krijua edhe Zyra e Administrimit dhe Koordinimit të Butrintit, që funksionon nën varësinë e Ministrisë së Kulturës. Ajo mbikëqyr politikat për mbrojtjen e parkut dhe kontrollon zhvillimet për të shmangur dëmtimet. Brenda Parkut ndodhen dhjetëra zona arkeologjike të rëndësishme, përfshirë: zona brenda dhe jashtë mureve të Butrintit Diapori Kalaja e Ali Pashë Tepelenës Kalivoi Shën Dëllia Shën Dhimitri Xarra Ana e Kanalit të Vivarit Sipas arkeologëve, "Butrinti është një thesar i jashtëzakonshëm për Shqipërinë", ndërsa zhvillimi i ekuilibruar dhe turizmi i qëndrueshëm konsiderohen si çelës për ruajtjen e tij. Shiko edhe Ishujt e Ksamilit Wikipedia:Lista e zonave të mbrojtura në Shqipëri Lidhje të jashtme Parku Kombëtar i Butrintit – Agjencia Kombëtare e Zonave të Mbrojtura Referime