Црква на Успение на Богородица, Лабове е Криќит

Црквата Успение на Богородица (албански: Kisha e Fjetjes së Virgjëreshës,), едноставно позната како црква Коимиси или Света Марија е византиска православна христијанска црква во селото Лабове е Криќит, во областа Ѓирокастро, јужна Албанија. Таа е еден од најрепрезентативните примероци на византиската архитектура во Албанија. Историја Основањето на црквата датира од 6 век за време на владеењето на византискиот император Јустинијан I (527–565 н.е.). Јустинијан I ја подигнал црквата во спомен на својата мајка. Сегашната зграда датира од 10 век или – според друг извор – 13 век, за време на Епирското Деспотство. Црквата задржала фрагмент од Чесниот крст поради донација на византискиот император. Според друга традиција, византискиот император ја подарил чудотворната икона на Богородица, позната како Лабовица. До 1967 година била аџилак за околните христијански заедници. Секоја година на денот на Успение на Богородица, поворка со фрагментот од светиот крст, и Лабовица иконата се одржувал до соседните села. Во 1967 година, верските активности биле забранети со атеистичката политика на Народна Социјалистичка Република Албанија. Голем број иницијативи за заживување на ваквите свечености имале ограничени резултати. Реликвијата била изгубена во 1989 година. Според тврдењата во албанскиот печат, го украла ќерката на Енвер Хоџа, поранешен водач на Народна Република Албанија. Црквата била прогласена за споменик на културата на Албанија. Денес се смета за еден од најзначајните примероци на византиската архитектура во Албанија. Архитектура Црквата споделува голем број типични карактеристики на византиската архитектура од 9 до 11 век. Преку троен премин (трибилон) се обезбедува поврзување на централната патека со помошните патеки како и на припратата. Неколку архитектонски елементи пронајдени на надворешноста на објектот, како што се куполата, прозорците и комбинацијата од тули и камени работи, се под влијание на современите византиски цркви во западна Македонија. Куполата од 10 век е најстариот примерок на кружна купола пронајдена во регионот на Епир, веројатно еволуција на постариот октагонален стил. Моделот на рибната коска на надворешноста се наоѓа и во голем број современи црковни градби во Епир, западна Македонија и Лаконија, во Грција, иако воопшто не е вообичаена карактеристика во византиската архитектура. Поврзано Православна автокефална црква на Албанија Наводи Литература Eade, John; Katic, Mario (2014). Pilgrimage, politics and place-making in Eastern Europe : crossing the borders. Ashgate Publishing. ISBN 9781472415929. Veikou, Myrto (2012). Byzantine Epirus: A Topography of Transformation. Settlements of the Seventh-Twelfth Centuries in Southern Epirus and Aetoloacarnania, Greece. Leiden: BRILL. ISBN 9789004227460.