Parti: Sosialistisk Venstreparti
Dato: 2013-05-21

Det er betydelige prosjekter som vi inviteres til å godkjenne i dag – en investering på over 24 mrd. kr for Ivar Aasen-feltet og nesten 30 mrd. kr for Gina Krog-feltet. I den anledning kan en fristes til å bruke Ivar Aasens egne ord i diktet «Dei vil alltid klaga og kyta» – det var visst en egenskap ved nordmannen allerede den gangen. I «Nordmannen» sier han: «Lat no andre om Storleiken kivast, Lat deim bragla med Rikdom og Høgd! Millom Kaksar eg litet kann trivast, Millom Jamningar helst er eg nøgd.» Det var ikke borekaks han mente, Ivar Aasen – det han mente, var at det fantes andre ting som var vel så viktige som rikdom, som rettferdig fordeling og naturressurser, at «der leikade Fisk ned i Kavet» og naturen med «naar Liderna grønka som Hagar», som han sier i diktet. Derfor er det sikkert i Ivar Aasens ånd at feltet skal driftes med rein kraft fra land, altså at Ivar Aasen skal omfattes av elektrifiseringen for hele Utsirahøyden. Det samme gjelder for Gina Krog-feltet, som også blir tilrettelagt for elektrisk kraft. Det har vært reist spørsmål knyttet til elektrifiseringen av Utsirahøyden. Den økte CO2-avgiften som regjeringa innførte i forbindelse med klimameldinga, gjorde denne elektrifiseringen lønnsom. Det beste og aller mest lønnsomme ville sjølsagt vært om utbyggingen av infrastrukturen for elektrisk kraft kom samtidig med de øvrige utbyggingene, av Edvard Grieg, Ivar Aasen og Gina Krog, slik at man slapp investeringer i fossil kraft som skal avløses av elektrisk kraft. Det var vanskelig å få til, fordi en utsettelse av oppstart også vil ha store økonomiske konsekvenser. Det er det vi også ser i diskusjonen om inngåtte forpliktelser på forhånd. Men det står i meldingen og i komiteens merknader at Edvard Grieg og dermed Ivar Aasen samt Gina Krog skal tilknyttes en løsning med elektrisk kraft, med tillegget «med mindre departementet av særskilte grunner bestemmer noe annet». Da er det viktig å understreke at det siste er en formell nødutveg, men at arbeidet med elektrifiseringen går sin gang, og at det ikke vil være mulig for noen av partnerne å stoppe dette arbeidet. Det må være klart at det fra Stortingets side er slik at elektrifiseringen er nødvendig for at Norge skal kunne nå de mål som vi satte oss i klimaforliket, og en forutsetning for at feltene kan bygges ut. Utsirahøyden uten elektrisk kraft ville medføre en økning av Norges klimautslipp med en million tonn CO2 i året, mens vi basert på de siste utslippstallene må kutte minst en million i året. Dersom Utsirahøyden ikke elektrifiseres, må 235 000 nordmenn halvere sine utslipp for å kompensere for økninga fra oljeindustrien. Ivar Aasen og Gina Krog er felt som skal være i drift fram til etter 2030. Det er en tid da Norge har ambisjoner om å være på full fart inn i en karbonnøytral framtid. Nettopp derfor er det viktig at det legges til rette i dag for de riktige investeringene for framtida.

Parti: Fremskrittspartiet
Dato: 2013-05-21

Det er eit faktum at i perioden mellom 1. januar 2004 og 7. september 2009 blei det bygd eit stort tal små-, mini- og mikrokraftverk i Noreg, basert på dei lovnadane som senterpartistatsrådar gav. I heile denne perioden har vi hatt senterpartistatsrådar som har hatt ansvaret for denne sektoren, og det har ikkje vore gjort eit einaste forsøk på å rette opp dette som har vore ein lovnad. Alle desse utbyggjarane oppfatta det som ein lovnad. Alle som sit i opposisjonen, oppfatta det som ein lovnad. Det utgjer ein årsproduksjon på 1,9 TWh med rein, fornybar kraft, noko som i denne salen møter ovasjonar frå bl.a. SV når det er snakk om å få det ut i Nordsjøen. Det er også med på å gjere at vi kan nå klimamåla våre. Når vi høyrer forskjellen på inntekta, skal ein uansett bransje drive veldig godt når det å ha sertifikat eller ikkje utgjer ein differanse på 80 pst. Etter mi oppfatning burde det «trigge» kven som helst, spesielt når ein seier sjølv at ein er audmjuk når det gjeld konsekvensane av dette, og ikkje å gå inn i denne problemstillinga og forsøke å skape litt meir rettferd. Ein har sett at desse grunneigarane og dei som sit på gardar, er i ferd med å kunne miste dei, fordi dei trudde på den regjeringa og den statsråden som sa at ein skulle finne ein måte å gjere det lønnsamt på, og stolte på at dette ville kome på plass. Men dei leid urett. Det blei gitt eit løfte som kunne vore mogleg å få til viss ein gjekk i dialog med svenskane. Eg opplever at det er mogleg å gå i ein dialog med svenskane og prøve å rette opp igjen denne uretten som har vore gjort. Men det er rett og slett ikkje politisk vilje til det, og det synest eg smakar dårleg. Då statsråden sa at ein drøfta andre regime for å oppnå ønskt nybygging, gav han med det også eit signal om at viss ein ikkje får til sertifikatordninga, skal ein i alle fall sjå på andre alternativ. Det har ein altså ikkje gjort. Det er òg ei kjent sak at det i ei rekkje næringar gjennom åra er initiert ulike tiltak både for å gjere dei konkurransedyktige og for å unngå konkursar. Spørsmålet er berre: Korfor vil ikkje ein rette opp denne uretten? Desse som i dag produserer 1,9 TWh, er med på å hjelpe oss og nå dei klimamåla som ein er så veldig opptatt av. Korfor vel ein å oversjå desse? Er det fordi prosjekta er ferdigstilte, og at ein får den straumen eller energien frå dei uansett?