Kanskje er det noko med vikingtida som lokkar, eller kanskje kjenner eg på ein grådig urkraft som har lege og synda i genetikken til mennesket sidan skapinga? Ikkje veit eg, det kan tenkjast at eg berre er lei av å oppføre meg ved middagsbordet og saknar den barnslege gleda ved å lage spetakkel