NaghmehAI/Per-SNA huggingface dataset:
اسمش یادم نیست گلم اونسمت کلاس زبان میرفتم دیدم نمیدونم مهد دارن یا برا بچه های اوتیسم هستن یا نه میدونم برا بچه های خاص بودن اما اگرم نداشته باشن حتما آدرسارو شماره های جایی که میخوایو دارن یه سر بزنی ضرر نداره
Because us - you and I? We are raising the next generation- autistic or neurotypical or otherwise neurodivergent. And they need to be strong and their best selves. And that’s our job. So soften your hearts, and steel your bodies. And do your job - raise your babies with everything in you. Even if you spend your whole life doing it. #SpectrumMom P.S. It is NEVER okay to publicly blast your child’s meltdowns. Sharing them in a respectful way, fine. But please don’t teach the world to hate and fear your autistic child.
دقت كنيد، چهار سال اول زندگي من و پسرم در نگاه اول جهنمي بود. او داد و فرياد ميكرد،تنها راه ارتباط او از طريق خنده و يا جيغ ،يا گاز گرفتن ، لگد زدن، ضربه زدن بود و يا زماني كه اتومبيل رو براي زدن بنزين به سمت پمپ بنزين سوق ميدادم در حاليكه ديوانه وار ميخنديد از صندلي خود در اتومبيل به سمت ترافيك بزرگراه فرار ميكرد. بعدها ياد گرفتم كه او را حتي براي يك سواري هر چند كوتاه به ميله اي ببندم كه از زير به صندلي ماشين قفل ميشد. او را با گريه و شيون از فروشگاه ها بیرون ميكشيدم. بارها و بارها و بارها پزشك و تراپيست عوض كردم. حتي امروز بدنم از كتكهايي كه اون روزها از او خوردم درد ميكند. من هيچ جواب و حتي كمترين كمكي نداشتم. اما خداي من، من عاشق اون بچه بودم. متنفر بودم از آنچه بر سر او آمده بود و آنچه بر من ميگذشت و من به چيزي بيشتر از ٢ ساعت خواب شبانه احتياج داشتم، اما تنها راه من اين بود كه روي كف زمين بخوابم و راه خروج او را ببندم. بنابراين روي كف زمين چمبره ميزدم در حالي كه او به دنبال راه فرار از بدن من بالا ميرفت. من بعد از هر ملاقات با پزشكاني كه ميگفتند او خوب است ، تصميم ميگرفتم كه پزشكش را عوض كنم. و همينطور تراپيست ها و گفتار درمان ها تا اينكه در نهايت كساني رو پيدا كردم كه پاسخي برايم داشتند، پاسخي واقعي، عميق و مختص شرايط و تجربه هاي ما. من گريه كردم آسيب ديدم و روحم ضجه زد دردي عميق داشتم كه حتي نميتوان توصيفش كرد. اما آن لحظات مقدس و ناب كه او آرام بود و يا در حالي كه داشت برنامه مورد علاقه اش را به كرات تماشا ميكرد، و زماني كه ياد گرفت در قالب شخصيتهاي مورد علاقه اش دربياد- و من اين موضوع را به سختي و از طريق تلاشهاي عاجزانه و طاقت فرسا براي برقراري ارتباط از طرف هر دوي ما فهميدم - و همين موضوع باعث شد كه ادامه بدهم و من آموختم كه او را مجبور نكنم به پوشيدن لباسهايي كه او را آزار ميداد و من آموختم كه در فروشگاه او را براي برداشتن خوراكيهاي مورد علاقه اش بغل كنم چون اون توان اشاره كردن نداشت😭😭 و من او را عاشقانه دوست ميداشتم با توحش عميق و كامل نه به اين دليل كه او او كامل بود و براي من شادي ميآورد، بلكه به اين دليل كه او روحي زنده و واضح بود كه نفس ميكشيد و من عمدا و از روي اختيار به اين دنيا آورده ام دنيايي كه به گونه اي با فرزند من جنگيد و باعث شد كه در عوض من دشمن آن دنيا باشم. دوستي گفت كه پسرش را دوست ندارد بعد از قشقرق بعد از درد او روح مرا آزار داد براي اينكه او نميتوانست از لحاظ عاطفي از پس اوضاع بربيايد و پسرش هم نميتوانست آنها نميتوانستند زيرا تنها چيزي كه در زمان به داد ما رسيد و باعث شفاي دردهاي ما شد همين عشق شديد بينمان بود
اگر پسر تو مريض بود تو او را به اين دليل كه بدنش بيمار است كمتر دوست نميداشتي از حرفهاي من برداشت بد نكنيد، اوتيسم جنبه هاي شگفت انگيز و زيبايي دارد اما اوتيسم با چالشهايي همراه است چطور به خود اجازه ميدهيد كه با فرزندتان به خاطر چالشهايش سرزنش كنيد او نميتواند خود را كنترل كند ويا متوقف كند حتي پاسخي براي آن ندارد اگر شما صخره او نباشيد و اگر تصميم نگيريد كه بندرگاه او در لحظات طوفاني نباشيد، هرگز از پس آن برنخواهيد آمد اگر شما فرزندتان را به خاطر چالشهايش دوست نداشته باشيد ، واي بر خدا، واي بر كودك بيچاره شما قطعا شما تمام غم و اندوه و نااميدي را احساس ميكنيد نه كمكي هست و نه راهي براي رفتن اما كودك شما نميتواند از پس اوضاع بربيايد، او نميتواند بهبود يابد و بدن و ذهن و روح حود را بشناسد و راه خود را در اين جهان بيابد، اگر شما عاشقانه دوستش نداشته باشيد اگر اين چالشها از عشق شما كم ميكند ، او خواهد فهميد ، و بر ترسهاي او افزوده خواهد شد لطفا قلب فرزند خود جايي براي حسرت و نارضايتي باقي نگذاريد فقط اميد بدهيد دعا و تقرب كنيد و هميشه عكسي از او با خود داشته باشيد تمام صفحات و وبسايتهاي مربوط به اوتيسم و انواع تراپي را بخوانيد و قدرت تخيل و تجسم خود را هر روز كه بيدار ميشويد براي كمك به فرزندتان به كار بگيريد زيرا شما ناچار سوار اين قطار شده ايد و مجبوريد كه لذت بردن را انتخاب كنيد لحظاتي را پيدا كنيد حتي كوتاه و از انها نهايت استفاده را ببريد خود را آرام ترين امن ترين و دوست داشتني ترين مكاني قرار دهيد كه هر كودكي شايسته آن است اگر نياز داريد دارو مصرف كنيد و اگر چنين حسي نداريد پاچه هاي بزرگ دخترانه خود را بالا بزنيد و به هر حال شروع كنيد
آفرین به شخصیتش. چقدر قوی
یه سوال میشه بپرسم ؟؟؟ امیدوارم ناراحت نشی علایم اولیه اش چی بود؟
تو هر کودک متفاوته 😊
تشخیص قطعی با متخصصه دوست عزیز چون اختلاله نه بیماری
من پسرم تقریبا دو سالشه ولی حرف نمیزنه البته میزنه ها نامفهوم مثلاً مامان بابا دد میگه کلاغ پر رو تازه یاد گرفته اینم بگم که کارتون انگلیسی زیاد دیده میخواستم ازنون بپرسم ممکنه که علایم باشه؟
هر تاخیر کلامی اوتیسم نیست ولی چون کارتون یک زبان دیگه دیده میتونه دلیلش باشه که تاخیر داره لطفا واژگانش زیاد کن
با یک گفتاردرمان هم مشورت کن همین
ممنون خیلی وقت بود میخواستم ازتون بپرسم ولی نمیدیدمتون کارتون هاش رو کم کردم دیگه بیشتر هم باهاش کار میکنم امیدوارم که زودتر به حرف بیوفته خیلی استرس دارم اینجور وقتا هم که اطرافیان بجای دلداری میشن سوهان روح و روان
تا ۶ ماه باهاش صحبت کن مدام اگه تیغییر نکرد بعد پیگیری کن
ممنونتم خیلی زیاد 😘😘😘
ممنون که راهنمایی میکنید. انشالله اونایی که میخوان استفاده کنن . سارا جون تبلیغ نمیکنن وتقریبا شناخته شده ان توی سایت😍😘😙
خواهش میکنم بله برای کمک گذاشتم و چون از این خانم مطمئن هستم و کارشون را دیدم 🌹❤
شاید بسیارى از شما در بین دوستان و آشنایان، چیزهایی راجع به اُتیسم شنیده باشید یا حتی فراتر از آن، در خانواده خود کودک یا بزرگسالی را دیده باشید که با تشخیص اُتیسم مواجه شده است و تجربه‌اى مستقیم از آن داشته باشید و حتی چه ‌بسا در تقلایی سخت برای درک بهتر آن و کمک به فرزند یا عزیزانتان (که احیاناً به آن دچارند) بوده باشید. معنی تحت‌اللفظى اُتیسم، درخودماندگی است. اتیسم، واقعیتى عجیب و غیرمعمول است که پر از مشکلات و چالش‌های کوچک و بزرگ، نگرانى و... بوده و البته چه ‌بسا هم گاهى بسیار جالب و حیرت‌انگیز؛ درنهایت امر، تلاشی بی‌وقفه برای یافتن راهی برای بهتر و مفیدتر برای زیستن است. اتیسم شکلی دیگر از واقعیت است که انسان‌هاى بسیارى، زن و مرد، از کودک تا بزرگسال در اقصى‌نقاط دنیا درحال‌ تجربه‌اش هستند. اتیسم دارای پنج زیرگروه (اختلال اوتیستیک، سندرم آسپرگر، سندرم رِت، اختلال تجزیه کودکی و اختلالات نافذ رشد) است. مطالعه و کار کردن در این زمینه و با این انسان‌های جالب‌توجه و با در نظر گرفتن آینده مبهم آنها، صرف‌نظر از آنکه نشان‌دهنده اهمیت و لزوم وجود اراده و همتی واقعی برای شناساندن بهتر آن در جامعه و مواجهه بهتر با آن چه در مقیاس فردی و چه در مقیاس سیاستگذاری‌های کلان سلامت و بهداشت و کمک به خانواده‌ها و متخصصان مرتبط با آن بوده است، این پیام را هم به همراه داشته که این افراد دنیا را به شکلى دیگر و متفاوت از ما می‌بینند و درک می‌کنند و واقعیت‌ها از دریچه چشم و ذهن این افراد شکل به‌غایت دگرگونه‌ای دارد که پر از چالش‌های کوچک و بزرگ است؛ چالش‌هایی که در عین غریب و حتی اسرارآمیز بودن ماهیت‌شان گاه گرته‌هایی از شادی، مسرت و حیرت را نیز با خود به‌ همراه دارند و در نهایت پی می بریم که به‌راستی تلاش برای شناخت بهتر دنیای آنها نتیجه‌اش شناخت بهتر دنیای خودمان خواهد بود. (نقل از سلامت نیوز)
ممنونکه مطلب گذاشتی. خوندم.
انشالله همه بچه ها سالم و سلامت باشن
معرفی برنامه اندروید "زندگی روی طیف(آسپرگر و اتیسم)" مطالب برنامه را می توان در سه گروه دسته بندی کرد: گروه اول: مطالب به صورت مقاله بیان شده است و از کتاب و سایت های معتبر جمع آوری شده است. گروه دوم: شامل 25 آزمون غربالگری و استاندارد است، برای اینکه بفهمیم آیا کسی اتیسم یا آسپرگر دارد یا خیر. آزمون ها به تفکیک کودکان، نوجوانان و بزرگسالان هستند. همچنین دارای امکاناتی نظیر ذخیره نتیجه آزمون هستند. گروه سوم: شامل عکس نوشته ها و فتوگرافی های زیبا درباره اتیسم، آسپرگر، والدین، پذیرش و .. است. نکته : حجم برنامه بدلیل کیفیت بالای فتوگرافی ها و آزمون های غربالگری تشخیص حالات چهره، بالا است. اما توصیه تهیه کننده برنامه این است که حتماً برنامه را صرف نظر از حجم، دانلود کرده و به اطرافیان خود معرفی نمائید تا همه سهمی هر چند کوچک اما با ارزش، در شناساندن این امر مهم و مغفول در جامعه داشته باشیم. ---- مهمترین و منحصر به فردترین ویژگی این نرم افزار وجود آزمون های آن هست. که برخی از آنها در منابع فارسی زبان یافت نمی شود.---- ---- کسانی که مشکوک به این اختلال هستند در هر رده سنی می توانند از این آزمونها برای تشخیص غیر پزشکی کمک بگیرنذ.----
---- ویژگی دیگر این نرم افزار عکس نوشته های زیبای آن است.---
من ک اطلاعاتی ندارم .....
اوتیسم بیماری تا،۲سالگی مشخص میشه بیقراری و ارتباط چشمی برقرار نکردن اول دیده میشه استفاده از ضمیر سوم شخص به جای اول مشخص در صحبت بچه ها درد حس نمی کنن
با تشکر لطفا اطلاعات بیشتری به اشتراک بذارین
نوعی اختلال رشدی (از نوع روابط اجتماعی) است که با رفتارهای ارتباطی و کلامی غیرطبیعی مشخص می‌شود. علائم این اختلال تا پیش از سه‌سالگی بروز می‌کند و علّت اصلی آن هنوز ناشناخته است. به کسانی که این اختلال را دارند اوتیستیک یا درخود مانده گفته می‌شود. این اختلال بر رشد طبیعی مغز در حیطه تعاملات اجتماعی و مهارت‌های ارتباطی تأثیر می‌گذارد. بیش از ۲۰۰ هزار نفر در ایران مبتلا به اوتیسم هستند امیدوارم کسی هیچوقت دچارش نشه
از کجا بدانیم کودک‌مان اوتیسم دارد؟ برای بررسی دقیق‌تر درباره تشخیص بیماری اوتیسم حتما باید به متخصص مراجعه کنید اما اگر حداقل نیمی از علائمی که در ادامه خواهیم گفت را در فرزند خود دیدید باید حتما برای بررسی‌های بیشتر اقدام کنید. اینها علائمی هستند که در کودکان مبتلا به اوتیسم دیده می‌شوند؛ عدم برقراری تماس چشمی یا تماس چشمی محدود، عدم توانایی برقراری رابطه با اطرافیان، پرهیز از در آغوش کشیده شدن و در آغوش کشیدن، عدم واکنش عاطفی نسبت به اطرافیان، مشکلات شدید تکلمی، مشکل در بیان نیازها، استفاده از اشارات و حرکات به‌جای کلمات، قشقرق به‌پا کردن و پریشانی بی‌دلیل، اصرار به قرار گرفتن در وضعیت یکنواخت و مقاومت در مقابل تغییرات مختلف در زندگی روزمره، تکرار کلمات یا جملات خنده و گریه بی‌دلیل یا اضطراب و نگرانی بدون علت مشخص، فقدان مهارت بازی با اسباب‌بازی‌ها، علاقه زیاد به چرخیدن و تاب خوردن، احساس درد کمتر یا بیشتر از حد معمول، نترسیدن از خطرات و پرجراتی اغراق‌آمیز، عدم پاسخ به صحبت‌ها یا صداها (به‌طوری که به‌نظر می‌آید ناشنوا هستند، اگرچه مشکل شنوایی وجود ندارد)، ناتوانی هوشی در 70درصد این کودکان اوتیسم، داشتن برخی توانایی‌های خاص و متمایز از دیگران در برخی کودکان. این نشانه‌ها متناسب با سن، شدت اختلال و برخی عوامل دیگر ممکن است از خفیف تا شدید متغیر باشند، اما لازم است اگر متوجه تفاوت در مراحل رشد کودک خود شدید حتما به این علائم توجه داشته باشید. اوتیسم از چند سالگی ظاهر می‌شود؟ بسیاری از مادران این سوال را دارند که فرزندم رشد نرمالی داشت، اما نمی‌دانم چرا به یکباره به اوتیسم مبتلا شد؟ در حقیقت آغاز بروز علائم اوتیسم زیر سه سال است اما ممکن است مادر متوجه آن نشود یا آن را کم‌اهمیت بداند. به‌طوری که کودکی که به ظاهر در حال طی کردن روند نرمال تکاملی و رشدی است، به‌ناگاه علائمی بروز می‌دهد که به آن علائم زودرس ابتلا به اوتیسم گفته می‌شود. مثلا کودکان نرمال در دو ماهگی (‌هشت هفتگی‌) لبخند اجتماعی دارند، یعنی وقتی مادر را می‌بینند لبخند می‌زنند اما در کودکانی که بعدا مبتلا به اوتیسم می‌شوند این لبخند ممکن است وجود نداشته باشد. یا مثال دیگر این است که کودکان نرمال از حدود هشت ماهگی اضطراب غریبگی دارند و حتی در آغوش پدر و مادر، نسبت به غریبه‌ها عکس‌العمل نشان می‌دهند، در‌حالی که کودکان اوتیسم این حالت را ندارند. این علائم ممکن است توجه والدین را به خود جلب نکند اما از 18-‌17 ماهگی است که خانواده به‌طور قطع به وجود یک اختلال در کودک خود پی می‌برد، زیرا در این زمان هنگامی که کودک را صدا می‌زنند، واکنش نشان نمی‌دهد. ممکن است ابتدا به ناشنوایی یا اشکال در شنوایی شک کنید، درحالی که مشکلی در شنوایی وجود ندارد و توجه کودکان مبتلا به اوتیسم نسبت به صداها اساسا انتخابی است و هر زمان که دل‌شان بخواهد نسبت به صداها واکنش نشان می‌دهند. ‌گاهی ممکن است به صداهای بلند عکس‌العمل نشان ندهند، درحالی که صداهای بسیار آهسته مانند پچ‌پچ آهسته را زودتر از دیگران متوجه شوند و نسبت به آن عکس‌العمل نشان دهند. در همین‌ حدود سنی است که خانواده متوجه می‌شوند وقتی با فرزندشان صحبت می‌کنند، کودک به چشمان آنها نگاه نمی‌کند و نگاه چشمی کمتر می‌شود.‌ همچنین در 18ماهگی انتظار داریم کودک انگشت اشاره پدر و مادر و دیگران را دنبال کند و به آن هدف برسد، در‌حالی که کودکان مبتلا به اوتیسم این توانایی را ندارند.
اوتیسم سراغ چه کسانی می‌رود؟ در بعضی کودکان مبتلا به اوتیسم ممکن است روند تکلم نرمال پیش رود اما پس از آن پیشرفت تکلمی متوقف می‌شود و به‌دنبال آن پسرفت تکلمی دارد. با افزایش سن، به‌ویژه برای کودکانی که تکلم دارند، رفته‌رفته تولید کلام در آنها کمتر می‌شود و ممکن است کمتر حرف بزنند، استفاده صحیح از فعل و فاعل و ضمایر ندارند و سعی می‌کنند از کمترین کلمات برای رساندن مفهوم استفاده کنند؛ ‌یعنی جمله‌ای بدون فعل، فاعل و ضمیر دارند. به‌علاوه ارتباط، تعامل اجتماعی و بازی تخیلی در این کودکان ‌به‌طور مشخص آسیب دیده است، به‌طوری که از انجام بازی‌های تخیلی و تعامل با دیگران ناتوان هستند چرا کودک‌مان به اوتیسم مبتلا شده است؟ درباره علت ابتلا به بیماری اوتیسم نظرات متفاوتی ارائه شده که هیچ‌کدام از آنها قطعیت ندارد و نمی‌توان گفت علت اصلی این اختلال هستند. ‌یکی از دلایلی که در این زمینه مطرح می‌شود که یکی از مهم‌ترین دلایل هم هست، دلایل ژنتیکی است. اما نه به این معنا که کودک، ابتلا به اوتیسم را از خانواده مادری یا پدری به ارث ببرد، بلکه بیشتر این نظر مطرح است که ژن‌های ویژه‌ای روی کروموزم‌های‌ 5، 13 و 18 درگیر هستند و منجر به بروز اوتیسم می‌شوند .به‌علاوه تئوری‌های قدیمی درباره علت اوتیسم به نقش پروتئین‌های موجود در مواد لبنی و غلات از‌جمله پروتئین، کازئین و گلوتن نیز وجود دارد. در این تئوری مطرح شده که مصرف پروتئین‌های کازئین و گلوتن ممکن است منجر به تشدید مشکلات اوتیسم شود، آیا اوتیسم درمان دارد؟ مسلما تشخیص به‌موقع و اقدام مفید در جهت درمان می‌تواند بسیار راهگشا باشد. این بیماری تا حد زیادی به ژن‌های یک فرد بر‌می‌گردد و هنوز هیچ درمان قطعی وجود ندارد که بتواند ژنتیک فرد را اصلاح کند، بنابراین مسلما فردی که به اوتیسم مبتلاست، نمی‌تواند از تمام ویژگی‌های افراد دیگر به‌طور کامل برخوردار باشد. اما اگر تشخیص، درمان و اقدامات حمایتی به‌موقع انجام شود، می‌توان تاحدود زیادی فرد مبتلا را به یک زندگی نسبتا طبیعی سوق داد. مسلما خانواده‌ها در این میان نقش بسیار پررنگی دارند به‌طوری‌که باید واقع‌بین بوده و از فرزند مبتلا به اوتیسم در حد توانش، توقع داشته باشند. همان‌طور که نمی‌توانید یک فرد چپ دست را به اجبار راست دست کنید، یک فرد مبتلا به اوتیسم را هم نمی‌توان با فشار، استرس و... به شکل یک فرد کاملا نرمال در‌آورد. منظور از درمان اوتیسم، حمایت‌ها و آموزش‌هایی است که کمک می‌کند یک فرد مبتلا به اوتیسم، در همین شرایط و با همین ویژگی‌ها زندگی نسبتا طبیعی داشته باشد. با درمان‌های روانشناختی می‌توان به کودک آموزش داد که رفتارهای ناسازگار خود را کنترل کرده و به‌جای آن رفتاری مناسب را جایگزین کند. اگر حمایت‌های اجتماعی و خانوادگی مناسبی انجام شود، درمان‌ها تا حد زیادی مفید خواهند بود. بازی کنیم، ارتباط برقرار کنیم، چشم در چشم او نگاه کرده، حرف بزنیم و خیلی کارهای دیگر که جزء روابط والدین-فرزندی قرار می‌گیرد. اما گاهی اوقات فرزندمان آن‌طور که باید و شاید به این ارتباط برقرار کردن، پاسخ نداده و چندان تلاشی برای برقراری ارتباط از خود نشان نمی‌دهد، ارتباط چشمی چندانی برقرار نمی‌کند و در تکلم مشکل دارد و...‌ در این شرایط است که احساس می‌کنید مشکلی وجود دارد و باید با متخصص مشورت کنید. ممکن است این عدم توانایی برقراری ارتباط در فرزندتان به نوعی اختلال به ‌نام «درخودماندگی» مرتبط باشد. با‌توجه به افزایش روزافزون اختلال اوتیسم یا همان درخودماندگی، لازم است شناخت خود را از این اختلال بیشتر کنید.
توجنینی علائمی نداره گلم؟
اوتیسم یعنی چه؟ اوتیسم در طیف اختلالات رشدی قرار می‌گیرد و معمولا با رفتار‌های ارتباطی و کلامی غیرطبیعی مشخص می‌شود. یعنی کودک مبتلا به اوتیسم، به لحاظ توانایی ارتباط برقرار کردن و تکلم با کودکان عادی متفاوت است. این اختلال، ارتباط با دیگران و دنیای خارج را برای این مبتلایان دشوار می‌کند. در بعضی موارد رفتار‌های خودآزارانه و پرخاشگری نیز وجود دارد. در این افراد حرکات تکراری (دست زدن، پریدن ) یا مقاومت در مقابل تغییر نیز دیده می‌شود و ممکن است در حواس بینایی، شنوایی، لامسه، بویایی و چشایی نیز حساسیت‌های غیر‌معمول نشان دهند‌.‌ گفته می‌شود حدود نیمی از کودکان مبتلا به اوتیسم، قادر نیستند از زبان به‌عنوان وسیله اصلی برقراری ارتباط با دیگران استفاده کنند. این کودکان اغلب از ضمایر اشتباه استفاده می‌کنند و کلام کامل ندارند. همچنین از ضمیر «من» استفاده نمی‌کنند و ضمایر دیگر را به‌جای آن به‌کار می‌گیرند. مثلا ممکن است به‌جای آنکه بگویند من خوابم می‌آید، بگویند تو خوابت می‌آید یا او خوابش می‌آید. به‌علاوه این کودکان کلمات و جملات اطرافیان خود را تکرار می‌کنند، طوری که وقتی در حال صحبت هستید او دائما در حال تکرار حرف‌های شماست. در این اختلال همچنین رشد تکلم هم با تاخیر انجام می شود. در بعضی کودکان مبتلا به اوتیسم ممکن است روند تکلم نرمال پیش رود اما پس از آن پیشرفت تکلمی متوقف می‌شود و به‌دنبال آن پسرفت تکلمی دارد. با افزایش سن، به‌ویژه برای کودکانی که تکلم دارند، رفته‌رفته تولید کلام در آنها کمتر می‌شود و ممکن است کمتر حرف بزنند، استفاده صحیح از فعل و فاعل و ضمایر ندارند و سعی می‌کنند از کمترین کلمات برای رساندن مفهوم استفاده کنند؛ ‌یعنی جمله‌ای بدون فعل، فاعل و ضمیر دارند. به‌علاوه ارتباط، تعامل اجتماعی و بازی تخیلی در این کودکان ‌به‌طور مشخص آسیب دیده است، به‌طوری که از انجام بازی‌های تخیلی و تعامل با دیگران ناتوان هستند. انجام دادن کارهای تکراری هم یکی دیگر از مسائلی است که در کودکان مبتلا به اوتیسم وجود دارد. معمولا این کودکان را درحالی می‌بینید که یک کار مثلا باز و بسته کردن در خودکار یا زدن روی میز و... را تکرار می‌کنند.
سندرم آسپرگر چیست؟ سندرم آسپرگر یک اختلال نوروبیولوژیک (رشدي و زيستی ـ عصبی) است و یکی از آن مجموعه اختلالاتی است که "اختلالات طیف اوتیسم" نامیده می ‌شوند. "طیف اوتیسم" به دامنه ‌ای از ناتوانی ‌های رشدی اطلاق می ‌شود که شامل اختلال اوتیسم یا درخودماندگی و اختلالات دیگر مشابه آن مانند سندرم آسپرگر می ‌شود. وجه تمایز این سندرم از مبتلایان به اوتیسم کلاسیک حفظ مهارت‌های تکلمی و هوش طبیعی است. افرادی که دچار این اختلال هستند داری مشکلات فراوان در تعاملات اجتماعی هستند و دارای خصوصیات رفتاری کلیشه‌ای در رفتارها و علایق هستند. افراد مبتلا به این سندرم، در روابط اجتماعی بسیار ضعیف هستند اما ﻣﻌﻤﻮﻻ اﺧﺘﻼل یادگیری ﻧﺪارﻧﺪ. به این اختلالات طیفی می ‌گویند زیرا نشانه‌ ها و علائم هر کدام می ‌توانند به صورت ترکیبات مختلف و در درجات مختلف از نظر شدت ظاهر شوند. یعنی دو کودک با یک تشخیص می ‌توانند دامنه مختلفی از مهارت‌ ها و توانایی ‌ها را داشته باشند. سندرم آسپرگر معمولاً دیرتر از اوتیسم دیده می‌شود و معمولاً بعدتر بیشتر در دوران دبستان مشخص می‌گردد.
نشانه ها و علائم سندروم آسپرگر (بخش اول) آسپرگر روی چهار حوزه تاثیر می گذارد: 1-مهارت های اجتماعی 2- مهارتهای زبانی و صحبت کردن 3-علایق محدود و تکراری 4- مشکلات حسی یک کودک مبتلا به آسپرگر این علائم یا نشانه ‌ها را خواهد داشت: 1- مشکلات در مهارت های اجتماعی و تعاملات اجتماعی نامناسب یا محدود: کودکان مبتلا به سندرم اسپرگر به طور کلی در برقراری ارتباط با دیگران دچار مشکل است و اغلب در شرایط اجتماعی بی دست و پا هستند. آنها عموما به راحتی نمیتوانند دوست پیدا کنند اگرچه آنها براحتی میتوانند درمیان کودکان قرار گیرند و کار انجام دهند. الف: مهارت های اجتماعی کلی: او می خواهد که اجتماعی باشد (با دیگران) اما نمی فهمد و نمی داند چگونه تعامل برقرار کند. ب: درک کردن دیگران: او احساسات و عواطف دیگران و یا پاسخ های اجتماعی را به طور دقیق در یک موقعیت گروهی، متوجه نمی شود. او ممکن است اگر یک فعالیتی برای دیگران خسته کننده باشد، متوجه نشود. ج: مشکل در بازی کردن با دیگران: او نمی داند که چگونه بازی را با همسالان خود شروع کند، یا این که چگونه توسط قوانین اجتماعی رایج بازی کند. به عنوان مثال، او ممکن است یک توپ را از گروهی از کودکان که بازی می کنند بگیرد، بدون آنکه ابتدا بخواهد که در بازی عضو شود. اگر از او خواسته شود که توپ را برگرداند، او توپ را پس نمی دهد، زیرا او واکنش منفی را درک نمی کند. د: مشکل در مکالمه ی دو طرفه: او در آغاز کردن و حفظ کردن یک مکالمه ی دو طرفه مشکل دارد. موضوعات مکالمه بر روی علائق وسواسی تمرکز دارد. به طور نامناسب صحبت می کند. خیلی بلند یا خیلی آرام. ه: ناتوانی در فهم نشانه ها و سرنخ های اجتماعی رایج: او نشانه ها و سرنخ های اجتماعی رایج مثل حالات چهره، ژست ها یا زبان اشاره و بدنی (body language ) را درک نمی کند. و: محدوده ی انعطاف ناپذیری از علائق برای تعامل اجتماعی: او فقط در یک محدوده ی باریکی از فعالیت ها درگیر می شود، و یا در مورد موضوعات مشخصی صحبت می کند. ز: پاسخ های نامناسب: او به شیوه ای نامناسب و غیر معمول به موقعیت های اجتماعی پاسخ می دهد و رفتار می کند. به عنوان مثال ممکن است در شرایط ناراحت کننده، بخندد. مشکلات ارتباط: در این موارد مشکل دارند: الف: تماس چشمی: این افراد تماس چشمی برقرار نمی کنند. ب: اثرات ژست های غیر معمول: در طی مکالمه ژست های نامناسب دارند. ج: حالت چهره: حالت چهره ی آنها در مکالمه و یا موقعیت نامناسب است. د: مشکلات فاصله ی مشخصی: ممکن است در طی مکالمه به فرد بسیار نزدیک باشد و نزدیک او بایستد. ه: گفتار مونوتن: با صوتی یکنواخت بدون زير و بم و تشديد، بدون عواطف صحبت می کنند. و: به آسانی حواسشان پرت می شود: مشکل در توجه و تمرکز به مردم و اشیائی که در ارتباطی با موضوعات دلخواه آنها ندارند، دارند. مشکلات مهارت زبانی: خزانه واژگان زیادی دارند اما مشکلاتی را در زمینه ی پردازش زبانی تجربه می کنند. مشکلات مهارت زبانی آنها عبارتند از: الف: مشکل در کاربرد زبان: در استفاده از زبان در موقعیت های اجتماعی به طور مناسب مشکل دارند. همچنین ممکن است معانی رایج واژه را به غلط متوجه شوند. ب: استفاده غیر معمول از واژگان: او ممکن است به طور غیر معمول از واژگان استفاده کند یا واژه های منحصر به فرد خود را اختراع کند. ج: مشکل در پردازش زبان: او همیشه گفتار کلامی دیگران را متوجه نمی شود، یا معنی مکالمه را اشتباه متوجه می شود. او در تصمیم گیری و یا پاسخ به سوال ممکن است مشکل داشته باشد. د: تفسیر تحت اللفظی از واژگان: بیشتر زبان را تحت اللفظی تفسیر می کند و در معانی انتزاعی مشکل دارد. در درك استعاره ها، لطيفه ها و ظرافت هاي گفتاري به شدت مشكل دارند. ادامه دارد ...
نشانه ها و علائم سندروم آسپرگر (بخش دوم) آسیب های مهارت حرکتی و شناختی: مشکلات مهارت حرکتی و شناختی نیز در آسپرگر رایج است. مشکلات معمول آنها در این زمینه عبارتند از: الف: کوری ذهن: به این معنی که نمی تواند انچه را که دیگران در موقعیت های اجتماعی یا رابطه ها فکر می کنند و احساس می کنند، تعیین کنند. ب: مشکلات حل مساله: مشکل در یافتن اینکه چگونه مشکلات فراتر از کارهای عادی و روزمره را حل کنند. ج: مشکلات مهارت های سازماندهی: مشکل در طرح ریزی، اجرا کردن و کامل کردن وظایف د: مشکل در بازی های تخیلی: همانند یک کودک در بازی تخیلی در گیر نمی شوند. ه: از طریق بینایی بهترین یادگیری را دارد: بدون کمک بینایی در یادگیری مشکل دارد. و: مشکل در هماهنگی: در مهارت های حرکتی درشت و ظریف مشکل دارد. مثال رایج مشکل در مهارت حرکتی شامل: دوچرخه سواری، دست خط و بازی با توپ می باشد. علائق محدود و رفتار غیر معمول: غالبا علایق محدودی دارد و ممکن است رفتار عجیب نشان دهد. علائق و رفتار شامل: الف: برنامه ی انعطاف ناپذیر: یک برنامه ی انعطاف ناپذیر را ترجیح می دهد و زمانی که برنامه گسیخته می شود و تغییر می یابد، دچار اضطراب می شود. ب: تعداد محدودی از علائق و وسواس ها: به شدت علاقمند به تعداد کمی از فعالیت ها و موضوعات می باشد و از درگیر شدن در فعالیت های دیگر امتناع می کند. ج: رفتار خود تحریکی: این رفتار ها شامل تکان دادن دست ها، چرخیدن می باشد. مشکلات حسی: مشکلات حسی دارند و ممکن است واکنش های غیر معمول به صداها، بوها، مزه ها و محرکات بینایی معین و مشخص نشان دهند. مشکلات حسی آنها عبارتند از: الف: بوها: به شدت به بوهای خاصی واکنش نشان می دهد. ب: صداها: ممکن است به صداهای متفاوت حساسیت بیش از حد داشته باشد. ج: لامسه: ممکن است نخواهد که لمس شود. د: انتخاب غذایی محدود شده: ممکن است که غذاها را بر اساس بو و یا احساس (مثلا نرمی ) انتخاب کند و یا نپذیرد.
منظورتون از تماس چشمی چیه عزیزم؟یعنی وقتی حرف میزنی توچشمات نگاه نمیکنه؟
حامی جان پسرت خوبه گلم ببین یعنی چشمش میدزده ازت دیگه
مرسییی عزیزدلم..خوبه..پسرمن خیلی اجتماعیه روابط خوبی داره باهمه..تماس چشمی هم خوبه.فقط تاخیرکلامی داره.چندتا دکترم بردم.یکیش گفت تمرکزش کمه..اونیکی گفت فقط تاخیره..دیگه ولش کردم..اعصابم نمیکشه دیگه عزیزم..سپردم بخدا
ممنون گلم..چون پسرخواهرشوهرمم اینجوری بود میگم شاید ژنتیکیه..نوه خاله شوهرمم وقتی اول دبستان روتموم کرد روان صحبت کرد..گفتاردرمانم بردم میگه مشکل گفتارنداره خودت توخونه باید حرف بزنی وازش حرف بکشی تا روان بشه حرف زدنش..شما بعضا مطاالبی میذارین ازعلایم اوتیسم..بعضا پسرمنم داره اون علایمو ولی حدود ۱۰درصدشو داره.نمیدونم دیگه
فقط باهاش حرف بزن همین
سلام ما يكي از آشناهامون الان چهار سالشه دو كلمه يا سه كلمه اي هست جمله هاش نگاهش رو ميدزده باهاش صحبت ميكني توي جمع هاي غريبه چشم هاشو با دستاش ميپوشونه توي راه رفتن مشكلي نداره با اينكه دختره خيلي خشن صحبت ميكنه خدا نكنه چيزي بخواد و كسي بهش نده داد و هوار راه ميندازه يهو چشماش رو درشت ميكنه مثلا داره بازي ميكنه عجيبه صداهاي خيلي آروم رو يهو ساكت ميشه و دقت ميكنه به نظر شما تو طيف اوتيسم قرار ميگيره؟
عزیزم تشخیص اوتیسم از پشت نت و با دادن چند مورد از شرح حال واقعا سخته مثل این میمونه دندانی خراب باشه بخواهی از پشت نت معالجه کنی اگه تهران هستن ببرن کلینیک کیان خانم دهقان ارزیابی بکنه بچه را تو تاپیک من هست تلفن کلینیک اسم تاپیک اصلا کلینیک هست اینگونه خیالتون راحت میشه و اگه موردی باشه سریع پیگیری میشه الان اختلالت بچه ها گوناگون شده الزاما هر چیزی اوتیسم نیست گلم میتونه حتی مشکل رفتاری باشه ....
سلام دوستان من هم همین نگرانی ها را برای دخترم داشتم یکی از دوستان که مربی مهد بود خانم دکتر مهسا ساداتی متخصص روانشناسی کودک را بهم معرفی کرد که من هم دخترمو بردم پیش ایشون و خدا رو شکر خانم دکتر بایه تست و معاینه بالینی این قضیه اوتیسم رو رد کرد فقط گفتند علایم بیش فعالی در دخترم وجود داره که با چند جلسه بازی درمانی توسط خانم دکتر خدارو شکر العان خیلی بهتره کلینیک خانم دکتر جدیدا" سمت مرزداران رفته و شماره منشی ایشون جهت وقت دهی : 09128398588 انشالله که برا فرزندتون هیچ مشکلی پیش نیاد
عزیزم خودت بیشتر باهاش کار کن اسبرگر زود درمان میشه باهوش هم هستند مشکل حادی ندارند