سلام من یه دوقلو دارم دختر و پسر... دختره که بلا است. اما پسرم مشکلاتی دارد. البته به خاطر اینکه دخترم را دیدم زود به مشکل پسرم پی بردم و کاردرمانی را شروع کردم. دو جلسه است میرم. از هفت هشت ماهگی به لباسشویی علاقه داشت. خیلی زود چهار دست و پا رفت و خیلی زودتر از خواهرش راه افتاد. خیلی اهل خندیدن هست. با یه پخ میخندید الان هم نسبت به خواهرش خوش خنده تره. الان 22 ماهشونه. قایم موشک رو خیلی دوست داره. دد دد و بابا رو میگه حتی می گیم ببیی میگه به زور میگه به به. با بچه های همسن اش خیلی خیلی ارتباط داره میره سراغشون و صداش رو نازک میکنه و حتی با انگشت یواشی لپ شون رو لمس میکنه در مواردی هم آروم هل میده که مثلا بیا بازی کنیم. اما نه خواهرش و نه خودش اشتیاقی به ارتباط با هم زیاد ندارن. غذا خوب میخوره اما خودش و خواهرش با شیشه. خواب اش خوبه. کمی لجبازه خصوصا چیزهایی رو که دوست داره ازش بگیری مثلا عاشق آب خوردن با لیوانه بعد که سیراب میشه با آب داخلش قرقره میکنه. تماس چشمی اش نسبتا خوبه نه مثل خواهرش. اما چیز جدیدی ببینه و یا از چیزی خوشش بیاد حتما به طرف اش نگاه میکنه و میخنده. به اسمش همیشه پاسخ نمیده اما من هم زیاد صداش میکنم پدرش یا دیگران صداش میکنن 90 برمیگرده غیر از موقعی که به شدت درگیر بازی باشه خصوصا پیام بازرگانی. اطرافیان زیر بار نمیرن که مشکلی داره و میگن رفتارش طبیعیه و میگن عادیه پسر نسبت به دختر عقبه. خلاصه عواملی دیگری مثل اینکه کمی دور خودش میچرخه که الان کمتر شده و یا اینکه به شدت علاقه داره هرچیزیو تکون بده و نوسان بده و یا جدیدا هرچیز گردی میبینه میبره رو جای صاف قل اش بده. رقصیدنش با آهنگ هم شبیه با نشستن و بلند شدنه و میخنده. با اجسام بلد نیست جور دیگه بازی کنه اما به زور یاد میگیره و بعد میره سراغ چرخوندنش یا ... اصطلاحا VERBAL نیست مثلا به خواهرش میگیم کنترل رو بیار میاره اما این اصلا نمیفهمه چی میگیم. حوصله اش سر میره مثل خواهرش میاد آویزون من و مامان اش و یا دایی یاش میشه که بغلم کنید. نسبت به اشاره قبلا بی تفاوت بود الان نشونش میدم 70 درصد نگاه میکنه. گربه و سگ و ... خیلی دوس داره از خواهرش بیشتر و از چند ماه پیش با انگشت نشون میده و صداشو نازک میکنه. جدیدا چند روزه چیزی بخواد خصوصا آب با انگشت اشاره هم میکنه. اما بعضی وقتها لج ام رو درمیاره مثلا یکی دو روزه کمی بال بال میزنه و یا یکی دوبار دیدم دستش رو میزاره کنار گوششاش (از علایم) انگار چیزی اذیت اش میکنه. تا چند ماه پیش از آسانسور میترسید اما الان نه دیگه. هم خودش هم خواهرش قبلا از صدای جاروبرقی میترسیدن اما الان خیلی کمتر و فقط دور میشه. بعضی وقتها از صدای نا آشنا میترسه. اینم بگم یک ماهی است کسی زنگ میزنه میگه ایییه یعنی کیه یا توجه میکنه. کلا مثل خواهرش به زنگ تلفن و خونه حساس ان. جدیدا کفش پزرگترها رو پوشیدن رو یاد گرفته و بهش میگیم میره سراغ دمپایی ْآشپزخونه. اینم بگم که میگیم توپ ات کو میره میگرده میاره میگیم پرت کن پرت میکنه. بابش باهاش توپ بازی میکنه و محکم به درو دیوار میزنه از خنده قش میکنه. کار کردن با موبایل رو کمی بلده روشن کنه مثلا و یا بزور میگیم الو بعضی اوقات میذاره رو گوشش. یاد گرفته بره بزنه رو میز بعد ما بگیم ترسیدم ترسیدم، خیلی خوشش میاد. چهل روز پیش بردیمش پیش دکتر آقامحمدپور فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان، دیدش گفت چون میگید میچرخه احتمال میدم 20 تا 30 درصد باشه. اما آخرش یه جوری برخورد کرد که تو این وضعیت آپارتمان نشینی بچه ها تاخیر دارن و غیره. حتی وقت خداحافظی خودکار دکتر را نمیداد بزور گرفتم دادم به دکی ایشون دید ناراحت شد بهش تعارف زد و با خنده آی کانتک گرفت. یه دکتر فوق تخصص روانپزشکی کودکان هم همین حدود رو گفت. گفت اگر هم باشه تو طیف ضعیفه. اما دو تا کاردرمان ها که اولی کلا رد میکرد و میگفت هیچ اش نیست و دومی با اصرار خودمون گفت اگر بخواهید برچسب بزنید سر طیفه نه تهش. اما امان از خواهرش 22 ماهشه باور کنید وقت شوهرشه. یه چیزیه اصلا هرکاری بگی میکنه حتی یک بار بگی پشتت میگه. من الکی حساس نیستم اما شما با خوندن این متن چه حسی دارید؟ ممکنه در آینده بدتر بشه یا حداقل با همین روند میاد جلو، تجربه شما چی میگه؟ در آینده عادی میشه؟