سلام دوستان. من دیروز پسرم رو بردم پیش دکتر عنبرا. ایشون خیلی وقت گذاشتن حدود 50 دقیقه ولی بیشترحرفای خودم رو گوش داد و ارزیابی خاصی روی پسرم انجام نداد حتا صداش نکرد ببینه برمیگرده یا نه. فقط زیر نظر داشتش توی اون مدت. پسر من هم چون اونجا اسباب بازی و استخر توپ داشت با اون ها سرگرم بود و زیاد کاری به ما نداشت. فقط در یک کمد رو میخواست باز کنه که دکتر همون جا نشسته بود و پسرم صندلیش رو هل میداد تا بتونه در رو باز کنه. دکتر گفت الان باید میومد به من نگاه میکرد دستم رو میگرفت یا یه جوری مخم رو میزد تا در رو براش باز کنم نه این که فقط هلم بده. خلاصه با این ارزیابی که دقیق نبود و با توجه به سن پسرم که 17 ماهه ست دکتر تشخیصی نداد اما مرتب تو صجبت هاش میگفت این جور بچه ها فلانن این جور بچه ها بهمانن. ازش پرسیدم که شما پسر من رو توی چه گروهی دسته بندی کردید که این رو میگید گفت بچه هایی که مشکلات حسی دارن. ازش پرسیدم که ایا ممکنه به سمت اوتیسم بره گفت اگه باهاش زیاد کار کنی نه. مشکلاتی که دکتر توی پسرم شناسایی کرد و راهکارهایی که براش داد این ها بود: 1- یه چیزی مثل خط کش رو چند بار محکم روی میز کوبید پسرم با لبخند نگاهش میکرد و هر بار چشماش رو میبست. دکتر گفت این نشون میده که حساسیتش به صدا بالاست و با سوالاتی هم که پرسید این رو متوجه شد. مثلا ممکنه با یه صدای ضعیف از خواب بپره؟ خودم هم گفتم که به تمام صداها واکنش نشون میده مثلا داره بازی میگنه موبایلم زنگ میخوره بدون این که نگاهش کنه میگه دینگ دینگ. یا همسایه مون کلید میندازه که در خونشون رو باز کنه میگه بابا. یا یکی تو خیابون عطسه کنه و صداش ضعیف توی خونه ما شنیده بشه میگه هاپوچی. و گفتم توی محیط های شلوغ واکنش به اسمش کم میشه. گفت این به خاطر اینه که همه صداها رو بلند میشنوه و نمیتونه روی صدای تو که اسمش رو میگی تمرکز کنه و حواسش پرت میشه. یه کانال معرفی کرد که اسمش رو اینجا میذارم: pardazesh_shenidary@ خودم هنوز توی این کانال نرفتم ولی گفت بعضی از صداهاش رو با هدفون برای پسرت بذار مثلا بیست دقیقه صبح و بیست دقیقه شب تا حساسیت به صداش کم شه. البته یه موضوع دیگه هم گفتن که کمبود آهن روی حس شنوایی موثره و پسر من کمبود آهن هم داره. گفت اون رو با دارو کنترل کن حتما. 2- گفت ارتباط چشمی ضعیفش هم به خاطر مشکلات حسیه و یه خانم دکتر توی پونک معرفی کردن به اسم خانم دهقان که البته نپرسیدم کدوم موسسه هستن و شماره موبایلش رو به من دادند. هر وقت که اسم و ادرس موسسه رو پیدا کردم براتون میذارم. گفتن این خانم روی مسائل بصری خیلی حوب کار میکنن و ارتباط چشمیش رو کامل خوب میکنه. البته گفت بهترین تمرین بازی با بادکنکه چون حرکت آرومی داره و باید به هوا بندازی که با چشم دنبال کنه. 3- پسر من به طرز واضحی توجهش به اشیا بیشتر از آدم هاست. قبلا خیلی خیلی شدیدتر بود و الان تا حدود زیادی بهتر شده اما چون تمام مدت توی اتاق دکتر با اسباب بازی ها و وسایل مشغول بود دکتر گفت لذت رابطه با ادم ها رو نمیشناسه. و گفت این موضوع توی سن های بالاتر میتونه خیلی بد باشه چون بچه ها توی رابطه خیلی چیزها رو یاد میگیرن و این باعث میشه از محیط کم یاد بگیره. گفت راه حلش بازی بازی و بازیه. همش باید در تعامل باشه و روزی سه تا چهار ساعت با انرژی باهاش بازی تعاملی کنم. گفت این باعث میشه تا سه چهار ماه دیگه یه جهش اساسی بکنه و البته بعدش کندتر میشه پیشرفت. در نهایت گفت انرژی آدم محدوده و تو انرژی زیادی داری صرف این میکنی که بچم مشکلش چیه و بعدا چی میشه و این باعث میشه که انرژی کمتری برای بازی کردن باهاش بذاری. گفت من رییس انجمن اوتیسم و عضو شورای فلان اوتیسم و ... چند تا سمت دیگه گفت که من در این جایگاه دارم بهت میگم که مشکل پسرت حاد نیست. فوق فوقش که از این دکتر به اون دکتر بری ممکنه بگن اوتیسم های فانکشن و اون هم قابل حله و در نهایت میفرستندت پیش یه کاردرمان مثل من. تشخیص مهم نیست و درمانه که مهمه. حتا شماره موبایل خودش رو به من داد چون گفتم برنامه مهاجرت داریم و گفت حتا اگر نبودی برای من پیغام و فیلم از پسرت بفرست و راهنماییت میکنم. ولی کلا نظرش این بود که یک ماه مدام در تعامل بگیرمش و بعد از یک ماه دوباره دکتر ببیندش و بهم بگه چکار کنم. ازم نپرسید کلمه میگه یا نه؟ حتا در مورد اشاره و درک و تقلید، اره و نه گفتن، مامان و بابا صدا زدن و خیلی چیزهای دیگه نپرسید اما به نظرم مشکلاتش رو خوب شناسایی کرد.