۱۰ چیزی که هر کودک دارای اوتیسم آرزو می کند شما بدانید : ۱ – من یک کودک دارای اوتیسم هستم ، من اوتیسمی نیستم . اوتیسم من یک جنبه از شخصیت من است . اوتیسم ، مرا به عنوان یک فرد تعریف نمی کند . آیا شما انسانی هستید با افکار ، احساسات و استعدادهای زیاد ، یا فقط یک آدم چاق ، عینکی یا ناهماهنگ و نا مناسب برای ورزش ؟ ۲ – ادرکات حسی من غیر عادی است . یعنی دیدنیها ، صداها ، بوها ، مزه ها و تماس های عادی روزمره که حتی ممکن است شما متوجه آن نشوید ، می تواند برای من خیلی دردناک باشد . بسیاری از محیطهایی که من در آن زندگی می کنم به نظر متخاصم می آیند .ممکن است من در نگاه شما من منزوی و جنگجو به نظر برسم اما من فقط سعی می می کنم از خودم دفاع کنم . ممکن است شنوایی من خیلی تیز باشد ، بویایی من خیلی حساس باشد ، اما چون من بینایی محورم ممکن است اولین حسی که تحریک می شود همین حس بینایی من باشد . ۳ – لطفا بین نمی خواهم ( من انتخاب می کنم ) و نمی توانم ( من قادر نیستم ) تفاوت قایل شوید . زبان گفتاری و شنیداری هر دو برای من دشوار است ، اینطور نیست که من به دستورات گوش نمی دهم بلکه من نمی فهمم شما چه می گویید . ۴ – من یک متفکر عینی و ملموس هستم ، من زبان را بطور لغوی تفسیر می کنم ، وقتی شما می گویید � از آسمان سگ و گربه می بارد � ( باران شدید ) ، من سگها و گربه هایی را می بینم که از پارچ بیرون می ریزند . لطفا به من بگویید باران بسیار شدید می بارد .اصطلاحات ، جناس ، نکات ظریف ، ایهام و طعنه برای من قابل فهم نیست . ۵ – نسبت به محدودیت دایره لغات من صبور باشید . وقتی که من برای بیان احساساتم نمی دانم چه کلماتی به کار ببرم ، برای من بسیار دشوار است که به شما بگویم چه نیازی دارم .من ممکن است گرسنه ، نا امید ، وحشت زده یا سردرگم باشم ، اما در حال حاضر بیان آن ورای توانایی من است . ۶ – به علت اینکه زبان برای من بسیار دشوار است ، من بینایی محور هستم . به جای اینکه به من بگویید کاری را انجام دهم ، به من نشان دهید چگونه انجام دهم و لطفا آنرا چندین بار نشان دهید . بسیاری از تکرارهای صبورانه به من کمک می کند تا یاد بگیرم . ۷ – روی چیزهایی متمرکز شوید و برنامه ریزی کنید که من می توانم ، نه چیزهایی که نمی توانم . مثل هر انسان دیگری من در محیطهایی که دائم به من القاء می شود که خوب نیستم یا باید بهتر شوم ، نمی توانم چیزی یاد بگیرم . به دنبال نقاط قوتم باشید ، حتما آنها را خواهید یافت .برای انجام اکثر کارها بیشتر از یک راه وجود دارد . ۸ – با تعاملهای اجتماعی به من کمک کنید . شاید به نظر برسد که من نمی خواهم با بچه های دیگر بازی کنم ، اما گاهی من فقط نمی دانم چگونه شروع به محاوره کنم یا چگونه وارد یک بازی شوم . ۹ – سعی کنید تشخیص دهید چه چیزی باعث شروع بحرانهای من می شود . بحرانها به این علت رخ می دهند که یک یا بیشتر ازیک حس من بیش از حد تحریک می شود . اگر بتوانید پیدا کنید که چرا من دچار بحران می شوم ،گاهی می توانید از ایجاد آن جلوگیری کنید . ۱۰ – اگر شما عضو خانواده هستید ، لطفا مرا بی قید و شرط دوست داشته باشید .از استدلالهای شبیه این که � فقط اگر او …. � یا � چرا او نمی تواند …. � بر حذر باشید . من انتخاب نکرده ام که اوتیسم داشته باشم . به خاطر داشته باشید که اینها برای من اتفاق می افتد نه برای شما .بدون حمایت شما ، شانس موفقیت من واعتماد به نفس من در بزرگسالی بسیار کم خواهد بود . با حمایت و راهنمایی شما احتمال آنها خیلی بیشتر از چیزی است که فکرش را می کنید .من به شما قول می دهم که ارزشش را دارم . شما شالوده و بنیان من هستید ، به قواعد جامعه نگاه کنید وآنها را که برای من معنا ندارد دور بریزید . حامی من باشید ، دوست من باشید ، آنگاه ما خواهیم دید که تا کجا می توانیم پیش برویم . سعی کنید نشان دهید اوتیسم تفاوت در توانایی است ، نه ناتوانی . آنچه را محدودیت می بینید نادیده بگیرید ، و چیزهایی را ببینید که اوتیسم به من هدیه کرده . ممکن است من در تماس چشمی یا مکالمه خوب نباشم ، اما توجه کرده اید که من دروغ نمی گویم ، در بازی تقلب نمی کنم ،به همکلاسیم حرف بد نمی زنم یا غیبت نمی کنم ؟ همه اینها به ۳ کلمه ختم می شود : صبوری ، صبوری ، صبوری .