NaghmehAI/Per-SNA huggingface dataset:
شکیبا جون انقدر به خودت فشار نیار عزیزم حتی اگه واقعا هم تصویرسازیش صفر باشه نباید باعث بشه پیشرفتاشو نادیده بگیری . پیشرفتش نشون میده که بقیه مشکلاتش هم قابل حل با گذر زمان. به خدا این مسائل مربوط به دوران کودکی و رفع میشه فقط این وسط جوونی و نشاط ماست که از بین میره چون طاقت نداریم ضعف بچه هامونو ببینیم حتی اگه مطمئن باشیم درست میشه. صفورا جون درست میگه خیلی از درمانگرا حرف بیخود میزنن و یه چیزی رو که خوندن به همه نسبت میدن جدیشون نگیر.حالا خوبه گفتار درمانگر این حرفو زده باز ادم کمتر دردش میاد من که دخترمو بودم برا ارزیابی کلینیک مهر کرج به منشی که گفتم اومدیم ارزیابی برا کلاس گفتار دخترمو صدا زد خانوم کوچولو ببینمت دخترم که بهش توجه نکرد گفت به نظر من کلاس ذهنیم لازم داره منو بگی عین انبار باروت شدم ازش پرسیدم تخصص شما چیه مگه ؟با پررویی گفت مدیریت خوندم دیگه منم منفجر شدم و هر چی از دهنم در اومد نثارش کردم که شما غلط میکنی مدیریت خوندی در مورد بچه من نظر میدی و اوردم اینجا که تو ارزیابی کنی و این حرفا خلاصه حالشو جا اوردم که دیگه با یه ادم دلشکسته در نیفته.
با گوشی نمیتونم لایک کنم ولی با حرفای صفورا و مینا جان موافقم گفته تصویر سازی نداره ولی حتما با اموزش پیشرفت میکنه. مامان تنها جان تو صفحات گذشته گفتم به خاطر کلیشه یا حرکت هیجانیش که از شش ماهگی داشت و همه حتی دکتر اطفال میگفتن از خوشحالیشه و منم فکر میکردم تیک هست ، بردم روانپزشک و روانشناس و مغز و اعصاب و در نهایت کاردرمانی بهم گفت مشکل حسی داره و مشکل حسیش درست شد و مشکل جدید دقت و تمرکز داره ، پسرم تحمل دوش حموم و اب دریا و رودخونه رو نداشت و حرف زدنش بهم ریخته بود ، تو مهمونی یا خرید همش در حال داد و بیداد بود ، ماشیناشو فقط ردیف میکرد، تحمل ارایشگاه رو اصلا نداشت ، دندون قروچه ، شب تا صبح چندین بار بیدار میشد ارامش نداشت ، وابسته شدید به پدرش بود یعنی وقتی میخواست باباش بره بیرون چند ساعت گریه داشتیم و بچه که بود حین خوردن شیر به من نگاه نمیکرد و ارتباط چشمیش کم بود و خیلی کم به اسمش بر میگشت و اصلا بله نمیتونست بگه ........، از دو سال دو ماهگی که رفت کلاس حدودا فکر کنم چهار تا شش ماه بعدش حرکت هیجانیش با ماساژ و بازی و جسمی و اتاق تاریک از بین رفت و کلا صد و هشتاد درجه عوض شد ولی ذهنی و درک مفاهیم و دقت و توجه و تمرکزش باز مشکل داره متاسفانه من و اطرافیانم و اون دکترای اطفال که میبردمش پیششون اگر اطلاعاتشون کامل بود حتما پسرمو همون شش ماهگی میبردم کلاس، ماساژ و جسمی میگرفت ولی اینکه فکر کنیم تو خونه کاری میشه کرد به نظرم من که نتونستم .
شکیبا جوون نداشتن تصویرسازی که مشکل ذهنی نیست من خودم تو کلینیک قبلی دخترم بارها شنیدم در مورد بچه هایی اینو گفتن که خیلی هم درکشون عالی و خوب بوده و حتی باهوش به نظر میرسیدن.انگار اکثر بچه هایی که مشکل گفتار دارن اینجوری هم هستن که با تعریف داستان کوتاه و توضیح وقایع روزمره براشون حل میشه. اینم یه مرحلست که باید ازش رد بشی عزیزم بازم تلاش کن که مزد زحماتت رو میگیری.
بچه ها تو رو خدا واسه بچه هایی هم که اصلا کلام ندارن دعا کنین. ما که حالا حالا ها باید منتظر باشیم اول بچه هامون به حرف بیان تا بعد برسیم به مراحلی که بقیه بچه ها دارن ازش رد میشن
سلام بچه ها من سعی کردم بیشتر صفحات اینجا رو بخونم. خواستم بگم من یه پسرمعمولی و البته با هوش دارم که تا 5 سالش شد پوست از سر من کند. همین طور که صفورا جون تعریف کردن. همیشه همه وسایل کابینت کف خونه پهن بود. با ماشینهاش صد دور دور خونه دور می زد. با توپ بدو بدو بدو.. با هر وسیله ای که می تونست می کوبید و صدا تولید می کرد. خلاصه که زمستونها مخصوصامن دیوونه بودم. توی ماشین جیغ می زد حتی برای 5 دقیقه هم نمی نشست. با بچه ها تا وقتی که باهاش بازی می کردن خوب بود.ولی وقتی خسته میشدند و بازی نمی کردند شروع می کرد به اذیت کردنشون. اسباب بازیهاش رو پشت سر هم می چید اگه مثلا یکی از اسباب بازی ها شکسته بود و درست وای نمی ایستاد یک ساعت جیغ میزد. شبها بیدار میشد و بی دلیل دو ساعت جیغ می کشید بعد می خوابید. مثلا به زور می خواست یک چیز بزرگ رو تو یک چیز کوچیک جا بده اگه نمیشد عصبی میشد و ...... من شاغلم و از 6 ماهگی مهد بردمش. مدیر مهد همیشه میگفت این و ببر روان پزشک این یه کاریش هست ولی من نبردم.
یهویی ولی از 4 سال و نیمگی آقا شد. خودم هم نفهمیدم چطور شد. الان خیلی فرق کرده. هنوز هم پر جنب و جوشه ولی لااقل قابل کنترل. بسیار هم زرنگ و باهوشه. خواستم بگم خیلی از این رفتارها مقتضی سنشونه نه مشکلشون. و حالا یه پسر یک ساله دارم. جا گذاشته تو جای پای اولی. مربیش م یگه این بی قراره و یه مشلی داره اما می می دونم که اینم هیچیش نیست و فقط صبر می خواد.
مرسی حدیث جون حرفات خیلی آرامش بخش بود عزیزم...ایشالا دومی هم مثه اولی باهوش .وشیطونه وخودتو ناراحت نکن...
حدیث جان مرسی از حرفهای امیدوارکنندت. به حرفای نا امید کننده اهمیت نده مهم اینه که شما این راه رو یه بار رفتی و میدونی که مشکلی وجود نداره نزار کسی تو دلتو خالی کنه به امید خدا پسر دومیت هم باهوش و هیچ مشکلی نداره. اگه فرصت داشتی خوشحال میشیم بیشتر از شرایط بچگی پسر بزرگت برامون بنویسی.
مرسی حدیث عزیز بابت حرفای امیدوار کننده و دلگرم کنندتون واقعا خیلی لازم بود
مرسی که وقت گذاشتید و خوندید بچه ها. راستش اونم یه جورایی وساواس داشت مثل همین که بچهها گفتن اگه شلوارش یا آستین لباسش بالا می رفت کلی گریه می کرد. همین چیدن اسباب بازی هاش هم به نظر من یه جور وسواس بود. خواب درست و حسابی نداشت که پسردومی هم نداره. یعنی هر نیم ساعت بیدار میشد و باید دوباره می خوابوندمش. یکسره می خورد به در و دیوار. مثلا از در می خواست رد شد می خورد به چهارچوب در. اول فکر کردم چشمهاش مشکل داره بردیم معاینه. خوشبختانه مشکلی نداشت ولی از بس تو تخیلات بود حالیش نبود. پای تلویزیون هم که اصلا نمی نشست. الان هم اگه چیزی بخوام یادش بدم نهایتا 10 دقیقه بشینه. کلا یه جای سالم تو سر و کلش نیست تو مهد مرتب می فرستنش که مثلا برا بچه ها آب بیاره یا مسئولیتهای دیگه بهش می دن که بی تابی نکنه. خوشبختانه مربی فهیمی داره. فقط این که من از فلش کارت خیلی استفاده کردم. نه انیهایی که تو بازار هستها. خودم با توجه به چیزهایی که دوست داشت و به نظرم براش لازم بود کارتها رو از نت می گرفتم و چاپ می کردم. بعد هم همونها رو بزرگ چاپ می کردم بدون رنگ. می دادم رنگ کنه می زدم به اتاقش. متاسفانه همسرم پایه نبود و من خیلی سختی کشیدم. خودم پا به پاش ماشین بازی کردم و فوتبال. وسایلی رو که صدا تولیدمی کرد ازش نگرفتم بلکه خودم هم بهش کمک کردم یعنی طبل داره دف داره ساز دهنی داره. بعد هم فرستادمش کلاس موسیقی الان بلز و فلوت رو تموم کرده. هر روز فقط به خاطر بازی باهاش کیک و خمیر پیراشکی درست می کنیم و ....
خوشبختانه برای دومی هم باباشون بیشتر پذیرش داره هم خوب اولی هست برای هر دو بهتر شده. ایشالا همتون موفق باشید
حدیث جون این موردایی که گفتی در تمرکزش توی یادگیری تاثیر نذاشته؟ یا کسی نگفته اگر بره مدرسه به مشکل بر میخورید ؟ به من همش اینارو میگن اگر درست نشه مدرسه تو املا یا ریاضی به مشکل بر میخوری .
تارا جون راستش فقط می ترسم نتونن توی کلاس نگهش دارن وگرنه همون ده دقیقه هم که گوش میده سریع یاد می گیره. سال دیگه هم باید بره مدرسه. از طرفی مدرسه دولتی هم باید بره. نمی دونم می تونن باهاش کنار بیان یا نه. در واقع فکر کنم تا حد زیادی به تجربه معلم بستگی داره اگه شانس بیاره و یک معلم کاردرست نصیبش بشه. به نظرتون باید پیش روان پزشک می بردمش؟؟؟
فقط مربیش گفت چون دست راسته و پای چپ نیمکره های مغزش هماهنگ نیستن ممکنه در درس خوندن براش مشکل ایجاد بشه
سلام أعضاء محترم ، من تازه عضو گروهتان شدم ، پسر ١٨ ماهه دارم که حرف نمیزنه ، صداش میکنم جواب نمیده خیلی نگرانم ، ایران هم زندگى نمیکنم .
ممنون حدیث جون جواب دادی.
حدیث جان مرسی از توضیحاتت ان شالله خدا بهت سلامتی بده و سایت سالهای سال بالا سر بچه هات باشه واقعا جای احسنت داره تلاش و حوصلت. نگران یادگیری پسرت هم نباش به امید خدا هیچ مشکلی نخواهد داشت چون مامان دلسوزی مثل شما داره. هر چند مشکل یادگیری که ما ازش کابوس ساختیم اونقدام چیز ترسناکی نیست خیلی از بچه های دبستانی که شاگرد اول و مورد توجه معلما نیستن این مشکل رو دارن ولی نهایتا تحصیلاتشون رو با معدل متوسط تموم میکنن.
سلام بچه هااا چطورین خیلی خیلی خیلی زیاااد دلم براتون تنگ شده بود الان کلی حرف دارم نمیدوتم از کجا بگم کلی صفحه ی نخونده داشتم دوروز فقط دارم میخونمتون
الی جون نینی جون شکیبا مینا صفورا علی،اصغر تارا عاطی بن یو پرستو مریم سارا،... پستهای همه رو خوندم و با تک تک سلولهای بدنم درکتون کردم و دلم میخواست همون جا کنار هر پست نظرمو میدادم منتها متاسفانه چندصفحه ازهرکدوم گذشته دیگه
درمورد ناراحتیت بگم شکیبا جون درکت میکنم منم هروقت میام یکم از شرایطم ارامش بکیرم یه ضدحال میخورم.ولی کم کم داره برام جا میفته که روند رشد پسر منم اینجوریه و باید قبول کنم تو.هیچ کتاب و مقاله روانشناسی بچه های نرمال مطلبی نخونم و با هیچ تجربه ی مادرای عادی،بچمو مقایسه نکنم . عزیزم درمورد شعر و جملاتی که میگه و فک کردی از شناختش هست درسته بچه های ما حافظه ی قویی دارن و میشه گفت همه چیو راحت حفظ میکنن( جالا انشالا بچه هایی که هنوز کلام ندارن در اینده نشون میدن ذخایرشونو) خلاصه این دلیل به تصپیرسازی نیس مثلا الان پسر من چندوقته چندتا شعر حفظ کرده و اهنگای فرامرزاصلانی و ابی رو چون زیاد گوش میدادم دیدم حفظه! ولی خب نمیتونه چیزیو تعریف کنه و به ذهنش نمیرسه هیچوقت از من سوالی بکنه و کنجکاوی کنه اینا به هم.مربوط نیستن گفتاردرمان پسزم که خوب توضیح داد برام گفت تکامل کلام چندمرحله داره که مرحله توصیف و پرسش پاسخ مرحله اخره پس نباید عحله کرد
تو از سوالای ساده و با سیاست بطور زیرپوستی شروع کن مثلا کتاب داستانایی که خوندی رو بیار وسط گفتنت ،ازش یه سوال ساده بپرس مثلا تو شنگول منگول از روی عکس بپرس اقا گرگه در زد بچه ها باز کردن؟ اره باز کردن... خانم ببعی اومد دید بچه هاش نیستن چیکار کرد؟ صداشون کرد کدومشون جواب داد؟ حبه ی انگور،کجا قایم شده؟ نشونم بده اوایل خودت بگو کم کم منتطر شو وسطاش اون بگه هروقت دیدی از روی لج یا نتونستن،جواب نمیده،زیاد گیر نده بلافاصله جوابشو خودت بگو نذار حس کنه فهمیدی که جواب ندادی عادی برخورد کن درضمن چیزی که خیلی ناکید دارن اینه که بچه های ما چون عاشق حفظ کردنن ،نذاریم چیزیو بدون تحلیل جواب بدن و از روی حفظ کردن باشه و بقول معروف به چالش بکشیمشون مثلا اگه پسر من جملات تکراری در مواقع خاص زیاد میگن ،بسطش بدیذ مثلا پسر من هرجا پله باشه میگه خوردم پله گریه کردم.یه اتفاقی که چندماه پیش افتاد منم یا اهمیت نمیذم تشنیده میگیرم یا بسطش میدم میگم اره یادته خونه فلانی بودیم حواست نبود افتادی عیب نداره بغلت کردم خوب شدی و..
ببخشید من ازین شاخه به اون شاخه میپرم فقط میخوام تجربمو ازین دوسه ماه که نبودم بگم یه نکته دیگه اینکه بچه های ما ممکنه مثه پسر من گارد گرفته باشن درمقابل هجوم اینهمه اموزش و تغییر بهترین کاری که باید بکنید اینه حالت اموزشی تو کاراتون نگیریذ اشتباهی که من کردم و هنوزم اثارش تو نوع حرف زدن همسرم و رفتارای پدرم با پسرم هست. خیلی عادی وسط کارای روزمرتون با همون لحن همیشگی که.حرف عادی رو میزنید اموزش رو قاطی حرفاتون بکنید مثلا نگید بیا دایره بکشیم رو.کاغذ این چه رنگیه ؟ زرده افرین نه اینجپری پسر منکه لج افتاد ولی یاد گرفتم مثلا دارم وسایل اشپزخونه جابجا میکنم میگم یه دیقه بیا، این بشقابو برام بذار تو کابینت دستم بنده،وقتی میاد بگیره میگم چه جالب نگاش کن دایره س ،تا حالا دقت نکرده بودم تازه رنگشم.زرده تو دوس داشتی رنگ زردو نه؟
بعد دیگه ادامه نمیدم و.کات میکنم که باز جلب توجهشو نکنه
دیگه اینگه یه پیشنهاد واسه نینی جون داشتم عزیزم من پسرم شدیدا با تغییر محیط اونم.درحد تغییر محیط و.فرهنگ و زبان، به هم میریزه خواستم بگم مواظبش باشی اگه حات بودم.میومدم ایران از کاردرمانها و گفتاردرمانها و... چندجلسه دستور کار ازشون میگرفتمو برمیگشتم اونجا کار میکردم خودم باهاس و این ریسک تغییر مخیط و جابجایی و ضربه های بعدشو نمیکرذم که البتههه بچه با بچه فرق داره
من داذم از خواب غش میکنم بعدا میام.میحرفیم بااجازه
مجددا سلام کوشین نیومذین من یه مدت نیومدم هولم چندتا چیز رو میخوام بگم یکی درمورد مهد یکی شربت ویتامین و امگا و یکی ترک کلیشه و عادتای بد و یکی لجبازی و بدخلقی و اخری هم درمورد بی احساس شدن خودم ،میخوام تحربمو ازین چندماه بگم نوشتم که یادم نره
درمورد مهد اینکه پسر من از 2.5 سالگی مهد میرفت یه مهد ساده و اموزش محور و خشک از حق نگذریم به وقت خودش اثر مثبت داشت کمی حرف زدنش پیشرفت کرد و کمی اجتماعیترشد و فرق خونه و محیط اموزشی و مقررات رو فخمید ولی خب چون نمیتونست ارتباط درست برقرار کنه با کلام یا چون نمیتپنست تمرینا و کارا رو انجام بده یه جورایی کنار گذاشته بودنش به این عنوان که اصرارش نمیکنیم اذیت نشه! خب اونم خر که نیس میفهمه. انتظار داشت همه جا راحت بذارنش دیگه این اواخر یکم که بزرگ شده بود حدود چهارساله فهمیدم با خنده و شوخی بچه هارو اذیت میکنه هل میده میزنه پس سرشون و.. و اونامفکمیکنن دعواس وکتک کاری میکنن و از طرف مهد خیلی تو فشار قرارم دادن و نمیفهمیدم جریان چیه یه مدت نذاشتم بره و فقط جشنها و اردوها فرستادمش بعدفهمیدم بخاطر کمبوداشه و یه مدت هم خیلی شدیدگوشه گیر شدو خجالتی و میترسید از ارتباط برقرارکردن که نکنه نتونه بازی کنه و راهش بدن تو جمع با راهنمایی از چندتا مشاور و کاردرمانگر و.. تصمیمگرفتن یه مدت مهد رو قطع کنم از طرفی میگفتن این بچه ها ازهمسنهاشون نباید دور باشن و چیزی که از بچه ها یاد میگیرن رو کاردرمانها در ده جلسه میتونن یادش بدن خلاصه خداعمر بذه مربی بازی درمانش به من گفت بفرستش فلان مهد که بازی محوره خلوته و رسیدگی دقیق و نظارت رو بچه ها دارن و گفت اصلا گیر نمیدن چرا اینجوریه چون وظیفشون پیشرفت بچس نه نگهداری صرف خلاصه بردمش و گفتم پسرم بخاطر رفتو امدای ما به خارج کمی تاخیر کلامی داره و این حرفا ولی خب خودشون میفهمن دیگه...
من الان خیلی راضیم پیشنهاد میدم بگردید همچین مهدهایی بگذاریذ چون اموزش مستقیم ندارن و اون خس کمبودو بچه نداره.و ترغیب میشه به تقلید از همسنهاش من اینجا رو بعنوان مکمل کاردرمانیش گذاشتم چون یه چیزایی مثل مستقل غذاخپردن روابط اجتماعی و بازی با همسن و مشارکت تو کارا با بچه ها و .. رو تو کاردرمانی که یاد نمیگیرن از وقتی رفته خیلی خیلی خیلی شارژه از لحاظ روحی انرژیه زیادی داره و وقتی شاده مسلماً بیشتر تلاش میکنه به حرف زدن خلاصه بنظر من مهدکودکی که امپزش محور باشه و مسولیتی در برابر بچه های خاص و کند قبول نکنن خیلی خیلی بده و برعکسش خیلی خیلی خوبه پس پیشنهاد میگنم بعد اینکه خسابی تحقیق کردید حتما بذارید هرچنددد خودتون خوب نیدونید ماها دوقدم میریم جلو یکقدم میایم عقب مشکلات منم بعد این مهد کم نبود مثلا میگفتن سر غذا برای اینگه نخوره میره زیر میز دراز میکشه یا حیغ نیرنه ،بازم بچه هارو بی دلیل هول میده و.. که خوشبختانه چون احساس مسولیت نیکنن اینارو جهت اطلاع من فقط گفتن ولی بهم اطمینان دادن داریم کنترلش میکنیم و خوب میشه نگران نباشید پ از نوع خرفاشون فهمیدم که فهمبدن نشکل بچم چیه ولی خداروشکر قضیه رپ باز نکردن چپن گفت داره بهتر نیشه ارتباط چشمیش بهترشده یا گفت اینکه بچه کوچکتر دارید براش خوبه باعث میشه میزان درخودماندگیش کمتر شه اصطلاحای مخصوص این مشکل اون روز خیییلیگریه کردم در حد انفجار ولی فرداش به خودم مسلط شدم و زندگی رو مجدد ادامه دادم
خدا میدونه چه حسی بهم دست میداد وقتی اخمهای یه مادری رو توی مهد به خودم میدیدم که گویا پسرم بجشو هل داده بود و بچه بعدازون از مهد ترسیده و بزور میاد و مادره مجبوره یکمدت بشینه تو دفتر تا ترس بچش بریزه واقعا سخته ،خداشاهده یکهفته الکی لبخند زدم جلوی مادره ولی بعد به خودممسلط شدم گفتم خب فقط بچه ی من نشکل دار نیس بچه اونم باید قویتر باشه یعنی چی با یه هل داذن دیگه.نمیخواد نهد بره والا ماها دیگه زیادی حساس شذیم
درمورد شربت بگم من سانستول و اکوامارین میدم یعنی ویتامین اهن دار و امگا ، تعریفشو زیاد سنبدم ولی خودم نفهمیدم تو ابن رمینه موثر بپد یانه پلی اشتهاشو یکم بهتر کرده جون بسدت بدغذاس
درمورد کلیشه بگم نمیدونم یه سری کارای پسرم کلیشه س یا نه عادته چون از روی هیجان نیس ولی بهرحال غیرعادیه مثل علاقه شدید به چرخوندن هرچیزی که یه بند بهش وصل باشه یا کابل و شارژر و... یا همون برچسب دوغ یا چسب نواری میکنه از جایی و تکونشون میده تو هواو صدای استارت ماشین میده و گاز میده انگار تصورش ماشینه بهرحال اینو بگم که پسرمو بخاطر عدم همکاریش بامن تو خونه درمورد اموزشاش ،تعداد کلاساشو زیاد کردم هرروز بجز اخرهفته ها کلاس داره ظهرتاعصر صبح تا ظهرم که مهد خلاصه دیگه زیاد وقتی براش نمیمونه و وقت باقیموندشو یا بیرون میریم عصرا یا خونه مادربزرکا یا خونه خودمون که با اسباب بازیاش یکم بازی میکنه وقت به اون کارا زیاد نمیرسه
پیشنهادم اینه اون شرایطو که عادتای بد نشون میذه رو نذارید زیاد پیش بیاد و مدام فازش رو عوض کنید کم کم از سرشون شاید نیفته ولی کمرنگ میشه
من الان چون پسرم همکاری تو خونه باهام نداره و نمیتونم بحز یه مقدار اموزش غیرمستقیم بابازی کاری باهاش بگنم تعداذ کلاساشو زیاد کردم و شبا ساعن8 از خستگی غش میکنه ولی شاده و همین انرژی شادش بنظرم باعث ثیشرفتش شده و الحق راس میکن تپ این زمینه اول از همه بازی و شادی بچه و خانواده مهمه
دیگه درمورد بدخلقی پسرت صفپرا جان بگم کم نداشتم ولی بنظرم مال سنه بیشتر و این اختلال پررنگترش کرده تنهااا راهی که داری اینه حساسیت نشون ندی که غوغا میکنن بفهمن حساس شدشاید برای از بین بردم این قضیه که دیذن حساسی،مجبور شی یکماه بیشتر تلاشکنی ولی باور کن موثره هرررچی غرزد کار خودتو بکن جیغاشو نشنیده بگیر و کلا هیجان چه از شادی چه ناراحتی جلوش نشون نده مثلا کار مثبتی کرد جیغ و هورا نکش خیلی عادی بگو باریکلا خوب بوذ درمورد کار منفیم بهترین تنبیه ندیدن بچس چندبار انجام بدید دستتون میاد چجوری و یه چیزی که از مهد جدید یاد گرفتم اینکه به بچه بدبودن رو نمیذارن الفا بشه مثلا نمیگن کتک زدن کار لچه های بذه میگن اشتباه کردی نه؟ دستت نباید به سمت دوستت باید جلوی عذاب وجدان و پایین اومدن اعتمادبنفس بچه هامونو و الفا سدن بد بودت رو بگیزیم از واژه های بچه های بد کار بد زشت ... جلوگیریکنیذ
واااقعا شرمندم بد تایپ میکنم موقع شیر داذن و اروغ گرفتن بچه کوچکم!!! یه دستی می تایپم خخخ
افرایی جان واقعا ممنون از اینکه وقت میذاری و این مطالب خوب و مفید رو میگی فقط یه سوال داشتم این حرکات کلیشه ای که میگی از روی هیجان نیست یعنی اگه از روی هیجان باشه کلیشه به حساب نمیاد؟ الان دختر من وقتی خوشحاله یا میخواد جلب توجه کنه خیلی میپره و دندوناشو بهم فشار میده و بعد یکم بال بال میزنه و آخر سر هم دست میزنه ولی همه اینا بیشتراز چند ثانیه نیست
من همش فکر میکردم به اینا میگن کلیشه
افرایی جان شما بچه کوچیک داری بعد پسرت نترسیدی خدایی نکرده اینم مشکلدار بشه؟؟؟من که دارم از دست این فکرا داغون میشم شوهرم خیلی بجه می خواد من تو این یکى با این رفتاراش موندم
سلام ممنون از توضیحاتت افرایی جون مخصوصا در مورد شنگول و منگول ... چک کردم شکیبا جان
سلام افرایی جان آخی دلم برا دوران نوزادی دخترم تنگ شد از شیر دادن و اروغ گرفتن که گفتی. چه خوبه که تایم پسرت رو کامل پر کردی ان شالله که همیشه شاد و خوش باشه. طفلی دختر من که تا عصر بشه و ببریمش کلاس کلی حوصلش تو خونه سر میره جراعت مهد فرستادنش رو هم که ندارم. راستی خوب کاری میکنی اصلا به مامانا و مربیا رو نده که بخوان عیب رو بچت بزارن همیشه خودت پیششون از پسرت تعریف کن.
بچه ها راستی ۴ ماهه که پیوسته به دخترم امگا ۳ میدم قبلا DHA یک ماه هم هست که آکوامارین میدم نمیدونم مصرف روزانش رو تا چه مدت میشه ادامه داد و اینکه ضرری نداره و لازم نیست یه تایمی وقفه بندازیم یا نه لطفا هر کی میدونه راهنمایی کنه.
نه. تا اونجا که میدونم مشکلی نداره منم چند ماهه مبدم سیندرلا جان اولا من شش ماهه باردار بودم که مشکل پسرمو فهمیدم و ثانیا بطور تدریجی فهمیدم درمانش طولانیه،فکر میکرذم چندماه کافیه ثالثا
ثالثا بازم اگه میدونستم هم باردار میشدم و نمیترسیدم چون مشکل پسرم درحدی نیس که منو بترسونه طوریکه حس کنم مانع رسیدگی بهش بشه ولی امکان داشت کثلا یکی دوسال بعد اقدام میکردم همچنین متاسفانه یا خوشبختانه اصلا دید منفی ندارم پ هیچوقت نمیتونم جنبه منفی چیزی رو پیشاپیش ببینم. توکل به خدا ولی درکل تا الانش که خیلی فرزتر و متفاوت تر از برادرشه اگر هم مشکلی مثل برادرش داست ،عیب نداره هدیه ی خداست.تازه سر این تجربم بیشتره خخخ خیلیا حاضرن حای ما بودن و واژه ی پدر مادر براشون حقیقت پیدامیکرد.پس ناشکری مکیکنم
عزیزمممم شکیبا من بااینگه خیلی وقته نبودم ولی خیلی به فکرتون بودم و باور کن به اینکه میگی تنهایی ،خیلی فکر میکرذم و دعامیکردم صبر و تحملت بیشتر باشه شکیبا جون احساس میکنم روحیه ت ضعیف شدت یکم کاش همزمان که به دخترت میرسی به روحیه خودتم برسی حالا هرکاری که مفیده خودت میدونی منو تو تقریبا همزمان نشکلات بچه هامونو فهمیدیم منم روزای سخت و تلخ کم نداشتم روزایی بود که حتی نمبرسیدم نگاگنم چی تنمه از بس یا درگیر پسرم بودم یا تو فکرش بودم و عذاب وجدان داشتم که وای به حال خودشه ولی الان مطمین شدم روحیه ی خوب و محیط شاد خونه تاثیر مستقیممم رو پیشرفت بچه هامون داره چون بچه ها خصوصا بچه های ما درکشون خیلی خیلی بالاست و زود احساسای ما بهشون منتقل میشه اینا.رو گفتم که بگم از ته دل دعامیکنم مشکات هرچی هست برطرف شه تا خدای نکرده ناراحتی و استرست به دخترگلت منتقل نشه خودتم قوی باش منو تو مادریم ستون خونواده ایم امیدشونیم خیلی باید محکم باشیم حالا حالا ها باهامون کار دارن لازممون دارن
سلام دوستان عزیزم مرسی از این متنهای قشنگت افرایی جونم ...... همیشه داری بهمون امید میدی حتی وقتایی که خودت هم کم میاوردی ...... مرسی دوستم. مینا جونم چیکار کردی کلاسهای دختر نازت رو ؟؟؟؟ تونستی جایی پیدا کنی براش ؟؟؟؟ نی نی جون کم پیدایی عزیزم ..... تو فکرت هستیم همینجور ......لطفا بیا بگو چه خبر تازه ؟؟؟؟؟؟ شکیبا جونم ما تقریبا هممون مثل همیم ، تنهای تنها. منم تنهام ..... تنهاتر از اونی که بتونی فکر کنی گلم . ولی قلبا از خدا میخوام مشکلی که گفتی رو خدا از روی دوشت برداره. توکل کن به خدا. تنهات نمیگذاره. درسته مادرت باهات نیست ولی مطمئن باش از دور داره برات دعا میکنه و دعای خیرش بدرقه راهته عزیزم. بقول یکی از بزرگان..... به خدا نگو ، مشکلی دارم ...... به مشکل بگو ، خدایی دارم.
افرایی جون ممنون از توجهت از امروز باز بهش میدم اخه چند روز بود دیگه قطعش کرده بودم.میدم تا فرصت بشه دوباره ببرمش دکتر. آفرین خیلی خوب گفتی واقعا باید بچه هامونو شاد نگهداریم تا خوب پیشرفت کنن و از اونم مهمتر خودمونم شاد نگهداریم تا جو خونه شاد بشه. چند روز دارم رو خودم کار میکنم تا روحیه درب و داغونمو باز سازی کنم
شکیبا جان ان شاالله خدا گره از کارت باز کنه خواهر و بیای و بگی که مشکلت به خوبی حل شده و شادمون کنی.
سلام الی جونم خوبی عزیزم راستش بازم برخلاف میلم مرکزی رو که به خونمون نزدیک بود به خواست شوهرم انتخاب کردیم مثل قبلی و البته چون بار قبل بعد یه مدت کارشون نظرمو جلب کرد دیگه بی خیال تغییر شدم خدا کنه اینبار هم اینطور بشه. مرکز نور طالقانی جنوبی محیطش فوق العاده کوچیک اما درمانگراش هرسه مدرکشون فوق لیسانسه مراجعینشون خیلی راضی بودن مخصوصا از کاردرمانگرش. چند تا ادرس از اوجا جون و دوستای دیگم گرفتم که اگه از کار اینا راضی نبودیم سریع عوض کنیم خوشبختانه دخترم با جا به جایی مشکلی نداره و سریع همکاری میکنه. چه بامزس ما که ایرانیم دلمون میخواد از ایران بریم شما که امریکا هستین دوس دارین برگردین ایران
سلام مامانای مهربون پسر من 14ماهشه وقتی 5ماهه بود تشنج کرد وتا کنترل کامل حملاتش دو ماه طول کشید واین خودش رو تکاملش تا ثیر گذاشت والان دیوارو میگیره بلند میشه ولی از نظر شناختی هنوز بای بای نمیکنه .اشاره نمی کنه .ولی وقتی بخواد بیاد بغلم دستاش طرفم دراز می کنه واینکه تسباب بازیهاشو به هم می کوبه ولی از هر اسباب بازی بیشتر از چند دقیقه استفاده نمی کنه ارتباط چشمیش با بقیه خوبه براشون می خنده وباهاشون بازی می کنه .به چیزی خیره نمیشه وبه ماشین لباسشویی علاقه ای نداره ولی مسیله ای که نگرانم کرده اینه بادست گاهی اوقات میزنه سرش ویا با وسایل بازیش.واینکه از اسباب بازی ها درست استفاده کنه مثلا ماشینش رو میزنه زمین ومیبره دهنش تا راه ببره والبته بابا .دد. نه وبعضی چیزارو میگه ومی خوام راهنماییم کنید که من باید پسرم رو ببرم روانپزشک یا ... خواهش می کنم راهنماییم کنید من روزای خیلی سختی داشتم وتحمل یه مشکل دیگه رو ندارم
راستی یادم رفت بگم که انگشتای دستش رو جمع میکنه ومی داره توی دهنش یعنی بیشتر میزنه به لب ودندوناش وگاهی اوقات با همون حالت میزنه به سرش البته گاهی اوقات
سارا جون نگران نباش ایشالا چیزی نیس من دقیق دذمورد تشنچ و عوارضش اطلاع ندارم ولی درنهایت بنظرم.بهتره الان خودت رو درک و شناخت و.پیشرفت مهارت هاش کار بکنی تا به سن بالاتر برسه خداااااای نکرده موردی داشت ،قابل تشخیص باشه اگه جایی میخوای بری روانپزشک کودک شاید بتونه کمکت کنه
سارا جون تشنج در تکلم بچه ها موثر باعث کندی تکلم میشه من خودم تازه فهمیدم پسرم تشنج کرده ولی در بقیه حالتهاش هر وقت خواست بزن به سرش دستاش بگیر حواسش پرت کن الان هنوز دارو میخوره
مرسی افرایی جان از این همه مطالبی که زحمت کشیدی نوشتی...خیلی عالی بود....میشه بگی اسم مهد پسرت چیه وکجاست؟ممنون وراستی حرف زدن پسزت در چه حده؟به نظرت گفتاردرمانی کمک می کنه به جمله سازی بهتر ودیالوگ های معنی دار ونه حفظی؟؟
مامانهای عزیزی که گفتاردرمانی رفتین میشه تجربیاتتون را بگید ازچه سنی بردید؟؟پیشرفت خوبه
افرا خانم . لطفا اسم مهدی را که مبردید را می تونید بگید / سوال من هم هست . به دنبال مهدی حوالی یوسف اباد امبراباد فاطمی گیشا هستم که وارد باشن تنها مهدی که برای این بچه ها معرفی کردند تجریش بوده و راهش خیلی بهم دوره مادرا عزیز از مزاکزی هم که فرزندانتون را می برید بگوید ؟ راضی هستید ؟ مرکز خیریه اوتیسم خیابان طالقانی خیابان کلانتری کسی رفته راضی هستید ؟ مربوط به مهتدس زجاجی هست
ویدا جون چه مهدی تو تجریش؟مگه باید مهد خاصی باشه؟
مربی aba پسرم می گفت توی تجریش یک مهدی هست که با این نوع بچه ها بلدند کار کنند و چون راهش به من دور هست معرفی نکرد . من می خواستم پسرم را توی مهد بزارم تا بتونه یاد بگیره چطور باید با بچه ها ارتباط بگیره اخه محیطی که بچه ها هستند را دوست داره اما چطور رفتار کردن با انها را بلد نیست . فقط با کسایی که دوستشون داره ارتباط برقرار میکنه . مثل فامیلها و بعضی از همسایه ها و گاهاٌ مربی مهدش
بعد هم به من گفت بچه ات توی مهد همراه خودت باشه چون اگر مربی ها کار با این بچه ها را ندونن کلی بهشون از نظر روحی روانی اسیب می زنن . زمانی باهاشون تنها بزار که بلد باشن چطور با بچه های اسپرگر ارتباط برقرار کنند
ویداجون پسر گلت الان چندسالشه و حرف زدنش در چه. حد هست ؟ چه علائمی داشت که تشخیص اسپرگر گرفت پسر،من دوسال و هفت ماهه هست دیر زبون باز کرد ولی. الان مشکلی در حرف زدن نداره ولی همونطور که شما درمورد پسرت گفتی پسر من هم باغریبه ها ارتباط نمیگیره
نگار جان این تشخیص های تو ایران خیلی حسابی نیست روش...نه اصل موضوع اتیسم نه آسپرگر و...من اینو واقعا بهش رسیدم ..تو ایران بچه ای که نمی تونه خوب حرف بزنه یا ارتباط بگیره یا اجتماعی باشه را میگن اتیسم ....حالا اگه حرف زدنش خوب ونرمال باشه میگن آسپرگر اگه بی کلام باشه میگن اتیسم...ما اصلا متخصص واقعی دراین حوزه نداریم ..همشون ارزرو کتاب حرفهای حفظی می زنن نه مبتنی بردرک وتحلیل وافعی بچه ...من از حالا به همه مامانها امید بدم 80 از کل این مامانها بچه هاشون اصلا اتیسم نیستن حالا یادتون باشه...خصوصا اینکه همه مامانهای این تاپیک بچه های زیر5-6 سال دارن که اصلا معلوم نمیشه ...پس حرف منو یادتون بمونه ...مطمینم 80 درصد یابیشتر مامانهای این تاپیک اصلا اتیسم نیستن واینو زمان نشون میده فقط تلاش کنیم ..همین
صفورا جون واقعا درست گفتی من توی یکی از مقاله های خارجی حوندم بچه ایی که یک کلمه حرف نزند و گوشه گیر و اجتماعی نباشه اوتیسم می گویند