NaghmehAI/Per-SNA huggingface dataset:
سلام نی نی جون خوبی عزیزم..پسرت خوبه؟ من یه سوال دارم درمورد ازپوشک گرفتن این بچه ها ..دخترم3 ساله است وپوشکی امادگی نسبی هم دا ره یعنی. جیش یا پی پی اش را میگه البته برخی اوقات نامناسب وبی ربط فقط یاد جمله ای که بهش یاددادم میفته ...مامان پی پی کردم منو بشور...بعد می بینم الکی میگه فقط جمله میاد تو ذهنش.....ازطرفی خیلی خسته وداغونم واعصاب کلنجار پوشک گرفتن راندارم ونمی.خوام وسطش ول کنم نمی دونم چکار.کنم ... وضمنا می خوام مهد برارمش که روابط اجتماعی اش بهترشه واسنراحتی بکنم حالا به نظرشما کدوم اولویت داره مهد وارامش خودم برای دریافت انرزی ویا ازپوشک گرفتن.....یا نهایتا تاسالدیگه صبر کنم برای پوشک یعنی حدود 4. سالگی؟؟؟خیلی نیازز به کمک دارم....ممنون
شکیبا جون ناهماهنگی جزیی حواس پنجگانه.
اوجا جون اره همینطوره که میگی روزی که برده بودمش مطب دکتر خوشابی خدا خدا میکردم بگه بیش فعاله اما گفت بعد سه سال بیش فعالی بررسی میشه و احتمالش مطرح میشه میگفت فعلا فقط باید گفت پرتحرکه. میدونی متاسفانه تا اسم اوتیسم میاد ذهن همه میره سمت بچه های کند ذهن و ته طیف واقعا نمیدونم چرا اینجوری معرفی شده تو ایران. تو این مدت که با بچه های اوتیستیک برخورد داشتم واقعا برا خودم مسجل شده که این بچه ها اصلا کند ذهن و ناتوان نیستن بلکه برعکس نسبت به بقیه بیشتر میفهمن .امیدوارم بزودی به همه ثابت بشه
مامانایی که اجازه نمیدین بچه هاتون خودشون غذا بخورن چون کثیف کاری میکنن، لیوان آب و شکلات و خوراکیاشونو نگه میدارین تا اونا بخورن، کفش و لباسشونو خودتون عوض میکنین خواهشا کمی تجدید نظر کنین به خدا خیلی خوب خودشون از پس کار برمیان خواهشا عادتشون ندین به تنبلی . دیگران این کار ما رو به حساب ناتوانی بچه هامون میزارن.
سوال دارم کسی هست
سه کاربر و پنج مهمان
میشه ی نفر جواب بده لطفاً
مینا جون بله.. اسم اوتیسم میاد همه ذهنشون میره سمت ناتوانی ذهنی و بقول شما ته طیف چرا؟ چون تا حالا مواردی که تو تلویزیون و رسانه ها مطرح شدند بعنوان اوتیسم، اینطوری بودند.. و اینکه هیچ وقت مادری که بچش بقول معروف اوتیسم با عملکرد بالا داره نمیاد بگه بچم اوتیستیکه. . فقط اونایی تو جمع مطرح میکنن که واقعا مشکل بچشون مشهوده.. دختر من طوریه که کسی نمیتونه بگه صد در صد اوتیسم داره... دکتر روانپزشک هم به شک افتاده بود... تا اینکه علایمشو خودش دید و تایید کرد... فقط بچه ها نباید به حال خودشون رها بشن.. رها کردن مساویست با پسرفت.. اینو تو دختر خودم بارها دیدم... تا میتونید باهاشون کار کنید... من اکثر مفاهیم و با نقاشی یادش دادم.. هر چی یادشون میدید باید دیداری باشه..
صفورا جون پوشک گرفتن و زودتر شروع کن.. من هنوزم با این قضیه درگیرم با اینکه 8 ماهه دخترمو اصلا پوشک نکردم ..خیلی اذیت شدم البته بعضی بچه ها رو دیدم که خیلی خوب همکاری کردن ولی دختر من هنوز این مساله براش کاملا تثبیت نشده
بچه ها پسره من دو سال و سه ماهشه و در حدوده بیستا کلمه بلده و بیشرشونو استفاده میکنه و بعضی وقتا جمله های دو کلمه ایی هم میگه . این قضیه تاخیر در حرف زدن حساب میشه ؟ اینکه بیشتر چیزاهای گردی که بهش میدم رو اول با چرخوندن رو زمین امتحان میکنه . ارتباط چشمی داره با همه راحته با بچه های دیگه سریع دوست میشه و بازی میکنه و هر بارم صداش میکنم برمیگرده .... حالا اون مواردی که گفتم عایا نشونه ی اوتیسم ؟؟؟ میشه راهنماییم کنید ؟؟؟
راستی بعضی وقتا که بیکار میشه از این اتاق به اون اتاق میدووه و ی صدایی در میاره و مثلا خوشحاله ؟؟؟ اینم به نظرم مشکوکه ....
بال بال زدن رو میشه برام توضیح بدید ممنون
تست هایی هست که بتونم اول خودم ارزیابی کنم بچه رو ؟؟؟
الی جان ...بیخودی خودت رانگران نکن بچه اگه اتیسم باشه به قدری تابلو هست وبه قدری بابقیه همسالاش متفاوته که هرمادر عادی هم این تفاوت هارا متوجه میشه وعیانتر ازاین خرفهاست که الکی یک عده شک می کنن.....بچه تو حرف زدنش خیلی جالب نیست 20کلمه برا اون سن خیلی معمولیه وخوب نیست اما موضوع اتیسم فرق داره...بچه اصلا اتگار ادمهای دیگه را نمی بینه وتو خال خودشه دایم...وقتیذکسی بیادباهاش یراارتباط اصلا اهمیت نمیده...دایم سرگرمه باخودش وکاری به دیگران تداره.....خیلی دیر درک پیدا می کنه ازبازی وارتباط و.....دیرصحبت می کنه وبه نظربی عاطفه میاد ولی ازعدم درک هست نه عواطف.....بعضی هاشون حالت هایی مثه تیک دارن دایم دورخودش می چرخه یا دستهاشو تکون میده واینکارها حالت غیرارادی ظاهرا داره....
ببین برا تشخیص اتیسم باید پیش متخصص روانپزشکی کودکان رفت ومنبع معتبرتشخیص همون روانپزشک کودک هست وبه حرف بقیه خیلی اعتبارنیست..مثلا روانشناس یا پزشک عادی اطفال و ....متاسفانه در ایران عقب افتادگان ذهنی یا کم توان ذهنی یا معلول جسمی همه به عنوان اتیسم برچسب میخورن که کاملا اشتباهه وعلت اینه اون مادر کم توان ذهنی یا اصطللحا عقب مانده ترحیح میده بگه بچه اش اتیسمه ونگه عقب مانده ذهنی .....درخالیکه اتیسم مقوله دیگری است....حتی مدارس خاص اتیسم هم متاسفانه افراد غیرهمگون وبی ربط به هم را کنارهم میگذارن که پول فقط بگیرن واساسا مشکللت اون دانش اموزان اززمین تااسمان باهم متفاوته....اینو یکی ازمعلمین این مدارس سربسته به من گفت...وعملا فایده ای برای بچه های صرفا اتیسم نداره
صفورا جون ممنون از توضیحاتت
دوره خودش نمیچرخه و یا تیک داشته باشه و دستاشو تکون بده هیچ کدومه اینا رو نداره
نمیدونم چرا انقد حساس شدم . چند هفته پیش به دکترش در مورده تاخیر در حرف زدنش گفتم و اونم گفت تا سه سالگی جای نگرانی نیست
و اما اون دو نکته ی مهم ‌ ابتدا از سطح هیجان در خانواده صحبت میکنم . خانواده های ایرانی بعلت گرفتاری های زیادی که دارند عموما خانواده هایی افسرده و غم زده اند . تلویزیون را هم که روشن میکنند غمی زدوده نمیشه که حتی بر عکس چشمشون به جمال بغض های مجری ماه عسل و امثالهم می افته . ایده ای برای خوشگذرانی هم نیست و وضغیت اقتصادی هم غالبا اجازه نمیده و هوا هم بسیار الوده است ... حالا در میان خانواده های ایرانی ، آن دسته که فرزندی با نیازهای ویژه دارند ، شرایط به مراتب سخت تری دارند . در بسیاری از مواقع از آخرین باری که همسرها با هم رقصیده اند ماهها یا حتی سالها میگذره. در بسیاری از مواقع آخرین باری که خانم یا آقا ، نه برای مهمان که برای دل خودشان شیک پوشیده اند و یا یه دهن اواز خوانده اند مدتها میگذره . بواقع سخت است که با کودکی وقت بگذرانی که واکنشی و پاسخی به خوش خلقی های طبیعی یا مصنوعیت نداره و باز هم دلگرم بمونی و شاد باشی و خوشحال ... با این وجود یکی از سخت ترین ، مهمترین و اثر گذار ترین کارهایی که یه خانواده میتونه انجام بده تا به بهبود شرابط فرزند مبتلا به اوتیسم اش کمک کند ، بالا بردن کیفیت هیجانی محیط خانواده است . در ادامه بعضی از راه حل هایی که نه به نظر من ، بلکه به عقیده و تجربه بسیاری از کارشناسان ، مهم و مفید به نظر میاد رو مینویسم .
پیاده روی به همراه اعضای خانواده در پارک‌ رقص به همراه اعضای خانواده در منزل نو آوری در انجام شاد و بازیگوشانه ی تک تک اعمال روزمره ی زندگی : مثلا موقع چیدن سفره ی صبحانه یا شام به حالت رقصیدن و باله مانند ملزومات سفره را بیاورید ، یا مثلا از قول تک تک بشقاب ها یا نمکدان و ... ، شروع کنید مثل نمایش عروسکی حرف زدن و آنها را حرکت بدهید تا به سفره برسند ... بدو بدو و بازی های تعقیب و گریز بین اعضای خانواده مخصوصا مامان و بابا ... مثل بازی با تفنگ یا سرنگ آبپاش ، قلقلک دادن ، گوشه بازی ، لباس های عجیب و غریب پوشیدن مثل بالماسکه ، تلاش برای سپاسگزاری از نعمت های خدا ، با صدای بلند و برای چیزهای خیلی کوچک و جزئی .. مثلا خدایا شکرت که یه شکلات روی میز هست .. به به ! مجسمه بازی ، استپ رقص ، در آغوش گرفتن نوبتی همدیگه ، بالش بازی چند نفره داخل تخت ، دیدن کارتون های مورد علاقه ی کودک به صورت دسته جمعی و خندیدن با صدای بلند به قسمت های خنده دار ..تشکر کردن از همدیگه به خاطر چیزای کوچک .. مثلا بابا جون ، مرسی که امروز زود برگشتی ... و در انتها ، یکی از مهمترین ها که معمولا خواسته یا ناخواسته همه از گفتن و شنیدن و فکر کردن و بحث کردن درباره اش طفره میرن اما جزو مهمترین هاست : رابطه ی زناشویی با کیفیت
و اما نکته ی دوم درباره ی قلق های بازی گرفتن از این کودکان خیلی از مواقع هست که خانواده ها بازی های مناسب زیادی را بلدند و وقت کافی هم برای این مسلله میگذارند اما چون مواردی که در ادامه میگم رو رعایت نکرده اند نتونسته اند از قدرت معجزه آسای بازی بهره برداری کنند . اول، قبل از این که بازی ای را به کودک پیشنهاد بدید ، خودتون با علاقه و شور و شوق چند دفعه آن را بازی کنید و ابراز احساسات کنید. دوم ، بازی زوری نیست ، تشویقی هم نیست ، با قربون صدقه هم نیست .. بازی ای بازی هست که لذت درونی انجام اون ، بچه رو تشویق به ادامه ی اون بکنه. پس کمالگرایی رو در پیشنهاد بازی ها کنار بگذارید و بازی هایی که ساده تر ، تکراری تر اما ببشتر مورد علاقه ی کودک هست رو انجام بدید . سوم ، موقع بازی خیلی حرف نزنید ، جیغ هم نزنید . معمولا اولی باعث حواس پرتی کودک میشه و دومی باعث آزردگی شنیداری کودکان دارای بیش حسی شنیداری ! چهارم ، بازی مثل تمرین نیست که وقت و ساعت داشته باشه ، از هر لحظه ی کوچکی در میان کارهای روتین و جدی استفاده کنید . پنجم ، در بازی کاری کنید که کودک احساس کند به خوبی بر بازی کنترل دارد . بازی ای که برای کودک ، سخت ، پیچیده ، بیش از حد تمرکزی ، اضطراب آور ، یکنواخت ، کم تحرک ، و .. باشه فرقی با تمرین نداره . ششم ، سعی کنید بازی هایی که خود کودک انجان میدهد را ، هر قدر هم که ساده و بیخود هست ! ، خودتان با خودتان تکرار و تمرین کنید . خواهید دید بعد از مدتی از انجام آن لذت میبرید . دقیقا این موقع هست که شما وارد دنیای او شده اید و از ان به بعد هست که صلاحیت پیشنهاد بازی به کودک را دارید . هفتم ، از خود بازی های کودک به عنوان سکوی آغاز و نقطه ی شروع استفاده کنید و اندک اندک با افزودن ظرایفی به بازی ، بازی خودتان را درون آن بگنجانید . مثلا وقتی کودک عاشق کوبیدن توپ به دیوار و گرفتن اون هست اما شما ترجیح میدید که او نقاشی بکشد ، بدیهی است که اگر اونو از توپ بازی منع کنید و کاغذ و قلم جلوی دستانش بگذارید ، با علاقه به نقاشی نمیپردازه . راهش مثلا اینه که با او به توپ بازی مشغول شوید . بعد از مدتی ، هر توپی که به دیوار خورد ، صدایش را با دهانتان در آورید ‌ . بعد از چند بار ، وقتی دیدید به این کار واکنش نشان داده و منتظر صداهای شماست ، علاوه بر صدا ، با یک ماژیک، مسیری که توپ تا دیوار رفته و برگشته را روی کاغذ ترسیم و شبیه سازی کنید . یعنی یه خط میکشید به سمت یک انتها ی کاغذ و میگویید : « ایییییییییییید » ، بعد یک خط منحنی برگشتی میکشید و میگید « اییییییییییید . در مراحل اول از او نحواهید که بکشد . اگر او علاقمند باشد اپل با چشم هایش کار شما رو دنبال میکنه ، بعد در صدا سازی ها با شما همراهی میکنه و بعد اگر ماژیکی هم به دست او بدهید ، همین نقاشی ساده را ممکنه بکشه .. یادتون نره که تمام این کارها بصورت یکی در میان و لابلای توپ بازی صورت گرفت و فقط اگه خودش دوست داشت نقاشی کشیدنش طولانی میشود ... دیگه عرایضم تموم شد . موفق باشید .
ممنون مطالبت خیلی مفید بود
الی جون کارتهای دیداموز را با بچه ات کارکن..دایره لغاتش بالا میره وحرف زدنش هم کاملتر میشه....کلا بارزترین خصوصیت بچه های اتیسم بحث ارتباط هست نه کلام به نظرمن....بچه اتیسم به خصوص تا 2سالگی وغملا از 1سالگی به بعد کاملا با باقی همسالاش فرق داره اصلا علاقه ای به برقراری.رابطه با دیگران نشون نمیده وانگاردیگران را نمی ببنه وتو حال وهوای خودشه...مثلا بچه های 18ماهه. معمولی عاشق اینن که نگاهشون کنی یا حرف بزنی باهاشون هی نگات می کنن توچشمت زل می زنن وذوق می کنن باهاشون حرف بزنی ولی بچه اتیسم یک حالت گیجی داره واین ازتباطهای حسی دوطرفه را اصلا درک نمی کنه......بعد معمولا قشقرق های شدید ونامتناسب دارن یعنی به محض نارضایتی ازشرایط اشوب شدید به پا می کنن وهیچی نمی تونه ارامشون کنه...بچه خودشو شدید می زنه یا سرش را به زمین می کوبه واصلااااا نوازش و....فایده نداره...یه نشونه های دیگه ای عم میگن مثلا اذیت شدن شدید بچه با صداهای خاصی یا لمس شدن و....که به تظرمن اونها زیا.د قابل اعتماد نیست...یا مثلا علاقه شون به چیزهایی که می چرخه هم میگن به نظرمن ملاک قابل اعتمادی نیست چون تو خیلی ازبچه های عادی هم دیدم......کلا بچه اتیسم درک وشعور ارتباطی ومهارتهای اجتماعی اش کمتراز همسالاشه مثلا بچه 2ساله عادی می فهمه مامان کی خوشحاله ..کی عصبانیه....علت عصبانیت مامان چیه و.....اینا لنگارتوباغ. نیستن ...اصلا این موضوعات حسی رادرک نمی کنن...همه چی را باید دونه دونه باهاشون کارکنی ویا دشون بدی خودشون ااتومات یادگیری ندارن....مثلا تقلید ازدیگزان ندارن و... خلاصه پدرت درمیاد
اوجا جان...من اصلا امادگی ازپوشک گرفتنش را ندارم ...یعنی حوصله جنگ واعصاب روانی ندارم میخام فعلا بزارمش مهد ببینم نتیجه چیه؟یک امیدکور هم دارم که اگه بزرگترشه...همکاری اش.سریعتر وبهتر میشه وخستگی اش کمتر هست.....چون خیلی ازبچه های عادی هم تا 4پوشک هستن...راستی تو این ایام برنامه هات چیه با دخترت.....گفتاردرمانی چکار می کنه دقیقا؟؟واون یکی دیگه که خانم دکتذگفته چیه؟من شنیدم بایددایم بابچه پرسش وپاسخ تمرین کرد که مکالمه بچه ازحالت حفطی دربباد ودرک معانی را پیدا کنه ....بعنی یک موضوع را به چندشکل بپرسی ازش'''''''اوجا تو فکر می کنی من الان بادخترم چی کارکنم ....تو این یک سال باهاش تمرین کردم ولی انگارتمرینها تکراری شده...حس می کنم مهدالان خیلی مفیدتره چون بحث ارتباطش دراولویت هست برام ....
نی نی جون تو هم بیا از کارهای پسرت بنویس....تو خیلی زرنگی دختر تعحبم چرا کم میایی ؟؟؟تو هم احتمالا حوصله نی نی سایتت کم شده...
صفورا جون من که از مهد گذاشتن پسرم با اینکه 3 هفته بیشتر نمی گذره راضی هستم.حداقل یه محیط جدید رو می بینن و تجربه می کنن. اما من روزی 3 ساعت بیشتر نمی ذارم. از 9 تا 12 که ساعت بازی و آموزشه. بعدش می خوابن و من تا بقیه بچه ها بخوابن می رم پسرم رو می آرم. البته بعد از ظهر ها هم می ره کلینیک ! بذاری مهد آآآآآآآآی راحت میشی. اما چند روز اول حتما پیشش وایستا تا به اونجا اعتماد کنه.
مرسی علی اصغرجان ....خداکنه برامنم مهدتجربه خوبی باشه...
سلام این پیغام ها مال سه ساله پیشه من چجوری می تونم با بابای امیر علی ارتباط برقرار کنم تا ببینم بعد از سه سال رشد و پیشرفت فرزندشون در چه مرحله ایه چون اطلاعات وپیگیریشون خیلی کامل بود ممنونم خیلی منتظر جواب هستم
سلام صفورا جون من الان دارم هفته ای 2 بار میبرمش گفتاردرمانی..تا حالا چیز خاصی یادش ندادن..، تازه 4 جلسه بردمش و زوده بخام نتیجه گیری کنم ولی ببینم بیفایدست کنسل میکنم.. البته دلم میخاد ببرمش تا حداقل از لحاظ ارتباط گیری و دستور پذیری از کسی بغیر از من بهتر بشه... کلاس اس آی هم بزودی شروع میشه ببین خودت بهتر از هر کسی میتونی واسه دخترت تصمیم بگیری..ما بر طبق تجربه هایی که با بچه هامون داریم نظر میدیم.. منم دخترمو 4 سالگی میزارم مهد..الان کلاساش برام اولویت داره..پارک هم میبرمش تا اونجا در فضای باز با بچه ها ارتباط بگیره.. کتابای"" حواستو جمع کن ""عالیه..واسه دخترت بخر حتما... یکم تمرینات از حالت یکنواختی بیرون میاد..
سلام دیروز دخترم سومین برنامه شو دریافت کرد هرکدوم ازین برنامه ها حدود 17 18 تا آیتم که در عرض 12 13 جلسه باید بتونه حدال 80 دردشو انجام بده و توش مستقل بشه ولی بعضی از آیتمها زمان میبره در نتیجه واررد هر برنامه جدیدی که میشه باید حتما برنامه های قبلی رو هم بعضی وقتا باهاش کار کنم در ضمن هر برنامه سخت تر از قبلیاست خوشحالم و از جایی که میبرمش راضیم دیروز مربیش گفت چون کمتراز 12 جلسه برنامه هاشو پاس میکنه میتونیم هفته ای یک جلسه براش کلاس بذاریم حالا این ماه با سومین برنامه اش که سخت تره هفته ای یک جلسه میره ببینیم بازم سررعتش خوبه یا نه بعد از 6 تا برنامه که پاس کرد کلاسای گروهیش شروع میشه . آیتمهای این ماهش که از دیروز شروع شد شامل آموزش رقص بصورت ساده. قیچی کردن با کمک من . بیان دستورات دو مرحله . حافظه شنیداری . حافظه دیداری (که براتون توضیح میدم چجوری). شش تا مهره رو در عررض بیست شمارره نخ کنه که هم سرعتش تنظیم بشه و هم شمردن طوطی وار بره تو ذهنش البته حتما نباید تا 20 باشه میتونه تا 5 هم باشه .
تحریک وستیبولار ( ویژه ی بچه های بیش فعال و در خودمانده) : 1-چرخش :راهی موثر برای تحریک وستیبولار است. چرخش یکی دو بار در روز باید انجام شود. با ۵ چرخش در هر جهت شروع کنید. با متوقف شدن فرد چشمها از یک جهت به جهت دیگر حرکت می کند این حرکت نیستاگموس نامیده می شود باید منتظر شوید تا نیستاگموس متوقف شود و بعد چرخش به جهت دیگر را آغاز کنید. اگر افزایش قابل ملاحظه ای در نیستاگموس یا دورهء طولانی مدت برگشت آن به حالت عادی وجود داشته باشد یا اگر شخص احساس می کند که عرق سرد کرده است یا حالت تهوع به او دست می دهد یا افزایش زیادی در ضربان قلب دارد باید تعداد چرخش ها را کم کرد. این تمرین باید هر روز انجام شود. 2-استفاده از وسایل بازی پارکها: تاب الاکلنگ سرسره با شیب و ارتفاع مناسب چرخ و فلک افقی و عمودی تونلها آویزان شدن روی میله ها و غیره 3-صندلی چرخان: کودک را روی یک صندلی که بتوان آن را به آسانی چرخاند بنشیانید و ده تا بیست بار چرخانده شود در حالیکه بطور متناوب جهت چرخش تغییر می کند. اگر کودک احساس نا امنی می کند یا می خواهد از روی صندلی بیفتد حرکت رافورا متوقف کنید. کودکانی را که نمی توانند ثبات خود را روی صندلی حفظ کنند می توان با باند کشی یا مشابه آن به صندلی محکم کرد. 4-سطح شیب دار: کودک روی یک سطح شیب دار بالا و پائین می رود . ( در صورت نیاز با گرفتن دست یک بزرگسال ) با آمادگی پیدا کردن کودک زاویه شیب را می توانید افزایش دهید. 5- راه رفتن روی نرده تعادلی . نرده ای با ارتفاع ۱۵ تا ۲۵ سانت و عرض ۲۰ تا ۳۰ سانتی متر و طول حدودا" دو متر ( در صورت نیاز ابتدا با کمک) ابتدا ممکن است کودک پاها را بغل هم بگذارد و حرکت کند یا تمایل داشته باشد که از پهلو روی نرده راه برود اما بتدریج او باید بتواند بطور مستقیم و با گام برداشتن با فاصله پا ها از هم اینکار را انجام بدهد.برای اینکار از جدول پیاذه رو ها یا درون پارکها هم می توانید استفاده کنید. 6-استفاده از توپ: پرتاب کردن و گرفتن توپ دز صورتیکه کار با توپ معمولی برای کودک مشکل است می توان از بالن های سبک تر و یا چیز های کره ای دیگر با بافت های متفاوت استفاده نمود. بتدریج با استفاده از توپ های کوچکتر و سخت تر و افزایش سرعت بازی و فاصله بین بازیکنان کار را مشکل تر کنید. 7-تعقیب بینائی :ک شیء را در سطح بینائی کودک در فاصله ای دور تر از صورت او قرار دهید سپش آن را به آرامی از چپ به راست به صورت آرام حرکت دهید در حالیکه کودک شی را تنها با چشمش تعقیب می کند سپس جهت حرکت را تغییر دهید و شی را در همه جهات حرکت دهید و هر بار سرعت را بیشتر کنید. 8-سوار شدن روی اسکیت بورد یا اسکوتر بورد : کودک را به حالت دمر روی تخته قرار دهید در حالیکه کف دستش روی زمین است و با فشار دست به روی زمین به سمت جلو حرکت کند. همچنین می شود در حالیکه روی تخته ایستاده است کف دستش را به روی دیوار بگذارد و با خم و صاف کردن آرنج خود را به جلو و عقب بکشاند. 9-هل دادن و کشیدن :سطلی را با چیز های سنگین پر کنید و کودک را تشویق کنید که آن را به اطراف بکشد و یا هل دهد. 10-تمرین عبور از موانع 11-بازی در استخر توپ
خیلی ممنون اوجای مهربان...راستی معنی اسم کاربری ات چیه؟خیلی زیباست
سلام بچه ها دعاهاتون مستجاب و عباداتتون قبول امروز با کاردرمانگر دخترم که خیلی هم آدم با تجربه ،سخت گیر و بد بینیه راجع به اوتیسم و آینده بچه های اوتیستیک حرف میزدم قسم میخورد که اوتیستیک بودن به هیچ وجه آینده کسی رو تهدید نمیکنه مگه اینکه دور از جون همه بچه ها،کند ذهن باشه میگفت افراد اتیستیک بزرگسالی رو میشناسه که خیلی هم ادامای موفقی هستن و دارن به خوبی زندگی میکنن اگرچه تو بچگی مشکلات زیادی داشتن .یه علامت هم برای بچه های کند ذهن گفت که مطمئنم هیچ کدوم از بچه های ما ندارن خلاصه اینکه خیلی خیالمو راحت کرد. میگفت از حدود 30 بچه ای که تحت درمان داره فقط 2 تاش متاسفانه کند ذهنن.
نگار جون و اتی جون مرسی بابت مطالب مفیدتون
مرسی صفورا جون اوجا یعنی نارون.....به زبون مازندرانی اسم یه درخته
مطالب مفیدی داره http://www.irautism.org/
سلام بچه ها طاعاتتون قبول بچه ها یه سوال بچه های شما درمقابل اموزش دادن مخالفت ندارن و همکاریشون خوبه؟ اصلا پسر من نمیشینه واقعا موندم تو کلاسا که میره و میگن همکاری داره چجوریه من بعد دوسه هفته از زایمانم گذسشته ازین هفته میخوام دوباره خودم پسرمو ببرم کلاس از طرفی مشاور بودم دیروز و حرفای خوبی بهم نزد .گفت خیلی روندتون کنده و دوران طلاییش داره از دست میره استرس گرفتم نشستم از امروز باهاش بازی و کار کردن ولی اصلا رو نمیده پدرم درومد
یادتون باشه قبلا دکتر جلیلی گفته بود مقداری اختلال رشد حسی داره.. ولی الان بعد یکماهو نیم که مساور بودم گفت حقیقتش شک به اوتیسم دارم و ... مهم نیس برای من مشکل پسرم آیه فقط میخوام زودتر بفهممش و درمانش کنم چون اگه اشتباه نکنم این دوتا مشکل مشابهن ولی نوع درمان کمی فرق داره مشاور گفت پسرت هنوز عملکرد مغزی و تحلیل نداره خفظیاتش خوبه حرفایی که میزنه بخاطر حفظیاتشه نه عملکرد مغزش توصیف نمیتونه بکنه از خودش یا مثلا درددل کنه و...
سلام افرایی جان ما قبلا با هم صحبت کردیم درسته؟ پسرت و از پوشک میخواستی بگیری؟ راستش منم یه هفته پیش دخترمو بردم روانپزشک اطفال و تشخیص اوتیسم عملکرد بالا داد. فکر کنم وضعیت پسرت و دختر من شبیه باشه... دختر منم حفظیاتش خیلی قویه و علاقه زیادی به حفظ کردن شعرهای قلمبه سلمبه داره.. من هر روز براش توضیح میدم کجا رفتیم و چیکار کردیم و شب ازش سوال میپرسم راجع به جاهایی که بودیم و کارایی که کردیم...این باعث میشه بتونن توصیف کنن. . اگه همراه با عکس براشون توضیح بدیم که جه بهتر سوالهایی با جواب بله و خیر هم خیلی به درک دخترم داره کمک میکنه.. البته بازم تو بچه های ما همه چی اول بصورت حفظیه و درک دیرتر اتفاق میافته... من کتابای 12 جلدی "حواستو جمع کن " و واسه دخترم تهیه کردم..خیلی خوبه..سعی کنید حتما بخرید .. کتابای "فکر کن پیدا کن" هم خوبه..3 جلده..هنوز کار نکردم..
افرایی جون به نظرم باید ببینی پسرت بیشتر به چه کارهایی علاقه داره و ازچه طریقی بیشتر تمرکز میگیره از راه علایقش وارد بشی و بهش آموزش بدی
افرایی جان همه بچه ها همینطورن و از آموزش مستقیم خوششون نمیاد باید سعی کنی از روشهای غیرمستقیم آموزش بدی که متوجه نشه جنبه آموزش داره مثلا از طریق بازی و تفریح. اینکه با درمانگراشون بیشتر از ما همکاری دارن به خاطر ایه که ما لوسشون کردیم و میدونن خیلی راحت در مقابلشون کوتاه میایم و ادامه نمیدیم. دختر منم دقیقا همینطور کارتای دید آموز رو دونه دونه دستش میدم نگاه میکنه ولی تا دوتا میزارم جلوش که اسم یکی رو بگم و ازش بخوام بهم بده بازی رو بهم میزنه و میره در حالی که دیدم درمانگرش همینطوری بازی میکنه و اونم سریع میده دستش. استرس رو از خودت دور کن میدونم سخته اما به دختر نازت فکر کن که شیرش میدی گناه داره خوب براش بده شیر استرس خوردن.امید به خدا مشکلات پسرت حل میشه ما چی بگیم که بچه هامون حرفم نمیزنن.دیروز درمانگر ذهنیش میگفت شناخت و درکش عالیه ولی بیانش صفره صفر، داشتم از غصه دق میکردم اما بازم ناامید نیستم خدا خودش به هممون کمک میکنه همه چیز به دست قدرتمند خودشه.
چون تا توجه نکنه یاد نمیگیره اگه به فیلم و موسیقی علاقه داره از اون طریق با هاش ارتباط برقرار کن تنها راهی که میتونه همه مارو تو آموزش بچه هامون موفق کنه فقط درک بیشتر و شناخت بیشتر ما از اوناست هرچی از لحاظ روحی خودمونو بهشون بتونیم نزدیک کنیم زودتر نتیجه میگیریم خیلی سخته ولی امکان پذیره
دخترمنم مقاومتش در مقابل من بیشتره تا مربیش ولی وقتی میبینم خونه مادربزرگش خیلی سریعتر خیلی چیزارو یاد میگیره تا از من میفهمم که من بدون اینکه بخوام یه حالتی دارم که به خاطر حساسیتام نمیتونم خودمو راحت رها کنم چون میدونم چه خبره و دیرتر نتیجه میگیرم ولی مثلا مادر بزرگش بر طبق تجربیات خودش باهاش بازی میکنه و دخترم با تمام وجود طالب این نوع رابططه هست در نتیجه بدون هیچ مقاومتی آموزش میبینه و یاد میگیره
من فکر میکنم ماها نیاز داریم اول خودمونو سازماندهی کنیم حساسیتامونو کم کنیم و به عنوان فرردی غیراز مادر به قضیه نگاه کنیم که خیلی سخته ما باید خیلی پرانرژی باشیم من با اینکه از پیشرفتای دخترم راضیم ولی هنوز تا کوچکترین حرکت کلیشه ای رو ازش میبینم انگار که یه کوه غم و غصه رو دلم میشینه ولی میدونم که تنها راهش اینه که حواسشو پرت کنم و متوجه ناراحتی من نشه
تمرینات ذهنی فعایتهای تمرکزی:اشکال مختلف رو رسم میکنیم و ازش میخوایم که مشابه ها رو دو به دو به هم وصل کنه اولش خودمون دستش رو میگیریم تا یاد بگیره. چند تا نقطه میزاریم و ازش میخوایم با یه رنگ دیگه نقاط رو به هم وصل کنه. نقاط رو میتونیم به شکل اشکال هندسی بکشیم پرورش مهارتهای حسی حرکتی ادراکی: داخل کادر رو رنگ کردن. مثلا با کاغذ رنگی دایره و مربع تو خالی درست میکنیم و روی کاغذ سفید میچسبونیم و ازش میخوایم داخلش رو پر کنه استفاده از شابلون هم خوبه اگه با رنگ انگشتی پر کنه که یه تیر و دو نشون میشه. تناظر نظیر به نظیر: چند تا بشقاب بهش میدیم بچینه روی میز مرحله بعد برای هر کدوم یه قاشق بزاره همین کارو با نعلبکی و فنجون و ... هم تکرار کنیم . بشقاب و کاسه و لیوان ها رو درهم میچینیم و ازش میخوایم که هر دسته رو جدا کنه. یه تمرین دیگه هم داده برای افزایش دقت بینایی که باید سه مکعب رو یه بار به صورت افقی کنار هم بچینه و یه بار هم اونها رو روی هم بچینه. اخرین تمرین کار با خمیر بازی هست که انگشتها و دستاشون رو قوی و اماده ی نوشتن میکنه. راستی بعضی بچه ها با هر دو دستشون یکسان کار میکنن که طبق نظر کاردرمانگرها باید روشون کار بشه تا فقط با یه دست کار کنن
اتی جون چه خوب گفتی ولی واقعا من نمیتونم پرانرژی باشم اونم الان که روزه نایی برام نذاشته خواب درست و حسابی هم که ندارم بعضی وقتا فکر میکنم یه جنازه متحرک شدم .دخترمم از علائم اوتیسم در حال حاضر بدخوابی های شبانه رو داره و بازیهای کلیشه ای .تقریبا تموم بازیهاشو به کلیشه میکشه اما من اصلا حواسشو پرت نمیکنم اخه تو تایمهایی که مجبورم به کارام برسم انجامش میده اونم با هزار ترفند سرشو گرم میکنم تا بزاره برم.
راستی مامانا بچه های شما نسبت به یه موضوع خاص وسواس دارن مثل اینکه هیچ دری نباید نیمه باز بمونه یا اینکه هر وسیله ای نباید از جاش تکون بخوره و همیشه سر جاش باشه اگه دارن لطفا بگین از چه سنی اینطوری شدن؟؟؟
دقیقا مینا جون منم مثل توام ولی دیگه چکار میشه کرد مرسی از مطالب خیلی خوبت منم دخترم یه مدت نسبت به خیس شدن لباسش وسواس داشت و هنوزم کم و بیش داره یعنی اگه یه قطره آب میریخت سریع میخواست لباسشو عوض کنه ولی وقتی به کاردرمانش گفتم انگار خیلی مسئله مهمی نبود.ولی خودم بیتفاوت بودم اگه خیسیش کم بود می گفتم عیبی نداره اگرم احساس میکردم اذیت میشه براش عوضش میکردم
عاطی مینا اوجا ممنونم از توجهتون اوجا جون اره درسته من شمارو از پارسال شایدم قبلتر میشناسم یه زمان پسرم ۲.۵ سالش بود من شکم به اوتیسم رفت ،رفتم پیش دکتر امیری گفت وسواس و اضطراب شدید داره ،ازونجا بااین تاپیک اشنا شدم بعد پیش دکتر پیشیاره رفتم گفت اضطرابش درحد دارو نیس و پس و پیش شدن حس هاشه بخاطر مهاجرت و... و اخرشم که بعد عید دکتر جلیلی گفت اختلال در رشد حسی داره ولی چندروز پیش مشاورش گفت چون به اموزضشاش خیلی جواب مورد انتظارمونوپ نداده احتمال داره اوتیسم باشه.... باردار شدم از پوشک اومدم بگیرم که هنوز درگیرشم والا فقط روزی دوسه بار جیش میکنه یعنی قدرت کنترل داره ولی نمیگه من باید حواسم باشه حس میکنم لج کرذنه پسرمو دخترت همسنن حسنی که دخترت داره اینه که به اموپزش ظطاهرا توجه داره و میشینه کنارت نقاشی بکشی و... یعنی از دیرزوز اشکم بند نمیاد تا میشینم کنارش کتاب نشون بدم یا نقاشی کنم سرشو میکنه اونور ماشین بازب میکنه اگرم ماشین دم دستسش نباشه صداشو درمیاره یا کلا پامیشه میره عاطی جوپن تمام اون کارای تمرکز ذهنی رو تو کلاس باهاش انجام میدن نمیدونم درآه حد بلده ولی بامن که اصلا نگاه دفترم نمیکنه الان ضشوهرم داره کارتهارو ازش میپرسه یکم بهتر میکه تامن چرا،یعنی با من لجه؟
اوجا جون عملکرد بالای اوتیسم منظورش چی بود و اینکه گفت بیش فعالیم داره نشونه هاش چیه بچه ای که تحرکش زیاد نباشه پرانرژی نباشه ولی یه جا نشینه برای کاری و تمرکزش خوب نباشه همونع،؟