مامانا این مقاله رو خوندم گفتم شاید بد نباشه برای اطلاع شما بذارمش اینجا: موتیسم برخی از اختلالات وجود دارند که نمی توان آن ها را در طبقه بندی مجموعه مشترکی از اختلالات قرار داد زیرا با هیچ کدام از اختلالات خاص در طبقه بندی های روانی هم خوانی ندارد. این اختلالات به نوعی منفرد هستند که اغلب در دوران شیر خوارگی، کودکی یا نوجوانی رخ می دهد مانند گنگی انتخابی و اختلال حرکات کلیشه ای. یکی از رایج ترین این اختلالات ((گنگی انتخابی یا موتیسم)) ‌است و چه بسیار پدران و مادرانی که با مراجعه به مراکز مشاوره نسبت به سکوت های نابه جای فرزندان خود ابراز نگرانی می کنند. موتیسم چیست؟ برخی از کودکان با وجود برخورداری از توان گویایی سالم و نیز توانایی برقراری ارتباط در برخی موقعیت ها و یا درمقابله با برخی افراد خاص، به طور ارادی سکوت نموده و یا با افراد خاص ارتباط برقرار می کنند. لال بودن گزینشی، یک اختلال عصبی در دوران کودکی است که در بیشتر مواقع، به صورت هم زمان با ترس های اجتماعی یا اضطراب های جمعی به وجود می آید. کودکان مبتلا به این اختلال به طور معمول از هوش بالا و یا متوسط برخوردارند،‌البته در موارد اندکی نیز وجود هوش پایین گزارش شده است. هم چنین بیش تر این کودکان، دارای سیستم شنوایی و گفتار سالمی هستند ولی همین کودکان در موقعیت های خاص و در مکان هایی که دچار اضطراب یا نگرانی می شوند، قادر به تکلم نخواهند بود و به ناگاه توانایی صحبت کردن را از دست می دهند و در برخی موارد، حتی قادر به برقراری ارتباط چشمی و یا حرکت طبیعی نیز نیستند. علت اولیه موتیسم: کودکان موتیسم اغلب وحشت زیادی از برقراری ارتباط اولیه دارند و به طور معمول در مکان ها و موقعیت های خاص، از پاسخ دادن و یا ارتباط برقرارکردن خودداری می کنند و یا حتی پاسخ های غیر شفاهی هم نمی دهند. بر اساس تحقیقات انجام گرفته، بیش از90 درصد این کودکان، دارای مشکل اجتماعی و یا نگرانی اجتماعی هستند که همین ترس، موجب شکل گیری اختلالات اضطرابی و به تدریج، ضعف اعتماد به نفس در آنان می شود. مشخصه های بارز در کودکان موتیسم خجالتی بودن افراطی، انزوای اجتماعی، ترس از شرمساری، وابستگی شدید به والدین، منفی گرایی، خیال پردازی، بدقلقی، فریادزدن، مات و مبهوت نگریستن،‌ کم خوردن و ناراحتی مزاج و ... می باشد. دلایل بروزموتیسم: روان پزشکان اعتقاد دارند یکی از دلایل اصلی بروز این اختلال،‌ ایجاد نقص در کارکرد ناحیه ای از مغز به نام ((آمیگدال)) است که مسوول هم آهنگ ساختن رفتارهای انسان و واکنش های او با موقعیت های ترسناک می باشد و وظیفه ی اصلی آن، بروز واکنش های محافظتی است و برای جبران و پرهیز از احساس خطر، به سکوت انتخابی می پردازد. برخی دیگر از دلایل بروز این اختلال عبارت اند از:‌ • موقعیت های گوشه گیرانه ی خانوادگی و ترک بستگان • وجود یک والد خجالتی یا سرد و بدون ارتباط • خانواده های از هم گسسته و جدایی پدر و مادر • وابستگی شدید و آشکار به مادر و اضطراب مادری • افسردگی و وابستگی شدید درون خانواده درمان در موتیسم: خانواده درمانی: والدین این کودکان باید به زبان کودکانه و ساده و به طور طبیعی و عادی، به کودک خود تفهیم کنند که دشواری او را در برخی از موقعیت های خاص درک نموده و به همین دلیل،‌ تلاش می کنند به کمک هم، وضعیت آسان تر و راحت تری را برای او به وجود آورند.هم چنین باید پدر ومادر و سایراعضای خانواده، به منظور کاهش نگرانی و استرس، با عشق ورزی، محبت در روابط، عدم مجادله، عدم مقایسه ی کودک با دیگران و حذف تنبیه،جهت کشف کانون های اضطراب در خانه رفتار نمایند. بازی درمانی: بازی، فعالیتی است که کودکان بدون اضطراب و با آرامش کامل و علاقه�ی فراوان به آن می پردازند، بنابراین می توان ضمن انجام بازی های شعر خوانی و تکرار جملات مختلف، نقش های اجتماعی مانند: معلم، دکتر، بازیگر سینما و ... را بازی کرد تا تکرار این نقش ها، تمرینی برای تعمیم آن ها به موقعیت های طبیعی باشد.برخی از فعالیت ها که موجب تسهیل درمان می شود عبارت اند از: • خواندن داستان های مورد علاقه ی کودک و بازگویی آن ها به وسیله کودک حتی برای دوستان • استفاده از شعر های کودکانه و همراهی کودک با سی دی یا نوار • نقاشی و رنگ آمیزی کتاب هایی که موضوعات اجتماعی دارند و سوال از نقاشی و داستان آن • شرکت در کلاس های ورزشی، ‌نمایش های عروسکی، موسیقی و فعالیت های گروهی • استفاده از تلفن و ضبط صوت جهت مکالمه با دوستان و یا ضبط صدای خود.