NaghmehAI/Per-SNA huggingface dataset:
ممنون ازشما مامانهای مهربون ....راستش من خیلی سرچ کردم راجع به اوتیسم .وتعداد قابل توجهی اش در دخترم بود لطفا به من بگید تجربه شما هم اینه... دخترم 19 ماهه است ومن از زمان نوزادی اش فکر می کردم بسیار باهوشتر ازبقیه بچه هاست کاملا به محیط اطرافش واقف بود وهست مثلا کاملا می دونه راههای یک خونه از کجاهاست اطاق ها به چه شکل وجیدمانی هست ومعماری ومکان یابی یا همون جهت یابی اش خیلی قوی بود...توی یک خونه جدید که می رفت به دقت همه جارا بررسی می کرد وهمه حواسش به محیط مادی بیرون بود(ونه آدمهای تو خونه)با سرعت همه جارا بررسی می کرد وتمام خونه رابرانداز می کرد....تمام اشیا را وارسی می کرد لیوانها کشوها وسایل شخصی مردم مثل گوشی کیف پول و...وهیچ گونه توجه وعلاقه ای به آدمها نداشت (حتی به خود من)به افراددیگر به چشم مزاحم نگاه میکرد(مزاحم کشفیات او می شدن!!!!!)به آدمها حتی نگاه نمی کرد وحواسش را فقط به اشیا موردنظرش می دوخت اون هم با چه دقت بالایی...مثل نگاه یک دانشمند فیزیک به اشیا نگاه می کرد ودرمقابل اصلا آدمها را نمی دید...به کارتونهای بی بی انیشتن وبا نی نی ازنوزادی علاقه شدید داشت (سنی که هیچ کودکی قادر به درک کارتون نیست یعنی 2 ماهگی با شدت وحدت فراوان وتمرکز بسیار بالا کارتون ها را می دید واگه عوضش می کردی می فهمید(من در مقایسه با کودکان هم سنش حس می کردم نابغه است)ازهمان اول حس کردم کاملا مستقل از من است هیچ وابستگی عاطفی یا روحی به من نداشت .وبه راحتی ازمن جدا میشد ودر کنار غریبه ها بی هیچ مشکلی می ماند .واصلا آدمها واسش فرقی نداشتند نسبت به همه بی تفاوت بود...فقط دنبال کارهای مورد علاقه خودش بود که همون تجسس بالا در وسایل واشیا بود..خودش با خودش تنهایی بازی می کرد وعلاقه ای به بازی دو تایی چندان نداشت فقط بعدها به توپ بازی دونفره خیلی علاقه پیدا کرد چون خیلی هیچان لذت بخشی بهش میده (با باباش بازی می کنه)فقط به ادمهایی توجه نشون میده که باهاش بازی های پر هیجان انجام میدن وسرشار از انرژی هستن(اکثرا مردهای پر شر وشور رادوست داره وارتباط میگیره)وارتباط های معمولی وصرفا کلامی اصلا براش جالب نیست وحتی نگاه نمی کنه... ارتباطش با آدمها بر اساس رفع نیازش هست وبعد عاطفی روحی نداره (استفاده ابزاری از آدمها می کنه)مثلا باباش را میره دستش را می گیره برای توپ بازی یا منو برای خواب یا گرسنگی اش یا یک مرد تو خیابون را برای اینکه بلندش کنه تا توپش را برداره میخاد...به بچه ها اگه توجه کنه واسه وسایل تو دستشون هست مثل دوچرخشون یا پستونکشون...یا یک شی که دارن ونه خودشون...کتاب که می خونم قبلا کمی دقت می کرد قبل 1 سالگی اش...اما الان فقط کتاب را ازدستم می کشه وبا من می جنگه که کتاب را بگیره تو دستش .ودنبال ورق زدن کتابه نه گوش دادن به مطالب...همه کتابهاش را پاره می کنه .ودقیقا همین رفتارها را با فلش کارتهاش داره...به اسمش در سن 15 ماهگی یک دوره کامل واکنش نشون میداد وبه چشمت زل می زد وبعدش واکنش به اسمش یا هر صدا زدنی اش نداره..وسرگرم کار خودشه وقتی عصبانی میشد سرش را به زمین می کوبید وخیلی زیاد عصبانی میشه ..خیلی زیاد اعتراض می کنه وخیلی سمجه ول نمی کنه وموضوع را اصلا فراموش نمی کنه وبا چیز دیگه هم حواسش پرت نمیشه ...چون حرف نمیزنه همش مقاصدش را با فریاد زدن بیان می کنه ودست مارا می کشه میبره ...
راستی مهارتهای حرکتی اش کاملا خوبه و11 ماهگی کامل راه می رفت ....کهارت دستش هم خوبه برج میسازه با حلقه ها ومکعب ها را روهم می چینه ...جدیدا علاقه پیدا کرده یک سری اشیا همسان را از همه جا جمع می کنه وکنار هم می چینه ..مثلا خیارها را از همه جا میاره در کنار هم....یا قرص ها را ....یا نمکدان ها را ....یا کفش ها را....اصواتی را میگه با با دد ماما ...وهه..ولی بی معنی وبی موقع میگه ...احساسات منو اصلا درک نمی کنه وعصبانیت من را اصلا نمی فهمه...اوایل شک به بیش فعالی داشتم چون دائم در حرکته واصلا از یک جا بودن حوصله اش سر میره و...نمی دونم آیا رابطه ای بین اوتیسم وبیش فعالی هست؟؟؟ از همه شما عزیزان ملتمسانه می خوام کمکم کنید در واقع راهنمایی ام کنید (البته تو نوبت برای ویزیت هستم)
پاسخگویی به نشانه های متعدد رفتار محوری دیگر پاسخگویى به نشانه های متعدد است . پژوهشهای بسیاری در زمینه توجه در کودکان اوتیستیک نشان می دهد که این افراد دارای علائق خاص هستند و همین امر سبب ویژگی در آنها شده که ” بیش انتخابگری انگیزشی ” نامیده می شود . یعنی به بعضی محرکها بیش از حد اهمیت می دهند و به بقیه موارد هیچ توجهی ندارند . کودکان عادی در یک محیط آموزشی با محرکها ونشانه های متعدد ( مثل نور، صدا ، تصویر وغیره) تقریباً همه نشانه‌ها را دریافت می‌کنند درحالیکه کودکان اوتیستیک تقریباً فقط به یکی از نشانه‌ها پا سخ می دهند . و این نقص توجه سد بزرگی در مسیر آموزش آنهاست . از این رو به عنوان یک رفتار محوری درنظر گرفته شده . مثلاً اگر شما با فرزند خود به باغ‌وحش بروید و بخواهید میمون را به او آموزش دهید ممکن ا‌ست کودک شما آنقدر توجهش به میمون زیاد باشد که اصلا” صدای شما را نشنود و نتواند اسم آن را یاد بگیرد . یا مثلا” درحال کتاب خواندن برای کودکتان هستید و می خواهید تصویر موش را به او آموزش دهید ،شما انگشت خود را روی تصویر موش می گذارید و می‌گویید موش و شاید تصور تان این باشد که او هم تصویر را دید و هم صدای شما را شنید ، درحالیکه شاید او در آن صفحه به یک تصویر ریز نگاه می‌کند که برای او خیلی مهم است ولی اصلا به چشم شما نیامده . پس شما باید مطمئن شوید که او در آن لحظه به تصویرموش نگاه می‌کند و همچنین مطمئن شوید که صدای شما را می شنود وگرنه نمی تواند این دو نشانه را به هم ربط دهد . این مورد هم مثل انگیزه یک رفتار فراگیر است ، یعنی شما باید در هر آموزشی که به کودک می دهید به این مورد توجه دا شته باشید . چند سال پیش که در کلینیک کار می کردم کودکی داشتیم که علاقه شدیدی به بو کردن داشت ، بادکنکها ى باد نشده یا ماژیکها را برمی داشت و به شدت بو می‌کرد .خوب ابن کودک از تمام ویژگیهای بادکنک یا ماژیک فقط به بوی آن توجه می‌کرد . حالا در اینجا وظیفه ماست که دو فاکتور انگیزه و پاسخگویى به نشانه های متعدد را به خدمت بگیریم و موارد و نشانه‌های دیگر را به او آموزش دهیم . حالا به چند مثال از آموزشهایی که می توان به او داد توحه کنید: ساده‌ترین آن آموزش خود کلمه ماژیک یا بادکنک است . ماژیک را در دست می‌گیرید و به حالت سئوالی کلمه � ماژیک � را بیان می کنید و منتظر پا سخ کودک می شوید ، کودک هم که انگیزه بالایی برای گرفتن ماژیک دارد ، چون نیاز شدید به بو کردن آن دارد حتماً برای ادای آن کلمه تلاش خواهد کرد . مثال دیگر : دو بادکنک با رنگهای مختلف بردارید و از او بپرسید کدام رنگ را می خواهد مثلا” می پرسید زرد یا قرمز ؟ به مثال بعدی توجه کنید : بادکنک را جلو چشم بچه در یک ظرف دردار بگذارید در آن را محکم ببندید حالا کودک باید برای بازکردن ظرف از شما تقاضا کند ، کلمه � باز � ،� باز کن � یا � درش رو بازکن � را از کودک بخو اهید . به همین ترتیب ، بسته به سطح و نیاز هر کودک آموزشهای متنوع را وارد می‌کنید . توجه به این نکته در تمامی موارد دیگر آموزش قابل توجه است ، وگرنه به نتیجه مطلوب نخواهید رسید .
خودگردانی یا مدیریت خود هدف از خودگردانی افزایش استقلال فرد وکاهش وابستگی او به مربی یا والدین است . که این کار با فراهم کردن موقعیت های بیشتر برای درگیر شدن در فعالیت صورت می گیرد . به این شکل که در ابتدا نقش مربی پررنگ است اما کم کم خود را از آن فعالیت کنار می‌کشد و نقش کودک را پر رنگ می‌کند . هدف دوم خودگردانی ، آموزش مقابله با رفتارهای مزاحم و کاهش آنها و مدیریت مشکلات حسی ا ین افراد است که این کار با جایگزین کردن رفتار مثبت به جای رفتارهای ناهنجار و مزاحم انجام می شود. آموزش این مهارت مهم مراحلی دارد که به توضیح آن می پردازم . مرحله اول . آماده سازی و ایجاد شرایط یادگیری اول اینکه رفتار ی را که به عنوان هدف در نظر گرفتیم باید معین ، قابل مشاهده و قابل انداز ه گیری باشد . مثلا �آموزش مهارت کتابخوانی� یا � حذف جیغ زدن بچه وقتی که بستنی می خواهد � . قبل از مداخله و شروع آموزش باید تکرار ، شدت و مدت زمان رفتار ثبت شود تا بتوان در حین کار میزان پیشرفت را اندازه گیری و ثبت کرد . مثلا” شما بطور مشخص ” نوشتن تکلیف مدرسه ” را در نظر بگیرید .ما قصد داریم مهارت نوشتن را تقویت کنیم . قبل از شروع کار میزان مهارت کودک را می سنجیم ، اینکه چند ثانیه مداد را در دست می‌گیرد و چند کلمه یا چند خط می نویسد ، همه این اطلاعات باید روی کاغذ ثبت شود . وظیفه بعدی مربی انتخاب یک مشوق برای بالا بردن انگیزه در کودک است . که خود مشوق انواع دارد . می‌تواند مشوق عملی باشد ( دست زدن ) ، کلا می‌ باشد (هورا ، آفرین ، عالی بود ) یا خوردنی مورد علاقه او( شکلات . آ ب میوه ، پاستیل ) بردن به مکانهای مورد علاقه اش (پارک ، فروشگاه ) یا مشوق حسی باشد ( قلقلک ‏، محکم بغل کردن ) یا دادن اسباب بازی مورد علاقه او و غیره. دراین مرحله با استفاده از مشوق ، کودک باید بین رفتار مطلوب و نامطلوب تفا وت قائل شود .اینکه چه رفتاری مورد پسند ماست و چه رفتاری مطلوب ما نیست . به این ترتیب که بعد از هر حرکت مطلوبى بلا فاصله از طرف مربی تشویق مى شود . با این کار ، رفتار مورد نظر تقویت و نهادینه می شود . همه مراحل پیشرفت کار باید یادداشت شود . اینکه مثلا” قبل از شروع کار ۳ ثانیه مداد را نگه می داشت و حالا ۵ ثانیه شده . نکته‌ای که وجود دارد این است که زمان را طوری تنظیم کنید که بتوانید کودک را از همان ابتدا تشویق کنید . یعنی کاری از او بخواهید که مطمئن هستید می تواند انجام دهد . مثلا” اگر کودک در کلاس درس هر ۲ دقیقه یک بار از جایش بلند می شود یا جیغ می زند ، زمانی که برای آرام بودنش درنظر می‌گیرید باید کمتر از ۲ دقیقه باشد . می توانید بعد از یک ونیم دقیقه آرام نشستن او را تشویق کنید و این تشویق می تواند چیزی باشد که کودک به آن نیاز دارد یعنی بلند شدن و بپر بپر کردن . حالا در مرحله بعد زمان را به ۲ دقیقه بعد ۲ دقیقه ونیم وبه همین ترتیب زمان را بیشتر می‌کنیم. مرحله آخر هم ایجاد استقلال است . همانطور که به تدریج زمان انجام کار را اضافه می کنیم ، تحمل کودک نسبت به آن رفتار بالا می رود . حالا مربی می تواند به تدریج خودش از فعالیت بیرون برود و از دور رفتار کودک را زیر نظر بگیرد .
اصول PRT آموزش رفتارهای محوری اسم این روش از همین رفتارهای محوری گرفته شده . PRT مخفف (pivotal response treatment) است . یعنی به جای پرداختن به رفتارهای جزئی روی چند رفتار محوری کار می شود که این رفتارها می تواند تغییرات جدی در حوزه های دیگر نیز ایجاد کند. رفتارهای محوری شامل : انگیزه ، پاسخگویی به نشانه‌های متعدد ، خودگردانی و آغازگری در تعامل اجتماعی است اکنون به توضیح موارد بالا مى پردازم انگیزه یکی از مشکلات و موانع جدى در امر آموزش کودکان اوتیستیک فقدان انگیزه است . چون این افراد علاقه مندیهای محدودی دارند آموزش موار د دیگر به آنها بسیار دشوار است . بنابراین باید قبل از آموزش ،انگیزه آنها را بالا برد وآنها را به سطح بالایی از هیجان رساند . مثال: شما می خواهید کلمه تاب را به کودک آموز ش دهید ، اگر صرفاً یک کارت با عکس تاب به او نشان دهید .کودک انگیزه لازم را برای گفتن تاب ندارد . شما می توانید این کار را بکنید ، او را روی تاب بنشانید(در پارک یا خانه ) و او را تاب دهید با هیجان وخنده ، وقتی که کودک به ا ندازه لازم هیجانی شده و بازی می طلبد بازی را متوقف می‌کنید ، تاب را آماده حرکت نگه دا شته توجه و نگاه کودک را می گیرید وکلمه تاب را به حالت سئوالی تکرار می کنید ، تا ب ؟ و وقتی کودک کلمه را گفت ، حتی اگر کامل تاب را نگوید و چیزی شبیه آن بگوید ، مثل تا ، یا دا ، شما با هیجان و تشویق زیاد او را تاب می دهید . غذاها و نوشیدنیها یی که بچه‌ها دوست دارند موقعیتهای خوبی برای آموزش در منزل برای والدین فراهم می‌کند ، خوراکیهای مورد علاقه بچه‌ها رو به رایگان در اختیارشان نگذارید . اینها بهترین وسیله برای بالا بردن انگیزه در آنهاست ، در ابتدا برای گرفتن آنها حتماً گرىه ها و عصبا نیت زیادی خواهند داشت ولی کم‌کم یاد می‌گیرند که برای گرفتن خوراکیها باید کلماتی که شما می گوئید را تکرار کنند. در جلسه قبل گفته شد که اصل اول PRT کودک محوری است ، یکی از دستاوردهای بزرگ این ویژگی بالا بردن انگیزه است ، طییعی است که وقتی کودک خودش چیزی را انتخاب کند بیشترین انگیزه را نیز برای آموزش دارد.و طبیعتاً چیزی را بهتر یاد می‌گیرد که با بالاترین انگیزش و هیجان آموخته باشد . وقتی کودک خموده وکسل است بهتر است خودمان را خسته نکنیم . یادمان باشد که تکالیف سخت را قبل از کارهایى قرار بدهیم که کودک بیشترین علاقه را به آن دارد ، این علاقه می تواند خوراکی باشد ، رفتن به پارک ، دیدن کارتون ، انجام یک بازی خاص یا حتی یک گیم کامپوتری باشد . بعضی والدین از علاقه و چسبندگی زیاد فرزند شان به کامپیوتر یا وسایل خاصی مثل تسبیح ، شکایت دارند ، حتی گاهی می شنوم که کلاً کامپیوتر را جمع می‌کنند یا آن وسایل مورد علاقه شان را پنهان می کنند . اتفاقاً خود این علاقه شدید ، یک برگ برنده است در دست شما که متاسفانه در اکثر موارد سوخت مى شود، بدون اینکه بهره لازم از آن برده شود. بخصوص وسیله ای مثل کامپیوتر وسلیه ای بسیار مفید برای آموزش است ،البته به شر ط آنکه کنترل آن بیشتر دست والدین یا مربی باشد . وگرنه وسیله ای خواهد شد برای فرو بردن کودک در دنیای خودش ، بدون هیچ بهره خاصی .
روش PRT بر خلاف بعضی روشها مثل ABA ( البتهPRT خودش یکی از رویکردهای ABA هست ) نظم و ترتیب خاصی ندارد لذا نمی توان آنرا خیلی دسته‌بندی شده و کلاسیک ارائه داد . ضمن اینکه تکنیکها و ظرافتهایى دارد که باید حضوری گفته شود . ولی سعی می کنم تا حد امکان توضیح دهیم. ابتدا اصول PRT و سپس یک سری تمرین و بازی رو خدمتتون می‌گم . برای اینکه مطلب طولانی و خسته کننده نشود هر روز یک اصل ارا ئه می شود . امیدوارم مورد استفاده عزیزان قراربگیره. اصل اول : کودک محوری در این روش نسبت به روشهای دیگر کودک آزادی عمل بیشتری دارد چه در انتخاب وسیله بازی و چه مکان بازی . کودک برای آموزش مجبور نیست در یک اتاق در بسته باشد . و با چیزی آموزش ببیند که مربی برایش انتخاب کرده . بلکه به این صورت است که مربى یک سری اسباب بازی را جلو دید بچه اما دور از دسترس او (مثلا روی طاقجه ، کمد یا چیری شبیه آن ) قرار می دهد، و کودک با اشاره یا کلام یکی از آنها را انتخاب می‌کند ، حالا نوبت مربی است که کنترل آن اسباب بازی را به عهده بگیره و با خلاقیت شخصی، فاکتورهای قابل آموزش آن اسباب بازی را آموزش دهد .مثلاً اسم ،اندازه ، روشن خاموش کردن و فاکتورهای دیگر که در مثالهاو تمرینهاى بعدی روشن تر خواهد شد . در مورد انتخاب مکان کار هم کودک تا حد زیادی آزاد است ، مربی یا والدین به کودک اجازه می دن جایى که کودک راحت تر است بازی کند ، حتی اگر خواست مثلا" به آشپرخانه یا حمام برود . چون اکثر این بچه‌ها به علت مشکلات حسی علاقه زیادی به آب بازی دارند . می شود همان مکان را به محیط آموزشی تبدیل کرد. مثلا" اگر کودک دوست دارد آب دائم باز باشد شما کنترل باز و بسته کردن شیر آب را در دست می‌گیرید می توانید از آموزش خود کلمات � باز � ،� بسته � یا �آب � شروع کنید . دستتان رو روی شیر آب می گذارید ، سعی می کنید صورتتان هم سطح صورت بچه باشه ، بعد به بچه می گویید به من نگاه کن و سپس کلمه " باز " را محکم و واضح و به صورت سؤالی برای کودک ادا می کنید ، از گفتن جمله بپرهیزید . جملات , کودک را سردرگم می‌کند وقتی شما به او می گوئید : آب رو باز کنم؟ با جملاتی شبیه این ، کودک اصلا" نمیداند چه باید بگوید بنا بر این اصلا" پاسخ نمی دهد . ا ما تکرار یک کلمه ساده برایش قابل فهم است پس برای گفتن آن تلاش می‌کند . کارهای دیگری که می شود کنار سینک ظرفشویی یا وان حمام انجام داد استفاده از ظروف مختلف برای پر کردن آب هست . که می شود روی اسم ظروف ، رنگ آنها ، کلمات � پر� ، � خالی � و غیره کار کرد . همانطور که دستتان روی شیر آب است و مواظب هستید که کودک خودش آب را باز نکند یک لیوان را با دست دیگرتان می‌گیرید و از او به همان تربیت بالا می خواهید کلمه لیوان را تکرار کند ، یعنی بعد از گرفتن توجه ونگاه کودک با همان حالت سؤالی به او می گوئید: لیوان ؟ بعد از گفتن لیوان ، شما برای پر کردن لیوان با آب روی کلمه " پر" یا کلمه آب کار کنید ، برای خالی کردن آب روی کلمه "خالی " و به همین ترتیب با ظرفهای دیگر کار کنید . بعد از یاد گرفتن یک کلمه ای سراغ دو کلمه‌ای و جملات طولانی‌تر می روید . تا بعد ….
ممانعت از ایجاد عادت های( غیر ضروری) همانطوریکه می دانیم بسیاری از رفتارهای این عزیزان تکراری و به عادت تبدیل می گردند. متاسفانه هرگونه تغییر در این عادت ها برای این عزیزان غیر قابل قبول ،بسیار ناراحت کننده و پیامد های منفی رفتاری دارند. خوب بعضی از این عادت ها مثل به موقع به رختخواب رفتن بیدارشدن از خواب و غیره …تا آنجایی که آن ها مطابق خواست شما و یا برای این عزیزان مفید باشند ،خوب هستند.اما بعضی دیگر از این رفتار هابدلیل نیازهای ادراکی، حسی و بازخورد آن ، انجام می گردند؛ عادت های منفی ای می باشند.مثل زنگ درب خانه دیگران را زدن،جلوی درب اتوماتیک ایستادن و یا آنهایی که شما صلاح نمی دانید، اینها را با اجازه ندادن در همان بار اول و هنگام شروع و استقامت کردن در مقابل خواست اینها، این گونه رفتارها یا شروع نمی شوند ویا آهسته آهسته کنار رفته و فراموش می شوند. اما نکته اصلی من در این نوشته این است که اگر سعی شود تاریخ و ساعت و یا ترتیب بعضی از برنامه های روزانه و برنانه های تفریحی و غیره این عزیزان جابجا شوند ، دیگر این عزیزان انتظار نخواهند داشت که روز بعد ویا در موعد مقرر ،همان برنامه به همان ترتیب قبلی انجام گردد.حتی اگر این عزیزان از کلام و یا از خواندن و نوشتن استفاده ننمایند ؛ باز بعضا اینها تقریبا حدود روز و ساعت برنامه های عادت گونه خود را بصورت طبیعی بگونه ای محاسبه می کنند.یعنی اگر روز جمعه هر هفته به سینما می روند بدون دانستن ایام هفته براحتی روز جمعه و برنامه سینمارفتن خود را پیش خود محاسبه می کنند و در روز جمعه انتظار آن را دارند که انجام پذیرد. اگر کاری مثلا بردن به پارک هرروز در همان ساعات و به همان ترتیب و بعد از خوردن صبحانه انجام می شود، این عریز دقیقا فردا این انتظار را دارد که شما بعد از صبحانه ایشان را به پارک ببرید.ممکن است شما امروز بدلایلی نتوانید طبق روال عادی قبل این عزیز را پارک ببرید.طبعا این نبردن نه تنها باعث ناراحت شدن بلکه باعث اثرات منفی ای در رفتار آنها میگردد.چون که زیاد به علت و دلیل ما فکر نمی کنند .خوب شاید امروز بعد از صبحانه یک کاری دیگری انجام گیرد و یک وقفه ای تا بردن به پارک صورت بگیرد و یا بردن به پارک با یک برنامه دیگری تعویض گردد که آن ترتیب قبلی و آن کار قبلی با کار دیگر جابجا شود و دیگر به عادت تبدیل نگردد. به امید سلامتی و شادکامی کلیه این عزیزان
صفورا جان تو آخرین پستم دیشب، یک چیزی برات نوشتم. دخترکت اون کارها رو میکنه؟ راستش من قبلا به هر کی می اومد تو این پیج و می خواست ما براش تشخیص بدیم، میگفتم نه، برو حتما دکتر، ما نمی تونیم با دو خط شرح حال کودک بگیم اوتیسم داره یا نه. اما حالا نظرم عوض شد. چون فکر میکنم لا اقل میتونیم بگیم کودک مشکوک هست یا نه. تشخیص اوتیسم کار سختیه. تو کشور ما، استرالیا، باید سه نفر تایید کنند، یک دکتر اطفال متخصص رشد کودک، دو یک روانشناس کودک ، و سه گفتار درمان. کلا یک هفته با ما مصاحبه کردند تا تشخیص نهایی رو دادند.
ایران این پروسه اجبازی نیست، ولی من فکر میکنم بهتره برای اطمینان نظر چند تا متخصص رو بپرسی، من موردی دیدم که تو ایران دکتر گفت بچه هیچیش نیست ولی اومد اینجا گفتند اوتیسم کلاسیک داره، پس نظر چند نفر رو بپرس. حتما چند متخصص، نه دکتر معمولی اطفال.
ممنونم مامانای عزیز که برام نوشتید من از دیروز خیلی آشفته ام. شما تا حالا تغییر رفتار ناگهانی از بچتون دید؟ یعنی کلا 180 درجه تو یه موضعی تغییر رفتار دیدین اونم در عرض یک شبانه روز ؟ یعنی شب بخوابه صبح پاشه رفتارش عوض بشه. منظورم همون ماست خوردن دخترمه که براتون گفتم.. این بچه اصلا اصلا حساس نبود که چیزی رو لباسش بریزه یا لباساش کثیف باشه .. چرا یروزه اینجوری شد؟؟!!!!!!!!! همین نیم ساعت پیش باز ازم ماست خواست... دوباره ریختم تو کاسه گذاشتم جلوش. اول که اکراه داشت دست به قاشق بزنه.. بعد خیلی آروم قاشق و گذاشت تو ماست و آروم هم گذاشت تو دهنش. بعد هم سریع به لباساش نگاه کرد که ماستی نباشه.. بعد چند بار قاشق تو دهن گذاشتن بلوزش ماستی شد. خیلی عصبی شد.. یهو تمام انگشتاشو گذاشت تو کاسه ماست و بعد مالیدش به فرش. بعد هم گفت"بلوزو در بیار" ... خودمو زدم به نشنیدن.. عصبی تر شد.. شونمو گاز گرفت .. انگشتاشو هم گاز گرفت. بعد هم گفت"تلویزیون و روشن کن" الانم نشسته داره تی وی نگاه میکنه...
سلام صفورا جان اگه نظر منو بخوای دختر شما رفتار بچه های اتیسم رو داره والبته خیلی شبه به پسر من هست چون اتیسم طیف وهر بچه با بچه دیگه فرق داره ولی چیزای رو که گفتی خیلی شبه به پارسای منه به این سوال ها جواب بده تا من خودم واست تشخیص بدم من خودم یه پا فوق تخصصم بچه های اتیسم تماس چشمی بر قرار نمیکنن البته اونایی که اموزش ندیدن با اموزش تماس چشمی خوب میشه برو دختر تو بزار رو بروت باهاش حرف بزن اگه نگاه نکنه وتوهم سعی کنی چشم تو چشم بشی نذاره یه علامته که همه دارند بعد صداش کن توی یه اطاق اگه برگرده خوب که هیچ اگه برنگشت به دنبال صدات اینم یه علامته دقت به حرکاتش کن بپر بپر الکی یا اینکه دستاش بال بال بزنه طوری که فکر کنی داره ذوق میکنه البته همین که میگی دست تو واسه کارها که میخواد میگره یه نشونه است ولی این بچه ها با انگشت اشاره نمیتونن بکنن این مهمتره به این دقت کن مثلا وتی اب میخواد بهش بگو بهم نشون بده بهش کمک کن اشاره کنه اگه نتونه اینم یه علامت مهمه این حرکات تقریبا توی همه مشترکه دقت کن به این چند حرکت که گفتم اگه داره اره توی طیفه اگه بعضی ها رو نداره بذار دکتر ها نظر بدن
مرسی مارال جان واسه مطالب که گذاشتی ولی پسر من اصلا تلویزیون نگاه نمیکنه به هیچ اسباب بازیم علاقه نشون نمیده فقط خوردن علاقه داره شاید بتونم با چیزای خوردنی راش بندازم
اوجا جون میگن لبنیات زیاد واسه اتیسم خوب نیست و حرکات کلیشه ای رو زیاد میکنه واسه وسواسم که پیدا کرده به نظرم اینه کنارش بشین اگه ریخت رو لباسش واسش پاک کن و باهاش حرف بزن که عیبی نداره خودم پاکش میکنم یادستمال بده دستش بگو پاکش کن پارسا خیلی عاطفیه یعنی وقتی سرش داد میزنم ویا عتنا نکن بیشتر عصبی میشه خودت ببین چطور نارون کنار باهات میاد
صفورا جان دختر من هم استفاده ابزاری از آدمها رو داره.. همین تعطیلا عید .. سر سفره داشتیم ناهار میخوردیم.. میره پیش بابابزرگم بهش میگه: "بابا بزرگ ... بابابزرگ.. آب بده لطفا" .. یعنی همه دهنشون باز مونده بود.. در شرایط عادی اصلا به بابابزرگم نگاه هم نمیکنه ولی به هیچ عنوان از من مستقل نبوده.. چسبندگی زیادی به من داشته که از 17 ماهگی تا حدودادی دو سالگی خیلی شدید بود.. ازیه اتاق به اتاق دیگه نمیتونستم برم. هر جا میرفتم دنبالم میومد.. دخترمن از 4 ماهگی علاقه زیادی به گوش دادن قصه داشت.. باباش براش قصه شنگول و منگول میگفت همیشه. الانم گاهی میگه.. 4 ماهه بود.. یبار وسط قصه گفتن باباش ، من یه چیزی به شوهرم گفتم. چنان دست و پا زد و جیغ کشید که یعنی حرف نزن.بزار قصه رو گوش بدم. منم لال شدم. حدودای 1 سالگی از بس قصه رو گوش داده بود کاملا حفظ بود. یعنی اگه باباش یهو یه کلمه از قصه رو اشتباهی میگفت یا مثلا برای امتحان یبار بجای "آقا گرگه" گفت" آقا دزده ".. دخترم سریع واکنش نشون می داد و گریه می کرد.. از 21 ماهگی برای برآورده کردن نیازهاش دست منو میکشید و اینور اونور میبرد. تماس چشمیش همیشه با من و باباش خوب بوده.. با من که خیلی خوب بوده.. با بقیه فقط اگه کاری باهاشون داشته باشه میره طرفشون و نگاشون میکنه
مامان دوقلوها .. منم شنیدم لبنیات زیاد خوب نیست. ولی وقتی میخواد بهش میدم. راستش استخون بندی محکمی نداره و خوردنش رو براش مفیدتر میدونم تا نخوردنش حرکات کلیشه ای هم مدت زیادیه که نداره.. بال بال زدن و تکون تکون دادن چیزها رو منظورمه.. اینا رو یه مدت خیلی زیاد داشت.. الان تقریبا صفر شده. منم وقتی ماست رو لباسش میریزه با دستمال براش پاک میکنم.. همون لحظه یکم آروم میشه ولی بعد از حالت خیسی که لباسش داره حالت چندش بهش دست میده و دوست داره لباسش عوض بشه.. خودش که اصلا دوست نداره دستمال دستش بگیره و پاک کنه
مارال جون شرمنده.من دیشب مدتی آنلاین بودم کسی نبود رفتم.شرمنده امروز پستت رو دیدم. مطالب خیلی خوبی بود.به خصوص اون قسمتی که در مورد آروزهای بچه اوتیسم است.واقعا من لمس کردم این موارد رو. صفورا جان خیلی از مواردی که گفتی تو بچه های اوتیسم وجود داره.حتی تو خیلی هاشون این نبوغ از سنین کم حس میشه. ولی باز هم برای تشخیص بهتره به متخصصین مراجعه بکنی.دختر من از همون یکسالگی تمام خیبانهایی رو که رفته بود بلد بود.یعنی میدونست دکترش تو کدوم خیابونه اگر از اونجا رد میشدیم قشقرق به پا میکد.کلا خیلی به جزییات دقت میکرد. اوجا جان دختر من هم از این تغییرات صدو هشتاد درجه ای داشته و داره.همین خونه نشینی امسالش هم جزو این تغییرات بود.درست در لحظهای که فکر میکردم همه چیز عالیه بهم ریخت.اینقدر خوب بود که تو کلاس و پیش دبستانی گفتند چرا نذاشتید بره اول. یا یک مدت هرروز یک بازی رو تکرار میکنه یکدفعه مقاومت میکنه و جرات نداریم اسم اون بازی رو جلوش بیاریم.بیخودی جیغ میزنه. ممکنه به خاطر تغییر فصل باشه.دختر من با شروع پاییز به هم میریزه.پارسال هم چند تا دکتر تایید کردن که این مشکلش فصلیه. ناری هیچ وقت بهار ها به هم نمیریخته؟ فقط نذار براش کلیشه بشه.مثلا من دخترم اگر از بقل میز رد میشد و پاش میخورد به میز از فردا از اونجا رد میشد و پاش رو به میز میزد.منظورم اینه که یکی دوبار ماست رو خودتون بهش بدید و نذارید بریزه.ممکنه این ریختن ماست و ناراحتی بعدش جزو حرکات کلیشه ای بشه.یا دو سه رو ماست نخرید و بگید نداریم.شاید اون موقع هم قشقرق به پا کنه ولی اون مورد ریختن و اینها بیشتر مستعد کلیشه شدنه.
اوجا جان ماشاله دختر شما خیلی خیلی نسبت به پسر من بهتره اصلا نسبت به بچه های اتیسم هم بنظر م بهتره نسبت به سنش بیشتر بچه هایه خصوصیاتی دارن اگه زیاد بهشون توجه نکنیم کنار میزارن یه نظر که میتونم بهت بدم اگه خوبه انجام بده یه پارچه بنداز روی لباسهاش یا روی پاش که اون پارچه کثیف شه البته پارسا این کار رو نمیذاره من انجام بدم همش پارچه رو پرت میکنه
ازهمه شما مامانهای عزیز تشکر می کنم که برای من تو ضیح میدید ومن کاملا اعتقاد دارم ماها بهتر این مشکلات را می شناسیم... اوتیسم مام عزیزم.... حرفهات خیلی منطقی وعاقلانه است در برخورد با این مشکل..میدونی دخترم تا یک سنی خیلی طبیعی تر بود تا 15 ماهگی اش وخودش به اشیا مورد علاقش با انگشت اشاره .اشاره می کرد مثلا به آیفون تصویری یا جا کلیدی ...وتو اون سن کاملا به اسمش واکنش داشت وبا نگاهش تو چشم ادم یعنی می گفت بله...وتو اون سن مشکلش فقط ارتباط نگرفتن بود (البته با آدمهایی که باهاش شیطونی می کردن خیلی خوب ارتباط می گرفت ودالی بازی می کرد وانواع ریسه رفتن ازخنده راداشت)ولی الان بیشتر شده مشکلاتش یعنی ارتباط چشمش اش ضعیف شده طوریکه اصلا حاضرنیست نگاه ات کنه وجلو چشمش بری هم به زور سرش را می کشه که تو رانبینه وموضوع دیگه ای را ببینه که معمولا اشیا یا تلویزیون یا محیط مادی بیرونه وفقط شبها موقع خواب وقتی بهم چسبیده کمی نگاهم می کنه..بچه کوچکی که آمده باهاش بازی کنه را کنار میزنه ویک لحظه هم نگاهش نمی کنه واگه نگاه کنه آنقدر بی میل ورغبته که سریع رو بر می گردونه به سمت دیگه .واین رفتارهای سردش باعث میشه بچه ها ازش حرص بخورن ولجشون بگیره ...پسرها را بیشتر دوست داره .واگه توجه هم گاها بکنه به مردها وپسرهاست در 90 درصد مواقع ...وبرداشت من اینه مردها شیطون تر واکتیو تر از زنهان و براش جذاب ترن ...یک هو یک اقا را تو خیابون می بینه میره به پاش می چسبه ویک نگاههای عاشقانه ای تو چشمای پسره می کنه یک نگاههای عاشقانه وطولانی!!!که پسره به وجد میاد وغرق ماچش میکنه... اون وقت ازدختر کوچولوی مهربونی که میخاد باهاش بازی کنه با ترشرویی وسردی رو بر می گردونه... من در کارهاش موندم.....دور خودش می چرخه واز این کار لذت میبره من مانعش میشم ...البته من هم بجه بودم عاشق این کار دور خود چرخیدن بودم وعاشق حس سرگیجه خودم یادمه...نمی دونم چرا میگن نشونه اوتیسمه؟؟؟دائم به من گیرمیده .و اشیا تو دستم را میخاد بگیره و ول کن هم نیست کاراش دیونهام می کنه...