NaghmehAI/Per-SNA huggingface dataset:
سلام دوستان پسر من الان ۲سال یک ماهش هست.۲ماهه گفتار درمانی شروع کردم.نکاتی که میگم برای جلسات گفتار درمانی هست...کسایی که بچه زیر ۲سال هم دارن میتونن استفاده کنن.۱)اول از همه یه حباب ساز بگیرین و یه اینه دم دستتون باشه‌.اینه ای که بتونید رو به روش بشینید‌.هم خودتون و هم بچه.من خودم میشینم پسرمو میذارم رو پام بشینه..اینم خیلی بزرگ نیست..شروع میکنیم با کمک پسرم حباب ساختن...یکی من فوت میکنم یکی پسرم فوت میکنه.البته پسر من هنوز فوتش انقدر قوی نیست که هر سری حباب درست کنه ولی تلاش خودشو میکنه.بعد که حباب بازی تموم شد و احساس کردین بچه تمایلی به انجامش نداره برین سراغ کار دیگه.یه کار دیگه جلو اینه اینکه کارهای شما رو تقلید کنه..گوش بزن ،دست بزن ،چشم بزن یعنی دست به گوشش بزنه دست به چشمش بزنه دست به دستش بزنه..جلو اینه بای بای کنه.بوس بفرسته ،اخم کنه.بخنده .گریه کنه..در واقع شما این کارو بکنید و بچه ازتون تقلید کنه.
۲)رو به روی اینه دماغ و گوش با برچسب مشخص بشه.من برچسب با طرح های مختلف گرفتم میزنم به گوش و دماغ پسرم.بعد یک دقیقه به نوبت با صدا گرفته شود.مثلا گوش پسرمو دست میزنم میگم بییییییب.یا دست به دماغ پسرم میزنم میگم اوووووووو.۳)رو اینه نقاشی کشیدن.من با ماژیک اول خودم نقاشی میکشم بعد میگم پسرم رو اینه نقاشی بکشه که همون خط خطی هست.
۴)خب گفتار درمان به من گفت بزن قدش باهاش بازی کن.به این صورت که مثل اینه برای شما عمل کنه‌.یعنی اینکه بشینید رو به روی بچتون تا ۱۰شماره بزن قدش کار کنید.۵)انجام دستورات ساده.رو میز ۵شی مختلف گذاشته بشه.مثل قاشق چنگال کنترل گوشی.هر سری ازش بخواین یه چیز از رو میز بهتون بده
۶)گفتار درمان به من گفت ۲انگشت اشاره و شست ربط مستقیم به گفتار داره..گفت تا میتونم ازش کار بکشم.مثلا یه نمونه اینکه صدای زنبور در میاره میگه ویز ویز همراه صدا انگوشت اشاره و دستشو میزنه به هم.این کارو جلو بچه تون انجام بدین تا تکرار کنن.بعد این ۲تا انگوشت رو از تحریکات حسی مثل ماساژ اب سرد و گرم استفاده کنید.
۷)پردازش شنیداری.یه پله جلو پسر من گذاشت.گفت برو بالا..پسر من رفت بالا.گفتار درمان کفت یک دو سه ،بیا پایین..چند بار این کارو تکرار کرد..در اخر گفت باید بچه بعد شنیذن کلمه سه خودش از پله بیاد پایین.این یعنی پردازش شنیداری.پسر من تو خونه به این صورت همکاری نکرد ولی من یه مدل دیگه کار کردم.گفتم برو بالای مبل وایسا‌.میگفتم یک ذو سه پسرم خودشو پرت میکرد تو بغل من
۸)بدون اینه روی صورتت نقطه انگوشت بزارین اون هم مثل تو با کمک یا بدون کمک انجام بده‌.یعنی اینکه من میشینم رو به روی پسرم.دست به لپم میزنم اونم باید دست به لپش بزنه.دست به گوشم میزنم اونم میزنه.دست به چونم میزنم اونم دست به چونه خودش میزنه‌مثلا من دست به دماغم میزنم پسرم تکرار نمیکنه.تا ۴بار این کارو میکنم اگه انجام نداد دستشو میگیرم میبرم سمت لپش
۹)دو حرکت به صورت تکراری و ادامه دار.بدون وقفه.مثلا برداشتن و دست زدن.من اینطوری با پسرم کار میکنم.جعبه لگوشو میارم.درشو باز میکنم‌میگم بردار.پسرم یه دونه برمیداره بعد میگم دست بزن..این کارو تا جایی که پسرم همکاری میکنه ادامه میدم.
۱۰)دستور شنیداری ۲قسمتی.جوجو بوس کن بده به من.یعنی من یه عروسک میارم میدم دست پسرم‌حالا هر چی باشه‌هاپو جوجه هر عروسکی‌.میگم بوسش کن بده به من.تا ۴بار این کارو تکرار میکنم.بعد ۴بار مکث ۳۰ثانیه ای میدم دوباره میگم جوجه بوس کن بده به من....این کار رو تکرار میکنم همراه با مکث تا جایی که بچه همکاری کرد.
۱۱)پانتومیم فعالیت های روزانه جلو اینه.شونه کردن مو‌.فقط اداش در اورده بشه.مسواک زدن.تلفن صحبت کردن.
دوستان تا جایی که ذهنم یاری کرد تایپ کردم..خیلی هاشم نتونستم تایپ کنم...یه بار دیگه یاد اوری میکنم پسر من ۲سال یک ماهشه و ۲ماهه گفتار شروع کردیم..دوستانی که بچه زیر ۲سال دارن خیلی راحت میتونن این کارها رو شروع کنن....اگه نفع نداشته باشه ضرر هم نداره...در اخر هم توانبخشی معجزه نمیکنه...خود ماها باید همت کنیم بچه هامون راه بندازیم.....اینم بگم پسر من نصف چیزایی که تایپ کردم بلد بوده..نصف دیگه هم همکاریش ضعیفه‌ولی من تلاشمو میکنم‌
بله حرفتون کاملا درسته..من مطمینم توابخشی پسرم تا زمان مدرسه ادامه داره.و همچنین تو مدرسه بازم احتیاج به کلاس اضافه یا معلم اضافه داره..ماها تا اخر باید دستمون پشت بچه هامون باشه.
ممنونم‌ از راهنماییت خانمی مهربون
لطف کردی کاش یکی هم بودچندتاتمرین برای سه سال به بالامینوشت من پسرم سه سالشه موقعیت کاردرمانی وگفتاردرمانی بردنشم ندارم
ببخشیدخانمایه سوال دارم اگه کسی میتونه برام ازیه کاردرمان یاپزشک سوال کنه یاخودش میتونه جواب بده ممنون میشم من کتابای کلاس اول برادرزادموبراپسرم آورده بودم ازدوسالگیش همیشه میذاشتم جلودستش بعضی وقتابراش ازروشعرامیخوندم وراجع به تصاویربراش حرف میزدم حتی کتاب ریاضی روبراش بازمیکردم شکلاروباهم میشمردیم خودشم خیلی دوس داشت الان شعراروچون زیادبراش خوندم حفظ کرده وهمیشه میاره میگه برام ریاضی بگویافارسی بخون الان نمیدونم این کاربراش ضررداره یانه شایدخیلی زوداینکاروکردم چون خیلی به کتاب علاقه مندشده حتی خونه ی کسی بریم یه کتاب آشپزی ببینه میاره میگه برام بخون نمیدونم چیکارکنم اینکاروبازم براش بکنم یادیگه اینکارونکنم البته کتاب داستان هم خیلی براش میخرم همیشه میاره که براش بخونم توی این قضیه یه کم افراطم داره نمیدونم چیکارکنم پسرم سه سالش تازه تموم شده
قبلاکه راجع به علائمش اطلاعاتی نداشتم فکرمیکردم کتاب خوندن برای بچه توهرسنی خوبه ولی الان این عقیده روندارم الان توهرکاری که قبلاکردم مرددم
فکر نمیکنم این مسائله خیلی مهمی باشه.اینکه خوبه.چون انقد عادتش دادی میاره.حساس نباش
پسرمنم ۱۹ماهه واین مشکل روباهاش دارم انگاراصلاصدای منونمیشنوه
چه خوب توگفتار هم همچین کارهای انجام میشه حالا ما هرجلسه میریم کارتکراری همش هم با کامپیوتر تصویرمیاره نشون میده به بچها یادمیده،یا نقاشی،یا بازی میکنه بقیه ساعاتو.
عزیزم کتاب خوندن برای بچه‌ها یکی از بهترین کارهاییه که پدر و مادرا میتونن برای بچه‌هاشون انجام بدن ؛ پسر من که شبا تا چند تا کتاب براش نخونم و قصه نگم نمیخوابه
صفحه ۵۰ به بعدتاپیک وقبلش کارهای آموزشی نوشته یادداشت کن توخونه انجام بده.
ببین عزیزم اینکه حرف نمیزنه دلیل نمیشه اوتیسم باشه پسر منم سه ساله هست هنوز جمله نمیگه و ارتباطش خیلی کمه... منم مثل شما شک کردم شهرستانم.. بردم تهران مرکز طبی کودکان زیر نظر دکتر بدو...منو معرفی کردن به یه مشاور کودک که با ایشون کار میکرد.. بردن اتاق بازی چن تا بازی باهاش کردن و کلا با روش هودشون تست کردن... خداروشکر نبود این آقای مشاور خیلی ماهر و باتجربه بود گفت اصلا شهرستان نبرید تو شهرستان سریع رو بچه انگ اوتیسمی یا مشابه میزارن و گفت دیر حرف زدنش که باعث میشه نتونه با محیطش ارتباط بگیره مثال قشنگی زد گفت این بچه ها که مشکل تو حرف زدن دارن مثل اینکه تو یه کشور دیگه هستن که زبونه بقیه نمی فهمن بخاطر همین با بقیه ارتباط نمی تونن برقرار کنن ..این دیر حرف زدن هم خیلی بچه ها دارن وقابل حله .... بچه اوتیسم اصلا نمیتونه با دنیا بیرون ارتباط بگیره حتی پدر و مادر...انشالله کوچولو شما زود خوب میشه و هبچ مشکلی نداره😚
اگه تنها مشکل حرف نزدنش باشه آره،ولی بعضی مشکلات دیگه ربطی به حرف نزدن بچه نداره،
من هم يك بار وقتي پسرم ٤ ماه و نيمه بود و شرايط روحيم خيلي بد بود رفتم مركز طبي كودكان پيش دكتر بدو. ايشون خيلي خيلي عالي هستن و البته از طريق يكي از دوستان دورادور ميشناسمشون. ولي بدي اونجا اينه كه خييييلي شلوغه و از مدتي قبل بايد نوبت بگيري و همون روز هم چند ساعت معطل شي. بيمارستان دولتيه ديگه. و روزي كه من رفتم اينقد بچه هايي با مشكلات شديد جسمي و ذهني ديدم كه از نظر روحي داغون شدم. دوست دارم يك بار ديگه پسرم رو پيش ايشون ببرم ولي با اون شرايط ديگه نميرم و بيرون از بيمارستان هم مطب ندارن.
دوستای گلم من دیروز پسرم رو بردم کلاس مادر و کودک. اولش پشت من قایم شده بود و جلو نمیومد ولی بعد از کلاس خیلی خوشش اومد. قصدم اینه که بعد از دو سه جلسه در مورد نگرانیم با مربی کلاس که روانشناس کودکه صحبت کنم. دیروز متوجه شدم که پسرم ارتباط چشمیش با مربی خوب بود ولی با بچه ها نه زیاد. و تو اون محیط شلوغ باید 10 بار صداش میکردم تا برمیگشت و البته یه مقدار هم روی پنجه راه رفت که این موضوع هم هنوز اذیتم میکنه. من به بقیه بچه ها خیلی دقت کردم و متوجه شدم که اونا هم این جوری نیستن که تا صداشون کنن برگردن ولی ندیدم هیچ کدوم دیگه روی پنجه پا راه برن. یه پسر هم توی کلاس 16 ماهه بود و هنوز چهاردست و پا میرفت و مامانش خیلی تلاش میکرد روی مهارت های حرکتیش کار کنه. بازی هایی که دیروز انجام دادیم اینا بود: 1- شعرهایی که توشون دست و پا و چشم و بقیه اعضا بدن بود و مربی خیلی با حالت های اغراق شده و شمره میخوند و اون اعضا رو نشون میداد و توجه بچه ها رو جلب میکرد. 2- مربی به هر مامان و بچه یه طبل کوچیک داد و یه شعر مربوط به همون پخش کرد که یه جاهاییش میگفت خالا تند تند طبل بزن حالا اروم طبل بزن. اول فقط مامان ها روی طبل ها میزدن ولی اخرش بچه ها هم خوششون اومده بود و میزدن. 3- دو تا سبد با فاصله گذاشت یکیشون پر از توپ های کوچیک و اون یکی خالی بود به هر بچه یه لیوان کاغذی میداد که یه توپ رو بندازه توش و ببره بندازه تو سبد خالی. و البته مامان ها خیلی کمک میکردن چون رنج کلاس از 15 تا 18 ماهه و اکثر بچه ها به تنهایی این کارها رو نمیکردن. 4- یه مسیر درست کرد با وسایل نرم اول کوتاه بود بعد حالت پله میشد بعد میرسید به جایی که چند تا مکعب بزرگ نرم رو در امتداد هم گذاشته بود و چند تا هلاهوپ رو بینشون گذاشته بود جوری که حالت تونل میشد و بچه ها باید اون قسمت رو چهار دست و پا میرفتن و از طرف دیگه اش مثل پله میومدن پایین. هر قسمت از تمرینات رو میگفت برای موارد خاصی خوبه مثلا تمرین اخر برای هماهنگی نمیکره چپ و راست مغز و مهارت های حرکتی و در نهایت برای هوش ریاضی. اینا تمرینات جلسه اول بود هر هفته بعد از کلاس تمرینات رو میذازم شاید به درد کسی بخوره.
اره این گفتار درمانی که میبرم حرفه ای هست..دکترای گفتار درمانی داره...اینایی که به من گفتی تو ذهنی با پسر من کار میکنه
سلام عزیزم ..بله حتما
اره دقیقا منم عید زنگ زدم مهر نوبت گرفتم..خیلی سخته پشت بیمارستان طبی یه بیمارستان دیگه بود دکتر اونجا هم کار میکرد..ولی ارزش داره بخدا ارزش داره ..فوق العاده هم تو تشخیص هم درمان هم‌اخلاق....من قبل دکتر بدو پیش یه دکتر دیگه که فوق تخصص کودک بود بردم تشخیص اشتباه داد بچه ام داغون شد یکسال کارم گریه بود خدا دکتر بدو عمر طولانی و باعزت بده بچه ام نجات داد
من خيلي ازشون تعريف شنيدم. فوق تخصص مغز و اعصاب اطفاله و رييس مركز طبي كودكان. يكي از دوستام بچه ٩ ماهش تو تصادف مغزش اسيب ديده بود و يه سري از تواناييهاش رو از دست داده بود. تحت نظر دكتر بدو بود الان ٢٠ ماهشه و خوب شده خدا رو شكر. من كه پسرم رو پيشش بردم اول چند تا دانشجو بچه رو ميديدن و شرح حال مينوشتن و دكتر زياد نميتونست زمان بذاره خيلي سرش شلوغ بود. اون موقع به من گفت من مشكل خاصي نميبينم ولي غريضه مادر خيلي مهمه و اگه خودت به مشكلي شك داري ٩ ماهگي دوباره بيار و شنوايي سنجي نوشت كه من انجام ندادم. چون از طريقي باهاشون اشنا هستيم ديگه پسرم رو پيشش نميبرم چون نميخوام اشناهاي مشتركمون از نگرانيم چيزي بفهمن و بار قبل هم از طريق اشنا بدون نوبت رفتم پيشش.
الهی آمییییین.مرسی از اینکه برامون وقت گذاشتی
ممنون شادی جون.ک تمرینات کلاسو اینحا گذاشتی.کلاس مادروکودک برا سن پایینتر هم هست؟مثلا ۱۳ ماهه
هر موسسه فرق میکنه بعضی جاها از 6 ماه به بالا دارن. برای 13 ماهه حتما هست.
حرفشون کاملا درست بوده.هیچ کس اندازه یه مادر متوجه مشکل تو بچش نمیشه...غریزه مادری عین واقعیته..من از ۶ماهگی پسرم متوجه شدم پسرم تاخیر داره.بردمش دکتر کفتم اقای دکتر پسرم تاخیر داره منو مسخره کرد...ولی واقعیت داشت..من شخصا اگه میخواستم به حرف دکتر باشم پسرم پیشرفتش خیلی کند میشد..توانبخشیشو خیلی زود شروع کردم...
این حرف شما هم درسته که بعضی از مادرها خیلی زیاد حساسن...ولی عموما یه مادر نگرانیش بی دلیل نیست...
من میگم هیچ مادری الکی حساس نمیشه.حتما یه کم و کسری از بچش میبینه که حساس میشه.حالا اون کم و کسری اسمش هر چی میخواد باشه
منم اصلااعتقادندارم که میشه روغریزه ی مادری حساب کردمن ازوقتی به پسرم شک کردم تاحالا۷تاروانشناس وروانپزشک پسرموبردم که همه باقطعیت گفتن پسرمن اوتیسم نیست ودوتاازروانپزشکابرای خودم داروتجویزکردن ولی این غریزه ی به قول بعضیااشتباه نکن فروکش نمیکنه همش استرس ونگرانی دارم پس قضیه چیه
عزیزم بعضی از بچه ها تو یادگیری مهارت های اجتماعی کند هستند، فقط همین، وگرنه کاملا از لحاظ مغزی سالم اند
سلام فرزندتون تا قبل یکسالگی یا حرکات جسمیش مثل همسناش بود؟؟؟ بد دکتر خوشابی برای بچه های یک سال و تاخیر حرکتی هست؟؟
سلام مامانای عزیز بحث داغ غریزه و حس مادرانه است؛ راستشو بخواین خیلی وقته دلم میخواست این پست رو خطاب به بعضی از مامانا بذارم منم اعتقاد شدید به حس و غریزه مادری درباره مشکلات احتمالی بچه‌ها دارم هیچ شکی نمیشه در این مورد داشت؛ در مورد بچه‌هایی که واقعا تاخیر رشدی دارن یا بیش‌فعالن یا اوتیستیک هستن مادر اولین فردیه که متوجه مشکل بچه‌ش میشه ولی من اینجا منظورم مادر فهمیده و دانا و حواس‌جمعه، نه مادر وسواسی که ممکنه هر مشکلی رو به یه اختلالی ربط بده؛ مثلا تا بچه‌ش چیزی رو میچرخونه میگه وااااای بچه‌م اوتیسم داره ؛ اینا هم خودشونو داغون میکنن هم بچه‌هاشونو آزار میدن و استرس رو به بچه‌هاشون هم منتقل میکنن و خیلی رک بگم بچه رو روانی میکنن؛ یعنی دیگه شورشو درمیارن و ده تا دکتر هم میبرن بچه رو چون همچنان باورشون نمیشه بچه‌شون اوتیستیک نیست و اگر هم مشکلی داشته باشه حتما چیزی غیر از اوتیسمه من دیگه اسم اینو غریزه مادرانه نمیذارم ؛ این اسمش وسواس فکریه و دکترا حق دارن برای خود مادر قرص تجویز کنن؛ بعضی‌ها هم متاسفانه از اون‌ور بوم میفتن و کاملا غافلن و تازه بچه چهار سالش میشه متوجه مشکلاتش میشن و بعد دکتر میبرن و دکتر با یک جلسه ارزیابی با قاطعیت میگه بچه‌تون اوتیستیکه چطور تو این مدت خودتون متوجه تفاوتهاش با بقیه بچه‌ها نشدین!!!!! و این مامانا متاسفانه برای اینکه سهل‌انگاری خودشون رو توجیه کنن هزارتا داستان ساختگی برای دکتر و بقیه والدینی که سر راه‌شون قرار میگیرن، سر هم میکنن اما در مورد مامانایی که از اول این تاپیک تا امروز اینجا اومدن و نوشتن و رفتن ، خیلی‌هاشون بر اساس همین حس مادرانه به بچه‌هاشون شک کردن و دکتر بردن؛ خوب هر کدوم واقعا نقص‌هایی دیدن که دکتر رفتن؛ بعضی‌ها تشخیص اوتیسم گرفتن بعضی‌‌ها بیش‌فعالی و نقص توجه ، بعضی‌ها عدم یکپارچگی حسی و.... بعضی‌ها در مرحله ارزیابی هستن و هنوز تشخیصی نگرفتن و بچه‌هاشون در حال گذروندن درمانهای مقدماتی هستن؛ بعضیها درمانها رو فشرده ادامه دادن و مشکلات بچه‌هاشون از بین رفته یا کمتر شده بعضی‌ها همچنان کلاس‌های درمانیشون ادامه داره.... به هر حال تمام این موارد رو نگاه کنیم میبینیم این مادر بوده که اول از همه متوجه مشکل بچه‌ش شده و پیگیری کرده و آفرین و درود به این مادر آگاه که حس مادرانه‌ش خوب کار کرده🙏🌹
شبیه یکی از پسرای منه
پسرتون پس اوتیسم نبوده از اول
در مورد واكنش به اسم پسرم كمكم كنيد چطور ميتونم بهترش كنم؟ الان موردي كه بيشتر از همه اذيتم ميكنه همين واكنش به اسمه. توي خونه خوبه ولي بيرون از خونه اصصصلا يعني واقعا لازمه ١٠ بار صداش كنم. امروز پسرم رو بردم باغ كتاب و كنار مجسمه ها ميخواستم ازش عكس بگيرم هر چي صداش ميكردم برنميگشت واقعا اعصابم بهم ريخت. من نميفهمم اين چه صيغه ايه كه اسمش رو صدا ميكنم برنميگرده اخه خيلي متوجه اطرافش هست اصلا تو خودش نيست. بيرون كه ميبرمش هر چيزي كه ميشناسه رو با اشاره نشون ميده اسمش رو ميگه به زبون خودش ماشين موتور آقا آب توپ و كلي چيزاي ديگه. مثلا امروز تو ماشين دو سه بار صداش كردم برنگشت ديدم دستش قرمز شده داره نگاهش ميكنه. پرسيدم دستت چي شده گفت اوف. گفتم بوسش كن خوب شه بوسش كرد. بعد گفتم بده مامان بوسش كنه دستش رو اورد سمت من بوسش كنم. منظورم اينه كه فقط صداش كنم برنميگرده هر چيز ديگه اي كه بگم جواب ميده.
پسرتون چند وقتشه عزیزم؟
من نمیخام دیگه بچمو گفتار درمانی ببرم بنظرتون کارم اشتباست ،چون هرجلسه میریم همه کاراش تکراریه،بعدشم پسرم داره پیشرفت میکنه توحرف زدن هرمشکلی هم داره به گفتاردرمانش میگم بهم میگه عجله نکن درست میشه پس اگه بازمان میخاد درست بشه چرا من هم وقتمو هم هزینمو هدر بدم،هرکی میگم گفتارببرم میگه برا پسرتو الان زوده تا ۵سالگی باید همینطور ببری پس دیرترشروع کن الان کمک خاصی بهش نمیکنه،بعدشم شهرماخیلی کوچیکه مثل تهران یاشهرهای بزرگ نیست گفتاردرمان ماهر نداره، هرجلسه ۴۵ ت اگه کارش خوب باشه فدای سر پسرم ولی خوب نیست توسن پسرم کسی پیشش نمیاد.
١٧ ماهه ست عزيزم.
به نظر منم گفتار درمانی خیلی الکیه، امروز دخترمو برده بودم گفتاردرمانی چند تا عکس از رو کامپیوتر بهش نشون میداد حرف میزد، یا مثلا بردش تو اتاق بازی خیلی بازی های معمولی باهاش میکرد که من خودم تو خونه صد برابرشو با دخترم انجام میدم، کلا یه روند کلیشو بدونی خودت میتونی با بچه کار کنی، دختر من با هیجان و شادی خوب یاد میگیره، اصلا با آموزشهای رسمی و خشک همکاری نمیکنه
یه مدت اول باهاش ارتباط چشمی بگیرید و در همون حین که نگاهتون کرد صداش بزنید، یا وقتی میخواید خوراکی های مورد علاقشو بدید اول با هیجان صداش بزنید؛ دختر من اینطوری یه کم واکنشش تقویت شد ولی هنوز هم نسبی واکنش میده، گاهی خیلی خوبه، گاهی هم بده، نمیدونم چرا اینجوریه، شاید توجهشون پایینه
سلام به همگی منم قبلا تو این گروه بودم و نگرانی های شما رو داشتم پسرم تمام علایم اوتیسمو داشت و زندگی مون خیلی بد شده بود فقط نگرانی و ترس از آینده پسرم ولی از ۲۴ و ۲۵ماهگی تغییرات رو دیدم و الان که پسرم نزدیک سه سال داره خیلی باهوش و شلوغ شده واسه خودش لیدر شده بین بچه ها.خلاصه الکی خودتان رو حساس نکنید بعضی بچه ها تاخیر دارن ولی از یه سنی زود خودشون به بچه های هم سن سال میرسونن
ميشه از بگين چه علائمي داشت كه شك كردين؟؟
اکثر علایم رو داشت بی توجه به اطراف حرف نزدن حتی نزدیک دوسالش بود مامان بابا نمیگفت اصلا حرف نمی زد گوشه نشین با بچه ها قاطی نمیشد میبردم پارک بین بچه ها سرسره بره مینشست یه گوشه با چوب و سنگ ور می رفت اعصابم خورد بود به اسمش واکنش نشون نمی داد تا جایی بردم روانپزشک .اونم گفت تو این سن زوده تشخیص باید صبر کنی تا سه سال که خدارو شکر رفته رفته پیشرفت کرد
مینشست جلوی ماشین لباس شویی فقط نگاه می کرد و یا با آب به صورت تکراری یه کارو نزدیک نیم ساعت یا بیشتر تکرار می کرد تا اینکه مجبور میشدم خودم ازش بگیرم بازی با چرخ ماشین
به نظرم کارت اشتباهه...دوباره ۶ماه دیگه مجبور میشی ببری...
سلام عزیزم، چقدر خوب و عالی که حال پسرتون خوبه، میشه بگید چه کارهایی واسه پسرتون انجام دادید؟ یه دنیا ممنون
عزیزم میشه بگی ارتباط چشمیش چطور بود؟ چقدر به شما یا غریبه ها نگاه میکرد؟ میشه هر جزییاتی یادتون میاد بگید؟ وجود مادرانی مثل شما که الان حال بچه هاشون خوبه مایه ی دلگرمیه
عزیزم ۶ماه دیگه ببرم میدونم بزرگترشده مشکلاتشو برطرف کنن.
اره رسپریدون میخوره
ممنون از راهنماییت. پسر من از نوزادی ارتباط چشمیش ضعیف بود از 2 ماهگی کاملا مشخص بود و غریبی کردن و اضطراب جدایی از من رو هم تا به حال نداشته. علایم دیگه ای هم داره مثلا گاهی روی پنجه راه میره که بعضی روزها خیلی زیاده و گاهی چرخ ماشین هاش رو میچرخونه. و این موضوع واکنش به اسم که از 14 ماهگی احساس میکنم بخصوص بیرون از خونه ضعیفه. برای رفتن ما گریه نمیکنه و از برگشتنمون به هیچ وجه ذوق نمیکنه. این ها همه علایمی هستن که نگرانم میکنن ولی در کنار اینها نقاط مثبتش باعث میشه که همه فکر کنن من یه مامان وسواسی هستم و الکی به بچم گیر دادم. پسر من اشاره داره و اشاره رو متوجه میشه. درک و تقلید و دستورپذیری داره و حدود 50 تا کلمه میگه و تو یادگیری باهوشه که این همه اطرافیانم رو تحت تاثیر قرار میده و من رو وسواسی جلوه میده. مثلا یه بار چند هفته پیش بردمش استخر و دو سه بار گفتم مایو بپوشیم تیوپ رو باد کنیم و چند روز پیش که دوباره میخواستم ببرمش استخر تا مایوی من رو دید گفت "مانو" و تیوپ رو هم دقیقا کلمه اش رو درست گفت. بعضی از کلمات رو من یادش نمیدم و فقط میشنوه و خودش تو جای لازم بعد از مدتی میگه. مثلا یه بار موس لب تاب من از دستش افتاد و من گفتم شکسته و دیروز براش املت پختم تا تخم مرغ رو شکستم گفت شکسته. و تازگی نشونه هایی از حافظه قوی رو داره نشون میده که بیشتر از این که خوشحالم کنه داره نگرانم میکنه مثلا پریروز رفتیم فروشگاه شهروند و از توی پارکینگ اطرافش فهمید که اونجاییم و کلماتی رو گفت که توی فروشگاه معمولا بهش میگیم و وقتی وارد طبقه اول شدیم میدونست که طبقه پایین اونجا بادکنک داره و به زبون خودش اینقد گفت بادکنک که رفتیم طبقه پایین که باهاشون بازی کنه. یک ماهی میشه که مامان و بابا صدامون میکنه و حدود یک هفته ای میشه که بله و نه رو تقریبا به جا میگه. کاربرد اکثر وسایل خونه رو بلده و اطرافیان رو میشناسه معمولا پیش نمیاد که صداشون کنه ولی اگه 10 نفر دورش بشینن اسم هر کدوم رو بگم با اشاره نشون میده.
ممنون عزیزم این تمرینات رو انجام میدم و خیلی هم خوب جواب میده. توی خونه تقریبا میتونم بگم باهاش مشکلی ندارم ولی بیرون از خونه و توی مهمونی و جاهای جدید و شلوغ توجهش به اطراف خیلی بیشتر از اونیه که بخواد به این که صداش میکنم توجه کنه. گاهی واقعا عالیه ولی یه روزهایی هم اعصابم به هم میریزه از دستش و معده درد میگیرم از بس که حرص میخورم و فکر و خیال میکنم.الان هفته ای یک بار کلاس مادر و کودک میبرمش و هفته ای یک بار هم خانه بازی یا استخر کودکان یا پارک میبرم. برنامه ام اینه که اگر شرایط جور بشه هفته بعد از یه کاردرمان مشورت بگیرم و موضوع اینه که چون نمیخوام همسرم متوجه بشه احتیاج به هماهنگی زیادی هست که بتونم یه روز ببرمش پیش کاردرمانی که خیلی هم از خونه ما دوره. پریروز وقت دکتر خوشابی داشتم اما ترجیح دادم که فعلا نبرم پسرم رو پیشش و میدونم که الان سن تشخیص نیست میترسم چیزی بگه که بیشتر نگرانم کنه. از چند نفر مدل ارزیابیش رو پرسیدم و خودم توانایی های پسرم رو میدونم. ممکنه اونجا بهش بگه مامان کو نشون نده یا بگه این رو بده بابا انجام نده ولی میدونم که این کارها رو بلده و الان اصلی ترین مشکلی که داره واکنش به اسمه که توی مطب که محیط کوچیک و ارومه به احتمال خیلی زیاد خوب واکنش نشون میده. فکر میکنم کاردرمان بیشتر بتونه کمکم کنه یعنی تشخیصی الان نمیخوام فقط نیاز به راهکار دارم که چطور واکنش هاش رو بهتر کنم.
چی بگم عزیزم.خودت میدونی...خدارو شکر پسرت ۳کلمه ای حرف میزنه.خیلی خوبه....ولی به نظر من سن بچه هامون خیلی حساسه و مهمه...هر کاری از دستمون بر میاد باید انجام بدیم که بعدا حسرتشو نخوریم...ببین کاردرمانی ذهنی هم دایم داره با پسر من کارهای تکراری میکنه..ولی میگم همبن که زیر نظر یه کاردرمان هست خوبه....میشه بگی علایم پسرت چی بوده ؟؟؟
ببین من واسه پسرم تشخیص نگرفتم..تصمیم گرفتم ۳سالش بگذره و بعذ ببرم پیش متخصص واسه تشخیص.ولی دست رو دستم نذاشتم.کاردرمانی و گفتار میبرم...راهم درسته..من جای تو بودم یه کاردرمان ذهنی میبردم.من مطمینم پسر تو هیچ مشکلی نداره..کمی حساس شدی
ممنون عزیزم که درخواستم رو قبول کردی و اومدی از وضعیت گل پسرت گفتی. چند مورد که از نگرانی های خودم هست رو میخوام ازت بپرسم.
حتما از یه کاردرمان کمک میگیرم. برنامه ام اینه که ببرمش پیش دکتر عنبرا ولی نمیتونم مرتب اونجا ببرم و باید برنامه بگیرم و توی خونه باهاش کار کنم. نمیخوام جو خونه رو متشنج کنم و چند باری که با شوهرم در این مورد حرف زدم نتیجه خوبی نداشت. مگر این که دکتر بگه نیاز هست که کلاس بیاد و با تمرینات خونه پیشرفت موثری نداره که در اون صورت حتما شوهرم رو هر جوری شده راضی میکنم. یه دوست هم دارم که گفتار درمانه ازش هر چند وقت یه بار راهنمایی میگیرم و تمریناتی رو توی خونه انجام میدم باهاش. اطرافیان رو هم ترغیب کردم که بازی هایی که تو پیشرفتش تاثیر دارن باهاش انجام بدن فقط مامان بزرگ ها و بابابزرگ ها مقاومت دارن و همچنان از روش تلویزیون و موبایل و چیزهای غیرمفید استفاده میکنند اون هم نه همیشه.
ارتباط چشمی هم ضعیف بود تقریبا تمام علایم رو داشت صبح و شبم شده بود تو نت سرچ کردن خیلی حساس شده بودم فک کنم هنوز ۲۶ ماهه بود میگفتم اسمت چیه میگفت (من) یه کلاماتی غیرمفهوم رو هی تکرار میکرد
خانماشماتاحالابچه ای رودیدین که وقتی دوتابزرگتربایه زبون دیگه باهم صحبت میکنن چون متوجه نمیشه ازحرفاشون تکرارکنه واداشونودربیاره وبرای جلب توجه بخوادتوبحثشون شرکت کنه آیااین تکراراجزواکومحسوب میشه ماچندوقته توی یه شهرترک زبان زندگی میکنیم اینحاهمه ترکی حرف میزنن مااصلامتوجه نمیشیم برای برقراری ارتباط اوناحتمابایدفارسی حرف بزنن تامامتوجه شیم ولی وقتی مثلاتوی پارکیم ودونفرباهم حرف میزنن پسرم میره ادای حرف زدنشونودمیاره قبلااصلااینطوری نبودمن اوایل فک میکردم برای همه باهرزبونی اینطوری شده ولی چندروزه متوجه شدم برای فارسی حرف زدن اصلااینطوری نیست صدنفرم باهم فارسی حرف بزنن ومتوجه بشه یک کلمه تکرارنمیکنه یاتوتکرارکردنش حتی صداشم کلفت میکنه تامثل اوناباشه یایه گوشی فرضی دستش میگیره چندکلمه اونطوری که شنیده روباهمسایمون که ترکه حرف میزنه وقتی ادای یه آدم غریبه رودرمیاره خیلی خجالت میکشم نمیدونم چیکارکنم
عزیزم من مطمینم نگرانیت بی جا هست...اینکه بچت غریبی نمیکنه نذار رو ضعفش یا مشکل دار بودنش.شخصیتش همینه...خونگرمه..رو پنجه راه رفتن هم تا ۳سالگی رفع میشه و جای نگرانی نداره..باور کن تو فقط داری خودتو عذاب میدی..همسرت حق داره واسه کاردرمانی همکاری نکنه...
منم با bestlady موافقم نگرانی شما کاملا بی مورده برو از زندگیت لذت ببر برای بچه های ما هم دعا کن
دیروز پسرمو بردم گفتاردرمانی تقریبا یک ساعت طول کشید همه چیزو براش توضیح دادم گفتم تشخیص پزشکش تو پنج دقیقه‌ این بوده که اوتیسم خفیف داره گفت به نظر میرسه پسرت تاخیر داره، ولی باید چند جلسه گفتار بیاد ببینم روند یادگیریش چطوریه بعد میتونم نظر بدم آخرشم که شوهرم تو اتاق اومد بهش گفت خانمت خیلی وسواس داره و حساس شده
تو گفتاردرمانی پسرم چند دقیقه لامپارو روشن خاموش کرد،بعد نشوندمش رو پام چند دقیقه آروم گرفت دوباره بلند شد رفت سراغ کمداش و درشو باز میکرد و می بست بعدش پرسید تو خونه که علائم بیش فعالی توش نمی بینی منم چون بچه های خیلی شلوغتر از پسرم دیده بودم گفتم نه، ولی یه موردی بود که یادم رفته بود بهش بگم این بود که جایی که میریم مثل عروسی فوقش پنج دقیقه‌ کنارم باشه، همش در حال راه رفتنه و منم باید دنبالش باشم میگم نکنه پسرم بیش فعالی با نقص توجه و تمرکز داره؟ آخرشم که حسابی حوصلش سر رفته بود رفت در اتاقو باز کنه که بره بیرون نتونست دست منو کشید که براش باز کنم من باز نکردم سریع خواست کف اتاق دراز بکشه که بغلش کردم
جدیدا پسرم گاهی اوقات مخصوصا موقع چرخیدن از گوشه چشمش نگاه میکنه .فقط مونده روی پنجه راه بره تا دیگه کلکسیون علائم کامل بشه
سعی کن از بچگی پسرت نهایت لذت رو ببری. فیلم ازش زیاد بگیر. یادمه چند سال پیش یه کاردرمانی به یه مامان نگران گفت که بچه ات بزرگ میشه و این روزاش رو میگذرونه و بعدا تو میمونی و حسرت اینکه از بچگیه بچم لذت نبردم.
سلام عزیزم. این که غصه و خجالت کشیدن نداره. پسر منم همینطوره. گفتاردرمانها میگن خیلی هم خوبه که این کار رو میکنه. چون بلد نیست درست حرف بزنه شروع میکنه به ادای دیگران رو درآوردن.
سلام دنیا جان. عزیزم فکر کنم پسر من و شما همسن باشن
ممنون عزیزم که جواب دادی ایشالله که علامت بدی نباشه وزودرفع شه چون اینجاهم زبون نداریم همه ترکی حرف میزنن بخاطرکارشوهرم اومدیم ناراحت میشن که اداشونودرمیاره حتی یه آقای پیربخاطراینکه اداشودرمیاوردیه سیلی هم بهش زدبراهمین گفتم خجالت میکشم راجع به بدغذایی پسرمنم بعضی وقتاکه یه غذارودرست میکنم دوست نداره اصلالب نمیزنه میره سرگرم بازی شایدم بدخلق بشه ومن توجه نکردم ازاین به بعدموقع گشنگیم توجه میکنم راجع به قاشقم پسرمن سه سالشه من اینقدبه پسرم استقلال ندادم که هنوزخودم غذامیذارم دهنش اگه بخوادبخوره اینقدمیریزه که خودم واون هردوپشیمون میشیم یااون قاشقومیده دستم یاخودم میگیرم بهش میدم بعضی غذاهارم قبلامیخورده الان نمیخوره کلادوره ایه بعضی وقتاازیه میوه دوتامیخوره بعضی وقتابهش لبم نمیزنه درکل خیلی کم غذاوبدغذاس تواین سن۱۳کیلوه
ایشالا که از این بعد همش خیره و لذتشو میبری