دوستان سلام من امروز صبح پسرمو بردم پارک؛ اینجا پارکها معمولا خیلی خلوته مخصوصا وسط هفته و صبح تا ظهر فقط من و پسرم تو پارک بودیم پسرم مثل همیشه اول رفت سراغ تاب‌بازی منم با موبایلم مشغول بودم یه دفعه یه خانم جوون با یه پسر تقریبا ۱۰ ساله اومدن تو پارک همون قسمت وسایل بازی که ما بودیم از صداهای عجیبی که پسره از خودش درمی‌آورد من توجهم جلب شد سرمو بلند کردم دیدم پسره مضطرب شده دستاشو به شدت تکون میده و صداهای عجیبی از خودش درمیاره و نامفهوم حرف میزنه؛ هی دقت کردم بفهمم چی میگه ولی نتونستم حدس بزنم، بعد خانمه بغلش کرد محکم تو بغل فشارش داد به زور بردش سمت تاب؛ سوار تاب کردش، پسره مقاومت میکرد و دایم دستاشو به هم میزد؛ یه کم تاب خورد پیاده شد خانم بردش سمت سرسره، پسره حاضر نشد از پله‌ها بره بالا ؛ خانمه با هزار زحمت تشویقش کرد بعد خودش از پله‌های سرسره رفت بالا و لیز خورد تا پسره ببینه پسره همش دور و برو نگاه میکرد اصلا توجهی به ما نداشت پسرم رفت جلو بهش سلام کرد اصلا به پسر من اهمیت نداد پشتشو کرد پسرم رفت سوار سرسره شد بهش گفت نوبت منه من سوار شم؛ باز پسره جوابشو نداد همش روی زمینو نگاه میکرد از روی زمین آشغال جمع میکرد بعد اومد بالای سرسره از یه سوراخ که گوشه سرسره بود آشغالایی که جمع کرده بود دونه دونه انداخت پایین، دوباره از پله‌های سرسره رفت پایین آشغالا رو از زمین‌ جمع کرد اومد بالای سرسره باز از تو سوراخه آشغالا رو انداخت پایین پسر منم با تعجب نگاش‌ میکرد ؛ من تا حالا بیشتر از صد بار پسرمو آوردم این پارک ولی تا حالا نه من نه پسرم متوجه اون سوراخه بالای سرسره نشده بودیم ؛ خلاصه چند بار پسرم به زور از کنارش گذشت و بهش گفت برو کنار منم میخوام سوار شم نوبت منه ولی پسره اصلا اهمیت نمیداد صداهای نامفهومی از خودش درمی‌آورد؛ من که دیگه دوزاریم افتاده بود قضیه چیه پسرمو کشیدم کنار بهش گفتم مامان جان این آقا پسره دلش میخواد بالای سرسره بشینه تو هم اذیتش نکن داری مزاحمش میشی؛ برو با چیزای دیگه بازی کن ؛ سوار تاب شو الاکلنگ سوار شو؛ پسرمم قبول کرد رفت سمت دیگه صد در صد اطمینان کامل دارم که اون پسر اوتیستیک بود؛ دقت زیادی هم به جزییات هر چیزی داشت یعنی کلا از ما غافل بود و فقط به آشغالای روی زمین توجه داشت و اونا رو جمع میکرد و اون خانمی که نمیدونم مادرش بود یا هر کی، چقدر حرفه‌ای و با صبر و حوصله هدایتش میکرد درحالی که با وجود تلاشی که برای برقراری ارتباط با اون پسر میکرد، پسره اصلا متوجه نبود و تو یه عالم دیگه بود؛ تو دلم اون خانم رو واقعا تحسین کردم یک ساعتی اونجا بودم بعد رفتم جلو باهاشون حال و احوال کردم خانمه خیلی گرم و مهربون بود ولی پسره اصلا به ما نگاه نمیکرد و جواب منو نمیداد پسرم آخرش رفت از پسره خداحافظی کرد بهش گفت بعدا میبینمت ولی بازم جواب پسرمو نداد ما هم اومدیم خونه؛ اینجا اصلا باب نیست کسی سر درد دل باز کنه دوستان اوتیسم واقعا طیف گسترده‌ای داره ولی به همین اندازه نشونه‌های مشترکی هم بین بچه‌های اوتیستیک وجود داره : من تکلم بسیار ضعیف به نسبت سن، به هم ریختگی حسی، بی‌توجهی به آدمها و محیط اطراف، نداشتن ارتباط دوطرفه ، توجه به جزییاتی که معمولا اغلب آدمها متوجه‌شون نمیشن، ضعف در حرکات و استفاده از وسایل بازی و داشتن حرکات کلیشه‌ای و ارتباط چشمی بسیار ضعیف رو به وضوح تو این پسر دیدم ؛ وقتی پسرم میخواست از کنارش رد بشه که از سرسره سر بخوره وقتی کنارش میزد اون پسر هیچ واکنش و دفاعی از خودش نداشت و اصلا نمیتونم توصیف کنم چطوری قلبم براش درد گرفته بود و حالم خراب شد😞 مامانای گل این یک نمونه بود؛ بازم برای چندمین بار میگم بچه‌های این تاپیک با توجه به توصیف شما مامانا، اغلبشون مشکل چندانی ندارن و اکثرا تاخیری هستن و حتی اگر بعضی‌هاشون به فرض محال تو طیف باشن و تشخیص اوتیسم گرفته باشن، جای خوبی از طیف هستن و توانایی‌ها و هوش بالایی دارن و تا سن شش هفت سالگی خودشون رو به همسناشون میرسونن و راحت هم به مدرسه عادی میرن و انشاالله دانشگاه میرن و ازدواج میکنن به امید خدا؛ توکلتون به خدا باشه🙏❤️