سلام مامانهای عزیز.به کمک و تجربه تون نیاز دارم.من یه پسر دو ساله دارم که از اول خیلی خیلی کنجکاو و شیطون بود و در مقابل هر کاری مقاومت میکرد‌. موقع شیرخوردن اذیت میکرد جاش رو نمی گذاشت عوض کنم نمی گذاشت بشورمش با بدبختی می خوابید یعنی فقط تو بغلم باید انقدر راه میرفتم تا خوابش ببره تازه تو همون حالت هم هی تقلا میکرد خودش رو بندازه پایین از بغلم. ولی چون تماس چشمی داشت لبخند میزد و نشستن و غلت زدن و چهار دست و پا رفتن و راه رفتن و دندون دراوردنش به موقع یا حتی جلوتر بود فقط می‌گفتیم شیطونه و باید تحمل کرد. فوق العاده بدغذا بود و تا یک سالگی که از شیر گرفتم مطلقا چیزی نمی خورد .کلا بیقرار بود و اصلا تو بغل و کالسکه و صندلی ماشین بند نمی شد. یک سالگی پسرم من دچار افسردگی شدم و هفت ماه ادامه داشت و چون تو این شهر تنها بودیم و کسی رو نداشتم به بچه ام هیچ رسیدگی ای نمی شد تلویزیون رو روشن میکردم و خودم یه گوشه می افتادم اونم تمام کابینت ها و کمدها رو خالی میکرد تو خونه و همه جا رو بهم می ریخت تا شب که همسرم بیاد و جمع کنه. وقتی من بهتر شدم پسرم معتاد تلویزیون شده بود راستش منم بدم نمی اومد چون اگه یه دقیقه خاموش میکردم میرفت وسایل یخچال رو خالی میکرد ظرفها رو می انداخت می شکوند و هزار تا خرابکاری الان پسرم دو سالشه و بینهایت پرتحرک و کنجکاوه از صبح که بیدار میشه هزار بار میره سراغ یخچال و کابینت و ماشین ظرفشویی و جا کفشی و هر وسیله ای که تو خونه است دکوری که ندارم ولی تمام وسایلم داغون شده. فقط کارش خرابکاریه یه لحظه غافل بشم میره دستش رو میکنه تو توالت فرنگی. کتابهام رو پاره میکنه خاک گلدون رو میپاشه تو خونه به همه چی ور میره یعنی اگه هزار تا وسیله تو یه اتاق باشه به هر هزار تا دست میزنه .همچنان بدغذاست و جز بستنی و سرلاک و سوپ هر چی بدم میجوه ولی قورت نمیده و می ریزه بیرون. کلا حدود بیست سی تا کلمه فقط میگه. به اسمش کم توجهه . عاشق آب بازیه مدام آب میخواد ولی همه رو می ریزه زمین و نمیخوره. پارک میبرمش اصلا سمت تاب و سرسره نمیده یا چوب و سنگ جمع میکنه یا میره سراغ این لوله های آبیاری چمن ها و به اون ور میره . تو خیابون بدون ترس می دوئه و اصلا نمیشه کنترلش کرد حتی اگه منو نبینه هم نمی ترسه و سرش رو می ندازه پایین میره تو مغازه ها و خونه های مردم. تو خونه هم مدام راه میره و به همه چی ور میره اصلا واینمیسه و توجه نمیکنه که بخوام باهاش حرف بزنم . میخوام اعضای صورت رو یاد بدم با کف دست میزنه تو صورتم یا دماغم رو میگیره و گوش نمیکنه اصلا. هر موقع بیاد کنارم بند سوتین ام رو از زیر لباسم میگیره و می پیچونه دور مچش. اگه بگم یه چیزی جیزه یا داغه اصلا نمی ترسه و با خنده و سماجت هی میخواد بهش دست بزنه. بعضی دستورها رو گوش میکنه مثلا میگم اینو بده به بابا یا بدو اسباب بازی بیار انجام میده ولی چیز دیگه نه . اشاره داره ولی کم. قبلا اگه دعواش میکردم یا رو دستش میزدم اونم منو میزد. ولی الان اگه داد بزنم یا خدا نکرده بزنمش میره زیر میز قایم میشه و صورتش رو با دستش میپوشونه .تماس چشمی از اول خوب بود و اگه نگاهش کنم بخندم اونم میخنده. هنوز با شستنش مشکل دارم و دوست نداره از حموم بیاد بیرون یه ساعت هم اون تو باشه آخرش با جیغ و خودزنی میاد و تو بغلم هر چی سر راهش باشه می ندازه زمین. اوایل فکر میکردم چون جز من کسی رو نمی بینه و من هم زیاد باهاش حرف نمی زنم تاخیر داره یه مدت بردمش کارگاه مادر و کودک که شاید حرف زدنش بهتر شه ولی اصلا به کلاس و بچه ها و بازی ها توجه نداشت و تمام مدت یا به شوفاژ و رگال لباس ورمیرفت یا کیف مامانها یا میخواست بره بیرون. اوایل شک ام به بیش فعالی رفته بود ولی وقتی این تاپیک رو خوندم احساس کردم یه سری علائم اوتیسم رو داره از دکتر خوشابی برای آخر این ماه وقت گرفتم ولی سردرگمم و نمی دونم چیکار کنم