NaghmehAI/Per-SNA huggingface dataset:
چیزی که الان من رو در مورد دخترم ناراحت میکنه اینه که اگر کسی ندونه اوتیسمه چون ظاهرش عادیه و بزرگ هم شده یک برچسب لوسی بهش میچسبونه.خوب یک مقدار غصه میخورم. امسال من دیدم این دختر ما بزرگ شده فعلا هم تصمیم نداره مدرسه بره.یک مقدار هم دست و پا شکسته حرف میزنه و باعث تعجب میشه به کسایی که میدونستم درک و شعور کافی دارند پیش از عید توضیح دادم دخترم اوتیسمه و خودم رو راحت کردم. خیلی اوضاع بهتر بود.همه ملاحظه نیکردن و با شرایطش راه میومدن.هم خودشون کمتر آزار میدیدن هم من و دختری و همسرم. من دیگه روی این اسم تعصبی ندارم.همسری و خانوادم و خانواده همسرم حساسند ولی من کاملا باهاش کنار اومدم.دیگه داشتم زیر فشار نگاه متعجب بقیه له میشدم.با یک توضیح ساده علامت سوالها رو پاک کردم.این بچه ها خیلی مظلومند.،همه در مورد مشکلشون به راحتی با بقیه دردودل میکنند ولی این بچه ها کلی انگ میخورند.لوسی بداخلاقی.اجتماعی نبودن و.... با افتخار میگم من مادر یک کودک اوتیستیک هستم و از همه دنیا بیشتر دوستش دارم و با هیچ بچه ای تو دنیا عوض اش نمیکنم.خیلی سعی نمیکنم دنیاش رو عوض کنم چون به نظر من پاک ترین و بی ریا ترین دنیا رو داره.به دور از دروغ کلک و نقشه برای آزار بقیه.
ازاده مادر جان٬ روشی که برا فوت کردن گفتی غوغا کرد...بعد از مدتها تلاش برا اموزش فوت به پسرم به توصیه دوستان گلم اینجا گفتم صبر میکنم شاید پسر منم میخواد منو تو تولدش سورپرایز کنه....تا امروز که پستت رو خوندم و ترای کردم همون اول خوشش اومد و فوت کرد...البته نه با قدرت...
اوجا جون٬ دلم خیلی گرفت ...خیلی...من تجربه مشابه با برادر شوهرت داشتم....از دیروز دارم به تو فکر میکنم ....بعضی وقتا احساس میکنم این ادما میدونن یه چیزی هست فقط لذت میبرن ما رو اذیت کنن اخه نیست کم میذاریم....زندگی بی دغدغه ای داریم...فقط نمیدونن اصلا لایق دونستن مسائل ما نیستن....
نی نی جون٬ ماشالله به گل پسرمون.... با خودت نمیگی من چه طوری دوریش رو تحمل کنم....فداش بشم...کاری نکن روز تولدت پاشم بیام این همه راه رو...
گلنارجون شما کی متوجه شدید؟؟؟نشونه هاش چی بود؟؟
گلنار جون ممنونم که درکم میکنی ... همین یه جمله "درکت میکنم" انگار یه کوه رو از رو دوشم برمی داره. فقط هم این جمله رو تو این تاپیک میشنوم نه جایی دیگه. فقط اینجا. راستش با خوندن با پست آخرت ، مخصوصا دوسه آخر گریم گرفت. پست منتظر جون رو که خوندم دیگه بدتر شدم. چشام دیگه صفحه مونیتور رو نمیدید.
من نمی فهمم چرا 416 صفحه راچع به اوتیسم پر شده واینقدر مبتلا داره ...درحالیکه قبلا اسمش را هم نمی بردن واگه ایجاد مشکل جدی می کنه چرا اینقدر دیر درچامعه روان پزشکی کشف شد؟؟؟من کمی به تشخیص این بیماری یا حداقل مهم بودنش برای بچه شک دارم منظورم را متوجه میشید دوستان؟؟
دختر من تو مهمونیهای عید زیاد اذیت نکرد. فقط کاری به کار بقیه نداشت. و دوست نداشت باهاشون ارتباط برقرار کنه. مهمونیا زیاد شلوغ نبودن. فقط یبار یه مهمونی رفتیم تو فامیل من. دیدن زن عموی بابام رفتیم که حدود 20 نفری توی یه اتاق پذیرایی دور تادورش نشسته بودن. ناری همین که پاشو گذاشت و تو اتاق و دید شلوغه سریع فرار کرد رفت بیرون. بیچاره خواهرم هم مجبور شد باهاش بره که مواظبش باشه. تو شلوغیهای خیابون اذیت نمیکنه.. فقط اگه با تعداد زیادی زیر یه سقف و فضای کوچیک باشه تحمل نمیکنه و دوست داره اونجا رو ترک کنه...
خواهش می کنم دوستان گل من خودم خیلی از مطالب اینجا استفاده کرده ام و خیلی بهم کمک کرده. از همه ممنونم. یه چیز که تو شناخت کلمات به امیرعلی کمک کرد در کنار اینکه هم خود اشیا و هم کارت ها رو نشنونش می دادم هر از چند گاهی سی دی باما رو میزاشتم خیلی کلمات مثل کلمات مربوط به شغل و وسایل نقلیه و مکان ها رو از اونجا یاد گرفت بعد من تک نک براش توضیح می دادم چیه. سعی کنید مطمین شید که بچه واقعا درک کرده یک کلمه به چه معنیه. تمام مفاهیم رو نشونش می دادم بشقاب پر و خالی. شربت خالی. شیشه عسل خالی و همینطور الی آخر
اوجا جان ممنون از تبریکت. امیرعلی توجهش که پایین بود هر وقت سرگرم کاری میشد دیر جواب میداد. الات خیلی خوب شده. من خیلی تو خونه صداش می کردم. هد نیم ساعت یه بار. توجهش خوبه؟
صفورا جان متوجه میشم شما چی میگید اوتیسم یه بیماری خاموشه.. دختر من همین الانشم که خیلیها باهاش برخورد دارن و رفتاراش رو میبینن نمیدونن دقیقا مشکل از کجاست و این بچه چشه.. یعنی نمیتونن دقیقا بگن این بچه چه مشکلی داره ... فقط میبینن که یجورایی متفاوته با بقیه. خود من هم اگه یه مادر 30 سال پیش بودم و بچم این علائم و داشت چه میدونستم که این میتونه چه مشکلی داشته باشه و دست رو دست میزاشتم تا بزرگ شه. ولی خب الان مادرا با دیدن یه سری علائم خاص حساس میشن به بچه .. حساس شدن همانا و یه سرچ کوچیک کردن و همانا و برخورد به "اوتیسم" همان..
گلنار پست ها: 70 عضویت: 1 با افتخار میگم من مادر یک کودک اوتیستیک هستم و از همه دنیا بیشتر دوستش دارم
اوجا جون٬ منو ببخش اگه باعث ناراحتیت شدم... من پارسال جایی بودیم با همه فک و فامیل شوهرم...شروع کردن به صدا زدنش و گفتن اینکه ای بابا چرا این نگاه نمیکنه...میخندیدن...من هم در سکوت محض میخندیدم...بعد از این که بحث تمام شد با سردرد شدید رفتم تو اتاق دیگه خوابیدم البته به توصیه همسرم...
آزاده جان توجهش بد نیست.. نمیتونم بگم که خیلی خوبه.. من تو ایام عید اصلا بهش چیز خاصی آموزش ندادم. اصلا کارتهاشو با خودم نبردم. بعد از حدود 23 روز که برگشتیم همه کارتها رو ازش پرسیدم و بلد بود. مفاهیم و هم یادش بود. راستی من مفاهیم و اول با نقاشی یادش دادم.
صفورا جان از دو سال و هشت ماهگی فهمیدم.قبلتر خیلی دقت نمیکردم.تلویزیون مستندی درباره اوتیسم داشت.تا دیدم گفتم چقدر شبیه شرایط دخترمه.بعد هم که دکتر تشخیص داد. اگر یکی میومد سمتش باهاش حرف میزد گریه میکرد.با اطرافیان حتی پدر و مادر و برادرام که هرروز میدیدشون ارتباط برقرار نمیکرد.به اسمش واکنش نشون نمیداد.اعضای بدنش رو نمیشناخت.از همه مهمتر کلام نداشت.به دستورات پاسخ نمیداد.مثلا بشین بیا و....رفتار های کلیشه ای داشت.اسباب بازیها رو درست استفاده نمیکرد.همه چیز رو توی خط میچید.به صورت تکراری کارها رو انجام میداد.بال بال میزد.بدون سرگیجه دقایق طولانی دور خودش میچرخید.و یک دنیا مسایل عجیب و خاص دیگه.
دارم گریه میکنم ..........
منتظر جون .. ناراحت نشدم عزیزم .. این حس همیشگیه.. یه وقتایی فوران میکنه و به گریه تبدیل میشه این نیز بگذرد
منم دارم گریه میکنم نی نی جون...و یه اغوش رو کم دارم...
نی نی جون .. چرا عزیزم.. من اشکام خشک شد .. تو چرا شروع کردی؟‌
گلنار جون پس شما وقتی متوجه مشکل شدی که دخترت همسن ناری بود.
نمیدونم .....
منم دلم اغوش گرم میخواد ...........یکی از خون خودمممممممممم یه مامان .....یه بابا.........
اوجای عزیز میشه علایم مشکوک دخترت را بنویسی خواهش می کنم با جرییات بنویس آخه به من دکتر فقط گفت به اوتیسم مشکوکه وجواب قطعی گفت نمی تونه فعلا تشخیص بده
صفورا جان اولین پست من تو تاپیک رو تو صفحه 28 بخون.. با کاربری وارش(مامان نارون)
اوجا جان ببخشید اگر ناراحتت کردم.فقط مامیتونیم همدیگر رو بفهمیم و حس مشترکی داشته باشیم.امیدوارم هممون تو آرامش کامل و بدون دغدغه بتونیم به گلهامون برسیم.
ستاره ها نهفته اند ...................در اسمان ابری دلم گرفته ای دوست ...........هوای گریه دارم ..... استاد داره میخونه منم گریه ...........
نبسته ام به کس دل ........................
نه گلنار جون.. ناراحت نشدم.. فقط یه حس ضعیف بودن بهم دست داد.. کاش منم مثل شما قوی بودم..
نی نی جون سر کلاسی؟‌
وارش میخوام انصراف بدم ....................تصمیم جدی گرفتم ..........
مامانهای عزیز یک سوال مهم دارم ........چه فرقی بین سردی احساسی (سرد وبی احساس بودن)واوتیسم هست؟؟؟؟مثلا شوشوی من یک آدم سرد وخنثی ای است یا بابام خیلی رفتاراش با آدمها خشک .وسرده وآدم بجوشی نیست آیا این اتیسمه؟؟؟.ولی اینها که کاملا موفق وعادی زندگی کردند؟؟
چرا نی نی جون ؟ مطمئنی پشیمون نمیشی؟‌ اگه تعداد واحدهات زیاد نیست انصراف نده.
اوجا جان بله دقیقا تو همین سن بود.نی نی جون وبقیه مامنهای گلمعذرت میخوام اگر ناراحتتون کردم.
این ترمو پاس کنم نود و خورده ای میشه ..............خسته شدم وارش ..........امیر بدنیا اومد من دارم با درس سرو کله میزنم .........18 واحد برمیدارم .........دم امتحان امیر مریض میشه .میرم نصفشو حذف میکنم .و.............هر کی سال بعد از من دانشگاه رفته الان داره برای ارشد شرکت میکنه ....... میدونم الانم چند روز دیگه مریض میشه .......هر بار کلی خرج واحد ها میکنم بعد حذف .............پول مهد میدم از اون ور بچم مریض باید دو برابر مهد رو بدم دارو بکنم تو حلقش .....................کلاس میخوام برم باید یه پرستار دیگه پول بدم ........حالم از پرستارش به هم میخوره ........در حین خنده رو بودن خیلی زرنگ بازی در میاره ...... تازه امیرعین 4 ساعتو خونش میخوابه .......بعد تا صبح نمیتونه بخوابه
نه گلنار من دلم پره ..... پیر شدم ابجی ... هیچی از زندگیم نفهمیدم ... هیچی روحیه برام نمونده ........ میخوام بخوابم بیدار شم ببینم ...20 سالمه ......نه بچه دارم نه شوهر .........یه مامان بابای مهربون دارم.....همین ...
راستش ناری امروز خیلی اذیتم کرد.. بدجوری جیغ میکشه.. تو دستشویی بودم داشتم شلوارای جیشی ناری رو مشستم ....یدفه چنان جیغی کشید گفتم الان حتما یه اتفاق بدی افتاده... اصلا اون لحظه انگار خون تو رگهام منجمد شده بود از جیغ بنفش این بچه.. رفتم دیدم صندلی پلاستیکی که روش میشینه یه وری شده بود.. خودش اینجوری کرده بود اصلا.. رفتم صندلیشو درست کردم دوباره دیدم صندلیشو همونجوری کرد.. اصلا دلش میخواست گریه کنه.. دنبال بهانه بود.. این فقط یه نمونش بود
کمرم درد میکنه......مچ دستام درد میکنه ......... نمیتونم لج میکنه کف خیابون دراز میکشه بغلش کنم ..........باباش هم دیسک داره .......ماشین نداریم اون وامونده خونه تعاونیمون رو نمیفروشه .....تا کی باید این بچه 20 کیلویی رو با خودم این ور اون ور بکشم .......
صفورا جان دختر من الان کاملا احساسیه.یعنی اگر بگم این کار رو نکن ازت ناراحت میشم بغض میکنه. مدام ما رو میبوسه.برای همین به نظر من جزو نشانه های قطعی نیست.البته افرادی که تو جای خوب طیف هستند میتونند در آینده موفق باشند حتی خیلی بیشتر از بقیه آدمها.پس این هم ملاک نیست.الان دارم میرم بیرون ولی باز هم میام مینویسم.
نی نی جون میدونم چی میگی... ناری 14 کیلو ه.. دیگه اصلا نمیتونم بغلش کنم.. فقط باباش بغلش میکنه... نمیدونم چرا اینقد ه تو خونه میدوئه و ورجه وورجه میکنه تو خیابون هوس بغل میکنه..
صفورا جان شوهر منم آدم سردیه... من بارها تو این تاپیک گفتم که احساس میکنم تو طیفه.. راستش من از همون اوایل ازدواجم رفتاراش برام جای تعجب داشت... فقط نمیدونستم چرا اینجوریه.. خیلی کم میخندید.. یبار یادمه همون اولا بابام ازم پرسید:"این شوهر تو اصلا میدونه خنده یعنی چی؟" چرا اینقد جدیه؟" مادرشوهرم میگه بچگیهاش اصلا با بچه های دیگه بازی نمیکرد... فقط با یه برادرش خوب بود و اونم برادری که یه سال بعد خودش بدنیا اومده بود و در واقع همون برادره بود که اینو ترغیب به بازی میکرد و اگه به خودش بود با اونم جور نمیشد.. (همین برادره بود که حرص منو تو مهمونیا در می آوورد) دیر هم زبون باز کرد.. مهارتهای دستیش هم ضعیفه.. مثلا قیچی دست گرفتن.. (من خودم یادش دادم چجوری باید قیچی رو تو دستش بگیره...) یا حتی قاشق دست گرفتن.. انگار کج تو دستش میگیره قاشق و. انعطاف پذیری نداره.. از لحاظ روابط اجتماعی ، الانم ادم اجتماعی نیست... همیشه باید یکی بیاد طرفش و باهاش ارتباط برقرار کنه. شروع ارتباط هیچ وقت از طرف شوهر من نیست.. ولی خب بر خلاف دخترک من، شوهرم اینطوری که بقیه میگن خیلی آروم و بی سرو صدا بوده و آزاری برای خانواده نداشته.
اوجا جان از بچه ای که همیشه بیشتر وقت ها فقط مامانشو دیده کاملا انتظار میره جای شلوع ناراحت باشه. به نظر منم یه سر به گفتار درمان بزن . نه لزوما به خاطر گفنار. بچه محیط دیگه و نظم و اینا رو یاد می گیره کم کم .
آزاده جان درست میگی. میخوام همینکارو بکنم. ایشالا آخر همین هفته یا اول هفته بعد.
ای بابا مامان جونا چی شد یکهو ؟ آخه گریه چرا نی نی جون، منتظر، اوجا..... صبر کن ببینم نی نی جون پس این همه ایمیل انگلیسی به این خوشگلی نوشتی، حالا می خوای بذاری کنار؟ میبینم حال مهمونت به تو هم سرایت کرده. قرار بود اون رو از فاز منفی در بیاری خودت افتادی به دام. نکن عزیزم، تو هفت سال از من کوچیکتری میگی پیر شدم؟؟؟؟ پس من چی بگم؟ حالا گریه کمش بد نیست ولی برو دیگه یه آب به دست روت بزن یه آهنگ رقصی بذار و پنجره ها رو باز کن گلم. میگذره عزیزم. اوجا جون ولشون کن هر کی هر چی بخواد بگه، منتظر راست میگه اینا خودشون از همه مشکل دار ترند فقط دیاگنوز نشدند. مامی مو جون کجایییییی بیا کمی انرژی مثبت تزریق کن ؛)
صفورا جان تو این دام نیفت که آی چرا اوتیسم نبوده و حالا هست و ما وسواسی هستیم و ... اوجا خوب گفت ما همه میدونیم بچه هامون متفاوتند ولی شاید به چشم بقیه نیاد. اوتیسم خیلی شایعه و بدترین گناه اینه که انکار بشه. اگه کودک حتی مشکوک به اوتیسم باشه باید باهاش کار بشه. از نون شب واجبتره. این بچه ها احتیاج به آموزش فشرده دارند، بعضا خیلی با استعدادند و حیفه که به خاطر ضعف ارتباطی این استعداد هدر بره.
مامانا دارم عکس میزارم تو وب ناری.. .
بقیه عکسها رو بعدا میزارم. ناری بیدار شد دیگه نمیشه
صفورا جان یک بچه اوتیستیک براش سخته که هدفمند به چشم دیگران نگاه کنه، مثلا اگه یک بچه عادی یه کار با مزه انجام می ده فوری برمیگرده ببینه مامانش نگاش میکنه یا نه. حتی از مامانش می خواد که برگرده نگاش کنه. یه جورایی پز میده. ولی بچه اوتیستیک که هنوز درمان نشده این کار رو بعیده که انجام بده. بچه معمولی اگه مامانش با اشاره چشم یا انگشت چیزی رو بهش نشون بده، بچه برمیگرده اون رو ببینه یعنی میشه توجهش رو به اون شئ جلب کرد، ولی بچه اوتیستیک معمولا جهت اشا ره چشم و انگشت رو دنبال نمیکنه. بچه معمولی از انگشت اشاره زیاد استفاده میکنه به دو هدف : یک درخواست چیزی که دور از دسترسشه. دو جلب نظر دیگران به چیزی که براش جالبه. بچه اوتیستیک معمولا اشاره نمیکنه. به دلیل سختی برقراری ارتباط ، بچه اوتیستیک خیلی مشکل از محیط چیز یاد میگیره به همین دلیل بدون آموزش مخصوص به سختی میتونه به حرف بیاد. من اطلاعاتم محدوده و بهت توصیه میکنم تو گوگل علایم اوتیسم رو سرچ کن که بهتر بشناسیش. موفق باشی
سلام سلام سلام به همه مامانای نازنین در مورد مسواک زدن پسرم میبینم بچه های شمام بدش میاد! مسواک برقی بخرم خداکنه خوشش بیاد ... دندانپزشک بردم اصلا نمی ذاشت دکتر دست بزنه پدرم رو دراورد ... آخر سر قبول کرد اونم یه ذره خخخخخخخخخخخ میگفت باید خوب مسواک بزنه ...بهش گفتم اوتیسمه از مسواک زدن خوشش نمیاد ... اونم تجربه از اوتیسم نداشت فقط میدونست که تو ارتباط بر قرار کردن مشکل داره اوتیسمها!بیشتر از اون نمی دونست هه هه هه.....
اوجا جون ایمیلت رو دیدی خواهر.
سلام مارال جون خوبی؟
آخ نی نی جون پسرت خیلی نازه ماشاالله ....زیاده خوردنیه ... کاملادرکت می کنم سخته .... منم اون اوایل خیلی گریه میکردم .... اینجا هم تنهام ... مامانم و بابام پیشم نیست ... یدفعه هر چهارتایمون مریض شده بودیم هیچی نبود به دادم برسه خیلی سخت بود ولی خوب دیگه چاره ای نیست باید قبول کرد ... هممممممم
سلام اوتیسم مام جون مرسی خوبم ، تو خوبی ؟ چند روز بود حال نداشتم نتونستم بیام بنویسم میبینم خیلی جلو رفتین !
گلنار جون خیلی منتظرت بودم که از دخترت برام بنویسی ... شبا دخترت که خوابه بیا بنوییییییسسسسس
اوجا جون خوش اومدی ..... سفر خوب بود انشاالله ؟ سر من هم اومده بود که فک و فامیل خیلی کنجکاوی می کردن .... هی میگفتن چرا اونجوریه چرا چرااااا .... اعصاب نداشتم خدا خدا میکردم زود بگذره برم ! اونموقع ها پسرم هنوز تو دیاگنوزه بود نمیتونستم چی بگم به اونا! داییم که اینجا آلمان زندگی می کنه با اونا قطع رابطه کردم اصلا نمیدونی خیلی اذیتم کردن داغون شده بودم .... قطع رابطه کردم خیلی بهتر شدم چهار ساله ارتباط نداریم ! اینجوری بهتره آدم می تونه نفس بکشه !
صفورا جون قدیمها زیاد دقت نمیکردن مثل الان نبود .... مادرها بچه زیاد می آوردن میذاشتن خودشون بزرگ بشن .... مثل الان نبود که ببینن بچشون چشه چرا اینجوریه ، چرا فرق داره! به عنوان مثال مامانبزرگم همیشه نگران بابام بود تا وقت مردنش به بابام وابسته بود ! بابام با امید مامانش جلو رفت ... پرفسور زمین شناسی گرفت تو شهر مونیخ جنوب آلمان ! بابام خیلی مشخصه که اوتیسمیه ... تا الان حرفای تکراری میزنه .... تماس چشمی صفره !!!! اصلا از بابام محبت ندیدم ... بیشتر طرف مامانم میرفتم ..... تا اینکه هشت سال پیش مامانبزرگم فوت میکنه بابام برای همیشه بر می کرده ایران عاشق مامانش بود با امیده مامانش به همه چیز رسیده بود !
گلنار جون چه بامزه دخترت مثل پسرمه .... هروقت که دعواش میکنم یا میگم نه .... فوری بغض میکنه سریع میاد بوس میکنه ... چی شد برای مدرسه رفتنش؟ آمادگیشو داره ؟ ببین مدتی بفرستش مدرسه شاید خوشش بیاد .. بچه هارو ببینه اونام میرن شاید قبول کنه ! حتما معلم سایه بگیر اگه مدرسه فرستادیش ....
اوجا جون عکس دخترت رو دیدم ماشاالله بزرگ شده نسبت به قبل .... بوووسسسسس
اوتیسم مام جون کجاییی؟؟؟؟ رفتی ؟؟؟؟
مارال جون ممنونم .خوب بود. یه هوایی عوض کردیم.. ما که زیاد ارتباط اونجوری با فامیل نداریم.. یه عید و یه تابستون.. بیشتر هم تو عید هست که همه رو میبینیم.. حالا حرف بقیه به کنار .. پوستم دیگه کلفت شده.. ناری خیلی اذیتم میکنه.. حس میکنم این چند روزی که برگشتیم از سفر رفتاراش خیلی خیلی بدتر شده. شایدم چون اونجا همش بیرون میرفتیم و اینجا بیشتر تو خونست اینطوری شده.. فوق العاده بهانه گیر شده. تقی به توقی میخوره جیغش میره هوا.. داغونم کرده این دو سه روزی..
از وقتی اومدیم روزی چند بار ازم ماست میخواد.. خب منم تو یه کاسه کوچیک ماست میریزم میزارم تو یه سینی . اونم میشینه با قاشق میخوره.. درست که نمیتونه بخوره. همیشه نصف قاشق از ماست و رو لباساش میریزه. منم هیچی بهش نمیگم.. یه وقتایی بهش کمک میکنم که چجوری بخوره.. تا همین امروز صبح اصلا براش مهم نبود که لباساش ماستی بشه.. حالا دقیقا از امروز صبح حساس شده. یه ذره ماست از قاشقش میریزه رو لباسش سریع واکنش نشون میده و با گریه میگه "شلوارو دربیار"‌ یا " بلوزو در بیار"‌... منم سریع باید ماست رو لباسش رو با یه پارچه پاک کنم تا آروم بشه. اصلا اینجوری نبود. سر تا پاش ماستی میشد خم به ابرو نمیاورد. از امروز صبح اینجوری میکنه بامن.. تی وی داره نگاه میکنه تا برنامه تموم میشه دوباره جیغ و داد.. بستنی میخوره تا تموم میشه جیغ و گریه دوباره میخواد. الان باباش داره براش ارگ میزنه تا یه لحظه مکث میکنه این جیغ و دادش میره هوا. دیوونم کرده بخدا. فک کنم کتک میخواد .
سلام مارال جون.ایمیل من رو گرفتی؟امروز فرستادم.در مورد دخترم نوشتم.هر شب این موقع ها در گیر کارهای خوابوندن و. ..هستم.تا آخر شب میام مینویسم. آره خیلی این دو تا وروجک شبیه هم هستند.هر وقت از پسرت مینویسی یاد دخترم میافتم. در مورد مدرسه به هیچ ترفندی راضی نمیشه.محیط مهدش خیلی خوبه.تو جمع خیلی اذیت میشه برای همین فکر کنم نمیره که کلا بهش سخت نگذره.خودش رو نمیتونه تو جاهای شلوغ آروم کنه.برای سال آینده همونجور که گفتی از حالا دنبال معلم سایه هستم. باز هم میام.
گلنار جون ایمیلتو اصلا نگرفتم !!!!!!! به کدوم مایلم زدی؟؟؟؟ maraltrir@yahoo.com ???????
اوجا جون حتما ناری اونجا بهش خوش گذشته بود .... پسرم اصلا خونه دوست نداره بمونه همش میگه بریم بیرون !!!! عاشق روللر هست که با اون بره بیرون
گلنار جون اولش پسرم تو مدرسه با ۲۱ بچه ها تو کلاس آروم نمیشد ... ولی با معلم سایه کنار اومد بعد شش ماه فهمید مدرسه یعنی چی !؟ باید مدام بهش توضیح بدی .... مدرسه برای چی میرن .... بعد چی میشن .... فک و فامیل بهش نشون بده بچه هایی که مدرسه میرن یا همسایتون باید ببینه تا متوجه بشه .... حتما دنبال معلم سایه خوب بگرد که حوصله داشته باشه ... نه اینکه گله کنه اینا فایده نداره ها! خودت ببین کدومشون راضی هستی و دخترت واقعا با اون کنار میاد ! از قبل آشناش کن تا به اون عادت کنه این خیلی مهمه !
اوجا جون تراپیه مرکز اوتیسم بهم گفت اگه پسرت اصرار میکنه ... یا چیزی رو بخواد ول نکنه .... سریع بگو ستاپ stop ... خیلی بهم کمک کرد تو هم اینطوری کن بهش بگو ستاپ !
مارال جون بگم استاپ!!! جیغ و داداشو چیکار کنم... میدونی چیه.. یه مدتی جیغ و داد میکشید بی محلی میکردم.. الان جیغاش بلندتر شده .. من هر وقت رو چیزی پافشاری میکنه و نمیخوام بهش بدم سرشو با چیز دیگه ای که دوست داره گرم میکنم.. ولی در کل خیلی خیلی بد قلقه. ازونایی که پدر و مادرو پیر میکنه.
مارال جون دوباره ایمیل رو فرستادم. راستش خیلی باهاش حرف میزنیم.هممون.شاید باورت نشه تا اسم مدرسه و کلاس میاد جیغ میزنه.اوایل که نمیرفت یکبار داشتم میگفتم چه با کلاس جیغ زد نه نه.گفتم بابا این اون کلاس نیست اوضاع بدتر شد.اسم مربی اش خانم شیرازیه.یکبار داشتیم میگفتیم سالاد شیرازی چنان قشقرقی به پا کرد که نگو.آخر هم خودم فهمیدم چرا ناراحته. خیلی به خودم و مادرم اینها وابسته است.کلا میخواد از خونه دور نشه.اشتباه ما هم اینه که خیلی تو خونه بهش خوش میگذره.کلا آزاده.پیش خودش میگه چرا برم تو قید و بند مدرسه.ولی بهترین راه همونطور که گفتی یک معلم سایه با حوصله و با محبته.
وارش جان از جیغ نگو که من هم خیلی درگیرش بودم و الان تا حدودی هستم.همین پارسال بهار بساطی داشتیم.راستش من الان مدام با دخترم با صدای آروم حرف میزنم.انگار که کسی خواب باشه.حالتی شبیه پچ پچ.اوایل تاثیر نداشت ولی الان کاملا پیروی میکنه.با دست هم اشاره میکنم میگم آروم.یواش. یک مدت میرفت جلوی آینه دستهاش رو مشت میکرد مثل کسی که داره سقوط آزاد میکنههر لحظه جیغش رو بلندتر میکرد.مربی اش گفت از این کار لذت میبره بهش عکس العمل نشون ندید تا تبدیل به لجبازی نشه. من که به این نتیجه رسید که چاره کار ما فقط تو یک کلمه است.صبر. فقط سعی کن به خودت مسلط بشی. اگر بدونید من چه روزهایی با دخترم گذروندم.اشکم در میومد.اون هم با خانواده حساس خودم و همسرم.طاقت یک قطره اشک دخترم رو نداشتند.اونوقت....تصور کنید یک مدت به در یخچال حساس بود.اگر باز و بسته میشد قشقرق به پا میکرد.اونوقت من باید چجور آشپزی میکردم؟یک مدت بعد در یخچال رو باید خودش میبست.یکبار رفتیم مهمانی یخچال از اون مدلهایی بود که اگر درش رو میبستی چند دقیقه طول میکشید باز بشه.صاحب خونه از همه جا بیخبر در یخچال رو بست.دخترم پایین یخچال نشسته بود از گریه داشت تلف میشد.من هم دیگه هر جا میرفتم مهمانی میگفتم بذارید در یخچال رو این ببنده.حتما تو دلشون میگفتند عجب لوسه.ههههه یک مدت به در ماشینهای مردم حساس بود.اگر یکی از یک ماشینی تو خیابون پیاده میشد و در رو میبست اینقدر گریه میکرد.من که نمیتونستم به مردم بگم بذارید در ماشین رو این ببنده. یک دوره ای همین جور بی هدف راه میرفت و میچرخید.تو مرکز خرید صد دور میزد.من هم با پررویی میبردمش خرید تا عادت کنه.البته نمیذاشتم خسته بشه فقط به هدف اون میرفتم.اصلا بعضی وقتها خرید نمیکردم.یکبار با برادرم رفتیم خرید اون خیلی خجالتیه.میگفت عجب پوست کلفتی دارید تو و شوهرت.من بودم دیگه نمیبردمش. با مامان اینها رفته بودیم سفر تو رستوران هتل اینقدر میچرخید اونها گفتند دیگه جدا بریم غذا بخوریم.من گفتم مگه چیه خوب میچرخه.مامانم میگفت الهی بمیرم مثل اینکه خودت هم دیگه....چه صبری داری.هههههه هر سال عید مامانم میگفت با این بچه نرو عید دیدنی جفتتون عذاب میکشید.ولی من میرفتم.الان دیگه دخترم به فامیل عادت کرده. البته هنوز هم مهمانی های طولانی رو نمیرم.فعالیتها رو تا اونجایی که دخترم تحمل میکنه ادامه میدم.نمیذارم اذیت بشه. خیلی سخته.حتی من افرادی که باهاشون صمیمی هستم واضح گفتم دخترم شبها زود میخوابه.اگر دعوتشون کنم میگم زود بیایید تا بیشتر پیش هم باشیم چون دختری شبها زود میخوابه.فکر نکنید من آدم پررویی هست.ولی برای من اولویت آرامش دخترمه. فقط تلاش کنید برای خودتون سرگرمی فراهم کنید تا زیر این همه فشار اذیت نشید.
من عاشق بچه های اوتیستیک هستم
هرگز امیدتون رو از دست ندین هیچ کس نمیدونه فردا قراره چه اتفاقی بیافته
چه جالب گلنارجون پسر من هم یه مدت به در یخچال گیر داده بود هروقت بازش میکردم با جیغ و داد میومد که خودش درو ببنده!!!! به تلفن هم گیر داده بود یه مدت هنوز هم تا حدودی هست تا زنگ میزنه میاد تلفنو از دستمون میگیره دگمه هاشو میزنه و... اگرم بهش ندیم گوشیو وا ا ا ا ای بلا به دور:( تنها خوبیش اینه که این ادا ها رو فقط تو خونه خودمون و خونه مامانم در میاره بقیه جاهااین کارا رو نمیکنه البته هنرهای دیگه ای داره که تو خو نه فامیل رو میکنه :D
وای تلفن رو که نگو.اگر تلفن زنگ بخوره و من نتونم یا نخوام جواب بدم قیامت میشه.یعنی تلفن رو اینقدر میکوبه زمین که میگم الان خرد میشه.دختر من هم خیلی تو خونه خودمون و مادربزرگهاش حساسیتهاش رو بروز میده.تو اجتماع خودش رو کنترل میکنه.مثلا تلویزیون تو خونه ما ممنوعه.نباید روشن کنیم ولی تو رستوران راحت تماشا میکنه.البته وقتهایی که بهم بریزه به خصوص زمستونها نمیتونه تحمل کنه و. ...
مشکلات وجود دارند این شما هستید که تصمیم می‌گیرید در آنها غوطه ور شوید یا بیرون بپرید
چه جالب پسر من هم تی وی رو خاموش میکنه
اوجا جون میدونم سخته تحملشو نداری .... از الان اگه جلوشو نگیری بعدها برات سخت تر میشە ... سعی کن جیغ و دادشو نا دیده بگیری آ روم باهاش صحبت کن نمیشه یا تمومه ... باید قبولت کنه اولاش سخته بعدا به مرور زمان عادت میکنه که مامانم اینجوریه ... پسرم خیلی طول کشید تا بفهمه یا قبول کنه پدرم در اومد ! اینقدر جیغ میزد من فقط نگاش میکردم یعنی باید میفهمید من میگم نه یعنی همون نه هستش ... فکر میکرد بد تر جیغ بزنه من قبول میکنم اونم میدید خبری نیست همش بوسم میکرد که قبول کنم منم نمی کردم آخرش خودش قبول میکرد همش می گفت اینه تموم ... اینه تموم ....
گلنار جون پسرم تو تلفن هم حساسه ... فقط با مامانبزرگش خوب تلفن صحبت می کنه ... همینجوری تلفن زنگ بخوره اصلا جواب نمیده ... نه نه نه نه نه ....بهش میگم خوببببب مجبور نیستی جواب بدی میدوئە میره اتاقش ... تا زنگ تلفن تموم شە !
یه بار شوهرم کانال رو عوض کرده بود از یه فیلمی خوشش اومده بود نگاه میکرد تو اون فیلم نشون میداد که ماشینه تصادف کرده بود داغون شده بود پسرم همچین جیغییییییی زده بود که چرا ماشینه خراب شده به ما میگفت همین الان پا شم ماشینه داغون شده ببرم تعمیرگاه ...جیغغغغ و گریه میکرد خلاصه شوهرم کانال رو عوض کرد گفت اینا فقط تو فیلم اینجوریه .... مگه پسرم ساکت میشد ..... اصلااااا ..... دیگه آخرش گفتیم باشه فردا این ماشین رو میبریم تعمیرگاه مثل اولش می شە .... اونموقع آروم شده بود!!! اصلا مونده بودیم چی بگیم !
پسرم کوچیک بود ۳ سالش بود ... مامانم براشاز اون ماشینایی خریده بود چرخاش نمیچرخید بیشتر شبیه دکور بود ... پسرم عاشق اون ماشینه بود .... یهو از دستش میوفته چرخش در میاد ... ناراحت میشه اصرار میکنه درست کنم ... حالا منو مامانم هر کاری کردیم چسب زدیم آخرش درمیومد .... اینقدر جیییغغغ بنفش میزد گریه بد جور میکرد ... منو مامانم هم گریه می کردیم این موقع شب کجا میتونستیم ماشین بخریم .... اصلا ساکت نمی شد.... دید که نمیشە باگریه خوابش برد .... دیگه اون ماشینو قایم کردیم .... دنبالش نرفت ... دیگه منم نخریدم!
امان از این وروجکها. خونه ما تی.وی ممنوعه.من هم یک ویدیو هاردی خریدم.هر چی دلم بخواد ضبط میکنم و شب میبینم.البته خیلی چیزها رو خبر دار نمیشم مگر اینکه بقیه بگم.خلاصه خونه ما حکومتی برای خودش. دخترم از وقتی بزرگتر شده یک مقدار ملاحظه کار شده و جلو غریبه تر ها حفظ ظاهر میکنه.من هم از این خصوصیتش استفاده میکنم.مثلا وقتی خیلی تو خونه میدوه میگم الان همسایع پایین ناراحت میشه اون هم با چند بار تذکر رعایت میکنه.یا تا میخواد جیغ بزنه میگم خاله اذیت میشه.البته این برای بچه های بزرگتر کاربرد داره.حتی بچه هایی که هیچ مشکلی ندارن هم باید یاد بگیرند تو اجتماع خیلی چیزها رو رعایت کنند.متاسفانه خیلی از پدر مادرها اهمیت نمیدن.به بچه کاملا سالم که حرف میزنه و مفاهیم رو متوجه میشه یکبار نمیگن نکن.بده.زشته و... به خدا دوستان مادرهای اینجا با همه فشاری که بهشون میاد میبینم که خیلی به فکر مسایل تربیتی هستند.خداییش چه گلهایی ما تحویل جامعه بدیم.من به آینده روشن بچه هامون امیدوارم.چون ما چندین برابر خیلی از مادر ها برای بچه هامون وقت میذاریم.
سلام گلنار جون خوبی ؟