NaghmehAI/Per-SNA huggingface dataset:
سلام عزیزان وقتتون بخیر من از کاربرهای قدیمی نی نی سایت هستم و توی این تامین هم فعال بودم ولی چون کاربریم قطع دسترسی شده بود با این اکانت وارد شدم میخواستم به مادران عزیزی که برای کوچولوهاشون تشخیص گرفتن بگم گروهی داریم توی تل گرام که مادران با تجربه ای هستن که راهکارها و تجربیات مفیدشون رو به اشتراک میذارن اگر مایل به عضویت بودین به این شماره مسیج بدین ۰۹۰۱۹۴۳۲۱۲۱
خیلی حالم بده احتیاج به کمک دارم میدونم شاید سوالم بیجا باشه ولی خیلی نگرونم چندروز متوجه شدم پسرم حرف میزنه بعضی کلماتو آخرشو چند بارتکرار میکنه مثلا هندوانه آخر نه رو ۲بار دیگه میگه یا توت فرنگی گی شو همینطور یا زمین ین باز تکرار میکنه میتونه نشونه لکنت باشه بچم ۲ سال ۹ماهشه. توروخدا اگه میدونید یا تجربه دارید بهم بگید گفتار درمانش چیزی تا الان بهم نگفت اصلا متوجه نشد...
دختر منم بدغذا بود با دست بهش غذا میدادم میخورد از قاشق بدش میومد .خودشم علاقه ای نداشت با قاشق بخوره واسه همین یاد نمیگرفت .چهار سالگی به بعد یهو قاشق برداشت خودش با قاشق غذا خورد .
چه ناراحت کننده که سیلی بهش زده احححح اعصابم خورد شد
فک نکنم لکنت باشه البته من دانششوندارم فقط دیدم که بچه هاوقتی لکنت دارن اول کلمات گیرمیکنن نه اینکه دوحرف آخرش شایدبرا تاکیدآخرشونوبه این شکل میگه درهرصورت باگفتاردرمان که مطرح کنی حتمااونامیدونن
عزیزم منم تاجاییکه بتونم نمیذارم اینکاروبکنه ولی بعضی وقتادیگه پیش میاداون آقاهم پیرمردبودبخداهیچی بهش نگفتم فقط اومدم خونه گریه کردم پسرم حرف زدنش بدنیست فارسی رم متوجه میشه ولی زبونی کسی رومتوجه نشه اداشودرمیاره ایشالله که دخترگلتون همه مشکلاتش حل شه خدابه پسرمنم کمک کنه
عزیزم ادا دراوردن یه کار خیلی طبیعیه، پسرت باهوشه داره سعی میکنه ترکی را هم یاد بگیره، کار اون پیرمرد اشتباه بوده، باید حسابی با پیرمرده دعوا میکردی
خدااززبونت بشنوه عزیزم خدابچتوبرات نگه داره
خانمها کسایی که بچه هاشون رو میبرن کاردرمانی گروهی آموزش میبینن یا تکنفره ؟چون من پسرم و بردم دیدم چند نفره آموزش میدادن احساس کردم چیزی یاد نمیگیرن کسی اطلاعی داره از کلاسهای کاردرمانی ؟
تک نفره میبرن تو اتاق فوقش مادر هم تو اتاق باشه. گروهی که نمیشه هزینه چند گرفتن؟
آره انگار یه جورایی بچه منو توصیف کردی 😯پسرمن خودش قاشق دست میگیره ولی اگه اون غذا دوست داشته باشه، ولی هرگز نمیذاره ما باقاشق تودهنش غذا بذاریم یا هرچقدهم گرسنه باشه غذا نمیخوره هنوزم هم همینطوره هیچ تغییری نکرده.
کسی بچش این مشکلو نداشته ممکنه برا اضطراب واسترس باشه ؟؟
۵۵ تومن من هنوز نرفتم ولی دیدم بچه ها رو گروهی میبره بعد پرسیدم گفت بستگی به بچه داره بعضی ها گروهی بعضی ها تک نفره
پسرم تاخیر در راه رفتن،عدم واکنش به اسم،بیقراری شبانه،تا ۱سال ونیم واکنشی برای جداشدن ازمن نداشت،جای شلوغ دوس نداشت،تلویزیون علاقه داشت مخصوصا پیام بازرگانی،تایکسالگی هیجانی میشد خودش تکون میداد،حموم دوست داشت،باچرخ ماشین بازی میکرد ،تا یکسالگی خیلی آروم بود توبیداری،همه کارهاش تاخیرداشت ازبابای گرفته اشاره همه چی،کلمه درسن ۲سالگی گفت ،خیلی طول کشید تا الان که ۳کلمه میگه،هیچ کلاسی بجز گفتار نرفته.
ممنون عزیزم خداکنه نباشه دیگه طاقت اینو ندارم.
چند جلسه بردیش گفتار ؟درکش چطوره ؟
از۲سالگی شروع کردیم .قبل از یکسالگی شاید براش کم گذاشته باشیم ولی از۲سالگی شروع کردیم بیرون بردن وپارک وخانه بازی.قبلش درگیر دکتر گریه افسرده بودم.
تا ۱سال ونیم درکش خوب نبود ولی از۲ سالگی کم کم خیلی خوب شد الان بیشتر وسیلها رو بگیم میره میاره.
اگه خودم جای بریم یا یکی خونمون بیاد بره سمتش خودشو روززمین ولو میکنه جیغ وداد میکنه تا یکم بگذره.
بعد درضمن بچم از بچگی تماس چشمی داشت ولی از یکسال ونیمگی تا ۲ سالگی یه خرده کم شده بود ولی بازم کسی نمیفهمید فقط خودم دقت میکردم میفهمیدم خود دکترا میگفتدن تماس چشمی داره.
اطرافیان و کامل میشناسه نسبتها رو میدونه مثلا دایی میشه برادر مامان
بنظر من کاردرمانی خیلی بهتر از گفتاره اگه میدونی تکرایه خودت تو خونه باهاش کار کن ولی برا شناخت و درک میتونی ببریش کاردرمانی و مهد کودک
سلام دوستان، من تازه این تاپیک رو مطالعه میکنم ولی خواهش میکنم از کسانی که کامل تاپیک رو مطالعه نمودند و اطلاعاتشون کامله من رو هم راهنمایی کنند با توضیحاتی که در زیر میگم: پسرم الان 4 سال و 10 ماهشه، تقریبا در همه چی کمی تأخیر داشت اما گفتارش بیشتر بود. تو سن 3 سالگی تصمیم گرفتم مهد بذارمش و از اون جایی که رفتارش عادی بود به هیچ بیماری شک نکردم فقط گفتارش کم بود بعد از اینکه مهد گذاشتم خیلی بهتر شد یعنی جملات 4، 5کلمه ای رو هم میگفت بعد تو سن 4 سالگی مهد نذاشتم گاهی کلاسی می‌بردم که خیلی تأثیر نذاشت چون کوتاه بودن. این اواخر رفتیم شهرستان و در جاهایی که اقوام بودن من متوجه شدم که نمیتونه با دیگران صحبت کنه (حتی همون چیزایی که بلده) و دیگه کم کم خیلی کم حرف شد الان دیگه فقط نیازهای اصلیش رو میگه دیگه جمله سازی نمیکنه، متاسفانه باهاش هم کار میکنم فقط حرف من رو تکرار میکنه مثلأ اگه سوالی بپرسم همون سوال رو تکرار میکنه، مشخصه فکر نمیکنه که جواب بده فقط با ماشین هاش به تنهایی بازی میکنه نمیزاره من باهاش بازی کنم، فکر می‌کنم یکی همین فکر نکردنش و یکی هم انگار زبونش سنگینه باعث شده حرف نزنه جمله نیازه و خیلی عقب بیوفته، خیلی ناراحتم همه غم دنیا تو دلمه و خیلی تنهام بردمش پیش روانشناس گفت یه جلسه کلاس اختلال یادگیری براش بذاریم ببینیم کارشنامون چه تشخیصی میده، اونم گفت این رو من نمیتونم تشخیص بدم باید چکاب کامل ( آزمایش خون و تیروئید) بشه، بهش گفتم ببرمش پیش متخصص مغز و اعصاب گفت ببرش بعد به من نتیجش رو بگو تا بدونم اگه مشکل خاصی نباشه باهاش کار کنم راه بیوفته.
دلم میخواد خودش تو کاراش فکر کنه راحت با همه حرف بزنه، تو خونه با من و باباش به زور همون جملاتی رو که از قبل بلده میگه و بیرون هم متاسفانه با کسی حرف نمیزنه فقط با کسایی که من حرف میزنم به زور میگه سلام کنم همین، به نظرم خیلی داره بدتر میشه،انگار ترس داره، ناخناشو میجوه (البته از قبل‌تر هم داشت)، تمرکز نداره، یه جا نمیتونه وایسته انگار تعادل نداره
مهد ۲ماه رفت خیلی استرسی شده بود اصلا دوست نداشت بره دیگه نفرستادیم .
کاردرمانی تک نفره هست..شاید کلاس که شما میبردین بازی درمانی یا گروه درمانی بوده
اگه خودت باهاش تمرین کنی کم نیست عزیزم.امیدت به خدا
عزیزم مشخصه اصلی بچه‌های بیش‌فعال اینه که خیلی جنب و جوش اضافی دارن از در و دیوار و مبل و صندلی و کمد بالا میرن خطر رو اصلا نمیشناسن و به حرف بزرگترا هم اصلا گوش نمیدن وسایل رو زیاد پرت میکنن و میشکنن و معمولا خیلی دست گل به آب میدن و واقعا اطرافیان از دستشون عاصی و کلافه هستن و به طور کاملا واضح نقص توجه و تمرکز دارن یعنی اصلا نمیتونن روی فعالیت یا بازی بیشتر از دو سه دقیقه تمرکز کنن و زود پا میشن میرن سر یه کار دیگه؛ پسر خواهر شوهرم بیش‌فعاله و تقریبا از شش سالگی زیر نظر دکتر بود و یادم میاد دارو بهش داده بودن؛ سه سالگی حرف میزد ولی نامفهوم ، کسی نمیفهمید چی میگه تازه از چهارسالگی حرف زدنش درست شد
خیلی متاسفم از برخورد اون آقای پیرمرد ؛ معمولا ما از افراد پیر انتظار صبر و تحمل بیشتری داریم من جای شما بودم جواب رفتار زشتش رو خیلی جدی و بدون احترام میدادم؛ آدم به بچه سه ساله سیلی میزنه فقط برای اینکه داره حرفاشو تکرار میکنه؟؟؟؟!!!!
دنیا جان من لکنت به این شکل تا به حال ندیدم؛ واقعا نمیدونم لمنته یا نه
واااای دقیقا پسر من همینه..واقعا مشکل داریم با این موضوع.پسرم خودشو نمیندازه زمین ولی جیغ و داد میکنه ...هر سری به گفتار درمان یا کاردرمان میگم میگه رفع میشه😪😪😪😪😪
ممنون از توضیحاتت.خدارو شکر موتورش روشن شده و داره راه میوفته..شما هم تو خونه باهاش کار کن..نخ و مهره واسه هماهنگی چشم و دست خیلی خوبه.مکعب های رنگس بگیر تفکیک رنگ باهاش کار کن..حلقه های هوش...هوش چین باهاش کار کن....
مامانای گل سلام امروز میخوام یک تمرین مفید برای ایجاد هماهنگی بین دو نیمکره مغز بهتون بگم : این تمرین مناسب برای بچه‌های دو و نیم سال به بالا هست و با توجه به سن بچه‌هاتون میتونین ساده‌تر یا سخت‌تر و پیچیده‌ترش کنین: ۱- یک تکه پارچه حریر سبک یا بادکنک پرت کنین بالا بچه بگیره بعد بچه همین حرکت رو با شما تکرار کنه یعنی اونم پرت کنه هوا تا شما بگیرین ۲- درمرحله بعدی هر کدوم یک تکه پارچه یا بادکنک داشته باشین با شماره سه همزمان بادکنک یا پارچه رو پرت کنین به طرف هم ؛ بچه باید بتونه بادکنک یا پارچه رو بگیره و دوباره به طرف شما پرتابش کنه ۳- در مرحله بعدی با هم قرار بذارین که هر وقت پارچه یا بادکنک رو گرفتین دور خودتون بچرخین؛ یعنی پارچه یا بادکنک رو به طرف هم پرتاب میکنین به محض اینکه هم شما هم بچه پارچه یا بادکنک رو گرفتین دور خودتون میچرخین ۴- در مرحله بعد همین حرکت مرحله سوم رو انجام میدین و بعد از اینکه دور خودتون چرخیدین، هر کسی باید مثلا اسم سه تا میوه یا حیوان یا سبزی یا وسیله نقلیه رو بگه؛ یا پای چپش یا راستش رو بخارونه یا به چیزی که طرف مقابل میگه با انگشت اشاره کنه یا هر دستور دیگه‌ای که به ذهنتون میرسه این تمرین رو میشه به مرور پیچیده‌تر و چند مرحله‌ایش کرد و خیلی به هماهنگی بین دو نیمکره مغز و حفظ تعادل و گفتار و اعتمادبه‌نفس کودک کمک میکنه امیدوارم واضح توضیح داده باشم و ازش استفاده کنین🌺🙏
ما یه جشنی دعوت شدیم تو یک چیلدرن سنتر خیلی بزرگ؛ تقریبا سه چهار ساعت اونجا بودیم یک سالن بزرگ به اسم sensory room اونجا بود خیلی جالب بود ؛ وسایلش رو براتون توضیح میدم ؛ برای بچه‌های بیش فعال یا بچه‌های اوتیستیک یا بچه‌هایی که عدم‌یکپارچگی حسی دارن خیلی مناسب و مفید بود ۱- توپ‌های بزرگی بود که بچه‌ها روشون مینشستن و همزمان شعر میخوندن، دست میزدن و هر دستوری مربی میداد انجام میدادن و همزمان روی توپ هم خودشون رو به طرف بالا و پایین حرکت میدادن ۲- به کیسه بوکس مشت میزدن ۳- روی تشک شیرجه بزرگ خودشون رو پرت میکردن هم از پشت و هم از جلو ۴- یه دیوار بزرگ بود که نور با رنگهای‌ مختلف روش حرکت میکرد و بچه‌ها هر جای دیوار که نورو میدیدن با دست یا با توپ میزدن به نور؛ گاهی لازم بود بپرن بالا تا دستشون به اون نقطه برسه ۵- بچه‌ها سوار یه چیزی شبیه اسب میشدن و اون تکون میخورد و همزمان دو تا طناب میدادن دست بچه‌ که باید طنابا رو حرکت میداد ۶- بچه‌ها سوار تاب‌های دایره‌ای شکل میشدن و بزرگتر یا مربی تابشون میداد ۷- چند تا بالشتک نرم دایره‌وار دور هم چیده بودن و بالشتک‌ها از هم کمی فاصله داشتن و بچه‌ها باید روی بالشتک‌ها قدم میزدن و پاشون از روی یک بالشتک برمیداشتن و میذاشتن روی بعدی؛ این تمرین برای حفظ تعادل بود ۸- آخرش هم بچه‌ها رو روی شکم خوابوندن و توپ‌های بزرگ رو روی بدنهاشون میغلتوندن و در بعضی قسمتهای بدن کمی توپ رو فشار میدادن و بچه‌ها خیلی این حرکت رو دوست داشتن تقریبا نیم ساعت یا ۴۵ دقیقه تو اون سالن بودیم؛ بعد دیگه بچه‌ها مشغول بازی و نقاشی کشیدن و خمیربازی و شن بازی و این‌جور چیزا شدن؛ بعد هم ناهار خوردیم و اومدیم خونه ؛ تقریبا هر چهار پنج ماه این‌جور میتینگ‌ها رو به طور مجانی میذارن برای بچه‌ها و والدین؛ از صبح تا بعدازظهر اون چیلدرن سنتر رو مجانی در اختیار بچه‌ها و والدین میذارن؛ حتی صبحانه و ناهار هم مجانی هست؛ خلاصه هر چی دیدم رو براتون نوشتم
مرسی راز جان که جواب دادی، پسرم اینجوری نیست وسایلو پرت نمی کنه اگه بخواد چیزی برداره مواظبه که وسیله کناریش نیفته حالا نمی دونم اینم علامت وسواسه؟ هفته قبل از تو کابینت می خواست لیوان برداره دستش خورد به نمکپاش افتاد و شکست زد زیر گریه ،من سریع بغلش کردم و گفتم اشکال نداره ساکت شد من خودم خیلی وسواسیم یه قانونای خاصی دارم که اگه بهم بریزه عصبی میشم. یه کاری که همیشه میکردم این بود وقتی میخواستم ببرمش دستشویی پوشکشو عوض کنم به هیچ عنوان نمیذاشتم پاش به زمین بخوره دمپاییشو جفت میکردم جلو پاش و کمکش میکردم بپوشه و وقتی هم که تمام میشدیم کمکش میکردم در بیاره و دوباره جفت میکردم الان که خودش بدون کمک من این کارو انجام میده اگه دمپاییش جفت نباشه اول جفت میکنه بعد میپوشه یعنی اصلا پاشو رو زمین نمیذاره موقع برگشتنم که دمپاییشو در میاره حتما طوری در میاره که کنار هم باشن و بعدشم بر میگرده و نگاه میکنه حالا نمیدونم اینکارو از من دیده حساس شده، یا نه علامت اوتیسم هست؟ چند وقته خیلی تو کارای ما دقیق میشه و تقلید میکنه
پسر منم تا یه سال پیش همینجوری بود بخاطر همینم بهش گوشی میدادم که ساکت بشه حتی پارکم می بردیم فقط گریه می کرد ولی الان در این مورد هیچ مشکلی نداره از پارکم به زور میاریمش فقط دوست داره بازی کنه ۱۸۰ درجه عوض شده
بچها دکتر اشرفی میشناسین😢😢😢😢😢
عزیزم پسر من فقط چن دقیقه اولین برخوردش با غریبه ها اینطوریه.بعد چند دقیقه اوکی میشه و میره سمتشون و باهاشون بازی میکنه‌الانم عاشق پارک و سه چرخش هست...فقط همون لحظه واکنش به غریبه ها خیلی بده و من شرمنده میشم..انشالله از سر پسر منم بیوفته
کسایی که پیش دکتر اشرفی رفتید ،این دوستمون رو راهنمایی کنید میخواد پسرش رو پیش دکتر اشرفی ببره .
دکتر خیلی خوب و با تجربه ای هستن.
ممنون عزیزم..من تو خونه با توپ بزرگ هر روز با پسرم تمرین میکنم...
خیلی ناراحتم امروزپسرم همه علائموباهم نشون میدادچندبارازدستش عصبانی شدم چندبارم سیرگیرکردم هرچنددکتربگه بچه سالمه ولی بنظرتون ممکنه بچه ای اوتیسم نباشه واکثرعلائم روداشته باشه پسرمن بچه تربودکه یه سری علائم دیگه هم داشت ولی الان وقتی کسی میادخونمون وخوشحال میشه دوراتاق میدوه ومیخنده تکرارحرفایی که جدیدمیشنوه هم داره پرتحرکی وبدغذایی هم داره توازپوشک گرفتن تامیتونست اذیتم کردهنوزم میکنه بچه تربوداصلاازخطرات نمیترسیدمیذاشت میرفت بدون اینکه حضورمابراش مهم باشه قبلترازاون که اصلابابقیه براش فرقی نداشتیم همیشه هم تماس چشمیش صددرصدنبوده حافظه شم دقیقاهمونطوریه که توعلائم میگن بعضی علائق وخصوصیات خاص هم داره مثلاازصدای هلی کوپترمیترسه خیلی خوراکیاروحتی حاضرنیست امتحان کنه چرخ ماشیناومیچرخونه بعدباهاشون بازی میکنه بابزرگتراخوبه ومثل بزرگتراباهاشون احوالپرسی میکنه بابچه هابدنیست ولی بلدنیست باهاشون بازی کنه همش بدوبدومیکنه واسمشونوصدامیزنه یااداشونودرمیاره بعصی روزامثل امروزاحساس میکنم اوتیسم شدیده ودوس دارم یه زلزله ای چیزی بیاددرچندثانیه همه چی تموم شه بخداتحمل هرباری که رودوشم گذاشته شدوداشتم الا این همیشه میگفتم پسرم بزرگ میشه عصای دستم میشه هیچوقت فکرنمیکردم اینطوری میشه خداکه میدونست من موقعیت دکتربردنشم ندارم چه برسه به کاردرمانی وگفتاردرمانی خداکه میدونست من تودردومرض خودمم موندم پس حکمتش چی بودخواهش میکنم هرکی این متنومیخونه ازته دل مرگموازخدابخواددیگه اصلاتحمل ندارم
عزیزم ما هم تو شهری که هستیم غریبیم، رفت و آمد کم داریم، برای همین پسرم یه مدت اینجوری بود، وقتی یکی میومد خونمون خیلی خوشحال و هیجان زده میشد چند دور دور اتاق میزد، ماشالله خیلی هم سالم و باهوشه، این رفتارش به خاطر این بود که واقعا آدم کم میدید، هر چیزی را الکی به اوتیسم ربط نده، اگه یه رفتاری تو پسرت حالت کلیشه و افراطی پیدا کرد اونوقت میتونی شک کنی، پسرت را بیشتر پارک ببر، اگه میتونی مهدکودک ثبت نامش کن که با دوستاش و هم سن و سالاش باشه، بچه ها تو این سن خیلی به دوست و همبازی نیاز دارن و نبودش واقعا آسیب جدی بهشون میزنه، من بچتو ندیدم ولی احساس میکنم پسرت کمبود بازی و همبازی داره، خودت هم سعی کن آرامش داشته باشی و مادر شادی باشی چون بچه ها شدیدا تحت تاثیر مادر قرار میگیرن، سعی کن با همسرت روابط محبت آمیز داشته باشی که رو پسرت تاثیر مثبت میزاره
انگار علائم بچه منو گفتی و حرفای دل منو زدی
انگار قسمت نيست پسرم رو پيش كاردرمان ببرم. ديروز از اقاي عنبرا براي دوشنبه وقت گرفتم و نيم ساعت بعدش به قرار كاري خيلي مهم كه مدتها بود منتظرش بودم جور شد دققيقا براي همون روز و همون ساعت و شوهرم هم گفت همراهت ميام كه اون روز تنها نباشي و برنامه هام بهم خورد. هنوز حتا فرصت نكردم زنگ بزنم وقتم رو كنسل كنم چون اومديم شمال همسرم همه جا همراهم هست و نميخوام از موضوع دكتر بردن باخبر بشه. هفته بعديش هم دو روز تعطيله و نميتونم روز ديگه اي رو مرخصي بگيرم. خدا به خير بگذرونه هفته ها پس سر هم دارن ميگذرن و من هنوز نتونستم با اين مخفي كاري در مورد دكتر بردن پسرم يه وقت هماهنگ كنم و از كاردرمان نظر بگيرم. كارهايي هم كه خودم انجام ميدم در حد توي جمع و طبيعت بردنه و اب بازي تو استخر بادي و حرف زدن زياد و قصه گفتن و دالي بازي و بازيهاي هيجاني، قلقلك و صدا كردنش با تغيير لحن و ... بالا و پايين بردن از پله و چشم تو چشم شدن تو بازي و موقع غذا و در كل كار خاصي انجام نميدم فقط تو هر شرايطي سعي ميكنم باهاش در تعامل باشم. نگرانم زمان رو از دست بدم.
کودکان مبتلا به اتیسم(اوتیسم) بیشترین زمان خود را در طول روز در خانه و در کنار خانواده خود سپری می کنند و این زمان می تواند نقشی مهم در بهبودی و سازگاری و یا بهم ریختگی و اشفتگی آنها داشته باشد.خانه ای برای کودک مبتلا به اتیسم(اوتیسم) بایستی استاندارد ها و شرایطی متفاوت داشته باشد تا بستری برای رشد و پیشرفت این کودکان مهیا نماید.https://autism-clinic.com/fa/مقالات/اتیسم/اوتیسم/خانه-ای-برای-اتیسم-اوتیسم
اینا تجربه چند تا از مادرا از دکتر اشرفی بود .به نظر دکتر خوبی میاد چون همه راضی بودن از تشخیصش.انشاالله که برا شما هم خوب باشه
سلام مامانای صبور .کسی هست
میشه اینقدر تبلیغ نکنید؟؟
صحبتهای کامل پور اعتماد درباره اوتیسم https://www.google.com/amp/s/www.yjc.ir/fa/amp/news/5977416
عزيزم در مورد اين كه گفتي علايم از ١٨ ماهگي شروع شد يعني قبل از اون پسرتون اشاره داشت؟درك و تقليد و دستورپذير چطور؟ و كلمه ميگفت؟
[QUOTE=102793944]دنیا جان من لکنت به این شکل تا به حال ندیدم؛ لطف کردید وقت گذاشتید وجواب منو دادید ممنونم ازتون .یه مدت صبرکنم ببینم چطور میشه فراموش میکنه ، عزیزم شما پسرتون ازچه سنی گذاشتیدمهد؟ آخه پسرم هرصبح که میخاست بره باگریه وزاری اونو میبردیم بعد ازچندوقت استرسش زیاد شده بود تا گفتاردرمانی هم گریه میکرد .بنظر شما اینکار درست که دوباره بذارمش مهد؟؟
سلام.آره .بیا.
ممنون عزیزم همه ی امیدم بخداست ...یکشنبه وقت دکتر پسرمه از الان استرس دارم خدا بخیر بگذرونه التماس دعا .ً...دکترش اشرفی یه ...چندماه یبارمیتونیم وقت بگیریم ببریم ... چه سخته آدم بچه ش مریض باشه خدا
عزیزم من نزدیک یساله پسرمو میبرم سه ماه به سه ماه وقت میدن دکترخوبیه و خیلی کم حرف ... هنوز تشخیصی دقیق برای پسرم نداده فقط دفعه پیش خودم گیر دادم بهش که آیا مشکل پسرمن اتیسمه گفت تشخیص من اتیسم نیست ...حالا نمیدونم ایندفعه چی بگه‌...
عزیزم چرا پیش اشرفی میبری که جواب سر بالا بهت بده!!!به نظر کن دکتر مغز و اعصاب تو این زمینه هیج کمکی نمیکنه!!ببر پیش پور اعتماد که تخصصش اتیسم هست...بهترین کمک و راهنمایی و حتی تشخیص از اون میتونی بگیری...من به خاطر شرایط همسرم مدتی صبر میخوام بکنم بعدش باهاش صحبت میکنم و میبرمش پیش پور اعتماد....ماهایی که تهران هستیم پور اعتماد بهترین گزینه هست...البته بدون شک پول خوبی هم میخواد...
پس اين طور كه گفتي مشكلات جدي نداشته. كلمه گفتنش از كي شروع شد؟ تشخيص در موردش چي بود؟ الان علايمي از اوتيسم داره يا كلا برطرف شده؟
عزیزم ۱۸ ماهگی برای ماهم استرس داره.با این اوصاف پسر شما هیچکدوم از علائم رو تاقبل ۱۸ ماهگی جز واکنش به اسم نداشته.مرکز پور اعتماد واکنش چشمی و توجه مشترک رو جزو مهمترین علائم زیر ۱۸ ماهگی میگفتن.پسر شما دستور پذیریشم خوب بوده؟کلمه تا چه اندازه میگفته زیر ۱۸ ماه؟ببخشیدا زیاد سوال کردم شما بزار به حساب نگرانی ما مادرا
واقعا فک کردی تبلیغ😢اگه بچه داری خدا بچتو مریض نکنه😔
عزیزم دکتر اشرفی دکتر معروفیه و میگن خوبه..من خودم پسرمو میبرم پیش مرتضی رضوانی کاشانی...من که خیلی راضی بودم.خدا خیرش بده..خیلی دکتر مثبتی بود...داروهای خوبی هم به پسرم داد..پسرم تاخیر تکاملی هست.دکتر محولاتی هم خوبه.و همچنین دکتر سوزان امیر سالاری.
عزیزم خیلی ممنونم که پاسخ سوالم رو گذاشتید ان شاالله خداوند فرزندتون رو براتون کامل سالم و سلامت نگهداره ، اما 3 تا سوال دیگه هم دارم اگه ممکنه این سوالاتم رو هم جواب بدین ممنون میشم:
ممنونم از شما عزیزم.امیدوارم پسر گلت روز به روز بهتر و بهتر بشه.میدونی چون تازگیا دارم پیشرفتو تو پسرم حس میکنم با دیدن پست شما یکدفعه ناامید شدم که شاید از ۱۸ ماه به بعد پسرفت کنن و اون اتفاقای بد بیوفته.پسرمن یک هفته اس بابا و مامانو هدفمند میگه و متوجه حضور من میشه البته قبلا داخل منزل متوجه بود ولی تو جمع نه.الان تو جمع هم حواسش جمع شده.از این بابت یکم خوشحال بودم که با دیدنه پست شما توی دلم دوباره خالی شد.
[QUOTE=102977830]ممنونم از شما عزیزم.امیدوارم پسر گلت روز به روز بهتر و بهتر بشه.میدونی چون تازگیا دارم پیشرفتو تو پس ...[/QU نگران نباش من گفتم پسرم از 18 ماهگی علائم رو نشون داد. پسرفت نداشت اما پیشرفتش هم مثل هم سالانش نبود. مخصوصا کلامی. همینکه داری پیشرفت تدریجی پسرت رو میبینی عالیه. اینجا مادران نگران زیاد هستن که بنظرم تا سن سه سالگی واقعا جای نگرانی نباید داشته باشن. در کامنتهای قبل دیدم که به حس مادرانه اشاره شده. تجربه واقعی من که پسرم تو طیف بود اینه که حوالی دو سالگی مادر حس میکنه یه جای کار اشتباهه و در ارتباط گیری با بچه اش مشکل داره. مسئله ما فقط حرف نزدن بچه هامون نبوده. پسر بچه ها معمولا دیرتر به حرف میان. خودتون رو بخاطر صرفا تاخیر کلام اذیت نکنین و از بچگیشون لذت ببرین
یه چیز دیگه هم در مورد پسرفت بگم
خیلی ممنونم انشاالله گل پسر شما هم همیشه شاد و تندرست باشه
مرسی از توضیحات خوبت عزیزم. پسر من الان 17 ماهشه و این روزها بیشتر از قبل باهاش وقت میگذرونم و توی جمع و طبیعت میبرمش. دایره لغاتش داره بیشتر میشه و یادگیریش هم خوبه. این چند روزی که سفر بودیم یاد گرفت که مامانم و مادرشوهرم رو هم صدا کنه و این خیلی باعث خوشحالیم میشه. چند روزی میشه که بله و نه رو تقریبا به جا استفاده میکنه. ارتباط چشمیش خیلی پیشرفت کرده خدا رو شکر و غیر از خودم کسی متوجه کم بودنش نمیشه. مشکلی که در حال حاضر دارم واکنش به اسمشه که البته گاهی خیلی خوبه بخصوص وقتی خونه هستیم یا دور و برش خلوته اما به محض این که میریم مهمونی یا خانه بازی و پارک خیلی خیلی توجهش کم میشه و گاهی باید 10 بار صداش کنم تا برگرده. وابستگی شدید به جارو برقی و سشوار و مخلوط کن داشت که تا حدود زیادی تونستم کمش کنم. توجهش به اشیا قبلا خیلی بیشتر از آدم ها بود که این مساله هم تا حد زیادی رفع شده. چرحوندن چرخ و روی پنجه راه رفتن هم گاهی هست و گاهی نیست و هنوز متوجه نشدم تو چه شرایطی تشدید میشه. درک و دستورپذیریش خوبه خدا رو شکر و به نظرم داره بهتر میشه. خیلی تحرکش زیاده که تو این سن به هیچ وجه نمیشه گفت بیش فعاله ولی فکر میکنم کم توجهیش میتونه برای همین باشه و کنجکاوی بسیار زیادش. مامان های این تاپیک خیلی کمکم کردن بخصوص مامان رایان و راز عزیز. تا الان به صورت جدی دکتر نبردم و خودم با کمک این تاپیک تونستم تغییراتی توش ایجاد کنم ولی قصد دارم به زودی از کاردرمانگر کمک بگیرم.
راز عزیز ممنون که اطلاعات مفید رو اینجا برای ما میذاری. من بعضی موارد رو متوجه نشدم. نداشتن واکنش به اسم در هر شرایطی یعنی چی؟ یعنی اگر کلا بچه هیچ وقت به اسمش برنگرده مشکل هست و اگر گاهی برمیگرده مشکلی نست دیگه؟
سلام راز جان، دختر من دو هفته دیگه دو سالش تمام میشه، ۶۰ درصد مواقع واکنش به اسم نداره، وقتی باهاش بازی کنی چه غریبه چه آشنا میخنده و واکنش داره، یه کلماتی را نصفه نیمه میگه، تماس چشمی متوسط رو به ضعیف هست، مورد ۵ را که نوشتی نداره، هیچ کدوم از علایم ثانویه را هم نداره، حتی جدیدا "من" هم میگه ، یعنی خودشو "من" میگه، من حسابی امیدوار بودم، اما با خوندن پست شما احساس کردم دخترم چند مورد را داره، چون هنوز جمله هم نمیگه، واقعا کلافه شدم، پیش دو تا روانپزشک هم بردم اما هیچ تشخیصی فعلا ندادن و گفتن چند ماه دیگه دوباره مراجعه کنم
ممنون راز جان .خیلی مفید بود..کاش زودتر این هجده ماهگی بگذره خیالمون تا حدی راحت بشه
واقعا ممنونم عزیزم
آی گفتی گل گفتی
ممنون عزیزم ببخشیدیعنی بالای دوسال اگه این علامتارونداشته باشن ولی تویه جزئیات دیگه مشکل داشته باشن اوتیسمن من تازه واردتاپیک شدم ازاولم شروع کردم هرروزچندصفحه میخونم ولی اونجاکه گفتیدبارهاتوتاپیک درموردش حرف زدیم نمیدونم چه چیزایی هست اگه یه اشاره ریزبکنی ممنون میشم
ممنون عزیزم. پس میتونم بگم پسرم لبخند اجتماعی داره. واکنش به اسم هم گاهی داره و گاهی نه نمیتونم بگم نداره ولی ضعیفه. مورد ارتباط چشمی در مورد پسر من صدق میکنه و ضعیفه. کلمات هم به زبون خودش میگه. اما مورد شماره 5 هم تا حدودی در مورد پسرم صدق میکنه قبلا خیلی بیشتر بود و الان کم شده. قبلا علایق بیشتری داشت جاروبرقی سشوار شونه و ... .لی الان چیزی که بهانه اش رو میگیره بیشتر سشواره که جاش رو عوض کردم دستش رو میگیرم و میبرم میگم ببین نیستش و دیگه کمتر بهانه میگیره. از این 5 مورد دو تاش کاملا تو پسر من هست. و سه تای دیگه نیست. یعنی نباید نگران باشم؟
عزیزم اولا امیدوار امیدوار باش چون دخترت نشانه‌های مثبت که اوتیسم رو رد میکنه زیاد داره ، فقط اینطور که میگی در مورد واکنش به اسم و تماس چشمی متوسطه برای همین روانپزشک‌ها فعلا تشخیص روش نذاشتن این نشونه خیلی خوبیه یعنی احتمال اینکه تا چند ماه آینده روش کار کنی و‌این دو تا ضعف هم برطرف بشه خیلی بالاست فقط تو سن دو تا سه سالگی سه چهار تا نکته خیلی مهمه: پسرفت بچه تو حرف زدن و ضعف در بازی کردنش با اسباب‌بازی‌ها و ضعف در ارتباطات اجتماعیش که هم شامل بزرگترا و هم بچه‌های همسنش میشه و داشتن حرکات کلیشه‌ای و تکراری
عزیزم من جای شماها باشم اصلا به ماه و روز فکر نمیکنم و فقط میگردم نقطه ضعف‌های بچمو پیدا میکنم و تا جایی که امکانش رو دارم رفعشون میکنم و از بچم نهایت لذت رو میبرم
عزیزم یعنی باید به پسرت فرصت بدی و صبر کنی ببینی بین ۱۸ ماهگی تا سه سالگی چی میشه و همینطور که تا الان دائم باهاش در ارتباط بودی و سر و‌کله زدی ادامه بدی و ضعف‌هاشو برطرف کنی
پناه بر خدا عزیزم، ممنون بابت حرف های امید بخشت
رازجان منم دارم رو ضعفاش کارمیکنم از حدود یازده ماهگی که حس کردم پسرم ممکنه مشکلی داشته باشه.الان سیزده ماهشه.این مدت خیلی تغییر کرده.قبلا واکنش به اسم خیللییی کم داشت.اونم شاید دلیلش تلویزیون دیدن در تمام روز باشه ک از بچگی جلو تی وی بود‌از یازده ماهگی ک قط کردم .خیلی بهتر شده هم توجهش بمن.هم واکنش ب اسم..من قبل از یازده ماهگی پسرم هیچ باهاش بازی نمیکردم چون فکر میکرذم الان ک متوجه نمیشه.خودمم افسردگی بعد زایمان داشتم .اما الان بیشتر وقتم با پسرمه.الان پسرم علامتای اصلی رونداره.اما چند روزه حس میکنم گاهی به دستش اندازه ی ثانیه نگاه میکنه بعد میزارتش تو دهنش.یا مثلا توحهش یکم پایینه.تمرکزش کمه قبلا موقع ذوق کردن دستاشو حالت بال بال زدن میکرد ک مدتیه انجام نمیده خداروشکر.و اینکه موقع شیرخوردن نگام نمیکنه
به اميد خدا تلاش ميكنم تا اون موقع روي ضعف هاش كار كنم و اميدوارم برطرف شن و يه نفس راحت بكشم. راز عزيزم من از خيلي ها مثل شما وقتي بچه هاشون حدود ٥ ساله شدن شنيدم كه گفتن اگر به دوران بچگي كوچولوهاشون برميگشتن اصلا به غصه و گريه نميگذروندند روزاشونو و با بچه ها وقت ميگذروندن و شادي ميكردن. ولي باور كن باز هم اگر به اون دوران برميگشتي از نگراني اينده نميتونستي شاد باشي. تو الان اينده رو ديدي و خيالت تا حدود زيادي راحت شده خدا رو شكر. كاش يكي ميتونست خيال مامان هاي نگران رو از اينده بچه هاشون راحت كنه تا ما هم از اين روزها لذت ببريم هر چند غصه خوردن هم فايده نداره و نتيجه معكوس ميده. ولي تو اين سن ميدونم كه هيچ دكتري نميتونه به من بگه خيالت راحت باشه و لذت ببر و اينده خوبي در انتظارته.