NaghmehAI/Per-SNA huggingface dataset:
دکتر هلاکویی من برای فرزندم از این کارت‌های آموزش لغات فارسی و انگلیسی نمی‌خرم. از دو سالگی مغزش را با یک مشت فکر مزخرف مثل “یاد نگرفتن لغات فلان مبحث” درگیر نمی‌کنم. فرزندم را می‌برم پارک. می‌گذارم آزادانه بدود. حتی گاهی زمین بخورد. می‌گذارم فرزندم با بچه‌های همسن خودش گرگم به هوا بازی کند. می‌گذارم بهترین تفریحش وقت‌هایی که می‌رویم پیک نیک گل بازی باشد نه پز دادن سطح زبان انگلیسی به دختر عموهایش. من برای فرزندم خمیر بازی می‌خرم. خاله بازی می‌کنم با او. بعضی وقت‌ها می‌گذارم دکتر بشود و با چوب بستنی‌اش معاینه‌ام کند. اما به خاطر چشم و همچشمی او را به کلاس زبان انگلیسی و فرانسه، باله و ژیمیناستیک نمیبرم. فرزندم که بزرگ تر بشود می‌گذارمش کلاس نقاشی. کلاس موسیقی. کلاس رقص حتی. فرزندم را برای ۱۵ گرفتن در دیکته‌ای که کلا هشت تا کلمه است دعوا نمی‌کنم. بخاطر ننوشتن مشق‌هایش سرش داد نمی‌زنم و هیچ وقت خریدن عروسک را جایزه بیست گرفتنش قرار نمی‌دهم. با معلمی که بخواهد درس نخواندن فرزندم را مایه خجالت بداند برخورد می‌کنم. و مدام به خاطر اینکه توانسته “جان مریم” را با انگشتان کوچکش به قشنگی بنوازد گونه‌اش را می‌بوسم. من می‌گذارم فرزندم توی خانه کنار من شیرینی درست کند. دست زدن به چرخ خیاطی‌ام را برایش ممنوع نمیکنم.عکس گرفتن با دوربین خودم را ممنوع نمی‌کنم. همیشه لباس‌های رنگی می‌دوزم برایش و بهش یاد آوری می‌کنم که رسالت بزرگی در شاد کردن دل مردم دارد. من فرزندم را برای انتخاب رشته دبیرستانش پیش مشاور نمی‌برم. بهش زمان کنکور را یادآوری نمی‌کنم. تعداد تست‌هایش را نمی‌شمارم و می‌گذارم آن راهی را برود که از ته ته ته دلش دوست دارد. برای فرزندم و دوست‌هایش مهمانی‌های کوچک خودمانی می‌گیرم. با دوست‌هایش دوست می‌شوم. رفت و آمد با قشر خاصی از افراد یا جنس خاصی از آدم‌ها را قدغن نمی‌کنم. به او انقدر محبت میکنم و به او احترام میگذارم تا در رابطه با جنس مخالف خودش بتواند تصمیم درست را بگیرد. حتی شاید اسم دخترم را بگذارم گلنار که اگر کسی عاشقش شد و خواست شعری برایش بگوید ریتم آهنگین تری توی شعرش بیاید. هر کدام از لوازم آرایشم را که بخواهد بهش می‌دهم و می‌گذارم خودش به این نتیجه برسد که با چه ظاهری قشنگ تر است. من می‌دانم که فرزندم شاید نابغه بزرگی نشود. شاید دانشجوی نمونه‌ای نباشد. شاید حتی دانش آموز درس خوانی هم نباشد اما بی شک انسان بزرگی خواهد شد. فرزندم کسی می‌شود که قدر رنگ‌ها را می‌داند. ارزش بوها را می‌داند. و تک تک ثانیه‌هایی که چیزهای ریز زندگی را می‌بیند از خودش، وجودش، تک تک سلول‌های بدنش، از من و پدرش، از مردم کشورش و از خدای خودش راضی است. فرزندم کسی می‌شود که دیدنش حس خوبی به بقیه می‌دهد. فرزندم کارهای بزرگی برای آدم‌ها می‌کند. و از همه مهم تر یادش نمی‌رود که با لبخند کوچکش روز آدم‌های غمزده عصبی از همه جا نا امید از همه شاکی را عوض کند. من به جای همه درس‌هایی که خوانده‌ام، به جای همه تست‌هایی که زده‌ام، به جای همه مقاله‌هایی که نوشته‌ام، فقط برای تربیت کردن همچین فرزندی خودم را تحسین می کنم
ازین متن خیلی خوشم میاد خدا کمک کنه هممون بتونیم اینطور رابطه ای با بچه هامون داشته باشیم اگه بچه های ما یک ذره متفاوتن باید باشن مهم اینه که خوب زندگی کنن واز زندگیشون لذت ببرن
الان جامعه ما جوری شده که همه خانواده ها می خوان درر مورد فرزنشون نابغه پروری کنن ولی متوجه نیستن که چه لذت هایی رو ازشون می گیرن
موافقم خدا کمکمون کنه آدمای خوبی پرورش بدیم
پسر من خیلی به پازل علاقه داره بچه های شما چی
ان شاء الله که همه شما مامانا موفق باشید و خدا بهتون خیلی کمک میکنه . به نظرم خیلی فرق است بین بهشتی که زیر پای مادریست که فقط میزاید و میخوراند و بچه ها خودشان با خودشان بزرگ میشوند با مادری که میزاید نمیخورد نمیخوابد و هر روز ،فرزندش را بزرگ میکندذو برایش از دل و جان مایه میگذارد.فرق است بین بهشتی که زیر پای مادران است.زمین زیرشان یکسان نیست.
پری جونم چه متن قشنگی بود عزیزم خدا به همه مادراا توانایی بده ان شالله بخصوص مادرای کودکان خاص
مرسی عزیزم.اخه واسه جاریم که ندیدم اینارو.اون فقط حرصو غصه بلده بخوره.ولی مامانای اینجا همشون خیلی سختی کشیدن . دعا کنید اگه قراره بچه منم اینطوری بشه خدا لیاقت و صبر هم بهم بده.
دوستی که بچه تون 7.5 به دنیا اومده تواناییاشو باید 2 ماه از سنش کم کنی بعد ببینی مثلا تو 14 ماهگی باید بتونه بدون کمک بایسته ..
اوجا جون ممکنه منم ببرید تو گروه رشد مهارت های نوشتاری زیاد سایت نمیام گرو ها راحت ترن 09212436355
سلام خوبید خوشید یه نفر یادم نیس کی بود خوندم پرسید چی میخورم فلوکسیتین20 روزی یکی و کاملا سرخود خخخ
پری جان فکر نکنم علاقه به اذان مخصوص بچه های اوتیستیک باشه. بیشتر بچه های سالم هم از لحن و آواز اذان خوششون می آد. البته پسر من کوچیک که بود از آهنگ پیامهای بازرگانی هم خیلی خوشش می اومد
ممنون مریم جان
سلام من دیگه خیلی کم میام نی نی سایت عزیزان
سلام دوستان خوبم خیلی وقت هست فقط میخونم و جرایت نوشتن نداشتم اوجا جون واستون شمارمو فرستادم اگر امکانش هست عضو بشم ممنونم پسرمو دکتر پیشیاره اوایل اسفند ترخیص کرد و فقط گفتار داشت و گفتارشم تموم شد و خوب حرف میزد و ما امیدوار بودیم که دیگه کلاس رفتنش تموم میشه ولی دو ماه قبل تو جلسه ی ارزیابی دکتر گفت که احتمال پیش فعالی هست و دقتش به نظر کم هستش واسش جسمی که توش ذهنی کار میشه و اتاق تاریک پیشرفته گذاشتن مهد رو هم واسش اجباری کرد الان سه سال و نیمشه بیشتر کاراشو تند با عجله انجام میده ژن واقعا مهم هستش پدر شوهرمم همینطوره
بچه من اصلا همکاری نمیکنه تو خونه گوش نمیده به تمریناتش با خودش بیگانه است
مامان انا جان فقط باید قاطعیت داشته باشی و تا به هدفت نرسیدی خسته نشی یادمه دختر من تا 4 ماه پیش که فقط کلمه میگفت و خیلی از کلماتو کامل نمیگفت با فقط اواشو داشت مرربیش بهم گفت باید تمام چیزایی که فکرر میکنی میتونه انجام بده رو با جدیت ازش بخوای هرچی مقاومت کرد تو هم مقاومت کن و من این کاررو کردم اینقدر اون اسامی رو که کامل نمی گفت رو ازش خواستم درستشو بگه که باور کن دیگه فک برام نمونده بود مثلا میمون رو می گفت مون و به هیچ عنوان حاضرنبود کامش رو بگه ولی خیلی پا فشاری می کردم و حتی نیم ساعت طول می کشید که درستشو بگه جوری که دیگه حالم بد میشد ولی الان بعداز 4 ماه برام شعر می خونه و جمله می گه وکلماتشو درست ادا می کنه
من دیدم خیلی بچه ها همکاری نمی کنن ولی فقط اگه اولش مقاومت به خرج بدید میبینن که یکی هست از خودشون لجبازتر و خسته ناپذیر تر بنابراین خیلی زود میبینید مقاومتشون کم میشه البته منظورم از قاطعیت دعوا کردن نیست فقط جدی بودنه
آتی جون دخترت چند سالشه
نانی جون 3 سال و 5 ماهشه
آتی جون دخترت الان کامل حرف میزنه پسرمن اوتیسم نداره فقط تکلم گفتاری داره الان لغات را نسبتا می گم خیلی خسته شدم که حرف نمیزنه
گفتار درمان چند جلسه بردیش
بچه ها‌یعنی من راهی ندارم بچم اوتیسم نگیره؟یعنی نمیشه؟من همینجوریش نتونستم با بیش فعالی و اختلال توجه شوهرم کنار بیام.
نانی جان تا الان حدود 23 جلسه یعنی تقریبا 4 ماهه که دخترمو میبرم کلاس چیزایی که احساس می کنم به دختر من کمک کرده ماساژای صورت و داخل دهان هست و کتاب خوندن زیاد هم شعر و هم قصه و اینکه موقع کتاب خوندن صدای خودمو خودشو ضبط کردم و شبا میذارم گوش کنه کارتای دیدآموز هم خیلی کمک کرد و دائما باهاش درحال حرف زدنم چون هنوز بعضی از مفاهیم رو نمیدونه و دارم روی شناخت و مفاهیمش کار می کنم درضمن از وقتی بیشتر میبرمش پارک و با بچه ها قاطیش می کنم تاثیر خیلی زیادی داشته البته هنوز ازاین نگرانم که بدون من تو جمع بچه ها نمی مونه با اینکه از وجودشون لذت میبره
پری جون به نظر من خیلی از پیش داوری نکن البته ژن خیلی تاثیر داره ولی هیچ چی صد در آگاهیت نسبتا بیشتراز همه ماست میتونی جلوی 90 درصد از مشکلات رو از همون اول بگیری و از همون اول روی بچه ات کار کنی با این پیش آگاهی که داری حتی اگه ژن خانواده شوهرتو به ارث ببره نصف بیشتر مشکلاتت حله فقط زحمتت بیشتره یعنی باید چند سال اول زندگیشو واقعا براش وقت بذاری
ببخشید این کیبورد من اشکال داره بعضی از جملاتم کامل نوشته نمیشه
عاطی اخه من اصلا کشش و توانایی ندارم.من میتونم یه مامان عادی بشم نه یه مامان خیلی صبور. کاش میتونستم پیشگیری کنم . من روی شوهرخودمم دارم خیلی کار میکنم و خیلی اسیب دیذم . از ۴۷کیلو قبل از عقد با شوهرم شدم ۳۸کیلو با قد ۱۶۰ ‌. ازبس حرص میده ادمو . من با مواد غذایی چاقو لاغر نمیشم. فقط حرص خوردن یا حرص نخوردن باعث کاهش یا افزایش وزنمه . از طرفی خونواده شوهرم صادق نبودن باهام و باید بهم میگفتن و با اطلاع واردخونشون میشدم . من شوهرم خودش اندازه یه بچس . بیش فعالی داره اونم شدید . نمیتونم رسیدگی کنم . بچه صبرو تحمل بالا میطلبه به علاوه کمک شوهر.دعا کنید از ژن شوهرم ارث نبره . درضمن شوهرمم راضی نیست بوه دارشیم چون زندگی داداششو میبینه میگه من تحملشو ندارم . اما یه چیزی هست که جاریم داره و من نه جاریم توی خونوادشون بیش فعال دارن‌.دکتر که میرفتیم میگفت جاری و برادرشوهرم من جزو والدین یخچالی هستند.جاریم هیچ وقت با بچش حرف نزد و برای ساکت کردنش هی گوشی میداد دستش(که بهونه شد واسه مادرشوهر که همه چیو بندازه گردن جاری و بگه با گوشیش بچمو اینجوری کرد!!!!!) استرس دوران بارداریشم خیلی خیلی زیاد بوده و یه مشکلاتی براشون پیش اومده . نمیدونم اینا موثر هستن یا نه. فقط نگرانم. عاشق بچه هستم اما میدونم بچه همش عشق نیست و حتما زحمتایی داره چون من دارم از دور میبینمو تاحالا شیرینی و سختی بچه داری رو نفهمیدم. میخوام بریم دکتر و خودمو شوهرم قرص اهن استفاده کنیم. فقر اهن داره شوهرم. میخوام روی مصرف کنیم.ماهی نخوریم.ابو هوای خوب بریم و بارداریمو بگذرونم.از گوشی و امواجش دور باشم‌اصلا استرس نداشته باشمو یه کم معنویاتمو قوی تر کنم . شوهرمم ببریم نوروفیدبک .ففط همینارو میدونم.کسی چیزی نمیدونه؟اینارو هم خودم واسه دلگرمی خودم حدس میزنم شاید بتونم پیشگیری کنم
میدونم پری جون چی میگی ببین اصلا با خودت رودر بایستی نکن باید موقع بچه دار شدن هم از لحاظ روحی و هم جسمی آمادگیت کامل باشه چون هر بچه ای به طور طبیعی سالهای اول زندگیش زحمت زیادی داره و فوق العاده دوران حساسیه در ضمن پری جان استرس دوران بارداری در هر صورت عوارض زیادی روی جنین میذاره فقط اوتیسم یا بیش فعالی نیست خیلی اختلالات هست که هنوز اسمی براشون نیست پس بهتره با یه روحیه قوی و شاد و یه جسم قوی این دوران رو طی کنی و از همون اول تحت نظر پزشک کاراتو پیش ببری بچه خیلی خوبه ولی زندگی بدون بچه هم میتونه زندگی خوبی باشه پس بهتره بچه زمانی بیاد که شرایط روحی و جسمی شما و شوهرت توی بهترین حالت ممکن باشه
ممنون عاطی جون . بهم انرژی دادی و یه بار دیگه راهمو برام شفاف سازی کردی. حرفات تماما سند و مورد قبول. ممنون عزیزم از راهنماییت . ازتجربیاتتون منو بی بهره نذارید بچه ها
پری جان اول از همه بخدا توکل کن عزیزم پسرم همچنان تو کلاسا لجبازی میکنه بعد از چند هفته هنز گریه میکنه اینکه گریه میکنه خیلی اذیتم میکنه امروز یه چیز جالب شنیدم کاردرمانش میگه احتمال خیلی زیاد پسرم اتیسم نداره بلکه اختلال نقص توجه داره بیشتر به بلچه های بیش فعال شبیه گیج شدم کجا برم که جواب درستی بهم بدن
پری جان انشالله که خداوند فرزندی سالم بهت عطا کنه ولی یک درصد اگر دچار مشکل هم بشه بااقدامات به موقع بسیاری از مشکلات حل میشه من تو گروهی عضو بودم که تمام والدین کودکان اتیسم درآنجا سوالاتشون رو از کارشناس میپرسیدن آقای گفتار درمانی اونجا مشاوره می دادند می گفتند خواهرزاده شون اتیسم هست و ایشون از 9ماهگی باهاش کار کرده بودند و الان اون بچه چیزی از همسناش کم نداشت هیچ جلوتر هم بود ولی خب صبر خیلی زیادی میخواد خیلییییی زیاد باید با خودت کنار بیای بعد تصمیم به بچه دار شدن بگیری
و باید استرس رو کاملا از خودت دور کنی من پسرم رو پیش روانپزشک که بردم ازم سوال کردن آیا دوران بارداری پر استرسی داشتم
نگارجون اون گروهی که میگی هنوز پابرجاست؟اگه توی شبکه های اجتماعیه ممکنه کمک کنی منم عضو شم‌؟
مادرشوهرم خیلی عصبی جوشی و استرسی هست.توی دوران حاملگی بدترم شده.بعد از اون جاریم هم همینطوره.اما بخاطر استرسی که برادرشوهر و خواهرشوهرم بهش وارد کردن.میگفت هرشبو روز کارم استرس بود و گریه
سلام دوستان پری جون شما بخوای از الان غصه بخوری و اینهمه استرس داشته باشی که نمیشه عزیزم من خودم بارداری فوق العاده راحتی داشتم ..بدون کوچکترین استرس و نگرانی بازم نتونستم از اوتیسم فرار کنم.. اون گروه که نگار جون گفتن پابرجاست ..ولی فقط مخصوص خانواده هایی که بجه اوتیسمی دارن اون آقای گفتار درمان هم میشناسم و دخترمو پیشش میبرم من دوروز پیش تولد یکی از بچه های اوتیستیک بودمم..پسر 14 ساله... که خیلییی پیشرفت کرده و خوب هم حرف میزنه.. نقاشی میکشه عالییییییی... تو تولد فقط مادر و بچه های اوتیستیک بودیم... چیزی حدود 12 بچه اوتیستیک خیلی بهم خوش گذشت و عالیی بود یکی از بیاد موندنی ترین تولدهای عمرم بود...
کتاب فرهنگ مصور جمله ها عالیه مخصوصا برای بچه هایی که از طریق تصویر بهتر یاد میگیرن دخترم با این کتاب یاد گرفته به تمام اتفاقات تو تصویر خوب نگاه کنه و تعریف کنه چه اتفاقاتی داره تو تصویر میافته
من خودم آدمیم که همیشه از اون اولش نیمه خالی لیوان و دیدم... باید اینجوری فکر میکردم تابرای دخترم بیشتر تلاش کنم دخترم خیلی از چند ماه پیش بهتر شده چند روز پیش تولدش بود ..امسال خیلی بیشتر حالیش بود.. شمع و فوت کرد... قبل ازینکه بگم به کیک دست نزد البته خیلیی دلش میخواست ناخنک بزنه نزاشتم میخام بگم کار بشه باهاشون خیلیی بهتر میشن.. شاید همه مشکلاتشون برطرف نشه... ولی خیلیی خوب میشن امید داشته باشید همیشه
سلام اوجا جون خوشحالم بابت پیشرفت دخترت تو خیلی از اول تلاش کردی مطکین باش ننیجه میگیری کاش اون تولد منم بودم خیییلی احتیاج دارم بچمو جایی ببرم که فرقشو حس نکنم.حتی کاردرمانیم میبرم بچه ها جندساله میان و خیلی حلو ترن.
پری جون من خودم از اون گروه که تو ت ل گ رام هست بیرون اومدم چون پسر من مشکل چندانی نداره ولی خانواده هایی بودند که شهرستانند و دسترسی به امکانات ندارند ترجیح دادم چنین کسانی تو گروه باشند وداوطلبانه از گروه اومدم بیرون
خدا کنه مجبور نشم منم عضو اون گروه بشم . ممنونم اوجا و بقیه.سعی نیکتم اما موفق نمیشم
سلام ایشالا که همه بچه ها سالم بدنیا بیان و تا آخرش سالم بمونن این و بگم راه فراری از اوتیسم وجود نداره... بخاد بچه اوتیسمی بشه میشه..حالا هر چقدم رعایت کنید مهم اینه چطور بچه اوتیستیک و باهاش مدارا کنید و راه درست درمانش رو در پیش بگیرید و لطفا لطفا اونایی که علایم و تو بچشون میبینن دنبال فرار از مشکل و پیدا کردن اسم دیگه براش نباشن.. اوتیسم اوتیسمه اوتیسم میتونه همراه با بیش فعالی باشه و مشکلات حسی که تقریبا همه بچه های اوتیستیک دارن و لطفا کسی نیاد اینجا بگه چیکار کنم خدای نکرده زبونم لال بچم اوتیستیک نشه دل صدها مادر بچه اوتیستیک که اینجا رو میخونن بدرد میاد
چه خوب گفتی اوجا جونم آفرین همینطور اونایی که میان میگن بچم ۱ سالشه هزار تا کلمه میگه جمله کامل میگه با همه بچه ها بازی میکنه ارتباط چشمیش خوبه به صد زبون زنده دنیا حرف میزنه ولی یه خورده خجالتیه وااااااااااااااااااااای مامانا تو رو خدا کمک کنین دارم میمیرم از نگرانی یعنی به نظرتون بچم اوتیسم هست یا نه؟؟؟ واقعا همیشه راجع به این ادما فکر میکنم که میان که فقط دل ما رو بسوزونن
دقیقا همینطوریه که میگین اوجا جون و مینای عزیزم همه جا، همه جور آدمی پیدا میشه. اینها رو ولشون کنین. اینها گذرا هستند و فقط جهت دل سوزوندن ما میان. مهم اینه که ماها همدیگر رو میشناسیم و چقدر بعضی وقتها به همدیگه دلداری میدیم و همدیگر رو کمک میکنیم. صبر و شکیبایی که ماها باید داشته باشیم برای بچه هامون در مقابل تحمل دیدن رفتارهای مسخره بعضیها هیچه. ولشون کنین. بیاین از خودمون و بچه هامون بگیم و باعث دلگرمی هم باشیم.
بچه ها بخدا شرمندم من هدفم سوزوندن دل شما نبود چون بخدا خودمم میسوزم و تقریبا تپی تمام پیام هام گفتم که فرقی که شما با من دارید در تحمل و صبر و همون کفش های اهنین شماست. به دنبال راه گریز بودم نه به خاطر اینکه این اختلال رو خیلی هاص بدونم.بخاطر اینکه تحملش از من خارجه.بچه برادرشوهر من وضعیتش بخدا بدتراز همه ی بچه های شماست.مادرشم مثه من بی حوصله شوهرشم کمک دستش نیستو هیییچ جا حتی توی ارتباطای زن و شوعری موفق نیست.چه برسه به بچه داری(بیش فعالا هوش اجتماعی ضعیفی دارن مخصوصا اگه پدر باشه و زن بهش نیاز داشته باشه)جاریم خیلی راهو کج رفته.هم شوهرشو ول کرده هم بچشو.همش با یکی دیگس و قصدای دیگه داره.من نگرانم تحمل کمم زندگی و عرصه رو بهم سخت کنه.خدا شاهده نگران این اختلال نیستم‌.اما اگه ترس ها و سوالهای مداومم باعث شد این فکر به شما منتقل شه واقعا عذر میخوام.میام اینجا راههای برخورد با این بچه هارو یاد میگیرم. راستی این نشکل حسی رو هم بچه برادرشوهرم داره.البته نمیدونم اینی که من میگم همونی هست که شما میگین.مثلا دستشو اروم میگیری گریه میکنه.مامانش برده بودش دکتر ،دکترگفته چون بهش دست میزنید دردش میگیره. اما اون اسم این رفتارای بچشو میذاره غرور.میگه غرور داره نمیخواد حرف بزنه.اگه مجبور شه میزنه!.غرور داره محل کسی نمیده کسی ام نگاه نمیکنه!. بازم معذرت میخوام و اگه ناراحتتون میکنم فقط یه خواننده میشمو حضور پیدا نمیکنم.حلالم کنید.میفهمم حالتون رو بخدا.
پری جون نگرانی شما هم بجاست جاریت خیلییییی اشتباه کرده بچشو ول کرده به امان خدا بچه اوتیستیک کار زیادی میطلبه مث بچه عادی نیست که خودش مستقیم از محیط یاد بگیره ...باید مدام باهاش کار کرد . بخدا ناتوان نیستند این بچه ها.. یاد میگیرن هر چند دیر و متفاوت از بچه های عادی دختر من خیلیی فرق کرده با یکسال پیشش هنوزم بچه مقاومی هست ولی خیلییییی بهتر شده . کلیشش خیلی کم شده.. همینطور مشکلات حسیش من خودم تنبل شدم ..روزی حدود 2 ساعت کار میکنم باهاش اگه بیشتر کار کنم بهتر میشه باید برنامه ریزی بهتری کنم ...
اوجا عزیزم دخترت الان چندسالشه؟ پسر من اصلا تو خونه گوش نمیده به من همش لجبازی میکنه میخاد فرار کنه از دستم
مامان آنا جون دخترم 4 سال و یه هفته شده الان پسر شما چند وقتشه؟ والا من اوایل آموزش بیشتر با دخترم مشکل داشتم .. میخاست فرار کنه و مقاومت داشت الان بهتره..نه اینکه کاملا خوب شده باشه.. من خدا بخاد یه مدت دیگه براش میز و صندلی هم میگیرم تا پشت میز نشستن و باهاش کار کنم یادمه اونموقع که لگو با دخترم کار میکردم تایم میگرفتم مثلا اگه 10 ثانیه مینشست پای کار دفعه بعدی حتما باید هر جور شده مجبورش میکردم چند ثانیه بیشتر بشینه مثلا 15 ثانیه و حتما باید با دستور من از پای کار پا میشد نه به خواست خودش که هر وقت دلش بخاد پاشه بره حتما با دستور من مثلا اینکارو انجام بده بعد پاشو برو کم کم اینجوری یاد میگیره حرف حرف خودش نباید باشه متاسفانه من خیلی وقتا کم آوردم جلوی گریه هاش وگرنه بچه با گریه هیچیش نمیشه.. باید بفهمه حرف حرف مادره نه خودش تا بعدا بتونه با مربیش هم همکاری کنه
شکیبا عزیز به نطر من حس های دخترت به هم ریخته است ایا کاردرمانی میبریش
شکیبا جان دختر من قبلا هم گفتم خیلی از علائمش مثل دختر شماست الان این مواردی که گفتی به جز تلفنش دقیقا مثل دختر شماست و نمیدونم چکار کنم
از امروز تصمیم گرفتم روزی یک ساعت نقاشی یا کاردستی و خمیر بازی رو تو برنامه های دخترم بگونجونم و امروز یه جوجه خیلی ساده با مفاهیم بهش آموزش دادم مثلا گفتم به جای نوکش سه گوش بکش و به جای تنش دایره بزرگ و به جای بالش دایره کوچیک و رنگش و غذاش رو هم یادش دادم البته بعضی جاها باید دستشو بگیرم که بکشه ولی فکر میکنم روش بدی نباشه شما هم امتحان کنید ولی اولش باید دستشو بگیرید
از طریق نقاشی و کارای هنری خیلی ساده میتونید خیلی از مفاهیم رو یاد بدید و به قوی شدن عضلات جسمیشون هم کمک میشه مثلا با کاردستی ساده قیچی کردن و چسب زدن رو یاد میگیرن و رنگا و فرما میره تو ذهنشون
اینو هم بگم قبلا هم گفتم چون جواب گرفتم صدا ضبط کردن موقع شعر و قصه و همچنین فیلم گرفتن موقع آموزش خیلی چیزا خیلی بهم جواب داده
شکیبا جون دختر من اصلا بهش برنمیخوره.. الان که درکش بالا رفته بهتر به حرف گوش میکنه منم به سختی مسواک می زنم.. براش شعر میخونم و میشمرم تا بزاره مسواک بزنم.. ولی هر شب میزنم.. گاهی با گریه دختر من عاشق شن و خاک و کثیفیه.. دریا رو خیلییییی دوست داره برای تلفن هم دخترم حوصله گوش دادن به حرف طرف پشت خط و نداره.. تازه داره یکم بهتر میشه ولی پرت و پلا هم میگه گاهی
سلام الی جان واقعا درست میگی باید به حرف دیگران بی توجه بود .من همیشه سعی میکنم تمرکزم رو دخترم و تمریناتش باشه اما یه موضوعی پیش اومد که چند روزی بد بهمم ریخت اونم این بود که به گوشم رسید یکی از آشناها پشت سرم گفته که دخترش مشکل داره اخه همه بچه های هم سنش خودشون میخوابن اما مینا باید خودشو هلاک کنه از لالایی و شعر و آواز تا بچش بخوابه .همش مشکل داره رو پیش خودم تکرار میکردم و حالم بد می شد اما امروز بلاخره تصمیم گرفتم فراموشش کنم.
شکیبا جان دختر منم زود بهش برمیخوره و گریه میکنه وقتایی که میگم دست نزن و نکن یا کاری رو اشتباه انجام میده بهش میگم. یه بار مربی ذهنیش ازم پرسید تو خونه هم وقتی جواب منفی یا مخالفت میبینه عصبانی و ناراحت میشه منم گفتم اره .اون موقع نمیدونستم چرا پرسیده اما بعدا فهمیدم مثل اینکه معنی خاصی داره.حتما این هفته سه شنبه که ببرمش کلاس از مربیش میپرسم.
شکیبا جان چشم میپرسم و خبر میدم
پسر من دو سال و یه ماهه است عزیزم و حدود ده جلسه است میره کاردرمانی خیلی شیطونه و مدام تحرک داره با اینکه میدونم کارایی که ازش میخام و تو تمریناش هست رو بلده اما انجام نمیده در ضمن فقط چهارتا پنج کلمه رو میگه بچه های شما تکلمشون چطوره؟ کی گفتاردرمانی بردین؟
شکیبا جان برای هرکاری که میخوای یادش بدی مثل نقاشی و خمیر بازی و قیچی کردن حتما باید دستشو بگیری نباید ازش بخوای که خودش انجام بده مگر اینکه دوست داشته باشه بچه های ما متکی به ما هستن و باید اولش اون احساس امنیت رو بهشون بدیم بعد که مهارتشون بالا رفت خود به خود اون کارو انجام میدن
مامان آنا جون پسرت خیلی کوچیکه و مطمین باش بهتر میشه دخترم 2 سال و 2 ماهگی بحرف بود.. اینطوری که ازش میپرسیدم این جیه جواب میداد... خودجوش نبود حرف زدنش... حدودای 2 سال و نیم هم با کمک نوشتن و حافظه دیداری خوبی که داست جمله گفت من خیلییییی براش نقاشی کشیدم .. تقریبا میشه گفت با کمک نقاشی و کارتهای دیدآموز بحرف اومد
سلام به دوستای خوبم...خوشحالم که دراینجا بامامانهای پرانگیزه وفعال برخورد می کنم چون اکثر مادرها که درجامعه می بینم خیلی خنثی هستن ودرسته بچه هاشون مشکلاتخاص ندارن اما دقت کنی یک مشکلاتی توی همه بچه ها هست که مادراشون اصلا اهمیت نمیدن وحتی سعی درانکارش دارن...بعد من به مرور می بینم بجه عادی که مشکل خاصی هم نداشته دراثر بیکاری وبطالت زیاد بسیار بی معلومات هست وهیچ شناخت و.درکی ازمسایل نداره ...این به خاطر اینه مادرش به حال خود رهاش کرده وبه قول معروف مخشون آک بند مونده ...مطمینا این زحمات ما نتایج درخشانی به همراه داره ان شالله..
ویه سوال دیگه ... شما چه جوری برنامه های بچه هاتون را مدیدریت می کنید؟؟مثلا دختر من باید کلاس کاردرمانی بره ضمنا مهدکودک هم باید بره کلاس کارش ظهره وعملا تایم بعداظهرش پر میشه ..ازاون ور برنامه های مفید مهد صبح هست....اگه صبح کامل مهد بره دیگه انرژی کافی برای کلاس بعدظهرش شاید نمونه وهمکاری خوب نکنه ...ازاون ور دکترش گفته مهدحتما باید بره...ازاون ور فقط مهد بره کافی اش نیست...بهد ایاب ذهابش خیلی سخته..کلا گیج شدم ...ساعت های کاردرمانی وABA اش هم همه بهداظهره ...اصلا نمی تونم برنامه بریزم
راستی دخترم 3 ساله است..نتیجه این شده ..که تا حالا مهد نرفته..ومن گاها زمین بازی می برمش یا خانه اسباب بازی تازه می بینم همونجا هم هرچند خیلی خوش می گذره اما چون حرف زدنش خیللی خوب یا ررون نیست نمی تونه با بچه ها حرف بزنه یا ارتباط خوبی بگیره (که البته اکثر 3 ساله ها که می بینم نمی تونن)وبیشتر بچه های 4-5 ساله مهد قادر به ارتباطن...بعد خوش برا خورش بازی می کنه .وارتباط چندانی با بقیه نداره خیلی شاده وخوش می گذرونه ومی خنده وحال می کنه ولی خب تنهایی واسه خودش..نمی دونم اصلا اینجوری فایده داره ولو بره مهد؟؟ممنون از همه مامانها که تجربه هاشون را به منم می گن به خصوص اوجای مهربونم..
سلام صفورا جان والا من هنوز دخترمو مهد نزاشتم .. ولی قطعا 1 یا دو ماه دیگه میزارمش مهد . دلم میخواد روزی یکی دو ساعت بره مهد و اوایل هم با حضور خودم باشه... چون میدونم دخترم بره مهد بحال خودش رها میشه،،، و ارتباطی هم بر قرار نمیکنه من هدفم از مهد گذاشتن در درجه اول ارتباط برقرار کردنه کلا بچه اوتیستیک درستش اینه با مربی سایه بره مهد ولی خب برای همه امکان پذیر نیست.. بالاخره باید یجوری مدیریت کنی تایم مهد و کلاسای کاردرمانیشو من کاردرمانی که میبرم نزدیک خونمه و پیاده 7 دقیقه راهه..خیلی خوبه ..وقت زیادی ازم گرفته نمیشه و رفتن و برگشتن خیلی راحته ولی یجا دخترمو گفتاردرمانی میبرم..3 جلسه بردم اونجا.. بخاطر نیم ساعت کلاس چهار ساعت باید وقت بزارم تو گرما برم و برگردم..هم خودم کلافه میشم هم دخترم.. اونم فقط برای اینکه برنامه بگیرم خودم تو خونه کار کنم
بچه ها به این وبلاگ سر بزنید مطالب جالب برای آموزش مفاهیم داره و شبیه به کارایی هست که مربی های ذهنی برا بچه ها انجام میدن. http://nargesclass.blogfa.com/category/30
مفاهیم ریاضی و آموزش مفهوم نصف رو که گفته برا افزایش دقت و تمرکز هست حتما چک کنید.
http://www.fereshtehaaa.blogfa.com/cat-26.aspx اینم خوبه
بچه ها قسمت خط چین ها رو پر رنگ کن تو وبلاگ دومی که گفته اهدافش افزایش دقت و تمرکز مهارت دست ورزی پرورش ذهن و آموزش مفاهیم ریاضی هست عین تمرینات ذهنی دخترمه این تمرینات رو برای بچه های پیش دبستانی طرح کردن اون وقت بچه های ما زیر ۳ سال دارن یادش میگیرن واقعا خوبه به نظرم.
http://s5.picofile.com/file/8103057118/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8%DA%86%D9%87_%D8%A2%D9%85%D9%88%D8%B2%D8%B4%DB%8C_%D8%AE%D8%B7_%DA%86%DB%8C%D9%86_%D9%87%D8%A7_%D8%B1%D8%A7_%D9%BE%D8%B1_%D8%B1%D9%86%DA%AF_%DA%A9%D9%86.pdf.html
غمگینم پسرم یکساله شد و هنوز علایم اوتیسم رو داره بعضی روزا خودمو میزنم به کوچه ی علی چپ و میگم چیزی نیست ولی واقعا چیزی هست،حتی اون دوستی که شنیده بود بچه های اوتیسم مغزشون فرمان سیری نمیده انگار پسر من این علامتم داره
یکسال و 15 روز حتی بابا مامان هم نمیگه راه نمیره علاقه ی شدید به تلوزیون عدم توجه به محیط اطرافش عدم برقراری رابطه ی چشمی خوب ...
مینا جون دستت درد نکنه ازین که این همه اطلاعات مفید دراختیارمون میذاری کتابای حواستو جمع کن هم خیلی خوبه هم قیمتشون مناسبه مفاهیم ریاضی و خط چین هم زیاد داره و ارتباطات رو توضیح میده من با دخترم کار می کنم . مریم جان میتونم ناراحتیت رو درک کنم ولی چاره ای نیست جز اینکه به خودت مسلط بشی و دیگه سعی کنی به مسائلی که هنوز اتفاق نیفتاده و شایدم نیفته فکر نکنی ولی از حالا که پسرت 1 سالش شده میتونی خیلی کارا کنی که به روند بهبودیش کمک کنه مثل ماساژ دادن بدن و سرو صورت حرف زدن زیاد و قصه و شعر خوندن و کتابهای مختلف خوندن و حتما حتما پارک زیاد ببرش تا جامعه رو ببینه حتی اگه شده روزی دوبار
برای اینکه بدنش ورزیده بشه ماساژ و تاتی تای راه بردن و قل دادن روی زمین خیلی کمک می کنه
مریم جون عزیزم بیخودی خودتو ناراحت نکن مردها همشون همینن....ممکنه به ظاهر نگن تو دلشون همینن مطمین باش همه همینن....الان پدرشوهر من بعد 50 سال زندگی به زن بیمارش دقیقا همین حرفها را میزنه حالا نیمه شوخی نیمه جدی...میگه تو دیگه پیر وبه درد نخورشدی ..حالا من هرکیو دیدم همین بوده اون عشق وعاشقی ها همش تو قصه هاست بثیه هم الکی فیلم بازی می کنن جلو مردم که مثلا ما خیلی عاشقیم و....باور نکن
مریم جون تلقین مریضی وبیماری به خودت وبچه ات نکن...دور ازجونت اگه خودت نبودی دیگه بخواه دنیا نباشه والا...خدا خودش مراقب همه بندگانش هست به خصوص یتیم ها...پس هر کدوم ما باید به فکر زمان زنده بودنمون باشیم که چه کارهایی می تونیم بکنیم بعد مرگمون بچه هامون را می سپاریم به دستان قدرتمند خداشون...