NaghmehAI/Per-SNA huggingface dataset:
سلام صفورا جونم من‌ هم همین شرایط رو دارم عزیزم. برای غذا دادن ..... برای پوشک عوض کردن انقدر لگد توی پهلوهام میزنه ....... وسط شب بیدار میشه و جیغ و گریه الکی ...... بعدش هم خودش آروم میشه ..... اون‌ هم همینطور همش دم در یخچاله ...... یا روی اوپن یا تو کشوهای منه ....... یا تو‌کابینتهای آشپزخونه هست ...... اصلا انقدری که با وسایل و‌لوازم خونه بازی میکنه با اسباب بازیهاش بازی نمیکنه. بخاطر همین رفتارهاش با هیچکسی نمیتونیم بریم و بیایم. خدا نکنه چیزی بخواد و‌براش انجام ندیم ....... وامصیبت ......، یک آبرو ریزی میکنه یک دادهایی میزنه تو مغازه های مردم ....... یک رفتارهایی میکنه که فقط من آب میشم ...... اینجا هم که نمیشه به بچه داد بزنی یا دستش رو بزور بکشی ...... هی باید خندون خندون الکی جمعش کنم و بیام بیرون. ولی همش غصه اینو میخورم که الان زورم بهش میرسه و میتونم بزنمش زیر بغلم و بیارمش ...... فردا روزی که بزرگتر بشه و سنگین تر بشه چیکار باید بکنم؟؟؟؟؟؟ خلاصه که دوست من تو تنها نیستی و من هم مشکلاتم بیشتر از شماست بعلاوه اینکه بچه من یک کلمه هم حرف نمیزنه. این باعث میشه خواسته هاش رو بیشتر با داد و فریاد بیان کنه. حالا نمیدونم آیا این رفتارها درست میشن ؟؟؟؟؟ آیا کلاسهاش که شروع بشه میتونه روی این رفتارهای بدش تأثیر مثبتی بگذاره ؟؟؟؟؟؟ دیگه مغز برام نمونده. فقط امیدوارم که لااقل این رفتارهای نسنجیده اش درست بشه که بتونم چهارتا جا و خیابون و مغازه ببرمش که اسیر توی خونه نباشه بیزبون. امید بخدا.
صفورااا جون خیلیی ناراحت شدم برات این پستت رو خوندم..خود منم روزای سختی با دخترم داشتم ولی الان خیلیی بهتر شده تا سن 3 سالگی و یکم بیشتر ازون خیلییی سراغ وسایل خونه میرفت و هنه چی و پرت میکرد.. اصلاا براش مهم نبود جیه فقط پرتتت میکرد اینور اونور. چقد سر از پوشک گرفتنش عذاب کشیدمم... ولی الان درست شد... باورت میشه امروز من داشتم از مسافرت با اتوبوس برمیگشتم خونم..دخترم 3 ساعت قبل رسبدن اعلام کرد پی پی داره... ولی با اینحال تونست تحمل کنه و تا رسیدن به خونه خرابکاری نکنه تو اتوبوس.. خیلیی از رفتارای بدی که تو سنهای پایین تر داشت و واقعا کنار گذاشته
از کنار هیچ کار نادرستی بیتفاوت رد نشید.. دخترم روزی هزار بار پشتیهای توی اتاقش رو برعکس میکرد و میرفت روشون..هر بار باید عکس العمل نشون میدادم بعد کارش و پشتیها رو مرتب میکردم تا یاد بگیره میدونم که واقعا خسته کنندست واسه یه مادر.. از یه طرف باید اصلاح رفتار نادرست داشته باشیممم.. از طرفی به پیشرفت کلامی این بچه ها کمک کنیم... دستور پذیری یادشون بدیممم. خیلیی سخته ..ولی مطمین باش شرایطط بهتر میشههه منم یادمه میگفتم یعنیی میشه یه روزی دخترم جیشش رو بگه.. میشه یروزی بتونه ارتباط درست با کسی برقرار کنه.. حرفامو بفهمه
سلام صفورا جون چون تا به حال کسی نگفته بود .من فکر میکردم تنها پسر من این رفتارها رو داره . و همینطور الی جون که از لحاظ حرف نزدن بچه با هم مشترکیم . من دنبالش میرم و نمیذارم به هیچی دست بزنه .کابینتها رو هم از اینا که تلویزیون تبلیغ میکنه زدیم . اولاش خیلی مقاومت میکرد مثلا میرفت بالای اوپن کابینتو باز میکرد لیوان میاورد ،ظرف میاورد. بعد که قاطعیت منو دید که تا میخواد بره بالا نمیذارم کم آورد . من تو خونه همش دنبالش میدوام. درمانگراش گفتن بیش فعالی و اوتیسم هر دو رو داره . بالاخره ما نفهمیدیم چیه!
البته بازی بازی و همش سعی میکنم موقعیتها رو شاد کنم .این طوری دستور پذیریش بهتر میشه .
اتی جون همینطوره که میگی من که واقعا به این نتیجه رسیدم که نه تنها مشکلات بچه هامون با بزرگتر شدنشون رفع میشه بلکه کلی استعدادها دارن که بهشون کمک میکنه از بقیه متمایز بشن.
الی جونم منم دلم برات تنگ شده بود عزیزم.ممنونم که به یادم بودی خواهر جون. منم اگه اینجا نیام دلم میترکه تازگی یه مشکل جدید پیدا کردم اونم اینه که همش استرس شدید دارم حتی در مورد مسایل جزیی که اگه براتون تعریف کنم خندتون میگیره تا این حد اوضاعم خرابه اما دارم باهاش مقابله میکنم. اونقد هم دل نازک شدم که سریع گریم میگیره کلی برا حاجیایی که کشته شدن گریه کردم دیروزم که کاپیتان پرسپولیس جوون مرگ شد امروزم که هما روستا فوت کرد نمیدونم چرا این روزا انقد همه چیز غم انگیز شده و بهونه برا گریه کردن جور میشه. خلاصه اینکه دارم افسرده و دیوونه میشم خدا به هممون کمک کنه تا به مشکلاتمون غلبه کنیم و بهمون قدرت و سلامتی بده تا برا بچه هامون وقت بزاریم.
صفورا جون سعی کن نسبت به کارای دخترت حساس نشی به نظرم راهکارهای شکیبا جون خیلی خوبه اگه بتونی به کارش بگیری .به خدا همه بچه ها از این کارا میکنن ولی طفلکای ما تا یه کاری میکنن متهم میشن انگار که همیشه یادمون میره که بچن و باید بچگی کنن.دختر منم از وقتی راه افتاد تا ۱.۵ سالگی کاری جز ریختن کابینتا و بریز و بپاش خونه نداشت طوری که منم دیگه از برگردوندن ظرفا و وسایل سر جاشون خسته شده بودم همین که میدید میزارم سرجاش بدو می اومد و باز درشون می اورد اما با این حال از دیدن کاراش ذوق میکردم و به پای شیطنتش میزاشتم حتی اینکه اشیا رو ردیف میکرد رو هم دوست داشتم و جلوشو نمیگرفتم تا اینکه خودش دست از اون کارا برداشت. فکر کنم من خودمم یه جورایی تو طیفم اخه همه کارای دخترمو دوست دارم و درک میکنم تازگی سطح استرسمم که فراتر از معمول شده شاید بزودی حرف زدن رو هم کنار بزارم
راستی الی جون دختر منم قبلا هر از گاهی نصف شب با گریه از خواب میپرید و یهویی جیغایی میزد که انگار دور از جون مار نیشش زده اون موقع نمیدونستم مشکلش چیه خیلی میترسیدم و براش ایت الکرسی میخوندم تا اروم بشه از وقتی امگا ۳ میخوره دیگه پیش نیومده شکر خدا ولی الان که فکرشو میکنم میگم شاید صداهایی میشنیده که ما نمی شنیدیم و از اون اذیت میشده اخه شنوایی بچه های ما بیش از حد نرماله. جز اون قبل از اینکه از مشکلش با خبر بشم خیلی وقتا پیش می اومد که دستمو گاز میگرفت یا اگه بغلم بودسر شونم رو گاز میگرفت جوری که جاش خون می افتاد حتی به دستام چنگ هم میزد فکرشو که میکنم میبینم که اون موقع درکش نمیکردم برا همین سعی میکرد با اون کارا بهم بفهمونه که چیزی اذیتش میکنه اما الان خدا رو شکر مدتهاست از این کارا نکرده اینم بگم که دخترم به شدت بد خلقه ولی فقط وقتایی که مشکلی داشته باشه مثلا خوابش بیاد یا گشنه تشنه باشه یا دستشویی داشته باشه و من دستم بند باشه و نتونم زود ببرمش خلاصه اینکه بچه های ما تا به خواسته هاشون بی توجهی نشه و بهشون فشار نیاد بدخلقی و لجبازی نمیکنن و ما رو نمیزنن این ما هستیم که خوب درکشون نمیکنیم چون حسای ما متفاوت از اوناست. میدونم که گاهی خواسته های نامعقول دارن ولی ازتون میخوام که دقت کنین به رفتاراشون همون موقعا هم خودشون میفهمن که خواستشون درست نیست و سماجت کمتری نسبت به وقتایی که خواسته مشروعی دارن میکنن و حتی به خاطرش گازمون نمیگیرن و لگد نمیزنن هر چند که ممکنه خیلی گریه کنن. خدا کنه تونسته باشم منظورم رو برسونم به هر حال از همه مامانای مهربون میخوام وقتایی که بچه ها بی تابن دلیلش رو پیدا کنن حتما چیزی اذیتشون میکنه که ما ازش بیخبریم
مرسی دوستای مهربونم خیلی خوشحال شدم از محبت همتون ....امیدوارم خدا بهم عشق بیشتر وصبوری بیشتر بده.....چند تا سوال دارم 1 لطفا سن دقیق بچه هاتون رابگید چون من سن برخی از کوچ.لوها را نمی دونم مثلا بچه های پرستو جون والی جون چند ساله ان که نگران صجبتشون هستین؟؟ 2 پرستو جون لطفا شماره تلفن سفارش اون گیره های کابینت بند که تلویزیون میگه رابرام بذار ممنونتم واینکه آیا محکم وخوبن؟ 3 شکیبا جون اون بازی دست وسربالا چیه دقیقا؟؟؟ 4 اوجا جون ممنون از تو.ضیحات امید بخش ات عزیزم...میشه بگی ازچه روشی برای ازپوشک گرفتن دخترت استفاده کردی؟لگن خوبه؟ممنون میشم بگی خیلی ممنون از همه شما دوستای مهربونی که همیشه حضورتون دلگرم کننده وآرامش بخشه
مینا جون احساساتت را کامل درک کردم .وخیلی برات ناراحت شدم ...اینکه هرچیزی بهانه ای میشه برای اشک................ وبرای من همه چیز شده خشم........نمی دونم اشک بدتره یا خشم ...خشم هم آخرش اشکه...ازمقایشه دخترم در موارد مشکلاتش با دیگر بچه ها بیشتر عصبانی میشم..واخرش همون اشکه.... ولی یه نکته اینه که من برای مرگ آدمهای ارزشمند وبه یاد ماندنی هیچ وقت خیلی ناراحت نمیشم چون حس می کنم اون افراد جاودانی هستن ومرگ براشون فقط جنبه فیزیکی داره ....برای حجاج مظلوم وطنم هم خیلی دردمندشدم.....برای کشور مظلومم که شاهد این رفتارهای توهین آمیز هست...برای مردمی که 20 سال تو نوبت حج بودن واین انتظار مرگ بوده....غم انگیزه ولی اجل هرکس به یه شکل عزیزم ...ونمیشه درکش کرد...به نظرمن مشکل خیلی ازماها خستگی شدیده....بهتره کمی شادی به زندگی مون تزریق کنیم ....مثلا با دوستامون رفت وآمد کنیم ...وبچه وشوهر را برای مدتی فراموش کنیم..شما این کارو می کنید؟؟ یا به خاطرات خوبمون فکر کنیم شادی بزرگترین وظیفه هر انسانه ودلیل زنده بودن وحیات .... به نظر من شادی اولین وبزرگترین نعمته ....شادی قلبی ..شادی ازته ته دل....به جهنم که بچه هامون اتیسمن دوستشون داریم عاشقوشونیم وباید ازبودنشون لذت ببریم....مگه زندگی مسابقه است؟؟؟همش می خوایم مثه همه باشیم می خوایم خوشگل وموفق وپولدار وتحصیل کرده ...باشیم واین وسط حس خوشبختی می میره....بیشتر به شادبودن فکر کنیم ههممون باهم
نشانه اوتیسم تو دختر پونزده ماهه چیه؟؟؟
شکیبا جان خیلی توضیحاتت خوب و مفید بود. دختر شما چند سالشه؟ بنظرم وضعش خیلی خوبه خدا رو شکر با توضیحاتی که دادی............... پسر من سه سال و دو ماهه است. میشه گفت هنوز حرف نمی زنه............ در حد 30-40 کلمه رو بجا می گه. دامنه درک کلماتش بالاست اما هنوز خیلی از جمله هایی رو که استفاده می کنیم نمی فهمه. شکیبا جان اگه تو مرکز رشد گفتار رو شروع کردی لطفا بیا و در مورد کلاس و مربی اش توضیح بده. گفتار درمانگر پسر من افتضاحه. دیگه از هفته دیگه نمی برمش پیش اون. تو دو ماه اخیر که پیش اون می رفت فقط پول هدر دادم.
صفورا، مینا و پرستو جان بدرفتاری و لجبازی تو این دوره زمونه کم و بیش تو اکثر بچه های هم سن بچه های ما هست چه سالم چه اوتیستیک....... منتها در بچه های اوتیستیک بنظرم بیشتره......... البته از دکتر خوشابی پرسیدم گفت لجبازی ربطی به اوتیسم نداره و مربوط به سن 3-5 سال هست !!!! پسر من هم از این رفتار ها زیاد داره اما بیشتر وقتی تو خونه حوصلش سر بره انجام می ده. یعنی وقتی جایی بریم یا کسی خونه ما باشه یا باهاش بازی کنیم خیلی آرومتر و سر براه تره. برای همین من دائم سعی می کنم وقتش رو پر کنم و سرش رو گرم کنم...... برای همین وقتی پسرم خونه است بیشتر با اونم. یه ظرف هم بخوام بشورم وسطش دو سه بار دستم رو آب می کشم می آم ببینم چی می خواد و چکار داره.............
با حرفهای صفورا جون کاملا موافقم. باید تا حد ممکن جو خونه رو آروم و شاد نگهداریم......................... دیگه اینکه من شخصا همیشه برنامه روزانه دارم. این به آرامش و نظم زندگی ام خیلی کمک می کنه............... هر شب قبل از خواب کارهای فردام رو می نویسم و اولویت بندی می کنم.............. در طول روز بارها به برنامه ام مراجعه می کنم و چک می کنم که کار هام یادم نره. ................. همچنین در مورد پسرم برنامه مرتبی دارم و سعی میکنم وقتش رو با برنامه پر کنم. اینجا یه نمونه از روزهای روتینش رو می نویسم شاید برای بعضی ها مفید باشه: صبحها حدود 8.5 بیدار می شیم...... صبحونه و آماده شدن و رفتن به مهد ..... تحویل به مهد کودک حدود ساعت 9-9.5 تا ساعت 3.... (البته مهد رو از 2 ساعت شروع کردم و کم کم زیاد کردم). وقتی پسرم مهد میره حسابی به کارهای خونه و آشپزی و کارهای شخصی و درسی و مطالعه و غیره .... می رسم............بعد آوردن پسرم از مهد و خوردن ناهار با باباش حدود ساعت 4. (البته پسرم در مهد حدود ساعت 11.5 ناهار می خوره و یکی دو ساعت هم می خوابه).......... 4 روز در هفته بعد از ظهر ها کاردرمانی و گفتار داره که تقریبا همیشه باباش می بره (روزهایی که کاردرمانی نداره حتما با باباش می رن پارک و گردش)......... من هم تو این فاصله به کارهام می رسم و شام درست می کنم...... بعد که بر می گردن چند ساعت تا خوابش فرصت هست.............. شام می خوریم و حداقل یکی دو ساعت با پسرم بازی های شاد می کنم. ............... البته بازی های ما جنبه آموزشی نداره هر بازی که پسرم دوست داشته باشه و لذت ببره انجام می دیم.......... من اصلا اصراری ندارم که تو این مدت بهش آموزش بدم چون دیگه تو کاردرمانی و مهد آموزش می بینه............ عاشق قایم باشک بازی و بدو بدو و کارهای خنده دار کردن و هیجان بازیه............ بعدشم یکمی ماساژ می دم .... میوه و خوراکی می خورم ............ و گاهی هم باباش باهاش حدود نیم ساعت کارهای کاردرمانی و آموزشی می کنه ............ و بعد حدود ساعت 11 می خوابونمش....... خودم هم بعدش حداقل تا ساعت1 بیدارم و به کارهام می رسم............. شما ها هم اگه دوست داشتین از برنامه روزانه بچه هاتون بنویسید ......
دوستان لینک زیر مربوط به معرفی مراکز اوتیسم در تهران است: http://tip.iums.ac.ir/?fkeyid=&siteid=35&pageid=5767&newsview=13942
ضمنا بنیاد خیریه اوتیسم در تهران به آدرس زیر ظاهرا خدمات رایگان برای کودکان اوتیستیک ارائه می کند: www.autism charity.ir
سلام صفورا جان گل گفتی عزیزم ولی واقعا واقعا من شادی از ته دل رو فراموش کردم برعکس سابق که همیشه بی دلیل شاد بودم الان بی دلیل غمگینم اما باز سعی میکنم این حسو به خانواده و مخصوصا دخترم منتقل نکنم. شکیبا جون این بازیا خیلی خوبه مخصوصا برا افزایش توجه تمرکز کاردرمانگر دخترم هم اینا رو گفته بود.
اوتیسم در ایران بیداد می‌کند - سایت خبری تحلیلی تابناک|اخبار ایران و جهان|TABNAK https://www.tabnak.ir/fa/news/410835/%D8%A7%D9%88%D8%AA%DB%8C%D8%B3%D9%85-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%A8%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%AF-%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%DA%A9%D9%86%D8%AF
بچه ها خواهش میکنم بهم جواب بدین،پسر من الان که 14 ماهشه تازه بای بای کردن رو یاد گرفته،این یعنی اوتیسم نیست یا ربطی نداره به این موضوع؟
بی شمارند آنهایی که نامشان"آدم"است* ... ادعایشان "آدمیت"... کلامشان"انسانیت"... رفتارشان "صمیمیت"... ...من دنبال کسی میگردم که ... نه"آدم"باشد،نه "انسان"،نه"دوست"و"رفیق صمیمی"... تنها"صاف"باشدو"صادق"... پشت سایه اش"خنجری"نباشد برای"دریدن"... هیچ نگوید... فقط همان باشد که "سایه اش"می گوید ..."صاف و یکرنگن.....﻿﻿. درست مثل کودکان اوتیسم
مریم جان تشخیص اتیسم در سن کودک شما کمی سخت است باید از همه لحاظ بررسی اش کنی زودتر از 2 سال شاید نشه تشخیص قطعی داد مهمترین عامل نداشتن ارتباط چشمی بچه است اینکه چشمش را از نگاه تو یا بقیه به اصطلاح بدزد کودکت کلامش در چه حده مریم
هیچی نمیگه سارا جون،فقط به غذا میگه مم ،ارتباط چشمیش بد نیست ولی عالی هم نیست وقتی تلوزیون نگاه میکنه من خودمو بکشمم بهم توجه نمیکنه
نذار زیاد تلویزیون ببینه کودک زیر دو سال بهتره اصلا تلویزیون نبینه خودت زیاد حرف بزن مثلا بگو مامان داره غذا میپزه مامان داره لباس میپوشه همش حرف بزن مثل یک گزارشگر فوتبال هر روز فقط وقتی میخوابه این گزارشگر ات بذار کنار میدونم سخته وشاید مسخره ولی این کار بکن
مریم جان ....معمولا دکترها این نشانه ها رامیگن...(تو سن بچه شما) بچه به ادمهای دوروبر کاملا....بی تفاوته وانگار نمی بینتشون به صدا زدنش یا صحبت باهاش اکثرا بی تفاوته انگار نمی شنوه اکثرا تو حال خودشه وبا بقیه ادمها اصلا کاری نداره بیشتر با اشیا یا محیط فیزیکی بیرون مشغوله نه آدمها یا ارتباط با اونها مثلا بجه دایم با دکمه یه لباس یا چرخ یه ماشین ویا یه وسیله خاص ور میره وهیچ علاقه ای به ارتباط با آدمهای اطرافش نداره معمولا حس خاصی به مادرشون تو این سن بچه شما ندارن وبه راحتی ازمادر جداشده .و به راحتی درهرمکان وپیش هرکس می مونن چون خیلی درکی از جدایی یا رفتن مادر یا اصلا حس اضطراب دوری ازمادر را تو سن 15 ماه یا کمتر ازاین ندارن البته بعدا پیدا می کنن همه اینارا گریه های خیلی شدید وبی دلیل برخی اوقات دارن گریه ها ولجبازی های بی تناسب دارن رفتارهای آسیب زننده به خود دارن مثلا بچه سرش را می کوبه به زمین در مواقع عصبانیت...یا خودش را می زنه ....یا نفسش را شدیدا حبس می کنه وخیلی این رفتار برای همه عجیبه به اسمش واکنش اصلا نداره انگار نمی شنوه توجه اش به یک جزییات بی ارزش خیلی زیاده ولی به مسایل معمولی روزمره خیلی کمه انگار سطح توجه ومدلش با همسالاش کاملا متفاوته حالت تقلید والگو برداری ارزفتاربزرگترها رااصلا نداره حالت جلب توجه یا خودشیرینی واسه بزرگترها رااصلا نداره انگارخیلی سرده ودایم تو حال خودش وسرگرم خودشه امیدوارم کمک کرده باشم.................اینها خیلی دیرتر ازنرمال به حرف میفتن ومعمولا همین نکته باعث کشف بیماری است نهایتا باید روانپزشک اطفال تشخیص بده ....واونم 100 درصد درست نیست چون واقعا افراد بسیار متنوعی را که توانمندی های مختلف دارن نمیشه با یه چوب زد
مرسی علی اصغر جون ازنوشتن برنامه ات به نظرم خیلی خوبه
علی اصغر به بچه شما تو مهد مشکوک نشدن؟ لطفا همتون بگید چقدر به بقیه راجع به مشکل بچتون گفتین؟؟
سلام مامانای مهربون
من پسر ۲۶ ماهه ای دارم که مبتلا به اختلال یکپارچگی از نوعی بیش حسی لامسه است.سی چهل صفحه اخر این تاپیک رو خوندم و دیدم دو تا از دوستان هم گویا دخترای گلشون این مشکل رو دارن.چه تمرین هایی نیاز دارن.به نظرتون کاردرمانی ببرم.من خودم از رو علایمش حدس میزدم و مربی کلاسش هم که خانوم با سوادیه در زمینه کودک همون یکی دو جلسه اول متوجه شد و البته خیلی خوب عنوان کرد و گفت سنسش زیادی قویه و سعی کن حتما تا قبل سن مدرسه حل بشه این مشکل چون اونجا خیلی اوقات به همین خاطر ممکنه برچسب های دبگه ای مثل پرخاشگری و ...به بچه بزنن. گفت شن بازی و خمیر بازی و ....پسر من اوایل جتی حاضر نبود به خمیربازی دست بزنه.خوشحال میشم اگه اطلاعاتی دارید کمکم کنید.
ممنونم سارا جان فقط خدا خودش کمکم کنه پسرم تنها روشنیه زندگیمه
ممنون صفورا جون پسر من هم به اسمش واکنش داره هم به شدت به دکمه و چرخ ماشین و چرخ کالسکه و... علاقه داره هیچ حرفی هم تا الان نزده نمیدونم والا
صفورا جان فقط میگن تو کاراش کنده ..... چیز خاص دیگه ای تو مهد نگفتن. شکیبا جان دقیقا چی سرچ کنم تو نت برای از پوشک گرفتن در 3 روز؟ ممنون میشم توضیح بدی
علی اصغر چقدرخوبه که به نظرشون عادی هست...من همش می ترسیدم بره مهد قشقرق کنه که خداراشکر این کارها را نکرد..ظاهرا به خاطر بیکاری وحوصله سررقتگی اینها بدخلقی می کنن...البته من قبلا یک مهد امتحانی بردمش که مدیرش قبولش نکرد ومنو ترسوند با این کارش..
سلام دوستان عزیز در مورد لجبازی به من گفتن اگه نازو و نوازش و اخم و تهدید و تذکر... فایده ای نداشت بچه رو بذارم توی یه اتاق از خونه که وسیله خطرناک نداره و بهش بگم چون کار بد و اشتباهی کردی چند دقیقه باید اینجا بمونی و بعد از تموم شدن گریش بریم درو باز کنیم و بهش توجه نکنیم تا خودش بیاد سمتمون البته پسر من زیاد ترس و اضطراب نداره و واسش خیلی جواب داده شایدم موقتی باشه ولی به نظر خودم راه خیلی ریسکی و ترسناکی هستش . شکیبا جون اگه گفتار درمان دخترتون اقا هست و بور اسمشو نمیارم شاید جنبه تبلیغ بگیره ایشون با پسرم چهار و نیم کار کرد خیلی مفید بود و من راضی بودم منم خیال میکردم پسرم خیلی دستورپذیره ولی فرق بین این کیه و اینجا کجاست رو توی شغل نانوایی نمیدونست یا ....
مامان تنها عزیزم وقتو از دست نده و نی نیتو ببر کاردا مانی من خودم تو خونه نتونستم مشکل حسی پسرمو حتی ذره ای تغیر بدم
تاراجون الان پسر گلت چند سالشه؟
درمان اسکیزوفرنی، اوتیسم و بیماری دو قطبی ممکن شد محققان روش امید بخشی را شناسایی کردند که ممکن است در مطالعه و درمان بیماری‌هایی مانند اسکیزوفرنی، اوتیسم و بیماری دو قطبی، انقلابی به پا کند. به گزارش فارس در حالی که محققان می‌توانند سلول‌های زنده کبد، ریه و قلب را مطالعه کنند برداشتن یک نمونه از مغز به دلایل زیادی، بسیار مشکل‌ساز خواهد بود به همین دلیل یک روش جدید پنجره بی‌نظیری را بر روی دانشمندان در مورد اختلالات روانی پیچیده گشوده است. ناتوانی در بررسی سلول‌های زنده مغزی انسان حین عمل در تحقیقات دانشمندان در فهم اختلالات روانی، اختلال ایجاد کرده است اما محققان روش امید بخشی را شناسایی کردند که ممکن است در مطالعه و درمان بیماری‌هایی مانند اسکیزوفرنی، اوتیسم و بیماری دو قطبی انقلابی به پا کند. گروهی به رهبری محققان مرکز مطالعات بیولوژی کالیفرنیا، سلول‌های پوست شخص بیمار مبتلا به اسکیزوفرنی را برداشته و آن‌ها را به سلول‌های بنیادی بالغ برگردانده و سپس این سلول‌های بنیادی را به نورون‌ها تبدیل کردند. نتایج تولید این‌ سلول‌های مغزی به نورولوژیست‌ها برای اولین بار فرصت داده است که نگاه اجمالی به اسکیزوفرنی انسانی در سطح سلولی داشته باشند. گروه دیگری از دانشگاه استانفورد سلول‌های پوست انسان را مستقیماً به نورونها بدون مرحله واسطه سلول‌های بنیادی تبدیل کردند و این روش به طور بالقوه کاراتر است. این گروه نتایج خود را به تازگی درNature به چاپ رساندند. محققان با استفاده از استراتژی مطالعه بیماری در ظروف کشت، بینش‌های جدیدی را نسبت به کم خونی داسی شکل و آریتمی‌های قلبی به دست آورده‌اند.اما گروه تحقیقاتیsalk به رهبری Fred H.Gage برای اولین بار است که روشی را برای بررسی یک اختلال ژنتیکی پیچیده عصبی به کار بردند. این گروه دریافت که نورون‌های به دست آمده از بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی نسبت به نورون‌های به دست آمده از افراد سالم ارتباط کمتری با یکدیگر دارند.آن‌ها همچنین این نقص را به تغییر بین حدود 600 ژن (4 برابر بیشتر از آنچه پیش از این تصور می شد) مرتبط دانستند. Gage می گوید: این روش در نهایت ممکن است به روانپزشکان اجازه دهد با بررسی داروهای مختلف، دارویی را که برای هر بیماری موثرتر است را یافته و به بهبود درمان کمک کنند. Weinberger Daniel مدیر موسسه بهداشت و سلامت روان می گوید: این مطالعه زمینه جدیدی را پیش روی ما قرار می‌دهد. مشخص نیست که روش سلول‌های بنیادی چه پاسخی را به دنبال دارد اما به پرسش‌هایی که تا به حال جوابی نداشت پاسخ داده خواهد شد. نظریه «مغز بسیار مردانه» در اوتیسم براساس "Extreme Male Brain Theory"، ویژگیهای بیماری اوتیسم (درخودماندگی)، حالت تشدید یافته مغز مردانه است. این نظریه، بخشی از یک نظریه کلی‌تر بنام Empathizing_Systemizing Theory است که بیش از یک دهه پیش توسط روانشناس بریتانیایی Simon Baron-Cohen ارائه شد، که بر پایه آن، انسانها در یک طیف دوگانه جای میگیرند، که یک سر آن توانایی‌های مربوط به درک احساسات دیگران و همدلی با آنها، و سر دیگر آن توانایی‌های تحلیلی و درک جزئیات ساختاری است، که اولی در زنان و دومی در مردان قوی‌تر است. افراد مبتلا به اوتیسم کاملاً در یک انتهای این طیف قرار دارند، یعنی ناتوان از درک احساس دیگران، اما علاقمند به نظم و قاعده و جزئیات. براساس این نظریه، یکی از علل احتمالی اوتیسم، سطح بالای هورمون تستوسترون در دوران جنینی است. مطالعه جدیدی در مجله Clinical Psychological Science با بررسی «ویژگیهای مردانه چهره» و ارتباط آن با ضریب طیف اوتیسم (Autism-Spectrum Quotient) شواهد تازه‌ای در تأیید این نظریه به دست آورده است. http://cpx.sagepub.com/content/3/2/230
نگار جون پسرم سه سال و هفت ماهشه چهار ماه و نیم بود با گوشی میام اصلا ویرایش نمیکنه شکیبا جون اروم باش خواهر منم تا پنج جلسه اول گفتار درمانی کلی ناراحتی و استرس کشیدم نگران نباش پسر منم جواب چرا رو نمیتونست بده باید خودت یاد بدی و بگی وقتی میپرسم ازت چرا ? باید بگی چونکه برای اینکه تو کلاس اون اقا وقتی نشستی حتما گوشی یا دفتر دست بگیر هر چی میگه یادداشت کن یا عکس بگیر تو خونه مرتب باهاش کار کن منم کل اون چند ماه همش داشتم از نت عکس بچه خوب و بد و ... اینارو در میاوردم و بهش نشون میدادم این پسر خوبیه یا بدیه ؟ چرا بده ؟ جوابا رو خودت اوایل بده بعد کم کم خودش تو عکسای بیشتر جواب میده یه دفتر بزرگ تو کلاس اقاهه داره مثلا میگه پسر دویید و دخترت باید نشونش بده رو از مربیش بخواه دفتر رو بهت بده عکس بگیری ازش و خونه باهاش کار کنی گفتار درمانی فقط راه میداد به خدا کل اون دوره گفتار رو من خودم تو خونه و کمک از عکسای مشابه،توی اینترنت به پسرم یاد دادم هر روز دو تا سه ساعت تو اتاق داشتیم مرور مطالب گذشته میکردیم نگران نباش فقط تو کلاس همش سوال کن راه حل بخواه عکس بگیر حرفای مربی رو یادداشت کن خود اون مربی خیلی زیاد به من کمک کرد و کلی راهکار داد و یادگیری چیزایی که دخترت بلد نیست اگر هر روز باهاش کار کنی بازم کم کم سه ماه طول میکشه نگران نباش مثل کلاس اول میمونه واقعا سخته ولی حتما شدنی هست اگه وقت مشاوره با پیشیاره دیر میدن و نگرانی تمام سوالاتتو از همین گفتار درمانش بکن و بخواه که بهت راهکار بده بگو فعلا به دکتر دسترسی ندارم و اگر رفتی پیش پیشیاره بپرس لازم هست دخترم کلاس جسمی ذهنی داشته باشه ؟ چون پسر من چند ماهه میره خیلی زیاد تغییر کرده و به زور ازش کارهای ذهنی کشیدن .
پسر منم تمام مشکلات دختر شمارو داشت یه کتاب داستان کوتاه تو کلاسش هست از همه صفحاتش من عکس گرفتم و چاپ کردم و باهاش کار کردم پسرم حتی نمیتونست یکی بود یکی نبود رو کامل تا تهش بگه ولی راه افتاد نگران نباش درست میشه من الان تمام نگرانیم رو پسرم سر دقت و تمرکزش هست که اگه درست نشه میتونه بیش فعالی بشه فکر کنم بعد از تموم شدن مشکل حسی و گفتار باید برم تو تاپیک بچه های بیش فعال دیگه قسمت و سرنوشت رو کاری نمیشه کرد مطالبو میخوندم یه خانومی نوشته بود من اصلا از چیزی خوشحال نمیشم یا خوشحال نیستم دقیقا منم دیگه بهترین اتفاقات تو زندگیم یا تو اقوام نزدیک پیش میاد فقط لبخند میزنم خندم دیگه نمیاد
تارا جون ممنون که جوابمو دادی.از مشکل یکپارچگی حسی پسرت بیشتر برام میگی؟چه نشونه هایی داره؟ایا مشکل ساز هم شده تو کارهای روزانه اش.پسر من نمیزاره براش مسواک بزنم.بدش میاد.میخوام براش برس بکشم دوست نداره.خمیر بازی رو اول حاضر نبود دست بزنه.الان اکی شده.شلوارش یا استینش اگه بالا باشه خیلی ناراحت میشه و میگه بکشش پایین.البته گهگداری هم پیش اومده حسابی با غذا کثیف کاری میکنه . لباسش خیس بشه بدش میاد.البته حمام رو بینهایت دوست داره.کلا همه موادری که گفتم در حد خیلی شدید نیستن اما خب هستن.مربیش میگفت باید تا قبل سن مدرسه حل بشه.شما برای این مسیله هم کاردرمانی میبری؟اگه وقت داشتی از تمریناش برام میگی؟من هنوز پسرم رو متخصص نبردم اما خودم فهمیدم .مربی کلاسش,هم گفت
شکیبا ی عزیزم ناراحت نباش گلم.....ما خودمون خیلی به این بچه هامون گیر میدیم....اینقدر براشون وقت وهزینه میزاریم توقع مون هم ازشون شدیدا بالا میره واقعا من بعضی وقتها می بینم اکثربچه های عادی هم بسیار کندن وخیلی معلومات شون عادیه وخیلی نقص هارادارن فقط مادراشون گیرنیستن مثه ما...خیلی به خاطر حرفهای معلمش که گفته تصویرسازی اش صفره خودت رادرگیر نکن اون که خدانیست بدونه تو ذهن بچه ات چیه؟ خود بهترین متخصص ها هم هزارتا تشخیص 100 درص3د غلط میدن بارها شده دیگه یه کاردرمان معمولی چه انتظاری داری؟؟یه حرفای کلی را عین طوطی به همه میگن باورکن ......اینم راه کاسبی اوناست دیگه البته بدم نیست ولی خودته درگیر نکن عزیزم فقط تلاشتو بکن ونتیجه را بسپار به خدا ...من شخصا دکتر پیشیاره را قبول ندارم ولی خب باز کاچی به از هیچی...همینه دیگه ..مهم تلاشصه که ههمون داریم میکنیم
شکیبا جون خدا مادرت را بیامرزه عزیزم وسایه تورا بالای سربچه ات نگه داره .....هیجکی کمک نداره باور کن....به هرکی دردل کنی باحرفای خودت خنجر به قلبت می زنه از عیب های بچه ات علیه اش استفاده می کنن اصلا نگو...100 تا عیب من تو بچه های مردم میبینم ولی مادرهاشون فقط تعریف تمجید می کنن بچه فامیل ما تو دوسال ونمیگی تازه خانم بابا می گفت کل خانوادشون اینقدر ذوق وشوق می کردن تو 2/5 سن ....اینقدر مامانش شاد بود که به حرف افتاده من اونوقت تا اون سن 100 تا دکتر برده بودم به خاطر تاخیرش...وعصبی وداغون بودم...واولین کلماتش اینقدر به نظرم دیر بود که اصلا ذوق نکردم ...این تفاوت شخصیت ما مادرهاست وگرنه باور کن بچه های عادی هم اصلا نخبه نیستن من 100 تا ایراد تو هرکدوم میبینم ..اینو واسه دل خودمون نمی گم .واقعا هست فقط بی خیال هستن ما هم کمی بی خیال باشیم همین