NaghmehAI/Per-SNA huggingface dataset:
سلام دوست عزیز. شما برادرت تحت درمان هم بوده؟ دارو ؟ کاردرمانی های حسی حرکتی و ذهنی؟
یادتون هست برادرتون دقیقا چندسالگی کلمه گفت بحرف اومد ؟شب نخوابیدن توکودکی هم داشت یا اینکه بعداز۴سالگی شروع شد؟
فکرکنم برادرش اسپرگربوده
بیست ماه
آسپرگر که اوضاعش ازاوتیسم خیلی بهتره
اسپرگرا فقط حرفهای دو پهلو رو نمیفهمن
اسپرگرهمه مشخصات اتیسم رو داره فقط زود حرف می زنه .حتمن بهش نرسیدن اینجوری شده حساش درست کارنمی کنه
راستش هیچ دارویی بهش نمیدم فقط زیر نظر طب سنتی رژیم غذایی شو غنی میکنم
شما کلن از وقتی تشخیص گرفتین بهش چه داروهایی دادین؟
فقط یک سال و نیم فنوباربیتال
ممنون.چرا ادامه ندادین؟خوب نبود؟
سلام مامانای عزیز موضوع بچه دوم یا سوم دغدغه خیلی از ماست من درباره بچه دوم از چند تا دکتر سوال کردم قبلا براتون توضیح دادم که من و همسرم و پسرم تست ژنتیک دادیم و خدا رو شکر مشکلی نداشتیم؛ اگر واقعا دلتون میخواد بچه دوم داشته باشین به خاطر دل خودتون و شوهرتون به بچه دوم فکر میکنین و از ته دل تمایل دارین و آزمایش‌های لازم رو دادین و مشکلی نداشتین، داشتن بچه دوم خیلی هم خوبه ولی تاکید میکنم اول به خاطر خودتون و همسرتون و دوم با توجه به آزمایشها و موقعیت خودتون و زندگیتون با خاطری آسوده؛ دکتر به من گفت اگه فقط به این دلیل میخوای بچه بیاری که پسرت تنها نباشه و طفلکی مظلومه و تو این دنیا تک و تنها چی کار کنه و از این حرفا کلا بیخیال بچه دوم؛ ولی اگه خودت و همسرت رغبت کامل دارین داشتن بچه دوم در موقعیت فعلی شما ایرادی نداره و زودتر اقدام کنین؛ من الان تو پروسه پر استرس انتقال پسرم از مهد به رسپشن هستم و کاغذبازی‌ و دوندگی زیاد داریم متاسفانه دو سه هفته‌ای هست که حتی نتونستم درست حسابی به پسرم برسم انشاالله دو سه ماه دیگه که تکلیفش کاملا روشن بشه و کلاساش هم رو غلت بیفته برای بچه دوم اقدام میکنم؛ دکتر گفت در مواقعی که آزمایشهای ژنتیک مورد نگران‌کننده‌ای نشون نمیدن و بچه اول رو به رشد و پیشرفته و تا حدودی مستقل شده و پدر و مادر هم تمایل به بچه بعدی دارن، داشتن بچه دوم هیچ ایرادی نداره، چون اصلا نمیشه با اطمینان گفت بچه بعدی هم مشکل خواهد داشت یا نه همونطور که سر بچه اول هیچ کدوم از ما نمیدونستیم چی پیش میاد؛ دیگه توکل به خدا انشاالله با رعایت یه سری کارها و نکات اتفاق خوبی میفته در مورد شدت اوتیسم در دخترها و پسرها، اینطور که معلومه اوتیسم در دخترها شدت بیشتری داره ولی شیوعش در پسرها چند برابر دخترهاست
خداروشکر تشنجش همون موقع بود زیر یکسالش بود و قطع شد
سلام دوستان چى بگم و از كجا شروع كنم والله تا يه كم خيالم از بابت رايان راحت ميشه يه مسئله جديدي پيش مياد در حال حاضر من كاردرمانيهاى رايانو نسبت به قبل محدود كردم و در هفته يك جلسه ذهنى دو جلسه گفتار و دو جلسه بازي درماني(براى جذب راحتنر در مهد و جدا شدن از من) ميبرم و بجاى حسى حركتى و جسمى رايانو كلاسهايى ميبرم كه محيط عادى داشته باشه يعنى درمانى نباشه ولى براى پيشرفتش خوب باشه مثل اسكيت و صخره نوردى امروز جلسه ٣ بازى درمانى بود داشتم با كاردرمانگرش در مورد رايان حرف ميزدم كه بين حرفهاش گفت در مورد رايان شك اوتيسم وجود نداره اما بعدا بايد از لحاظ آسپرگر بررسى بشه ، من😮.... اى بابا .... چى بگم آخه من 😂 خلاصه كه حالا از اوتيسم دراومدم بايد برم دنبال از بين بردن نشانه هاى آسپرگر 😅 رفتم نت يه كم خوندم ديدم رايان ٢ تا از نشانه هاشو داره ، اول اينكه از لحاظ احساسى اونقدر قوى نيست و ابراز عشق و علاقه مثل بقيه بچه ها نداره و دوم اينكه علاقه به بازيهاى خاص داره و در مورد علايقش بيشتر از بقيه موضوعها صحبت ميكنه ديگه يه جورى شدم اين مسائل و معضلات برام مثل بازى شده ، همش در پى رفع نواقصم 😬 نميدونم رو حساب حرف ايشون برم ته توشو دربيارم يا بيخيال باشمو درمانها رو بر همين روال پيگيرى كنم
سلام دوستان عزیزامیدوارم حال خودتونوبچه هاتون حسابی خوب باشه قبلاهم براتون نوشتم که بخاطراکولیلیادریه بازه زمانی وچرخوندن چرخ ماشیناش غریبگی نکردن درسن پایین بدغذابودن وهوش وحافظه زیادپسرم به اوتیسم مشکوک شدم وچندتاروانپزشکوروانشناس بردم وهیچکدوم تشخیصشون اوتیسم نبودولی چون ماشهرستانیم وخیلی رونظردکتراحساب نکردم پیگیری روول نکردم توصفحات قبل هم براتون نوشتم که شنیدم برای تشخیص اوتیستیک بودن یانبودن بچه دکترپوراعتمادوتیمش درمرکزآوابچه روارزیابی میکنن وخیلیامیگفتن که به بیشتربچه هابرچسب اوتیسم میزنه ازطرفی هم میگفتن دکترپیشیاره درمرکزرشدبرعکس دکترپوراعتمادبه اکثرکساییکه تشخیص اوتیسم گرفتن میگه اوتیسم نیستن امروزصبح پسرم نوبت ارزیابی دکترپوراعتمادداشت وعصردکترپیشیاره خیلی استرس داشتم ومیترسیدم تشخیصشون اوتیسم باشه خوشبختانه دکترپوراعتمادباقطعیت اوتیستیک بودن پسرموردکردوتاکیدکردن که هیچ کاردرمانی ویاپیگیری دیگه ای لازم نیست انجام بدم وکلمه اوتیسم روبرای همیشه فراموش کنم اصلاباورم نمیشدانگارروابرابودم شنیدن این تشحخیص ازکسیکه ازنظربیشترمادراسختگیرانه وبه نفع اوتیسم ارزیابی میکنه برام مثل معجزه بودعصرهم بردمش پیش دکترپیشیاره ایشون هم گفتن پسرت به هیچ وجه اوتیسم نیست وتشخیصشون بیش فعالی بودکه گفتن باچندجلسه کاردرمانی وگفتاردرمانی وماساژمشکل کامل حل میشه برای فردابهمون وقت کاردرمانی ذهنی جسمی وگفتاردرمانی وماساژدادن
سلام عزیزم.نازی جان من خیلی اطلاعات تخصصی ندارم ولی با این اطلاعات کم و دیدن رایان جون از نزدیک مطمئنم این بچه هیچ مشکلی نداره و به نظر من این کاردرمانها(بعضی از اونها)دکون باز کردن برای خودشون.
خیلی عالی.خوشحال شدم.خیالت راحت و مطمئن باش وقتی پوراعتماد بهت اینطوری گفته.فقط میتونی بگی اسم کاردرمانی که ارزیابی کرد گل پسرتو چی بود؟
خداروشکر.داروی تشنج بود فکرکردم داروی تقویتی بوده
خداروشکرعزیزم.بچه شما مشخص بود که هوش خیلی خوبی داره انشاءالله که در اینده برامون از موفقیت هاش بنویسین
سلام عزیزم.رایان جان خداروشکرخیلی هم عالی هست وعیچ مشکلی نداره خیالتون رااحت.ولی اگه میخواین مطمئن بشین با رضا خامکی یه صحبتی کنین چون خودش اسپرگره تو ت ل گ ر ا م فکرکنم گروه داره
اگه گذاشتن اب خوش از گلوت پایین بره
عزیزم تا الان هیچ چیزی واسه رایان کم نذاشتی....کاش همه مادرها اینطور بودن....به نظر من زیاد جدی نگیر حرف کاردرمان رو.....رایان هنوز خیلی کوچیکه.و فیلمی که من ازش دیدم به نظرم یه بچه سلامت و عادی داری...من جای تو بودم همین کلاس ها رو ادامه میدادم و دنبال حرف کاردرمان نمیرفتم...ولی ببین دل و منطق خودت چی میگه....
من رفتم کلی اسباب بازی پارک و عروسک جدید واسه دخترم خریدم که بازی کنیم ولی فایده نداشت اصلا بازی نمیکنه به زور جلو خودمو گرفتم که اسباب بازیها رو از پنجره نندازم بیرون . گفتم چون عاشق پارکه حتما با اسباب بازیش بازی میکنه ولی نکرد
عزیزم با تکرار و تمرین علاقه پیدا میکنه.زود نا امید نشوووو.
فدات بشم مهربون ❤️ بهمون لطف دارى
عزيزم من با آقا رضا قبلا صحبت كردم راستش اصلا نتونستم باهاش ارتباط برقرار كنم در واقع حرفاشو متوجه نميشدم
بخدااااا 😐
ممنونم عزیزم از لطفت
عزیزم اگر دخترت عاشق پارکه براش اسباب بازیهای سر هم کردنیه پارک رو بخر ، ایرانیه تاب و سرسره و... و آدمک دختر و پسر داره شاید برای شروع خوب باشه
همینو خریدم ولی بازی نکرد
بچه ها پسرمن با اسباب بازی بازی نمیکنه .دوست داره اشپزی کنه مثلن ماهی تابه بر می داره توش پیاز وسیب زمینی وسبزی می ریزه هر چی جلو دستش باشه روغن ونمک ....می ریزه ..یا جاروو میکنه.لباسای منو داره بهم می ریزه وشلوار باباشو می پوشه.جارو برقی بر میداره مثلن جارو می کنه........چکارکنم که بشینه بازی کنه .خودم کنارش،بشینم شاید یه ربعی،بازی کنه .خونه بازی هم می بزم هر وسیله ای رو چند ثانیه باهاش ور میره بعد سراغ بعدی میره توداستخرتوپ زیاد نمی مونه همش پنج دقیقه....کلن خیلی کم حوصلست وزود هم ناراحت میشه.سه سال ویک ماهشه
عزیزم ممنون که صادقانه صحبت کردید ...چندتا سوال داشتم آیا برادرشما بخاطر بهم ریختگی دارویی یا مشاوره گرفتم از روانپزشکی دکتر ی ؟؟ چه دردوران کودکی چه بزرگسالی؟؟؟ به نظر من برادرشما همچنین بچه های ماکه بزرگترمیشن وپابه دوره ی بلوغ میذارن حتما باید تحت نظر مشاور زبردست بودند و باشندحتی بچه هایی که سالمند ... چون من اطرافم زیاد پسربچه دیدم که بدون اینکه اتیسم داشته باشن هم موقع بلوغ زورمند شدن دست بزن داشتن و پرخاشگرشدن ... من یه جا مطالعه کردم بیشتر ما یه درصدهایی از علایم اتیسم داشته باشیم اگر اطرافیانتون دقت کرده باشین متوجه میشین مثلا من یکی از فامیلای نزدیک پسر ۳۵ ساله خیلی مثبت و مودب ..ولی کسی پیشش آدامس میجوویید شدیدا بدش میومد کسی جرات نداشت غذا خوردنی پیشش دهنش صدا دربیاد ...الان بزرگتر شدع تحملش بیشترشده ..یا یه آشنا داریم اونقد حس بویاییش بیش فعاله که خانمش میگه بعضی وقتا سه باردر روز میرم حموم میگه بومیدی ..میگه از مهمونی برمیگردیم همه ش میگه فلانی بو میداد واینا درصورتی که آقاهه بجزاین مورد خیلی آقای خوبیه وعالیه ...چندوقت پیش به ما میگفت هرکی سیر میخوره حق الناس به گردنشه وما کلی خندیدیم طفلی خانمش میگه عاشق سیرم اصلا نمیذاره بخورم... ویا موارد دیگه ...برادرشمام معلومه شنواییش پرکاره طفلی که این خیلی سخته من نمیدونم چطوری ولی فرکانس صداباید براش تنظیم شه ... الان که برادرتونم تحصیلگرده ست ماشالله مجابش کنین بره روانکاوی واصلا گذشته ی تلختونو فراموش کنین ودلیلشم بهش بگین بخاطر خودت و آرامش روح و روانت پیشنهادمیدیم بری روانکاو واصلا گله از اخلاقش نکنین ... به نظرم اینکه کسی فکرکنه یه بچه ی مشکلدار داره پس بچه نیاره درس نیست خیلی وقتا این بچه سالم خیلی میتونه کمک باشه عزیزم میدونم تو زندگی رنجیدی بخاطر برادرت عذاب کشیدی ..این رسم زندگیه اکثر ادما از یه چندتا جا میکشن شما هم از مشکلات برادرتون ...بدونین این رنجهاست آدمارو قوی میکنه و شخصیتشونو میسازه پس صبورباشین و فکرکنین این یه مشکلیه که باید حل کنین یا کناربیایین درهرصورت روحتون قوی میشه عزیزم
چقدر شما مثبت و عالی حرف میزنید
عزیزم انشالله بسلامتی بچه بعدیتو بیاری به نظرمنم وقتی مشکلی ژنتیکی نباشه پس میتونی به بچه بعدی فکرکنی ژنتیکی هم باشه امکانش پنجاه پنجاهه ...اصلا هیچ بوه ای خصوصیاتش مثل هم نیست الان پسرای من اولی مشکل داره دومی نه ماشالله اجتماعی و با همه میجوشه
خداروشکر عزیزم پسرت چندسالشه؟
عزیزم بقول دوستان دکترها وروانشناسهای خبره هم توتشخیص اشتباه میکنن،بنظرمن کاردرمان وقتی دیده پسرتون اوتیسم که نیست باخودش گفت چیز خفیفتر چیه که بگم گفت آسپرگر.اگه خیلی دلواپسی ببرپیش دکترخودش تاخیالت راحت بشه.
پسرمن قبلا خیلی خوب پارک میومد باشلوغی پارک مشکل نداشت ولی الان دوست نداره اصلا راه نمیره با این حال بازهم میبرمش یه دوری میدم بنظرشما میتونه دوره ای باشه دوباره حالش خوب بشه ؟کسی این مشکل داشته الان بچش خوب شده باشه؟؟؟
عزیزم شما یه مامان عالی و خوب هستید من مطمینن نمیتونم براپسرم مثل شما باشم انشالله رایان جان پیشرفت کرده عادی شده بیشترم پیشرفت میکنه ..من بادوتا بچه نمیتونم عالی باشم متاسفانه کمک ندارم ... به دل نگیر حرف کاردرمانگرو اونم میبینه مامان پیگیری هستی بیشتر میگه ... خدارو شکر سختیاتون تموم شده دیگه ... ولی من اصلا نمیدونم این پسرم کی میفهمه خودش خودشه منم مامانش امروز بهش دست زدم میگم تو امیرعلی ای من مامان ..اونم تکرار میکنه اکو داره روحم خسته و افسرده میشه باز خدارو شاکرم میتونه کلمه بگه با تلفظ صحیح این امیدوارم میکنه ... من یادگرفتم از روزنه های کوچیکم میشه امیدساخت ،،چه میشود کرد ... من دارم قوی میشم قویتراز سنگ از تو شاید بشکنم ولی نمیخوام کسی دردمو بدونه نگاه دیگه ای به پسرم بکنه ...من پسرمو بدنیا نمیدم اصلا هم نمیتونم جوردیگه تصورش کنم اگه گاهی تودلم میگم کاش حرف میزد فقط بخاطر خودشه وگرنه همینطوریش عشقمونه ...
من پسرمو کاردرمانی نمیبرم چون گریه میکنه حال خودمم بدمیشه بنظرشما کاردرمانی نمیره داره حالش بدترمیشه؟؟؟
عزیزم دوره ایه شاید از چیزی ترسیده پسرمنم یبار نرفت سرسره بازی کنه بعدا رفت ... پسرمن به صدای بلندو غیش دارحساسه براش‌برای تولد سه سالگیش‌ماشین شارژی خریدیم اولا حداقل سوارمیشد آهنگشو گوش میداد باداداشش دوتایی مینشستن توش الان خیلی وقتیه میترسه چون صداش موقع حرکت تنده غیش غیش میکنه منم کنترلشو میدم بهش میزنه ولی پسر کوچیکم میپره توش مثل رییس روسا میرونه ... یه کم دلم میسوزه میگم طفلی بچه م کادوتولدشو خودش استفاده نمیکنه ..کم میارم از اتاق بیرون ماشینو کلا ازون ماشین میترسه واسترس میگیره طفلی ... توجه کردم دیدم اتاقم من میرم این ازترس پانمسذاره ...ولی امیدوارم یه روز ترسش بریزه سوارشه وبرونه ...ازون ماشین شارژیها پارکم میذارن اینم چپ نگاه میکنه بهشون میترسه شمام بررسی کنین ببینین از چی ترسیده عزیزم انشالله مشکلش حل شه
ممنون عزیزم ایشالله دل همتون شادباشه وروزای پیش روبراهمه شما روزای پرازامیدوشادی وموفقیت بچه هاتون باشه😘
سلام دوست عزیز تشخیص اوتیسم در سن ۴ سالگی انجام می گیرد. بنابراین الان تشخیص قطعی امکان پذیر نیست. همچنین برخی مواقع چون بچه ها از لحاظ رشد گفتار عقب هستند، گفتار طرف مقابل را اکو می کنند. بهترین راهکار این هست که شما در حال حاضر به گفتار درمانی خوب مراجعه کنید صرفه نظر از اینکه آیا اوتیسم هست یا نه....
عزیزم اگه منظورتون تومرکزدکترپوراعتماده بجزخودشون یه آقای دکتردیگه اونجاپسرموارزیابی کردوهمه چیویادداشت کردباخودمونم خیلی صحبت کردوسوالای مختلف پرسیدکه اسمش آقای دکترصادقی بودچندتاپرسشنامه رم پرکردیم توزمان پرکردن پرسشنامه هاپسرم بادوتااخانم کاردرمان که متاسفانه اسمشونونمیدونم رفت تواتاق دیگه باهاش بازی میکردنوازش سوال میپرسیدن وپیش مانبودکه درآخرخوددکترپوراعتمادبابچه حرف زدوباسوالای مختلف به چالش میکشیدش نتیجه اون پرسشنامه ونظردکترصادقی رم مطالعه کردونظرشوبهمون گفت ارزیابی قراربودیک ساعتونیم باشه ولی بیشترازدوساعت طول کشید
ممنون عزیزم😘💗💗💗
سلام بله ازشهرستان رفتیم تومرکزدکترپوراعتماداصلامعطل نشدیم همین که رفتیم ارزیابی روشروع کردن البته ازچندماه پیش بایدوقت بگیری ولی تومرکزرشددکترپیشیاره یه۴۰دقیقه معطل شدیم تانوبتمون شدبهم گفته بودن ۵نوبتمه ولی۵و۴۰دقیقه نوبتمون شد
عزیزم بچه های ما نباید به امان خدا رها بشن..باید کلاس های کار درمانی بگیرن..پسر منم یه خط در میون گریه میکنه ولی من کوتاه نمیام.....اینو بگم پامو میذارم تو مرکز کاردرمانی ضربان قلبم میره بالا پاهام سست میشه
۲سالو۹ماهشه
چون دیدم درموردآسپرگربحث شدیه نکته روخواستم بگم اوایل که منم پسرموپیش روانپزشکای مختلف میبردم خودم چون علائم آسپرگراروخونده بودم وپسرم بعضیاشوداشت ازشون سوال میکردم که شایدپسرمن اوتیسم نیست ولی آسپرگره یکی ازدکترابهم گفت قبلاازکلمه آسپرگراستفاده میکردیم که الان ازنظرعلمی برای مادیگه این واژه وجودنداره وازکلمه اوتیسم باعملکردبالااستفاده میکنیم وبچه هایی که علاوه برعلائم اوتیسم مثلانقص درروابط اجتماعی وبروزاحساسات ازهوش وحافظه وقدرت یادگیری بالایی برخوردارن تشخیص اوتیسم باعملکردبالامیگیرن
سلام عزیزم خوبی؟ رایان رو من یک بار دیدم و حقیقتا عالی بود. اینکه کاردرمان یه همچین حرفی زده منم تعجب کردم. رایان واقعا خوب حرف میزنه فقط شاید شاید به خاطر تاخیرش بشه گفت کلامش هنوز یه مقدار خام هستش و ممکنه به پختگی بچه های همسنش نرسیده باشه. که اونم به خاطر تاخیشه . درصد پیشرفتش هم که عالی بوده. ایشالا تا چتدماه دیگه هم عالی و کامل میشه.
سللم عزیزم. خیلی خوشحال شدم براتون. پسرتون که ماشالل خیلی الان خوب شده. فقط دو تا سوال داشتم ممنوت میشم فرصت کردی جوابمو بدی
این مشکل اینکه بچه نمیشینه خودش یه مقدار با اسباب بازی بازی کنه رو منم دارم. همش توی خونه باید برم سمتش تا بتونم چند دقیقه بنشونمش سر یه بازی یا کاری بصورت هدفمند. دوستان اگه کسی تجربه ای داره در این زمینه، بگین ممنون میشم
در مورد اضطراب و استرس و وسواس اوجش در دوران بلوغ بود ولی از همون کودکی وجود داشت هنوزم وجود داره ولی الآن نسبت به اون سالها خیلی بهتر شده
در مورد مدرسه رفتن هر چی سنش بالاتر می رفت بدتر میشد اونم به خصوص برای ساعت حضورش در مدرسه... برادر من در کودکی مشکل خواب نداشت زیاد از سن دوازده سیزده سالگی مشکل خواب شبانه اش شروع شد ولی با هر مکافاتی بود تا 27 سالگی لیسانسش رو گرفت... هیچ مشکلی از نظر هوشی نداره ولی همین به هم ریختگی ها و حساسیتهاش باعث میشد هی نیمه درسش رو رها کنه... خودش از سالها قبل برنامه نویسی کامپیوتر رو خودآموز یاد گرفت انگلیسی رو خود آموز یاد گرفته حتی موسیقی رو خودآموز یاد گرفته مشکل گرفتن مدرکهای تحصصیلیشه یه دفعه سر امتحانات لج میکرد نمی رفت
تشخیص اوتیسمش شاید تو 15 16 سالگی بود ولی از سن خیلی پایین تحت نظر روانپزشک و روانشناس بود ولی با تشخیص وسواس یا افسردگی نوجوونی
لطف دارید😊❤
سلام عزيزان، خوبين؟ راستش من خيلي كم ميام به تاپيك، دليلش هم اينه كه اين روزها خيلي درگير كلاسهاي دخترم هستم و چون روزاي سختي رو ميگذرونم اعصاب درست نوشتن رو ندارم و ميترسم اينجا چيزي بگم كه باعث دل شكستن و ناراحتي مادري شده باشم. عزيزان اينكه دخترها كمتر ولي شديدتر دچار اوتيسم ميشن هيچ منبع علمي نداره، من اينو از دكتر پيشياره پرسيدم كه آيا چون بچه من دختره ميشه گفت اگر اوتيسم باشه با شدت بيشتري هست؟! گفت متاسفانه در مورد دخترها چون حساسيتي رو كه خانواده هاي كم بضاعت نسبت به پسر دارن، بهدختر ندارن، آمار درستي ارائه نميشه و اينو خيلي مطمئن گفت كه اتفاقا شبه اوتيسم در دخترها خيلي راحت تر قابل جبرانه!!!! فقط خواستم اينو اينجا بنويسم كه مادري كه دختر داره مثل من با ديدن اين حرفا انقدر بهم نريزه كه چندين شب نخوابه و بعدش با ترس و لرز اين حرف رو تحقيق كنه كه آيا درسته؟! انشالله با توكل به خدا و سعي و همت همه خانواده ها همه بچه ها زود به رشد نرم خودشون برسن و دل همه مادر و پدر ها رو شاد كنن.
عزیزم نگران نباش.من خونوادم پیشم نیست.خونواده همسرمم محدود رفت اماد داریم یعنی با دعوت میریم میایم.اهل دوست هم نیستیم.از اول پسرم دنیا اوند اطرافش ساکت نگه داشتیم که عصبی نباشه.یعنی وقت خداب سکوت مطلق.کلا برای اینکه اروم باشه هواشو داشتیم سعی کردم زیاد گریه نکنه.کلا اا 7 8ماهگی زیاد بیرون نمیبردمش نه اینکه یکسره خونه باشم ولی نهایت پارک گاهی اوقات خونه اقوام.بخاطر همین وقتی به خودش اومد از صداها یکم میترسید مثل هواپیما ماشین گاز دادن موتور یا تو محرم طفلک اولین بار بود صدای نوحه شنیده بود اونم از بلند گو لحظه اول ترسید.ولی کم کم باهاش کار کردیم.به زور تو شرایط نبردیمش اما نشون دادیم ترس نداره.الان عاشق موتور ماشین.وقت اذان ادای موذن در میاره انگار داره اوونم اذان میگه به زبون خودش میخونه.صدای هواپیما میشنوه سری میگه هواپیما تو کوچه ماشین میبینه نمیترسه جیغ بزنه ولی میدونه ماشین اومد خطرناکه کنار دیوار وای می ایسته.بستگی به مقابله شما تو ترس داره وقتی از کسی میترسه میاد سمتتون بغلش نکن که مخفی بشه ولی به زور جلو اون چیز نبرش وقتی تو ارامشه کم کم توضیح بده بذار درک کنه اون شی یا شرایط رو .پسرم 18ماهشه اما سعی دارم میکنم کم کم چیزایی که تجربه نکرده رو پشناسه.والا هر چیزی که ندیده قبلا اگه هنوزم ببینه یکم میترسه.
اتفاقاابچه های فامیل همه بزرگن یه پسر عمو داره 5سالشه اما بخاطر رفتار نادرست اون ازش دوری میکنه اصلا خوشش نمیاد نزدیکش بشه.اما با بقیه خوبه چون باهاش رفتار خوب دارن.مخصوصااا دختراببشتر چشمش میگیرن تو.جمع تا پسرااا اما پارک جایی میبرمش خداروشکر خوبه پیش بجه ها میره البته اوایل دوری میکرده. گفتم بروو نی نی بازی کن یا خوردنی بده جوری شده خوردنی اونارم برمیداره😂اما محپهربونه به زورم لوازم خودشو.میده کلا بستگی به رفتار شما تو.اون شرایط داره هیچ وقت برای تنبیهه از چیزی نترسونش.مثلا شیطونی نکن امپول میرنمتا.میندارم تو اتاق ها یا نمکی میدم ببرتتاا حرفهای ما خیلی تاثیر دارن ولی خودمون متوجه نمیشیم گاهی اوقات.
ممنون عزیزم... بله دوران بلوغ برای همه سخته به خصوص این بچه ها... برادرم از کودکی تا امروز تحت درمانه... میدونید من بیشتر برای این وارد شدم به این بحث که دیدم وقتی حرف از بارداری و بچه دار شدن مجدد میشه همه چیز رو در نظر میگیرن غیر اون بچه بنده خدا که میخواد تو این شرایط به دنیا بیاد... یعنی از آمادگی و علاقه خودشون و همسرشون برای داشتن بچه دیگه حرف میزنن از مزایای خواهر و برادر داشتن برای بچه اوتیسم حرف میزنن ولی توجه نمی کنن اون بچه که میخواد تو چنین خانواده ای رشد کنه چه شرایطی داره... بچه اوتیسم تقریبن تمام وقت و توجه خانواده رو میگیره... تمام خانواده باید به میل اون عمل کنن این شاید برای پدر و مادر سخت نباشه ولی برای خواهر و برادر خیلی سخت تره... من و خواهرم تو تمام این سالها هم نگران خودمون بودیم هم برادرم هم پدر و مادرم... همین حالا هم هر روز این نگرانی هست هم عاشقانه خودش رو دوست داریم هم پدر و مادرمون رو و می بینیم اونا به خصوص حالا که سنشون بالاتر رفته چقدر سختی میکشن حرف خیلی خیلی زیاده تمام این سالها پر از خاطراته نمیخوام مادرهای اینجا رو بترسونم ولی شرایط زندگی با این افراد خیلی مشکله
سلام گلم ممنون،راجع به علائمش الان تماس چشمیش کمه بخصوص بامن ولی باغریبه هابهتره،چرخ ماشیناشم مابین بازیهاش میچرخونه وبدغذایی هم که نگوعاشق لبنیات وماکارونی وسیب زمینی سرخ کرده وشامی کبابووچندتاغذای دیگس اگه غیرازایناباشه به هزارنازواداوفیلم بایدچندتالقمه بخوره میوه هم فقط چندمدل میخوره راجع به بازی کردنشم بازی نمادین خیلی داره اونقدکه فک میکنم دیگه زیادازحده مثلابجای عروسکاش حرف میزنه یامن بایدحرف بزنم اون مخاطب باشه شبانه روزبایدگرگ وگاووپیشی بشم واون بیادمثلابگه سلام گاوخوبی وازاین حرفامدامم باگوشی که هروسیله ای ممکنه باشه بافکوفامیل ادای حرف زدن درمیاره البته فک کنم تقصیرخودم بوده ازبچگی غذانمیخوردمیگفتم نگاه عروسک میخوره به عروسکاش غذامیدادم بخورن یابجای عروسکاش میگفتم مامان جیش دارم یابقیه کارا،بازی هم بله اگه بذارمش به خودش باماشینوعروسک ولگویاکارتای دیدآموزبازی میکنه حالاممکنه خیلی توبازیاش ابتکاروتنوع به خرج نده ولی خودم مثلامیرم میگم الان بیااین دوتاماشین باهم مسابقه بدن بهش خط میدم یامیگم بیاکارتای میوه هاروبذاریم روکارت حیوونابعدولش میکنم خودش ادامه میده ولی درکل نمیذارم زیادخودش تنهابازی کنه همش پای بازیش میشم
فقط برای تشخیص اینکه بچه اوتیسم داره یا نه پیش چه دکتری یا جایی باید رفت. مثلا تو شهر مشهد؟
پسرمن 18 ماهشه اونم از کابینت قسمت تابه و قابلمه بیشنر خوشش میاد میریزه بیرون بازی میکنه جابه جا میکنه اما نه دیگه در حد اشپزی شوهرمم میگه خودش کوچیک بوده عاشق قاشق چنگال بوده فقط باهاشون بازی میکرده البته اون طفلی ها اسباب بازی نداشتن.
سلام من کاملا درکت میکنم که چه شرایط سختی رو پشت سر گذاشتی ولی می خواستم تجربه خودمو رو برات بگم من هم کاملا مثل تو فکر می کردم مادر من خواهرم رو تو سن 5سالگی بر اثر سرطان از دست داد وبعد از اون کاملا بهم ریخت به طور وسواس گونه ای کار میکرد مادرم پرستار بیمارستان بود شب کاری واضافه کارهای زیاد می گرفت تا تو خونه نباشه یک برادر سرکش هم داشتم که تمام وقت باقیمانده والدینم صرف اون میشد امتحانات رو نمی داد رفیق با ز بود درس نمی خواند وکلا همه باید به سازش می رقصیدیم ویک تبعیض زیاد بینمون بود من از وقتی که 18سالم شد شروع کردم به انتقاد از مادرم ومحکومش کردم به رها کردنم حتی دانشگاه شهر دور رفتم ومی خواستم ازشون فاصله بگیرم همیشه باهاش بحث می کردم وگاها دلشو میشکستم تا اینکه خودم بچه دار شدم و پسرم دچار مشکلات زیادی شد من موقع مواجه شدن با مشکلاتم حتی یک دهم مادرم صبور نبودم من هم نتونستم بین بچه هام عدالت رو رعایت کنم وخودمو باختم وباز مادرم به دادم رسید دنیا همیشه غیر قابل پیش‌بینی هست من می خواستم مثل مادرم نباشم ولی از اون بدتر شدم خیلی بدتر ویک روز بابت قضاوت کردنش ازش معذرت خواستم زندگی بر اساس برنامه ریزی های ما پیش نمیره هر چی که خودش می خواد سرمون میاره
سلام رها جون. از وضعيت پسرتون و پيشرفت هاش هم بگيد لطفا.
عزیزم من یکی از پسرام از همون دو سالگی خودش به صورت خود جوش بازی میکرد و بازی های تخیلی هم فراوان داشت کلا تو بازی کردن عالیه هر کس میبینن اعتراف می‌کنه که چقدر خوب میتونه بازی کنه حتا کسایی که بچه های عادی دارن
عزیزم برو پیش متخصص مغز و اعصاب کودکان
راستی دوستان پسرای من تو مهد جدیدا دعوا میکنن مربیشون هر روز تذکر میده خیلی رو اعصابم می‌ره میگه بهشون آرامبخش بده واقعا مهدای اینجا افتضاحه یعنی هر وقت من میرم میبینم بچه ها به حال خودشونن من میگم تو باید مراقب باشید نزنند یا سرگرمشون کنی چرا تو خونه ما این اتفاقات نمیوفته البته ازش پرسیدم گفتم مگه هر روز اینجورین که میگی قرص بده گفت نه گاهی خیلی لجم گرفت مگه بچه های دیگه با هم دعوا نمیکنن فقط بچه های من میبینن گرفتارم بیشتر اذیت میکنند
بله عزیزم میشناسمشون.دکتر صادقی عالیه
سلام عزیزم امیدوارم اوضاع بر وفق مرادتون باشه و همیشه شاهد موفقیت و پیشرفت دختر گلت باشی
بنده خدا مادرها... من که برای مامانم خیلی ناراحتم به خصوص اینکه خیلی وقتا از من و خواهرم معذرت خواهی میکنه که به حد کافی برامون وقت نذاشته هر چی هم که میگیم هیچ کمبودی نبوده برامون بازم بالاخره مادره و می فهمه... وقتی خوشحاله انگار دنیا رو بهم میدن آرزوم اینه که همیشه بخنده
مرسی عزیزم. ممنون که باحوصله جواب دادی. ایشالا گل پسرات روز به روز بهتر بشن
سلام پسرم هم خوبه خدارو شکر همیشه در حال پیشرفته آموزشها رو زود یاد میگیره و باهاش مشکل چندانی ندارم امیدوارم کلیشه هاشم کامل رفع بشه
مادر شما خوشبخته چون دوتا دختر سالم داره که کنارشن .مادرهایی مثل من که دیگه حاضر نیستن بچه دار بشن حسرتهای زیادی تا همیشه به دلشون میمونه
کاملن موافقم وقتی کسی با یه مشکل بزرگ زندگی میکنه قدر خیلی چیزا رو بهتر میدونه به طور مثال الآن میدونم اینکه شب تا صبح بتونی در آرامش بخوابی بدون اینکه کسی در اثر بی خوابی و سر و صدا مانع خوابیدنت بشه چه نعمت بزرگیه... برای من اصلن رفتار مادر شوهر و خواهر شوهر و این چیزا مهم نیست توجه نمی کنم یاد گرفتم از لحظه لحظه عمرم لذت ببرم... دختر شما هم هنوز خیلی کوچیکه انشاالله که مشکلی نداره تا سن مدرسه برسه ممکنه خیلی از رفتارهاش عوض بشه... من فکر نمی کنم خیلی از بچه های اینجا اوتیسم باشه مشکلشون... به نظر من یه فرد اوتیسم خیلی فرق داره با بچه های معمولی... یه لجبازی و خودخواهی خاص دارن با اینکه خیلی وابسته ان به اعضای خانواده ولی دلبسته نیستن... متوجه خستگی و ناراحتی افراد نمی شن... نه که محبت نداشته باشن ولی خودشون و راحتی شون در اولویته
منم امیدوارم مشکل هیچکدوم از مادرهای اینجا اوتیسم نباشه... البته شانس هم تو زندگی ما بی تاثیر نبود از خیلی جهات مثلا هوش بالای ارثی یا خیلی اتفاقات دیگه که خوش شانسی باعث شد به سلامت ازش بگذریم... البته من تمام حرفم در مورد اینه که بچه دوم و بچه های بعدی کاملن سالم باشن در واقع وکیل مدافع اونا هستم... چون تا حالا ندیدم اینجا کسی از زبون اونا حرف بزنه همه از جانب خودشون یا شوهرشون یا فرزند اوتیمسشون صحبت کردن حتی فرض کردن که بچه دومم اگر بیمار باشه آمادگیش رو دارند ولی کسی نگفت که تکلیف بچه های سالم آینده تو این خانواده ها چی میشه و اونا چه بار روانی رو باید به دوش بکشن حتی اگر مثل پدر و مادر من خودشون رو فدا کنن تا زندگی بچه های سالمشون کمتر تحت تاثیر باشه... اوتیسم درمان نداره یه اختلاله که فرد تا همیشه باهاش درگیره و همیشه هم یه بچه ناز و معصوم و کوچیک نمی مونه... در بزرگسالی کنترل خشمشون برای خانواده خیلی سخته... تنها کاری که پزشکان انجام میدن مشت مشت داروهای اعصاب و روانه که خوردشون کلی عوارض داره و نخوردنشون کلی درد... کاش مادرها منتظر بشن که تشخیص دقیق برای کودکانشون داده بشه و بعد برای بارداری اقدام کنن... من و خواهرم اینقدر از این بیماری ترسیدیم که هیچ کدوم فکر بچه دار شدن نمی کنیم هر چند احتمال این بیماری خیلی کم باشه... البته نمی گم کار ما درسته یا بچه دار شدن با این شرایط غلط فقط خواستم شده یکبار هم از این منظر نگاه کنید و با فکر بیشتر اقدام کنین... انشالله که هم بچه هاتون سالم باشن هم بارداریهای بعدیتون... بازم متاسفم اگر باعث آزردن خاطر مادری شدم
خواهش میکنم همچنین پسر شما
عزیزم میشه درباره نحوه ارتباط گیری برادرتون با دیگران و خودتون و همسناش برام بگید؟
عزیزم درباره ارتباط گیری پسر بزرگتر امیر علی با بقیه بچه ها بهم میگی؟
نه انشااا که چیزی نیست نگران نباش.فکر کنم نبود شما و تنها بودن تو جمع که خونوادش نیستن هنوز بهش ارامش خاطر نداده برای همین معذبه.