کمک به کودک مبتلا به اختلال یادگیری غیر کلامی یا سندرم آسپرگر با افزایش مهارت زبانی همزمان با رشد کودک و با IQ بالاتر از آنچه که درسایر افراد اوتیسم دیده می شود، همراه است. در رابطه با موارد پیچیده تر،در بیشتر افراد HFA ، اغلب، توانایی استفاده از زبان جهت برقراری تعامل و استفاده از لغات خیلی مناسب تر از افراد اوتیستیک رشد می یابد. این ویژگی ها سبب می شود که درمانگران و والدین تصور کنند که کودکی که اکنون اوتیستیک است، به دلیل استفاده بهتر از زبان، بهتر است به عنوان آسپرگر تشخیص داده شود. با فرض اینکه این اختلالات دارای طبقات تشخیصی جداگانه ای هستند، تشخیص جدید ازنظر منطقی معقول نیست، اما بااین حال، این طرز تفکر بسیار متداول می باشد. با وجود اینکه، توافق کمی دراین زمینه وجود دارد، اما برخی محققین معتقدند که اوتیسم و آسپرگر نمی توانند یکسان باشند. زیرا، به نظر می رسد که اوتیسم بدلیل بدعملکردی در نیمکره چپ باشد )داوسون 1و همکاران، 1919 ( و هرگز مانند اختلال عصبی رفتاری نیست. درتحقیقی که توسط کالین، ولکمار، اسپارو، سی کتی و رورکه 2 1991 ( انجام شد، ویژگی های ( HFA ، AS و NLD مورد بررسی قرار گرفت و تفاوت معناداری بین AS و HFA نشان داده شد. نویسندگان دریافتند که تشابهات برجسته ای بین ویژگی های آسپرگر و NLD وجود دارد و این دو گروه از HFA متفاوت می باشند. آنها بیان کردند که : در نهایت، بدون توجه به اینکه آیا AS و HFA به طور واقعی تشخیص های متفاوتی دارند یا نه، تفاوت معنادار نیم رخهای، عصب روان شناختی ، پیشنهاد می کند که مداخلات درمانی AS باید ماهیت متفاوتی داشته باشد، که به طور مستقیم نقایص عصب روان شناختی خاص را مورد توجه قرار می دهد و براساس مجموعه علائم عصب روان شناختی بنا می شود. این رویکرد مدتها برای افراد دچار ناتوانی یادگیری غیرکلامی بسیار مفید توصیف شده است. ولکمار و کالین 1991 ( مطالعه ای را گزارش کردند که درآن معیار تشخیص ( NLD و آسپرگر را مقایسه کرده بودند. در تحقیقات دیگر،در میان نقایص مختلف آنها گزارش کردند که شش زمینه نقص در هردو اختلال وجود دارد و پنج مورد در هیچ یک از کودکان NLD و AS دیده نشد. این زمینه ها شامل موارد زیر هستند.  عملکرد ضعیف -1 مهارت های حرکتی ظریف )نوشتن، گره زدن بند کفش، نخ کردن مهره ها(: ضعیف 1 - Dawson 2. Klin, Volkmar , Sparrow, Ciccheti , Rourke بخش اول: مروری بر اختلال یادگیری غیر کلامی، سندرم آسپرگر و ویژگی های آنها 79 -2 مهارت های حرکتی درشت )دوچرخه سواری، ورزش، دویدن، رقصیدن(: ضعیف -3 یکپارچگی بینایی حرکتی )فعالیت های چشم و دست مانند پرکردن یک دایره کوچک در - پاسخ نامه(: ضعیف -4 یکپارچگی بینایی فضایی )قضاوت در مورد نزدیکی، دیدن جزئیات، توانایی برای تشخیص - پیش زمینه ازپس زمینه )برای مثال روی یک نقشه یا صفحه تمرین((: ضعیف -1 شکل دهی مفاهیم غیرکلامی )تصورکردن برخی چیزها درذهن، استفاده از افکار مثبت، رسیدن به ایده های جدید(: ضعیف -9 حافظه بینایی )بخاطر آوردن چیزهایی که می بینند( : ضعیف  عملکرد خوب -1 تولید )تولید صداهای گفتار(: خوب -2 برون ده کلامی )صحبت کردن، تولید کلمات در گفتار معنیدار(: خوب -3 درک شنیداری )فهمیدن چیزهایی که می شنوند(: خوب -4 خزانه واژگانی )آگاهی از لغات و کاربردآنها(: خوب -1 حافظه کلامی )به خاطر آوردن چیزهایی که می شنوند(: خوب به علاوه، نویسندگان پیشنهاد کردند که HFA یک طبقه مجزا از بدعملکردی است و احتمالاً دراین گروه نقایصی وجود دارد که در NLD وسندرم آسپرگر وجود ندارد )بویژه اشکالات کاربرد زبان برای توسعه ارتباطات یا برقراری ارتباط با افراد دیگر(. پاسخ ساده ای برای این مسئله و همچنین اتفاق نظر دراین زمان وجود ندارد. در سیستم طبقه بندی رایج برای اختلالات ) DSMIV (، سندرم آسپرگر در طیفی از اختلال اوتیسم قرار دارد اما NLD به هیچ وجه در این طیف قرار نمی گیرد. از آنجا که تشخیص دقیق در درمان مناسب اثردارد، تمایز این دو اختلال مهم است. متأسفانه، تا زمانیکه در مورد راهنمای تشخیصی به توافق برسیم ،در مورد خط و مرزهای ما بین این طبقه بندی ابهامات بر جای خود باقی خواهد ماند.  ادامه سرگذشت الیور الیور وارد مهد کودک شد و والدینش ویژگی های زیادی را در مورد رفتارش شنیدند که شامل طیفی از رفتارهای مخرب )زیرا عصبانیت و اصرارهای سرسختانه او درمورد اشیاء به شیوه ای خاص انجام می شد( تا آشفتگی بسیار شدید )به دلیل ناتوانی او دربرقراری ارتباط اجتماعی و استفاده غیرطبیعی او از زبان( 16 کمک به کودک مبتلا به اختلال یادگیری غیر کلامی یا سندرم آسپرگر می شد. والدین و معلمین هر یک عقایدشان را می گفتند. تعداد زیادی از آنها پیشنهاد کردند که الیور از اختلال نقص توجه رنج می برد. والدین الیور افراد وظیفه شناسی بودند ونمی توانستند این عقاید که با حسن نیت بیان می شد را نادیده بگیرند و ارزیابی الیور توسط تعدادی از متخصصین را آغاز کردند. این متخصصین داروهای محرک و کتاب های راهنمای والدین را برای کنترل الیور پیشنهاد کردند. اما والدین او هیچ تغییر مثبتی مشاهده نکردند. در پایان دوره کودکستان الیور هیچ دوستی نداشت و به استفاده از زبان به طور ناموفق، همانند روش های اولیه برای برقراری تعامل ادامه می داد. او برای نقایص اش درزمینه پردازش بینایی فضایی، مهارت های حرکتی یا تعاملات اجتماعی هیچ مداخله و درمان اساسی دریافت - نکرده بود. وی هیچ ذهنیتی درمورد خواندن فکر اشخاص نداشت و همچنان زبان را بصورت عینی و تحت الفظی تفسیر می کرد. برای مثال معلم الیور سرخوردگی اش را دربرخورد با الیور بدین گونه، شرح داد: یک روز درحالیکه به صورت دایره با بچه های کلاس نشسته بودیم، الیور قطار کوچکی از جیبش درآورد و شروع به بازی با آن کرد ]الیور درزمینه قطارها آگاهی زیادی داشت[. به او گفتم: " من نمی خواهم تو را دوباره در حال بازی کردن با آن ببینم، در غیر این صورت، قطار را دور خواهم انداخت". الیور مودبانه گوش داد، سپس بلند شد به قسمت دیگری از کلاس رفت، به طوریکه پشتش را به ما کرد و شروع به بازی با قطار کرد. وقتی عصبانی شدم و الیور را به خاطر گستاخی به دفتر فرستادم، الیور هیچ نظری درمورد این کارش نداشت.او بعداً توضیح داد که، "شما به من گفتید که نمی خواهید مرا در حال بازی کردن با قطار ببینید، بنابراین من هم رفتم".