NaghmehAI/Per-SNA huggingface dataset:
گلنار جون .. ممنونم ازت.. نمیدونستم ممکنه این رفتارش کلیشه بشه.. پس سعی میکنم نزارم این اتفاق بیافته نه عزیزم. مشکل ناری فصلی نیست.. کلا بهم ریختگیش زیاده و در طول سال پراکندست مامان دو قلوها.. ممنونم از ناری تعریف کردی.. مشکل اصلی من باهاش بد قلقیه زیادشه و جیغ و داداش که مشکلات دیگش رو میپوشونه.. اتفاقا این کاری که گفتی و انجام دادم.. همین گذاشتن یه پارچه رو پاش.. ولی بازم همون حس بهش دست میده و براش فرقی نمیکنه.. اگه پارچه هم ماستی بشه باز حرص میخوره و جیغ و داد راه میندازه.. من واقعا تو این کارش موندم.. فوق العاده واسم عجیبه یه روزه اینجوری شده.. همین چند دقیقه پیش بیخود و بیجهت اومد پیشم گفت"بلوز و در بیار"‌ .. منم در آوردم از تنش.. بعد خودش شلوارشو کشید پایین و از پاش در آوورد. و لخت مادرزاد تو خونه راه میرفت و کیف میکرد.. اصلا نمیدونستم چشه.. از یه طرف خندم هم گرفته بود.. نزاشتم زیاد تو این وضعیت باشه.. یه شورت پاش کردم حداقل لخته لخت نباشه..
مامان دوقلوها جان.....اینکه بچه دست ادم را میکشه ببره نشونه اوتیسمه؟؟؟ عزیزم بچه من خیلی از اون ها راداره ..
یک سوال مامانها.....ا لطفا همه شرکت کنید دربحث .....خیلی مهمه اگه اوتیسم تشخیص ودرمان نشه چی میشه؟؟؟؟ ببخشید اگه سوالم بی ربط میاد آخه من چند نفر را می شناسم که احتمال بالایی از اوتیسم رادارن ولی آدمهای موفقی هستند حتی مدرک تخصص پزشکی دارند ..ازدواج کردن وزندکی شون عین همه است ولی تابلوئه که تعامل اجتماعی شون درحد صفره وارتباط جشمی اصلا ندارن یا خیلی گنگه. وخیلی از نشونه های دیگه را دارن ...منظورم اینه ارزش این همه وقت واسترس راداره ....اگه شما بدونید بچه تون میتونه موفق وعادی زندگی کنه بازم به این مشکل زوم می کنید؟؟؟؟؟من می گم نکنه این درمان وپروسه بیماری .و...نتیجه بدتری بده مثل افسردگی ..حس متفاوت بودن به شکل مریضی..پایین آمدن اعتماد به نفس .و....منظورم اینه خود برچسب این مشکل اوتیسم عملا نتیجه منفی رو کل زندگی واعتماد به نفس بچه بگذاره واگه اصلا ندونه ونپذیره موفق تر باشه؟؟؟؟مثل انیشتن که نمی دونست بیماره ...مثل اون دگتر ف.ق تخصص که نفهمیده بود بیماره....مثل خیلی ازنوابغی که نمی دونستن بیمارن ...واگه می د.نستن ضعیف میشدن ....من می گم نکنه همه این موضوعات 30 سال دیگه در روان شناسی نقض بشه وماها فقط قربانی اشتباه دکترها در مورد یک بیماری جدید الکشف بشیم؟؟؟؟
پروفسور کوهن استاد برجسته‌اوتیسم: شماره صفر تا ۵۰ رو در نظر بگیرین....صفر بدون خصوصیات اوتیسم و ۵۰ اوتیسم شدید... شماره ۲۵ جاییه که اکثر ما ادما واقعیم دارای خصوصیات اوتیسم هستیم ولی فانکشن میکنمیم بدون وابستگی به دیگران... شماره ۳۰به طرف ۵۰ ادماهایی هستن که اوتیسم دارن و تشخیص میگیرن...ولی نه لزوما ۲۵ تا ۳۰... ولی به خاطر اینکه مغز افرا اوتیستیک به طور متفاوتی وایر بندی شده...۱۰ درصد اونهادارای استعدادهای خاصی و غیر قابل باوری دارن که حتی علم نتونسته دلیلش رو درک کنه...
شماره صفر تا ۱۵ عاری از اوتیسم هستن...فوق العاده اجتماعی...پر حرف...
صفورا چه جالب گفتی منم بعضی وقتا به این مورد فکر میکنم
منتظر جون 25 تا 30 چطورن؟‌
صفورا جان پرسیدی :‌ اگه شما بدونید بچه تون میتونه موفق وعادی زندگی کنه بازم به این مشکل زوم می کنید؟؟؟؟؟ خوب معلومه که نه... ولی مشکل اینجاست که ما نمیدونیم. این بچه ها رفتارهایی دارن که ما رو به شک میندازه.
سلام مامان بهادر جان.. خوبی؟ عکس جدید مبارک باشه
۲۵ تا ۳۰ دارای اکثر خصوصیات اوتیسم هستند ....اموزش٬ انکار خانواده ٬ و مسائل محیطی مثلا چند فرزندی باعث شده کمتر به چشم بیان...ویا تشخیص بگیرن...اکثر این افراد استعداد خاصی در یه زمینه ای دارن که باعث شده خصوصیات اوتیستیکشون دیده نشه وبا رشد فیزیکی زودتر از بقیه یاد گرفتن فانکشن طبیعی داشته باشن...و تو زمینه مورد علاقه پیشرفت کنند..
فدات بشم اوجا جون
صفورا جان از خودمو پدرم و پسرم برات میگم ! من خودم ناشنوام .... از بچگی هم می دونستم ناشنوای کامل هستم ، کلا مادرزاد ناشنوام . هیچ وقت نشد اعتماد به نفسم بیاد پایین! اگه مامانم قبولم نمی کرد یا منو گفتار درمان نمی برد یا باهام مدام حرف نمیزد ... منم میشدم مثل بقیه ناشنواها که به هیچ جایی نرسیدن و وابسته پدر و مادر هستن .... من لیسانسم رو گرفتم و تو اجتماع بودم و کار هم میکردم ....همیشه به ناشنوا بودنم افتخار میکردم ... موفقیتم رو به شنواها نشون میدادم ..... اینا مونده به پدر و مادر ها .... چقدر روش تلاش کنن و به آینده بچشون فکر کنن ... امیدوار باشن .... ابراز علاقه کنن ... پدرم ... مامانم تعریف میکرد که مامانبزرگم بهش گفته بود .... بابام کوچیک بود میدید با بچه های خودش فرق داشت .... مامانبزرگم از خان های بزرگ همدان بود و پدر بزرگم رئیس شردار همدان بود .... مامانبزرگم بابام رو میبره پیش روانشناس ... اونا گفته بودن که مشکل روانی داره که تو ارتباط بر قرار کردن و تماس چشمی مشکل داره ..... بابام از اون بچگیش می دونست مشکل روانی داره اون زمان اسم اوتیسم نبود .... بابام تو مدرسه و دانشگاه رفتن به همه میگفت با شما فرق دارم مشکل روانی دارم .... همه و همه بابام رو دوست داشتن .... آدم بسیار باهوشی و مهربون و دروغ اصلا نمیگفت ..... همه و همه جا همه جوره بابام رو قبول داشتن ! پرفسرشو گرفت بعد استاد دانشگاه شد ..... دانشجوها بابام رو خیلی دوست داشتن .... بابام موقعهایی که درس میداد وسطاش میگفت برم راهرو راه برم بعدن میام !!!!! اینقدر راه میرفت تو راهرو خلوت تنهایی حال میکرد بعد میومد درس رو ادامه میداد .... هیچ وقت با پرفسورها باهم یجا نمینشست همیشه میرفت تنهایی مینشست .... تنهای ، تنهاااااااا تا اینکه مامانبزرگم آرزو داشت بابام ازدواج کنه ..... خلاصه با مامانم آشنا میشه تمام مشکلشو به مامانم میگه .... که می تونه قبول کنه یا نه !!!! مامانم قبول میکنه .... مامانم الان مدیر شرکت خصوصی بازرگانی هست .... بابام هم بازنشسته شده .... مامانم خیلی زیباست هرکی میبینه باورش نمیشه با بابام ازدواج کرده ! هه هه هه پسرم .... از وقتی میبرمش مرکز اوتیسم ... اونجا تراپی میشه .... و هم هر دو هفته ای یبار میاد مدرسه پسرم .... پسرم چند وقت پیش بهم گفت مامان من مثل بچه های دیگه نیستم .... میدونم اوتیسمم .... مامان با تراپی خوب میشم نه؟ مثل تو که ناشنوا هستی تراپی شدی الان موفقی ..... پس منم مثل تو میشم ! تعجب کرده بودم که اینو بهم گفته بود !!!!! میگفت تو ناشنواییی با همه حرف میزنی ارتباط بر قرار میکنی ..... حرفای اونارو میفهمی .... میگفتم چرا نفهمم .... خیلی دوست دارم با همه حرف بزنم ارتباط بگیرم تو هم مثل من باش ..... گفت باشه مامان ! چون پسرم میدید منم دنیای دیگه ای دارم زبان اشاره زبانه منه تو دنیای خودم کیف میکنم که شنواها متوجه ام نمی شن! با شنواها که حرف میزنم بیشتر لب خونی میکنم .... اوهوم زیاد گفتم هههههه.
مارال عزیزم خیلی قشنگ گفتی. مثل قصه می مونه. پس کی کتابت رو مینویسی خانوم؟ پس تو هم به مامانت رفتی ؛) از نظر زیبایی میگم. این حرف علی جون اشک به چشمم آورد. خیلی خوشبخته که الگویی مثل تو جلو چشماشه.
سلام دوستان. اوجا جون گمون مبکنم ماست زمینه یه بهانه گیری برای ناری هست.به احتمال زیاد این حالتش به خاطر تغییر ناگهانی محیطشه که بعد از کلی گل و گشت الان دوباره اومده توی چار دیواری خب طفلی حق داره.منم وقتی میرم سفر و میام به هم میریزم و همینطور پسرم.بعد یه مدت از سرش میفته نگران نباش.اگه اطراف خونتون پارک و یا فضای سبز هست یه کم ببرش توی فضای باز بازی کنه. صفورا جون چه جالب منم خیلی وقتا به این موضوع فکر میکنم و شایددلیل اینکه تا امروز با وجود اینکه نشونه هایی از اوتیسم رو توی پسرم میبینم ولی هیچ اقدام خاصی نکردم تموم مواردی باشه که نوشتی ولی خب منتظر جون جواب خوبی داد ما توی خیلی از افراد ممکنه نشونه ای از اوتیسم ببینیم که بدون درمان به زندگی عادی ادامه دادن و گاها نابغه هم هستن اما خب خیلی ها هم اینجوری نیستن و با گذشت زمان بدتر میشن اونوقت ما بخاطر کمکاری کردن در قبال بچه هامون متهمیم نه در برابر دیگران در برابر وجدان خودمون.من وقتی به رفتارهای پسرم شک کردم و با اوتیسم آشنا شدم پسرم 18ماهه بود و الان 26ماهست توی این مدت همش عذاب وجدان دارم که نکنه کوتاهی کردم که کاردرمانی نبردمش البته خودم از تجربیات مادرای این تاپیک استفاده کردم و تا حدی هم موفق بودم اما خودمو سرزنش میکنم که نکنه دارم زمان طلایی رو از دست میدم اگه رفتارهای نامناسبش هیچ وقت درست نشه چی و ...کاردرمانی کمک میکنه که آدمها زندگی موفقتری داشته باشن نه لزوما بچه های اوتیستیک خیلی از بچه ها نیاز به یه سری آموزشها دارن.من اگه رفتارهای عجیب پسرم مثل همین عدم برقراری ارتباطش نهایتا تا 6ماه دیگه ادامه پیدا کنه واقعا دیگه نمیتونم دست روی دست بزارم تا شاید یه روزی خوب بشه خب شایدم هیچ وقت خوب نشه.پس باید یه کاری کرد دیگه درسته؟؟؟به نظرم شما روی اسم بیماری نباید زوم کنی باید مشکل رو برطرف کنی اگه خودت نتونستی باید از دیگران که علمشو دارن کمک بگیری و این چیزی نیست که با گذشت زمان نقض بشه.
میگم من هم مطمئنم اوتیسم دارم. اون موقع که دانشجو بودم برای اولین بار که سر کلاس صد نفری نشستم، حس کردم نمیتونم تحمل کنم، همه اش دلم می خواست از کلاس برم بیرون. کلا درس رو نفهمیدم. موقع انتخاب واحد هم دنبال کلاسهای خلوت میگشتم، بچه ها با هم می رفتن کوه و مهمونی، من همه ش بهونه می آوردم که نمیتونم.
مامی جونمنم همیشه به شوهرم میگم من اگه اوتیسمم نباشم حتما آسپرگر هستم. توی مدرسه جواب سوالو رو میدونستما خیر سرم شاگرد اول بودم ولی دریغ از یه بار داوطلب شدنالان عقده ای شدم.میگم بچمم اینجوری نباشه.
مرسی اوتیسم مام جون کتاب فرصت کنم حتما مینویسم :-) بهر حال باید متوجه مشکلش میشد ... واقعا خودش میبینه مثل بچه ها نیست ! عزیزم ممکنه آدم خودش ندونه اوتیسمه اینو تو خیلیها دیدم ! متاسفانه شبیه مامانم نیستم بیشتر شبیه بابام هستم ;-)
راستی مارال جون من و پدرت هم رشته ای هستیم.البته اگه آدم اوتیسمم نباشه بخواد اسم اون همه فسیل و سنگ رو حفظ کنه اوتیسم میشه.پدرت حتما کتاب هم داره.عزیزم اون راه رفتن توی راهرو دیگه مربوط به اوتیسم نیست منم یه وقتایی دوست داشتم از کلاس فرار کنم برم تنهایی قدم بزنممغزم هنوز توی هنگه.
وای دوستان شما خیلی خوبید.اینجا کاملا احساس راحتی میکنم.خیلی دوستتان دارم. مارال از خوندن نوشته هات حس خوبی دارم.امید بخشه. منتظر جون ممنون از توضیحات خوبت.خیلی روشن و واضح بود. اینقدر به اینجا وابسته شدم.مدام سر میزنم.
مارال جون راستی ببخش دیشب یکهو رفتم. من شبها قبل خواب میام سر میزنم یه وقتایی خوابم میره. گلنار جون اینجا بد جوری آدم رو وابسته میکنه، من چند بار خواستم ترک کنم نشد. اوجا جون، در مورد تغییر یک شبه، یادته گفتم پسر من هم دو ماه پیش اینجوری شد. قضیه استخر یادته؟ اینجوریه دیگه. الان هم هر روز یه جوری میشه، یا حساس نیست یا هست. من دارم تقویم تهیه میکنم که ببینم پترن خاصی داره یا نه. مثلا چی تغییر کرده که باعث تشدید حساسیت به صدا شده ولی هنوز به نتیجه نرسیدم. کاملا غیر قابل پیشبینیه. مثل سونامی یه روز بالا یه روز پایینه.
مامان شایان جون امروز عصر خودم بهش ماست دادم نزاشتم بهانه گیریشو شروع کنه . اطراف خونمون فضای سبز نیست. فردا میخوام ببرمش پارک . autismmum آره یادمه. داشتم سوالمو اینجا تایپ میکردم قضیه استخر پسرت یادم اومد. ناری هم اینجوریه..یه مدتی اصلا حساس نیست ..بعد یه مدته دیگه بیش از حد حساس میشه. اصلا حد وسط نداره. احساس میکنم داره به لباسای تنش هم حساس میشه. الان فقط یه شورت پاشه.
مارال جون هر بار که داستان زندیگتو میخونم بیشتر عاشقت میشم تو فوق العاده‌ای ;)
مامان شایان جون بابام فرق میکرد نتونستم کامل توضیح بدم .... همه چیز و خلاصه نوشتم .... مامانم تعریف میکرد یهویی بابام رو تو راهرو دانشگاه میبینه که بابام راه میرفت دستشو تکون میداد خودشو تکون میداد انگار تعداد دانشجوها زیاد بود بابام اذیت میشد واسه همین خودشو میخواست خلاص کنه تو خلوته راهرو .... همه هم میدونستن !!! بابام هیچوقت مهمونی یا خرید یا .... اصلا نمیومد همیشه منو مامانم تنهایی میرفتیم!
مامان شایان جون یادم رفت بنویسم برات .... بابام کتاب زیاد نوشت ... از زمین شناسی بگیر تا تخیلی .... خیلی از کتاب آلمانی رو به فارسی ترجمه کرد !
گلنار جون خوشحالم که حس خوبی داری :-) راستی دیشب برات جواب مایلت دادم نمیدونم به دستت رسید یا نه .... امروز دیدم تکراری فرستادی !
اوتیسم مام جون متوجه شدم رفتی برای لالا چون من تو موبایلم ساعت همه جای دنیا رو دانلود کردم میفهمم طرفه تو چه ساعتیه ;-)
مامی مو جون مرسی عزیزم .... تو هم مامان فوق العاده ای که من میینم :-)
مارال جون٬ در وصفت لغت پیدا نمیکنم...فقط افتخار میکنم که تو اینجایی و ما از وجودت استفاده میکنیم....انشالله خودت و خانواده روز به روز موفق باشین.....سلامت و شاد...
اوه منتظر جون یادم رفت برات بنویسم .... تو هم خیلی خوب و کاملا واضح توضیح داده بودی بوووسسسس. مرسی عزیزم منم خوشحالم که پیش شما ها هستم احساس تنهایی اونجا نمی کنم و خیلی دوست دارم مدام سر میزنم :-) برات آرزوی موفقیت و سلامتی در کنار خودت و همسرت و پسرت میکنم :-)
یه سلام گرم از ته دلم برای همه مامانای این تاپیک و خسته نباشید . اول بگم که اسم کاربریمو عوض کردم هر چی پست میزاشتم نمیشد.همون ناتالی هستم. من این تعطیلاتو همش مشغول خوندن تاپیک بودم تل بالاخره تموم کردم از این طرف هم که خیلی زود جلو میرین نمیرسم بهتون.همه رو خوندم و نت برداری کردم.واقعا مفید بپد مرسی از همتون که اینقدر فعالید. الان شدیدا خسته ام و خابم میاد فردا میام جواب همه رو مینویسم.
فقط بگم که اوجا جان من نمیدونستم همون وارش هستی اخه از اول نخونده بودم .اگه دوست داشتی وبلاگ نارون جان رو میخاستم ببینم.لطفا برام بفرست.ممنونم. و درباره تغییرات ناری جون هم مبگم که چون ما هم تقریبا هر سه ماه میرم خونه مامانم شهرستان.برام این تغییرات بوده. مثلا دفعه پیش که از شهرستان برگشتیم پسرم به لامپ اتاق ها حساس شده بود.تا میخاستیم بخابیم و لامپو خاموش میمردیم یه قشقرقی بپا میکرد.اون موقع من هنوز نمیدپنستم اصلا اوتیسم چیه .بعد از چند روز دیگه طاقتم تموم شد و موقع قشقرق دو تا زدم به دستش که بعد با گریه خابید.اونقدرهم عذاب وجدان گرفتم که نگو.ولی حدود دو هفته اینجور بود بعد هی کمتر شد تا اینکه الان دیگه حساس نیست.البته بگمممن هم باهاش ساختم تا میرفتین بخابیم چراغو خاموش نمیکردم و خودش منتظر بود تا خاموش کنم و گریه کنه .ولی بعد یه مدت که حساسیتش کمتر شد بعد موقع خواب خاموش میکردم و اولاش قبول نمیکرد ولی مقاومت میکردم تا رفع شد. من فکر میکنم تغییرات کلی باعث بروز یه سری رفتارا میشه.و حساستر میشن.
مارال جون مثل همیشه پر انرژی و خوب بود مطالبت.مرسی که از تجربه هات میگی،
نینی جون قربون پسر خوشگلمون بشم خیلی نازه.اون عکسی که لوس بازی دراورده و با ادا میخنده خیلی شبیه پسرمه.ای جونم.
وای ساعت دو شد برم بخابم فردا حتما میام .خیلی پلبسته شدم به اینجا.
همشو اشتباه تایپ میکنم چشام دیگه کور شد.
دوستان سلام. بعد از 20 روز اومدم.امیدوارم حال خودتون و نی نیاتون خوب خوب باشه و عید خیلی بهتون خوش گذشته باشه
سلام به دوستان. مارال جون ایمیل رو نگرفتم.
مامی مو جان خوشحالم پسرتون پیشرفت کردن.امیدوارم این روند رو ادامه بدن تا اثری از اوتیسم نباشه.ان شا اله به امید روزی که همه مامانا بیان و از شکست اوتیسم خبر بدن. مامان دوقلوها ،عزیزم من از زمانی که ازدواج کردم ما یه خونه تو شهرستان اجاره کرده بودیم و هر وقت میخاستم میرفتم و اونجا برا مدت طولانی میموندم مثلا یک ماه تجربشو دارم حضور شوشو تو خونه یه چیز دیگست مخصوصا که بچه داریم.ولی هر کسی یه شرایطی داره دیگه.منم به احتمال زیاد نقل مکان کنم اصفهان.همش به خاطر پسرمه.هر چی فکر میکنم که اینجا بمونم و خودم کار کنم باهاش نمیتونم خودمو راضی کنم حداقلش اینه که اگه برم اصفهان اونجا مهد به زبان خودمون داریم و پسرمو میزارمش مهد.چون هنوز فارسی بلد نیست احتمالا کاردرمان یا هر کلاس دیگه ای هم نمیتونم بزارم ولی میتونم ازشون کمک بگیرم یا یه نفرو بگیرم بیاد تو خونه کار کنه .البته پسرم به باباش خیلی وابسته است ولی چون اونجا دورش شلوغه برا بعد اجتماعیش خوبه و زیاد بهونشو نمیکنه.ولی بازم تو تصمیمم مطمین نیستم میخام با دکترشم یه مشورتی کنم که دوری از باباش اشکال نداره؟ اینجا ما خیلی تنهاییم اصلا کسی نیست که باهاش رفت و امد داشته باشیم و این خیلی بده برا پسرم .باباش هم ماهی یه دفعه میتونه بیاد در حد سه روز شرایط کاریش طوری نیست که زیاد مرخصی بدن.واقعا سخته همه کارا به دوش ماها میافته ولی مثل اینکه چاره ای نیست. آزاده مادر جان به شما هم تبریک میگم که پسر گلت پیشرفت کرده.واقعا خوشحالم. اوتیسم مام جون من از یک و نیم سالگی تا دو سالگی پسرمو میزاشتم تو اتاق خودش و تو تختش راحت تا صبح میخابید از دو سالگی بهونه هاش شروع شد و اصلا راضی نمیشد بره اتاقش.اخرش کنار تختش رو زمین باهاش میخابم .فعلا که شرایطمون اینه تا بعد. مامانذشایان جان پسر منم همینطوره یادمه روز تولد دو سالگیش که مهمون داشتیم خونه مامانم گرفتم اصفهان بودیم.اونقد بیقراری کرد اصلا نیومد خونه همش بغل باباش تو اون سرما تو حیاط بود.واقعا منم نمیدونم چکار کنم حالا ایندفعه برم ببینم چطوریه میام نیگم. منتظر جان مرسی از اطلاعات خوبت.جالب بود. دیگه دیگه یادم نمیاد اگه کسیو جا انداختم ببخشید.
وای گلنار جان شما رو جا انداختم ،خوبین. مرسی که از تجربه های شخصیتون گفتید.دخترتون خوبه.واقعا اینجا جای مامانهایی که این مسیر طولانی و پیچیده رو طی کردن خالیه.ماها که تازه اول کاریم و هیچی نمیدونیم البته جسارت نشه خودمو میگم،خیلی اطلاعات خوبی هست.امیدوارم دخترتون پله های ترقی رو پشت سر هم طی کنند.
من که فعلا آموزشو گذاشتم کنار اصلا اصلا حاضر نیست باهام همکاری کنه حتی با تشویق و ....نمیدونم این دیگه چه مدلشه.واقعا مستاصل شدم.خیلیذخیلی لجبازه .برا این کارهای بدشون چکارکنیم که ادانه ندن منظورم همون سر کوبوندن هست من وقتی میخاد اینکارو بکنه زود بغلش میکنم ولی دیگه نمیتونم کمر درد شدید گرفتم دستام هم که جون نداره .یا این دراز کشیدن وسط خیابون.خودشو اونقد شل میکنه که وزنش انگار صد کیلو میشه اصلا نمیتونم بلندش کنم فعلا این دو مورد خیلی اذیتم میکنه بماند دستورپذیری و اموزشش...
تنی جون ممنون از نظر لطفت. همونجور که خودتون گفتید برای جابجا شدن حتما با دکترش مشورت کنید چون خدایی نکرده یک شوک و....خیلی بچه ها رو عقب میاندازه.امیدوارم هر چی خیره پیش بیاد. حتما در فواصلی که بتونم میام اینجا و باز هم مینویسم.
گلنار جون من هم خیلی از راهنماییهات استفاده میکنم. ممنون که وقت میذاری و مینویسی. یک سوال داشتم، رفتار کلیشه ای یعنی چه؟ منظور همون گیر دادن به یک بازی برای مدت طولانیه؟ می خوام درست از این کلمه استفاده کنم. ممنون
teni‌جون ناری فعلا خیلی لجباز شده و حساس. خیلی جیغ و داد راه میندازه متاسفانه . دارم باهاش مدارا میکنم. به همه چی گیر میده . همیشه رو صندلیش مینشست تی وی نگاه میکرد .. الان لج کرده. میگم بشین رو صندلی، سریع میره صندلی رو هل میده یه وریش میکنه. بعد میره خودشو میچسبونه به میز تی وی و مشغول نگاه کردن میشه. عروسکشو میزارم رو صندلیش که خوشش بیاد میره هم عروسک و هم صندلیشو پرت میکنه یه طرف. امروز از خواب که پاشد تا خود ظهر همش گفت"بستنی میخوام، بستنی بخریم" . همش جیغ و داد. مجبور شدم به باباش زنگ بزنم بگم داره از سر کار میاد خونه واسه ناری بستنی بخره. در مورد ماست خوردن هم که همچنان حساسیتش سر جاش هست. خیلی حواسم هست داره میخوره یدفه نریزه رو لباسش و عصبی بشه. هر لباسی رو نمیپوشه.. اگه یکم اذیتش کنه سریع میگه"دربیار"
منم آموزش و کنار گذاشتم. یعنی چاره ای ندارم. نمیخواد چیزی یاد بگیره. باز خدارو شکر یه مدتی رفتارش بهتر بود تونستم یه چیزایی یادش بدم. ولی میترسم همون چیزایی که یادش دادم و فراموش کنه. فقط چون این مدت خیلی بهم گیر میده منم در خلال همون گیر دادناش یه چیزایی یادش میدم.. ولی آموزش از طریق کتاب و نقاشی و .. فعلا تعطیله.. امروز یکی از کتاباشو باز کردم ازش بپرسم. کتاب"فرهنگ مصور بچه ها".. دیدم حواسش خیلی خیلی پرته. هر سوالو باید چند بار میپرسیدم.. وسطاش هم حسابی چرت و پرت گفت و حرفای بیربط زد. مثلا من داشتم یه شکل و نشونش میدادم و می پرسیدم این چیه؟ اون واسه خودش میگفت" زن عمو سحر و دوست داری؟ بله دوست دارم." نوبرشه بخدا. فعلا جز آروم شدنش چیزی نمیخوام. اصلا نخواستم چیزی یاد بگیره.. فقط آروم باشه و دل منو خون نکنه.. من چیز دیگه ای نمیخوام
وارش جون٬ فدات شم عزیزم....میدونم چی میگی...باور کن من پسرم در ایام عید پسرفتی کرد که هر روز گریه میکردم....بعد از حدود ۱۰ روز برگشت به شرایط عادیش....هیچ تغییری هم براش اتفاق نیفتاده بود....فقط حرص نخور ....اروم باش براش شعر بخون....هوای تازه هم همین طور که یکی از دوستان اینجا گفتن خیلی خوبه...عکسهای مسافرت رو باهاش مرور کن .....من احساس کردم وقتی پسرم لج میکنه بهش میگم بیا عکسات رو ببینیم انگار اروم میشه.... مطمئن باش دوره کوتاهیه که میگذره ...
http://www.eshghsara.com/thread1998.html یه برنامه نقاشی و اموزش رنگها پیدا کردم در سایت بالا عضو بشیدو دانلود کنید.عکس بیست تا حیوونه ورنگهاش هم کنارشه که با اشاره ان رنگ میشه.یرا بچه ها جالبه.
وارش جون خودتو اذیت نکن ما دیگه باید با این شرایط کنار بیایم.پسر منم دقیقا همینطوریه.الان دو روزه احساس میکنم گفتارش کم شده مثل اینکه زورش بیاد حرق بزنه بهم میچسبه میگه اینو بده اونو بده با انگشت.هر چی میگم چیو میخای بگو.نمیگه این درحالیه که اون چیزی رو که نشون میده کلمشو بلده و قبلا میگفت.احساس میکنم دوباره پسرفتش شروع شده منم هفته دیگه میخام برم اصفهان اگه اینجوری ادامه بده چی میشه.منم دقیقا سوال شما تو ذهنمه نکنه بعد از مدتی اون چیزایی رو که باهاشون کار کردیم از یادشون بره.گلنار جان اگه میشه راهنمایی کنی.دختر گلت همچین شرایطی داشته؟و اگه داشته بعد از پسرفت مطالب قبلی یادش مونده. اگه مامانای دیگه هم تجربه دارن راهنمایی لطفا!!!!!!!؟
منتظر جان یعنی بعد از پسرفت مطالب قبلی یادشون میمونه.؟
دوستان آدرس کلوپ بچه های تاخیری رو میدونید؟
تنی جون٬ اره در مورد پسر من که هیچ وقت احساس نکردم بعد از پسرفت چیزی رو یادش رفته باشه....گاهی اوقات حتی سرعت یادگیریش هم بالاتر رفته...
سلام خانوما منم باران ! یعنی مریم نیستم مریم گاهی از این نام میاد و می نویسه... اومدم بگم مریم تو عید رفته بود مشهد میگه داشتم ار حرم میومدم بیرون که ی دفعه یاد دوستان این تاپیک می کنه میگه برگشتم و با دلی شکسته به گنبد آقا نگاه کردم و برای دوستان این تاپیک دعا کردم میگه نام کسانی که اونجا بردم اوجا جان ، مامی اوتستیک جان که من و مریم میگیم مامی جان ، مامان شایان جان ، گلنار جان ظاهرا اینا یادش بوده میگه روزی که دلواپس دخترم بودم که این مشکل رو نداشته باشه اونا منو کمک کردند و گفتند مشکلی نداره دخترت .خیلی دلمو شاد کردند و خواستم امام رضا دلشون رو شاد کنه ولی میگه همه رو دعا کردم...
دوستان عزیز منم از تعطیلات عید دل خوشی ندارم. پسر منم خیلی لجباز و بهانه گیر شده.
سلام هاک جون٬ پسر گلت جند وقتشه؟ اوه راستی....من عاشق امضات هستم....هر جا کنفرانس و اموزش و....میرم امکان نداره ازش استفاده نکنن....من سریع به یاد تو میافتم..
سلام دوستای گلم اول از همه به شما پیشنهاد میکنم دستتون روی قلبتون بزارید برای خودتون یک سوره والعصر بخونید تا وجودتون اروم بشه
دنیای قشنگی دارن فرشته های ما من و پسرم حسابی به هم عشق میورزیم بعضی وقتا ناراحت میشم بخوام در موردش فکرهای بد بکنم سریع به خودم میگم هیچکسی از اینده خبر نداره همیشه ته دلم روشنه انشالله همه فرشته های بی نظیرمون پیشرفت های چشمگیری داشته باشن
به این نتیجه رسیدم پسرم من از یک کاری که خوشش بیاد سریع یادش میگیره شاید یکبار جلوی چشمش اون کار رو انجام بدم زود میفهمه یک کاری هم دوست نداشته باشه خودمم بکشم انجامش نمیده من باید کل شعر باب اسفنجی رو بخونم تا به اخرش که رسید بهادر زحمت میکشه میگه مکعبی یعنی حتی شلوارشم من میگم تا اقا بگه مکعبی کلمه سختیه ولی چون خوشش میاد به یکبار خوندن من یاد گرفته ولی حاظر نمیشه بگه من اب میخوام
کلاسشم که تموم میشه یک سوپری کنار کلاس هست باید خودش بره خرید کنه به انتخاب خودش میره کنار فریزر بستنی ها قدشم نمیرسه من باید بگم کدوم رو میخوای هر چی میدم دستش میزاره کنار میفهمم که اون رو نمیخواد دیروز هر چی نشونش دادم میگفت نه دیگه عصبانی شدم گفتم پس بستنی نمیخوای زود بگو چی میخوای دیدم داره میگه ابی ابی فهمیدم اقا بستنی که جلدش ابیه میخواد یعنی رنگ ابی رو یاد داره ولی هر وقت من ازش میپرسم جواب منو نمیده همچین گل پسری دارم من
مامان بهادر جون٬ ازت واقعا ممنونم....سوره والعصر رو هفت بار خوندم....
خواهش میکنم گلم من امتحان کردم ارامش خاصی میده به ادم بهادر وقتی تو کلاسش گریه میکنه من مرتب پشت در کلاس برای ارامشش سوره والعصر رو میخونم
دوستان گلم میشه راهنمایی کنین ....مربی فلور تایم پسرم صحبت میکرد در مورد خانواده ایرانی که تا حدود سه سالگی از تراپیهای اینجا استفاده کردن بعد رفتن ایران مرکز اوتیسم و خیلی خیلی از دقت نظرشون خوششون اومده که مدتی ایران موندگار شدن...نمیدونست اسمش چی بوده...فقط میگفت این خانواده گفتن مرکز اوتیسم....شما تجربه ای دارین از نوع و کیفیت کار این مرکز....
در ضمن میگفت پسرش ارزیابی شده و از طیف در اومده بوده تو سن ۳ سال و ۱۰ ماهگی....
البته هنوز گفتار درمانی ظاهرا ادامه میداده...
دوستان ممنون از لطفتان.باران جان خیلی متشکرم.از مریم عزیز هم تشکر کنید.زیارتشون قبول باشه انشاالله.خیلی خوشحال شدم.خیلی دلم هوای حرم امام رضا رو کرده. اوتیسم مام جان خوشحال میشم بتونم کمکی بکنم. منظور از رفتار کلیشه ای رفتارهای تکراری و به صورت مداوم است.حالا بازی های تکراری هم جزو این حالت هست. مثلا،دختر من یکبار اومد سوار آسانسور بشه سرفه کرد بعد خنده اش گرفت.از اون به بعد تا مدتی طولانی هر وقت می خواست سوار آسانسور بشه الکی سرفه میکرد و میخندید.این یک رفتار کلیشه ای و کوچکه.خیلی هم تو جمعهای غریبه به چشم نمیاد. یکسری رفتارها هم مخل زندگی و فعالیتهای عادی میشه.اونها یک مقدار برای اطرافیان آزاردهنده است.حتی ممکنه خود بچه هم از این تکرار آزار ببینه.ولی باز هم تکرار میکنه.مثلا خوردن یک خوراکی بهصورت تکراری.دیدن یک سی دی برای بیش از ده بار در روز.دختر من حدود سه سالش که بود برنامه های تلویزیون رو نگاه میکرد اونهم یکسری برنامه خاص رو که براش ضبط کرده بودیم.بعد اینها رو روی فیلم ویدیو داشتم.از صبح که بیدار میشد با اشاره میخواست براش بذارم که تماشا کنه.حدود شش ساعت بود تا تمام میشد دوباره گریه میکرد تا از اول بذارم.حدود چهارده ساعت که بیدار بود دوبار فیلم رو تا آخر میدید.بعد کلا از سرش افتاد و الان هم که به ندرت تی وی نگاه میکنه.این جزو اون رفتار های کلیشه ای آزار دهنده است. یا مثلا بچه ای عادت داره مدام وسیله ای رو دستش بگیره و بی هدف با خودش اینور اونور ببره.یا بدون اون از خونه بیرون نره. میتونه این وسیله اسباب بازی باشه یا حتی یک لنگه جوراب یا یک سنگ و..... چیزی که مهمه برخورد با این حالته.اصلا نباید بچه را دعوا کرد یا باهاش مقابله کرد.باید بدون اینکه متوجه باشه با بازی و...بتونید این کلیشه ها رو بشکونید.تو بعضی موارد هم نباید جلوش رو بگیرید.من اوایل فکر میکردم یکسری رو ازش گرفتم کلی خوشحال میشدم بعد میدیدم درست موقعی که یک رفتار کلیشهای رو کنار گذاشته یک چیز دیگر رو شروع کرده. اگر میبینید هر روز یک سی دی رو نگاه میکنه سعی کنید سی دی جدید و جذابی رو جایگزین کنید. کلا یک فعالیت رو خیلی براشون تکرار نکنید.مثلا الان این حالت ناری عزیز در مورد ماست داره تبدیل به کلیشه میشه.برای همین مامان عزیزش مداخله میکنه نمیذاره خودش ماست بخوره تا نریزه وباقی ماجرا. کلیشه های دختر من که خیلی اعصاب خردکن بود.
گلنار جون امشب برات میفرستم دوباره :-)
منتظر جون نمیدونم فیس بوک عضو هستی یا نه ؟ توی اونجا به اسم کودکان نیلی که مامانها بیشتر با مرکز اوتیسم در ارتباطن ... می تونی از اونا بپرسین :-)