NaghmehAI/Per-SNA huggingface dataset:
من دیگه اطمینان دارم که پسرم بهم ریختگی حواس رو صددرصد داره.از زن داداشم پرسیدم که پزشکه گفت اینا به مرور خوب می شه و خیلی پایه علمی نداره,زیاد حرف دکترا و سایتا رو گوش نکن و به خودت استرس وارد نکن.یکی هم به بچگی های خودم رجوع کردم متوجه شدم خودم هم مشکلات مشابهی داشتم.تا مدرسه رفتن از حمام فراری بودم و گریه میکردم,به عمرم سوار سرسره نشدم و هرگز بغل غریبه ها نرفتم.اما از یه سنی دیگه اینجوری نبود.پسر من هم تو این سه ماه اینقد تغییر کرده که من دلگرم شدم و فکر میکنم نیاز نیست دنبال تشخیص دکترا برم.البته بهش تا آخر امتحانام فرصت دادم ولی واقعا تغییر کرده.حرف زدنش هم داره جلو میره.توجه و بازی کردنش خیلی خوب شده.پارسایی که نمی ذاشت من دستشو حتی وقت شیر خوردن بگیرم الان خودش میاد دستم رو میگیره و باهم بازی میکنیم.پسر من تا ۶ ماه خاضر نبود کفش بپوشه,الان خودش میره کفشاشو میاره که با هم بریم بیرون.بخدا همش تاثیر روابط اجتماعی بیشتر و بازی های جسمی هستش.تلویزیون رو هم کم کردم ولی حذف نکردم چون پسرم بدغذاست.برا تعویض پوشک هم بهتر شده.انکار منطقی تر شده.اگر مشکل بچه هاتون بهم ریختگی حواس هست نترسین.به مرور خوب میشه.من برنامه دارم بعد از عید که هوا خوب شد ,گلخونه رو براش تبدیل به اتاق شن بازی کنم.درواقع پولامونو خرج بازی و بازی میکنم تا دکتر رفتن.اینم بگم میام اینحا از تحربیات مادرایی که بچه اشون شبیه منه استفاده میکنم.مطالب این سایت خیلی عالیه.
بچه ها دکتر متخصص روانپزشک اطفال برای پسرم یه قطره ویتامین ای نوشت که انگار برای تمرکز بچه ها خیلی مهمه ولی من نهریدمش و رفتم از متخصص تغذیه دکتر کلیشادی پرسیدم و ایشون قطره کلوی کیدز( حاوی DHA و ویتامین های Aو D و E) خریدم که برای تکامل سیستم عصبی بچه ها هستش و برای تمرکز و توجه خوبه.شاید این قطره بی تاثیر نبوده باشه و چون فوق تخصص تغذیه غطفال اینو داده منم با خیال راحت استفاده کردم.گفتم شاید به شما هم کمک کنه
سلام عزیزم واقعاً خسته نباشی خوشحالم بچت رو به پیشرفته هر کدوم از بچه ها که بهتر می شن واقعاً قوت قلب واسه من 3/1 ماهشه من از 2/5 ماهگی با بازی درمانی و ذهنی و حسی شروع کردم خودم شاغلم یه خواهر خیلی خوب دارم که زحمت پسرم تا بعداز ظهر بدوش اونه خودمم بعداز ظهرها تا شب ساعت 11 باهاش سرو کله می زنم از 3 سالگی بصورت جدی کلاسهاشو زیاد کردم جدیترین مسئله پسرم تو عدم توجه و تمرکزش و به قول آقای رضایی یه بچه سخته باورت نمی شه ولی همه کاری براش کردم و می کنم از بازیهای مختلف که گفتی هر اسباب بازی که فکرش و بکنی براش گرفتم نخ و مهره و همرنگی و غیره همه رو انجام می ده ولی چند دقیقه پذیرایم از یه کاردرمانی شلوغ تره تاب ، سرسره ، بولینگ ،‌ مبلها رو وسط می چینم که از بینشون سینه خیز بره واقعا برای اینکه سرگرمش کنم احتیاج به یه تیم دارم که دست به دست شه در غیر اینصورت فقط می خواد بدو خودم 45 سالمه برات نگم که وقتی می خوام باهاش سر و کله بزنم چه انرژی و توانی از من گرفته می شه نمی دونم این چه قسمتی بود که تو سن زیاد می بایست با همچین بچه ای درگیر باشم خودم ذاتاً خیلی آرومم و قبل از پسرم تا کسی ازم چیزی نمی پرسید حرف نمی زدم الان مثل مسخره ها تا شب باید شکلک دربیارم بغلش کنم از این سر اتاق تا سر بدوام و بپر بپر کنم بچرخم حرف بزنم جیغ بزنم همه چیز زندگیم و تعطیل کردم هیچ چیز و نه می شنوم نه می بینم فقط تو سرم حرف مامان رایان می چرخه که اگه حالا بدادشون نرسیم دیگه پرقدرت که بشن هیچ کاری نمی تونیم براشون بکنیم و باید یه بچه دور از جون معلول و اینور و انور کنیم
سلام گلم♥
عزیزززززم...خدا بهت قدرت و توان بده.واقعا سخته..والله من یه بچه دارم‌۳۰سالمه.سر کار نمیرم شب دیگه جونی واسم نمیمونه....هفته ای ۲بار هم تو استراحتم...بازم خیلی وقتها کم میارم...ناشکری میکنم...ولی واقعا سن بچه هامون طلایی هست و تا ۷سالگی خیلی باید زحمت بکشیم....انشالله ههمون نتیجه بگیریم...
سلام به روی ماهت
خدارو شکر پسرت رو به پیشرفته.ولی به نظر من مشکلات حسی خیلی باید جدی گرفت.اگه رفع نشه تبدیل به مشکلات رفتاری میشه...که تو مدرسه علایمش مشخص میشه....حس ها واقعا مهمن .ولازمه پیشرفت بچه ها...خیلی ها اومدن از پیشرفت یهو بچشون گفتن.کاربر ارکیده.مامان رایان....اینها بدون شک رو حس های بچه کار کردن که نتیجه مثبتی گرفتن....
هوای تهران خیلی خیلی الوده هست و من میمونم سردرگمی واسه کلاس پسرم..فردا کلاس گفتار داره و چون خیلی نزدیکه کنسل نکردم..‌ولی وقتی میبرم کلی غصه میخورم چرا تو این هوا بچه اوردم بیرون...خیلی حس بدیه..ببری یه عذاب وجدان.نبری بازم یه عذاب وجدان.
من ارزو داشتم کاش پسرم نمیه دومی بود و با خیال راحت یک سال دیرتر میبردمش مدرسه!!!!!!الان باید با اما و اگر یه سال دیر تر بفرستم مدرسه...
عزیزم متخصص اطفال یا روانشناس تو حیطه کارشون نیست...کار با کاردرمان یا همون تیم توانبخشی هست...پسرم ۲سال ۵ماهشه.سه سال و خورده ای زمان داره مدرسه بره‌.امید دارم تا اون موقع به همسناش برسه..گفتار خیلی پیچیده و سخته....اگه خودشو نرسونه و ضعف هایی داشته باشه حتما یک سال به تاخیر میندازم مدرسه رفتن رو...و اون یک سال حسابی کار میکنم باهاش.
عزیزم پسر من تشخیص اتیسم نگرفت..ولی مگه چیزی عوض شد؟؟نه!!!!خیلی از بچه ها اتیسم نیستن ولی مشکلات رشدی دارن.مشکلات حسی دارن....حتما باید توانبخشی بگیرن....واقعیت اینکه بچه من تاخیر داره و باید رسیدگی بشه..بدون شک تو توانبخشی بیزینس و کاسبی توش وارد شده..ولی نه همشون...من شخصا مجبورم اعتماد کنم بهشون چون بچه ها تا یه زمانی میتونن شکوفا بشن....گفتار پسرم ۲کلمه ای هست و هر روز تک کلمه هاش بیشتر میشه..شرایطش بد نیست...عزیزم پسر من ۶سال ۳ماهگی باید وارد مدرسه بشه...چون گفتار خیلی پیچیده هست یکم نگرانم.....البته مسخره هست ادم هی دغدغه چند سال دیگه رو داشته باشه ولی چاره چیه مادر هستیم.
همین دغدغه چند سال دیگه آدم رو پیر میکنه.من خیلی سعی میکنم به خودم مسلط باشم .حد اقل نمی تونم یه نفر مطمئن رو پیدا کنم به کار های روز مره من برسه منم به دخترم برسم و از همه جا بهم فشار وارد نشه
بست لیدی جان واقعا کار درست اینه که هر کاری از دستمون برمیاد انحام بدیم.کار شما درست و اصولیه ولی میخوام بگم من خودم الان که فهمیدم یکی از همین بچه ها بودم.اونقد به لمس حساس بودم که دختر خاله هام اسممو گذاشته بودن آمبولانس! چون تا دست میاوردن بغلم کنن جیغ میزدم! ولی مدرسه رفتم,تازه زبان مادریم کردی بود و تا مدرسه فارسی کار نکرده بودم.کلاس اول فقط چون یکباره با زبان فارسی مواجهه شدم سختم بود و نمره هام زیاد جالب نبودن ولی قبول شدم و از دوم ابتدایی همیشه شاگرد ممتاز بودم.اینقد به خودت سخت نگیر از من میشنوی.من خودم مثل شما حساسم بدجور,,,سه ماه کارم گریه بود.ولی میفهمم که شرایط خیلی تغییر می کنه.خیلی از افراد موفق بچه های راحت و معمولی نبودن.آینده رو کی می دونه چی میشه.میگم پسر دایی من مرتب در حال دویدن بوده,حتی برا غذا دادان باید دنبالش میذاشتن و قاشق دهنش میذاشتن.حالا آمریکا دکترای معماری میخونه.از ابتدا تیز هوش بود.اگه فیلم تمپل گرندین رو ندیدی حتما ببین.من از وقتی که دیدم یه آرامش خاطر خاصی پیدا کردم.خداوند هر ذهن و هر شخصیتی رو انکار برای کاری رو زمین می فرسته.بعضیا حساس تر و تیز بین ترن,شاید روابط اجتماعیشون عالی نباشه ولی در نوع خودشون بی نظیرن.
سلام دوستان ان شا الله به زودی خبر سلامتی کامل بچه هاتون رو همینجا بیاین و بگین. لطفا منو هم راهنمایی کنید. پسرم چند روزه رفته 5 ماهگی ،از روزهای اول به دنیا اومدنش زیاد به من نگاه نمیکنه.خیلی کم ارتباط چشمی میگیره .به اسمش واکنش نمیده. انغون کردنش شبیه جیغ زدن تو گلوش هست.تو جمع دوست نداره روبروی جمع بشینه و زیاد لبخند نمیزنه و.... خیلی به اوتیسم بودنش مشکوکم سنم هم 41 هست. به نظرتون به دکتر مغز و اعصاب ببرمش یا روانشناس اطفال؟تو این سن چه مداخلات درمانی و کمکی میشه بهش کرد. دوستان راهنمایی کنن ممنون میشم.خیلی خیلی نگرانم . همه شب چله خوش میگذرونن و من پای کامپیوتر...
عزیزم نگران نباش‌.بچت خیلی کوچیکه.تا یک سالگی صبر کن..بعد از یک سالگی همچنان دیدی ارتباط چشمی و واکنش به اسمش ضعیفه. دس دسی و بای بای نمیکنه حتما پیگیری کن...امیدت به خدا.
کارهای روزانتو کم کن...من اولین کاری که بعد از بیداز شدنم میکنم غذا میذارم.خونه تمیز میکنم ...دیگه بعد از ساعت ۱۲در اختیار پسرم هستم...البته گفتار درمان پسرم گفت بهترین زمان یادگیری بچه ها ۲ساعت بعد بیدار شدنشون هست...
كارگاه مادر و كودك ببرينش هوا كه بهتر شد هر روز پارك ببرينش من پسرمو از ٤ ماهگي ميبردم پارك فقط ميخواستم بچه هارو ببينه و تو جمعشون باشه
سلام دوستان کارهای مفید دیروز رو می خواستم بهتون بگم اگه دوست داشتید شما هم ایده بگیرید دیروز رفتم دو تا استپ گرفتم دو تا آجر آوردم چند تا میز و چهارپایه گذاشتم و استپ رو به شکل شیب براش درست کردم که یک قسمتشو مثل پله بالا بره یک قسمتم از رو شیب پایین بیاد اولش خیلی عرق ریخت و گریه کرد که پایین نیاد منم عصبانی شدم چند تا محکم برای اولین بار زدم رو دستش یکم باهاش تند برخورد کردم بعد بچم رفت رو تخت و دراز کشید و گریه کرد گفت لالا کرده که من کاریش نداشته باشم بعد که کوتاه نیومدن منو دید نمی دونید لرزون لرزون از رو شیب و میزا بالا و پایین رفت و ترسش ریخت بعد یک طناب آوردم هر چی بهش گفتم سفت بگیر بکش می کشید ولی سریع رها می کرد گفتم اینطوری نمی شه طناب و دورش کمرش انداختم دو تا دستشم روی طناب گذاشتم از روی سرسره بالعکس طناب و بالا کشیدم و اون مجبور بود برای اینکه خودش را نگه داره طناب سفت بکشه بره بالا بعد پدرش پایین سرسره قرار گرفت طناب دو لا کردم گردی طناب و گفتم نگه داره بعد به سمت بالا کشیدم و اون مجبور بود به خاطر اینکه نیفته طناب و سفت بگیره بیاد بالا بعد یه تخم مرغ آوردم دادم به دستش تا بشکنه پوستاشو دادم تو دستش مچاله کرد یک فرچه دادم که رو پاهاش و دستاش تخم مرغ بزنه حسابی بماله رو پاهاش بعد گذاشتم بدو تا این تخم مرغها سفت بشه بعد بردم حموم کیسه و لیف و سنگ پا براش زدم آوردم با روغن سیاه دونه حسابی ماساژ دادم بعد انگشتای پا و دستش و کشیدم بعدشم شعر و خواب این بود کار من
سپاس بانو
سلام دوستان این کلینیک رومیفرستم کسی تجربه کارباهاشون روداره
بست لیدی عزیز دقیقا بزرگ ترین مشکل من این هست که آنیتا خیلی ریخت و پاش داره و اینکه خود من از تنها کاری که متنفرم کار های روزمره خونست به جز آشپزی . به سختی کارهام رو انجام میدم وقتی سرم رو می چرخونم میبینم دوباره ریخته زمین .بعنی در عرض ده دقیقه خونه بازار شام میشه .انقدر افتادم دنبالش که پشت سرش جمع جور کنم ضعف اعصاب گرفتم.
خیلی هم عالی ،منم مثل لیدی جان باپسرم همرنگی و هم شکل با مهره کار میکنم البته پسر من مهره هارو تو نخ نمی کنه منم بجای نخ از دومیل استفاده میکنم خیلی خوشش میاد دارم بهش الگو هم یاد میدم مثلا یه قرمز یه زرد، پسرم خیلی شیطونه گاهی اوقات عمدا دوتا قرمز پشت سر هم میندازه و منو نگاه میکنه و بلند بلند میخنده. کلا حرص مارو خوب در میاره امروز یه ظرف آورده بود و داشت داخلشو با ماژیک خط خطی میکرد باباش حواسش نبود دیدم بلند شد و ماژیکو داد به باباش که بهش توجه کنه بعدشم ظرفو گذاشت جلوی باباش و به داخلش اشاره می کرد و می خندید این همون بچه ای بود که تا چند وقت پیش اشاره نمیکرد
عزیزم پسر منم همینجوریه، هر چیزی که فکرشو بکنی میاره میریزه، پریشب که داشتم اسباب بازیاشو جمع میکردم طبق معمول اومد که دوباره بریزه (تا وقتی که بخوابه هر چی من جمع کنم دوباره میریزه درحدی که چند شب قبل خوابیده بود من از کنارش اسباب بازیا رو داشتم جمع میکردم یهو با چشمای بسته بلند شد و همه رو بهم ریخت و دوباره خوابید) منم با دستام محکم دستاشو گرفتم و اجازه ندادم بریزه رفت آشپزخونه خواهرشو بهم بریزه دستمو محکم روش گرفتم و نذاشتم بهم بریزه هرچقدم گریه کرد کوتاه نیومدم باورتون نمیشه از همون شب تا حالا هنوز بهشون دست نزده
دخترم با این جور چیزها کوتاه نمیاد .ولی تنها روزنه امیدم همین پسرفت نکردنهاست و اینکه هر روز بهتر میشه.و هر کی میبینه هم متوجه شده خیلی فرق کرده.ولی هنوز خیلی جا برای کار کردن داره و حتما باید رو درک و گفتارش کار کنم
عزیزم یکم بیشتر از پیشرفت‌های پسرکوچولوت میگی گفتارش بهتر شده...‌‌‌‌از تمرینهای می‌کنی باهاش یکم بگو کلاس میبری
سلام دوستان عزیز، مدتیه در مورد دخترم ننوشتم، دخترم دیگه هیچ مشکلی تو ارتباط چشمی و واکنش به اسم نداره و نرمال شده وضعیتش، کامل به همه توجه و واکنش و لبخند اجتماعی داره، گاهی یه کم خجالتی به نظر میاد، با بچه های بزرگتر از خودش هم خوب بازی میکنه، منتها با همسن های خودش گاهی تهاجمی برخورد میکنه و گازشون میگیره، من خودمم دیگه مطمئن شدم دخترم اوتیسم نداره، علاوه بر اینکه دکترش هم میگه نداره، خواستم بگم هر واکنش کم به اسم یا ارتباط چشمی کم را نباید گفت اوتیسم، منتها دخترم هنوز تاخیر قابل ملاحظه ای تو گفتارش داره که دارم جلسه های گفتاردرمانی را ادامه میدم و امیدوارم نتیجه خوب بگیرم، قرار دادن بچه ها در جاهای شلوغ و اجتماع تاثیر زیادی روی اونها داره، مخصوصا ارتباط با فامیل و قوم و خویش، که من متاسفانه محیط دخترم از این لحاظ خیلی ضعیف بود، ما تو یه شهر دیگه بودیم و هیچ رفت و آمدی نداشتیم، خودم هم شاغل بودم و هیچ توجهی به دخترم نداشتم، خیلی از این لحاظ ناراحتم و گاهی اشک تو چشمام جمع میشه که چرا من اینقدر به دخترم بی توجه بودم؛ باورتون نمیشه من حتی دخترمو صدا نمیزدم، گفتار درمانش میگه اصلا دخترم اسمشو نمیدونسته، اسمشو یاد نگرفته بوده، همسرمم بدتر از من خیلی ساکت و آرومه و اصلا با بچه بازی نمیکرد، بعضی بچه ها واقعا ممکنه اوتیسم داشته باشن، اما شرایط محیطی تاثیر بسزایی روی بچه ها میزاره، حرف زدن مادر با کودک معجزه میکنه و واقعا ناراحتم که ۱۸ ماه اول دخترم را اینجوری گذروندم، ما خانوادگی زمینه تاخیر گفتار داریم و عوامل محیطی تاثیر بسزایی روی دخترم گذاشته بود، انشالله که حال بچه هاتون هر روز رو به بهبود و پیشرفت باشه، قوی باشید دلتون را آروم کنید و با بچه هاتون وقت بگذرونید که معجزه میکنه.
سلام مامان۹۵
بچه ها من رشته تحصیلیم سفال و سرامیکه! توی آمریکا یه رشته تو دانشگاه های هنر هست به اسم هنردرمانی,از وقتی اومدم این تایپیک و مطالب مادرای نگرانی مثل خودم رو می خونم ,آرزوم شده همچین رشته ای رو بخونم و به مادرا و بچه هاشون که نگران و مضطربمن کمک کنم.بعد ببینید جای چه رشته ها و خدماتی توی ایران خالی هست.اکثر فضاهای گفتار و کاردرمانی خشکه برای بچه ها ارتباط برقرار کردن خیلی سخته.فکر میکنم دانشی که تک تک مادرایی مثل شما به دست آوردن اگر صرف کمک به بچه ها بشه عالی می شه,چون خیلی خیالپردازم گفتم اینو اینجا به شما بگم!
پرستوجان من دخترمو بردم اینجا .دکتر دهقان ارزیابی کردن.سارا مامان امیر پرهام بهم معرفی کردن خودشون که میگفتن تشخیصشون عالیه.حتی میگفتن دوستم بچشو پیش پیشیاره میبرد و درباره دکتر دهقان پرسیدن و پیشباره هم تاییدشون کرده بود که خوبه.من اونجا رفتم .یه سریا که اونجا بودن راضی بودن.من فقط درحد ارزیابی اونجا بودم.دکتر دهقان درحالت طبیعی وعادی بچمو ارزیابی کرد گفت ولش کن بزار بازی کنه.بازیهاشو رفتاراشو زیرنظر داشت وهم زمان با من هم حرف میزد.درنهایت گفتن بچت علایم اوتیسم رو نداره اما مشکلات حسی داره که چون مرکزشون دور بود ب خونه ما.سرای مهراوتیسم رو که تو شهرری هستش معرفی کرد و گفت کلاسای حسیش رو اونجا ببرم.
ممنونم عزیزم، انشالله خودتون هم روز به روز شاهد پیشرفت های فرزند گلتون باشید
عزیزم دخترم ۲۷ ماهشه، حدود ۴۰ تا کلمه را کامل ادا میکنه، کلمه های دیگه ای را هم به صورت ناقص و نصفه نیمه بیان میکنه، مثلا به تیشرت میگه تیشی یا به هویج میگه هبی که من اینا را حساب نمیکنم
سلام دوستان..من تو این هوا بچه بردم کلاس.مجبور شدم چون نتونستم کلاس کنسل کنم...خوب شد هم رفتیم پسرم خوب همکاری کرد کلاس حسی حرکتی..اینم تمریناتش..گفتم شاید مفید باشه واستون....پسر من تو تعادل و عمقی ضعیفه..عموما بچه های ما همین مشکل رو دارن.
سلام عزیزم پسرم از وقتی سه سالش شد از نظر درکی یکم پیشرفت داشته ،گفتارش فقط در حد اکو هست چند تا کلمه مثل آب، قند،بیا هدفمند میگه ولی چیزای بیشتری رو میشناسه، قبلا میبردمش دستشویی میگفتم بشین جیش کن نمی فهمید ولی الان میدونه ،از اشاره خیلی زیاد استفاده می کنه و اینکه اشاره منو هم بیشتر اوقات متوجه میشه ولی اشاره دورو متوجه نمیشه .اگه خدا بخواد چهاردهم همین ماه میخوام ببرمش گفتار درمانی که برنامه بگیرم خودم باهاش کار کنم اگه بتونم کاردرمانی هم میبرم که برنامه بگیرم، من بیشتر الان اسم هرچیزیو براش میگم که شناختش بالا بره ،توپ بازی میکنم به این صورت که میگم وسط وایسته یه بار توپو برای من بندازه یه بار برای خواهرش، دستور بهش زیاد میدم ،وسیله میدم دستش که جابجا کنه و همون دومیل و مهره که گفتم، حالا من کلاس ببرم حتما اینجا مینویسم ولی ماشاالله پسر شما از نظر درک و گفتار خیلی از پسر من بهتره
پیشنهاد خیلی خوبیه مگه امتحان کنم ،در و دیوار خونه مون افتضاح شده
سلام ممنون ازراهنماییت.محل کارم شهرری هستش سرای مهراوتیسم رواینترنت دیده بودم شما ابنحامیبری راضی هستی
سلام عزیزم.خدارو شکر.خیلی خوشحال شدم...کلیشه هم که نداره....پس فقط تاخیر گفتاری هست که با صبوری.مرتب کار کردن و گفتار درمانی حتما حل میشه....
عزیزم من بچمو کلاس حسی حرکتی بردم .یه جورایی یکم براش خوب بود.تمریناشم هرجلسه تکرار بود شوهرم گفت خودت همونارو توخونه باهاش کار کن.فعلا همونارو کار میکنم تا ببینم چی میشه.گفتاردرمانش هم اقای فتحی بود میگفتن تو تهران توچندتا کلینیک کار میکنه و همه مادرا ازش راضی بودن اما دختر من همکاری نکرد وتوکلاس نموند و گفتن سنش کمه ۱۷ماه و دوهفتشه
عزیزم انشالا بچه هامون پیشرفت کنن هرروز بیشتر از دیروز.....من پسرم از لحاظ درکی پایینه متاسفانه چون من تو محیط چند زبانه گذاشتمش....منم روش شمارو دارم اسم همه چیو براش میگم هراتفاقی میوفته تعریف میکنم براش....گفتارشم کم کم داره پیشرفت میکنه من مطمعنم اگه درکش خوب بشه گفتارش حتما راه میوفته ولی متاسفانه توجهش کمه...همش پی بازیگوشیه....الان امروز یه دوکلمه گف چایی اوخا...یعنی چایی میخام....اشاره هم خییییلی کم اشاره میکنه بلده ولی نمیدونم چرا استفاده نمیکنه
نه عزیزم بعضی وقتا خیلی کم صداش میکنم میگه چیه ....ولی همونجوی ضعیفه منم بیخیال شدم تقریبا یه سال بخاطر همین کارم گریه زاری بود...الان ب چیزای مهمترش فکر میکنم...پسر من اگه از کسی ک حساب میبره صداش کنه برمیگرده...اگه غریبه هم صدا کنه برمیگرده..موقع خراب کاری هم میکنه صداش کنی میفهمه باهاشی یا بدتر میکنه یا کارشو ول میکنه
منم با پسرم کار نمیکردم همش جلوی تلویزیون بود یا با گوشی بازی میکرد
ممنونم عزیزم، آره دخترم هیچ وقت کلیشه نداشت، میشه گفت مساله اش همون تاخیر گفتارش هست، توکل بخدا، انشالله کیان عزیز هم روز به روز پیشرفت کنه و یه روز بیای بگی که دیگه هیچ کلاسی نیاز نداره😍😍
آره عزیزم سن دخترت واسه گفتاردرمانی خیلی کمه، تا دو سال صبر کن، الان بهترین حالت اینه که برنامه بگیری خودت تو خونه باهاش کار کنی، شاید تا دو سال هم دیدی دیگه نیاز نداره، بچه تو چند ماه خیلی تغییر میکنه
دستم خورد ارسال شد😁 داشتم می گفتم الان با چند ماه قبلش اصلا قابل مقایسه نیست قبلا انگار مارو نمی دید خوبیش اینه که رو به پیشرفت هست،برلی اشاره من هر چیزی که میخواست بهش میگفتم اشاره کن و خودم اشاره میکردم و خودمم برای اینکه چیزیو بهش نشون بدم با فاصله میذاشتم و همش اشاره میکردم و اسمشو می گفتم هر روز این کارو تکرار میکردم تا اینکه بعد یه مدت همین که میگفتم اشاره کن می فهمید و اشاره میکرد. فکر کنم بچه های ما بخاطر فقر محیطی اینجوری شدن و اگه باهاشون کار کنیم سریع پیشرفت کنن، اینکه میگی دو کلمه ای گفته واقعا عالیه .پسر منم خیلی بازیگوشه ولی من از کوچکترین فرصت استفاده میکنم
حسی حرکتی خیلی خوبه...در کنارش بازی های ذهنی واسه دختر شما...
پسر من هیج وقت فقر محیطی نداشته...از همون اول واسش وقت میذاشتم..از ۱۰ماهگی که خیلی بیشتر و اصولی تر وقت گذاشتم.
خداروشکر خیالت راحت شد الان با آرامش بیشتری میتونی به دخترت برسی برای بچه های ما هم دعا کن
توسان جان دختر گلتون چندسالشه؟چیکار کردید که واکنش به اسمش خوب شد؟درکش از محیط چطوره؟دستور پذیر هس؟من بیشترین مشکلم با پسرم همینه که خیلی کم به اسمش واکنش نشون میده.درکش از محیطم کمه
میدونم عزیزم منظور من خودم و موهیتوام بود، من مطمئنم پسر شما خیلی که کار داشته باشه یک سال دیگه هست ولی از من تازه اولشه، ضمنا پسر من وشما با هم میرن کلاس اول، سه سال و نیم وقت داریم باهاشون کار کنیم خداروشکر بچه هامون رو به پیشرفت هستن پس حتما تا اون موقع مشکلاتشون برطرف میشه
قربونت عزیزم....انشالله اینطور باشه..من که چشمم اب نمیخوره....توقع زیادی هم ندارم......همین که تا زمانی که مدرسه بره حل بشه من واقعا شکر میکنم...
ممنون عزیزم من هنوز نگران گفتار دخترم هستم توکل بخدا انشالله حال همه بچه ها خوب خوب بشه ودل پدر مادرها شاد
سلام عزیزم> دخترم دو سال سه ماهشه به نظر من درک بچه که بره بالا کلا واکنشش به همه چیز خوب میشه باید کل محیط خونه و بیرون را بارها برای بچه توضیح بدی و معرفی کنی آدمهای اطراف را باید مرتب بهش معرفی کنی تکرار و تمرین زیاد باعث میشه شناخت بچه بره بالا شناختش که رفت بالا رو همه چیزش تاثیر میزاره < بله عزیزم دخترم به نسبت سنش درک و شناخت خوبی از محیط داره و دستور پذیریش هم به نسبت سنش خوبه البته من حدود 8 ماه هست که دارم با دخترم کار میکنم
ممنون گلم.من تازه دوهفتس دارم با پسرم کار میکنم.انشالا اونم مثل گلدختر شما زود پیشرفت کنه
ممنونم گلم، راستش من دخترم را هم کاردرمانی میبرم هم گفتاردرمانی، هفته ای ۳ تا ۴ جلسه کلاس میره، علاوه بر اون حداقل یک روز در میون پارک یا خونه بازی میبرمش، خیابان گردی فروشگاه گردی و هر جایی که فکرشو بکنید، سعی میکنم در معرض آدمهای مختلف قرار بگیره، خودمم تو خونه روی گفتار و توجهش کار میکنم، زیاد براش کتاب میخونم، به نظرم همه اینها با هم روش تاثیر مثبت گذاشته، بعلاوه اینکه از تمرینات این تاپیک هم برای افزایش ارتباط چشمی و واکنش به اسم استفاده کردم و عشق درمانی زیاد انجام دادم، شاید باورتون نشه عشق مادر به فرزند صبوری و مهربانی مادر بچه را متحول میکنه، میدونم بعضی بچه ها ممکنه شرایط سختتری داشته باشن اما در نهایت همه در مقایسه با خودشون پیشرفت میکنند
انشالله عزیزم، حتما پیشرفت میکنه
خانوما گفتار درمان پسرم گفته حتما یه شنوایی سنجی ببرمش.برای این بچه هایی که هنوز قدرت پاسخویی ندارن ای بی آر استفاده میشه.کسی برده بچشو؟
علت اصلی اختلال طیف اتیسم(اوتیسم) چیست؟این اختلال از کجا به زندگی ما وارد گردیده است؟چگونه عمل می کند؟و ایا راهی برای توقف آن وجود دارد؟همزمانی افزایش شیوع اختلال اتیسم(اوتیسم) با افزایش اختلالات زیست محیطی از جمله الودگی هوا و افزایش شهر نشینی و پیامدهای آن فرضیاتی را در مورد علل اختلال طیف اتیسم(اوتیسم) ایجاد نموده که نمی توان به انها بی توجه بود چراکه ممکن است در این دلایل راه رهایی از اتیسم(اوتیسم) نیز نهفته باشد! https://autism-clinic.com/fa/مقالات/علت-اصلی-اختلال-طیف-اتیسم-اوتیسم-را-در-کدام-جستجو-کنیم-ژنتیک-یا-محیط-زیست
من پسرمو23ماهگی بردم ....وقتی بیهوشه ازش میگیرم ..البته این یک گفتین نمی‌دونم چیه شاید همون باشه ک من بردم ....متخصص مغز و اعصاب کودک نوشت بردمش با یه دارو بیهوشی کردن بعد تست گرفتن ک پسرم سالم بود
سلام منم دخترم رو بردم با دارو خوابش میکنن وبا یک هد فون تست میگیرن .و روی مانیتور عکس العمل بچه رو نشون میده و آخر یه پرینت میگرن و جواب رو میگن چیز خاصی نیست.
من عنوز دکتر مغز و اعصاب نبردم پسرمو.فقط گفتاردرمانش گفت ببرش شنوایی سنجی و منم زنگ زدمو وقت گرفتم.یعنی حتما باید دکتر تو دفترچه نوشته باشه؟خودشون دارو بیهوشی میدن یا باید خودم تهیه کنم؟اسم داروش چیه؟ضرر نداره واسه بچه؟
سلام عزیزم ممنون.
اینکه دکتر باید بنویسه یا نه رو نمی‌دونم....ولی دارو رو همونجا میگن بری بگیری از داروخونه بعد میدید به بچه....تلخه ممکنه اذیت کنه....یه چیز دیگه بچت سعی کن قبلش اصلا نخابونی چون اون دارو بچه رو گیج می‌کنه...اگه خوابش یکم بیاد میخابه اگه قبلش سیرخواب شده باشه فقط گیجش می‌کنه.....نمی‌خوابه.....نه ضرری ندارد
بچه ها این استپ ها و اجر ها خیلی به درد میخوره..واسه تمرینات حسی حرکتی...خب اول پسرمو بردم روی توپ ۱۰دقیقه رو توپ کار کردم.میشه تمرینات عمقی و تعادلی.بعد چهار دست و پا قل و لای پتو باهاش کار کردم میشه تمرین عمقی و بعد ازش خواستم استپ ها رو دونه دونه بیاره تو پذیرایی اینم میشه عمقی.بعد اینطوری چیدم..خیلی کارها میشه باهاش کرد..حالا من امروز اینطوری چیدم.سر این تمرین مکعب های رنگی گذاشتم و تهش یه ظرف.دونه دونه ازش میخواستم که مکعب برداره.مثلا میگفتم ابی..خلاصه ازین موانع رد میشه تا برسه به ظرف و بندازه تو ظرف.....تا مکعب ها تموم بشه....همین کارها میشه حسی حرکتی....۴۰دقیقه زمان برد
یه تمرین دیگه که باید تخته تعادل باشه ولی من ندارم با همین استپ و اجر کارمو راه میندازم.یه اجر زیر استپ میذارم و میشه تخته تعادل...پسرمو روش میذارم و یه سبد بزرگ میذارم جلوش که توپ میدم دستش که بندازه تو سبد و تعادل خودشم حفظ کنه
خب پسر من زبونشو نمیتونه به سمت راست و چپ ببره...گفتار درمان گفت زیاد باهاش کار کن..ازش بخواه زبونشو بیاره بیرون و با چوب بستنی خودت به سمت چپ و راست ببره تا یاد بگیره....بهم گفت هوش چین ۲تیکه یا پازل ۲تیکه بگیر از نظر بینایی اول باید یاد بگیره ۲تا چیز بزاره کنار هم و بعد از نظر گفتار اتفاق بیوفته ...
بچه ها پسر من ۲سال و نیم داره میشه و هنوز نمیتونه ترامپولین بره...انقدر ناراحتم..مقاومت هم میکنه واسه اموزشش...میخوام بخرم گرونه ۵۰۰به بالا....ولی ظاهرا چاره ای ندارم.بچه کسی هست تو این سن ترامپولین بلد نباشه؟؟؟
آره سخت نگیر پسر من تا چهار سالگی مقاومت میکرد الان که شش سالشه خودش میره بلیت میگیره و میره بالا پایین میپره. صبور باش . کم کم علاقمند میشه
عزیزم پسرت رو این حیوانات بادی مثل گاو یا گوزن هستن مینونه بپره ؟ از اونا شروع کن پریدن رو اونها ساده تر هست وقتی یاد گرفت ترامپولین براش بگیر
نه رو اونا هم تمایل نداره..رو توپ پلاتیس زیاد بالا و پایینش میکنم ایساده.ولی تاثیری فعلا رو پریدنش نداشته.
دختر منم زیاد ترامپولین رو دوست نداره ولی گوزن بادی رو دوست داره
پسر من از نظر حرکتی هنوز خیلی ضعف داره....هنوز پله رو به تنهایی نمیتونه بالا بره..باید از نرده بگیره خودمم پشتش هدایتش کنم و حواسم بهش باشه....ولی دیدم رو یه پا چند ثانیه میتونه وایسه فعلا زدم تو خط یه پا وایسادن.😁😁😁
به امید خدا و تلاشهاتون حتما روزهای خوبی در انتظارتون هست.خود پریدن خودش خیلی کمک میکنه به فعالیت مغز .دختر منم رو ترامپولین نمی پره یعنی جدیدا نبردم
اره عزیزم.پریدن یه مهارت مهمه...واسه حس عمقی و تعادل عالیه.من نمیدونم اصلا اسب باری چیه.یه سرچ کنم ببینم جطوره..اگه قیمت بالایی نداره قبل ترامپولیت بخرم.
خودم میشینم دست هام رو به طرف جلو صاف نگه میدارم و به آنیتا میگم بیا پیتیکو پیتیکو.اون زود میشینه رو دستهام و منم مچ و انگشتهاش رو با دستم نگه میدارم نیفته و دستم رو به حالت اسب سواری بالا و پایین میبرم.با هم اسب بازی میکنیم خیلی خوشش میاد.
سلام بست لیدی عزیزم پسر منم مثل پسرت نمی تونه بپره و از پله ها هم میاد پایین آهسته و با احتیاط ، بالا سخت میره اقای قربانی گفت برای پریدن اگه فرضا از لحاظ مغزی هم شرایطش مهیا باشه از لحاظ لگن هم باید محکم باشه تا بتونه بپره من که توپ پیلاتس خاردار دارم یه طرفشو به مبل می چسبونم و یه طرفم با پاهام نگه می دارم از دستاش میگیرم که بپره یا رو تشک تخت با هم می پریم من فکر نمیکنم ترامپولین کمک بیشتری بکنه اگه با استپ تمرینای بیشتری داشتی بذار منم اگه تمرینی یاد گرفتم میگم راستی برای تعادل یه نیم دایره تعادلی گرفتم صد تومن از منیریه ولی دیجی هم داره اونم خوبه استپ و از کجا گرفتی چند؟
بعضی وقتها پست من نمیاد...الان دیگه به عقلم رسیده عکس بگیرم و‌ بفرستم. قبلا حرص میخوردم این همه تایپ کردم نمیتونه بفرستم.
@مهرگستر عزیزم ریپلای کردم نتونستم بفرستم.عکس گرفتم از پستم😬😬😬😬🤐🤐🤐