شیر شتر و اوتیسم شیر شتر دارای پروتئین های محافظ، و سرشار از آنزیم های ضد باکتری و ایمونوگلوبولین هایی است که برای سیستم ایمنی بدن لازم و مفید است . تحقیقات نشان داده است که تزریق وریدی ایمونوگلوبولین علائم شدید شناختی و نشانه های رفتاری نابهنجار را در بیماران مبتلا به اوتیسم ، کاهش می دهد. تأثیر نوشیدن شیر شتر. شبیه تزریق وریدی با ایمونوگلوبولین است و قطع مصرف آن باعث بازگشت نشانه های اوتیسم می شود . نقص در سیستم ایمنی بدن باعث مهار آنزیم های گوارشی و اختلال در عملکرد سیستم گوارشی می شود. به همین دلیل دستگاه گوارش کودکان مبتلا به اوتیسم، در تجزیه پروتئین کازئین ناقص عمل می کند (کازئین در شیر تمام حیوانات مرتبط با آن به جز شیر شتر یافت می شود) و کازئین را به مخدری قوی به نام کازومورفین تبدیل میکند. تجمع کازومورفین باعث رخوت، گیجی و عدم تمرکز می شود و کودک نمی تواند ارتباط و درک درستی از محیط پیرامونش داشته باشد. نتایج تحقیقاتی که بر روی حیوانات انجام شده است نشان داد که کازومورفین باعث بروز علائمی شبیه به اوتیسم می شود. شیر شتر به دلیل نداشتن کازئین، اثر درمانی بسیار مؤثری بر کاهش علائم نابهنجار رفتاری ناشی از اوتیسم دارد. به همین دلیل هم اکنون در بسیاری از کشورها برای کمک به کودکان اوتیسم از رژیم غذایی عاری از کازئین استفاده می شود . پژوهشی با هدف تأثیر شیر شتر بر روی یک دختر ۴ ساله مبتلا به اوتیسم، انجام شد. نتایج نشان داد که کودک پس از نوشیدن شیر شتر به مدت ۴۰ روز مهارت های ارتباطی اش بهبود یافته و شروع به صحبت کردن می کند. وی تا قبل از این دوره های شدید پرخاشگری را تجربه میکرد و فاقد مهارت های اجتماعی و ارتباطی بود. پسر ۱۵ ساله ای با علائم شدید اوتیسم، بعد از مصرف شیر شتر به مدت یک ماه، در مهارت های شناختی و ارتباطی اش بهبودی حاصل کرده است. وی تا قبل از استفاده از شیر شتر قادر به صحبت کردن نبود، اما بعد از یک ماه مشخص شد که او دیگر مبتلا به اوتیسم نیست . تحقیق مشابه دیگری نشان داد که کودکان مبتلا به اوتیسم به علت نقص در سیستم ایمنی بدن، که باعث مهار آنزیم های گوارشی می شود می توانند از شیر شتر استفاده کنند چرا که شیر شتر عاری از کازئین است و استفاده از آن به طور معجزه آسایی باعث کاهش رفتارهای مخرب می شود. در یک خوابگاه نگهداری از کودکان مبتلا به اوتیسم شیر شتر هر روز مصرف شد، در طول ۲۴ ساعت از علائم پرخاشگری و ناآرامی آنها کاسته شد. زخم هایی که در دور دهانشان داشتند نیز بهبود یافت. اگر چه این تأثیر اولیه، سریع بود اما برای تأثیر ماندگارتر، باید دوره های طولانی از شیر شتر استفاده کرد. بر اساس تحقیقی که در دانشگاه عین الشمس مصر، در مورد تأثیر شیر شتر بر روی کودکان مبتلا به اختلال در تکلم، انجام شد نشان داد که شیر شتر و مصرف نان ذرت به طور منظم، در کاهش علائم اوتیسم مانند تحریک پذیری، کاهش حافظه و اختلال در گفتار، تأثیر دارد . در تحقیقاتی که در کشور عربستان سعودی بر روی سه گروه ۲۰ نفری کودکان مبتلا به اوتیسم انجام گرفت مشخص شد که مصرف شیر شتر میتواند نقش مهمی را در افزایش آنزیمهای آنتی اکسیدان و بهبود علائم بیماری اوتیسم داشته باشد. همچنین در یک بررسی دیگر که بر روی ۴۵ کودک اوتیسمی صورت گرفت نشان داده شد که شیر شتر نقش زیادی در کاهش شیموکین (TARC) داشته و علائم بیماری را کاهش میدهد. در مقاله ای که توسط خانم کریستینا آدامز مادر یک کودک اوتیسمی نوشته شده است سیر درمان پسرش را تشریح کرده و ابراز داشته که کمتر از ۲۴ ساعت علائم بهبود بیماری را شامل تغییر علائم رفتاری مانند تماس چشمی ، ایجاد ارتباطات و جملات احساساتی مشاهده کرده است. ایشان شرح درمان فرزندش را به صورت کتابی با عنوان ” یک پسر حقیقی: داستان واقعی از اوتیسم منتشر کرد. همچنین در مقاله ای که ایشان در سایت nourishinghope تحت عنوان “شیر شتر بهبود یا فرضیه” منتشر کرده است یادداشتهایی از والدینی که تجربه مشابه را در درمان اوتیسم توسط شیر شتر داشته اند ثبت شده است. منابع تاثیر شیر شتر بر بهبودی کودکان مبتلا به اوتیسم – اشرف السادات حسینی ثالث – خلاصه مقالات اولین کنگره ملی شتر ۱۳۹۱ امیر نیاسری نسلجی، هاجر عربها ، امان بی بی اتک پور، مریم سلامی ، علی اکبر موسوی موحدی (۱۳۹۰) – نقش شیر شتر و ملکولهای زیست فعال آ« در درمان بیماریها – نشریه نشاء علم ، سال دوم ، شماره اول (PDF)