میخوام از تجربه های تلخم براتون بنویسم ! پسرم رو تو دوسال ونیم تا سه سالگی متوجه شدم که از همسن و سالش عقبه و مثل بچه های همسن و سالش نیست سریع بردم یه جایی که موءسسه بود اسم اون موءسسه یادگیری زود بود پسرم رو اونجا بردم و ثبت نام کردم اونا تمام سئوال کردن که کجاش ضعیفه کجاش نیست و یه سری با پسرم بازیه آزمایشی کردن و گفتن هفته ای دو روز بیارش اینجا ما باهاش کار می کنیم بعد یکسال بهتون نتیجه نهایی میدیم توی اونجابا پسرم گفتار درمانی و بازی درمانی میکردن . حالا تو اون مدت میبردمش درمانی یه روز یگفتن خوبه ، یه روز میگفتن خوب همراهی نکرده ولی همیشه پسرم رو تشویق میکردم و ازشون میپرسیدم اونی که خوب همراهی نکرد چی بود میشه بهم بگی که تو خونه باهاش کار کنم اونام میگفتن باشه بهم نشون میدادن منم تو خونه با پسرم کار میکردم روز ها و ماه ها گذشت پسرم خیلی تغیر نکرده بود فقط شاید یه ذره اونم نه خیلی ولی تمرین هایی که با پسرم می کردم ول نکردم ادامه دادم به امید روزی که بر طرف بشه می دونستم که زمان میبره سعی می کردم انتظار ازش نداشته باشم. زمان عینه برق گذشت یکسال هم تموم شده بود حالا جواب نهاییش بود که بهمون بده ! میگفت پسرت ماشالله باهوشه تو یه چیزیش قویه و تو یه چیزه دیگش ضعیفه ، احتمال داره پسرت اوتیسم باشه ولی باید برین مرکز اوتیسم اونجا ازشون دوباره تست بگیرن . من و شوهرم میدونستیم که این مشکل رو داره . مرکز اوتیسم هم وقت گرفتیم اونها میگفتن شلوغه باید صبر کنی تا نوبته پسرت بشه. حالاپسرم پنج سالش شده بود باید کم کم برای مدرسه رفتنش آماده میشد منم حامله شده بودم چون پسرم دوست داشت خواهر یا برادر داشته باشه . اینجا قبل از رفتن مدرسه از بچه ها تست میگیرن که آیا می تونن برن مدرسه آیا آمادگیش رو دارن . نامه برامون از مرکز سلامت فرستاده بودن که قراره از پسرم تست بگیرن باید تو مهد کودک پسرم ساعت فلانی اونجا باشیم. یه خانومی رو دیدم با موهای کوتاه که خشن به نظر میرسید خودش رو به من و شوهرم معرفی کرد که پرفسور بود و بقیه هم مدیره مهد و معلمها هم بودن .... پسرم پشت من قایم شده بود خانوم پرفسور به پسرم سلام کرد پسرم هم با خجالتی جواب داد خانومه دستشو دراز کرد گفت دست بده پسرم دست داد سریع ول کرد به پسرم گفت بیا بشین..... پسرم نشست یه کاغذ داد که شکله مربع و مثلث و دایره بود به پسرم گفت بکش ... پسرم با اینکه بلد بود نکشید! هی پسرم رو صدا میزدم بکش ، خانوم پرفسور میگفت شما ها ساکت باشین وگر نه میگم برین بیرون ! خلاصه پسرم نکشید ، یه کاغذ دیگه داد گفت یه آدم بکش با یه خونه ، پسرم هی پا میزد مداد رو میزد زیر میز ته ته ته ته اصلا حرفش رو گوش نمیکرد انگار نمیشنید بعد شروع کرد به چرت وپرت گفتن ، طوطی وارش هی بیشتر رو بیشتر شده بود خانومه هم نگاش میکرد و توی ورق مینوشت از حرکات پسرم ، بعدش به پسرم گفت کفشت رو در آر .....پسرم در آورد گفت از روی طناب دقیق اول خودش رفت به پسرم نشون داد اینجوری برو پسرم میدید خنده اش گرفته بود بال بال میزد ذوق زده شده بود ، به پسرم گفت برو ، تند تند از روش ردشده بود از روی ذوق زدگیش ،خانومه گفت خوب نیست ، گفت حالا بیا توپ رو بگیر پرت کرد به طرفه پسرم ، پسرم توپ رو نگرفت باز هم ذوق زده شده بود . حالا جوابه آخرخانوم گفت پسرت عقب مونده هست باید بره مدرسه عقب افتاده ها ، یه نامه هم نوشت و مهر زد تموم داد به ما که ثبت نام کنیم ...منم گریههههههههههه میگفتم پسرم عقب افتاده نیست اوتیسمه ، میگفت اینا همشون میرن مدرسه عقب افتاده ها درست بشو نیستن و گفت وقت تمام شده باید برم ! وقتی از اونجا اومدیم بیرون من وشوهرم حالمون بد شده بود منم که حامله بودم انگار دنیا تو سرمون خراب شده ، بعد از چند روز که آروم شدیم با شوهرم نشستیم حرف زدیم که هرچیه از این شهر دور شیم ،خلاصه رفتیم یه شهر دیگه یه شهره کوچیک و آروم ، تو این شهر هم گفتار درمان و کار درمان ثبت نام کردم مدرسه اش رو گفتم از هفت سالگی بفرستمش ... مدرسه عادی ثبت نام کردم ....پسرم شش سالش شده بود منم بچه بدنیا آورده بودم مامانم تا دو هفته پیشم موند دخترم رو میدادم به مامانم با پسرم کار میکردم و کلاس و گفتار درمانی و کاردرمانی میبردم بعد از اون مامانم رفت دخترم چهار ساعت به چهارساعت میخوابید بیشتر وقت رو برای پسرم میذاشتم . نامه برامون اومد از مرکز اوتیسم که پسرت رو بیارین تست بگیریم ازش. خلاصه رفتیم اونجا پسرم تو مدت یکسال پیشم بود آرومتر شده بود بزرگتر شده بود ، پسرم رو برد تو یه اتاق ، ما هم تو یه اتاق دیگه بودیم که ازمون سئوال میپرسید ما هم جواب میدادیم ، حالا گفتن دو هفته دیگه بیاین بهتون میگیم . حالا دو هفته گذشت ما رفتیم اونجا از پسرم تست گرفته بودن فیلم هم گرفته بودن که چی کارا می کردن تو این فیلم دیدم که یه چیزی مثل خاله بازی که اقاهه عروسک رو میذاشت رو کالسکه ادای گریهء بچه رو می آورد پسرم میاد به آقاهه میگه نه گریه نکن چرا گریه میکنی بجای اینکه پسرم باید به عروسکه میگفت گریه نکن چرا گریه میکنی و یه چیز دیگه هم بود وقتی باهاش بازی میکرد خوب بازی نمیکرد چند تا سئوال هم ازش میکرد درست جواب سئوال رو نمیداداون چیزی که پسرم دوست داشت مثلاً در مورد قطار یا جغرافیا تعریف میکرد براش آخرش هم حباب بازی بود پسرم خوشش اومده بود حالا جوابه نهایی گفتن پسرتون اوتیسمه باید درمان بشه کلاس آبا براش شروع می کنیم تمام اینارو براش تعریف کردم که تو اون یکی شهر گفته بودن پسرتون عقب افتاده هست باید برن مدرسه عقب مونده ها....اینا شاخ در آورده بودن باور نمی کردن همچین چیزی گفته باشن گفتن نه مدرسه عادی میتونه بره ه معلم سایه فقط احتیاج دارن همین. بازهم بهتون میگم پسرم نسبت به پارسال خیلی فرق کرده میبینی چقدر زمان برد ولی بازهم ادامه داره به امید روزی که بهتر رو بهتر بشه.