On Bronislaw Malinowski

Malinowski aurait peut-être souhaité que son journal soit révélé à titre posthume afin de contester l’accent mis sur la méthode scientifique par l’anthropologie sociale de son époque. Le dévoilement du journal de Bronislaw Malinowski renverse la domination des explications du fait social par le déterminisme, ouvrant la voie à ce qui devient, dans les années 1960, le tournant discursif. Le journal offre un aperçu de l’impulsion de vitalité de Malinowski et de ses préoccupations existentielles, qui sont excisées dans le processus de réécriture, connu pour transformer les notes de terrain en l’expression formelle caractérisant les monographies. L’anthropologue rédige des monographies pour ses contemporains en construisant des récits étayés par des preuves scientifiques d’une manière qui dissimule par la censure, les automatismes et la catégorie plus large de la subjectivité, ainsi que la possible relégation temporelle de l’Autre, qui peut entraîner la discrimination envers celui-ci. La personnalité publique de l’anthropologue est stylisée par le souci professionnel de représenter correctement le natif-comme-texte. Puisqu’il réfléchit à son avenir publiable, on émet l’hypothèse que Malinowski aurait l’intention de rédiger les entrées de son journal afin d’apporter une contribution posthume à l’anthropologie. Si cela est vrai, le journal est l’espace où les stratégies d’auto-dévoilement surgissent au premier plan, révélant la vulnérabilité supposée de l’auteur. Le dévoilement de l’expérience de vie n’est pas le produit d’un monologue intérieur chaotique, mais possède une fin en soi, qui est de révéler, à travers le mode de l’aveu, l’anthropologue-comme-texte. On pensait autrefois qu’en anthropologie, le système de la vérité était basé sur l’écriture théorique. Maintenant, le journal est mis en évidence. L’héritage de Malinowski repose avant tout sur la sophistique utilisée pour réorganiser le système de vérité entre l’écriture théorique et l’intime, entre la monographie et le journal.  Cette réorganisation des vérités est accomplie à travers Writing in Schein qui est mon idiome se référant au jeu textuel avec des composantes du discours destiné à produire la litterarité inspirée d’images brillantes dans l’art apollinien. Writing in Schein est alors la diffusion des apparences, qui amplifie la crise de la représentation entre la copie qui imite, et le simulacre qui invente, puisque la sophistique nécessaire pour aligner les éléments du discours est une folle simulation littéraire. Par l’acte unique du journal et son dévoilement prévu pour la postérité, Malinowski détruit l’enchainement de l’activité productive en anthropologie. Malinowski may have wished for his diary to be revealed posthumously in order to contest the intense focus on the scientific method, adopted in his time. The unveiling of Bronislaw Malinowski’s diary overthrows the dominance of explanations of social fact based solely on determinism, paving the way for what becomes known, during the 1960s, as the discursive turn. The diary offers insight into Malinowski’s impulse of vitality, along the existential concerns and narratives of personal experience, which are excised in the process of rewriting known to transform field notes into the type of formal expression that characterizes monographs. The anthropologist writes monographs for contemporaries by responding to their expectation of accounts backed by scientific evidence in a way that fosters concealment through censorship, automatisms and the larger category of subjectivity, as well as the possible time-relegation of the Other, which may result in discrimination against him. A positive public persona is stylized out of professional concern for properly staging the native-as-text. It is hypothesized that Malinowski possible future publication of the journal intends to compose its entries so as to make a posthumous contribution to anthropology. If that is true, the journal is the space where strategies of self-showing come to the fore, revealing the author’s assumed vulnerability. The unveiling of life experience is not the product of chaotic interior monologue or brooding, but has an end-goal which is to unveil, through the mode of avowal, the anthropologist-as-text. It was once thought that the anthropological system of truth is based on theoretical writing. Now, however diary is highlighted. Malinowski’s legacy rests foremost upon the sophistry used to reorder the system of truth between theoretical and intimate writing, between the monograph and the diary.  This reordering of truths is accomplished through Writing in Schein, which is my idiom referring to the textual play with components of discourse intended to produce beautiful constructs inspired by shining images in Apollonian art. Writing in Schein is then the dissemination of appearances, which amplifies the crisis of representation between the copy that imitates, and the simulacrum that invents, since the sophistry required to align elements of discourse is a mad literary simulation.  Through the single act of the diary and its unveiling planned for posterity, Malinowski destroys the sequence of productive activity in anthropology. Malinowski możliwie życzył sobie, aby dziennik został ujawniony pośmiertnie. Podsuwam hipotezę, że chciał on w ten sposób rzucić wyzwanie metodzie naukowej przyjętej przez ówczesną antropologię społeczną. Odsłonięcie dziennika Bronisława Malinowskiego odwraca uwagę od dominacji wyjaśniania faktów społecznych przez determinizm, torując drogę zwrotowi dyskursywnemu spopularyzowanego w dyscyplinie od lat sześćdziesiątych. Pamiętnik oferuje wgląd w impuls witalności Malinowskiego i jego obaw egzystencjalnych, które są strategicznie wykreślane z tekstu podczas przekształcania notatek terenowych w formalne wyrażenia, charakteryzujące monografie.  Antropolog komponuje monografie dla współczesnych czytelników, konstruując tekstualne relacje poparte dowodami naukowymi i cenzurą automatyzmów, szerszej kategorii podmiotowości, a także czasowego degradowania Obcego. Postać publiczna antropologa jest stylizowana, aby poprawnie przedstawiać rdzennego-jako-tekst. Spekuluje się, że zastanawiając się nad swoją publikowalną przyszłością, Malinowski zamierza formułować wpisy do swojego dziennika, aby pośmiertnie przyczynić się do nauki o kulturze, i ludzkości. Jeśli to prawda, dziennik jest przestrzenią, w której ujawnia się jego rzekoma wrażliwość. Odsłonięcie doświadczenia życiowego nie jest wytworem chaotycznego monologu wewnętrznego, ale ma cel samo w sobie ujawnienia, poprzez poufałość, antropologa-jako-tekst. Kiedyś uważano, że w antropologii system prawdy opierał się na piśmie teoretycznym. Teraz dziennik jest podświetlony. Dziedzictwo Malinowskiego polega przede wszystkim na sofistyce, za pomocą której reorganizuje on system prawdy między pismem teoretycznym a prywatnym, między monografią a pamiętnikiem.  Tę reorganizację prawd dokonuje się poprzez Scheinschrift, które jest moim idiomem odwołującym się do gry tekstowej mającej na celu wytworzenie systemu wyrazów piękna inspirowanych sztuką apollińską.  Scheinschrift potęguje kryzys reprezentacji między modelem a kopiami. Scheinschrift jest zatem sofistyką niezbędną do zestrojenia elementów dyskursu i rozpowszechnienia pozorów, miejącymi na celu kształtowanie szalonej symulacji literackiej.  Wyłącznym aktem pisma pamiętnika i jego odsłonięciem przeznaczonym dla potomności, Malinowski niszczy dawny łańcuch twórczej działalności antropologii.

Keyphrases: Writing in Schein, monographie, journal intime, discours, création, texte-jeu, dévoilement, réécriture, culture-comme-texte, anthropologue-comme-texte, élan vital, Malinowski, monograph, Writing in Schein, discours, mimesis, imitatio, simulacra, inventio, ars combinatoria, dissimulation, Malinowski, Firth, Leach, Young, Witkiewicz, monograph, diary, discourse, creation, text-play, concealment, unveiling, rewriting, culture-as-text, anthropologist-as-text, Sheinschrift, symulakrum, innovatio, Malinowski, Miciński, Kubica, monografia, pamiętnik, dyskurs, twórczość, gra tekstowa, kultura-jako-tekst, antropolog-jako-tekst