CELEX: 62010CJ0047
Αίτηση αναιρέσεως
Κρατικές ενισχύσεις
Άρθρα 87 ΕΚ και 88, παράγραφοι 2 και 3, ΕΚ
Κανονισμός (EK) 659/1999
Απόφαση περί μη διατυπώσεως αντιρρήσεων
Προσφυγή ακυρώσεως
Προϋποθέσεις παραδεκτού
Λόγοι ακυρώσεως που μπορούν να προβληθούν
Έννοια του “ενδιαφερομένου μέρους”
Αιτιολογία των δικαστικών αποφάσεων
Βάρος της αποδείξεως
Μέτρα οργανώσεως της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου
Άρθρα 64 και 81 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου

δεν δικαιολόγησε το γεγονός ότι η επίδικη απόφαση αφορούσε άμεσα τους Scheucher-Fleisch κ.λπ. βάσει αποκλειστικώς
της υποχρεώσεώς τους να καταβάλλουν εισφορά στον AMA.
Συγκεκριμένα, από τη σκέψη 37 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως προκύπτει ότι το Πρωτοδικείο στηρίχθηκε, αφενός, στην πρόσκληση
για καταβολή που απευθύνθηκε σε έναν από τους διαδίκους αυτούς και, αφετέρου, στις ιστοσελίδες του AMA και ενός εμπόρου λιανικής
από τις οποίες προέκυπτε ότι τα σήματα «AMA» είχαν χορηγηθεί πριν από την επίδικη απόφαση.
Επιπλέον, όπως προκύπτει από τη σκέψη τη 44 της παρούσας αποφάσεως, απόφαση περί μη διατυπώσεως αντιρρήσεων αφορά άμεσα και
ατομικά κάθε ενδιαφερόμενο μέρος, κατά την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο η΄, του κανονισμού 659/1999, στον βαθμό που το μέρος
αυτό προβάλλει λόγους ακυρώσεως κατά της αποφάσεως αυτής προκειμένου να προστατεύσει τα διαδικαστικά δικαιώματά του.
Επομένως, ο μοναδικός λόγος που προβλήθηκε στο πλαίσιο της παρεμπίπτουσας αιτήσεως αναιρέσεως οδηγεί, και πάλι, σε συζήτηση
περί της ιδιότητας του «ενδιαφερομένου μέρους», κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, των Scheucher-Fleisch κ.λπ.
Συναφώς, πρέπει, αφενός, να γίνει αναφορά στην απάντηση που δόθηκε στο δεύτερο σκέλος του πρώτου λόγου αναιρέσεως.
Αφετέρου, πρέπει να τονιστεί ότι, στο πλαίσιο του υπομνήματός τους αντικρούσεως και κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, οι
Scheucher-Fleisch κ.λπ. διαμαρτυρήθηκαν για το ότι ήταν υποχρεωμένοι όχι μόνο να συνεισφέρουν στη χρηματοδότηση του συστήματος
που είχε τεθεί σε εφαρμογή, αλλά και για το ότι υφίσταντο το μειονέκτημα που συνδέεται με το ότι μόνον οι ανταγωνιστές τους
επωφελούνται από τα διαφημιστικά μέτρα που λαμβάνει η AMA-Marketing.
Πρέπει όμως να τονισθεί ότι, κατά το άρθρο 1, στοιχείο η΄, του κανονισμού 659/1999, ως «ενδιαφερόμενο μέρος» νοείται μεταξύ
άλλων κάθε πρόσωπο, επιχείρηση ή ένωση επιχειρήσεων των οποίων τα συμφέροντα μπορεί να θιγούν από τη χορήγηση μιας ενισχύσεως,
ήτοι ιδίως οι ανταγωνιστικές του δικαιούχου της εν λόγω ενισχύσεως επιχειρήσεις. Πρόκειται, δηλαδή, για απροσδιόριστο σύνολο
αποδεκτών, πράγμα που δεν αποκλείει το ενδεχόμενο κάποιος έμμεσος ανταγωνιστής του δικαιούχου της ενισχύσεως να μπορεί να
χαρακτηριστεί «ενδιαφερόμενο μέρος», εφόσον υποστηρίζει ότι τα συμφέροντά του μπορεί να θιγούν από τη χορήγηση της ενισχύσεως
και αποδεικνύει, επαρκώς κατά νόμο, ότι υπάρχει κίνδυνος η ενίσχυση να έχει συγκεκριμένη επίπτωση επί της καταστάσεώς του
(βλ., κατά την έννοια αυτή, απόφαση Επιτροπή κατά Kronoply και Kronotex, προαναφερθείσα, σκέψεις 63 έως 65 και εκεί παρατιθέμενη
νομολογία).
Εν προκειμένω, δεδομένου ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση διαπίστωσε ότι οι Scheucher-Fleisch κ.λπ. έπρεπε να θεωρηθούν «ενδιαφερόμενα
μέρη» κατά την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο η΄, του εν λόγω κανονισμού, ο λόγος που προέβαλε η Επιτροπή στο πλαίσιο της παρεμπίπτουσας
αιτήσεως αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.
Από το σύνολο των προεκτεθέντων προκύπτει ότι η παρεμπίπτουσα αναίρεση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της.

Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, που εφαρμόζεται στη διαδικασία αναιρέσεως δυνάμει
του άρθρου 118 του ίδιου κανονισμού, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα έξοδα εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος
διαδίκου. Δεδομένου ότι οι Scheucher-Fleisch κ.λπ. υπέβαλαν σχετικό αίτημα και η Δημοκρατία της Αυστρίας ηττήθηκε, η τελευταία
αυτή πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.
Δεδομένου ότι οι Scheucher-Fleisch κ.λπ. δεν ζήτησαν να καταδικαστεί η Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα, η τελευταία αυτή θα φέρει
μόνο τα δικά της δικαστικά έξοδα.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) αποφασίζει:
1)
Απορρίπτει την κύρια και την παρεμπίπτουσα αίτηση αναιρέσεως.
2)
Καταδικάζει τη Δημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά έξοδα.
3)
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
(υπογραφές)
*
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.