CELEX: 62007TJ0059
Ανταγωνισμός
Συμπράξεις
Αγορά του καουτσούκ από βουταδιένιο και του καουτσούκ από στυρόλιο και βουταδιένιο που παράγεται με πολυμερισμό γαλακτώματος
Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ
Καταλογισμός της παραβάσεως
Ενιαία παράβαση
Απόδειξη της υπάρξεως της συμπράξεως
Πρόστιμα
Σοβαρότητα και διάρκεια της παραβάσεως
Επιβαρυντικές περιστάσεις

, αρκετά εμπεριστατωμένα και ακριβή στοιχεία που να τεκμηριώνουν τη διαπίστωσή της ότι η ίδια «επιχείρηση», κατά την
έννοια του άρθρου 81 ΕΚ, διέπραξε εκ νέου παράνομες πράξεις. Υπό τις συνθήκες αυτές, πρέπει να γίνει δεκτός ο δέκατος τέταρτος
λόγος ακυρώσεως και, κατά συνέπεια, να ακυρωθεί το άρθρο 2, στοιχείο γ΄, της προσβαλλομένης αποφάσεως, κατά το μέτρο που επιβάλλεται
στην Polimeri πρόστιμο 272,25 εκατομμυρίων ευρώ.
6.     Επί του δέκατου πέμπτου λόγου ακυρώσεως, σχετικά με τη μη συνεκτίμηση ελαφρυντικών περιστάσεων
Επιχειρήματα των διαδίκων
Η Polimeri υπενθυμίζει ότι η εικαζόμενη σύμπραξη, ακόμη και αν αποδειχθεί η ύπαρξη της, δεν τέθηκε σε εφαρμογή, υποστηρίζει
δε ότι η Επιτροπή παρέλειψε παρανόμως να λάβει υπόψη της, ως ελαφρυντική περίσταση υπέρ της Polimeri, τη «μη ουσιαστική εφαρμογή
των παράνομων συμφωνιών ή πρακτικών» (σημείο 3, δεύτερη περίπτωση, των κατευθυντηρίων γραμμών). Το γεγονός ότι μια επιχείρηση
μετέσχε σε συναντήσεις ή άλλες επαφές με τους ανταγωνιστές της δεν σημαίνει ότι όντως εφαρμόστηκαν τα όσα συζητήθηκαν κατά
τις επαφές αυτές. Εν προκειμένω, κατά την Polimeri, ακόμη και αν υποτεθεί ότι οι επίμαχες συμφωνίες υπήρξαν, αποδείχθηκε ότι
δεν τέθηκαν σε εφαρμογή.
Η Επιτροπή ζητεί την απόρριψη του υπό κρίση λόγου ακυρώσεως. Υποστηρίζει, κατ’ ουσίαν, ότι, βάσει των πραγματικών περιστατικών
της υποθέσεως, δεν μπορούσε να δεχθεί τη συνδρομή της ελαφρυντικής περιστάσεως που επικαλείται η Polimeri.
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Κατά το σημείο 3, δεύτερη περίπτωση, των κατευθυντηρίων γραμμών, η «μη ουσιαστική εφαρμογή των παράνομων συμφωνιών ή πρακτικών»
μπορεί, επίσης, να συνιστά ελαφρυντική περίσταση. Ωστόσο, το γεγονός ότι μια επιχείρηση, που αποδεικνύεται ότι μετέχει με
τους ανταγωνιστές της σε σύμπραξη, δεν συμπεριφέρθηκε στην αγορά όπως είχε συμφωνήσει με τους ανταγωνιστές της δεν συνιστά
κατ’ ανάγκην στοιχείο που πρέπει να ληφθεί υπόψη, ως ελαφρυντική περίσταση, κατά τον καθορισμό του ύψους του επιβλητέου προστίμου
(απόφαση Raiffeisen Zentralbank Österreich κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 101 ανωτέρω, σκέψη 490).
Συγκεκριμένα, επιχείρηση η οποία, παρά τη συνεννόηση με τους ανταγωνιστές της, ακολουθεί μια κατά το μάλλον ή ήττον ανεξάρτητη
πολιτική στην αγορά ενδέχεται απλώς να επιχειρεί να χρησιμοποιήσει τη σύμπραξη προς όφελός της (αποφάσεις του Πρωτοδικείου
της 14ης Μαΐου 1998, T‑327/94, SCA Holding κατά Επιτροπής, Συλλογή 1998, σ. II‑1373, σκέψη 142, και T‑308/94, Cascades κατά
Επιτροπής, Συλλογή 1998, σ. II‑925, σκέψη 230), και επιχείρηση η οποία δεν αποστασιοποιείται από τα αποτελέσματα συναντήσεως
στην οποία παρέστη διατηρεί, κατ’ αρχήν, την πλήρη ευθύνη της για τη συμμετοχή της στη σύμπραξη (βλ. απόφαση Raiffeisen Zentralbank
Österreich κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 101 ανωτέρω, σκέψη 491 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία). Κατά συνέπεια, η Επιτροπή
δεν είναι υποχρεωμένη να αναγνωρίζει ως ελαφρυντική περίσταση τη μη εφαρμογής της συμπράξεως, εκτός αν η επιχείρηση που επικαλείται
την περίσταση αυτή μπορεί να αποδείξει ότι αντιτάχθηκε ρητώς και κατηγορηματικώς στην εφαρμογή της εν λόγω συμπράξεως, μέχρι
σημείου ώστε να διαταράξει τη λειτουργία της, και ότι δεν προσχώρησε φαινομενικά στη συμφωνία ούτε, ως εκ τούτου, παρακίνησε
άλλες επιχειρήσεις να θέσουν την εν λόγω σύμπραξη σε εφαρμογή. Θα ήταν, όντως, ιδιαίτερα ευχερές για τις επιχειρήσεις να ελαχιστοποιούν
τον κίνδυνο να υποχρεωθούν να καταβάλουν βαρύ πρόστιμο αν μπορούσαν να επωφελούνται από παράνομη σύμπραξη και να επιτυγχάνουν
στη συνέχεια μείωση του προστίμου με την αιτιολογία ότι δεν διαδραμάτισαν παρά περιορισμένο ρόλο στην υλοποίηση της παραβάσεως,
ενώ η στάση τους παρότρυνε άλλες επιχειρήσεις να συμπεριφερθούν κατά τρόπο βλαπτικότερο για τον ανταγωνισμό (αποφάσεις του
Πρωτοδικείου της 8ης Ιουλίου 2004, T‑44/00, Mannesmannröhren-Werke κατά Επιτροπής, Συλλογή 2004, σ. II‑2223, σκέψεις 277 έως
279, και Raiffeisen Zentralbank Österreich κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 101 ανωτέρω, σκέψη 491).
Εν προκειμένω, η Polimeri δεν παραθέτει κανένα στοιχείο που να αποδεικνύει ότι αντιτάχθηκε ρητώς και κατηγορηματικώς στην
εφαρμογή της εν λόγω συμπράξεως, μέχρι σημείου ώστε να διαταράξει τη λειτουργία της, και ότι δεν προσχώρησε φαινομενικά στη
συμφωνία ούτε, ως εκ τούτου, παρακίνησε άλλες επιχειρήσεις να θέσουν την εν λόγω σύμπραξη σε εφαρμογή. Υπό τις συνθήκες αυτές,
δεν ήταν δυνατόν να της αναγνωρίσει η Επιτροπή κάποια ελαφρυντική περίσταση.
Εξάλλου, η απουσία επιπτώσεων στην αγορά, ακόμη και αν αποδειχθεί, δεν ασκεί επιρροή, διότι δεν αποδεικνύεται η μη εφαρμογή
των συμφωνιών στην πράξη (απόφαση της 25ης Οκτωβρίου 2005, Groupe Danone κατά Επιτροπής, σκέψη 160 ανωτέρω, σκέψη 389).
Βάσει των στοιχείων αυτών, ο δέκατος πέμπτος λόγος ακυρώσεως που προβάλλει η Polimeri πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.
7.     Επί του δέκατου έκτου λόγου ακυρώσεως, σχετικά με παραβίαση του ορίου του 10 % του κύκλου εργασιών
Επιχειρήματα των διαδίκων
Η Polimeri υπενθυμίζει την εξαίρεση της Syndial από τους αποδέκτες της προσβαλλομένης αποφάσεως, υποστηρίζοντας ότι η Επιτροπή
ήταν υποχρεωμένη να περιορίσει το επιβληθέν στις Syndial/Polimeri πρόστιμο στα 86 εκατομμύρια ευρώ, δεδομένου ότι ο κύκλος
εργασιών της Syndial ανήλθε το 2005 σε 860 εκατομμύρια ευρώ. Κατά την Polimeri, σε περίπτωση ενιαίου προστίμου, για την καταβολή
του οποίου υπάρχει ευθύνη εις ολόκληρον, το πρόστιμο πρέπει να καθορίζεται με βάση τη μικρότερη επιχείρηση. Ειδάλλως, δεν
είναι δυνατόν να απαιτηθεί από όλες τις επιχειρήσεις η πλήρης καταβολή του προστίμου. Εν πάση περιπτώσει, η Επιτροπή έπρεπε
να επιβάλει δύο διαφορετικά πρόστιμα, λαμβάνοντας υπόψη της το διάστημα κατά το οποίο οι εμπλεκόμενες επιχειρήσεις δραστηριοποιήθηκαν
στον κλάδο των επίμαχων προϊόντων.
Η Επιτροπή ζητεί την απόρριψη του υπό κρίση λόγου ακυρώσεως. Κατά την Επιτροπή, ακόμη και αν η Syndial συμπεριλαμβανόταν στους
αποδέκτες της προσβαλλομένης αποφάσεως, η Επιτροπή θα δεσμευόταν, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, δυνάμει του άρθρου 23, παράγραφος
2, του κανονισμού 1/2003, από το όριο των 86 εκατομμυρίων ευρώ όσον αφορά το πρόστιμο της Syndial, όχι όμως και όσον αφορά
την Polimeri.
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Το γεγονός ότι πολλές εταιρίες υποχρεούνται εις ολόκληρον να καταβάλουν πρόστιμο με την αιτιολογία ότι αποτελούν μία επιχείρηση
κατά την έννοια του άρθρου 81 ΕΚ δεν σημαίνει, όσον αφορά την εφαρμογή του ορίου που προβλέπει το άρθρο 23, παράγραφος 2,
του κανονισμού 1/2003, ότι η υποχρέωση καθεμίας από αυτές περιορίζεται στο 10 % του κύκλου εργασιών τον οποίο πραγματοποίησε
κατά την τελευταία χρήση. Πράγματι, το προβλεπόμενο από τη διάταξη αυτή όριο του 10 % πρέπει να υπολογίζεται επί του συνολικού
κύκλου εργασιών όλων των εταιριών που απαρτίζουν την ενιαία οικονομική οντότητα η οποία ενεργεί ως «επιχείρηση» κατά την έννοια
του άρθρου 81 ΕΚ, διότι μόνον ο συνολικός κύκλος εργασιών των εταιριών που απαρτίζουν τον όμιλο μπορεί να αποτελέσει ένδειξη
περί του μεγέθους και της οικονομικής ισχύος της εν λόγω επιχειρήσεως (αποφάσεις HFB κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 253 ανωτέρω,
σκέψεις 528 και 529, και της 12ης Δεκεμβρίου 2007, Akzo Nobel κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 253 ανωτέρω, σκέψη 90).
Συνεπώς, ακόμη και αν η Syndial συγκαταλεγόταν στους αποδέκτες της προσβαλλομένης αποφάσεως, το πρόστιμο για την καταβολή
του οποίου η Polimeri θα ευθυνόταν εις ολόκληρον δεν θα περιοριζόταν στο 10 % του κύκλου εργασιών της Syndial. Επομένως, τα
επιχειρήματα της Polimeri είναι αλυσιτελή.
Εξάλλου, είναι απορριπτέα τα επιχειρήματα της Polimeri σύμφωνα με τα οποία η Επιτροπή έπρεπε να επιβάλει δύο διαφορετικά πρόστιμα,
λαμβάνοντας υπόψη της το διάστημα κατά το οποίο οι εμπλεκόμενες επιχειρήσεις δραστηριοποιήθηκαν στον κλάδο των επίμαχων προϊόντων.
Συγκεκριμένα, το επιβληθέν στην Polimeri πρόστιμο αντικατοπτρίζει την ευθεία συμμετοχή της στην παράβαση, καθώς και την ευθύνη
της για την παράβαση που διέπραξε η EniChem SpA (κατόπιν Syndial). Το εν λόγω πρόστιμο δεν συναρτάται, συνεπώς, από το χρονικό
διάστημα κατά το οποίο η Polimeri άσκησε τη σχετική με τα επίμαχα προϊόντα δραστηριότητα. Ακόμη και αν υποτεθεί ότι, με τα
επιχειρήματά της, η Polimeri αμφισβητεί, κατ’ ουσίαν, την ευθύνη που της καταλογίστηκε για παράβαση διαπραχθείσα από την EniChem
SpA (κατόπιν Syndial), τα επιχειρήματα αυτά είναι απορριπτέα για τους λόγους που εκτίθενται στις σκέψεις 120 έως 131 ανωτέρω.
Βάσει των στοιχείων αυτών, ο δέκατος έκτος λόγος ακυρώσεως που προβάλλει η Polimeri πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.
Για τους λόγους αυτούς, πρέπει να γίνει δεκτός ο δέκατος τέταρτος λόγος ακυρώσεως και, ως εκ τούτου, να ακυρωθεί το άρθρο
2, στοιχείο γ΄, της προσβαλλομένης αποφάσεως, κατά το μέτρο που το επιβληθέν στην Polimeri πρόστιμο ορίστηκε σε 272,25 εκατομμύρια
ευρώ, και να απορριφθούν τα λοιπά αιτήματα περί μερικής ακυρώσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως.

Επί της διεξαγωγής αποδείξεων
Φρονώντας ότι τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισε η Επιτροπή προς στήριξη των αιτιάσεών της είναι ισχνά και διφορούμενα,
η Polimeri ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο να εξετάσει ως μάρτυρες πολλά στελέχη της Bayer, της Dow και της Shell.
Εν προκειμένω, το Γενικό Δικαστήριο θεωρεί ότι έχει διαφωτιστεί επαρκώς από τα στοιχεία της δικογραφίας και ότι συνεπώς παρέλκει
η λήψη των μέτρων οργανώσεως της διαδικασίας που ζητεί η Polimeri.
II –
Επί του αιτήματος περί μειώσεως του προστίμου
Για τους λόγους που παρατίθενται στις σκέψεις 298 έως 303 ανωτέρω, το Γενικό Δικαστήριο, ασκώντας την πλήρη δικαιοδοσία του
δυνάμει του άρθρου 31 του κανονισμού 1/2003, μεταρρυθμίζει το άρθρο 2, στοιχείο γ΄, της προσβαλλομένης αποφάσεως, κατά το
μέρος που η Επιτροπή ορίζει το πρόστιμο σε 272,25 εκατομμύρια ευρώ, δεχόμενη, εσφαλμένως, ότι συντρέχει, ως προς την Polimeri
επιβαρυντική περίσταση λόγω υποτροπής.
Υπό τις περιστάσεις αυτές, προκειμένου να καθορισθεί δεόντως το ύψος του προστίμου, επιβάλλεται να παραμείνει ως έχει, κατά
τα λοιπά, η μέθοδος που εφάρμοσε η Επιτροπή.
Συνεπώς το ποσό του επιβληθέντος στην Polimeri προστίμου ορίζεται σε 181,5 εκατομμύρια ευρώ.

Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπάρχει
σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Κατ’ εφαρμογήν της παραγράφου 3, πρώτο εδάφιο, της ίδιας διατάξεως, το Γενικό Δικαστήριο
μπορεί να κατανείμει τα έξοδα σε περίπτωση μερικής ήττας των διαδίκων. Υπό τις περιστάσεις αυτές, πρέπει να κριθεί ότι έκαστος
διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πρώτο τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Ακυρώνει το άρθρο 2, στοιχείο γ΄, της αποφάσεως C(2006) 5700 τελικό της Επιτροπής, της 29ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με διαδικασία
εφαρμογής του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (Υπόθεση COMP/F/38.638 – Καουτσούκ από βουταδιένιο
και καουτσούκ από στυρόλιο και βουταδιένιο παραγόμενο με πολυμερισμό γαλακτώματος), κατά το μέτρο που το ύψος του επιβληθέντος
στην Polimeri Europa SpA προστίμου καθορίστηκε σε 272,25 εκατομμύρια ευρώ.
2)
Καθορίζει το ύψος του επιβαλλόμενου στην Polimeri Europa προστίμου σε 181,5 εκατομμύρια ευρώ.
3)
Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή.
4)
Οι διάδικοι φέρουν έκαστος τα δικαστικά τους έξοδα.
Dehousse
Wiszniewska-Białecka
Wahl
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 13 Ιουλίου 2011.
(Υπογραφές)
Περιεχόμενα
Ιστορικό της διαφοράς
Διαδικασία και αιτήματα των διαδίκων
Σκεπτικό
I –  Επί των αιτημάτων περί μερικής ακυρώσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως
Α – Επί των λόγων ακυρώσεως που αφορούν διαδικαστικές πλημμέλειες
1.  Επί του πρώτου λόγου ακυρώσεως, σχετικά με εσφαλμένη εφαρμογή της ανακοινώσεως περί συνεργασίας
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
2.  Επί του δεύτερου λόγου ακυρώσεως, σχετικά με μη δικαιολογημένη αποστολή δεύτερης ανακοινώσεως αιτιάσεων
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
3.  Επί του τρίτου λόγου ακυρώσεως, σχετικά, κατ’ ουσίαν, με προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας της Polimeri
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Β – Επί των λόγων ακυρώσεως που αφορούν την ουσία της προσβαλλομένης αποφάσεως
1.  Επί του τέταρτου λόγου ακυρώσεως, σχετικά με εσφαλμένο καθορισμό της επίμαχης αγοράς
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
2.  Επί του πέμπτου λόγου ακυρώσεως, σχετικά με την εξέλιξη των τιμών κατά το εξεταζόμενο χρονικό διάστημα
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
3.  Επί του έκτου λόγου ακυρώσεως, σχετικά με τον εφοδιασμό των σημαντικότερων πελατών
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
4.  Επί του έβδομου λόγου ακυρώσεως, σχετικά με μη σύννομο καταλογισμό της παραβάσεως στην Polimeri
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
5.  Επί του όγδοου λόγου ακυρώσεως, σχετικά με αβάσιμη διαπίστωση της υπάρξεως συμπράξεως
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
Εισαγωγικές παρατηρήσεις
Επί του πρώτου σκέλους του όγδοου λόγου ακυρώσεως, σχετικά με τις πηγές των αποδεικτικών στοιχείων
Επί του δεύτερου σκέλους του όγδοου λόγου ακυρώσεως, σχετικά με τη γενική παρουσίαση της συμπράξεως
–  Σχετικά με τις συμφωνίες επί των τιμών
–  Σχετικά με τις συμφωνίες περί κατανομής της αγοράς
–  Σχετικά με την ανταλλαγή απόρρητων εμπορικών στοιχείων
–  Σχετικά με την παρακολούθηση της εφαρμογής των συμφωνιών
–  Σχετικά με το περιγραφόμενο από τον Ν. γενικό πραγματικό πλαίσιο
β) Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί του παραδεκτού ορισμένων επιχειρημάτων που προβάλλει η Polimeri στο πλαίσιο του όγδοου λόγου ακυρώσεως
Επί του πρώτου σκέλους του όγδοου λόγου ακυρώσεως, σχετικά με τις πηγές των αποδεικτικών στοιχείων
Επί του δεύτερου σκέλους του όγδοου λόγου ακυρώσεως, σχετικά με τη γενική παρουσίαση της συμπράξεως
–  Σχετικά με τις συμφωνίες επί των τιμών
–  Σχετικά με τις συμφωνίες περί κατανομής της αγοράς
–  Σχετικά με την ανταλλαγή απόρρητων εμπορικών στοιχείων
–  Σχετικά με την παρακολούθηση της εφαρμογής των συμφωνιών
–  Σχετικά με το περιγραφόμενο από τον Ν. πραγματικό πλαίσιο
6.  Επί του ένατου λόγου ακυρώσεως, σχετικά με αβάσιμη διαπίστωση περί συμμετοχής της Polimeri στην εικαζόμενη σύμπραξη
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Γ – Επί των λόγων ακυρώσεως που αφορούν τον καθορισμό του προστίμου
1.  Επί του δέκατου λόγου ακυρώσεως σχετικά με αβάσιμη εκτίμηση της σοβαρότητας της παραβάσεως
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
2.  Επί του ενδέκατου λόγου ακυρώσεως, σχετικά με παράνομη διαφορετική μεταχείριση
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
3.  Επί του δωδέκατου λόγου ακυρώσεως, σχετικά με παράνομη εφαρμογή συντελεστή προσαυξήσεως, προς εξασφάλιση του αποτρεπτικού
αποτελέσματος του προστίμου
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
4.  Επί του δέκατου τρίτου λόγου ακυρώσεως, σχετικά με εσφαλμένο προσδιορισμό της διάρκειας της παραβάσεως ως προς την Polimeri
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
5.  Επί του δέκατου τέταρτου λόγου ακυρώσεως, σχετικά με μη δικαιολογημένη προσαύξηση του βασικού ποσού του προστίμου λόγω
υποτροπής
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
Επιχειρήματα της Polimeri
Επιχειρήματα της Επιτροπής
β) Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
6.  Επί του δέκατου πέμπτου λόγου ακυρώσεως, σχετικά με τη μη συνεκτίμηση ελαφρυντικών περιστάσεων
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
7.  Επί του δέκατου έκτου λόγου ακυρώσεως, σχετικά με παραβίαση του ορίου του 10 % του κύκλου εργασιών
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Δ – Επί της διεξαγωγής αποδείξεων
II –  Επί του αιτήματος περί μειώσεως του προστίμου
Επί των δικαστικών εξόδων
*
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική.