CELEX: 62010CJ0157
Moviment liberu tal-kapital
Taxxa fuq il-kumpanniji
Ftehim dwar ħelsien minn taxxa doppja
Projbizzjoni li titnaqqas it-taxxa dovuta iżda mhux irkuprata fi Stati Membri oħra

It-talba għal deċiżjoni preliminari tirrigwarda l-interpretazzjoni tal-Artikoli 63 TFUE u 65 TFUE.
Din it-talba ġiet ippreżentata fil-kuntest ta’ kawża bejn Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, SA (iktar ’il quddiem “BBVA”) u
l-Administración General del Estado fir-rigward ta’ rifjut ta’ din tal-aħħar li tawtorizza BBVA inaqqas mill-ammont tat-taxxa
fuq il-kumpanniji dovuta għas-sena ta’ taxxa tal-1991 għad-dħul globali tagħha, l-ammont tat-taxxa dovuta fil-Belġju fuq l-interessi
miksuba f’dan l-Istat Membru iżda mhux imħallsa minħabba eżenzjoni.

Il-kuntest ġuridiku

Id-dritt Komunitarju
L-Artikolu 67 tat-Trattat KEE (li sar l-Artikolu 67 tat-Trattat KE, li min-naħa tiegħu tħassar bit-Trattat ta’ Amsterdam),
fis-seħħ fid-data tal-fatti fil-kawża prinċipali, huwa redatt kif ġej:
“1.      L-Istati Membri jabbolixxu progressivament bejniethom, matul il-perijodu ta’ transazzjoni u sakemm ikun neċessarju għal funzjoni
tajba tas-suq komuni, ir-restrizzjonijiet għal movimenti tal-kapital li jappartjenu lil persuni residenti fi Stati Membri,
kif ukoll id-diskriminazzjonijiet ta’ trattament ibbażati fuq in-nazzjonalità jew ir-residenza tal-partijiet, jew fuq il-lokalizzazzjoni
ta’ l-investiment.
[...]”
L-Artikolu 1(1) tad-Direttiva tal-Kunsill 88/361/KEE, tal-24 ta’ Ġunju 1988, għall-implementazzjoni tal-Artikolu 67 tat-Trattat
[artiklu mħassar bit-Trattat ta’ Amsterdam] (ĠU Edizzjoni Speċjali bil-Malti, Kapitolu 10, Vol. 1, p. 10), jipprovdi:
“Mingħajr preġudizzju għad-dispożizzjonijiet segwenti, l-Istati Membri għandhom jabolixxu restrizzjonijiet fuq il-movimenti
ta’ kapital li jseħħu bejn persuni residenti fi Stati Membri. Biex jiffaċilitaw l-applikazzjoni ta’ din id-Direttiva, movimenti
ta’ kapital għandhom jkunu kklassifikati skond in-Nomenklatura fl-Anness I.”
L-Artikolu 6(2) tad-Direttiva 88/361 jawtorizza, b’mod partikolari, lir-Renju ta’ Spanja jkompli japplika b’mod temporanju
restrizzjonijiet għall-movimenti ta’ kapital elenkati fl-Anness IV, suġġetti għall-kundizzjonijiet u t-termini previsti fl-imsemmi
anness.

Id-dritt nazzjonali Spanjol
L-Artikolu 57(1) tal-Liġi Fiskali Ġenerali 230/1963 (Ley General Tributaria 230/1963), tat-28 ta’ Diċembru 1963 (BOE Nru 313,
tal-31 ta’ Diċembru 1963, p. 18248), kien jipprovdi:
“Meta jkun hemm lok li jitnaqqas mill-ammont tat-taxxa l-ammonti dovuti jew imħallsa għal taxxa jew numru ta’ taxxi oħra imposti
minn qabel fit-totalità tagħhom, anki jekk kienu s-suġġett ta’ eżenzjoni jew ta’ tnaqqis tal-oneru fiskali.”
Il-Liġi 61/1978 dwar it-taxxa fuq il-kumpanniji (Ley 61/1978 del Impuesto sobre Sociedades), tas-27 ta’ Diċembru 1978 (BOE
Nru 312, tat-30 ta’ Diċembru 1978, p. 29429), kien jipprovdi fl-Artikolu 24(4) tiegħu:
“Fil-każ ta’ ssuġġettar personali għat-taxxa, meta d-dħul tal-persuna taxxabbli jinkludi dħul miksub u intaxxat barra mill-pajjiż,
hemm lok li jitnaqqas l-inqas ammont miż-żewġ ammonti li ġejjin:
a)      l-ammont realment imħallas barra mill-pajjiż minħabba kontribuzzjoni ta’ natura identika jew analoga għal din it-taxxa.
b)      l-ammont tat-taxxa li jmissha tħallset fi Spanja fuq dawn il-benefiċċji jekk ikunu nkisbu fit-territorju Spanjol.”

Ftehim dwar ħelsien minn taxxa doppja
Il-Ftehim bejn ir-Renju ta’ Spanja u r-Renju tal-Belġju dwar ħelsien minn taxxa doppja u sabiex jirregola ċerti kwistjonijiet
fil-qasam ta’ taxxi fuq id-dħul u fuq il-kapital, iffirmata fi Brussell fl-24 ta’ Settembru 1970, irratifikat mir-Renju ta’
Spanja fit-28 ta’ Mejju 1971 (BOE Nru 258, tas-27 ta’ Ottubru 1972, p. 19176, iktar ’il quddiem il-“ftehim dwar ħelsien minn
taxa doppja”) applikabbli fid-data tal-fatti fil-kawża prinċipali, jipprovdi fl-Artikolu 11 tiegħu:
“1.      L-interessi li ġejjin minn Stat kontraenti u attribwiti lil resident tal-Istat kontraenti l-ieħor huma taxxabbli f’dan l-Istat
l-ieħor.
2.      Madankollu, dawn l-interessi jistgħu jiġu intaxxati fl-Istat kontraenti minn fejn jiġu u skont il-leġiżlazzjoni ta’ dan l-Istat,
iżda t-taxxa stabbilita b’dan il-mod ma tistax tabeż il-15 % tal-ammont tagħhom.
[...]”
Skont l-Artikolu 23 ta’ dan il-ftehim:
“1.      Meta resident ta’ Stat kontraenti jirċievi dħul mhux imsemmi fis-subartikoli 3 u 4 iktar ’il quddiem li huma taxxabbli fl-Istat
kontraenti l-ieħor skont id-dispożizzjonijiet tal-Ftehim, l-ewwel Stat għandu jeżenta dan id-dħul mit-taxxa [...].
[…]
3.      [...] [M]eta resident ta’ Stat kontraenti jirċievi dħul taxxabbli fl-Istat kontraenti skont l-Artikolu 10(2), l-Artikolu 11(2)
u (7), jew l-Artikolu 12(2) u (6), l-ewwel Stat għandu jagħti tnaqqis fuq it-taxxa dovuta fuq dan id-dħul mill-imsemmi resident
ikkalkolat fuq l-ammont tad-dħul imsemmi iktar ’il fuq li huwa inkluż fil-bażi taxxabbli ta’ dan ir-resident u li r-rata tiegħu
ma jistax ikun inqas minn dik tat-taxxa miġbura fl-Istat kontraenti l-ieħor fuq l-imsemmi dħul […]”.

Il-fatti li wasslu għall-kawża prinċipali u d-domanda preliminari
BBVA hija l-kumpannija dominanti tal-Grupo Consolidado (grupp ikkonsolidat) 2/82. Fis-sistema legali Spanjola, grupp ikkonsolidat
hija unità komposta għal finijiet fiskali minn għadd ta’ kumpanniji, fejn waħda tiddomina lill-oħrajn.
Permezz ta’ deċiżjoni tal-24 ta’ Ottubru 1997, mogħtija wara azzjonijiet ta’ verifika u ta’ spezzjonijiet fir-rigward tat-taxxa
fuq il-kumpanniji relatata mas-sena ta’ taxxa tal-1991, u fid-dawl tal-fatt li, skont id-dispożizzjonijiet tal-Artikolu 24(4)
tal-Liġi 61/1978, huwa biss l-ammont tat-taxxa “effettivament” imħallsa li jista’ jitnaqqas, l-Oficina Nacional de Inspección
żiedet il-bażi ta’ taxxa ddikjarata ta’ BBVA b’ESP 6 750 405 (EUR 40 570.75). Dan l-ammont kien jikkorrispondi għal dak li
BBVA kienet naqset mit-taxxa fuq il-kumpanniji bħala taxxa dovuta fil-Belġju fuq l-interessi miġbura f’dan l-Istat Membru,
filwaqt li din l-aħħar taxxa ma kinitx tħallset peress li kienet ġiet suġġetta għal eżenzjoni.
Id-deċiżjoni tal-Oficina Nacional de Inspección ġiet ikkonfermata fil-11 ta’ Mejju 2001 permezz ta’ deċiżjoni tat-Tribunal
Económico-Administrativo Central (korp amministrattiv ta’ kontroll). Peress li r-rikors ta’ BBVA ippreżentat kontra din id-deċiżjoni
quddiem l-awla tal-kontenzjuż amministrattiv tal-Audiencia Nacional ġiet miċħuda permezz ta’ sentenza tas-26 ta’ Ġunju 2003,
BBVA appellat fil-kassazzjoni quddiem it-Tribunal Supremo.
Fl-appell tagħha, BBVA ddefendiet id-dritt li tnaqqas mill-ammont tat-taxxa fuq il-kumpanniji, fi Spanja, imposta fuq id-dħul
globali tagħhom l-ammont ta’ taxxa dovuta fil-Belġju fuq interessi miksuba f’dan l-Istat Membru u li hija ma kinitx ħallset
minħabba eżenzjoni.
It-Tribunal Supremo josserva li d-dritt nazzjonali Spanjol, hekk kif ġie interpretat fl-aħħar sentenzi tiegħu, jipprekludi
lil BBVA milli jnaqqas mill-ammont tat-taxxa fuq il-kumpanniji dovuta fi Spanja l-ammont tat-taxxa dovuta fil-Belġju, meta
din tal-aħħar ma tkunx tħallset minħabba eżenzjoni. L-istess konklużjoni tirriżulta mill-Artikolu 23(3) tal-ftehin dwar ħelsien
minn taxxa doppja.
L-imsemmija qorti tistaqsi dwar il-kompatibbiltà ta’ tali sistema mal-prinċipju ta’ moviment liberu tal-kapital, sa fejn il-kumpanniji
stabbiliti fi Spanja, li jwettqu investimenti fil-Belġju u li jibbenefikaw minn dan, jitilfu b’hekk il-vantaġġ fiskali mogħti
mill-awtoritajiet fiskali Belġjani, peress li huma jispiċċaw iħallsu fl-Istat Membru tal-uffiċċju rreġistrat tagħhom l-ammont
tat-taxxa fuq il-benefiċċji li fuqhom kienu taxxabbli iżda li fir-rigward tagħhom huma bbenefikaw minn eżenzjoni fil-pajjiż
tal-investiment.
F’dawn iċ-ċirkustanzi, it-Tribunal Supremo ddeċieda li jissospendi l-proċeduri quddiemu  u li jagħmel id-domanda preliminari
li ġejja lill-Qorti tal-Ġustizzja:
“L-Artikoli 63 [TFUE] u 65 [TFUE] għandhom jiġu interpretati fis-sens li jipprekludu leġiżlazzjoni nazzjonali (deċiża unilateralment
jew abbażi ta’ ftehim dwar ħelsien minn taxxa doppja) li, fil-kuntest tat-taxxa fuq il-kumpanniji u fost id-dispożizzjonijiet
intiżi li jevitaw din it-taxxa doppja, tipprojbixxi t-tnaqqis tal-ammont ta’ taxxa dovuta fi Stati Membri oħra tal-Unjoni
Ewropea għal dħul magħmul fit-territorju tagħhom u suġġett għal din it-taxxa meta, minkejja li huma dovuti, dawn l-ammonti
ma jitħallsux minħabba eżenzjoni, kreditu [tnaqqis tal-oneru fiskali] jew kull vantaġġ fiskali ieħor?”

Fuq id-domanda preliminari

Fuq l-ammissibbiltà
Il-Gvern Portugiż iqis li t-talba għal deċiżjoni preliminari għandha tiġi miċħuda bħala inammissibbli, peress li l-interpretazzjoni
tal-Artikoli 63 TFUE u 65 TFUE mitluba mill-qorti ta’ rinviju hija nieqsa minn rilevanza, fir-rigward tal-applikazzjoni tar-regola
ta’ dritt
ratione temporis
, għas-soluzzjoni tal-kawża prinċipali, li tikkonċerna s-sena ta’ taxxa 1991. Fil-fatt, l-Artikoli 73 B u 73 D tat-Trattat KE
(li saru, rispettivament, l-Artikoli 56 KE u 58 KE) li għalihom jikkorrispondu l-Artikoli 63 TFUE u 65 TFUE ġew inklużi fit-Trattat
li jistabbilixxi l-Komunità Ekonomika Ewropea biss permezz tat-Trattat dwar l-Unjoni Ewropea ffirmat f’Maastricht fis-7 ta’
Frar 1992.
F’dan ir-rigward, għandu jitfakkar li hija ġurisprudenza stabbilita, li fil-kuntest tal-proċedura ta’ kooperazzjoni bejn il-qrati
nazzjonali u l-Qorti tal-Ġustizzja, istitwita mill-Artikolu 267 TFUE, hija kompetenza ta’ din ta’ l-aħħar li tagħti lil qorti
nazzjonali risposta utli li tippermettilha tiddeċiedi l-kawża li jkollha quddiemha, kif ukoll li minn din il-perspettiva,
huwa obbligu, jekk ikun il-każ, tal-Qorti tal-Ġustizzja li tifformula mill-ġdid id-domanda li ġiet sottomessa lilha (ara,
b’mod partikolari, is-sentenzi tal-4 ta’ Mejju 2006, Haug, C‑286/05, Ġabra p. I‑4121, punt 17, u tal-11 ta’ Marzu 2008, Jager,
C‑420/06, Ġabra p. I‑1315, punt 46).
Bl-istess mod, skont ġurisprudenza wkoll stabbilita, sabiex tingħata risposta utli lill-qorti li minnha toriġina domanda preliminari,
il-Qorti tal-Ġustizzja jista’ jkollha bżonn tieħu inkunsiderazzjoni regoli ta’ dritt tal-Unjoni li għalihom ma jkunx sar riferiment
mill-qorti nazzjonali fid-domandi preliminari tagħha (ara, b’mod partikolari, is-sentenzi tat-12 ta’ Ottubru 2004, Wolff & Müller,
C‑60/03, Ġabra p. I‑9553, punt 24; tas-7 ta’ Lulju 2005, Weide, C‑153/03, Ġabra p. I‑6017, punt 25, u tat-23 ta’ Frar 2006,
van Hilten‑van der Heijden, C‑513/03, Ġabra p. I‑1957, punt 26).
Fil-fatt, il-Qorti tal-Ġustizzja għandha l-kompitu li tinterpreta d-dispożizzjonijiet kollha tad-dritt tal-Unjoni li l-qrati
nazzjonali għandhom bżonn sabiex jiddeċiedu dwar il-kawża li jkollhom quddiemhom, anki jekk dawn id-dispożizzjonijiet ma humiex
espressament imsemmija fid-domandi li jsirulha minn dawn il-qrati (ara s-sentenzi tad-19 ta’ Novembru 2002, Strawson u Gagg & Sons,
C‑304/00, Ġabra p. I-10737, punt 58, kif ukoll Jager, iċċitata iktar ’il fuq, punt 47).
Peress li l-Qorti tal-Ġustizzja għandha l-kompetenza sabiex tirrispondi d-domanda preliminari billi tieħu inkunsiderazzjoni
dispożizzjonijiet tad-dritt applikabbli għall-fatti li wasslu għall-kawża prinċipali, għandha tiġi miċħuda l-eċċezzjoni ta’
inammissibbiltà mqajma mill-Gvern Portugiż.

Fuq il-mertu
Osservazzjonijiet preliminari
Il-kawża prinċipali tikkonċerna s-sena ta’ taxxa 1991, jiġifieri sitwazzjoni fattwali u ġuridika li tippreċedi d-dħul fis-seħħ
tat-TFUE. Ir-regoli fil-qasam tal-moviment liberu tal-kapital, applikabbli fid-data tal-fatti fil-kawża prinċipali, huma kkostitwiti
mill-Artikolu 67 tat-Trattat KEE kif ukoll mid-Direttiva 88/361, adottata għall-implementazzjoni ta’ dan l-artikolu.
Għalhekk huwa fir-rigward ta’ dawn id-dispożizzjonijiet li għandha tingħata risposta għad-domanda preliminari magħmula mill-qorti
ta’ rinviju.
F’dan ir-rigward għandu jitfakkar li d-Direttiva 88/361 implementat kompletament il-moviment liberu tal-kapital u l-Artikolu 1(1)
tagħha, li l-effett dirett tagħha ġie rrikonoxxut mill-Qorti tal-Ġustizzja, impona għal dan il-għan lill-Istati Membri l-obbligu
li jitneħħew ir-restrizzjonijiet kollha għall-movimenti ta’ kapital (ara s-sentenza tal-11 ta’ Diċembru 2003, Barbier, C‑364/01,
Ġabra p. I‑15013, punt 57, kif ukoll il-ġurisprudenza ċċitata).
Madankollu, l-Artikolu 6(2) tad-Direttiva 88/361 ippermetta lir-Renju ta’ Spanja jżomm fis-seħħ sal-31 ta’ Diċembru 1992 ir-restrizzjonijiet
għal ċerti movimenti ta’ kapital li jinsabu fil-listi III u IV tal-Anness IV ta’ din id-direttiva.
B’hekk, fl-ewwel lok, għandu jiġi vverifikat jekk leġiżlazzjoni baħl dik inkwistjoni fil-kawża prinċipali tikkostitwixxix
restrizzjoni għall-moviment liberu tal-kapital fis-sens tal-Artikolu 1(1) tad-Direttiva 88/361.
Huwa biss jekk il-leġiżlazzjoni inkwistjoni fil-kawża prinċipali jkollha bħala effett li jirrestrinġi l-moviment liberu tal-kapital,
li, fit-tieni lok, il-qorti ta’ rinviju jkollha tikkonstata jekk il-movimenti ta’ kapital li taw lok għall-ħlas tal-interessi
inkwistjoni fil-kawża prinċipali jaqgħux taħt l-eċċezzjoni prevista fl-Artikolu 6(2) tad-Direttiva 88/361, fejn il-qorti ta’
rinviju biss għandha ġurisdizzjoni tikkonstata l-fatti u tistabbilixxi n-natura u s-sors tal-interessi miksuba minn BBVA fil-Belġju.
Fuq l-eżistenza ta’ restrizzjoni għall-moviment liberu tal-kapital
Għandu jitfakkar li għalkemm it-taxxa diretta taqa’ taħt il-kompetenza tal-Istati Membri, dawn tal-aħħar għandhom madankollu
jeżerċitaw din il-kompetenza f’konformità mad-dritt tal-Unjoni (ara s-sentenzi tal-14 ta’ Frar 1995, Schumacker, C-279/93,
Ġabra p. I‑225, punt 21; tal-11 ta’ Awwissu 1995, Wielockx, C‑80/94, Ġabra p. I‑2493, punt 16; tas-6 ta’ Ġunju 2000, Verkooijen,
C‑35/98, Ġabra p. I‑4071 punt 32, u Barbier, iċċitata iktar ’il fuq, punt 56).
Kull Stat Membru huwa marbut li jorganizza, fl-osservanza tad-dritt tal-Unjoni, is-sistema tiegħu ta’ tassazzjoni tad-dħul
ta’ kapital mobbli u li jiddefinixxi, f’dan il-kuntest, il-bażi taxxabbli kif ukoll ir-rata ta’ taxxa li japplikaw fil-konfront
tal-benefiċjarju ta’ dan id-dħul (ara, b’analoġija, is-sentenzi tas-16 ta’ Lulju 2009, Damseaux, C‑128/08, Ġabra p. I‑6823,
punt 25, kif ukoll tal-10 ta’ Frar 2011, Haribo Lakritzen Hans Riegel et Österreichische Salinen , C‑436/08 u C‑437/08, Ġabra
p. I‑0305, punt 167 u l-ġurisprudenza ċċitata).
B’hell l-interessi mħallsa minn debitur stabbilit fi Stat Membru lil benefiċjarju residenti fi Stat Membru ieħor jistgħu jkunu
suġġetti għal tassazzjoni legali doppja, meta ż-żewġ Stati Membri jagħżlu li jeżerċitaw il-ġurisdizzjoni fiskali tagħhom u
li jissuġġettaw l-imsemmija interessi għat-taxxa, fejn l-ewwel wieħed japplika taxxa f’ras il-għajn fil-konfront tagħhom u
t-tieni wieħed jinkludihom fid-dħul taxxabbli tal-benefiċjarju.
Fin-nuqqas ta’ miżuri ta’ unifikazzjoni jew ta’ armonizzazzjoni tal-Unjoni, l-Istati Membri jibqa’ jkollhom il-kompetenza
sabiex jiddeterminaw, permezz ta’ ftehim jew unilateralment, il-kriterji ta’ tqassim tas-setgħa ta’ tassazzjoni tagħhom, sabiex,
b’mod partikolari, tiġi eliminata t-taxxa doppja (sentenzi tat-12 ta’ Mejju 1998, Gilly, C‑336/96, Ġabra p. I‑2793, punti 24
u 30; tal-21 ta’ Settembru 1999, Saint-Gobain ZN, C‑307/97, Ġabra p. I‑6161, punt 57; tat-8 ta’ Novembru 2007, Amurta, C‑379/05,
Ġabra p. I‑9569, punt 17, kif ukoll tal-20 ta’ Mejju 2008, Orange European Smallcap Fund, C‑194/06, Ġabra p. I‑3747, punt 32).
Huma l-Istati Membri li għandhom jieħdu l-miżuri meħtieġa sabiex jevitaw sitwazzjonijiet ta’ tassazzjoni doppja, billi japplikaw,
b’mod partikolari, il-kriterji segwiti fil-prassi fiskali internazzjonali (ara s-sentenza tal-14 ta’ Novembru 2006, Kerckhaert
u Morres, C‑513/04, Ġabra p. I‑10967, punt 23).
F’dan il-każ, mit-talba għal deċiżjoni preliminari jirriżulta li tali miżuri ta’ prevenzjoni tat-taxxa doppja fuq l-interessi
ġew introdotti, fis-sistema legali Spanjola, minn naħa, mill-ftehim dwar ħelsien minn taxxa doppja u, min-naħa l-oħra, mil-leġiżlazzjoni
Spanjola.
B’hekk, l-Artikolu 23(3) tal-imsemmi ftehim kien jipprovdi li fuq it-taxxa li hija dovuta minn resident tar-Renju ta’ Spanja
fuq l-interessi li jirriżultaw mill-Belġju, ir-Renju ta’ Spanja għandu jagħti tnaqqis ikkalkolat fuq l-ammont ta’ dawn l-interessi
li huwa inkluż fil-bażi ta’ taxxa f’isem dan ir-residen u li r-rata tagħhom ma tistax tkun inqas minn dik tat-taxxa miġbura
fil-Belġju fuq l-imsemmi dħul.
Min-naħa tiegħu, l-Artikolu 24(4) tal-Liġi 61/1978 kien jipprovdi, fir-rigward tad-dħul miksub u ntaxxat barra mill-pajjiż,
it-tnaqqis tal-iżgħar ammont mit-tnejn li ġejjin, jiġifieri, jew l-ammont realment imħallas barra mill-pajjiż minħabba kontribuzzjoni
ta’ natura identika jew analoga għal din it-taxxa, jew l-ammont tat-taxxa li jmissha tħallset fi Spanja fuq dawn il-benefiċċji
jekk ikunu nkisbu fit-territorju Spanjol.
Fil-kuntest tal-kawża prinċipali, BBVA madankollu talbet li l-ammont tat-taxxa dovuta fil-Belġju fuq l-interessi miksuba f’dan
l-Istat Membru, iżda mhux imħallas minħabba eżenzjoni, jitnaqqas mill-ammont tat-taxxa fuq il-kumpanniji dovuta fi Spanja.
Il-qorti tar-rinviju tqis li interpretazzjoni tad-dispożizzjonijiet tal-ftehim dwar ħelsien mit-taxxa doppja u tal-leġiżlazzjoni
nazzjonali Spanjola fis-sens li hija biss taxxa effettivament imħallsa fi Stat Membru ieħor li tista’ titnaqqas mit-taxxa
dovuta fi Spanja, tista’ tiddiswadi l-kumpanniji stabbiliti fi Spanja milli jinvestu l-kapital tagħhom fi Stat Membru ieħor.
Għaldaqstant, għandu jiġi kkonstatat li l-iżvantaġġ allegatament imġarrab, f’dan il-każ, minn BBVA ma jikkonsistix fit-tassazzjoni
doppja tal-interessi miġbura minn BBVA, peress li dawn ġew intaxxati biss fi Spanja, iżda fl-impossibbiltà li tibbenefika,
għall-kalkolu tat-taxxa dovuta fi Spanja, mill-vantaġġ fiskali taħt forma ta’ eżenzjoni mogħtija mil-leġiżlazzjoni Belġjana.
Issa, il-Qorti tal-Ġustizzja diġà ddeċidiet li l-iżvantaġġi li jistgħu jirriżultaw mill-eżerċizzju parallel tal-kompetenzi
fiskali tal-Istati Membri differenti, sakemm dan l-eżerċizzju ma jkunx diskriminatorju, ma humiex restrizzjonijiet tal-moviment
liberu (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi ċċitati iktar ’il fuq Kerckhaert u Morres, punti 19, 20 u 24; Orange European Smallcap
Fund, punti 41, 42 u 47, kif ukoll Damseaux, punt 27).
B’hekk, għalkemm l-Istati Membri ma għandhomx l-obbligu li jadattaw is-sistema fiskali tagħhom għas-sistemi differenti ta’
taxxa tal-Istati Membri l-oħra, b’mod partikolari bil-għan li jeliminaw it-taxxi doppji (ara s-sentenza tat-12 ta’ Frar 2009,
Block, C‑67/08, Ġabra p. I‑883, punt 31),
a fortiori
dawn l-Istati ma għandhomx l-obbligu li jadattaw il-leġiżlazzjoni fiskali tagħhom sabiex jippermettu lil persuna taxxabbli
tibbenefika minn benefiċċju fiskali mogħti minn Stat Membru ieħor fil-kuntest tal-eżerċizzju tal-kompetenzi fiskali tiegħu,
sa fejn il-leġiżlazzjoni tagħhom ma hijiex diskriminatorja.
Għalhekk għandu jiġi vverifikat jekk, bis-saħħa ta’ leġiżlazzjoni bħal dik inkwistjoni fil-kawża prinċipali, l-interessi miksuba
fi Stat Membru ieħor humiex itrattati b’mod diskriminatorju meta pparagunati ma’ dawk miksuba fi Spanja.
F’dan ir-rigward, minn ġurisprudenza stabbilita jirriżulta li diskriminazzjoni tista’ tikkonsisti mhux biss fl-applikazzjoni
ta’ regoli differenti għal sitwazzjonijiet paragunabbli, iżda wkoll fl-applikazzjoni tal-istess regola għal sitwazzjonijiet
differenti (ara s-sentenzi Schumacker, iċċitata iktar ’il fuq, punt 30; tad-29 ta’ April 1999, Royal Bank of Scotland, C‑311/97,
Ġabra p. I‑2651, punt 26, kif ukoll Kerckhaert u Morres, iċċitata iktar ’il fuq, punt 19).
Issa, fir-rigward tal-leġiżlazzjoni fiskali tal-Istat ta’ residenza, il-pożizzjoni ta’ persuna taxxabbli li tirċievi interessi
ma ssirx neċessarjament differenti mis-sempliċi fatt li hija tirċevihom minn debitur stabbilit fi Stat Membru ieħor li, fl-eżerċizzju
tal-kompetenza fiskali tiegħu, jista’ jissuġġetta dawn l-interessi għal taxxa f’ras il-għajn bis-saħħa tat-taxxa fuq id-dħul
(ara, f’dan is-sens, is-sentenza Kerckhaert u Morres, iċċitata iktar ’il fuq, punt 19, u tas-6 ta’ Diċembru 2007, Columbus
Container Services, C‑298/05, Ġabra p. I‑10451, punt 42).
Ċertament, f’dan il-każ trattament diskriminatorju tal-interessi miġbura fi Stat Membru ieħor meta mqabbla mal-interessi miġbura
minn sors Spanjol ma ġiex allegat quddiem il-Qorti tal-Ġustizzja.
Madankollu, mill-kuntest ġuridiku bħal dak ippreżentat mill-qorti tar-rinviju jirriżulta li l-Liġi 230/1963 jipprovdi fl-Artikolu 57(1)
tiegħu li meta jkun hemm lok li jitnaqqas mill-ammont tat-taxxa l-ammonti dovuti jew imħallsa għal taxxa jew numru ta’ taxxi
oħra imposti minn qabel, dawn l-ammonti jitnaqqsu fit-totalità tagħhom, anki jekk kienu suġġetti għal eżenzjoni jew ta’ tnaqqis
tal-oneru fiskali.
B’hekk, hija l-qorti ta’ rinviju, li hija l-unika li għandha ġurisdizzjoni sabiex tinterpreta d-dritt nazzjonali, li għandha
tivverifika jekk, fid-dawl tal-modalitajiet ta’ tassazzjoni tal-interessi miksuba fi Spanja, l-imsemmija dispożizzjoni tal-Liġi
230/1963 tistax tapplika għal dawn l-interessi u, f’tali każ, li t-trattament riżervat għall-interessi miksuba fi Stat Membru
ieħor ma huwiex diskriminatorju meta mqabbel ma’ dak li għalih huma suġetti l-interessi miksuba fi Spanja, fir-rigward tal-possibbiltà
li titnaqqas taxxa dovuta iżda mhux imħallsa.
Fid-dawl tal-kunsiderazzjonijiet kollha preċedenti, ir-risposta għad-domanda magħmula għandha tkun li l-Artikolu 67 tat-Trattat KEE
u l-Artikolu 1(1) tad-Direttiva 88/361 ma jipprekludux leġiżlazzjoni ta’ Stat Membru, bħal dik inkwistjoni fil-kawża prinċipali,
li, fil-kuntest tat-taxxa fuq il-kumpanniji u fost ir-regoli intiżi għal ħelsien minn taxxa doppja, tipprojbixxi li jitnaqqas
l-ammont tat-taxxa dovuta fi Stati Membri oħra tal-Unjoni fuq dħul magħmul fit-territorju tagħhom u li jaqa’ taħt din it-taxxa
meta, minkejja li huma dovuti, dawn l-ammonti ma jitħallsux, minħabba eżenzjoni, jew tnaqqis, jew minħabba benefiċċju fiskali
ieħor, sa fejn din il-leġiżlazzjoni ma tkunx diskriminatorja meta mqabbla mat-trattament li għaliha huma suġġetti l-interessi
miksuba fl-imsemmi Stat Membru, liema fatt għandu jiġi vverifikat mill-qorti tar-rinviju.

Fuq l-ispejjeż
Peress li l-proċedura għandha, fir-rigward tal-partijiet fil-kawża prinċipali, in-natura ta’ kwistjoni mqajma quddiem il-qorti
tar-rinviju, hija din il-qorti li tiddeċiedi fuq l-ispejjeż. L-ispejjeż sostnuti għas-sottomissjoni tal-osservazzjonijiet
lill-Qorti tal-Ġustizzja, minbarra dawk tal-imsemmija partijiet, ma jistgħux jitħallsu lura.
Għal dawn il-motivi, Il-Qorti tal-Ġustizzja (L-Ewwel Awla) taqta’ u tiddeċiedi:
L-Artikolu 67 tat-Trattat KEE u l-Artikolu 1(1) tad-Direttiva tal-Kunsill 88/361/KEE, tal-24 ta’ Ġunju 1988, għall-implementazzjoni
tal-Artikolu 67 tat-Trattat [artiklu mħassar bit-Trattat ta’ Amsterdam], ma jipprekludux leġiżlazzjoni ta’ Stat Membru, bħal
dik inkwistjoni fil-kawża prinċipali, li, fil-kuntest tat-taxxa fuq il-kumpanniji u fost ir-regoli intiżi għal ħelsien minn
taxxa doppja, tipprojbixxi li jitnaqqas l-ammont tat-taxxa dovuta fi Stati Membri oħra tal-Unjoni Ewropea fuq dħul magħmul
fit-territorju tagħhom u li jaqa’ taħt din it-taxxa meta, minkejja li huma dovuti, dawn l-ammonti ma jitħallsux, minħabba
eżenzjoni, jew tnaqqis, jew minħabba benefiċċju fiskali ieħor, sa fejn din il-leġiżlazzjoni ma tkunx diskriminatorja meta
mqabbla mat-trattament li għaliha huma suġġetti l-interessi miksuba fl-imsemmi Stat Membru, liema fatt għandu jiġi vverifikat
mill-qorti tar-rinviju.
Firem
*
Lingwa tal-kawża: l-Ispanjol.