CELEX: 62009CJ0539
Παράβαση κράτους μέλους
Εκδήλωση από το Ελεγκτικό Συνέδριο της πρόθεσης να διενεργήσει ελέγχους σε ένα κράτος μέλος
Άρνηση του εν λόγω κράτους μέλους
Εξουσίες του Ελεγκτικού Συνεδρίου
Άρθρο 248 ΕΚ
Έλεγχος της συνεργασίας των εθνικών διοικητικών αρχών στον τομέα του φόρου προστιθέμενης αξίας
Κανονισμός (ΕΚ) 1798/2003
Έσοδα της Κοινότητας
Ίδιοι πόροι προερχόμενοι από τον φόρο προστιθέμενης αξίας

ς 2000/597, ότι δηλαδή η διάταξη αυτή δεν επηρεάζει την επαλήθευση των λογαριασμών και τους ελέγχους νομιμότητας και
κανονικότητας που προβλέπονται από το άρθρο 248 ΕΚ και αφορούν κυρίως την αξιοπιστία και την αποτελεσματικότητα των εθνικών
συστημάτων προσδιορισμού της βάσης των ιδίων πόρων από ΦΠΑ. Επιπλέον, επισημαίνεται ότι η εν λόγω διευκρίνιση δεν περιλαμβάνεται
πλέον στο ισχύον άρθρο 8, παράγραφος 2, της απόφασης 2007/436.
Εξάλλου, αφού ο επίμαχος έλεγχος που είχε προγραμματίσει το Ελεγκτικό Συνέδριο εμπίπτει συνολικά, όπως προκύπτει από τη σκέψη
81 της παρούσας απόφασης, στην αρμοδιότητα που έχει το Ελεγκτικό Συνέδριο για τον έλεγχο των εσόδων, το Δικαστήριο δεν χρειάζεται
να εξετάσει το ζήτημα αν και κατά πόσον ενδεχομένως ο έλεγχος αυτός θα μπορούσε επίσης να είναι δικαιολογημένος από την άποψη
της αρμοδιότητας του Ελεγκτικού Συνεδρίου για τον έλεγχο των δαπανών ούτε επομένως να επιλύσει το ζήτημα του παραδεκτού της
επιχειρηματολογίας που ανέπτυξαν επ’ αυτού η Επιτροπή και το Ελεγκτικό Συνέδριο.
Επιπλέον, το Δικαστήριο δεν χρειάζεται να αποφανθεί, στο πλαίσιο της υπό κρίση υπόθεσης, ούτε επί του ζητήματος αν και κατά
πόσον ενδεχομένως η αρχή της επικουρικότητας, την οποία επικαλέστηκε επικουρικά η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας με
το υπόμνημα αντίκρουσης, θα μπορούσε να εφαρμοστεί προκειμένου να χαραχθούν τα όρια μεταξύ των ελέγχων αρμοδιότητας του Ελεγκτικού
Συνεδρίου και των ελέγχων των εθνικών ελεγκτικών οργάνων. Στο σημείο αυτό αρκεί να τονιστεί ότι, ακόμη και αν γίνει δεκτό
ότι η αρχή της επικουρικότητας πρέπει να εφαρμοστεί εν προκειμένω, η διασυνοριακή διάσταση της διοικητικής συνεργασίας στον
τομέα του ΦΠΑ, την οποία έχει καθιερώσει ο κανονισμός 1798/2003, θα οδηγούσε οπωσδήποτε στο συμπέρασμα ότι ο επίμαχος έλεγχος
είναι σύμφωνος με την αρχή αυτή. Πράγματι, αφού ο έλεγχος αυτός προορίζεται να διασφαλίζει την εύρυθμη λειτουργία της συνεργασίας
στην οποία μετέχουν διοικητικές αρχές όλων των κρατών μελών και με δεδομένο ότι από την εύρυθμη λειτουργία αυτή εξαρτάται
εν μέρει η ικανότητα καθεμιάς από τις διοικητικές αυτές αρχές να καταπολεμούν αποτελεσματικά τη φοροδιαφυγή και τη φοροαποφυγή
εντός της οικείας επικράτειας, η διενέργεια κεντρικού ελέγχου, στο επίπεδο της Κοινότητας, από το Ελεγκτικό Συνέδριο είναι
οπωσδήποτε προτιμότερη, αφού μάλιστα το πεδίο αρμοδιότητας του θεσμικού αυτού οργάνου καλύπτει, αντίθετα από ό,τι συμβαίνει
με τα αντίστοιχα εθνικά ελεγκτικά όργανα, το σύνολο των κρατών μελών.
Αφού από όλα τα παραπάνω συνάγεται ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο είχε αρμοδιότητα, δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 248 ΕΚ, για
τη διενέργεια ελέγχων όπως ο επίμαχος εν προκειμένω, πρέπει να αναγνωριστεί ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, αρνούμενη
να επιτρέψει τη διενέργεια του εν λόγω ελέγχου στην επικράτειά της, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο αυτό, και
ειδικότερα από την παράγραφος 3 του άρθρου αυτού.
Κατά συνέπεια, η προσφυγή της Επιτροπής πρέπει να γίνει δεκτή ως προς το αίτημα αυτό.
Όσον αφορά, δεύτερον, την παράβαση του άρθρου 10 ΕΚ, την οποία επίσης προβάλλει η Επιτροπή, αρκεί η επισήμανση ότι παρέλκει
η διαπίστωση παράβασης των γενικών υποχρεώσεων που προβλέπουν οι διατάξεις του άρθρου αυτού, παράβασης που θα ήταν αυτοτελής
έναντι της διαπιστωθείσας παράβασης των ειδικότερων υποχρεώσεων τις οποίες υπείχε η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
δυνάμει του άρθρου 248 ΕΚ (βλ. συναφώς απόφαση της 8ης Ιουλίου 2010, C‑334/08, Επιτροπή κατά Ιταλίας, που δεν έχει δημοσιευθεί
ακόμη στη Συλλογή, σκέψη 75 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία). Συγκεκριμένα, όπως υπενθυμίστηκε μόλις παραπάνω, το άρθρο 248,
παράγραφος 3, ΕΚ προβλέπει ρητά ότι οι έλεγχοι που εμπίπτουν, κατά τις παραγράφους 1 και 2 του ίδιου αυτού άρθρου, στην αρμοδιότητα
του Ελεγκτικού Συνεδρίου μπορούν να διενεργούνται, εν ανάγκη, επιτόπου στα κράτη μέλη, σε συνεργασία με τα εθνικά ελεγκτικά
όργανα ή τις αρμόδιες εθνικές υπηρεσίες, που καλούνται, στην περίπτωση αυτή, να συνεργάζονται με το Ελεγκτικό Συνέδριο με
πνεύμα εμπιστοσύνης.
Η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο, τρίτον, να αναγνωρίσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας παρέβη τις υποχρεώσεις
που υπέχει από τα άρθρα 140, παράγραφος 2, και 142, παράγραφος 1, του κανονισμού 1605/2002.
Συναφώς αρκεί να τονιστεί ότι η Επιτροπή, η οποία φέρει το βάρος της απόδειξης των παραβάσεων που ισχυρίζεται ότι έχει τελέσει
η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, ούτε εξέθεσε σε τι διαφέρει η παράβαση που καταλογίζει στο εν λόγω κράτος μέλος σε
σχέση με τις δύο αυτές διατάξεις από την παράβαση του άρθρου 248, παράγραφοι 1 έως 3, ΕΚ, της οποίας ζητεί επίσης την αναγνώριση,
ούτε εξήγησε εξάλλου κατά πόσον η στάση του κράτους μέλους αυτού θα μπορούσε, με δεδομένο το σαφές γράμμα των εν λόγω άρθρων
140, παράγραφος 2, και 142, παράγραφος 1, να συνιστά παράβαση των εν λόγω διατάξεων.
Κατά συνέπεια, η προσφυγή της Επιτροπής πρέπει να απορριφθεί ως προς το αίτημα αυτό.
Κατόπιν όλων των ανωτέρω, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, αρνούμενη να επιτρέψει στο
Ελεγκτικό Συνέδριο να διενεργήσει στη Γερμανία ελέγχους σχετικά με τη διοικητική συνεργασία που προβλέπεται από τον κανονισμό
1798/2003 και από τους κανόνες εφαρμογής του, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 248, παράγραφοι 1 έως 3, ΕΚ.

Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον
υπήρχε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η Επιτροπή ζήτησε την καταδίκη της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας
της Γερμανίας και η τελευταία ηττήθηκε κατά το ουσιώδες μέρος των ισχυρισμών της, επιβάλλεται να καταδικαστεί το κράτος μέλος
αυτό στα δικαστικά έξοδα. Σύμφωνα με το άρθρο 69, παράγραφος 4, πρώτο εδάφιο, του ίδιου κανονισμού, το Κοινοβούλιο και το
Ελεγκτικό Συνέδριο, που παρενέβησαν στη δίκη, θα φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (τμήμα μείζονος συνθέσεως) αποφασίζει:
1)
Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, αρνούμενη να επιτρέψει στο Ελεγκτικό Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης να διενεργήσει
στη Γερμανία ελέγχους σχετικά με τη διοικητική συνεργασία που προβλέπεται από τον κανονισμό (ΕΚ) 1798/2003 του Συμβουλίου,
της 7ης Οκτωβρίου 2003, για τη διοικητική συνεργασία στον τομέα του φόρου προστιθεμένης αξίας, και από τους κανόνες εφαρμογής
του, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 248, παράγραφοι 1 έως 3, ΕΚ.
2)
Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
3)
Καταδικάζει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.
4)
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Ελεγκτικό Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
(υπογραφές)
*
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.