CELEX: 62010CJ0090
Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego
Dyrektywa siedliskowa
Ochrona siedlisk przyrodniczych
Dzika fauna i flora
Artykuł 4 ust. 4 oraz art. 6 ust. 1 i 2
Ustalenie działań priorytetowych dla specjalnych obszarów ochrony oraz ich właściwa ochrona
Brak gwarancji właściwej ochrony sądowej specjalnych obszarów ochrony położonych w archipelagu Wysp Kanaryjskich

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego – Naruszenie art. 4 ust. 4 oraz art. 6 ust. 1 i 2 dyrektywy Rady 92/43/EWG
z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (Dz.U. L 206, s. 7) – Tereny mające
znaczenie dla Wspólnoty – Środki ochronne – Makaronezyjski region biogeograficzny
Sentencja
1)
Królestwo Hiszpanii,
–        nie ustalając, na podstawie art. 4 ust. 4 dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych
oraz dzikiej fauny i flory, działań priorytetowych dla specjalnych obszarów ochrony, będących terenami mającymi znaczenie
dla Wspólnoty w makaronezyjskim regionie biogeograficznym, położonych na terytorium hiszpańskim i wymienionych w decyzji Komisji
z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie przyjęcia wykazu terenów mających znaczenie dla Wspólnoty w makaronezyjskim regionie biogeograficznym
na mocy dyrektywy Rady 92/43/EWG, oraz
–        nie tworząc, ani nie stosując, zgodnie z art. 6 ust. 1 i 2 dyrektywy 92/43, stosownych środków ochronnych oraz systemu ochrony,
który umożliwiałby uniknięcie pogarszania stanu siedlisk przyrodniczych, jak również niepokojenia gatunków, zapewniając ochronę
specjalnych obszarów ochrony obejmujących tereny wskazane w decyzji 2002/11, a położone na terytorium hiszpańskim,
uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy wyżej wymienionych przepisów przytoczonej dyrektywy.
2)
Królestwo Hiszpanii zostaje obciążone kosztami postępowania.
3)
Republika Finlandii pokrywa własne koszty.