CELEX: 62014CJ0595
Rikors għal annullament
Sostituzzjoni tad-deċiżjoni kkontestata fil-mori tal-kawża
Suġġett tar-rikors
Kooperazzjoni mill-pulizija u ġudizzjarja f’materji kriminali
Sustanza psikoattiva ġdida suġġetta għal miżuri ta’ kontroll
Kuntest ġuridiku applikabbli wara d-dħul fis-seħħ tat-Trattat ta’ Lisbona
Dispożizzjonijiet tranżitorji
Konsultazzjoni mal-Parlament Ewropew

Permezz tar-rikors tiegħu, il-Parlament Ewropew jitlob l-annullament tad-Deċiżjoni ta’ Implimentazzjoni tal-Kunsill 2014/688/UE, tal-25 ta’ Settembru 2014, li tissottoponi 4-iodjo-2,5-dimetossi-N-(2-metossibenzil)fenetilamina (25I-NBOMe), 3,4-dikloro-N-[[1-(dimetilamino)ċikloessil]metil]benzamida (AH-7921), 3,4-metilenediossipirovaleron (MDPV) u 2-(3-metossifenil)-2-(etilamino)ċikloessanon (metossetamina) għal miżuri ta’ kontroll (
ĠU L 287, p. 22
, iktar ’il quddiem id-“deċiżjoni kkontestata”).
Il-kuntest ġuridiku
Id-Deċiżjoni 2005/387/ĠAI
L-Artikolu 1 tad-Deċiżjoni tal-Kunsill 2005/387/ĠAI, tal-10 ta’ Mejju 2005, dwar l-iskambju ta’ informazzjoni, il-valutazzjoni tar-riskju u l-kontroll fuq sustanzi psikoattivi ġodda (
ĠU L 164M, p. 30
) jipprovdi:
“Din id-Deċiżjoni tistabbilixxi mekkaniżmu għal skambju rapidu ta’ informazzjoni dwar sustanzi psikoattivi ġodda. [...]
Din id-Deċiżjoni tipprovdi wkoll għal valutazzjoni tar-riskji assoċjati ma’ dawn is-sustanzi psikoattivi ġodda sabiex tippermetti li l-miżuri applikabbli fl-Istati Membri għall-kontroll ta’ sustanzi narkotiċi u psikotropiċi japplikaw bl-istess mod għal sustanzi psikoattivi ġodda.”
L-Artikolu 6 ta’ din id-deċiżjoni jipprovdi li l-Kunsill tal-Unjoni Ewropea jista’ jitlob li jiġi fformulat Rapport dwar il-Valutazzjoni tar-Riskji marbuta ma’ sustanza psikoattiva ġdida.
Taħt it-titolu “Proċedura biex sustanzi psikoattivi speċifiċi ġodda jinġiebu taħt kontroll”, l-Artikolu 8 ta’ din id-deċiżjoni huwa fformulat fit-termini li ġejjin:
“1.   Fi żmien sitt ġimgħat mid-data ta’ riċevuta tar-Rapport dwar il-Valutazzjoni tar-Riskji, il-Kummissjoni għandha tippreżenta lill-Kunsill inizjattiva biex is-sustanza psikoattiva ġdida tiġi soġġetta għal miżuri ta’ kontroll. [...]
2.   Fil-każ li l-Kummissjoni jidhrilha li ma jinħtieġx li tippreżenta inizjattiva biex is-sustanza psikoattiva ġdida tkun sottomessa għal miżuri ta’ kontroll, tali inizjattiva tista’ tiġi ppreżentata lill-Kunsill minn Stat Membru wieħed jew aktar, preferibbilment mhux aktar tard minn sitt ġimgħat mid-data meta l-Kummissjoni tkun ippreżentat ir-rapport tagħha lill-Kunsill.
3.   Il-Kunsill jista’ jiddeċiedi b’maġġoranza kwalifikata u fuq l-inizjattiva ppreżentata bis-saħħa tal-paragrafu 1 jew 2, abbażi ta’ l-Artikolu 34(2)(ċ) [UE], jekk għandux jissottometti s-sustanza psikoattiva għal miżuri ta’ kontroll.”
Id-Deċiżjoni ta
’ Implementazzjoni (UE) 2015/1875
Il-premessi 34 u 35 tad-Deċiżjoni ta’ Implimentazzjoni tal-Kunsill (UE) 2015/1875, tat-8 ta’ Ottubru 2015, li tissottoponi 4-iodjo-2,5-dimetossi-N-(2-metossibenzil)fenetilamina (25I-NBOMe), 3,4-dikloro-N-[[1-(dimetilamino)ċikloessil]metil]benzamida (AH-7921), 3,4-metilenediossipirovaleron (MDPV) u 2-(3-metossifenil)-2-(etilamino)ċikloessanon (metossetamina) għal miżuri ta’ kontroll (
ĠU L 275, p. 38
), huma fformulati kif ġej:
“(34)
Fis-sentenza tagħha tas-16 ta’ April 2015 fil-Każijiet Magħquda
C‑317/13 u C‑679/13
[(
EU:C:2015:223
)], il-Qorti tal-Ġustizzja tal-Unjoni Ewropea kkonkludiet li qabel ma jadotta deċiżjoni ta’ implimentazzjoni abbażi tal-Artikolu 8(3) tad-Deċiżjoni 2005/387/ĠAI, il-Kunsill għandu jikkonsulta l-Parlament Ewropew. Id-Deċiżjoni [kkontestata] ġiet adottata mingħajr tali konsultazzjoni minn qabel u b’konsegwenza hija invalidata minħabba difett proċedurali. Id-Deċiżjoni [kkontestata] għandha, għaldaqstant, tiġi sostitwita b’din id-Deċiżjoni.
(35)
Sabiex tkun żgurata l-kontinwità tal-miżuri ta’ kontroll fl-Unjoni kollha [...], din id-Deċiżjoni ma għandhiex tippreġudika l-obbligi tal-Istati Membri fir-rigward tal-limitu ta’ żmien li fih dawk is-sustanzi psikotropiċi ġodda għandhom jiġu sottoposti għal miżuri ta’ kontroll u pieni kriminali fil-liġijiet nazzjonali tagħhom, kif stabbilit fl-Artikolu 2 tad-Deċiżjoni [kkontestata].”
L-Artikolu 1 ta’ din id-deċiżjoni jipprovdi:
“Is-sustanzi psikoattivi ġodda li ġejjin għandhom jiġu sottoposti għall-miżuri ta’ kontroll fl-Unjoni kollha:
a)
4-iodo-2,5-diméthoxy-N-(2-méthoxybenzyl)phénéthylamine (25I-NBOMe);
b)
3,4-dikloro-N-[[1-dimetilamino)ċikloeksil]metil]benżamid (AH-7921);
c)
3,4-metilenediossipirovaleron (MDPV);
d)
2- (3-metossifenil)-2-(etillamino)ċikloeżanon (metossetamina).”
L‑Artikolu 2 ta’ din id-deċiżjoni jipprovdi:
“Id-Deċiżjoni [kkontestata] hija sostitwita, mingħajr preġudizzju għall-obbligi tal-Istati Membri fir-rigward tal-limitu ta’ żmien li fih l-4-iodjo-2,5-dimetossi-N-(2-metossibenzil)fenetilamina (25I-NBOMe), 3,4-dikloro-N-[[1-(dimetilamino)ċikloessil]metil]benzamida (AH-7921), 3,4-metilenediossipirovaleron (MDPV) u 2-(3-metossifenil)-2-(etilamino)ċikloessanon (metossetamina) għandhom jiġu sottoposti għal miżuri ta’ kontroll u pieni kriminali fil-liġijiet nazzjonali tagħhom, kif stipulat fl-Artikolu 2 tad-Deċiżjoni [kkontestata].”
Skont l-Artikolu 3 tal-istess deċiżjoni, din daħlet fis-seħħ fil-jum wara dak tal-pubblikazzjoni tagħha f’
Il
-
Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea
.
Id-deċiżjoni kkontestata
Id-deċiżjoni kkontestata, li tirreferi għat-Trattat FUE u għad-Deċiżjoni 2005/387, b’mod partikolari l-Artikolu 8(3) ta’ din tal-aħħar, tipprovdi, fl-Artikolu 1 tagħha:
“Is-sustanzi psikoattivi ġodda li ġejjin għandhom ikunu soġġetti għall-miżuri ta’ kontroll madwar l-Unjoni:
a)
4-iodjo- 2,5-dimetoksi-N-(2-metoksibenzil) fenetilamina (25I-NBOMe);
b)
3,4-dikloro-N-[[1-dimetilamino) ċikloeksil] metil] benżamid (AH-7921);
c)
3,4-metilenediossipirovaleron (MDPV);
d)
2- (3-metossifenil)-2-(etillamino)ċikloeżanon (metossetamina).”
L-Artikolu 2 ta’ din id-deċiżjoni jipprovdi li l-Istati Membri jieħdu, sat-2 ta’ Ottubru 2015, il-miżuri neċessarji sabiex is-sustanzi psikoattivi msemmija fl-Artikolu 1 tagħha jiġu suġġetti għal miżuri ta’ kontroll u għas-sanzjonijiet kriminali previsti mil-leġiżlazzjoni tagħhom.
It-talbiet tal-partijiet
Il-Parlament jitlob li l-Qorti tal-Ġustizzja jogħġobha:
—
tannulla d-deċiżjoni kkontestata;
—
iżżomm l-effetti ta’ din id-deċiżjoni sas-sostituzzjoni tagħha permezz ta’ att ġdid, u
—
tikkundanna lill-Kunsill għall-ispejjeż.
Il-Kunsill jitlob li l-Qorti tal-Ġustizzja jogħġobha:
—
tikkonstata li ma hemmx lok li tingħata deċiżjoni dwar din il-kawża;
—
sussidjarjament, tiċħad bħala infondat l-ewwel motiv imqajjem mill-Parlament, u
—
fil-każ fejn il-Qorti tal-Ġustizzja tiddeċiedi li d-deċiżjoni kkontestata għandha tiġi annullata, li żżomm l-effetti tagħha sas-sostituzzjoni tagħha permezz ta’ att ġdid.
Fuq ir-rikors
Fuq is-suġġett tar-rikors
L-argumenti tal-partijiet
Il‑Kunsill isostni li, sa fejn id-deċiżjoni kkontestata ġiet issostitwita u mħassra bid-Deċiżjoni ta’ Implementazzjoni 2015/1875, adottata wara konsultazzjoni mal-Parlament u li tipprovdi li l-stess sustanzi psikoattivi bħal dawk imsemmija fid-deċiżjoni kkontestata għandhom jiġu suġġetti għal miżuri ta’ kontroll, il-Qorti tal-Ġustizzja għandha tikkonstata li ma hemmx lok li tingħata deċiżjoni f’din il-kawża.
Fil-fatt, minn ġurisprudenza stabbilita tal-Qorti tal-Ġustizzja jirriżulta li s-suġġett tat-tilwima u l-interess ġuridiku għandhom jissussistu sa ma tingħata d-deċiżjoni ġudizzjarja, li jippreżupponi li r-rikors ikun jista’, permezz tar-riżultat tiegħu, jikseb benefiċċju għall-parti li ppreżentatu.
Barra minn hekk, il-Kunsill iqis li, għalkemm il-Qorti tal-Ġustizzja ammettiet li l-interess ġuridiku tar-rikorrent jista’ jissussisti meta l-illegalità allegata tista’ tirriproduċi ruħha fil-futur indipendentement miċ-ċirkustanzi tal-kawża inkwistjoni, dan ma huwiex il-każ hawnhekk, peress li l-Kunsill diġà ħa l-miżuri li jikkonċernaw l-eżekuzzjoni tas-sentenzi Il‑Parlament vs Il‑Kunsill (
C‑317/13 u C‑679/13
,
EU:C:2015:223
) kif ukoll Il‑Parlament vs Il‑Kunsill (
C‑540/13
,
EU:C:2015:224
), u neħħa mill-ordinament ġuridiku tal-Unjoni l-illegalità li d-deċiżjoni kkontestata hija vvizzjata biha.
Il-kunsiderazzjonijiet tal-Qorti tal-Ġustizzja
Sa fejn il-Kunsill jinvoka t-tħassir u s-sostituzzjoni tad-deċiżjoni kkontestata permezz tad-Deċiżjoni ta’ Implementazzjoni 2015/1875, għandu jitfakkar li t-tħassir tal-att ikkontestat, li seħħ wara l-preżentata tar-rikors, ma jwassalx, waħdu, sabiex il-qorti tal-Unjoni tkun obbligata li tiddeċiedi li ma hemmx lok li tingħata deċiżjoni minħabba nuqqas ta’ suġġett jew minħabba nuqqas ta’ interess ġuridiku fid-data meta tingħata s-sentenza (sentenza Xeda International u Pace International vs Il‑Kummissjoni
C‑149/12 P
,
EU:C:2013:433
, punt
u l-ġurisprudenza ċċitata).
Madankollu, hekk kif irrileva l-Kunsill, minn ġurisprudenza stabbilita tal-Qorti tal-Ġustizzja jirriżulta li l-interess ġuridiku ta’ rikorrent għandu, fid-dawl tas-suġġett tar-rikors, jeżisti fil-mument tal-preżentata tiegħu taħt piena ta’ inammissibbiltà. Dan is-suġġett tat-tilwima għandu jissussisti, bħal fil-każ tal-interess ġuridiku, sakemm tingħata d-deċiżjoni ġudizzjarja u fin-nuqqas ta’ dan ma jkunx hemm lok li tingħata deċiżjoni, li jippreżupponi li bir-riżultat tiegħu, ir-rikors jista’ jikseb benefiċċju għall-parti li ppreżentatu (ara, f’dan is-sens, is-sentenza Abdulrahim vs Il‑Kunsill u Il‑Kummissjoni,
C‑239/12 P
,
EU:C:2013:331
, punt
u l-ġurisprudenza ċċitata).
Il‑Qorti tal-Ġustizzja ddeduċiet minn dan li hija għandha, meta l-att ikkontestat ikun waqaf milli jipproduċi effetti fil-mori tal-kawża, tevalwa
in concreto
l-persistenza tal-interess ġuridiku tar-rikorrent, billi tieħu inkunsiderazzjoni, b’mod partikolari, konsegwenzi tal-allegata illegalità u n-natura tad-dannu allegatament subit (ara, f’dan is-sens, is-sentenza Abdulrahim vs Il‑Kunsill u Il‑Kummissjoni,
C‑239/12 P
,
EU:C:2013:331
, punti
u
).
Madankollu, għandu jiġi rrilevat li din is-soluzzjoni ġiet stabbilita f’kawżi li jirrigwardaw rikorsi li l-ammissibbiltà tagħhom kienet suġġetta għall-ġustifikazzjoni ta’ interess ġuridiku fir-rigward tar-rikorrent, peress li dawn kienu ġew ippreżentati minn persuni fiżiċi jew ġuridiċi li hemm riferiment għalihom fir-raba’ paragrafu tal-Artikolu 263 TFUE.
Issa, id-dritt ta’ rikors tal-Parlament, previst fit-tieni paragrafu tal-Artikolu 263 TFUE, bħal fil-każ tad-dritt ta’ rikors tal-Istati Membri previst fl-istess dispożizzjoni, ma huwiex suġġett għall-ġustifikazzjoni ta’ interess ġuridiku (ara, f’dan is-sens, is-sentenza Il‑Parlament vs Il‑Kunsill,
C‑355/10
,
EU:C:2012:516
, punt
).
Għalhekk, id-deċiżjoni tal-Qorti tal-Ġustizzja li tagħti deċiżjoni, jew, bil-kontra, li tikkonstata li ma hemmx lok li tingħata deċiżjoni f’din il-kawża, ma tistax loġikament tiddependi mill-verifika tal-persistenza ta’ interess ġuridiku tal-Parlament wara l-adozzjoni tad-Deċiżjoni ta’ Implementazzjoni 2015/1875.
Fid-dawl ta’ dan, il-Qorti tal-Ġustizzja setgħet tikkonstata li ma kienx hemm iktar lok li tingħata deċiżjoni dwar rikorsi ppreżentati minn Stati Membri meta, wara l-annullament jew l-irtirar tal-att ikkontestat, dawn l-Istati kienu kisbu r-riżultat mixtieq mir-rikorsi tagħhom (ara, f’dan is-sens, id-digriet Il‑Ġermanja vs Il‑Kummissjoni,
C‑46/96
,
EU:C:1997:103
, punt
, kif ukoll is-sentenzi L‑Italja vs Il‑Kummissjoni,
C‑372/97
,
EU:C:2004:234
, punt
, u L‑Italja vs Il‑Kummissjoni,
C‑138/03, C‑324/03 u C‑431/03
,
EU:C:2005:714
, punt
).
F’dan il-każ, għandu jiġi kkonstatat li, fi kwalunkwe każ, is-sostituzzjoni tad-deċiżjoni kkontestata permezz tad-Deċiżjoni ta’ Implementazzjoni 2015/1875 ħalliet jissussistu l-effetti fil-passat tad-deċiżjoni kkontestata u b’hekk ma pproduċietx effetti ekwivalenti għal dawk li kien iġib miegħu, bħala prinċipju, l-annullament ta’ din id-deċiżjoni.
Għalhekk, minn qari flimkien tal-Artikoli 1 u 3 ta’ din id-deċiżjoni ta’ implementazzjoni jirriżulta li l-obbligu li hija tipprevedi li s-sustanzi psikoattivi kkonċernati jiġu suġġetti għal miżuri ta’ kontroll daħlet fis-seħħ biss fil-jum wara l-pubblikazzjoni tagħha f’
Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea
. Isegwi li dan l-obbligu ma huwiex ta’ natura li, f’dak li jikkonċerna l-perijodu preċedenti d-dħul fis-seħħ ta’ din id-deċiżjoni ta’ implementazzjoni, jissostitwixxi l-obbligu ekwivalenti previst mid-deċiżjoni kkontestata.
Bl-istess mod, għalkemm jirriżulta mill-premessa 34 u mill-Artikolu 2 tad-Deċiżjoni ta’ Implementazzjoni 2015/1875 li din issostitwixxiet id-deċiżjoni kkontestata, ebda element ta’ din id-deċiżjoni ta implementazzjoni ma jindika li din is-sostituzzjoni hija ta’ natura retroattiva.
Bil-kontra, mill-premessa 35 u mill-Artikolu 2 ta’ din id-deċiżjoni ta’ implementazzjoni jirriżulta li din tapplika “mingħajr preġudizzju” tal-obbligi li jirriżultaw mid-deċiżjoni kkontestata f’dak li jikkonċerna t-terminu stabbilit sabiex is-sustanzi psikoattivi inkwistjoni jiġu suġġetti għal miżuri ta’ kontroll u għal sanzjonijiet kriminali, jiġifieri mhux iktar tard mit-2 ta’ Ottubru 2015. Minn dan jirriżulta li l-Kunsill la kellu l-intenzjoni li jikkontesta l-validità ta’ dawn l-obbligi, hekk kif jirriżultaw mid-deċiżjoni kkontestata, u lanqas li jistabbilixxi b’mod retroattiv il-validità ta’ dawn l-obbligi abbażi tad-Deċiżjoni ta’ Implementazzjoni 2015/1875.
Barra minn hekk, għandu jiġi rrilevat li l-Kunsill ibbaża ruħu quddiem il-Qorti tal-Ġustizzja unikament fuq it-tħassir u fuq is-sostituzzjoni tad-deċiżjoni kkontestata permezz tad-Deċiżjoni ta’ Implementazzjoni 2015/1875, mingħajr ma sostna li din is-sostituzzjoni għandha effett
ex tunc
ekwivalenti għal dak ta’ annullament tad-deċiżjoni kkontestata.
Konsegwentement, jidher li d-dħul fis-seħħ ta’ din id-deċiżjoni ta’ implementazzjoni ma neħħiex l-effetti tad-deċiżjoni kkontestata kollha u, għaldaqstant, ma ċaħħadx għal kollox lir-rikors ippreżentat mill-Parlament f’din il-kawża mis-suġġett tiegħu.
Din il-konklużjoni ma tistax tiġi kkontestata miċ-ċirkustanza li l-Parlament jitlob lill-Qorti tal-Ġustizzja, fl-ipoteżi fejn hija tannulla d-deċiżjoni kkontestata, li żżomm l-effetti tagħha sas-sostituzzjoni tagħha permezz ta’ deċiżjoni ġdida, peress li hija l-Qorti tal-Ġustizzja li għandha tagħti deċiżjoni dwar il-konsegwenzi ta’ annullament mingħajr ma tkun marbuta mill-proposti fformulati għal dan il-għan mill-partijiet u li, fi kwalunkwe każ, istituzzjoni tista’ validament tfittex li tikseb dikjarazzjoni ta’ illegalità, anki fil-każ fejn l-effetti tal-att annullat jinżammu integralment (ara, f’dan is-sens, is-sentenza Il‑Kunsill vs Il‑Parlament,
C‑284/90
,
EU:C:1992:154
, punt
).
Minn dan kollu jirriżulta li hemm lok li tingħata deċiżjoni dwar ir-rikors ippreżentat mill-Parlament.
Fuq il-mertu
Il-Parlament jinvoka żewġ motivi insostenn tar-rikors tiegħu, ibbażati rispettivament, fuq l-għażla ta’ bażi legali li ġie mħassar jew illegali u fuq ksur ta’ forma proċedurali sostanzjali minħabba l-assenza ta’ parteċipazzjoni tal-Parlament fil-proċedura ta’ adozzjoni tad-deċiżjoni kkontestata.
Fuq it-tieni motiv, ibbażat fuq il-ksur ta’ forma proċedurali sostanzjali
– L-argumenti tal-partijiet
Il‑Parlament isostni li l-fatt li ma pparteċipax fl-adozzjoni tad-deċiżjoni kkontestata jikkostitwixxi l-ksur ta’ forma proċedurali sostanzjali.
Dan jirrileva li din id-deċiżjoni kellha tiġi adottata permezz tal-proċedura leġiżlattiva ordinarja, abbażi tal-Artikolu 83(1) TFUE, u mhux fil-kuntest ta’ proċedura li l-Parlament ma kienx assoċjat magħha.
Il‑Kunsill irrikonoxxa li, mill-fatt tal-assenza ta’ konsultazzjoni mal-Parlament, il-proċedura segwita għall-adozzjoni tad-deċiżjoni kkontestata ma kinitx konformi mar-rekwiżiti tal-Artikolu 34(2)(ċ) UE.
– Il-kunsiderazzjonijiet tal-Qorti tal-Ġustizzja
Għandu jiġi enfasizzat, l-ewwel nett, li l-konsultazzjoni regolari mal-Parlament fil-każijiet previsti mir-regoli applikabbli tad-dritt tal-Unjoni tikkostitwixxi rekwiżit proċedurali essenzjali li n-nuqqas ta’ osservanza tiegħu jwassal għan-nullità tal-att ikkonċernat (ara s-sentenzi Il‑Parlament vs Il‑Kunsill,
C‑317/13 u C‑679/13
,
EU:C:2015:223
, punt
, kif ukoll Il‑Parlament vs Il‑Kunsill,
C‑540/13
,
EU:C:2015:224
, punt
u l-ġurisprudenza ċċitata).
Huwa għalhekk neċessarju, sabiex tingħata deċiżjoni dwar it-tieni motiv invokat mill-Parlament insostenn tar-rikors tiegħu, li jiġi ddeterminat jekk il-Parlament kellux jiġi kkonsultat qabel l-adozzjoni tad-deċiżjoni kkontestata
Għandu jitfakkar, f’dan ir-rigward, li minn ġurisprudenza stabbilita tal-Qorti tal-Ġustizzja jirriżulta li l-bażi legali ta’ att jiddetermina l-proċedura li għandha tiġi segwita għall-adozzjoni tiegħu (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi Il‑Parlament vs Il‑Kunsill,
C‑130/10
,
EU:C:2012:472
, punt
, u Il‑Parlament vs Il‑Kunsill,
C‑658/11
,
EU:C:2014:2025
, punt
).
F’dan il-każ, għalkemm jeżisti nuqqas ta’ qbil bejn il-partijiet rigward il-bażi legali effettivament użat mill-Kunsill sabiex tiġi adottata d-deċiżjoni kkontestata, mit-test ta’ din id-deċiżjoni jirriżulta b’mod ċar li din hija fondata fuq l-Artikolu 8(3) tad-Deċiżjoni 2005/387 (ara, b’analoġija, is-sentenza Il‑Parlament vs Il‑Kunsill,
C‑317/13 u C‑679/13
,
EU:C:2015:223
, punti
sa
).
Issa, mill-ġurisprudenza tal-Qorti tal-Ġustizzja jirriżulta li, sakemm ma jkunx ġie mħassar, annullat jew emendat, l-Artikolu 8(3) tad-Deċiżjoni 2005/837 ikompli, skont l-Artikolu 9 tal-Protokoll (Nru 36) dwar id-dispożizzjonijiet tranżitorji, jipproduċi l-effetti ġuridiċi tiegħu, wara d-dħul fis-seħħ tat-Trattat ta’ Lisbona, u li, għaldaqstant, jippermetti l-adozzjoni ta’ miżuri ta’ eżekuzzjoni skont il-proċedura li jiddefinixxi (ara, f’dan is-sens, is-sentenza Il‑Parlament vs Il‑Kunsill,
C‑317/13 u C‑679/13
,
EU:C:2015:223
, punti
u
).
Minbarra dan, il-Qorti tal-Ġustizzja ddeċidiet li l-Artikolu 8(3) tad-Deċiżjoni 2005/387 għandu jiġi interpretat, konformement mal-Artikolu 39(1) UE, bħala li jippermetti lill-Kunsill li jadotta att għall-finijiet li sustanza psikoattiva ġdida tiġi suġġetta għal miżuri ta’ kontroll biss wara li jkun ikkonsulta l-Parlament (sentenza Il‑Parlament vs Il‑Kunsill,
C‑317/13 u C‑679/13
,
EU:C:2015:223
, punt
).
It-tħassir tal-Artikolu 39(1) UE bit-Trattat ta’ Lisbona ma jistax iqajjem dubju dwar dan l-obbligu li l-Parlament jiġi kkonsultat, peress li, minn naħa, l-obbligu li att ta’ dritt sekondarju jiġi interpretat konformement mad-dritt primarju jirriżulta mill-prinċipju ġenerali ta’ interpretazzjoni li dispożizzjoni għandha tiġi interpretata, sa fejn huwa possibbli, b’mod li ma jitqajjimx dubju dwar il-legalità tagħha u, min-naħa l-oħra, li l-legalità ta’ att tal-Unjoni għandha tiġi evalwata skont punti ta’ fatt u ta’ liġi eżistenti fid-data meta dan l-att kien ġie adottat (ara, f’dan is-sens, is-sentenza Il‑Parlament vs Il‑Kunsill,
C‑317/13 u C‑679/13
,
EU:C:2015:223
, punti
,
u
).
Issa, huwa paċifiku li d-deċiżjoni kkontestata ġiet adottata mill-Kunsill mingħajr konsultazzjoni minn qabel mal-Parlament.
Isegwi li t-tieni motiv invokat mill-Parlament huwa fondat u konsegwentement, id-deċiżjoni kkontestata għandha tiġi annullata.
Fuq l-ewwel motiv, ibbażat fuq l-għażla ta’ bażi legali li ġie mħassar jew illegali.
Peress li t-tieni motiv tal-Parlament intlaqa’ u d-deċiżjoni kkontestata għandha konsegwentement tiġi annullata, ma huwiex neċessarju li jiġi eżaminat l-ewwel motiv invokat mill-Parlament insostenn tar-rikors tiegħu.
Fuq it-talba ta
’ żamma tal-effetti tad-deċiżjoni kkontestata
Kemm il-Parlament kif ukoll il-Kunsill jitolbu lill-Qorti tal-Ġustizzja li żżomm, fil-każ fejn hija tannulla d-deċiżjoni kkontestata, l-effetti tagħha sakemm din tiġi ssostitwita permezz ta’ att ġdid.
F’dan ir-rigward, għandu jitfakkar li, skont it-tieni paragrafu tal-Artikolu 264 TFUE, il-Qorti tal-Ġustizzja tista’, jekk tikkunsidra dan meħtieġ, tiddikjara liema mill-effetti ta’ att li ġie ddikjarat null għandhom jiġu kkunsidrati bħala definittivi.
F’dan il-każ, għandu jiġi rrilevat li l-Kunsill adotta, sabiex jirrimedja difett proċedurali li d-deċiżjoni kkontestata kienet ivvizzjata bih, id-Deċiżjoni ta’ Implementazzjoni 2015/1875 u li din issostitwixxiet, mid-data tad-dħul fis-seħħ tagħha, id-deċiżjoni kkontestata.
Madankollu, li tingħata deċiżjoni ta’ annullament tad-deċiżjoni kkontestata mingħajr ma tiġi prevista ż-żamma tal-effetti tagħha jista’, billi b’mod partikolari tinħoloq inċertezza rigward id-data li minnha l-Istati Membri huma obbligati li jissuġġettaw is-sustanzi psikoattivi kkonċernati għal miżuri ta’ kontroll u għal sanzjonijiet kriminali, iwassal sabiex l-effikaċja tal-kontroll tas-sustanzi psikoattivi kkonċernati minn din id-deċiżjoni, u, għaldaqstant, il-protezzjoni tas-saħħa pubblika, jiġu ppreġudikati. Issa, għalkemm il-Parlament jitlob l-annullament ta’ din id-deċiżjoni minħabba li forma proċedurali sostanzjali ġiet miksura, dan la jikkontesta l-iskop u lanqas il-kontenut tagħha.
Konsegwentement, hemm lok li jinżammu l-effetti tad-deċiżjoni kkontestata.
Fuq l-ispejjeż
Skont l-Artikolu 138(1) tar-Regoli tal-Proċedura tal-Qorti tal-Ġustizzja, il-parti li titlef il-kawża għandha tiġi kkundannata għall-ispejjeż, jekk dawn ikunu ntalbu. Peress li l-Kunsill tilef, hemm lok li jiġi ordnat ibati l-ispejjeż, kif mitlub mill-Parlament.

Għal dawn il-motivi, Il-Qorti tal-Ġustizzja (It-Tielet Awla) taqta’ u tiddeċiedi:

1)
Id-Deċiżjoni ta’ Implimentazzjoni tal-Kunsill 2014/688/UE, tal-25 ta’ Settembru 2014, li tissottoponi 4-iodjo-2,5-dimetossi-N-(2-metossibenzil)fenetilamina (25I-NBOMe), 3,4-dikloro-N-[[1-(dimetilamino)ċikloessil]metil]benzamida (AH-7921), 3,4-metilenediossipirovaleron (MDPV) u 2-(3-metossifenil)-2-(etilamino)ċikloessanon (metossetamina) għal miżuri ta’ kontroll, hija annullata.

2)
L-effetti tad-Deċiżjoni ta’ Implementazzjoni 2014/688 jinżammu fis-seħħ.

3)
Il‑Kunsill tal-Unjoni Ewropea huwa kkundannat għall-ispejjeż.

Firem
(
*
)   Lingwa tal-kawża: il-Franċiż.