CELEX: 62007TJ0151
Ανταγωνισμός
Συμπράξεις
Αγορά εγκαταστάσεως και συντηρήσεως ανελκυστήρων και κυλιόμενων κλιμάκων
Απόφαση με την οποία διαπιστώνεται παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ
Παρέμβαση στη διαδικασία υποβολής προσφορών
Κατανομή των αγορών
Καθορισμός τιμών

Carbone‑Lorraine κατά Επιτροπής, σκέψη 34 ανωτέρω, σκέψη 92).
Περαιτέρω, επισημαίνεται ότι το επιχείρημα των προσφευγουσών, το οποίο αμφισβητείται από την Επιτροπή, ότι το εν λόγω θεσμικό
όργανο ενημέρωσε την Kone, στο πλαίσιο συναντήσεως της 26ης Ιανουαρίου 2005, ότι το σημείο 614 της ανακοινώσεως των αιτιάσεων
θα εφαρμοστεί με τον τρόπο που εφαρμόστηκε στο πλαίσιο του προϊσχύσαντος κανονιστικού πλαισίου δεν ενισχύεται από κανένα αποδεικτικό
στοιχείο. Αντιθέτως, στο κείμενο των πρακτικών της εν λόγω συναντήσεως το οποίο συντάχθηκε από την Επιτροπή δεν μνημονεύεται,
όσον αφορά τις συζητήσεις που έλαβαν χώρα σε σχέση με το σημείο 614 της ανακοινώσεως των αιτιάσεων, καμία σχετική διαβεβαίωση
που να δόθηκε στην Kone από την Επιτροπή.
Εν τέλει, κατά τη νομολογία, οι επιχειρηματίες δεν είναι δυνατόν να έχουν δικαιολογημένη εμπιστοσύνη όσον αφορά τη διατήρηση
μιας καταστάσεως, η οποία μπορεί να μεταβληθεί στο πλαίσιο της διακριτικής ευχέρειας των οργάνων της Ένωσης (αποφάσεις του
Δικαστηρίου της 5ης Οκτωβρίου 1994, C‑280/93, Γερμανία κατά Συμβουλίου, Συλλογή 1994, σ. I‑4973, σκέψη 80, και της 30ής Ιουνίου
2005, C‑295/03 P, Alessandrini κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 2005, σ. I‑5673, σκέψη 89· βλ., επίσης, απόφαση Archer Daniels
Midland και Archer Daniels Midland Ingredients κατά Επιτροπής, σκέψη 46 ανωτέρω, σκέψη 64 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
Επομένως, η αποτελεσματική εφαρμογή των κανόνων του ανταγωνισμού της Ένωσης επιτάσσει να μπορεί η Επιτροπή να προσαρμόζει
οποτεδήποτε το ύψος των προστίμων προς τις ανάγκες της πολιτικής αυτής (βλ., συναφώς, αποφάσεις του Δικαστηρίου Musique Diffusion
française κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 80 ανωτέρω, σκέψη 109· της 2ας Οκτωβρίου 2003, C‑196/99 P, Aristrain κατά Επιτροπής,
Συλλογή 2003, σ. I‑11005, σκέψη 81, και Dansk Rørindustri κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 34 ανωτέρω, σκέψη 227· αποφάσεις του
Πρωτοδικείου της 10ης Μαρτίου 1992, T‑12/89, Solvay κατά Επιτροπής, Συλλογή 1992, σ. II‑907, σκέψη 309, και της 14ης Μαΐου
1998, T‑304/94, Europa Carton κατά Επιτροπής, Συλλογή 1998, σ. II‑869, σκέψη 89).
Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι η αιτίαση των προσφευγουσών που αντλείται από ανεπαρκή μείωση του ποσού των προστίμων λόγω
μη αμφισβητήσεως των πραγματικών περιστατικών όσον αφορά την παράβαση στη Γερμανία είναι αβάσιμη.
Επί της αρνήσεως της Επιτροπής να χορηγήσει επιπλέον μείωση του ποσού του προστίμου λόγω παροχής περαιτέρω πληροφοριών ή συμπληρωματικών
διευκρινίσεων όσον αφορά την παράβαση στη Γερμανία
Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι, όσον αφορά την παράβαση στη Γερμανία, η Kone δικαιούται επιπλέον μείωση του ποσού του προστίμου
λόγω της συνεργασίας της πέραν του πεδίου εφαρμογής της ανακοινώσεως του 2002 για τη συνεργασία, στον βαθμό που, αντιθέτως
προς ό,τι υποστηρίζει η Επιτροπή στην προσβαλλόμενη απόφαση (αιτιολογική σκέψη 794 της προσβαλλομένης αποφάσεως), παρέσχε
στο εν λόγω θεσμικό όργανο τη δυνατότητα να διαλευκάνει ή να συμπληρώσει τα πραγματικά περιστατικά που εκτίθενται στην ανακοίνωση
των αιτιάσεων. Συγκεκριμένα, η ενότητα 7 της απαντήσεως της Kone στην ανακοίνωση των αιτιάσεων παρέσχε διορθώσεις και διευκρινίσεις
σε σχέση με ορισμένα πραγματικά περιστατικά που αφορούν τον ρόλο της γερμανικής επαγγελματικής ενώσεως VDMA. Εξάλλου, η Kone
επέστησε την προσοχή της Επιτροπής στο γεγονός ότι το εν λόγω θεσμικό όργανο είχε εσφαλμένως συνεκτιμήσει, στην ανακοίνωση
των αιτιάσεων, τα έσοδα των δικτύων «πωλήσεως νέου εξοπλισμού», «παροχής υπηρεσιών» και «παροχής υπηρεσιών εκσυγχρονισμού».
Η Επιτροπή παραδέχθηκε, με την προσβαλλόμενη απόφαση, ότι η σύμπραξη αφορούσε μόνον τα έσοδα του δικτύου «πωλήσεως νέου εξοπλισμού».
Συναφώς, επισημαίνεται ότι οι προσφεύγουσες δεν αναφέρουν με ποιον τρόπο οι διευκρινίσεις που παρέσχε η Kone σε σχέση με τον
ρόλο της γερμανικής επαγγελματικής ενώσεως VDMA βοήθησαν την Επιτροπή κατά την έρευνά της. Εν πάση περιπτώσει, τα στοιχεία
που παρέσχε η Kone συναφώς δεν αποσκοπούσαν στο να διευκρινίσουν ή να συμπληρώσουν τα πραγματικά περιστατικά που εκτέθηκαν
στην ανακοίνωση των αιτιάσεων, αλλά στο να αντικρούσουν τα εν λόγω πραγματικά περιστατικά, καθόσον κατ’ ουσίαν απέβλεπαν στο
να αποδυναμώσουν τις δηλώσεις της Schindler σχετικά με τη συγκρότηση ομάδας εργασίας για τις κυλιόμενες κλίμακες. Εξάλλου,
η Kone τόνισε, στο πλαίσιο της ασκήσεως των δικαιωμάτων της άμυνας, ότι η μνεία του οικείου έργου, στην ανακοίνωση των αιτιάσεων,
ήταν αλυσιτελής. Όσον αφορά το γεγονός ότι η Επιτροπή εσφαλμένως συνεκτίμησε, στην ανακοίνωση των αιτιάσεων, τα έσοδα όλων
των δικτύων που προαναφέρθηκαν ανωτέρω, στη σκέψη 214, επιβάλλεται η επισήμανση ότι η απάντηση της Kone στην ανακοίνωση των
αιτιάσεων έτεινε να αποδείξει ότι η Επιτροπή, κατά τον υπολογισμό του ποσού του προστίμου, δεν προσδιόρισε ορθώς τις αγορές
ανελκυστήρων και κυλιόμενων κλιμάκων τις οποίες αφορούσε η σύμπραξη. Με τον τρόπο αυτό, η Kone απλώς άσκησε, επιτυχώς, τα
δικαιώματά της άμυνας, καθόσον η Επιτροπή δέχθηκε στην προσβαλλόμενη απόφαση τον προσδιορισμό των αγορών που πρότεινε η Kone
στην απάντησή της στην ανακοίνωση των αιτιάσεων. Επομένως, η παρούσα αιτίαση πρέπει να απορριφθεί.
Επί της αρνήσεως της Επιτροπής να χορηγήσει στην Kone μείωση του ποσού του προστίμου λόγω της προβαλλόμενης συνεργασίας της
πέραν του πεδίου εφαρμογής της ανακοινώσεως του 2002 για τη συνεργασία για την απόδειξη της συμπράξεως στις Κάτω Χώρες
Όσον αφορά την προβαλλόμενη συνεργασία της Kone πέραν του πεδίου εφαρμογής της ανακοινώσεως του 2002 για τη συνεργασία, η
Επιτροπή διευκρινίζει, στην αιτιολογική σκέψη 851 της προσβαλλομένης αποφάσεως, τα εξής:
«Στην απάντησή της στην ανακοίνωση των αιτιάσεων, η Kone αναφέρει ότι δεν αμφισβητεί τα πραγματικά περιστατικά που αφορούν
τις Κάτω Χώρες. Εντούτοις, αντί να παράσχει πρόσθετη συνδρομή ικανή να διευκρινίσει ή να συμπληρώσει τα πραγματικά περιστατικά
της ανακοινώσεως των αιτιάσεων, η Kone συστηματικώς επιδίωκε να ελαχιστοποιήσει την έκταση των πραγματικών περιστατικών που
εκτίθενται στην ανακοίνωση αυτή. Επομένως, πρέπει να θεωρηθεί ότι η μη αμφισβήτηση των πραγματικών περιστατικών ήταν αμιγώς
τυπικής φύσεως και αόριστη, και ότι δεν επέφερε κανένα θετικό αποτέλεσμα όσον αφορά την απόδειξη των πραγματικών περιστατικών.
Η απλή γενική δήλωση περί μη αμφισβητήσεως των πραγματικών περιστατικών δεν αρκεί αφεαυτής, οσάκις συνοδεύεται από πολυάριθμες
επιφυλάξεις και, ως εκ τούτου, στερείται κάθε λυσιτέλειας για την Επιτροπή, όπως εν προκειμένω. Κατά συνέπεια, η Kone ουδόλως
πρέπει να τύχει μειώσεως προστίμου.»
Πρώτον, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι, βάσει του σημείου 3, έκτη περίπτωση, των κατευθυντηρίων γραμμών του 1998, η Επιτροπή
όφειλε να χορηγήσει στην Kone μείωση του ποσού του προστίμου λόγω της ουσιαστικής συνεργασίας που παρέσχε στο πλαίσιο της
διαδικασίας αποδείξεως της συμπράξεως στις Κάτω Χώρες και ότι, παραλείποντας να το πράξει, υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως.
Υποστηρίζουν, επίσης, ότι βάσει του σημείου 614 της ανακοινώσεως των αιτιάσεων και της αιτιολογικής σκέψεως 758 της προσβαλλομένης
αποφάσεως, είχαν δικαιολογημένη εμπιστοσύνη ότι η εν λόγω συνεργασία θα αμειβόταν με μείωση του ποσού του προστίμου τους.
Επισημαίνεται ότι, κατά το σημείο 3, έκτη περίπτωση, των κατευθυντηρίων γραμμών του 1998, η συνεργασία πέραν του πεδίου εφαρμογής
της ανακοινώσεως του 1996 για τη συνεργασία μπορεί να θεωρηθεί ως ελαφρυντική περίσταση. Συναφώς, επισημαίνεται ότι, στο σημείο
614 της ανακοινώσεως των αιτιάσεων, η Επιτροπή γνωστοποίησε ότι είχε την πρόθεση «να χορηγήσει μείωση [των προστίμων] σε περίπτωση
συνεργασίας πέραν του πεδίου εφαρμογής της ανακοινώσεως [του 2002] για τη συνεργασία, ειδικότερα στις περιπτώσεις επιχειρήσεων
που δεν αμφισβητούν τα πραγματικά περιστατικά που διαπίστωσε η Επιτροπή ή παρέχουν πρόσθετη συνδρομή ικανή να διαλευκάνει
ή να συμπληρώσει τα εν λόγω πραγματικά περιστατικά». Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή διευκρίνισε, στην αιτιολογική σκέψη 758
της προσβαλλομένης αποφάσεως, ότι «[σ]το μέτρο που το σημείο 614 της ανακοινώσεως των αιτιάσεων δημιούργησε προσδοκίες εν
προκειμένω, [η Επιτροπή] αποφάσισε να ερμηνεύσει το σημείο αυτό προς όφελος των επιχειρήσεων που, στηριζόμενες σε αυτό, συνέβαλαν
στην απόδειξη των πραγματικών περιστατικών της παραβάσεως που εκτίθεται στην [προσβαλλόμενη] απόφαση, μη αμφισβητώντας τα
περιστατικά αυτά και προσκομίζοντας περαιτέρω πληροφορίες ή συμπληρωματικές διευκρινίσεις».
Πρώτον, κατά τις προσφεύγουσες, η συνεργασία της Kone στο πλαίσιο της διοικητικής διαδικασίας πρέπει να θεωρηθεί ως ελαφρυντική
περίσταση δυνάμει της μνημονευθείσας στην προηγούμενη σκέψη διατάξεως, η οποία της παρέχει αξίωση μειώσεως του ποσού του προστίμου.
Επ’ αυτού, αρκεί η διαπίστωση ότι, λαμβανομένου υπόψη του αόριστου χαρακτήρα των δηλώσεων που διατύπωσε η Kone στην αίτησή
της δυνάμει της ανακοινώσεως του 2002 για τη συνεργασία (βλ. σκέψη 175 ανωτέρω), οι οποίες εξάλλου, βάσει της ανακοινώσεως
αυτής, δεν δικαιολογούν καμία μείωση του ποσού του προστίμου που επιβλήθηκε στην Kone για την παράβαση στις Κάτω Χώρες, η
συνεργασία της εν λόγω επιχειρήσεως δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να θεωρηθεί ως ελαφρυντική περίσταση. Επομένως, οι προσφεύγουσες
δεν μπορούν ωσαύτως να υποστηρίζουν ότι είχαν οιαδήποτε δικαιολογημένη εμπιστοσύνη ότι θα τους χορηγηθεί μείωση του ποσού
του προστίμου εξ αυτού του λόγου.
Δεύτερον, οι προσφεύγουσες φρονούν ότι η Kone συνεργάστηκε πλήρως με την Επιτροπή, καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας, πέραν
του ό,τι απαιτεί η ανακοίνωση του 2002 για τη συνεργασία. Συγκεκριμένα, κατ’ αρχάς, η Kone δεν έθεσε κανένα εμπόδιο στην Επιτροπή
κατά τη διενέργεια ελέγχων στις εγκαταστάσεις της στις Κάτω Χώρες και έπραξε ό,τι της ήταν δυνατόν για να καταστήσει ευχερέστερη
τη συλλογή πληροφοριών από τους υπαλλήλους της Επιτροπής. Περαιτέρω, η Kone παρέσχε πλήρη και ταχεία απάντηση στην αίτηση
της Επιτροπής για την παροχή πληροφοριών όσον αφορά τις Κάτω Χώρες, την οποία έλαβε στις 13 Σεπτεμβρίου 2004. Εν τέλει, η
Kone έθεσε ελάχιστες απαιτήσεις περί τηρήσεως του απορρήτου των πληροφοριών που παρέσχε, οπότε περιόρισε τη διοικητική επιβάρυνση
της Επιτροπής η οποία συνδεόταν με την κατάρτιση μη εμπιστευτικού κειμένου του φακέλου της υποθέσεως στο οποίο θα μπορούσαν
να έχουν πρόσβαση οι μετέχοντες στη διαδικασία.
Τα επιχειρήματα αυτά δεν μπορούν να γίνουν δεκτά. Συγκεκριμένα, κατά τα άρθρα 18, παράγραφος 1, και 20, παράγραφος 3, του
κανονισμού 1/2003, οι επιχειρήσεις είναι υποχρεωμένες να απαντούν σε αιτήσεις παροχής πληροφοριών και να υπόκεινται σε ελέγχους.
Ωστόσο, συνεργασία κατά την έρευνα μη υπερβαίνουσα τις υποχρεώσεις που υπέχουν οι επιχειρήσεις βάσει των διατάξεων αυτών δεν
δικαιολογεί μείωση του προστίμου (βλ., συναφώς, αποφάσεις του Πρωτοδικείου της 14ης Μαΐου 1998, T‑317/94, Weig κατά Επιτροπής,
Συλλογή 1998, σ. II‑1235, σκέψη 283, και Scandinavian Airlines System κατά Επιτροπής, σκέψη 67 ανωτέρω, σκέψη 218). Εξάλλου,
η μη αυστηρή στάση ορισμένης επιχειρήσεως όσον αφορά την υποβολή αιτήσεων εμπιστευτικής μεταχειρίσεως των πληροφοριών που
κοινοποιεί στην Επιτροπή δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι διευκολύνει το έργο της Επιτροπής που συνίσταται στη διαπίστωση και τον
κολασμό των παραβάσεων των κανόνων του ανταγωνισμού της Ένωσης (απόφαση Mo och Domsjö κατά Επιτροπής, σκέψη 204 ανωτέρω, σκέψεις
395 και 396). Συναφώς, όπως επισημαίνει η Επιτροπή, εύλογες αιτήσεις περί εμπιστευτικής μεταχειρίσεως δεν δύνανται να παρεμποδίσουν
την έρευνα και, εν πάση περιπτώσει, επαφίετο στην Kone να ζητήσει την εμπιστευτική μεταχείριση στοιχείων τα οποία, κατά τη
γνώμη της, δεν έπρεπε να κοινοποιηθούν σε τρίτους. Επομένως, οι περιστάσεις που αναφέρονται στη σκέψη 221 ανωτέρω δεν μπορούσαν
να έχουν προκαλέσει στην Kone οιαδήποτε δικαιολογημένη εμπιστοσύνη ότι θα της χορηγηθεί μείωση του ποσού του προστίμου.
Τρίτον, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η απόφαση της Επιτροπής να μη χορηγήσει στην Kone μείωση του ποσού του προστίμου
παραβιάζει την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως, καθόσον ουδεμία άλλη επιχείρηση στην οποία επιβλήθηκαν πρόστιμα κοινοποίησε αυτοβούλως
και πέραν του πεδίου εφαρμογής της ανακοινώσεως του 2002 για τη συνεργασία πληροφορίες οι οποίες να διευκόλυναν την Επιτροπή
στην απόδειξη της παραβάσεως. Συναφώς, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι το επιχείρημα των προσφευγουσών στηρίζεται σε εσφαλμένη
προκείμενη. Συγκεκριμένα, από τις αιτιολογικές σκέψεις 845, 854 και 855 της προσβαλλομένης αποφάσεως προκύπτει ότι η ThyssenKrupp,
η Schindler και η MEE επωφελήθηκαν από μείωση του ποσού του προστίμου τους όχι λόγω του ότι παρέσχαν συμπληρωματικές πληροφορίες
αυτοβούλως και πέραν του πεδίου εφαρμογής της ανακοινώσεως του 2002 για τη συνεργασία, αλλά διότι δήλωσαν ότι δεν αμφισβητούσαν
τα πραγματικά περιστατικά που εκτέθηκαν στην ανακοίνωση των αιτιάσεων. Επομένως, οι καταστάσεις, αφενός, της Kone και, αφετέρου,
των άλλων επιχειρήσεων στις οποίες επιβλήθηκαν πρόστιμα για την παράβαση στις Κάτω Χώρες δεν μπορούν να θεωρηθούν συγκρίσιμες,
οπότε η άρνηση της Επιτροπής να χορηγήσει στην Kone μείωση του ποσού του προστίμου δεν παραβιάζει την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως.
Δεύτερον, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή όφειλε να χορηγήσει στην Kone μείωση του ποσού του προστίμου καθόσον
η επιχείρηση αυτή ουδόλως αμφισβήτησε κατά τη διάρκεια της διαδικασίας τα κύρια γεγονότα που διαπιστώθηκαν από την Επιτροπή.
Επομένως, είναι προδήλως εσφαλμένο το επιχείρημα που εκτίθεται στην αιτιολογική σκέψη 851 και στην υποσημείωση 949 της προσβαλλομένης
αποφάσεως, κατά το οποίο η δήλωση περί μη αμφισβητήσεως των πραγματικών περιστατικών που περιλαμβάνεται στην απάντηση στην
ανακοίνωση των αιτιάσεων είναι αμιγώς τυπικής φύσεως και αόριστη.
Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι, με την αίτησή της δυνάμει της ανακοινώσεως του 2002 για τη συνεργασία όσον αφορά τις Κάτω Χώρες,
η Kone αρνήθηκε ότι ο σκοπός των συζητήσεων που έλαβαν χώρα μεταξύ των ανταγωνιστών ήταν αντίθετος προς τους κανόνες του ανταγωνισμού
[
εμπιστευτικό
]. Επ’ αυτού πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι η Kone ουδέποτε απέσυρε τις δηλώσεις αυτές, αλλά προσπάθησε να τις δικαιολογήσει
με την απάντησή της στην ανακοίνωση των αιτιάσεων.
Ασφαλώς, η Kone υποστηρίζει, στην απάντησή της στην ανακοίνωση των αιτιάσεων, ότι «δεν θέτει υπό αμφισβήτηση τα πραγματικά
περιστατικά που εκτέθηκαν στην ανακοίνωση των αιτιάσεων» και ότι «επέδειξε προσιδιάζουσα σε σύμπραξη συμπεριφορά [στον τομέα]
των ανελκυστήρων και των κυλιόμενων κλιμάκων […] στις Κάτω Χώρες από τον Ιούνιο του 1999 έως τις 5 Μαρτίου 2004» και ότι «δεν
αμφισβητεί ότι η συνεννόηση, στο μέτρο που τεκμηριώνεται από τα πραγματικά περιστατικά που περιλαμβάνονται στον φάκελο της
Επιτροπής […] συνιστούσε ενιαία και διαρκή παράβαση». Πάντως, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η απάντηση της Kone στην ανακοίνωση
των αιτιάσεων δεν είναι λιγότερο αόριστη απ’ ό,τι η αίτησή της δυνάμει της ανακοινώσεως του 2002 για τη συνεργασία όσον αφορά
τις Κάτω Χώρες.
Συγκεκριμένα, πρώτον, μολονότι, όσον αφορά τις παραβάσεις στο Βέλγιο, στη Γερμανία και στο Λουξεμβούργο, η απάντηση της Kone
στην ανακοίνωση των αιτιάσεων αναφέρει, για καθεμία από τις παραβάσεις αυτές, ότι η εν λόγω επιχείρηση «δεν αμφισβητεί τα
πραγματικά περιστατικά που εκτέθηκαν στην ανακοίνωση των αιτιάσεων της Επιτροπής», εντούτοις ουδεμία παρεμφερής δήλωση περιλαμβάνεται
στη σχετική με την παράβαση στις Κάτω Χώρες ενότητα της απαντήσεως της Kone στην ανακοίνωση των αιτιάσεων. Ωστόσο, για να
χορηγηθεί σε επιχείρηση μείωση προστίμου λόγω μη αμφισβητήσεως των πραγματικών περιστατικών, η επιχείρηση αυτή πρέπει ρητώς
να ανακοινώσει στην Επιτροπή ότι δεν πρόκειται να αμφισβητήσει τα πραγματικά περιστατικά, αφού λάβει γνώση της ανακοινώσεως
των αιτιάσεων (βλ., συναφώς, απόφαση Groupe Danone κατά Επιτροπής, σκέψη 144 ανωτέρω, σκέψη 504). Η δήλωση κατά την οποία
η Kone «δεν αμφισβητεί ότι η συνεννόηση, στο μέτρο που τεκμηριώνεται από τα πραγματικά περιστατικά που περιλαμβάνονται στον
φάκελο της Επιτροπής […] συνιστούσε ενιαία και διαρκή παράβαση» δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι συνέβαλε, όπως οι δηλώσεις που
αφορούσαν τα άλλα τρία ενδιαφερόμενα κράτη μέλη, στη διευκόλυνση του έργου της Επιτροπής που συνίσταται στη διαπίστωση και
τον κολασμό των παραβάσεων των κανόνων του ανταγωνισμού της Ένωσης (απόφαση Mo och Domsjö κατά Επιτροπής, σκέψη 204 ανωτέρω,
σκέψεις 395 και 396).
Δεύτερον, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, στην απάντησή της στην ανακοίνωση των αιτιάσεων, η Kone υπενθύμισε ότι οι υπάλληλοί
της στις Κάτω Χώρες «δεν μετείχαν σε συμπεριφορά θίγουσα τον ανταγωνισμό, εν πάση περιπτώσει όχι σε σημαντικό βαθμό». Καίτοι
η Kone παραδέχεται ότι «ενδεχομένως υπερέβη τα όρια της νομιμότητας», εντούτοις υποστηρίζει, παραπέμποντας στην αίτησή της
δυνάμει της ανακοινώσεως του 2002 για τη συνεργασία όσον αφορά τις Κάτω Χώρες, ότι η μη υποβολή προσφοράς για ορισμένο έργο
ή η υποβολή μη ανταγωνιστικής προσφοράς ενδέχεται να συνιστά μονομερή συναλλακτική πρακτική και δεν συνεπάγεται κατ’ ανάγκην
την ύπαρξη συμπράξεως. Όσον αφορά τις συμβάσεις συντηρήσεως και εκσυγχρονισμού, η Kone υποστηρίζει στην απάντησή της στην
ανακοίνωση των αιτιάσεων ότι η πολιτική της στον εν λόγω τομέα στηριζόταν σε «εμπορικούς λόγους» και ότι η «στρατηγική της
δεν ηδύνατο να έχει αντικείμενο ή αποτέλεσμα αντίθετο προς τους κανόνες του ανταγωνισμού». Όσον αφορά τις νέες εγκαταστάσεις,
η Kone επικαλείται επίσης, στο πλαίσιο της περιγραφής των έργων που αποτέλεσαν αντικείμενο της συμπράξεως, ότι η πρακτική
της καθοριζόταν βάσει εμπορικών λόγων και επισημαίνει ότι «από τα προαναφερθέντα έργα προκύπτει όχι μόνον ότι το εύρος της
παραβάσεως ήταν πολύ περιορισμένο, αλλά και ότι, ως εκ της φύσεώς της, η συνεννόηση συνίστατο αποκλειστικώς είτε σε συζήτηση
σε σχέση με το έργο χωρίς ανταλλαγή τιμών […] είτε στην ανταλλαγή τιμών χωρίς ανάθεση του έργου […] και μόνον σε σπάνιες περιπτώσεις
περιελάμβανε ανάθεση του έργου […]». Η Kone διευκρινίζει εξάλλου ότι, «έστω και αν τα μέρη προέβαιναν σε ανάθεση ορισμένου
έργου, τούτο δεν ήταν δυνατό να ασκήσει επιρροή επί της αγοράς» και ότι, «[σ]υχνά, το αποτέλεσμα θα ήταν το ίδιο ακόμη και
χωρίς την ύπαρξη επαφών μεταξύ των μερών […]». Ομοίως, όσον αφορά ορισμένα ατομικά έργα, [
εμπιστευτικό
], η Kone υποστήριξε ότι ο φάκελος της Επιτροπής δεν περιείχε επαρκή αποδεικτικά στοιχεία βάσει των οποίων να μπορεί να συναχθεί
η ύπαρξη συμπεριφοράς αντίθετης προς τον ανταγωνισμό.
Τρίτον, στην απάντησή της στην ανακοίνωση των αιτιάσεων, η Kone προσπάθησε επίσης να ελαχιστοποιήσει την αποδεικτική αξία
των δηλώσεων της ThyssenKrupp και της Otis, οι οποίες, όπως προκύπτει από τις αιτιολογικές σκέψεις 370 έως 530 της προσβαλλομένης
αποφάσεως, είχαν πρωταρχική σημασία για τη διαπίστωση της παραβάσεως στις Κάτω Χώρες. Η Επιτροπή εξέτασε διεξοδικώς την εν
λόγω επιχειρηματολογία της Kone με τις αιτιολογικές σκέψεις 531 έως 541 της προσβαλλομένης αποφάσεως.
Επομένως, πρέπει να γίνει δεκτό ότι, όπως επισημαίνει η Επιτροπή (αιτιολογική σκέψη 851 της προσβαλλομένης αποφάσεως), η μη
αμφισβήτηση από την Kone των πραγματικών περιστατικών σε σχέση με τη σύμπραξη στις Κάτω Χώρες ήταν αμιγώς τυπικής φύσεως και
αόριστη και δεν επέφερε κανένα θετικό αποτέλεσμα όσον αφορά την απόδειξη των πραγματικών περιστατικών.
Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι η περιγραφή στην οποία προβαίνει η Kone, στην απάντησή της στην ανακοίνωση των αιτιάσεων,
σχετικά με τη συμμετοχή της στην παράβαση στις Κάτω Χώρες είτε διατυπώνεται υπό όρους αμιγώς υποθετικούς είτε ελαχιστοποιεί
τα αντίθετα προς τον ανταγωνισμό αποτελέσματα των συνεννοήσεων. Δεδομένου ότι η Kone βάλλει επίσης κατά των δηλώσεων που διατύπωσαν
η ThyssenKrupp και η Otis στο πλαίσιο των αιτήσεών τους δυνάμει της ανακοινώσεως του 2002 για τη συνεργασία όσον αφορά τις
Κάτω Χώρες, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, υπό τις περιστάσεις της παρούσας υποθέσεως, οι δηλώσεις της Kone που εκτέθηκαν στη
σκέψη 227 ανωτέρω δεν παρουσίασαν καμία απολύτως χρησιμότητα για την Επιτροπή (βλ., συναφώς, αποφάσεις του Πρωτοδικείου της
8ης Ιουλίου 2004, T‑48/00, Corus UK κατά Επιτροπής, Συλλογή 2004, σ. II‑2325, σκέψη 193, και Groupe Danone κατά Επιτροπής,
σκέψη 144 ανωτέρω, σκέψη 505). Καθόσον αμφισβήτησε, στην απάντησή της στην ανακοίνωση των αιτιάσεων, τις βασικές πραγματικές
διαπιστώσεις στις οποίες προέβη η Επιτροπή, η Kone δεν διευκόλυνε το έργο της Επιτροπής που συνίσταται στη διαπίστωση και
τον κολασμό των παραβάσεων των κανόνων του ανταγωνισμού της Ένωσης (βλ., συναφώς, απόφαση Mo och Domsjö κατά Επιτροπής, σκέψη
204 ανωτέρω, σκέψη 396). Μολονότι είναι σαφές ότι, κατά τούτο, η Kone άσκησε νομίμως τα δικαιώματά της άμυνας, εντούτοις,
δεν μπορεί να προσαφθεί στην Επιτροπή ότι δεν της χορήγησε, για τον λόγο αυτόν, μείωση του ποσού του προστίμου για μη αμφισβήτηση
των πραγματικών περιστατικών.
Επομένως, η Επιτροπή ορθώς αποφάσισε, με την αιτιολογική σκέψη 851 της προσβαλλομένης αποφάσεως, όσον αφορά την παράβαση στις
Κάτω Χώρες, να μη χορηγήσει στην Kone μείωση του ποσού του προστίμου λόγω της συνεργασίας της πέραν του πεδίου εφαρμογής της
ανακοινώσεως του 2002 για τη συνεργασία.
Τρίτον, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή παραβίασε την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως καθόσον χορήγησε στην ThyssenKrupp,
στη Schindler και στην MEE μείωση του ποσού των προστίμων λόγω μη αμφισβητήσεως των πραγματικών περιστατικών, ενώ αρνήθηκε
να χορηγήσει τέτοια μείωση στην Kone. Οι προσφεύγουσες διατείνονται, χωρίς, όμως, κατά τα λοιπά, να αμφισβητούν τις διαπιστώσεις
της Επιτροπής σύμφωνα με τις οποίες η ThyssenKrupp, η Schindler και η MEE δήλωσαν ρητώς, στις απαντήσεις τους στην ανακοίνωση
των αιτιάσεων, ότι δεν αμφισβητούσαν τα πραγματικά περιστατικά που εκτέθηκαν στην ανακοίνωση αυτή (αιτιολογικές σκέψεις 845,
854 και 855 της προσβαλλομένης αποφάσεως), ότι από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι οι τρεις πρώτες επιχειρήσεις αμφισβήτησαν,
με τις απαντήσεις τους, ορισμένες διαπιστώσεις της Επιτροπής όσον αφορά τις Κάτω Χώρες.
Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι, κατά πάγια νομολογία, στο πλαίσιο της εκτιμήσεως της συνεργασίας που έχουν παράσχει τα μέλη μίας
συμπράξεως, η Επιτροπή δεν μπορεί να αγνοήσει την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως (βλ. σκέψη 135 ανωτέρω). Ωστόσο, η τήρηση της
αρχής της ίσης μεταχειρίσεως πρέπει να συμβιβάζεται με την τήρηση της αρχής της νομιμότητας, σύμφωνα με την οποία ουδείς μπορεί
να επικαλείται υπέρ αυτού παρανομία διαπραχθείσα προς όφελος τρίτου (βλ., συναφώς, απόφαση του Δικαστηρίου της 4ης Ιουλίου
1985, 134/84, Williams κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου, Συλλογή 1985, σ. 2225, σκέψη 14· αποφάσεις του Πρωτοδικείου SCA Holding
κατά Επιτροπής, σκέψη 204 ανωτέρω, σκέψη 160, της 20ής Μαρτίου 2002, T‑23/99, LR AF 1998 κατά Επιτροπής, Συλλογή 2002, σ. II‑1705,
σκέψη 263, και Mo och Domsjö κατά Επιτροπής, σκέψη 204 ανωτέρω, σκέψη 398).
Εξάλλου, κατά τη νομολογία, μια επιχείρηση που δηλώνει ρητώς ότι δεν αμφισβητεί τις πραγματικές εκτιμήσεις στις οποίες στηρίζει
τις αιτιάσεις της η Επιτροπή ενδέχεται να θεωρηθεί ότι συμβάλλει στη διευκόλυνση του έργου της Επιτροπής που συνίσταται στη
διαπίστωση και τον κολασμό των παραβάσεων των κανόνων του ανταγωνισμού της Ένωσης. Με τις αποφάσεις με τις οποίες διαπιστώνει
παράβαση αυτών των κανόνων, η Επιτροπή δύναται να θεωρήσει ότι μια τέτοια συμπεριφορά συνιστά αναγνώριση των πραγματικών εκτιμήσεων
και, άρα, ως στοιχείο αποδείξεως του βασίμου αυτών. Μια τέτοια συμπεριφορά μπορεί, επομένως, να δικαιολογεί μείωση του προστίμου.
Άλλως έχουν τα πράγματα όταν μια επιχείρηση αμφισβητεί με την απάντησή της τα βασικά στοιχεία των εκτιμήσεων αυτών. Πράγματι,
τηρώντας μια τέτοια στάση κατά τη διοικητική διαδικασία, η επιχείρηση δεν συμβάλλει στη διευκόλυνση του έργου της Επιτροπής
που συνίσταται στη διαπίστωση και τον κολασμό των παραβάσεων των κανόνων του ανταγωνισμού της Ένωσης (απόφαση Mo och Domsjö
κατά Επιτροπής, σκέψη 204 ανωτέρω, σκέψεις 395 και 396).
Συναφώς, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η Επιτροπή χορήγησε μεν στην ThyssenKrupp, στη Schindler και στην MEE, με τις αιτιολογικές
σκέψεις 845, 854 και 855 της προσβαλλομένης αποφάσεως, μείωση κατά 1 % του ποσού των προστίμων λόγω μη αμφισβητήσεως των πραγματικών
περιστατικών, όμως οι μειώσεις αυτές μπορούν να θεωρηθούν επιτρεπτές μόνον αν οι οικείες επιχειρήσεις έχουν δηλώσει ρητώς
ότι δεν αμφισβητούν τα εν λόγω πραγματικά περιστατικά (βλ., συναφώς, αποφάσεις του Πρωτοδικείου της 14ης Μαΐου 1998, T‑347/94,
Mayr-Melnhof κατά Επιτροπής, Συλλογή 1998, σ. II‑1751, σκέψη 333, και Mo och Domsjö κατά Επιτροπής, σκέψη 204 ανωτέρω, σκέψη
397) και δεν αμφισβήτησαν, στις απαντήσεις τους στην ανακοίνωση των αιτιάσεων, τα βασικά στοιχεία των πραγματικών εκτιμήσεων
της Επιτροπής (βλ., συναφώς, απόφαση Mo och Domsjö κατά Επιτροπής, σκέψη 204 ανωτέρω, σκέψη 396).
Επομένως, ο υπό εξέταση λόγος ακυρώσεως των προσφευγουσών πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, δεδομένου ότι βασίζεται στην προκείμενη
ότι χορηγήθηκαν παρανόμως μειώσεις προστίμων σε άλλους μετέχοντες στη σύμπραξη στις Κάτω Χώρες, μολονότι από τις αιτιολογικές
σκέψεις της προσβαλλομένης αποφάσεως που επικαλούνται οι προσφεύγουσες προκύπτει συγκεκριμένα ότι οι εν λόγω μετέχοντες στην
πραγματικότητα αμφισβήτησαν τα πραγματικά περιστατικά που εκτέθηκαν στην ανακοίνωση των αιτιάσεων.
Κατά τα λοιπά, από την ανακοίνωση των αιτιάσεων και την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι τα στοιχεία που παρέσχαν οι προσφεύγουσες
τα οποία, όπως υποστηρίζουν, καταδεικνύουν ότι οι εν λόγω επιχειρήσεις επωφελήθηκαν από μείωση του ποσού του προστίμου τους
λόγω μη αμφισβητήσεως των πραγματικών περιστατικών, ενώ αμφισβήτησαν τα πραγματικά περιστατικά όσον αφορά τις Κάτω Χώρες στις
απαντήσεις τους στην ανακοίνωση των αιτιάσεων, είναι αβάσιμα.
Πρώτον, όσον αφορά τη Schindler, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι από τις αιτιολογικές σκέψεις 593 και 594 της προσβαλλομένης
αποφάσεως προκύπτει ότι η επιχείρηση αυτή αμφισβήτησε την ύπαρξη παραβάσεως του άρθρου 81 ΕΚ. Εξάλλου, από την αιτιολογική
σκέψη 667 της προσβαλλομένης αποφάσεως προκύπτει ότι η Schindler επισήμανε ότι οι παράνομες επαφές μεταξύ των ανταγωνιστών
δεν προκάλεσαν αύξηση των τιμών στην αγορά και ότι περιορισμένο μόνον τμήμα έργων αποτέλεσε αντικείμενο αναθέσεως, ενώ συγχρόνως
εξακολουθούσαν να υφίστανται ισότιμοι όροι ανταγωνισμού μεταξύ των μελών της συμπράξεως. Εν τέλει, κατά την αιτιολογική σκέψη
751 της προσβαλλομένης αποφάσεως, η Schindler υποστήριξε ότι μεταξύ των ανταγωνιστών δεν είχε συμφωνηθεί η αμοιβαία εφαρμογή
αντιποίνων προς διασφάλιση της αποτελεσματικής εφαρμογής των συμφωνιών.
Συναφώς, επισημαίνεται ότι, όπως προκύπτει από τις αιτιολογικές σκέψεις 593 και 594 της προσβαλλομένης αποφάσεως, καίτοι η
Schindler σαφώς υποστήριξε ότι το άρθρο 81 ΕΚ δεν μπορούσε να τύχει εφαρμογής στις επίμαχες συμπράξεις λόγω του ότι αυτές
δεν επηρέασαν αισθητώς το εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών καθόσον αφορούσαν την εθνική επικράτεια, εντούτοις, ενεργώντας έτσι,
η επιχείρηση αυτή δεν αμφισβήτησε τα πραγματικά περιστατικά στα οποία στηρίχθηκε η εκτίμηση της Επιτροπής σχετικά με το κατά
πόσον οι εν λόγω παραβάσεις επηρέασαν αισθητώς το εμπόριο αυτό, τα οποία εκτέθηκαν στην ανακοίνωση των αιτιάσεων. Εξάλλου,
τα επιχειρήματα όσον αφορά τη μη αύξηση των τιμών και τον περιορισμένο αριθμό των έργων τα οποία κατανεμήθηκαν μεταξύ των
μετεχόντων στη σύμπραξη δεν μπορούν να εκληφθούν ως αμφισβήτηση των πραγματικών περιστατικών εκ μέρους της Schindler, καθόσον
τα εν λόγω στοιχεία προκύπτουν ιδίως από τα σημεία 412, 415, 437 και 442 της ανακοινώσεως των αιτιάσεων. Εν τέλει, το επιχείρημα
της Schindler υπέρ της συνδρομής ελαφρυντικής περιστάσεως λόγω της προβαλλόμενης ελλείψεως αντιποίνων δεν συνιστά αμφισβήτηση
των πραγματικών περιστατικών εκ μέρους της, καθόσον η έλλειψη αντιποίνων διαπιστώθηκε στο σημείο 432 της ανακοινώσεως των
αιτιάσεων. Επομένως, η Schindler απλώς και μόνον χρησιμοποίησε τη διαπίστωση αυτή για να αποδείξει ότι έπρεπε να αναγνωριστεί
ελαφρυντική περίσταση υπέρ αυτής.
Εν πάση περιπτώσει, από το μη εμπιστευτικό κείμενο της απαντήσεως της Schindler στην ανακοίνωση των αιτιάσεων, το οποίο καταρτίστηκε
κατόπιν αιτήματος του Γενικού Δικαστηρίου, προκύπτει ότι η Schindler, η οποία ανέφερε ρητώς, στην εν λόγω απάντηση, ότι δεν
αμφισβητεί τα πραγματικά περιστατικά στα οποία στηρίχθηκαν οι αιτιάσεις της Επιτροπής, όντως δεν αμφισβήτησε στην απάντηση
αυτή τα πραγματικά περιστατικά που εξέθεσε το εν λόγω θεσμικό όργανο.
Δεύτερον, όσον αφορά την ThyssenKrupp, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι από τις αιτιολογικές σκέψεις 593, 594 και 724 της
προσβαλλομένης αποφάσεως προκύπτει ότι η επιχείρηση αυτή αμφισβήτησε την ύπαρξη παραβάσεως του άρθρου 81 ΕΚ και υποστήριξε
ότι δεν μετέσχε σε όλα τα στοιχεία που συνθέτουν τη σύμπραξη. Οι προσφεύγουσες προβάλλουν επίσης ότι από τις αιτιολογικές
σκέψεις 508, 513 και 515 της προσβαλλομένης αποφάσεως προκύπτει ότι η ThyssenKrupp αμφισβήτησε ορισμένα πραγματικά περιστατικά
σχετικά με τη διάρκεια της συμμετοχής της στην παράβαση.
Συναφώς, επισημαίνεται ότι, όπως προκύπτει από τις αιτιολογικές σκέψεις 593 και 594 της προσβαλλομένης αποφάσεως, καίτοι η
ThyssenKrupp υποστήριξε σαφώς ότι το άρθρο 81 ΕΚ δεν μπορούσε να τύχει εφαρμογής στις επίμαχες συμπράξεις λόγω του ότι αυτές
δεν επηρέασαν αισθητώς το εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών καθόσον αφορούσαν την εθνική επικράτεια, εντούτοις, ενεργώντας έτσι,
η επιχείρηση αυτή δεν αμφισβήτησε τα πραγματικά περιστατικά στα οποία στηρίχθηκε η εκτίμηση της Επιτροπής σχετικά με το κατά
πόσον οι εν λόγω παραβάσεις επηρέασαν αισθητώς το εμπόριο αυτό, τα οποία εκτέθηκαν στην ανακοίνωση των αιτιάσεων. Αφετέρου,
η ενδεχόμενη μη συμμετοχή της ThyssenKrupp σε όλες τις συναντήσεις προκύπτει από το σημείο 575 της ανακοινώσεως των αιτιάσεων.
Πόρρω απέχουσα από το να αμφισβητήσει το γεγονός αυτό, η ThyssenKrupp απλώς στηρίχθηκε σε αυτό για να αποδείξει την ύπαρξη
ελαφρυντικής περιστάσεως υπέρ της (αιτιολογική σκέψη 726 της προσβαλλομένης αποφάσεως). Εν τέλει, όσον αφορά την προβαλλόμενη
αμφισβήτηση των πραγματικών περιστατικών σχετικά με τη διάρκεια της συμμετοχής της στη σύμπραξη, η οποία φέρεται να προκύπτει
από τις αιτιολογικές σκέψεις 508 και 513 έως 515 της προσβαλλομένης αποφάσεως, επισημαίνεται ότι η δήλωση της ThyssenKrupp
κατά την οποία η επιχείρηση αυτή δεν συμμετείχε σε καμία συνάντηση μεταξύ μέσων του 2002 και Απριλίου/Μαΐου 2003 αναφερόταν
ήδη ρητώς στο σημείο 506 της ανακοινώσεως των αιτιάσεων. Εξάλλου, στην αιτιολογική σκέψη 515 της προσβαλλομένης αποφάσεως,
η Επιτροπή έκρινε, κατ’ ουσίαν, ότι δεν αποκλειόταν το ενδεχόμενο η ThyssenKrupp να μην είχε συμμετάσχει στις συναντήσεις
που έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια του δευτέρου εξαμήνου του 2002, αλλά ότι το γεγονός αυτό, ακόμη και εάν ίσχυε, δεν θα συνεπαγόταν
ότι η ThyssenKrupp είχε αποχωρήσει από τη σύμπραξη.
Τρίτον, όσον αφορά τη MEE, οι προσφεύγουσες προβάλλουν, κατ’ αρχάς, ότι από την αιτιολογική σκέψη 751 της προσβαλλομένης αποφάσεως
προκύπτει ότι η επιχείρηση αυτή υποστήριξε ότι ουδόλως υπήρχε ή εφαρμόστηκε σύστημα αποζημιώσεως. Περαιτέρω, από τις υποσημειώσεις
644, 676, 693, 697, 709, 713 και 714 της προσβαλλομένης αποφάσεως προκύπτει ότι η MEE επισήμανε ότι δεν κλήθηκε να συμμετάσχει
στη διαδικασία υποβολής προσφορών για επτά έργα τα οποία αναφέρονται στην ανακοίνωση των αιτιάσεων και συνεπώς δεν υπέβαλε
προσφορά για τα έργα αυτά. Επιπλέον, από την αιτιολογική σκέψη 481 και την υποσημείωση 715 της προσβαλλομένης αποφάσεως προκύπτει
ότι η MEE αμφισβήτησε τη διαπίστωση κατά την οποία αυτή μετείχε σε άλλες συναντήσεις σε σχέση με νέα έργα εγκαταστάσεως εξοπλισμού
μετά τον Σεπτέμβριο του 2001. Εν τέλει, κατά την αιτιολογική σκέψη 724 της προσβαλλομένης αποφάσεως, η MEE προέβαλε στην απάντησή
της στην ανακοίνωση των αιτιάσεων ότι δεν μετείχε σε όλα τα στοιχεία που συνθέτουν τη σύμπραξη.
Συναφώς, επισημαίνεται ότι ούτε τα επιχειρήματα αυτά συνιστούν αμφισβήτηση των γεγονότων που εκτέθηκαν στην ανακοίνωση των
αιτιάσεων.
Όσον αφορά το επιχείρημα κατά το οποίο ουδόλως υπήρχε ή εφαρμόστηκε σύστημα αποζημιώσεως, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι το
στοιχείο αυτό προκύπτει από το σημείο 431 της ανακοινώσεως των αιτιάσεων. Επομένως, η MEE δεν επιχείρησε να αντικρούσει το
γεγονός αυτό, αλλά μάλλον να το αξιοποιήσει για να επωφεληθεί από μείωση του ποσού του προστίμου λόγω ελαφρυντικής περιστάσεως
(αιτιολογική σκέψη 751 της προσβαλλομένης αποφάσεως).
Όσον αφορά το επιχείρημα κατά το οποίο η MEE υποστήριξε ότι δεν κλήθηκε να συμμετάσχει στη διαδικασία υποβολής προσφορών για
επτά έργα τα οποία αναφέρονται στην ανακοίνωση των αιτιάσεων και συνεπώς δεν υπέβαλε προσφορά για τα έργα αυτά, επισημαίνεται
ότι από το σημείο 441 της ανακοινώσεως των αιτιάσεων προκύπτει ότι οι πελάτες δεν ζητούσαν πάντοτε από όλους τους μετέχοντες
στη σύμπραξη στις Κάτω Χώρες να υποβάλουν προσφορά για κάθε έργο. Εν πάση περιπτώσει, όπως προκύπτει από τις αιτιολογικές
σκέψεις και τις υποσημειώσεις στις οποίες αναφέρονται οι προσφεύγουσες, η MEE δεν αμφισβήτησε ότι είχε τη δυνατότητα να παραστεί
στις επίμαχες συναντήσεις και ότι είχε ενημερωθεί για το περιεχόμενο των συζητήσεων (υποσημειώσεις 644, 676, 693, 697, 713
και 714 της προσβαλλομένης αποφάσεως).
Εξάλλου, από την υποσημείωση 709 της προσβαλλομένης αποφάσεως προκύπτει ότι η MEE δεν θέτει υπό αμφισβήτηση πραγματικές διαπιστώσεις
της Επιτροπής, αλλά μόνον μία δήλωση που διατυπώθηκε από έναν μόνον μετέχοντα στη σύμπραξη, ήτοι από την Kone, η οποία μνημονεύεται
στο σημείο 497 της ανακοινώσεως των αιτιάσεων και η οποία, κατά τα λοιπά, δεν επιβεβαιώθηκε από τους λοιπούς μετέχοντες στη
σύμπραξη.
Όσον αφορά το γεγονός ότι η MEE αμφισβήτησε τη συμμετοχή της σε άλλες συναντήσεις με αντικείμενο έργα εγκαταστάσεως νέων εξοπλισμών
μετά τον Σεπτέμβριο του 2001, αρκεί η διαπίστωση ότι οι προσφεύγουσες δεν προσδιορίζουν επακριβώς κανένα συγκεκριμένο έργο
εγκαταστάσεως νέων εξοπλισμών στο οποίο μετείχε η MEE μετά τον Σεπτέμβριο του 2001.
Όσον αφορά την προβαλλόμενη μη συμμετοχή της MEE σε όλες τις συναντήσεις, αυτή διαπιστώθηκε από την ίδια την Επιτροπή στο
σημείο 575 της ανακοινώσεως των αιτιάσεων, η δε MEE επιχείρησε να αξιοποιήσει τη διαπίστωση αυτή για να επωφεληθεί από μείωση
του ποσού του προστίμου της λόγω ελαφρυντικής περιστάσεως (αιτιολογική σκέψη 724 της προσβαλλομένης αποφάσεως).
Επομένως, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η αιτίαση που αντλείται από παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως στηρίζεται εν
πάση περιπτώσει στην εσφαλμένη προκείμενη κατά την οποία από τις αιτιολογικές σκέψεις της προσβαλλομένης αποφάσεως που μνημονεύουν
οι προσφεύγουσες προκύπτει ότι η Schindler, η ThyssenKrupp και η MEE αμφισβήτησαν τα πραγματικά περιστατικά που αφορούν τη
σύμπραξη στις Κάτω Χώρες.
Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι οι αιτιάσεις της Kone σχετικά με την εφαρμογή της ανακοινώσεως του 2002 για τη συνεργασία
στη συνεργασία που επέδειξε η επιχείρηση αυτή προς απόδειξη της παραβάσεως στη Γερμανία και στις Κάτω Χώρες πρέπει να απορριφθούν
στο σύνολό τους.
Επομένως, η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της.

Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπάρχει
σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι οι προσφεύγουσες ηττήθηκαν, πρέπει να καταδικασθούν στα δικαστικά έξοδα,
σύμφωνα με το σχετικό αίτημα της Επιτροπής.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (όγδοο τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Απορρίπτει την προσφυγή.
2)
Καταδικάζει την Kone Oyj, την Kone GmbH και την Kone BV στα δικαστικά έξοδα.
Martins Ribeiro
Wahl
Dittrich
(υπογραφές)
Περιεχόμενα
Διοικητική διαδικασία
Έρευνα της Επιτροπής
Γερμανία
Κάτω Χώρες
Ανακοίνωση των αιτιάσεων
Προσβαλλόμενη απόφαση
Διαδικασία και αιτήματα των διαδίκων
Σκεπτικό
Επί του λόγου ακυρώσεως που αντλείται από παραβίαση των κατευθυντηρίων γραμμών του 1998 και της αρχής της αναλογικότητας κατά
τον καθορισμό του αρχικού ποσού των προστίμων
Επί του λόγου ακυρώσεως που αντλείται από παράβαση της ανακοινώσεως του 2002, από παραβίαση των αρχών της προστασίας της δικαιολογημένης
εμπιστοσύνης και της ίσης μεταχειρίσεως και από προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας
Επί της ανακοινώσεως του 2002 για τη συνεργασία
Επί του περιθωρίου εκτιμήσεως που διαθέτει η Επιτροπή και του ελέγχου που ασκεί ο δικαστής της Ένωσης
Επί της συνεργασίας της Kone για την απόδειξη της παραβάσεως στη Γερμανία
Επί της συνεργασίας της Kone για την απόδειξη της παραβάσεως στις Κάτω Χώρες
Επί του λόγου ακυρώσεως που αντλείται από παραβίαση των αρχών της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της ίσης
μεταχειρίσεως κατά τον καθορισμό του ποσού μειώσεως των προστίμων που χορηγήθηκε λόγω της συνεργασίας της Kone κατά τη διάρκεια
της διοικητικής διαδικασίας
Προκαταρκτικές παρατηρήσεις
Επί του επιπέδου μειώσεως του ποσού του προστίμου λόγω μη αμφισβητήσεως των πραγματικών περιστατικών όσον αφορά τη σύμπραξη
στη Γερμανία
Επί της αρνήσεως της Επιτροπής να χορηγήσει επιπλέον μείωση του ποσού του προστίμου λόγω παροχής περαιτέρω πληροφοριών ή συμπληρωματικών
διευκρινίσεων όσον αφορά την παράβαση στη Γερμανία
Επί της αρνήσεως της Επιτροπής να χορηγήσει στην Kone μείωση του ποσού του προστίμου λόγω της προβαλλόμενης συνεργασίας της
πέραν του πεδίου εφαρμογής της ανακοινώσεως του 2002 για τη συνεργασία για την απόδειξη της συμπράξεως στις Κάτω Χώρες
Επί των δικαστικών εξόδων
*
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.
– Μη δημοσιευόμενα εμπιστευτικά στοιχεία.