CELEX: 62009TJ0262
Κοινοτικό σήμα
Διαδικασία ανακοπής
Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος FIRST DEFENSE AEROSOL PEPPER PROJECTOR
Σχετικός λόγος απαραδέκτου
Άρθρο 8, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009
Εκτέλεση από το ΓΕΕΑ αποφάσεως με την οποία ακυρώθηκε απόφαση ενός των τμημάτων του προσφυγών
Δικαιώματα άμυνας
Υποχρέωση αιτιολογήσεως
Άρθρο 63, παράγραφος 2, άρθρο 65, παράγραφος 6, άρθρα 75 και 76 του κανονισμού 207/2009

, μη απαντώντας σε όλα τα επιχειρήματά της.
Βάσει του άρθρου 75, πρώτη περίοδος, του κανονισμού 207/2009, οι αποφάσεις του ΓΕΕΑ πρέπει να αιτιολογούνται. Σύμφωνα με τη
νομολογία, η υποχρέωση αυτή έχει το ίδιο περιεχόμενο με την υποχρέωση την οποία καθιερώνει το άρθρο 253 ΕΚ και ο σκοπός της
είναι να παρέχεται η δυνατότητα, αφενός, στους ενδιαφερομένους να γνωρίζουν τους λόγους που δικαιολογούν τη λήψη του μέτρου
προκειμένου να υπερασπίζονται τα δικαιώματά τους, και, αφετέρου, στον κοινοτικό δικαστή να ασκεί τον έλεγχο της νομιμότητας
της αποφάσεως [βλ. απόφαση του Πρωτοδικείου της 28ης Απριλίου 2004, T‑124/02 και T‑156/02, Sunrider κατά ΓΕΕΑ – Vitakraft-Werke
Wührmann και Friesland Brands (VITATASTE και METABALANCE 44), Συλλογή 2004, σ. II‑1149, σκέψεις 72 και 73 και εκεί παρατιθέμενη
νομολογία].
Από την ίδια νομολογία προκύπτει ότι το ζήτημα αν η αιτιολογία μιας αποφάσεως ικανοποιεί τις απαιτήσεις αυτές πρέπει να εκτιμάται
σε σχέση όχι μόνο με το γράμμα της, αλλά και με το γενικό πλαίσιο στο οποίο αυτή εντάσσεται, καθώς και με το σύνολο των νομικών
κανόνων που διέπουν το σχετικό θέμα (βλ. απόφαση VITATASTE και METABALANCE 44, σκέψη 73 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
Εντούτοις, δεν μπορεί να απαιτείται από το τμήμα προσφυγών να παραθέτει αιτιολογία που να ακολουθεί σε όλη τους την έκταση
και έναν προς έναν όλους τους συλλογισμούς που διατύπωσαν ενώπιόν του οι διάδικοι. Κατά συνέπεια, η αιτιολογία μπορεί να είναι
έμμεση, υπό την προϋπόθεση ότι παρέχει στους μεν ενδιαφερομένους τη δυνατότητα να γνωρίσουν τους λόγους για τους οποίους εκδόθηκε
η απόφαση του τμήματος προσφυγών, στο δε αρμόδιο δικαστήριο επαρκή στοιχεία για να ασκήσει τον έλεγχό του (βλ., κατ’ αναλογία,
αποφάσεις του Δικαστηρίου της 7ης Ιανουαρίου 2004, C‑204/00 P, C‑205/00 P, C‑211/00 P, C‑213/00 P, C‑217/00 P και C‑219/00 P,
Aalborg Portland κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 2004, σ. I‑123, σκέψη 372, και της 8ης Φεβρουαρίου 2007, C‑3/06 P, Groupe Danone
κατά Επιτροπής, Συλλογή 2007, σ. I‑1331, σκέψη 46).
Αφενός, πρέπει να παρατηρηθεί ότι, όπως προκύπτει από τις σκέψεις 19 και 22 της προσβαλλομένης αποφάσεως, σχετικά με την ταυτότητα
και την ομοιότητα των προϊόντων που καλύπτονται από τα προγενέστερα σήματα, από τη σκέψη 35, σχετικά με τα κεκτημένα από την
προσφεύγουσα δικαιώματα λόγω της εξαγοράς του ενεργητικού της εταιρίας του Wyoming, και, τέλος, από τις σκέψεις 41 έως 46,
σχετικά με το ζήτημα της υπάρξεως σχέσεως αντιπροσωπεύσεως μεταξύ των διαδίκων της διαδικασίας ανακοπής, το τμήμα προσφυγών
προέβη σε εξέταση των επιχειρημάτων και των αποδεικτικών στοιχείων που προσεκόμισαν οι εν λόγω διάδικοι στο πλαίσιο της διοικητικής
διαδικασίας. Ειδικότερα, το τμήμα προσφυγών συνήγαγε, στις σκέψεις 41 και 42 της προσβαλλομένης αποφάσεως, ότι η προσφεύγουσα
όφειλε να επικαλεστεί και, ενδεχομένως, να αποδείξει τα πραγματικά περιστατικά από τα οποία μπορούσε να συναχθεί ότι υπήρχε
σχέση σαν αυτές που συνδέουν κύρια εταιρία με τον αντιπρόσωπό της όχι μόνο μεταξύ της παρεμβαίνουσας και της εταιρίας του
Wyoming μέχρι τον Αύγουστο του 1996, αλλά επίσης μεταξύ της παρεμβαίνουσας και της προσφεύγουσας από τον Αύγουστο του 1996
μέχρι το καλοκαίρι του 1997 ή, το αργότερο, τον Σεπτέμβριο του 1997, πράγμα το οποίο η προσφεύγουσα δεν έπραξε.
Κατά συνέπεια, το τμήμα προσφυγών, χωρίς να παραβεί την υποχρέωση που είχε προς αιτιολόγηση, εξετίμησε το περιεχόμενο των
επιχειρημάτων που προέβαλε η προσφεύγουσα και την αποδεικτική ισχύ των στοιχείων που προσκομίστηκαν προς στήριξή τους, προκειμένου
να αποδειχθεί η ύπαρξη σχέσεως αντιπροσωπεύσεως μεταξύ των διαδίκων της διαδικασίας ανακοπής, και τα απέρριψε.
Αφετέρου, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η προσφεύγουσα ουδόλως διευκρίνισε ποια ήταν τα επιχειρήματα που το τμήμα προσφυγών
είχε δήθεν αγνοήσει με την προσβαλλομένη απόφαση.
Συνεπώς, σύμφωνα με τη νομολογία που παρατέθηκε στη σκέψη 92 ανωτέρω, το τμήμα προσφυγών δεν παρέβη την υποχρέωση που είχε
προς αιτιολόγηση. Τα δύο πρώτα σκέλη του τρίτου λόγου πρέπει, κατά συνέπεια, να απορριφθούν.
Επί του τρίτου σκέλους του τρίτου λόγου
Δυνάμει του άρθρου 76, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009, κατά την ενώπιόν του διαδικασία, το ΓΕΕΑ εξετάζει τα πραγματικά
περιστατικά αυτεπαγγέλτως· εντούτοις, σε διαδικασία που αφορά τους σχετικούς λόγους απαραδέκτου της καταχωρίσεως, η εξέταση
περιορίζεται στα επιχειρήματα που προβάλλουν οι διάδικοι καθώς και στα υποβληθέντα από αυτούς αιτήματα. Το άρθρο 76, παράγραφος
2, του ιδίου κανονισμού προβλέπει ότι το ΓΕΕΑ μπορεί να μη λαμβάνει υπόψη πραγματικά περιστατικά των οποίων δεν έγινε επίκληση
ή αποδείξεις που δεν προσεκόμισαν εγκαίρως οι διάδικοι.
Συναφώς, πρέπει να παρατηρηθεί ότι η προσφεύγουσα δεν προβάλλει κανένα ειδικό επιχείρημα που να μπορεί να συνδεθεί με παράβαση
του άρθρου 76 του κανονισμού 207/2009.
Πρέπει να υπομνηστεί ότι, δυνάμει του άρθρου 21, πρώτο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το οποίο
εφαρμόζεται στη διαδικασία ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου σύμφωνα με το άρθρο 53, πρώτο εδάφιο, του ιδίου Οργανισμού, και
του άρθρου 44, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, το δικόγραφο πρέπει να προσδιορίζει
το αντικείμενο της διαφοράς και να περιέχει συνοπτική έκθεση των προβαλλομένων ισχυρισμών. Τα στοιχεία αυτά πρέπει να είναι
αρκούντως σαφή και ακριβή ώστε να μπορεί ο αντίδικος να προετοιμάσει την άμυνά του και το Γενικό Δικαστήριο να αποφανθεί επί
της προσφυγής, ενδεχομένως, χωρίς πρόσθετα στοιχεία. Προς κατοχύρωση της ασφάλειας δικαίου και της ορθής απονομής της δικαιοσύνης,
είναι απαραίτητο, για να είναι παραδεκτή η προσφυγή, τα ουσιώδη πραγματικά και νομικά στοιχεία επί των οποίων αυτή στηρίζεται
να προκύπτουν τουλάχιστον συνοπτικώς, αλλά κατά τρόπο συνεκτικό και κατανοητό, από το ίδιο το δικόγραφο (διατάξεις του Πρωτοδικείου
της 28ης Απριλίου 1993, T‑85/92, De Hoe κατά Επιτροπής, Συλλογή 1993, σ. II‑523, σκέψη 20, και της 21ης Μαΐου 1999, T‑154/98,
Asia Motor France κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 1999, σ. II‑1703, σκέψη 49· απόφαση του Πρωτοδικείου της 15ης Ιουνίου 1999,
T‑277/97, Ismeri Europa κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου, Συλλογή 1999, σ. II‑1825, σκέψεις 28 και 29).
Εφόσον η προσφεύγουσα προβάλλει την εν γένει παράβαση του άρθρου 76 του κανονισμού 207/2009 χωρίς να στηρίζεται σε συγκεκριμένα
επιχειρήματα, το τρίτο σκέλος του παρόντος λόγου πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτο.
Εν πάση περιπτώσει, ακόμη και αν υποτεθεί ότι ο λόγος αυτός μπορεί να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η προσφεύγουσα προσάπτει
στην προσβαλλομένη απόφαση ότι δεν στηρίχθηκε στα πραγματικά και νομικά στοιχεία που επικαλέστηκαν οι διάδικοι της διαδικασίας
ανακοπής καθόσον κατέληξε στη διαπίστωση ότι η σχέση αντιπροσωπεύσεως που απαιτείται από το άρθρο 8, παράγραφος 3, του κανονισμού
207/2009 δεν υπήρχε, ο λόγος αυτός θα πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος βάσει των εκτιμήσεων που διατυπώθηκαν στο πλαίσιο του
λόγου που αντλείται από παράβαση του άρθρου 75, δεύτερη περίοδος, του εν λόγω κανονισμού.
Εξάλλου, όπως διαπιστώθηκε κατά την εξέταση του δευτέρου λόγου, ο οποίος αντλείται από παράβαση του άρθρου 65, παράγραφος
6, του κανονισμού 207/2009 (βλ. σκέψεις 42 έως 50 ανωτέρω), το τμήμα προσφυγών ορθώς έκρινε ότι το Πρωτοδικείο δεν είχε αποφανθεί
επί της υπάρξεως σχέσεως αντιπροσωπεύσεως μεταξύ των διαδίκων της διαδικασίας ανακοπής η οποία να δικαιολογεί την εφαρμογή
του άρθρου 8, παράγραφος 3, του ιδίου κανονισμού, και εξέτασε όλες τις προϋποθέσεις που προβλέπει η διάταξη αυτή.
Επιπλέον, πρέπει να παρατηρηθεί ότι το τμήμα προσφυγών δεν έθεσε νέους λόγους απαραδέκτου, αλλά στήριξε την εκτίμησή του στον
σχετικό λόγο απαραδέκτου που έθεσε η προσφεύγουσα, αντλούμενον από παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 3, του κανονισμού 207/2009.
Οι διάδικοι της διαδικασίας ανακοπής διατύπωσαν επαρκώς την άποψή τους επί της εφαρμογής της διατάξεως αυτής κατά τη διάρκεια
της διοικητικής διαδικασίας που προηγήθηκε της εκδόσεως της αποφάσεως του 2004 και δεν συνέτρεχε επομένως λόγος να τύχουν
εκ νέου ακροάσεως επί των στοιχείων εκτιμήσεως που οδήγησαν στην έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως. Συνεπώς, το τμήμα προσφυγών
εξέδωσε την προσβαλλομένη απόφαση χωρίς να παραβεί το άρθρο 76 του κανονισμού 207/2009.
Κατόπιν των προεκτεθέντων, ο τρίτος λόγος πρέπει να απορριφθεί και, κατά συνέπεια, πρέπει να απορριφθεί η προσφυγή στο σύνολό
της.

Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπάρχει
σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Επειδή η προσφεύγουσα ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα, σύμφωνα
με τα αιτήματα του ΓΕΕΑ και της παρεμβαίνουσας.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (όγδοο τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Απορρίπτει την προσφυγή.
2)
Η Safariland LLC φέρει τα δικά της δικαστικά έξοδα καθώς και εκείνα του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς
(εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) και της DEF-TEC Defense Technology GmbH.
Martins Ribeiro
Παπασσάβας
Dittrich
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 13 Απριλίου 2011.
(υπογραφές)
Περιεχόμενα
Ιστορικό της διαφοράς
Αιτήματα των διαδίκων
Σκεπτικό
1.  Επί του δευτέρου λόγου που αντλείται από παράβαση του άρθρου 65, παράγραφος 6, του κανονισμού 207/2009
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
2.  Επί του πρώτου λόγου που αντλείται από παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 3, του κανονισμού 207/2009
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί της πρώτης προϋποθέσεως σχετικά με την κυριότητα των προγενεστέρων σημάτων
Επί της δευτέρας προϋποθέσεως σχετικά με την ύπαρξη σχέσεως αντιπροσωπεύσεως
3.  Επί του τρίτου λόγου, ο οποίος αντλείται από προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως καθώς και από παράβαση του άρθρου 63,
παράγραφος 2, και των άρθρων 75 και 76 του κανονισμού 207/2009
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί του πρώτου και του δευτέρου σκέλους του τρίτου λόγου
–  Επί του δικαιώματος των διαδίκων της διαδικασίας ανακοπής να εκφράσουν την άποψή τους σχετικά με την ερμηνεία της αποφάσεως
του Πρωτοδικείου
–  Επί της αιτιολογίας της προσβαλλομένης αποφάσεως
Επί του τρίτου σκέλους του τρίτου λόγου
Επί των δικαστικών εξόδων
*
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.