CELEX: 62007TJ0038
Ανταγωνισμός
Συμπράξεις
Αγορά του καουτσούκ από βουταδιένιο και του καουτσούκ από στυρόλιο και βουταδιένιο που παράγεται με πολυμερισμό γαλακτώματος
Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ
Καταλογισμός της παραβάσεως
Πρόστιμα
Σοβαρότητα της παραβάσεως
Επιβαρυντικές περιστάσεις

Άσφαλτος, ούτως ώστε να δικαιολογείται η διαφορετική μεταχείρισή των εν λόγω υποθέσεων από πλευράς εξασφαλίσεως του
αποτρεπτικού χαρακτήρα του προστίμου. Η Shell καταλήγει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι ακυρωτέα.
Η Επιτροπή ζητεί την απόρριψη του δεύτερου σκέλους του τρίτου λόγου ακυρώσεως. Πιο συγκεκριμένα, υποστηρίζει ότι υπάρχουν
αντικειμενικές διαφορές μεταξύ της υπό κρίση υποθέσεως και εκείνης επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση Άσφαλτος. Η Επιτροπή
δεν υποχρεούται, συνεπώς, να εξηγήσει γιατί δεν επέλεξε, εν προκειμένω, το ίδιο ποσό για τον υπολογισμό του προστίμου.
–       Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Βάσει της νομολογίας του παρατίθεται στις σκέψεις 105 και 106 ανωτέρω, επισημαίνεται ότι, εν προκειμένω, η Επιτροπή ανέφερε
ότι, για να έχει το πρόστιμο αρκούντως αποτρεπτικό χαρακτήρα, έλαβε υπόψη της το μέγεθος εκάστης επιχειρήσεως. Επ’ αυτής της
βάσεως, η Επιτροπή χρησιμοποίησε τον συνολικό κύκλο εργασιών που πραγματοποίησε το 2005 εκάστη εμπλεκόμενη επιχείρηση. Εξάλλου,
η Επιτροπή συνέκρινε τα μεγέθη των εμπλεκομένων επιχειρήσεων, ενόψει του καθορισμού των συντελεστών προσαυξήσεως προς εξασφάλιση
του αποτρεπτικού αποτελέσματος του προστίμου. Ειδικότερα, όσον αφορά τη Shell, η Επιτροπή επισήμανε ότι ο κύκλος εργασιών
της επιχειρήσεως αυτής ήταν πολλές φορές μεγαλύτερος από τον κύκλο εργασιών οποιασδήποτε από τις λοιπές εμπλεκόμενες επιχειρήσεις.
Συνεπώς, τα στοιχεία βάσει των οποίων η Επιτροπή καθόρισε τον συντελεστή προσαυξήσεως του επιβληθέντος στη Shell προστίμου
προκύπτουν με σαφήνεια από την προσβαλλόμενη απόφαση.
Εξάλλου, η αναφορά της Επιτροπής στις «περιστάσεις της συγκεκριμένης υποθέσεως» δεν αναιρεί το συμπέρασμα αυτό. Συγκεκριμένα,
δεν προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση ότι η Επιτροπή στηρίχθηκε σε άλλα στοιχεία, πέραν του συνολικού κύκλου εργασιών
και του σχετικού μεγέθους εκάστης επιχειρήσεως, προκειμένου να καθορίσει τους συντελεστές προσαυξήσεως προς εξασφάλιση του
αποτρεπτικού αποτελέσματος του προστίμου, όπως, άλλωστε, επιβεβαίωσε η Επιτροπή κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση. Επιπλέον,
η φράση «περιστάσεις της συγκεκριμένης υποθέσεως» μπορεί κάλλιστα να ερμηνευθεί ως αναφορά στον συνολικό κύκλο εργασιών και
το μέγεθος εκάστης εμπλεκομένης επιχειρήσεως.
Τέλος, σχετικά με την αναφορά στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση Άσφαλτος και δεδομένου ότι οι περιστάσεις της
υποθέσεως αυτής διαφέρουν από τις περιστάσεις της υπό κρίση υποθέσεως, ιδίως όσον αφορά το μέγεθος εκάστης εμπλεκομένης επιχειρήσεως
(βλ. σκέψεις 127 και 128 ανωτέρω), πρέπει να γίνει δεκτό ότι η Επιτροπή δεν ήταν υποχρεωμένη να εξηγήσει τους λόγους για τους
οποίους δεν εφάρμοσε τον ίδιο συντελεστή προσαυξήσεως προς εξασφάλιση του αποτρεπτικού αποτελέσματος του προστίμου.
Βάσει των στοιχείων αυτών, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμο το δεύτερο σκέλος του τρίτου λόγου ακυρώσεως που προβάλλει η Shell
και, συνεπώς, ο τρίτος λόγος ακυρώσεως στο σύνολό του.

Επί του τέταρτου λόγου ακυρώσεως, σχετικά με εσφαλμένο καθορισμό του βασικού ποσού του προστίμου
Η Shell φρονεί ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 81 ΕΚ και το άρθρο 23, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 1/2003, λόγω εσφαλμένου
καθορισμού του βασικού ποσού του προστίμου ως προς αυτήν.
Ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως που προβάλλει η Shell υποδιαιρείται σε τέσσερα σκέλη. Στο πλαίσιο του πρώτου, η Shell προσάπτει
στην Επιτροπή ότι καθόρισε αδικαιολογήτως διαφορετικά ποσά προστίμων. Στο πλαίσιο του δεύτερου, η Shell χαρακτηρίζει ως ανακριβή
τα καθορισθέντα από την Επιτροπή βασικά ποσά των προστίμων. Στο πλαίσιο του τρίτου, η Shell διατείνεται ότι το βασικό ποσό
καθορίστηκε ως προς αυτήν κατά παράβαση των αρχών της αναλογικότητας και της ίσης μεταχειρίσεως. Στο πλαίσιο του τέταρτου,
η Shell υποστηρίζει ότι η Επιτροπή παρέβη την υποχρέωση αιτιολογήσεως που υπέχει.
Επί του πρώτου σκέλους, σχετικά με αδικαιολόγητες διαφορές στα βασικά ποσά των προστίμων
–       Επιχειρήματα των διαδίκων
Η Shell υποστηρίζει ότι, κατά την αιτιολογική σκέψη 466 της προσβαλλομένης αποφάσεως, η Επιτροπή καθόρισε διαφορετικά βασικά
ποσά προστίμων, προκειμένου «να ληφθεί υπόψη το ειδικό βάρος εκάστης επιχειρήσεως και, συνεπώς, η πραγματική επίπτωση των
ενεργειών της στον ανταγωνισμό». Πλην όμως, η Επιτροπή υπέπεσε σε αντίφαση, σε σχέση με τη θέση που διατυπώνει με την αιτιολογική
σκέψη 462 της προσβαλλομένης αποφάσεως, σύμφωνα με την οποία «δεν είναι δυνατόν να εκτιμηθούν με ακρίβεια οι πραγματικές επιπτώσεις,
στην αγορά εντός του ΕΟΧ, του σύνθετου συνόλου συμφωνιών που συνιστά την παράβαση» και, ως εκ τούτου, «δεν θα λάβει εν προκειμένω
υπόψη της, κατά τον καθορισμό των προστίμων, τις επιπτώσεις στην αγορά». Με τα δικόγραφά της, η Επιτροπή αιτιολογεί τον καθορισμός
διαφορετικών βασικών ποσών των προστίμων με το επιχείρημα ότι μια επιχείρηση με μεγάλο όγκο πωλήσεων (και αντίστοιχο μερίδιο)
σε συγκεκριμένη αγορά έχει μεγαλύτερη «πραγματική οικονομική δυνατότητα» να «πλήξει σε σημαντικό βαθμό τον ανταγωνισμό».
Η Shell υπενθυμίζει, συναφώς, τα πληροφοριακά στοιχεία που έθεσε υπόψη της Επιτροπής κατά τη διοικητική διαδικασία, από τα
οποία αποδεικνύεται ότι δεν υπήρξαν επιπτώσεις στην αγορά. Η Επιτροπή δεν προσκόμισε κανένα στοιχείο, ούτε με την πρώτη ούτε
με τη δεύτερη ανακοίνωση αιτιάσεων, που να αποδεικνύει ότι οι επίμαχες συμφωνίες ή πρακτικές είχαν επιπτώσεις στην αγορά.
Εξάλλου, η θέση ότι «οι παραγωγοί έθεσαν σε εφαρμογή τις θίγουσες τον ανταγωνισμό συμφωνίες και τούτο όντως είχε επιπτώσεις
στην αγορά» (αιτιολογική σκέψη 462 της προσβαλλομένης αποφάσεως) είναι, κατ’ ουσίαν, αβάσιμη. Ειδικότερα, δεν υπάρχουν ούτε
στην προσβαλλόμενη απόφαση ούτε στη δικογραφία συγκεκριμένα στοιχεία που να αποδεικνύουν την εφαρμογή των επίμαχων συμφωνιών
ή πρακτικών, ή τις επιπτώσεις τους στην αγορά.
Συνεπώς, η Επιτροπή δεν έπρεπε να διαφοροποιήσει τα βασικά ποσά των προστίμων, προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι πραγματικές
επιπτώσεις της παραβάσεως στον ανταγωνισμό. Αντιθέτως, η Επιτροπή έπρεπε να επιλέξει το ίδιο βασικό ποσό προστίμου για όλους
τους αποδέκτες της προσβαλλομένης αποφάσεως, βάσει της αντικειμενικής φύσεως της παραβάσεως. Εν προκειμένω, η Shell επισημαίνει
ότι η Επιτροπή όρισε το βασικό ποσό του προστίμου, ως προς τη Stomil, σε 5,5 εκατομμύρια ευρώ. Δεν δικαιολογείται ο καθορισμός
υψηλότερου βασικού ποσού ως προς τη Shell.
Εν πάση περιπτώσει, με τον καθορισμό των βασικών ποσών των προστίμων, η Επιτροπή προσέδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα στις υποτιθέμενες,
αλλά όχι αποδεδειγμένες επιπτώσεις της συμπεριφοράς εκάστης επιχειρήσεως στην αγορά. Όπως παραδέχεται η Επιτροπή, με την αιτιολογική
σκέψη 461 της προσβαλλομένης αποφάσεως, η αντικειμενική σοβαρότητα της παραβάσεως αποτελεί σημαντικό στοιχείο που λαμβάνεται
υπόψη κατά τον καθορισμό του βασικού ποσού του προστίμου. Εν προκειμένω, πάντως, το βασικό ποσό του προστίμου που καθόρισε
η Επιτροπή ως προς τη Shell ήταν πέντε φορές υψηλότερο από που καθόρισε ως προς τη Stomil. Βάσει των προεκτεθέντων, το επιβληθέν
στη Shell πρόστιμο πρέπει να μειωθεί κατά πολύ.
Η Επιτροπή ζητεί την απόρριψη του πρώτου σκέλους του τέταρτου λόγου ακυρώσεως. Προβάλλει, ειδικότερα, ότι η Shell συγχέει
τη διαφορετική μεταχείριση με τη διαπίστωση των επιπτώσεων της παραβάσεως.
–       Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Κατά τις κατευθυντήριες γραμμές, οι παραβάσεις διακρίνονται σε ελαφρές, σοβαρές και πολύ σοβαρές (σημείο 1 A, πρώτο και δεύτερο
εδάφιο, των κατευθυντήριων γραμμών). Εξάλλου, η διαφοροποίηση των επιχειρήσεων συνίσταται στον προσδιορισμό, σύμφωνα με το
σημείο 1 A, τρίτο, τέταρτο και έκτο εδάφιο, των κατευθυντήριων γραμμών, της ατομικής συμβολής κάθε επιχειρήσεως στην επιτυχία
της συμπράξεως, από πλευράς ουσιαστικής οικονομικής δυνατότητάς της, προκειμένου αυτή να καταταγεί στην κατάλληλη κατηγορία
(βλ., συναφώς, απόφαση του Πρωτοδικείου της 15ης Ιουνίου 2005, T‑71/03, T‑74/03, T‑87/03 και T‑91/03, Tokai Carbon κ.λπ. κατά
Επιτροπής, που δεν έχει δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψη 225· βλ., επίσης, απόφαση Hoechst κατά Επιτροπής, σκέψη 95 ανωτέρω,
σκέψη 360).
Εν προκειμένω, αφού χαρακτήρισε την επίμαχη παράβαση ως πολύ σοβαρή (αιτιολογική σκέψη 464 της προσβαλλομένης αποφάσεως),
η Επιτροπή προέβη σε διαφορετική μεταχείριση των εμπλεκομένων επιχειρήσεων βάσει του συνολικού κύκλου εργασιών που πραγματοποίησε
εκάστη εξ αυτών από το CB και το CSB κατά το 2001, που ήταν το τελευταίο πλήρες έτος της παραβάσεως, εξαιρουμένης της Shell
(1998) και της Stomil (1999). Η Επιτροπή κατέταξε τις εμπλεκόμενες επιχειρήσεις σε πέντε κατηγορίες, τοποθετώντας τη Shell
στην τρίτη (για την οποία το βασικό ποσό του προστίμου ορίστηκε σε 55 εκατομμύρια ευρώ) (αιτιολογικές σκέψεις 465 έως 473
της προσβαλλομένης αποφάσεως).
Η κύρια θέση της Shell είναι, κατ’ ουσίαν, ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε σφάλμα, διότι έλαβε υπόψη το ειδικό βάρος εκάστης επιχειρήσεως
και, συνεπώς, την πραγματική επίπτωση της παράνομης συμπεριφοράς στον ανταγωνισμό, ενώ δεχόταν ότι δεν ήταν δυνατόν να εκτιμηθούν
οι πραγματικές επιπτώσεις της παραβάσεως.
Πάντως, η ατομική συμβολή εκάστης επιχειρήσεως, βάσει της ουσιαστικής οικονομικής δυνατότητάς της, στην επιτυχία της συμπράξεως
πρέπει να διακρίνεται από την επίπτωση της παραβάσεως, για την οποία γίνεται λόγος στο σημείο 1 A, πρώτο εδάφιο, των κατευθυντήριων
γραμμών. Στη δεύτερη περίπτωση, η επίπτωση της παραβάσεως λαμβάνεται υπόψη, εφόσον είναι δυνατόν να εκτιμηθεί, για τον χαρακτηρισμό
της παραβάσεως ως ελαφράς, σοβαρής ή πολύ σοβαρής. Αντιθέτως, η ατομική συμβολή εκάστης επιχειρήσεως λαμβάνεται υπόψη για
τη στάθμιση των ποσών που καθορίζονται βάσει της σοβαρότητας της παραβάσεως.
Συνεπώς, ακόμη και αν η παράβαση δεν έχει επιπτώσεις, η Επιτροπή δύναται να αποφασίσει, σύμφωνα με το σημείο 1 A, τρίτο, τέταρτο
και έκτο εδάφιο, των κατευθυντήριων γραμμών, αφού χαρακτηρίσει την παράβαση ως ελαφρά, σοβαρή ή πολύ σοβαρή, να προβεί σε
διαφορετική μεταχείριση των εμπλεκομένων επιχειρήσεων.
Συνεπώς, τα σχετικά επιχειρήματα της Shell είναι απορριπτέα.
Όσον αφορά τα επικουρικώς προβαλλόμενα επιχειρήματα, η Shell υποστηρίζει, κατ’ ουσίαν, ότι η Επιτροπή προσέδωσε ιδιαίτερη
σημασία στο «ειδικό βάρος» των επιχειρήσεων που μετείχαν στη σύμπραξη σε σχέση με τη σοβαρότητα της παραβάσεως. Επομένως,
δεν είναι δικαιολογημένη η εκ μέρους της Επιτροπής διαφορετική μεταχείριση των εμπλεκομένων επιχειρήσεων, οι οποίες διέπραξαν
όλες την ίδια παράβαση.
Πρέπει να γίνει δεκτό ότι, με τα επιχειρήματά της, η Shell προβάλλει, κατ’ ουσίαν, παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως.
Η Shell, όμως, δεν αμφισβητεί την ύπαρξη διαφορών, ενίοτε πολύ σημαντικών, μεταξύ των επιχειρήσεων όσον αφορά τον κύκλο εργασιών
που πραγματοποίησαν από το CB και το CSB κατά τα έτη που προσδιόρισε η Επιτροπή. Εξάλλου, από το σημείο 1 A, έκτο εδάφιο,
των κατευθυντήριων γραμμών, προκύπτει σαφώς ότι η Επιτροπή μπορεί να σταθμίσει το ποσό του προστίμου, προκειμένου να ληφθεί
υπόψη το ειδικό βάρος της παραβάσεως εκάστης επιχειρήσεως.
Επομένως, η Επιτροπή, καθορίζοντας υψηλό αρχικό ποσό για τις επιχειρήσεις με σχετικά μεγαλύτερο μερίδιο εντός της οικείας
αγοράς, έλαβε υπόψη την πραγματική επιρροή που ασκούσε η επιχείρηση στην εν λόγω αγορά και, επομένως, την ειδική ευθύνη της
επιχειρήσεως για τη διατήρηση του ελεύθερου ανταγωνισμού ως υποκειμενικού στοιχείου της σοβαρότητας της συμπεριφοράς των οικείων
επιχειρήσεων. Συγκεκριμένα, το στοιχείο αυτό αποτυπώνει την αυξημένη ευθύνη των επιχειρήσεων που κατέχουν σχετικά μεγαλύτερο
μερίδιο στην οικεία αγορά από τις άλλες για τις ζημίες που προξενούνται στον ανταγωνισμό και, εν τέλει, στους καταναλωτές
λόγω της συνάψεως μυστικής συμπράξεως (απόφαση του Πρωτοδικείου της 27ης Σεπτεμβρίου 2006, T‑43/02, Jungbunzlauer κατά Επιτροπής,
Συλλογή , σ. II‑3435, σκέψη 230).
Υπό τις συνθήκες αυτές, τα επιχειρήματα που επικουρικώς προβάλλει η Shell είναι απορριπτέα.
Βάσει των στοιχείων αυτών, το πρώτο σκέλος του τέταρτου λόγου ακυρώσεως που προβάλλει η Shell πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμο.
Επί του δεύτερου σκέλους, σχετικά με ανακριβή καθορισμό των βασικών ποσών των προστίμων
–       Επιχειρήματα των διαδίκων
Εφόσον το Γενικό Δικαστήριο δεχθεί ότι η Επιτροπή ορθώς καθόρισε διαφορετικά βασικά ποσά προστίμων, η Shell προβάλλει ότι,
εν πάση περιπτώσει, τα ποσά που όρισε η Επιτροπή και, ιδίως, το βασικό ποσό που όρισε για τη Shell, δεν είναι σύμφωνα με τις
κατευθυντήριες γραμμές. Ειδικότερα, η Shell υποστηρίζει ότι η Επιτροπή έπρεπε να χαρακτηρίσει την επίμαχη παράβαση ως σοβαρή,
κατά την έννοια των κατευθυντήριων γραμμών, και όχι ως πολύ σοβαρή.
Η Shell προβάλλει ότι η επίμαχη παράβαση δεν αποτελεί, υπό στενή εννοία, οργανωμένη σύμπραξη στο πλαίσιο της οποίας οι ανταγωνίστριες
επιχειρήσεις συνάπτουν συμφωνίες με αντικείμενο τις τιμές και τις πωλήσεις, και την κατανομή μεριδίων αγοράς, επιβλέπουν αμοιβαίως
την πολιτική τους όσον αφορά τις τιμές και τις πωλήσεις, θέτουν σε εφαρμογή μηχανισμό αντισταθμίσεως, με σκοπό την εξασφάλιση
της τηρήσεως των όρων της συμπράξεως και την επιβολή κυρώσεων σε περίπτωση μη συμμορφώσεως προς τις τιμές-στόχους. Αντιθέτως,
η σύναψη των επίμαχων συμφωνιών γινόταν άτυπα, συνήθως στο περιθώριο διμερών ή τριμερών συναντήσεων, και όχι στο πλαίσιο επίσημων
συναντήσεων με συμμετοχή όλων των μετεχόντων. Εξάλλου, η παράβαση δεν είχε επιπτώσεις στην αγορά. Συναφώς, η Shell επισημαίνει
ότι ουδόλως προκύπτει από τις αιτιολογικές σκέψεις 134 έως 159 της προσβαλλομένης αποφάσεως, στις οποίες αναφέρεται η Επιτροπή
με τα δικόγραφά της, ότι η συμφωνία τέθηκε σε εφαρμογή. Αντιθέτως, το γεγονός ότι δεν επιβάλλονταν κυρώσεις και οι εμπλεκόμενες
επιχειρήσεις αλληλοκατηγορούνταν για μη τήρηση των επίμαχων συμφωνιών ενισχύει το συμπέρασμα ότι οι συμφωνίες δεν τέθηκαν
ουσιαστικά σε εφαρμογή.
Εξάλλου, η Shell επικαλείται τρεις προγενέστερες αποφάσεις της Επιτροπής επί άλλων υποθέσεων, υποστηρίζοντας ότι, με τις αποφάσεις
αυτές, η Επιτροπή χαρακτήρισε ως σοβαρές παραβάσεις οι οποίες ήταν τουλάχιστον εξίσου πολύπλοκες με την επίμαχη.
Η Shell καταλήγει ότι, σε περίπτωση σοβαρής παραβάσεως, το βασικό ποσό του προστίμου δεν μπορεί να υπερβαίνει τα 20 εκατομμύρια
ευρώ. Συνεπώς, καθορίζοντας το βασικό ποσό του επιβληθέντος στη Shell προστίμου σε 27,5 εκατομμύρια ευρώ, η Επιτροπή παρέβη
τις κατευθυντήριες γραμμές.
Η Επιτροπή ζητεί την απόρριψη του δεύτερου σκέλους του τέταρτου λόγου ακυρώσεως. Τονίζει, ειδικότερα, ότι οι μυστικές συμπράξεις,
όπως η επίμαχη, συνιστούν τις πλέον σοβαρές παραβάσεις, οπότε ορθώς χαρακτηρίστηκε η επίμαχη παράβαση ως πολύ σοβαρή. Εξάλλου,
για να χαρακτηριστεί η παράβαση ως πολύ σοβαρή, δεν απαιτείται εκτίμηση της εφαρμογής της ή των επιπτώσεών της.
–       Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Η σοβαρότητα των παραβάσεων πρέπει να αποδεικνύεται βάσει πολλών στοιχείων όπως είναι, ιδίως, τα ιδιαίτερα περιστατικά της
υποθέσεως, το όλο πλαίσιό της και ο αποτρεπτικός χαρακτήρας των προστίμων, χωρίς να υφίσταται δεσμευτικός ή εξαντλητικός κατάλογος
κριτηρίων που πρέπει οπωσδήποτε να λαμβάνονται υπόψη (αποφάσεις του Δικαστηρίου της 15ης Οκτωβρίου 2002, C‑238/99 P, C‑244/99 P,
C‑245/99 P, C‑247/99 P, C‑250/99 P έως C‑252/99 P και C‑254/99 P, Limburgse Vinyl Maatschappij κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή
2002, σ. I‑8375, σκέψη 465, και Dansk Rørindustri κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 43 ανωτέρω, σκέψη 241).
Στα στοιχεία που μπορούν να ληφθούν υπόψη για την εκτίμηση της σοβαρότητας των παραβάσεων συγκαταλέγονται η συμπεριφορά εκάστης
των επιχειρήσεων, ο ρόλος τους στη δημιουργία συμπράξεως, το κέρδος που αποκόμισαν από την πρακτική αυτή, το μέγεθός τους
και η αξία των οικείων εμπορευμάτων, καθώς και ο κίνδυνος που αντιπροσωπεύουν παραβάσεις της μορφής αυτής για τους στόχους
της Κοινότητας (βλ. απόφαση του Δικαστηρίου της 25ης Ιανουαρίου 2007, C‑407/04 P, Dalmine κατά Επιτροπής, Συλλογή 2007, σ. I‑829,
σκέψη 130 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
Εξάλλου, όπως αναφέρεται στις κατευθυντήριες γραμμές, κατά την αξιολόγηση της σοβαρότητας της παραβάσεως, πρέπει να λαμβάνεται
υπόψη ο χαρακτήρας της ίδιας της παραβάσεως, οι πραγματικές επιπτώσεις της στην αγορά, εφόσον είναι δυνατό να εκτιμηθούν,
καθώς και η γεωγραφική έκταση της οικείας αγοράς. Οι παραβάσεις ταξινομούνται έτσι σε τρεις κατηγορίες, ώστε να γίνεται διάκριση
μεταξύ ελαφρών, σοβαρών και πολύ σοβαρών παραβάσεων (σημείο 1 A, πρώτο και δεύτερο εδάφιο, των κατευθυντήριων γραμμών).
Εν προκειμένω, η Επιτροπή δέχθηκε, με την προσβαλλόμενη απόφαση, πρώτον, ότι οι εμπλεκόμενες επιχειρήσεις σύναψαν συμφωνίες
με αντικείμενο τιμές-στόχους και την κατανομή της αγοράς, και αντάλλασσαν απόρρητα εμπορικά στοιχεία. Κατά την Επιτροπή, οι
πρακτικές αυτές συνιστούν, εκ φύσεως πολύ σοβαρές παραβάσεις (αιτιολογική σκέψη 461 και άρθρο 1 του διατακτικού της προσβαλλομένης
αποφάσεως). Εν συνεχεία, η Επιτροπή επισήμανε ότι δεν είναι δυνατόν να υπολογιστούν συγκεκριμένα οι επιπτώσεις της συμπράξεως
στην αγορά του ΕΟΧ. Επιπλέον, κατά την Επιτροπή, μολονότι δεν είναι δυνατόν να υπολογιστούν συγκεκριμένα οι επιπτώσεις της
συμπράξεως, οι επίμαχες συμφωνίες τέθηκαν σε εφαρμογή από τις εμπλεκόμενες επιχειρήσεις και, συνεπώς, είχαν επιπτώσεις την
αγορά. Εν κατακλείδι, η Επιτροπή διευκρίνισε ότι δεν λαμβάνει υπόψη της τις επιπτώσεις στην αγορά για τον καθορισμό των προστίμων
(αιτιολογική σκέψη 462 της προσβαλλομένης αποφάσεως). Τέλος, η Επιτροπή επισήμανε ότι η παράβαση καλύπτει το σύνολο του ΕΟΧ
(αιτιολογική σκέψη 463 της προσβαλλομένης αποφάσεως). Για τους λόγους αυτούς, η Επιτροπή χαρακτήρισε την παράβαση ως πολύ
σοβαρή (αιτιολογική σκέψη 464 της προσβαλλομένης αποφάσεως).
Πρώτον, διαπιστώνεται ότι η Shell δεν αμφισβητεί, με την προσφυγή, ότι η σύμπραξη είχε ως αποτέλεσμα την παράβαση των κανόνων
του ανταγωνισμού, κατά τα περιγραφόμενα στην προσβαλλόμενη απόφαση και, ειδικότερα, στο άρθρο 1 του διατακτικού. Συναφώς,
από την περιγραφή των πολύ σοβαρών παραβάσεων στις κατευθυντήριες γραμμές προκύπτει ότι συμφωνίες ή εναρμονισμένες πρακτικές
που αποσκοπούν, ιδίως, όπως εν προκειμένω, στον καθορισμό τιμών-στόχων ή στην κατανομή μεριδίων αγοράς μπορούν να χαρακτηρίζονται,
λόγω της φύσεώς τους και μόνον, ως «πολύ σοβαρές», χωρίς να απαιτείται να αποδείξει η Επιτροπή την επέλευση συγκεκριμένων
επιπτώσεων στην αγορά (βλ., συναφώς, απόφαση του Δικαστηρίου της 3ης Σεπτεμβρίου 2009, C‑534/07 P, Prym και Prym Consumer
κατά Επιτροπής, Συλλογή 2009, σ. I‑7415, σκέψη 75· βλ., επίσης, αποφάσεις του Πρωτοδικείου της 27ης Ιουλίου 2005, T‑49/02
έως T‑51/02, Brasserie nationale κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 2005, σ. II‑3033, σκέψη 178, και Hoechst κατά Επιτροπής, σκέψη
95 ανωτέρω, σκέψη 345). Ομοίως, κατά πάγια νομολογία, οι οριζόντιες συμπράξεις σε θέματα τιμών θεωρούνται πολύ σοβαρές παραβάσεις
του κοινοτικού δικαίου του ανταγωνισμού και τούτο αρκεί για να χαρακτηριστούν από μόνες τους ως πολύ σοβαρές (βλ., συναφώς,
αποφάσεις του Πρωτοδικείου της 12ης Ιουλίου 2001, T‑202/98, T‑204/98 και T‑207/98, Tate & Lyle κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή
2001, σ. II‑2035, σκέψη 103, και Groupe Danone κατά Επιτροπής, σκέψη 95 ανωτέρω, σκέψη 147).
Επομένως, δεν είναι εσφαλμένη η εκτίμηση της Επιτροπής ότι οι επίμαχες πρακτικές συνιστούν εκ φύσεως πολύ σοβαρές παραβάσεις.
Δεύτερον, αντιθέτως προς ό,τι κατ’ ουσίαν υποστηρίζει η Shell, πρέπει να γίνει δεκτό ότι, λόγω της πολλαπλότητας και της παράλληλης
επιδιώξεως των στόχων της συμπράξεως, η σύμπραξη, μολονότι χαρακτηρίζεται από μικρό βαθμό επισημότητας, έχει ωστόσο υψηλό
βαθμό πολυπλοκότητας (βλ., συναφώς, απόφαση της 25ης Οκτωβρίου 2005, Groupe Danone κατά Επιτροπής, σκέψη 95 ανωτέρω, σκέψη
149).
Τρίτον, σχετικά με την προγενέστερη πρακτική της Επιτροπής κατά την έκδοση αποφάσεων, την οποία επικαλείται η Shell, αρκεί
η επισήμανση ότι η Shell δεν απέδειξε ότι η υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση είναι όμοια, από πραγματικής
και νομικής απόψεως, με άλλες υποθέσεις επί των οποίων εκδόθηκαν οι προγενέστερες αποφάσεις τις οποίες επικαλείται. Σημειωτέον,
επιπλέον, ότι δεν ταυτίζονται τα συγκεκριμένα δεδομένα των υποθέσεων, ιδίως όσον αφορά τις επίμαχες πρακτικές που θίγουν τον
ανταγωνισμό.
Βάσει των στοιχείων αυτών, το δεύτερο σκέλος του τέταρτου λόγου ακυρώσεως που προβάλλει η Shell πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμο.
Επί του τρίτου σκέλους, σχετικά με παραβίαση των αρχών της αναλογικότητας και της ίσης μεταχειρίσεως
–       Επιχειρήματα των διαδίκων
Η Shell υποστηρίζει ότι, ακόμη και αν η παράβαση χαρακτηριστεί ως πολύ σοβαρή, κατά την έννοια των κατευθυντήριων γραμμών,
το βασικό ποσό του προστίμου, 27,5 εκατομμύρια ευρώ, είναι δυσανάλογο και μη σύμφωνο προς την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως.
Δεδομένου ότι η σύμπραξη δεν ήταν οργανωμένη και δεν είχε επιπτώσεις στην αγορά, η Shell υποστηρίζει ότι τα βασικά ποσά προστίμων
που καθορίστηκαν ως προς την EniChem (55 εκατομμύρια ευρώ), τη σημαντικότερη επιχείρηση στην αγορά, και ως προς αυτή (27,5
εκατομμύρια ευρώ) δεν δικαιολογούνται με μόνο κριτήριο τον χαρακτηρισμό της παραβάσεως ως πολύ σοβαρής και τη γεωγραφική έκταση
της οικείας αγοράς (η Shell παραπέμπει, συναφώς, στις αιτιολογικές σκέψεις 465 έως 473 της προσβαλλομένης αποφάσεως).
Το ότι το βασικό ποσό του προστίμου, ύψους 55 εκατομμυρίων ευρώ, που επιβλήθηκε στην EniChem είναι δυσανάλογο καθίσταται έτι
προφανέστερο αν το ποσό αυτό συγκριθεί με τα βασικά ποσά που έχει καθορίσει η Επιτροπή σε παρόμοιες υποθέσεις με αντικείμενο
την εφαρμογή του άρθρου 81 ΕΚ, οι οποίες αφορούσαν παραβάσεις πολύ πιο συστηματικές και οργανωμένες ή παραβάσεις με αποδεδειγμένες
επιπτώσεις στην αγορά. Η Shell παραπέμπει, συναφώς, σε τρεις αποφάσεις της Επιτροπής.
Βάσει των στοιχείων αυτών, τα βασικά ποσά προστίμων που καθορίστηκαν για την EniChem, ήτοι 55 εκατομμύρια ευρώ, και για τη
Shell, ήτοι 27,5 εκατομμύρια ευρώ, είναι δυσανάλογα και αντίθετα προς την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως
Η Επιτροπή ζητεί την απόρριψη του τρίτου σκέλους του τέταρτου λόγου ακυρώσεως. Επισημαίνει ότι τα βασικά ποσά των προστίμων
που επιβλήθηκαν στις υποθέσεις που επικαλείται η Shell καθορίστηκαν λαμβανομένων υπόψη των ιδιαιτεροτήτων εκάστης περιπτώσεως.
Κατά τη νομολογία, το γεγονός ότι η Επιτροπή έχει επιβάλει στο παρελθόν πρόστιμα ορισμένου ύψους για ορισμένες μορφές παραβάσεων
δεν της στερεί τη δυνατότητα να αυξάνει το ύψος αυτό, εντός των ορίων που τίθενται με τον κανονισμό 1/2003 (απόφαση Musique
Diffusion française κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 119 ανωτέρω· αποφάσεις του Πρωτοδικείου της 25ης Οκτωβρίου 2005, Groupe Danone
κατά Επιτροπής, σκέψη 95 ανωτέρω, BASF και UCB κατά Επιτροπής, σκέψη 96 ανωτέρω, και της 5ης Απριλίου 2006, T‑279/02, Degussa
κατά Επιτροπής, Συλλογή 2006, σ. II‑897). Εν προκειμένω, η Επιτροπή φρονεί ότι το βασικό ποσό του επιβληθέντος στη Shell προστίμου
καθορίστηκε κατά τρόπο σύμφωνο προς την αρχή της αναλογικότητας.
–       Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Υπενθυμίζεται ότι η αρχή της αναλογικότητας επιτάσσει οι πράξεις των κοινοτικών οργάνων να μη βαίνουν πέραν του πρόσφορου
και αναγκαίου μέτρου για την πραγματοποίηση του επιδιωκόμενου σκοπού (βλ. αποφάσεις του Πρωτοδικείου της 19ης Ιουνίου 1997,
T‑260/94, Air Inter κατά Επιτροπής, Συλλογή 1997, σ. II‑997, σκέψη 144 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία, και της 23ης Οκτωβρίου
2003, T‑65/98, Van den Bergh Foods κατά Επιτροπής, Συλλογή 2003, σ. II‑4653, σκέψη 201). Στο πλαίσιο του υπολογισμού των προστίμων,
η αρχή της αναλογικότητας υποχρεώνει την Επιτροπή να καθορίζει το πρόστιμο κατ’ αναλογίαν προς τα ληφθέντα υπόψη στοιχεία
για την εκτίμηση της σοβαρότητας της παραβάσεως και να εκτιμά τα εν λόγω στοιχεία κατά τρόπο συνεπή και αντικειμενικώς δικαιολογημένο
(βλ., συναφώς, αποφάσεις του Πρωτοδικείου Tate & Lyle κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 166 ανωτέρω, σκέψη 106, της 19ης Μαρτίου
2003, T‑213/00, CMA CGM κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 2003, σ. II‑913, σκέψεις 416 έως 418, και της 30ής Σεπτεμβρίου 2003,
T‑191/98, T‑212/98 έως T‑214/98, Atlantic Container Line κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 2003, σ. II‑3275, σκέψη 1541).
Εν προκειμένω, υπενθυμίζεται, καταρχάς, ότι η επίμαχη παράβαση ορθώς χαρακτηρίστηκε από την Επιτροπή ως πολύ σοβαρή (βλ. σκέψεις
162 έως 170 ανωτέρω). Συναφώς, τονίζεται ότι οι εμπλεκόμενες επιχειρήσεις σύναψαν συμφωνίες με αντικείμενο καθορισμό τιμών-στόχων,
την κατανομή πελατών διά συμφωνιών μη επιθετικού ανταγωνισμού και την ανταλλαγή απόρρητων στοιχείων σχετικά με τις τιμές,
τους ανταγωνιστές και τους πελάτες. Εξάλλου, η επίμαχη σύμπραξη κάλυπτε το σύνολο του ΕΟΧ.
Δεύτερον, υπενθυμίζεται ότι, κατά το σημείο 1 A των κατευθυντήριων γραμμών, το πρόστιμο που επιβάλλεται για πολύ σοβαρές παραβάσεις
υπερβαίνει τα 20 εκατομμύρια ευρώ και ότι το βασικό ποσό του προστίμου καθορίστηκε, ως προς τη Shell, βάσει ορισμένων στοιχείων
και, ιδίως, βάσει του ύψους των πωλήσεων CB και CSB που πραγματοποίησε η επιχείρηση αυτή εντός του ΕΟΧ το 1998 (ήτοι 86,66
εκατομμύρια ευρώ) (αιτιολογική σκέψη 470 της προσβαλλομένης αποφάσεως).
Τρίτον, τονίζεται ότι το βασικό ποσό του προστίμου που επιβλήθηκε στη Shell δεν υπερβαίνει το όριο του 10 % του συνολικού
κύκλου εργασιών που πραγματοποίησε κατά την προηγούμενη εταιρική χρήση, όπως επιτάσσει το άρθρο 23, παράγραφος 2, του κανονισμού
1/2003, όριο το οποίο έχει τεθεί προκειμένου η οικεία επιχείρηση να μην περιέλθει σε αδυναμία καταβολής του προστίμου (βλ.,
συναφώς, απόφαση Musique Diffusion française κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 119 ανωτέρω, σκέψη 119).
Τέταρτον, σχετικά με τη θέση ότι η σύμπραξη δεν ήταν οργανωμένη και δεν είχε επιπτώσεις στην αγορά, υπενθυμίζεται ότι τα στοιχεία
αυτά δεν αναιρούν τη διαπίστωση της Επιτροπής ότι πρόκειται για πολύ σοβαρή παράβαση (βλ. σκέψεις 162 έως 170 ανωτέρω). Εξάλλου,
η εκτίμηση της σοβαρότητας της παραβάσεως εξετάζεται σφαιρικά, λαμβανομένων υπόψη όλων των κρίσιμων για την υπόθεση στοιχείων.
Στην υπό κρίση υπόθεση, βάσει των στοιχείων που παρέθεσε η Επιτροπή με την προσβαλλόμενη απόφαση και των στοιχείων που παρατίθενται
στις σκέψεις 176 έως 178 ανωτέρω, το Γενικό Δικαστήριο κρίνει ότι οι περιστάσεις που επικαλείται η Shell, ακόμη και αν αποδεικνύονταν,
δεν οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το καθορισθέν από την Επιτροπή βασικό ποσό του προστίμου είναι δυσανάλογο.
Υπό τις συνθήκες αυτές και ελλείψει πιο εμπεριστατωμένων επιχειρημάτων, δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι το βασικό ποσό του προστίμου
που καθορίστηκε ως προς τη Shell, 27,5 εκατομμύρια ευρώ, παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας.
Όσον αφορά το επιχείρημα ότι τα βασικά ποσά προστίμων που καθορίστηκαν εν προκειμένω είναι υψηλότερα από αυτά που καθορίστηκαν
στο πλαίσιο άλλων υποθέσεων με αντικείμενο την εφαρμογή του άρθρου 81 ΕΚ και ότι, ως εκ τούτου, παραβιάζεται η αρχή της ίσης
μεταχειρίσεως, υπενθυμίζεται ότι, κατά τον καθορισμό των προστίμων, η Επιτροπή διαθέτει ευρεία διακριτική ευχέρεια και δεν
δεσμεύεται από προγενέστερες εκτιμήσεις της. Κατά συνέπεια η Shell επικαλείται αλυσιτελώς, ενώπιον του δικαστή της Ένωσης,
την πολιτική της Επιτροπής κατά την έκδοση αποφάσεων (βλ., συναφώς, τη νομολογία που παρατίθεται στη σκέψη 125 ανωτέρω). Επιπλέον
και ως εκ περισσού, η Shell δεν απέδειξε ότι η υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση είναι όμοια, από πραγματικής
και νομικής απόψεως, με άλλες υποθέσεις επί των οποίων εκδόθηκαν οι προγενέστερες αποφάσεις τις οποίες επικαλείται.
Βάσει των στοιχείων αυτών, το τρίτο σκέλος του τέταρτου λόγου ακυρώσεως που προβάλλει η Shell πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμο.
Επί του τέταρτου σκέλους, σχετικά με ελλιπή αιτιολόγηση
–       Επιχειρήματα των διαδίκων
Κατά τη Shell, ακόμη και αν γίνει δεκτό ότι η Επιτροπή δεν παραβίασε τις αρχές της αναλογικότητας και της ίσης μεταχειρίσεως
κατά τον καθορισμό του βασικού ποσού του προστίμου, η σύντομη αναφορά της Επιτροπής στον χαρακτηρισμό της παραβάσεως ως πολύ
σοβαρής και η γεωγραφική έκταση της οικείας αγοράς δεν αρκούν για τη δικαιολόγηση του καθορισμού πολύ υψηλότερου βασικού ποσό
σε σχέση με άλλες παρόμοιες πρόσφατες υποθέσεις.
Συνεπώς, η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί ή, επικουρικώς, να μειωθεί το επιβληθέν στη Shell πρόστιμο, ούτως ώστε
να ληφθεί υπόψη ότι η παράβαση δεν ήταν οργανωμένη και δεν είχε επιπτώσεις στην αγορά.
Η Επιτροπή ζητεί την απόρριψη του τέταρτου σκέλους του τέταρτου λόγου ακυρώσεως. Υπενθυμίζει ότι ο συνιστάμενος στην υποχρέωση
αιτιολογήσεως ουσιώδης τύπος τηρείται όταν η Επιτροπή εκθέτει, με την απόφασή της, τα στοιχεία βάσει των οποίων εκτίμησε τη
σοβαρότητα και τη διάρκεια της παραβάσεως. Η Επιτροπή συμμορφώθηκε προς την υποχρέωση αυτή με τις αιτιολογικές σκέψεις 465
έως 473 της προσβαλλομένης αποφάσεως. Εξάλλου, η Επιτροπή δεν υποχρεούται να δικαιολογεί την απόφασή της διά συγκρίσεως προς
άλλες προγενέστερες αποφάσεις.
–       Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Βάσει της νομολογίας που παρατίθεται στις σκέψεις 105 και 106 ανωτέρω, αρκεί η διαπίστωση, εν προκειμένω, ότι η Επιτροπή παραθέτει
στις αιτιολογικές σκέψεις 461 έως 464 της προσβαλλομένης αποφάσεως τα στοιχεία βάσει των οποίων χαρακτήρισε την παράβαση ως
πολύ σοβαρή. Εξάλλου, για τους λόγους που αναπτύχθηκαν επί του τρίτου σκέλους του εξεταζόμενου λόγου ακυρώσεως, οι προγενέστερες
αποφάσεις που επικαλείται η Shell, προς στήριξη των επιχειρημάτων της, δεν αναιρούν τη νομιμότητα της προσβαλλομένης αποφάσεως.
Συνεπώς, για τους ίδιους λόγους, η Επιτροπή δεν ήταν υποχρεωμένη να αιτιολογήσει γιατί τα βασικά ποσά προστίμων που καθορίστηκαν
εν προκειμένω ήταν υψηλότερα από αυτά που καθορίστηκαν με προγενέστερες αποφάσεις.
Βάσει των στοιχείων αυτών, το τέταρτο σκέλος του τέταρτου λόγου ακυρώσεως που προβάλλει η Shell πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμο
και, συνεπώς, ο τέταρτος λόγος στο σύνολό του.
Κατά συνέπεια, οι λόγοι που προβάλλονται προς στήριξη του αιτήματος περί μερικής ακυρώσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως είναι
απορριπτέοι στο σύνολό τους.
2.
Επί του αιτήματος περί μεταρρυθμίσεως του προστίμου
Κατά το μέτρο που οι προβαλλόμενοι από τη Shell λόγοι ακυρώσεως αποσκοπούν στη στήριξη του αιτήματός της περί μεταρρυθμίσεως
του προστίμου, αρκεί η διαπίστωση ότι, όπως προκύπτει από τα προεκτεθέντα, οι λόγοι αυτοί είναι αβάσιμοι και, ως εκ τούτου,
δεν μπορούν να έχουν ως συνέπεια τη μείωση του προστίμου. Συνεπώς, τα αιτήματα αυτά είναι απορριπτέα.
Επομένως, η προσφυγή είναι εξ ολοκλήρου απορριπτέα.

Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά
έξοδα εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα. Δεδομένου ότι οι προσφεύγουσες ηττήθηκαν, πρέπει να καταδικαστούν στα δικαστικά έξοδα,
σύμφωνα με το σχετικό αίτημα της Επιτροπής.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πρώτο τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Απορρίπτει την προσφυγή.
2)
Καταδικάζει τις Shell Petroleum NV, Shell Nederland BV και Shell Nederland Chemie BV στα δικαστικά έξοδα
Dehousse
Wiszniewska-Białecka
Wahl
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 13 Ιουλίου 2011.
(υπογραφές)
Περιεχόμενα
Ιστορικό της διαφοράς
Διαδικασία και αιτήματα των διαδίκων
Σκεπτικό
1.  Επί των αιτημάτων περί μερικής ακυρώσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως
Επί του πρώτου λόγου ακυρώσεως, σχετικά με παράνομο καταλογισμό της παραβάσεως στις Shell Petroleum και Shell Nederland
Επί του πρώτου σκέλους, σχετικά με εσφαλμένη εφαρμογή των προϋποθέσεων καταλογισμού της παραβάσεως
–  Επιχειρήματα των διαδίκων
–  Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί του δεύτερου σκέλους, σχετικά με τα στοιχεία που προσκόμισαν οι Shell Petroleum και Shell Nederland προς ανατροπή του
τεκμηρίου
–  Επιχειρήματα των διαδίκων
–  Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί του τρίτου σκέλους, σχετικά με τις συνέπειες του σφάλματος στο οποίο υπέπεσε η Επιτροπή
–  Επιχειρήματα των διαδίκων
–  Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί του δεύτερου λόγου ακυρώσεως, σχετικά με μη δικαιολογημένη προσαύξηση του βασικού ποσού του προστίμου λόγω υποτροπής
Επί του πρώτου σκέλους, σχετικά με παραβίαση των αρχών της ασφάλειας δικαίου και της αναλογικότητας
–  Επιχειρήματα των διαδίκων
–  Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί του δεύτερου σκέλους, σχετικά με ελλιπή αιτιολόγηση
–  Επιχειρήματα των διαδίκων
–  Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί του τρίτου λόγου ακυρώσεως, σχετικά με εσφαλμένη εφαρμογή συντελεστή προσαυξήσεως προς εξασφάλιση του αποτρεπτικού αποτελέσματος
του προστίμου
Επί του πρώτου σκέλους, σχετικά με παραβίαση των αρχών της ίσης μεταχειρίσεως και της αναλογικότητας
–  Επιχειρήματα των διαδίκων
–  Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί του δεύτερου σκέλους, σχετικά με ελλιπή αιτιολόγηση
–  Επιχειρήματα των διαδίκων
–  Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί του τέταρτου λόγου ακυρώσεως, σχετικά με εσφαλμένο καθορισμό του βασικού ποσού του προστίμου
Επί του πρώτου σκέλους, σχετικά με αδικαιολόγητες διαφορές στα βασικά ποσά των προστίμων
–  Επιχειρήματα των διαδίκων
–  Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί του δεύτερου σκέλους, σχετικά με ανακριβή καθορισμό των βασικών ποσών των προστίμων
–  Επιχειρήματα των διαδίκων
–  Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί του τρίτου σκέλους, σχετικά με παραβίαση των αρχών της αναλογικότητας και της ίσης μεταχειρίσεως
–  Επιχειρήματα των διαδίκων
–  Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί του τέταρτου σκέλους, σχετικά με ελλιπή αιτιολόγηση
–  Επιχειρήματα των διαδίκων
–  Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
2.  Επί του αιτήματος περί μεταρρυθμίσεως του προστίμου
Επί των δικαστικών εξόδων
*
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.