CELEX: 62009CJ0375
Ανταγωνισμός
Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003
Άρθρο 5
Κατάχρηση δεσπόζουσας θέσεως
Αρμοδιότητα των αρχών ανταγωνισμού των κρατών μελών να διαπιστώνουν ότι δεν υφίσταται παράβαση του άρθρου 102 ΣΛΕΕ

με την οποία να διαπιστώνει ότι δεν συντρέχει παράβαση του εν λόγω άρθρου.

Επί του δευτέρου ερωτήματος
Με το δεύτερο ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί κατ’ ουσία να διευκρινιστεί αν το άρθρο 5, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού
έχει άμεση εφαρμογή και αν, επ’ αυτής της βάσεως, εθνική αρχή ανταγωνισμού η οποία εκτιμά ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις
απαγορεύσεως μιας πρακτικής δυνάμει του άρθρου 102 ΣΛΕΕ μπορεί να περατώσει τη διαδικασία που έχει κινήσει κατά άλλης επιχειρήσεως
αποφαινόμενη ότι δεν συντρέχει λόγος να δράσει, τη στιγμή που το εθνικό δίκαιο προβλέπει, υπό ανάλογες περιστάσεις, μόνον
τη δυνατότητά της να εκδώσει αρνητική απόφαση επί της ουσίας.
Από την απάντηση που δόθηκε στο πρώτο ερώτημα προκύπτει ότι η εθνική αρχή ανταγωνισμού δεν είναι αρμόδια να λάβει απόφαση
με την οποία να διαπιστώνει ότι δεν υφίσταται παράβαση του άρθρου 102 ΣΛΕΕ. Κατά το άρθρο 5, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού
η εθνική αρχή ανταγωνισμού μπορεί, πάντως, όταν εκτιμά, βάσει των στοιχείων που έχει στη διάθεσή της, ότι δεν πληρούνται οι
προϋποθέσεις απαγορεύσεως μιας πρακτικής δυνάμει του άρθρου 102 ΣΛΕΕ, να αποφανθεί ότι δεν συντρέχει λόγος να δράσει.
Πρέπει συναφώς να υπομνησθεί ότι, μόνο σε περίπτωση που το δίκαιο της Ένωσης δεν προβλέπει κάποιον ειδικό κανόνα, μπορεί η
εθνική αρχή ανταγωνισμού να εφαρμόσει τις διατάξεις του εσωτερικού δικαίου.
Εν προκειμένω, εφόσον το άρθρο 5 του κανονισμού έχει άμεση εφαρμογή, κατά το άρθρο 288 ΣΛΕΕ, σε όλα τα κράτη μέλη, απαγορεύεται
εθνικός κανόνας που ορίζει ότι διαδικασία σχετική με την εφαρμογή του άρθρου 102 ΣΛΕΕ περατώνεται υποχρεωτικώς με απόφαση
με την οποία διαπιστώνεται ότι δεν στοιχειοθετείται παράβαση του άρθρου αυτού.
Επομένως, στο δεύτερο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 5, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού έχει άμεση εφαρμογή
και απαγορεύει κανόνα του εσωτερικού δικαίου που επιβάλλει στην εθνική αρχή να περατώνει τη σχετική με την εφαρμογή του άρθρου
102 ΣΛΕΕ διαδικασία εκδίδοντας απόφαση με την οποία να διαπιστώνει ότι δεν στοιχειοθετείται παράβαση του άρθρου αυτού.

Επί των δικαστικών εξόδων
Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον
του εθνικού δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν
παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (τμήμα μείζονος συνθέσεως) αποφαίνεται:
1)
Το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού
που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της [Σ]υνθήκης, έχει την έννοια ότι αποκλείει τη δυνατότητα εθνικής αρχής ανταγωνισμού
που, στο πλαίσιο ενδεχόμενης εφαρμογής του άρθρου 102 ΣΛΕΕ, εξετάζει αν πληρούνται οι προϋποθέσεις της διατάξεως αυτής και
καταλήγει, κατόπιν της ως άνω εξετάσεως, ότι δεν υφίσταται καταχρηστική πρακτική να λάβει απόφαση με την οποία να διαπιστώνει
ότι δεν συντρέχει παράβαση του εν λόγω άρθρου.
2)
Το άρθρο 5, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 1/2003 έχει άμεση εφαρμογή και απαγορεύει εθνική διάταξη που επιβάλλει να περατώνεται
η σχετική με την εφαρμογή του άρθρου 102 ΣΛΕΕ διαδικασία με την έκδοση αποφάσεως με την οποία να διαπιστώνεται ότι δεν στοιχειοθετείται
παράβαση του εν λόγω άρθρου.
(υπογραφές)
*
Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική.