CELEX: 62008CJ0371
Συμφωνία Σύνδεσης ΕΟΚ-Τουρκίας
Ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων
Άρθρα 7, πρώτο εδάφιο, δεύτερη περίπτωση, και 14, παράγραφος 1, της απόφασης 1/80 του Συμβουλίου Σύνδεσης
Οδηγίες 64/221/ΕΟΚ, 2003/109/ΕΚ και 2004/38/ΕΚ
Δικαίωμα διαμονής Τούρκου υπηκόου που έχει γεννηθεί στο έδαφος του κράτους μέλους υποδοχής, όπου διέμεινε νομίμως και αδιαλείπτως επί περισσότερα από δέκα έτη ως τέκνο Τούρκου εργαζόμενου
Ποινικές καταδίκες
Νομιμότητα της απόφασης απέλασης
Προϋποθέσεις

ς 1/80 έχει την έννοια ότι:
–        η προστασία από το ενδεχόμενο απέλασης που παρέχει η εν λόγω διάταξη στους Τούρκους υπηκόους δεν έχει το ίδιο περιεχόμενο
με την προστασία που παρέχει στους πολίτες της Ένωσης το άρθρο 28, παράγραφος 3, στοιχείο α΄, της οδηγίας 2004/38, οπότε το
καθεστώς προστασίας από απελάσεις που ισχύει για τους πολίτες αυτούς δεν μπορεί να εφαρμόζεται, mutatis mutandis, στους Τούρκους
υπηκόους ενόψει του προσδιορισμού της έννοιας και του περιεχομένου του εν λόγω άρθρου 14, παράγραφος 1,
–        δεν αντιβαίνει στη διάταξη αυτή της απόφασης 1/80 το μέτρο απέλασης που λαμβάνεται για λόγους δημόσιας τάξης κατά Τούρκου
υπηκόου που έχει τα δικαιώματα που του παρέχει το άρθρο 7, πρώτο εδάφιο, δεύτερη περίπτωση, της εν λόγω απόφασης, εφόσον αφενός
η ατομική συμπεριφορά του ενδιαφερόμενου συνιστά πραγματική, ενεστώσα και αρκούντως σοβαρή απειλή κατά θεμελιώδους συμφέροντος
της κοινωνίας του κράτους μέλους υποδοχής και αφετέρου το μέτρο αυτό είναι απαραίτητο για την προστασία του συμφέροντος αυτού.
Στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται να κρίνει, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα κρίσιμα στοιχεία που προσιδιάζουν στην κατάσταση του
ενδιαφερόμενου Τούρκου υπηκόου, κατά πόσον το μέτρο αυτό είναι δικαιολογημένο, από νομική άποψη, στην υπόθεση της κύριας δίκης.

Επί των δικαστικών εξόδων
Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον
του εθνικού δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν
παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) αποφαίνεται:
Το άρθρο 14, παράγραφος 1, της απόφασης 1/80, της 19ης Σεπτεμβρίου 1980, σχετικά με την ανάπτυξη της σύνδεσης, την οποία εξέδωσε
το Συμβούλιο Σύνδεσης που συστάθηκε με τη Συμφωνία Σύνδεσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Τουρκίας,
η οποία υπογράφηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 1963 στην Άγκυρα αφενός από τη Δημοκρατία της Τουρκίας και αφετέρου από τα κράτη μέλη
της ΕΟΚ και την Κοινότητα και συνήφθη, εγκρίθηκε και επικυρώθηκε εξ ονόματος της τελευταίας με την απόφαση 64/732/ΕΟΚ του
Συμβουλίου, της 23ης Δεκεμβρίου 1963, έχει την έννοια ότι:
–
η προστασία από το ενδεχόμενο απέλασης που παρέχει η εν λόγω διάταξη στους Τούρκους υπηκόους δεν έχει το ίδιο περιεχόμενο
με την προστασία που παρέχει στους πολίτες της Ένωσης το άρθρο 28, παράγραφος 3, στοιχείο α΄, της οδηγίας 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών
τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68
και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ
και 93/96/ΕΟΚ, οπότε το καθεστώς προστασίας από απελάσεις που ισχύει για τους πολίτες αυτούς δεν μπορεί να εφαρμόζεται, mutatis
mutandis, στους Τούρκους υπηκόους ενόψει του προσδιορισμού της έννοιας και του περιεχομένου του εν λόγω άρθρου 14, παράγραφος
1,
–
δεν αντιβαίνει στη διάταξη αυτή της απόφασης 1/80 το μέτρο απέλασης που λαμβάνεται για λόγους δημόσιας τάξης κατά Τούρκου
υπηκόου που έχει τα δικαιώματα που του παρέχει το άρθρο 7, πρώτο εδάφιο, δεύτερη περίπτωση, της εν λόγω απόφασης, εφόσον αφενός
η ατομική συμπεριφορά του ενδιαφερόμενου συνιστά πραγματική, ενεστώσα και αρκούντως σοβαρή απειλή κατά θεμελιώδους συμφέροντος
της κοινωνίας του κράτους μέλους υποδοχής και αφετέρου το μέτρο αυτό είναι απαραίτητο για την προστασία του συμφέροντος αυτού.
Στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται να κρίνει, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα κρίσιμα στοιχεία που προσιδιάζουν στην κατάσταση του
ενδιαφερόμενου Τούρκου υπηκόου, κατά πόσον το μέτρο αυτό είναι δικαιολογημένο, από νομική άποψη, στην υπόθεση της κύριας δίκης.
(υπογραφές)
*
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.