CELEX: 62011CJ0667
Εμπορική πολιτική
Κανονισμός (ΕΚ) 1225/2009
Άρθρα 13 και 14
Εισαγωγές προϊόντων καταγωγής Κίνας
Δασμοί αντιντάμπινγκ
Καταστρατήγηση
Επαναποστολή των εμπορευμάτων μέσω Μαλαισίας
Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 723/2011
Καταγραφή των εισαγωγών
Είσπραξη των δασμών αντιντάμπινγκ
Αναδρομικότητα

Η αίτηση προδικαστικής απόφασης αφορά τις προϋποθέσεις αναδρομικής επιβολής των δασμών αντιντάμπινγκ κατ’ εφαρμογή του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 723/2011 του Συμβουλίου, της 18ης Ιουλίου 2011, για την επέκταση του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ που επιβάλλεται με τον κανονισμό (ΕΚ) 91/2009 στις εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, στις εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα που αποστέλλονται από τη Μαλαισία, είτε δηλώνονται ως καταγωγής Μαλαισίας είτε όχι (
ΕΕ L 194, σ. 6
, στο εξής: εκτελεστικός κανονισμός), κατόπιν έρευνας που αφορούσε καταστρατήγηση, κατά την έννοια του άρθρου 13 του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (
ΕΕ L 343, σ. 51
, στο εξής: βασικός κανονισμός).
Η αίτηση αυτή έχει υποβληθεί στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ της εταιρίας Paltrade EOOD (στο εξής: Paltrade) και του Nachalnik na Mitnicheski punkt – Pristanishte Varna (προϊσταμένου του Τελωνείου του Λιμένα Βάρνας), ο οποίος υπάγεται στον Nachalnik Mitnitsa Varna (Διευθυντή Τελωνείων Βάρνας) (στο εξής: τελωνειακή αρχή), αντικείμενο της οποίας είναι η απόφαση επιβολής στην Paltrade πρόσθετων δασμών αντιντάμπινγκ.
Το νομικό πλαίσιο
Η αιτιολογική σκέψη 19 του βασικού κανονισμού έχει ως εξής:
«[…] Δεδομένης της μέχρι σήμερα αποτυχίας των πολυμερών διαπραγματεύσεων και εν αναμονή της έκβασης της παραπομπής του θέματος στην επιτροπή αντιντάμπινγκ του ΠΟΕ, είναι ανάγκη να συμπεριληφθούν στην κοινοτική νομοθεσία διατάξεις για την αντιμετώπιση ορισμένων πρακτικών, όπως είναι η απλή συναρμολόγηση στην Κοινότητα ή σε τρίτη χώρα, με τις οποίες επιδιώκεται πρωτίστως η καταστρατήγηση μέτρων αντιντάμπινγκ.»
Το άρθρο 13 του βασικού κανονισμού, το οποίο επιγράφεται «Καταστρατήγηση», ορίζει τα εξής:
«1.   Οι δασμοί αντιντάμπινγκ που επιβάλλονται δυνάμει του παρόντος κανονισμού μπορούν να επεκταθούν έναντι των εισαγωγών από τρίτες χώρες του ομοειδούς προϊόντος, είτε αυτό έχει τροποποιηθεί ελαφρά είτε όχι, ή έναντι των εισαγωγών του ελαφρά τροποποιημένου ομοειδούς προϊόντος από τη χώρα που υπόκειται στα μέτρα, ή μερών αυτού, όταν λαμβάνει χώρα καταστρατήγηση των ισχυόντων μέτρων. […] Με τον όρο καταστρατήγηση νοείται κάθε μεταβολή των τρόπων διεξαγωγής εμπορικών συναλλαγών μεταξύ τρίτων χωρών και της Κοινότητας ή μεταξύ ατομικών εταιριών στη χώρα που υπόκειται στα μέτρα και της Κοινότητας, η οποία απορρέει από μια πρακτική, διαδικασία ή εργασία, για την οποία δεν υφίσταται ικανός αποχρών λόγος ή άλλη οικονομική δικαιολογία, πλην της επιβολής του δασμού, ενώ παράλληλα υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία για ζημία ή στοιχεία από τα οποία προκύπτει ότι εξουδετερώνονται οι επανορθωτικές συνέπειες του δασμού, όσον αφορά τις τιμές ή/και τις ποσότητες του ομοειδούς προϊόντος, και όταν υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία ότι ασκείται πρακτική ντάμπινγκ σχετικά με τις κανονικές αξίες που έχουν ήδη προσδιορισθεί για το ομοειδές προϊόν, αν χρειαστεί σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 2.
[…]
3.   Οι έρευνες κινούνται δυνάμει του παρόντος άρθρου με πρωτοβουλία της Επιτροπής ή με αίτηση κράτους μέλους ή οποιουδήποτε ενδιαφερόμενου μέρους με βάση επαρκή αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με τα θέματα για τα οποία γίνεται λόγος στην παράγραφο 1. Η έρευνα αρχίζει, […] με κανονισμό της Επιτροπής, με τον οποίον μπορεί επιπλέον να καλούνται οι τελωνειακές αρχές να υποβάλουν τις επίμαχες εισαγωγές υποχρεωτικά σε καταγραφή, σύμφωνα με το άρθρο 14, παράγραφος 5, ή να ζητήσουν τη σύσταση εγγύησης. Οι έρευνες διεξάγονται από την Επιτροπή, η οποία είναι δυνατό να επικουρείται από τις τελωνειακές αρχές, και πρέπει να ολοκληρώνονται εντός εννέα μηνών. Όταν τα πραγματικά περιστατικά, όπως αυτά έχουν εξακριβωθεί τελικώς, δικαιολογούν την επέκταση της ισχύος των μέτρων, τότε αυτή αποφασίζεται από το Συμβούλιο, κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής και αφού ζητηθεί η γνώμη της συμβουλευτικής επιτροπής. […] Η επέκταση τίθεται σε ισχύ από την ημερομηνία κατά την οποία επιβλήθηκε η υποχρέωση καταγραφής δυνάμει του άρθρου 14, παράγραφος 5, ή την ημερομηνία απαίτησης της παροχής εγγυήσεων. […]»
Το άρθρο 14 του βασικού κανονισμού επιγράφεται «Γενικές διατάξεις» και προβλέπει τα εξής:
«[…]
5.   Η Επιτροπή έχει τη δυνατότητα, μετά από διαβουλεύσεις με τη συμβουλευτική επιτροπή, να ζητήσει από τις τελωνειακές αρχές να προβούν στις κατάλληλες ενέργειες για την καταγραφή των εισαγωγών, έτσι ώστε να είναι δυνατή η μεταγενέστερη επιβολή μέτρων έναντι των εισαγωγών αυτών με ισχύ από την ημερομηνία καταγραφής τους. Οι εισαγωγές είναι δυνατό να καταγράφονται μετά από σχετική αίτηση της κοινοτικής βιομηχανίας η οποία να περιλαμβάνει επαρκή αποδεικτικά στοιχεία που να δικαιολογούν αυτή την ενέργεια. Η καταγραφή θεσπίζεται με κανονισμό, ο οποίος διευκρινίζει τον σκοπό της εν λόγω ενέργειας και, αν χρειάζεται, το υπολογιζόμενο ποσό στο οποίο θα ανέρχεται η ενδεχόμενη μελλοντική οφειλή. Οι εισαγωγές δεν υποβάλλονται σε καταγραφή για χρονική περίοδο μεγαλύτερη των εννέα μηνών.»
Ο κανονισμός (ΕΚ) 91/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Ιανουαρίου 2009, επέβαλε οριστικό δασμό αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (
ΕΕ L 29, σ. 1
).
Κατά το άρθρο 1, παράγραφος 2, του κανονισμού αυτού, ο συντελεστής του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ καθορίζεται σε 85 % για τον πρόσθετο κωδικό TARIC A999, όσον αφορά όλες τις εταιρίες που δεν απαριθμούνται στον πίνακα που περιλαμβάνεται στη διάταξη αυτή.
Στη συνέχεια η Επιτροπή κίνησε, με τον κανονισμό (ΕΕ) 966/2010, της 27ης Οκτωβρίου 2010, έρευνα σχετικά με την πιθανή καταστρατήγηση των μέτρων αντιντάμπινγκ που είχαν επιβληθεί με τον κανονισμό 91/2009 από εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα που αποστέλλονται από την Μαλαισία, ανεξάρτητα από το εάν δηλώνονται ως καταγωγής Μαλαισίας, και για την υποβολή των εν λόγω εισαγωγών σε καταγραφή (
ΕΕ L 282, σ. 29
).
Η αιτιολογική σκέψη 18 του κανονισμού 966/2010 έχει ως εξής:
«Σύμφωνα με το άρθρο 14, παράγραφος 5, του βασικού κανονισμού, οι εισαγωγές του υπό έρευνα προϊόντος υποβάλλονται σε καταγραφή, ούτως ώστε να διασφαλιστεί ότι, σε περίπτωση που επιβεβαιωθεί η καταστρατήγηση, θα είναι δυνατή η επιβολή δασμών αντιντάμπινγκ κατάλληλου ύψους, με αναδρομική ισχύ από την ημερομηνία καταγραφής των εν λόγω εισαγωγών που αποστέλλονται από τη Μαλαισία.»
Με το άρθρο 2 του κανονισμού αυτού επιβλήθηκε η υποχρέωση καταγραφής των εισαγωγών αυτών.
Ο εκτελεστικός κανονισμός προβλέπει την επέκταση του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ που είχε επιβληθεί με τον κανονισμό 91/2009, ώστε να καλύπτονται και οι εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα που αποστέλλονται από τη Μαλαισία, είτε δηλώνονται ως καταγωγής Μαλαισίας είτε όχι. Το άρθρο 1 του εκτελεστικού κανονισμού προβλέπει συγκεκριμένα τα εξής:
«1.   Ο οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ που ισχύει για “όλες τις άλλες εταιρίες” και που επιβλήθηκε βάσει του άρθρου 1, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 91/2009 στις εισαγωγές [των επίμαχων προϊόντων] καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας επεκτείνεται στις εισαγωγές [των επίμαχων προϊόντων] που αποστέλλονται από τη Μαλαισία, είτε δηλώνονται ως καταγωγής Μαλαισίας είτε όχι, που σήμερα υπάγονται στους κωδικούς ΣΟ ex 7318 12 90, ex 7318 14 91 […] (κωδικοί TARIC […] 7318 12 90 91, […] 7318 14 91 91 […]), [...]
[…]
3.   Ο δασμός που επεκτείνεται με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου εισπράττεται για τις εισαγωγές που αποστέλλονται από τη Μαλαισία, είτε δηλώνονται ως καταγωγής Μαλαισίας είτε όχι, οι οποίες καταγράφονται σύμφωνα με το άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΕ) 966/2010, με το άρθρο 13, παράγραφος 3, και με το άρθρο 14, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009, με εξαίρεση τα προϊόντα που παράγονται από τις εταιρίες οι οποίες αναφέρονται στην παράγραφο 1.
[...]»
Το άρθρο 78 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (
ΕΕ L 302, σ. 1
), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1791/2006 του Συμβουλίου, της 20ής Νοεμβρίου 2006 (
ΕΕ L 363, σ. 1
, στο εξής: τελωνειακός κώδικας), προβλέπει τα εξής:
«1.   Οι τελωνειακές αρχές είναι δυνατόν να επανεξετάσουν τη διασάφηση, αυτεπαγγέλτως ή εφόσον το ζητήσει ο [διασαφητής], μετά τη χορήγηση της άδειας παραλαβής των εμπορευμάτων.
[…]
3.   Όταν από την επανεξέταση της διασάφησης ή από τους εκ των υστέρων ελέγχους προκύπτει ότι οι διατάξεις που διέπουν το σχετικό τελωνειακό καθεστώς έχουν εφαρμοστεί βάσει ανακριβών ή ελλιπών στοιχείων, οι τελωνειακές αρχές, τηρώντας τις διατάξεις που έχουν ενδεχομένως θεσπιστεί, λαμβάνουν τα απαιτούμενα μέτρα για να επανορθώσουν την κατάσταση λαμβάνοντας υπόψη τους τα νέα στοιχεία που βρίσκονται στη διάθεσή τους.»
Κατά το άρθρο 217, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του τελωνειακού κώδικα:
«1.   Κάθε ποσό των εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών που προκύπτει από τελωνειακή οφειλή, που στο εξής καλείται “ποσό των δασμών”, υπολογίζεται από τις τελωνειακές αρχές μόλις αυτές διαθέτουν τα απαραίτητα στοιχεία και εγγράφεται από τις εν λόγω αρχές στα λογιστικά βιβλία ή σε οποιοδήποτε άλλο υπόθεμα επέχει θέση βιβλίων (καταλογισμός).
Το πρώτο εδάφιο δεν εφαρμόζεται:
α)
όταν έχει θεσπιστεί προσωρινός δασμός αντιντάμπινγκ ή αντισταθμιστικός [...]».
Το άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική Ονοματολογία και το Κοινό Δασμολόγιο (
ΕΕ L 256, σ. 1
), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 555/2011 του Συμβουλίου, της 6ης Ιουνίου 2011 (
ΕΕ L 150, σ. 3
), προβλέπει τα εξής:
«Καθιερώνεται από την Επιτροπή ολοκληρωμένο δασμολόγιο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εφεξής αποκαλούμενο “TARIC”, το οποίο πληροί τις απαιτήσεις του κοινού δασμολογίου, των στατιστικών του εξωτερικού εμπορίου καθώς και των εμπορικών, γεωργικών και άλλων πολιτικών της Κοινότητας που αφορούν την εισαγωγή ή εξαγωγή εμπορευμάτων.
[…]»
Η διαφορά της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα
Στις 31 Ιανουαρίου 2011 η Paltrade, που εδρεύει στη Βάρνα, διασάφησε, υποβάλλοντας το ενιαίο διοικητικό έγγραφο υπ’ αριθ. 11BG002005H0004290, τα ακόλουθα εμπορεύματα, τα οποία υπήγαγε στο καθεστώς της θέσης σε ανάλωση με ταυτόχρονη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία: 2528800 ξυλόβιδες και 634 000 βίδες αυτοσχηματιζόμενου σπειρώματος, οι οποίες είχαν αποσταλεί από τη Μαλαισία και καταλέγονταν μεταξύ των προϊόντων στα οποία επιβάλλεται δασμός αντιντάμπινγκ δυνάμει του εκτελεστικού κανονισμού. Οι οφειλόμενοι δασμοί και ο οφειλόμενος φόρος προστιθέμενης αξίας βεβαιώθηκαν στις 31 Ιανουαρίου 2011, δηλαδή πριν ο δασμός αντιντάμπινγκ επεκταθεί οριστικά στις εισαγωγές των εμπορευμάτων αυτών.
Κατόπιν όμως της έναρξης της ισχύος στις 27 Ιουλίου 2011 του εκτελεστικού κανονισμού, ο οποίος εκδόθηκε βάσει του άρθρου 78 του τελωνειακού κώδικα, η τελωνειακή αρχή διεξήγαγε, αφού είχε χορηγηθεί άδεια παραλαβής των εμπορευμάτων, εκ των υστέρων έλεγχο της διασάφησης, προκειμένου να εξακριβώσει την ακρίβεια των στοιχείων που περιλαμβάνονταν στη διασάφηση αυτή. Κατόπιν του ελέγχου του ενιαίου διοικητικού εγγράφου και των συνημμένων σε αυτό εγγράφων, η τελωνειακή αρχή διαπίστωσε ότι η καταχώριση του ενιαίου διοικητικού εγγράφου είχε πραγματοποιηθεί κατά τη διάρκεια της περιόδου έρευνας που είχε κινηθεί δυνάμει του κανονισμού 966/2010. Κατόπιν αυτού, η τελωνειακή αρχή προέβη σε διόρθωση των αναγραφόμενων στο εν λόγω έγγραφο στοιχείων.
Οι βουλγαρικές τελωνειακές αρχές δεν έλαβαν συγκεκριμένα μέτρα για την καταγραφή των εισαγωγών από τη Μαλαισία ούτε καταχώρισαν τον πρόσθετο κωδικό TARIC – A999 που πρόβλεπε το άρθρο 1, παράγραφος 2, του κανονισμού 91/2009. Αντίθετα, εφάρμοζαν τη συνηθισμένη διαδικασία καταχώρισης στο ολοκληρωμένο πληροφοριακό σύστημα των βουλγαρικών τελωνείων (Balgarska integrirana mitnicheska informatsionna sistema, στο εξής: BIMIS) των τελωνειακών διασαφήσεων που είχαν καταρτιστεί σύμφωνα με το πρότυπο του ενιαίου διοικητικού εγγράφου.
Με την απόφαση 9300-843, της 10ης Αυγούστου 2011, η τελωνειακή αρχή επέβαλε στην Paltrade την καταβολή ενός συμπληρωματικού ποσού 14623,75 βουλγαρικών λεβ (BGN) για δασμούς αντιντάμπινγκ και 2 924,76 BGN για ΦΠΑ. Η Paltrade άσκησε προσφυγή κατά της παραπάνω απόφασης ενώπιον του Administrativen sad Varna.
Υπό τις περιστάσεις αυτές, το Administrativen sad Varna αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα εξής προδικαστικά ερωτήματα:
«1)
Επιτρέπεται αναδρομική επιβολή δασμού αντιντάμπινγκ κατ’ εφαρμογή του άρθρου 1 του εκτελεστικού κανονισμού […], χωρίς να έχει προηγηθεί, πέραν της καταχωρίσεως του ενιαίου διοικητικού εγγράφου στο σύστημα BIMIS, τελωνειακή καταγραφή με καταχώριση του οριζόμενου στο άρθρο 1 του κανονισμού 91/2009 πρόσθετου κωδικού TARIC;
2)
Ποιο είναι το κατά την αιτιολογική σκέψη 18 του κανονισμού 966/2010 κατάλληλο ύψος του δασμού αντιντάμπινγκ που επιβάλλεται αναδρομικά κατ’ εφαρμογή του [εκτελεστικού] κανονισμού;»
Επί των προδικαστικών ερωτημάτων
Το αιτούν δικαστήριο, με τα δύο ερωτήματά του, τα οποία πρέπει να συνεξεταστούν, ερωτά κατ’ ουσία, πρώτον, αν το άρθρο 14, παράγραφος 5, του βασικού κανονισμού, στο οποίο παραπέμπει το άρθρο 2 του κανονισμού 966/2010, έχει την έννοια ότι οι τρόποι καταγραφής που είναι παρεμφερείς προς τους επίμαχους στην υπόθεση της κύριας δίκης είναι σύμφωνοι με τη διάταξη αυτή και αρκούν επομένως για την αναδρομική επιβολή δασμού αντιντάμπινγκ κατ’ εφαρμογή του άρθρου 1 του εκτελεστικού κανονισμού, κατόπιν έρευνας που κατέληξε στο πόρισμα ότι υπάρχει καταστρατήγηση των οριστικών δασμών αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκαν με τον κανονισμό 91/2009 και, δεύτερον, σε περίπτωση καταφατικής απάντησης, ποιο θα πρέπει να είναι το ύψος αυτού του δασμού αντιντάμπινγκ μετά την επέκτασή του, ο οποίος επιβάλλεται αναδρομικά κατ’ εφαρμογή του εκτελεστικού κανονισμού.
Παρατηρήσεις που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο
Η Βουλγαρική Κυβέρνηση και η τελωνειακή αρχή υποστηρίζουν ότι δεν είναι αναγκαία η θέσπιση άλλου τρόπου καταγραφής, πέρα από την καταχώριση του ενιαίου διοικητικού εγγράφου στο BIMIS, αφού η καταχώριση αυτή καθιστά δυνατή τη διασύνδεση των συστημάτων πληροφοριών που βασίζονται στους κωδικούς TARIC. Κατά τους ανωτέρω, τα τελωνειακά έγγραφα που προβλέπουν η ευρωπαϊκή και η εθνική νομοθεσία για κάθε τύπο προορισμού και τελωνειακού καθεστώτος αποτελούν αντικείμενο αυτοματοποιημένης επεξεργασίας από το BIMIS, χάρη στην οποία συλλέγονται πληροφορίες από τη βάση δεδομένων των τελωνειακών εγγράφων.
Η Ισπανική και η Ιταλική Κυβέρνηση, η Ουγγαρία και η Επιτροπή φρονούν επίσης ότι οι εφαρμοστέες διατάξεις του βασικού κανονισμού, του κανονισμού 966/2010 και του εκτελεστικού κανονισμού οι οποίες αφορούν την καταγραφή των επίμαχων εισαγωγών δεν καθιστούν υποχρεωτική τη δημιουργία ενός ειδικού συστήματος καταγραφής. Κάθε εθνικό σύστημα καταχώρισης θα πρέπει να θεωρείται επαρκές, εφόσον παρέχει στις τελωνειακές αρχές τη δυνατότητα αφενός να έχουν γνώση των καταχωρισμένων εισαγωγών κατά τον χρόνο της δημοσίευσης του κανονισμού που προβλέπει την αξίωση καταβολής των δασμών αντιντάμπινγκ για τις καταχωρισμένες αυτές εισαγωγές και αφετέρου να βεβαιώνουν και να εισπράττουν τους δασμούς αυτούς.
Η Επιτροπή προσθέτει ότι το ισχύον σύστημα καταχώρισης των ενιαίων διοικητικών εγγράφων στο BIMIS είναι υπεραρκετό για την επίτευξη των σκοπών του άρθρου 14, παράγραφος 5, του βασικού κανονισμού.
Ο καθού της κύριας δίκης, η Επιτροπή και όλες οι κυβερνήσεις που υπέβαλαν παρατηρήσεις υποστηρίζουν ότι ο εκτελεστικός κανονισμός προβλέπει ρητά ότι για τις εταιρίες της Μαλαισίας τις οποίες αφορά η επέκταση του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ που προβλέφθηκε με τον κανονισμό 91/2009 ισχύει ο συντελεστής του δασμού αντιντάμπινγκ αυτού, ο οποίος έχει καθοριστεί σε 85 %.
Εκτίμηση του Δικαστηρίου
Δυνάμει του άρθρου 13, παράγραφος 1, του βασικού κανονισμού, οι δασμοί αντιντάμπινγκ που επιβάλλονται βάσει του εν λόγω κανονισμού είναι δυνατό να επεκτείνονται, ώστε να αφορούν τις εισαγωγές ομοειδών προϊόντων ή μερών των προϊόντων αυτών από τρίτες χώρες, όταν σημειώνεται καταστρατήγηση των ισχυόντων μέτρων. Κατά την παράγραφο 3 του ίδιου αυτού άρθρου, η έρευνα αρχίζει με κανονισμό της Επιτροπής, με τον οποίο μπορεί να καλούνται οι τελωνειακές αρχές να υποβάλλουν τις επίμαχες εισαγωγές υποχρεωτικά σε καταγραφή, σύμφωνα με το άρθρο 14, παράγραφος 5, του βασικού κανονισμού.
Ειδικότερα, από το εν λόγω άρθρο 13, παράγραφος 3, προκύπτει ότι, σε περίπτωση ύπαρξης καταστρατήγησης, η επέκταση των οριστικών μέτρων που έχουν ήδη θεσπιστεί τίθεται σε ισχύ από την ημερομηνία κατά την οποία επιβλήθηκε η υποχρέωση καταγραφής δυνάμει του άρθρου 14, παράγραφος 5, του βασικού κανονισμού.
Κατά την τελευταία αυτή διάταξη, η Επιτροπή έχει τη δυνατότητα να ζητήσει από τις αρμόδιες εθνικές αρχές να προβούν στις κατάλληλες ενέργειες για την καταγραφή των εισαγωγών, ώστε να είναι δυνατή η κατ’ επέκταση επιβολή μέτρων στις εισαγωγές των επίμαχων προϊόντων από την ημερομηνία καταγραφής των εισαγωγών αυτών. Η καταγραφή των επίμαχων προϊόντων θεσπίζεται με κανονισμό, ο οποίος διευκρινίζει τον σκοπό του μέτρου και, αν χρειάζεται, το κατ’ εκτίμηση ποσό των δασμών στο οποίο θα ανέρχεται η ενδεχόμενη μελλοντική οφειλή. Η διάρκεια της υποχρεωτικής καταγραφής των εισαγωγών δεν πρέπει να υπερβαίνει τους εννέα μήνες.
Επομένως, επιβάλλεται να τονιστεί ότι, σύμφωνα με τον σκοπό και την οικονομία του βασικού κανονισμού, και ειδικότερα της αιτιολογικής σκέψης 19 και του άρθρου 13 του κανονισμού αυτού, ο μόνος σκοπός που επιδιώκει ένας κανονισμός που επεκτείνει δασμό αντιντάμπινγκ είναι η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δασμού αυτού και η πρόληψη καταστρατηγήσεών του. Κατά συνέπεια, το μέτρο επέκτασης ενός οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ είναι απλώς παρεπόμενο σε σχέση με την αρχική πράξη με την οποία επιβλήθηκε ο δασμός αυτός και διασφαλίζει την αποτελεσματική εφαρμογή των οριστικών μέτρων.
Κατά συνέπεια, η υποχρέωση καταγραφής των επίμαχων εισαγωγών, όταν συγκεκριμένα υπάρχει καταστρατήγηση, αποσκοπεί επίσης στη διασφάλιση της αποτελεσματικότητας των οριστικών μέτρων, όπως έχουν επεκταθεί, καθόσον καθιστά δυνατή την αναδρομική επιβολή των δασμών, ώστε να μην καθίστανται αναποτελεσματικά τα εφαρμοστέα οριστικά μέτρα. Αφού δηλαδή η Επιτροπή έχει ζητήσει από τις αρμόδιες εθνικές αρχές να προβούν στις κατάλληλες ενέργειες για την καταγραφή των επίμαχων εισαγωγών, προκειμένου να διασφαλιστεί η αναδρομική επιβολή των δασμών αντιντάμπινγκ μετά την επέκτασή τους, οι εν λόγω αρχές οφείλουν να εκπληρώσουν την υποχρέωση αυτή.
Όσον αφορά την υπόθεση της κύριας δίκης, ο κανονισμός 91/2009 επέβαλε τον οριστικό δασμό αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές των επίμαχων προϊόντων καταγωγής Κίνας. Στη συνέχεια, ο κανονισμός 966/2010, με τον οποίο κινήθηκε έρευνα σχετικά με το ενδεχόμενο καταστρατήγησης του εν λόγω μέτρου, επέβαλε, με το άρθρο του 2 και με βάση τα άρθρα 13, παράγραφος 3, και 14, παράγραφος 5, του βασικού κανονισμού, την καταγραφή των εισαγωγών των επίμαχων προϊόντων που αποστέλλονταν από τη Μαλαισία. Κατόπιν της εξακρίβωσης της ύπαρξης καταστρατήγησης, ο εκτελεστικός κανονισμός προβλέπει την επέκταση του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ που είχε θεσπιστεί με τον κανονισμό 91/2009, ώστε να καλύπτονται και οι εισαγωγές των εν λόγω προϊόντων που αποστέλλονται από τη Μαλαισία, είτε δηλώνονται ως καταγωγής Μαλαισίας είτε όχι.
Από το άρθρο 2 του κανονισμού 966/2010 προκύπτει συγκεκριμένα ότι, υπό περιστάσεις όπως αυτές της υπόθεσης της κύριας δίκης, τα κράτη μέλη είναι υποχρεωμένα να θεσπίζουν ορισμένα κατάλληλα εκτελεστικά μέτρα για την καταγραφή των επίμαχων εισαγωγών, σύμφωνα με τα άρθρα 13, παράγραφος 3, και 14, παράγραφος 5, του βασικού κανονισμού.
Εφόσον όμως ούτε ο βασικός κανονισμός ούτε ο κανονισμός 966/2010 προσδιορίζουν το πώς τα κράτη μέλη οφείλουν να προβαίνουν στην καταγραφή, εναπόκειται στα κράτη αυτά να καθορίσουν τις μεθόδους καταγραφής κατά τρόπο ώστε να διασφαλίζεται δεόντως η αναδρομική είσπραξη των δασμών αντιντάμπινγκ μετά την επέκτασή τους και να επιτυγχάνεται συνεπώς ο σκοπός του κανονισμού αυτού.
Συναφώς προκύπτει από τη δικογραφία ότι η καταχώριση του ενιαίου διοικητικού εγγράφου στο ισχύον σύστημα BICIS συνιστά εκπλήρωση της επιβαλλόμενης υποχρέωσης, καθόσον δεν αφήνει κανένα περιθώριο αμφιβολίας σχετικά με την ταυτοποίηση όλων των εισαγωγών των επίμαχων προϊόντων στις οποίες πρέπει να επιβληθεί ο δασμός και καθιστά δυνατή την αποτελεσματική συλλογή όλων των διαθέσιμων στοιχείων, ώστε να μπορεί να προβληθεί αναδρομικά και αποτελεσματικά η αξίωση είσπραξης των δασμών αντιντάμπινγκ μετά την επέκτασή τους.
Κατά συνέπεια, ένας τρόπος καταγραφής όπως ο επίμαχος στην υπόθεση της κύριας δίκης ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του άρθρου 14, παράγραφος 5, του βασικού κανονισμού.
Επομένως, η επίμαχη στην κύρια δίκη καταγραφή συνιστά εκπλήρωση της υποχρέωσης που επιβάλλουν οι εφαρμοστέες διατάξεις των επίμαχων κανονισμών.
Όσον αφορά τον συντελεστή του δασμού αντιντάμπινγκ που επιβάλλεται αναδρομικά κατ’ εφαρμογή του εκτελεστικού κανονισμού, από το άρθρο 1, παράγραφος 1, του κανονισμού αυτού προκύπτει ότι ο δασμός του οποίου επεκτείνεται η επιβολή στις εισαγωγές των επίμαχων εμπορευμάτων από τη Μαλαισία είναι ο οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ που επιβάλλεται κατά το άρθρο 1, παράγραφος 2, του κανονισμού 91/2009 σε «όλες τις άλλες εταιρίες».
Κατά το άρθρο 1, παράγραφος 2, του τελευταίου αυτού κανονισμού, ο συντελεστής του δασμού αντιντάμπινγκ μετά την επέκτασή του ανέρχεται σε 85 %.
Από τις παραπάνω σκέψεις προκύπτει ότι πρέπει να δοθεί η ακόλουθη απάντηση στα προδικαστικά ερωτήματα:
—
Το άρθρο 14, παράγραφος 5, του βασικού κανονισμού, στο οποίο παραπέμπει το άρθρο 2 του κανονισμού 966/2010, έχει την έννοια ότι οι τρόποι καταγραφής που είναι παρεμφερείς προς τους επίμαχους στην υπόθεση της κύριας δίκης είναι σύμφωνοι με τη διάταξη αυτή και αρκούν επομένως για την αναδρομική επιβολή δασμού αντιντάμπινγκ κατ’ εφαρμογή του άρθρου 1 του εκτελεστικού κανονισμού, κατόπιν έρευνας που κατέληξε στο πόρισμα ότι υπάρχει καταστρατήγηση των οριστικών δασμών αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκαν με τον κανονισμό 91/2009.
—
Σύμφωνα με το άρθρο 1, παράγραφος 2, του κανονισμού 91/2009, ο συντελεστής του δασμού αντιντάμπινγκ μετά την επέκτασή του, ο οποίος επιβάλλεται αναδρομικά στις εισαγωγές που πραγματοποιήθηκαν πριν από την έναρξη της ισχύος του εκτελεστικού κανονισμού, ανέρχεται σε 85 % για «όλες τις άλλες εταιρίες».
Επί των δικαστικών εξόδων
Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.

Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) αποφαίνεται:

Το άρθρο 14, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, στο οποίο παραπέμπει το άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΕ) 966/2010 της Επιτροπής, της 27ης Οκτωβρίου 2010, για την έναρξη έρευνας όσον αφορά την πιθανή καταστρατήγηση των μέτρων αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκαν με τον κανονισμό (ΕΚ) 91/2009 του Συμβουλίου στις εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, από εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα που αποστέλλονται από την Μαλαισία, ανεξάρτητα από το εάν δηλώνονται ως καταγωγής Μαλαισίας και για την υποβολή των εν λόγω εισαγωγών σε καταγραφή, έχει την έννοια ότι οι τρόποι καταγραφής που είναι παρεμφερείς προς τους επίμαχους στην υπόθεση της κύριας δίκης είναι σύμφωνοι με τη διάταξη αυτή και αρκούν επομένως για την αναδρομική επιβολή δασμού αντιντάμπινγκ κατ’ εφαρμογή του άρθρου 1 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 723/2011 του Συμβουλίου, της 18ης Ιουλίου 2011, για την επέκταση του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ που επιβάλλεται με τον κανονισμό (ΕΚ) 91/2009 στις εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, στις εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα που αποστέλλονται από τη Μαλαισία, είτε δηλώνονται ως καταγωγής Μαλαισίας είτε όχι, κατόπιν έρευνας που κατέληξε στο πόρισμα ότι υπάρχει καταστρατήγηση των οριστικών δασμών αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκαν με τον κανονισμό (ΕΚ) 91/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Ιανουαρίου 2009, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας.

Σύμφωνα με το άρθρο 1, παράγραφος 2, του κανονισμού 91/2009, ο συντελεστής του δασμού αντιντάμπινγκ μετά την επέκτασή του, ο οποίος επιβάλλεται αναδρομικά στις εισαγωγές που πραγματοποιήθηκαν πριν από την έναρξη της ισχύος του εκτελεστικού κανονισμού 723/2011, ανέρχεται σε 85 % για «όλες τις άλλες εταιρίες».

(υπογραφές)
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική.