CELEX: 62009CJ0148
Αίτηση αναιρέσεως
Προσφυγή ακυρώσεως
Κρατικές ενισχύσεις
Άρθρο 88, παράγραφος 3, ΕΚ
Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999
Απόφαση της Επιτροπής περί μη προβολής αντιρρήσεων
Έννοια των "αμφιβολιών"
Υπηρεσίες γενικού οικονομικού ενδιαφέροντος

χωρίς να διαθέτει στοιχεία βάσει των οποίων θα μπορούσε να εκτιμήσει το όφελος από τη δωρεάν παραχώρηση ακινήτων ως
αντιπαροχή της διαγραφής αποθεματικού για την καταβολή συντάξεων.
Συναφώς, από την προσβαλλομένη απόφαση προκύπτει ότι, προς κάλυψη των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων των μισθωτών υπαλλήλων της,
η La Poste συνέστησε, το 1992, αποθεματικό 100 εκατομμυρίων ευρώ κατά τη μετατροπή της σε αυτόνομη δημόσια επιχείρηση που
διαγράφηκε το 1997. Η αντιπαροχή του αποθεματικού αυτού συνίστατο στην παραχώρηση ακινήτων απαραίτητων για την παροχή δημόσιας
υπηρεσίας.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Πρωτοδικείο ορθώς έκρινε ότι η Επιτροπή όφειλε να ζητήσει διευκρινίσεις από τις βελγικές αρχές,
μεταξύ άλλων, όσον αφορά την αξία της ακίνητης περιουσίας η οποία τέθηκε δωρεάν στη διάθεση της La Poste εκ μέρους του Βελγικού
Δημοσίου.
Συγκεκριμένα, δεν μπορεί να προσαφθεί στο Πρωτοδικείο ότι έκρινε ότι το γεγονός αυτό μπορεί να συνιστά ένδειξη του ότι η Επιτροπή
όφειλε να έχει αμφιβολίες περί του συμβατού του επίδικου μέτρου με την κοινή αγορά. Πράγματι, δεν αποκλείεται ότι, βάσει της
αξίας των ακινήτων που τέθηκαν στη διάθεσή της, η La Poste αντλεί ουσιώδες οικονομικό όφελος από τη διαδικασία αυτή, όπερ
συνιστά κρατική ενίσχυση. Ωστόσο, η Επιτροπή, για να καταλήξει με βεβαιότητα στο αντίθετο συμπέρασμα, όφειλε, τουλάχιστον,
να διαθέτει εκτιμήσεις περί του οικονομικού οφέλους που συνιστά για τη La Poste η εν λόγω διάθεση ακινήτων.
Όσον αφορά τον τρίτο λόγο που αντλείται από την προβαλλομένη προσβολή της αρχής της ασφάλειας δικαίου, επισημαίνεται ότι,
όπως προκύπτει από τις σκέψεις 81 και 87 της παρούσας αποφάσεως, η ανάλυση του Πρωτοδικείου περί των περιστάσεων της εκδόσεως
καθώς και περί του περιεχομένου της προσβαλλομένης αποφάσεως τόνισε τις αμφιβολίες που όφειλε να έχει η Επιτροπή ως προς το
συμβατόν του κοινοποιηθέντος μέτρου με την κοινή αγορά, αμφιβολίες οι οποίες αρκούν προς στήριξη του συμπεράσματος ότι όφειλε
να κινήσει την επίσημη διαδικασία έρευνας των άρθρων 88, παράγραφος 2, ΕΚ και 6, παράγραφος 1, του κανονισμού 659/1999.
Υπό τις συνθήκες αυτές, παρέλκει η εξέταση του λόγου αυτού.
Από τα στοιχεία αυτά προκύπτει ότι πρέπει να απορριφθεί ο πρώτος λόγος αναιρέσεως ως αβάσιμος και ο τρίτος λόγος ως αλυσιτελής.
Κατά συνέπεια, η αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της.

Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, εφαρμοστέο στην αναιρετική διαδικασία δυνάμει
του άρθρου 118 του κανονισμού αυτού, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπήρξε συναφές αίτημα του
νικήσαντος διαδίκου. Εφόσον το Βασίλειο του Βελγίου και η Επιτροπή ηττήθηκαν, πρέπει να καταδικαστούν στα δικαστικά έξοδα.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) αποφασίζει:
1)
Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
2)
Καταδικάζει το Βασίλειο του Βελγίου και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
(υπογραφές)
*
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.