CELEX: 62011CJ0361
Wspólna taryfa celna
Nomenklatura scalona
Klasyfikacja taryfowa
Wielofunkcyjne drukarki składające się od chwili montażu z laserowego modułu drukującego i z modułu skanującego, z funkcją kopiowania
Podpozycja CN 8443 31 91
Ważność rozporządzenia (WE) nr 1031/2008

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni Nomenklatury scalonej zawartej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (
Dz.U. L 256, s. 1
), zmienionej rozporządzeniem Rady (WE) nr 254/2000 z dnia 31 stycznia 2000 r. (
Dz.U. L 28, s. 16
, zwanej dalej „CN”), a także ważności cła mającego zastosowanie do podpozycji CN 8443 31 91 w odniesieniu do drukarek wielofunkcyjnych składających się od chwili ich montażu z laserowego modułu drukującego i z modułu skanującego, z funkcją kopiowania.
Powyższy wniosek został złożony w ramach sporu między Hewlettem-Packardem Europe BV (zwanym dalej „Hewlettem-Packardem”) a Inspecteur van de Belastingdienst/Douane West, kantoor Hoofddorp (inspektorem urzędu skarbowego/urzędu celnego w Hoofddorpie, zwanego dalej „organem celnym”) w przedmiocie klasyfikacji taryfowej wielofunkcyjnych drukarek dopuszczonych do swobodnego obrotu w kwietniu 2009 r.
Ramy prawne
CN
Klasyfikacja celna towarów przywożonych do Unii Europejskiej jest uregulowana w CN. W okresie zaistnienia okoliczności faktycznych będących przedmiotem postępowania głównego obowiązywała wersja CN w brzmieniu nadanym jej przez rozporządzenie Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia nr 2658/87 (
Dz.U. L 291, s. 1
).
CN oparta jest na zharmonizowanym systemie oznaczania i kodowania towarów (zwanym dalej „HS”) opracowanym przez Radę Współpracy Celnej, obecnie Światową Organizację Celną, ustanowionym Międzynarodową konwencją w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów (zwaną dalej „konwencją HS”), zawartą w Brukseli w dniu 14 czerwca 1983 r., zatwierdzoną wraz z protokołem zmian do tej konwencji z dnia 24 czerwca 1986 r. w imieniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej decyzją Rady 87/369/EWG z dnia 7 kwietnia 1987 r. (
Dz.U. L 198, s. 1
).
Zgodnie z art. 3 ust. 1 konwencji HS każda z umawiających się stron zobowiązuje się do tego, że jej taryfa celna i nomenklatury statystyczne będą zgodne z HS, że będzie stosowała wszystkie pozycje i podpozycje HS bez dodatków ani modyfikacji, wraz z ich odpowiednimi kodami cyfrowymi, oraz że będzie przestrzegała kolejności cyfrowych tego systemu. Każda z umawiających się stron zobowiązuje się również do stosowania ogólnych reguł interpretacji HS, a także wszystkich uwag dotyczących sekcji, działów i podpozycji HS, oraz do tego, że nie będzie modyfikowała ich zakresu.
Artykuł 9 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 2658/87 brzmi następująco:
„1.   Środki odnoszące się do kwestii określonych poniżej przyjmuje się zgodnie z procedurą określoną w art. 10:
a)
stosowanie Nomenklatury scalonej i TARIC w szczególności dotyczące:
—
klasyfikacji towarów w nomenklaturach, określonych w art. 8,
—
uwag wyjaśniających,
[…]
b)
zmiany w Nomenklaturze scalonej uwzględniające zmiany w wymaganiach dotyczących statystyki lub polityki handlowej;
c)
zmiany w załączniku II;
d)
zmiany w Nomenklaturze scalonej i dostosowania ceł zgodnie z decyzjami przyjętymi przez Radę lub Komisję;
e)
zmiany w Nomenklaturze scalonej mające dostosować ją do rozwoju techniki lub handlu lub mające na celu dostosowanie lub wyjaśnienie wersji językowych;
f)
dostosowania Nomenklatury scalonej wynikające ze zmian w nomenklaturze Systemu Zharmonizowanego;
[…]
2.   Przepisy przyjęte zgodnie z ust. 1 nie zmieniają:
—
stawek celnych,
[…]”.
Druga część CN, obejmująca tabele stawek celnych, zawiera sekcję XVI, zatytułowaną „Maszyny i urządzenia mechaniczne; sprzęt elektryczny; ich części; urządzenia do rejestracji i odtwarzania dźwięku, urządzenia telewizyjne do rejestracji i odtwarzania obrazu i dźwięku oraz części i wyposażenie dodatkowe do tych artykułów”. Rozdział 84, znajdujący się w tej sekcji, zatytułowany jest „Reaktory jądrowe, kotły, maszyny i urządzenia mechaniczne; ich części”.
Do tabeli stawek celnych w omawianym rozdziale 84 CN wprowadzono szereg zmian. W brzmieniu nadanym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1719/2005 z dnia 27 października 2005 r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia nr 2658/87 (
Dz.U. L 286, s. 1
), które weszło w życie w dniu 1 stycznia 2006 r., wspomniana tabela zawierała pozycję CN 8471 o następującej treści:
„8471 Maszyny do automatycznego przetwarzania danych i urządzenia do tych maszyn; czytniki magnetyczne lub optyczne, maszyny do zapisywania zakodowanych danych na nośnikach danych oraz maszyny do przetwarzania takich danych, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone:
[…]
8471 60 – Urządzenia wejściowe lub wyjściowe, nawet zawierające w tej samej obudowie urządzenia pamięci:
8471 60 20 – – Drukarki
[…]”.
Towary objęte podpozycją CN 8471 60 20 były zwolnione z cła.
Pozycja CN 9009 miała następujące brzmienie:
„9009 Fotokopiarki optyczne, kopiarki stykowe lub termokopiarki:
—
Fotokopiarki elektrostatyczne:
9009 11 00 – – Przenoszące obraz oryginału bezpośrednio na kopię (w procesie bezpośrednim)
9009 12 00 – – Przenoszące obraz oryginału na kopię za pośrednictwem dodatkowego nośnika (w procesie pośrednim)”.
Towary objęte podpozycją CN 9009 11 00 były zwolnione z cła, natomiast na towary objęte podpozycją CN 9009 12 00 obowiązywała stawka celna wynosząca 6%.
Rozporządzenie nr 1719/2005 zostało w sposób dorozumiany uchylone z dniem 1 stycznia 2007 r. przez rozporządzenie Komisji (WE) nr 1549/2006 z dnia 17 października 2006 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia nr 2658/87 (
Dz.U. L 301, s. 1
). Na mocy rozporządzenia nr 1549/2006 skreślono pozycję CN 9009 oraz podpozycję CN 8471 60 20.
W rozporządzeniu nr 1031/2008, które weszło w życie w dniu 1 stycznia 2009 r., nie przywrócono przywołanych pozycji i podpozycji w CN.
Ponadto rozporządzenie nr 1549/2006 wprowadziło zmiany do pozycji CN 8443, nadając jej następujące brzmienie:
„8443 Maszyny drukarskie stosowane do drukowania za pomocą płyt, cylindrów i innych elementów drukarskich objętych pozycją 8442; pozostałe drukarki, urządzenia kopiujące i telekopiarki, połączone lub nie; ich części i akcesoria:
[…]
– Pozostałe drukarki, urządzenia kopiujące i telekopiarki, połączone lub nie:
8443 31 – – Maszyny, które wykonują dwie lub więcej funkcji drukowania, kopiowania lub transmisji telefaksowej, nadające się do podłączenia do maszyny do automatycznego przetwarzania danych lub do sieci:
8443 31 10 – – – Maszyny spełniające funkcje kopiowania oraz przekazywania faksymile, niezdolne do kopiowania więcej niż 12 monochromatycznych stron na minutę, z funkcją drukowania lub bez niej
– – – Pozostałe:
8443 31 91 – – – – Maszyny spełniające funkcje kopiowania przez skanowanie oryginału i drukowanie kopii za pomocą elektrostatycznego mechanizmu drukującego
[…]”.
Do towarów objętych podpozycją CN 8443 31 91 ma zastosowanie stawka celna wynosząca 6%.
Rozporządzenie nr 1031/2008 nie zmieniło brzmienia omawianej pozycji ani wskazanych podpozycji, ani też stawek celnych mających zastosowanie do towarów objętych podpozycją CN 8443 31 91.
Porozumienia WTO
W drodze decyzji 94/800/WE z dnia 22 grudnia 1994 r. dotyczącej zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej, w dziedzinach wchodzących w zakres jej kompetencji, porozumień będących wynikiem negocjacji wielostronnych w ramach Rundy Urugwajskiej (1986–1994) (
Dz.U. L 336, s. 1
), Rada przyjęła porozumienie ustanawiające Światową Organizację Handlu (WTO), a także porozumienia zawarte w załącznikach 1–4 wspomnianego porozumienia (zwane dalej „porozumieniami WTO”), wśród których znajduje się uzgodnienie w sprawie zasad i procedur regulujących rozstrzyganie sporów (zwane dalej „DSU”).
Zgodnie z postanowieniami DSU w ramach struktury WTO utworzono Organ Rozstrzygania Sporów (zwany dalej „DSB”). Artykuł 3 ust. 2 DSU stanowi:
„[…] Członkowie uznają, że [system rozstrzygania sporów WTO] służy zabezpieczeniu praw i obowiązków członków w zakresie porozumień wymienionych [w załączniku 1 do niniejszego uzgodnienia] i wyjaśnieniu postanowień tych porozumień zgodnie ze zwyczajowymi zasadami interpretacji międzynarodowego prawa publicznego. Zalecenia i postanowienia DSB nie mogą zwiększyć ani zmniejszyć praw i zobowiązań ustalonych w porozumieniach wymienionych [wymienionych porozumieniach]”.
Artykuł 21 DSU, zatytułowany „Nadzór nad wykonaniem zaleceń i orzeczeń”, stanowi:
„1.   Szybkie wykonanie zaleceń lub orzeczeń DSB ma zasadnicze znaczenie dla zapewnienia skutecznego rozstrzygania sporów w interesie wszystkich członków.
[…]
3.   Na posiedzeniu DSB, odbywającym się w ciągu 30 dni od przyjęcia raportu zespołu orzekającego lub organu apelacyjnego, zainteresowany członek poinformuje DSB o swych zamiarach w zakresie wykonania zaleceń i postanowień DSB. Jeśli nie jest możliwe ze względów praktycznych natychmiastowe wykonanie zaleceń i postanowień, zainteresowanemu członkowi przyznany będzie rozsądny okres na ich wykonanie. Rozsądny okres wyniesie:
a)
okres proponowany przez zainteresowanego członka, jeśli zostanie on zaaprobowany przez DSB; lub w przypadku braku takiej zgody,
b)
okres wzajemnie uzgodniony przez strony sporu […]; lub w braku takiego uzgodnienia,
c)
okres ustalony przez wiążący arbitraż […]
[…]”.
Układ ogólny w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. (zwany dalej „GATT z 1994 r.”) oraz w szczególności uzgodnienie w sprawie interpretacji art. II ust. 1 lit. b) GATT z 1994 r. stanowią część porozumienia ustanawiającego WTO.
Porozumienie w sprawie handlu produktami technologii informacyjnej, składające się z deklaracji ministerialnej w sprawie handlu produktami technologii informacyjnej przyjętej w dniu 13 grudnia 1996 r. podczas pierwszej konferencji WTO w Singapurze oraz z aneksów i załączników do niej (zwane dalej „ITA”), oraz komunikat dotyczący jego wykonania zostały zatwierdzone w imieniu Wspólnoty decyzją Rady 97/359/WE z dnia 24 marca 1997 r. dotyczącą zniesienia ceł na produkty technologii informacyjnej (
Dz.U. L 155, s. 1
).
ITA stanowi w pkt 1, że system handlowy każdej ze stron będzie ewoluował w sposób ułatwiający dostęp do rynku dla produktów technologii informatycznej. Zgodnie z pkt 2 ITA każda ze stron zwiąże i wyeliminuje cła, opłaty celne i inne opłaty jakiegokolwiek rodzaju w rozumieniu art. II ust. 1 lit. b) GATT z 1994 r. w odniesieniu do niektórych produktów ujętych w HS z 1996 r., wśród których znajdują się: „maszyny do automatycznego przetwarzania danych i urządzenia do tych maszyn; czytniki magnetyczne lub optyczne, maszyny do zapisywania zakodowanych danych na nośnikach danych oraz maszyny do przetwarzania takich danych niewymienione ani nieujęte gdzie indziej”, a także „cyfrowe fotokopiarki elektrostatyczne przenoszące obraz oryginału na kopię za pośrednictwem dodatkowego nośnika (w procesie pośrednim)”.
Postępowanie główne i pytania prejudycjalne
Z postanowienia odsyłającego wynika, że organ celny skierował do Hewletta-Packarda wezwanie do zapłaty cła i opłat uzupełniających za towary dopuszczone do swobodnego obrotu w dniach od 1 do 30 kwietnia 2009 r. Powyższe opłaty celne i uzupełniające obejmowały opłaty z tytułu deklaracji przywozowej drukarek wielofunkcyjnych zaliczonych do podpozycji CN 8443 31 91.
W drodze decyzji z dnia 30 lipca 2009 r. organ celny oddalił odwołanie Hewletta-Packarda od wspomnianego wezwania do zapłaty. Hewlett-Packard zaskarżył tę decyzję przed Rechtbank Haarlem.
Według sądu odsyłającego omawiane drukarki, przeznaczone do użytku domowego oraz w małych i średnich przedsiębiorstwach, od chwili ich montażu składały się z laserowego modułu drukującego oraz modułu skanującego. Posiadały funkcje skanowania i drukowania po podłączeniu ich bezpośrednio lub za pośrednictwem sieci do maszyny do automatycznego przetwarzania danych. Miały również funkcję kopiowania, z której można było korzystać niezależnie od maszyny do automatycznego przetwarzania danych. Niektóre ze spornych drukarek miały również funkcję faksu.
Drukowanie i kopiowanie wykonywane były przez tę samą jednostkę drukującą, stanowiącą główną część składową spornych drukarek. Jeżeli funkcja kopiowania wymagała najpierw zeskanowania dokumentu, prędkość druku była taka sama w ramach funkcji drukowania i kopiowania. Sąd odsyłający wskazał również, że poszczególne podajniki zaopatrujące niektóre ze spornych drukarek mogły być przydatne zarówno przy kopiowaniu, jak i przy drukowaniu. Podajnik szufladowy obsługiwał funkcje kopiowania, skanowania i faksu.
Sąd odsyłający wskazał, że na mocy CN znajdującej zastosowanie przed dniem 1 stycznia 2007 r. drukarki wielofunkcyjne mogły być klasyfikowane, w zależności od ich cech i obiektywnych właściwości, w podpozycjach CN 8471 60 20 lub CN 9009 11 00, objętych zwolnieniem z cła, lub też w podpozycji CN 9009 12 00, do której znajdowała zastosowanie stawka celna wynosząca 6%.
Sąd odsyłający dodał, że w wyroku z dnia 11 grudnia 2008 r. w sprawach połączonych
C-362/07 i C-363/07 Kip Europe i in., Zb.Orz. s. I-9489
, Trybunał udzielił wskazówek w przedmiocie klasyfikacji w CN urządzeń wielofunkcyjnych. Zdaniem sądu odsyłającego na podstawie tych wskazówek możliwe jest, że gdyby przywozu wielofunkcyjnych drukarek, takich jak drukarki będące przedmiotem sporu w postępowaniu głównym, dokonano przed dniem 1 stycznia 2007 r., to zostałyby one sklasyfikowane w podpozycji CN 8471 60 20.
Tymczasem ze względu na zmiany wprowadzone do CN przez rozporządzenie nr 1549/2006, które weszło w życie w dniu 1 stycznia 2007 r., tego rodzaju drukarek nie można było już klasyfikować w podpozycji CN 8471 60 20, tylko były one objęte podpozycją CN 8443 31 91, do której ma zastosowanie stawka celna wynosząca 6%.
Wynika z tego, że gdyby rzeczone drukarki zostały sklasyfikowane przed dniem 1 stycznia 2007 r. w podpozycji CN 8471 60 20, to wysokość stawki celnej zmieniłaby się po wejściu w życie rozporządzenia nr 1549/2006 z 0% na 6%.
Sąd odsyłający zastanawia się, czy w takiej sytuacji, wprowadzając zmiany do CN w drodze rozporządzenia nr 1549/2006, Komisja działała z naruszeniem art. 9 ust. 2 rozporządzenia nr 2658/87.
Ponadto sąd odsyłający przytacza wyrok cour d’appel w Paryżu (Francja) z dnia 20 maja 2010 r. dotyczący drukarek wielofunkcyjnych o tych samych cechach i obiektywnych właściwościach jak drukarki będące przedmiotem sporu w postępowaniu głównym. W myśl przytoczonego wyroku, „ponieważ urządzenie nie jest przede wszystkim ani kopiarką, ani skanerem, przeważającą funkcją jest funkcja drukowania. Drukarka stanowi bowiem […] zasadniczą część urządzenia nie tylko pod względem rozmiaru i wagi, ale również pod względem wartości. W związku z tym sporne urządzenia objęte są podpozycją [CN] 8471 60”.
Sąd odsyłający podkreślił również, że zdaniem Hewletta-Packarda drukarki będące przedmiotem sporu w postępowaniu głównym objęte są zakresem przedmiotowym ITA i że w związku z tym powinny być zwolnione z cła.
W tych okolicznościach Rechtbank Haarlem postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi:
„1)
W kontekście rozważanych przez Rechtbank [Haarlem] względów dotyczących prędkości druku i kopiowania, jakie znaczenie należy przypisać okoliczności, że prędkość druku i kopiowania jest zależna od tej samej jednostki drukującej i że prędkość tych dwóch funkcji różni się tylko dlatego, że w przypadku kopiowania drukowanie musi być poprzedzone skanowaniem?
2)
W kontekście rozważanych przez Rechtbank [Haarlem] względów dotyczących liczby podajników papieru i obecności podajnika szufladowego, czy wskazówki Trybunału udzielone w tej kwestii w [ww.] wyroku w sprawach połączonych Kip Europe i in. należy interpretować w ten sposób, że większa liczba podajników papieru i podajnik szufladowy są obiektywnymi właściwościami, które wskazują na to, iż mamy do czynienia nie z drukarką, lecz z kopiarką?
3)
W kontekście rozważanych przez Rechtbank [Haarlem] względów dotyczących oceny kwestii zasadniczego charakteru rozpatrywanych urządzeń i przy uwzględnieniu kryteriów wyrażonych przez cour d’appel w Paryżu w wyroku z dnia 20 maja 2010 r. w odniesieniu do analogicznych urządzeń, czy wartość i wagę centralnej jednostki drukującej (print engine) należy przyporządkować do funkcji drukowania, czy też do funkcji kopiowania, oraz czy wartość i wagę skanera należy przyporządkować – ewentualnie w części – do funkcji kopiowania?
4)
Czy w związku z rozważanymi przez Rechtbank [Haarlem] względami do drukarek wielofunkcyjnych, które zgodnie z ustaleniami Trybunału w [ww.] wyroku w sprawach połączonych Kip Europe i in. należało klasyfikować do podpozycji [CN] 8471 60 20, gdyby ich przywóz nastąpił przed dniem 1 stycznia 2007 r., znajduje zastosowanie stawka celna w wysokości 6% obowiązująca w stosunku do podpozycji [CN] 8443 31 91 w rozporządzeniu nr 1031/2008?”.
W przedmiocie pytań prejudycjalnych
Na wstępie należy przypomnieć, że w ramach ustanowionej w art. 267 TFUE procedury współpracy pomiędzy sądami krajowymi a Trybunałem do Trybunału należy udzielenie sądowi krajowemu użytecznej odpowiedzi, która umożliwi temu ostatniemu rozstrzygnięcie zawisłego przed nim sporu. W tym aspekcie do Trybunału należy – gdy zajdzie taka potrzeba – przeformułowanie przedstawionych mu pytań (wyroki: z dnia 17 lipca 1997 r. w sprawie
C-334/95 Krüger, Rec. s. I-4517
, pkt 22, 23; a także z dnia 4 października 2012 r. w sprawie C-249/11 Bjankow, pkt 57).
W niniejszym wypadku z postanowienia odsyłającego wynika, że poprzez swoje cztery pytania, które należy rozpatrywać łącznie, sąd odsyłający dąży w istocie do ustalenia, czy rozporządzenie nr 1031/2008 jest ważne w zakresie, w jakim drukarki wielofunkcyjne, takie jak te stanowiące przedmiot sporu w postępowaniu głównym, składające się od chwili montażu z laserowego modułu drukującego i z modułu skanującego, z funkcją kopiowania, dopuszczone do swobodnego obrotu w kwietniu 2009 r., klasyfikuje ono w podpozycji CN 8443 31 91.
W tym względzie należy, po pierwsze, stwierdzić, że nie zakwestionowano faktu, iż wielofunkcyjne drukarki, takie jak te stanowiące przedmiot sporu w postępowaniu głównym, na dzień ich dopuszczenia do swobodnego obrotu były sklasyfikowane w podpozycji CN 8443 31 91, objętej stawką celną w wysokości 6%.
Po drugie, należy zauważyć, że wspomniana podpozycja CN 8443 31 91 nie istniała w wersji CN mającej zastosowanie przed dniem 1 stycznia 2007 r. Została ona dodana do niej przez rozporządzenie nr 1549/2006 i utrzymana w rozporządzeniu nr 1031/2008.
Tymczasem zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Rada przyznała Komisji, działającej we współpracy z ekspertami celnymi państw członkowskich, szeroki zakres uznania w przedmiocie sprecyzowania zakresu pozycji taryfowych mogących mieć zastosowanie przy klasyfikacji danego towaru. Niemniej jednak uprawnienia Komisji do przyjmowania środków, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. a), b), d) i e) rozporządzenia nr 2658/87, takich jak dodatkowe uwagi, nie upoważniają jej do zmiany zakresu pozycji taryfowych określonych na podstawie HS ustanowionego na mocy konwencji HS, w której, w świetle art. 3, Wspólnota zobowiązała się do niedokonywania modyfikacji ich zakresu (zob. wyroki: z dnia 14 grudnia 1995 r. w sprawie
C-267/94 Francja przeciwko Komisji, Rec. s. I-4845
, pkt 19, 20; z dnia 27 kwietnia 2006 r. w sprawie
C-15/05 Kawasaki Motors Europe, Zb.Orz. s. I-3657
, pkt 35; a także z dnia 29 października 2009 r. w sprawach połączonych
C-522/07 i C-65/08 Dinter i Europol Frost-Food, Zb.Orz. s. I-10333
, pkt 32).
Ponadto z art. 9 ust. 2 rozporządzenia nr 2658/87 wynika, że Komisja nie posiada kompetencji do samodzielnego zmieniania stawek celnych.
Z powyższego wynika, że jeżeli zostanie wykazane, iż drukarki takie jak te stanowiące przedmiot sporu w postępowaniu głównym, których przywozu dokonano przed dniem 1 stycznia 2007 r., powinny były zostać sklasyfikowane w podpozycji CN 8471 60 20, a zatem powinny być zwolnione z cła, podczas gdy te same drukarki, których przywozu dokonano po tej dacie, zostały objęte cłem w wysokości 6%, oznaczać to będzie, że Komisja przekroczyła uprawnienia przyznane jej na mocy art. 9 rozporządzenia nr 2658/87.
W związku z tym należy zbadać, czy, jak pragnie się dowiedzieć sąd odsyłający, tego rodzaju drukarki, zważywszy na ich cechy i obiektywne właściwości, zostałyby sklasyfikowane przed dniem 1 stycznia 2007 r. w podpozycji CN 8471 60 20, czy też w podpozycji CN 9009 12 00.
W tym względzie należy przypomnieć, że pozycja CN 8471 odnosiła się do „maszyn do automatycznego przetwarzania danych”, a podpozycja CN 8471 60 20 dotyczyła „drukarek”. Jeśli chodzi o pozycję CN 9009, obejmowała ona „fotokopiarki optyczne, kopiarki stykowe lub termokopiarki”, zaś podpozycja CN 9009 12 00 dotyczyła „fotokopiarek elektrostatycznych przenoszących obraz oryginału na kopię za pośrednictwem dodatkowego nośnika (w procesie pośrednim)”.
Zdaniem Hewletta-Packarda gdyby drukarki takie jak te stanowiące przedmiot sporu w postępowaniu głównym zostały przywiezione przed dniem 1 stycznia 2007 r., to zostałyby sklasyfikowane w podpozycji CN 8471 60 20.
Królestwo Niderlandów i Komisja podnoszą, że tego rodzaju drukarki byłyby sklasyfikowane w podpozycji 9009 12 00.
W tym względzie należy, po pierwsze, przypomnieć, że z orzecznictwa Trybunału wynika, iż pozycja CN 9009 obejmowała, oprócz fotokopiarek optycznych przenoszących obraz oryginału bezpośrednio na kopię, fotokopiarki wyposażone w dodatkowy nośnik, przenoszące obraz oryginału na kopię w procesie pośrednim, obejmującym proces przetwarzania obrazu na dane cyfrowe (zob. podobnie wyrok z dnia 9 października 1997 r. w sprawie
C-67/95 Rank Xerox, Rec. s. I-5401
, pkt 21).
Ponadto Trybunał orzekł, że rozpatrywane rozporządzenie Komisji jest ważne wobec tego, że klasyfikuje do podpozycji CN 9009 12 00 urządzenia, które mogą drukować, skanować i kopiować, z tego względu, iż funkcje odpowiadające tym operacjom nie mogą zostać uznane za nadające tym urządzeniom zasadniczy charakter, nie ustanawiając zasady, że wszystkie urządzenia pełniące te trzy funkcje muszą być klasyfikowane jako kopiarki (zob. podobnie ww. wyrok w sprawach połączonych Kip Europe i in., pkt 62).
W niniejszym wypadku z cech drukarek stanowiących przedmiot sporu w postępowaniu głównym, takich jak cechy wymienione w pkt 25 i 26 niniejszego wyroku, wynika, że podobnie jak sporne urządzenia w ww. sprawach połączonych Kip Europe i in. omawiane drukarki spełniają szereg funkcji, to jest funkcje skanowania, drukowania, kopiowania oraz w przypadku niektórych z nich transmisji telefaksowej, a żadnej z tych funkcji nie można uznać za funkcję nadającą im ich zasadniczy charakter.
W tych okolicznościach, gdyby drukarki będące przedmiotem sporu w postępowaniu głównym zostały przywiezione przed dniem 1 stycznia 2007 r., zostałyby one sklasyfikowane zgodnie z orzecznictwem Trybunału w podpozycji CN 9009 12 00.
W związku z powyższym należy stwierdzić, że klasyfikując wielofunkcyjne drukarki, takie jak te będące przedmiotem sporu w postępowaniu głównym, w podpozycji CN 8443 31 91, Komisja nie zmieniła obowiązującej w stosunku do nich stawki celnej wynoszącej 6%. Wskazana instytucja nie przekroczyła zatem uprawnień przyznanych jej na mocy art. 9 rozporządzenia nr 2658/87.
Po drugie, w ramach ITA zespół orzekający WTO opublikował w dniu 16 sierpnia 2010 r. raporty w sprawach WT/DS375/R, WT/DS376/R i WT/DS377/R (Wspólnoty Europejskie i ich państwa członkowskie – Traktowanie w zakresie ceł określonych produktów technologii informacyjnej), które w dniu 21 września 2010 r. zostały przyjęte przez DSB.
W raportach tych wyjaśniono w szczególności, iż „z uwagi na to, że sporne [wielofunkcyjne maszyny cyfrowe] mogące być podłączone do maszyny do automatycznego przetwarzania danych nie są fotokopiarkami optycznymi działającymi na zasadzie przenoszenia obrazu oryginału na kopię za pośrednictwem dodatkowego nośnika (w procesie pośrednim), nie mogą one być objęte zakresem koncesji znajdującej się w podpozycji [CN] 9009 12 [listy koncesyjnej Wspólnot Europejskich załączonej do GATT z 1994 r.], niezależnie od głównego, drugorzędnego lub równoważnego charakteru funkcji kopiowania w stosunku do pozostałych funkcji tych maszyn”.
Rozsądny termin wyznaczony Unii na wdrożenie przyjętych przez DSB raportów upłynął w dniu 30 czerwca 2011 r.
Komisja uwzględniła raporty zespołu orzekającego WTO, wydając rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 620/2011 z dnia 24 czerwca 2011 r. zmieniające rozporządzenie nr 2658/87 (
Dz.U. L 166, s. 16
). Zgodnie z art. 2 rzeczonego rozporządzenia weszło ono w życie w dniu 1 lipca 2011 r.
W myśl motywu 2 omawianego rozporządzenia „[z]godnie z raportem zespołu orzekającego WTO kopiowanie cyfrowe nie powinno stanowić fotokopiowania w rozumieniu GATT z 1994 r., a prędkość kopiowania nie powinna stanowić wyłącznego kryterium klasyfikacji. W związku z tym należy odpowiednio zmienić podpozycję [CN] 8443 31 oraz odpowiadającą jej stawkę celną”. Załącznik do omawianego rozporządzenia stanowi tym samym, że skreśla się podpozycję CN 8443 31 91.
Na rozprawie Komisja wskazała, że w następstwie skreślenia wskazanej pozycji wielofunkcyjne drukarki mogą być klasyfikowane w podpozycji CN 8443 31 20 i być w związku z tym objęte 2,2-procentowym cłem, lub w podpozycji CN 8443 31 80 i być zwolnione z cła. Wskazane dwie podpozycje mają następujące brzmienie:
„8443 31 20 – – – Maszyny, których podstawową funkcją jest kopiowanie cyfrowe, które następuje przez skanowanie oryginału i drukowanie kopii za pomocą elektrostatycznego mechanizmu drukującego
[…]
8443 31 80 – – – Pozostałe”.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału porozumienia WTO, zważywszy na ich charakter i kontekst systemowy, nie należą co do zasady do norm, w świetle których Trybunał dokonuje kontroli zgodności z prawem aktów instytucji Unii. Trybunał powinien dokonywać kontroli zgodności z prawem zaskarżonego aktu w świetle reguł WTO wyłącznie w sytuacji, gdy Unia zamierzała wykonać konkretne zobowiązanie podjęte w ramach WTO lub gdy akt Unii zawiera wyraźne odesłanie do konkretnych postanowień porozumień WTO (zob. wyroki: z dnia 1 marca 2005 r. w sprawie
C-377/02 Van Parys, Zb.Orz. s. I-1465
, pkt 39, 40; z dnia 10 listopada 2011 r. w sprawach połączonych C-319/10 i C-320/10 X i X BV, pkt 35).
W każdym razie w odniesieniu do okresu poprzedzającego datę upływu rozsądnego terminu, wyznaczonego Unii zgodnie z DSU na zastosowanie się do zaleceń lub postanowień DSB, sąd Unii nie może przeprowadzić kontroli zgodności z prawem aktów Unii w świetle reguł WTO, pod rygorem pozbawienia skuteczności faktu wyznaczenia takiego terminu (zob. podobnie wyrok z dnia 30 września 2003 r. w sprawie
C-93/02 P Biret International przeciwko Radzie, Rec. s. I-10497
, pkt 61, 62; a także ww. wyrok w sprawach połączonych X i X BV, pkt 41).
Ponadto, jakkolwiek rozporządzenie nr 620/2011 stanowi wyraz woli Unii, by uwzględnić raporty zespołu orzekającego WTO przyjęte przez DSB, do których zawiera ono bezpośrednie odesłanie, to rozporządzenie owo jest późniejsze w stosunku do okoliczności faktycznych zaistniałych w sporze w postępowaniu głównym, a z uwagi na treść art. 2 omawiane rozporządzenie nie posiada żadnej mocy wstecznej.
W związku z tym i w tych okolicznościach nie można powołać się z mocą wsteczną na raporty zespołu orzekającego przy ocenie ważności rozporządzenia nr 1031/2008 w zakresie, w jakim klasyfikuje ono drukarki takie jak te stanowiące przedmiot sporu w postępowaniu głównym w podpozycji CN 8443 31 91.
Z powyższych względów na zadane pytania należy odpowiedzieć w ten sposób, że badanie pytań prejudycjalnych nie wykazało istnienia niczego, co mogłoby mieć wpływ na ważność rozporządzenia nr 1031/2008 w zakresie, w jakim klasyfikuje ono w podpozycji CN 8443 31 91 wielofunkcyjne drukarki, takie jak te stanowiące przedmiot sporu w postępowaniu głównym, składające się od chwili montażu z laserowego modułu drukującego i z modułu skanującego, z funkcją kopiowania, dopuszczone do swobodnego obrotu w kwietniu 2009 r.
W przedmiocie kosztów
Dla stron w postępowaniu głównym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed sądem odsyłającym, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż koszty stron w postępowaniu głównym, nie podlegają zwrotowi.

Z powyższych względów Trybunał (pierwsza izba) orzeka, co następuje:

Badanie pytań prejudycjalnych nie wykazało istnienia niczego, co mogłoby mieć wpływ na ważność rozporządzenia Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej w zakresie, w jakim klasyfikuje ono w podpozycji CN 8443 31 91 Nomenklatury scalonej, zawartej w załączniku I do rozporządzenia nr 2658/87, zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 254/2000 z dnia 31 stycznia 2000 r., wielofunkcyjne drukarki, takie jak drukarki stanowiące przedmiot sporu w postępowaniu głównym, składające się od chwili montażu z laserowego modułu drukującego i z modułu skanującego, z funkcją kopiowania, dopuszczone do swobodnego obrotu w kwietniu 2009 r.

Podpisy
(
*1
)	Język postępowania: niderlandzki.