CELEX: 62013TJ0559
Κοινοτικό σήμα
Διαδικασία ανακοπής
Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού εικονιστικού σήματος GIOVANNI GALLI
Προγενέστερο κοινοτικό λεκτικό σήμα GIOVANNI
Σχετικός λόγος απαραδέκτου
Έλλειψη κινδύνου συγχύσεως
Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009
Διακριτικός χαρακτήρας ονόματος και επωνύμου

(
)
[παραλείπονται]
Αιτήματα των διαδίκων
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
—
να απορρίψει το υποβληθέν αίτημα καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος για το σύνολο των προϊόντων κατά των οποίων στρέφεται η ανακοπή·
—
να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
Το ΓΕΕΑ ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να απορρίψει την προσφυγή·
—
να καταδικάσει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
Σκεπτικό
[παραλείπονται]
Επί της συγκρίσεως των σημείων
[παραλείπονται]
Επί του βαθμού του διακριτικού χαρακτήρα και της σχετικής βαρύτητας των στοιχείων που απαρτίζουν το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση
[παραλείπονται]
– Επί των λεκτικών στοιχείων του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση
[παραλείπονται]
Επίσης, το τμήμα προσφυγών έκρινε ότι, κατά τη νομολογία, το επώνυμο διαθέτει εν γένει εντονότερο διακριτικό χαρακτήρα απ’ ό,τι το όνομα.
Εντούτοις, διαπιστώνεται ότι, έως τώρα, η νομολογία δεν έχει καθιερώσει τέτοια αρχή για ολόκληρη την επικράτεια της Ένωσης.
Όσον αφορά τις δύο αποφάσεις που επικαλείται το τμήμα προσφυγών στο σημείο 33 της προσβαλλομένης αποφάσεως, επισημαίνεται ότι η απόφαση της 1ης Μαρτίου 2005, Fusco κατά ΓΕΕΑ — Fusco International (ENZO FUSCO) (T‑185/03, Συλλογή,
EU:T:2005:73
), αφορούσε αποκλειστικώς την αντίληψη του ιταλικού κοινού (σκέψη 54 της ως άνω αποφάσεως), και ότι η απόφαση της 13ης Ιουλίου 2005, Murúa Entrena κατά ΓΕΕΑ — Bodegas Murúa (Julián Murúa Entrena) (T‑40/03, Συλλογή,
EU:T:2005:285
), αφορούσε αποκλειστικώς την αντίληψη του ισπανικού κοινού (σκέψεις 40, 64, 65 και 69 της ως άνω αποφάσεως).
Όσον αφορά τη νομολογία που παραθέτει το ΓΕΕΑ στο υπόμνημα αντικρούσεως, επισημαίνονται τα ακόλουθα: στην απόφαση της 20ής Φεβρουαρίου 2013, Caventa κατά ΓΕΕΑ — Anson’s Herrenhaus (B BERG) (T‑631/11,
EU:T:2013:85
, σκέψη 48), το Γενικό Δικαστήριο υπενθύμισε ότι «ο τρόπος με τον οποίο γίνονται αντιληπτά τα σημεία τα οποία αποτελούνται από το όνομα και το επώνυμο προσώπου, πραγματικού ή φανταστικού, [μπορεί] να ποικίλλει στα διάφορα κράτη μέλη της Ένωσης» και ότι «δεν πρέπει να αποκλείεται, σε ορισμένα κράτη μέλη, οι καταναλωτές να θυμούνται το επώνυμο και όχι το όνομα όταν [έχουν ενώπιόν τους] σήματα που αποτελούνται από τον συνδυασμό ονόματος και επωνύμου». Συνεπώς, το Γενικό Δικαστήριο καθιέρωσε μια αρχή που ισχύει σε «ορισμένα» κράτη μέλη και όχι σε ολόκληρη την επικράτεια της Ένωσης.
Επιπροσθέτως, στην απόφαση της 28ης Ιουνίου 2012, Basile και I Marchi Italiani κατά ΓΕΕΑ — Osra (B. Antonio Basile 1952) (T‑134/09,
EU:T:2012:328
, σκέψη 44), το Γενικό Δικαστήριο περιορίστηκε στη διαπίστωση ότι «ο Ιταλός καταναλωτής [απέδιδε], γενικώς, εντονότερο διακριτικό χαρακτήρα στο επώνυμο απ’ ό,τι στο όνομα που εμφανίζεται στα επίμαχα σήματα». Στη διάταξη της 6ης Ιουνίου 2013, I Marchi Italiani κατά ΓΕΕΑ (C‑381/12 P,
EU:C:2013:371
, σκέψεις 70 έως 73), την οποία επικαλέστηκε το ΓΕΕΑ στο υπόμνημά του αντικρούσεως, το Δικαστήριο περιορίστηκε στη διαπίστωση ότι ο λόγος που προέβαλε η προσφεύγουσα περί παραβάσεως του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 207/2009 αφορούσε πραγματικά ζητήματα τα οποία, γενικώς, δεν υπόκεινται στον έλεγχο του Δικαστηρίου στο πλαίσιο αιτήσεως αναιρέσεως.
Όσον αφορά τη διάταξη της 16ης Μαΐου 2013, Arav κατά H.Eich και ΓΕΕΑ (C‑379/12 P,
EU:C:2013:317
), το Δικαστήριο περιορίστηκε απλώς στη διαπίστωση, στη σκέψη 44 αυτής, ότι «καίτοι [ήταν] δυνατόν, σε μέρος της [Ένωσης], το επώνυμο να έχει, γενικώς, εντονότερο διακριτικό χαρακτήρα από το όνομα, εντούτοις [έπρεπε] να ληφθούν υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της υπό κρίση περιπτώσεως και, ιδίως, το γεγονός ότι το επίμαχο επώνυμο [ήταν] ασύνηθες ή, αντιθέτως, πολύ διαδεδομένο, στοιχείο το οποίο [ήταν] σε θέση να επιδράσει στον ως άνω διακριτικό χαρακτήρα». Επομένως, το Δικαστήριο καθιέρωσε αποκλειστικώς μια αρχή που ισχύει «σε μέρος της [Ένωσης]».
Άλλες αποφάσεις, όπως οι αποφάσεις της 14ης Απριλίου 2011, TTNB κατά ΓΕΕΑ — March Juan (Tila March) (T‑433/09,
EU:T:2011:184
, σκέψεις 7, 12 και 30), της 27ης Σεπτεμβρίου 2012, El Corte Inglés κατά ΓΕΕΑ — Pucci International (PUCCI) (T‑39/10,
EU:T:2012:502
, σκέψεις 53 και 54), και της 8ης Μαρτίου 2013, Mayer Naman κατά ΓΕΕΑ — Daniel e Mayer (David Mayer) (T‑498/10,
EU:T:2013:117
, σκέψεις 7 και 111), αφορούν αποκλειστικώς την αντίληψη του ισπανικού ή του ιταλικού κοινού.
Επομένως, εσφαλμένως έκρινε το τμήμα προσφυγών, στο σημείο 33 της προσβαλλομένης αποφάσεως, ότι, «κατά τη νομολογία», το επώνυμο έχει εντονότερο διακριτικό χαρακτήρα από το όνομα. Επιπροσθέτως, διαπιστώνεται ότι ούτε το τμήμα προσφυγών ούτε το ΓΕΕΑ στο υπόμνημά του αντικρούσεως και στην απάντησή του επί των ερωτημάτων που του τέθηκαν σχετικώς από το Γενικό Δικαστήριο κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση προσκόμισαν συγκεκριμένα στοιχεία σχετικά με την αντίληψη του κοινού σε όλα τα κράτη μέλη, τα οποία να καθιστούν δυνατή τη γενίκευση του κανόνα κατά τον οποίο το επώνυμο έχει, καταρχήν, εντονότερο διακριτικό χαρακτήρα από το όνομα, κανόνας ο οποίος έχει γίνει δεκτός, στη νομολογία του Δικαστηρίου και του Γενικού Δικαστηρίου, μόνο για μέρος της Ένωσης.
Δεδομένου ότι το ΓΕΕΑ δεν προσκόμισε συγκεκριμένα στοιχεία σχετικά με την αντίληψη του κοινού σε ολόκληρη την Ένωση, δεν μπορεί να διευρυνθεί στο σύνολο της επικράτειας της Ένωσης το πεδίο εφαρμογής της νομολογίας κατά την οποία, σε ορισμένα κράτη μέλη, το επώνυμο έχει, γενικώς, εντονότερο διακριτικό χαρακτήρα από το όνομα.
Δεδομένου ότι, τουλάχιστον για μέρος της Ένωσης, δεν έχει αποδειχθεί ότι το επώνυμο έχει, καταρχήν, εντονότερο διακριτικό χαρακτήρα απ’ ό,τι το όνομα, και λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι η πλειονότητα του κοινού που βρίσκεται εκτός Ιταλίας δεν πρόκειται να εκλάβει τα ονόματα Giovanni ή Galli ως διαδεδομένα ή ως σπάνια, δεν υφίσταται έρεισμα ώστε να αποδοθεί εντονότερος διακριτικός χαρακτήρας στο στοιχείο «galli» του σήματος του οποίου ζητείται η καταχώριση από το στοιχείο «giovanni» στην αντίληψη του ενδιαφερόμενου κοινού στο σύνολό του. Επομένως, εσφαλμένως το τμήμα προσφυγών απέδωσε, για το σύνολο του ενδιαφερόμενου κοινού, εντονότερο διακριτικό χαρακτήρα στο στοιχείο «galli» απ’ ό,τι στο στοιχείο «giovanni».
Είναι, βεβαίως, γεγονός ότι μέρος του ενδιαφερόμενου κοινού θα αποδώσει εντονότερο διακριτικό χαρακτήρα στο στοιχείο «galli» του σήματος του οποίου ζητείται η καταχώριση απ’ ό,τι στο στοιχείο «giovanni», ήτοι το μέρος του ως άνω κοινού το οποίο γνωρίζει ότι το στοιχείο «giovanni» είναι σύνηθες ιταλικό όνομα και ότι το στοιχείο «galli» του σήματος αυτού είναι σπάνιο ιταλικό επώνυμο, ή το μέρος του ως άνω κοινού το οποίο αποδίδει κατά κανόνα εντονότερο διακριτικό χαρακτήρα σε ένα επώνυμο απ’ ό,τι σε ένα όνομα. Εντούτοις, κρίνεται ότι, για το υπόλοιπο ενδιαφερόμενο κοινό, ο εγγενής διακριτικός χαρακτήρας των στοιχείων «giovanni» και «galli» ταυτίζεται και αντιστοιχεί σε ένα μέσο διακριτικό χαρακτήρα.
[παραλείπονται]

Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πέμπτο τμήμα)
αποφασίζει:

1)
Απορρίπτει την προσφυγή.

2)
Καταδικάζει την Giovanni Cosmetics, Inc. στα δικαστικά έξοδα.

Dittrich
Schwarcz
Tomljenović
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 3 Ιουνίου 2015.
(υπογραφές)
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.
(
)	Παρατίθενται μόνον οι σκέψεις των οποίων η δημοσίευση κρίνεται σκόπιμη από το Γενικό Δικαστήριο.