CELEX: 62012CJ0089
Κοινές επιχειρήσεις
Συμβάσεις με τα μέλη του προσωπικού
Εφαρμοστέο καθεστώς
Κανονισμός (ΕΚ) 876/2002

Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 11, παράγραφος 2, του καταστατικού της κοινής επιχειρήσεως Galileo, το οποίο περιλαμβάνεται σε παράρτημα του κανονισμού (ΕΚ) 876/2002 του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2002, για τη δημιουργία της κοινής επιχειρήσεως Galileo (
EE L 138, σ. 1
), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1943/2006 του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006 (
EE L 367, σ. 21
, στο εξής: κανονισμός 876/2002), και του άρθρου 2 του εν λόγω κανονισμού.
Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ της R. M. Bark και της Galileo Joint Undertaking (κοινής επιχειρήσεως Galileo, στο εξής: Galileo), σχετικά με την καταβολή καθυστερούμενων μισθών και επιδομάτων αδείας.
Το νομικό πλαίσιο
Το δίκαιο της Ένωσης
Ο κανονισμός 876/2002
Κατά το άρθρο 1 του κανονισμού 876/2002:
«Για την εκτέλεση της φάσης ανάπτυξης του προγράμματος Galileo, συστήνεται κοινή επιχείρηση κατά την έννοια του άρθρου 171 της Συνθήκης, μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2006.
Η κοινή επιχείρηση έχει ως στόχο να εξασφαλίσει την ενότητα της διοίκησης και του δημοσιονομικού ελέγχου του σχεδίου όσον αφορά τη φάση έρευνας, ανάπτυξης και επίδειξης του προγράμματος Galileo και, προς το σκοπό αυτόν, να χρησιμοποιήσει τα κονδύλια που διατίθενται για το πρόγραμμα αυτό.
Η κοινή επιχείρηση θεωρείται διεθνής οργανισμός κατά την έννοια της δεύτερης περίπτωσης της παραγράφου 10 του άρθρου 15 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ και της δεύτερης περίπτωσης της παραγράφου 1 του άρθρου 23 της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ.
Η έδρα της κοινής επιχείρησης βρίσκεται στις Βρυξέλλες.»
Το άρθρο 2 του κανονισμού 876/2002 ορίζει:
«Θεσπίζεται το καταστατικό της κοινής επιχείρησης, όπως περιέχεται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού.»
Το άρθρο 11, παράγραφοι 2 και 4, του καταστατικού της κοινής επιχειρήσεως Galileo ορίζει:
«2.   Τα μέλη του προσωπικού της κοινής επιχείρησης συνάπτουν σύμβαση ορισμένου χρόνου βάσει του Καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων».
[...]
4.   Το διοικητικό συμβούλιο θεσπίζει τις αναγκαίες εκτελεστικές ρυθμίσεις.»
Ο κανονισμός (ΕΚ) 219/2007
Κατά το άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ) 219/2007 του Συμβουλίου, της 27ης Φεβρουαρίου 2007, για τη σύσταση κοινής επιχειρήσεως για την ανάπτυξη του ευρωπαϊκού συστήματος νέας γενιάς για τη διαχείριση της εναέριας κυκλοφορίας (SESAR) (
ΕΕ L 64 σ. 1
):
«Θεσπίζεται το καταστατικό της κοινής επιχείρησης, το οποίο και αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του παρόντος κανονισμού, όπως περιέχεται στο παράρτημά του.»
Το άρθρο 8, παράγραφος 2, του καταστατικού της κοινής επιχειρήσεως για την ανάπτυξη του ευρωπαϊκού συστήματος νέας γενιάς για τη διαχείριση της εναέριας κυκλοφορίας (SESAR) ορίζει:
«Τα μέλη του προσωπικού της κοινής επιχείρησης συνάπτουν σύμβαση ορισμένου χρόνου βάσει του Καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.»
Ο κανονισμός (ΕΚ) 71/2008
Κατά το άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ) 71/2008 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2007, για τη σύσταση της κοινής επιχειρήσεως Clean Sky (
ΕΕ 2008, L 30, σ. 1
):
«Η κοινή επιχείρηση Clean Sky είναι κοινοτικός οργανισμός και διαθέτει νομική προσωπικότητα. Σε όλα τα κράτη μέλη της Κοινότητας έχει την ευρύτερη δυνατή νομική ικανότητα που αναγνωρίζεται στα νομικά πρόσωπα από τις νομοθεσίες αυτών των κρατών. Δύναται ιδίως να αποκτά ή να διαθέτει κινητή και ακίνητη περιουσία και να παρίσταται ενώπιον δικαστηρίου.»
Το άρθρο 7, παράγραφος 1, του εν λόγω κανονισμού ορίζει:
«Στο προσωπικό και στον εκτελεστικό διευθυντή της κοινής επιχείρησης Clean Sky έχουν εφαρμογή ο Κανονισμός Υπηρεσιακής Κατάστασης και οι κανόνες εφαρμογής του που θεσπίστηκαν από κοινού από τα θεσμικά όργανα των Κοινοτήτων.»
Ο κανονισμός (ΕΚ) 72/2008
Το άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ) 72/2008 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2007, για τη σύσταση της κοινής επιχειρήσεως ENIAC (
ΕΕ 2008, L 30, σ. 21
), έχει ως εξής:
«Η κοινή επιχείρηση ENIAC είναι κοινοτικός οργανισμός και διαθέτει νομική προσωπικότητα. Η κοινή επιχείρηση ENIAC έχει, σε κάθε κράτος μέλος, την ευρύτερη δυνατή νομική ικανότητα που αναγνωρίζεται στα νομικά πρόσωπα από τις νομοθεσίες αυτών των κρατών. Μπορεί, ιδίως, να αποκτά ή να διαθέτει ακίνητη και κινητή περιουσία και μπορεί να παρίσταται ενώπιον δικαστηρίου.»
Το άρθρο 7, παράγραφος 1, του εν λόγω κανονισμού ορίζει:
«Για το προσωπικό και για τον εκτελεστικό διευθυντή της κοινής επιχείρησης ENIAC ισχύουν οι αρχές του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και του Καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού των Κοινοτήτων αυτών, καθώς και οι κανόνες που θεσπίζονται από κοινού από τα θεσμικά όργανα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων για τους σκοπούς εφαρμογής των εν λόγω κανονισμών υπηρεσιακής κατάστασης.»
Ο κανονισμός (ΕΚ) 73/2008
Το άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ) 73/2008 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2007, για τη σύσταση της κοινής επιχειρήσεως της πρωτοβουλίας για τα καινοτόμα φάρμακα (
EE 2008, L 30, σ. 38
), ορίζει:
«Η κοινή επιχείρηση [της πρωτοβουλίας για τα καινοτόμα φάρμακα (στο εξής: κοινή επιχείρηση ΠΚΦ)] είναι κοινοτικός οργανισμός και έχει νομική προσωπικότητα. Σε όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας έχει την ευρύτερη δυνατή νομική ικανότητα που αναγνωρίζεται στα νομικά πρόσωπα από τις νομοθεσίες αυτών των κρατών. Δύναται ιδίως να αποκτά ή να διαθέτει κινητή και ακίνητη περιουσία και να παρίσταται ενώπιον δικαστηρίου.»
Το άρθρο 7, παράγραφος 1, του κανονισμού 73/2008 έχει ως εξής:
«Για το προσωπικό και για τον εκτελεστικό διευθυντή της κοινής επιχείρησης ΠΚΦ έχουν εφαρμογή ο Κανονισμός Υπηρεσιακής Κατάστασης των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και το Καθεστώς που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων καθώς και οι κανόνες εφαρμογής τους που θεσπίστηκαν από κοινού από τα θεσμικά όργανα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.»
Ο κανονισμός (ΕΚ) 74/2008
Το άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ) 74/2008 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2007, σχετικά με τη σύσταση της κοινής επιχειρήσεως ARTEMIS για την υλοποίηση κοινών τεχνολογικών πρωτοβουλιών στα ενσωματωμένα συστήματα υπολογιστών (
ΕΕ 2008, L 30, σ. 52
), ορίζει:
«Η κοινή επιχείρηση ARTEMIS είναι κοινοτικός οργανισμός και διαθέτει νομική προσωπικότητα. Σε όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας έχει την ευρύτερη δυνατή νομική ικανότητα που αναγνωρίζεται στα νομικά πρόσωπα από τις νομοθεσίες των κρατών αυτών. Μπορεί, ιδίως, να αποκτά ή να διαθέτει ακίνητη και κινητή περιουσία και να παρίσταται ενώπιον δικαστηρίου.»
Το άρθρο 7, παράγραφος 1, του κανονισμού 74/2008 έχει ως εξής:
«Για το προσωπικό και για τον εκτελεστικό διευθυντή της κοινής επιχείρησης ARTEMIS ισχύουν οι αρχές του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και του Καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, καθώς και οι κανόνες που θεσπίζουν από κοινού τα θεσμικά όργανα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων για την εφαρμογή του ως άνω κανονισμού και καθεστώτος.»
Το βελγικό δίκαιο
Κατά το άρθρο 51 του νόμου της 5ης Δεκεμβρίου 1968 περί συλλογικών συμβάσεων εργασίας και επιτροπών ίσης εκπροσωπήσεως (
Moniteur belge
της 15ης Ιανουαρίου 1969), η ιεράρχηση των πηγών των υποχρεώσεων στις σχέσεις εργασίας μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων έχει ως εξής:
«1.
ο νόμος στις αναγκαστικού δικαίου διατάξεις του·
[...]
4.
η γραπτή ατομική σύμβαση·
[...]».
Η διαφορά της κύριας δίκης και το προδικαστικό ερώτημα
Η R. M. Bark την 1η Σεπτεμβρίου 2003 ανέλαβε υπηρεσία εντός της Galileo, ως γραμματέας διευθύνσεως, για συγκεκριμένο χρόνο, δηλαδή μέχρι τις 31 Μαΐου 2006.
Ο ετήσιος ακαθάριστος μισθός της R. M. Bark, ο οποίος καθοριζόταν στη σύμβασή της εργασίας, ανερχόταν σε 53719,12 ευρώ. Την 1η Μαρτίου 2004 η ενδιαφερόμενη έλαβε αύξηση του μισθού αυτού κατά 5 %, σε αναγνώριση της ασκήσεως των καθηκόντων της.
Στις 23 Αυγούστου 2004 η R.M. Bark αμφισβήτησε το εφαρμοζόμενο επ’ αυτής μισθολόγιο, υποστηρίζοντας ότι δεν είναι σύμφωνο με τους βαθμούς της κοινοτικής δημόσιας διοικήσεως.
Στην απάντησή του στην ένσταση της ενδιαφερόμενης, ο διευθυντής της Galileo επικαλέστηκε τις εφαρμοστέες βελγικές νομοθετικές διατάξεις και τη σχετική με τον μισθό συμφωνία των συμβαλλόμενων μερών στο άρθρο 7 της συμβάσεως εργασίας. Με την απάντηση αυτή εξέθεσε επίσης ότι, κατά την κοινοτική ρύθμιση, η Galileo δεν είχε υποχρέωση να εφαρμόσει το μισθολογικό καθεστώς των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, επειδή το καταστατικό της κοινής επιχειρήσεως Galileo όριζε μόνον ότι το καθεστώς των όρων εργασίας πρέπει να λαμβάνει υπόψη το Καθεστώς που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
Στις 4 Νοεμβρίου 2004 υπεγράφη τροποποιητική σύμβαση εργασίας της R.M. Bark, βάσει της οποίας τροποποιήσεως η ενδιαφερόμενη ανέλαβε καθήκοντα «executive assistant» και ο ετήσιος μισθός της καθορίστηκε σε 70176,30 ευρώ από 1ης Νοεμβρίου 2004.
Στις 28 Ιανουαρίου 2005 η R.M. Bark αμφισβήτησε εκ νέου το μισθολόγιο που εφαρμοζόταν επί των καθηκόντων της.
Στις 16 Φεβρουαρίου 2005 η Galileo απέρριψε την ένσταση της ενδιαφερόμενης επικαλούμενη την υπογραφή τόσο της αρχικής συμβάσεως εργασίας της 26ης Αυγούστου 2003 όσο και της τροποποιητικής συμβάσεως που είχε εφαρμογή από 1ης Νοεμβρίου 2004, με τις οποίες η R.M. Bark ρητώς είχε δεχθεί τον εν λόγω μισθό.
Στις 14 Μαρτίου 2006 οι διάδικοι της κύριας δίκης υπέγραψαν νέα τροποποιητική σύμβαση εργασίας, παρατείνοντας τη διάρκεια της συμβάσεως εργασίας μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2006. Το σύνολο των λοιπών ρητρών και συμβατικών όρων παρέμεινε εφαρμοστέο.
Στις 20 Δεκεμβρίου 2006 η R.M. Bark αμφισβήτησε εκ νέου το μισθολόγιο που εφαρμοζόταν επ’ αυτής. Με έγγραφο της 9ης Ιανουαρίου 2007 που παρέπεμπε στο κείμενο της προηγούμενης απαντήσεώς της, η Galileo απέρριψε την ένσταση της ενδιαφερόμενης.
Ελλείψει συμφωνίας, η R.M. Bark άσκησε στις 28 Δεκεμβρίου 2007 ενώπιον του arbeidsrechtbank te Brussel (πρωτοβαθμίου δικαστηρίου εργατικών διαφορών Βρυξελλών) αγωγή κατά της Galileo, ζητώντας να της καταβληθούν καθυστερούμενοι μισθοί και τα σχετικά επιδόματα αδείας.
Με απόφαση της 12ης Φεβρουαρίου 2009, το arbeidsrechtbank te Brussel κήρυξε την αγωγή της R.M. Bark παραδεκτή, αλλά αβάσιμη, λαμβανομένων υπόψη των σχετικών με τον μισθό ρητρών της μεταξύ των διαδίκων συμβάσεως εργασίας και της τροποποιητικής συμβάσεως, και με το σκεπτικό ότι το άρθρο 11 του καταστατικού της κοινής επιχειρήσεως Galileo δεν συνεπαγόταν καμία υποχρέωση παροχής μισθολογικών όρων πανομοιότυπων με εκείνους που ισχύουν για τους μη μονίμους υπαλλήλους των άλλων οργάνων της Ένωσης.
Η R.M. Bark άσκησε έφεση κατά της αποφάσεως αυτής.
Με απόφαση της 23ης Απριλίου 2010, το arbeidshof te Brussel (δευτεροβάθμιο δικαστήριο εργατικών διαφορών Βρυξελλών) κήρυξε την εν λόγω έφεση παραδεκτή, αλλά αβάσιμη.
Η R.M. Bark κατέθεσε αίτηση αναιρέσεως της αποφάσεως αυτής.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Hof van Cassatie αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να θέσει στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:
«Μήπως το άρθρο 11, παράγραφος 2, του καταστατικού της κοινής επιχειρήσεως Galileo, το οποίο προσαρτάται ως παράρτημα στον [κανονισμό 876/2002], σε συνδυασμό με το άρθρο 2 του κανονισμού αυτού έχει την έννοια ότι το Καθεστώς που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού [των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων] και, ειδικότερα, οι εκεί οριζόμενοι μισθολογικοί όροι έχουν εφαρμογή επί των μελών του προσωπικού της κοινής επιχειρήσεως Galileo που έχουν σύμβαση ορισμένου χρόνου;»
Επί του προδικαστικού ερωτήματος
Με το ερώτημά του, το αιτούν δικαστήριο ζητεί στην ουσία να διευκρινιστεί αν το άρθρο 11, παράγραφος 2, του καταστατικού της κοινής επιχειρήσεως Galileo έχει την έννοια ότι το Καθεστώς που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και, ειδικότερα, οι εκεί οριζόμενοι μισθολογικοί όροι έχουν εφαρμογή επί των μελών του προσωπικού της Galileo που έχουν σύμβαση ορισμένου χρόνου.
Κατά το άρθρο 11, παράγραφος 2, του καταστατικού της κοινής επιχειρήσεως Galileo, τα μέλη του προσωπικού της «συνάπτουν σύμβαση ορισμένου χρόνου βάσει του Καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων».
Πάντως, πρέπει ευθύς εξαρχής να επισημανθεί ότι υπάρχει κάποια απόκλιση μεταξύ των διαφόρων γλωσσικών αποδόσεων της διατάξεως αυτής, όσον αφορά το ζήτημα της δυνατότητας εφαρμογής του Καθεστώτος αυτού επί των μελών του προσωπικού της Galileo που έχουν σύμβαση ορισμένου χρόνου. Πράγματι, ενώ ειδικά οι αποδόσεις στα γαλλικά (s’inspirant de) ή στα ιταλικά (si ispira) χρησιμοποιούν εν προκειμένω όρους που σημαίνουν «λαμβάνουσες υπόψη», οι αποδόσεις στα ισπανικά («basado en»), τσεχικά («vychází z»), πολωνικά («oparte na»), αγγλικά («based on») ή ολλανδικά («opgesteld op basis van») χρησιμοποιούν όρους που σημαίνουν «βάσει». Η απόδοση στα γερμανικά χρησιμοποιεί τον όρο «gemäß» («σύμφωνα»).
Η R.M. Bark θεωρεί, επικαλούμενη ειδικά την απόδοση της εν λόγω διατάξεως στα γερμανικά, ότι η διάταξη αυτή επιβάλλει να έχουν εφαρμογή επί των μελών του προσωπικού της Galileo που έχουν σύμβαση ορισμένου χρόνου το «Καθεστώς που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων» και, ειδικότερα, οι εκεί οριζόμενοι μισθολογικοί όροι.
Κατά πάγια νομολογία, η διατύπωση που χρησιμοποιήθηκε σε μια από τις γλωσσικές αποδόσεις διατάξεως του δικαίου της Ένωσης δεν δύναται να χρησιμεύσει ως μοναδική βάση για την ερμηνεία της διατάξεως αυτής ούτε δύναται να της δοθεί προτεραιότητα έναντι των άλλων γλωσσικών αποδόσεων. Πράγματι, μια τέτοια προσέγγιση θα ήταν ασύμβατη με την επιταγή ομοιόμορφης εφαρμογής του δικαίου της Ένωσης (βλ. αποφάσεις της 12ης Νοεμβρίου 1998,
C-149/97, Institute of the Motor Industry, Συλλογή 1998, σ. I-7053
, σκέψη 16, και της 3ης Απριλίου 2008,
C-187/07, Endendijk, Συλλογή 2008, σ. I-2115
, σκέψη 23).
Κατά συνέπεια, πρέπει να διευκρινιστεί ποια είναι η ομοιόμορφη ερμηνεία που πρέπει να δοθεί στο άρθρο 11, παράγραφος 2, του καταστατικού της κοινής επιχειρήσεως Galileo, λαμβανομένου υπόψη του συνόλου των γλωσσικών αποδόσεων της διατάξεως αυτής.
Εν προκειμένω, διαπιστώνεται ότι, παρά τις νοηματικές αποχρώσεις που επισημάνθηκαν μεταξύ των διαφόρων γλωσσικών αποδόσεων που παρατέθηκαν, ουδεμία από αυτές χρησιμοποιεί τον όρο «εφαρμόζουσες». Χρησιμοποιούν ένα λιγότερο ακριβή όρο, αποδίδοντα την ύπαρξη έμμεσης σχέσεως μεταξύ, αφενός, του καθεστώτος των μελών του προσωπικού της Galileo, και, αφετέρου, του «Καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων».
Επομένως, ο κοινοτικός νομοθέτης θέλησε να αποφύγει την άμεση εφαρμογή, επί των μελών του προσωπικού της Galileo που έχουν σύμβαση ορισμένου χρόνου, του «Καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων». Οι διάφορες γλωσσικές αποδόσεις συγκλίνουν στο συμπέρασμα ότι ο εν λόγω νομοθέτης θέλησε να παράσχει στη Galileo ένα περιθώριο κινήσεων, νοουμένου ότι το Καθεστώς αυτό έπρεπε να χρησιμοποιηθεί, από την κοινή αυτή επιχείρηση, ως έμμεση πηγή.
Επιπλέον, σε περίπτωση ποικιλομορφίας μεταξύ των γλωσσικών αποδόσεων κειμένου του δικαίου της Ένωσης, η επίμαχη διάταξη πρέπει να ερμηνεύεται σε συνάρτηση με το πλαίσιο και τον σκοπό της ρυθμίσεως της οποίας αποτελεί στοιχείο (βλ., στο ίδιο πνεύμα, απόφαση της 26ης Απριλίου 2012, C-510/10, DR και TV2 Danmark, σκέψη 45).
Κατά συνέπεια, πρέπει να εξακριβωθεί αν η ανάλυση του πλαισίου της επίμαχης διατάξεως και του σκοπού της επιβεβαιώνει την ερμηνεία που περιλαμβάνεται στη σκέψη 39 της παρούσας αποφάσεως.
Πάντως, όπως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υποστήριξε κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, και όπως προκύπτει από την αιτιολογική έκθεση της προτάσεως κανονισμού του Συμβουλίου για τη σύσταση κοινής επιχειρήσεως Galileo (
ΕΕ 2001, C 270 E, σ. 119
), κρίθηκε, κατά την ίδρυση της Galileo, ότι μια κοινή επιχείρηση πρέπει να έχει ευέλικτη δομή και, επομένως, δεν μπορεί να θεωρηθεί κοινοτικός οργανισμός.
Επιπλέον, η Επιτροπή προέβαλε, κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, ότι κατά τη σύσταση της Galileo ήταν μείζον θέμα η διαχείριση των νομικών συνεπειών της υπάρξεως ιδιωτικής συμμετοχής στο κεφάλαιο της κοινής αυτής επιχειρήσεως. Ειδικότερα, όσον αφορά το καθεστώς του προσωπικού της Galileo, ετίθετο το ζήτημα αν ήταν δυνατόν να επιβληθεί εκ των προτέρων σε ιδιωτική οντότητα έχουσα δική της νομική προσωπικότητα, χωριστή από εκείνη των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, και που μετείχε στη χρηματοδότηση μιας κοινής επιχειρήσεως όπως η Galileo, η υποχρέωση να υπόκειται στο «Καθεστώς που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων».
Σε απάντηση των λεπτών αυτών ερωτημάτων, και για να ικανοποιηθεί η εν λόγω ανάγκη ευελιξίας, ο κοινοτικός νομοθέτης χορήγησε σημαντική αυτονομία στην Galileo, με το να της παράσχει τη δυνατότητα να καθορίσει η ίδια το καθεστώς στο οποίο υπόκεινται τα μέλη του προσωπικού της που έχουν σύμβαση ορισμένου χρόνου, λαμβάνοντας υπόψη το «Καθεστώς που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων».
Ασφαλώς, όπως προκύπτει επίσης από την αιτιολογική έκθεση της προτάσεως κανονισμού του Συμβουλίου για τροποποίηση του κανονισμού 219/2007 [COM(2008) 483 τελικό], με τη δρομολόγηση, για τα έτη 2007 έως 2013, του εβδόμου προγράμματος-πλαισίου έρευνας και τεχνολογικής αναπτύξεως, τα θεσμικά όργανα της Ένωσης υιοθέτησαν νέα προσέγγιση σχετικά με τις κοινές επιχειρήσεις, χαρακτηριζόμενη από το γεγονός ότι αυτές αναγνωρίζονται του λοιπού ως «οργανισμοί της Ένωσης» έχοντες τα προνόμια και τις ασυλίες της Ένωσης. Κατά συνέπεια, ο Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το Καθεστώς που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν εφαρμογή επί των μελών του προσωπικού των οργανισμών αυτών και το πρωτόκολλο περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει εφαρμογή επί των εν λόγω οργανισμών καθώς και επί του προσωπικού τους. Παρά ταύτα, πρέπει να υπομνησθεί ότι η νέα αυτή προσέγγιση, η οποία εφαρμόστηκε μεταξύ άλλων στο πλαίσιο των κανονισμών για τις κοινές επιχειρήσεις Clean Sky, ENIAC, ΠΚΦ και Artemis, οι οποίοι ρητώς αναφέρουν ότι ο Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως και το Καθεστώς που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων έχουν «εφαρμογή» επί του προσωπικού των κοινοτικών αυτών οργανισμών, υιοθετήθηκε, εν πάση περιπτώσει, μόλις το 2007, δηλαδή μετά την εκκαθάριση των δραστηριοτήτων της Galileo.
Από το σύνολο των ανωτέρω κρίσεων προκύπτει ότι στο ερώτημα που τέθηκε πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 11, παράγραφος 2, του καταστατικού της κοινής επιχειρήσεως Galileo έχει την έννοια ότι το Καθεστώς που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και, ειδικότερα, οι εκεί οριζόμενοι μισθολογικοί όροι δεν έχουν εφαρμογή επί των μελών του προσωπικού της Galileo που έχουν σύμβαση ορισμένου χρόνου.
Επί των δικαστικών εξόδων
Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.

Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) αποφαίνεται:

Το άρθρο 11, παράγραφος 2, του καταστατικού της κοινής επιχειρήσεως Galileo, το οποίο περιλαμβάνεται σε παράρτημα του κανονισμού (ΕΚ) 876/2002 του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2002, για τη δημιουργία της κοινής επιχειρήσεως Galileo, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1943/2006 του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, έχει την έννοια ότι το Καθεστώς που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και, ειδικότερα, οι εκεί οριζόμενοι μισθολογικοί όροι δεν έχουν εφαρμογή επί των μελών του προσωπικού της Galileo που έχουν σύμβαση ορισμένου χρόνου.

(υπογραφές)
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική.