CELEX: 62012CJ0543
Προδικαστική παραπομπή
Οδηγία 91/477/ΕΟΚ
Χορήγηση ευρωπαϊκού δελτίου πυροβόλου όπλου
Εθνική ρύθμιση κατά την οποία ένα τέτοιο δελτίο χορηγείται μόνο στους κατόχους πυροβόλων όπλων για χρήση που αφορά το κυνήγι ή τη σκοποβολή

Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία των άρθρων 1, παράγραφος 4, και 3 της οδηγίας 91/477/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1991, σχετικά με τον έλεγχο της απόκτησης και της κατοχής όπλων (
ΕΕ L 256, σ. 51
), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2008/51/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2008 (
ΕΕ L 179, σ. 5
, στο εξής: οδηγία 91/477), καθώς και των άρθρων 45, παράγραφος 1, και 52, παράγραφος 1, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτης).
Η ως άνω αίτηση προδικαστικής αποφάσεως υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ του M. Zeman και του Krajské riaditeľstvo Policajného zboru v Žiline (περιφερειακή διεύθυνση της εθνικής αστυνομικής υπηρεσίας της Žilina) λόγω της απορρίψεως, εκ μέρους του τελευταίου, της αιτήσεως του M. Zeman για τη χορήγηση ευρωπαϊκού δελτίου πυροβόλου όπλου.
Το νομικό πλαίσιο
Το διεθνές δίκαιο
Η σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών κατά του διακρατικού οργανωμένου εγκλήματος, η οποία υιοθετήθηκε με το ψήφισμα 55/25 της Γενικής Συνελεύσεως της 15ης Νοεμβρίου 2000, αποτελεί το κύριο μέσον καταπολεμήσεως του διακρατικού οργανωμένου εγκλήματος. Η σύμβαση αυτή παρέμεινε ανοικτή για υπογραφή της από τα κράτη μέλη από τις 12 έως τις 15 Δεκεμβρίου 2000 στο Παλέρμο (Ιταλία) και άρχισε να ισχύει στις 29 Σεπτεμβρίου 2003. Η εν λόγω σύμβαση εγκρίθηκε με την απόφαση 2004/579/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τη σύναψη, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών κατά του διακρατικού οργανωμένου εγκλήματος (
ΕΕ L 261, σ. 69
).
Η εν λόγω σύμβαση συμπληρώνεται από τρία πρωτόκολλα, στα οποία συμπεριλαμβάνεται το πρωτόκολλο για την καταπολέμηση της παράνομης κατασκευής και διακινήσεως πυροβόλων όπλων, των εξαρτημάτων τους, των μερών τους και των πυρομαχικών, το οποίο είναι πρόσθετο πρωτόκολλο της συμβάσεως των Ηνωμένων Εθνών κατά του διακρατικού οργανωμένου εγκλήματος και το οποίο υιοθετήθηκε με το ψήφισμα 55/255 της Γενικής Συνελεύσεως της 8ης Ιουνίου 2001 (στο εξής: πρωτόκολλο).
Το άρθρο 2 του πρωτοκόλλου, το οποίο τιτλοφορείται «Αντικείμενο», προβλέπει τα εξής:
«Το παρόν πρωτόκολλο έχει ως αντικείμενο την προαγωγή, τη διευκόλυνση και την ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ των συμβαλλομένων κρατών προκειμένου να προληφθεί, να καταπολεμηθεί και να εξαλειφθεί η παράνομη κατασκευή και διακίνηση πυροβόλων όπλων, των εξαρτημάτων τους, των μερών τους και των πυρομαχικών.»
Το άρθρο 10 του πρωτοκόλλου, το οποίο τιτλοφορείται «Γενικές υποχρεώσεις σχετικά με τα συστήματα παροχής αδειών ή εγκρίσεων εξαγωγής, εισαγωγής και διαμετακομίσεως», ορίζει:
«1.   Κάθε συμβαλλόμενο κράτος θεσπίζει ή διατηρεί ένα αποτελεσματικό σύστημα παροχής αδειών ή εγκρίσεων εξαγωγής και εισαγωγής, καθώς και μέτρων περί της διεθνούς διαμετακομίσεως, όσον αφορά τη μεταφορά πυροβόλων όπλων, των εξαρτημάτων τους, των μερών τους και των πυρομαχικών.
2.   Προτού χορηγήσει άδειες ή εγκρίσεις εξαγωγής όσον αφορά τις αποστολές πυροβόλων όπλων, των εξαρτημάτων τους, των μερών τους και των πυρομαχικών, κάθε συμβαλλόμενο κράτος εξακριβώνει ότι:
α)
τα κράτη-εισαγωγείς έχουν χορηγήσει άδειες ή εγκρίσεις εισαγωγής· και
β)
τα κράτη διαμετακομίσεως έχουν, τουλάχιστον, γνωστοποιήσει εγγράφως, πριν από την αποστολή, ότι δεν αντιτίθενται στη διαμετακόμιση, τούτο δε με την επιφύλαξη των διμερών και πολυμερών συμφωνιών ή διακανονισμών υπέρ των κρατών που στερούνται ακτών.
3.   Η άδεια ή η έγκριση εξαγωγής και εισαγωγής και τα συνοδευτικά έγγραφα τεκμηριώσεως αυτής περιέχουν πληροφορίες οι οποίες, τουλάχιστον, περιλαμβάνουν τον τόπο και την ημερομηνία χορηγήσεως, την ημερομηνία λήξεως της ισχύος, τη χώρα εξαγωγής, τη χώρα εισαγωγής, τον τελικό αποδέκτη, την περιγραφή των πυροβόλων όπλων, των εξαρτημάτων τους, των μερών τους και των πυρομαχικών και μνεία του αριθμού τους καθώς και, σε περίπτωση διαμετακομίσεως, τις χώρες διαμετακομίσεως. Οι πληροφορίες που εμφαίνονται στην άδεια εισαγωγής πρέπει να παρέχονται εκ των προτέρων στα κράτη διαμετακομίσεως.
4.   Το συμβαλλόμενο κράτος-εισαγωγέας ενημερώνει το συμβαλλόμενο κράτος-εξαγωγέα, κατόπιν αιτήματός του, σχετικά με την παραλαβή της αποστολής των πυροβόλων όπλων, των εξαρτημάτων τους και των μερών τους ή των πυρομαχικών.
5.   Κάθε συμβαλλόμενο κράτος λαμβάνει, εντός των ορίων των μέσων που διαθέτει, τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να κατοχυρώνεται ο ασφαλής χαρακτήρας των διαδικασιών χορηγήσεως αδειών ή εγκρίσεων και προκειμένου να καθίσταται δυνατή η εξακρίβωση ή η επικύρωση της γνησιότητας των αδειών ή των εγκρίσεων.
6.   Τα συμβαλλόμενα κράτη δύνανται να θεσπίζουν απλουστευμένες διαδικασίες για την προσωρινή εισαγωγή και εξαγωγή και για τη διαμετακόμιση πυροβόλων όπλων, των εξαρτημάτων τους, των μερών τους και των πυρομαχικών, προς επίτευξη σκοπών οι οποίοι συνάδουν προς τον νόμο και οι οποίοι μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο εξακριβώσεως, όπως είναι το κυνήγι, η σκοποβολή, η πραγματογνωμοσύνη, οι εκθέσεις ή οι επισκευές.»
Το δίκαιο της Ένωσης
Ο έλεγχος της αποκτήσεως και της κατοχής όπλων εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης διέπεται, κατ’ ουσίαν, από την οδηγία 91/477.
Στην πρώτη μέχρι και την έβδομη αιτιολογική σκέψη της εν λόγω οδηγίας εκτίθενται τα εξής:
«[…] το άρθρο 8 Α προβλέπει ότι η εσωτερική αγορά πρέπει να εγκαθιδρυθεί το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 1992· […] η εσωτερική αγορά περιλαμβάνει ένα χώρο χωρίς εσωτερικά σύνορα, μέσα στον οποίο εξασφαλίζεται η ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων, των προσώπων, των υπηρεσιών και των κεφαλαίων, σύμφωνα με τις διατάξεις της Συνθήκης·
[…] κατά τη σύνοδό του στο Fontainebleau στις 25 και 26 Ιουνίου 1984, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο έθεσε ρητά ως στόχο την κατάργηση όλων των αστυνομικών και τελωνειακών διατυπώσεων στα ενδοκοινοτικά σύνορα·
[…] η πλήρης κατάργηση των ελέγχων και διατυπώσεων στα ενδοκοινοτικά σύνορα προϋποθέτει την πλήρωση ορισμένων βασικών όρων· […] η Επιτροπή τόνισε στη Λευκή της Βίβλο “Η ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς” ότι η κατάργηση των ελέγχων της ασφάλειας των μεταφερομένων αντικειμένων και των προσώπων προϋποθέτει μεταξύ άλλων την προσέγγιση των νομοθεσιών που αφορούν τα όπλα·
[…] για την εξάλειψη των ελέγχων για κατοχή όπλων στα ενδοκοινοτικά σύνορα, απαιτούνται αποτελεσματικοί κανόνες που θα επιτρέπουν να ελέγχεται στο εσωτερικό των κρατών μελών η απόκτηση και η κατοχή πυροβόλων όπλων και η μεταφορά τους σε άλλο κράτος μέλος· […] κατά συνέπεια, πρέπει να καταργηθούν οι συστηματικοί έλεγχοι στα ενδοκοινοτικά σύνορα·
[…] οι κανόνες αυτοί θα δημιουργήσουν μεγαλύτερη αμοιβαία εμπιστοσύνη μεταξύ των κρατών μελών στον τομέα της προστασίας της ασφάλειας των προσώπων, στο μέτρο που αυτή βασίζεται σε νομοθεσίες εν μέρει εναρμονισμένες· […] θα πρέπει, για τον σκοπό αυτό, να προβλεφθούν κατηγορίες πυροβόλων όπλων των οποίων η απόκτηση και η κατοχή από ιδιώτες είτε θα απαγορεύεται είτε θα υπόκειται σε άδεια ή δήλωση·
[…] ενδείκνυται καταρχήν η απαγόρευση της μετακίνησης από το ένα κράτος μέλος σε άλλο με όπλα και […] εξαίρεση μπορεί να γίνεται αποδεκτή μόνον εάν τηρείται διαδικασία που να επιτρέπει στα κράτη μέλη να πληροφορούνται το γεγονός της εισαγωγής ενός πυροβόλου όπλου στο έδαφός τους·
[…] όμως, […] πρέπει να θεσπιστούν ελαστικότεροι κανόνες για το κυνήγι και τον αθλητισμό προκειμένου να μην εμποδιστεί πέρα από τον αναγκαίο βαθμό η ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων».
Το άρθρο 1, παράγραφος 4, της ίδιας οδηγίας προβλέπει τα εξής:
«Το “ευρωπαϊκό δελτίο πυροβόλου όπλου” χορηγείται, κατόπιν αιτήσεως, από τις αρχές κράτους μέλους σε πρόσωπο το οποίο καθίσταται νόμιμος κάτοχος και χρήστης πυροβόλου όπλου. Το δελτίο αυτό ισχύει μέχρι πέντε έτη, με δυνατότητα παρατάσεως, και περιέχει τα στοιχεία που ορίζει το παράρτημα ΙΙ. Το ευρωπαϊκό δελτίο πυροβόλου όπλου δεν μεταβιβάζεται και επ’ αυτού αναγράφονται το ή τα πυροβόλα όπλα που κατέχει και χρησιμοποιεί ο κάτοχος του δελτίου. Το πρόσωπο που χρησιμοποιεί το πυροβόλο όπλο πρέπει να έχει πάντοτε στην κατοχή του το δελτίο και κάθε μεταβολή της κατοχής ή των χαρακτηριστικών του πυροβόλου όπλου, καθώς και ενδεχόμενη απώλεια ή κλοπή του, πρέπει να αναγράφονται στο δελτίο.»
Το άρθρο 2, παράγραφος 1, της οδηγίας 91/477 ορίζει τα εξής:
«Η παρούσα οδηγία δεν θίγει την εφαρμογή των εθνικών διατάξεων περί οπλοφορίας, κυνηγίου και σκοποβολής.»
Το άρθρο 3 της εν λόγω οδηγίας ορίζει τα εξής:
«Με την επιφύλαξη των δικαιωμάτων που παρέχονται στους κατοίκους των κρατών μελών στο άρθρο 12 παράγραφος 2, τα κράτη μέλη μπορούν να συμπεριλάβουν στη νομοθεσία τους διατάξεις αυστηρότερες από αυτές που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία.»
Το άρθρο 11, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 91/477 έχει ως εξής:
«1.   Με την επιφύλαξη του άρθρου 12, τα πυροβόλα όπλα μπορούν να μεταφερθούν από ένα κράτος μέλος σε άλλο μόνο σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στις ακόλουθες παραγράφους. Οι διατάξεις αυτές εφαρμόζονται επίσης στην περίπτωση μεταφοράς πυροβόλου όπλου κατόπιν πωλήσεως δι’ αλληλογραφίας.
2.   Όσον αφορά τις μεταφορές πυροβόλων όπλων προς άλλο κράτος μέλος, ο ενδιαφερόμενος ανακοινώνει, πριν από κάθε αποστολή, στο κράτος μέλος στο οποίο βρίσκονται τα όπλα αυτά:
—
το όνομα και τη διεύθυνση του πωλητή ή του παραχωρούντος και του αγοραστή ή του αποκτώντος ή, ενδεχομένως, του ιδιοκτήτη,
—
τη διεύθυνση στην οποία αποστέλλονται ή μεταφέρονται τα συγκεκριμένα όπλα,
—
τον αριθμό των όπλων που αποστέλλονται ή μεταφέρονται,
—
τα στοιχεία που επιτρέπουν τον προσδιορισμό κάθε όπλου, καθώς και ένδειξη ότι το πυροβόλο όπλο έχει ελεγχθεί σύμφωνα με τις διατάξεις της σύμβασης της 1ης Ιουλίου 1969 περί της αμοιβαίας αναγνώρισης των εκτύπων σφραγίδων δοκιμής των φορητών πυροβόλων όπλων,
—
το μεταφορικό μέσο,
—
την ημερομηνία αναχώρησης και την προβλεπόμενη ημερομηνία άφιξης.
Οι πληροφορίες που αναφέρονται στις δύο τελευταίες περιπτώσεις δεν χρειάζεται να ανακοινώνονται σε περίπτωση μεταφοράς μεταξύ οπλοπωλών.
Το κράτος μέλος εξετάζει τις συνθήκες υπό τις οποίες θα γίνει η μεταφορά, ιδίως τους όρους ασφάλειας.
Σε περίπτωση που το κράτος μέλος επιτρέπει τη μεταφορά αυτή, εκδίδει άδεια που περιλαμβάνει όλα τα στοιχεία που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο. Η άδεια αυτή πρέπει να συνοδεύει τα πυροβόλα όπλα μέχρι τον προορισμό τους και να επιδεικνύεται οσάκις το ζητούν οι αρχές των κρατών μελών.»
Το άρθρο 12, παράγραφοι 1 και 2, της ίδιας οδηγίας ορίζει:
«1.   Αν δεν ακολουθηθεί η διαδικασία του άρθρου 11, η κατοχή πυροβόλου όπλου κατά τη διάρκεια ταξιδίου διά μέσου δύο ή περισσοτέρων κρατών μελών επιτρέπεται μόνον εφόσον ο ενδιαφερόμενος έχει λάβει την άδεια των εν λόγω κρατών μελών.
Τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγούν την άδεια αυτή για ένα ή περισσότερα ταξίδια, για περίοδο ενός έτους κατ’ ανώτατο όριο, με δυνατότητα ανανέωσης. Οι άδειες αυτές εγγράφονται στο ευρωπαϊκό δελτίο όπλου, το οποίο ο ταξιδιώτης οφείλει να επιδεικνύει κάθε φορά που αυτό ζητείται από τις αρχές των κρατών μελών.
2.   Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, οι κυνηγοί, όσον αφορά τις κατηγορίες Γ και Δ, και οι σκοπευτές, όσον αφορά τις κατηγορίες Β, Γ και Δ, δύνανται να φέρουν, για το σκοπό της δραστηριότητάς τους, χωρίς προηγούμενη άδεια, ένα ή περισσότερα πυροβόλα όπλα κατά τη διάρκεια ταξιδιού μέσω δύο ή περισσότερων κρατών μελών, υπό την προϋπόθεση ότι κατέχουν ευρωπαϊκό δελτίο πυροβόλου όπλου στο οποίο εμφαίνονται τα συγκεκριμένα πυροβόλα όπλα και είναι σε θέση να τεκμηριώσουν τους λόγους του ταξιδιού τους, προσκομίζοντας πρόσκληση ή άλλη απόδειξη της κυνηγετικής ή σκοπευτικής δραστηριότητάς τους στο κράτος μέλος προορισμού τους.
Τα κράτη μέλη δεν μπορούν να εξαρτούν την αποδοχή του ευρωπαϊκού δελτίου πυροβόλου όπλου από την πληρωμή οποιουδήποτε τέλους ή επιβάρυνσης.
Ωστόσο, η παρέκκλιση αυτή δεν ισχύει για τα ταξίδια προς κράτος μέλος το οποίο, δυνάμει του άρθρου 8 παράγραφος 3, απαγορεύει την απόκτηση και την κατοχή του εν λόγω όπλου ή την εξαρτά από προηγούμενη άδεια. Σε αυτή την περίπτωση, θα γίνεται ρητή μνεία στο ευρωπαϊκό δελτίο πυροβόλου όπλου.
Στα πλαίσια της εκθέσεως που αναφέρεται στο άρθρο 17, η Επιτροπή, σε συνεννόηση με τα κράτη μέλη, θα εξετάσει επίσης τα αποτελέσματα της εφαρμογής του δευτέρου εδαφίου, και, ειδικότερα, τις επιπτώσεις του στη δημόσια τάξη και ασφάλεια.»
Η αιτιολογική σκέψη 14 της οδηγίας 2008/51 έχει ως εξής:
«Το ευρωπαϊκό δελτίο πυροβόλου όπλου λειτουργεί ικανοποιητικά σε γενικές γραμμές και θα πρέπει να θεωρείται το κύριο έγγραφο που χρειάζονται οι κυνηγοί και οι σκοπευτές για την κατοχή πυροβόλου όπλου κατά τη διάρκεια ταξιδιού σε άλλο κράτος μέλος. Τα κράτη μέλη δεν θα πρέπει να εξαρτούν την αποδοχή του ευρωπαϊκού δελτίου πυροβόλου όπλου από την πληρωμή οποιουδήποτε τέλους ή επιβάρυνσης.»
Στις 25 Φεβρουαρίου 1993, η Επιτροπή εξέδωσε τη σύσταση 93/216/ΕΟΚ, σχετικά με το ευρωπαϊκό δελτίο πυροβόλου όπλου (
ΕΕ L 93, σ. 39
), στη δεύτερη αιτιολογική σκέψη της οποίας εκτίθεται ότι «το ευρωπαϊκό δελτίο πυροβόλου όπλου καθιερώθηκε για να διευκολυνθεί η ελεύθερη κυκλοφορία των κυνηγών και των αθλητών σκοπευτών στο εσωτερικό της Κοινότητας, ότι η υλοποίηση του στόχου αυτού θα πρέπει να καταδειχθεί με χειροπιαστό τρόπο, μέσω της υιοθέτησης ενός ομοιόμορφου δελτίου που θα συνοδεύεται από κοινό λογότυπο».
Το υπόδειγμα του ευρωπαϊκού δελτίου πυροβόλου όπλου παρατίθεται στο παράρτημα της εν λόγω συστάσεως.
Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξέδωσε την απόφαση 2001/748/ΕΚ της 16ης Οκτωβρίου 2001, για την εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας υπογραφή του πρωτοκόλλου που επισυνάπτεται στη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για την καταπολέμηση του διεθνούς οργανωμένου εγκλήματος, σχετικά με την καταπολέμηση της παράνομης κατασκευής και διακίνησης πυροβόλων όπλων, των εξαρτημάτων τους, των μερών τους και των πυρομαχικών (
ΕΕ L 280, σ. 5
). Η Επιτροπή υπέγραψε, εξ ονόματος της Κοινότητας, το πρωτόκολλο στις 16 Ιανουαρίου 2002.
Εκτιμώντας, εν συνεχεία, ότι η προσχώρηση της Κοινότητας στο πρωτόκολλο επέβαλλε την τροποποίηση ορισμένων διατάξεων της οδηγίας 91/477 και ότι έπρεπε να κατοχυρωθεί η ομοιογενής, αποτελεσματική και ταχεία εφαρμογή των διεθνών δεσμεύσεων που είχαν αντίκτυπο στην εν λόγω οδηγία, ο νομοθέτης της Ένωσης εξέδωσε την οδηγία 2008/51.
Η προσχώρηση στο ως άνω πρωτόκολλο είχε, επίσης, ως συνέπεια την έκδοση του κανονισμού (EE) 258/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Μαρτίου 2012, για την εφαρμογή του άρθρου 10 του πρωτοκόλλου των Ηνωμένων Εθνών σχετικά με την καταπολέμηση της παράνομης κατασκευής και διακίνησης πυροβόλων όπλων, των εξαρτημάτων τους, των μερών τους και των πυρομαχικών, το οποίο επισυνάπτεται στη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για την καταπολέμηση του διεθνούς οργανωμένου εγκλήματος (πρωτόκολλο των ΗΕ για τα πυροβόλα όπλα), και για τη θέσπιση άδειας εξαγωγής, μέτρων εισαγωγής και διαμετακόμισης για πυροβόλα όπλα, μέρη και εξαρτήματά τους και πυρομαχικά (
EE L 94, σ. 1
).
Η αιτιολογική σκέψη 10 του κανονισμού 258/2012 έχει ως ακολούθως:
«Η οδηγία [91/477] πραγματεύεται τις μεταφορές πυροβόλων όπλων για μη στρατιωτική χρήση εντός του εδάφους της Ένωσης, ενώ ο παρών κανονισμός αφορά κυρίως τα μέτρα που αφορούν την εξαγωγή πυροβόλων όπλων από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης προς τρίτες χώρες ή μέσω τρίτων χωρών.»
Το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχεία αʹ και βʹ, του εν λόγω κανονισμού προβλέπει τα εξής:
«Οι απλουστευμένες διαδικασίες για την προσωρινή εξαγωγή ή την επανεξαγωγή πυροβόλων όπλων, μερών τους, βασικών εξαρτημάτων και πυρομαχικών εφαρμόζονται ως εξής:
α)
δεν απαιτείται άδεια εξαγωγής για:
i)
την προσωρινή εξαγωγή από κυνηγούς ή αθλητές σκοποβολής ως τμήμα των προσωπικών αντικειμένων τους, κατά τη διάρκεια ταξιδιού σε τρίτη χώρα και υπό την προϋπόθεση ότι θα υποβάλουν στις αρμόδιες αρχές τους λόγους του ταξιδιού τους, προσκομίζοντας ιδίως μία πρόσκληση ή άλλη απόδειξη για τις κυνηγητικές δραστηριότητες ή τις δραστηριότητες σκοποβολής στην τρίτη χώρα προορισμού:
—
ενός ή περισσότερων πυροβόλων όπλων,
—
των βασικών εξαρτημάτων τους, εάν υπάρχουν, καθώς και μερών τους,
—
των σχετικών πυρομαχικών που περιορίζονται σε μέγιστο αριθμό 800 φυσιγγίων για κυνηγούς και 1 200 φυσιγγίων για αθλητές σκοποβολής·
ii)
την επανεξαγωγή από κυνηγούς ή αθλητές σκοποβολής ως τμήμα των προσωπικών αντικειμένων τους, εν συνεχεία προσωρινής αποδοχής για κυνηγητικές δραστηριότητες ή δραστηριότητες σκοποβολής, υπό την προϋπόθεση ότι τα πυροβόλα όπλα παραμένουν στην ιδιοκτησία ατόμου εγκατεστημένου εκτός της τελωνειακής επικράτειας της Ένωσης και τα πυροβόλα όπλα επανεξάγονται στο εν λόγω άτομο·
β)
Οι κυνηγοί και οι αθλητές σκοποβολής, όταν εγκαταλείπουν την τελωνειακή επικράτεια της ΕΕ μέσω άλλου κράτους μέλους σε σχέση με το κράτος μέλος διαμονής τους παρουσιάζουν στις αρμόδιες αρχές το ευρωπαϊκό δελτίο πυροβόλου όπλου όπως προβλέπεται στα άρθρα 1 και 12 της οδηγίας [91/477]. Στην περίπτωση αεροπορικού ταξιδίου, το ευρωπαϊκό δελτίο πυροβόλου όπλου προσκομίζεται στις αρμόδιες αρχές όπου τα σχετικά προϊόντα παραδίδονται στον αερομεταφορέα για τη μεταφορά τους εκτός τελωνειακής επικράτειας της Ένωσης.
Οι κυνηγοί και οι αθλητές σκοποβολής, όταν εγκαταλείπουν την τελωνειακή επικράτεια της Ένωσης από το κράτος μέλος διαμονής τους, μπορούν αντί του ευρωπαϊκού δελτίου πυροβόλου όπλου να επιλέγουν την παρουσίαση άλλου εγγράφου που θεωρείται έγκυρο για τον σκοπό αυτό από τις αρμόδιες αρχές του συγκεκριμένου κράτους μέλους».
Το σλοβακικό δίκαιο
Ο νόμος 190/2003 περί των πυροβόλων όπλων και των πυρομαχικών και περί τροποποιήσεως ορισμένων νόμων, όπως ίσχυε κατά την ημερομηνία υποβολής της αποφάσεως περί παραπομπής (στο εξής: νόμος 190/2003), εκδόθηκε από τον Σλοβάκο νομοθέτη προς τον σκοπό μεταφοράς της οδηγίας 91/477 στη σλοβακική έννομη τάξη.
Από τις ενδείξεις που παρατίθενται στην απόφαση περί παραπομπής προκύπτει ότι, υπό τον τίτλο «Η άδεια οπλοκατοχής ή οπλοφορίας και οι κατηγορίες αδειών», το άρθρο 15, παράγραφος 2, του εν λόγω νόμου περιλαμβάνει διάκριση μεταξύ διαφόρων κατηγοριών άδειας οπλοφορίας, ανάλογα με τον σκοπό της χρήσεως του όπλου ή των πυρομαχικών και ανάλογα με τη φύση της υπό εξέταση άδειας οπλοφορίας ή οπλοκατοχής. Οι κατηγορίες αυτές είναι οι ακόλουθες:
«[...]
a)
A — άδεια να φέρει κανείς όπλα και πυρομαχικά για την προστασία του προσώπου και της περιουσίας,
b)
B — κατοχή όπλων και πυρομαχικών για την προστασία του προσώπου και της περιουσίας,
c)
C — κατοχή όπλων και πυρομαχικών για την άσκηση επαγγελματικής δραστηριότητας ή δραστηριότητας που επιτρέπεται βάσει ειδικής διατάξεως,
d)
D — κατοχή όπλων και πυρομαχικών για κυνηγετικούς σκοπούς,
e)
E — κατοχή όπλων και πυρομαχικών για αθλητικούς σκοπούς,
f)
F — κατοχή όπλων και πυρομαχικών για συλλεκτικούς σκοπούς».
Το άρθρο 46 του ίδιου νόμου, το οποίο διέπει το ευρωπαϊκό δελτίο πυροβόλου όπλου, ορίζει:
«1.   Το ευρωπαϊκό δελτίο πυροβόλου όπλου είναι επίσημο έγγραφο που επιτρέπει στον κάτοχό του, ο οποίος ταξιδεύει σε άλλα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να φέρει το όπλο που είναι καταχωρισμένο στο δελτίο, καθώς και την αντίστοιχη ποσότητα πυρομαχικών που απαιτείται για τη χρήση του, εφόσον το κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς το οποίο ή μέσω του οποίου ταξιδεύει ο κάτοχος του δελτίου έχει παράσχει τη συγκατάθεσή του για την εισαγωγή ή για τη διαμετακόμιση του εν λόγω όπλου. Διατάξεις αναγκαστικού δικαίου, οι οποίες είναι γενικής ισχύος και οι οποίες θεσπίζονται από το Υπουργείο, προσδιορίζουν το υπόδειγμα του ευρωπαϊκού δελτίου πυροβόλου όπλου και τα στοιχεία που πρέπει να περιλαμβάνονται σε αυτό.
2.   Ο κάτοχος ευρωπαϊκού δελτίου πυροβόλου όπλου δύναται, χωρίς προηγούμενη άδεια εκ μέρους ενός κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να εξάγει, κατά τη διάρκεια ταξιδιού μέσω δύο ή περισσότερων κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ένα όπλο κατά την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 1, [στοιχεία] a έως c, ή ένα πυροβόλο όπλο με μακριά κάννη και με αυτόματη επαναφόρτιση, του οποίου ο γεμιστήρας και η θαλάμη δεν μπορούν να περιέχουν πάνω από τρία φυσίγγια, καθώς και τα αντίστοιχα πυρομαχικά, προς τον σκοπό της ασκήσεως του δικαιώματος να επιδοθεί σε κυνηγετικές δραστηριότητες, ή ένα όπλο κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 1, [στοιχεία] a έως f, και του άρθρου 6, καθώς και τα αντίστοιχα πυρομαχικά, προκειμένου να μετάσχει σε εκδήλωση περιλαμβάνουσα δραστηριότητες σχετικές με το άθλημα της σκοποβολής, εάν το όπλο αυτό είναι καταχωρισμένο στο ευρωπαϊκό δελτίο πυροβόλου όπλου και εάν ο κάτοχος του δελτίου προσκομίσει αποδείξεις όσον αφορά τον σκοπό του ταξιδιού του. Η παρέκκλιση αυτή δεν ισχύει για τα ταξίδια προς κράτος μέλος το οποίο απαγορεύει την απόκτηση και την κατοχή του εν λόγω όπλου ή την εξαρτά από προηγούμενη άδεια. Στην περίπτωση αυτή, πρέπει να γίνεται σχετική μνεία στο ευρωπαϊκό δελτίο πυροβόλου όπλου.
3.   Το ευρωπαϊκό δελτίο πυροβόλου όπλου χορηγείται από τις αστυνομικές υπηρεσίες κατόπιν έγγραφης αιτήσεως φυσικού προσώπου που κατοικεί στη [Σλοβακία] και είναι κύριος ενός όπλου κατά την έννοια της παραγράφου 2, και κάτοχος άδειας της κατηγορίας D ή E. Στην αίτηση χορηγήσεως ευρωπαϊκού δελτίου πυροβόλου όπλου πρέπει να αναγράφονται τα προσωπικά στοιχεία του αιτούντος, καθώς και ο αριθμός και η κατηγορία της άδειας οπλοκατοχής ή οπλοφορίας· η αίτηση αυτή συνοδεύεται από δύο φωτογραφίες κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 17, παράγραφος 2, [στοιχείο] a.
[…]»
Η διαφορά της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα
Ο M. Zeman είναι κάτοχος, από τις 30 Ιουνίου 2010, άδειας οπλοφορίας κατηγορίας A, σύμφωνα με τη σλοβακική ρύθμιση που του επιτρέπει να φέρει όπλο και πυρομαχικά για την κατοχύρωση της προστασίας του προσώπου και της περιουσίας του σε ολόκληρη τη σλοβακική επικράτεια. Αντιθέτως, ο M. Zeman δεν είναι κάτοχος άδειας οπλοφορίας κατηγορίας D ή E, της οποίας η χορήγηση προϋποθέτει ότι τα σχετικά όπλα πρόκειται να χρησιμοποιηθούν για δραστηριότητες κυνηγίου ή σκοποβολής.
Στις 22 Νοεμβρίου 2010, ο M. Zeman υπέβαλε αίτηση χορηγήσεως ευρωπαϊκού δελτίου πυροβόλου όπλου στην Okresné riaditeľstvo Policajného zboru v Žiline. Η αίτηση αυτή απορρίφθηκε με απόφαση της 21ης Δεκεμβρίου 2010.
Η ως άνω απόφαση επικυρώθηκε από το Krajské riaditeľstvo Policajného zboru v Žiline, υπό την ιδιότητα του αρμόδιου οργάνου για την εξέταση διοικητικής προσφυγής, με την αιτιολογία ότι δεν επληρούντο οι προϋποθέσεις τις οποίες θέτει το άρθρο 46, παράγραφος 3, του νόμου 190/2003, στο μέτρο που ένα τέτοιο δελτίο μπορεί να χορηγηθεί μόνο στον κάτοχο άδειας οπλοκατοχής κατηγορίας D ή E και μόνο για όπλα που χρησιμοποιούνται για δραστηριότητες κυνηγίου και σκοποβολής.
Ο M. Zeman άσκησε προσφυγή κατά της τελευταίας αυτής αποφάσεως ενώπιον του Krajský súd v Žiline (περιφερειακό δικαστήριο της Žilina) προβάλλοντας, κατ’ ουσίαν, ότι η άρνηση χορηγήσεως σ’ αυτόν ευρωπαϊκού δελτίου πυροβόλου όπλου είναι ασύμβατη προς τον σκοπό της οδηγίας 91/477 και αντίκειται προς το δίκαιο της Ένωσης και, ιδίως, προς τον Χάρτη.
Η ως άνω προσφυγή απορρίφθηκε ως αβάσιμη, με το σκεπτικό ότι η εν λόγω οδηγία είχε μεταφερθεί δεόντως στη σλοβακική έννομη τάξη. Επιπλέον, το ως άνω πρωτοβάθμιο δικαστήριο εκτίμησε ότι οι σχετικές διατάξεις της ίδιας οδηγίας δεν έχουν άμεσο αποτέλεσμα και ότι δεν συντρέχει προσβολή του δικαιώματος το οποίο κατοχυρώνει το άρθρο 45, παράγραφος 1, του Χάρτη.
Ο M. Zeman άσκησε αναίρεση κατά της ως άνω δικαστικής αποφάσεως ενώπιον του Najvyšší súd Slovenskej republiky (ανώτατο δικαστήριο της Σλοβακικής Δημοκρατίας), το οποίο, με την απόφασή του περί παραπομπής, διατύπωσε αμφιβολίες ως προς το ζήτημα αν το εθνικό δίκαιο δύναται να θέτει περιορισμούς ως προς τη χορήγηση του ευρωπαϊκού δελτίου πυροβόλου όπλου κατά τρόπον ώστε το εν λόγω δελτίο να χορηγείται μόνο σε κυνηγούς και σε αθλητές σκοποβολής.
Κατά το εν λόγω δικαστήριο, εφόσον το άρθρο 1, παράγραφος 4, της οδηγίας 91/477 περιέχει ορισμό της έννοιας «ευρωπαϊκό δελτίο πυροβόλου όπλου» ο οποίος δεν μπορεί να τροποποιηθεί διά της νομοθεσίας ενός κράτους μέλους, η διάταξη αυτή παρέχει σε κάθε κάτοχο άδειας οπλοφορίας δικαιώματα που απορρέουν από την εν λόγω οδηγία ανεξαρτήτως της κατηγορίας των υπό εξέταση όπλων.
Κατά το αιτούν δικαστήριο, ούτε από την εν λόγω οδηγία ούτε από το προοίμιο αυτής προκύπτει κατά ρητό τρόπο ότι το ευρωπαϊκό δελτίο πυροβόλου όπλου προορίζεται μόνο για κυνηγετικές ή αθλητικές δραστηριότητες και ότι οι σχετικοί με το δελτίο αυτό κανόνες αφορούν μόνο τις δύο αυτές δραστηριότητες.
Η άρνηση χορηγήσεως στον M. Zeman ευρωπαϊκού δελτίου πυροβόλου όπλου αντιβαίνει, κατά το αιτούν δικαστήριο, στο δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας και διαμονής στο έδαφος των κρατών μελών, που καθιερώνεται στο άρθρο 45, παράγραφος 1, του Χάρτη, καθόσον το δικαίωμα αυτό συνδέεται στενά με το δικαίωμα κάθε ατόμου για τη διατήρηση της σωματικής του ακεραιότητας και της υγείας του, διατήρηση την οποία το άτομο μπορεί να εξασφαλίσει, μεταξύ άλλων, μέσω της κατοχής ενός πυροβόλου όπλου. Έτσι, το δικαίωμα μεταφοράς πυροβόλων όπλων προοριζομένων για την ατομική προστασία του κατόχου τους απορρέει από την ελευθερία κυκλοφορίας. Κατά συνέπεια, η εθνική ρύθμιση αποτελεί περιορισμό της ελευθερίας κυκλοφορίας επαχθέστερο σε σχέση με τις προβλεπόμενες στην οδηγία 91/477 αυστηρότερες διατάξεις που μπορούν να θεσπιστούν από τα κράτη μέλη κατ’ εφαρμογή του άρθρου 3 της οδηγίας αυτής.
Το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει ότι δεν τελεί εν αγνοία του κινδύνου καταχρήσεως των όπλων τα οποία κατέχει πρόσωπο που επωφελείται της ελεύθερης κυκλοφορίας στο έδαφος της Ένωσης. Ωστόσο, εκτιμά ότι, αν υποτεθεί ότι το άρθρο 3 της οδηγίας 91/477 επιτρέπει παρέκκλιση από το άρθρο 1, παράγραφος 4, αυτής υπό την έννοια ότι είναι δυνατό να μη γίνει δεκτό το αίτημα ορισμένων προσώπων για τη χορήγηση ευρωπαϊκού δελτίου πυροβόλου όπλου, μια τέτοια απόρριψη του σχετικού αιτήματος πρέπει να συνάδει προς το άρθρο 52, παράγραφος 1, του Χάρτη και να σέβεται την αρχή της αναλογικότητας.
Επιπλέον, το Najvyšší súd Slovenskej republiky υπενθυμίζει ότι το ευρωπαϊκό δελτίο πυροβόλου όπλου διευκολύνει την εκ μέρους του κατόχου του λήψη άδειας οπλοκατοχής σε άλλα κράτη μέλη, λαμβανομένου υπόψη ότι αυτός δύναται να επωφεληθεί μιας απλουστευμένης διαδικασίας που του παρέχει τη δυνατότητα να αποφύγει την καταβολή πρόσθετων εξόδων και τα όποια διοικητικά εμπόδια θα μπορούσαν να αποτελέσουν πρόσκομμα για την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Najvyšší súd Slovenskej republiky αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:
«1)
Πρέπει το άρθρο 1, παράγραφος 4, της οδηγίας [91/477], σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της οδηγίας και με τα άρθρα 45, παράγραφος 1, και 52, παράγραφος 1, του Χάρτη, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι:
α)
δεν επιτρέπει σε κράτος μέλος να θεσπίσει κανονιστική διάταξη απαγορεύουσα τη χορήγηση ευρωπαϊκού δελτίου πυροβόλου όπλου, κατά την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 4, της εν λόγω οδηγίας, στον κάτοχο άδειας οπλοφορίας (αντίστοιχης άδειας κατοχής όπλου) η οποία έχει εκδοθεί για σκοπούς όχι αθλητικούς ή κυνηγετικούς και η οποία του επιτρέπει […] να κατέχει (και να φέρει) πυροβόλο όπλο για το οποίο ζητεί τη χορήγηση ευρωπαϊκού δελτίου πυροβόλου όπλου,
παρά το γεγονός ότι:
β)
η κανονιστική ρύθμιση του εν λόγω κράτους μέλους (προελεύσεως) επιτρέπει στον εν λόγω κάτοχο, ακόμη και χωρίς ευρωπαϊκό δελτίο πυροβόλου όπλου, να μεταφέρει το πυροβόλο όπλο εκτός του εδάφους του στο έδαφος άλλου κράτους μέλους, υπό την προϋπόθεση να τηρεί απλώς τις υποχρεώσεις γνωστοποιήσεως, ενώ παράλληλα η θέση του εν λόγω κατόχου σε σχέση με το κράτος προελεύσεώς του δεν μεταβάλλεται ακόμη και στην περίπτωση χορηγήσεως ευρωπαϊκού δελτίου πυροβόλου όπλου (δηλαδή ο εν λόγω δικαιούχος υποχρεούται απλώς να τηρεί την ίδια υποχρέωση γνωστοποιήσεως);
2)
Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, έχει το άρθρο 1, παράγραφος 4, της ίδιας οδηγίας, εφόσον κανονιστική διάταξη κράτους μέλους δεν επιτρέπει τη χορήγηση ευρωπαϊκού δελτίου πυροβόλου όπλου στον εν λόγω κάτοχο, άμεση εφαρμογή υπό την έννοια ότι το κράτος μέλος υποχρεούται, βάσει του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίας, να χορηγήσει στον εν λόγω κάτοχο το ευρωπαϊκό δελτίο πυροβόλου όπλου;
3)
Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ή στο δεύτερο ερώτημα, είναι υποχρεωμένο το αρμόδιο όργανο να ερμηνεύσει την κανονιστική διάταξη του κράτους μέλους η οποία:
α)
δεν απαγορεύει ρητώς στον εν λόγω κάτοχο να λάβει ευρωπαϊκό δελτίο πυροβόλου όπλου· εντούτοις,
β)
ρυθμίζει τη διαδικασία χορηγήσεως ευρωπαϊκού δελτίου πυροβόλου όπλου μόνο για τον κάτοχο άδειας οπλοφορίας (αντίστοιχης άδειας κατοχής όπλου) που έχει χορηγηθεί μόνο για αθλητικούς ή κυνηγετικούς σκοπούς,
στο μέτρο του δυνατού κατά τρόπον ώστε το αρμόδιο όργανο να υποχρεούται να χορηγήσει το ευρωπαϊκό δελτίο πυροβόλου όπλου και στον κάτοχο άδειας οπλοφορίας η οποία δεν έχει χορηγηθεί μόνο για αθλητικούς ή κυνηγετικούς σκοπούς, καθόσον αυτό είναι δυνατό ως έμμεση συνέπεια της οδηγίας [91/477];»
Επί των προδικαστικών ερωτημάτων
Επί του πρώτου ερωτήματος
Προκαταρκτικές παρατηρήσεις
Πρώτον, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι από τα στοιχεία που διαθέτει το Δικαστήριο προκύπτει ότι ο M. Zeman είναι κάτοχος άδειας οπλοφορίας κατηγορίας A σύμφωνα με τη σλοβακική ρύθμιση που του επιτρέπει να φέρει όπλο και πυρομαχικά για την κατοχύρωση της προστασίας του προσώπου και της περιουσίας του σε ολόκληρη τη σλοβακική επικράτεια. Αντιθέτως, δεν αμφισβητείται ότι ο M. Zeman δεν είναι κάτοχος άδειας οπλοφορίας κατηγορίας D ή E δυνάμει του νόμου 190/2003 και, ως εκ τούτου, ότι δεν επιτρέπεται στον M. Zeman να κατέχει όπλο για χρήση που αφορά το κυνήγι ή τη σκοποβολή.
Δεύτερον, από την απόφαση περί παραπομπής προκύπτει ότι η διαφορά της κύριας δίκης δεν έχει ως αντικείμενο την απαγόρευση της μεταφοράς ενός όπλου, το οποίο ανήκει στον M. Zeman, σε άλλο κράτος μέλος ελλείψει ευρωπαϊκού δελτίου πυροβόλου όπλου, αλλά έχει ως μοναδικό αντικείμενο την άρνηση της αρμόδιας αρχής να του χορηγήσει ένα τέτοιο δελτίο.
Τρίτον, πρέπει να επισημανθεί ότι, υπό τον τίτλο «Ελευθερία κυκλοφορίας και διαμονής», το άρθρο 45 του Χάρτη, το οποίο επικαλέσθηκε ο M. Zeman και στο οποίο αναφέρεται το αιτούν δικαστήριο με το πρώτο ερώτημά του, παρέχει σε «[κ]άθε πολίτη της Ένωσης […] δικαίωμα να κυκλοφορεί και να διαμένει ελεύθερα στο έδαφος των κρατών μελών». Κατά τις επεξηγήσεις σχετικά με τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων (
ΕΕ 2007, C 303, σ. 17
), το δικαίωμα που διασφαλίζεται στο εν λόγω άρθρο 45, παράγραφος 1, είναι αυτό το οποίο κατοχυρώνεται στο άρθρο 20, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, στοιχείο αʹ, ΣΛΕΕ και το οποίο ασκείται, κατά το άρθρο 20, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ, υπό τους όρους και εντός των ορίων που ορίζονται από τις Συνθήκες και από τα μέτρα που θεσπίζονται για την εφαρμογή τους. Στον βαθμό που η οδηγία 91/477 πραγματεύεται την ελεύθερη κυκλοφορία των κατόχων όπλων, και ιδίως των κυνηγών και των αθλητών σκοποβολής, η εν λόγω οδηγία αποτελεί τέτοιο μέτρο. Κατά συνέπεια, στο πρώτο ερώτημα πρέπει να δοθεί απάντηση αποκλειστικώς υπό το πρίσμα της οδηγίας αυτής.
Υπό τις συνθήκες αυτές, πρέπει να γίνει δεκτό ότι, με το πρώτο ερώτημά του, το αιτούν δικαστήριο ερωτά, κατ’ ουσίαν, αν η οδηγία 91/477 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική νομοθεσία η οποία επιτρέπει τη χορήγηση ευρωπαϊκού δελτίου πυροβόλου όπλου μόνο στους κατόχους όπλου για χρήση που αφορά το κυνήγι ή τη σκοποβολή.
Επί της ουσίας
Ελλείψει ρητών διατάξεων στην οδηγία 91/477, αυτή πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο ερμηνείας υπό το πρίσμα των σκοπών τους οποίους επιδιώκει καθώς και του συστήματος στο οποίο εντάσσεται και της εν γένει οικονομίας της, προκειμένου να δοθεί λυσιτελής απάντηση στο πρώτο ερώτημα.
Συναφώς, πρέπει να υπομνηστεί ότι, κατά τη δεύτερη μέχρι και την τέταρτη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 91/477, η τελευταία αυτή οδηγία εκδόθηκε προς τον σκοπό της εγκαθιδρύσεως της εσωτερικής αγοράς και ότι η κατάργηση των ελέγχων της ασφάλειας των μεταφερομένων αντικειμένων και των προσώπων προϋπέθετε, μεταξύ άλλων, την προσέγγιση των νομοθεσιών που αφορούν τα όπλα.
Στο πλαίσιο αυτό, ο νομοθέτης της Ένωσης εκτίμησε ότι για την εξάλειψη των ελέγχων για κατοχή όπλων στα ενδοκοινοτικά σύνορα απαιτείτο μια αποτελεσματική ρύθμιση που να επιτρέπει να ελέγχεται στο εσωτερικό των κρατών μελών η απόκτηση και η κατοχή πυροβόλων όπλων καθώς και η μεταφορά τους σε άλλο κράτος μέλος.
Από την έκτη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 91/477 προκύπτει ότι η τελευταία αυτή οδηγία στηρίζεται στην παραδοχή ότι, κατ’ αρχήν, η μετακίνηση από το ένα κράτος μέλος σε άλλο με όπλα θα πρέπει να απαγορεύεται, λαμβανομένου υπόψη ότι παρεκκλίσεις από την αρχή αυτή μπορούν να γίνουν αποδεκτές μόνον εάν υφίσταται διαδικασία που να επιτρέπει στα κράτη μέλη να πληροφορούνται το γεγονός της εισαγωγής ενός πυροβόλου όπλου στο έδαφός τους.
Τέλος, δυνάμει της έβδομης αιτιολογικής σκέψεως της εν λόγω οδηγίας, πρέπει, όμως, να θεσπιστούν ελαστικότεροι κανόνες για το κυνήγι και τον αθλητισμό.
Εξ αυτών έπεται ότι ένας από τους σκοπούς της οδηγίας 91/477 είναι η απαγόρευση, κατ’ αρχήν, της διασυνοριακής κυκλοφορίας, εντός της Ένωσης, των πυροβόλων όπλων που δεν προορίζονται για χρήση που αφορά το κυνήγι ή τη σκοποβολή, εξαιρουμένων των περιπτώσεων στις οποίες τα οικεία κράτη μέλη επιτρέπουν την ως άνω διασυνοριακή κυκλοφορία σύμφωνα με τις διαδικασίες που προβλέπονται στα άρθρα 11 και 12, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας.
Υπό το ίδιο πρίσμα, όσον αφορά το σύστημα και την εν γένει οικονομία της ίδιας οδηγίας, πρέπει να επισημανθεί ότι η οδηγία αυτή αποτελεί, βεβαίως, μέτρο μερικής και ελάχιστης εναρμονίσεως ορισμένων διοικητικής φύσεως προϋποθέσεων σχετικά με την απόκτηση όπλων, την κατοχή τους και τη διασυνοριακή κυκλοφορία τους, στο μέτρο που το άρθρο 3 της οδηγίας 91/477 παρέχει στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να θεσπίζουν στη νομοθεσία τους διατάξεις αυστηρότερες από αυτές που προβλέπονται στην οδηγία αυτή.
Ωστόσο, γεγονός παραμένει ότι το ίδιο άρθρο 3 αποκλείει ρητώς το ότι η χρήση της δυνατότητας αυτής θα μπορούσε να περιορίσει τα δικαιώματα που παρέχονται στους κατοίκους των κρατών μελών με το άρθρο 12, παράγραφος 2, της οδηγίας 91/477. Συγκεκριμένα, η τελευταία αυτή διάταξη προβλέπει ακριβώς ότι, κατά παρέκκλιση από τη διαδικασία που θεσπίζεται με το άρθρο 12, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής, οι κυνηγοί και οι αθλητές σκοποβολής, εφόσον είναι κάτοχοι ευρωπαϊκού δελτίου πυροβόλου όπλου, δικαιούνται να ταξιδεύουν έχοντας στην κατοχή τους τα όπλα που εμφαίνονται στο εν λόγω δελτίο χωρίς περαιτέρω διοικητικές διατυπώσεις, υπό την προϋπόθεση ότι είναι σε θέση να τεκμηριώσουν τον λόγο του ταξιδιού τους, προσκομίζοντας, ιδίως, πρόσκληση ή οποιοδήποτε άλλο έγγραφο που πιστοποιεί ότι πρόκειται να ασκήσουν δραστηριότητες κυνηγίου ή σκοποβολής στο κράτος μέλος προορισμού τους.
Ακριβώς υπό το πρίσμα των ως άνω εκτιμήσεων πρέπει να αναλυθεί η νομική φύση του ευρωπαϊκού δελτίου πυροβόλου όπλου καθώς και η έκταση της αυτοτέλειας των κρατών μελών ως προς τη χορήγησή του. Συγκεκριμένα, κατά το άρθρο 1, παράγραφος 4, της οδηγίας 91/477, το ευρωπαϊκό δελτίο πυροβόλου όπλου είναι έγγραφο το οποίο χορηγείται, κατόπιν αιτήσεως, σε πρόσωπο το οποίο καθίσταται νόμιμος κάτοχος πυροβόλου όπλου και επί του οποίου αναγράφονται το όπλο ή τα όπλα του προσώπου αυτού. Το ως άνω δελτίο περιέχει μνεία κάθε μεταβολής της κατοχής και των χαρακτηριστικών του συγκεκριμένου πυροβόλου όπλου, καθώς και μνεία τυχόν απώλειας ή κλοπής του όπλου αυτού.
Η εν λόγω διάταξη δίδει, κατ’ αυτόν τον τρόπο, ορισμό του ευρωπαϊκού δελτίου πυροβόλου όπλου, χωρίς όμως να διευκρινίζει ρητώς το εύρος των δικαιωμάτων που παρέχονται με ένα τέτοιο δελτίο.
Πάντως, πρέπει να επισημανθεί ότι το γεγονός ότι το εν λόγω δελτίο χορηγείται σε άτομο που έχει ήδη την ιδιότητα νόμιμου κατόχου όπλου δυνάμει των εθνικών διατάξεων υποδηλοί ότι το εν λόγω δελτίο δεν αντικαθιστά την εθνική άδεια περί αποκτήσεως και κατοχής όπλων. Συγκεκριμένα, από το γεγονός ότι ένα τέτοιο δελτίο χορηγείται μόνον κατόπιν αιτήσεως συνάγεται ότι η νόμιμη κατοχή πυροβόλων όπλων δεν εξαρτάται από την προϋπόθεση να διαθέτει ο κάτοχος των εν λόγω πυροβόλων όπλων ευρωπαϊκό δελτίο πυροβόλου όπλου.
Επιπλέον, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι το άρθρο 1, παράγραφος 4, της οδηγίας 91/477 παραπέμπει στο παράρτημα II αυτής, το οποίο περιέχει τις ενδείξεις που πρέπει να περιλαμβάνει το ευρωπαϊκό δελτίο πυροβόλου όπλου. Σύμφωνα με το ως άνω παράρτημα II, το εν λόγω δελτίο πρέπει οπωσδήποτε να περιλαμβάνει την ένδειξη ότι «Η εν λόγω προηγούμενη άδεια δεν είναι κατ’ αρχήν απαραίτητη όταν πρόκειται για ταξίδι που έχει προορισμό το κυνήγι με όπλο της κατηγορίας Γ ή Δ ή τη σκοποβολή με όπλο των κατηγοριών Β, Γ ή Δ, εφόσον κατέχεται το [ευρωπαϊκό] δελτίο του [πυροβόλου] όπλου και ο λόγος του ταξιδίου μπορεί να αποδειχθεί». Εξ αυτών προκύπτει ότι το άρθρο 1, παράγραφος 4, της εν λόγω οδηγίας, σε συνδυασμό με το άρθρο 12, παράγραφος 2, αυτής, αποσκοπεί κυρίως στη διευκόλυνση της κυκλοφορίας των όπλων που προορίζονται για χρήση που αφορά το κυνήγι ή για αθλητικές δραστηριότητες.
Υπό τις συνθήκες αυτές, αφενός, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι τα κράτη μέλη υποχρεούνται να χορηγούν ευρωπαϊκό δελτίο πυροβόλου όπλου μόνο στους κυνηγούς και στους αθλητές σκοποβολής καθό μέτρο, ελλείψει χορηγήσεως τέτοιου δελτίου, αυτές οι κατηγορίες προσώπων δεν θα μπορούσαν να ασκήσουν το δικαίωμα που τους παρέχει ρητώς η εν λόγω οδηγία.
Αφετέρου, πρέπει να επισημανθεί ότι, υπό τη μόνη επιφύλαξη ότι οι σχετικές εθνικές διατάξεις δεν παρακωλύουν το εν λόγω δικαίωμα των κυνηγών και των αθλητών σκοποβολής, τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίζουν διατάξεις αυστηρότερες από αυτές που προβλέπονται στην οδηγία 91/477 και, ως εκ τούτου, δεν υποχρεούνται να χορηγούν ευρωπαϊκό δελτίο πυροβόλου όπλου σε άλλους κατόχους όπλων.
Η ερμηνεία αυτή ενισχύεται από την ανάλυση ορισμένων διατάξεων άλλων πράξεων του δικαίου της Ένωσης που αφορούν τα πυροβόλα όπλα.
Έτσι, καίτοι είναι αληθές ότι ο κανονισμός 258/2012 δεν έχει εφαρμογή στην υπόθεση της κύριας δίκης, εντούτοις, πρέπει να επισημανθεί ότι το άρθρο 9 του εν λόγω κανονισμού προβλέπει απλουστευμένες διαδικασίες για την προσωρινή εξαγωγή ή την επανεξαγωγή πυροβόλων όπλων, οι οποίες αφορούν μόνον τους κυνηγούς και τους αθλητές σκοποβολής.
Καθ’ όμοιο τρόπο, η αιτιολογική σκέψη 14 της οδηγίας 2008/51, όπως και η δεύτερη αιτιολογική σκέψη της συστάσεως 93/216, επιβεβαιώνουν ότι η εισαγωγή του ευρωπαϊκού δελτίου πυροβόλου όπλου είχε ως σκοπό να καταστήσει δυνατή την ελεύθερη κυκλοφορία των κυνηγών και των αθλητών σκοποβολής, οι οποίοι ταξιδεύουν κατέχοντας τα όπλα τους, από το ένα κράτος μέλος σε άλλο κράτος μέλος κατά το απολύτως αναγκαίο για την επίτευξη του σκοπού αυτού μέτρο.
Επιπλέον, πρέπει να υπομνηστεί ότι κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου τα νομοθετήματα της Ένωσης πρέπει, στο μέτρο του δυνατού, να ερμηνεύονται υπό το πρίσμα του διεθνούς δικαίου, ιδίως όταν σκοπός των νομοθετημάτων αυτών είναι η εκτέλεση διεθνών συμφωνιών που έχει συνομολογήσει η Ένωση (βλ., μεταξύ άλλων, αποφάσεις Bettati, C‑341/95,
EU:C:1998:353
, σκέψη 20· SGAE, C‑306/05,
EU:C:2006:764
, σκέψη 35· Peek & Cloppenburg, C‑456/06,
EU:C:2008:232
, σκέψεις 29 έως 32, καθώς και Donner, C‑5/11,
EU:C:2012:370
, σκέψη 23).
Μια τέτοια ερμηνεία επιρρωννύει τις εκτιμήσεις που εκτέθηκαν στη σκέψη 54 της παρούσας αποφάσεως. Συγκεκριμένα, το άρθρο 10 του πρωτοκόλλου, ενώ επιβάλλει στα συμβαλλόμενα κράτη την υποχρέωση να θεσπίσουν ένα αποτελεσματικό σύστημα παροχής αδειών εισαγωγής, εξαγωγής και διαμετακομίσεως των πυροβόλων όπλων, επιτρέπει, στην παράγραφο 6 αυτού, την καθιέρωση απλουστευμένων διαδικασιών για την προσωρινή εισαγωγή και εξαγωγή και για τη διαμετακόμιση των εν λόγω όπλων μόνον προς επίτευξη σκοπών οι οποίοι συνάδουν προς τον νόμο και οι οποίοι μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο εξακριβώσεως, όπως είναι το κυνήγι, η σκοποβολή, η πραγματογνωμοσύνη, οι εκθέσεις ή οι επισκευές.
Από το σύνολο των ανωτέρω σκέψεων προκύπτει ότι η οδηγία 91/477 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική νομοθεσία, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία επιτρέπει τη χορήγηση ευρωπαϊκού δελτίου πυροβόλου όπλου μόνο στους κατόχους όπλου για χρήση που αφορά το κυνήγι ή τη σκοποβολή.
Επί του δευτέρου και του τρίτου ερωτήματος
Λαμβανομένης υπόψη της απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, παρέλκει η απάντηση στο δεύτερο και στο τρίτο ερώτημα.
Επί των δικαστικών εξόδων
Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.

Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) αποφαίνεται:

Η οδηγία 91/477/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1991, σχετικά με τον έλεγχο της απόκτησης και της κατοχής όπλων, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2008/51/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2008, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική νομοθεσία, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία επιτρέπει τη χορήγηση ευρωπαϊκού δελτίου πυροβόλου όπλου μόνο στους κατόχους όπλου για χρήση που αφορά το κυνήγι ή τη σκοποβολή.

(υπογραφές)
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η σλοβακική.