CELEX: 62008TJ0068
Τηλεοπτικές εκπομπές
Άρθρο 3α της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ
Μέτρα που έλαβε το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά τις εκδηλώσεις μείζονος σημασίας για την κοινωνία αυτού του κράτους μέλους
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου
Απόφαση κρίνουσα τα μέτρα συμβατά με το κοινοτικό δίκαιο
Αιτιολογία
Άρθρα 43 ΕΚ, 49 ΕΚ και 86 EK
Δικαίωμα ιδιοκτησίας

η Επιτροπή, ως προς το αν ο κατάλογος του Ηνωμένου Βασιλείου είναι συμβατός με το κοινοτικό δίκαιο, αποκλειστικά καθόσον
η Επιτροπή εγκρίνει την καταχώριση των αγώνων «μικρότερου ενδιαφέροντος» στον κατάλογο, από την προσφυγή της συνολικά και
από την απάντησή της στην ερώτηση που έθεσε το Γενικό Δικαστήριο (βλ. σκέψη 68 ανωτέρω) συνάγεται ότι αυτό ακριβώς συμβαίνει.
Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθεισών στη σκέψη 161 κρίσεων, τα επιχειρήματα που αντλούνται από παράβαση των διατάξεων της
Συνθήκης σχετικά με την ελευθερία εγκαταστάσεως δεν μπορούν να γίνουν δεκτά.
Συνεπώς, ο τέταρτος και ο έκτος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθούν.

Επί του πέμπτου λόγου ακυρώσεως, ο οποίος αντλείται από παράβαση των σχετικών με τον ανταγωνισμό διατάξεων της Συνθήκης
Επιχειρήματα των διαδίκων
Η FIFA επισημαίνει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν περιέχει καμία ανάλυση περί της στρεβλώσεως του ανταγωνισμού την οποία
συνεπάγεται η καταχώριση του συνόλου των αγώνων του Παγκοσμίου Κυπέλλου στον κατάλογο εκδηλώσεων μείζονος σημασίας για την
κοινωνία του Ηνωμένου Βασιλείου. Η στρέβλωση αυτή έγκειται στη μείωση του αριθμού των τηλεοπτικών οργανισμών που ανταγωνίζονται
μεταξύ τους για να αποκτήσουν τα δικαιώματα τηλεοπτικής μεταδόσεως του Παγκοσμίου Κυπέλλου στο Ηνωμένο Βασίλειο, γεγονός το
οποίο επηρεάζει τα έσοδα της FIFA ως διοργανώτριας της εκδηλώσεως αυτής. Επιπλέον, με την προσβαλλόμενη απόφαση δεν προσδιορίζονται
τα προϊόντα και οι αγορές που αφορά η ανάλυση στην οποία στηρίζονται η εικοστή και η εικοστή πρώτη αιτιολογική σκέψη της προσβαλλομένης
αποφάσεως (βλ. σκέψη 18 ανωτέρω). Εντούτοις, ο καθορισμός των οικείων αγορών είναι απαραίτητος για την ανάλυση της καταστάσεως
όσον αφορά τα ζητήματα ανταγωνισμού, κατά μείζονα λόγο καθόσον ο κατάλογος του Ηνωμένου Βασιλείου αφορά τέσσερις διαφορετικές
ποδοσφαιρικές διοργανώσεις.
Η FIFA υποστηρίζει ότι ο ορισμός των τηλεοπτικών οργανισμών που υπάγονται στην πρώτη εκ των κατηγοριών που καθορίσθηκαν με
τη νομοθεσία του Ηνωμένου Βασιλείου επελέγη σκοπίμως έτσι ώστε μόνον οι ιστορικοί τηλεοπτικοί οργανισμοί αυτού του κράτους
μέλους να πληρούν τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις και, ως εκ τούτου, να μπορούν να αποκτήσουν το αποκλειστικό δικαίωμα απευθείας
μεταδόσεως των αγώνων του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Στην πράξη, τα δικαιώματα αυτά ανέκαθεν τα αποκτούσαν από κοινού, από το 1966,
δύο τηλεοπτικοί οργανισμοί, το BBC και η ITV, οπότε, πρώτον, δεν υπήρχε κανένας ανταγωνισμός όσον αφορά την απόκτηση των δικαιωμάτων
μεταδόσεων των αγώνων του Παγκοσμίου Κυπέλλου στο Ηνωμένο Βασίλειο και, δεύτερον, το BBC και η ITV κατείχαν συλλογικώς δεσπόζουσα
θέση. Συνεπώς, η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη αποφαινόμενη, στην εικοστή αιτιολογική σκέψη της προσβαλλομένης αποφάσεως, ότι
τα μέτρα του Ηνωμένου Βασιλείου καθιστούσαν συναφώς δυνατή την ανάπτυξη πραγματικού ή δυνητικού ανταγωνισμού. Επιπλέον, τα
μέτρα αυτά συνεπάγονται στρέβλωση της αγοράς της διαφημίσεως, καθώς και αυτής των μεταδόσεων αθλητικών εκδηλώσεων από συνδρομητικούς
τηλεοπτικούς σταθμούς.
Κατ’ αυτόν τον τρόπο, βάσει της νομοθεσίας του Ηνωμένου Βασιλείου παρέχονται ειδικά δικαιώματα στο BBC και στην ITV, χωρίς
η αντικειμενική φύση των κριτηρίων για την παροχή των δικαιωμάτων αυτών να αναιρεί τη συγκεκριμένη εκτίμηση. Αποκτώντας πάντα
από κοινού τα δικαιώματα μεταδόσεως του Παγκοσμίου Κυπέλλου, οι τηλεοπτικοί οργανισμοί αυτοί συμπεριφέρονταν ως συλλογικός
φορέας. Έτσι, κατά τη FIFA, κατέχουν συλλογικώς δεσπόζουσα θέση την οποία μπορούν να εκμεταλλευθούν καταχρηστικώς, δεδομένης
της παροχής των επίμαχων δικαιωμάτων. Η FIFA επισημαίνει συναφώς ότι δεν απαιτείται να αποδειχθεί ότι όντως υπήρξε κατάχρηση
δεσπόζουσας θέσεως για να γίνει δεκτό ότι ένα κράτος μέλος παραβαίνει τη διάταξη του άρθρου 86, παράγραφος 1, ΕΚ σε συνδυασμό
με αυτήν του άρθρου 82 ΕΚ, δεδομένου ότι αρκεί προς τούτο η δυνατότητα καταχρήσεως. Τα μέτρα, όμως, του Ηνωμένου Βασιλείου
είχαν ως αποτέλεσμα να δημιουργήσουν δομή αγοράς που επιτρέπει και ευνοεί την καταχρηστική συμπεριφορά.
Εξάλλου, το BBC και η ITV δεν εκμεταλλεύθηκαν πλήρως τα δικαιώματα που είχαν αποκτήσει, δεδομένου ότι δεν μετέδωσαν απευθείας
40 από τους 244 αγώνες των τελευταίων τεσσάρων διοργανώσεων τελικής φάσεως Παγκοσμίου Κυπέλλου. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, περιόρισαν
την παραγωγή κατά παράβαση του άρθρου 82 ΕΚ. Η απόκτηση των επίμαχων δικαιωμάτων από τους δύο αυτούς τηλεοπτικούς οργανισμούς
περιόρισε επίσης την ανάπτυξη αγορών, όπως αυτή των συνδρομητικών τηλεοπτικών σταθμών αθλητικού περιεχομένου και αυτή της
τηλεοπτικής διαφημίσεως για το Παγκόσμιο Κύπελλο, δεδομένου ότι υφίστανται σοβαρά εμπόδια για την απόκτηση των δικαιωμάτων
τηλεοπτικής μεταδόσεως αθλητικών εκδηλώσεων ανάλογης σημασίας, τα οποία κατείχαν στο σύνολό τους και για σημαντικά χρονικά
διαστήματα συνδρομητικοί τηλεοπτικοί σταθμοί.
Η FIFA διατείνεται επίσης ότι η παροχή των επίμαχων ειδικών δικαιωμάτων στο BBC και στην ITV, σε συνδυασμό με τη συμφωνία
μεταξύ των δύο αυτών τηλεοπτικών οργανισμών για την απόκτηση από κοινού των δικαιωμάτων μεταδόσεως του Παγκοσμίου Κυπέλλου,
συνιστά μέτρο αντίθετο προς το άρθρο 81, παράγραφος 1, ΕΚ, κατά παράβαση του άρθρου 86, παράγραφος 1, ΕΚ.
Η Επιτροπή, υποστηριζόμενη από τους παρεμβαίνοντες, αμφισβητεί το βάσιμο των όσων προβάλλει η FIFA.
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επισημαίνεται ότι η επιχειρηματολογία που προβάλλει η FIFA στο πλαίσιο του υπό κρίση λόγου ακυρώσεως αποτελείται από δύο αιτιάσεις.
Η πρώτη αιτίαση αφορά της συνέπειες του γεγονότος ότι, λαμβανομένης υπόψη της σημασίας που έχει η κατ’ αποκλειστικότητα τηλεοπτική
μετάδοση των αγώνων του Παγκοσμίου Κυπέλλου για τους τηλεοπτικούς οργανισμούς οι οποίοι υπάγονται στη δεύτερη κατηγορία που
καθορίσθηκε βάσει της νομοθεσίας του Ηνωμένου Βασιλείου, οι οργανισμοί αυτοί δεν ενδιαφέρονται για την αγορά των δικαιωμάτων
μη αποκλειστικής μεταδόσεως. Κατά τη FIFA, το γεγονός αυτό συνεπάγεται περιορισμούς του ανταγωνισμού εντός πλειόνων αγορών,
όπως αυτή της αποκτήσεως των εν λόγω δικαιωμάτων, η αγορά της διαφημίσεως και η αγορά μεταδόσεως αθλητικών εκδηλώσεων από
συνδρομητικούς τηλεοπτικούς σταθμούς, λόγω της μειώσεως του αριθμού των τηλεοπτικών οργανισμών που δραστηριοποιούνται εντός
των αγορών αυτών. Στο ίδιο πλαίσιο, η FIFA προσάπτει επίσης στην Επιτροπή ότι δεν καθόρισε τις αγορές αυτές και ότι δεν παρέθεσε
την εκτίμησή της όσον αφορά τους περιορισμούς αυτούς.
Πρέπει να επισημανθεί συναφώς ότι οι επίμαχες συνέπειες απορρέουν εμμέσως από τους περιορισμούς της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών
που έχουν ως αποτέλεσμα τα μέτρα του Ηνωμένου Βασιλείου. Όπως, όμως, κρίθηκε στο πλαίσιο του δευτέρου και του τετάρτου λόγου
ακυρώσεως, η Επιτροπή δεν υπέπεσε σε πλάνη κρίνοντας ότι περιορισμοί της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών λόγω της καταχωρίσεως
του συνόλου των αγώνων του Παγκοσμίου Κυπέλλου στον κατάλογο εκδηλώσεων μείζονος σημασίας για την κοινωνία του Ηνωμένου Βασιλείου
δικαιολογούνται από επιτακτικούς λόγους γενικού συμφέροντος και δεν είναι ούτε ακατάλληλοι ούτε δυσανάλογοι. Επομένως, δεν
μπορεί να γίνει δεκτό ότι τα αποτελέσματα όσον αφορά τον αριθμό των δυνητικών ανταγωνιστών, τα οποία εμφανίζονται ως αναπότρεπτη
συνέπεια αυτών των περιορισμών της ελευθερίας παροχής υπηρεσιών, αντιβαίνουν στα άρθρα της Συνθήκης που αφορούν τον ανταγωνισμό.
Υπό τις συνθήκες αυτές, η Επιτροπή δεν όφειλε να προβεί σε ενδελεχέστερη ανάλυση ως προς τις συνέπειες από αυτήν στην οποία
όντως προέβη.
Η δεύτερη αιτίαση αφορά τα ειδικά δικαιώματα τα οποία, κατά την προσφεύγουσα, παρασχέθηκαν στο BBC και στην ITV και τα οποία
είχαν ως αποτέλεσμα να επιτρέψουν ή να καταστήσουν δυνατή την κατάχρηση της δεσπόζουσας θέσεως που κατέχουν οι τηλεοπτικοί
οργανισμοί αυτοί στη σχετική αγορά, δηλαδή, κατά τη FIFA, στην αγορά δικαιωμάτων μεταδόσεως των αγώνων του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Συγκεκριμένα, κατά το άρθρο 86, παράγραφος 1, ΕΚ, δηλαδή τον εφαρμοστέο κανόνα περί ανταγωνισμού στην περίπτωση κρατικών μέτρων
(απόφαση του Δικαστηρίου της 16ης Σεπτεμβρίου 1999, C‑22/98, Becu κ.λπ., Συλλογή 1999, σ. I‑5665, σκέψη 31), απαγορεύεται
στα κράτη μέλη να περιάγουν, με νομοθετικά, κανονιστικά ή διοικητικά μέτρα, τις δημόσιες επιχειρήσεις και τις επιχειρήσεις
στις οποίες παρέχουν ειδικά ή αποκλειστικά δικαιώματα σε κατάσταση στην οποία οι εν λόγω επιχειρήσεις θα μπορούσαν να περιέλθουν
με αυτοτελείς ενέργειές τους μόνο αν παρέβαιναν τις διατάξεις των άρθρων 12 ΕΚ και 81 ΕΚ έως 89 ΕΚ (βλ., σχετικώς, απόφαση
του Δικαστηρίου της 13ης Δεκεμβρίου 1991, C‑18/88, GB‑Inno-BM, Συλλογή 1991, σ. I-5941, σκέψη 20).
Συναφώς, μολονότι ειδικά ή αποκλειστικά δικαιώματα κατά την έννοια της διατάξεως αυτής παρέχονται οσάκις το κράτος προστατεύει
περιορισμένο αριθμό επιχειρήσεων και εφόσον η προστασία αυτή δύναται να επηρεάσει ουσιωδώς την ικανότητα των λοιπών επιχειρήσεων
να ασκούν την εν λόγω οικονομική δραστηριότητα στην ίδια γεωγραφική περιοχή και υπό ουσιαστικά παρόμοιες συνθήκες (απόφαση
του Δικαστηρίου της 25ης Οκτωβρίου 2001, C‑475/99, Ambulanz Glöckner, Συλλογή 2001, σ. I-8089, σκέψη 24), εντούτοις βάσει
της νομοθεσίας του Ηνωμένου Βασιλείου δεν παρέχεται τέτοια προστασία στους εν λόγω τηλεοπτικούς οργανισμούς.
Έτσι, πρόκειται για τέτοια δικαιώματα σε περίπτωση κατά την οποία οι αρχές του Δημοσίου παρέχουν δικαίωμα μονοπωλιακής εκμεταλλεύσεως
(απόφαση του Δικαστηρίου της 12ης Φεβρουαρίου 1998, C-163/96, Raso κ.λπ., Συλλογή 1998, σ. I-533, σκέψη 23), οσάκις μπορούν
να εμποδίσουν την είσοδο ανταγωνιστή στην αγορά όπου δραστηριοποιείται ο κάτοχος των δικαιωμάτων ή σε παρεμφερή αγορά για
λόγους σχετικούς με τα αρνητικά αποτελέσματα που θα είχε μια τέτοια είσοδος όσον αφορά τη λειτουργία και την αποδοτικότητα
του εν λόγω δικαιούχου (απόφαση Ambulanz Glöckner, σκέψη 176 ανωτέρω, σκέψεις 7, 23 και 25) ή τις ανάγκες σε εργατικό δυναμικό
(απόφαση Becu κ.λπ., σκέψη 175 ανωτέρω, σκέψη 23), ή οσάκις ο δικαιούχος δύναται, μέσω της σχετικής νομοθεσίας, να επηρεάσει
τις προϋποθέσεις ασκήσεως της επίμαχης δραστηριότητας εκ μέρους των ανταγωνιστών του, αναλόγως των συμφερόντων του ή των συνεπειών
που θα είχε η δραστηριότητα των δεύτερων στην αγορά αυτή ή ακόμη και σε παρεμφερή αγορά (βλ., σχετικώς, απόφαση του Δικαστηρίου
της 19ης Μαρτίου 1991, C-202/88, Γαλλία κατά Επιτροπής, Συλλογή 1991, σ. I‑1223, σκέψη 51, ΕΡΤ, σκέψη 142 ανωτέρω, σκέψη 37,
GB-Inno-BM, σκέψη 175 ανωτέρω, σκέψη 25, και απόφαση του Δικαστηρίου της 1ης Ιουλίου 2008, C‑49/07, ΜΟΤΟΕ, Συλλογή 2008, σ.
I-4863, σκέψη 43).
Εντούτοις, αντί να απαγορεύει η ίδια ή να παρέχει στο BBC ή στην ITV το δικαίωμα να απαγορεύει σε οποιονδήποτε τηλεοπτικό
οργανισμό την απόκτηση των δικαιωμάτων μεταδόσεως των αγώνων του Παγκοσμίου Κυπέλλου ή να επηρεάζει τις προϋποθέσεις μεταδόσεως
των αγώνων αυτών, η νομοθεσία του Ηνωμένου Βασιλείου περιορίζεται να αποκλείσει τη δυνατότητα μεταδόσεώς τους κατ’ αποκλειστικότητα
εντός αυτού του κράτους μέλους, χωρίς να διακρίνει προς τούτο μεταξύ των δύο κατηγοριών τηλεοπτικών οργανισμών (βλ. σκέψεις
10 και 11 ανωτέρω). Πρέπει να διευκρινισθεί σχετικώς ότι η FIFA διατείνεται πεπλανημένα ότι το BBC και η ITV είναι οι μόνοι
τηλεοπτικοί οργανισμοί που έχουν δικαίωμα να αποκτήσουν αποκλειστικά δικαιώματα τηλεοπτικής μεταδόσεως του Παγκοσμίου Κυπέλλου
για το Ηνωμένο Βασίλειο. Όλως αντιθέτως, καταρχάς, όπως μόλις επισημάνθηκε, η κατά το άρθρο 101 του Broadcasting Act 1996
απαγόρευση αποκλειστικής μεταδόσεως αφορά αδιακρίτως όλους τους τηλεοπτικούς οργανισμούς που υπάγονται στις δύο κατηγορίες
τις οποίες καθόρισε η νομοθεσία του Ηνωμένου Βασιλείου. Εν συνεχεία, η επίμαχη απαγόρευση συνοδεύεται από τη διάταξη του άρθρου
99 του Broadcasting Act 1996, βάσει της οποίας κηρύσσεται άκυρη κάθε σύμβαση με αντικείμενο τη μετάδοση εκδηλώσεως περιλαμβανομένης
στον κατάλογο καθόσον σκοπεί στην παροχή αποκλειστικού δικαιώματος, ανεξαρτήτως τηλεοπτικού οργανισμού.
Ως εκ τούτου, η νομοθεσία του Ηνωμένου Βασιλείου απαγορεύει την αποκλειστικότητα σε κάθε τηλεοπτικό οργανισμό όχι μόνο στο
στάδιο της μεταδόσεως, αλλά και σε αυτό της συνάψεως των συμβάσεων με αντικείμενο τη μετάδοση, οπότε κανένας τηλεοπτικός οργανισμός
που εμπίπτει στη δικαιοδοσία του Ηνωμένου Βασιλείου δεν μπορεί να συνάψει εγκύρως σύμβαση με αντικείμενο την κατ’ αποκλειστικότητα
τηλεοπτική μετάδοση εκδηλώσεως που περιλαμβάνεται στον κατάλογο. Αντιθέτως, βάσει της νομοθεσίας αυτής επιτρέπεται αδιακρίτως
στους τηλεοπτικούς οργανισμούς των δύο κατηγοριών που καθορίσθηκαν με την εν λόγω νομοθεσία να υποβάλουν προσφορά για την
απόκτηση των δικαιωμάτων μη αποκλειστικής τηλεοπτικής μεταδόσεως των αγώνων του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το γεγονός ότι ορισμένοι μόνο τηλεοπτικοί οργανισμοί της πρώτης κατηγορίας, όπως το BBC και η ITV,
μεταδίδουν τελικώς, κατόπιν αδείας της Office of Communications, το Παγκόσμιο Κύπελλο στο Ηνωμένο Βασίλειο, δεδομένου ότι
οι ανταγωνιστές τους ενδιαφέρονται μόνο για την αποκλειστική μετάδοση και, ως εκ τούτου, δεν υποβάλλουν προσφορά για την απόκτηση
των σχετικών δικαιωμάτων (βλ. σκέψη 13 ανωτέρω), δεν ισοδυναμεί με παροχή ειδικών ή αποκλειστικών δικαιωμάτων στους ως άνω
οργανισμούς, κατά την έννοια του άρθρου 86, παράγραφος 1, ΕΚ. Συγκεκριμένα, το στοιχείο αυτό, αν υποτεθεί ότι έτσι έχουν τα
πράγματα, είναι το αποτέλεσμα της σημασίας που προσδίδεται στην αποκλειστικότητα στο πλαίσιο του επιχειρηματικού προτύπου
που ακολουθούν οι τηλεοπτικοί οργανισμοί οι οποίοι εκμεταλλεύονται συνδρομητικούς σταθμούς και όχι κάποιας απαγορεύσεως που
θέτει η νομοθεσία του Ηνωμένου Βασιλείου, δεδομένου ότι αυτή ισχύει αδιακρίτως για τους τηλεοπτικούς οργανισμούς αμφοτέρων
των κατηγοριών. Ως εκ τούτου, τα μέτρα του Ηνωμένου Βασιλείου δεν θίγουν αφεαυτών τη δυνατότητα των επιχειρήσεων που εκμεταλλεύονται
σταθμούς συνδρομητικής τηλεοράσεως να ασκούν, όσον αφορά την απόκτηση των δικαιωμάτων τηλεοπτικής μεταδόσεως του Παγκοσμίου
Κυπέλλου, τη δραστηριότητά τους υπό ουσιαστικά ισότιμους όρους με τους ισχύοντες για το BBC ή την ITV.
Ο πέμπτος λόγος ακυρώσεως πρέπει συνεπώς να απορριφθεί.

Επί του αιτήματος λήψεως μέτρων οργανώσεως της διαδικασίας που υπέβαλε η FIFA
Οι κρίσεις που εκτέθηκαν στο πλαίσιο της εξετάσεως των λόγων ακυρώσεως τους οποίους προέβαλε η FIFA συνεπάγονται ότι παρέλκει
η λήψη των μέτρων οργανώσεως της διαδικασίας που ζήτησε η προσφεύγουσα (βλ. σκέψεις 20 και 21 ανωτέρω).
Επισημαίνεται συναφώς ότι, κατά τη FIFA, η αίτησή της σκοπεί να παράσχει σ’ αυτήν και στο Γενικό Δικαστήριο τη δυνατότητα
να εξετάσουν, πρώτον, αν τα διαθέσιμα στοιχεία καθιστούσαν δυνατό στην Επιτροπή να αποφανθεί ευλόγως ότι το σύνολο των αγώνων
του Παγκοσμίου Κυπέλλου χαρακτηριζόταν κατά παράδοση ως μείζονος σημασίας για την κοινωνία του Ηνωμένου Βασιλείου και είχε
ιδιαίτερη απήχηση στο ευρύ κοινό, δεύτερον, αν η Επιτροπή δικαιολογημένα ενέκρινε την καταχώριση του συνόλου των αγώνων αυτών
στον κατάλογο του Ηνωμένου Βασιλείου και, τρίτον, αν η Επιτροπή απέδειξε επαρκώς ότι οι περιορισμοί των θεμελιωδών ελευθεριών,
του δικαιώματος ιδιοκτησίας και του ανταγωνισμού ήταν δικαιολογημένοι. Επίσης, τα στοιχεία αυτά θα καθιστούσαν δυνατό στη
FIFA να αποδείξει ότι η Επιτροπή αιτιολόγησε πλημμελώς την προσβαλλόμενη απόφαση καθόσον παρέλειψε να εξηγήσει τους λόγους
για τους οποίους δεν έλαβε υπόψη τα στοιχεία που της υπέβαλαν οι αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου μετά τις 28 Ιουλίου 2000. Τα
επίμαχα στοιχεία είναι επίσης σημαντικά για να εξετασθεί αν η διαδικασία που ακολούθησαν οι αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου χαρακτηριζόταν
από σαφήνεια και διαφάνεια, λαμβανομένων ιδίως υπόψη των στοιχείων που προσκομίσθηκαν στην Επιτροπή, πλην όμως δεν υπήρχαν
κατά τον χρόνο καταρτίσεως του καταλόγου του Ηνωμένου Βασιλείου, και των αντίθετων γνωμοδοτήσεων των αρμοδίων εθνικών υπηρεσιών.
Υπό τις συνθήκες αυτές, η FIFA ζήτησε από το Γενικό Δικαστήριο να υποχρεώσει την Επιτροπή να προσκομίσει το σύνολο της αλληλογραφίας
της με τις αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου σχετικά με τον κατάλογο των εκδηλώσεων μείζονος σημασίας για την κοινωνία του Ηνωμένου
Βασιλείου, περιλαμβανομένων των επιστολών που αντηλλάγησαν μετά τις 15 Δεκεμβρίου 2005, ημερομηνία εκδόσεως της προπαρατεθείσας
στη σκέψη 15 αποφάσεως Infront WM κατά Επιτροπής.
Πρέπει να επισημανθεί συναφώς ότι, όπως κρίθηκε στο πλαίσιο της εξετάσεως των λόγων ακυρώσεως που προέβαλε η FIFA, το σύνολο
των επιχειρημάτων προς στήριξη των οποίων επιθυμεί η προσφεύγουσα να επικαλεσθεί τα στοιχεία που ενδεχομένως περιέχονται στα
έγγραφα τα οποία ζητεί να προσκομισθούν δεν δύνανται να θίξουν τη νομιμότητα της προσβαλλομένης αποφάσεως.
Ειδικότερα, όσον αφορά τη σημασία των αγώνων «μικρότερου ενδιαφέροντος» για την κοινωνία του Ηνωμένου Βασιλείου και, συναφώς,
όσον αφορά τον χαρακτηρισμό του Παγκοσμίου Κυπέλλου στο σύνολό του ως εκδηλώσεως μείζονος σημασίας για την κοινωνία αυτού
του κράτους μέλους, η FIFA προσκόμισε σειρά στατιστικών στοιχείων, ως εκ της φύσεώς τους εκ των πλέον σημαντικών, αποδεικνύοντας,
κατά την άποψη της προσφεύγουσας, ότι τα όσα σχετικώς υποστήριξε ήταν ακριβή, πλην όμως το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι τα
στοιχεία αυτά δεν αναιρούν τις κρίσεις της Επιτροπής. Το αυτό ισχύει και για τα επιχειρήματα σχετικά με την, κατά την προσφεύγουσα,
παράλειψη να ληφθούν υπόψη στοιχεία μεταγενέστερα του έτους 2000, δεδομένου ότι η FIFA προσκόμισε πράγματι τα σχετικά στατιστικά
στοιχεία και το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι αυτά δεν αναιρούν το βάσιμο των κρίσεων της Επιτροπής. Όσον αφορά το αν η Επιτροπή
έλαβε υπόψη στοιχεία που δεν ήταν διαθέσιμα κατά τον χρόνο που οι αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου κατήρτισαν τον κατάλογο των
εκδηλώσεων μείζονος σημασίας για την κοινωνία αυτού του κράτους μέλους, αρκεί να υπομνησθεί ότι το ζήτημα αν αυτά ελήφθησαν
υπόψη δεν καταδεικνύει καμία διαδικαστική ή επί της ουσίας παρατυπία (βλ. σκέψεις 75, 76 και 95 ανωτέρω), οπότε η λήψη μέτρου
οργανώσεως της διαδικασίας δεν κρίνεται πρόσφορη σχετικώς.
Υπό τις συνθήκες αυτές, πρέπει να απορριφθεί τόσο το αίτημα λήψεως μέτρων οργανώσεως της διαδικασίας όσο και η προσφυγή στο
σύνολό της.

Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπάρχει
σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η FIFA ηττήθηκε, πρέπει να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα, σύμφωνα
με το σχετικό αίτημα της Επιτροπής.
Το Βασίλειο του Βελγίου και το Ηνωμένο Βασίλειο φέρουν τα έξοδά τους, σύμφωνα με το άρθρο 87, παράγραφος 4, του Κανονισμού
Διαδικασίας.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έβδομο τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Απορρίπτει την προσφυγή.
2)
Η Fédération internationale de football association (FIFA) φέρει, εκτός των εξόδων της, τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή
Επιτροπή.
3)
Το Βασίλειο του Βελγίου και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας φέρουν τα έξοδά τους.
Forwood
Truchot
Schwarcz
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 17 Φεβρουαρίου 2011.
(υπογραφές)
Πίνακας περιεχομένων
Το νομικό πλαίσιο
Ιστορικό της διαφοράς και η προσβαλλόμενη απόφαση
Διαδικασία και αιτήματα των διαδίκων
Σκεπτικό
1. Επί του παραδεκτού
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
2. Επί της ουσίας
Επί του πρώτου λόγου ακυρώσεως, ο οποίος αντλείται από έλλειψη αιτιολογίας
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί του δευτέρου λόγου ακυρώσεως, ο οποίος αντλείται από παράβαση του άρθρου 3α, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/552
Επί της διαδικασίας που ακολούθησαν οι αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου
– Επιχειρήματα των διαδίκων
– Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί της σημασίας των αγώνων «μικρότερου ενδιαφέροντος» για την κοινωνία του Ηνωμένου Βασιλείου
– Επιχειρήματα των διαδίκων
– Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί του τρίτου λόγου ακυρώσεως, ο οποίος αντλείται από προσβολή του δικαιώματος ιδιοκτησίας της FIFA
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί του τετάρτου και του έκτου λόγου ακυρώσεως, οι οποίοι αντλούνται από παράβαση των διατάξεων της Συνθήκης που αφορούν την
ελευθερία παροχής υπηρεσιών και το δικαίωμα εγκαταστάσεως
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί του πέμπτου λόγου ακυρώσεως, ο οποίος αντλείται από παράβαση των σχετικών με τον ανταγωνισμό διατάξεων της Συνθήκης
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί του αιτήματος λήψεως μέτρων οργανώσεως της διαδικασίας που υπέβαλε η FIFA
Επί των δικαστικών εξόδων
*
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.