CELEX: 62009TJ0008
Δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών
Διαδικασίες συνάψεως συμβάσεων του EMSA
Επέμβαση σκαφών έκτακτης ανάγκης για την καταπολέμηση της ρύπανσης από τους υδρογονάνθρακες
Απόρριψη της προσφοράς
Προσφυγή ακυρώσεως
Μη συμμόρφωση της προσφοράς προς το αντικείμενο της συμβάσεως
Συνέπειες
Ίση μεταχείριση
Αναλογικότητα
Καθορισμός του αντικειμένου της συμβάσεως
Μη γνωστοποίηση των χαρακτηριστικών και των σχετικών πλεονεκτημάτων της επιλεγείσας προσφοράς
Αιτιολόγηση
Ανάθεση του αντικειμένου της συμβάσεως
Έλλειψη εννόμου συμφέροντος
Αίτημα περί κηρύξεως ως άκυρης της συμβάσεως που συνήφθη με τον ανάδοχο
Αίτημα αποζημιώσεως

περί αναθέσεως, οπότε είναι απαράδεκτο το αίτημά τους για ακύρωση της αποφάσεως αυτής.
2.
Επί του αιτήματος περί κηρύξεως ως άκυρης της συμβάσεως που συνήφθη με την DCI
Οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι, συνεπεία των παρανομιών που επικαλέστηκαν στο πλαίσιο των δύο σκελών του πρώτου λόγου, η
σύμβαση την οποία υπέγραψε ο EMSA με την DCI πρέπει να κηρυχθεί άκυρη.
Αφενός όμως, η εξέταση του πρώτου σκέλους του πρώτου λόγου δεν αποκάλυψε καμία παρανομία της αποφάσεως περί απορρίψεως. Επομένως,
ως προς το σκέλος αυτό, η επιχειρηματολογία των προσφευγουσών στηρίζεται σε εσφαλμένη προκείμενη.
Αφετέρου, επισημαίνεται ότι η υπογραφή της συμβάσεως με την DCI από τον EMSA ήταν το αποτέλεσμα της εφαρμογής της αποφάσεως
περί αναθέσεως. Από τις σκέψεις 133 έως 137 ανωτέρω προκύπτει όμως ότι οι προσφεύγουσες δεν έχουν έννομο συμφέρον να προσβάλουν
την εν λόγω απόφαση. Υπ’ αυτές τις συνθήκες, δεν έχουν έννομο συμφέρον ούτε για την κήρυξη της ακυρότητας της συμβάσεως που
υπογράφηκε μεταξύ του EMSA και της DCI με βάση επιχειρήματα σχετικά με τη νομιμότητα της αποφάσεως περί αναθέσεως, όπως αυτά
τα οποία προβλήθηκαν στο πλαίσιο του δευτέρου σκέλους του πρώτου λόγου (βλ. σκέψη 36 ανωτέρω).
3.
Επί του αιτήματος αποζημιώσεως

Επιχειρήματα των διαδίκων
Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η έκδοση της αποφάσεως περί απορρίψεως και της αποφάσεως περί αναθέσεως προκάλεσε σε αυτές
ζημία που συνίστατο στην απώλεια μιας ουσιαστικής ευκαιρίας να τους ανατεθεί το αντικείμενο της συμβάσεως, στα έξοδα που υπέστησαν
στο πλαίσιο της διαδικασίας συνάψεως της συμβάσεως και της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου καθώς και στην απώλεια
της φήμης τους.
Ο EMSA αμφισβητεί τόσο το παραδεκτό όσο και το βάσιμο του αιτήματος των προσφευγουσών.

Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Κατά πάγια νομολογία, το βάσιμο μιας αγωγής αποζημιώσεως που ασκείται δυνάμει του άρθρου 288, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ εξαρτάται
από τη συνδρομή ενός συνόλου προϋποθέσεων, ήτοι του παράνομου χαρακτήρα της προσαπτομένης στα θεσμικά όργανα συμπεριφοράς,
του υποστατού της ζημίας και της υπάρξεως αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της προσαπτόμενης συμπεριφοράς και της προβαλλομένης
ζημίας (απόφαση του Δικαστηρίου της 29ης Σεπτεμβρίου 1982, 26/81, Oleifici Mediterranei κατά ΕΟΚ, Συλλογή 1982, σ. 3057, σκέψη
16, και απόφαση του Πρωτοδικείου της 11ης Ιουλίου 1996, T‑175/94, International Procurement Services κατά Επιτροπής, Συλλογή
1996, σ. II‑729, σκέψη 44). Αν μία από τις προϋποθέσεις αυτές δεν πληρούται, η αγωγή απορρίπτεται στο σύνολό της, χωρίς να
απαιτείται η εξέταση των λοιπών προϋποθέσεων (απόφαση του Δικαστηρίου της 15ης Σεπτεμβρίου 1994, C‑146/91, ΚΥΔΕΠ κατά Συμβουλίου
και Επιτροπής, Συλλογή 1994, σ. I‑4199, σκέψεις 19 και 81, και απόφαση του Πρωτοδικείου της 20ής Φεβρουαρίου 2002, T‑170/00,
Förde-Reederei κατά Συμβουλίου και Επιτροπής, Συλλογή 2002, σ. II‑515, σκέψη 37).
Εν προκειμένω, πρέπει να υπομνησθεί προεισαγωγικώς ότι στις σκέψεις 34 και 35 ανωτέρω διαπιστώθηκε ότι αντικείμενο της προσφυγής
ακυρώσεως ήταν δύο χωριστές αποφάσεις, ήτοι η απόφαση περί απορρίψεως και η απόφαση περί αναθέσεως.
Αφενός όμως, από την εξέταση των λόγων και των επιχειρημάτων των προσφευγουσών σχετικά με την απόφαση περί απορρίψεως δεν
προέκυψε ότι η απόφαση αυτή έπασχε κάποια παρανομία. Επομένως, η προϋπόθεση του παράνομου χαρακτήρα της προσαπτόμενης στον
EMSA συμπεριφοράς δεν πληρούται ως προς την απόφαση αυτή.
Αφετέρου, το γεγονός που διαπιστώθηκε στις σκέψεις 133 έως 137 ανωτέρω, που συνίσταται στο ότι οι προσφεύγουσες δεν έχουν
έννομο συμφέρον να προσβάλουν την απόφαση περί αναθέσεως, σημαίνει ότι η ζημία που προβάλλουν ότι υπέστησαν, έστω και αν υποτεθεί
ότι υπήρξε, δεν μπορεί να αποτελεί συνέπεια της εν λόγω αποφάσεως, αλλά της αποφάσεως περί απορρίψεως. Έτσι, σε ό,τι αφορά
την απόφαση περί αναθέσεως δεν συντρέχει η προϋπόθεση της υπάρξεως αιτιώδους συνάφειας.
Υπ’ αυτές τις συνθήκες, το αίτημα αποζημιώσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμο, χωρίς να χρειάζεται το Γενικό Δικαστήριο να
αποφανθεί επί του παραδεκτού του αιτήματος αυτού.
4.
Επί του αιτήματος για τη λήψη μέτρων οργανώσεως της διαδικασίας
Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο να λάβει μέτρα οργανώσεως της διαδικασίας για την προσκόμιση, αφενός, της
εκθέσεως της επιτροπής αξιολογήσεως και ενός αντιγράφου της προσφοράς της DCI ή των κρίσιμων αποσπασμάτων των εγγράφων αυτών
και, αφετέρου, στοιχείων για τυχόν αυξήσεις τιμών στο πλαίσιο της εκτελέσεως της συμβάσεως που συνήφθη με την DCI. Εντούτοις,
στον βαθμό που τα εν λόγω έγγραφα εν πάση περιπτώσει δεν θα έθεταν υπό αμφισβήτηση τη διενεργηθείσα ανωτέρω εξέταση, το αίτημα
αυτό πρέπει να απορριφθεί.
Κατόπιν όλων των ανωτέρω, η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της.

Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπάρχει
σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι οι προσφεύγουσες ηττήθηκαν, πρέπει να καταδικαστούν στα δικαστικά έξοδα
σύμφωνα με το αίτημα του EMSA.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τέταρτο τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Απορρίπτει την προσφυγή.
2)
Καταδικάζει τις Dredging International NV και Ondernemingen Jan de Nul NV στα δικαστικά έξοδα.
Pelikánová
Jürimäe
van der Woude
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 13 Σεπτεμβρίου 2011.
Περιεχόμενα
Ιστορικό της διαφοράς
1.  Η σύμβαση
2.  Συμμετοχή των προσφευγουσών στη διαδικασία με διαπραγμάτευση
3.  Αποφάσεις του EMSA και μετέπειτα κοινοποιήσεις
4.  Υπογραφή της συμβάσεως με την DCI
Διαδικασία και αιτήματα των διαδίκων
Σκεπτικό
1.  Επί του αιτήματος ακυρώσεως
Επί της αποφάσεως περί απορρίψεως
Επί του τρίτου λόγου, που αντλείται από παραβίαση των αρχών της αναλογικότητας, της ίσης μεταχειρίσεως και της απαγορεύσεως
των διακρίσεων, λόγω πρόδηλης πλάνης εκτιμήσεως κατά την αξιολόγηση της προσφοράς της JVOC, και επί του πρώτου σκέλους του
πρώτου λόγου, κατά το μέτρο που αφορά τη συμμόρφωση της προσφοράς της JVOC προς το ανώτατο όριο του προϋπολογισμού της παρτίδας
–  Επιχειρήματα των διαδίκων
–  Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί του τέταρτου λόγου, που αντλείται από προδήλως ακατάλληλο και παράλογο χαρακτήρα του ανωτάτου ορίου του προϋπολογισμού
της παρτίδας 2
–  Επιχειρήματα των διαδίκων
–  Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί του πρώτου σκέλους του πρώτου λόγου, κατά το μέτρο που αφορά τη μη κοινοποίηση ορισμένων εγγράφων στις προσφεύγουσες και
την αιτιολόγηση της απορρίψεως της προσφοράς της JVOC
–  Επιχειρήματα των διαδίκων
–  Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί της αποφάσεως περί αναθέσεως
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
2.  Επί του αιτήματος περί κηρύξεως ως άκυρης της συμβάσεως που συνήφθη με την DCI
3.  Επί του αιτήματος αποζημιώσεως
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
4.  Επί του αιτήματος για τη λήψη μέτρων οργανώσεως της διαδικασίας
Επί των δικαστικών εξόδων
*
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.