CELEX: 62009CJ0236
Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως
Θεμελιώδη δικαιώματα
Καταπολέμηση των διακρίσεων
Ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών
Πρόσβαση σε αγαθά και υπηρεσίες και παροχή αυτών
Ασφάλιστρα και ασφαλιστικές παροχές
Αναλογιστικοί παράγοντες
Συνυπολογισμός του παράγοντα "φύλο" κατά την εκτίμηση ασφαλιστικών κινδύνων
Συμβάσεις ιδιωτικής ασφαλίσεως ζωής
Οδηγία 2004/113/ΕΚ
Άρθρο 5, παράγραφος 2
Παρέκκλιση μη υποκείμενη σε χρονικό περιορισμό
Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Άρθρα 21 και 23
Ανίσχυρο

της 16ης Δεκεμβρίου 2008, C‑127/07, Arcelor Atlantique et Lorraine κ.λπ., Συλλογή 2008, σ. I‑9895, σκέψη 23).
Πρέπει συναφώς να τονιστεί ότι η ομοιότητα των καταστάσεων πρέπει να εκτιμάται υπό το φως του αντικειμένου και του σκοπού
της πράξεως της Ένωσης που εισάγει την εν λόγω διάκριση (βλ., υπ’ αυτήν την έννοια, προπαρατεθείσα απόφαση Arcelor Atlantique
et Lorraine κ.λπ., σκέψη 26). Εν προκειμένω, η διάκριση εισάγεται με το άρθρο 5, παράγραφος 2, της οδηγίας 2004/113.
Είναι αναντίρρητο ότι ο επιδιωκόμενος με την οδηγία 2004/113 σκοπός στον τομέα των ασφαλιστικών υπηρεσιών, όπως εξάλλου εμφαίνεται
από το άρθρο 5, παράγραφος 1, αυτής, συνίσταται στην εφαρμογή του κανόνα περί καθορισμού ασφαλίστρων και παροχών ανεξαρτήτως
φύλου. Όπως ρητώς διαλαμβάνει η δέκατη όγδοη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας αυτής, προκειμένου να διασφαλιστεί η ίση μεταχείριση
ανδρών και γυναικών, η χρήση του φύλου ως αναλογιστικού παράγοντα δεν πρέπει να συνεπάγεται διαφορές στον καθορισμό ασφαλίστρων
και παροχών. Κατά τη δέκατη ένατη αιτιολογική σκέψη της ίδιας οδηγίας, η παρεχόμενη στα κράτη μέλη δυνατότητα να μην εφαρμόσουν
τον κανόνα περί καθορισμού ασφαλίστρων και παροχών ανεξαρτήτως φύλου συνιστά «εξαίρεση». Ως εκ τούτου, η οδηγία 2004/113 βασίζεται
στην εξής προκείμενη, ότι δηλαδή, προς τον σκοπό εφαρμογής της κατοχυρούμενης στα άρθρα 21 και 23 του Χάρτη αρχής της ίσης
μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών, οι περιπτώσεις ανδρών και γυναικών σε σχέση με ασφάλιστρα και ασφαλιστικές υπηρεσίες στο
πλαίσιο συναφθείσας συμβάσεως είναι όμοιες.
Υπ’ αυτές τις συνθήκες, υπάρχει ο κίνδυνος της επ’ αόριστον ανοχής από το δίκαιο της Ένωσης της εισαγόμενης με το άρθρο 5,
παράγραφος 2, της οδηγίας 2004/113 παρεκκλίσεως από την ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών.
Η διάταξη αυτή, η οποία παρέχει στα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη τη δυνατότητα να διατηρούν χωρίς χρονικό περιορισμό παρέκκλιση
από τον κανόνα περί καθορισμού ασφαλίστρων και παροχών ανεξαρτήτως φύλου, έρχεται σε αντίθεση με την επίτευξη του επιδιωκόμενου
από την οδηγία 2004/113 σκοπού της ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών και δεν είναι συμβατή με τα άρθρα 21 και 23 του
Χάρτη.
Κατά συνέπεια, η διάταξη αυτή πρέπει να λογίζεται ως ανίσχυρη μετά παρέλευση επαρκούς μεταβατικής περιόδου.
Κατόπιν των ανωτέρω, στο πρώτο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 5, παράγραφος 2, της οδηγίας 2004/113 καθίσταται
ανίσχυρο από 21ης Δεκεμβρίου 2012.
Δεδομένης αυτής της απαντήσεως, παρέλκει η απάντηση στο δεύτερο προδικαστικό ερώτημα.

Επί των δικαστικών εξόδων
Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον
του εθνικού δικαστηρίου, σε αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι κατέθεσαν
παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (τμήμα μείζονος συνθέσεως) αποφαίνεται:
Το άρθρο 5, παράγραφος 2, της οδηγίας 2004/113/ΕΚ του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2004, για την εφαρμογή της αρχής της
ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών στην πρόσβαση σε αγαθά και υπηρεσίες και την παροχή αυτών, καθίσταται ανίσχυρο από 21ης
Δεκεμβρίου 2012.
(υπογραφές)
*
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.