CELEX: 62009CJ0235
Πνευματική ιδιοκτησία
Κοινοτικό σήμα
Κανονισμός (ΕΚ) 40/94
Άρθρο 98, παράγραφος 1
Απαγόρευση των πράξεων παραποιήσεως/απομιμήσεως σήματος, επιβληθείσα από δικαστήριο κοινοτικών σημάτων
Κατά τόπον πεδίο εφαρμογής
Μέτρα εξαναγκασμού που συνοδεύουν την απαγόρευση
Αποτέλεσμα στο έδαφος άλλων κρατών μελών από το κράτος μέλος στο οποίο εδρεύει το επιληφθέν δικαστήριο

Nokia, σκέψη 60), μόνον αν παράγουν αποτελέσματα στην ίδια εδαφική έκταση με αυτή στην οποία παράγει αποτελέσματα
η δικαστική απόφαση περί απαγορεύσεως.
Στην υπόθεση της κύριας δίκης, το δικαστήριο κοινοτικών σημάτων περιέλαβε στην απόφαση περί απαγορεύσεως την οποία εξέδωσε
την απειλή χρηματικής ποινής βάσει του εθνικού δικαίου. Προκειμένου η απόφαση αυτή να παράγει αποτελέσματα στο έδαφος κράτους
μέλους άλλου από αυτό στο οποίο εδρεύει το δικαστήριο που διέταξε τη λήψη του εν λόγω μέτρου εξαναγκασμού, το δικαστήριο αυτού
του άλλου κράτους μέλους το οποίο επιλαμβάνεται της υποθέσεως πρέπει, σύμφωνα με το κεφάλαιο III του κανονισμού 44/2001, να
την αναγνωρίσει και να διατάξει την εκτέλεσή της σύμφωνα με τους κανόνες και τη διαδικασία του εσωτερικού δικαίου του τελευταίου
αυτού κράτους μέλους.
Σε περίπτωση που το εθνικό δίκαιο του κράτους μέλους εντός του οποίου πρέπει να αναγνωρισθεί και να εκτελεσθεί η απόφαση του
δικαστηρίου κοινοτικών σημάτων δεν προβλέπει κανένα μέτρο εξαναγκασμού ανάλογο προς αυτό το οποίο διέταξε το δικαστήριο κοινοτικών
σημάτων το οποίο επέβαλε απαγόρευση της συνεχίσεως των πράξεων που συνιστούν παραποίηση/απομίμηση και περιέλαβε στην απόφαση
περί απαγορεύσεως ένα τέτοιο μέτρο προκειμένου να διασφαλίσει την τήρηση της απαγορεύσεως αυτής, το επιλαμβανόμενο δικαστήριο
του κράτους μέλους αυτού πρέπει, όπως επισήμανε ο γενικός εισαγγελέας στο σημείο 67 των προτάσεών του, να πραγματοποιήσει
τον σκοπό του ανωτέρω μέτρου μέσω εφαρμογής εκείνων των διατάξεων του εθνικού του δικαίου οι οποίες δύνανται να διασφαλίσουν
κατά τρόπο ισοδύναμο την τήρηση της αρχικώς επιβληθείσας απαγορεύσεως.
Συγκεκριμένα, η υποχρέωση αυτή επιτεύξεως του σκοπού τον οποίο επιδιώκει το εν λόγω μέτρο συνιστά την προέκταση της επιβαλλόμενης
στα δικαστήρια κοινοτικών σημάτων υποχρεώσεως να λαμβάνουν μέτρα εξαναγκασμού όταν εκδίδουν απόφαση απαγορεύουσα τη συνέχιση
πράξεων που συνιστούν παραποίηση/απομίμηση ή επαπειλούμενη παραποίηση/απομίμηση. Χωρίς αυτές τις συνακόλουθες υποχρεώσεις,
η απαγόρευση αυτή δεν θα μπορούσε να συνοδεύεται από μέτρα κατάλληλα για τη διασφάλιση της τηρήσεώς της, οπότε θα στερούνταν,
σε μεγάλο βαθμό, αποτρεπτικού αποτελέσματος (βλ., υπό την έννοια αυτή, προπαρατεθείσα απόφαση Nokia, σκέψεις 58 και 60).
Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι εναπόκειται στα δικαστήρια των κρατών μελών, κατ’ εφαρμογήν της αρχής της καλόπιστης συνεργασίας
του άρθρου 4, παράγραφος 3, δεύτερο εδάφιο, ΣΕΕ, να διασφαλίζουν την ένδικη προστασία των δικαιωμάτων που οι πολίτες αντλούν
από το δίκαιο της Ένωσης (βλ., υπό την έννοια αυτή, απόφαση της 13ης Μαρτίου 2007, C-432/05, Unibet, Συλλογή 2007, σ. I-2271,
σκέψη 38 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία). Κατά την ίδια διάταξη, τα κράτη μέλη λαμβάνουν κάθε γενικό ή ειδικό μέτρο ικανό
να διασφαλίσει την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που απορρέουν από τις Συνθήκες ή προκύπτουν από πράξεις των θεσμικών οργάνων
της Ένωσης. Ειδικότερα, κατά το άρθρο 3 της οδηγίας 2004/48, τα κράτη μέλη υποχρεούνται να προβλέπουν τα μέτρα, τις διαδικασίες
και τα μέτρα αποκαταστάσεως που απαιτούνται για τη διασφάλιση του σεβασμού των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας τα οποία
αφορά η εν λόγω οδηγία, μεταξύ των οποίων, ιδίως, το δικαίωμα επί σήματος. Κατά την παράγραφο 2 του ίδιου άρθρου 3, αυτά τα
μέτρα, οι διαδικασίες και τα μέτρα αποκαταστάσεως πρέπει να είναι αποτελεσματικά, αναλογικά και αποτρεπτικά και να εφαρμόζονται
κατά τρόπον ώστε να αποτρέπεται η δημιουργία εμποδίων στο νόμιμο εμπόριο και να προβλέπονται εγγυήσεις κατά της καταχρήσεώς
τους.
Κατόπιν των ανωτέρω, στο τρίτο και στο τέταρτο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 98, παράγραφος 1, δεύτερη περίοδος,
του κανονισμού 40/94 έχει την έννοια ότι μέτρο εξαναγκασμού, όπως μια χρηματική ποινή, του οποίου τη λήψη διέταξε δικαστήριο
κοινοτικών σημάτων κατ’ εφαρμογήν του εθνικού του δικαίου, προκειμένου να διασφαλίσει την τήρηση επιβληθείσας από αυτό απαγορεύσεως
της συνεχίσεως των πράξεων που συνιστούν παραποίηση/απομίμηση ή επαπειλούμενη παραποίηση/απομίμηση κοινοτικού σήματος, παράγει
αποτελέσματα εντός των άλλων κρατών μελών πλην του κράτους μέλους στο οποίο εδρεύει το επιληφθέν δικαστήριο, στα οποία εκτείνεται
το κατά τόπον πεδίο εφαρμογής μιας τέτοιας απαγορεύσεως, υπό τις προϋποθέσεις του κεφαλαίου III του κανονισμού 44/2001 που
αφορούν την αναγνώριση και την εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων. Εφόσον το εθνικό δίκαιο ενός από αυτά τα άλλα κράτη μέλη
δεν προβλέπει κανένα μέτρο εξαναγκασμού ανάλογο προς αυτό το οποίο διέταξε το εν λόγω δικαστήριο, το αρμόδιο δικαστήριο του
κράτους μέλους αυτού οφείλει να επιδιώξει την επίτευξη του σκοπού του ανωτέρω μέτρου εφαρμόζοντας τις διατάξεις εκείνες του
εσωτερικού του δικαίου οι οποίες δύνανται να διασφαλίσουν κατά τρόπο ισοδύναμο την τήρηση της εν λόγω απαγορεύσεως.

Επί των δικαστικών εξόδων
Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον
του εθνικού δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν
παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (τμήμα μείζονος συνθέσεως) αποφαίνεται:
1)
Το άρθρο 98, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα, όπως
τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 3288/94 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1994, έχει την έννοια ότι το πεδίο εφαρμογής
της απαγορεύσεως συνεχίσεως των πράξεων που συνιστούν παραποίηση/απομίμηση ή επαπειλούμενη παραποίηση/απομίμηση κοινοτικού
σήματος, επιβληθείσας από δικαστήριο κοινοτικών σημάτων του οποίου η αρμοδιότητα στηρίζεται στα άρθρα 93, παράγραφοι 1 έως
4, και 94, παράγραφος 1, του κανονισμού αυτού, εκτείνεται, κατ’ αρχήν, σε ολόκληρη την επικράτεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
2)
Το άρθρο 98, παράγραφος 1, δεύτερη περίοδος, του κανονισμού 40/94, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 3288/94, έχει την έννοια
ότι μέτρο εξαναγκασμού, όπως μια χρηματική ποινή, του οποίου τη λήψη διέταξε δικαστήριο κοινοτικών σημάτων κατ’ εφαρμογήν
του εθνικού του δικαίου, προκειμένου να διασφαλίσει την τήρηση επιβληθείσας από αυτό απαγορεύσεως της συνεχίσεως των πράξεων
που συνιστούν παραποίηση/απομίμηση ή επαπειλούμενη παραποίηση/απομίμηση κοινοτικού σήματος, παράγει αποτελέσματα εντός των
άλλων κρατών μελών πλην του κράτους μέλους στο οποίο εδρεύει το επιληφθέν δικαστήριο, στα οποία εκτείνεται το κατά τόπον πεδίο
εφαρμογής μιας τέτοιας απαγορεύσεως, υπό τις προϋποθέσεις του κεφαλαίου III του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της
22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις,
που αφορούν την αναγνώριση και την εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων. Εφόσον το εθνικό δίκαιο ενός από αυτά τα άλλα κράτη
μέλη δεν προβλέπει κανένα μέτρο εξαναγκασμού ανάλογο προς αυτό το οποίο διέταξε το εν λόγω δικαστήριο, το αρμόδιο δικαστήριο
του κράτους μέλους αυτού οφείλει να επιδιώξει την επίτευξη του σκοπού του ανωτέρω μέτρου εφαρμόζοντας τις διατάξεις εκείνες
του εσωτερικού του δικαίου οι οποίες δύνανται να διασφαλίσουν κατά τρόπο ισοδύναμο την τήρηση της εν λόγω απαγορεύσεως.
(υπογραφές)
*
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.