CELEX: 62009CJ0096
Αίτηση αναιρέσεως
Κοινοτικό σήμα
Κανονισμός (ΕΚ) 40/94
Άρθρο 8, παράγραφος 4
Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού και εικονιστικού σήματος BUD
Ανακοπή
Ένδειξη γεωγραφικής προελεύσεως "bud"
Προστασία δυνάμει του Διακανονισμού της Λισσαβώνας και διμερών συνθηκών που δεσμεύουν δύο κράτη μέλη
Χρήση στις συναλλαγές
Σημείο του οποίου η ισχύς δεν είναι μόνον τοπική

είναι πλημμελής λόγω τριπλής πλάνης περί το δίκαιο.
Για να εκτιμηθεί ο λόγος ακυρώσεως τον οποίο η Budvar αντλεί από την εκ μέρους του τμήματος προσφυγών εφαρμογή της προϋποθέσεως
σχετικά με τη χρήση στις συναλλαγές σημείου του οποίου η ισχύς δεν είναι μόνον τοπική, απαιτείται να εκτιμηθεί η αποδεικτική
ισχύς των πραγματικών στοιχείων βάσει των οποίων μπορεί να αποδειχθεί ότι εν προκειμένω πληρούται η προϋπόθεση αυτή, με βάση
τον ορισμό της που έγινε δεκτός στην παρούσα απόφαση, πραγματικών στοιχείων μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται, ειδικότερα,
τα έγγραφα που προσκόμισε η Budvar και τα οποία διαλαμβάνονται στις σκέψεις 171 και 172 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.
Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι η διαφορά δεν είναι ώριμη προς εκδίκαση από το Δικαστήριο, οπότε η εξέταση της προσφυγής της
Budvar πρέπει να αναπεμφθεί στο Γενικό Δικαστήριο προκειμένου αυτό να αποφανθεί επί του ως άνω λόγου ακυρώσεως.

Επί των δικαστικών εξόδων
Δεδομένου ότι οι υποθέσεις αναπέμφθηκαν στο Γενικό Δικαστήριο, το Δικαστήριο επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα της
παρούσας κατ’ αναίρεση διαδικασίας.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (τμήμα μείζονος συνθέσεως) αποφασίζει:
1)
Ακυρώνει την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 16ης Δεκεμβρίου 2008, T‑225/06, T-255/06, T‑257/06 και
T‑309/06, Budějovický Budvar κατά ΓΕΕΑ – Anheuser-Busch (BUD), καθόσον το Πρωτοδικείο θεώρησε κακώς, όσον αφορά την ερμηνεία
του άρθρου 8, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα, όπως
τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 422/2004 του Συμβουλίου, της 19ης Φεβρουαρίου 2004, καταρχάς, ότι η ισχύς του επίμαχου
σημείου, η οποία δεν μπορεί να είναι μόνο τοπική, πρέπει να εκτιμάται αποκλειστικά σε συνάρτηση με την έκταση του εδάφους
προστασίας του σημείου αυτού, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η χρήση του εντός του εδάφους αυτού, εν συνεχεία, ότι το έδαφος που
έχει σημασία για να εκτιμηθεί η χρήση του εν λόγω σημείου δεν είναι οπωσδήποτε το έδαφος προστασίας αυτού και, τέλος, ότι
η χρήση του ίδιου αυτού σημείου δεν πρέπει οπωσδήποτε να έχει γίνει πριν από την ημερομηνία της καταθέσεως της αιτήσεως καταχωρίσεως
του κοινοτικού σήματος.
2)
Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως κατά τα λοιπά.
3)
Αναπέμπει τις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις T‑225/06, T‑255/06, T‑257/06, και T‑309/06 ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής
Ένωσης.
4)
Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
(υπογραφές)
*
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.