CELEX: 62010CJ0215
Wspólna Taryfa Celna
Klasyfikacja taryfowa
Nomenklatura scalona
Zestaw sztucznych paznokci z uformowanego tworzywa sztucznego
Ważność rozporządzenia (WE) nr 1417/2007
Pozostałe artykuły z tworzyw sztucznych (pozycja 3926)
Preparaty do manicure lub pedicure (pozycja 3304)
Zestawy i akcesoria do manicure lub pedicure (pozycja 8214)

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy, po pierwsze, ważności rozporządzenia Komisji (WE) nr 1417/2007
z dnia 28 listopada 2007 r. dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów w Nomenklaturze scalonej (Dz.U. L 316, s. 4), oraz,
po drugie, wykładni podpozycji taryfowych 3926 90 97, 3304 30 00 i 8214 20 00 Nomenklatury scalonej zawartej w załączniku I
do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie
Wspólnej taryfy celnej (Dz.U. L 256, s. 1), zmienionym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1549/2006 z dnia 17 października 2006 r.
(Dz.U. L 301, s. 1, zwanej dalej „CN”).
Wniosek ten został przedstawiony w ramach sporu pomiędzy Pacific World Limited (zwaną dalej „Pacific World”) i FDD International
Limited (zwaną dalej „FDD”) a Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs (zwanym dalej „Commissioners”) w przedmiocie
klasyfikacji taryfowej zestawów sztucznych paznokci.

Ramy prawne

Zasady ogólne
CN oparta jest na zharmonizowanym systemie oznaczania i kodowania towarów (zwanym dalej „HS”), opracowanym przez Radę Współpracy
Celnej, obecnie Światową Organizację Celną, i wprowadzonym w życie na mocy międzynarodowej konwencji sporządzonej w Brukseli
w dniu 14 czerwca 1983 r. i zatwierdzonej w imieniu Wspólnoty decyzją Rady 87/369/EWG z dnia 7 kwietnia 1987 r. dotyczącą
zawarcia Międzynarodowej konwencji w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów oraz protokołu zmian
do tej konwencji (Dz.U. L 198, s. 1, zwanej dalej „konwencją w sprawie HS”).

CN
Pierwsza część CN zawiera zbiór przepisów wstępnych. W ramach tej części, w tytule pierwszym poświęconym przepisom ogólnym
zawarta jest sekcja A zatytułowana „Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej” (zwane dalej „ogólnymi regułami CN”),
która stanowi:
„Klasyfikacja towarów w [CN] podlega następującym regułom:
1.      Tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy
ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji
i uwag, zgodnie z następującymi regułami:
2.      a)      [...].
b)      Wszelkie informacje zawarte w treści pozycji o materiale lub substancji odnoszą się do tego materiału lub substancji bądź
w stanie czystym, bądź w mieszaninie lub w połączeniu z innymi materiałami lub substancjami. Również każda informacja o wyrobach
z określonego materiału lub substancji odnosi się także do wyrobów wykonanych w całości lub w części z tego materiału lub
substancji. Klasyfikowanie wyrobów stanowiących mieszaniny lub składających się z różnych materiałów lub substancji należy
ustalać według zasad określonych w regule 3.
3.      Jeżeli, stosując regułę 2b) lub z innego powodu, towary pozornie mogą być klasyfikowane do dwu lub więcej pozycji, klasyfikacji
dokonać należy w sposób następujący:
a)      pozycja określająca towar w sposób najbardziej szczegółowy ma pierwszeństwo przed pozycjami określającymi towar w sposób bardziej
ogólny. W przypadku gdy dwie pozycje lub więcej [większa liczba pozycji] odnosi się tylko do części materiałów czy substancji
zawartych w mieszaninie lub w wyrobie złożonym, albo tylko do części towarów w zestawach przeznaczonych do sprzedaży detalicznej,
pozycje te należy uważać za równorzędne, nawet gdy jedna z nich określa dany wyrób w sposób bardziej szczegółowy lub bardziej
pełny;
b)      do wyrobów stanowiących mieszaniny wyrobów składających się z różnych materiałów lub wytworzonych z różnych komponentów oraz
wyrobów stanowiących komplety do sprzedaży detalicznej, których klasyfikacja w myśl reguły 3a) nie może być przeprowadzona,
należy stosować pozycję obejmującą materiał lub komponent decydujący o zasadniczym charakterze wyrobu, jeżeli takie kryterium
jest możliwe do zastosowania;
c)      jeżeli nie można przeprowadzić klasyfikacji według zasad określonych w regule 3a) lub 3b), należy stosować pozycję, która
w kolejności numerycznej jest ostatnia z pozycji możliwych do zastosowania.
[...]
6.      Klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem
ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane.
Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej”.
Część druga CN obejmuje klasyfikację towarów, która dzieli się na sekcje, działy, pozycje i podpozycje.
Sekcja VI zatytułowana „Produkty przemysłu chemicznego lub przemysłów pokrewnych” zawiera dział 33 zatytułowany „Olejki eteryczne
i rezinoidy; preparaty perfumeryjne, kosmetyczne lub toaletowe”. Dział 33 zawiera pozycję 3304 o treści: „Preparaty kosmetyczne
lub upiększające oraz preparaty do pielęgnacji skóry (z wyjątkiem leków), włącznie z preparatami przeciwsłonecznymi lub do
opalania, do manicure lub pedicure”. Podpozycja 3304 30 00 nosi tytuł „Preparaty do manicure i pedicure”.
Sekcja VI zawiera także dział 35, zatytułowany „Substancje białkowe; skrobie modyfikowane; kleje; enzymy”. Dział 35 obejmuje
w szczególności podpozycję 3506 10 00: „Produkty odpowiednie do stosowania jako kleje lub spoiwa, pakowane do sprzedaży detalicznej
jako kleje lub spoiwa, nieprzekraczające 1 kg masy netto”.
Sekcja VII nosi tytuł „Tworzywa sztuczne i artykuły z nich; kauczuk i artykuły z kauczuku”. Sekcja ta obejmuje dział 39, zatytułowany
„Tworzywa sztuczne i artykuły z nich”. Ostatnią pozycją działu 39 jest pozycja 3926, zatytułowana „Pozostałe artykuły z tworzyw
sztucznych oraz artykuły z pozostałych materiałów objętych pozycjami od 3901 do 3914”, która zawiera podpozycję 3926 90, zatytułowaną
„Pozostałe”, która z kolei zawiera podpozycję 3926 90 97, zatytułowaną „Pozostałe”.
Sekcja XV zatytułowana „Metale nieszlachetne i artykuły z metali nieszlachetnych” zawiera dział 82: „Narzędzia, przybory,
noże, łyżki, widelce i pozostałe sztućce z metali nieszlachetnych; ich części z metali nieszlachetnych”. Dział 82 zawiera
pozycję 8214, zatytułowaną „Pozostałe artykuły nożownicze (na przykład maszynki do strzyżenia włosów, tasaki rzeźnicze lub
kuchenne, noże do siekania i mielenia mięsa, noże do papieru); zestawy i akcesoria do manicure lub pedicure (włączając pilniki
do paznokci)”. Ta pozycja z kolei zawiera podpozycję 8214 20 00 „Zestawy i akcesoria do manicure lub pedicure (włączając pilniki
do paznokci)”.

Rozporządzenie nr 1417/2007
Załącznik do rozporządzenia nr 1417/2007 zawiera klasyfikację trzech rodzajów towarów.
Pierwszy rodzaj towarów, o którym mowa w tym rozporządzeniu, obejmuje zestaw do dekoracji paznokci przeznaczony do sprzedaży
detalicznej, zawierający sztuczne paznokcie z uformowanego tworzywa sztucznego o różnych rozmiarach, małą tubkę kleju, pilnik
do paznokci, patyczek do manicure i dekoracyjne naklejki na paznokcie. Towar ten został dla potrzeb klasyfikacji opatrzony
kodem CN 3926 90 97, zgodnie z ogólnymi regułami CN 1, 3b) i 6.
Załącznik do tego rozporządzenia stanowi, że rzeczony zestaw, składający się z różnych artykułów, jest klasyfikowany do pozycji
3926 90 97 w zależności od artykułu, który nadaje mu zasadniczy charakter, jakim są sztuczne paznokcie z tworzywa sztucznego.
Załącznik ten odwołuje się do noty wyjaśniającej HS dotyczącej pozycji 33.04 HS, pkt B i stanowi, że taki „zestaw […] nie
składa się z produktów do manicure objętych podpozycją 3304 30 00, ponieważ zawiera sztuczne paznokcie przeznaczone do naklejenia
na naturalne paznokcie i nie zawiera preparatów do manicure, które jedynie pielęgnują i upiększają dłonie oraz naturalne paznokcie
[...]”.
Druga klasyfikacja dokonana w tym rozporządzeniu dotyczy sztucznych paznokci z uformowanego tworzywa sztucznego w tym samym
rozmiarze, pakowanych i przeznaczonych do przymocowania do naturalnych paznokci za pomocą akrylowego roztworu wiążącego. Zgodnie
z tym załącznikiem te sztuczne paznokcie powinny być klasyfikowane jako pozostałe artykuły z tworzywa sztucznego do podpozycji
3926 90 97 zgodnie z materiałem, z którego zostały wyprodukowane i ogólnymi regułami CN 1 i 6. Przewiduje on również, że rzeczone
sztuczne paznokcie nie są uważane za preparaty do manicure objęte podpozycją 3304 30 00 z tych samych powodów, co powody przedstawione
w odniesieniu do pierwszego rodzaju towarów.
Trzeci rodzaj produktów, którego dotyczy wskazany załącznik, obejmuje roztwór wiążący przeznaczony do naklejenia uformowanych
z tworzywa sztucznego sztucznych paznokci na naturalne paznokcie i pakowany w małe tubki, których masa netto nie przekracza
1 kg z końcówką ułatwiającą nakładanie. Tenże załącznik stanowi, że produkt ten jest dla potrzeb klasyfikacji opatrzony kodem
CN 3506 10 00, zgodnie z ogólnymi regułami CN 1 i 6, i dodaje, że nie jest uważany za preparat do manicure lub pedicure objęty
pozycją 3304.

Noty wyjaśniające HS
Światowa Organizacja Celna zatwierdza na warunkach określonych w art. 8 konwencji w sprawie HS noty wyjaśniające i opinie
klasyfikacyjne do HS przygotowane przez komitet HS. Zgodnie z art. 7 ust. 1 konwencji w sprawie HS zadaniem tego komitetu
jest w szczególności przedstawianie propozycji zmian do konwencji, przygotowywanie not wyjaśniających, opinii klasyfikacyjnych
i innych informacji w celu interpretacji HS.
Zgodnie z uwagą wyjaśniającą VIII dotyczącą pkt 3b) ogólnych reguł interpretacji HS:
„Czynnik, który rozstrzyga o zasadniczym charakterze towarów, będzie różny dla różnych rodzajów wyrobów. Zależeć może np.
od właściwości materiału lub składnika, jego wielkości, ilości, masy lub wartości albo od roli, jaką odgrywa zasadniczy materiał
przy zastosowaniu towaru”.
Nota wyjaśniająca HS dotycząca pozycji 33.04 HS w pkt B stanowi:
„B) – Preparaty do manicure i pedicure
Ta część obejmuje lakiery i emalie do paznokci, zmywacze, preparaty do usuwania naskórka i inne preparaty do pielęgnacji paznokci
rąk i nóg.
Niniejsza pozycja nie obejmuje:
a)      preparatów leczniczych używanych do leczenia pewnych dolegliwości skóry, np. kremów do leczenia egzemy (pozycja 30.03 lub
30.04).
b)      dezodorantów do stóp i preparatów do leczenia paznokci lub pazurów zwierząt (pozycja 33.07)”.
Zgodnie z pkt 2 noty wyjaśniającej HS dotyczącej pozycji 82.14 HS:
„Komplety do manicure i pedicure oraz przybory, łącznie z pilnikami do paznokci (składanymi lub nie). Są to skrobaczki do
paznokci, nożyki i dłutka do wycinania odcisków, nożyki do wycinania skórek, łopatki do dociskania i odpychania skórek, cążki
do paznokci i obcinacze.
Zestawy do manicure lub pedicure występują zwykle w pudełeczkach, walizeczkach itp. i mogą zawierać nożyczki, niemetalowe
przyrządy do polerowania paznokci, pincetki do depilacji itp., które jeżeli występują osobno, powinny być klasyfikowane do
właściwych pozycji”.

Postępowanie przed sądem krajowym i pytania prejudycjalne
Pacific World i FDD posiadają siedzibę w Zjednoczonym Królestwie i importują do Unii Europejskiej zestawy (zwane również „kits”)
sztucznych paznokci. Te ostatnie obejmują zazwyczaj zestaw sztucznych paznokci z tworzywa sztucznego w różnych rozmiarach,
przeznaczonych do przymocowania do naturalnych paznokci dłoni i stóp, roztwór wiążący, opracowany specjalnie w celu przymocowania
sztucznych paznokci do naturalnych paznokci oraz inne akcesoria, takie jak patyczek do manicure i narzędzie do nakładania.
FDD i Pacific World uzyskały odpowiednio w latach 2005 i 2006 wiążącą informację taryfową wydaną przez Commissioners, klasyfikującą
sztuczne paznokcie i produkty do sztucznych paznokci do podpozycji 3304 30 00 CN, jako „preparaty do manicure i pedicure”.
Podstawą tych informacji taryfowych była decyzja wydana w 2005 r. przez VAT and Duties Tribunal, obecnie First-tier Tribunal
(Tax Chamber), który uznał, że sztuczne paznokcie i roztwór wiążący objęte były podpozycją 3304 30 00 CN, a nie podpozycją
3926 90 90 CN – „pozostałe artykuły z tworzyw sztucznych”.
Jednakże w dniu 4 grudnia 2007 r. w
Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
opublikowane zostało rozporządzenie nr 1417/2007, na mocy którego sztuczne paznokcie i zestawy sztucznych paznokci klasyfikowane
są do podpozycji 3926 90 97 CN, jako „pozostałe artykuły z tworzyw sztucznych”, a roztwór wiążący do sztucznych paznokci,
sprzedawany oddzielnie, klasyfikowany jest do podpozycji 3506 10 00, jako „produkty odpowiednie do stosowania jako kleje lub
spoiwa, pakowane do sprzedaży detalicznej jako kleje lub spoiwa, nieprzekraczające 1 kg masy netto”.
Uwzględniając to rozporządzenie, Commissioners doręczyli Pacific World i FDD nowe decyzje, na mocy których wyżej wymienione
wiążące informacje taryfowe traciły ważność.
Dwie zainteresowane spółki zaskarżyły te nowe decyzje do VAT and Duties Tribunal, z uwagi na fakt, że prawidłowa klasyfikacja
towarów będących przedmiotem postępowania przed sądem krajowym wynika z klasyfikacji zawartej w wiążących informacjach taryfowych
wydanych uprzednio przez Commissioners oraz że rozporządzenie nr 1417/2007 jest nieważne w zakresie dotyczącym klasyfikacji
tych towarów.
W tych okolicznościach First-tier Tribunal (Tax Chamber) postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi
pytaniami prejudycjalnymi:
„1)      Czy rozporządzenie [nr 1417/2007] jest ważne w zakresie, w jakim obejmuje kodem CN 3926 90 97 [poprzednio CN 3926 90 90] sztuczne
paznokcie, a zatem także zestawy sztucznych paznokci, opisane w [załączniku] do tego rozporządzenia?
2)      W przypadku odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze, czy wykładni [CN] należy dokonywać w ten sposób, że omawiane zestawy
sztucznych paznokci powinny być zaklasyfikowane jako [»preparaty do manicure lub pedicure«] do podpozycji taryfowej 3304 30 00
czy też jako [»zestawy i akcesoria do manicure lub pedicure (włączając pilniki do paznokci)«] do podpozycji taryfowej 8214 20 00?”.

W przedmiocie pytań prejudycjalnych
W przedłożonych pytaniach, które należy zbadać łącznie, sąd krajowy rozważa ważność rozporządzenia nr 1417/2007 w zakresie,
w jakim klasyfikuje sztuczne paznokcie z uformowanego tworzywa sztucznego i w rezultacie zestawy takich sztucznych paznokci
do podpozycji 3926 90 97 CN jako pozostałe artykuły z tworzyw sztucznych oraz ewentualną klasyfikację tych zestawów do podpozycji
3304 30 00 lub 8214 20 00, które obejmują odpowiednio preparaty do manicure lub pedicure oraz zestawy i akcesoria do manicure
lub pedicure.
Z wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym wynika, że spór przed sądem krajowym dotyczy wyłącznie klasyfikacji
zestawów sztucznych paznokci przeznaczonych do sprzedaży detalicznej i importowanych przez skarżące w postępowaniu przed sądem
krajowym.
Należy przypomnieć, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem w interesie pewności prawa i ułatwienia kontroli, decydującego kryterium
dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w ich obiektywnych cechach i właściwościach, takich jak określone
w pozycjach CN oraz uwagach do sekcji lub działów (zob. w szczególności wyroki: z dnia 18 lipca 2007 r. w sprawie C‑142/06
Olicom, Zb.Orz. s. I‑6675, pkt 16; a także z dnia 11 grudnia 2008 r. w sprawach połączonych C‑362/07 i C‑363/07 Kip Europe
i in., Zb.Orz. s. I‑9489, pkt 26).
Należy również przypomnieć, że noty wyjaśniające HS stanowią ważne środki służące zapewnieniu jednolitego stosowania Wspólnej
taryfy celnej oraz jako takie dostarczają pomocnych wskazówek do jej interpretacji (zob. wyroki: z dnia 19 maja 1994 r. w sprawie
C‑11/93 Siemens Nixdorf, Rec. s. I‑1945, pkt 12; z dnia 18 grudnia 1997 r. w sprawie C‑382/95 Techex, Rec. s. I‑7363, pkt 12;
z dnia 27 kwietnia 2006 r. w sprawie C‑15/05 Kawasaki Motors Europe, Zb.Orz. s. I‑3657, pkt 36; z dnia 29 kwietnia 2010 r.
w sprawie C‑123/09 Roeckl Sporthandschuhe, Zb.Orz. s. I‑4065, pkt 29).

W przedmiocie towaru charakteryzującego zestaw będący przedmiotem postępowania przed sądem krajowym
W niniejszym przypadku należy stwierdzić, że zestawy sztucznych paznokci takie jak będące przedmiotem postępowania przed sądem
krajowym, złożone z różnych artykułów, w szczególności różnych rozmiarów płytek sztucznych paznokci, kleju, patyczka do manicure
i narzędzia do nakładania, nie są objęte wyraźnie ani treścią pozycji CN, ani not do sekcji i działów CN.
Należy zatem zastosować całość ogólnych reguł CN, odpowiednich w celu dokonania klasyfikacji rzeczonych zestawów.
W tym względzie należy stwierdzić, że takie zestawy sztucznych paznokci z uformowanego tworzywa sztucznego objęte są zakresem
reguły 3 należącej do tych ogólnych reguł, gdyż „pozornie mogą być klasyfikowane do dwu lub więcej pozycji”. Mogą one bowiem
odpowiadać zarówno treści pozycji 3304, która obejmuje „preparaty kosmetyczne lub upiększające oraz preparaty do pielęgnacji
skóry (z wyjątkiem leków), włącznie z […], do manicure lub pedicure”, jak i pozycji 3926, dotyczącej „pozostałych artykułów
z tworzyw sztucznych”. Ogólna reguła CN 3b) znajduje zastosowanie, jeżeli klasyfikacja towarów w myśl reguły 3a) nie może
być przeprowadzona. Tak jest w niniejszym przypadku, ponieważ żadna pozycja CN, ani ogólna, ani szczególna, nie obejmuje zestawów
sztucznych paznokci, takich jak będące przedmiotem postępowania przed sądem krajowym.
Ogólna reguła CN 3b) stanowi, że do wyrobów stanowiących komplety do sprzedaży detalicznej, których klasyfikacja w myśl reguły
3a) nie może być przeprowadzona, należy stosować pozycję obejmującą materiał lub komponent decydujący o zasadniczym charakterze
wyrobu, jeżeli takie kryterium jest możliwe do zastosowania (zob. ww. wyroki: w sprawie Kip Europe i in., pkt 49; a także
w sprawie Roeckl Sporthandschuhe, pkt 33).
W związku z tym pkt VIII noty wyjaśniającej HS dotyczącej ogólnej reguły CN 3b) stanowi, że czynnik, który rozstrzyga o zasadniczym
charakterze towarów, wynikać może, w zależności od rodzaju towaru, z właściwości materiału lub składnika, jego wielkości,
ilości, masy lub wartości albo z roli, jaką odgrywa zasadniczy materiał przy stosowaniu towaru. Należy stwierdzić, jak uczynili
to zainteresowani, którzy przedstawili uwagi Trybunałowi, że sztuczne paznokcie przeważają w zestawach takich jak będące przedmiotem
postępowania przed sądem krajowym, zarówno pod względem objętości jak i ilości, oraz że inne produkty, takie jakie jak klej
do paznokci, patyczek do manicure i narzędzie do nakładania, są dodatkowymi produktami, które wyłącznie przyczyniają się do
zrealizowania przeznaczenia towaru. To zatem sztuczne paznokcie decydują o zasadniczym charakterze rzeczonych zestawów.

W przedmiocie klasyfikacji sztucznych paznokci z uformowanego tworzywa sztucznego
Co się tyczy klasyfikacji CN sztucznych paznokci, takich jak będące przedmiotem postępowania przed sądem krajowym, rozporządzenie
nr 1417/2007 odsyła do podpozycji 3926 90 97, obejmującej „pozostałe artykuły z tworzyw sztucznych”. Skarżące w postępowaniu
przed sądem krajowym kwestionują taką klasyfikację i twierdzą zasadniczo, że omawiane towary powinny być klasyfikowane do
pozycji 3304 jako „preparaty do manicure lub pedicure” w zakresie, w jakim, po pierwsze, z uwagi na sposób ich wytwarzania
są one wynikiem reakcji polimeryzacji, podczas której połączeniu ulega wiele substancji, oraz, po drugie, ich jedyną funkcją
jest upiększenie dłoni i stóp.
Jak wynika z orzecznictwa, przypomnianego w pkt 28 niniejszego wyroku, klasyfikacja powinna być dokonana zgodnie z obiektywnymi
cechami i właściwościami produktu. W tym znaczeniu płytka sztucznego paznokcia jest obiektywnie przedmiotem z tworzywa sztucznego
w formie, która ma być dostosowana do naturalnego paznokcia i ma zmienić jego kształt. W rezultacie klasyfikacja takich towarów
do podpozycji 3926 90 97, jako inne „pozostałe artykuły z tworzyw sztucznych”, wydaje się co do zasady uzasadniona.
Ponadto w rozporządzeniu nr 1417/2007 Komisja, odwołując się do noty wyjaśniającej HS dotyczącej pozycji 33.04 HS, pkt B stwierdza,
że sztuczne paznokcie nie są uważane za preparaty do manicure objęte podpozycją 3304 30 00, gdyż są przeznaczone do naklejenia
na naturalne paznokcie i nie stanowią preparatów do manicure, które jedynie pielęgnują i upiększają dłonie oraz naturalne
paznokcie. Rząd Zjednoczonego Królestwa popiera to stanowisko.
W pierwszej kolejności treść pozycji 3304 obejmuje ze swej strony preparaty kosmetyczne lub upiększające oraz preparaty do
pielęgnacji skóry włącznie z preparatami do manicure lub pedicure. Punkt B noty wyjaśniającej HS dotyczącej pozycji 33.04
HS jako przykłady „preparatów do manicure lub pedicure” wskazuje „lakiery i emalie do paznokci, zmywacze, preparaty do usuwania
naskórka i inne preparaty do pielęgnacji paznokci rąk i nóg”.
Należy zatem stwierdzić, że wyżej wymienione „preparaty do manicure lub pedicure” obejmują substancje mogące występować w różnych
postaciach, takich jak proszek, ciecz, krem, które są wykorzystywane do pielęgnacji paznokci rąk i stóp, czyli pielęgnacji
kosmetycznej mającej na celu upiększenie dłoni lub stóp, a w szczególności paznokci.
W drugiej kolejności należy zauważyć, że o ile prawdą jest, że Wspólna taryfa celna zawiera w niektórych przypadkach odniesienie
do procesów produkcyjnych lub przeznaczenia towarów, w sposób ogólny i najczęściej, z uwagi na pewność prawa i ułatwienie
kontroli, odwołuje się do kryteriów klasyfikacji opartych na obiektywnych cechach i właściwościach produktów, które są możliwe
do sprawdzenia w chwili odprawy celnej (zob. wyroki: z dnia 16 grudnia 1976 r. w sprawie 38/76 Industriemetall LUMA, Rec.
s. 2027, pkt 7; z dnia 25 maja 1989 r. w sprawie 40/88 Weber, Rec. s. 1395, pkt 14).
Wynika z tego, że procesy produkcyjne danego produktu są rozstrzygające, wyłącznie jeżeli wyraźnie przewiduje to pozycja taryfowa
(zob. ww. wyrok w sprawie Weber, pkt 15).
W niniejszej sprawie wobec braku pozycji taryfowej i uwag do sekcji lub działu dotyczących sztucznych paznokci, takich jak
będące przedmiotem postępowania przed sądem krajowym, w rozumieniu których proces produkcyjny stanowiłby kryterium, takie
kryterium nie ma wpływu na klasyfikacje tych paznokci w CN.
W tym względzie nie można uznać argumentu Pacific World i FDD, zgodnie z którym sztuczny paznokieć „zastępuje wyłącznie lakier
do paznokci”. Płytka sztucznego paznokcia, w przeciwieństwie bowiem do lakieru do paznokci, jest przedmiotem stałym z tworzywa
sztucznego, przyklejonym do naturalnego paznokcia umożliwiającym zmianę jego kształtu, w szczególności poprzez przedłużenie
paznokcia naturalnego. Ponadto nałożenie sztucznego paznokcia nie stanowi w żaden sposób leczenia paznokci dłoni lub stóp.
W związku z tym taki produkt nie jest preparatem do manicure lub pedicure, wymienionym w podpozycji 3304 30 00.
Co się tyczy klasyfikacji do podpozycji 8214 20 00, za jaką opowiedziały się ewentualnie Pacific World i FDD, należy podkreślić,
że sztuczny paznokieć, czyli artykuł, który nadaje zasadniczy charakter omawianemu zestawowi, nie może być uznany za akcesorium
w rozumieniu pozycji 8214.
Należy przede wszystkim zauważyć, że dział 82, obejmujący tę pozycję, zawarty jest w sekcji XV, zatytułowanej „Metale nieszlachetne
i artykuły z metali nieszlachetnych”. Tymczasem sztuczne paznokcie wytwarzane są z tworzyw sztucznych.
Argument skarżących w postępowaniu przed sądem krajowym, zgodnie z którym z angielskiej wersji językowej CN wynika, że treść
podpozycji 8214 20 00 nie obejmuje wyraźnie zestawów „akcesoriów” do manicure lub pedicure, nie może być uznany.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, po pierwsze, sformułowanie użyte w jednej z wersji językowych przepisu prawa Unii nie
może służyć za jedyną podstawę jego wykładni lub domagać się w tym względzie pierwszeństwa względem innych wersji językowych.
Po drugie, różne wersje językowe tekstu prawa unijnego należy interpretować w sposób jednolity, i w związku z tym w przypadku
różnic między tymi wersjami dany przepis należy interpretować na podstawie ogólnej systematyki i celu regulacji, której część
on stanowi (zob. wyrok z dnia 5 maja 2011 r. w sprawach połączonych C‑230/09 i C‑231/09 Kurt und Thomas Etling i in., dotychczas
nieopublikowany w Zbiorze, pkt 60 i przytoczone tam orzecznictwo).
W tym względzie należy odwołać się do pkt 2 noty wyjaśniającej HS dotyczącej pozycji 82.14 HS, która odnosi się właśnie do
akcesoriów mogących wchodzić w skład zestawów do manicure i pedicure, takich jak pilniki do paznokci, obcinacze lub skrobaczki
do paznokci.
Uwzględniając te uwagi, nie można uznać zestawów sztucznych paznokci takich jak będące przedmiotem postępowania przed sądem
krajowym, które jak zauważono w pkt 30 niniejszego wyroku, składają się w szczególności z płytek sztucznych paznokci o różnych
rozmiarach i kleju, za zestawy „akcesoriów” do manicure lub pedicure w rozumieniu podpozycji 8214 20 00.
Należy stwierdzić, że sztuczny paznokieć nie może być klasyfikowany do podpozycji 3304 30 00 jako „preparaty do manicure lub
pedicure” ani do podpozycji 8214 20 00 jako „zestawy i akcesoria do manicure lub pedicure”, lecz z uwagi na jego obiektywne
cechy i właściwości do podpozycji 3926 90 97 jako „pozostałe artykuły z tworzyw sztucznych”. W rezultacie na podstawie ogólnej
reguły CN 3b) należy dokonać klasyfikacji zestawów sztucznych paznokci, takich jak będące przedmiotem postępowania przed sądem
krajowym, do podpozycji 3926 90 97.
W świetle powyższych rozważań na przedłożone pytania prejudycjalne należy odpowiedzieć, że rozporządzenie nr 1417/2007 jest
ważne w zakresie, w jakim dokonuje klasyfikacji sztucznych paznokci i w rezultacie zestawów sztucznych paznokci, opisanych
w załączniku do tego rozporządzenia, do podpozycji 3926 90 97 CN.

W przedmiocie kosztów
Dla stron postępowania przed sądem krajowym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej
przed tym sądem, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi,
inne niż poniesione przez strony postępowania przed sądem krajowym, nie podlegają zwrotowi.
Z powyższych względów Trybunał (siódma izba) orzeka, co następuje:
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1417/2007 z dnia 28 listopada 2007 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów w Nomenklaturze
scalonej jest ważne w zakresie, w jakim dokonuje klasyfikacji sztucznych paznokci i w rezultacie zestawów sztucznych paznokci,
opisanych w załączniku do tego rozporządzenia, do podpozycji 3926 90 97 Nomenklatury scalonej zawartej w załączniku I do rozporządzenia
Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy
celnej, zmienionym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1549/2006 z dnia 17 października 2006 r.
Podpisy
*
Język postępowania: angielski.