CELEX: 62007TJ0387
ΕΤΠΑ
Μείωση χρηματοδοτικής συνδρομής
Συνολική επιδότηση προς στήριξη της τοπικής επενδύσεως στην Πορτογαλία
Προσφυγή ακυρώσεως
Πραγματοποιηθείσες δαπάνες
Ρήτρα διαιτησίας

Sviluppo Italia Basilicata κατά Επιτροπής, σκέψη 82 ανωτέρω, σκέψη 49).
Από τη σύμβαση προκύπτει μάλλον ότι αυτή κατ’ εξαίρεση μόνο ρυθμίζει τις περιπτώσεις μετά τη λήξη της και μετά την περάτωση
της SGAIA. Συγκεκριμένα, η σύμβαση αποσαφηνίζει την υποχρέωση της Caixa, βάσει του άρθρου της 8, παράγραφος 5, έβδομο εδάφιο,
στις περιπτώσεις που η χρεωθείσα και πιστοποιηθείσα επιδότηση του ΕΤΠΑ δεν μπορεί για οποιονδήποτε λόγο να χρησιμοποιηθεί
από τον δικαιούχο, να πιστώσει τον ειδικό λογαριασμό και να επιστρέψει το ποσό στην Επιτροπή «έστω και αν η παρούσα σύμβαση
έχει ήδη λήξει και η [SGAIA] έχει εκκαθαριστεί και περατωθεί».
Κατά την Επιτροπή, οι εναλλακτικές διαδικασίες που ορίζονται στην αιτιολογική σκέψη 18 της προσβαλλομένης αποφάσεως παρείχαν
τη δυνατότητα να ληφθούν υπόψη οι καταβλητέες μετά τις 31 Δεκεμβρίου 2001 επιδοτήσεις επιτοκίου, δηλαδή είτε η κατάθεση, σε
ειδικό τραπεζικό λογαριασμό, του ποσού των καταβλητέων μετά τις 31 Δεκεμβρίου 2001 επιδοτήσεων των τόκων που δεν είχαν καταστεί
απαιτητοί, υπολογισθεί και επικαιροποιηθεί, είτε την καταβολή προς τους τελικούς δικαιούχους του ποσού που αντιστοιχεί στους
τόκους που επρόκειτο να επιδοτηθούν στο μέλλον.
Συναφώς, πρέπει να τονιστεί ότι το Γενικό Δικαστήριο δεν οφείλει να αποφανθεί επί του επαρκούς χαρακτήρα των εν λόγω εναλλακτικών
διαδικασιών, δεδομένου ότι από τα ανωτέρω προκύπτει ότι τα μέτρα που έλαβε η Δημοκρατία της Πορτογαλίας και η Caixa δεν αρκούσαν
για να πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 21, παράγραφος 1, του κανονισμού 4253/88 και του άρθρου 5 της αποφάσεως χορηγήσεως.
Τέλος, πρέπει να τονιστεί ότι το γεγονός ότι η Επιτροπή, αν υποτεθεί ότι είχε εντοπίσει τις πλημμέλειες που αναφέρονται στην
προσβαλλόμενη απόφαση, παρέλειψε να τις επισημάνει κατά την εκτέλεση της συνδρομής δεν ασκεί επιρροή στη νομιμότητα της προσβαλλομένης
αποφάσεως, ακόμη και αν η Επιτροπή υποχρεούται, σύμφωνα με το πνεύμα του συστήματος συνεργασίας από το οποίο εμφορούνται οι
ρυθμίσεις που καθιερώνει ο κανονισμός 4253/88, να εφιστά την προσοχή των εθνικών αρχών όταν διαπιστώνει τη διάπραξη πλημμελειών
(βλ., συναφώς, απόφαση του Δικαστηρίου της 25ης Μαρτίου 2010, Sviluppo Italia Basilicata κατά Επιτροπής, C‑414/08 P, που δεν
έχει ακόμη δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψεις 102 και 103).
Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, το πρώτο σκέλος του παρόντος λόγου πρέπει να απορριφθεί.
Επί του δευτέρου σκέλους, που αφορά τη ρήτρα διαιτησίας της συμβάσεως
–       Επιχειρήματα των διαδίκων
Η Δημοκρατία της Πορτογαλίας υπογραμμίζει ότι η Επιτροπή, όταν κατήγγειλε την Caixa για πλημμέλειες κατά την εκτέλεση της
συμβάσεως, έπρεπε να εφαρμόσει τη ρήτρα διαιτησίας της συμβάσεως, βάσει της οποίας ορίζεται ως αρμόδιο για την εκδίκαση της
διαφοράς το Δικαστήριο, σύμφωνα με το άρθρο 238 ΕΚ.
Με το υπόμνημα απαντήσεως, η Δημοκρατία της Πορτογαλίας προσθέτει ότι ο ισχυρισμός κατά τον οποίο αυτή δεν είναι συμβαλλόμενη
στη σύμβαση δεν μπορεί να γίνει δεκτός, δεδομένου ότι οι ρήτρες της συμβάσεως εγκρίθηκαν με τη σύμφωνη γνώμη του κράτους μέλους
στο πλαίσιο του συστήματος συνεργασίας.
Το γεγονός ότι η Επιτροπή απέκλεισε τις πραγματοποιηθείσες δαπάνες που αφορούσαν τόκους που δεν είχαν καταστεί απαιτητοί,
χωρίς να αναφερθεί σε παράβαση της συμβάσεως, δημιουργεί διαφορά αφορώσα την ερμηνεία των ρητρών που συμφωνήθηκαν.
Η Επιτροπή αμφισβητεί τα επιχειρήματα της Δημοκρατίας της Πορτογαλίας.
–       Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Πρέπει να επισημανθεί ότι τα συμπεράσματα της Δημοκρατίας της Πορτογαλίας στηρίζονται στη ρήτρα διαιτησίας του άρθρου 18 της
συμβάσεως, η οποία συνήφθη μεταξύ της Caixa και της Επιτροπής, με τη σύμφωνη γνώμη της Δημοκρατίας της Πορτογαλίας.
Η δεύτερη περίοδος αυτού του άρθρου ορίζει ότι οι συμβαλλόμενοι δεσμεύονται να προσφύγουν στον κοινοτικό δικαστή, σύμφωνα
με το άρθρο 238 ΕΚ, για κάθε καταγγελία ή διαφορά που θα ανακύψει μεταξύ τους ως προς το κύρος, την ερμηνεία ή την εκτέλεση
της συμβάσεως (βλ. σκέψη 25 ανωτέρω).
Πρέπει, ευθύς εξαρχής, να παρατηρηθεί ότι από το γράμμα της ρήτρας αυτής προκύπτει ότι καταγγελία ή διαφορά που εμπίπτει στο
πεδίο εφαρμογής της εν λόγω ρήτρας αφορά την Caixa και την Επιτροπή, δεδομένου ότι αυτές είναι τα συμβαλλόμενα μέρη. Εφόσον
η Δημοκρατία της Πορτογαλίας δεν ήταν συμβαλλόμενο μέρος, δεν μπορεί να επικαλεσθεί το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν προσέφυγε
στον κοινοτικό δικαστή σύμφωνα με τη ρήτρα διαιτησίας.
Κατά τα λοιπά, η υπό κρίση διαφορά δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της ρήτρας διαιτησίας. Όπως προκύπτει από το άρθρο 20,
παράγραφος 1, και από το άρθρο 21, παράγραφος 1, του κανονισμού 4253/88, η πληρωμή των χρηματοδοτικών συνδρομών πραγματοποιείται
σύμφωνα με τις δημοσιονομικές δεσμεύσεις που αναλαμβάνονται βάσει της αποφάσεως που εγκρίνει την οικεία πράξη. Εφόσον το ποσό
της επίμαχης συνδρομής προκύπτει από την απόφαση χορηγήσεως, πρέπει να τονιστεί ότι η σύμβαση, που είχε ως αντικείμενο να
καθορίσει ορισμένες λεπτομέρειες της χρήσεως της, κατά το άρθρο 6, παράγραφος 2, του κανονισμού 4254/88, δεν μπορεί να δημιουργήσει
χρηματοοικονομική υποχρέωση της Κοινότητας (βλ., συναφώς, απόφαση του Πρωτοδικείου της 27ης Ιουνίου 2007, T‑65/04, Nuova Gela
Sviluppo κατά Επιτροπής, που δεν έχει δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψεις 104 και 105).
Κατόπιν των ανωτέρω, το δεύτερο σκέλος του παρόντος λόγου και, κατά συνέπεια, ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως στο σύνολό του, καθώς
και η προσφυγή στο σύνολό της, πρέπει να απορριφθούν.

Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπάρχει
σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά
της έξοδα, καθώς και στα δικαστικά έξοδα της Επιτροπής, σύμφωνα με το σχετικό αίτημα αυτής.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (όγδοο τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Απορρίπτει την προσφυγή.
2)
Η Δημοκρατία της Πορτογαλίας φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Martins Ribeiro
Παπασάββας
Dittrich
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 3 Μαρτίου 2011.
(υπογραφές)
*
Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική.