CELEX: 62014TJ0660
1
Fid-dawl tal-fatt li r-Regoli tal-Proċedura tal-Qorti Ġenerali tat-2 ta’ Mejju 1991 ġew issostitwiti b’regoli ġodda mill-1 ta’ Lulju 2015, għandha tinġibed l-attenzjoni għall-ħtieġa li jiġi żgurat li, meta jsir riferiment għar-Regoli tal-Proċedura fl-abbozz, jissemma’ t-test applikat, skont ir-regoli ppreżentati fiċ-check-list dwar id-dħul fis-seħħ tar-Regoli tal-Proċedura l-ġodda.“Politika ekonomika u monetarja
Talba għal ftuħ ta’ investigazzjoni għal allegat ksur tad-dritt tal-Unjoni
Deċiżjoni tal-EBA
Deċiżjoni tal-Bord tal-Appell tal-Awtoritajiet Ewropej ta’ Sorveljanza
Konstatazzjoni ex officio
Nuqqas ta’ kompetenza tal-awtur tal-att
Rikors għal annullament
Terminu tar-rikors
Tardività
Inammissibbiltà parzjali”

Il-fatti li wasslu għall-kawża
Permezz ta’ ittra tal-24 ta’ Ottubru 2012, ir-rikorrenti, SV Capital OÜ, ressqet quddiem l-Awtorità Bankarja Ewropea (EBA) talba għall-ftuħ ta’ investigazzjoni, skont l-Artikolu 17 tar-Regolament (UE) Nru 1093/2010 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill, tal‑24 ta’ Novembru 2010, li jistabbilixxi Awtorità Superviżorja Ewropea (Awtorità Bankarja Ewropea) u li jemenda d-Deċiżjoni Nru 716/2009/KE u jħassar id-Deċiżjoni tal-Kummissjoni 2009/78/KE (
ĠU L 331, p. 12
), kontra l-awtoritajiet ta’ sorveljanza tas-settur finanzjarju Finlandiża u Estonjana (iktar ’il quddiem l-“ilment”).
Insostenn tal-ilment, ir-rikorrenti invokat ksur tal-Artikoli 40 u 42 tad-Direttiva 2006/48/KE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill, tal-14 ta’ Ġunju 2006, rigward il-bidu u l-eżerċizzju tan-negozju tal-istituzzjonijiet ta’ kreditu (
ĠU L 239M, 10.9.2010, p. 1
), inkwantu l-awtoritajiet ta’ sorveljanza inkwistjoni ma neħħewx mill-kariga żewġ diretturi tal-fergħa ta’ bank Finlandiż, stabbilita fl-Estonja, li ma ssodisfawx ir-rekwiżiti “ta’ reputazzjoni tajba biżżejjed jew [...] esperjenza suffiċjenti” sabiex imexxu n-negozju tal-istituzzjoni ta’ kreditu inkwistjoni, fis-sens tal-Artikolu 11(1) ta’ din id-direttiva. Għal dan il-għan, ir-rikorrenti sostniet li d-diretturi inkwistjoni kienu għamlu dikjarazzjonijiet foloz fil-kuntest ta’ proċedura ċivili mibdija fl-Estonja kontra din il-fergħa.
Peress li ma rċevietx risposta għall-ilment, ir-rikorrenti intimat lil EBA, permezz ta’ ittra tas-17 ta’ Jannar 2013, filwaqt li pproduċiet provi addizzjonali li jimminaw lil tielet direttur fl-istess stabbiliment, liema direttur iffirma dokument allegatament iffalsifikat waqt awditu intern.
Permezz ta’ ittra tal-25 ta’ Jannar 2013, l-EBA ċaħdet l-ilment bħala inammissibbli, minħabba nuqqas ta’ kompetenza, u rrinvijatu quddiem l-awtoritajiet ta’ sorveljanza tas-settur finanzjarju Finlandiża u Estonjana (iktar ’il quddiem l-“ittra tal-25 ta’ Jannar 2013”).
Permezz ta’ att tal-14 ta’ Frar 2013, ir-rikorrenti appellat quddiem il-Bord tal-Appell tal-Awtoritajiet Ewropej ta’ Sorveljanza (iktar ’il quddiem il-“Bord tal-Appell”), skont l-Artikolu 60(1) tar-Regolament Nru 1093/2010, mill-ittra tal-25 ta’ Jannar 2013.
Permezz tad-Deċiżjoni 2013‑008, tal-24 ta’ Ġunju 2013, il-Bord tal-Appell, minn naħa, iddikjara l-ilment ammissibbli fid-dawl tal-Artikolu 22 tad-Direttiva 2006/48, moqri fid-dawl tal-Linji gwida, tat‑22 ta’ Novembru 2012 tal-EBA, dwar il-valutazzjoni tal-idoneità tal-membri tal-korp maniġerjali u tat-titolari ta’ funzjonijiet ewlenin u, min-naħa l-oħra, irrinvija l-kawża quddiem l-organu kompetenti tal‑EBA sabiex din tiddeċiedi fuq il-mertu, skont l-Artikolu 60(5) tar-Regolament Nru 1093/2010.
Permezz tad-Deċiżjoni DC 2013 03 tal-15 ta’ Ottubru 2013, l-EBA ħadet nota tal-ammissibbiltà tal-ilment, skont il-punti 2.5 u 2.6 tar-regoli interni tagħha għat-trattament tal-investigazzjonijiet dwar il-ksur tad-dritt tal-Unjoni Ewropea (iktar ’il quddiem ir-“Regoli Interni”, bla ħsara għall-Artikolu 17(2) tar-Regolament Nru 1093/2010.
Permezz tad-Deċiżjoni C 2013 002, tal-21 ta’ Frar 2014 (iktar ’il quddiem id-“deċiżjoni tal-EBA”), l-EBA ċaħdet l-ilment bħala mhux suffiċjentement fondat sabiex tinfetaħ investigazzjoni skont l-Artikolu 17 tar-Regolament Nru 1093/2010.
Permezz ta’ att tal-31 ta’ Marzu 2014, ir-rikorrenti ppreżentat appell mid-deċiżjoni tal-EBA quddiem il-Bord tal-Appell.
Permezz tad-Deċiżjoni 2014‑C1‑02, tal-14 ta’ Lulju 2014 (iktar ’il quddiem id-“deċiżjoni tal-Bord tal-Appell”, il-Bord tal-Appell ċaħad l-appell mid-deċiżjoni tal-EBA. Essenzjalment, fl-imsemmija deċiżjoni, il-Bord tal-Appell l-ewwel nett iddikjara l-appell mid-deċiżjoni tal-EBA ammissibbli. Sussegwentement, huwa ċaħdu kollu kemm hu bħala infondat.
F’dan ir-rigward, għal dak li jikkonċerna, l-ewwel nett, l-eżami tal-ammissibbiltà tal-appell, il-Bord tal-Appell qies li d-deċiżjoni tal-EBA kienet tikkostitwixxi, fiċ-ċirkustanzi partikolari tal-każ, att li jista’ jiġi kkontestat abbażi tal-Artikolu 60 tar-Regolament Nru 1093/2010, li jippermetti lil kwalunkwe persuna fiżika jew ġuridika tappella minn deċiżjoni tal-EBA meħuda fil-konfront tagħha.
Għal dak li jirrigwarda, sussegwentement, l-eżami tal-appell dwar il-mertu, fl-ewwel lok, il-Bord tal-Appell qies li l-evalwazzjoni tal-EBA li tipprovdi li ż-żewġ diretturi mqiegħda inkwistjoni mir-rikorrenti fl-ilment ma kellhomx funzjonijiet ewlenin fi ħdan l-istituzzjoni finanzjarja kkonċernata, ma kinitx ivvizzjata bi żbalji u li l-allegazzjonijiet dwar it-tielet direttur ma kinux ġew stabbiliti. Fit-tieni lok, il-Bord tal-Appell irrileva li, fid-dawl tal-fatt li r-rikorrenti ma kinitx tagħmel parti mill-entitajiet li jistgħu jippreżentaw talba għall-ftuħ ta’ investigazzjoni lill-EBA għal ksur tad-dritt tal-Unjoni, dan il-każ ineżami kien jikkonċerna rifjut min-naħa ta’ din l-awtorità li tiftaħ investigazzjoni fuq l-inizjattiva tagħha stess. Barra minn hekk, huwa kkonstata li, fid-dawl tal-provi prodotti mir-rikorrenti insostenn tal-eżistenza ta’ allegat ksur tad-dritt tal-Unjoni u tar-Regoli Interni, ma kienx intwera li l-EBA kienet wettqet żball fil-kuntest tal-eżerċizzju tas-setgħa diskrezzjonali tagħha. Fit-tielet lok, il-Bord tal-Appell irrileva li n-nuqqas min-naħa tal-EBA li tisma’ lir-rikorrenti qabel l-adozzjoni tad-deċiżjoni tagħha, skont l-Artikolu 39(1) tar-Regolament Nru 1093/2010, ma kienx jikkostitwixxi difett proċedurali tali li jirrendi invalida lill-imsemmija deċiżjoni. Fir-raba’ lok, ma ntweriex li l-proċedura prevista qabel l-adozzjoni tad-deċiżjoni tal-EBA ma ġietx segwita. Fl-aħħar nett, fil-ħames lok, il-Bord tal-Appell ikkonstata li ebda ksur mill-EBA tal-Artikolu 41 tal-Karta tad-Drittijiet Fundamentali tal-Unjoni Ewropea ma kien ġie stabbilit.
Il-proċedura u t-talbiet tal-partijiet
Permezz ta’ rikors ippreżentat fir-Reġistru tal-Qorti Ġenerali fit-12 ta’ Settembru 2014, ir-rikorrenti bdiet din l-azzjoni.
Permezz ta’ att separat, ippreżentat fir-Reġistru tal-Qorti Ġenerali fit-12 ta’ Diċembru 2014, l-EBA qajmet eċċezzjoni ta’ inammissibbiltà skont l-Artikolu 114(1) tar-Regoli tal-Proċedura tal-Qorti Ġenerali tat-2 ta’ Mejju 1991. Ir-rikorrenti ppreżentat l-osservazzjonijiet tagħha dwar din l-eċċezzjoni fis-16 ta’ Jannar 2015.
Permezz ta’ att ippreżentat fir-Reġistru tal-Qorti Ġenerali fit-22 ta’ Jannar 2015, il‑Kummissjoni Ewropea talbet li tintervjeni f’din il-kawża insostenn tat-talbiet tal-EBA. Il-partijiet ippreżentaw l-osservazzjonijiet tagħhom dwar din it-talba permezz ta’ ittri tas-17 ta’ Frar 2015. Fl-20 ta’ Frar 2015, il-President tat-Tielet Awla tal-Qorti Ġenerali ddeċieda li jissospendi d-deliberazzjoni dwar it-talba ta’ intervent sakemm tingħata deċiżjoni dwar l-eċċezzjoni ta’ inammissibbiltà.
Permezz ta’ deċiżjoni tas-17 ta’ Marzu 2015, ġie deċiż li tingħata prijorità lil din il-kawża, skont l-Artikolu 55(2) tar-Regoli tal-Proċedura tat-2 ta’ Mejju 1991, u l-partijiet ġew informati b’dan.
Permezz ta’ digriet tal-Qorti Ġenerali (It-Tielet Awla) tad-19 ta’ Marzu 2015, adottat abbażi tal-Artikolu 114(4) tar-Regoli tal-Proċedura tat-2 ta’ Mejju 1991, l-eċċezzjoni ta’ inammissibbiltà ġiet irriżervata għad-deċiżjoni finali u l-ispejjeż ġew irriżervati wkoll.
Bis-saħħa ta’ miżura ta’ organizzazzjoni tal-proċedura adottat skont l-Artikolu 64(3) tar-Regoli tal-Proċedura tat-2 ta’ Mejju 1991, il-partijiet ġew mistiedna sabiex jesprimu ruħhom dwar il-motiv li l-Qorti Ġenerali kellha l-intenzjoni tirrileva
ex officio
, ibbażat fuq in-nuqqas ta’ kompetenza tal-Bord tal-Appell, fid-dawl tal-Artikolu 60(1) u (2) tar-Regolament Nru 1093/2010, sabiex jiddeċiedi dwar l-appell ippreżentat quddiemu, abbażi ta’ din id-dispożizzjoni, mid-deċiżjoni tal-EBA.
Permezz ta’ att ippreżentat fir-Reġistru tal-Qorti Ġenerali fil-15 ta’ April 2015, ir-rikorrenti ppreżentat nota, abbażi tal-Artikolu 48(2) tar-Regoli tal-Proċedura tat-2 ta’ Mejju 1991, li tinvoka punti ġodda ta’ fatt u ta’ liġi li ġew irrevelati matul il-proċedura.
Permezz ta’ ittri ppreżentati fir-Reġistru tal-Qorti Ġenerali fil-15 u fl-20 ta’ April 2015 rispettivament, ir-rikorrenti u l-EBA kkonformaw ruħhom mat-talba msemmija fil-punt 18 iktar ’il fuq.
Permezz ta’ digriet tal-21 ta’ April 2015, il-President tat-Tielet Awla tal-Qorti Ġenerali laqa’ t-talba għal intervent tal-Kummissjoni. Skont l‑Artikolu 64(3) tar-Regoli tal-Proċedura tat-2 ta’ Mejju 1991, din l-istituzzjoni ġiet mistiedna, fil-kuntest tan-nota ta’ intervent, tesprimi ruħha wkoll dwar il-motiv li l-Qorti Ġenerali kellha l-intenzjoni tirrileva
ex officio
, imsemmi fil-punt 18 iktar ’il fuq.
Il-Kummissjoni kkonformat ruħha ma’ din it-talba permezz ta’ att ippreżentat fir-Reġistru tal-Qorti Ġenerali fl-20 ta’ Mejju 2015.
Fuq rapport tal-Imħallef Relatur, il-Qorti Ġenerali (It-Tielet Awla) ddeċidiet li tiftaħ il-fażi orali tal-proċedura u li tistieden lill-partijiet, skont l-Artikolu 64(3)(b) tar-Regoli tal-Proċedura tat-2 ta’ Mejju 1991, jesprimu ruħhom, waqt it-trattazzjoni tagħhom, dwar il-kwistjoni ta’ kompetenza tal-Bord tal-Appell sabiex jiddeċiedi dwar l-appell mid-deċiżjoni tal-EBA.
Permezz ta’ att ippreżentat fir-Reġistru tal-Qorti Ġenerali fil-15 ta’ Ġunju 2015, ir-rikorrenti tenniet, abbażi tal-Artikolu 64(4) tar-Regoli tal-Proċedura tat-2 ta’ Mejju 1991, talba għal adozzjoni ta’ miżuri ta’ organizzazzjoni tal-proċedura li hija kienet ippreżentat fir-rikors insostenn tal-ħames motiv, intiża sabiex tordna lill-EBA tipproduċi d-dokumenti kollha trażmessi mill-awtoritajiet ta’ sorveljanza tas-settur finanzjarju Estonjana u Finlandiża, fil-kuntest tal-eżami tal-ilment, Il-Qorti Ġenerali ċaħdet it-talba inkwistjoni wara li semgħet lill-partijiet u huma ġew informati b’dan permezz ta’ ittra tal-25 ta’ Ġunju 2015.
It-trattazzjoni tal-partijiet u t-tweġibiet tagħhom għall-mistoqsijiet tal-Qorti Ġenerali nstemgħu fis-seduta tad-29 ta’ Ġunju 2015.
Ir-rikorrenti titlob li l-Qorti Ġenerali jogħġobha:
—
tannulla d‑deċiżjoni tal-EBA;
—
tannulla d-deċiżjoni tal-Bord tal-Appell;
—
tirrinvija l-kawża quddiem l-organu tal-EBA li għandu l-kompetenza sabiex jeżamina l-ilment fuq il-mertu;
—
tikkundanna lill-EBA għall-ispejjeż, inklużi dawk tal-eżekuzzjoni ta’ kwalunkwe sentenza jew digriet mogħtija mill-Qorti Ġenerali, skont l-Artikolu 87(1) u (2) u l-Artikolu 89 tar-Regoli tal-Proċedura tat-2 ta’ Mejju 1991.
Fl-eċċezzjoni ta’ inammissibbiltà tagħha, l-EBA titlob li l-Qorti Ġenerali jogħġobha:
—
tiċħad ir-rikors bħala inammissibbli;
—
tikkundanna lir-rikorrenti għall-ispejjeż.
Fl-osservazzjonijiet tagħha dwar l-eċċezzjoni ta’ inammissibbiltà, ir-rikorrenti titlob li l-Qorti Ġenerali jogħġobha:
—
prinċipalment, tiċħad l-eċċezzjoni bħala manifestament inammissibbli u, sussidjarjament, bħala infondata;
—
tirriżerva d-deċiżjoni fuq l-ispejjeż.
Fir-risposta tagħha, l-EBA, sostnuta mill-Kummissjoni, titlob li l-Qorti Ġenerali jogħġobha:
—
prinċipalment, tiċħad ir-rikors bħala inammissibbli;
—
sussidjarjament, tiċħad ir-rikors bħala infondat;
—
tikkundanna lir-rikorrenti għall-ispejjeż.
Matul is-seduta, ir-rikorrenti rtirat ir-raba’ kap tat-talbiet imqajjem fir-rikors, sa fejn kien jirrigwarda l-applikazzjoni tal-Artikolu 89 tar-Regoli tal-Proċedura tat-2 ta’ Mejju 1991, u ta’ dan ittieħdet nota fil-proċess verbal tas-seduta.
Id-dritt
Fuq l-ammissibbiltà
L-EBA, sostnuta mill-Kummissjoni, teċċepixxi l-inammissibbiltà tar-rikors kollu kemm hu, inkwantu r-rifjut tagħha li tiftaħ investigazzjoni fuq l-inizjattiva tagħha stess, abbażi tal-Artikolu 17 tar-Regolament Nru 1093/2010, ma għandux effetti legali fil-konfront tar-rikorrenti, Fir-risposta, l-EBA żżomm il-pożizzjoni tagħha li r-rikors huwa inammissibbli kollu kemm hu, filwaqt li tqajjem l-inammissibbiltà tar-raba’ kap tat-talbiet tar-rikors, sa fejn jirrigwarda l-kundanna tagħha għall-ispejjeż sostnuti għall-finijiet tal-eżekuzzjoni ta’ kwalunkwe sentenza jew digriet mogħtija mill-Qorti Ġenerali, abbażi tal‑Artikolu 89 tar-Regoli tal-Proċedura tat-2 ta’ Mejju 1991.
Ir-rikorrenti ssostni li l-eċċezzjoni ta’ inammissibbiltà hija manifestament inammissibbli jew, sussidjarjament infondata. F’dan ir-rigward, hija ssostni, l-ewwel nett, li l-imsemmija eċċezzjoni ma hijiex konformi mal-Artikolu 46(1)(b) tar-Regoli tal-Proċedura tat-2 ta’ Mejju 1991, inkwantu ma hijiex ċara u ma għandhiex struttura koerenti, it-tieni nett, hija tmur kontra l-Artikolu 60(5) u l-Artikolu 61(1) tar-Regolament Nru 1093/2010, sa fejn il-parti tad-deċiżjoni tal-Bord tal-Appell li tirrigwarda l-ammissibbiltà u l-ispejjeż, li hija ma tikkontestax quddiem il-Qorti Ġenerali, torbot lill-EBA, it-tielet nett, li tikser l-Artikolu 257 TFUE u l-Artikolu 47 tal-Karta tad-Drittijiet Fundamentali inkwantu, bħall-appelli quddiem il-Qorti tal-Ġustizzja tal-Unjoni Ewropea, l-inammissibbiltà ta’ rikors ma tistax tiġi invokata għall-ewwel darba quddiem il-Qorti Ġenerali, taħt piena li ċċaħħadha minn rimedji u, ir-raba’ nett, li r-rikors tagħha huwa ammissibbli, skont l-Artikolu 263 TFUE, l-Artikolu 60(1) u l-Artikolu 61(1) tar-Regolament Nru 1093/2010.
Matul is-seduta l-partijiet instemgħu dwar l-ammissibbiltà tar-rikors sa fejn huwa intiż għall-annullament tad-deċiżjoni tal-EBA, u ta’ dan ittieħdet nota fil-proċess verbal tas-seduta. F’dan ir-rigward, ir-rikorrenti sostniet, filwaqt li rreferiet għall-argument tagħha espost fin-nota ppreżentata fil-15 ta’ April 2015 (ara l-punt 19 iktar ’il fuq), li l-appell minn din id-deċiżjoni kien ammissibbli. L-EBA u l-Kummissjoni sostnew, min-naħa tagħhom, li l-imsemmi rikors kellu jiġi miċħud bħala inammissibbli, minħabba dekadenza.
Għandha tiġi eżaminata l-ammissibbiltà tar-rikors, minn naħa, sa fejn huwa intiż għall-annullament tad-deċiżjoni tal-EBA u, min-naħa l-oħra, sa fejn huwa intiż għall-annullament tad-deċiżjoni tal-Bord tal-Appell.
Barra minn hekk, peress li r-rikorrenti rtirat parzjalment ir-raba’ kap tat-talbiet tagħha sa fejn kien jirrigwarda l-Artikolu 89 tar-Regoli tal-Proċedura tat-2 ta’ Mejju 1991, ma hemmx iktar lok li tingħata deċiżjoni dwar l-ammissibbiltà ta’ dan u, għaldaqstant, dwar l-eċċezzjoni ta’ inammissibbiltà mqajma mill-EBA f’dan ir-rigward.
Fuq l-ammissibbiltà tar-rikors sa fejn huwa intiż għall-annullament tad-deċiżjoni tal-EBA
Fl-ewwel lok, il-Qorti Ġenerali tfakkar li, skont ġurisprudenza stabbilita, it-terminu għall-preżentata ta’ rikors huwa ta’ ordni pubbliku, billi ġie stabbilit bil-għan li tiġi żgurata ċ-ċarezza u ċ-ċertezza tas-sitwazzjonijiet ġuridiċi u li jiġu evitati kull diskriminazzjoni jew trattament arbitrarju fl-amministrazzjoni tal-ġustizzja, u hija l-qorti tal-Unjoni li għandha tivverifika,
ex officio
, jekk dan it-terminu jkunx ġie osservat (ara d-digriet tat-13 ta’ Novembru 2012, ClientEarth
et
vs Il‑Kummissjoni, T‑278/11, Ġabra,
EU:T:2012:593
, punt 30 u l-ġurisprudenza ċċitata).
Skont ġurisprudenza stabbilita wkoll, it-termini għall-preżentata ta’ rikors la huma għad-diskrezzjoni tal-qorti u lanqas tal-partijiet (ara d-digriet ClientEarth
et
vs Il‑Kummissjoni, punt 36 iktar ’il fuq,
EU:T:2012:593
, punt 31 u l-ġurisprudenza ċċitata).
Fit-tieni lok, għandu jitfakkar ukoll li, skont id-dispożizzjonijiet tas-sitt paragrafu tal-Artikolu 263 TFUE, ir-rikorsi għal annullament għandhom jiġu ppreżentati fi żmien xahrejn, mill-pubblikazzjoni tal-att, minn meta dan jiġi nnotifikat lir-rikorrent, jew, fin-nuqqas ta’ dan, mill-ġurnata minn meta r-rikorrent ikun sar jaf bih, skont il-każ.
F’dan il-każ, id-deċiżjoni tal-EBA kienet ġiet innotifikata lir-rikorrenti fil-21 ta’ Frar 2014.
Bis-saħħa tal-Artikolu 58(1)(b) tar-Regoli tal-Proċedura tal-Qorti Ġenerali, li jipprovdi li terminu espress f’ġimgħat għandu jiskadi mat-tmiem tal-jum li, fl-aħħar xahar, ikollu l-istess numru bħall-jum li matulu seħħ l-avveniment jew twettaq l-att li minnu għandu jiġi kkalkolat it-terminu u tal-Artikolu 60 tal-imsemmi regolament, li jipprovdi li t-termini proċedurali għandhom jiżdiedu b’terminu fiss ta’ għaxart ijiem għal raġuni ta’ distanza, it-terminu għall-preżentata tar-rikors skada fl-1 ta’ Mejju 2014 f’nofsillejl.
Minn dan isegwi li, fid-data tal-preżentata ta’ dan ir-rikors, jiġifieri fit‑12 ta’ Settembru 2014, ir-rikorrenti ma setgħetx tikkontesta d-deċiżjoni tal-EBA. Għaldaqstant, sa fejn huwa intiż għall-annullament tagħha, ir-rikors huwa inammissibbli.
F’dan ir-rigward, għandu jiġi rrilevat li, fin-nota tagħha, ippreżentata fil-15 ta’ April 2015 (ara l-punt 19 iktar ’il fuq), taħt il-kopertura ta’ motivi ġodda bbażati fuq punti ta’ liġi u ta’ fatt ġodda, ir-rikorrenti fir-realtà fformulat argumenti dwar l-ammissibbiltà tar-rikors sa fejn huwa intiż għall-annullament tad-deċiżjoni tal-EBA u, b’mod partikolari, dwar l-osservanza tat-terminu għall-preżentata tar-rikors. Huwa biżżejjed li jiġi kkonstatat li tali argumenti għandhom jiġu miċħuda bħala inammissibbli.
Barra minn hekk, il-fatti invokati mir-rikorrenti fil-kuntest ta’ din in-nota tal-15 ta’ April 2015, insostenn tal-allegata eżistenza ta’ każ ta’ forza maġġuri abbażi tat-tieni paragrafu tal-Artikolu 45 tal-Istatut tal-Qorti tal-Ġustizzja tal-Unjoni Ewropea, applikabbli għall-proċedura quddiem il-Qorti Ġenerali bis-saħħa tal-Artikolu 53 tal-imsemmi statut, u ta’ żball skużabbli, ma jippermettux li ssir deroga mill-iskadenza tat-terminu għall-preżentata ta’ rikors. F’dan ir-rigward, għandu jitfakkar li l-kunċett ta’ forza maġġuri ma japplikax għal sitwazzjoni fejn persuna diliġenti u avżata kienet oġġettivament f’pożizzjoni li tevita l-iskadenza ta’ terminu ta’ preżentata ta’ rikors (ara d-digriet tat-18 ta’ Jannar 2005, Zuazaga Meabe vs UASI, C‑325/03 P, Ġabra
EU:C:2005:28
, punt 25 u l-ġurisprudenza ċċitata).
Issa, f’dan il-każ, ir-rikorrenti ma tistax tnissel argument mill-fatt li l-Bord tal-Appell ma ddikjarax li ma kellux kompetenza waqt il-proċedura amministrattiva u, b’mod partikolari, meta ddeċieda dwar ir-rikors ippreżentat kontra l-ittra tal-25 ta’ Jannar 2013 (ara l-punti 4 sa 6 iktar ’il fuq). Fil-fatt, minkejja li permezz tad-deċiżjoni tal-24 ta’ Ġunju 2013, il-Bord tal-Appell iddikjara l-ilment ammissibbli, huwa ma ddeċidiex fuq il-mertu, iżda rrinvija l-kawża quddiem l-organu kompetenti tal-EBA, skont l-Artikolu 60(5) tar-Regolament Nru 1093/2010. F’dan il-kuntest, ma ngħatat ebda garanzija preċiża lir-rikorrenti rigward il-kompetenza tal-Bord tal-Appell sabiex jieħu konjizzjoni ta’ appell rigward id-deċiżjoni tal-EBA li hija sussegwentement adottat. Barra minn hekk, ir-rikorrenti ma ċċaħditx mill-possibbiltà li tippreżenta, b’mod kawtelatorju, rikors quddiem il-Qorti Ġenerali kontra d-deċiżjoni tal-EBA, skont l-Artikolu 61(1) tar-Regolament Nru 1093/2010, li jipprovdi li deċiżjoni meħuda mill-Bord tal-Appell jew, fil-każ li ma jeżistix id-dritt ta’ appell quddiem dan tal-aħħar, mill-EBA, tista’ tiġi kkontestata quddiem il-Qorti tal-Ġustizzja skont l-Artikolu 263 TFUE.
Barra minn hekk, għandu jiġi kkonstatat, b’mod superfluwu, li anki kieku r-rikorrenti attakkat id-deċiżjoni tal-EBA fit-termini stabbiliti mill-Artikolu 263 TFUE, l-appell minn din id-deċiżjoni kien ikollu, fi kwalunkwe każ, jiġi miċħud mill-Qorti Ġenerali bħala inammissibbli, minħabba nuqqas ta’ att li jista’ jiġi kkontestat, hekk kif issostni l-EBA u hekk kif il-qorti tal-Unjoni kellha tirrileva
ex officio
.
F’dan ir-rigward, għandu jitfakkar li l-ilment tar-rikorrenti kien ibbażat fuq l-Artikolu 17(2) tar-Regolament Nru 1093/2010 li jipprovdi li, fuq talba minn awtorità kompetenti waħda jew iktar, mill-Parlament Ewropew, mill-Kunsill, mill-Kummissjoni jew mill-Grupp tal-Partijiet Bankarji Interessati, jew fuq inizjattiva tagħha stess, u wara li tinforma lill-awtorità kompetenti kkonċernata, l-EBA “tista’” tinvestiga l-allegat ksur jew in-nuqqas ta’ applikazzjoni tad-dritt tal-Unjoni.
Minn din id-dispożizzjoni jirriżulta li l-EBA għandha setgħa diskrezzjonali rigward il-ftuħ ta’ investigazzjonijiet, kemm meta titressaq quddiemha talba minn waħda mill-entitajiet espressament imsemmija mill-Artikolu 17(2) tar-Regolament Nru 1093/2010 kif ukoll meta taġixxi fuq l-inizjattiva tagħha stess.
Issa, skont ġurisprudenza stabbilita, żviluppata fil-kuntest ta’ rikors għal annullament ippreżentat kontra deċiżjonijiet tal-Kummissjoni dwar rifjut li tibda proċedura għal nuqqas ta’ twettiq ta’ obbligu, u applikabbli b’analoġija għall-każ ineżami, meta istituzzjoni jew organu tal-Unjoni ma jkunux obbligati li jibdew proċedura iżda jkollhom setgħa diskrezzjonali li teskludi d-dritt għall-individwi li jeżiġu li huma jieħdu pożizzjoni f’sens partikolari, il-persuni li jkunu ppreżentaw ilment ma jkollhomx, fil-prinċipju, il-possibbiltà li jippreżentaw, quddiem il-qorti tal-Unjoni, rikors kontra eventwali deċiżjoni li ma tittieħed ebda azzjoni dwar l-ilment tagħhom. Fil-fatt, tali possibbiltà teżisti biss fl-ipoteżi li dawn il-persuni jibbenefikaw minn drittijiet proċedurali, komparabbli għal dawk li huma jista’ jkollhom fil-kuntest ta’ proċedura skont ir-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 1/2003, tas-16 Diċembru 2002, fuq l-implimentazzjoni tar-regoli tal-kompetizzjoni mniżżlin fl-Artikoli [101 TFUE] u [102 TFUE] (ĠU Edizzjoni Speċjali bil-Malti, Kapitolu 8, Vol. 2, p. 205) li tippermettilhom jeżiġu li l-imsemmija istituzzjonijiet jew organi jinformawhom jew jisimgħuhom (ara, f’dan is-sens, id-digrieti tas-17 ta’ Lulju 1998, Sateba vs Il-Kummissjoni, C‑422/97 P, Ġabra,
EU:C:1998:395
, punt 42, u tal-14 ta’ Jannar 2004, Makedoniko Metro u Michaniki vs Il-Kummissjoni, T‑202/02, Ġabra,
EU:T:2004:5
, punt 46).
Sa fejn ir-rikorrenti ma hijiex espressament koperta mill-Artikolu 17(2) tar-Regolament Nru 1093/2010, hija ma tistax tiġi assimilata mal-lanjanti li jibbenefikaw minn garanziji proċedurali li l-osservanza tagħhom tista’ tinkiseb quddiem il-qorti tal-Unjoni, b’tali mod li l-ġurisprudenza dwar iċ-ċaħda jew nuqqas li tittieħed azzjoni dwar ilmenti ppreżentati minn partijiet interessati fil-qasam tal-għajnuna mill-Istat, fis-sens tar-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 659/1999, tat-22 ta’ Marzu 1999, li jistabbilixxi regoli dettaljati għall-applikazzjoni tal-Artikolu [108 TFUE] (ĠU Edizzjoni Speċjali bil-Malti, Kapitolu 8, Vol. 1, p. 339) (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tas-17 ta’ Lulju 2008, Athinaïki Techniki vs Il-Kummissjoni, C‑521/06 P, Ġabra,
EU:C:2008:422
, punti 36 u 53 u l-ġurisprudenza ċċitata) jew minn lanjanti, fis-sens tar-Regolament Nru 1/2003 u tar-Regolament tal-Kummissjoni (KE) Nru 773/2004, tas-7 ta’ April 2004, dwar it-tmexxija ta’ proċeduri mill-Kummissjoni skont l-Artikol[i 101 TFUE] u [102 TFUE] (ĠU Edizzjoni Speċjali bil-Malti, Kapitolu 8, Vol. 3, p. 81) (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tat-18 ta’ Settembru 1992, Automec vs Il‑Kummissjoni, T‑24/90, Ġabra,
EU:T:1992:97
, punt 79, u d-digriet tal-5 ta’ Ġunju 2014, Stanleybet Malta u Stanley International Betting vs Il-Kummissjoni, T‑416/13,
EU:T:2014:567
, punt 23 u l-ġurisprudenza ċċitata), ma japplikawx f’dan il-każ.
Fid-dawl ta’ dan li ntqal, ir-rikors għandu jiġi miċħud bħala inammissibbli sa fejn huwa intiż għall-annullament tad-deċiżjoni tal-EBA u, konsegwentement, l-ewwel kap tat-talbiet tar-rikors għandu jiġi miċħud. Barra minn hekk, fid-dawl tal-obbligu tal-qorti li teżamina
ex officio
l-ammissibbiltà tar-rikors, imfakkar b’mod partikolari fil-punt 45 iktar ’il fuq, ma hemmx lok li tingħata deċiżjoni dwar l-eċċezzjoni ta’ inammissibbiltà invokata mir-rikorrenti (ara l-punt 32 iktar ’il fuq).
Fuq l-ammissibbiltà tar-rikors sa fejn huwa intiż għall-annullament tad-deċiżjoni tal-Bord tal-Appell
Għandu jiġi rrilevat li, minkejja l-fatt li l-EBA tikkontesta l-ammissibbiltà tar-rikors kollu kemm hu, hija madankollu ma qajmitx argumenti speċifiċi li jirrigwardaw l-ammissibbiltà tar-rikors sa fejn huwa intiż għall-annullament tad-deċiżjoni tal-Bord tal-Appell. F’dan ir-rigward, għandu jiġi enfasizzat, b’mod partikolari, li mill-kliem tal-Artikolu 61(1) tar-Regolament Nru 1093/2010, kif imfakkar fil-punt 44 iktar ’il fuq, jirriżulta li din id-deċiżjoni tikkostitwixxi att li jista’ jiġi kkontestat quddiem il-Qorti Ġenerali. Għaldaqstant, għandu jiġi kkonstatat li dan ir-rikors huwa ammissibbli sa fejn huwa intiż għall-annullament ta’ din id-deċiżjoni.
F’dawn iċ-ċirkustanzi, ma hemmx lok li tingħata deċiżjoni dwar l-eċċezzjoni tal-inammissibbiltà invokata mir-rikorrenti (ara l-punt 32 iktar ’il fuq).
Fuq l-ammissibbiltà tat-tielet kap tat-talbiet
Permezz tat-tielet kap tat-talbiet tagħha, ir-rikorrenti titlob li l-Qorti Ġenerali tirrinvija l-kawża quddiem l-organu kompetenti tal-EBA sabiex jiddeċiedi fuq il-mertu. Permezz ta’ dan il-kap tat-talbiet, ir-rikorrenti essenzjalment titlob li l-Qorti Ġenerali tindirizza ordni lill‑EBA. Issa, skont ġurisprudenza stabbilita, fil-kuntest ta’ rikors għal annullament, il-kompetenza tal-qorti tal-Unjoni hija limitata għall-istħarriġ tal-legalità tal-att ikkontestat u l-Qorti Ġenerali ma tistax, fl-eżerċizzju tal-kompetenzi tagħha, tindirizza ordni lill-istituzzjonijiet tal-Unjoni. Fil-fatt, huwa l-obbligu tal-istituzzjoni kkonċernata li tieħu, skont l-Artikolu 266 TFUE, il-miżuri neċessarji għall-eżekuzzjoni ta’ sentenza ta’ annullament (ara, f’dan is-sens, id-digriet tat-12 ta’ Marzu 2014, PAN Europe vs Il-Kummissjoni, T‑192/12,
EU:T:2014:152
, punt 15, u l-ġurisprudenza ċċitata).
Minn dan isegwi li t-tielet kap tat-talbiet għandu jiġi miċħud bħala inammissibbli.
Fuq il-mertu
Insostenn tar-rikors tagħha, ir-rikorrenti essenzjalment tqajjem ħames motivi, ibbażati, l-ewwel wieħed, fuq żbalji ta’ fatt u ta’ liġi kif ukoll fuq nuqqas ta’ motivazzjoni li jivvizzjaw id-deċiżjoni tal-EBA, it-tieni wieħed, fuq ksur tal-obbligu ta’ motivazzjoni kif ukoll fuq żball ta’ liġi li jivvizzjaw id-deċiżjonijiet tal-EBA u tal-Bord tal-Appell, it-tielet wieħed, fuq il-ksur tal-Artikolu 39(1) tar-Regolament Nru 1093/2010 u tal-Artikolu 16 tal-Kodiċi ta’ Kondotta Amministrattiva Tajba tal-EBA, ir-raba’ wieħed, fuq difett proċedurali u fuq ksur tad-drittijiet tad-difiża mill-Bord tal-Appell minħabba l-ksur tal-punt 3(3), (4) u (5) tar-Regoli Interni u, il-ħames wieħed, fuq ksur tal-prinċipji ta’ imparzjalità u ta’ opportunitajiet ugwali għall-partijiet imsemmija fl-Artikolu 41 tal-Karta tad-Drittijiet Fundamentali.
L-EBA tikkontesta l-argumenti mqajma insostenn ta’ dawn il-motivi.
Preliminarjament, għandu jitfakkar li, skont ġurisprudenza stabbilita, il-ksur ta’ forom proċedurali sostanzjali, fis-sens tal-Artikolu 263 TFUE, jikkostitwixxi motiv imsejjaħ “ta’ ordni pubbliku”, li għandu jiġi rrilevat
ex officio
mill-qorti tal-Unjoni. L-istess jgħodd għan-nuqqas ta’ kompetenza, fis-sens tal-imsemmi artikolu (ara s-sentenza tat-13 ta’ Diċembru 2013, L-Ungerija vs Il-Kummissjoni, T‑240/10, Ġabra,
EU:T:2013:645
, punt 70 u l-ġurisprudenza ċċitata).
Barra minn hekk, l-obbligu, għall-qorti tal-Unjoni, li tirrileva
ex officio
motiv ta’ ordni pubbliku għandu jkun eżerċitat fid-dawl tal-prinċipju ta’ kontradittorju (ara s-sentenza L-Ungerija vs Il-Kummissjoni, punt 57 iktar ’il fuq,
EU:T:2013:645
, punt 71 u l-ġurisprudenza ċċitata).
F’dan il-każ, wara li l-partijiet instemgħu preċedentement dwar din il-kwistjoni, għandu jiġi rrilevat
ex officio
l-motiv ibbażat fuq in-nuqqas ta’ kompetenza tal-Bord tal-Appell fid-dawl tal-Artikolu 60(1) u (2) tar-Regolament Nru 1093/2010, sabiex jiddeċiedi dwar l-appell mid-deċiżjoni tal-EBA, ippreżentat quddiemu abbażi ta’ din id-dispożizzjoni.
F’dan ir-rigward, minn naħa, ir-rikorrenti ssostni li l-Bord tal-Appell kellu l-kompetenza sabiex jiddeċiedi dwar l-appell ippreżentat quddiemu, peress li, irrispettivament mill-forma tagħha, id-deċiżjoni tal-EBA kienet taqa’ fil-kamp ta’ applikazzjoni tal-Artikolu 60(1) tar-Regolament Nru 1093/2010. Min-naħa l-oħra, hija ssostni li tali interpretazzjoni hija konformi mal-premessa 58 tal-imsemmi regolament kif ukoll mal-garanziji ta’ protezzjoni tad-drittijiet tal-partijiet ikkonċernati, imsemmija minn dan tal-aħħar.
L-EBA ssostni li l-Kummissjoni tqis li l-Bord tal-Appell kellu jiddikjara inammissibbli l-appell ippreżentat quddiemu mid-deċiżjoni tal-EBA, sa fejn ir-rekwiżiti tal-Artikolu 60(1) tar-Regolament Nru 1093/2010, li jirriflettu dawk tal-Artikolu 263 TFUE, ma kinux issodisfatti u li konsegwentement, ir-rikors quddiem il-Qorti Ġenerali, fis-sens ta’ dan l-artikolu tal-aħħar, huwa inammissibbli wkoll. Madankollu, hija ma esprimietx ruħha espressament dwar il-kompetenza tal-Bord tal-Appell sabiex jiddeċiedi dwar l-appell. Meta mistoqsija matul is-seduta mill-Qorti Ġenerali dwar dan il-punt, l-EBA sostniet li l-Bord tal-Appell ma kellux kompetenza sabiex jiddeċiedi dwar l-appell ippreżentat quddiemu.
Il-Kummissjoni tgħid ukoll li mill-qari tal-Artikoli 58 sa 60 tar-Regolament Nru 1093/2010 jirriżulta li l-Bord tal-Appell ma huwiex istanza ġudizzjarja iżda istanza interna tal-EBA, u li huwa għandu kompetenza biss sabiex jikkonferma d-deċiżjonijiet meħuda mill-organu kompetenti tal-EBA jew sabiex jirrinvija l-kawża lil dan l-organu sabiex jadotta deċiżjoni. Matul is-seduta, hija sostniet ukoll li l-Bord tal-Appell kellu jiddikjara l-appell quddiemu bħala inammissibbli skont l-Artikolu 60(4) tar-Regolament Nru 1093/2010.
F’dan il-każ, għandu jitfakkar, l-ewwel nett, li r-rikorrenti bdiet kawża quddiem l-EBA, skont l-Artikolu 17 tar-Regolament Nru 1093/2010, għal allegat ksur ta’ wħud mid-dispożizzjonijiet tad-Direttiva 2006/48 mill-awtoritajiet ta’ sorveljanza tas-settur finanzjarju Estonja u Finlandiża, li huma “awtoritajiet kompetenti” fis-sens tal-Artikolu 4(4) ta’ din id-direttiva, moqri flimkien mal-Artikolu 4(2)(i) ta’ dan ir-regolament.
F’dan ir-rigward għandu jitfakkar ukoll li, skont l-Artikolu 17(1) tar-Regolament Nru 1093/2010, meta awtorità kompetenti ma tkunx applikat l-atti msemmija fl-Artikolu 1(2) tal-imsemmi regolament, inklużi l-istandards tekniċi regolatorji u l-istandards tekniċi ta’ implementazzjoni stabbiliti skont l-Artikoli 10 sa 15 ta’ dan l-istess regolament, jew tkun applikathom b’mod li jidher li jkun ksur tad-dritt tal-Unjoni, b’mod partikolari billi tonqos milli tiżgura li istituzzjoni finanzjarja tissodisfa r-rekwiżiti stipulati f’dawk l-atti, l-EBA għandha taġixxi skont is-setgħat stipulati fl-Artikolu 17(2), (3) u (6) tal-imsemmi regolament.
Imbagħad, għandu jiġi rrilevat li, skont l-Artikolu 60(1) tar-Regolament Nru 1093/2010, kwalunkwe persuna fiżika jew ġuridika, inklużi l-awtoritajiet kompetenti, tista’ tappella minn deċiżjoni tal-EBA msemmija fl-Artikoli 17 sa 19 ta’ dan ir-regolament jew minn kwalunkwe deċiżjoni oħra meħuda mill-EBA skont l-atti tal-Unjoni msemmija fl-Artikolu 1(2) li tkun indirizzata lil dik il-persuna, jew minn deċiżjoni li, għalkemm fil-forma ta’ deċiżjoni indirizzata lil persuna oħra, tirrigwarda direttament u individwalment lil dik il-persuna.
Minn dan isegwi li sabiex tkun tista’ tiġi appellata quddiem il-Bord tal-Appell, fis-sens tal-Artikolu 60 tar-Regolament Nru 1093/2010, id-deċiżjoni tal-EBA għandha jew tkun ittieħdet skont l-atti tal-Unjoni msemmija fl-Artikolu 1(2) tal-imsemmi regolament, jew tagħmel parti mid-deċiżjonijiet imsemmija fl-Artikoli 17 sa 19 ta’ dan l-istess regolament.
L-ewwel nett, minkejja l-fatt li l-ksur ta’ wħud mid-dispożizzjonijiet tad-Direttiva 2006/48 kien ġie invokat insostenn tal-ilment, id-deċiżjoni tal-EBA ma hijiex ibbażata fuq l-Artikolu 1(2) tar-Regolament Nru 1093/2010. Fil-fatt, l-EBA mkien ma esprimiet ruħha, fid-deċiżjoni tagħha, dwar il-ksur jew l-assenza ta’ ksur ta’ din id-direttiva mill-awtoritajiet kompetenti jew mill-istituzzjoni ta’ kreditu msemmija.
It-tieni nett, huwa biżżejjed li jiġi rrilevat li d-deċiżjoni tal-EBA manifestament ma tagħmilx parti mid-deċiżjonijiet imsemmija fl-Artikoli 18 u 19 tar-Regolament Nru 1093/2010, li permezz tagħhom l‑EBA tista’ timponi li l-awtoritajiet nazzjonali ta’ sorveljanza jieħdu miżuri speċifiċi, sabiex jirrimedjaw sitwazzjoni ta’ emerġenza jew sabiex jirregolaw nuqqas ta’ qbil li jista’ jqum bejniethom f’sitwazzjonijiet transkonfinali, rispettivament, u dan huwa, barra minn hekk, speċifiku bejn il-partijiet. Apparti dan, huwa biżżejjed li jiġi kkonstatat li ebda ksur ta’ standards tekniċi regolatorji u standards tekniċi ta’ implementazzjoni stabbiliti skont l-Artikoli 10 sa 15 tal-imsemmi regolament, imsemmija fl-Artikolu 17(1) ta’ dan l-istess regolament, ma ġie invokat insostenn tal-ilment tar-rikorrenti, u dan ġie, barra minn hekk, ikkonfermat minnha matul is-seduta. Apparti dan, bil-kontra tad-dikjarazzjoni tar-rikorrenti, la jirriżulta mill-ittra tat-2 ta’ Lulju 2013 li hija indirizzat lill-EBA u lanqas mir-replika tagħha għar-risposta tal-EBA, ippreżentata fl-20 ta’ Mejju 2014 fil-kuntest tal-proċedura amministrattiva, li hija invokat ksur tal-istandards imsemmija fl-Artikoli 10 sa 15 tar-Regolament Nru 1093/2010, wara l-preżentata tal-ilment.
It-tielet nett, u hekk kif ġie rrilevat fil-punti 46 u 49 iktar ’il fuq, huwa biżżejjed li jiġi kkonstatat li r-rikorrenti ma tagħmilx parti mill-entitajiet, espressament imsemmija mill-Artikolu 17(2) tar-Regolament Nru 1093/2010, li jistgħu jressqu talba quddiem l-EBA għall-ftuħ ta’ investigazzjoni għal ksur jew nuqqas ta’ applikazzjoni tad-dritt tal-Unjoni, li jinkludu, b’mod restrittiv, l-awtoritajiet kompetenti, il-Parlament, il-Kunsill, il-Kummissjoni jew il-Grupp tal-Partijiet Bankarji Interessati.
Ir-rikorrenti lanqas ma tiddikjara li tagħmel parti mill-Grupp tal-Partijiet Bankarji Interessati, stabbilit skont l-Artikolu 37 tar-Regolament Nru 1093/2010, sabiex jiffaċilita l-konsultazzjoni mal-partijiet interessati f’oqsma rilevanti għall-kompiti tal-EBA. F’dan ir-rigward, għandu jiġi rrilevat li mill-paragrafu 2 ta’ din id-dispożizzjoni jirriżulta li dan il-grupp għandu jkun magħmul minn 30 membru, li jirrappreżentaw lill-istituzzjonijiet tal-kreditu, lill-impriżi tal-investiment li joperaw fl-Unjoni, lir-rappreżentanti tal-impjegati tagħhom, lill-konsumaturi, lill-utenti l-oħra tas-servizzi bankarji u lir-rappreżentanti tal-impriżi żgħar u ta’ daqs medju.
Ir-raba’ nett, għandu jiġi kkonstatat li, ħlief fil-każ ta’ rifjut ta’ ftuħ ta’ investigazzjoni fuq talba ta’ waħda mill-entitajiet elenkati b’mod restrittiv fl-Artikolu 17(2) tar-Regolament Nru 1093/2010, ir-rakkomandazzjonijiet jew id-deċiżjonijiet li l-EBA għandha tieħu skont l-Artikolu 17(2) sa (6) tal-imsemmi regolament huma indirizzati jew lill-awtoritajiet kompetenti jew lill-istituzzjonijiet finanzjarji kkonċernati. Fil-fatt, mill-Artikolu 17(3) ta’ dan ir-regolament jirriżulta li “[EBA] tista’, [...] tindirizza rakkomandazzjoni lill-awtorità kompetenti konċernata li tistabbilixxi l-azzjoni meħtieġa sabiex tikkonforma mal-liġi tal-Unjoni”. Skont il-paragrafu 4 ta’ din id-dispożizzjoni, “[f]ejn l-awtorità kompetenti ma tikkonformax mal-liġi tal-Unjoni [...] il-Kummissjoni tista’, wara li tkun ġiet infurmata mill-[EBA], jew fuq inizjattiva tagħha stess, toħroġ opinjoni formali li tirrikjedi li l-awtorità kompetenti tieħu l-azzjoni meħtieġa biex tikkonforma mal-liġi tal-Unjoni”. Barra minn hekk, l-Artikolu 17(6) tar-Regolament Nru 1093/2010 jipprovdi li, “fejn awtorità kompetenti ma tikkonformax mal-opinjoni formali [...], l-[EBA] tista’, [...] tadotta deċiżjoni individwali indirizzata lil istituzzjoni finanzjarja li tkun teħtieġ l-azzjoni meħtieġa sabiex tikkonforma mal-obbligi tagħha skont il-liġi tal-Unjoni fosthom il-waqfien ta’ kwalunkwe prattika”.
Mill-eżami tad-dispożizzjonijiet rilevanti tar-Regolament Nru 1093/2010 jirriżulta li d-deċiżjoni tal-EBA, f’dan il-każ ikkontestata quddiem il-Bord tal-Appell, ma tistax titqies li hija bbażata, fid-dawl tan-natura tagħha, fuq waħda minn dawn id-dispożizzjonijiet. Għaldaqstant, il-Bord tal-Appell ma kellux il-kompetenza sabiex jiddeċiedi dwar l-appell ippreżentat quddiemu abbażi tal-Artikolu 60(1) tar-Regolament Nru 1093/2010.
Fid-dawl ta’ dak kollu li ntqal u mingħajr ma hemm bżonn li tiġi eżaminata l-fondatezza tal-motivi mqajma mir-rikorrenti, ir-rikors għandu jintlaqa’ sa fejn huwa intiż għall-annullament tad-deċiżjoni tal-Bord tal-Appell, għal nuqqas ta’ kompetenza.
Fuq l-ispejjeż
Skont l-ewwel subparagrafu tal-Artikolu 134(3) tar-Regoli tal-Proċedura, jekk il-partijiet ikunu telliefa rispettivament fuq kap jew iktar tat-talbiet tagħhom, il-Qorti Ġenerali tista’ tiddeċiedi li kull parti tbati l-ispejjeż tagħha. F’dan il-każ, peress li r-rikorrenti u l-EBA tilfu, parzjalment, hemm lok li kull parti tiġi kkundannata tbati l-ispejjeż tagħha.
Skont l-Artikolu 138(1) tar-Regoli tal-Proċedura, l‑istituzzjonijiet li intervjenew fil-kawża għandhom ibatu l-ispejjeż tagħhom. Konsegwentement, għandu jiġi deċiż li l-Kummissjoni għandha tbati l-ispejjeż tagħha stess.

Għal dawn il-motivi,
IL-QORTI ĠENERALI (It-Tielet Awla)
taqta’ u tiddeċiedi:

1)
Id-Deċiżjoni 2014‑C1‑02 tal-Bord tal-Appell tal-Awtoritajiet Ewropej ta’ Sorveljanza, tal-14 ta’ Lulju 2014, hija annullata.

2)
Il-kumplament tar-rikors huwa miċħud.

3)
Kull parti għandha tbati l-ispejjeż tagħha.

Papasavvas
Forwood
Bieliūnas
Mogħtija f’qorti bil-miftuħ fil-Lussemburgu, fid-9 ta’ Settembru 2015.
Firem
(
*1
)	Lingwa tal-kawża: l-Ingliż.
(
)	Fid-dawl tal-fatt li r-Regoli tal-Proċedura tal-Qorti Ġenerali tat-2 ta’ Mejju 1991 ġew issostitwiti b’regoli ġodda mill-1 ta’ Lulju 2015, għandha tinġibed l-attenzjoni għall-ħtieġa li jiġi żgurat li, meta jsir riferiment għar-Regoli tal-Proċedura fl-abbozz, jissemma’ t-test applikat, skont ir-regoli ppreżentati fiċ-check-list dwar id-dħul fis-seħħ tar-Regoli tal-Proċedura l-ġodda.