CELEX: 62013CJ0330
Odesłanie prejudycjalne
Wspólna taryfa celna
Nomenklatura scalona
Klasyfikacja towarów
Towar opisany jako „olej ciężki, olej smarowy lub pozostały olej do przeprowadzenia procesu specyficznego”
Pozycje 2707 i 2710
Składniki aromatyczne i składniki niearomatyczne
Związek między Nomenklaturą scaloną a zharmonizowanym systemem

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni pozycji 2707 i 2710 Nomenklatury scalonej (zwanej dalej „CN”) zawartej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej (
Dz.U. L 256, s. 1
), zmienionym rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1006/2011 z dnia 27 września 2011 r. (
Dz.U. L 282, s. 1
).
Wniosek ten został złożony w ramach sporu pomiędzy spółką Łukojł Neftochim Burgas AD (zwaną dalej „Łukojłem”) a Naczałnik na Mitniczeski punkt Pristaniszte Burgas Centyr pri Mitnica Burgas (dyrektorem urzędu celnego port Burgas centrum, zwanym dalej „Naczałnik”) dotyczącego klasyfikacji taryfowej towaru opisanego jako „olej ciężki, olej smarowy lub pozostały olej do przeprowadzenia procesu specyficznego”.
Ramy prawne
Zharmonizowany system oznaczania i kodowania towarów
Międzynarodowa konwencja ustanawiająca zharmonizowany system oznaczania i kodowania towarów (zwany dalej „HS”), sporządzona w Brukseli w dniu 14 czerwca 1983 r., oraz protokół zmian do tej konwencji z dnia 24 czerwca 1986 r. zostały zatwierdzone w imieniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej decyzją Rady 87/369/EWG z dnia 7 kwietnia 1987 r. (
Dz.U. L 198, s. 1
).
Przekształcona w Światową Organizację Celną Rada Współpracy Celnej (WCO), powołana na podstawie międzynarodowej konwencji w sprawie jej ustanowienia, sporządzonej w Brukseli w dniu 15 grudnia 1950 r., zatwierdza na warunkach określonych w art. 8 konwencji w sprawie HS noty wyjaśniające i opinie klasyfikacyjne do HS przygotowane przez Komitet HS.
Uwagi ogólne not wyjaśniających do HS dotyczących działu 27 mają następujące brzmienie:
„[…]
Wyrażenie »składniki aromatyczne« użyte w uwadze 2 do niniejszego działu oraz w pozycji 2707 należy uważać za odnoszące się do całych cząsteczek mających część aromatyczną, bez względu na liczbę i długość łańcuchów bocznych, a nie tylko do części aromatycznej takich cząsteczek.
[…]”.
Uwaga 2 do działu 27 HS stanowi:
„Informacje podane w pozycji 2710 dotyczące »olejów ropy naftowej i otrzymywanych z minerałów bitumicznych« dotyczą nie tylko olejów ropy naftowej i otrzymywanych z minerałów bitumicznych, lecz również olejów podobnych, także składających się głównie z mieszanin węglowodorów nienasyconych, otrzymanych w dowolnym procesie, pod warunkiem że masa składników niearomatycznych przewyższa masę składników aromatycznych.
[…]”.
Noty wyjaśniające do HS dotyczące pozycji 2707 przewidują w szczególności, co następuje:
„Niniejsza pozycja obejmuje:
[…]
2)
Podobne oleje i produkty z przewagą składników aromatycznych [względem składników niearomatycznych], otrzymane w procesie destylacji niskotemperaturowej smoły węglowej [lub pozostałych smół mineralnych], przez »odpędzanie rozpuszczalnika« z gazu węglowego, przez przetwarzanie ropy naftowej lub w jakimkolwiek innym procesie.
[…]”.
Noty wyjaśniające do HS dotyczące pozycji 2710 stanowią w części I lit. B:
„[…]
Niniejsza pozycja obejmuje:
[…]
B)
Podobne oleje, w których zawartość składników niearomatycznych w masie jest większa niż zawartość składników aromatycznych. Mogą one być wytwarzane w procesie destylacji niskotemperaturowej węgla, uwodornienia albo w jakimkolwiek innym procesie (np. krakowania, reformowania itd.).
Niniejsza pozycja obejmuje mieszane alkileny, zwane tripropylenem, tetrapropylenem, diizobutylenem, triizobutylenem itd. Są to mieszaniny nienasyconych węglowodorów acyklicznych (oktylenów, nonylenów, ich homologów i izomerów itd.) oraz nasyconych węglowodorów acyklicznych.
Są one otrzymywane przez bardzo niską polimeryzację propylenu, izobutylenu lub węglowodorów etylenowych lub przez oddzielenie (np. w wyniku destylacji frakcyjnej) od pewnych produktów krakowania olejów mineralnych.
[…]
Pozycja ta nie obejmuje ponadto olejów, w których masie dominują składniki aromatyczne [względem składników niearomatycznych], otrzymanych przez przetwarzanie ropy naftowej albo w jakimkolwiek innym procesie (pozycja 2707)”.
CN
Klasyfikacja celna towarów przywożonych do Unii Europejskiej jest uregulowana w CN, która opiera się na HS. Wersją CN obowiązującą w okresie zajścia zdarzeń będących przedmiotem postępowania głównego jest wersja zawarta w rozporządzeniu nr 2658/87, zmienionym rozporządzeniem nr 1006/2011.
Część pierwsza CN zawiera ogół przepisów wstępnych. W tytule I, poświęconym ogólnym regułom, sekcja A ustanawia ogólne reguły interpretacji tej nomenklatury, zgodnie z którymi dokonywana jest klasyfikacja towarów w CN. W szczególności przewidziane zostało, że dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, natomiast tytuły sekcji, działów lub poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne.
W części drugiej CN, zatytułowanej „Tabela stawek celnych”, dział 27 dotyczy „paliw mineralnych, olejów mineralnych i produktów ich destylacji; substancji bitumicznych; wosków mineralnych”.
Pozycja CN 2707, zawarta w tym dziale, stanowi:
„2707
Oleje i pozostałe produkty destylacji wysokotemperaturowej smoły węglowej; podobne produkty, w których masa składników aromatycznych jest większa niż składników niearomatycznych”.
Pozycja CN 2710 ma następujące brzmienie:
„2710
Oleje ropy naftowej i oleje otrzymywane z minerałów bitumicznych, inne niż surowe; preparaty gdzie indziej niewymienione ani niewłączone, zawierające 70% masy lub więcej olejów ropy naftowej lub olejów otrzymywanych z minerałów bitumicznych, których te oleje stanowią składniki zasadnicze preparatów; oleje odpadowe”.
Noty wyjaśniające do CN w brzmieniu obowiązującym w okresie zajścia zdarzeń będących przedmiotem postępowania głównego (
Dz.U. 2011, C 137, s. 1
), dotyczące podpozycji CN 2707 99 91 i 2707 99 99, zatytułowanych „Pozostałe”, przewidują:
„Podpozycje te obejmują zasadniczo produkty składające się z mieszanin węglowodorów.
Produkty te obejmują:
1.
oleje ciężkie (inne niż surowe) otrzymywane w procesie wysokotemperaturowej destylacji smoły węglowej lub produkty podobne do tych olejów, pod warunkiem że:
a)
mniej niż 65% objętościowo destyluje do 250°C, według metody ASTM D 86‑67 (nowelizowanej w 1972 r.); oraz
b)
ich gęstość przekracza 1,000 g/cm3 w 15°C; oraz
c)
ich współczynnik penetracji z igłą wynosi 400 lub więcej w 25°C, według metody ASTM D 5; oraz
d)
posiadają one właściwości inne niż produkty objęte pozycją 2715 00 00.
Produkty niespełniające warunków określonych w punktach od a) do d) powyżej mają być klasyfikować zgodnie z ich właściwościami na przykład do podpozycji od 2707 10 10 do 2707 30 90, 2707 50 10, 2707 50 90, pozycji 2708, podpozycji od 2710 19 31 do 2710 19 99, 2713 20 00 lub pozycji 2715 00 00;
[…]”.
Noty wyjaśniające do CN odnoszące się do pozycji nr 2707 stanowią:
„Jeżeli chodzi o określenie zawartości składników aromatycznych – zob. uwagi wyjaśniające do uwagi 2 do tego działu”.
Uwaga 2 uwag ogólnych not wyjaśniających do CN dotyczących działu 27 ma następujące brzmienie:
„Zawartość składników aromatycznych jest określana następującymi metodami:
—
produkty z temperaturą końcową destylacji nieprzekraczającą 315°C: metoda ASTM D 1319‑70,
—
produkty z temperaturą końcową destylacji przekraczającą 315°C: zob. załącznik A do not wyjaśniających do niniejszego działu”.
Załącznik A do not wyjaśniających do CN dotyczących działu 27, zatytułowany „Metody oznaczania zawartości aromatycznych składników w produktach o końcowej temperaturze destylacji przekraczającej 315°C”, ma następujące brzmienie:
„Zasada metody
Próbkę rozpuszczoną w
n
-pentanie przesącza się przez specjalną kolumnę chromatograficzną wypełnioną żelem krzemionkowym. Wymywane węglowodory niearomatyczne rozpuszczalnika
n
‑pentanem są następnie gromadzone i analizowane przez ważenie, po odparowaniu.
[…]
Metoda
[…]
Procentowa zawartość węglowodorów niearomatycznych (A) w masie jest określona następującym wzorem:
gdzie W1 jest masą próbki.
Różnica od 100 jest procentową zawartością węglowodorów aromatycznych zaabsorbowanych przez silikażel.
[…]”.
Postępowanie główne i pytania prejudycjalne
W uproszczonym zgłoszeniu celnym z dnia 2 maja 2012 r. Łukojł zgłosił do wprowadzenia do swobodnego obrotu i ostatecznego wykorzystania towar opisany jako „oleje ciężkie, oleje smarowe; pozostałe oleje – do przeprowadzenia procesu specyficznego”. Towar został zgłoszony pod pozycją taryfową CN 2710 19 71.
Zgłoszenie celne określało cenę w wysokości 24269509 dolarów amerykańskich (USD). W dniu 10 maja 2012 r. Łukojł uiścił kwotę w wysokości 7250758,54 bułgarskich lewów (BGN) z tytułu podatku od wartości dodanej, przy czym zdaniem tej spółki żadna kwota nie była należna z tytułu należności celnych i podatku akcyzowego.
W dalszej kolejności właściwe organy celne przeprowadziły kontrolę dokumentów dotyczących odnośnego towaru, załączonych dokumentów oraz zgłoszenia celnego. Stwierdziły one, że przedstawione świadectwa i dokumenty nie pozwalały na dokonanie klasyfikacji taryfowej tego towaru, i dokonały pobrania próbek towaru w celu ustalenia znajdującego zastosowanie kodu CN.
Próbki zostały zbadane w laboratorium celnym w Ruse (Bułgaria). W ekspertyzie tego laboratorium stwierdzono, że badany towar jest olejem opałowym i stanowi w szczególności olej z ropy naftowej bezpośrednio destylowany, zawierający mieszaninę węglowodorów, w którym masa składników aromatycznych przewyższa masę składników niearomatycznych. Olej ten nie jest złożony z benzolu, toluolu, ksylolu, naftalenu, pozostałych mieszanin węglowodorów aromatycznych, olejów kreozotowych lub olejów surowych ani z lekkich składników siarkowych, produktów zasadowych, antracenów lub fenoli. Analiza została wykonana zgodnie z metodą określoną w załączniku A do not wyjaśniających do CN dotyczących działu 27 (zwaną dalej „metodą z załącznika A”).
Pismem z dnia 28 września 2012 r. Naczałnik został poinformowany przez zastępcę dyrektora urzędu celnego w Sofii (Bułgaria), że z uwagi na wnioski laboratorium celnego w Ruse oraz pkt 1–6 ogólnych reguł interpretacji CN, brzmienie pozycji CN 2707 oraz noty wyjaśniające do HS dotyczące tej pozycji omawiany towar powinien zostać zaklasyfikowany do podpozycji CN 2707 99 99.
W rezultacie Naczałnik przyjął w dniu 26 października 2010 r. decyzję nakazującą Łukojłowi, po pierwsze, skorygowanie pozycji taryfowej poprzez zaklasyfikowanie odnośnego towaru do pozycji CN 2707 99 99, która wiąże się z zastosowaniem stawki celnej w wysokości 1,7%, oraz po drugie, zapłacenie skarbowi państwa długu celnego w wysokości 616314,48 BGN, wraz z kwotą 123262,90 BGN z tytułu podatku od wartości dodanej.
Łukojł wniósł skargę na tę decyzję do Administratiwen syd Burgas.
Sąd ten zlecił sporządzenie opinii biegłego z zakresu chemii, która to opinia potwierdziła zasadniczo wnioski ekspertyzy laboratorium celnego w Ruse. Biegły ten uznał jednak, że metoda z załącznika A, zastosowana przez laboratorium celne w Ruse, nie jest właściwa w celu określenia stosunku masy składników aromatycznych względem składników niearomatycznych w produktach takich jak produkty będące przedmiotem postępowania głównego.
W tej sytuacji Administratiwen syd Burgas postanowił zawiesić postępowanie i przedłożyć Trybunałowi następujące pytania prejudycjalne:
„1)
Czy wskazana w załączniku A do not wyjaśniających do działu 27 CN metoda określania [zawartości] składników aromatycznych w towarach należących do działu 27 CN jest niezgodna z definicją składników aromatycznych zawartą w [uwagach] ogólnych [do] działu 27 HS? Jeżeli taka niezgodność ma miejsce: jak należy określać te składniki i czy odpowiednia i dopuszczalna jest metoda [АSТМ D 2007]?
2)
Jakie znaczenie ma pojęcie »składników niearomatycznych« zawarte w notach wyjaśniających do działu 27 CN i do działu 27 HS oraz w uwadze 2 do działu 27 HS? Czy jego zakres znaczeniowy pokrywa się z zakresem znaczeniowym pojęcia »niearomatycznych węglowodorów«, czy też jest on szerszy? Jeżeli zakres znaczeniowy pierwszego pojęcia jest szerszy od zakresu znaczeniowego drugiego pojęcia: czy obejmuje on wszystkie składniki, które ze względu na masę nie są objęte zakresem znaczeniowym pojęcia »składników aromatycznych«, czy też chodzi o składniki produktu takiego jak ten, którego dotyczy postępowanie główne, które [to składniki] ze względu na masę nie należą do żadnej z tych dwóch kategorii »składników aromatycznych« ani »składników niearomatycznych«?
3)
Czy jest dopuszczalna jedna i ta sama metoda określania zarówno składników aromatycznych, jak i niearomatycznych w rozumieniu działu 27 CN i działu 27 HS, a jeżeli tak, to jaka jest to metoda? Jeżeli nie jest ona dopuszczalna, to jaką metodę należy zastosować odpowiednio do określenia składników aromatycznych, a jaką do określenia składników niearomatycznych?
4)
Która z dwóch pozycji: 2707 czy 2710 działu 27 CN, opisuje produkt mający właściwości najbardziej zbliżone do właściwości produktu, którego dotyczy postępowanie główne?
5)
Na wypadek gdyby obydwie pozycje opisywały produkt mający właściwości takie jak produkt, którego dotyczy postępowanie główne, w sposób równie zbliżony: czy większa masa składników aromatycznych stanowi czynnik przyznający im decydujące znaczenie?
6)
Która z dwóch pozycji: 2707 i 2710, dotyczy produktów mających cechy, które są najbardziej podobne do właściwości produktu, którego dotyczy postępowanie główne?
7)
Czy zachodzi sprzeczność pomiędzy częścią not wyjaśniających do CN dotyczących pozycji 2707 99 91 i 2707 99 99 oraz uwagą 2 do działu 27 HS, czy też ostatnia uwaga nie ma charakteru wyczerpującego, lecz jedynie przykładowy?
Zgodnie z notami wyjaśniającymi do CN dotyczącymi podpozycji 2707 99 91 i 2707 99 99 »oleje ciężkie (inne niż surowe) otrzymywane w procesie wysokotemperaturowej destylacji smoły«, niespełniające łącznie czterech warunków określonych w tych notach wyjaśniających do CN i dotyczących tych podpozycji, mają być klasyfikowane – zgodnie z ich właściwościami – do podpozycji »2710 19 31 do 2710 19 99«.
Zgodnie z uwagą 2 do działu 27 HS określenie »oleje ropy naftowej i otrzymywane z minerałów bitumicznych«, o którym mowa w pozycji 2710, dotyczy [nie tylko olejów ropy naftowej i olejów otrzymywanych z minerałów bitumicznych, lecz] również olejów podobnych, także składających się głównie z mieszanin węglowodorów nienasyconych, otrzymanych w dowolnym procesie, pod warunkiem że masa składników niearomatycznych przewyższa masę składników aromatycznych.
8)
Czy zachodzi sprzeczność pomiędzy notami wyjaśniającymi do CN do podpozycji 2707 99 91 i 2707 99 99 […] a częścią I lit. B not wyjaśniających do pozycji 2710 HS, do których odsyłają noty wyjaśniające do działu 27 CN […]?
9)
Który tekst jest autentyczny i jakie jest autentyczne znaczenie drugiego [akapitu] not wyjaśniających do CN dotyczących podpozycji 2707 99 91 i 2707 99 99, które w języku bułgarskim brzmi: »Между тези продукти могат да се упоменат« [tłumaczenie dosłowne: Jako przykłady tych produktów można wymienić], […] a w języku angielskim: »These products are« [Produktami tymi są]?
10)
Jak należy zaklasyfikować produkt posiadający właściwości takie jak produkt, którego dotyczy postępowanie główne, w wypadku gdy w produkcie tym masa składników aromatycznych przewyższa masę składników niearomatycznych, produkt ten nie spełnia jednak wszystkich czterech warunków określonych w pkt 1 not wyjaśniających do podpozycji [CN] 2707 99 91 i 2707 99 99 […]?”.
W przedmiocie pytań prejudycjalnych
Tytułem wstępu należy przypomnieć, po pierwsze, iż zadanie Trybunału związane ze skierowanym do niego pytaniem prejudycjalnym w zakresie klasyfikacji taryfowej polega przede wszystkim na wyjaśnieniu sądowi krajowemu kryteriów, których zastosowanie pozwoli temu sądowi na prawidłowe zaklasyfikowanie spornych produktów w ramach CN, a nie na dokonaniu tej klasyfikacji we własnym zakresie, tym bardziej że Trybunałowi nie zawsze są znane wszystkie dane niezbędne do tego celu. A zatem sąd krajowy wydaje się w każdym razie znajdować w sytuacji bardziej dogodnej do dokonania tej klasyfikacji (wyroki: Lohmann i Medi Bayreuth, C‑260/00 do C‑263/00,
EU:C:2002:637
, pkt 26; Lecson Elektromobile, C‑12/10,
EU:C:2010:823
, pkt 15; a także Didżitałnet i in., C‑320/11, C‑330/11, C‑382/11 i C‑383/11,
EU:C:2012:745
, pkt 61).
Sąd odsyłający będzie więc musiał dokonać klasyfikacji produktów będących przedmiotem postępowania głównego w świetle odpowiedzi udzielonych przez Trybunał na przedłożone mu pytania.
Należy, po drugie, podkreślić, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem w ramach ustanowionej w art. 267 TFUE procedury współpracy między sądami krajowymi a Trybunałem do tego ostatniego należy udzielenie sądowi krajowemu użytecznej odpowiedzi, która umożliwi mu rozstrzygnięcie zawisłego przed nim sporu. W tym aspekcie do Trybunału należy – gdy zajdzie taka potrzeba – przeformułowanie przedstawionych mu pytań (wyroki: Krüger, C‑334/95,
EU:C:1997:378
, pkt 22, 23; a także Bjankow, C‑249/11,
EU:C:2012:608
, pkt 57).
W niniejszym przypadku z postanowienia odsyłającego wynika, że w swych dziesięciu pytaniach sąd krajowy zastanawia się w rzeczywistości nad interpretacją pozycji CN 2707 i 2710 do celów klasyfikacji taryfowej produktu posiadającego właściwości takie jak produkt będący przedmiotem postępowania głównego, opisany jako „oleje ciężkie, oleje smarowe; pozostały oleje – do przeprowadzenia procesu specyficznego”.
W celu udzielenia użytecznej odpowiedzi sądowi odsyłającemu należy przeformułować i pogrupować te pytania w taki sposób, aby rozważyć pytanie drugie po zbadaniu pytań od czwartego do szóstego, a następnie, przed dokonaniem analizy pytań od siódmego do dziesiątego, zbadać pytania pierwsze i trzecie.
W przedmiocie pytań od czwartego do szóstego
W swych pytaniach od czwartego do szóstego, które należy zbadać łącznie, sąd odsyłający dąży w istocie do ustalenia, według jakiego kryterium należy dokonać klasyfikacji produktu posiadającego właściwości takie jak produkt będący przedmiotem postępowania głównego do pozycji CN 2707 lub do pozycji CN 2710.
W celu udzielenia odpowiedzi na to pytanie należy, po pierwsze, podkreślić, że ogólne reguły interpretacji CN stanowią, iż klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, natomiast tytuły sekcji, działów lub poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne.
Należy, po drugie, przypomnieć, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem w interesie pewności prawa i ułatwienia kontroli decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w ich obiektywnych cechach i właściwościach, takich jak określone w pozycjach CN oraz uwagach do sekcji lub działów (zob. w szczególności wyroki: Peacock, C‑339/98,
EU:C:2000:573
, pkt 9; Intermodal Transports, C‑495/03,
EU:C:2005:552
, pkt 47; Kamino International Logistics, C‑376/07,
EU:C:2009:105
, pkt 31; a także British Sky Broadcasting Group i Pace, C‑288/09 i C‑289/09,
EU:C:2011:248
, pkt 60).
Co się tyczy not wyjaśniających do HS, należy dodać, że mimo iż brak im mocy wiążącej, stanowią one ważne środki służące zapewnieniu jednolitego stosowania Wspólnej taryfy celnej oraz jako takie dostarczają pomocnych wskazówek do jej interpretacji (wyroki: Kloosterboer Services, C‑173/08,
EU:C:2009:382
, pkt 25; Agroferm, C‑568/11,
EU:C:2013:407
, pkt 28). To samo odnosi się do not wyjaśniających do CN (zob. wyroki: Develop Dr. Eisbein, C‑35/93,
EU:C:1994:252
, pkt 21; a także British Sky Broadcasting Group i Pace,
EU:C:2011:248
, pkt 92).
W niniejszym przypadku z brzmienia pozycji CN 2707 wynika, że pozycja ta obejmuje „oleje i pozostałe produkty […]; podobne produkty, w których masa składników aromatycznych jest większa niż składników niearomatycznych”.
Ponadto uwaga 2 do działu 27 CN stanowi, w sposób identyczny jak w notach wyjaśniających do HS dotyczących pozycji 2710, że informacje dotyczące „olejów ropy naftowej i otrzymywanych z minerałów bitumicznych” podane w pozycji 2710 dotyczą również olejów „składających się głównie z mieszanin węglowodorów nienasyconych, otrzymanych w dowolnym procesie, pod warunkiem że masa składników niearomatycznych przewyższa masę składników aromatycznych”. Te same noty stanowią, że pozycja 2710 nie obejmuje „olejów, w których masie dominują składniki aromatyczne [względem składników niearomatycznych]”.
W rezultacie, jak zauważają słusznie rząd bułgarski i Komisja Europejska, z pozycji CN 2707 i 2710, interpretowanych w świetle uwagi 2 do działu 27 CN i not wyjaśniających do HS dotyczących pozycji 2710, wynika, że rozstrzygającym kryterium pozwalającym na dokonanie klasyfikacji produktu do pozycji CN 2707 jest przeważająca masa składników aromatycznych. Natomiast rozstrzygającym kryterium co do produktów objętych pozycją CN 2710 jest przeważająca masa składników niearomatycznych.
W związku z tym na pytania od czwartego do szóstego należy odpowiedzieć, że kryterium, które należy uwzględnić w celu dokonania klasyfikacji produktu posiadającego właściwości takie jak produkt będący przedmiotem postępowania głównego do pozycji CN 2707 lub do pozycji CN 2710, jest masa składników aromatycznych w stosunku do składników niearomatycznych.
W przedmiocie pytania drugiego
W swym pytaniu drugim sąd odsyłający dąży w istocie do ustalenia, czy znaczenie wyrażenia „składniki aromatyczne” występującego w dziale 27 CN oraz w notach wyjaśniających do CN i HS dotyczących tego działu pokrywa się ze znaczeniem wyrażenia „węglowodory aromatyczne”.
W tym względzie należy zauważyć, że chociaż CN nie definiuje wyrażenia „składniki aromatyczne”, to odpowiedź na to pytanie może być jasno wywiedziona z brzmienia przepisów działu 27 CN i odnoszących się do niego not wyjaśniających do CN i HS.
Zgodnie bowiem z brzmieniem pozycji CN 2707 obejmuje ona produkty, „w których masa składników aromatycznych jest większa niż składników niearomatycznych”. Z brzmienia podpozycji CN od 2707 10 do 2707 99 wynika, że do produktów tych należą w szczególności benzol, toluol, ksylol, naftalen, pozostałe mieszaniny węglowodorów aromatycznych, oleje kreozotowe lub też oleje surowe.
Ponadto jak wynika z wyrażeń użytych w różnych wersjach językowych tytułu podpozycji CN 2707 50, a w szczególności w wersjach językowych: bułgarskiej („Други смеси на ароматни въглеводороди”), hiszpańskiej („Las demás mezclas de hidrocarburos aromáticos”), niemieckiej („andere Mischungen aromatischer Kohlenwasserstoffe”), angielskiej („Other aromatic hydrocarbon mixtures”), francuskiej („autres mélanges d’hydrocarbures aromatiques”) i włoskiej („altre miscele d’idrocarburi aromatici”), CN, jak słusznie podnosi rząd bułgarski, dokonuje rozróżnienia między wyrażeniem „składniki aromatyczne” a wyrażeniem „węglowodory aromatyczne”.
Należy stwierdzić, że to samo rozróżnienie wynika z not wyjaśniających do CN dotyczących jej podpozycji 2707 99 11 i 2707 99 19, które stanowią, że podpozycje te obejmują „podobne produkty, w których masa składników aromatycznych jest większa niż składników niearomatycznych”, oraz stwierdzają, że produkty te „mogą […] posiadać […] niższą zawartość aromatycznych węglowodorów wielopierścieniowych”. Ponadto noty wyjaśniające do CN dotyczące jej pozycji 2707 99 30 stanowią, że „w tej podpozycji »lekkie składniki siarkowe« oznaczają tylko te lekkie produkty […], zawierające związki siarki […] oraz węglowodory z przewagą węglowodorów niearomatycznych”.
Rozróżnienie to występuje również w notach wyjaśniających do HS dotyczących pozycji 2707, które stanowią, że pozycja ta obejmuje „oleje i inne produkty […] składające się głównie z węglowodorów aromatycznych i innych związków aromatycznych”.
Należy w tej sytuacji stwierdzić, że brzmienie rzeczonych przepisów dokonuje wyraźnie rozróżnienia między wyrażeniem „składniki aromatyczne” a wyrażeniem „węglowodory aromatyczne”, i w rezultacie wyrażenie „składniki aromatyczne” powinno być interpretowane jako mające szersze znaczenie niż wyrażenie „węglowodory aromatyczne”.
Wykładnię tę potwierdza brzmienie uwag ogólnych not wyjaśniających do HS dotyczących działu 27, które stanowią, że „wyrażenie »składniki aromatyczne« użyte w uwadze 2 do niniejszego działu oraz w pozycji 2707 należy uważać za odnoszące się do całych cząsteczek mających część aromatyczną, bez względu na liczbę i długość łańcuchów bocznych, a nie tylko do części aromatycznej takich cząsteczek”.
Wobec powyższego na pytanie drugie należy odpowiedzieć, że wyrażenie „składniki aromatyczne” zawarte w dziale 27 CN powinno być interpretowane jako mające szersze znaczenie niż wyrażenie „węglowodory aromatyczne”.
W przedmiocie pytań pierwszego i trzeciego
W pytaniach pierwszym i trzecim, które należy rozważyć łącznie, sąd odsyłający dąży w istocie do ustalenia, w jaki sposób należy określić zawartość składników aromatycznych w danym produkcie w celu zaklasyfikowania do pozycji CN 2707 lub pozycji CN 2710.
W tym względzie należy zauważyć, że uwaga 2 uwag ogólnych not wyjaśniających do CN dotyczących rzeczonego działu 27 stanowi, że metodę z załącznika A stosuje się do produktów o końcowej temperaturze destylacji przekraczającej 315°C.
Jednakże jak przypomniano w pkt 35 niniejszego wyroku, noty wyjaśniające do CN nie mają mocy prawnie wiążącej (zob. wyroki: Develop Dr. Eisbein,
EU:C:1994:252
, pkt 21; a także British Sky Broadcasting Group i Pace,
EU:C:2011:248
, pkt 92). W rezultacie, jak zauważa Komisja, metoda z załącznika A nie może być uznana za jedyną metodę znajdującą zastosowanie do celów określenia zawartości składników aromatycznych w danym produkcie.
Należy ponadto podkreślić, że zgodnie z orzecznictwem Trybunału, jeżeli okaże się, że noty wyjaśniające do CN są sprzeczne z brzmieniem pozycji CN i uwag do sekcji lub działów, to powinny one być pominięte (zob. podobnie wyroki: Sunshine Deutschland Handelsgesellschaft, C‑229/06,
EU:C:2007:239
, pkt 31; JVC France, C‑312/07,
EU:C:2008:324
, pkt 34; a także Kamino International Logistics,
EU:C:2009:105
, pkt 49, 50).
Wynika stąd, że jeżeli organy celne państwa członkowskiego lub podmiot gospodarczy natkną się na przypadek, w którym stosowanie not wyjaśniających do CN prowadzi do rezultatu niezgodnego z CN, powinny mieć one możliwość wniesienia skargi do właściwego organu.
W rezultacie, jak zauważa Komisja, jeżeli organy celne państwa członkowskiego lub podmiot gospodarczy uważają, że metoda z załącznika A nie prowadzi do rezultatu zgodnego z CN, to mogą one wnieść skargę do właściwego organu.
Wówczas sąd, do którego wniesiono skargę, będzie musiał rozstrzygnąć, jaka jest najbardziej właściwa metoda określenia zawartości składników aromatycznych w danym produkcie.
W tej sytuacji na pytania pierwsze i trzecie należy odpowiedzieć, że co do zasady to do sądów krajowych należy ustalenie najbardziej właściwej metody określenia zawartości składników aromatycznych w danym produkcie dla potrzeb dokonania klasyfikacji tego produktu do pozycji CN 2707 lub do pozycji CN 2710.
W przedmiocie pytań od siódmego do dziesiątego
W pytaniach od siódmego do dziesiątego, które należy zbadać łącznie, sąd odsyłający dąży w istocie do ustalenia, w jaki sposób należy dokonać interpretacji pkt 1 not wyjaśniających dotyczących podpozycji CN 2707 99 91 i 2707 99 99.
W tym względzie należy na wstępie zauważyć, że wbrew temu, co podnosi sąd odsyłający, angielska wersja językowa akapitu drugiego not wyjaśniających do CN dotyczących podpozycji CN 2707 99 91 i 2707 99 99 brzmi: „these products include”, a nie „these products are”.
W celu udzielenia użytecznej odpowiedzi sądowi odsyłającemu należy przypomnieć, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem przy dokonywaniu wykładni przepisu prawa Unii należy uwzględniać nie tylko jego brzmienie, lecz także jego kontekst oraz cele regulacji, której część ten przepis stanowi (zob. w szczególności wyroki: TNT Express Nederland, C‑533/08,
EU:C:2010:243
, pkt 44 i przytoczone tam orzecznictwo; a także Brain Products, C‑219/11,
EU:C:2012:742
, pkt 13 i przytoczone tam orzecznictwo).
Ponadto konieczność jednolitej wykładni rozporządzeń unijnych wyklucza rozpatrywanie, w razie wątpliwości, danego przepisu w sposób oderwany, lecz przeciwnie, wymaga, aby był on interpretowany i stosowany w świetle wersji sporządzonych w innych językach urzędowych (zob. podobnie wyrok Eschig, C‑199/08,
EU:C:2009:538
, pkt 54 i przytoczone tam orzecznictwo).
W niniejszym przypadku z porównania wersji językowych drugiego akapitu not wyjaśniających do CN dotyczących podpozycji CN 2707 99 91 i 2707 99 99 wynika, że przepis ten ma takie samo znaczenie zarówno w wersjach językowych bułgarskiej („между тези продукти могат да се упоменат”) i angielskiej („these products include”), jak i w wersjach językowych hiszpańskiej („Entre esos productos se pueden citar”), niemieckiej („Von diesen Erzeugnissen sind z. B. zu nennen”), francuskiej („Parmi ces produits, on peut citer”) i włoskiej („Fra questi prodotti si possono citare”), a w rezultacie należy uznać, że przepis ten nie ma wyczerpującego charakteru.
Wykładnię tę potwierdza brzmienie ostatniego akapitu pkt 1 not wyjaśniających do CN dotyczących jej podpozycji 2707 99 91 i 2707 99 99. Użycie zwrotu „na przykład” pod koniec tego akapitu wskazuje wyraźnie, że wykaz pozycji i podpozycji zawartych w CN, do których mogą być zaklasyfikowane produkty o przeważającej masie składników aromatycznych i które objęte są zatem pozycją CN 2707, lecz które nie spełniają warunków ustanowionych w pkt 1 lit. a)–d) wskazanych not, nie jest wyczerpujący.
Ponadto należy podkreślić, że w zakresie, w jakim noty wyjaśniające do CN mają na celu ułatwienie interpretacji CN dla potrzeb klasyfikacji taryfowej, należy je interpretować w sposób zapewniający skuteczność podpozycji CN.
Tymczasem gdyby pkt 1 not wyjaśniających do CN dotyczących jej podpozycji 2707 99 91 i 2707 99 99 należało interpretować w ten sposób, że wykaz zawarty w jego ostatnim akapicie jest wyczerpujący, to wskazane noty byłyby sprzeczne z tym celem, co powodowałoby, iż produkt taki jak będący przedmiotem postępowania głównego, w którym masa składników aromatycznych jest większa niż składników niearomatycznych i który należy zatem do pozycji CN 2707, nie mógłby być zaklasyfikowany do żadnej podpozycji tej pozycji.
Ponadto jak podkreśliła słusznie Komisja, wykładnię, zgodnie z którą podpozycją CN 2707 99 99 objęte są produkty, które nie spełniają warunków zaklasyfikowania do pozycji CN 2707, lecz które nie są objęte żadną inną jej podpozycją, potwierdza fakt, że podpozycja CN 2707 99 jest zatytułowana „pozostałe”, oraz okoliczność, że podpozycja ta jest ostatnią w pozycji 2707.
W świetle powyższego na pytania od siódmego do dziesiątego należy odpowiedzieć, że pkt 1 not wyjaśniających do CN dotyczących jej podpozycji 2707 99 91 i 2707 99 99 należy interpretować w ten sposób, że nie ma on wyczerpującego charakteru, co oznacza, iż produkt należący do pozycji CN 2707, który nie może być jednak zaklasyfikowany do szczegółowej podpozycji, powinien być zaklasyfikowany do podpozycji CN 2707 99 99.
W przedmiocie kosztów
Dla stron w postępowaniu głównym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed sądem odsyłającym, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż koszty stron w postępowaniu głównym, nie podlegają zwrotowi.

Z powyższych względów Trybunał (szósta izba) orzeka, co następuje:

1)
Kryterium, które należy uwzględnić w celu dokonania klasyfikacji produktu posiadającego właściwości takie jak produkt będący przedmiotem postępowania głównego do pozycji 2707 lub do pozycji 2710 Nomenklatury scalonej zawartej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej, zmienionym rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1006/2011 z dnia 27 września 2011 r., jest masa składników aromatycznych w stosunku do składników niearomatycznych.

2)
Wyrażenie „składniki aromatyczne” zawarte w dziale 27 Nomenklatury scalonej zawartej w załączniku I do rozporządzenia nr 2658/87, zmienionym rozporządzeniem nr 1006/2011, powinno być interpretowane jako mające szersze znaczenie niż wyrażenie „węglowodory aromatyczne”.

3)
Do sądów krajowych należy co do zasady ustalenie najbardziej właściwej metody w celu określenia zawartości składników aromatycznych w danym produkcie dla potrzeb dokonania klasyfikacji tego produktu do pozycji 2707 lub do pozycji 2710 Nomenklatury scalonej zawartej w załączniku I do rozporządzenia nr 2658/87, zmienionym rozporządzeniem nr 1006/2011.

4)
Punkt 1 not wyjaśniających do Nomenklatury scalonej zawartej w załączniku I do rozporządzenia nr 2658/87, zmienionym rozporządzeniem nr 1006/2011, dotyczących podpozycji 2707 99 91 i 2707 99 99 tej Nomenklatury scalonej należy interpretować w ten sposób, że nie ma on charakteru wyczerpującego, co oznacza, iż produkt należący do pozycji 2707 rzeczonej Nomenklatury scalonej, który nie może być jednak zaklasyfikowany do szczegółowej podpozycji, powinien być zaklasyfikowany do podpozycji 2707 99 99 tejże Nomenklatury scalonej.

Podpisy
(
*1
)	Język postępowania: bułgarski.