CELEX: 62010TJ0028
Κοινοτικό σήμα
Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος EURO AUTOMATIC PAYMENT
Απόλυτος λόγος απαραδέκτου
Περιγραφικός χαρακτήρας
Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009

του Πρωτοδικείου της 9ης Μαρτίου 2010, T‑15/09, Euro-Information κατά ΓΕΕΑ (EURO AUTOMATIC CASH), που δεν έχει δημοσιευθεί
στη Συλλογή, σκέψη 39].
Κατόπιν των ανωτέρω, συνάγεται το συμπέρασμα ότι ορθώς το τμήμα προσφυγών διαπίστωσε ότι η σημασία της φράσης «euro automatic
paymen», δηλαδή αυτόματη πληρωμή σε ευρώ, την οποία δέχθηκε ο εξεταστής, ήταν ορθή. Η φράση αυτή πρέπει συνεπώς να ερμηνευθεί
ως αναφερόμενη σε μηχανισμό πληρωμής σε ευρώ, τον οποίο ο καταναλωτής επέλεξε οικειοθελώς να χρησιμοποιήσει περιστασιακά ή
κατά τρόπο διαρκή, ικανό να πραγματοποιήσει μία πράξη ή να διενεργήσει κατά τρόπο αυτόνομο μία διαδικασία. Πάντως, επιβάλλεται
η διαπίστωση ότι η σημασία αυτή γίνεται αντιληπτή από το ενδιαφερόμενο κοινό χωρίς να είναι απαραίτητη καμία βαθύτερη ανάλυση
ή διανοητική διεργασία.
Επομένως, το επιχείρημα της προσφεύγουσας κατά το οποίο η φράση «euro automatic payment» στερείται οποιασδήποτε ευθείας, σαφούς
και αμέσως αναγνωρίσιμης σημασίας, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμο.
Έτσι, πρέπει τώρα να εκτιμηθεί αν η φράση «euro automatic payment», υπό το πρίσμα της σημασίας που έγινε δεκτή, είναι περιγραφική
των προϊόντων και υπηρεσιών για τις οποίες ζητήθηκε η καταχώριση του σήματος.
Συναφώς, πρώτον, όσον αφορά τις ουσιαστικές διατυπώσεις που πρέπει να τηρούνται κατά την εξέταση αιτήσεως κοινοτικού σήματος,
από τη νομολογία προκύπτει ότι, όσον αφορά την υποχρέωση αιτιολογήσεως, αφενός, η εξέταση των απολύτων λόγων απαραδέκτου πρέπει
να περιλαμβάνει έκαστο των προϊόντων ή των υπηρεσιών για τα οποία ζητείται η καταχώριση του σήματος και, αφετέρου, ότι η απόφαση
με την οποία η αρμόδια αρχή απορρίπτει την αίτηση καταχωρίσεως σήματος πρέπει κατ’ αρχήν να αιτιολογείται για κάθε ένα από
τα εν λόγω προϊόντα ή υπηρεσίες [βλ. απόφαση του Πρωτοδικείου της 20ής Μαΐου 2009, T‑405/07 και T‑406/07, CFCMCEE κατά ΓΕΕΑ
(P@YWEB CARD και PAYWEB CARD), Συλλογή 2009, σ. II‑1441, σκέψη 54 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία]. Περαιτέρω, το Δικαστήριο
διευκρίνισε ότι η υποχρέωση αιτιολογίας προκύπτει επίσης από τη βασική απαίτηση ότι κάθε απόφαση της αρχής που αρνείται τη
χορήγηση δικαιώματος αναγνωριζομένου από το κοινοτικό δίκαιο πρέπει να υπόκειται σε δικαστικό έλεγχο που σκοπεί να εξασφαλίσει
αποτελεσματική προστασία του δικαιώματος αυτού και, για τον λόγο αυτόν, πρέπει να αφορά τη νομιμότητα της αιτιολογίας. Ωστόσο,
όταν ο ίδιος λόγος απαραδέκτου αντιτάσσεται σε μια κατηγορία ή μια ομάδα προϊόντων ή υπηρεσιών, η εν λόγω αρχή μπορεί να περιοριστεί
σε σφαιρική αιτιολογία για όλα τα οικεία προϊόντα και τις υπηρεσίες (απόφαση του Δικαστηρίου της 15ης Φεβρουαρίου 2007, C‑239/05,
BVBA Management, Training en Consultancy, Συλλογή 2007, σ. I‑1455, σκέψεις 34 έως 37, και προπαρατεθείσα απόφαση P@YWEB CARD
και PAYWEB CARD, σκέψη 54).
Εντούτοις, η δυνατότητα του ΓΕΕΑ να παραθέτει σφαιρική αιτιολογία σχετικά με την εφαρμογή ενός απολύτου λόγου απαραδέκτου
σε μια κατηγορία ή ομάδα προϊόντων ή υπηρεσιών δεν πρέπει να καθιστά αδύνατη την επίτευξη του σκοπού που επιδιώκεται με την
υποχρέωση αιτιολογίας που επιβάλλουν τα άρθρα 253 ΕΚ και 75, πρώτη περίοδος, του κανονισμού 207/2009, να καταστεί δηλαδή δυνατός
ο δικαστικός έλεγχος των αποφάσεων με τις οποίες απορρίπτεται αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος. Πρέπει, συνεπώς, τα
προϊόντα ή οι υπηρεσίες να εμφανίζουν μεταξύ τους σύνδεσμο αρκούντως άμεσο και συγκεκριμένο, σε σημείο που να αποτελούν μια
κατηγορία ή μια ομάδα προϊόντων ή υπηρεσιών με αρκετή ομοιογένεια για να μπορεί το ΓΕΕΑ να παραθέσει τέτοια σφαιρική αιτιολογία.
Πάντως, το γεγονός και μόνον ότι τα οικεία προϊόντα ή υπηρεσίες υπάγονται στην ίδια κλάση κατά την έννοια του Διακανονισμού
της Νίκαιας δεν αρκεί συναφώς, δεδομένου ότι οι κλάσεις αυτές περιέχουν συχνά μεγάλη ποικιλία προϊόντων ή υπηρεσιών που δεν
εμφανίζουν οπωσδήποτε μεταξύ τους έναν τέτοιο, αρκούντως άμεσο και συγκεκριμένο σύνδεσμο. (βλ. απόφαση P@YWEB CARD και PAYWEB
CARD, σκέψη 54 ανωτέρω, σκέψη 55 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
Δεύτερον, όσον αφορά την εξέταση επί της ουσίας της αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος, από τη νομολογία προκύπτει ότι,
δυνάμει του κανονισμού 207/2009, το ΓΕΕΑ πρέπει να εξετάσει την αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος σε σχέση με όλα τα
άλλα προϊόντα ή τις υπηρεσίες που περιλαμβάνονται στον κατάλογο των προϊόντων ή των υπηρεσιών για τις οποίες ζητείται η καταχώριση,
λαμβανομένου υπόψη ότι, όταν ο κατάλογος αυτός περιλαμβάνει μία ή περισσότερες κατηγορίες προϊόντων ή υπηρεσιών, το ΓΕΕΑ δεν
υποχρεούται να αναλύσει κάθε προϊόν ή υπηρεσία που εντάσσεται σε κάθε κατηγορία, αλλά πρέπει να πραγματοποιήσει την εξέτασή
του σε σχέση με την εν λόγω κατηγορία καθεαυτή [βλ., συναφώς, απόφαση του Πρωτοδικείου της 9ης Ιουλίου 2008, T‑304/06, Reber
κατά ΓΕΕΑ – Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli (Mozart), Συλλογή 2008, σ. II‑1927, σκέψεις 22 και 23 και εκεί παρατιθέμενη
νομολογία].
Επομένως, τρίτον, με γνώμονα τη νομολογία που παρατίθεται στις σκέψεις 54 και 55 ανωτέρω, πρέπει να θεωρηθεί, κατ’ αναλογία,
ότι, όσον αφορά τις ουσιαστικές προϋποθέσεις για την εξέταση αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος, όπως παρατίθενται στην
σκέψη 56 ανωτέρω, το ΓΕΕΑ μπορεί να προβεί σε σφαιρική εξέταση, ανά κατηγορία αγαθών ή υπηρεσιών, μόνον εάν τα οικεία προϊόντα
ή οι υπηρεσίες εμφανίζουν μεταξύ τους σύνδεσμο αρκούντως άμεσο και συγκεκριμένο σε σημείο που να αποτελούν μια κατηγορία ή
μια ομάδα προϊόντων ή υπηρεσιών με αρκετή ομοιογένεια.
Με γνώμονα τις αρχές αυτές πρέπει να εξεταστεί αν το τμήμα προσφυγών εξέτασε αρκούντως κατά νόμο τον περιγραφικό χαρακτήρα
του σήματος του οποίου ζητείται η καταχώριση σε σχέση με τα οικεία προϊόντα και υπηρεσίες.
–       Όσον αφορά τις κάρτες της κλάσεως 9
Όσον αφορά τις κάρτες της κλάσεως 9, δηλαδή τις «κάρτες μνήμης ή με μικροεπεξεργαστή, μαγνητικές κάρτες, κάρτες αναγνώρισης
ταυτότητας μαγνητικές ή με μικροεπεξεργαστή, κάρτες χρέωσης, πίστωσης ή ανάληψης μαγνητικές ή με μικροεπεξεργαστή και τις
κάρτες ηλεκτρονικής πληρωμής», το τμήμα προσφυγών θεώρησε, στη σκέψη 20 της προσβαλλόμενης αποφάσεως, ότι, εφόσον οι εν λόγω
κάρτες μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τη διενέργεια πληρωμών, το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση ήταν περιγραφικό
του προορισμού των προϊόντων τα οποία αφορά.
Συναφώς, πρέπει, πρώτον, να υπομνησθεί ότι, στο μέτρο που όλα αυτά τα προϊόντα, τα οποία απευθύνονται στο ίδιο κοινό, δηλαδή
στο ευρύ κοινό και στους επαγγελματίες, έχουν την μορφή κάρτας που φέρει μαγνητική ταινία, μικροεπεξεργαστή ή μικροτσίπ ικανό
να καταγράψει και να διαβιβάσει πληροφορίες μέσω ενός (ψηφιακού) εργαλείου ανάγνωσης και επεξεργασίας δεδομένων, τα εν λόγω
προϊόντα συνιστούν, λόγω των παρόμοιων, αν όχι ίδιων, χαρακτηριστικών και λειτουργιών τους, μια ομοιογενή ομάδα προϊόντων.
Συγκεκριμένα, οι κάρτες αυτές καθιστούν δυνατή τη διαβίβαση των πληροφοριών και δεδομένων που έχουν καταγραφεί σ’ αυτές σε
ένα δίκτυο επικοινωνίας, όπως το διαδίκτυο ή ένα καλωδιακό ή δορυφορικό δίκτυο, με αποδέκτη έναν πάροχο υπηρεσιών, ο οποίος
μπορεί έτσι να ταυτοποιήσει τον κάτοχο της κάρτας, καθώς και το δικαίωμά του προσβάσεως. Πάντως, η διαβίβαση αυτή των πληροφοριών
και δεδομένων μπορεί μεταξύ άλλων να παράσχει στους κατόχους τέτοιων καρτών τη δυνατότητα, ενδεχομένως επί πληρωμή, να έχουν
πρόσβαση στο εν λόγω δίκτυο, προκειμένου να πραγματοποιήσει ηλεκτρονικές πληρωμές (βλ., κατ’ αναλογία, απόφαση P@YWEB CARD
και PAYWEB CARD, σκέψη 54 ανωτέρω, σκέψη 59 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
Το τμήμα προσφυγών μπορούσε επομένως βασίμως, αφενός, να θεωρήσει ότι αυτή η κατηγορία προϊόντων είχε κοινά χαρακτηριστικά,
συμπεριλαμβανομένου εκείνου που παρέχει τη δυνατότητα πραγματοποίησης πληρωμών σε ευρώ και, ως εκ τούτου, να προβεί σε σφαιρική
εξέταση, ανά κατηγορία, της αιτήσεως καταχωρίσεως του αιτουμένου κοινοτικού σήματος για τα προϊόντα αυτά, και αφετέρου, να
εκτιμήσει ότι το ενδιαφερόμενο κοινό, ευρισκόμενο ενώπιον προϊόντων αυτής της κατηγορίας που φέρουν το σημείο «euro automatic
payment», θα αντιληφθεί αμέσως και χωρίς περαιτέρω σκέψη ότι πρόκειται για κάρτες που έχουν σχεδιαστεί για την πραγματοποίηση
αυτόματων πληρωμών σε ευρώ.
Επομένως, ορθώς το τμήμα προσφυγών κατέληξε ότι το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση έχει περιγραφικό χαρακτήρα σε σχέση
με τις επίμαχες κάρτες.
–       Όσον αφορά τα προϊόντα των τομέων της πληροφορικής και των τηλεπικοινωνιών της κλάσεως 9
Όσον αφορά τα προϊόντα των τομέων της πληροφορικής και των τηλεπικοινωνιών της κλάσεως 9, δηλαδή τα «μέσα αποθήκευσης μαγνητικών
δεδομένων, μέσα αποθήκευσης οπτικών δεδομένων, συσκευές επεξεργασίας δεδομένων, συσκευές ενδοεπικοινωνίας, διεπαφές (ηλεκτρονικών
υπολογιστών), συσκευές αναπαραγωγής (ηλεκτρονικών υπολογιστών), λογισμικό (εγγεγραμμένα προγράμματα), λογισμικό διαχείρισης
λογαριασμών, οθόνες (προγράμματα ηλεκτρονικών υπολογιστών), ηλεκτρονικοί υπολογιστές, περιφερειακά ηλεκτρονικών υπολογιστών,
εγγεγραμμένα προγράμματα ηλεκτρονικών υπολογιστών, εγγεγραμμένα προγράμματα λειτουργικού συστήματος (για ηλεκτρονικούς υπολογιστές),
κεντρικές μονάδες επεξεργασίας (επεξεργαστές), προγράμματα και υλικό ηλεκτρονικών υπολογιστών που επιτρέπουν την παροχή εξ
αποστάσεως πλήρων υπηρεσιών τράπεζας, χρηματοπιστωτικού ιδρύματος και ασφαλειών, δηλαδή εξοπλισμός και συσκευές πληροφορικής,
λογισμικό ασφαλών πληρωμών επί γραμμής για ηλεκτρονικό δίκτυο επικοινωνίας, συσκευές και όργανα ηλεκτρονικών πληρωμών, δηλαδή
εξοπλισμός και συσκευές πληροφορικής, υλικό ηλεκτρονικών υπολογιστών για ηλεκτρονικές πληρωμές, λογισμικό για ηλεκτρονικές
πληρωμές, κάρτες ηλεκτρονικών πληρωμών, ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές διατάξεις για τη διαχείριση χρηματοπιστωτικών συναλλαγών»,
που ανήκουν στο τομέα της πληροφορικής, καθώς και τα «συσκευές ραδιοτηλεφωνίας, δέκτες (ήχου, βίντεο), τηλεφωνικές συσκευές,
κινητά τηλέφωνα, μηχανισμοί προπληρωμής για τηλεοπτικές συσκευές, πομποί (τηλεπικοινωνιών)», που ανήκουν στο τομέα των τηλεπικοινωνιών,
το τμήμα προσφυγών έκρινε, στη σκέψη 22 της προσβαλλόμενης αποφάσεως, ότι σε όλα αυτά τα προϊόντα μπορούσε να ενσωματωθεί
μηχανισμός αυτόματης πληρωμής, και ότι, επομένως, υφίστατο σύνδεσμος αρκούντως άμεσος και συγκεκριμένος μεταξύ του σήματος
του οποίου ζητείται η καταχώριση και των προαναφερθέντων προϊόντων.
Πρώτον, όσον αφορά τα προϊόντα του τομέα της πληροφορικής της κλάσεως 9, στον βαθμό που όλα αυτά τα προϊόντα, τα οποία απευθύνονται
στο ίδιο κοινό, δηλαδή στο ευρύ κοινό και στους επαγγελματίες, είναι σε θέση να πραγματοποιήσουν εγγραφή, αποθήκευση, επεξεργασία,
μεταφορά και διαβίβαση πληροφοριών και δεδομένων, τα εν λόγω προϊόντα συνιστούν, λόγω των παρόμοιων, αν όχι ίδιων, χαρακτηριστικών
και λειτουργιών τους, μια ομοιογενή ομάδα προϊόντων. Συγκεκριμένα, για τους ίδιους λόγους με αυτούς που παρατίθενται στη σκέψη
61 της παρούσας αποφάσεως όσον αφορά τις κάρτες, τα προϊόντα αυτά παρέχουν στους χρήστες τους τη δυνατότητα να πραγματοποιήσουν
ηλεκτρονικές πληρωμές, συμπεριλαμβανομένων των πληρωμών εξ αποστάσεως.
Το τμήμα προσφυγών μπορούσε επομένως βασίμως, αφενός, να θεωρήσει ότι αυτή η κατηγορία προϊόντων είχε κοινά χαρακτηριστικά,
συμπεριλαμβανομένου εκείνου που παρέχει τη δυνατότητα πραγματοποιήσεως πληρωμών σε ευρώ και, ως εκ τούτου, να προβεί σε σφαιρική
εξέταση, ανά κατηγορία, της αιτήσεως καταχωρίσεως του αιτουμένου κοινοτικού σήματος για τα προϊόντα αυτά, και αφετέρου, να
εκτιμήσει ότι το ενδιαφερόμενο κοινό, ευρισκόμενο ενώπιον προϊόντων αυτής της κατηγορίας που φέρουν το σημείο «euro automatic
payment», θα αντιληφθεί αμέσως και χωρίς περαιτέρω σκέψη ότι πρόκειται για προϊόν, συνδεδεμένο σε δίκτυο επικοινωνίας, το
οποίο ενσωματώνει αυτόματο μηχανισμό πληρωμής που του παρέχει τη δυνατότητα να πραγματοποιήσει απ’ ευθείας πληρωμές σε ευρώ,
μέσω του εν λόγω δικτύου.
Δεύτερον, όσον αφορά τα προϊόντα του τομέα της πληροφορικής της κλάσεως 9, στον βαθμό που όλα αυτά τα προϊόντα, τα οποία απευθύνονται
στο ίδιο κοινό, δηλαδή στο ευρύ κοινό και στους επαγγελματίες, είναι σε θέση να πραγματοποιήσουν εγγραφή, αποθήκευση, επεξεργασία,
μεταφορά και διαβίβαση πληροφοριών και δεδομένων, τα εν λόγω προϊόντα συνιστούν, λόγω των παρόμοιων, αν όχι ίδιων, χαρακτηριστικών
και λειτουργιών τους, μια ομοιογενή ομάδα προϊόντων. Συγκεκριμένα, για τους ίδιους λόγους με αυτούς που παρατίθενται στη σκέψη
61 της παρούσας αποφάσεως όσον αφορά τις κάρτες, τα προϊόντα αυτά παρέχουν στους χρήστες τους τη δυνατότητα να πραγματοποιήσουν
ηλεκτρονικές πληρωμές, συμπεριλαμβανομένων των πληρωμών εξ αποστάσεως. Αυτό ισχύει και για τους «μηχανισμούς προπληρωμής για
συσκευές τηλεοράσεως» στο μέτρο που οι μηχανισμοί αυτοί, όπως η συσκευή αποκωδικοποίησης ή ο αποκωδικοποιητής λήψεως τηλεοπτικών
προγραμμάτων επί πληρωμή σε καλωδιακό ή δορυφορικό δίκτυο, φέρουν τόσο μια κάρτα (συχνά ονομάζεται «smartcard») όσο και μια
διάταξη για την εισαγωγή της κάρτας αυτής ενόψει προσβάσεως επί πληρωμή στο δίκτυο αυτό (βλ., κατ’ αναλογία, απόφαση P@YWEB
CARD και PAYWEB CARD, σκέψη 54 ανωτέρω, σκέψη 59 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
Το τμήμα προσφυγών μπορούσε επομένως βασίμως, αφενός, να θεωρήσει ότι αυτή η κατηγορία προϊόντων είχε κοινά χαρακτηριστικά,
συμπεριλαμβανομένου εκείνου που παρέχει τη δυνατότητα πραγματοποιήσεως πληρωμών σε ευρώ και, ως εκ τούτου, να προβεί σε σφαιρική
εξέταση, ανά κατηγορία, της αιτήσεως καταχωρίσεως του αιτουμένου κοινοτικού σήματος για τα προϊόντα αυτά [βλ., συναφώς, απόφαση
του Πρωτοδικείου της 23ης Σεπτεμβρίου 2009, T‑396/07, Γαλλία Télécom κατά ΓΕΕΑ (UNIQUE), που δεν έχει δημοσιευθεί στη Συλλογή,
σκέψη 29] και, αφετέρου, να εκτιμήσει ότι το ενδιαφερόμενο κοινό, ευρισκόμενο ενώπιον προϊόντων αυτής της κατηγορίας που φέρουν
το σημείο «euro automatic payment», θα αντιληφθεί αμέσως και χωρίς περαιτέρω σκέψη ότι πρόκειται για ένα προϊόν, συνδεδεμένο
σε δίκτυο επικοινωνίας, το οποίο ενσωματώνει αυτόματο μηχανισμό πληρωμής που του παρέχει τη δυνατότητα να πραγματοποιήσει
απ’ ευθείας πληρωμές σε ευρώ, μέσω του εν λόγω δικτύου.
Επομένως, ορθώς το τμήμα προσφυγών κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση έχει περιγραφικό χαρακτήρα
σε σχέση με τα επίμαχα προϊόντα του τομέα της πληροφορικής και των τηλεπικοινωνιών.
–       Ως προς τα λοιπά προϊόντα της κλάσεως 9
Πρώτον, όσον αφορά τα «αυτόματα μηχανήματα πληρωμών» και τα «αυτόματα τραπεζικά μηχανήματα», επιβάλλεται η διαπίστωση, όπως
επισήμανε και το τμήμα προσφυγών στη σκέψη 15 της προσβαλλομένης αποφάσεως, και αντίθετα με όσα ισχυρίζεται η προσφεύγουσα,
ότι σκοπός των πρώτων, και ενδεχομένως των δεύτερων, είναι η πραγματοποίηση αυτόματων πληρωμών.
Το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση θα γίνει επομένως αντιληπτό ως προσδιορίζον μία τεχνική λειτουργία των προϊόντων
τα οποία αφορά, δηλαδή τη δυνατότητα πραγματοποιήσεως πληρωμών σε ευρώ, ή ακόμη ως αναφερόμενο σε μία από τις ιδιότητές τους,
δηλαδή την αυτοματοποίηση, δεδομένου ότι αυτή μπορεί να ληφθεί υπόψη κατά την επιλογή αυτών των προϊόντων από το ενδιαφερόμενο
κοινό. Συνεπώς, το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση παρέχει στο ενδιαφερόμενο κοινό πληροφορίες για τα ουσιώδη χαρακτηριστικά
των εν λόγω προϊόντων, δηλαδή ότι περιλαμβάνουν, ή ενδέχεται να περιλαμβάνουν μηχανισμό για την πραγματοποίηση αυτόματων πληρωμών
σε ευρώ.
Κατά συνέπεια, δεδομένου ότι η φράση «euro automatic payment» ενδέχεται, από την άποψη του ενδιαφερόμενου κοινού, να χρησιμοποιείται
ευρέως στις συναλλαγές, για να δηλώσει ένα χαρακτηριστικό των «αυτόματων μηχανημάτων πληρωμών» και των «αυτόματων τραπεζικών
μηχανημάτων», ορθώς το τμήμα προσφυγών έκρινε ότι το επίδικο σήμα ήταν περιγραφικό του προορισμού των εν λόγω προϊόντων.
Δεύτερον, όσον αφορά τις «συσκευές ανίχνευσης πλαστών χρημάτων», τους «αυτόματους πωλητές», τα «μηχανήματα έκδοσης εισιτηρίων»
και τις «συσκευές ανάγνωσης γραμμικού κώδικα», το τμήμα προσφυγών διαπίστωσε, στις σκέψεις 17, 19 και 21 της προσβαλλομένης
αποφάσεως, ότι όλα αυτά τα προϊόντα ενσωμάτωναν μηχανισμό αυτόματης πληρωμής ή ήταν ενσωματωμένα σε έναν τέτοιο μηχανισμό.
Κατά τα λοιπά, διευκρίνισε, με τις σκέψεις 19 και 21 της προσβαλλομένης αποφάσεως, ότι οι «συσκευές ανίχνευσης πλαστών χρημάτων»
και οι «συσκευές ανάγνωσης γραμμικού κώδικα» ήταν πιθανό να συνδέονται στενά με συσκευές αυτόματης πληρωμής, όπως τα μηχανήματα
έκδοσης εισιτηρίων ή άλλα αντικείμενα, και μπορούσαν ως εκ τούτου να έχουν τον ίδιο προορισμό αυτά.
Στη συνέχεια, όπως επισημάνθηκε στη σκέψη 51 ανωτέρω, η αυτόματη πληρωμή σε ευρώ πρέπει να ερμηνευθεί ως αναφερόμενη σε μηχανισμό
πληρωμής σε ευρώ, τον οποίο ο καταναλωτής επέλεξε οικειοθελώς να χρησιμοποιήσει περιστασιακά ή κατά τρόπο διαρκή, ικανό να
πραγματοποιήσει μία πράξη ή να διενεργήσει κατά τρόπο αυτόνομο μία διαδικασία.
Όπως προκύπτει από τα ανωτέρω, αντίθετα προς όσα υποστηρίζει η προσφεύγουσα, ο αυτόματος χαρακτήρας μιας πληρωμής σε ευρώ
που πραγματοποιείται μέσω «αυτόματων πωλητών» και «μηχανημάτων έκδοσης εισιτηρίων» δεν αποκλείει τη εκδήλωση βούλησης εκ μέρους
του καταναλωτή.
Επομένως, ορθώς έκρινε το τμήμα προσφυγών ότι το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση ήταν περιγραφικό του προορισμού των
«συσκευών ανίχνευσης πλαστών χρημάτων», των «αυτόματων πωλητών», των «μηχανημάτων έκδοσης εισιτηρίων» και των «συσκευών ανάγνωσης
γραμμικού κώδικα», υπό την έννοια ότι τα εν λόγω προϊόντα περιλαμβάνουν ένα μηχανισμό αυτόματης πληρωμής ή μπορούν να ενσωματωθούν
σε έναν τέτοιο μηχανισμό.
Τρίτον, όσον αφορά τα «αυτόματα μηχανήματα ανάληψης μετρητών», το τμήμα προσφυγών θεώρησε, στη σκέψη 18 της προσβαλλομένης
αποφάσεως, ότι, όταν ένα αυτόματο μηχάνημα ανάληψης μετρητών παραδίδει ένα ορισμένο ποσό χρημάτων στον κάτοχο τραπεζικής κάρτας,
η πράξη που διενεργεί το τραπεζικό κατάστημα στο οποίο είναι τοποθετημένο το εν λόγω μηχάνημα είναι η καταβολή ενός χρηματικού
ποσού σε εκτέλεση της υποχρεώσεως αποσβέσεως οφειλής της τράπεζας προς τον κάτοχο της κάρτας. Το σήμα του οποίου ζητήθηκε
η καταχώριση είναι επομένως περιγραφικό των εν λόγω προϊόντων, ο προορισμός των οποίων συνδέεται στενά με την έννοια της πληρωμής.
Ωστόσο, επιβάλλεται πράγματι η διαπίστωση ότι, αντίθετα προς όσα υποστηρίζει η προσφεύγουσα, δεν μπορεί να αποκλεισθεί το
γεγονός, κατά την ανάγνωση του σήματος του οποίου ζητείται η καταχώριση, το ενδιαφερόμενο κοινό να το αντιλαμβάνεται ως περιγραφή,
ιδίως, αυτών των πράξεων ανάληψης μετρητών, δεδομένου ότι οι εν λόγω πράξεις εξομοιώνονται με πληρωμές.
Εν πάση περιπτώσει, επιβάλλεται η διαπίστωση, όπως διαπίστωσε και το ΓΕΕΑ, ότι τα αυτόματα μηχανήματα ανάληψης μετρητών είναι
πιθανό να προσφέρουν ένα ευρύ φάσμα λειτουργιών πέραν της απλής ανάληψης μετρητών, όπως η πραγματοποίηση πληρωμών ή η αποστολή
χρημάτων, ή ακόμη, όπως διευκρινίζεται στη σκέψη 18 της προσβαλλομένης αποφάσεως, η έκδοση αντιγράφων κίνησης λογαριασμού.
Κατά συνέπεια, το ενδιαφερόμενο κοινό θα αντιληφθεί ως περιγραφικές τις ενδείξεις σύμφωνα με τις οποίες ένα προϊόν ενδέχεται
να παρέχει τη δυνατότητα πραγματοποιήσεως αυτόματων πληρωμών σε ευρώ, υπό την προϋπόθεση ότι το χαρακτηριστικό αυτό είναι
σημαντικό σε σχέση με το οικείο προϊόν [βλ., συναφώς, απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Μαρτίου 2010, T‑77/09, hofherr
communikation κατά ΓΕΕΑ (NATURE WATCH), που δεν έχει δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψη 30], γεγονός που σαφώς ισχύει εν προκειμένω.
Ορθώς επομένως έκρινε το τμήμα προσφυγών ότι το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση ήταν περιγραφικό του προορισμού των
«αυτόματων μηχανημάτων ανάληψης μετρητών».
Περαιτέρω, πρέπει να επισημανθεί ότι η ανάγκη να παραμείνει το σημείο ελεύθερο προς χρησιμοποίηση που επισημαίνεται στη σκέψη
44 ανωτέρω, κατά την οποία τα σημεία ή οι ενδείξεις που είναι περιγραφικές των κατηγοριών των προϊόντων ή υπηρεσιών για τα
οποία ή για τις οποίες ζητείται η καταχώριση πρέπει να μπορούν να χρησιμοποιούνται ελεύθερα από όλους, συνεπάγεται ότι οι
ανταγωνιστές της προσφεύγουσας, οι οποίοι ενδέχεται να ενσωματώσουν στα δικά τους αυτόματα μηχανήματα ανάληψης μετρητών μηχανισμό
αυτόματης πληρωμής σε ευρώ, μπορούν να χρησιμοποιούν ελεύθερα τη φράση «euro automatic payment».
Τέταρτον, όσον αφορά τα «αυτόματα μηχανήματα έκδοσης αντιγράφων κίνησης λογαριασμού, αποσπασμάτων κίνησης λογαριασμού», το
τμήμα προσφυγών έκρινε, κατ’ ουσίαν, στη σκέψη 18 της προσβαλλόμενης αποφάσεως, ότι αυτά συνδέονται στενά με τα «αυτόματα
μηχανήματα ανάληψης μετρητών», δεδομένου ότι τα δύο αυτά προϊόντα είναι ενσωματωμένα στην ίδια συσκευή, και ότι, ως εκ τούτου,
το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση θα γίνει αντιληπτό με την ίδια περιγραφική σημασία και για τα δύο προϊόντα.
Συγκεκριμένα, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι τα «αυτόματα μηχανήματα έκδοσης αντιγράφων κίνησης λογαριασμού, αποσπασμάτων κίνησης
λογαριασμού», αφενός, και τα «αυτόματα μηχανήματα ανάληψης μετρητών», αφετέρου, ενδέχεται να συνυπάρχουν στο ίδιο μηχάνημα
και ότι, επομένως, όπως τα πρώτα, έτσι και τα δεύτερα, ενδέχεται να προσφέρουν και άλλες λειτουργίες. Συνεπώς, το ενδιαφερόμενο
κοινό θα αντιληφθεί το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση ως περιγραφικό ενός ουσιώδους χαρακτηριστικού των εν λόγω προϊόντων,
δηλαδή του γεγονότος ότι ενδέχεται να ενσωματώνουν μηχανισμό για την αυτόματη πληρωμή σε ευρώ.
Επομένως, ορθώς το τμήμα προσφυγών διαπίστωσε ότι το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση ήταν περιγραφικό των «αυτόματων
μηχανημάτων έκδοσης αντιγράφων κίνησης λογαριασμού, αποσπασμάτων κίνησης λογαριασμού».
Από το σύνολο των ανωτέρω σκέψεων προκύπτει ότι ορθώς το τμήμα προσφυγών έκρινε, βάσει των διατάξεων του άρθρου 7, παράγραφος
1, στοιχείο γ΄, του κανονισμού 207/2009, ότι το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση ήταν περιγραφικό των προϊόντων της κλάσεως
9, όπως περιγράφονται στη σκέψη 4 ανωτέρω.
–       Όσον αφορά τις υπηρεσίες της κλάσεως 36
Όσον αφορά τις υπηρεσίες της κλάσεως 36, επιβάλλεται η διαπίστωση, πρώτον, αφενός, ότι όλες παρέχονται, ιδίως στον τραπεζικό
και χρηματοοικονομικό τομέα και στον τομέα της πληροφορικής και ότι, αφετέρου, και αντίθετα προς όσα υποστηρίζει η προσφεύγουσα,
οι εν λόγω υπηρεσίες περιλαμβάνουν όλες την πραγματοποίηση πράξεως πληρωμής, είτε μέσω κάρτας είτε, ενδεχομένως, ηλεκτρονικώς.
Προς τούτο, σε σχέση με τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας (βλ. σκέψεις 30 και 31 ανωτέρω), πρέπει να διευκρινιστεί ότι τούτο
ισχύει ιδίως, όπως ορθώς έκρινε το τμήμα προσφυγών, όσον αφορά τις υπηρεσίες μεσιτείας χρηματιστηρίου ή μεσιτείας μέσω ηλεκτρονικού
δικτύου επικοινωνίας, οι οποίες ενδέχεται να έχουν ως αποτέλεσμα να προβεί ο εντολοδόχος μεσίτης, προς το συμφέρον του εντολέα,
σε πράξεις πληρωμής τίτλων στην οικεία αγορά. Ορθώς επίσης έκρινε το τμήμα προσφυγών ότι, κατ’ ουσίαν, οι υπηρεσίες συναλλάγματος
βασίζονται σε πράξη πληρωμής με σκοπό τη μετατροπή των νομισμάτων.
Υπό τις συνθήκες αυτές, οι υπηρεσίες της κλάσεως 36 διαθέτουν όλες ένα κοινό χαρακτηριστικό, ή ακόμα και ένα κοινό αντικείμενο,
οπότε μπορούν να θεωρηθούν ότι ανήκουν σε μια ομοιογενή ομάδα υπηρεσιών και ότι μια σφαιρική εξέταση, ανά κατηγορία, όπως
αυτή που παρατίθεται στις σκέψεις 25 έως 27 της προσβαλλόμενης αποφάσεως, κατά την οποία οι επίμαχες υπηρεσίες παρέχουν τη
δυνατότητα πραγματοποιήσεως ή λήψεως αυτόματων πληρωμών σε ευρώ, είναι επαρκής για τους σκοπούς της εξετάσεως επί της ουσίας
της αιτήσεως καταχωρίσεως του σήματος που τις αφορά (βλ., κατ’ αναλογία, απόφαση P@YWEB CARD και PAYWEB CARD, σκέψη 54 ανωτέρω,
σκέψη 80).
Πάντως, δεύτερον, διαπιστώνεται ότι, από την άποψη του ενδιαφερόμενου κοινού, υφίσταται μια αρκούντως άμεση και συγκεκριμένη
σχέση μεταξύ, αφενός, του λεκτικού σημείου «euro automatic payment» και, αφετέρου, της ιδιαίτερης ιδιότητας του συνόλου των
υπηρεσιών της κλάσεως 36 που συνίσταται στο ότι αυτές μπορούν να καταστήσουν δυνατή την πραγματοποίηση ή τη λήψη αυτόματων
πληρωμών σε ευρώ, ενδεχομένως ηλεκτρονικώς, η οποία είναι στενά συνδεδεμένη με την έννοια της αυτοματοποίησης, στο πλαίσιο
των εμπορικών και χρηματοοικονομικών συναλλαγών του τραπεζικού και χρηματοοικονομικού τομέα και του τομέα της πληροφορικής.
Εξάλλου, πρέπει να απορριφθεί το επιχείρημα της προσφεύγουσας κατά το οποίο το ΓΕΕΑ, με προηγούμενες αποφάσεις του, είχε αναγνωρίσει
ότι ένα σήμα που απλώς υπαινίσσεται τον τραπεζικό και χρηματοοικονομικό τομέα τον οποίο αφορούν οι οικείες υπηρεσίες δεν ήταν
περιγραφικό των εν λόγω υπηρεσιών. Συγκεκριμένα, πρέπει να υπομνησθεί ότι οι σχετικές με την καταχώριση ενός σημείου ως κοινοτικού
σήματος αποφάσεις που έλαβαν τα τμήματα προσφυγών δυνάμει του κανονισμού 207/2009 εμπίπτουν σε δέσμια αρμοδιότητα και όχι
σε διακριτική ευχέρεια. Ως εκ τούτου, η νομιμότητα των αποφάσεων των τμημάτων προσφυγών πρέπει να εκτιμάται μόνο βάσει του
κανονισμού αυτού, όπως έχει ερμηνευθεί από τον δικαστή της Ένωσης, και όχι βάσει της προγενέστερης πρακτικής των εν λόγω τμημάτων
(απόφαση STREAMSERVE, σκέψη 44 ανωτέρω, σκέψη 66).
Επομένως, πρέπει να γίνει δεκτό, όπως διαπιστώνει και το τμήμα προσφυγών στη σκέψη 24 της προσβαλλόμενης αποφάσεως, ότι, εφόσον
η φράση «euro automatic payment» παρέχει άμεσες πληροφορίες για το αντικείμενο των υπηρεσιών της κλάσεως 36, το σημείο του
οποίου ζητείται η καταχώριση ενδέχεται να συνιστά απλή περιγραφή της φύσης ή του αντικειμένου των εν λόγω υπηρεσιών.
Υπό τις συνθήκες αυτές, ορθώς το τμήμα προσφυγών έκρινε, βάσει των διατάξεων του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, του
κανονισμού 207/2009, ότι το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση ήταν περιγραφικό των υπηρεσιών της κλάσεως 36, όπως αυτές
παρατίθενται στη σκέψη 4 ανωτέρω.
Τα συμπεράσματα που συνάγονται στις σκέψεις 84 και 91 ανωτέρω δεν μπορούν να αμφισβητηθούν από το επιχείρημα της προσφεύγουσας,
που αναφέρεται στις σκέψεις 32 έως 35 ανωτέρω, κατά το οποίο η φράση «euro automatic payment» δεν είναι περιγραφική, αλλά
υπαινικτική, ή απροσδιόριστη, αναλόγως του αν τα προϊόντα και οι υπηρεσίες που αφορά η αίτηση καταχωρίσεως σήματος ανήκουν,
ή όχι, στον τραπεζικό και χρηματοοικονομικό τομέα.
Συγκεκριμένα, από τη νομολογία προκύπτει ότι, αν η περιγραφή αντιστοιχεί σε ευθεία δήλωση του αντικειμένου, της ιδιότητας
ή των χαρακτηριστικών των προϊόντων και των υπηρεσιών για τις οποίες ζητήθηκε η καταχώριση του σήματος, κατά το άρθρο 7, παράγραφος
1, στοιχείο γ΄, του κανονισμού 207/2009, ο υπαινιγμός χαρακτηρίζεται από την έλλειψη ενός αρκούντως στενού συνδέσμου μεταξύ,
αφενός, του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση και, αφετέρου, των οικείων προϊόντων ή υπηρεσιών, οπότε δεν υπερβαίνει
τα θεμιτά όρια της υποδήλωσης [βλ., συναφώς, απόφαση του Πρωτοδικείου της 31ης Ιανουαρίου 2001, T‑24/00, Sunrider κατά ΓΕΕΑ
(VITALITE), Συλλογή 2001, σ. II‑449, σκέψεις 22 και 24].
Επομένως, εφόσον αποδείχθηκε ότι η φράση «euro automatic payment» είναι περιγραφική των προϊόντων της κλάσεως 9 και των υπηρεσιών
της κλάσεως 36, τότε εμπίπτει στον τομέα της περιγραφής, κατά την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, του κανονισμού
207/2009 και δεν μπορεί να εμπίπτει στον τομέα του υπαινιγμού.
Κατόπιν όλων των ανωτέρω σκέψεων, ορθώς το τμήμα προσφυγών κατέληξε ότι το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση έχει περιγραφικό
χαρακτήρα όσον αφορά τα προϊόντα και τις υπηρεσίες των κλάσεων 9 και 36, όπως παρατίθενται στη σκέψη 4 ανωτέρω. Επομένως,
ο πρώτος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.
Εφόσον, κατά πάγια νομολογία, από το άρθρο 7, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009 προκύπτει ότι αρκεί να συντρέχει ένας
από τους απαριθμούμενους στη διάταξη αυτή απόλυτους λόγους απαραδέκτου προκειμένου το επίμαχο σημείο να μην μπορεί να καταχωρισθεί
ως κοινοτικό σήμα [απόφαση του Δικαστηρίου της 19ης Σεπτεμβρίου 2002, C‑104/00 P, DKV κατά ΓΕΕΑ, Συλλογή 2002, σ. I‑7561,
σκέψη 29, και απόφαση του Πρωτοδικείου της 8ης Ιουλίου 2008, T‑160/07, Lancôme κατά ΓΕΕΑ – CMS Hasche Sigle (COLOR EDITION),
Συλλογή 2008, σ. II‑1733, σκέψη 51], παρέλκει η εξέταση του δεύτερου λόγου ακυρώσεως που προέβαλε η προσφεύγουσα, ο οποίος
αφορά παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού αυτού.
Συνεπώς, η υπό κρίση προσφυγή πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της.

Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον
υπήρχε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η προσφεύγουσα ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά
έξοδα, σύμφωνα με το σχετικό αίτημα του ΓΕΕΑ.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τέταρτο τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Απορρίπτει την προσφυγή.
2)
Καταδικάζει τη Euro-Information – Européenne de traitement de l’information στα δικαστικά έξοδα.
Pelikánová
Jürimäe
van der Woude
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 12 Απριλίου 2011.
(υπογραφές)
*
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.