CELEX: 62008TJ0584
Κρατικές ενισχύσεις
Προσωρινός αμυντικός μηχανισμός υπέρ της ναυπηγικής βιομηχανίας
Προβλεπόμενη από τις ιταλικές αρχές τροποποίηση συστήματος ενισχύσεων το οποίο είχε προηγουμένως εγκρίνει η Επιτροπή
Απόφαση με την οποία το σύστημα ενισχύσεων κηρύσσεται ασύμβατο με την κοινή αγορά

παραλείπεται η εξέταση της σχέσεως μεταξύ του κανονισμού 1177/2002 και του κανονισμού 794/2004 τόσο υπό το πρίσμα
των επιδιωκόμενων από το Συμβούλιο σκοπών όσο και απόψεως ιεραρχίας κανόνων δικαίου.
Η προσφεύγουσα, στο υπόμνημα απαντήσεώς της, διατείνεται ότι η περιεχόμενη στις αιτιολογικές σκέψεις 19 έως 24 της προσβαλλομένης
αποφάσεως αιτιολογία είναι ελλιπής καθόσον δεν εξηγείται εάν υφίσταται σχέση μεταξύ, αφενός, του κοινοποιηθέντος μέτρου και
του κανονισμού 1177/2002, αφετέρου, της χορηγήσεως των ενισχύσεων και των επιπτώσεών τους στον ανταγωνισμό κατά το έτος 2005.
Η προσφεύγουσα υποστηρίζει επίσης ότι οι εκτιμήσεις της Επιτροπής κατά τις οποίες, πρώτον, ο κανονισμός 1177/2002 δεν αποτελεί
έγκυρη νομική βάση για τον έλεγχο του κοινοποιηθέντος μέτρου, δεύτερον, η Ιταλική Κυβέρνηση δεν κοινοποίησε το επίμαχο μέτρο
όταν ίσχυε ο κανονισμός 1177/2002 και, τρίτον, η έγκριση του κοινοποιηθέντος μέτρου συνιστά μη τήρηση των διεθνών υποχρεώσεων
της Κοινότητας, δεν είναι αιτιολογημένες.
Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η αιτιολογία της προσβαλλομένης αποφάσεως είναι επαρκής και καθιστά δυνατή τη σαφή παρουσίαση της
συλλογιστικής που αυτή ακολούθησε κατά τον έλεγχο του κοινοποιηθέντος μέτρου. Επιπλέον, εκτιμά ότι τα επιχειρήματα τα οποία
προβάλλει η προσφεύγουσα στο υπόμνημα απαντήσεώς της είναι απαράδεκτα, επειδή αφορούν τη διαπίστωση της Επιτροπής κατά την
οποία το κοινοποιηθέν μέτρο συνιστά νέα ενίσχυση. Η προσφεύγουσα δεν έθιξε αυτήν την πτυχή της προσβαλλομένης αποφάσεως στο
δικόγραφο της προσφυγής της.
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επιβάλλεται προκαταρκτικώς η απόρριψη της προτεινόμενης από την Επιτροπή ενστάσεως απαραδέκτου, εφόσον η προσφεύγουσα ρητώς
αμφισβήτησε στο δικόγραφο της προσφυγής της τον χαρακτηρισμό του κοινοποιηθέντος μέτρου ως νέας ενισχύσεως. Επομένως, τα προβαλλόμενα
από την προσφεύγουσα επιχειρήματα στο πλαίσιο του εξεταζόμενου λόγου ακυρώσεως πρέπει να κριθούν παραδεκτά.
Όσον αφορά την αιτίαση που στρέφεται κατά της αιτιολογικής σκέψεως 25 της προσβαλλομένης αποφάσεως, επιβάλλεται η απόρριψή
της ως αβάσιμης. Η συλλογιστική της Επιτροπής όσον αφορά το εφαρμοζόμενο επί του κοινοποιηθέντος μέτρου νομικό πλαίσιο καθώς
και το ασύμβατο του μέτρου αυτού με την κοινή αγορά συνάγεται κατά τρόπο αρκούντως σαφή από τις αιτιολογικές σκέψεις 11 και
25 έως 35 της προσβαλλομένης αποφάσεως.
Επιπλέον, επιβάλλεται η απόρριψη ως στερούμενων ερείσματος των επιχειρημάτων κατά τα οποία στην προσβαλλόμενη απόφαση δεν
εξετάζεται η σχέση μεταξύ του κανονισμού 1177/2002, αφενός, και του κοινοποιηθέντος μέτρου και του κανονισμού 794/2004, αφετέρου.
Όπως επισημάνθηκε ανωτέρω, η Επιτροπή, στην προσβαλλόμενη απόφαση, έκρινε ότι ο κανονισμός 1177/2002 έπαψε να ισχύει και δεν
μπορούσε να αποτελέσει βάση για τον έλεγχο του κοινοποιηθέντος μέτρου. Ως εκ τούτου, και λαμβανομένης υπόψη της παρατιθέμενης
στη σκέψη 28 ανωτέρω νομολογίας, η Επιτροπή δεν υποχρεούται να παράσχει περαιτέρω εξηγήσεις ως προς τον τρόπο κατά τον οποίο
αντιλαμβάνεται τη σχέση μεταξύ κανονισμού, τον οποίο κρίνει εν προκειμένω μη εφαρμοστέο, και των κανόνων τους οποίους προτίθεται
να εφαρμόσει.
Όσον αφορά την αιτίαση η οποία στηρίζεται σε προβαλλόμενη ανεπαρκή αιτιολογία ως προς τη σχέση μεταξύ της χορηγήσεως των ενισχύσεων
και των επιπτώσεών τους στον ανταγωνισμό κατά το έτος 2005, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, με την αιτίαση αυτή, η προσφεύγουσα
στρέφεται στην πραγματικότητα κατά του χαρακτηρισμού του κοινοποιηθέντος μέτρου ως νέας ενισχύσεως από την Επιτροπή. Όπως
διαπιστώθηκε στις σκέψεις 63 έως 66 ανωτέρω, η αιτίαση αυτή δεν μπορεί να γίνει δεκτή.
Τέλος, όσον αφορά τις εκτιθέμενες στη σκέψη 77 ανωτέρω αιτιάσεις, επισημαίνεται ότι, λαμβανόμενων υπόψη των αιτιολογικών σκέψεων
26 και 34 της προσβαλλομένης αποφάσεως, οι δυο πρώτες είναι προδήλως αβάσιμες και η τρίτη άνευ σημασίας για την επίλυση της
υπό κρίση διαφοράς.
Ειδικότερα, η Επιτροπή, στις αιτιολογικές σκέψεις 26 και 34 της προσβαλλομένης αποφάσεως, εξηγεί ότι ο κανονισμός 1177/2202
είχε πάψει να ισχύει κατά τον χρόνο εκδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως και ότι η νομολογία την οποία επικαλέστηκε η Ιταλική
Κυβέρνηση και η οποία εκτίθεται στην αιτιολογική σκέψη 33 της προσβαλλομένης αποφάσεως στερούνταν σημασίας για να επιλυθεί
το ζήτημα εάν οι ιταλικές είχαν θεμελιώσει δικαιολογημένη εμπιστοσύνη.
Όσον αφορά αυτήν την αιτίαση, πρέπει να υπομνησθεί ότι, κατά το άρθρο 1 της προσβαλλομένης αποφάσεως, το κοινοποιηθέν μέτρο
απαγορεύεται να αρχίσει να εκτελείται επειδή δεν είναι συμβατό με την κοινή αγορά. Όπως προκύπτει από την αιτιολογική σκέψη
26 της προσβαλλομένης αποφάσεως, η Επιτροπή, συνάγοντας ότι το κοινοποιηθέν μέτρο ήταν ασύμβατο με την κοινή αγορά, ουδόλως
βασίστηκε σε διεθνή υποχρέωση της Κοινότητας. Επομένως, το ενδεχόμενο η αιτιολογία σχετικά με τη σύγκρουση μεταξύ διεθνούς
υποχρεώσεως της Κοινότητας και του κοινοποιηθέντος μέτρου να είναι ελλιπής ουδόλως ασκεί επιρροή στο διατακτικό της προσβαλλομένης
αποφάσεως· συνεπώς, η εν λόγω αιτίαση απορρίπτεται ως στερούμενη σημασίας για την υπό κρίση διαφορά.
Από το σύνολο των ανωτέρω έπεται ότι ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό του.

Επί του πέμπτου λόγου ακυρώσεως ο οποίος αντλείται από παραβίαση των αρχών της χρηστής διοικήσεως, της εκατέρωθεν ακροάσεως
και του σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας
Επιχειρήματα των διαδίκων
Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή, παραλείποντας να λάβει υπόψη τις παρατηρήσεις της κατά την πρόοδο της διοικητικής
διαδικασίας (βλ. σκέψη 11 ανωτέρω), παραβίασε τις αρχές της χρηστής διοικήσεως, της εκατέρωθεν ακροάσεως και του σεβασμού
των δικαιωμάτων άμυνας.
Η Επιτροπή ζητεί την απόρριψη του λόγου ακυρώσεως.
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Το Γενικό Δικαστήριο εκτιμά ότι η Επιτροπή τήρησε τις διαδικαστικού χαρακτήρα υποχρεώσεις της έναντι της προσφεύγουσας εφόσον
δημοσίευσε την απόφαση περί κινήσεως της διαδικασίας στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως τον Ιούνιο 2008 και κάλεσε
όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους εντός μηνός από της ημερομηνίας δημοσιεύσεως (βλ. υπ’ αυτή την
έννοια, απόφαση Falck και Acciaierie di Bolzano κατά Επιτροπής, σκέψη 35 ανωτέρω, σκέψεις 80 έως 84). Ως εκ τούτου, και λαμβανομένου
υπόψη του πρωταρχικού της καθήκοντος έναντι της Ιταλικής Δημοκρατίας να εκδώσει απόφαση εντός εύλογης προθεσμίας, η Επιτροπή
δεν μπορεί να επικρίνεται για τον λόγο ότι δεν έλαβε υπόψη της τις παρατηρήσεις τις οποίες υπέβαλε η προσφεύγουσα μετά παρέλευση
χρόνου μεγαλύτερου του τριμήνου από της εκπνοής της ως άνω προθεσμίας.
Κατόπιν του συνόλου των ανωτέρω σκέψεων, συνάγεται ότι ούτε ο πέμπτος λόγος ακυρώσεως είναι βάσιμος.
Επομένως, η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της.

Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπήρχε
σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η προσφεύγουσα ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα,
σύμφωνα με το σχετικό αίτημα της Επιτροπής.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (όγδοο τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Απορρίπτει την προσφυγή.
2)
Καταδικάζει την Cantiere navale De Poli SpA στα δικαστικά έξοδα.
Martins Ribeiro
Παπασάββας
Wahl
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 3 Φεβρουαρίου 2011.
(υπογραφές)
*
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική.