CELEX: 62006TJ0196
Ανταγωνισμός
Συμπράξεις
Υπεροξείδιο του υδρογόνου και υπερβορικό άλας
Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ
Καταλογισμός της παραβατικής συμπεριφοράς
Υποχρέωση αιτιολογήσεως

που τον βλάπτει, η δε έλλειψη αιτιολογίας δεν δύναται συνεπώς να καλυφθεί επειδή ο ενδιαφερόμενος πληροφορείται την
αιτιολογία της αποφάσεως κατά τη διάρκεια της δίκης (αποφάσεις του Δικαστηρίου της 28ης Ιουνίου 2005, C‑189/02 P, C‑202/02 P,
C‑205/02 P έως C‑208/02 P και C‑213/02 P, Dansk Rørindustri κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 2005, σ. I‑5425, σκέψη 463, και
του Πρωτοδικείου της 12ης Σεπτεμβρίου 2007, T‑25/04, González y Díez κατά Επιτροπής, Συλλογή 2007, σ. II‑3121, σκέψη 220).
Επομένως, η επίμαχη έλλειψη της αιτιολογίας δεν μπορεί να καλυφθεί κατά τη διάρκεια της δίκης.
Συναφώς, η Επιτροπή δεν μπορεί να επικαλεσθεί βασίμως την απόφαση FNCBV κατά Επιτροπής (σκέψη 55 ανωτέρω, σκέψεις 362 έως
363), με την οποία το Πρωτοδικείο διαπίστωσε μια παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως διαπραχθείσα από αυτήν στο πλαίσιο
του καθορισμού των προστίμων που επιβλήθηκαν για τις παραβάσεις του άρθρου 81, παράγραφος 1, ΕΚ, αναφέροντας ταυτοχρόνως ότι,
στον βαθμό που η λύση στην οποία κατέληξε το θεσμικό αυτό όργανο έπρεπε να επικυρωθεί επί της ουσίας, η παράβαση αυτή δεν
συνεπαγόταν ούτε την ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως, ούτε τροποποίηση του ύψους των προστίμων.
Πρέπει να παρατηρηθεί ότι η τελευταία αυτή εκτίμηση, η οποία εντασσόταν στο πλαίσιο της ασκήσεως της εξουσίας πλήρους δικαιοδοσίας
την οποία διαθέτει το Πρωτοδικείο όσον αφορά τις χρηματικές κυρώσεις, δεν μπορεί να μεταφερθεί στην υπό κρίση υπόθεση, όσον
αφορά τον έλεγχο της νομιμότητας της προσβαλλομένης αποφάσεως, καθόσον η Επιτροπή έκρινε ότι συντρέχει η ευθύνη της προσφεύγουσας
για την επίμαχη παράβαση.
Συγκεκριμένα, ενώ η εκτίμηση του προσήκοντος χαρακτήρα του ποσού των προστίμων, που πραγματοποιεί το Γενικό Δικαστήριο στο
πλαίσιο της εξουσίας πλήρους δικαιοδοσίας, μπορεί, υπό ορισμένες συνθήκες, να δικαιολογήσει τη συνεκτίμηση πρόσθετων πληροφοριακών
στοιχείων, η δυνατότητα αυτή δεν ισχύει στο πλαίσιο του ελέγχου της τηρήσεως της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως της αποφάσεως με
την οποία διαπιστώνεται η παράβαση, όταν αυτή υπόκειται στον έλεγχο της νομιμότητας (βλ., κατά την έννοια αυτή, απόφαση του
Δικαστηρίου της 16ης Νοεμβρίου 2000, C‑297/98 P, SCA Holding κατά Επιτροπής, Συλλογή 2000, σ. I‑10101, σκέψεις 54 και 55).
Κατόπιν όλων των προεκτεθέντων, πρέπει να γίνει δεκτός ο λόγος που αντλείται από την παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως
και να γίνει συνεπώς δεκτό το αίτημα περί ακυρώσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως, καθόσον αφορά την προσφεύγουσα.
Κατά συνέπεια, παρέλκει η απόφανση επί του πρώτου και του τρίτου λόγου ακυρώσεως.

Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα
δικαστικά έξοδα εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα. Δεδομένου ότι η Επιτροπή ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα,
σύμφωνα με το σχετικό αίτημα της προσφεύγουσας.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έκτο πενταμελές τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Ακυρώνει την απόφαση C(2006) 1766 τελικό της Επιτροπής, της 3ης Μαΐου 2006, σχετικά με διαδικασία δυνάμει του άρθρου 81 [ΕΚ]
και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (Υπόθεση COMP/F/C.38.620 – Υπεροξείδιο του υδρογόνου και υπερβορικό άλας), καθόσον
αφορά την Edison SpA.
2)
Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
Vadapalas
Prek
Dittrich
Truchot

O’Higgins
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 16 Ιουνίου 2011.
(υπογραφές)
*
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική.