CELEX: 62013CJ0546
Odesłanie prejudycjalne
Rozporządzenie (EWG) nr 2658/87
Wspólna taryfa celna
Klasyfikacja taryfowa
Nomenklatura scalona
Pozycje 8471 i 8518
Głośniki odtwarzające dźwięk poprzez przetworzenie sygnału elektromagnetycznego w fale dźwiękowe, podłączane wyłącznie do komputera i sprzedawane oddzielnie

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy interpretacji podpozycji 8471 60 90 i 8518 22 90 Nomenklatury scalonej (zwanej dalej „CN”) zawartej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej (
Dz.U. L 256, s. 1
– wyd. spec. w jęz. polskim, rozdz. 2, t. 2, s. 382), zmienionym, kolejno, rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2388/2000 z dnia 13 października 2000 r. (
Dz.U. L 264, s. 1
), rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2031/2001 z dnia 6 sierpnia 2001 r. (
Dz.U. L 279, s. 1
), rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1832/2002 z dnia 1 sierpnia 2002 r. (
Dz.U. L 290, s. 1
) oraz rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1789/2003 z dnia 11 września 2003 r. (
Dz.U. L 281, s. 1
– wyd. spec. w jęz. polskim, rozdz. 2, t. 14, s. 3).
Wniosek ten został przedstawiony w ramach sporu pomiędzy Agenzia delle Dogane (organem celnym) i Ufficio di Verona dell’Agenzia delle Dogane (urzędem celnym w Weronie, zwanym dalej „Ufficio di Verona”) a spółką ADL American Dataline Srl (zwaną dalej „ADL”) w przedmiocie klasyfikacji taryfowej głośników akustycznych w ramach CN.
Ramy prawne
Zharmonizowany system oznaczania i kodowania towarów
Rada Współpracy Celnej, obecnie Światowa Organizacja Celna (WCO) została utworzona na mocy konwencji w sprawie jej ustanowienia sporządzonej w Brukseli w dniu 15 grudnia 1950 r. Zharmonizowany system oznaczania i kodowania towarów (zwany dalej „HS”) został opracowany przez WCO i ustanowiony na mocy Międzynarodowej konwencji w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów (zwanej dalej „konwencją HS”), zawartej w Brukseli w dniu 14 czerwca 1983 r., zatwierdzonej wraz z protokołem zmian do tej konwencji z dnia 24 czerwca 1986 r. w imieniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej decyzją Rady 87/369/EWG z dnia 7 kwietnia 1987 r. (
Dz.U. L 198, s. 1
– wyd. spec. w jęz. polskim, rozdz. 2, t. 2, s. 288).
Zgodnie z art. 3 ust. 1 konwencji HS każda z umawiających się stron zobowiązuje się do tego, że jej taryfa celna i nomenklatury statystyczne będą zgodne z HS, że będzie stosowała wszystkie pozycje i podpozycje HS bez dodatków ani modyfikacji, wraz z ich odpowiednimi kodami cyfrowymi, oraz że będzie przestrzegała kolejności cyfrowych tego systemu. Każda z umawiających się stron zobowiązuje się również do stosowania ogólnych reguł interpretacji HS, a także wszystkich uwag dotyczących sekcji, działów i podpozycji HS oraz do tego, że nie będzie modyfikowała ich zakresu.
WCO zatwierdza na warunkach określonych w art. 8 konwencji HS noty wyjaśniające i opinie klasyfikacyjne przygotowane przez Komitet HS.
W czasie właściwym dla okoliczności sprawy w postępowaniu głównym nota wyjaśniająca do HS dotycząca pozycji CN 8471 miała następujące brzmienie:
„I. Maszyny do automatycznego przetwarzania danych i urządzenia do tych maszyn
Przetwarzanie danych polega na obsłudze wszelkiego rodzaju informacji we wstępnie ustalonej sekwencji logicznej w celu wykonania jednego lub wielu specyficznych zadań.
[…]”.
Nota wyjaśniająca do HS dotycząca pozycji taryfowej 8471, która weszła w życie w dniu 1 lutego 2002 r. na podstawie art. 8 ust. 2 konwencji HS, została zredagowana w następujący sposób:
„D. Jednostki oddzielnie zgłoszone do odprawy celnej
[…]
Za część kompletnego systemu przetwarzania danych należy uważać wszelkie urządzenia wykonujące funkcję przetwarzania danych i spełniające łącznie następujące warunki:
a)
jest w rodzaju stosowanych wyłącznie lub zasadniczo w systemie automatycznego przetwarzania danych;
b)
może być przyłączane do jednostki centralnej bezpośrednio lub za pośrednictwem jednego lub więcej innych urządzeń;
c)
jest zdolne do przyjmowania lub dostarczania danych w postaci [danej formie] (kodów lub sygnałów), która może być wykorzystana przez ten system.
Urządzenie pełniące specyficzną funkcję, inną niż przetwarzanie danych należy klasyfikować do pozycji właściwych dla jego funkcji lub z braku takiej, do pozycji dopełniającej (zob. uwaga 5 E do działu).
[…]”.
Nota wyjaśniająca do HS dotycząca pozycji taryfowej 8518, która weszła w życie w dniu 1 lutego 2004 r. na podstawie art. 8 ust. 2 konwencji HS, została zredagowana w następujący sposób:
„B. Głośniki, nawet zamontowane w swoich obudowach
[…]
W zależności od przeznaczenia głośniki mogą być zamontowane w ramie, w podstawie lub w różnego typu skrzynkach (często o budowie uzasadniającej zasady akustyki), a nawet w wyrobach meblowych. Urządzenia te klasyfikuje się do tej pozycji, pod warunkiem że główną funkcją całego zespołu jest działanie w roli głośnika. Niniejsza pozycja obejmuje również występujące samodzielnie ramy, podstawy, skrzynki itp., pod warunkiem że można je zidentyfikować jako przeznaczone głównie do montażu głośników; artykuły meblowe objęte działem 94, przystosowane, oprócz ich głównej funkcji, do zabudowy głośników, klasyfikuje się do działu 94.
Niniejsza pozycja obejmuje również głośniki przeznaczone do połączenia z maszyną do automatycznego przetwarzania danych, jeśli występują samodzielnie”.
Rozporządzenie nr 2658/87
Artykuł 10 ust. 2 rozporządzenia nr 2658/87, zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 254/2000 z dnia 31 stycznia 2000 r. (
Dz.U. L 28, s. 16
– wyd. spec. w jęz. polskim, rozdz. 2, t. 9, s. 357), stanowi, co następuje:
„Gdy w odesłaniu wskazany jest niniejszy ustęp, wówczas stosuje się art. 4 i 7 decyzji [Rady] 1999/468/WE [z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającej warunki korzystania z uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (
Dz.U. L 184 s. 23
– wyd. spec. w jęz. polskim, rozdz. 1, t. 3, s. 124)].
Okres ustanowiony w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące”.
Artykuł 12 owego rozporządzenia w wersji zmienionej stanowi, co następuje:
„1.   Komisja przyjmuje każdego roku rozporządzenie przedstawiające pełną wersję [CN] wraz ze stawkami celnymi zgodnie z art. 1 jako wynik środków przyjętych przez Radę lub Komisję. Wspomniane rozporządzenie jest publikowane nie później niż dnia 31 października w
Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich
i stosuje się je od dnia 1 stycznia roku następnego.
2.   Środki i informacje dotyczące Wspólnej taryfy celnej lub TARIC [(Zintegrowana taryfa Wspólnot Europejskich)] są w każdym przypadku, gdy jest to możliwe, rozpowszechniane w formie elektronicznej przy wykorzystaniu środków skomputeryzowanych.
3.   W celu zapewnienia jednolitego stosowania Wspólnej taryfy celnej i TARIC Komisja wspiera koordynację i harmonizację praktyki laboratoriów celnych w państwach członkowskich, przy wykorzystaniu w miarę możliwości środków skomputeryzowanych”.
CN
Klasyfikacja celna towarów przywożonych do Unii Europejskiej jest uregulowana w CN. Wersje CN mające zastosowanie do okoliczności faktycznych w postępowaniu głównym zaistniałych w latach 2001–2003 wynikają z rozporządzeń nr 2388/2000, nr 2031/2001, nr 1832/2002 i nr 1789/2003. W każdej wersji wynikającej z tych rozporządzeń ogólne reguły i pozycje taryfowe działu CN 84 oraz uwagi do owego działu wskazane w pytaniach prejudycjalnych mają identyczne brzmienie.
Ogólne reguły interpretacji CN, zawarte w części pierwszej sekcji IA stanowią, co następuje:
„Klasyfikacja towarów w [CN] podlega następującym regułom:
1.
Tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z następującymi regułami:
[…]
3.
Jeżeli […] lub z innego powodu, towary na pierwszy rzut oka są klasyfikowalne do dwóch lub więcej pozycji, klasyfikacji należy dokonać w następujący sposób:
a)
pozycja określająca towar w sposób najbardziej szczegółowy ma pierwszeństwo przed pozycjami określającymi towar w sposób bardziej ogólny. Jednak, gdy dwie lub więcej pozycji odnosi się tylko do części materiałów lub substancji zawartych w mieszaninie lub w wyrobie złożonym lub tylko do części artykułów w zestawie pakowanym do sprzedaży detalicznej, pozycje te należy uważać za jednakowo właściwe w odniesieniu do tych towarów, nawet gdy jedna z nich daje bardziej pełne lub bardziej dokładne określenie tego towaru;
b)
do wyrobów stanowiących mieszaniny wyrobów składających się z różnych materiałów lub wytworzonych z różnych komponentów oraz wyrobów stanowiących komplety do sprzedaży detalicznej, których klasyfikacja w myśl reguły 3 a) nie może być przeprowadzona, należy stosować pozycję obejmującą materiał lub komponent decydujący o zasadniczym charakterze wyrobu, jeżeli takie kryterium jest możliwe do zastosowania;
c)
jeżeli nie można przeprowadzić klasyfikacji według zasad określonych w regule 3 a) lub b), należy stosować pozycję, która w kolejności numerycznej jest ostatnia z pozycji możliwych do zastosowania.
[…]
6.
Klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej”.
Część druga CN obejmuje sekcję XVI zatytułowaną „Maszyny i urządzenia mechaniczne; sprzęt elektryczny; ich części; urządzenia do rejestracji i odtwarzania dźwięku, urządzenia telewizyjne do rejestracji i odtwarzania obrazu i dźwięku oraz części i wyposażenie dodatkowe do tych artykułów”.
Uwagi 3, 4 i 5 do sekcji CN XVI mają następujące brzmienie:
„3.
Jeżeli z kontekstu nie wynika inaczej, zespoły maszyn składających się z dwóch lub więcej maszyn połączonych razem, aby tworzyć całość oraz inne maszyny przeznaczone do wykonywania dwóch lub więcej wzajemnie uzupełniających się, lub alternatywnych funkcji, należy klasyfikować tak, jak gdyby składały się tylko z tej części składowej lub jako będące tą maszyną, która wykonuje funkcję podstawową.
4.
Jeżeli maszyna (włącznie z układem złożonym z kilku maszyn) składa się z poszczególnych elementów (oddzielnych lub połączonych ze sobą orurowaniem, układami przeniesienia napędu, przewodami elektrycznymi lub innymi urządzeniami), przeznaczonych do wspólnego pełnienia ściśle określonej funkcji objętej jedną z pozycji działu 84 lub 85, to całość należy zaklasyfikować do pozycji odpowiedniej dla tej funkcji.
5.
W niniejszych uwagach wyrażenie »maszyna« oznacza dowolną maszynę, zespół maszyn, instalację, urządzenie, aparaturę lub przyrząd wymienione w pozycjach objętych działami 84 lub 85”.
W sekcji CN XVI został zawarty dział 84 zatytułowany „Reaktory jądrowe, kotły, maszyny i urządzenia mechaniczne; ich części”. Dział ten obejmuje między innymi następujące pozycje taryfowe:
„8471 Maszyny do automatycznego przetwarzania danych i urządzenia do nich; czytniki magnetyczne lub optyczne, maszyny do przenoszenia danych w postaci zakodowanej na nośniki danych oraz maszyny do przetwarzania takich danych, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone:
[…]
—
Pozostałe maszyny do automatycznego przetwarzania danych
[…]
8471 60 – Urządzenia wejściowe lub wyjściowe, nawet zawierające w tej samej obudowie urządzenia pamięci:
[…]
8471 60 90 – – – pozostałe
[…]”.
Uwaga 5 do działu 84 ma następujące brzmienie:
„[…]
B.
Maszyny do automatycznego przetwarzania danych mogą mieć postać systemów, składających się ze zmiennej liczby odrębnych urządzeń. Zgodnie z punktem E poniżej [Z zastrzeżeniem przepisów punktu E poniżej], urządzenie należy uważać za część kompletnego systemu, jeżeli spełnia wszystkie następujące warunki:
a)
jest z rodzaju stosowanych wyłącznie lub zasadniczo w systemie automatycznego przetwarzania danych;
b)
może być przyłączane do jednostki centralnej bezpośrednio lub za pośrednictwem jednego lub więcej innych urządzeń;
c)
jest zdolne do przyjmowania lub dostarczania danych w takiej postaci (kodów lub sygnałów), które mogą być wykorzystane przez ten system.
[…]
E.
Maszyny spełniające specyficzne funkcje inne niż przetwarzanie danych i zawierające lub współpracujące z maszyną do automatycznego przetwarzania danych należy klasyfikować do pozycji odpowiednich do ich indywidualnych funkcji lub, jeśli nie ma takiej możliwości, do pozycji pozostałych”.
Uwaga 5 C i D do działu CN 84 została następnie zmieniona na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1549/2006 z dnia 17 października 2006 r. (
Dz.U. L 301, s. 1
), które weszło w życie w dniu 1 stycznia 2007 r. Uwaga 5 C do owego działu ma następujące brzmienie:
„Pod warunkiem punktów D i E poniżej urządzenie jest uważane za część systemu automatycznego przetwarzania danych, jeśli spełnia wszystkie następujące warunki:
1)
jest w rodzaju stosowanych wyłącznie lub głównie w systemie do automatycznego przetwarzania danych;
2)
może być przyłączane do jednostki centralnej bezpośrednio lub za pośrednictwem jednego lub więcej innych urządzeń;
3)
jest zdolne do przyjmowania lub dostarczania danych w postaci (kodów lub sygnałów), która może być wykorzystana przez ten system.
Oddzielnie zgłaszane urządzenia maszyn do automatycznego przetwarzania danych należy klasyfikować w pozycji 8471.
[…]”.
Uwaga 5 D do działu CN 84, zmieniona rozporządzeniem nr 1549/2006, ma następujące brzmienie:
„Pozycja 8471 nie obejmuje następujących urządzeń, gdy zgłaszane są oddzielnie, nawet jeśli spełniają one warunki uwagi 5 C powyżej:
[…]
3)
głośników i mikrofonów;
[…]”.
Sekcja CN XVI zawiera również dział 85 zatytułowany „Maszyny i urządzenia elektryczne oraz ich części; rejestratory i odtwarzacze dźwięku, [telewizyjne] rejestratory i odtwarzacze obrazu i dźwięku oraz części i akcesoria do tych artykułów”.
W wersji CN wynikającej z rozporządzenia nr 2388/2000 jej pozycja 8518 ma następujące brzmienie:
„8518 Mikrofony i ich stojaki; głośniki, nawet w obudowach; słuchawki, nawet połączone z mikrofonem; wzmacniacze częstotliwości akustycznych, elektryczne; aparatura wzmacniająca sygnały dźwiękowe, elektryczne:
[…]
8518 22 – – Zestawy głośnikowe zamontowane w tej samej obudowie
[…]
8518 22 90 – – – pozostałe”.
Zarówno w wersji CN wynikającej z rozporządzenia nr 2031/2001, jak również wynikającej z rozporządzenia nr 1832/2002, pozycja CN 8518 ma następujące brzmienie:
„8518 Mikrofony i ich stojaki; głośniki, nawet w obudowach; słuchawki nagłowne i douszne, nawet połączone z mikrofonem oraz zestawy składające się z mikrofonu i jednego lub więcej głośników; wzmacniacze częstotliwości akustycznych, elektryczne; aparatura wzmacniająca sygnały dźwiękowe, elektryczne:
[…]
8518 22 – – Zestawy głośnikowe zamontowane w tej samej obudowie
[…]
8518 22 90 – – – pozostałe”.
W wersji CN wynikającej z rozporządzenia nr 1789/2003 jej pozycja 8518 ma następujące brzmienie:
„8518 Mikrofony i ich stojaki; głośniki, nawet w obudowach; słuchawki nagłowne i douszne, nawet połączone z mikrofonem oraz zestawy składające się z mikrofonu i jednego lub więcej głośników; wzmacniacze częstotliwości akustycznych, elektryczne; aparatura wzmacniająca sygnały dźwiękowe, elektryczne:
[…]
8518 22 – – Zestawy głośnikowe zamontowane w tej samej obudowie
[…]
8518 22 90 – – – pozostałe”.
Postępowanie główne i pytania prejudycjalne
W okresie od grudnia 2001 r. do października 2003 r. spółka ADL dokonywała przywozu do Unii głośników akustycznych wyprodukowanych przez spółkę Harman Multimedia z siedzibą w Stanach Zjednoczonych, przeznaczonych do wyłącznego wykorzystania jako wyjściowe urządzenia peryferyjne do komputerów marki Apple.
Dla celów zgłoszenia celnego ADL sklasyfikował przywiezione głośniki akustyczne do podpozycji CN 8471 60 90 jako urządzenia peryferyjne do komputerów, korzystając w ten sposób ze zwolnienia z cła. Podczas kontroli towarów dokonanej przez Ufficio di Verona i urząd celny w Treviso (Włochy) obejmującej niektóre z tych przywozów nie przedstawiono żadnych uwag w przedmiocie wskazanej klasyfikacji celnej.
W 2005 r., w wyniku postępowania rewizyjnego dotyczącego prawomocnej decyzji celnej Ufficio di Verona naliczył retrospektywnie cło należne od ADL, stwierdzając, że wskazane głośniki zostały błędnie sklasyfikowane do podpozycji CN 8471 60 90 jako urządzenia peryferyjne do komputerów, co skutkowało zwolnieniem z cła, a nie do podpozycji CN 8518 22 90 jako głośniki, co skutkowałoby zastosowaniem stawki celnej wynoszącej 4,5%.
Właściwe Commissioni tributarie (komisje podatkowe), do których wpłynęło odwołanie zmierzające do stwierdzenia nieważności decyzji nakładających cła na spółkę ADL uwzględniły jej żądania.
W wyroku z dnia 10 lipca 2009 r. Commissione tributaria della regione Veneto (komisja podatkowa dla regionu Veneto) uznała, że głośniki akustyczne zostały prawidłowo sklasyfikowane do podpozycji CN 8471 60 90, ponieważ zgodnie z ich instrukcjami były one „wykorzystywane jedynie w wypadku podłączenia przewodem USB do komputera posiadającego system operacyjny MAC OS 9.04 lub nowocześniejszy” i były niekompatybilne „zarówno z wyposażeniem audio innym niż komputer osobisty, jak też z komputerem osobistym, którego działanie opiera się na innych systemach operacyjnych niż system MAC OS 9”.
Agenzia delle Dogane odwołała się od tego wyroku do sądu odsyłającego, podnosząc w szczególności błąd w klasyfikacji celnej owych głośników. Podniosła ona zasadniczo, że przywiezione towary zostały opisane jako głośniki akustyczne („speakers multimediali”) posiadające funkcję odtwarzania dźwięku poprzez przetworzenie sygnału elektromagnetycznego w fale dźwiękowe i mogły zostać podłączone jedynie do komputera osobistego. Zdaniem Agenzia delle Dogane przywiezione towary posiadały wszystkie cechy umożliwiające klasyfikację zarówno do pozycji CN 8518 jako głośniki, jak również do podpozycji CN 8471 60 jako urządzenia wyjścia maszyn do automatycznego przetwarzania danych.
Sąd odsyłający stwierdził, że z jednej strony ustalony przez sąd niższej instancji element techniczny, zgodnie z którym przywiezione towary mogą być używane wyłącznie wówczas, gdy są podłączone do komputera i funkcjonują jedynie z określonym systemem operacyjnym, wskazuje na zasadność klasyfikacji do podpozycji CN 8471 60 90. Sąd ów wskazał również, że z drugiej strony element funkcjonalny głośników akustycznych – związany z celem odtwarzania dźwięku – wskazuje na klasyfikację do podpozycji CN 8518 22 90 w wypadku uznania owej specyficznej funkcji za „inną niż przetwarzanie danych”, jak wynika to z uwagi 5 E w dziale CN 84.
W tych okolicznościach Corte suprema di cassazione (sąd kasacyjny) postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi:
„1)
Czy art. 10 ust. 2 i art. 12 rozporządzenia [nr 2658/87] oraz zasada pewności prawa stoją na przeszkodzie przyjęciu w oparciu o zmiany w uwagach wyjaśniających do działu 84 tabeli stawek celnych znajdującej się w części II załącznika I wprowadzone przez rozporządzenie [nr 1549/2006] (które wyłączyło głośniki z pozycji [CN] 8471, gdy zgłaszane są oddzielnie od maszyn do automatycznego przetwarzania danych), interpretacji pozwalającej uznać, że produkty przywożone przez [ADL] […] pełnią specyficzną funkcję (odtwarzanie i wzmacnianie dźwięku) »inną« niż przetwarzanie danych?
2)
Czy produkty przywożone przez [ADL] […] jako »głośniki« sprzedawane oddzielnie od maszyny do automatycznego przetwarzania danych należy uważać za urządzenia »wykonujące specyficzną funkcję, inną niż przetwarzanie danych« – zakładając, że odtwarzanie i wzmacnianie dźwięku należy uznać za taką funkcję – lub czy nie można uznać, że produkty te stanowią urządzenia systemu wykonujące specyficzną funkcję, inną niż przetwarzanie danych, ponieważ, ze względu na szczególne cechy techniczne (podłączenie wyłącznie za pomocą przewodu USB, wymóg systemu operacyjnego MAC OS 9) »wykonują swoją funkcję tylko za pomocą takiej maszyny [czyli maszyny do automatycznego przetwarzania danych]« (zob. wyroki [Peacock, C‑339/98,
EU:C:2000:573
], pkt 14 i 15, oraz [Olicom, C‑142/06,
EU:C:2007:449
], pkt 20, 29 i 30 – jakkolwiek wyroki te odnoszą się do urządzenia innego rodzaju, a mianowicie tzw. kart sieciowych, to wydaje się, że sprowadzają one brak »innych« specyficznych funkcji do dwóch okoliczności, a mianowicie funkcjonowania urządzenia wyłącznie za pośrednictwem komputera osobistego oraz zdolności odbierania i przekształcania sygnałów wyjściowych przekazywanych przez komputer)?”.
W przedmiocie pytań prejudycjalnych
W przedmiocie pytania drugiego
Poprzez pytanie drugie, które należy rozpatrzyć w pierwszej kolejności, sąd odsyłający zmierza zasadniczo do ustalenia, czy towary sporne w postępowaniu głównym należy sklasyfikować jako urządzenia wyjściowe maszyny do automatycznego przetwarzania danych do podpozycji CN 8471 60 90, czy też jako głośniki do podpozycji CN 8518 22 90.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem w interesie pewności prawa i ułatwienia kontroli decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w ich obiektywnych cechach i właściwościach, takich jak określone w pozycjach CN oraz uwagach do sekcji lub działów (wyrok Delphi Deutschland, C‑423/10,
EU:C:2011:315
, pkt 23 i przytoczone tam orzecznictwo).
Noty wyjaśniające opracowane przez Komisję w zakresie dotyczącym CN oraz przez WCO w zakresie dotyczącym HS przyczyniają się w istotny sposób do interpretacji zakresu poszczególnych pozycji taryfowych, nie są jednakże prawnie wiążące (wyrok Delphi Deutschland,
EU:C:2011:315
, pkt 24 i przytoczone tam orzecznictwo).
Ponadto, należy również przypomnieć, że do celów dokonania klasyfikacji w odpowiedniej pozycji przeznaczenie towaru może stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji, o ile jest ono właściwe dla tego produktu, co daje się ocenić na podstawie jego obiektywnych cech i właściwości (zob. wyrok Olicom,
EU:C:2007:449
, pkt 18).
Należy wskazać, że brzmienie podpozycji CN 8471 60 90 to „pozostałe”. Jednakże, jak wynika z brzmienia podtytułu poprzedzającego podpozycję 8471 60, podpozycja CN 8471 60 90 odnosi się do „pozostałych cyfrowych maszyn do automatycznego przetwarzania danych”. Należy również wskazać, że brzmienie podpozycji CN 8518 22 90 to „pozostałe”. Jednakże z brzmienia podpozycji CN 8518 22 wynika, że podpozycja CN 8518 22 90 odnosi się do zestawów głośnikowych zamontowanych w tej samej obudowie.
W tym względzie należy przypomnieć, że w świetle uwagi 5 E do działu CN 84 „maszyny spełniające specyficzne funkcje inne niż przetwarzanie danych i zawierające lub współpracujące z maszyną do automatycznego przetwarzania danych należy klasyfikować do pozycji odpowiednich do ich indywidualnych funkcji lub, jeśli nie ma takiej możliwości, do pozycji pozostałych”.
Z brzmienia tej uwagi wynika, że „specyficzne funkcje” wykonywane przez maszyny pracujące z maszynami automatycznie przetwarzającymi dane muszą być funkcjami „innymi niż przetwarzanie danych” (wyrok Kip Europe i in., C‑362/07 i C‑363/07,
EU:C:2008:710
, pkt 32 i przytoczone tam orzecznictwo).
Ponadto z ogólnej systematyki oraz celowości wskazanej uwagi wynika, że sformułowanie „należy klasyfikować do pozycji odpowiednich do ich indywidualnych funkcji” nie zmierza do podkreślenia jednej funkcji nad innymi, również wykonywanymi przez podlegające klasyfikacji urządzenie, przynależnymi do przetwarzania danych, lecz do zapobiegnięcia temu, by urządzenia, których funkcja nie ma nic wspólnego z przetwarzaniem danych, były klasyfikowane do pozycji CN 8471 wyłącznie z tego powodu, że zawierają maszynę do automatycznego przetwarzania danych lub współpracują z taką maszyną (wyrok Kip Europe i in.,
EU:C:2008:710
, pkt 33).
Co się tyczy pojęcia „przetwarzania danych”, we wskazanym akapicie pierwszym działu I noty wyjaśniającej do HS dotyczącej pozycji CN 8471 wskazano, że tego rodzaju przetwarzanie polega na obsłudze wszelkiego rodzaju informacji we wstępnie ustalonej sekwencji logicznej w celu wykonania jednego lub wielu specyficznych zadań. Mając natomiast na uwadze zarówno ogólną systematykę wskazanej noty wyjaśniającej, jak również kontekst, w którym ona występuje, pojęcie to należy rozumieć jako oznaczające co do zasady wykorzystywanie danych, takie jak ich rejestracja, modyfikacja, przechowanie, konwersja lub edycja (zob. wyrok Data I/O, C‑370/08,
EU:C:2010:284
, pkt 35).
Z powyższego wynika, że towary sporne w postępowaniu głównym, których specyficzna funkcja polega na odtwarzaniu dźwięku poprzez przetworzenie sygnału elektromagnetycznego w fale dźwiękowe, wykonują funkcję inną niż przetwarzanie danych. Jak wynika z pkt 38 niniejszego wyroku, okoliczność, że głośnik musi zostać podłączony do innego urządzenia, takiego jak maszyna do automatycznego przetwarzania danych objęta pozycją CN 8471 nie stoi na przeszkodzie jego klasyfikacji do pozycji odpowiadającej jego specyficznej funkcji.
Ponadto, co się tyczy wykładni pojęcia „głośnika” zawartego w pozycji CN 8518, należy wziąć pod uwagę pkt B noty wyjaśniającej do HS dotyczącej owej pozycji 8518, nawet w odniesieniu do okresu przywozu omawianych produktów sprzed wejścia w życie tej noty wyjaśniającej. Ponieważ brzmienie owej pozycji w zakresie dotyczącym „głośników” w wersji wynikającej z rozporządzenia nr 1789/2003 jest identyczne z tą samą pozycją CN w wersji wynikającej z rozporządzeń nr 2388/2000, 2031/2001 i 1832/2002, zasadniczo nie należy przypisywać pojęciu „głośnik” innego znaczenia niż to, które należy mu nadać przy uwzględnieniu pkt B owej noty wyjaśniającej (zob. podobnie wyrok Delphi Deutschland,
EU:C:2011:315
, pkt 26).
Z pkt B wskazanej noty wyjaśniającej dotyczącej pozycji CN 8518 wynika, że obejmuje ona głośniki przeznaczone do połączenia z maszyną do automatycznego przetwarzania danych, gdy zgłaszane są oddzielnie.
W świetle całości powyższych rozważań na pytanie drugie należy odpowiedzieć, że CN należy interpretować w ten sposób, że towary tego rodzaju jak towary sporne w postępowaniu głównym, które są podłączane do komputera wyposażonego w system operacyjny „MAC OS 9” lub system nowszy, należy sklasyfikować jako głośniki do podpozycji 8518 22 90 owej nomenklatury.
W przedmiocie pytania pierwszego
Mając na uwadze odpowiedź na pytanie drugie, brak jest konieczności udzielenia odpowiedzi na pytanie pierwsze.
W przedmiocie kosztów
Dla stron w postępowaniu głównym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed sądem odsyłającym, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż koszty stron w postępowaniu głównym, nie podlegają zwrotowi.

Z powyższych względów Trybunał (dziesiąta izba) orzeka, co następuje:

Nomenklaturę scaloną zawartą w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej, zmienionym, kolejno, rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2388/2000 z dnia 13 października 2000 r., rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2031/2001 z dnia 6 sierpnia 2001 r., rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1832/2002 z dnia 1 sierpnia 2002 r. oraz rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1789/2003 z dnia 11 września 2003 r. należy interpretować w ten sposób, że towary tego rodzaju jak towary sporne w postępowaniu głównym, które są podłączane do komputera wyposażonego w system operacyjny „MAC OS 9” lub system nowszy, należy sklasyfikować jako głośniki do podpozycji 8518 22 90 owej nomenklatury.

Podpisy
(
*1
)	Język postępowania: włoski.