CELEX: 62013CJ0003
Προδικαστική παραπομπή
Αντιντάμπινγκ
Κανονισμός (ΕΚ) 661/2008
Οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ επί των εισαγωγών νιτρικού αμμωνίου καταγωγής Ρωσίας
Προϋποθέσεις απαλλαγής
Άρθρο 3, παράγραφος 1
Πρώτος ανεξάρτητος πελάτης εντός της Ένωσης
Αγορά λιπάσματος νιτρικού αμμωνίου από ενδιάμεση εταιρία
Άδεια παραλαβής των εμπορευμάτων
Αίτηση για την ακύρωση των τελωνειακών διασαφήσεων
Απόφαση 2008/577/ΕΚ
Τελωνειακός κώδικας
Άρθρα 66 και 220
Σφάλμα
Κανονισμός (ΕΟΚ) 2454/93
Άρθρο 251
Εκ των υστέρων έλεγχος

Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία και το κύρος του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (
ΕΕ L 302, σ. 1
), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1791/2006 του Συμβουλίου, της 20ής Νοεμβρίου 2006 (
ΕΕ L 363, σ. 1
, στο εξής: τελωνειακός κώδικας), του κανονισμού (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου περί θεσπίσεως του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (
ΕΕ L 253, σ. 1
), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 312/2009 της Επιτροπής, της 16ης Απριλίου 2009 (
ΕΕ L 98, σ. 3
, στο εξής: κανονισμός 2454/93), καθώς και την ερμηνεία του άρθρου 3, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 661/2008 του Συμβουλίου, της 8ης Ιουλίου 2008, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές νιτρικού αμμωνίου καταγωγής Ρωσίας μετά από επανεξέταση ενόψει λήξης ισχύος των μέτρων δυνάμει του άρθρου 11, παράγραφος 2, και μερική ενδιάμεση επανεξέταση δυνάμει του άρθρου 11, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 384/96 (
ΕΕ L 185, σ. 1
, και διορθωτικό
ΕΕ 2009, L 339, σ. 59
), της αποφάσεως 2008/577/ΕΚ της Επιτροπής, της 4ης Ιουλίου 2008, για αποδοχή της ανάληψης υποχρεώσεων που προτάθηκε σε σχέση με τη διαδικασία αντιντάμπινγκ για τις εισαγωγές νιτρικού αμμωνίου, καταγωγής Ρωσίας και Ουκρανίας (
ΕΕ L 185, σ. 43
, και διορθωτικό
ΕΕ 2009, L 339, σ. 59
), του άρθρου 28 ΣΛΕΕ, του άρθρου 31 ΣΛΕΕ και του άρθρου 20 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτης).
Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ της Baltic Agro AS (στο εξής: Baltic Agro) και της Maksu- ja Tolliameti Ida maksu- ja tollikeskus (φορολογική και τελωνειακή αρχή — φορολογική και τελωνειακή υπηρεσία ανατολικού τομέα, στο εξής: MTA), με αντικείμενο τους δασμούς αντιντάμπινγκ και τον φόρο προστιθέμενης αξίας (στο εξής: ΦΠΑ) επί των εισαγωγών νιτρικού αμμωνίου καταγωγής Ρωσίας, που επιβλήθηκαν στην εταιρία αυτή κατόπιν εκ των υστέρων ελέγχου.
Το νομικό πλαίσιο
Ο τελωνειακός κώδικας
Το άρθρο 66 του τελωνειακού κώδικα ορίζει τα εξής:
«1.   Κατόπιν αιτήσεως του διασαφιστή, οι τελωνειακές αρχές ακυρώνουν διασάφηση που έχει ήδη γίνει αποδεκτή, εφόσον ο διασαφιστής αποδείξει ότι το εμπόρευμα διασαφήθηκε κατά λάθος για το τελωνειακό καθεστώς που αντιστοιχεί στη διασάφηση ή ότι, λόγω ειδικών περιστάσεων, η υπαγωγή του εμπορεύματος στο τελωνειακό καθεστώς για το οποίο διασαφήθηκε δεν αιτιολογείται πλέον.
Ωστόσο, αν οι τελωνειακές αρχές έχουν πληροφορήσει τον διασαφιστή ότι προτίθενται να εξετάσουν τα εμπορεύματα, η αίτηση ακύρωσης της διασάφησης είναι δυνατόν να γίνει αποδεκτή μόνο μετά την πραγματοποίηση της εξέτασης αυτής.
2.   Η διασάφηση δεν μπορεί να ακυρωθεί μετά τη χορήγηση της άδειας παραλαβής των εμπορευμάτων, εκτός από τις περιπτώσεις που καθορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία της επιτροπής.
3.   Η ακύρωση της διασάφησης δεν επιδρά στην εφαρμογή των ισχυουσών κατασταλτικών διατάξεων.»
Το άρθρο 220, παράγραφος 2, του προαναφερθέντος κώδικα ορίζει τα εξής:
«Εκτός των περιπτώσεων που προβλέπονται στο άρθρο 217 παράγραφος 1 δεύτερο και τρίτο εδάφιο, δεν επιτρέπεται εκ των υστέρων καταλογισμός όταν:
[…]
β)
το νομίμως οφειλόμενο ποσό των δασμών δεν βεβαιώθηκε από λάθος των ίδιων των τελωνειακών αρχών, το οποίο λογικά δεν μπορούσε να ανακαλυφθεί από τον οφειλέτη, εφόσον ο τελευταίος ενήργησε με καλή πίστη και τήρησε όλες τις διατάξεις που προβλέπονται από την ισχύουσα νομοθεσία όσον αφορά την τελωνειακή διασάφηση.
[…]»
Ο κανονισμός 2454/93
Το άρθρο 251 του κανονισμού 2454/93 έχει ως εξής:
«Κατά παρέκκλιση του άρθρου 66, παράγραφος 2, του [τελωνειακού] κώδικα, η διασάφηση είναι δυνατόν να ακυρωθεί μετά τη χορήγηση της άδειας παραλαβής υπό τους ακόλουθους όρους:
1)
όταν αποδεικνύεται ότι τα εμπορεύματα έχουν κατά λάθος διασαφισθεί για καθεστώς που συνεπάγεται την υποχρέωση καταβολής εισαγωγικών δασμών αντί να υπαχθούν σε άλλο τελωνειακό καθεστώς, οι τελωνειακές αρχές ακυρώνουν τη διασάφηση, αν η σχετική αίτηση υποβλήθηκε μέσα σε προθεσμία τριών μηνών από την ημερομηνία αποδοχής της διασάφησης, εφόσον:
—
τα εμπορεύματα δεν έχουν χρησιμοποιηθεί υπό όρους άλλους από εκείνους που προβλέπονται από το τελωνειακό καθεστώς στο οποίο έπρεπε να έχουν υπαχθεί,
—
κατά το χρονικό σημείο που διασαφίστηκαν, τα εμπορεύματα προορίζονταν να υπαχθούν σε άλλο τελωνειακό καθεστώς για το οποίο πληρούσαν όλους τους απαιτούμενους όρους,
και
—
τα εμπορεύματα διασαφίζονται αμέσως για το τελωνειακό καθεστώς για το οποίο πράγματι προορίζονταν.
Η διασάφηση υπαγωγής των εμπορευμάτων στο τελευταίο αυτό τελωνειακό καθεστώς παράγει αποτελέσματα από την ημερομηνία αποδοχής της ακυρωθείσας διασάφησης.
Οι τελωνειακές αρχές έχουν την ευχέρεια να επιτρέπουν υπέρβαση της προαναφερόμενης προθεσμίας σε εξαιρετικές περιπτώσεις, δεόντως αιτιολογημένες·
[…]».
O κανονισμός 661/2008
Οι αιτιολογικές σκέψεις 159 και 161 του κανονισμού 661/2008 έχουν ως ακολούθως:
«(159)
Για να δοθεί περαιτέρω η δυνατότητα στην Επιτροπή και στις τελωνειακές αρχές να ελέγχουν αποτελεσματικά τη συμμόρφωση των εταιρειών με τις αναληφθείσες υποχρεώσεις τους, όταν το αίτημα για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία υποβάλλεται στη σχετική τελωνειακή αρχή, η απαλλαγή από τον δασμό αντιντάμπινγκ υπόκειται στις ακόλουθες προϋποθέσεις: i) προσκόμιση τιμολογίου ανάληψης υποχρέωσης, το οποίο είναι ένα εμπορικό τιμολόγιο που περιλαμβάνει τουλάχιστον τα στοιχεία και τη δήλωση που προβλέπονται στο παράρτημα, ii) τα εισαγόμενα προϊόντα έχουν κατασκευαστεί, φορτωθεί και τιμολογηθεί απευθείας από τις εν λόγω εταιρείες στον πρώτο ανεξάρτητο πελάτη στην Κοινότητα, και iii) τα προϊόντα που δηλώνονται και προσκομίζονται στο τελωνείο αντιστοιχούν ακριβώς στην περιγραφή του τιμολογίου ανάληψης υποχρέωσης. Αν δεν πληρούνται οι ανωτέρω προϋποθέσεις, κατά την αποδοχή της δήλωσης θέσης σε ελεύθερη κυκλοφορία επιβάλλεται ο ενδεικνυόμενος δασμός αντιντάμπινγκ.
[…]
(161)
Οι εισαγωγείς πρέπει να γνωρίζουν ότι, κατά την αποδοχή της διασάφησης για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία, ενδέχεται να ανακύψει τελωνειακή οφειλή, εν είδει φυσιολογικού εμπορικού κινδύνου, όπως περιγράφεται στις αιτιολογικές σκέψεις 159 και 160, ακόμη κι αν η προσφορά ανάληψης υποχρέωσης από τον κατασκευαστή από τον οποίο αγοράζουν, απευθείας ή όχι, έχει γίνει δεκτή από την Επιτροπή.»
Με τα άρθρα 1 και 2 του κανονισμού 661/2008 επιβάλλονται οριστικοί δασμοί αντιντάμπινγκ, διαφορετικού ο καθένας ποσού, επί της εισαγωγής νιτρικού αμμωνίου και διαφόρων λιπασμάτων και λοιπών προϊόντων που περιέχουν νιτρικό αμμώνιο, καταγωγής Ρωσίας.
Το άρθρο 3, παράγραφοι 1 και 2, του εν λόγω κανονισμού ορίζει τα εξής:
«1.   Εισαγωγές που διασαφούνται για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία, οι οποίες έχουν τιμολογηθεί από εταιρείες από τις οποίες έχουν γίνει δεκτές από την Επιτροπή αναλήψεις υποχρεώσεων και των οποίων οι επωνυμίες περιλαμβάνονται στην απόφαση 2008/577/ΕΚ, όπως αυτή τροποποιείται κατά καιρούς, απαλλάσσονται από το δασμό αντιντάμπινγκ που επιβάλλεται με το άρθρο 2, υπό τον όρο ότι:
—
έχουν κατασκευαστεί, φορτωθεί και τιμολογηθεί απευθείας από τις εν λόγω εταιρείες στον πρώτο ανεξάρτητο πελάτη στην Κοινότητα, και
—
οι εισαγωγές αυτές συνοδεύονται από τιμολόγιο ανάληψης υποχρέωσης, το οποίο είναι εμπορικό τιμολόγιο που περιλαμβάνει τουλάχιστον τα στοιχεία και τη δήλωση που προβλέπονται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού, και
—
τα εμπορεύματα που δηλώνονται και προσκομίζονται στο τελωνείο αντιστοιχούν απόλυτα στην περιγραφή του τιμολογίου ανάληψης υποχρέωσης.
2.   Γεννάται τελωνειακή οφειλή κατά την αποδοχή της διασάφησης για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία:
—
όταν διαπιστώνεται, όσον αφορά τις εισαγωγές που περιγράφονται στην παράγραφο 1, ότι δεν πληρούνται ένας ή περισσότεροι από τους όρους που παρατίθενται στην εν λόγω παράγραφο· ή
[…]».
Η απόφαση 2008/577
Η απόφαση 2008/577 προβλέπει, στην αιτιολογική σκέψη της 21, τα εξής:
«Προκειμένου να είναι η Επιτροπή σε θέση να παρακολουθεί αποτελεσματικά τη συμμόρφωση των εταιρειών με τις υποχρεώσεις που θα αναληφθούν, όταν υποβληθεί στις αρμόδιες τελωνειακές αρχές η αίτηση για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία, η απαλλαγή από τον δασμό αντιντάμπινγκ θα εξαρτάται i) από την υποβολή τιμολογίου ανάληψης υποχρέωσης το οποίο θα περιλαμβάνει τουλάχιστον τα στοιχεία που απαριθμούνται στο παράρτημα του κανονισμού (ΕΚ) 661/2008 και στο παράρτημα του κανονισμού (ΕΚ) 662/2008 του Συμβουλίου […]· ii) από το γεγονός ότι τα εισαγόμενα προϊόντα έχουν κατασκευαστεί, φορτωθεί και τιμολογηθεί απευθείας από τις εν λόγω εταιρείες στον πρώτο ανεξάρτητο πελάτη στην Κοινότητα· και iii) από το γεγονός ότι τα εμπορεύματα που δηλώνονται και προσκομίζονται στο τελωνείο αντιστοιχούν ακριβώς στην περιγραφή του τιμολογίου ανάληψης υποχρέωσης. Αν δεν υποβληθεί τέτοιο τιμολόγιο ή όταν αυτό το τιμολόγιο δεν αντιστοιχεί στο προϊόν που προσκομίζεται στο τελωνείο, τότε πρέπει να καταβληθεί ο κατάλληλος συντελεστής δασμού αντιντάμπινγκ.»
Με την προαναφερθείσα απόφαση, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποδέχθηκε την ανάληψη υποχρεώσεων ως προς τις τιμές που πρότειναν, κατά το άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 384/96 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1995, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (
ΕΕ 1996, L 56, σ. 1
), οι Ρώσοι παραγωγοί-εξαγωγείς νιτρικού αμμωνίου «JSC Acron [στο εξής: Acron], Veliky Novgorod, Ρωσία, και JSC Dorogobuzh, Dorogobuzh, Ρωσία, μέλη της εταιρείας συμμετοχών “Acron”».
Η διαφορά της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα
Τον Οκτώβριο 2009 και τον Ιανουάριο 2010 η Baltic Agro, με έδρα στην Εσθονία, αγόρασε 5000 τόνους λιπάσματος νιτρικού αμμωνίου, χρησιμοποιώντας ως ενδιάμεσο την εσθονική εταιρία Magnet Grupp OÜ (στο εξής: Magnet Grupp). Προς τον σκοπό αυτό συνήφθησαν πολλές συμβάσεις μεταξύ της Acron και της Magnet Grupp, αφενός, και της Magnet Grupp και της Baltic Agro, αφετέρου. Με τις συμβάσεις αυτές, η Acron πώλησε 10000 τόνους λιπάσματος νιτρικού αμμωνίου στη Magnet Grupp και η Baltic Agro αγόρασε 5000 τόνους του εν λόγω εμπορεύματος από τη Magnet Grupp. Κατά τις συμβάσεις αυτές, η Baltic Agro ανέλαβε τη δέσμευση να διεκπεραιώσει όλες τις τελωνειακές διατυπώσεις σχετικά με τα εμπορεύματα και να καταβάλει τον αναλογούντα ΦΠΑ.
Κατά το αιτούν δικαστήριο, τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο 2010, δύο εκτελωνιστές κατέθεσαν πέντε τελωνειακές διασαφήσεις που αφορούσαν τη διασάφηση της εισαγωγής 1751,5 τόνων λιπάσματος νιτρικού αμμωνίου. Στις διασαφήσεις αυτές αναγραφόταν ως παραλήπτης των εισαγόμενων εμπορευμάτων η Baltic Agro και ως αποστολέας σε δύο περιπτώσεις η Acron και στις υπόλοιπες τρεις η λεττονική εταιρία μεταφορών Ventoil SIA.
Την 1η Μαρτίου 2010 και την 23η Απριλίου 2010 οι προαναφερθέντες εκτελωνιστές ζήτησαν από τη MTA την ακύρωση των διασαφήσεων, διότι σε αυτές μνημονευόταν ως παραλήπτρια του εμπορεύματος η Baltic Agro, αντί της Magnet Grupp.
Στις 3 Μαρτίου 2010 η MTA διενήργησε εκ των υστέρων έλεγχο των ανωτέρω πέντε τελωνειακών διασαφήσεων, προκειμένου να διευκρινισθεί η ορθότητα της δασμολογητέας αξίας των εμπορευμάτων που εισήχθησαν, καθώς και του υπολογισμού και της εξοφλήσεως των δασμών που επιβλήθηκαν κατά την εισαγωγή.
Στις 31 Μαΐου 2010 η MTA, βάσει του εκ των υστέρων ελέγχου, εξέδωσε δύο πράξεις προσδιορισμού, επιβάλλοντας στην Baltic Agro την υποχρέωση καταβολής δασμών και ΦΠΑ για τα εισαχθέντα εμπορεύματα, με την αιτιολογία ότι δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις απαλλαγής από τελωνειακούς δασμούς τις οποίες προβλέπει το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 661/2008, και πιο συγκεκριμένα διότι η Baltic Agro δεν ήταν ο πρώτος ανεξάρτητος πελάτης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η Baltic Agro άσκησε προσφυγή κατά των ανωτέρω πράξεων ενώπιον του Tartu halduskohus (διοικητικό πρωτοδικείο του Tartu) υποστηρίζοντας ότι το γεγονός ότι χρησιμοποίησε μια ενδιάμεση εταιρία για τις επίμαχες εισαγωγές, εν προκειμένω τη Magnet Grupp, δεν ασκούσε καμία επιρροή από φορολογικής απόψεως.
Στις 25 Απριλίου 2011 το Tartu halduskohus απέρριψε την προσφυγή, με το σκεπτικό ότι η Baltic Agro, δεδομένου ότι δεν αγόρασε τα εισαχθέντα εμπορεύματα απευθείας από τον παραγωγό, δεν μπορούσε να τύχει της απαλλαγής που προβλέπει το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 661/2008.
Στις 25 Μαΐου 2011 η Baltic Agro άσκησε έφεση ενώπιον του Tartu ringkonnakohus (εφετείο του Tartu), ζητώντας την εξαφάνιση της προαναφερθείσας απορριπτικής αποφάσεως.
Το αιτούν δικαστήριο διερωτάται αν η Baltic Agro, δεδομένου ότι δεν είναι ο πρώτος ανεξάρτητος πελάτης στην Ένωση, μπορεί να ζητήσει την απαλλαγή από τους δασμούς αντιντάμπινγκ την οποία προβλέπει το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 661/2008. Το δικαστήριο αυτό διερωτάται συναφώς αν, για τη χορήγηση της εν λόγω απαλλαγής, ο πρώτος πελάτης και ο εισαγωγέας πρέπει να είναι πάντα τα ίδια πρόσωπα.
Το εν λόγω δικαστήριο εκφράζει επίσης αμφιβολίες ως προς τις συνέπειες τις οποίες έχει μια τελωνειακή διασάφηση που περιέχει σφάλματα. Συναφώς, διερωτάται αν από το γεγονός ότι η τελωνειακή αρχή, μετά την υποβολή από την εκκαλούσα της κύριας δίκης αιτήσεως για την ακύρωση των διασαφήσεων, δέχθηκε τις εν λόγω διασαφήσεις ή διενήργησε εκ των υστέρων έλεγχο, προκύπτει η ύπαρξη σφάλματος εκ μέρους της αρχής αυτής, με αποτέλεσμα να παρέχεται στην εκκαλούσα της κύριας δίκης η δυνατότητα να υπαχθεί στη διαδικασία του άρθρου 220, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, του τελωνειακού κώδικα, το οποίο καθιστά δυνατή την ακύρωση διασαφήσεων όπως οι επίμαχες στην υπόθεση της κύριας δίκης.
Τέλος, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται αν η παρεμβολή ενδιάμεσης εταιρίας, όπως είναι η Magnet Grupp, για την εισαγωγή εμπορευμάτων εντός της Ένωσης συνεπάγεται άνιση μεταχείριση ενώπιον του νόμου, δεδομένου ότι όποιος εισαγωγέας δεν χρησιμοποιεί τέτοιον ενδιάμεσο δικαιούται την απαλλαγή από τους δασμούς αντιντάμπινγκ την οποία προβλέπει το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 661/2008. Κατά το αιτούν δικαστήριο, η μεταχείριση αυτή είναι δυσανάλογη και δημιουργεί ανισότητα μεταξύ δύο εισαγωγέων που τελούν στην ίδια κατάσταση, πράγμα το οποίο είναι αντίθετο προς το δίκαιο της Ένωσης και ειδικότερα προς το άρθρο 20 του Χάρτη.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Tartu ringkonnakohus αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα εξής προδικαστικά ερωτήματα:
«1)
Έχει το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 661/2008 […] την έννοια ότι ο εισαγωγέας και ο πρώτος ανεξάρτητος πελάτης στην [Ένωση] πρέπει να είναι πάντα το ίδιο πρόσωπο;
2)
Έχει το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 661/2008 […] σε συνδυασμό με την απόφαση 2008/577 […] την έννοια ότι η απαλλαγή από δασμό αντιντάμπινγκ ισχύει για τον πρώτο ανεξάρτητο πελάτη στην [Ένωση] μόνον εφόσον αυτός δεν έχει μεταπωλήσει το υποκείμενο σε διασάφηση εμπόρευμα πριν διενεργηθεί η διασάφηση του εμπορεύματος αυτού;
3)
Έχει το άρθρο 66 του τελωνειακού κώδικα […], σε συνδυασμό με το άρθρο 251 του κανονισμού 2454/93 […] και με τους λοιπούς διαδικαστικούς κανόνες που αφορούν τις εκ των υστέρων τροποποιήσεις της τελωνειακής διασαφήσεως, την έννοια ότι, σε περίπτωση που κατά την εισαγωγή εμπορεύματος έχει καταχωριστεί λάθος παραλήπτης στη διασάφηση, πρέπει να καθίσταται δυνατή η κατόπιν αιτήσεως ακύρωση της διασαφήσεως και η διόρθωση της καταχωρίσεως του παραλήπτη ακόμη και μετά τη χορήγηση της αδείας παραλαβής του εμπορεύματος, εφόσον βάσει της ορθής καταχωρίσεως του παραλήπτη θα έπρεπε να ισχύσει η απαλλαγή από τελωνειακό δασμό την οποία προβλέπει το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 661/2008 […], ή έχει, υπό τις συνθήκες αυτές, το άρθρο 220, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, του τελωνειακού κώδικα […], την έννοια ότι οι τελωνειακές αρχές δεν δύνανται να προβαίνουν σε εκ των υστέρων καταλογισμό δασμών;
4)
Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στα δύο εναλλακτικά σκέλη του τρίτου ερωτήματος, συνάδει προς το άρθρο 20 του Χάρτη […], σε συνδυασμό με το άρθρο 28, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και με το άρθρο 31 ΣΛΕΕ, η ερμηνεία κατά την οποία οι συνδυασμένες διατάξεις του άρθρου 66 του τελωνειακού κώδικα, […] του άρθρου 251 του κανονισμού 2454/93 […] και των λοιπών διαδικαστικών κανόνων που αφορούν τις εκ των υστέρων τροποποιήσεις της τελωνειακής διασάφησης δεν επιτρέπουν την κατόπιν αιτήσεως ακύρωση της διασαφήσεως και τη διόρθωση της καταχωρίσεως του παραλήπτη μετά τη χορήγηση της αδείας παραλαβής του εμπορεύματος, εφόσον βάσει της ορθής καταχωρίσεως του παραλήπτη θα έπρεπε να ισχύσει η απαλλαγή από τελωνειακό δασμό την οποία προβλέπει το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 661/2008 […];»
Επί των προδικαστικών ερωτημάτων
Επί του πρώτου και του δευτέρου προδικαστικού ερωτήματος
Με το πρώτο και το δεύτερο ερώτημά του, τα οποία πρέπει να εξεταστούν από κοινού, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινιστεί αν το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 661/2008 έχει την έννοια ότι μια εταιρία εγκατεστημένη εντός κράτους μέλους, η οποία έχει αγοράσει νιτρικό αμμώνιο ρωσικής καταγωγής, μέσω άλλης εταιρίας επίσης εγκατεστημένης εντός κράτους μέλους, με σκοπό την εισαγωγή του στην Ένωση, μπορεί να λογίζεται ως ο πρώτος ανεξάρτητος πελάτης εντός της Ένωσης, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, με συνέπεια να δικαιούται την απαλλαγή από τον οριστικό δασμό αντιντάμπινγκ που έχει επιβάλει ο εν λόγω κανονισμός επί του προαναφερθέντος νιτρικού αμμωνίου.
Επισημαίνεται ευθύς εξαρχής ότι η απαλλαγή από τους δασμούς αντιντάμπινγκ μπορεί να παρέχεται μόνον υπό ορισμένες προϋποθέσεις, σε ειδικώς προβλεπόμενες περιπτώσεις, και, επομένως, αποτελεί εξαίρεση από το κατά κανόνα ισχύον καθεστώς των δασμών αντιντάμπινγκ. Ως εκ τούτου, οι διατάξεις που προβλέπουν την απαλλαγή αυτή πρέπει να ερμηνεύονται συσταλτικά (βλ., κατ’ αναλογία, αποφάσεις Söhl & Söhlke, C‑48/98,
EU:C:1999:548
, σκέψη 52, καθώς και Isaac International, C‑371/09,
EU:C:2010:458
, σκέψη 42).
Κατά το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 661/2008, οι εισαγωγές τις οποίες κάνει δεκτές η Επιτροπή μπορούν να απαλλάσσονται από τον δασμό αντιντάμπινγκ, στο μέτρο που οι εισαγωγές αυτές πληρούν τις τρεις σωρευτικές προϋποθέσεις που τάσσει το εν λόγω άρθρο 3. Κατά πρώτο λόγο, τα εισαγόμενα εμπορεύματα πρέπει να έχουν κατασκευαστεί, φορτωθεί και τιμολογηθεί απευθείας από τις εταιρίες εξαγωγών στον πρώτο ανεξάρτητο πελάτη εντός της Ένωσης. Συναφώς, το άρθρο 3, παράγραφος 1, πρώτη περίπτωση, του κανονισμού αυτού, με τη χρήση του όρου «απευθείας», απαιτεί ρητώς την ύπαρξη στενού συνδέσμου μεταξύ, αφενός, της εταιρίας που είναι υπεύθυνη για την κατασκευή, τη φόρτωση και την έκδοση του τιμολογίου του εισαγόμενου εμπορεύματος και, αφετέρου, του πρώτου ανεξάρτητου πελάτη εντός της Ένωσης.
Κατά δεύτερο λόγο, οι εισαγωγές για τις οποίες μπορεί να χορηγηθεί η ως άνω απαλλαγή πρέπει να συνοδεύονται από τιμολόγιο αναλήψεως υποχρεώσεως, το οποίο είναι εμπορικό τιμολόγιο που περιλαμβάνει τουλάχιστον τα στοιχεία και τη δήλωση που προβλέπονται στο παράρτημα του κανονισμού 661/2008.
Κατά τρίτο λόγο, τα εμπορεύματα που δηλώνονται και προσκομίζονται στο τελωνείο πρέπει να αντιστοιχούν απόλυτα στην περιγραφή του τιμολογίου αναλήψεως υποχρεώσεως και, επομένως, να ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις που μνημονεύονται στην προηγούμενη σκέψη.
Επιπλέον, το άρθρο 3, παράγραφος 2, του εν λόγω κανονισμού διευκρινίζει ότι η τελωνειακή οφειλή γεννάται κατά την αποδοχή της διασαφήσεως για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία, εφόσον έχει διαπιστωθεί ότι οι εισαγωγές στις οποίες αναφέρεται η παράγραφος 1 του άρθρου αυτού δεν πληρούν έναν ή περισσότερους όρους που απαριθμούνται στην προαναφερθείσα παράγραφο 1.
Το άρθρο 3 του κανονισμού 661/2008 πρέπει να συνδυάζεται με την αιτιολογική σκέψη 159 του ίδιου κανονισμού, κατά την οποία η απαλλαγή από τον δασμό αντιντάμπινγκ υπόκειται στις τασσόμενες με το άρθρο αυτό προϋποθέσεις, προκειμένου να παρέχεται στην Επιτροπή και στις τελωνειακές αρχές η δυνατότητα να διαπιστώνουν ότι, κατά την υποβολή στις αρμόδιες τελωνειακές αρχές αιτήματος για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία, οι εταιρίες τηρούν τις αναληφθείσες υποχρεώσεις τους. Αν δεν συντρέχουν οι ανωτέρω προϋποθέσεις, επιβάλλεται ο ενδεικνυόμενος δασμός αντιντάμπινγκ κατά την αποδοχή της δηλώσεως θέσεως σε ελεύθερη κυκλοφορία.
Εξάλλου, όπως επισήμανε ο γενικός εισαγγελέας στο σημείο 33 των προτάσεών του, οι συγκεκριμένες απαιτήσεις που προβλέπει το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 661/2008, εξεταζόμενες σε συνδυασμό με την προαναφερθείσα αιτιολογική σκέψη, δικαιολογούνται με βάση εκτιμήσεις συνδεόμενες με τον έλεγχο, τόσο από την Επιτροπή όσο και από τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών, της εκπληρώσεως των υποχρεώσεων που έχουν αναληφθεί.
Πάντως, όπως προκύπτει από την αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, η έκδοση τιμολογίου και η φόρτωση των επίμαχων στην υπόθεση της κύριας δίκης εμπορευμάτων δεν έγινε απευθείας από την Acron προς την Baltic Agro, δεδομένου ότι η δεύτερη, αφενός, δεν αγόρασε τα εμπορεύματα απευθείας από την Acron, η οποία είναι η εταιρία της οποίας την ανάληψη υποχρεώσεως έκανε δεκτή η Επιτροπή με τον κανονισμό 661/2008 και, αφετέρου, αγόρασε μόνο μέρος των εμπορευμάτων που πώλησε η Acron στη Magnet Grupp, παρά το γεγονός ότι η Baltic Agro αναγραφόταν στις τελωνειακές διασαφήσεις ως ο παραλήπτης όλων των εμπορευμάτων που πώλησε η Acron. Υπό τις περιστάσεις αυτές, δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι συντρέχει η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 661/2008, με συνέπεια να μην ισχύει η απαλλαγή από τον δασμό αντιντάμπινγκ τον οποίο έχει επιβάλει ο εν λόγω κανονισμός.
Βάσει των ανωτέρω, στο πρώτο και στο δεύτερο προδικαστικό ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 661/2008 έχει την έννοια ότι μια εταιρία εγκατεστημένη εντός κράτους μέλους, η οποία έχει αγοράσει νιτρικό αμμώνιο ρωσικής καταγωγής, μέσω άλλης εταιρίας επίσης εγκατεστημένης εντός κράτους μέλους, με σκοπό την εισαγωγή του στην Ένωση, δεν μπορεί να λογίζεται ως ο πρώτος ανεξάρτητος πελάτης εντός της Ένωσης, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, με συνέπεια να μη δικαιούται την απαλλαγή από τον οριστικό δασμό αντιντάμπινγκ που έχει επιβάλει ο εν λόγω κανονισμός επί του προαναφερθέντος νιτρικού αμμωνίου.
Επί του τρίτου προδικαστικού ερωτήματος
Με το τρίτο ερώτημά του, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινιστεί αν τα άρθρα 66 και 220, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, του τελωνειακού κώδικα έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται στη δυνατότητα της τελωνειακής αρχής να προβαίνει σε εκ των υστέρων καταλογισμό δασμού αντιντάμπινγκ όταν, σε περιστάσεις όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης, έχουν υποβληθεί αιτήσεις για την ακύρωση τελωνειακών διασαφήσεων λόγω αναγραφής λάθος παραλήπτη στις διασαφήσεις αυτές και η προαναφερθείσα αρχή έχει αποδεχθεί τις ως άνω διασαφήσεις ή έχει προβεί στον αντίστοιχο έλεγχο μετά την παραλαβή των εν λόγω αιτήσεων.
Υπενθυμίζεται, πρώτον, ότι το άρθρο 66 του τελωνειακού κώδικα προβλέπει ότι η αίτηση για την ακύρωση διασαφήσεως μπορεί να γίνεται δεκτή, εφόσον ο διασαφιστής αποδεικνύει ότι το εμπόρευμα διασαφήθηκε κατά λάθος για το τελωνειακό καθεστώς που αντιστοιχεί στην εν λόγω διασάφηση ή ότι η υπαγωγή του εμπορεύματος στο τελωνειακό καθεστώς για το οποίο διασαφήθηκε δεν αιτιολογείται πλέον. Κατά το ίδιο άρθρο, η διασάφηση δεν μπορεί να ακυρωθεί μετά τη χορήγηση της άδειας παραλαβής του εμπορεύματος, εκτός από τις περιορισμένες περιπτώσεις τις οποίες απαριθμεί, ιδίως, το άρθρο 251 του κανονισμού 2454/93.
Δεύτερον, το άρθρο 220, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, του εν λόγω κώδικα διευκρινίζει ότι δεν χωρεί εκ των υστέρων καταλογισμός δασμών που προκύπτουν από τελωνειακή οφειλή, όταν το ποσό των νομίμως οφειλόμενων δασμών δεν βεβαιώθηκε από λάθος των ίδιων των τελωνειακών αρχών, λάθος το οποίο δεν μπορούσε ευλόγως να ανακαλύψει ο οφειλέτης, εφόσον αυτός ενήργησε με καλή πίστη.
Πάντως, εν προκειμένω, από κανένα στοιχείο της δικογραφίας δεν προκύπτει ότι, στην περίπτωση της υποθέσεως της κύριας δίκης, τα άρθρα 66 και 220, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, του τελωνειακού κώδικα τυγχάνουν εφαρμογής.
Πράγματι, όσον αφορά το άρθρο 66 του τελωνειακού κώδικα, προφανώς η Baltic Agro ούτε υποστήριξε ούτε ισχυρίστηκε ότι το εμπόρευμα διασαφήθηκε κατά λάθος για το τελωνειακό καθεστώς που αντιστοιχούσε στις επίμαχες στην υπόθεση της κύριας δίκης διασαφήσεις. Επομένως, όπως επισήμανε ο γενικός εισαγγελέας στα σημεία 46 και 47 των προτάσεών του, το άρθρο 66 του τελωνειακού κώδικα δεν τυγχάνει εφαρμογής στην περίπτωση αυτή.
Όσον αφορά το άρθρο 220, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, του εν λόγω κώδικα, υπογραμμίζεται ότι, στην υπόθεση της κύριας δίκης, από κανένα στοιχείο της δικογραφίας ενώπιον του Δικαστηρίου δεν προκύπτει ότι η καταχώριση στις τελωνειακές διασαφήσεις, τις οποίες συνέταξαν οι εκτελωνιστές, της Baltic Agro ως παραλήπτη ή η αποδοχή ή η διενέργεια ελέγχου των διασαφήσεων αυτών μετά την υποβολή της αιτήσεως για την ακύρωσή τους συνιστούν σφάλμα εκ μέρους της τελωνειακής αρχής.
Εν πάση περιπτώσει, ακόμη και αν υποτεθεί ότι οι ανωτέρω ενέργειες συνιστούν σφάλμα που καθιστά δυνατή την ακύρωση των επίμαχων στην υπόθεση της κύριας δίκης τελωνειακών διασαφήσεων, υπογραμμίζεται ότι, υπό τις περιστάσεις αυτές, η Baltic Agro δεν είχε τη δυνατότητα να τύχει της απαλλαγής από τον δασμό αντιντάμπινγκ που έχει επιβληθεί με τον κανονισμό 661/2008, δεδομένου ότι, όπως προκύπτει από τη σκέψη 31 της παρούσας αποφάσεως, η εταιρία αυτή εξακολουθούσε να μην πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 3 του προαναφερθέντος κανονισμού για να μπορεί να λογιστεί ως πρώτος ανεξάρτητος πελάτης εντός της Ένωσης.
Υπ’ αυτές τις συνθήκες, στο τρίτο προδικαστικό ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι τα άρθρα 66 και 220, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, του τελωνειακού κώδικα έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται στη δυνατότητα της τελωνειακής αρχής να προβαίνει σε εκ των υστέρων καταλογισμό δασμού αντιντάμπινγκ όταν, σε περιστάσεις όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης, έχουν υποβληθεί αιτήσεις για την ακύρωση τελωνειακών διασαφήσεων λόγω αναγραφής λάθος παραλήπτη στις διασαφήσεις αυτές και η προαναφερθείσα αρχή έχει αποδεχθεί τις ως άνω διασαφήσεις ή έχει διενεργήσει έλεγχο μετά την παραλαβή των εν λόγω αιτήσεων.
Επί του τετάρτου προδικαστικού ερωτήματος
Με το τέταρτο ερώτημά του, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινιστεί αν το άρθρο 66 του τελωνειακού κώδικα και το άρθρο 251 του κανονισμού 2454/93 συνάδουν με το θεμελιώδες δικαίωμα στην ισότητα ενώπιον του νόμου που κατοχυρώνεται με το άρθρο 20 του Χάρτη, στην περίπτωση κατά την οποία, στο πλαίσιο του κοινού δασμολογίου περί του οποίου κάνουν λόγο τα άρθρα 28 ΣΛΕΕ και 31 ΣΛΕΕ, οι εν λόγω διατάξεις του τελωνειακού κώδικα και του κανονισμού 2454/93 δεν επιτρέπουν την κατόπιν αιτήσεως ακύρωση τελωνειακής διασαφήσεως που περιέχει σφάλμα και, ως εκ τούτου, τη χορήγηση απαλλαγής από τον δασμό αντιντάμπινγκ στον παραλήπτη ο οποίος θα μπορούσε να ζητήσει την απαλλαγή αυτή αν δεν εμφιλοχωρούσε το προαναφερθέν σφάλμα.
Συναφώς, το αιτούν δικαστήριο εκτιμά ότι, αν οι επίμαχες στην υπόθεση της κύριας δίκης διατάξεις του τελωνειακού κώδικα και του κανονισμού 661/2008 δεν επιτρέπουν την ακύρωση της τελωνειακής διασαφήσεως προκειμένου να διορθωθεί η ταυτότητα του παραλήπτη των επίμαχων εμπορευμάτων, εμποδίζοντας με τον τρόπο αυτό τη Magnet Grupp να ζητήσει την απαλλαγή από τον δασμό αντιντάμπινγκ η οποία θα μπορούσε να της χορηγηθεί αν δεν εμφιλοχωρούσε το προαναφερθέν σφάλμα, τίθεται ζήτημα προσβολής του θεμελιώδους δικαιώματος στην ισότητα ενώπιον του νόμου, διότι δεν θα επιφυλασσόταν η ίδια μεταχείριση στις δύο εταιρίες της κύριας δίκης, οι οποίες τελούν ουσιαστικά στην ίδια κατάσταση.
Όπως διαπιστώθηκε στη σκέψη 38 της παρούσας αποφάσεως, στην υπόθεση της κύριας δίκης δεν υφίσταται σφάλμα που να καθιστά δυνατή την ακύρωση των τελωνειακών διασαφήσεων. Συναφώς, υπενθυμίζεται επίσης ότι η υποχρέωση αναγραφής ακριβών στοιχείων στην τελωνειακή διασάφηση βαρύνει τον διασαφιστή. Η υποχρέωση αυτή αποτελεί απόρροια της αρχής του ανεκκλήτου της διασαφήσεως, αφ’ ης στιγμής η διασάφηση αυτή έχει γίνει δεκτή, οι δε εξαιρέσεις από την εν λόγω αρχή ρυθμίζονται αυστηρά από τη σχετική νομοθεσία της Ένωσης (απόφαση DP grup, C‑138/10,
EU:C:2011:587
, σκέψεις 39 έως 41).
Επίσης, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η επιχείρηση η οποία έχει συμμορφωθεί προς τις απαιτήσεις του άρθρου 3 του κανονισμού 661/2008 και έχει συμπληρώσει ορθώς την τελωνειακή διασάφηση προκειμένου να μπορεί να τύχει απαλλαγής από τον δασμό αντιντάμπινγκ δεν τελεί σε συγκρίσιμη κατάσταση με την επιχείρηση η οποία δεν έχει συμμορφωθεί προς τις εν λόγω απαιτήσεις.
Εξάλλου, όπως διαπιστώθηκε στις σκέψεις 31 και 39 της παρούσας αποφάσεως, ακόμη και αν οι επίμαχες στην υπόθεση της κύριας δίκης τελωνειακές διασαφήσεις είχαν συμπληρωθεί ορθώς, η Baltic Agro δεν θα ήταν σε θέση να ζητήσει την απαλλαγή από τον δασμό αντιντάμπινγκ, διότι, εν πάση περιπτώσει, δεν πληρούσε τις απαιτήσεις του άρθρου 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 661/2008.
Κατά συνέπεια, στο τέταρτο προδικαστικό ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 66 του τελωνειακού κώδικα και το άρθρο 251 του κανονισμού 2454/93 συνάδουν με το θεμελιώδες δικαίωμα στην ισότητα ενώπιον του νόμου που κατοχυρώνεται με το άρθρο 20 του Χάρτη, στην περίπτωση κατά την οποία, στο πλαίσιο του κοινού δασμολογίου περί του οποίου κάνουν λόγο τα άρθρα 28 ΣΛΕΕ και 31 ΣΛΕΕ, οι εν λόγω διατάξεις του τελωνειακού κώδικα και του κανονισμού 2454/93 δεν επιτρέπουν την κατόπιν αιτήσεως ακύρωση τελωνειακής διασαφήσεως που περιέχει σφάλμα και, ως εκ τούτου, τη χορήγηση απαλλαγής από τον δασμό αντιντάμπινγκ στον παραλήπτη ο οποίος θα μπορούσε να ζητήσει την απαλλαγή αυτή αν δεν εμφιλοχωρούσε το προαναφερθέν σφάλμα.
Επί των δικαστικών εξόδων
Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.

Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) αποφαίνεται:

1)
Το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 661/2008 του Συμβουλίου, της 8ης Ιουλίου 2008, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές νιτρικού αμμωνίου καταγωγής Ρωσίας μετά από επανεξέταση ενόψει λήξης ισχύος των μέτρων δυνάμει του άρθρου 11, παράγραφος 2, και μερική ενδιάμεση επανεξέταση δυνάμει του άρθρου 11, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 384/96, έχει την έννοια ότι μια εταιρία εγκατεστημένη εντός κράτους μέλους, η οποία έχει αγοράσει νιτρικό αμμώνιο ρωσικής καταγωγής, μέσω άλλης εταιρίας επίσης εγκατεστημένης εντός κράτους μέλους, με σκοπό την εισαγωγή του στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν μπορεί να λογίζεται ως ο πρώτος ανεξάρτητος πελάτης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, με συνέπεια να μην δικαιούται την απαλλαγή από τον οριστικό δασμό αντιντάμπινγκ που έχει επιβάλει ο κανονισμός 661/2008 επί του προαναφερθέντος νιτρικού αμμωνίου.

2)
Τα άρθρα 66 και 220, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1791/2006 του Συμβουλίου, της 20ής Νοεμβρίου 2006, έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται στη δυνατότητα της τελωνειακής αρχής να προβαίνει σε εκ των υστέρων καταλογισμό δασμού αντιντάμπινγκ όταν, σε περιστάσεις όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης, έχουν υποβληθεί αιτήσεις για την ακύρωση τελωνειακών διασαφήσεων λόγω αναγραφής λάθος παραλήπτη στις διασαφήσεις αυτές και η προαναφερθείσα αρχή έχει αποδεχθεί τις ως άνω διασαφήσεις ή έχει διενεργήσει έλεγχο μετά την παραλαβή των εν λόγω αιτήσεων.

3)
Το άρθρο 66 του κανονισμού 2913/92, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1791/2006, και το άρθρο 251 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου περί θεσπίσεως του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 312/2009 της Επιτροπής, της 16ης Απριλίου 2009, συνάδουν με το θεμελιώδες δικαίωμα στην ισότητα ενώπιον του νόμου που κατοχυρώνεται με το άρθρο 20 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην περίπτωση κατά την οποία, στο πλαίσιο του κοινού δασμολογίου περί του οποίου κάνουν λόγο τα άρθρα 28 ΣΛΕΕ και 31 ΣΛΕΕ, οι εν λόγω διατάξεις του κανονισμού 2913/92, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1791/2006, και του κανονισμού 2454/93, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 312/2009, δεν επιτρέπουν την κατόπιν αιτήσεως ακύρωση τελωνειακής διασαφήσεως που περιέχει σφάλμα και, ως εκ τούτου, τη χορήγηση απαλλαγής από τον δασμό αντιντάμπινγκ στον παραλήπτη ο οποίος θα μπορούσε να ζητήσει την απαλλαγή αυτή αν δεν εμφιλοχωρούσε το προαναφερθέν σφάλμα.

(υπογραφές)
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η εσθονική.