CELEX: 62012CJ0380
Pozycje taryfowe
Ziemia odbarwiająca
Dział 25 Nomenklatury scalonej
Pozycja taryfowa 2508
Pojęcie „produktów przemytych”
Usuwanie zanieczyszczeń bez powodowania zmian struktury produktu
Dział 38 Nomenklatury scalonej
Pozycja taryfowa 3802

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni Nomenklatury scalonej (zwanej dalej „CN”) stanowiącej załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej (
Dz.U. L 256, s. 1
), zmieniony rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1549/2006 z dnia 17 października 2006 r. (
Dz.U. L 301, s. 1
).
Wniosek ten został złożony w ramach sporu pomiędzy spółką X BV (zwaną dalej „X”) a Staatssecretaris van Financiën (sekretarzem stanu ds. finansów) w przedmiocie klasyfikacji taryfowej CN ziemi odbarwiającej będącej rodzajem gliny stosowanej do oczyszczania i odbarwiania olejów jadalnych.
Ramy prawne
Zharmonizowany system oznaczania i kodyfikowania towarów
Rada Współpracy Celnej przekształcona w Światową Organizację Celną (zwaną dalej „WCO”) została powołana na podstawie międzynarodowej konwencji w sprawie jej ustanowienia sporządzonej w Brukseli w dniu15 grudnia 1950 r. CN jest oparta na zharmonizowanym systemie oznaczania i kodowania towarów (zwanym dalej „HS”) opracowanym przez WCO i wprowadzonym w życie na mocy Międzynarodowej konwencji w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów (zwanej dalej „konwencją w sprawie HS”) zawartej w Brukseli w dniu 14 czerwca 1983 r. i zatwierdzonej wraz z protokołem zmian do tej konwencji z dnia 24 czerwca 1986 r. w imieniu Wspólnoty Europejskiej decyzją Rady 87/369/EWG z dnia 7 kwietnia 1987 r. (
Dz.U. L 198, s. 1
).
Zgodnie z art. 3 ust. 1 konwencji w sprawie HS każda z umawiających się stron zobowiązuje się do tego, że jej taryfa celna i nomenklatury statystyczne będą zgodne z HS, że będzie stosowała wszystkie pozycje i podpozycje HS bez dodatków lub modyfikacji wraz z ich odpowiednimi kodami cyfrowymi oraz że będzie przestrzegała kolejności cyfrowych tego systemu. Przepis ten stanowi też, że każda z umawiających się stron zobowiązuje się również do stosowania ogólnych reguł interpretacji HS, a także wszystkich uwag dotyczących sekcji, działów i podpozycji HS, oraz do tego, że nie będzie modyfikowała ich zakresu.
WCO zatwierdza na warunkach określonych w art. 8 konwencji w sprawie HS noty wyjaśniające i opinie klasyfikacyjne do HS przygotowane przez Komitet HS.
W chwili dokonania rozpatrywanych zgłoszeń przywozowych nota wyjaśniająca HS do pozycji taryfowej 2508 miała następujące brzmienie:
„Niniejsza pozycja obejmuje wszystkie naturalne substancje gliniane inne niż kaolin i pozostałe gliny kaolinowe z nr 25.07 powstałe ze złożonych skał lub gleb osadowych na podstawie krzemowo‑aluminiowej, których ogólnymi cechami są plastyczność, zdolność do twardnienia w gotowaniu i odporność na gorąco. Właściwości te czynią z nich podstawowe surowce przemysłu ceramicznego (cegły, dachówki, porcelana, fajans, cegły i produkty ogniotrwałe itp.); gliny zwyczajne są wykorzystywane również do melioracji gleby.
[…]
Niniejsza pozycja nie obejmuje:
[…]
b)
gliny aktywowanej (nr 38.02).
[…]”.
W pkt A, zatytułowanym „Węgiel aktywowany, aktywowane naturalne substancje mineralne”, noty wyjaśniające do HS dotyczące pozycji 3802 wskazywały, co następuje:
„Węgiel i substancje mineralne uważa się za aktywowane, jeśli ich strukturę powierzchniową zmodyfikowano przez odpowiednią obróbkę (cieplną, chemiczną itp.) w celu nadania im przydatności do pewnych zastosowań, takich jak odbarwianie, adsorpcja gazu lub wilgoci, kataliza, wymiana jonowa lub filtrowanie.
[…]
Wśród produktów objętych tą pozycją można wymienić:
[…]
b)
aktywowane naturalne produkty mineralne, takie jak:
[…]
3)
Gliny i ziemie aktywowane. Składają się one z wybranych koloidalnych glin lub ziem gliniastych aktywowanych zgodnie z ich planowanym zastosowaniem za pomocą kwasów lub zasad, suszonych, a następnie mielonych. Aktywowane zasadami – są to emulgatory, środki zawieszające środki zbrylające stosowane w szczególności do wytwarzania produktów czyszczących lub, ze względu na ich dużą moc wypełniającą, do polepszenia jakości piasków formierskich w odlewniach lub materiałów podsadzkowych przy wierceniach. Aktywowane kwasami – służą głównie do odbarwiania olejów pochodzenia mineralnego, roślinnego lub zwierzęcego, tłuszczów lub wosków.
[…]
Z pozycji tej wyłączone są również:
a)
Naturalne minerały aktywne ze swej istoty (np. ziemia bieląca), które nie zostały poddane żadnej obróbce modyfikującej strukturę ich powierzchni (dział 25).
[…]”.
CN
Klasyfikację celną towarów przywożonych do Unii Europejskiej reguluje CN. Wersją CN obowiązującą w okresie zajścia zdarzeń w postępowaniu głównym jest wersja zawarta w rozporządzeniu nr 1549/2006.
Artykuł 9 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 2658/87 po zmianie wprowadzonej rozporządzeniem nr 1549/2006 ma następujące brzmienie:
„1.   Środki odnoszące się do kwestii określonych poniżej przyjmuje się zgodnie z procedurą określoną w art. 10:
a)
stosowanie [CN] i [Zintegrowanej taryfy Wspólnot Europejskich (TARIC)] w szczególności dotyczące:
—
klasyfikacji towarów w nomenklaturach określonych w art. 8,
—
uwag wyjaśniających,
[…]
b)
zmiany w [CN] uwzględniające zmiany w wymaganiach dotyczących statystyki lub polityki handlowej;
c)
zmiany w załączniku II;
d)
zmiany w [CN] i dostosowania ceł zgodnie z decyzjami przyjętymi przez Radę lub Komisję;
e)
zmiany w [CN] mające dostosować ją do rozwoju techniki lub handlu lub mające na celu dostosowanie lub wyjaśnienie wersji językowych;
f)
dostosowania [CN] wynikające ze zmian w nomenklaturze [HS];
[…]
2.   Przepisy przyjęte zgodnie z ust. 1 nie zmieniają:
—
stawek celnych,
[…]”.
Druga część CN, zawierająca tabelę stawek celnych, obejmuje sekcję V, zatytułowaną „Produkty mineralne”. Dział 25, znajdujący się we wspomnianej sekcji, jest zatytułowany „Sól; siarka; ziemie i kamienie; materiały gipsowe, wapno i cement”. Pozycja CN 2508, znajdująca się w dziale 25, została zmieniona rozporządzeniem nr 1549/2006, które weszło w życie w dniu 1 stycznia 2007 r., i w związku z tym ma zastosowanie do okoliczności faktycznych postępowania głównego.
Przed wspomnianą zmianą pozycja CN 2508 w brzmieniu wynikającym z rozporządzenia Komisji (WE) nr 1719/2005 z dnia 27 października 2005 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia nr 2658/87 (
Dz.U. L 286, s. 1
) zawierała podpozycję nr 2508 20 00 dotyczącą ziem odbarwiających i ziemi bielącej. Rozporządzenie nr 1549/2006 usunęło tę podpozycję, w wyniku czego pozycja CN 2508 w wersji mającej zastosowanie do okoliczności faktycznych postępowania głównego miała następujące brzmienie:
„2508 Pozostałe gliny (z wyjątkiem iłów porowatych objętych pozycją nr 6806), andaluzyt, cyjanit i sylimanit, nawet kalcynowane; mullit; ziemie szamotowe i dynasowe:
2508 10 00 – bentonit
2508 30 00 – glina ogniotrwała
2508 40 00 – pozostałe gliny
2508 50 00 – andaluzyt, cyjanit i sylimanit
2508 60 00 – mullit
2508 70 00 – ziemie szamotowe lub dynasowe”.
Sekcja VI CN, zatytułowana „Produkty przemysłu chemicznego lub przemysłów pokrewnych”, zawiera dział 38, o nazwie „Produkty chemiczne różne”. Zarówno w wersji zawartej w rozporządzeniu nr 1719/2005, jak też w wersji zawartej w rozporządzeniu nr 1549/2006 pozycja CN 3802 ma następujące brzmienie:
„3802 Węgiel aktywowany; aktywowane naturalne produkty mineralne; czerń kostna, włącznie ze zużytą czernią kostną:
3802 10 00 – węgiel aktywowany
3802 90 00 – pozostałe”
Dział 25 zawiera uwagę zredagowaną następująco:
„Jeżeli z kontekstu lub uwagi 4 do niniejszego działu nie wynika inaczej, pozycje tego działu obejmują tylko produkty, które są w stanie surowym lub zostały przemyte (nawet substancjami chemicznymi usuwającymi zanieczyszczenia, nie powodując zmian struktury produktu), rozdrobnione, zmielone, sproszkowane, szlamowane, sortowane, przesiane, wzbogacone w procesie flotacji, oddzielone magnetycznie lub w wyniku innych procesów mechanicznych lub fizycznych (z wyłączeniem krystalizacji), nie obejmują zaś produktów prażonych, kalcynowanych otrzymanych w wyniku mieszania lub poddania innym obróbkom, niż określonym w każdej pozycji.
Produkty objęte niniejszym działem mogą zawierać dodatek środka przeciwpyłowego, pod warunkiem że dodatek ten nie kwalifikuje produktu do specjalnego stosowania, a raczej do zastosowań ogólnych”.
Uwaga 4 w dziale CN 25, do której odnosi się wspomniana uwaga 1, ma następujące brzmienie:
„Pozycja nr 2530 obejmuje między innymi: wermikulit, perlit i chloryty, niespienione; pigmenty mineralne, nawet kalcynowane lub zmieszane razem; naturalne tlenki żelaza blaszkowate; piankę morską (nawet w oszlifowanych kawałkach); bursztyn; piankę morską lub bursztyn, zaglomerowane w płytki, pręciki, pałeczki lub podobne postacie, nieobrabiane po uformowaniu; gagat; stroncjanit (nawet kalcynowany), inny niż tlenek strontu; potłuczone kawałki wyrobów garncarskich, cegieł lub betonu”.
Postępowanie główne i pytania prejudycjalne
Okoliczności faktyczne sprawy wyłaniające się z postanowienia odsyłającego i akt sprawy można streścić w następujący sposób.
W dniach 2 i 12 lutego 2007 r. X, której siedziba znajduje się w miejscowości Z w Niderlandach, zgłosiła w ramach procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu pewne ilości ziemi odbarwiającej występującej w handlu jako produkty A i B. Tego rodzaju produktów używa się między innymi do oczyszczania i odbarwiania olejów jadalnych.
Według sądu odsyłającego ziemia odbarwiająca jest rodzajem gliny mającej ze swej istoty silne własności adsorpcyjne, efektem czego nadaje się między innymi do oczyszczania i odbarwiania olejów jadalnych. Ten rodzaj gliny jest zbudowany z kryształów, które składają się z trójwarstwowych płytek. Warstwa ośmiościanów aluminium i atomów tlenu znajduje się pomiędzy dwiema warstwami czworościanów krzemowych i atomów tlenu. Pomiędzy płytkami znajdują się wymienne jony. Struktura ta ma ładunek ujemny i przyciąga kationy, neutralizując je. W glinie tej w stanie naturalnym owe kationy składają się z jonów wodoru. Glina w tej postaci nadaje się do oczyszczania i odbarwiania.
W warunkach naturalnych wskutek kwaśnych opadów dochodzi do pewnych zmian. Efektem tego glina jest wymywana z masy skalnej. Gromadzi się ona w zbiornikach, gdzie zawarte w niej jony wodoru są zastępowane jonami wapnia. W takim przypadku mamy do czynienia z wydobyciem tego rodzaju naturalnego surowca, a mianowicie gliny zawierającej jony wapnia. Po wydobyciu glina ta jest poddawana obróbce za pomocą kwasu siarkowego, a następnie przemywana w wodzie. Obróbka ta usuwa jony wodoru z kryształów. Jony wodoru wchodzą na ich miejsce w strukturze gliny. Wskutek tej wymiany jonów struktura powierzchniowa płytek ulega zmianie w tym sensie, że przestrzenie między płytkami rozszerzają się. Dzięki temu rozszerzeniu własności adsorpcyjne gliny zwiększają się.
Z postanowienia odsyłającego wynika również, że istnieje naturalna ziemia odbarwiająca, która mimo braku obróbki kwasem ma własności adsorpcyjne większe niż produkty rozpatrywane w postępowaniu głównym.
W toku kontroli organy celne pobrały próbki produktów A i B i przekazały je do laboratorium celem uzupełnienia badań. Na podstawie wyników tych badań organy celne uznały, że produkty A i B nie były objęte wspomnianą w zgłoszeniu podpozycją taryfową CN 2508 40 00 („pozostałe gliny”), lecz podpozycją CN 3802 90 00 („pozostałe”), której odpowiada wyższe cło w wysokości 5,7%. W konsekwencji w dwóch decyzjach w sprawie nałożenia ceł z dnia 10 kwietnia i 15 czerwca 2007 r. organy celne nakazały uiszczenie należności celnych w zwiększonym wymiarze.
X zaskarżyła następnie te decyzje w sprawie nałożenia ceł do organów celnych, do Rechtbank te Haarlem (sądu okręgowego w Haarlemie) i do Gerechtshof te Amsterdam (sądu apelacyjnego w Amsterdamie).
W wyroku wydanym w dniu 23 grudnia 2010 r. Gerechtshof te Amsterdam orzekł, że sporne produkty należy klasyfikować jako „aktywowane produkty mineralne” objęte pozycją CN 3802 90 00, zgodnie z ogólną regułą nr 1 interpretacji CN.
Gerechtshof te Amsterdam uznał, że niemożliwe jest zaklasyfikowanie tych produktów do podpozycji CN 2508 40 00 jako „pozostałych glin”, gdyż obróbki kwasem, której są one poddawane, nie można uznać za proces odpowiadający „przemyciu” w rozumieniu uwagi 1 do działu 25 CN ze względu na to, iż w ramach tego procesu dochodzi nie tylko do usunięcia pewnych składników gliny, lecz również do dodania do niej nowych składników.
Ponadto Gerechtshof te Amsterdam stwierdził, że sporne produkty można było uważać za „aktywowane” w rozumieniu pozycji CN 3802. Sąd ów zaznaczył w tym względzie, że noty wyjaśniające do HS odnoszące się do pozycji 3802 wykluczają z tej pozycji naturalne minerały aktywne ze swej istoty, takie jak ziemia bieląca, jeżeli nie zostały one poddane żadnej obróbce modyfikującej strukturę ich powierzchni. Według Gerechtshof te Amsterdam z fragmentu tego wynika, że naturalne produkty mineralne, które są ze swej istoty już aktywne, mogą zostać „aktywowane” w rozumieniu pozycji CN 3802. W konsekwencji Gerechtshof te Amsterdam orzekł, że sporne produkty zostały aktywowane, pomimo że glina jest ze swej istoty aktywna, gdyż struktura powierzchni płytek została zmieniona wskutek przemycia krystalicznej struktury gliny kwasem siarkowym i wodą.
X wniosła skargę kasacyjną do sądu odsyłającego od ww. wyroku Gerechtshof te Amsterdam, a Staatssecretaris van Financiën wniósł kasację wzajemną.
Sąd odsyłający wskazuje, że X w swym zarzucie kasacyjnym twierdzi, iż Gerechtshof te Amsterdam naruszył prawo, orzekając, że sporne produkty są objęte pozycją CN 3802, chociaż obróbka kwasem nie zmieniła cech charakterystycznych i obiektywnych właściwości tychże produktów jako aktywnych produktów mineralnych, które w efekcie mogłyby być objęte pozycją taryfową CN 2508.
Sąd odsyłający uważa, że zgodnie z uwagą 1 do działu CN 25 przemycie produktów nie stoi na przeszkodzie zaklasyfikowaniu ich do pozycji CN 2508, chociażby nawet przemycia dokonano „substancjami chemicznymi usuwającymi zanieczyszczenia, nie powodując zmian struktury produktu”. Niemniej jednak sąd odsyłający zastanawia się, czy wyrażenie „usuwanie zanieczyszczeń” obejmuje usuwanie składników chemicznych, które wskutek naturalnych procesów znajdują się w produkcie mineralnym w stanie surowym, w celu wzmocnienia pewnych naturalnych cech tego produktu. Sąd odsyłający zauważa, że uwaga 1 do działu CN 25 nie określa jasno, czy dotyczy ona również przemywania produktu mineralnego w stanie surowym w celu pozbycia się tego rodzaju „naturalnego zanieczyszczenia”, które stanowi część tego produktu mineralnego.
Sąd odsyłający dodaje, że jeżeli jony wapnia obecne w produktach mineralnych w momencie ich wydobycia należy uważać za „zanieczyszczenia” w rozumieniu uwagi 1 do działu CN 25, to konieczne staje się ustalenie, czy wyrażenie „nie powodując zmian struktury produktu” może mieć zastosowanie do przemycia kwasem siarkowym i wodą. Zdaniem sądu odsyłającego możliwe są dwie interpretacje w tym względzie.
Zgodnie z pierwszą interpretacją uwagi 1 do działu CN 25, aby możliwe było zaklasyfikowanie spornych produktów do pozycji 2508, powinny one zachowywać po przemyciu mające znaczenie obiektywne cechy charakterystyczne i właściwości produktu „pozostałe gliny” w rozumieniu wspomnianej pozycji. Zgodnie z tą interpretacją ani z treści pozycji CN 2508, ani z dotyczących jej not wyjaśniających do HS czy uwag wyjaśniających do CN nie wynika, że stopień zdolności adsorpcyjnych gliny, ilość zawartych w strukturze krystalicznej jonów wapnia lub wodoru czy wreszcie dokładna wielkość przestrzeni między płytkami mają jakiekolwiek znaczenie dla klasyfikacji ziemi odbarwiającej do pozycji CN 2508.
Sąd odsyłający zauważa tymczasem, że w momencie wydobycia rozpatrywanych produktów bezspornie posiadają one już cechy charakterystyczne i właściwości konieczne do uznania ich za „pozostałe gliny” w rozumieniu pozycji CN 2508 i że nawet po ich obróbce za pomocą kwasu i wody produkty te posiadają obiektywne cechy charakterystyczne i właściwości pozwalające zaklasyfikować je do tej pozycji taryfowej. Sąd odsyłający wyjaśnia, że bezsporne jest również, iż rozpatrywane produkty nie nabyły wskutek obróbki kwasem żadnych obiektywnych cech charakterystycznych i właściwości, dzięki którym mogłyby być przydatne do celów innych niż te, do których ogólnie używa się ziemi odbarwiającej. Według sądu odsyłającego sama tylko okoliczność, że cecha charakterystyczna związana ze zdolnością adsorpcyjną konieczną do zaklasyfikowania jako „pozostałe gliny” w rozumieniu pozycji CN 2508 uległa intensyfikacji, nie stoi na przeszkodzie, aby produkty te nadal pozostawały zaklasyfikowane do owej pozycji, albowiem zdolność ta nie przekracza naturalnej zdolności adsorpcyjnej ziemi odbarwiającej.
Zgodnie z drugą interpretacją uwagi 1 do działu CN 25 nie jest wystarczające, aby rozpatrywane produkty zachowywały obiektywne cechy charakterystyczne i właściwości wymagane dla zaklasyfikowania jako „pozostałe gliny” w podpozycji CN 2508. Z pozycji tej powinny bowiem zostać wyłączone produkty mineralne poddane po wydobyciu obróbce chemicznej, która zmieniła ich strukturę i skład. Zgodnie z tą interpretacją, jakkolwiek jony wodoru nie stanowią w naturze ciała obcego w produktach takich jak ziemia odbarwiająca, to ich obecność po obróbce skutkuje tym, że produkty te należy uznać za „produkty chemiczne różne” w rozumieniu działu CN 38.
W świetle powyższych rozważań sąd odsyłający jest zdania, że klasyfikacja taryfowa rozpatrywanych produktów uzależniona jest od wykładni przepisów prawa Unii, a w szczególności od wykładni pozycji taryfowej CN 2508 i uwagi 1 do działu CN 25. W konsekwencji Hoge Raad der Nederlanden (sąd najwyższy Niderlandów) postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi:
„1)
Czy użyte w nocie 1 do działu 25 not wyjaśniających do HS wyrażenie »usuwanie zanieczyszczeń« obejmuje też usunięcie określonych składników chemicznych, które wskutek naturalnych procesów znajdują się w tym produkcie mineralnym w stanie surowym, a które to usunięcie ma na celu wzmocnienie pewnych naturalnych cech (szczególnych) tego produktu mineralnego, które zostały wskutek tych naturalnych procesów osłabione?
2)
Jeśli z odpowiedzi na pytanie pierwsze wynika, że chodzi tu o usuwanie zanieczyszczeń w rozumieniu noty 1 do działu 25 not wyjaśniających do HS: za pomocą jakich kryteriów należy ustalać to, czy po przemyciu wydobytego produktu mineralnego takiego jak ziemia odbarwiająca kwasem siarkowym i wodą może on, na podstawie ww. uwagi, pozostawać zaklasyfikowany do podpozycji taryfowej CN 2508 40 00 i nie trzeba uznawać go za »produkt chemiczny« w rozumieniu działu 38 HS?”.
W przedmiocie pytań prejudycjalnych
Tytułem wstępu należy zaznaczyć, że jakkolwiek zadane pytania formalnie odnoszą się do noty 1 do działu 25 not wyjaśniających do HS, to mają one na celu ustalenie znaczenia pojęcia „przemywania” w rozumieniu uwagi 1 do działu CN 25, zgodnie z którą to uwagą pozycjami z rzeczonego działu 25 objęte są zwłaszcza produkty „przemyte”, „nawet substancjami chemicznymi usuwającymi zanieczyszczenia, nie powodując zmian struktury produktu”.
Ponadto należy przypomnieć, iż zadanie Trybunału związane ze skierowanym do niego pytaniem prejudycjalnym w zakresie klasyfikacji taryfowej polega przede wszystkim na wyjaśnieniu sądowi krajowemu kryteriów, których zastosowanie pozwoli temu sądowi na prawidłowe zaklasyfikowanie spornych produktów w ramach CN, a nie na dokonaniu tej klasyfikacji we własnym zakresie, tym bardziej że Trybunałowi nie zawsze są znane wszystkie dane niezbędne do tego celu. Sąd krajowy wydaje się w każdym razie znajdować się w lepszej sytuacji, by dokonać tej klasyfikacji (wyroki: z dnia 7 listopada 2002 r. w sprawach połączonych od
C-260/00 do C-263/00 Lohmann i Medi Bayreuth, Rec. s. I-10045
, pkt 26; z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie
C-12/10 Lecson Elektromobile, Zb.Orz. s. I-173
, pkt 15; a także z dnia 22 listopada 2012 r. w sprawach połączonych C‑320/11, C‑330/11, C‑382/11 i C‑383/11 Didżitałnet i in., pkt 61).
Sąd odsyłający będzie więc musiał dokonać klasyfikacji produktów rozpatrywanych w postępowaniu głównym w świetle odpowiedzi udzielonych przez Trybunał na przedłożone mu pytania.
W przedmiocie pytania pierwszego
Poprzez swe pierwsze pytanie sąd odsyłający stara się w istocie ustalić, czy pojęcie „usuwania zanieczyszczeń”, o którym mowa w uwadze 1 do działu CN 25, należy interpretować w ten sposób, iż obejmuje ono usuwanie składników chemicznych, które wskutek naturalnych procesów znajdują się w tym produkcie mineralnym w stanie surowym, w celu wzmocnienia pewnych naturalnych cech tego produktu.
Przede wszystkim, wbrew twierdzeniom skarżącej w postępowaniu głównym, okoliczność, że proces może odbywać się w środowisku naturalnym, nie wyklucza, aby proces ten mógł stanowić obróbkę, o której mowa w uwadze 1 do działu CN 25, i nie oznacza, że produkty poddane takiemu procesowi, takie jak rozpatrywane w postępowaniu głównym, należy uważać za produkty mineralne w stanie surowym w rozumieniu tej uwagi.
W celu ustalenia znaczenia będącego przedmiotem pierwszego pytania pojęcia „usuwania zanieczyszczeń” w rozumieniu uwagi 1 do działu CN 25 należy przypomnieć utrwalone orzecznictwo Trybunału, zgodnie z którym w interesie pewności prawa i ułatwienia kontroli, kryteriów decydujących dla klasyfikacji taryfowej towarów należy upatrywać w sposób ogólny w obiektywnych cechach i właściwościach towarów, określonych w brzmieniu pozycji CN i w uwagach do sekcji lub działów (zob. w szczególności wyroki: z dnia 15 lutego 2007 r. w sprawie
C-183/06 RUMA, Zb.Orz. s. I-1559
, pkt 27; z dnia 27 września 2007 r. w sprawach połączonych
C-208/06 i C-209/06 Medion i Canon Deutschland, Zb.Orz. s. I-7963
, pkt 34; a także z dnia 20 czerwca 2013 r. w sprawie C‑568/11 Agroferm, pkt 27).
Ponadto przeznaczenie produktu również może stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji, o ile jest ono właściwe temu produktowi, co daje się ocenić na podstawie jego obiektywnych cech i właściwości (zob. ww. wyrok w sprawie RUMA, pkt 36; wyrok z dnia 29 kwietnia 2010 r. w sprawie
C-123/09 Roeckl Sporthandschuhe, Zb.Orz. s. I-4065
, pkt 28; ww. wyrok w sprawie Agroferm, pkt 41).
W tym względzie z postanowienia odsyłającego wynika, że obróbka, której poddane zostały produkty rozpatrywane w postępowaniu głównym, czyli pewne ilości ziemi odbarwiającej, polega na zastąpieniu jonów wapnia jonami wodoru w ich strukturze w celu zwiększenia ich zdolności adsorpcyjnych, co sprawia, że stają się one przydatne do oczyszczania i odbarwiania olejów jadalnych. Co więcej, z przedstawionych na rozprawie uwag Komisji, które nie były podważane, wynika, że obróbka ta wyklucza wykorzystywanie ziemi odbarwiającej do celów innych aniżeli oczyszczanie i odbarwianie olejów jadalnych.
W tych okolicznościach, i jak podkreśla Komisja, pojęcie „usuwania zanieczyszczeń” w rozumieniu uwagi 1 do działu CN 25 należy interpretować z uwzględnieniem przeznaczenia właściwego rozpatrywanym produktom. Tym samym usuwanie jonów wapnia można uważać za usuwanie zanieczyszczeń w rozumieniu rzeczonej uwagi 1, jeżeli wspomniane usuwanie polepsza zdolności rozpatrywanych produktów do pełnienia właściwego im przeznaczenia, a mianowicie odbarwiania i oczyszczania olejów jadalnych, czego ustalenie należy do sądu krajowego.
W świetle powyższego na pierwsze pytanie należy odpowiedzieć, że pojęcie „usuwania zanieczyszczeń”, o którym mowa w uwadze 1 do działu CN 25, należy interpretować w ten sposób, iż obejmuje ono usuwanie składników chemicznych, które wskutek naturalnych procesów znajdują się w tym produkcie mineralnym w stanie surowym, jeżeli wspomniane usuwanie polepsza zdolności rozpatrywanych produktów do pełnienia właściwego im przeznaczenia, czego ustalenie należy do sądu krajowego.
W przedmiocie pytania drugiego
Poprzez swe drugie pytanie sąd odsyłający stara się w istocie ustalić, czy uwagę 1 do działu CN 25 należy interpretować w ten sposób, że produkt mineralny taki jak ziemia odbarwiająca po przemyciu kwasem siarkowym i wodą może pozostać zaklasyfikowany do podpozycji taryfowej CN 2508 40 00 i nie trzeba uznawać go za produkt chemiczny w rozumieniu działu CN 38.
Tytułem wstępu, w świetle postanowienia odsyłającego i uwag stron w postępowaniu głównym należy zauważyć, że zakres pytania drugiego ogranicza się do pojęcia „przemywania” w rozumieniu uwagi 1 do działu CN 25 i nie dotyczy innych wymienionych w niej rodzajów obróbki.
Z samego brzmienia uwagi 1 do działu CN 25 wynika, że pojęcie „przemywania” obejmuje usuwanie zanieczyszczeń za pomocą substancji chemicznych bez zmieniania struktury produktu.
Tymczasem zgodnie z postanowieniem odsyłającym i uwagami zainteresowanych stron rozpatrywana w postępowaniu głównym obróbka obejmuje wykorzystywanie substancji chemicznych, a dokładniej kwasu siarkowego, czego ustalenie należy jednakże do sądu odsyłającego. Zakładając zatem, że wspomniana obróbka powoduje usunięcie zanieczyszczeń, czego ustalenie również należy do sądu krajowego w świetle odpowiedzi udzielonej na pierwsze z zadanych pytań, kryterium umożliwiającym ustalenie, czy na podstawie uwagi 1 do działu CN 25 rozpatrywane produkty muszą pozostawać zaklasyfikowane do pozycji taryfowej CN 2508, jest ewentualna zmiana ich struktury.
W tym względzie należy stwierdzić, że brzmienie uwagi 1 do działu CN 25 nie dostarcza żadnych wskazówek w przedmiocie pojęcia „struktury” rozpatrywanego produktu.
Niemniej jednak noty wyjaśniające HS – mimo że brak im mocy wiążącej – stanowią ważne środki służące zapewnieniu jednolitego stosowania Wspólnej taryfy celnej oraz jako takie dostarczają pomocnych wskazówek do jej interpretacji (wyrok z dnia 18 czerwca 2009 r. w sprawie
C-173/08 Kloosterboer Services, Zb.Orz. s. I-5347
, pkt 25; ww. wyrok w sprawie Agroferm, pkt 28).
W tym zakresie noty wyjaśniające do HS dotyczące pozycji 3802 wyjaśniają, że „węgiel i substancje mineralne uważa się za aktywowane, jeśli ich strukturę powierzchniową zmodyfikowano przez odpowiednią obróbkę (cieplną, chemiczną itp.) w celu nadania im przydatności do pewnych zastosowań, takich jak odbarwianie, adsorpcja gazu lub wilgoci, kataliza, wymiana jonowa lub filtrowanie”. Te same noty dodają, że z pozycji 3802 wyłączone są „naturalne minerały aktywne ze swej istoty (np. ziemia bieląca), które nie zostały poddane żadnej obróbce modyfikującej strukturę ich powierzchni (dział 25)”.
W konsekwencji, i jak słusznie zaznacza Komisja, uwaga 1 do działu 25 CN interpretowana w świetle not wyjaśniających do HS dotyczących pozycji 3802 wyklucza, aby produkty poddane obróbce zmieniającej ich strukturę powierzchniową były klasyfikowane do pozycji taryfowej CN 2508, z uwagi na co należy klasyfikować je do pozycji taryfowej CN 3802.
Do sądu odsyłającego należy ustalenie, czy produkty rozpatrywane w postępowaniu głównym zostały poddane obróbce, która spowodowała taką zmianę ich struktury powierzchniowej.
W świetle powyższego na drugie pytanie należy odpowiedzieć, że uwagę 1 do działu CN 25 należy interpretować w ten sposób, iż produkty poddane obróbce obejmującej wykorzystanie substancji chemicznych i powodującej usuwanie zanieczyszczeń mogą być klasyfikowane do pozycji taryfowej CN 2508, jedynie jeżeli wspominana obróbka nie zmieniła ich struktury powierzchniowej, czego ustalenie należy do sądu krajowego.
W przedmiocie kosztów
Dla stron w postępowaniu głównym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed sądem odsyłającym, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż koszty stron w postępowaniu głównym, nie podlegają zwrotowi.

Z powyższych względów Trybunał (dziesiąta izba) orzeka, co następuje:

1)
Pojęcie „usuwania zanieczyszczeń”, o którym mowa w uwadze 1 do działu 25 Nomenklatury scalonej stanowiącej załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej, zmieniony rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1549/2006 z dnia 17 października 2006 r., należy interpretować w ten sposób, iż obejmuje ono usuwanie składników chemicznych, które wskutek naturalnych procesów znajdują się w tym produkcie mineralnym w stanie surowym, jeżeli wspomniane usuwanie polepsza zdolności rozpatrywanych produktów do pełnienia właściwego im przeznaczenia, czego ustalenie należy do sądu krajowego.

2)
Uwagę 1 do działu 25 Nomenklatury scalonej stanowiącej załącznik I do rozporządzenia nr 2658/87, zmieniony rozporządzeniem nr 1549/2006, należy interpretować w ten sposób, iż produkty poddane obróbce obejmującej wykorzystanie substancji chemicznych i powodującej usuwanie zanieczyszczeń mogą być klasyfikowane do pozycji taryfowej 2508 Nomenklatury scalonej, jedynie jeżeli wspominana obróbka nie zmieniła ich struktury powierzchniowej, czego ustalenie należy do sądu krajowego.

Podpisy
(
*1
)	Język postępowania: niderlandzki.