CELEX: 62011CJ0390
Γεωργία
Τομέας της ζάχαρης
Κοινή οργάνωση αγορών
Αίτηση ενισχύσεως για την αναδιάρθρωση
Ανάληψη υποχρεώσεως εκ μέρους του παραγωγού να παύσει την παράδοση ορισμένης ποσότητας ζαχαρότευτλων ποσοστώσεως
Έννοια
Μονομερής δήλωση του παραγωγού
Άρνηση χορηγήσεως της ενισχύσεως
Ανάγκη καταγγελίας της υφιστάμενης συμβάσεως

Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 4α του κανονισμού (ΕK) 320/2006 του Συμβουλίου, της 20ής Φεβρουαρίου 2006, για τη θέσπιση προσωρινού καθεστώτος αναδιάρθρωσης του κλάδου της ζάχαρης στην Κοινότητα και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 1290/2005 για τη χρηματοδότηση της κοινής γεωργικής πολιτικής (
ΕΕ L 58, σ. 42
), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (EK) 1261/2007 του Συμβουλίου, της 9ης Οκτωβρίου 2007 (
ΕΕ L 283, σ. 8
, στο εξής: κανονισμός 320/2006).
Η αίτηση αυτή υποβάλλεται στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της εταιρίας CS AGRO Ronov s. r. o. (στο εξής: CS AGRO) και του Ministerstvo zemědělství (Υπουργείου Γεωργίας) σχετικά με ενίσχυση αναδιαρθρώσεως στους παραγωγούς ζαχαροτεύτλων.
Το νομικό πλαίσιο
Ο κανονισμός 1261/2007
Οι αιτιολογικές σκέψεις 1 και 7 έως 10 του κανονισμού 1261/2007 έχουν ως εξής:
«(1)
Ο κανονισμός (ΕΚ) 320/2006 του Συμβουλίου […] θεσπίστηκε με σκοπό να επιτραπεί στους λιγότερο ανταγωνιστικούς παραγωγούς ζάχαρης να αποποιηθούν την παραγωγή τους βάσει ποσόστωσης. Ωστόσο, η αποποίηση ποσοστώσεων στο πλαίσιο του εν λόγω κανονισμού δεν επιτεύχθηκε στο αρχικώς αναμενόμενο επίπεδο.
[...]
(7)
Κρίνεται πως το καθεστώς αναδιάρθρωσης θα είχε καλύτερα αποτελέσματα αν οι καλλιεργητές ήταν σε θέση να αποποιηθούν αυτοβούλως την παραγωγή ζαχαρότευτλων ή ζαχαροκάλαμου που προορίζονται για μεταποίηση σε ζάχαρη ποσόστωσης. Για τον σκοπό αυτό, θα πρέπει να δοθεί στους καλλιεργητές η δυνατότητα να υποβάλουν, για την περίοδο εμπορίας 2008/09, απευθείας αίτηση για τη χορήγηση ενίσχυσης που προβλέπεται στο άρθρο 3, παράγραφος 6, του κανονισμού (ΕΚ) 320/2006, υπό την προϋπόθεση ότι παύουν να παραδίδουν ζαχαρότευτλα ή ζαχαροκάλαμο στις επιχειρήσεις με τις οποίες είχαν συνάψει συμβάσεις παράδοσης κατά την προηγούμενη περίοδο εμπορίας. Ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μειώσουν την ποσόστωση των σχετικών επιχειρήσεων παραγωγής ζάχαρης. [...]
(8)
Για να μην τεθεί σε κίνδυνο η οικονομική βιωσιμότητα των επιχειρήσεων παραγωγής ζάχαρης τις οποίες αφορούν οι αιτήσεις ενίσχυσης των καλλιεργητών, θα πρέπει να περιοριστεί η μείωση της ποσόστωσης σε 10 % της ποσόστωσης που έχει χορηγηθεί σε κάθε επιχείρηση, η οποία αντιστοιχεί στο ποσοστό ποσόστωσης που το κράτος μέλος μπορεί να ανακατανείμει κάθε περίοδο εμπορίας, σύμφωνα με το άρθρο 11, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 318/2006.
(9)
Όταν η ποσόστωση μιας επιχείρησης παραγωγής ζάχαρης είναι μειωμένη λόγω των αιτήσεων ενίσχυσης που έχουν υποβληθεί από τους καλλιεργητές, πρέπει να χορηγείται στην εν λόγω επιχείρηση ενίσχυση αναδιάρθρωσης όπως προβλέπεται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, του κανονισμού (ΕΚ) 320/2006. [...]
(10)
Η επιχείρηση παραγωγής ζάχαρης την οποία αφορούν οι αιτήσεις των καλλιεργητών για τη χορήγηση ενίσχυσης θα πρέπει να διατηρεί, έως τις 31 Ιανουαρίου που προηγείται της σχετικής περιόδου εμπορίας, το δικαίωμα υποβολής αίτησης για τη χορήγηση ενίσχυσης αναδιάρθρωσης κατά την έννοια των άρθρων 3 και 4 του κανονισμού (ΕΚ) 320/2006, υπό την προϋπόθεση ότι αποποιείται ποσόστωση η οποία αντιστοιχεί τουλάχιστον στο ίδιο επίπεδο μείωσης ποσόστωσης που θα είχε προκύψει από τις αιτήσεις ενίσχυσης που υπέβαλαν οι καλλιεργητές. Στην περίπτωση αυτή, θα πρέπει η αίτηση ενίσχυσης της επιχείρησης παραγωγής ζάχαρης να αντικαθιστά τις αιτήσεις των καλλιεργητών.»
Ο κανονισμός 320/2006
Το άρθρο 3 του κανονισμού 320/2006, με τίτλο «Ενίσχυση αναδιάρθρωσης», προβλέπει στην παράγραφο 1 αυτού, ιδίως, ότι κάθε επιχείρηση παραγωγής ζάχαρης στην οποία έχει χορηγηθεί ποσόστωση μέχρι την 1η Ιουλίου 2006 δικαιούται, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, ενίσχυση αναδιαρθρώσεως ανά τόνο αποποιηθείσας ποσοστώσεως.
Το άρθρο 4 του κανονισμού 320/2006, με τίτλο «Αίτηση για ενίσχυση αναδιάρθρωσης», ορίζει στην παράγραφο 1 ότι οι αιτήσεις για ενίσχυση αναδιαρθρώσεως υποβάλλονται στο οικείο κράτος μέλος μέχρι τις 31 Ιανουαρίου που προηγείται της περιόδου εμπορίας κατά την οποία πρέπει να γίνει η αποποίηση της ποσοστώσεως.
Το άρθρο 4α του κανονισμού 320/2006, με τίτλο «Υποβολή αιτήσεων ενίσχυσης αναδιάρθρωσης από τους καλλιεργητές», ορίζει τα ακόλουθα:
«1.   Για την περίοδο εμπορίας 2008/09, κάθε καλλιεργητής ζαχαρότευτλων ή ζαχαροκάλαμου προς μεταποίηση σε ζάχαρη ποσόστωσης οφείλει να υποβάλει απευθείας στο οικείο κράτος μέλος αίτηση ενίσχυσης κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 6, και του άρθρου 3, παράγραφος 7, συνοδευόμενη από την ανάληψη της δέσμευσης για την παύση των παραδόσεων ορισμένου ποσού της ποσόστωσης ζαχαρότευτλων ή ζαχαροκάλαμου στις επιχειρήσεις με τις οποίες έχει συνάψει σύμβαση παράδοσης κατά την προηγούμενη περίοδο εμπορίας.
[...]
2.   Οι αιτήσεις που προβλέπονται στην παράγραφο 1 υποβάλλονται έως τις 30 Νοεμβρίου 2007. Οι αιτήσεις μπορούν να υποβληθούν από τις 30 Οκτωβρίου 2007.
3.   Το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος καταρτίζει κατάλογο των αιτήσεων που προβλέπονται στην παράγραφο 1 με τη χρονολογική σειρά υποβολής τους και κοινοποιεί στην Επιτροπή και τις ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις το συνολικό ποσό της ποσόστωσης που έχει χορηγηθεί με βάση τις αιτήσεις που έχουν παραληφθεί εντός 10 εργάσιμων ημερών από τη λήξη της προθεσμίας υποβολής των αιτήσεων που προβλέπεται στην παράγραφο 2.
4.   Έως τις 15 Μαρτίου 2008 το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, βάσει της χρονολογικής σειράς που αναφέρεται στην παράγραφο 3 [...], κάνει δεκτές τις αιτήσεις των καλλιεργητών που αντιστοιχούν, κατ’ ανώτατο όριο, σε 10 % της χορηγηθείσας σε κάθε επιχείρηση ποσόστωσης ζάχαρης και μειώνει κατ’ αναλογία την ποσόστωση ζάχαρης της ενδιαφερόμενης επιχείρησης σύμφωνα με το άρθρο 11, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 318/2006. [...]
Στην περίπτωση της επίτευξης οιουδήποτε ορίου του 10 % που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο, το οικείο κράτος μέλος απορρίπτει τις αιτήσεις που υπερβαίνουν αυτό το όριο σύμφωνα με τη χρονολογική σειρά της υποβολής τους.
[...]
5.   Μετά την αποδοχή των αιτήσεων από το κράτος μέλος, σύμφωνα με την παράγραφο 4, το ποσό της προς χορήγηση ενίσχυσης αναδιάρθρωσης είναι το ακόλουθο:
α)
για τους καλλιεργητές και τους υπεργολάβους [...]
β)
για τις επιχειρήσεις, [...]
6.   Οι παράγραφοι 4 και 5 του παρόντος άρθρου δεν εφαρμόζονται στην περίπτωση κατά την οποία έχει γίνει δεκτή αίτηση επιχείρησης σύμφωνα με το άρθρο 4 για την περίοδο εμπορίας 2008/09 με την οποία αποποιείται υψηλότερο ποσοστό ποσόστωσης από την ποσόστωση που χορηγείται με βάση τις αιτήσεις των καλλιεργητών. Το ίδιο ισχύει σε κάθε περίπτωση [όπου] έχει γίνει δεκτή αίτηση επιχείρησης για την περίοδο εμπορίας 2008/09 με την οποία αποποιείται ποσοστ[ό] άνω του 10 % της ποσόστωσής της.»
Η διαφορά της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα
Στις 14 Φεβρουαρίου 2007 η CS AGRO, παραγωγός ζαχαροτεύτλων, συνήψε με μια εταιρία μεταποιήσεως ζαχαροτεύτλων, την Cukrovary TTD a.s., μακροπρόθεσμη συμφωνία αγορών για παραδόσεις ζαχαροτεύτλων προς παραγωγή ζάχαρης ποσοστώσεως για τα έτη 2007-2013. Κατά τους όρους της εν λόγω συμφωνίας, η CS AGRO έπρεπε να συνάπτει κάθε έτος ετήσια σύμβαση αγοραπωλησίας για την παράδοση των ζαχαροτεύτλων αυτών.
Η CS AGRO συνήψε τέτοια σύμβαση για την περίοδο εμπορίας 2007/2008, αλλά όχι για την περίοδο εμπορίας 2008/2009. Με επιστολή της 24ης Οκτωβρίου 2007 ενημέρωσε την Cukrovary TTD a.s. για την πρόθεσή της αυτή.
Στις 30 Οκτωβρίου 2007 η CS AGRO υπέβαλε στο Státní zemědělský intervenční fond (κρατικό ταμείο γεωργικών παρεμβάσεων, στο εξής: SZIF) αίτηση ενισχύσεως αναδιαρθρώσεως για την περίοδο εμπορίας 2008/2009.
Στις 26 Νοεμβρίου 2007 το SZIF ζήτησε από την CS AGRO να καταθέσει, προς στήριξη της αιτήσεώς της και εντός προθεσμίας επτά ημερών, έγγραφο αποδεικνύον την τροποποίηση ή την καταγγελία της σχετικής μακροπρόθεσμης συμφωνίας πωλήσεως σε σχέση με τις ποσότητες ζαχαροτεύτλων για τις οποίες αναλαμβάνει τη δέσμευση να παύσει τις παραδόσεις της. Η CS AGRO δεν ικανοποίησε το αίτημα αυτό.
Στο έντυπο υποβολής αιτήσεως ενισχύσεως αναδιαρθρώσεως η CS AGRO εξέφρασε την πρόθεσή της να μη συνάψει ετήσια σύμβαση πωλήσεως προς παράδοση ζαχαροτεύτλων για την περίοδο εμπορίας 2008/2009. Επίσης, το SZIF απέρριψε την αίτηση της CS AGRO με απόφαση της 22ας Ιανουαρίου 2008, με την αιτιολογία ότι η τελευταία δεν είχε αποδείξει την τήρηση των βασικών προϋποθέσεων χορηγήσεως ενισχύσεως αναδιαρθρώσεως περί των οποίων γίνεται λόγος στο άρθρο 4α, παράγραφος 1, του κανονισμού 320/2006.
Η CS AGRO υπέβαλε ένσταση κατά της αποφάσεως του SZIF ενώπιον του Ministerstvo zemědělství (Υπουργείου Γεωργίας), το οποίο την απέρριψε. Η ως άνω εταιρία προσέφυγε κατά της αποφάσεως αυτής ενώπιον του Městský soud v Praze (αρμόδιου πρωτοδικείου της Πράγας), το οποίο επίσης την απέρριψε. Τότε η CS AGRO άσκησε αναίρεση κατά της αποφάσεως του Městský soud v Praze ενώπιον του Nejvyšší správní soud (ανώτατου διοικητικού δικαστηρίου).
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Nejvyšší správní soud αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:
«1)
Κατ’ ορθή ερμηνεία του άρθρου 4α, παράγραφος 1, του κανονισμού [320/2006], συνιστά δέσμευση για την παύση των παραδόσεων ορισμένου ποσού της ποσοστώσεως ζαχαροτεύτλων στην επιχείρηση με την οποία ο ενδιαφερόμενος έχει συνάψει σύμβαση παραδόσεως κατά την προηγούμενη περίοδο εμπορίας η μονομερής δήλωση του καλλιεργητή ότι δεν θα παραδίδει ζαχαρότευτλα κατά την περίοδο εμπορίας 2008/2009, ή μήπως ως δέσμευση νοείται η έγγραφη καταγγελία της συμβατικής σχέσεως του καλλιεργητή με την επιχείρηση παραγωγής ζάχαρης σχετικά με τις παραδόσεις ζαχαροτεύτλων για την εν λόγω περίοδο;
2)
Μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα το γεγονός ότι ένα συμβαλλόμενο μέρος προβαίνει σε ενέργεια που προβλέπεται από απευθείας δεσμευτικό κανόνα δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης την έλλειψη αγώγιμης αξιώσεως έναντι του συμβαλλόμενου αυτού μέρους προκειμένου να συμμορφωθεί προς υποχρέωση αναληφθείσα δυνάμει έγκυρης συμβάσεως ιδιωτικού δικαίου, υπό την προϋπόθεση ότι, ως αποτέλεσμα του γεγονότος αυτού, στον αντισυμβαλλόμενο χορηγούνται παροχές από τον δημόσιο προϋπολογισμό;»
Επί των προδικαστικών ερωτημάτων
Επί του πρώτου ερωτήματος
Με το πρώτο του ερώτημα το αιτούν δικαστήριο ζητεί κατ’ ουσίαν να διαφωτιστεί επί του αν το άρθρο 4α, παράγραφος 1, του κανονισμού 320/2006 έχει την έννοια ότι η ανάληψη υποχρεώσεως περί παύσεως της παραδόσεως ορισμένης ποσότητας ζαχαροτεύτλων κατά τη διάρκεια της περιόδου εμπορίας 2008/2009 μπορεί να έχει τη μορφή μονομερούς δηλώσεως του παραγωγού ή αν ο παραγωγός δεν μπορεί να αναλαμβάνει μια τέτοια υποχρέωση παρά μόνον αν έχει όντως καταγγείλει τη συμβατική του σχέση με την επιχείρηση παραγωγής ζάχαρης.
Όπως προκύπτει από την αιτιολογική σκέψη 1 του κανονισμού 1261/2007, ο κανονισμός 320/2006 θεσπίστηκε με σκοπό να παρασχεθεί η δυνατότητα στους λιγότερο ανταγωνιστικούς παραγωγούς ζάχαρης να αποποιηθούν την παραγωγή τους στο πλαίσιο ποσοστώσεως. Ωστόσο, η αποποίηση ποσοστώσεων βάσει του εν λόγω κανονισμού δεν είχε επιτευχθεί στο αρχικώς αναμενόμενο επίπεδο.
Κατά την αιτιολογική του σκέψη 7, ο κανονισμός 1261/2007 αποσκοπεί στη βελτίωση των αποτελεσμάτων του συστήματος αναδιαρθρώσεως, παρέχοντας στους παραγωγούς, κατά τη διάρκεια της περιόδου εμπορίας 2008/2009, τη δυνατότητα να εγκαταλείψουν αυτοβούλως την παραγωγή ζαχαροτεύτλων ή ζαχαροκάλαμου που προορίζονται να μεταποιηθούν σε ζάχαρη ποσοστώσεως.
Προς τούτο, ο παραγωγός μπορεί να ζητήσει απευθείας ενίσχυση αναδιαρθρώσεως δυνάμει του άρθρου 4α, παράγραφος 1, του κανονισμού 320/2006, αναλαμβάνοντας παράλληλα τη δέσμευση να παύσει να παραδίδει ορισμένη ποσότητα ζαχαροτεύτλων ή ζαχαροκάλαμου ποσοστώσεως στις επιχειρήσεις με τις οποίες έχει συνάψει σχετική σύμβαση παραδόσεως κατά την προηγούμενη περίοδο εμπορίας.
Όπως προβλέπει το άρθρο 4α, παράγραφος 4, του κανονισμού 320/2006, οι αιτήσεις ενισχύσεως που υποβάλλουν απευθείας οι παραγωγοί οδηγούν το κράτος μέλος να μειώσει την ποσόστωση των επιχειρήσεων παραγωγής ζάχαρης μέχρι το ανώτατο όριο του 10 % της ποσοστώσεως που χορηγείται σε κάθε τέτοια επιχείρηση.
Επ’ αυτού, πρέπει να σημειωθεί ότι ούτε το άρθρο 4α του κανονισμού 320/2006 ούτε κάποια άλλη διάταξη του δικαίου της Ένωσης προβλέπει ότι της υποβολής τέτοιων αιτήσεων πρέπει να προηγείται καταγγελία των συμβάσεων παραδόσεως μεταξύ παραγωγών και επιχειρήσεων παραγωγής ζάχαρης.
Συναφώς, θα υπήρχε κίνδυνος να μην επιτευχθεί ο σκοπός της μειώσεως των ποσοστώσεων παραγωγής ζάχαρης, που υπομνήσθηκε στη σκέψη 18 της παρούσας αποφάσεως, αν η μείωση αυτή μπορούσε να εξαρτάται από τη συνεργασία των επιχειρήσεων παραγωγής ζάχαρης, εκδηλουμένης, ιδίως, υπό τη μορφή της προηγούμενης λύσεως, με αμοιβαία συγκατάθεση, της συμβάσεως παραδόσεως μεταξύ παραγωγού και επιχειρήσεως.
Εξάλλου, πρέπει να υπομνησθεί ότι, στο πλαίσιο των αιτήσεων ενισχύσεως που υποβάλλουν απευθείας οι παραγωγοί σύμφωνα με το άρθρο 4α, παράγραφος 4, του κανονισμού 320/2006, η συμπλήρωση του ανωτάτου ορίου του 10 % ποσοστώσεως κάθε επιχειρήσεως συνεπάγεται την υποχρέωση του κράτους μέλους να απορρίπτει τις αιτήσεις που υπερβαίνουν το όριο αυτό κατά τη χρονολογική σειρά της υποβολής τους.
Έτσι, αν ο παραγωγός έπρεπε να καταγγείλει τη σύμβαση παραδόσεως για να μπορεί να έχει αξίωση για ενίσχυση αναδιαρθρώσεως και αν, στη συνέχεια, δεν γινόταν δεκτή η αίτησή του, δεν θα είχε ούτε τη δυνατότητα να παραδίδει ζαχαρότευτλα ή ζαχαροκάλαμο στο πλαίσιο μιας τέτοιας συμβάσεως ούτε τη δυνατότητα λήψεως της ως άνω ενισχύσεως.
Ο κίνδυνος αυτός είναι ικανός να αποθαρρύνει τους παραγωγούς να αναλαμβάνουν τη δέσμευση να μην παραδίδουν ζαχαρότευτλα ή ζαχαροκάλαμο στις επιχειρήσεις παραγωγής ζάχαρης και θα αποτελούσε πρόσκομμα στην πραγματοποίηση του σκοπού της μειώσεως των ποσοστώσεων παραγωγής ζάχαρης με πρωτοβουλία των εν λόγω παραγωγών.
Το ίδιο θα ίσχυε σε περίπτωση που η επιχείρηση παραγωγής ζάχαρης υπέβαλλε τη δική της αίτηση ενισχύσεως, σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 1, του κανονισμού 320/2006, χωρίς όμως, λαμβανομένου υπόψη του άρθρου 4α, παράγραφος 6, του κανονισμού 320/2006, να έχει γίνει δεκτή η αίτηση ενισχύσεως του παραγωγού.
Έχοντας υπόψη τις ανωτέρω σκέψεις, στο πρώτο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 4α, παράγραφος 1, του κανονισμού 320/2006 έχει την έννοια ότι η ανάληψη υποχρεώσεως σχετικής με την παύση της παραδόσεως ορισμένης ποσότητας ζαχαροτεύτλων κατά τη διάρκεια της περιόδου εμπορίας 2008/2009 μπορεί να έχει τη μορφή μονομερούς δηλώσεως του παραγωγού.
Επί του δευτέρου ερωτήματος
Με το δεύτερο ερώτημά του το αιτούν δικαστήριο ζητεί να διευκρινιστεί, κατ’ ουσίαν, αν το άρθρο 4α, παράγραφος 1, του κανονισμού 320/2006 έχει την έννοια ότι η μονομερής ανάληψη υποχρεώσεως εκ μέρους του παραγωγού να παύσει την παράδοση ορισμένης ποσότητας ζαχαροτεύτλων κατά τη διάρκεια της περιόδου εμπορίας 2008/2009 συνεπάγεται, δυνάμει της διατάξεως αυτής, τη μη εφαρμογή των συμβατικών του υποχρεώσεων έναντι της επιχειρήσεως παραγωγής ζάχαρης.
Όπως προκύπτει από την απάντηση που δόθηκε στο πρώτο ερώτημα, το άρθρο 4α, παράγραφος 1, του κανονισμού 320/2006 δεν έχει, καθαυτό, κανένα έννομο αποτέλεσμα επί των συμβατικών υποχρεώσεων των διαδίκων.
Επομένως, στο δεύτερο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 4α, παράγραφος 1, του κανονισμού 320/2006 έχει την έννοια ότι η μονομερής ανάληψη υποχρεώσεως εκ μέρους του παραγωγού να παύσει να παραδίδει ορισμένη ποσότητα ζαχαροτεύτλων κατά τη διάρκεια της περιόδου εμπορίας 2008/2009 δεν συνεπάγεται καθαυτή τη μη εφαρμογή των συμβατικών του υποχρεώσεων έναντι της επιχειρήσεως παραγωγής ζάχαρης.
Επί των δικαστικών εξόδων
Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.

Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) αποφαίνεται:

1)
Το άρθρο 4α, παράγραφος 1, του κανονισμού (EK) 320/2006 του Συμβουλίου, της 20ής Φεβρουαρίου 2006, για τη θέσπιση προσωρινού καθεστώτος αναδιάρθρωσης του κλάδου της ζάχαρης στην Κοινότητα και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 1290/2005 για τη χρηματοδότηση της κοινής γεωργικής πολιτικής, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (EK) 1261/2007 του Συμβουλίου, της 9ης Οκτωβρίου 2007, έχει την έννοια ότι η ανάληψη υποχρεώσεως σχετικής με την παύση της παραδόσεως ορισμένης ποσότητας ζαχαροτεύτλων κατά τη διάρκεια της περιόδου εμπορίας 2008/2009 μπορεί να έχει τη μορφή μονομερούς δηλώσεως του παραγωγού.

2)
Το άρθρο 4α, παράγραφος 1, του κανονισμού 320/2006, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1261/2007, έχει την έννοια ότι η μονομερής ανάληψη υποχρεώσεως εκ μέρους του παραγωγού να παύσει να παραδίδει ορισμένη ποσότητα ζαχαροτεύτλων κατά τη διάρκεια της περιόδου εμπορίας 2008/2009 δεν συνεπάγεται καθαυτή τη μη εφαρμογή των συμβατικών του υποχρεώσεων έναντι της επιχειρήσεως παραγωγής ζάχαρης.

(υπογραφές)
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική.