CELEX: 62009CJ0288
Gemeenschappelijk douanetarief
Tariefindeling
Gecombineerde nomenclatuur
Ontvangtoestellen en decoders voor digitale televisie per satelliet met opnamefunctie
Communautair douanewetboek
Artikel 12, leden 5, sub a-i, en 6
Geldigheidsduur van dwingende tariefinlichting

De verzoeken om een prejudiciële beslissing betreffen de uitlegging van de onderverdelingen 8521 90 00 en 8528 71 13 van de
gecombineerde nomenclatuur, die is opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met
betrekking tot de tarief‑ en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 256, blz. 1), zoals gewijzigd
bij de verordeningen (EG) nrs. 1549/2006 van de Commissie van 17 oktober 2006 (PB L 301, blz. 1) en 1214/2007 van de Commissie
van 20 september 2007 (PB L 286, blz. 1; hierna: „GN”), en de uitlegging van artikel 12, leden 5, sub a‑i, en 6, van verordening
(EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1),
zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 82/97 van het Europees Parlement en de Raad van 19 december 1996 (PB 1997, L 17,
blz. 1, en rectificatie PB 1997, L 179, blz. 11; hierna: „douanewetboek”).
Deze verzoeken zijn ingediend in het kader van twee gedingen tussen enerzijds British Sky Broadcasting Group plc (hierna:
„Sky”) en anderzijds Pace plc (hierna: „Pace”) en de Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs (hierna: „Commissioners”)
over enerzijds de tariefindeling van modellen van settopboxen met communicatiefunctie en uitgerust met een geheugeneenheid
met harde schijf en anderzijds over de betaling van de douanerechten over deze goederen.

Toepasselijke bepalingen

Tariefindeling
Internationale tariefindeling
Het op 14 juni 1983 te Brussel gesloten Internationaal Verdrag betreffende het geharmoniseerde systeem inzake de omschrijving
en de codering van goederen (hierna: „GS”), en het daarbij behorende protocol van wijziging van 24 juni 1986 (hierna: „GS-verdrag”),
zijn namens de Europese Economische Gemeenschap goedgekeurd bij besluit 87/369/EEG van de Raad van 7 april 1987 (PB L 198,
blz. 1).
Krachtens artikel 3, lid 1, sub a, van het GS-verdrag verbindt elke verdragsluitende partij zich om haar tariefnomenclatuur
en haar statistieknomenclaturen in overeenstemming te doen zijn met het GS, om alle posten en onderverdelingen ervan, zonder
enige toevoeging of wijziging, alsmede de daarop betrekking hebbende numerieke codes te gebruiken, en om de volgorde van nummering
van het GS in acht te nemen. Dezelfde bepaling verplicht de verdragsluitende partijen tevens om de algemene regels voor de
interpretatie van het GS, alsmede alle aantekeningen op de afdelingen, de hoofdstukken en de onderverdelingen daarvan toe
te passen en de draagwijdte van die afdelingen, hoofdstukken of onderverdelingen niet te wijzigen.
De Internationale Douaneraad, thans de Werelddouaneorganisatie, die is ingesteld bij het op 15 december 1950 te Brussel ondertekende
verdrag houdende oprichting van deze raad, keurt onder de in artikel 8 van het GS-verdrag vastgelegde voorwaarden de toelichtingen
en de indelingsadviezen goed die worden vastgesteld door het comité voor het GS, waarvan de organisatie in artikel 6 van dat
verdrag wordt geregeld. Overeenkomstig artikel 7, lid 1, van het GS-verdrag heeft dit comité met name tot taak, wijzigingen
van dit verdrag voor te stellen alsmede toelichtingen, indelingsadviezen en andere adviezen voor de interpretatie van het
GS op te stellen.
De toelichting op GS-post 8521 luidt:
„[...]
A.-      Toestellen voor opname en toestellen voor video-opname en -weergave
Deze toestellen, wanneer zij zijn aangesloten op een camera of ontvangtoestel voor televisie, nemen elektrische impulsen op
een drager (analoge signalen) op of vormen analoge signalen in een numerieke code (of nog een combinatie van deze signalen)
om [...]. Er kan magnetisch of optisch worden opgenomen en meestal zijn schijven of cassettes de drager.
[...]
Van deze post zijn uitgezonderd:
[...]
c)      Ontvangtoestellen voor televisie (ook indien met ingebouwd ontvangtoestel voor radio-omroep of toestel voor het opnemen of
het weergeven van geluid of van beelden), videomonitors en videoprojectietoestellen (nr. 85.28).”
De toelichting op GS-post 8528 bepaalt met name:
„[...]
D.-      Ontvangtoestellen voor televisie
Deze categorie omvat toestellen, ook met een ingebouwd videoweergavetoestel of een beeldscherm, zoals:
1)      Ontvangtoestellen voor televisie (terrestrisch, via kabel of satelliet) zonder beeldscherm (cathodische buis of lcd-buis bijvoorbeeld).
Deze toestellen dienen om signalen te ontvangen en in een beeldsignaal om te zetten. Deze ontvangtoestellen kunnen ook een
modem voor aansluiting op internet hebben.
Deze ontvangtoestellen zijn bestemd om te worden gebruikt met een toestel voor video-opname of -weergave, monitors, projectietoestellen
of televisietoestellen. Toestellen die hoogfrequente televisiesignalen alleen isoleren, vallen evenwel onder nr. 85.29 als
onderdelen.
[...]
3)      Alle soorten ontvangtoestellen voor televisie [(lcd), plasma, cathodische buis (CRT), enz.], gebruikt door gezinnen (televisietoestellen),
ook met ingebouwd ontvangtoestel voor radio-omroep, videorecorder, dvd-speler, toestel voor dvd-opname of ‑weergave, een ontvangtoestel
voor satellietuitzendingen, enz.
[...]
Van deze post zijn uitgezonderd:
a)      Video-opname‑ en videoweergaveapparaten: (nr. 85.21).
[...]”
GN
De GN stemt overeen met het GS wat de uit zes cijfers bestaande posten en onderverdelingen betreft. Alleen de postonderverdelingen
met een zevende en achtste cijfer zijn specifiek voor de GN.
Volgens artikel 12, lid 1, van verordening nr. 2658/87, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 254/2000 van de Raad van
31 januari 2000 (PB L 28, blz. 16; hierna: „verordening nr. 2658/87”), stelt de Europese Commissie jaarlijks bij verordening
een volledige versie vast van de GN en van het tarief van de douanerechten, zoals die uit de door de Raad van de Europese
Unie of de Commissie vastgestelde maatregelen voortvloeit. Deze verordening is van toepassing vanaf 1 januari van het volgende
jaar.
Volgens artikel 8 van verordening nr. 2658/87 kan het bij artikel 247 van het douanewetboek ingestelde comité elke kwestie
betreffende met name de GN onderzoeken die door de voorzitter wordt voorgelegd, hetzij op diens initiatief, hetzij op verzoek
van een vertegenwoordiger van een lidstaat.
De in zaak C‑289/09 toepasselijke GN-versie is die van verordening nr. 1549/2006, die op 1 januari 2007 in werking is getreden.
De in zaak C‑288/09 toepasselijke GN-versie is die van verordening nr. 1214/2007, die op 1 januari 2008 in werking is getreden.
De algemene regels voor de interpretatie van de GN staan in het eerste deel, titel I, A, ervan. Deze regels komen overeen
in de GN-versies van de verordeningen nrs. 1549/2006 en 1214/2007. Zij bepalen:
„Voor de indeling van goederen in de [GN] gelden de volgende bepalingen.
1.      De tekst van de opschriften van de afdelingen, van de hoofdstukken en van de onderdelen van hoofdstukken wordt geacht slechts
als aanwijzing te gelden; voor de indeling zijn wettelijk bepalend de bewoordingen van de posten en de aantekeningen op de
afdelingen of op de hoofdstukken en – voor zover dit niet in strijd is met de bewoordingen van bedoelde posten en aantekeningen
– de navolgende regels.
[...]
3.      Indien goederen met toepassing van het bepaalde onder 2, sub b, of om enige andere reden vatbaar zijn voor indeling onder
twee of meer posten, geschiedt de indeling als volgt:
[...]
b)      mengsels, werken die zijn samengesteld uit of met verschillende stoffen dan wel zijn vervaardigd door samenvoeging van verschillende
goederen, zomede goederen in stellen of assortimenten opgemaakt voor de verkoop in het klein, waarvan de indeling niet mogelijk
is aan de hand van het bepaalde onder 3, sub a, worden ingedeeld naar de stof of naar het goed waaraan de mengsels, de werken,
de stellen of de assortimenten hun wezenlijk karakter ontlenen, indien dit kan worden bepaald.
[...]
[...]
6.      Voor de indeling van goederen onder de onderverdelingen van een post zijn wettelijk bepalend de bewoordingen van die onderverdelingen
en de aanvullende aantekeningen, alsmede ‚mutatis mutandis’ de vorenstaande regels, met dien verstande dat uitsluitend onderverdelingen
van gelijke rangorde met elkaar kunnen worden vergeleken. Voor de toepassing van deze regel en voor zover niet anders is bepaald,
zijn de aantekeningen op de afdelingen en op de hoofdstukken eveneens van toepassing.”
Het tweede deel van de GN omvat een afdeling XVI. Deze afdeling omvat hoofdstuk 85 inzake elektrische machines, apparaten
en uitrustingsstukken, alsmede delen daarvan, toestellen voor het opnemen of het weergeven van geluid, toestellen voor het
opnemen of het weergeven van beelden en geluid voor televisie, alsmede delen en toebehoren van deze toestellen.
Aantekening 3 van GN-afdeling XVI bepaalt:
„Voor zover niet anders is bepaald, worden combinaties van machines van verschillende soorten, die bestemd zijn om gezamenlijk
te functioneren en die één geheel vormen, alsmede machines met twee of meer verschillende (afwisselende of aanvullende) functies,
ingedeeld naar de hoofdfunctie die kenmerkend is voor het complex.”
De tekst van de posten 8521 en 8528 komt overeen voor de GN-versies van de verordeningen nrs. 1549/2006 en 1214/2007. Voorts
stellen deze verordeningen geen termijn na de bekendmaking of kennisgeving waarin de verkrijger van een bindende inlichting
die haar geldigheid verliest, deze verder mag gebruiken.
GN-post 8521 luidt:
„8521      Video-opname‑ en videoweergaveapparaten, ook indien met ingebouwde videotuner:
8521 10 – werkend met magneetbanden:
[...]
8521 90 00 – andere”.
GN-post 8528 luidt:
„8528      Monitors en projectietoestellen, niet uitgerust met ontvangtoestel voor televisie; ontvangtoestellen voor televisie, ook indien
met ingebouwd ontvangtoestel voor radio-omroep of toestel voor het opnemen of weergeven van geluid of van beelden:
[...]
–        Ontvangtoestellen voor televisie, ook indien met ingebouwd ontvangtoestel voor radio-omroep of een toestel voor het opnemen
of het weergeven van geluid of van beelden;
8528 71 – – niet ontworpen om een beeldscherm of een videoscherm te bevatten:
[...]
8528 71 13 – – – – Toestellen gestuurd door een microprocessor, uitgerust met een ingebouwde modem voor toegang tot het internet,
een functie voor interactieve informatie-uitwisseling en de mogelijkheid tot ontvangst van televisiesignalen (‚settopboxen
met communicatiefunctie’).”
GN-toelichtingen
Overeenkomstig artikel 9, lid 1, sub a, tweede streepje, van verordening nr. 2658/87 stelt de Commissie toelichtingen op de
GN op, die zij regelmatig bekendmaakt in het
Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
. De op 7 mei 2008 gepubliceerde toelichtingen (PB C 112, blz. 8) preciseren over de posten 8521 en 8528:
„8521 90 00 Andere
Deze onderverdeling omvat toestellen zonder beeldscherm die televisiesignalen kunnen ontvangen, zogenoemde ‚set-top boxen’,
waarin een apparaat is ingebouwd dat een opname‑ of weergavefunctie uitvoert (bijvoorbeeld een harde schijf of een dvd-station).
[...]
8528 71 13 Toestellen gestuurd door een microprocessor, uitgerust met een ingebouwde modem voor toegang tot het internet,
een functie voor interactieve informatie-uitwisseling en de mogelijkheid tot ontvangst van televisiesignalen (‚settopboxen
met communicatiefunctie’).
Deze onderverdeling omvat toestellen zonder scherm, zogenoemde settopboxen met communicatiefunctie, bestaande uit de volgende
hoofdcomponenten:
–        een microprocessor;
–        een videotuner.
De aanwezigheid van een RF-connector is een indicatie dat een videotuner aanwezig kan zijn;
–        een modem.
[...]
Settopboxen waarin een apparaat is ingebouwd dat een opname‑ of weergavefunctie uitvoert (bijvoorbeeld een harde schijf of
een dvd-station) vallen niet onder deze onderverdeling (onderverdeling 8521 90 00).
[...]”
Ten tijde van de feiten in het hoofdgeding bedroegen de douanerechten bij invoer van toestellen van onderverdeling 8521 90 00
13,9 %, terwijl toestellen van onderverdeling 8528 71 13 waren vrijgesteld van rechten.

Algemene Overeenkomst betreffende Tarieven en Handel 1994 en overeenkomst inzake de handel in informatietechnologieproducten
De Algemene Overeenkomst betreffende Tarieven en Handel (GATT) 1994 (hierna: „GATT 1994”) en met name het memorandum van overeenstemming
betreffende de interpretatie van artikel II, lid 1, sub b, van de GATT maken deel uit van de Overeenkomst tot oprichting van
de Wereldhandelsorganisatie (WTO), ondertekend te Marrakesh op 15 april 1994 en goedgekeurd bij besluit 94/800/EG van de Raad
van 22 december 1994 betreffende de sluiting, namens de Europese Gemeenschap voor wat betreft de onder haar bevoegdheid vallende
aangelegenheden, van de uit de multilaterale handelsbesprekingen in het kader van de Uruguayronde (1986‑1994) voortvloeiende
overeenkomsten (PB L 336, blz. 1).
De overeenkomst inzake de handel in informatietechnologieproducten, bestaande uit de ministeriële verklaring van Singapore
van de eerste ministersconferentie van de WTO van 13 december 1996 over informatietechnologieproducten met bijlagen en aanhangsels
(hierna: „ITA”), en de mededeling betreffende de uitvoering daarvan namens de Gemeenschap zijn goedgekeurd bij besluit 97/359/EG
van de Raad van 24 maart 1997 betreffende afschaffing van de rechten op informatietechnologieproducten (PB L 155, blz. 1).
Volgens lid 1 van ITA dient de handelsregeling van iedere partij zodanig te worden aangepast dat de mogelijkheden voor markttoegang
voor informatietechnologieproducten worden uitgebreid.
Volgens lid 2 van ITA consolideert en schaft elke partij de douanerechten en andere rechten en heffingen van welke aard dan
ook, in de zin van artikel II, lid 1, sub b, van GATT 1994, af voor bepaalde producten, waaronder „set-top boxen met communicatiefunctie:
toestellen gestuurd door een microprocessor, uitgerust met een ingebouwde modem voor toegang tot het internet en een functie
voor interactieve informatie-uitwisseling”.
Op 16 november 2000 stelde de Raad verordening (EG) nr. 2559/2000 tot wijziging van bijlage I bij verordening nr. 2658/87
(PB L 293, blz. 1) tot uitvoering van ITA vast, zoals blijkt uit punt 2 van de considerans van deze verordening.

Douaneregeling
De douaneregeling omvat het douanewetboek en verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling
van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening nr. 2913/92 (PB L 253, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening (EG)
nr. 12/97 van de Commissie van 18 december 1996 (PB 1997, L 9, blz. 1; hierna: „toepassingsverordening”).
Douanewetboek
Artikel 4 van het douanewetboek luidt:
„In de zin van dit wetboek wordt verstaan onder:
[...]
5)      beschikking: elke administratieve beslissing verband houdend met de douanewetgeving die door een douaneautoriteit over een
bepaald geval wordt genomen en die voor een of meer personen wier identiteit bekend is of kan worden vastgesteld, rechtsgevolgen
heeft; hieronder vallen onder meer bindende inlichtingen in de zin van artikel 12;
[...]”
Artikel 12, leden 1 tot en met 6, van het douanewetboek bepaalt met name:
„1.      De douaneautoriteiten verstrekken, op schriftelijk verzoek en overeenkomstig de volgens de procedure van het Comité vastgestelde
nadere regels, bindende tariefinlichtingen of bindende inlichtingen betreffende de oorsprong.
2.      De bindende tariefinlichting of de bindende inlichting betreffende de oorsprong binden de douaneautoriteiten tegenover de
verkrijger van de inlichting slechts voor de tariefindeling, respectievelijk de vaststelling van de oorsprong van de goederen.
[...]
5.      Een bindende inlichting verliest haar geldigheid wanneer zij:
a)      op tariefgebied:
i)      ten gevolge van de vaststelling van een verordening niet meer met het aldus vastgestelde recht in overeenstemming is;
ii)      niet langer verenigbaar is met de uitlegging van één van de nomenclaturen als bedoeld in artikel 20, lid 6:
–        op communautair niveau, door een wijziging in de toelichtingen op de gecombineerde nomenclatuur of door een arrest van het
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen;
[...]
6.      Een bindende inlichting die overeenkomstig lid 5, sub a‑ii of ‑iii of b‑ii of ‑iii, haar geldigheid verliest, mag door de
verkrijger van de inlichting nog gedurende een periode van zes maanden na deze bekendmaking of kennisgeving worden gebruikt
[...].
In het in lid 5, sub a‑i en b‑i, bedoelde geval kan in de verordening of in de overeenkomst een termijn worden vastgesteld
gedurende welke het in de eerste alinea bepaalde van toepassing is.
[...]”
Artikel 243 van het douanewetboek stelt:
„1.      Iedere persoon heeft het recht beroep in te stellen tegen beschikkingen van de douaneautoriteiten die betrekking hebben op
de toepassing van de douanewetgeving en die hem rechtstreeks en individueel raken.
[...]
Het beroep moet worden ingesteld in de lidstaat waar de beschikking is genomen of waar om een beschikking is verzocht.
2.      Het recht op beroep kan worden uitgeoefend:
a)      in een eerste fase (bezwaar), bij de daartoe door de lidstaten aangewezen douaneautoriteit;
b)      in een tweede fase (beroep), bij een onafhankelijke instantie, die overeenkomstig de in de lidstaten geldende bepalingen,
een rechterlijke instantie of een gelijkwaardig gespecialiseerd orgaan kan zijn.”
Blijkens de artikelen 247 en 247 bis van het douanewetboek wordt de Commissie voor de toepassing van dit wetboek bijgestaan
door het Comité douanewetboek.
Toepassingsverordening
Artikel 11 van de toepassingsverordening bepaalt onder meer:
„De vanaf 1 januari 1991 door de douaneautoriteiten van een lidstaat verstrekte bindende tariefinlichtingen binden onder dezelfde
voorwaarden de douaneautoriteiten van alle lidstaten.”
Artikel 12 van deze verordening preciseert:
„1.      Onmiddellijk na de vaststelling van een van de in artikel 12, lid 5, van het [douanewetboek] genoemde besluiten of maatregelen
dragen de douaneautoriteiten ervoor zorg dat bindende inlichtingen nog uitsluitend overeenkomstig het genoemde besluit of
de genoemde maatregel worden verstrekt.
2.      a)      Voor bindende tariefinlichtingen is de voor de toepassing van lid 1 in aanmerking te nemen datum:
[...]
–        wat de in artikel 12, lid 5, sub a‑ii, van het [douanewetboek] bedoelde maatregelen betreffende wijziging van de toelichtingen
op de gecombineerde nomenclatuur betreft, die waarop zij in de C‑reeks van het
Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
worden bekendgemaakt;
[...]”

Hoofdgedingen en prejudiciële vragen

Zaak C‑288/09
Sky verricht diensten op het gebied van digitale satelliettelevisie. Zij voert een model van settopboxen met communicatiefunctie
en uitgerust met een geheugeneenheid met harde schijf in het Verenigd Koninkrijk in. Deze box heet Sky+, model DRX 280 (hierna:
„Sky+ box”).
De Sky+ box is een ontvangtoestel voor televisie via satelliet. Een dergelijk ontvangtoestel ontvangt en decodeert digitale
televisiesignalen die lopen via het satelliettelevisieplatform van een omroepstation als Sky. Het signaal wordt pas gedecodeerd
bij transmissie naar het beeldscherm van een televisietoestel.
Het omroepstation zendt via satelliet digitale televisiesignalen die door een „low noise converter” op de schotelantenne in
de woning van de eindgebruiker worden ontvangen. Een kabel zendt vervolgens het digitale signaal naar het ontvangtoestel.
De Sky+ box is specifiek ontworpen en geprogrammeerd om alleen de digitale televisiesignalen van het Sky-satellietplatform
te ontvangen en te decoderen.
De Sky+ box heeft geen videoscherm, is uitgerust met een ingebouwde modem voor internettoegang en is dus geschikt voor interactieve
informatie-uitwisseling.
De Sky+ box bevat een harde schijf. Sky gebruikt de helft van het geheugen ervan voor haar dienst video op verzoek. De eindgebruiker
kan de andere helft gebruiken voor de opname van de televisieprogramma’s uit het Sky-satellietplatform. Met deze box kan geen
video-inhoud uit een andere externe bron, waaronder een televisieontvangtoestel, een camera of een video-opnametoestel, worden
opgenomen. Deze box kan evenmin de video-inhoud van externe dragers als dvd’s of videocassettes afspelen. Evenmin kan een
video-inhoud ermee op dergelijke externe dragers worden opgenomen.
De eindgebruiker die alleen rechtstreeks naar televisie kijkt, heeft geen behoefte aan de harde schijf van de Sky+ box. Deze
box werkt in dat geval alleen als een televisieontvangtoestel. Deze settopbox kan daarentegen niet werken met de erin aangebrachte
harde schijf alleen zonder een digitaal televisiesignaal te ontvangen, aangezien de box, zelfs bij het afspelen van de inhoud
van deze harde schijf slechts door ontvangst van een dergelijk signaal van het Sky-satellietplatform kan werken.
Sky verzocht op 12 juni 2008 om een bindende tariefinlichting (hierna: „BTI”) van de Commissioners over de Sky+ box. Laatstgenoemden
deelden de Sky+ box bij BTI van 9 juli 2008 in onder GN-onderverdeling 8521 90 00.
Sky betwistte deze BTI op grond dat het betrokken product moesten worden ingedeeld onder GN-onderverdeling 8528 71 13 als
afzonderlijke settopbox met een communicatiefunctie, namelijk als een „[ontvangtoestel] voor televisie” van post 8528.
De Customs and International Reviews and Appeals Team verwierp dit bezwaar bij beslissing van 29 september 2008.
Sky stelde op 28 oktober 2008 beroep in tegen deze beslissing bij het VAT and Duties Tribunal, London, sinds 1 april 2009
het First-tier Tribunal (Tax Chamber).
In deze omstandigheden heeft het First-tier Tribunal (Tax Chamber) de behandeling van de zaak geschorst en het Hof de volgende
prejudiciële vragen gesteld:
„1)      Moet een settopbox met de specificaties van de [Sky+ box] worden ingedeeld onder [GN]-postonderverdeling 8528 71 13, zoals
vastgesteld in verordening [nr. 1214/2007] tot wijziging van bijlage I bij verordening nr. 2658/87, ondanks de door de Commissie
op 7 mei 2008 [...] vastgestelde GN-toelichtingen op postonderverdelingen 8521 90 00 en 8528 71 13?
2)      Zijn de nationale douaneautoriteiten krachtens artikel 12, lid 5, sub a, van het [douanewetboek] [...] gehouden tot het verstrekken
van een bindende tariefinlichting overeenkomstig de GN-toelichtingen, tenzij en totdat deze toelichtingen onverenigbaar met
de bewoordingen van de relevante GN-bepalingen, waaronder de algemene regels voor de interpretatie van de GN, zijn verklaard,
of kunnen de nationale douaneautoriteiten een eigen standpunt innemen en de toelichting buiten toepassing laten indien zij
een dergelijke onverenigbaarheid aanwezig achten?
3)      Indien een settopbox met de specificaties van het Sky+ box [...] onder GN-postonderverdeling 8521 90 00 moet worden ingedeeld,
is de toepassing van een positief bedrag aan douanerechten naar [Unierecht] onrechtmatig wegens schending van de verplichtingen
[van de Europese Unie] krachtens de [ITA] en artikel II, lid 1, sub b, van [GATT 1994] of valt het betrokken product bij indeling
onder post 8521 buiten de werkingssfeer van het relevante deel van de ITA?”

Zaak C‑289/09
Pace fabriceert en importeert settopboxen met een communicatiefunctie en uitgerust met een geheugeneenheid met harde schijf
(hierna: „STB-HDD”) voor levering aan aanbieders van betaaltelevisie. Pace importeert deze boxen in het Verenigd Koninkrijk,
met name het model TDS 470NB SD PVR (ook genaamd Sky+ box) dat wordt gefabriceerd voor Sky, het zogenaamde model DRX 280.
STB-HDD’s hebben de in de punten 33 tot en met 38 van het onderhavige arrest beschreven kenmerken.
Pace fabriceert ook tal van modellen settopboxen met een communicatiefunctie, maar zonder harde schijf, met name de modellen
DS 430NB en DS 250NV. Deze settopboxen zijn opgenomen in onderverdeling 8528 71 13.
Op 8 april 2005 gaven de Commissioners Pace een BTI waarbij de Sky+ box werd ingedeeld onder GN-onderverdeling 8528 12 91,
zoals volgde uit verordening (EG) nr. 1810/2004 van de Commissie van 7 september 2004 tot wijziging van bijlage I bij verordening
nr. 2658/87 (PB L 327, blz. 1). Na de inwerkingtreding van verordening nr. 1549/2006 op 1 januari 2007 werd deze onderverdeling
onderverdeling 8528 71 13. De geringe verschillen tussen de verschillende STB-HDD’s inzake technische beschrijving of beschrijving
van de producten laten de indeling ervan onverlet.
Bij brieven van 4 december 2006 en 29 januari 2007 deelden de Commissioners Pace mee dat „de GN-codes met ingang van 1 januari
2007 aanzienlijk zouden worden gewijzigd” en dat de BTI van 8 april 2005 „[w]egens de wijzigingen van de codes met ingang
van 31 december 2006 werd ingetrokken”. Volgens de verwijzende rechter heeft Pace deze brieven nooit ontvangen.
Bij brief van 8 augustus 2008 bevestigden de Commissioners dat het model TDS 460 STB-HDD, waarvan er twee type zijn, namelijk
TDS 460NV en TDS 460NS, ook onder de BTI van 8 april 2005 viel zolang zij geldig bleef.
Bij een andere brief van 8 augustus 2008 bevestigden de Commissioners dat de BTI van 8 april 2005 krachtens artikel 12, lid 5,
sub a‑i, van het douanewetboek per 1 januari 2007 haar geldigheid had verloren wegens de wijzigingen in de codes als gevolg
van de wijziging van het GS en de jaarlijkse bijwerking van het douanetarief.
Op 17 november 2008 vorderden de Commissioners van Pace de douanerechten over alle STB-HDD’s na, waaronder de van januari
2007 tot april 2008 ingevoerde Sky+ box. Nagevorderd werd omdat de STB-HDD’s onder een onjuiste GN-post, namelijk onderverdeling
8528 71 13, waren ingedeeld terwijl deze producten volgens de Commissioners onder onderverdeling 8521 90 00 moesten worden
ingedeeld.
Op 4 december 2008 verzocht Pace om herziening van de beslissing van de Commissioners. Op 16 januari 2009 bevestigde het Customs
and International Reviews and Appeals Team de beslissing tot indeling van de betrokken STB-HDD’s onder nummer 8521 90 00.
Op 10 februari 2009 stelde Pace bij het VAT and Duties Tribunal, Manchester beroep in tegen de beslissing van het Customs
and International Reviews and Appeals Team. Op 27 maart 2009 ging de zaak over naar het First-tier Tribunal (Tax Chamber).
In beroep betwijfelde Pace de verenigbaarheid van de GN-toelichtingen met de GN. Volgens Pace blijft de BTI betreffende de
betrokken settopboxen geldig gedurende een periode van zes maanden na de inwerkingtreding van verordening nr. 1549/2006 en
moet artikel 12, lid 5, sub a‑i, van het douanewetboek aldus worden uitgelegd dat verordening nr. 1549/2006 geen „verordening”
voor de toepassing van deze bepaling is.
In deze omstandigheden heeft het First-tier Tribunal (Tax Chamber) de behandeling van de zaak geschorst en het Hof de volgende
prejudiciële vragen gesteld:
„1)      Moet een settopbox met een communicatiefunctie (‚STB’) en uitgerust met een geheugeneenheid met harde schijf (‚HDD’) worden
ingedeeld onder [GN]-postonderverdeling 8528 71 13, zoals vastgesteld in verordeningen [nrs. 1549/2006 en 1214/2007], ondanks
de door de Commissie op 7 mei 2008 vastgestelde [GN-toelichtingen] op GN-postonderverdelingen 8521 90 00 en 8528 71 13?
2)      Ingeval een STB met een HDD met de specifieke kenmerken van een STB-HDD onder GN-postonderverdeling 8521 90 00 moet worden
ingedeeld, is de toepassing van een positief bedrag aan douanerechten naar [Unierecht] onrechtmatig wegens schending van de
verplichtingen [van de Unie] krachtens de [ITA] en artikel II, lid 1, sub b, van [GATT 1994] of valt het betrokken product
bij indeling onder post 8521 buiten de werkingssfeer van het relevante deel van de ITA?
3)      Moet artikel 12, lid 5, sub a‑i, van het [douanewetboek] aldus worden opgevat dat de [BTI] van 8 april 2005 waarop [Pace]
zich baseert, na 31 december 2006 automatisch haar geldigheid verloor op grond dat zij niet langer strookte met de regeling
van verordening nr. 1549/2006 van de Commissie? Moet in het bijzonder artikel 12, lid 5, sub a‑i, van het douanewetboek aldus
worden uitgelegd dat verordening nr. 1549/2006 niet binnen het begrip ‚verordening’ in het kader van dat artikel valt omdat
het gaat om een jaarlijkse GN-bijwerking of omdat het geen specifieke indelingsverordening is?
4)      Moet artikel 12, lid 6, van het douanewetboek aldus worden opgevat dat de verkrijger van een BTI na vaststelling van een jaarlijkse
GN-bijwerking zonder bepaling die de verkrijgers van een BTI een resterende geldigheidsduur toestaat, geen recht heeft op
een dergelijke periode of moet hij krachtens het beginsel van het gewettigd vertrouwen recht hebben op de voor indelingsverordeningen
van de Commissie gebruikelijke resterende geldigheidsduur van zes maanden?”
Bij beschikking van de president van het Hof van 22 september 2009 zijn de zaken C‑288/09 en C‑289/09 gevoegd voor de schriftelijke
en de mondelinge behandeling.
Aangezien deze zaken verknocht zijn, dienen zij overeenkomstig artikel 43 van het Reglement voor de procesvoering juncto artikel 103
van dit Reglement te worden gevoegd ter gelijktijdige berechting bij het arrest.

Beantwoording van de prejudiciële vragen

Eerste vraag in zaak C‑288/09 en eerste vraag in zaak C‑289/09
Met deze vragen wenst de verwijzende rechter van het Hof te vernemen of de GN aldus moet worden uitgelegd dat settopboxen
met een communicatiefunctie en uitgerust met een geheugeneenheid met harde schijf als de Sky+ box onder onderverdeling 8528 71 13
vallen ondanks de op 7 mei 2008 bekendgemaakte GN-toelichtingen, blijkens welke deze settopboxen onder onderverdeling 8521 90 00
vallen.
Volgens de algemene regels voor de interpretatie van de GN zijn voor de indeling van de goederen in eerste plaats bepalend
de bewoordingen van de posten en de aantekeningen op de afdelingen of op de hoofdstukken, waarbij de tekst van de opschriften
van de afdelingen, van de hoofdstukken en van de onderdelen van hoofdstukken wordt geacht slechts als aanwijzing te gelden.
Dienaangaande dient eraan te worden herinnerd dat volgens vaste rechtspraak in het belang van de rechtszekerheid en van een
gemakkelijke controle het beslissende criterium voor de tariefindeling van goederen in de regel moet worden gezocht in de
objectieve kenmerken en eigenschappen ervan, zoals deze in de tekst van de GN-posten en in de aantekeningen bij de afdelingen
of hoofdstukken zijn omschreven (zie met name arresten van 19 oktober 2000, Peacock, C‑339/98, Jurispr. blz. I‑8947, punt 9;
15 september 2005, Intermodal Transports, C‑495/03, Jurispr. blz. I‑8151, punt 47; 18 juli 2007, Olicom, C‑142/06, Jurispr.
blz. I‑6675, punt 16, en 19 februari 2009, Kamino International Logistics, C‑376/07, Jurispr. blz. I‑1167, punt 31).
Volgens de op 7 mei 2008 bekendgemaakte GN-toelichtingen zijn de settopboxen waarin een apparaat is ingebouwd dat een opname‑ of
weergavefunctie uitvoert (bijvoorbeeld een harde schijf), uitgesloten van onderverdeling 8528 71 13 en moeten zij worden ingedeeld
onder onderverdeling 8521 90 00.
Volgens de ten tijde van de feiten in het hoofdgeding geldende GS-toelichtingen moesten de televisieontvangtoestellen ook
met ingebouwd apparaat voor opname evenwel worden uitgesloten van post 8521 en worden ingedeeld onder post 8528.
Er zij bovendien aan herinnerd dat volgens de rechtspraak van het Hof de door de Commissie met betrekking tot de GN en de
door de Werelddouaneorganisatie met betrekking tot het GS uitgewerkte toelichtingen, hoewel rechtens niet bindend, belangrijke
hulpmiddelen zijn bij de uitlegging van de draagwijdte van de verschillende tariefposten (zie arresten van 16 juni 1994, Develop
Dr. Eisbein, C‑35/93, Jurispr. blz. I‑2655, punt 21; 11 januari 2007, B.A.S.Trucks, C‑400/05, Jurispr. blz. I‑311, punt 28,
en 27 november 2008, Metherma, C‑403/07, Jurispr. blz. I‑8921, punt 48).
De inhoud van de GN-toelichtingen, die niet in de plaats van die op de GS komen, maar als een aanvulling daarop moeten worden
beschouwd (zie in die zin arrest van 6 december 2007, Van Landeghem, C‑486/06, Jurispr. blz. I‑10661, punt 36) en samen daarmee
moeten worden geraadpleegd, moet derhalve in overeenstemming zijn met de GN-bepalingen en mag de draagwijdte daarvan niet
wijzigen (zie met name arrest Kamino International Logistics, reeds aangehaald, punt 48).
De GN-toelichtingen moeten dus terzijde worden geschoven, wanneer blijkt dat zij in strijd zijn met de tekst van de GN-posten
en van de aantekeningen bij de afdelingen en hoofdstukken (zie in die zin arresten van 19 april 2007, Sunshine Deutschland
Handelsgesellschaft, C‑229/06, Jurispr. blz. I‑3251, punt 31, en 5 juni 2008, JVC France, C‑312/07, Jurispr. blz. I‑4165,
punt 34, en arrest Kamino International Logistics, reeds aangehaald, punten 49 en 50).
Onderverdeling 8521 90 00 betreft blijkens de tekst ervan video-opname‑ en videoweergaveapparaten, ook indien met ingebouwde
videotuner en indien met andere opnamedragers dan magneetbanden. Toestellen die op magneetbanden opnemen, vallen onder onderverdeling
8521 10.
Post 8528 omvat met name ontvangtoestellen voor televisie, ook indien met ingebouwd toestel voor het opnemen van geluid of
van beelden. Onderverdeling 8528 71 13 betreft ontvangtoestellen voor televisie, ook indien met een toestel voor het opnemen
of het weergeven van geluid of van beelden, niet ontworpen om een beeldscherm of een videoscherm te bevatten en voorzien van
toestellen gestuurd door een microprocessor, uitgerust met een ingebouwde modem voor toegang tot het internet, een functie
voor interactieve informatie-uitwisseling en de mogelijkheid tot ontvangst van televisiesignalen.
Zoals de Commissie ter terechtzitting toegaf, verwijzen de termen „ontvangst via videotuner” en „ontvangst van televisiesignalen”
naar dezelfde begrippen.
Blijkens deze definities kunnen goederen die onder deze twee onderverdelingen vallen, tegelijk televisiesignalen ontvangen
en opnemen. Het onderscheid tussen deze twee onderverdelingen ligt hem dus in de hoofd‑ of nevenfunctie. Onderverdeling 8521 90 00
betreft opnametoestellen met een nevenfunctie als ontvangtoestel voor televisie, terwijl onderverdeling 8528 71 13 ontvangtoestellen
voor televisie met opname als nevenfunctie betreft.
Volgens aantekening 3 op GN-afdeling XVI, waartoe de betrokken onderverdelingen behoren, worden „combinaties van machines
van verschillende soorten, die bestemd zijn om gezamenlijk te functioneren en die één geheel vormen, alsmede machines met
twee of meer verschillende (afwisselende of aanvullende) functies, ingedeeld naar de hoofdfunctie die kenmerkend is voor het
complex”.
De Sky+ box in het hoofdgeding, waarvan de werking in de punten 33 tot en met 38 van het onderhavige arrest is beschreven,
beschikt onbetwistbaar over de twee functies van opname en ontvangst van televisiesignalen. Het is dus een machine met twee
of meer verschillende afwisselende of aanvullende functies, in de zin van aantekening 3 op GN-afdeling XVI.
Nagegaan moet dus worden welke van de twee functies van opname en ontvangst van televisiesignalen hoofd‑ en nevenfunctie is.
Van meet af aan moet het door de Commissie in haar schriftelijke opmerkingen aangevoerde voorstel dat de indeling onder de
ene of de andere onderverdeling kan uitgaan van het aantal programma-uren die kunnen worden opgeslagen op de harde schijf
van de Sky+ box, van de hand worden gewezen. Dit onderscheidingscriterium voldoet namelijk niet aan het rechtszekerheidsbeginsel,
daar de GN of de GN-toelichtingen deze tijdsduur niet duidelijk bepalen.
Evenmin kan de bepaling van de hoofdfunctie van de Sky+ box ervan uitgaan dat zij niet kan werken met de erin aangebrachte
harde schijf alleen en deze schijf niet nodig is voor het bekijken van televisieprogramma’s zodat de ontvangst van televisiesignalen
onontbeerlijk is voor de werking ervan. Zoals de Commissie terecht opmerkte, geldt een functie van een toestel op zich namelijk
niet als hoofdfunctie omdat zij onontbeerlijk is, daar een functie onontbeerlijk, maar secundair of bijkomend kan zijn.
Blijkens de verwijzingsbeslissing kan de Sky+ box geen video-inhoud van een andere externe bron, waaronder van een ontvangtoestel
voor televisie, een camera of een video-opnametoestel, opnemen, kan zij evenmin de video-inhoud van externe dragers als dvd’s
of videocassettes afspelen en kan zij geen video-inhoud op dergelijke externe dragers opnemen. Dit zijn nuttige aanwijzingen
over de bestemming van de Sky+ boxen, ook al gaat het niet om de objectieve kenmerken en eigenschappen ervan in de zin van
de in punt 60 van het onderhavige arrest aangehaalde rechtspraak, maar veeleer om de interactie tussen de functies van opname
en ontvangst van televisiesignalen.
Dienaangaande dient eraan te worden herinnerd dat de bestemming van het product een objectief indelingscriterium kan zijn,
wanneer die bestemming inherent is aan dit product; de inherentie moet kunnen worden beoordeeld aan de hand van de objectieve
kenmerken en eigenschappen van het product (zie met name arresten van 28 maart 2000, Holz Geenen, C‑309/98, Jurispr. blz. I‑1975,
punt 15; 5 april 2001, Deutsche Nichimen, C‑201/99, Jurispr. blz. I‑2701, punt 20, en 15 februari 2007, RUMA, C‑183/06, Jurispr.
blz. I‑1559, punt 36).
Dienaangaande moet, zoals de Commissie ter terechtzitting opmerkte, rekening worden gehouden met wat voor de consument hoofd‑ en
bijzaak is.
Zowel blijkens de verwijzingsbeslissingen als de bij het Hof ingediende opmerkingen wordt de Sky+ box verkocht aan aanbieders
van televisiediensten als Sky, die ze hun klanten voor toegang tot de door hen voorgestelde programma’s ter beschikking stellen.
De consument blijkt zich dus hoofdzakelijk voor toegang tot de aangeboden televisieprogramma’s bij een aanbieder als Sky te
abonneren, waartoe hij zich een settopbox als de Sky+ box moet aanschaffen. De extra mogelijkheid van dit model tot opname
van de ontvangen televisieprogramma’s is slechts een erdoor geboden bijkomende dienst.
De interactie tussen de in punt 75 van het onderhavige arrest beschreven functies van de Sky+ box, in die zin dat de opnamefunctie
afhangt van de ontvangst van televisiesignalen, toont aan dat de consument, die dit product kiest, in beginsel niet een opnamefunctie,
maar veeleer een functie van decodering van televisiesignalen zoekt, ook al kan de opnamemogelijkheid of het aantal opneembare
programma-uren zijn keuze beïnvloeden.
Blijkens al deze overwegingen is de Sky+ box hoofdzakelijk bestemd voor de ontvangst van televisiesignalen en is deze functie
inherent aan het toestel. Zij is dus de hoofdfunctie ervan, terwijl de opnamefunctie secundair is.
De GN-toelichtingen dienen dus krachtens de in de punten 63 tot en met 65 van het onderhavige arrest bedoelde rechtspraak
als onverenigbaar met de GN terzijde te worden geschoven.
Voorts is het van belang eraan te herinneren dat volgens vaste rechtspraak, ook al roepen de bepalingen van een overeenkomst
als ITA voor de particulieren geen rechten in het leven waarop zij zich krachtens het Unierecht rechtstreeks voor de rechter
kunnen beroepen, wanneer een Unieregeling op een bepaald gebied bestaat, gebiedt de voorrang van door de Unie gesloten internationale
overeenkomsten op teksten van afgeleid recht deze laatste voor zover mogelijk overeenkomstig deze overeenkomsten uit te leggen
(zie in die zin arresten van 10 september 1996, Commissie/Duitsland, C‑61/94, Jurispr. blz. I‑3989, punt 52, en 6 juli 2010,
Monsanto Technology, C‑428/08, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie, punt 72).
Uit al deze overwegingen volgt dat de GN aldus moet worden uitgelegd dat settopboxen met een communicatiefunctie en uitgerust
met een geheugeneenheid met harde schijf als de Sky+ box ondanks de GN-toelichtingen onder onderverdeling 8528 71 13 vallen.

Derde vraag in zaak C‑288/09 en tweede vraag in zaak C‑289/09
Gelet op het antwoord op de eerste vraag in de twee zaken dienen de derde vraag in zaak C‑288/09 en de tweede vraag in zaak
C‑289/09 niet te worden beantwoord.

Tweede vraag in zaak C‑288/09
Met deze vraag wenst de verwijzende rechter van het Hof in wezen te vernemen of artikel 12, lid 5, sub a, van het douanewetboek
aldus moet worden uitgelegd dat de nationale douaneautoriteiten zijn gehouden een BTI in overeenstemming met de GN-toelichtingen
te verstrekken, althans voor zover deze toelichtingen niet onverenigbaar met de GN zijn verklaard, of daarentegen aldus dat
deze autoriteiten zich niet aan deze toelichtingen moeten houden indien zij ze onverenigbaar met de GN achten.
Volgens artikel 12, lid 5, sub a‑ii, eerste streepje, van het douanewetboek verliest een BTI op tariefgebied haar geldigheid
wanneer zij ten gevolge van de wijziging van de GN-toelichtingen niet langer verenigbaar is met de uitlegging ervan.
Deze bepaling betreft eigenlijk niet de verplichtingen van de douaneautoriteiten inzake het verstrekken van BTI, maar het
verlies van geldigheid van deze documenten.
Dienaangaande dient eraan te worden herinnerd dat volgens vaste rechtspraak, ook al heeft de verwijzende rechter zijn vraag
formeel beperkt tot de uitlegging van artikel 12, lid 5, sub a‑ii, eerste streepje, van het douanewetboek inzake het gedrag
van de douaneautoriteiten bij wijziging van de GN-toelichtingen, zulks het Hof niet belet hem alle uitleggingsgegevens met
betrekking tot het Unierecht te verschaffen die nuttig kunnen zijn met het oog op een beslissing in de bij hem aanhangige
zaak, ongeacht of hij er in zijn vragen naar heeft verwezen (zie met name arresten van 25 januari 2007, Dyson, C‑321/03, Jurispr.
blz. I‑687, punt 24; 26 april 2007, Alevizos, C‑392/05, Jurispr. blz. I‑3505, punt 64 en aldaar aangehaalde rechtspraak, en
12 januari 2010, Wolf, C‑229/08, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie, punt 32). Het staat in dit verband aan het Hof
om uit alle door de nationale rechter verschafte gegevens, met name uit de motivering van de verwijzingsbeslissing, de elementen
van Unierecht te putten die, gelet op het voorwerp van het geschil, uitlegging behoeven (zie arrest Wolf, reeds aangehaald,
punt 32).
De vraag moet dus aldus worden opgevat dat de verwijzende rechter vraagt of uit het verlies van geldigheid van BTI’s als gevolg
van gewijzigde GN-toelichtingen een verplichting voor de douaneautoriteiten kan worden afgeleid daarmee verenigbare BTI’s
te verstrekken.
Volgens artikel 12, leden 1 en 2, sub a, derde streepje, van de toepassingsverordening moeten de douaneautoriteiten bij wijziging
van de GN-toelichtingen alle maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat BTI’s nog uitsluitend worden verstrekt overeenkomstig
deze toelichtingen vanaf de bekendmaking ervan in het
Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
.
Zoals in herinnering is gebracht in punt 63 van het onderhavige arrest, zijn de GN-toelichtingen weliswaar belangrijke hulpmiddelen
bij de uniforme uitlegging van de GN door de douaneautoriteiten van de lidstaten, maar zijn zij rechtens niet bindend (zie
arrest Develop Dr. Eisbein, reeds aangehaald, punt 21, en arrest van 3 december 1998, Clees, C‑259/97, Jurispr. blz. I‑8127,
punt 12).
Uit deze overwegingen volgt dat de douaneautoriteiten, wanneer zij worden verzocht een BTI te verstrekken, de GN-toelichtingen
in acht moeten nemen met het oog op een uniforme toepassing van het douanerecht in de Unie. Bij onenigheid tussen deze autoriteiten
en de marktdeelnemers over de verenigbaarheid van deze toelichtingen met de GN en de indeling van de goederen kunnen laatstgenoemden
beroep bij de bevoegde instantie instellen.
De rechter, die krachtens artikel 243 van het douanewetboek kennis neemt van een betwisting inzake de tariefindeling van een
product, kan dit indelen overeenkomstig de GN-bepalingen, desnoods na het Hof een prejudiciële vraag krachtens artikel 267 VWEU
te hebben gesteld.
Bovendien kan een lidstaat, zoals de Commissie opmerkte, ingeval zijn douaneautoriteiten bij toepassing van de toelichtingen
op een geval tot een blijkbaar met de GN onverenigbaar resultaat komen, het in artikel 247 van het douanewetboek bedoelde
comité raadplegen volgens de procedure van artikel 8 van verordening nr. 2658/87.
Bijgevolg dient op de tweede vraag in zaak C‑288/09 te worden geantwoord dat artikel 12, lid 5, sub a, van het douanewetboek
en artikel 12, leden 1 en 2, sub a, derde streepje, van de toepassingsverordening aldus moeten worden uitgelegd dat de douaneautoriteiten
gehouden zijn BTI’s in overeenstemming met de GN-toelichtingen te verstrekken. Bij onenigheid tussen deze autoriteiten en
de marktdeelnemers over de verenigbaarheid van deze toelichtingen met de GN en de indeling van de goederen kunnen laatstgenoemden
bij de bevoegde instantie beroep krachtens artikel 243 van het douanewetboek instellen. De geadieerde rechter beslist over
de indeling van het product desnoods na het Hof een prejudiciële vraag krachtens artikel 267 VWEU te hebben gesteld. Voorts
kan de lidstaat, waarvan deze autoriteiten afhangen, het in artikel 247 van het douanewetboek bedoelde comité raadplegen volgens
de procedure van artikel 8 van verordening nr. 2658/87.

Derde vraag in zaak C‑289/09
Met deze vraag wenst de verwijzende rechter in wezen van het Hof te vernemen of artikel 12, lid 5, sub a‑i, van het douanewetboek
aldus moet worden uitgelegd dat verordening nr. 1549/2006 moet worden beschouwd als een verordening in de zin van deze bepaling.
Deze rechter vraagt meer bepaald of een BTI die wegens de inwerkingtreding van verordening nr. 1549/2006 niet langer strookte
met de GN, al dan niet haar geldigheid verloor na deze inwerkingtreding.
Volgens artikel 12, lid 5, sub a‑i, van het douanewetboek verliest een BTI haar geldigheid op tariefgebied wanneer zij ten
gevolge van de vaststelling van een verordening niet meer met het vastgestelde recht in overeenstemming is.
Zoals de Commissie terecht opmerkte, betreft artikel 12, lid 5, sub a‑i, van het douanewetboek niet alleen verordeningen,
die zoals verordening nr. 1549/2006 krachtens artikel 12, lid 1, van verordening nr. 2658/87 worden vastgesteld, maar ook
elke verordening die de indeling van goederen onder de GN beïnvloedt of bepaalt.
De bijlage bij verordening nr. 1549/2006 vervangt overeenkomstig artikel 1 van deze laatste verordening vanaf 1 januari 2007
bijlage I bij verordening nr. 2658/87, waarin de GN is opgenomen.
Volgens punt 4 van de considerans van verordening nr. 1549/2006 moet overeenkomstig artikel 12 van verordening nr. 2658/87
bijlage I bij deze laatste verordening met ingang van 1 januari 2007 worden vervangen door een volledige versie van de GN.
De GN-tekst in de bijlage bij verordening nr. 1549/2006 vermeldt niet langer onderverdeling 8528 12 91. Een BTI, die een product
onder deze onderverdeling indeelde, strookte derhalve niet langer met de GN en verloor dus overeenkomstig artikel 12, lid 5,
sub a‑i, van het douanewetboek automatisch haar geldigheid inzake tariefindeling vanaf 1 januari 2007.
Uit deze gegevens volgt dat op de derde vraag in zaak C‑289/09 dient te worden geantwoord dat artikel 12, lid 5, sub a‑i,
van het douanewetboek aldus moet worden uitgelegd dat verordening nr. 1549/2006 moet worden beschouwd als een verordening
in de zin van deze bepaling. Een BTI die wegens de inwerkingtreding van verordening nr. 1549/2006 niet langer strookte met
de GN, verloor haar geldigheid op tariefgebied na deze inwerkingtreding.

Vierde vraag in zaak C‑289/09
Met deze vraag wenst de verwijzende rechter van het Hof te vernemen of artikel 12, lid 6, van het douanewetboek aldus kan
worden opgevat dat, wanneer krachtens artikel 12 van verordening nr. 2658/87 een verordening tot wijziging van de GN wordt
vastgesteld zonder vaststelling van een termijn waarin de verkrijger van een BTI die haar geldigheid verliest, zich er alsnog
op kan blijven beroepen, deze verkrijger zich niet langer op deze BTI kan beroepen of zich er daarentegen krachtens het beginsel
van het gewettigd vertrouwen gedurende een voor tariefindeling gebruikelijke termijn van zes maanden op kan beroepen.
Artikel 12, lid 6, tweede alinea, van het douanewetboek bepaalt dat wanneer een BTI overeenkomstig artikel 12, lid 5, sub a‑i,
van dat wetboek haar geldigheid verliest, de in deze bepaling bedoelde verordening een termijn kan vaststellen waarin de verkrijger
van deze BTI zich erop kan blijven beroepen in de in artikel 12, lid 6, eerste alinea, van het douanewetboek gestelde voorwaarden.
De aan Pace op 8 april 2005 verstrekte BTI heeft niet haar geldigheid verloren als gevolg van een van de in artikel 12, lid 5,
sub a‑ii of ‑iii, van het douanewetboek bedoelde oorzaken.
Verordening nr. 1549/2006 stelde geen termijn vast waarin de verkrijgers van een BTI die wegens de inwerkingtreding ervan
op tariefgebied haar geldigheid verloor, zich op deze BTI kunnen beroepen.
Wat het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen betreft, die de marktdeelnemers zouden kunnen aanvoeren als
een rechtvaardigingsgrond om hun een termijn toe te staan om zich op een BTI te beroepen die krachtens artikel 12, lid 5,
sub a‑i, van het douanewetboek haar geldigheid verloor, dient eraan te worden herinnerd dat artikel 12 van verordening nr. 2658/87
bepaalt dat de Commissie jaarlijks een volledige versie van de GN vaststelt. Die verordening wordt uiterlijk op 31 oktober
in het
Publicatieblad van de Europese Unie
bekendgemaakt en treedt met ingang van 1 januari van het daaropvolgende jaar in werking.
Dat de tekst en de inhoud van de GN-posten en -onderverdelingen kunnen worden gewijzigd en BTI’s dus hun geldigheid kunnen
verliezen, is dus voorzienbaar en geweten door diligente marktdeelnemers.
Verordening nr. 1549/2006, die een van de in artikel 12 van verordening nr. 2658/87 bedoelde verordeningen is, is op 31 oktober
2006 in het
Publicatieblad van de Europese Unie
bekendgemaakt en overeenkomstig dit artikel 12 met ingang van 1 januari 2007 in werking getreden.
Bijgevolg kan de marktdeelnemers niet op basis van het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen een termijn worden
toegestaan waarin zij zich op een BTI kunnen beroepen, die krachtens artikel 12, lid 5, sub a‑i, van het douanewetboek haar
geldigheid heeft verloren, ingeval de in deze bepaling bedoelde verordening niet voorziet in een dergelijke termijn.
Gelet op deze overwegingen dient op de vierde vraag in zaak C‑289/09 te worden geantwoord dat artikel 12, lid 6, van het douanewetboek
aldus moet worden opgevat dat, wanneer krachtens artikel 12 van verordening nr. 2658/87 een verordening tot wijziging van
de GN wordt vastgesteld zonder vaststelling van een termijn waarin de verkrijger van een BTI die haar geldigheid verliest,
zich er alsnog op kan blijven beroepen, deze verkrijger zich niet meer op deze BTI kan beroepen.

Kosten
Ten aanzien van de partijen in het hoofdgeding is de procedure als een aldaar gerezen incident te beschouwen, zodat de nationale
rechterlijke instantie over de kosten heeft te beslissen. De door anderen wegens indiening van hun opmerkingen bij het Hof
gemaakte kosten komen niet voor vergoeding in aanmerking.
Het Hof (Tweede kamer) verklaart voor recht:
1)
De gecombineerde nomenclatuur, die is opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987
met betrekking tot de tarief‑ en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij de verordeningen
(EG) nrs. 1549/2006 van de Commissie van 17 oktober 2006 en 1214/2007 van de Commissie van 20 september 2007, moet aldus worden
uitgelegd dat settopboxen met een communicatiefunctie en uitgerust met een geheugeneenheid met harde schijf als de Sky+ box,
model DRX 280, ondanks de toelichtingen van de gecombineerde nomenclatuur onder onderverdeling 8528 71 13 vallen.
2)
Artikel 12, lid 5, sub a, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair
douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 82/97 van het Europees Parlement en de Raad van 19 december 1996,
en artikel 12, leden 1 en 2, sub a, derde streepje, van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende
vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 12/97
van de Commissie van 18 december 1996, moeten aldus worden uitgelegd dat de douaneautoriteiten gehouden zijn bindende tariefinlichtingen
in overeenstemming met de toelichtingen van de gecombineerde nomenclatuur te verstrekken. Bij onenigheid tussen deze autoriteiten
en de marktdeelnemers over de verenigbaarheid van deze toelichtingen met de gecombineerde nomenclatuur en de indeling van
de goederen kunnen laatstgenoemden bij de bevoegde instantie beroep krachtens artikel 243 van verordening nr. 2913/92, zoals
gewijzigd, instellen. De geadieerde rechter beslist over de indeling van het product desnoods na het Hof een prejudiciële
vraag krachtens artikel 267 VWEU te hebben gesteld. Voorts kan de lidstaat, waarvan deze autoriteiten afhangen, het in artikel 247
van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd, bedoelde comité raadplegen volgens de procedure van artikel 8 van verordening
nr. 2658/87, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 254/2000 van de Raad van 31 januari 2000.
3)
Artikel 12, lid 5, sub a‑i, van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 82/97, moet aldus worden uitgelegd
dat verordening nr. 1549/2006 moet worden beschouwd als een verordening in de zin van deze bepaling. Een bindende tariefinlichting
die wegens de inwerkingtreding van verordening nr. 1549/2006 niet langer strookte met de gecombineerde nomenclatuur, verloor
haar geldigheid op tariefgebied na deze inwerkingtreding.
4)
Artikel 12, lid 6, van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 82/97, moet aldus worden opgevat dat,
wanneer krachtens artikel 12 van verordening nr. 2658/87, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 254/2000, een verordening
tot wijziging van de gecombineerde nomenclatuur wordt vastgesteld zonder vaststelling van een termijn waarin de verkrijger
van een bindende tariefinlichting die haar geldigheid verliest, zich er alsnog op kan blijven beroepen, deze verkrijger zich
niet meer op deze bindende tariefinlichting kan beroepen.
ondertekeningen
*
Procestaal: Engels.