CELEX: 62011TJ0524
Κοινοτικό σήμα
Διαδικασία ανακοπής
Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού εικονιστικού σήματος LOVOL
Προγενέστερο κοινοτικό λεκτικό και εικονιστικό σήμα και εθνικό εικονιστικό σήμα VOLVO
Σχετικός λόγος απαραδέκτου
Αθέμιτο όφελος από τον διακριτικό χαρακτήρα ή από τη φήμη του προγενέστερου σήματος
Άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009

Ιστορικό της διαφοράς
Στις 20 Απριλίου 2006 η παρεμβαίνουσα, Hebei Aulion Heavy Industries Co., Ltd., υπέβαλε αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος στο Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (
ΕΕ 1994, L 11, σ. 1
), όπως τροποποιήθηκε [ο οποίος αντικαταστάθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (
ΕΕ L 78, σ. 1
)].
Το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση είναι το εξής εικονιστικό σημείο:
Τα προϊόντα για τα οποία ζητήθηκε η καταχώριση υπάγονται στις κλάσεις 7 και 12 κατά την έννοια του Διακανονισμού της Νίκαιας για τη διεθνή ταξινόμηση των προϊόντων και των υπηρεσιών με σκοπό την καταχώριση σημάτων, της 15ης Ιουνίου 1957, όπως έχει αναθεωρηθεί και τροποποιηθεί, και αντιστοιχούν, για καθεμία από τις κλάσεις αυτές, στην ακόλουθη περιγραφή:
—
Κλάση 7: «Μηχανές συλλογής-κοπής· γεωργικά μηχανήματα, οδοστρωτήρες· εκσκαφείς· φορτωτές· προωθητήρες γαιών (μπουλντόζες)· αναμίκτες σκυροδέματος· γερανοί· αλωνιστικές μηχανές· μηχανήματα μεταφύτευσης ρυζιού»·
—
Κλάση 12: «Αυτοκίνητα· μεταφορικά οχήματα για γεωργική χρήση· μοτοσυκλέτες· φορτωτήρες· αυτοκινητάκια· ποδήλατα· ηλεκτρικά οχήματα· κινητήρες και μηχανοκινητήρες για οχήματα· περονοφόρα ανυψωτικά φορτηγά· φορτηγά-αναμικτήρες σκυροδέματος· ελκυστήρες».
Η αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος δημοσιεύθηκε στο
Δελτίο κοινοτικών σημάτων
αριθ. 39/2006 στις 25 Σεπτεμβρίου 2006.
Στις 21 Δεκεμβρίου 2006 η προσφεύγουσα, Volvo Trademark Holding AB, άσκησε, βάσει του άρθρου 42 του κανονισμού 40/94 (νυν άρθρου 41 του κανονισμού 207/2009), ανακοπή κατά της καταχωρίσεως του σήματος που ζητήθηκε για τα προϊόντα που προαναφέρθηκαν στη σκέψη 3.
Η ανακοπή στηριζόταν σε δικαίωμα επί των ακόλουθων προγενέστερων σημάτων:
—
κοινοτικό λεκτικό σήμα VOLVO, το οποίο καταχωρίστηκε στις 20 Ιουνίου 2005 υπό τον αριθμό 2361087, για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 1 έως 9, 11, 12, 14, 16 έως 18, 20 έως 22, 24 έως 28 και 33 έως 42·
—
την αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού εικονιστικού σήματος το οποίο παρατίθεται αμέσως κατωτέρω, η οποία υποβλήθηκε στις 30 Αυγούστου 2001, για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 1 έως 4, 6, 7, 9, 11, 12, 14, 16, 18, 25, 28, 35 έως 39 και 41:
—
το εθνικό εικονιστικό σήμα το οποίο παρατίθεται αμέσως κατωτέρω, το οποίο έχει καταχωρισθεί για το Ηνωμένο Βασίλειο υπό τον αριθμό 747361, για προϊόντα της κλάσεως 12:
—
το εθνικό εικονιστικό σήμα το οποίο παρατίθεται αμέσως κατωτέρω, το οποίο έχει καταχωρισθεί για το Ηνωμένο Βασίλειο υπό τον αριθμό 1408143, για προϊόντα της κλάσεως 7:
Προς στήριξη της ανακοπής προβλήθηκαν οι λόγοι που αναφέρονται στο άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, και στο άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94 (νυν άρθρα 8, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, και 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009).
Με απόφαση της 3ης Σεπτεμβρίου 2010, το τμήμα ανακοπών απέρριψε την ανακοπή στο σύνολό της, για τον λόγο ότι τα αντιτιθέμενα σήματα δεν εμφάνιζαν επαρκή βαθμό ομοιότητας υπό το πρίσμα των απαιτήσεων του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, και του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009.
Στις 27 Σεπτεμβρίου 2010 η προσφεύγουσα άσκησε ενώπιον του ΓΕΕΑ προσφυγή, δυνάμει των άρθρων 58 έως 64 του κανονισμού 207/2009, κατά της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών.
Με απόφαση της 19ης Ιουλίου 2011 (στο εξής: προσβαλλομένη απόφαση), το πρώτο τμήμα προσφυγών του ΓΕΕΑ επικύρωσε την απόφαση του τμήματος ανακοπών και απέρριψε την προσφυγή της προσφεύγουσας. Έκρινε ότι το επίπεδο προσοχής του ενδιαφερόμενου κοινού ήταν ιδιαιτέρως υψηλό, ιδίως λόγω της τιμής των οικείων προϊόντων και λόγω του εξόχως τεχνικού χαρακτήρα τους. Επιπροσθέτως, εκτίμησε ότι τα αντιτιθέμενα σημεία ήταν διαφορετικά. Επομένως, δεν ήταν δυνατόν να υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των σημείων υπό την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 207/2009. Περαιτέρω, μολονότι αναγνώρισε ότι ο ελάχιστος βαθμός ομοιότητας θα μπορούσε να είναι χαμηλότερος στην περίπτωση εφαρμογής του άρθρου 8, παράγραφος 5, του ως άνω κανονισμού, το τμήμα προσφυγών εκτίμησε ότι, δεδομένου ότι τα σήματα ήταν διαφορετικά, η προϋπόθεση της ομοιότητας δεν επληρούτο.
Αιτήματα των διαδίκων
Με το δικόγραφο της προσφυγής, η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή·
—
να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
—
να απορρίψει την αίτηση καταχωρίσεως του σήματος LOVOL·
—
να καταδικάσει την παρεμβαίνουσα στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας και στο πλαίσιο της διαδικασίας ενώπιον του ΓΕΕΑ.
Κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, η προσφεύγουσα δήλωσε ότι παραιτείται από το τρίτο σκέλος των αιτημάτων της.
Το ΓΕΕΑ ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να απορρίψει την προσφυγή,
—
να καταδικάσει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
Η παρεμβαίνουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να επικυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση,
—
να καταδικάσει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
Σκεπτικό
Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει έναν μόνο λόγο ακυρώσεως, ο οποίος αντλείται από παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009.
Το άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009 έχει ως εξής:
«Κατόπιν ανακοπής του δικαιούχου προγενέστερου σήματος κατά την έννοια της παραγράφου 2, το αιτούμενο σήμα δεν γίνεται […] δεκτό για καταχώριση αν ταυτίζεται ή ομοιάζει με το προγενέστερο σήμα και πρόκειται να καταχωρισθεί για προϊόντα ή υπηρεσίες που δεν ομοιάζουν με αυτές για τις οποίες έχει καταχωρισθεί το προγενέστερο σήμα, εφόσον, στην περίπτωση προγενέστερου κοινοτικού σήματος, το σήμα αυτό χαίρει φήμης στην Κοινότητα και, στην περίπτωση προγενέστερου εθνικού σήματος, το σήμα αυτό χαίρει φήμης στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, η δε χρησιμοποίηση, χωρίς νόμιμη αιτία του αιτούμενου σήματος, θα προσπόριζε αθέμιτο όφελος από τον διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη του προγενέστερου σήματος, ή θα ήταν βλαπτική για τον εν λόγω διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη.»
Οι κατά το άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009 προσβολές, όταν λαμβάνουν χώρα, αποτελούν τη συνέπεια κάποιου βαθμού ομοιότητας μεταξύ του σήματος και του σημείου, λόγω του οποίου το ενδιαφερόμενο κοινό συσχετίζει το σημείο με το σήμα, δηλαδή τα συνδέει μεταξύ τους, έστω και αν δεν τα συγχέει [βλ. απόφαση της 12ης Μαρτίου 2009, Antartica κατά ΓΕΕΑ, C‑320/07 P,
EU:C:2009:146
, σκέψη 43· απόφαση της 14ης Δεκεμβρίου 2012, Bimbo κατά ΓΕΕΑ — Grupo Bimbo (GRUPO BIMBO), T‑357/11,
EU:T:2012:696
, σκέψη 29· βλ. επίσης, κατ’ αναλογίαν, απόφαση της 27ης Νοεμβρίου 2008, Intel Corporation, C‑252/07, Συλλογή,
EU:C:2008:655
, σκέψη 30].
Η εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009 συναρτάται προς τις ακόλουθες τρεις προϋποθέσεις: πρώτον, ταυτότητα ή ομοιότητα των αντιτιθέμενων σημάτων, δεύτερον, ύπαρξη φήμης του προγενεστέρου σήματος που προβάλλεται προς στήριξη της ανακοπής και, τρίτον, ύπαρξη του κινδύνου ότι η χωρίς εύλογη αιτία χρήση του αιτουμένου σήματος θα προσπόριζε αθέμιτο όφελος από τον διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη του προγενεστέρου σήματος ή θα έβλαπτε τα στοιχεία αυτά. Οι τρεις ως άνω προϋποθέσεις είναι σωρευτικές και η έλλειψη μίας εξ αυτών εξαρκεί ώστε να αποκλείσει την εφαρμογή της εν λόγω διατάξεως [απόφαση της 27ης Σεπτεμβρίου 2011, El Jirari Bouzekri κατά ΓΕΕΑ — Nike International (NC NICKOL), T‑207/09,
EU:T:2011:537
, σκέψη 29· βλ. επίσης, κατ’ αυτή την έννοια, απόφαση της 25ης Μαΐου 2005, Spa Monopole κατά ΓΕΕΑ — Spa-Finders Travel Arrangements (SPA-FINDERS), Συλλογή, T‑67/04,
EU:T:2005:179
, σκέψη 30, και απόφαση της 27ης Νοεμβρίου 2007, Gateway κατά ΓΕΕΑ — Fujitsu Siemens Computers (ACTIVY Media Gateway), T‑434/05,
EU:T:2007:359
, σκέψη 57].
Στην προκειμένη περίπτωση, το τμήμα προσφυγών έκρινε ότι η σχετική εδαφική περιοχή ήταν το σύνολο της Ένωσης και ότι το ενδιαφερόμενο κοινό αποτελείτο τόσο από το ευρύ κοινό όσο και από το εξειδικευμένο κοινό το οποίο ενδιαφέρεται για τα επαγγελματικά μηχανήματα και οχήματα. Λόγω της φύσεως των προϊόντων και της τιμής τους, το επίπεδο προσοχής του κοινού ήταν υψηλό κατά την επιλογή των προϊόντων. Η προσφεύγουσα δεν αμφισβητεί τις ως άνω διαπιστώσεις.
Εντούτοις, η προσφεύγουσα αμφισβητεί την κρίση του τμήματος προσφυγών κατά την οποία η αίτηση καταχωρίσεως του σήματος LOVOL δεν μπορούσε να απορριφθεί βάσει του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009, δεδομένου ότι τα αντιτιθέμενα σημεία ήταν διαφορετικά και, επομένως, δεν επληρούτο μία από τις σωρευτικές προϋποθέσεις εφαρμογής του ως άνω άρθρου.
Επί της ομοιότητας των σημείων
Κατά τη νομολογία, τα κριτήρια που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την εκτίμηση της ομοιότητας μεταξύ των επίμαχων σημάτων είναι τα ίδια και στην περίπτωση αρνήσεως καταχωρίσεως αιτούμενου σήματος λόγω κινδύνου συγχύσεως, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 207/2009, και στην περίπτωση αρνήσεως καταχωρίσεως λόγω προσβολής της φήμης προγενέστερου σήματος, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009 (απόφαση NC NICKOL, σκέψη 18 ανωτέρω,
EU:T:2011:537
, σκέψη 31). Συγκεκριμένα, και στις δύο αυτές περιπτώσεις οι οποίες καθιστούν δυνατή την άρνηση καταχωρίσεως αιτούμενου σήματος, η προϋπόθεση της ομοιότητας μεταξύ των σημείων απαιτεί, ειδικότερα, την ύπαρξη στοιχείων οπτικής, ακουστικής ή εννοιολογικής ομοιότητας ώστε, από την άποψη του ενδιαφερόμενου κοινού, να είναι μεταξύ τους, τουλάχιστον εν μέρει, ίδια όσον αφορά μία ή περισσότερες πτυχές που ασκούν επιρροή (αποφάσεις ACTIVY Media Gateway, σκέψη 18 ανωτέρω,
EU:T:2007:359
, σκέψη 35, και NC NICKOL, σκέψη 18 ανωτέρω,
EU:T:2011:537
, σκέψη 31· βλ. επίσης, κατ’ αναλογίαν, απόφαση της 23ης Οκτωβρίου 2003, Adidas-Salomon και Adidas Benelux, C‑408/01, Συλλογή,
EU:C:2003:582
, σκέψεις 28 και 30 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
Η εκτίμηση της οπτικής, φωνητικής ή εννοιολογικής ομοιότητας των επίμαχων σημάτων πρέπει να στηρίζεται στη συνολική εντύπωση που δημιουργούν, λαμβανομένων υπόψη, ειδικότερα, των διακριτικών και κυρίαρχων στοιχείων τους [αποφάσεις της 11ης Νοεμβρίου 1997, SABEL, C‑251/95,
EU:C:1997:528
, σκέψη 23· της 9ης Ιουλίου 2003, Laboratorios RTB κατά ΓΕΕΑ — Giorgio Beverly Hills (GIORGIO BEVERLY HILLS), T‑162/01, Συλλογή,
EU:T:2003:199
, σκέψη 39, και απόφαση της 24ης Νοεμβρίου 2005, Simonds Farsons Cisk κατά ΓΕΕΑ — Spa Monopole (KINJI by SPA), T‑3/04, Συλλογή,
EU:T:2005:418
, σκέψη 38].
Ως εκ τούτου, σύμφωνα με τη νομολογία που προπαρατέθηκε στη σκέψη 17, πρέπει να εξετασθεί εάν τα αντιτιθέμενα σήματα παρουσιάζουν επαρκή βαθμό ομοιότητας λόγω του οποίου το ενδιαφερόμενο κοινό μπορεί να συσχετίζει τα σήματα αυτά, δηλαδή να τα συνδέει, χωρίς κατ’ ανάγκην να τα συγχέει.
– Επί της συγκρίσεως από οπτικής απόψεως
Με την προσβαλλόμενη απόφαση, το τμήμα προσφυγών συνέκρινε το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση προς το λεκτικό σήμα VOLVO και το λεκτικό στοιχείο το οποίο εμφανίζεται στα προγενέστερα εικονιστικά σήματα. Έκρινε ότι τα αντιτιθέμενα σημεία είχαν τέσσερα στα πέντε γράμματα κοινά, σε διαφορετική, ωστόσο, σειρά. Επιπροσθέτως, τα σημεία διαφέρουν ως προς τα αρχικά τους γράμματα αντιστοίχως «v» και «l» και την πρώτη τους συλλαβή «vol» και «lo». Επιπροσθέτως, είναι απίθανο ο μέσος καταναλωτής να αναλύσει τις αντίστοιχες συλλαβές των σημάτων με σκοπό να δημιουργήσει αναγραμματισμό, συσχετίζοντας έτσι το «lovol» με το «volvo». Εν συνεχεία, το τμήμα προσφυγών εκτίμησε ότι τα γραφικά στοιχεία του σήματος του οποίου ζητείται η καταχώριση ήταν συνήθη και δεν συνιστούσαν διαφοροποιητικό στοιχείο το οποίο θα κυριαρχούσε ή θα επηρέαζε την οπτική πρόσληψη των σημείων από τον καταναλωτή. Περαιτέρω, το λεκτικό στοιχείο των προγενέστερων σημάτων εμφανίζεται με λευκά γράμματα σε μαύρο φόντο, ενώ το προσβαλλόμενο σήμα εμφανίζεται με μαύρα γράμματα. Ως εκ τούτου, το τμήμα προσφυγών κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα αντιτιθέμενα σημεία ήταν διαφορετικά από οπτικής απόψεως.
Η προσφεύγουσα περιορίζει την επιχειρηματολογία της στη σύγκριση του λεκτικού στοιχείου του σήματος LOVOL με το λεκτικό σήμα VOLVO. Υποστηρίζει ότι έκαστο των δύο σημείων περιλαμβάνει πέντε γράμματα και συντίθεται από παρεμφερείς συνδυασμούς των γραμμάτων «v», «o» και «l». Δεδομένου ότι τα κεφαλαία γράμματα «V» και «L» σχηματίζονται υπό γωνία, οι γεωμετρικές τους δομές είναι παρεμφερείς. Τα σήματα αποτελούνται από την ίδια διαδοχή φωνηέντων, ήτοι «o» και «o», και από παρεμφερή διαδοχή συμφώνων, ήτοι «v», «l» και «v», για το ένα, και «l», «v» και «l», για το άλλο. Τέλος, τα δύο σήματα χαρακτηρίζονται από τις συλλαβές «vol» και «vo» ή την αντιστροφή τους.
Καταρχάς, πρέπει να υπογραμμισθεί ότι το πρώτο γράμμα των αντιτιθέμενων σημείων είναι διαφορετικό, δεδομένου ότι το ζητούμενο σήμα αρχίζει με «l», ενώ το πρώτο γράμμα του σήματος VOLVO είναι το «v». Εντούτοις, κατά τη νομολογία γίνεται δεκτό ότι ο καταναλωτής προσδίδει συνήθως μεγαλύτερη σημασία στο αρχικό τμήμα των λέξεων (βλ., κατ’ αναλογίαν, απόφαση της 17ης Μαρτίου 2004, El Corte Inglés κατά ΓΕΕΑ — González Cabello (MUNDICOR), T‑183/02 και T‑184/02, Συλλογή,
EU:T:2004:79
, σκέψη 81].
Δεύτερον, όσον αφορά το επιχείρημα της προσφεύγουσας κατά το οποίο η πρώτη συλλαβή του σήματος LOVOL αποτελεί αντιστροφή του «vol», πρέπει να επισημανθεί ότι αυτή δεν αναφέρει καμία γλώσσα της Ένωσης της οποίας οι κανόνες επιβάλλουν την κατάτμηση του σήματος LOVOL στις συλλαβές «lov» και «ol». Αντιθέτως, σύμφωνα με τους κανόνες της αγγλικής, γερμανικής, γαλλικής, ιταλικής, ισπανικής, πολωνικής, ολλανδικής και ουγγρικής γλώσσας, ο όρος «lovol» διαχωρίζεται στις συλλαβές «lo» και «vol». Ακόμη και αν υποτεθεί ότι σε γλώσσα της Ένωσης η πρώτη συλλαβή θα ήταν το «lov», η προσφεύγουσα δεν προσκόμισε αποδεικτικά στοιχεία για να στηρίξει το επιχείρημά της κατά το οποίο ο μέσος καταναλωτής έχει την τάση να κατατέμνει ένα βραχύ όρο άνευ νοήματος και να διαβάζει την πρώτη συλλαβή αυτού αντιστρόφως.
Κατά τα λοιπά, η προσφεύγουσα δεν μπορεί βασίμως να επικαλεστεί σχετικώς τις αποφάσεις της 11ης Ιουνίου 2009, Hedgefund Intelligence κατά ΓΕΕΑ — Hedge Invest (InvestHedge) (T‑67/08,
EU:T:2009:198
) και της 25ης Ιουνίου 2010, MIP Metro κατά ΓΕΕΑ — CBT Comunicación Multimedia (Metromeet) (T‑407/08,
EU:T:2010:256
).
Στην απόφαση InvestHedge, το Γενικό Δικαστήριο εξέτασε την ομοιότητα μεταξύ των εικονιστικών σημάτων InvestHedge και HEDGE INVEST, έκαστο των οποίων περιλαμβάνει τα λεκτικά στοιχεία «invest» και «hedge». Έκρινε ότι τα επίμαχα σημεία αποτελούντο, έκαστο, από δύο σαφώς αναγνωρίσιμα ταυτόσημα στοιχεία, δεδομένου ότι στο προγενέστερο σήμα διαχωρίζονταν από ένα διάστημα και στο σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση διαχωρίζονταν ευκρινώς λόγω της χρήσεως των κεφαλαίων γραμμάτων «I» και «H». Τέτοιου είδους διάταξη καθιστούσε δυνατή την κατάτμησή τους σε δύο διακριτά μέρη, ήτοι «invest» και «hedge», τα οποία ήταν ταυτόσημα. Σε αυτό το πλαίσιο, το Γενικό Δικαστήριο εκτίμησε ότι η απλή αντιστροφή των στοιχείων ενός σήματος δεν μπορεί να οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι δεν υφίσταται οπτική ομοιότητα (απόφαση InvestHedge, σκέψη 28 ανωτέρω,
EU:T:2009:198
, σκέψη 35).
Ομοίως, στην απόφαση Metromeet, το Γενικό Δικαστήριο εξέτασε την οπτική ομοιότητα μεταξύ των σημάτων meeting metro και Metromeet. Εκτίμησε ότι το σήμα του οποίου εζητείτο η καταχώριση αποτελείτο από δύο στοιχεία, ήτοι το «metro» και το «meet», που εμφανίζονταν με αντίστροφη σειρά στο προγενέστερο λεκτικό σήμα, με αποτέλεσμα η λέξη «meeting» να είναι δυνατό να εκληφθεί ευχερώς από το οικείο κοινό ως γερούνδιο της λέξεως «meet». Υπενθύμισε ότι η απλή αντιστροφή των στοιχείων ενός σήματος δεν μπορεί να οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι δεν υφίσταται οπτική ομοιότητα (απόφαση Metromeet, σκέψη 28 ανωτέρω,
EU:T:2010:256
, σκέψεις 37 και 38).
Εντούτοις, στην προκειμένη περίπτωση, αντιθέτως προς τις υποθέσεις επί των οποίων εκδόθηκαν οι αποφάσεις InvestHedge, σκέψη 28 ανωτέρω (
EU:T:2009:198
), και Metromeet, σκέψη 28 ανωτέρω (
EU:T:2010:256
), τα σημεία VOLVO και LOVOL δεν αποτελούνται από όρους έχοντες διακριτή και κατανοητή για το κοινό σημασία. Ομοίως, η διάταξη των γραμμάτων στο σήμα LOVOL του οποίου ζητείται η καταχώριση ουδόλως αποδεικνύει ότι ο μέσος καταναλωτής θα την έτεμνε, και θα έβλεπε τις δύο συλλαβές χωριστά. Περαιτέρω, ακόμα κι αν υποτεθεί ότι ο μέσος καταναλωτής προβαίνει σε τέτοιου είδους διαχωρισμό, δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι, αντιθέτως προς την κανονική διαδικασία αναγνώσεως του λατινικού αλφαβήτου, διαβάζει τα τρία πρώτα γράμματα «l», «o» και «v» αντιστρόφως, ως «vol».
Ως εκ τούτου, τα αντλούμενα από τις υποθέσεις InvestHedge, σκέψη 28 ανωτέρω (
EU:T:2009:198
), και Metromeet, σκέψη 28 ανωτέρω (
EU:T:2010:256
), επιχειρήματα της προσφεύγουσας πρέπει να απορριφθούν λόγω των διαφορών που επισημάνθηκαν μεταξύ του πλαισίου των πραγματικών περιστατικών των υποθέσεων επί των οποίων εκδόθηκαν οι ως άνω αποφάσεις, αφενός, και εκείνου της υπό κρίση υποθέσεως, αφετέρου.
Τρίτον, πρέπει να υπογραμμισθεί ότι, ακόμα και κατά τη βιαστική ανάγνωση των δύο σημείων, ο μέσος καταναλωτής δεν θα τα συσχετίσει, δεδομένου ότι τόσο το πρώτο όσο και το τελευταίο γράμμα των αντιτιθέμενων σημείων είναι διαφορετικά και, επιπλέον, το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση περιλαμβάνει δύο «l», ενώ το σήμα VOLVO περιλαμβάνει δύο «v».
Τέταρτον, τα αντιτιθέμενα σημεία περιλαμβάνουν όντως τον συνδυασμό των γραμμάτων «vol». Εντούτοις, στο προγενέστερο λεκτικό σήμα, τα τρία αυτά γράμματα βρίσκονται στην αρχή, ενώ στο σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση βρίσκονται στο τέλος.
Πέμπτον, η προσφεύγουσα δεν μπορεί να αντλήσει βασίμως κανένα επιχείρημα από την υποτιθέμενη ομοιότητα των κεφαλαίων γραμμάτων «L» και «V». Συγκεκριμένα, ο μέσος καταναλωτής θεωρείται ότι διακρίνει ενστικτωδώς τα γράμματα του λατινικού αλφαβήτου και, εν προκειμένω, θα αντιληφθεί τις διαφορές μεταξύ των ως άνω γραμμάτων, λαμβανομένου επίσης υπόψη ότι τα αντιτιθέμενα σημεία είναι σχετικώς βραχέα.
Κατά τα λοιπά, πρέπει να υπογραμμισθεί ότι τα εικονιστικά στοιχεία τα οποία αποτελούν μέρος των προγενέστερων εικονιστικών σημάτων τα διαφοροποιούν κατεξοχήν από εκείνα του σήματος του οποίου ζητείται η καταχώριση και, πάντως, η προσφεύγουσα δεν προβάλλει κανένα επιχείρημα σχετικά με τις ως άνω διαφορές μεταξύ των σημάτων στο πλαίσιο της συγκρίσεώς τους από οπτικής απόψεως.
Κατόπιν των συλλογισμών αυτών, το γεγονός και μόνο ότι τα αντιτιθέμενα σημεία περιλαμβάνουν τα γράμματα «v», «l» και «o», και ότι περιλαμβάνουν τον συνδυασμό των γραμμάτων «vol», δεν εξαρκεί ώστε το ενδιαφερόμενο κοινό να συσχετίσει τα δύο σήματα, βάσει της οπτικής αντιλήψεως. Κατά συνέπεια, δεν πρόκειται για οπτική ομοιότητα δυνάμενη να συνεκτιμηθεί κατά την εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009.
Ως εκ τούτου, προσήκει η επικύρωση της διαπιστώσεως του τμήματος προσφυγών κατά την οποία τα επίμαχα σημεία είναι διαφορετικά από οπτικής απόψεως.
– Επί της συγκρίσεως από φωνητικής απόψεως
Όσον αφορά τη φωνητική σύγκριση των σημείων, το τμήμα προσφυγών εκτίμησε ότι το γεγονός ότι τα αντιτιθέμενα σήματα είχαν τον ίδιο αριθμό συλλαβών δεν είχε ιδιαίτερη σημασία. Αντιθέτως, λαμβανομένης υπόψη της διαφορετικής «ηχητικότητας των φωνηέντων» στις δύο συλλαβές των αντιτιθέμενων σημάτων, αυτά είναι διαφορετικά από φωνητικής απόψεως.
Η προσφεύγουσα εκτιμά ότι τα σήματα VOLVO και LOVOL είναι φωνητικώς παρεμφερή. Υποστηρίζει ότι η προφορά των αντιτιθέμενων σημάτων χαρακτηρίζεται από τις συλλαβές «vol», «vo» και «lov», οι οποίες παρουσιάζουν έντονες ομοιότητες. Σε αμφότερα τα σημεία επαναλαμβάνεται το φωνήεν «o», το οποίο κυριαρχεί στην προφορά του σημείου, καθώς και τα ήπια σύμφωνα «l» και «v», των οποίων η προφορά είναι υπόκωφη.
Επισημαίνεται ότι η προσφεύγουσα δεν μπορεί βασίμως να υποστηρίξει ότι τα δύο σήματα αποτελούνται αποκλειστικώς από τις συλλαβές «vol», «vo» και «lov», δεδομένου ότι το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση δεν είναι LOVVOL, αλλά LOVOL. Επιπροσθέτως, πρέπει να υπομνησθεί ότι η προσφεύγουσα δεν αναφέρει καμία γλώσσα της Ένωσης στην οποία ο όρος LOVOL να χωρίζεται στις συλλαβές «lov» και «ol». Αντιθέτως, σύμφωνα με τους κανόνες της γραμματικής των γλωσσών που προαναφέρθηκαν στη σκέψη 27, το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση αποτελείται από τις συλλαβές «lo» και «vol».
Περαιτέρω, πρέπει να επαναληφθεί ότι, κατά τη νομολογία η οποία προπαρατέθηκε στη σκέψη 26, ο καταναλωτής προσδίδει συνήθως μεγαλύτερη σημασία στο αρχικό τμήμα των λέξεων. Εντούτοις, οι πρώτοι ήχοι των αντιτιθέμενων σημείων είναι διαφορετικοί.
Τα φωνήεντα που υπάρχουν στα δύο σημεία είναι, βεβαίως, ίδια και προφέρονται καθ’ όμοιο τρόπο σε πλείονες γλώσσες της Ένωσης. Εντούτοις, αντιθέτως προς όσα επικαλείται η προσφεύγουσα, η προφορά των γραμμάτων «l» και «v» είναι σαφώς διαφορετική, δεδομένου ότι ο ήχος «l» είναι φατνιακό σύμφωνο, ενώ ο ήχος «v» χειλοοδοντικό.
Επιπροσθέτως, το λεκτικό στοιχείο «volvo» περιλαμβάνει τα σύμφωνα «l» και «v» παρατακτικώς, συστρέφει ελαφρώς την προφορά, ενώ στον όρο «lovol» τα φωνήεντα και τα σύμφωνα εναλλάσσονται, με αποτέλεσμα αυτός να προφέρεται πιο ήπια. Ως εκ τούτου, τα αντιτιθέμενα σήματα έχουν διαφορετικό ρυθμό προφοράς.
Κατά συνέπεια, προσήκει η διαπίστωση ότι το γεγονός καθεαυτό ότι τα αντιτιθέμενα σημεία περιλαμβάνουν τα γράμματα «v», «l» και «o», και το ότι περιλαμβάνουν τον συνδυασμό των γραμμάτων «vol», δεν εξαρκεί ώστε το ενδιαφερόμενο κοινό να συσχετίσει τα δύο σήματα, βάσει της φωνητικής αντιλήψεως. Κατά συνέπεια, δεν πρόκειται για φωνητική ομοιότητα δυνάμενη να συνεκτιμηθεί κατά την εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009.
Ως εκ τούτου, προσήκει η επικύρωση του συμπεράσματος του τμήματος προσφυγών κατά το οποίο τα επίμαχα σημεία είναι διαφορετικά από φωνητικής απόψεως, υπό το πρίσμα της εφαρμογής του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009.
– Επί της συγκρίσεως από εννοιολογικής απόψεως
Η προσφεύγουσα συμμερίζεται την άποψη του τμήματος προσφυγών κατά την οποία, δεδομένου ότι τα επίμαχα σημεία δεν έχουν κανένα νόημα σε μία τουλάχιστον από τις γλώσσες της Ένωσης, η σύγκριση από εννοιολογικής απόψεως είναι αδύνατη.
Εντούτοις, υποστηρίζει ότι το ενδιαφέρον του καταναλωτή που έρχεται αντιμέτωπος με το «εφευρεμένο σήμα» LOVOL θα κεντριστεί από αυτή τη νέα μάρκα αυτοκινήτου, δεδομένου μάλιστα ότι ο αριθμός των κατασκευαστών αυτοκινήτων είναι σχετικώς περιορισμένος. Ως εκ τούτου, ο καταναλωτής θα διερωτηθεί εάν αυτή η νέα μάρκα αυτοκινήτου έχει οποιονδήποτε σύνδεσμο προς μια μάρκα αυτοκινήτου πολύ παλαιά και χαίρουσας ιδιαίτερης φήμης και θα καταλήξει να τη συσχετίσει με τη μάρκα VOLVO.
Συναφώς, πρέπει να επισημανθεί ότι η προσφεύγουσα δεν στηρίζεται σε καμία νομολογιακώς διαπλασμένη αρχή.
Επιπροσθέτως, δεν προσκόμισε καμία απόδειξη η οποία να αποδεικνύει ότι ο καταναλωτής, ο οποίος επιδεικνύει υψηλό βαθμό προσοχής κατά την αγορά των επίμαχων προϊόντων, θα συσχετίσει ενστικτωδώς ένα νέο σήμα με προϋπάρχον σήμα όταν θα έρθει αντιμέτωπος με ένα «εφευρεμένο σήμα», το οποίο δεν έχει κανένα απολύτως νόημα.
Εντούτοις, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι ο συσχετισμός των σημείων LOVOL και VOLVO θα μπορούσε να γίνει στην αντίληψη του καταναλωτή λόγω της υπάρξεως ενός «οπτικού λεξικού» το οποίο ενυπάρχει στον ανθρώπινο εγκέφαλο, και το οποίο αναπτύσσεται κατά την εκμάθηση της αναγνώσεως. Συναφώς, στηρίζεται σε επιστημονικό άρθρο υπό τον τίτλο «Οι έμπειροι αναγνώστες βασίζονται στο “οπτικό λεξικό” του εγκεφάλου τους προκειμένου να αναγνωρίσουν τις λέξεις», το οποίο δημοσιεύθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2011.
Το ΓΕΕΑ υποστηρίζει ότι το ως άνω επιστημονικό άρθρο, το οποίο επισυνάπτεται στο υπόμνημα απαντήσεως, δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη από το Γενικό Δικαστήριο, λόγω της εκπρόθεσμης προσκομίσεώς του.
Το Γενικό Δικαστήριο δεν κρίνει σκόπιμο να εξετάσει το παραδεκτό της προσκομίσεως αποδεικτικού στοιχείου που συνιστά το επίμαχο άρθρο, δεδομένου ότι, σε κάθε περίπτωση, τούτο δεν στηρίζει το επιχείρημα της προσφεύγουσας. Συγκεκριμένα, οι συγγραφείς υποστηρίζουν ότι, ακόμα και στην περίπτωση συμπτώσεως περισσοτέρων γραμμάτων δύο λέξεων, η διαφορά των υπόλοιπων γραμμάτων έχει ως αποτέλεσμα η ανάγνωση των εν λόγω λέξεων να ενεργοποιεί διαφορετικά νεύρα του ανθρώπινου εγκεφάλου. Για παράδειγμα, κατά την αντίληψη έμπειρου αναγνώστη, η απόσταση μεταξύ των αγγλικών λέξεων «hair» και «hare» είναι η ίδια με εκείνη μεταξύ των όρων «hair» και «soup», και τούτο παρά την όμοια προφορά των όρων «hair» και «hare».
Ως εκ τούτου, συνάγεται ότι η εννοιολογική σύγκριση δεν είναι δυνατή στην προκειμένη περίπτωση. Ομοίως, η προσφεύγουσα δεν απέδειξε ότι η εννοιολογική αντίληψη των σημείων θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα τον συσχετισμό των σημείων υπό την έννοια της νομολογίας η οποία προπαρατέθηκε στη σκέψη 17. Επομένως, τα επιχειρήματα αυτά πρέπει να απορριφθούν.
Βάσει των προεκτεθέντων, και λαμβανομένων υπόψη των διαπιστώσεων των σκέψεων 37 και 45 ανωτέρω, επισημαίνεται ότι το γεγονός καθεαυτό ότι τα αντιτιθέμενα σημεία περιλαμβάνουν τα γράμματα «v», «l» και «o», και το ότι περιλαμβάνουν τον συνδυασμό των γραμμάτων «vol», δεν δύναται να προκαλέσει, στην αντίληψη του ενδιαφερόμενου κοινού, συσχετισμό μεταξύ των ως άνω σημείων ή να το οδηγήσει στη δημιουργία συνδέσμου μεταξύ τους. Κατά συνέπεια, η ως άνω σύμπτωση δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως ομοιότητα στο πλαίσιο της εφαρμογής του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009.
Ως εκ τούτου, προσήκει η επικύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως καθόσον το τμήμα προσφυγών κατέληξε με αυτήν, στο πλαίσιο της εφαρμογής του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009, ότι τα αντιτιθέμενα σημεία ήταν διαφορετικά.
Επί της εφαρμογής του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009
Πρέπει να υπομνησθεί ότι, κατά την προπαρατεθείσα στη σκέψη 18 νομολογία, η έλλειψη μίας εκ των τριών σωρευτικών προϋποθέσεων αρκεί για να αποκλείσει την εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009.
Στην προκειμένη περίπτωση, τα αντιτιθέμενα σημεία είναι διαφορετικά. Ως εκ τούτου, το τμήμα προσφυγών ορθώς κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η καταχώριση του αιτούμενου σήματος δεν μπορούσε να απορριφθεί βάσει του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009.
Κατόπιν των προεκτεθέντων, πρέπει να απορριφθεί ο μοναδικός λόγος που προέβαλε η προσφεύγουσα και, κατά συνέπεια, η προσφυγή στο σύνολό της.
Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η προσφεύγουσα ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα σύμφωνα με τα αιτήματα του ΓΕΕΑ και της παρεμβαίνουσας.

Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (ένατο τμήμα)
αποφασίζει:

1)
Απορρίπτει την προσφυγή.

2)
Καταδικάζει τη Volvo Trademark Holding AB στα δικαστικά έξοδα.

Berardis
Czúcz
Popescu
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 12 Νοεμβρίου 2014.
(υπογραφές)
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.