CELEX: 62008TJ0299
Ανταγωνισμός
Συμπράξεις
Αγορά χλωρικού νατρίου
Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 81 EK και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ
Καταλογισμός της παραβατικής συμπεριφοράς
Δικαιώματα άμυνας
Υποχρέωση αιτιολογήσεως
Αρχή της εξατομικεύσεως των ποινών και των κυρώσεων
Αρχή "ουδεμία ποινή άνευ νόμου"
Τεκμήριο αθωότητας
Αρχή της χρηστής διοικήσεως
Αρχή της ασφάλειας δικαίου
Κατάχρηση εξουσίας
Πρόστιμα
Επιβαρυντική περίσταση
Αποτροπή
Ελαφρυντική περίσταση
Συνεργασία κατά τη διοικητική διαδικασία
Σημαντική πρόσθετη αποδεικτική αξία

. Πράγματι, καταρχάς, κατά το μέτρο που η εκτίμηση αυτή της Επιτροπής διενεργήθηκε στο πλαίσιο της αξιολογήσεως της
πρόσθετης αποδεικτικής αξίας των στοιχείων που προσκόμισε η Finnish Chemicals, αποβλέπει στο να τονισθεί ότι η Επιτροπή υποχρεούται
να εξετάσει αν οι πληροφορίες που παρέσχε η Finnish Chemicals έχουν σημαντική πρόσθετη αποδεικτική αξία υπό το πρίσμα των
στοιχείων που έχει ήδη στο φάκελό της και όχι ότι η Arkema France προσκόμισε στοιχεία με σημαντική πρόσθετη αποδεικτική αξία.
Ακόμη, η εν λόγω εκτίμηση δεν αναιρεί τις διαπιστώσεις της Επιτροπής, στις αιτιολογικές σκέψεις 561 έως 580 της προσβαλλομένης
αποφάσεως, κατά τις οποίες πρέπει να απορριφθούν όλα τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας και της Arkema France που παρατίθενται
στην προσβαλλόμενη απόφαση και με τα οποία προβάλλεται ότι η Arkema France προσκόμισε στοιχεία με σημαντική πρόσθετη αποδεικτική
αξία. Τέλος, εν πάση περιπτώσει, η εκτίμηση την οποία διατύπωσε η Επιτροπή στην αιτιολογική σκέψη 589 της προσβαλλομένης αποφάσεως
δεν μπορεί να αποδείξει ότι, λαμβανομένων υπόψη των πληροφοριών που παρεσχέθησαν από την Arkema France, η Επιτροπή υπέπεσε
σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως κρίνοντας ότι οι εν λόγω πληροφορίες δεν είχαν σημαντική πρόσθετη αποδεικτική αξία.
Κατά δεύτερον, όσον αφορά τις αιτιολογικές σκέψεις 76, 254, 255, 259 και 273 της προσβαλλομένης αποφάσεως, καθώς και τις σχετικές
υποσημειώσεις αριθ. 116 και 337, στις οποίες παραπέμπει η προσφεύγουσα, διαπιστώνεται ότι η Επιτροπή δεν υπέπεσε σε πρόδηλη
πλάνη εκτιμήσεως κρίνοντας ότι οι πληροφορίες αυτές δεν είχαν σημαντική πρόσθετη αποδεικτική αξία.
Πρώτον, στην αιτιολογική σκέψη 76 της προσβαλλομένης αποφάσεως και στη σχετική υποσημείωση αριθ. 116, η Επιτροπή περιγράφει
τη γενική λειτουργία της συμπράξεως, η οποία είχε ως κύριο χαρακτηριστικό «συχνές επαφές υπό τη μορφή διμερών ή πολυμερών
συναντήσεων και τηλεφωνικών συνδιαλέξεων, χωρίς όμως να ακολουθείται συγκεκριμένο σχέδιο». Η Επιτροπή διαπιστώνει επίσης ότι
«σύμφωνα με την [Arkema France], από την έναρξη της συμπράξεως είχε συνταχθεί κατάλογος των κοινών πελατών και των όγκων των
πωλήσεων προς τους πελάτες αυτούς που αναλογούσαν στον καθέναν από τους παραγωγούς χλωρικού νατρίου οι οποίοι ήταν μέλη της
συμπράξεως» και ότι «[η Arkema France] δεν υπέβαλε όμως τον εν λόγω κατάλογο στην Επιτροπή». Συναφώς, πέραν του γεγονότος
ότι από την προφορική αίτηση της EKA για απαλλαγή της από το πρόστιμο προκύπτει ότι η EKA είχε ήδη ενημερώσει την Επιτροπή
για τη φύση των επαφών μεταξύ των εμπλεκομένων επιχειρήσεων, η πληροφορία αυτή, την οποία η Arkema France δεν τεκμηρίωσε με
κανένα έγγραφο αποδεικτικό στοιχείο, δεν είχε, κατά την έννοια της παρατεθείσας στη σκέψη 343 ανωτέρω νομολογίας, σημαντική
πρόσθετη αποδεικτική αξία.
Δεύτερον, στην αιτιολογική σκέψη 254 της προσβαλλομένης αποφάσεως και στην υπ’ αριθ. 305 υποσημείωση, η Επιτροπή επισημαίνει
ότι η Arkema France δήλωσε ότι «[ο εκπρόσωπός της L.] νομίζει ότι θυμάται μια συνάντηση μεταξύ της Finnish Chemicals και [της
Arkema France] προκειμένου να αποσαφηνιστεί για ποιον λόγο είχαν παύσει να τηρούνται οι κανόνες κατανομής που ίσχυαν για [τον
πελάτη] MODO» και ότι «κατά τη συνάντηση αυτή, που ο [L.] πιστεύει ότι πραγματοποιήθηκε το πρώτο τρίμηνο του 1999 στη Φινλανδία,
η Finnish Chemicals δήλωσε ότι είχε καταστεί ο αποκλειστικός προμηθευτής της [MODO], κατόπιν συμφωνίας της μητρικής της εταιρίας
με τη MODO, διαρρηγνύοντας έτσι τη συμφωνία μεταξύ της EKA, της Finnish Chemicals και [της Arkema France] όσον αφορά τον ως
άνω πελάτη». Συναφώς, επισημαίνεται ότι, στην αιτιολογική σκέψη 255 της προσβαλλομένης αποφάσεως, η Επιτροπή προσθέτει ότι
«εντούτοις, δεδομένου ότι η σύμβαση μεταξύ της MODO και της Finnish Chemicals συνήφθη μόλις τον Σεπτέμβριο του 1999, η Επιτροπή
φρονεί ότι ο [L.] συγχέει τις ημερομηνίες και τους τόπους και στην πραγματικότητα αναφέρεται στη συνάντηση της 9ης Νοεμβρίου
1999 στην Κοπεγχάγη». Επομένως, πέραν του γεγονότος ότι η πληροφορία την οποία παρέσχε προφορικώς η Arkema France είναι, κατά
δική της ομολογία, αβέβαιη («ο [L.] νομίζει ότι θυμάται») και επιπλέον αόριστη, διαπιστώνεται εν πάση περιπτώσει ότι η Επιτροπή
επισημαίνει ρητώς, στην αιτιολογική σκέψη 255 της προσβαλλομένης αποφάσεως, ότι η πληροφορία αυτή είναι εσφαλμένη, πράγμα
που δεν αμφισβητεί εξάλλου η προσφεύγουσα. Συνεπώς, η Επιτροπή δεν υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως με το να μη δεχθεί
ότι η πληροφορία αυτή είχε σημαντική πρόσθετη αποδεικτική αξία.
Τρίτον, στην αιτιολογική σκέψη 259 της προσβαλλομένης αποφάσεως, η Επιτροπή κάνει λόγο για λογαριασμούς ταξιδιωτικών εξόδων
του εκπροσώπου της Arkema France, L., που καλύπτουν το χρονικό διάστημα από τον Οκτώβριο έως τον Δεκέμβριο του 1999 και που
της προσκομίσθηκαν από την Arkema France. Στην εν λόγω αιτιολογική σκέψη αναφέρει επίσης ότι τα έγγραφα αυτά περιέχουν τη
σημείωση «15/12 EKA Roissy» και ότι εξ αυτού η Arkema France συνάγει ότι «η σημείωση αυτή θα μπορούσε να αφορά συνάντηση με
εκπροσώπους της EKA στο αεροδρόμιο Roissy-Charles de Gaulle στο Παρίσι στις 15 Δεκεμβρίου 1999». Διαπιστώνεται ότι, στην εν
λόγω αιτιολογική σκέψη, η Επιτροπή επισήμανε ότι η EKA δεν θυμάται μια τέτοια συνάντηση. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή δεν υπέπεσε
σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως κρίνοντας ότι το στοιχείο αυτό, για το οποίο η Arkema France δεν είναι βέβαιη και το οποίο δεν
επιβεβαιώθηκε, δεν είχε σημαντική πρόσθετη αποδεικτική αξία. Πρέπει να τονισθεί συναφώς ότι το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν
συμπεριέλαβε, δεδομένης της ελλείψεως επαρκών αποδεικτικών στοιχείων προς επιβεβαίωση της πληροφορίας αυτής, τη συνάντηση
στο αεροδρόμιο Roissy-Charles de Gaulle στον κατάλογο των συναντήσεων και των τηλεφωνικών συνδιαλέξεων όσον αφορά τη σύμπραξη
(βλ. παράρτημα 1 της προσβαλλομένης αποφάσεως) επιβεβαιώνει ότι το στοιχείο αυτό δεν έχει σημαντική πρόσθετη αποδεικτική αξία.
Τέταρτον, στην αιτιολογική σκέψη 273 της προσβαλλομένης αποφάσεως, η Επιτροπή διευκρινίζει ότι η Arkema France κάνει λόγο
για συνάντηση μεταξύ της EKA, της Finnish Chemicals και της Arkema France «κατά την άνοιξη του 2000». Επισημαίνεται όμως ότι,
στην εν λόγω αιτιολογική σκέψη, η Επιτροπή διαπιστώνει επίσης ότι ούτε η EKA ούτε η Finnish Chemicals επιβεβαίωσαν την πραγματοποίηση
της ως άνω συναντήσεως. Ακόμη, στην εν λόγω αιτιολογική σκέψη η Επιτροπή επισημαίνει ότι πρέπει να θεωρηθεί, βάσει των πληροφοριών
που παρέσχε η EKA και οι οποίες παρετέθησαν στην αιτιολογική σκέψη 283 της προσβαλλομένης αποφάσεως, ότι πρόκειται στην πραγματικότητα
για τη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2000. Συνεπώς, πέραν του γεγονότος ότι η ως άνω πληροφορία την οποία
παρέσχε η Arkema France είναι αόριστη, η Επιτροπή επισήμανε, χωρίς να αμφισβητείται τούτο από την προσφεύγουσα, ότι δεν επιβεβαιώθηκε
από άλλα στοιχεία που να παρέχουν στην Επιτροπή δυνατότητα αποδείξεώς της. Συνεπώς, η Επιτροπή δεν υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη
εκτιμήσεως με το να μη δεχθεί ότι η πληροφορία αυτή είχε σημαντική πρόσθετη αποδεικτική αξία.
Πέμπτον, διαπιστώνεται ότι στην υποσημείωση αριθ. 337 της προσβαλλομένης αποφάσεως, η Επιτροπή επεξηγεί τα όσα εκθέτει στην
αιτιολογική σκέψη 284 της εν λόγω αποφάσεως, στην οποία η Επιτροπή επισήμανε μεταξύ άλλων ότι «έστω και αν εξακολούθησαν κάποιες
τηλεφωνικές συνδιαλέξεις και συναντήσεις μεταξύ ανταγωνιστών τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο του 2000 […], η συνεργασία δεν
αποκαταστάθηκε [το 2000] στο [σύνηθες] επίπεδο, που περιελάμβανε κυρίως προσπάθειες για τον καταμερισμό των όγκων πωλήσεων
και για τον καθορισμό των τιμών, εξαιτίας της απώλειας εμπιστοσύνης και από τις δύο πλευρές και για κάθε άλλο συναφή λόγο
που αναφέρεται από τους ανταγωνιστές στις διάφορες δηλώσεις τους». Στην υποσημείωση αριθ. 337 της εν λόγω αποφάσεως, η Επιτροπή
αναφέρει, όσον αφορά την ημερομηνία κατά την οποία έπαυσε η σύμπραξη, ότι «η EKA και η [Arkema France] αναφέρονται στα προγράμματα
[για την τήρηση του δικαίου του ανταγωνισμού] που θέσπισαν αντιστοίχως το 1999 και το 2000» και ότι «η Finnish Chemicals αναφέρει
ότι οι επαφές με τους ανταγωνιστές έπαυσαν να έχουν αντικείμενο από τη στιγμή που συνήψε τη σύμβαση με [τον πελάτη] MODO».
Συναφώς, επισημαίνεται ακόμη ότι η Επιτροπή αναφέρει, στην αιτιολογική σκέψη 575 της προσβαλλομένης αποφάσεως, ότι ο εκπρόσωπος
της Arkema France, L., «περιορίστηκε να επιβεβαιώσει τη δήλωση της EKA όσον αφορά το αποτέλεσμα της θεσπίσεως των προγραμμάτων
συμμορφώσεως, χωρίς να προσκομίσει νέα σχετικά αποδεικτικά στοιχεία». Ακόμη, στην αιτιολογική σκέψη 593 της προσβαλλομένης
αποφάσεως και στην υποσημείωσή της αριθ. 540, η Επιτροπή επισημαίνει ότι «κατά τη στιγμή που έλαβε την απάντηση στην αίτηση
παροχής πληροφοριών και την αίτηση της Finnish Chemicals [για την παροχή συνεργασίας], ο φάκελός της περιείχε ήδη στοιχεία,
προερχόμενα από δύο ανεξάρτητες πηγές [EKA και Arkema France], που μαρτυρούσαν ότι η παράβαση δεν είχε παύσει πριν την άνοιξη
του 2000». Τέλος, στην αιτιολογική σκέψη 594 της προσβαλλομένης αποφάσεως καθώς και στην υπ’ αριθ. 542 υποσημείωσή της, η
Επιτροπή διευκρινίζει ότι «είχε συναγάγει από [τ]η συμβολή [της EKA]» ότι αυτή είχε λάβει αποστάσεις από τη σύμπραξη κατά
την άνοιξη του 2000.
Υπό το πρίσμα των διαπιστώσεων της Επιτροπής στις αιτιολογικές σκέψεις της προσβαλλομένης αποφάσεως που παρατέθηκαν στη σκέψη
356 ανωτέρω, πρέπει να κριθεί ότι το σχετικό στοιχείο που προσκόμισε η Arkema France δεν είχε σημαντική πρόσθετη αποδεικτική
αξία κατά την ημέρα που υποβλήθηκε στην Επιτροπή. Πράγματι, πέραν του γεγονότος ότι το στοιχείο που προσκόμισε η Arkema France
ότι η σύμπραξη τερματίσθηκε κατόπιν της εισαγωγής προγραμμάτων για την τήρηση του δικαίου του ανταγωνισμού είναι ασαφής σε
ό,τι αφορά την ακριβή ημερομηνία που έλαβε υπόψη της η Επιτροπή για να καθορίσει τον χρόνο λήξεως της παραβάσεως, ήτοι τις
9 Φεβρουαρίου 2000 [άρθρο 1, στοιχείο ε΄, της προσβαλλομένης αποφάσεως], οι διευκρινίσεις της EKA ήταν αυτές που επέτρεψαν
στην Επιτροπή, όπως προκύπτει από την αιτιολογική σκέψη 290 της προσβαλλομένης αποφάσεως, να εξακριβώσει ότι η παράβαση είχε
λήξει με τη συνάντηση του επαγγελματικού σωματείου CEFIC στις 9 Φεβρουαρίου 2000.
Κατά τρίτον, διαπιστώνεται ότι, στην προσβαλλόμενη απόφαση, η αιτιολογική σκέψη 94 και η υπ’ αριθ. 196 υποσημείωση, η αιτιολογική
σκέψη 98 και η υπ’ αριθ. 142 υποσημείωση, η αιτιολογική σκέψη 243 και η υπ’ αριθ. 293 υποσημείωση, η αιτιολογική σκέψη 251
και η υπ’ αριθ. 302 υποσημείωση, οι αιτιολογικές σκέψεις 260 και 593 και η υπ’ αριθ. 540 υποσημείωση, η αιτιολογική σκέψη
594 και η υπ’ αριθ. 542 υποσημείωση, καθώς και οι υπ’ αριθ. 118 και 259 υποσημειώσεις, κάνουν λόγο είτε για πληροφορίες για
τις οποίες προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση ότι βρίσκονταν ήδη στην κατοχή της Επιτροπής την ημέρα κατά την οποία η
Arkema France υπέβαλε την αίτησή της βάσει της ανακοινώσεως του 2002 περί συνεργασίας, είτε για πληροφορίες που δεν ήταν αρκούντως
σαφείς ή τεκμηριωμένες ώστε να επιτρέψουν στην Επιτροπή να αποδείξει τις πράξεις που στοιχειοθετούσαν την παράβαση είτε, τέλος,
για πληροφορίες τις οποίες η Επιτροπή μπορούσε να λάβει σύμφωνα με το άρθρο 18 του κανονισμού 1/2003.
Πρώτον, στην αιτιολογική σκέψη 94 και στην υπ’ αριθ. 136 υποσημείωση της προσβαλλομένης αποφάσεως, η Επιτροπή αναφέρει ότι
«[κ]ατά τη Finnish Chemicals, στις 17 Μαΐου [1995] πραγματοποιήθηκε συνάντηση στο ξενοδοχείο SAS Royal de Κοπεγχάγη, στην
οποία συμμετείχαν [η EKA, η Finnish Chemicals και η Arkema France]». Η Επιτροπή επισημαίνει στο σημείο αυτό ότι οι λογαριασμοί
ταξιδιωτικών εξόδων του εκπροσώπου της Arkema France, D., επιβεβαίωσαν την παρουσία του στη συνάντηση αυτή. Συναφώς, αφενός,
επισημαίνεται ότι από τις αιτιολογικές σκέψεις 95 και 96 της προσβαλλομένης αποφάσεως προκύπτει ότι η Επιτροπή διαπίστωσε
την ύπαρξη της ως άνω συναντήσεως βάσει των αποδεικτικών στοιχείων που προσκόμισε η Finnish Chemicals, πράγμα που δεν αμφισβητεί
η προσφεύγουσα. Πράγματι, στην αιτιολογική σκέψη 96 της προσβαλλομένης αποφάσεως, η Επιτροπή διευκρινίζει ότι οι σημειώσεις
που κράτησε κατά τη συνάντηση της 17ης Μαΐου 1995 ο εκπρόσωπος της Finnish Chemicals, S., «αποδεικνύουν τη συμμετοχή της [Arkema
France] στη σύμπραξη». Αφετέρου, εν πάση περιπτώσει, επισημαίνεται ότι η υποβολή απλώς των λογαριασμών ταξιδιωτικών εξόδων
του εκπροσώπου της Arkema France που επιβεβαίωναν την παρουσία του στην επίμαχη συνάντηση αποτελεί συνεργασία μη υπερβαίνουσα,
κατά την έννοια της παρατεθείσας στη σκέψη 344 ανωτέρω νομολογίας, τα όρια των υποχρεώσεων που της επέβαλλε το άρθρο 18 του
κανονισμού 1/2003. Συνεπώς, η Επιτροπή δεν υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως κρίνοντας ότι η Arkema France δεν είχε παράσχει
συναφώς στοιχεία με σημαντική πρόσθετη αποδεικτική αξία.
Δεύτερον, στην αιτιολογική σκέψη 98 της προσβαλλομένης αποφάσεως και στην υποσημείωση υπ’ αριθ. 142, η Επιτροπή αναφέρει μεταξύ
άλλων ότι «η EKA δηλώνει επίσης ότι κατά το 1995 αποφάσισαν από κοινού με τη Finnish Chemicals και [την Arkema France] να
“πραγματοποιήσουν σημαντική αύξηση των τιμών η οποία πέτυχε” όσον αφορά την Πορτογαλία, λαμβανομένης υπόψη της υποτιμήσεως
του εσκούδου» και προσθέτει ότι «από τα υποβληθέντα από την EKA αποδεικτικά στοιχεία προκύπτει ότι το 1995 η εν λόγω επιχείρηση
αύξησε τις τιμές της για τους Πορτογάλους πελάτες της κατά 31 % και κατά 44 % σε σχέση με τις τιμές του 1993». Επιπλέον, η
Επιτροπή αναφέρει ότι «η [Arkema France] κάνει επίσης λόγο για επιτυχή αύξηση τιμών». Από το κείμενο της προσβαλλομένης αποφάσεως
προκύπτει κατά συνέπεια ότι η ως άνω αύξηση τιμών του 1995 αποδείχθηκε βάσει στοιχείων που υπέβαλε προφορικώς και εγγράφων
που προσκόμισε η EKA, πράγμα που δεν αμφισβητεί η προσφεύγουσα. Επομένως, έστω και αν η πληροφορία που παρέσχε προφορικώς
η Arkema France επιβεβαιώνει εκείνη της EKA, διαπιστώνεται, όπως θεώρησε και η Επιτροπή, ότι η πληροφορία αυτή δεν μπορεί
να θεωρηθεί, σύμφωνα με την παρατεθείσα στη σκέψη 343 ανωτέρω νομολογία, ως έχουσα σημαντική πρόσθετη αποδεικτική αξία, δεδομένου
ότι η Arkema France δεν προσκόμισε λεπτομερή στοιχεία για την εν λόγω αύξηση τιμών πέραν εκείνων που είχε προσκομίσει η EKA.
Τρίτον, στην αιτιολογική σκέψη 243 της προσβαλλομένης αποφάσεως και στην υπ’ αριθ. 293 υποσημείωση, η Επιτροπή επισημαίνει
ότι «[σ]τις δηλώσεις τους, η EKA και η [Arkema France] ανέφεραν ότι πραγματοποιήθηκε συνάντηση των εκπροσώπων τους τον Φεβρουάριο
ή τον Μάρτιο του 1999» και ότι «η [Arkema France] επιβεβαίωσε ότι ο [W.] εκπροσωπούσε την EKA κατά την ως άνω συνάντηση».
Συναφώς, διαπιστώνεται ότι, στην εν λόγω αιτιολογική σκέψη, η Επιτροπή προβαίνει ρητώς σε επανάληψη των στοιχείων που παρέσχε
προφορικώς η EKA. Ακόμη, διαπιστώνεται ότι η Επιτροπή επισήμανε περαιτέρω, στην αιτιολογική σκέψη 245 της προσβαλλομένης αποφάσεως,
ότι, «έστω και αν δεν κατέστη δυνατό να αποδειχθεί με απόλυτη βεβαιότητα ότι η συνάντηση έλαβε χώρα, η Επιτροπή θεωρεί ότι
πιθανότατα οι συνομιλίες μεταξύ των ανταγωνιστών συνεχίστηκαν κατά τον τρόπο που περιέγραψε η EKA». Συνεπώς, πέραν του γεγονότος
ότι με βάση τις πληροφορίες και μόνο που παρέσχε η EKA η Επιτροπή έλαβε γνώση της εν λόγω συναντήσεως και του περιεχομένου
της, η Επιτροπή θεωρεί, χωρίς να αμφισβητείται τούτο από την προσφεύγουσα, ότι το στοιχείο αυτό δεν παρέχει τη δυνατότητα
να διαπιστωθούν τα πραγματικά περιστατικά της παραβάσεως με βεβαιότητα. Συνεπώς, διαπιστώνεται ότι η Επιτροπή δεν υπέπεσε
σε πλάνη με το να μη δεχθεί ότι η σχετική πληροφορία που είχε παράσχει η Arkema France είχε σημαντική πρόσθετη αποδεικτική
αξία.
Τέταρτον, στην αιτιολογική σκέψη 251 της προσβαλλομένης αποφάσεως και στη σχετική υποσημείωση αριθ. 302, η Επιτροπή επισημαίνει
ότι «η Finnish Chemicals ενημέρωσε την Επιτροπή για μια συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στην Κοπεγχάγη στις 9 Νοεμβρίου 1999»
και στην οποία παρίσταντο εκπρόσωποι της Arkema France και της Finnish Chemicals. Στο ίδιο σημείο διευκρινίζεται επίσης ότι
η Arkema France «επιβεβαίωσε ότι η συνάντηση αυτή έλαβε χώρα και [ότι] απέστειλε στην Επιτροπή τους λογαριασμούς ταξιδιωτικών
εξόδων του [εκπροσώπου της, L.], που αποδεικνύουν ότι αυτός μετέβη στην Κοπεγχάγη στις 9 Νοεμβρίου 1999». Συναφώς, επισημαίνεται
ότι, αφενός, η υποβολή απλώς των λογαριασμών ταξιδιωτικών εξόδων του εκπροσώπου της Arkema France που επιβεβαιώνουν την παρουσία
του στην επίμαχη συνάντηση αποτελεί συνεργασία μη υπερβαίνουσα, κατά την έννοια της παρατεθείσας στη σκέψη 344 ανωτέρω νομολογίας,
τις υποχρεώσεις που της επέβαλλε το άρθρο 18 του κανονισμού 1/2003. Αφετέρου, η Επιτροπή επαναλαμβάνει κατά λέξη, στην αιτιολογική
σκέψη 252 της προσβαλλομένης αποφάσεως, τις σαφείς πληροφορίες που παρέσχε η Finnish Chemicals όσον αφορά το περιεχόμενο των
συνομιλιών που έλαβαν χώρα κατά την ως άνω συνάντηση, ενώ η αιτιολογική σκέψη 254 της προσβαλλομένης αποφάσεως κάνει λόγο
για αόριστες δηλώσεις εκ μέρους της Arkema France σχετικά με τη συνάντηση αυτή. Τέλος, από τις εν λόγω αιτιολογικές σκέψεις
προκύπτει ότι οι πληροφορίες που παρέσχε η Arkema France δεν επέτρεψαν να επιβεβαιωθούν στοιχεία του φακέλου της Επιτροπής
κατά την ημέρα της υποβολής τους, αλλά οι πληροφορίες που παρέσχε η Finnish Chemicals είναι εκείνες που επέτρεψαν στην Επιτροπή
να αποδείξει τα εν λόγω πραγματικά περιστατικά. Συνεπώς, η Επιτροπή δεν υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως κρίνοντας ότι
οι σχετικές πληροφορίες που παρέσχε η Arkema France δεν είχαν σημαντική πρόσθετη αποδεικτική αξία.
Πέμπτον, στην αιτιολογική σκέψη 260 της προσβαλλομένης αποφάσεως, η Επιτροπή επισημαίνει ότι «η Finnish Chemicals δήλωσε [διά
του εκπροσώπου της, S.] ότι οι εκπρόσωποι της [Arkema France] και της Finnish Chemicals ξανασυναντήθηκαν στις 21 Δεκεμβρίου
1999 […] στη Στοκχόλμη» και ότι «η συνάντηση αυτή επιβεβαιώνεται και από τους λογαριασμούς ταξιδιωτικών εξόδων του [L.] τους
οποίους απέστειλε η [Arkema France]». Επισημαίνεται συναφώς ότι, πέραν του γεγονότος ότι, όπως προκύπτει από την εν λόγω αιτιολογική
σκέψη, η Επιτροπή απέδειξε τη συνάντηση αυτή μόνο βάσει των πληροφοριών που παρέσχε η Finnish Chemicals, η υποβολή απλώς των
λογαριασμών ταξιδιωτικών εξόδων του εκπροσώπου της Arkema France που επιβεβαιώνουν την παρουσία του στην επίμαχη συνάντηση
αποτελεί συνεργασία μη υπερβαίνουσα, κατά την έννοια της παρατεθείσας στη σκέψη 344 ανωτέρω νομολογίας, τις υποχρεώσεις που
της επέβαλλε το άρθρο 18 του κανονισμού 1/2003.
Έκτον, στην υποσημείωση αριθ. 118 της προσβαλλομένης αποφάσεως, η Επιτροπή επισημαίνει ότι «η [Arkema France] επιβεβαίωσε
την ύπαρξη του μηχανισμού κατανομής της αγοράς και του συστήματος αντισταθμίσεως που περιγράφησαν από την EKA». Συναφώς, επισημαίνεται
ότι, πέραν του γεγονότος ότι από την ως άνω αιτιολογική σκέψη προκύπτει ότι η Επιτροπή στηρίχθηκε στις προφορικές δηλώσεις
της EKA για να διαπιστώσει τα πραγματικά περιστατικά της παραβάσεως, πράγμα που δεν αμφισβητεί η προσφεύγουσα, η απλή προφορική
και αόριστη επιβεβαίωση της πληροφορίας αυτής δεν μπορεί να θεωρηθεί, όπως προκύπτει από την παρατεθείσα στη σκέψη 343 ανωτέρω
νομολογία, ως έχουσα σημαντική πρόσθετη αποδεικτική αξία.
Έβδομον, στην αιτιολογική σκέψη 207 της προσβαλλομένης αποφάσεως και στη σχετική υποσημείωση αριθ. 259, η Επιτροπή επισημαίνει
ότι «πρέπει να σημειωθεί ότι, στο πλαίσιο συνομιλιών μεταξύ της Finnish Chemicals και της [Arkema France] σχετικά με [τον
πελάτη] MODO, ο [L., εκπρόσωπος της Arkema France] τηλεφώνησε στον [B.] (τον εκπρόσωπο της Quadrimex, εισαγωγέα της Finnish
Chemicals στη Γαλλία) προκειμένου να συζητήσουν για τους όγκους πωλήσεων που είχε απωλέσει η [Arkema France]» και ότι «κατά
τις τηλεφωνικές αυτές συνδιαλέξεις της 2ας και της 5ης Οκτωβρίου 1998, ο [L.] παραπονέθηκε για την επιθετικότητα των Σκανδιναβών
και ζήτησε αντιστάθμιση σε όγκο πωλήσεων υπέρ της [Arkema France]». Συναφώς, από τα έγγραφα στα οποία γίνεται αναφορά στην
υποσημείωση αριθ. 257 της προσβαλλομένης αποφάσεως και από το σημείο 4.3.1.20, στις αιτιολογικές σκέψεις 205 έως 216 της εν
λόγω αποφάσεως, το οποίο φέρει τον τίτλο «1998 – σύγκρουση για τον πελάτη MODO», προκύπτει ότι, για να εξακριβώσει την ακριβή
φύση των επαφών μεταξύ των ανταγωνιστών όσον αφορά τον εφοδιασμό του πελάτη MODO, τις ημερομηνίες των επαφών αυτών και τους
κατανεμηθέντες όγκους πωλήσεων, η Επιτροπή βασίστηκε πλήρως στις σαφείς πληροφορίες που της παρέσχε η Finnish Chemicals. Η
Επιτροπή δεν υπέπεσε συνεπώς σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως με το να μη δεχθεί ότι η σχετική πληροφορία την οποία παρέσχε η Arkema
France είχε σημαντική πρόσθετη αποδεικτική αξία.
Τέταρτον, όσον αφορά τις αιτιολογικές σκέψεις 568, 569, 571 έως 573, 575 και 576 της προσβαλλομένης αποφάσεως στις οποίες
αναφέρεται η προσφεύγουσα, επισημαίνεται ότι από τις εν λόγω αιτιολογικές σκέψεις προκύπτει ότι η Επιτροπή διέθετε τις πληροφορίες
αυτές «από δύο πηγές» κατά το χρονικό σημείο κατά το οποίο της παρασχέθηκαν από την Arkema France (αιτιολογική σκέψη 568 της
προσβαλλομένης αποφάσεως), ότι η Arkema France «επιβεβαίωσε γενικόλογα την ύπαρξη του συστήματος κατανομής, αλλά δεν [προσκόμισε]
κανένα έγγραφο στοιχείο που να χρονολογείται από την περίοδο την οποία αφορούν τα πραγματικά περιστατικά, το οποίο θα ενίσχυε
τη δυνατότητα της Επιτροπής να αποδείξει τα επίμαχα πραγματικά περιστατικά» (αιτιολογική σκέψη 569 της προσβαλλομένης αποφάσεως),
ότι οι πληροφορίες που παρέσχε η Arkema France όσον αφορά επαφές με τους ανταγωνιστές της ήταν «στοιχειώδ[εις] και δεν της
επέτρεψαν να αποδείξει τα επίμαχα πραγματικά περιστατικά» (αιτιολογική σκέψη 571 της προσβαλλομένης αποφάσεως), ότι οι πληροφορίες
για τις αυξήσεις τιμών από το 1993 έως το 1995 επιβεβαίωσαν «πολύ γενικόλογα» εκείνες που είχε ήδη στη διάθεσή της (αιτιολογική
σκέψη 572 της προσβαλλομένης αποφάσεως), ότι οι πληροφορίες για τον εφοδιασμό του πελάτη MODO είχαν «ήδη πιστοποιηθεί σε επαρκή
βαθμό από τα έγγραφα που είχε προσκομίσει η EKA» (αιτιολογική σκέψη 573 της προσβαλλομένης αποφάσεως), ότι η Arkema France
«περιορίστηκε να επιβεβαιώσει τη δήλωση της EKA όσον αφορά το αποτέλεσμα της θεσπίσεως προγραμμάτων συμμορφώσεως, χωρίς να
προσκομίσει νέα σχετικά αποδεικτικά στοιχεία» (αιτιολογική σκέψη 575 της προσβαλλομένης αποφάσεως), καθώς και η εκτίμηση της
Επιτροπής ότι «η [Arkema France] επιβεβαίωσε μεν πολύ γενικόλογα ορισμένες πτυχές της λειτουργίας της συμπράξεως, όχι όμως
κατά τρόπο που να ενισχύει τη δυνατότητα της Επιτροπής να αποδείξει την παράβαση» (αιτιολογική σκέψη 579 της προσβαλλομένης
αποφάσεως). Συνεπώς, διαπιστώνεται ότι καμία από τις ως άνω αιτιολογικές σκέψεις δεν αποδεικνύει ότι οι πληροφορίες που παρέσχε
η Arkema France είχαν σημαντική πρόσθετη αποδεικτική αξία.
Υπό το πρίσμα όλων των ανωτέρω σκέψεων, συνάγεται ότι η Επιτροπή δεν υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως μη χορηγώντας στην
Arkema France μείωση προστίμου δυνάμει της ανακοινώσεως του 2002 περί συνεργασίας. Συνεπώς, το πρώτο σκέλος του δεκάτου λόγου
ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμο.
Επί του δευτέρου σκέλους, που αντλείται από παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως
–       Επιχειρήματα των διαδίκων
Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή παρέβη την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως μη αναγνωρίζοντας καμιά αξία στις πληροφορίες
που παρέσχε η Arkema France, σε αντίθεση απ’ ό,τι έπραξε σε σχέση με τη Finnish Chemicals, μολονότι αναγνώρισε, στις αιτιολογικές
σκέψεις 568, 569, 571, 572, 573, 575 και 576 της προσβαλλομένης αποφάσεως, ότι οι πληροφορίες αυτές επιβεβαίωναν τις πράξεις
που στοιχειοθετούσαν την παράβαση. Αυτή η διαφορετική μεταχείριση είχε ως αποτέλεσμα τη «διόγκωση» των προστίμων που επιβλήθηκαν
στην προσφεύγουσα, η οποία έπρεπε να είχε τύχει, από κοινού με την Arkema France, μειώσεως του προστίμου κατά 30 έως 50 %
σε σχέση με τα πρόστιμα που επιβλήθηκαν στις εμπλεκόμενες επιχειρήσεις και ιδίως στη Finnish Chemicals.
Η Επιτροπή αντικρούει την επιχειρηματολογία αυτή.
–       Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Η προσφεύγουσα υποστηρίζει, κατ’ ουσίαν, ότι η Επιτροπή παρέβη την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως, εφόσον χορήγησε στη Finnish
Chemicals, αλλά όχι στην Arkema France, μείωση προστίμου δυνάμει της ανακοινώσεως του 2002 περί συνεργασίας.
Κατά τη νομολογία που υπενθυμίζεται στη σκέψη 196 ανωτέρω, η αρχή της ίσης μεταχειρίσεως επιβάλλει να μην αντιμετωπίζονται
κατά διαφορετικό τρόπο παρόμοιες καταστάσεις ούτε κατά τον ίδιο τρόπο διαφορετικές καταστάσεις, εκτός εάν η αντιμετώπιση αυτή
δικαιολογείται αντικειμενικώς.
Εν προκειμένω, δεδομένου ότι, αφενός, όπως κρίθηκε κατόπιν της εξετάσεως του πρώτου σκέλους του δεκάτου λόγου ακυρώσεως (βλ.
σκέψη 367 ανωτέρω), η Επιτροπή δεν υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως κρίνοντας ότι τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισε
η Arkema France δεν είχαν σημαντική πρόσθετη αποδεικτική αξία και ότι, αφετέρου, η προσφεύγουσα δεν αμφισβητεί, στο πλαίσιο
αυτό, την εκτίμηση της Επιτροπής ότι οι πληροφορίες που παρέσχε η Finnish Chemicals είχαν σημαντική πρόσθετη αποδεικτική αξία,
διαπιστώνεται ότι η Arkema France και η Finnish Chemicals δεν τελούσαν στην ίδια κατάσταση όσον αφορά τη χορήγηση μειώσεως
του προστίμου δυνάμει της ανακοινώσεως του 2002 περί συνεργασίας.
Διαπιστώνεται κατά συνέπεια ότι η προσφεύγουσα δεν απέδειξε ότι η Επιτροπή παρέβη την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως μη χορηγώντας
μείωση προστίμου στην Arkema France δυνάμει της ανακοινώσεως του 2002 περί συνεργασίας.
Ως εκ τούτου, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι τόσο το δεύτερο σκέλος του δεκάτου λόγου ακυρώσεως όσο και, ως εκ τούτου,
ο δέκατος λόγος στο σύνολό του, καθώς και το πρώτο αίτημα της προσφεύγουσας.
2.
Επί του επικουρικού αιτήματος για τη μεταρρύθμιση των προστίμων

Επιχειρήματα των διαδίκων
Στο πλαίσιο του ενδεκάτου λόγου ακυρώσεως, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι σε περίπτωση που το Γενικό Δικαστήριο δεν ακυρώσει
την προσβαλλόμενη απόφαση καθόσον την αφορά, πρέπει να ακυρώσει ή να μειώσει τα πρόστιμα που της επιβλήθηκαν.
Πρώτον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι είναι άδικο να βαρύνεται αυτή με το υψηλότερο από τα πρόστιμα που επιβλήθηκαν στις
επιχειρήσεις τις οποίες αφορά η προσβαλλόμενη απόφαση, μολονότι η Arkema France ευθύνεται για την παράβαση πολύ λιγότερο απ’
ό,τι η EKA και η Finnish Chemicals. Επισημαίνει, συναφώς, ότι οι δύο κύριοι παράγοντες της συμπράξεως ήταν η EKA και η Finnish
Chemicals, όπως προκύπτει από την αιτιολογία της προσβαλλομένης αποφάσεως, και ότι κυρίως για να αντιμετωπίσουν τις διαμάχες
μεταξύ των δύο αυτών ανταγωνιστών για τον καταμερισμό των σκανδιναβικών αγορών οδηγήθηκαν οι λοιποί μετέχοντες στη σύμπραξη,
όπως η Arkema France, στο να αντιδράσουν και να προστατεύσουν τις αγορές τους στις περιφέρειές τους.
Δεύτερον, η προσφεύγουσα φρονεί ότι, στο πλαίσιο της γενικής εξουσίας του εκτιμήσεως, το Γενικό Δικαστήριο πρέπει να λάβει
υπόψη, αφενός, τη μικρότερη ευθύνη της Arkema France για την επίδικη παράβαση σε σύγκριση με εκείνη της EKA και της Finnish
Chemicals και, αφετέρου, τους παράγοντες στους οποίους αναφέρθηκε στο πλαίσιο της πρώτης και της δεύτερης αιτιάσεως του ογδόου
λόγου (βλ. σκέψεις 267 έως 273 ανωτέρω), στο πλαίσιο του πρώτου και του δευτέρου σκέλους του ενάτου λόγου (βλ. σκέψεις 310
έως 312 και 320 έως 323 ανωτέρω) και στο πλαίσιο του δεκάτου λόγου (βλ. σκέψεις 331 έως 333 και 368 ανωτέρω).
H Επιτροπή αντικρούει την επιχειρηματολογία της προσφεύγουσας.

Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Πρέπει να υπομνησθεί ότι, κατά τη νομολογία, όσον αφορά τον έλεγχο που ασκεί ο δικαστής της Ένωσης επί των αποφάσεων της Επιτροπής
στον τομέα του ανταγωνισμού, πέραν του απλού ελέγχου νομιμότητας, βάσει του οποίου μπορεί απλώς να απορριφθεί η προσφυγή ακυρώσεως
ή να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη πράξη, η πλήρης δικαιοδοσία που παρέχει, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 229 ΕΚ, το άρθρο 31 του κανονισμού
1/2003 στο Γενικό Δικαστήριο επιτρέπει στο δικαιοδοτικό αυτό όργανο να μεταρρυθμίσει την προσβαλλόμενη πράξη, έστω και χωρίς
να την ακυρώσει, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα πραγματικά στοιχεία, προκειμένου, για παράδειγμα, να τροποποιήσει το ύψος του προστίμου
(βλ. απόφαση του Δικαστηρίου της 3ης Σεπτεμβρίου 2009, C‑534/07 P, Prym και Prym Consumer κατά Επιτροπής, Συλλογή 2009, σ. I‑7415,
σκέψη 86 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
Όσον αφορά, πρώτον, το αίτημα μεταρρυθμίσεως του προστίμου που επιβλήθηκε εις ολόκληρον στην προσφεύγουσα και στην Arkema
France, για τον λόγο ότι με το πρόστιμο αυτό δεν λαμβάνεται αρκούντως υπόψη η μικρότερη εμπλοκή της Arkema France στη σύμπραξη
σε σύγκριση με την EKA και τη Finnish Chemicals, το Γενικό Δικαστήριο εκτιμά ότι το αίτημα αυτό δεν πρέπει να γίνει δεκτό
δεδομένου ότι, όπως διαπιστώθηκε στη σκέψη 328 ανωτέρω, η προσφεύγουσα δεν προβάλλει κανένα επιχείρημα ή αποδεικτικό στοιχείο
από τα οποία να προκύπτει ότι η Arkema France είχε ήσσονα ρόλο στη σύμπραξη με συνέπεια να δικαιολογείται η χορήγηση σε αυτήν
μειώσεως του προστίμου για τον λόγο αυτό.
Όσον αφορά, δεύτερον, το αίτημα μεταρρυθμίσεως των προστίμων που επιβλήθηκαν εις ολόκληρον στην Arkema France και στην προσφεύγουσα,
καθώς και ατομικά στην προσφεύγουσα, λαμβανομένων υπόψη των επιχειρημάτων που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της πρώτης και της δεύτερης
αιτιάσεως του ογδόου λόγου, στο πλαίσιο του πρώτου και του δευτέρου σκέλους του ενάτου λόγου και στο πλαίσιο του δεκάτου λόγου,
το Γενικό Δικαστήριο εκτιμά, υπό το πρίσμα του συνόλου των προεκτεθέντων και καθόσον η προσφεύγουσα δεν προβάλλει συναφώς
περαιτέρω επιχειρήματα, ότι τίποτε δεν δικαιολογεί μια τέτοια μείωση
.
Συνεπώς, το δεύτερο αίτημα της προσφεύγουσας πρέπει να απορριφθεί, καθώς και η προσφυγή στο σύνολό της.

Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπάρχει
σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η προσφεύγουσα ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα
σύμφωνα με το αίτημα της Επιτροπής.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (δεύτερο τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Απορρίπτει την προσφυγή.
2)
Καταδικάζει την Elf Aquitaine SA στα δικαστικά έξοδα.
Pelikánová
Jürimäe
Soldevila Fragoso
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 17 Μαΐου 2011.
(υπογραφές)
Πίνακας περιεχομένων
Ιστορικό της διαφοράς
Διαδικασία και αιτήματα των διαδίκων
Σκεπτικό
1.  Επί του κυρίου αιτήματος για ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως
Επί του πρώτου λόγου ακυρώσεως, που αντλείται από παράβαση των κανόνων οι οποίοι διέπουν τον καταλογισμό της ευθύνης για μια
παράβαση στο πλαίσιο των ομίλων εταιριών
Επί του πρώτου σκέλους, που αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο κατά τον καταλογισμό της ευθύνης για την επίμαχη παραβατική
συμπεριφορά στην προσφεύγουσα
–  Επιχειρήματα των διαδίκων
–  Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί του δευτέρου σκέλους, που αντλείται από παραβίαση των αρχών της νομικής και οικονομικής αυτοτέλειας των εταιριών
–  Επιχειρήματα των διαδίκων
–  Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί του τρίτου σκέλους, που αντλείται από σφάλμα το οποίο συνίσταται στο ότι οι ενδείξεις τις οποίες έχει παραθέσει η Επιτροπή
στην προσβαλλόμενη απόφαση δεν ενισχύουν το τεκμήριο περί ασκήσεως αποφασιστικής επιρροής
–  Επιχειρήματα των διαδίκων
–  Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί του τετάρτου σκέλους, που ανάγεται στο γεγονός ότι η Επιτροπή κακώς θεώρησε ότι η προσφεύγουσα δεν είχε προσκομίσει δέσμη
ενδείξεων που ανέτρεπαν το τεκμήριο περί ασκήσεως αποφασιστικής επιρροής
–  Επιχειρήματα των διαδίκων
–  Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί του πέμπτου σκέλους, που αντλείται από μετατροπή του τεκμηρίου περί ασκήσεως αποφασιστικής επιρροής σε αμάχητο τεκμήριο
–  Επιχειρήματα των διαδίκων
–  Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί του δευτέρου λόγου ακυρώσεως, που αντλείται από παραβίαση έξι θεμελιωδών αρχών συνεπεία του καταλογισμού της ευθύνης για
την επίμαχη παραβατική συμπεριφορά στην προσφεύγουσα
Επί του πρώτου σκέλους, που αντλείται από προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας της προσφεύγουσας
–  Επιχειρήματα των διαδίκων
–  Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί του δευτέρου σκέλους, που αντλείται από παραβίαση της αρχής της ισότητας των όπλων
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί του τρίτου σκέλους, που αντλείται από προσβολή του τεκμηρίου αθωότητας
–  Επιχειρήματα των διαδίκων
–  Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί του τετάρτου σκέλους, που αντλείται από παραβίαση της αρχής της ευθύνης εξ ιδίας πράξεως και της εξατομικεύσεως των ποινών
–  Επιχειρήματα των διαδίκων
–  Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί του πέμπτου σκέλους, που αντλείται από παραβίαση της αρχής «ουδεμία ποινή άνευ νόμου»
–  Επιχειρήματα των διαδίκων
–  Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί του έκτου σκέλους, που αντλείται από παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως
–  Επιχειρήματα των διαδίκων
–  Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί του τρίτου λόγου ακυρώσεως, που αντλείται από παραμόρφωση της δέσμης ενδείξεων που προσκόμισε η προσφεύγουσα
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί του τετάρτου λόγου ακυρώσεως, που αντλείται από αντιφατική αιτιολογία της προσβαλλομένης αποφάσεως
Επί του πρώτου σκέλους, που αντλείται από αντιφατική αιτιολογία σε ό,τι αφορά την εφαρμογή της κατά το άρθρο 81, παράγραφος
1, ΕΚ εννοίας της επιχειρήσεως
–  Επιχειρήματα των διαδίκων
–  Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί του δευτέρου σκέλους, που αντλείται από αντιφατική αιτιολογία της προσβαλλομένης αποφάσεως όσον αφορά τη γνώση της επίδικης
παραβάσεως από την προσφεύγουσα
–  Επιχειρήματα των διαδίκων
–  Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί του τρίτου σκέλους, που αντλείται από αντιφατική αιτιολογία όσον αφορά τη φύση του ελέγχου που η μητρική εταιρία ασκεί
στη θυγατρική της ώστε να της καταλογιστεί η παράβαση της τελευταίας
–  Επιχειρήματα των διαδίκων
–  Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί του πέμπτου λόγου ακυρώσεως, που αντλείται από παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί του έκτου λόγου ακυρώσεως, που αντλείται από παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί του εβδόμου λόγου, που αντλείται από κατάχρηση εξουσίας
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί του ογδόου λόγου, που αντλείται από την έλλειψη ερείσματος για την επιβολή ατομικού προστίμου στην προσφεύγουσα
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί του ενάτου λόγου, που αντλείται από παραβίαση των αρχών και των κανόνων που ίσχυαν για την επιμέτρηση του προστίμου το
οποίο επιβλήθηκε εις ολόκληρον στην Arkema France και στην προσφεύγουσα
Επί του πρώτου σκέλους, που αντλείται από σφάλματα κατά την επιμέτρηση του προστίμου που επιβλήθηκε εις ολόκληρον στην Arkema
France και στην προσφεύγουσα
–  Επιχειρήματα των διαδίκων
–  Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί του δευτέρου σκέλους, που αντλείται από παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως όσον αφορά το πρόστιμο που επιβλήθηκε
εις ολόκληρον στην Arkema France και στην προσφεύγουσα
–  Επιχειρήματα των διαδίκων
–  Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί του δεκάτου λόγου ακυρώσεως, που αντλείται από παράβαση των διατάξεων της ανακοινώσεως του 2002 περί συνεργασίας
Επί του πρώτου σκέλους, που αφορά την άρνηση χορηγήσεως μειώσεως του προστίμου δυνάμει της ανακοινώσεως του 2002 περί συνεργασίας
–  Επιχειρήματα των διαδίκων
–  Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί του δευτέρου σκέλους, που αντλείται από παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως
–  Επιχειρήματα των διαδίκων
–  Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
2.  Επί του επικουρικού αιτήματος για τη μεταρρύθμιση των προστίμων
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί των δικαστικών εξόδων
*
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.