CELEX: 62012CJ0450
Wspólna taryfa celna
Klasyfikacja taryfowa
Nomenklatura scalona
Pozycje 7307 i 7321
Zestawy rur do pieców
Pojęcia „części” pieców i „łączników rur lub przewodów rurowych

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni pozycji 7307 i 7321 Nomenklatury scalonej, zawartej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej (
Dz.U. L 256, s. 1
), zmienionej rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r. (
Dz.U. L 291, s. 1
) (zwanej dalej „CN”).
Wniosek ten został złożony w ramach sporu pomiędzy spółką Hark GmbH & Co. KG (zwaną dalej „Hark”) a Hauptzollamt Duisburg w przedmiocie klasyfikacji taryfowej zestawu rur do pieców oraz należności celnych i ceł antydumpingowych związanych z przywozem owego produktu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej.
Ramy prawne
Zharmonizowany system oznaczania i kodowania towarów
Międzynarodowa konwencja ustanawiająca zharmonizowany system oznaczania i kodowania towarów (zwany dalej „HS”), sporządzona w Brukseli w dniu 14 czerwca 1983 r., oraz protokół zmian do tej konwencji z dnia 24 czerwca 1986 r. (zwane dalej „konwencją w sprawie HS”) zostały zatwierdzone w imieniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej decyzją Rady 87/369/EWG z dnia 7 kwietnia 1987 r. (
Dz.U. L 198, s. 1
).
Zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. a) konwencji w sprawie HS każda z umawiających się stron zobowiązuje się do tego, że jej taryfa celna i nomenklatury statystyczne będą zgodne z HS, że będzie stosowała wszystkie pozycje i podpozycje HS bez dodatków lub modyfikacji wraz z ich odpowiednimi kodami cyfrowymi oraz że będzie przestrzegała kolejności cyfrowych tego systemu. Ten sam przepis przewiduje, że każda z umawiających się stron zobowiązuje się również do stosowania ogólnych reguł interpretacji HS, a także wszystkich uwag dotyczących sekcji, działów i podpozycji HS oraz do tego, że nie będzie modyfikowała ich zakresu.
Przekształcona w Światową Organizację Celną Rada Współpracy Celnej, powołana na podstawie międzynarodowej konwencji w sprawie jej ustanowienia sporządzonej w Brukseli w dniu 15 grudnia 1950 r., zatwierdza na warunkach określonych w art. 8 konwencji w sprawie HS noty wyjaśniające i opinie klasyfikacyjne do HS przygotowane przez Komitet HS, którego organizację reguluje art. 6 tej konwencji. Zgodnie z art. 7 ust. 1 konwencji w sprawie HS zadaniem tego komitetu jest w szczególności przedstawianie propozycji zmian do konwencji, przygotowywanie not wyjaśniających, opinii klasyfikacyjnych i innych informacji w celu interpretacji HS.
Uwaga 2 do sekcji XV HS, dotycząca „części ogólnego użytku”, przewiduje, co następuje:
„W nomenklaturze wyrażenie »części ogólnego użytku« oznacza:
a)
artykuły objęte pozycją 7307, 7312, 7315, 7317 lub 7318 i podobne artykuły z pozostałych metali nieszlachetnych;
[…]
W działach od 73 do 76 i od 78 do 82 (z wyłączeniem pozycji 7315) postanowienia dotyczące części towarów nie obejmują postanowień dotyczących „części ogólnego użytku” określonych powyżej.
[…]”.
Nota wyjaśniająca do HS dotycząca sekcji XV, zatytułowana „Części” ma następujące brzmienie:
„[…] części ogólnego użytku (zob. uwaga 2 do niniejszej sekcji) przedstawione odrębnie nie są uznawane za części, lecz podlegają właściwemu im reżimowi. Ma to miejsce np. w przypadku specjalnych śrub do grzejników centralnego ogrzewania lub resorów samochodowych. Pierwsze ze wskazanych towarów podlegają klasyfikacji jako śruby w ramach pozycji 7318, a nie jako części grzejników w ramach pozycji 7322, natomiast drugie ze wskazanych towarów są objęte pozycją 7320, odnoszącą się do resorów, a nie pozycją 8708, odnoszącą się do części i akcesoriów do pojazdów mechanicznych”.
Zgodnie z notą wyjaśniającą do pozycji HS 7307 obejmuje ona „armaturę z żelaza lub stali stosowaną głównie do łączenia dwóch rur lub przyłączania rur do jakiegokolwiek urządzenia, lub do zaślepienia otworu rury. Niniejsza pozycja jednak nie obejmuje wyrobów używanych do montażu rur i przewodów rurowych, które nie stanowią ich integralnej części (np. wieszaki, wsporniki itp. elementy nośne, które tylko mocują lub podtrzymują rury i przewody na ścianach, opaski zaciskowe do mocowania elastycznych przewodów rurowych lub węży do sztywnych rur, kranów, złączek itp.) (poz. 7325 lub 7326)”.
Nota wyjaśniająca do pozycji HS 7321 przewiduje w zakresie dotyczącym „części” towarów objętych tą pozycją, co następuje:
„Niniejsza pozycja obejmuje także żelazne lub stalowe części do wyżej wymienionych urządzeń, możliwe do rozpoznania w jednoznaczny sposób jako takie (np. wewnętrzne półki do piecyków, płyty i krążki kuchenne, popielniki, wymienne paleniska, palniki gazowe, palniki olejowe, drzwiczki, ruszty, nóżki, poręcze ochronne, poręcze do wieszania ręczników i suszarki do talerzy)”.
Nomenklatura scalona
Nomenklatura scalona, wprowadzona rozporządzeniem nr 2658/87 i oparta na HS, ma za zadanie odpowiadać zarówno wymogom Wspólnej taryfy celnej, jak i wymogom statystyki handlu zagranicznego Unii Europejskiej.
Część pierwsza CN zawiera ogół przepisów wstępnych. W tytule I CN, poświęconym ogólnym regułom, sekcja A ustanawia ogólne reguły interpretacji CN, zgodnie z którymi dokonywana jest klasyfikacja towarów w CN. W szczególności przewidziane zostało, że dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, natomiast tytuły sekcji, działów lub poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne.
Klasyfikacja mieszanin lub towarów złożonych jest dokonywana według zasad ustanowionych w szczególności w regule 3 lit. b) CN, wedle której:
„Mieszaniny, wyroby złożone składające się z różnych materiałów lub wytworzone z różnych składników oraz wyroby pakowane w zestawy do sprzedaży detalicznej, które nie mogą być klasyfikowane przez powołanie się na regułę 3 a), należy klasyfikować tak, jak gdyby składały się one z materiału lub składnika, który nadaje im ich zasadniczy charakter, o ile takie kryterium jest możliwe do zastosowania”.
Część druga CN zawiera sekcję XV, poświęconą „Metalom nieszlachetnym i artykułom z metali nieszlachetnych”. Sekcja ta, składająca się z działów 72–83, zawiera dział 73, zatytułowany „Artykuly z żeliwa lub stali”. Uwaga 2 do owej sekcji stanowi, co następuje:
„W całej nomenklaturze wyrażenie »części ogólnego użytku« oznacza:
a)
artykuły objęte pozycją 7307, 7312, 7315, 7317 lub 7318 i podobne artykuły z pozostałych metali nieszlachetnych;
[…]
W działach od 73 do 76 i od 78 do 82 (z wyłączeniem pozycji 7315) postanowienia dotyczące części towarów nie obejmują postanowień dotyczących „części ogólnego użytku” określonych powyżej.
[…]”.
Pozycja CN 7307 ma następujące brzmienie:
„Łączniki rur lub przewodów rurowych (na przykład złączki nakrętne, kolanka, tuleje), z żeliwa lub stali
[…]
—
Pozostałe:
7307 99 – – Pozostałe:
[…]
7307 99 90 – – – Pozostałe”.
Pozycja CN 7321 ma następujące brzmienie:
„Piece, kuchnie, ruszty, kuchenki (włącznie z tymi, które wyposażone są w kotły centralnego ogrzewania), rożna, piecyki koksowe, palniki gazowe, podgrzewacze płytowe i podobne nieelektryczne urządzenia stosowane w gospodarstwie domowym oraz ich części, z żeliwa lub stali:
[…]
7321 90 00 – Części”.
Pozycja CN 7326 ma następujące brzmienie:
„Pozostałe artykuły z żeliwa lub stali:
[…]”.
Rozporządzenie (WE) nr 964/2003
Na mocy rozporządzenia (WE) nr 964/2003 z dnia 2 czerwca 2003 r. nakładającego ostateczne cła antydumpingowe na przywóz niektórych żeliwnych lub stalowych łączników rur lub przewodów rurowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajlandii oraz tych przywożonych z Tajwanu, zarówno zadeklarowanych, jak i niezadeklarowanych jako pochodzące z Tajwanu (
Dz.U. L 139, s. 1
) Rada Unii Europejskiej nałożyła ostateczne cła antydumpingowe na przywóz niektórych żeliwnych lub stalowych łączników rur lub przewodów rurowych o największej średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, rodzaju stosowanego między innymi do spawania doczołowego, objętych między innymi kodem CN ex 7307 99 90, pochodzących z Chin. Cło antydumpingowe obowiązujące w dniu wystąpienia okoliczności faktycznych w odniesieniu do wskazanych produktów przywiezionych z Chin wynosiło 58,6%.
Postępowanie przed sądem krajowym i pytania prejudycjalne
Hark dokonywała przywozu do Niemiec zestawów stalowych rur do pieców pochodzących z Chin. Zestawy te w opakowaniu przeznaczonym dla sprzedaży detalicznej składały się z kolanka rurowego o kącie 90° z klapką zamykającą umożliwiającą czyszczenie wnętrza, przyłącza kominowego i dopasowanej zaślepki. Wszystkie te części były pokryte lakierem odpornym na wysokie temperatury.
W dniu 28 lipca 2009 r. Hark przedstawiła w Hauptzollamt Duisburg zgłoszenie przywozowe dotyczące wskazanych zestawów rur do pieców w ramach podpozycji CN 7321 90 00, obejmującej części „pieców, kuchni, rusztów, kuchenek (włącznie z tymi, które wyposażone są w kotły centralnego ogrzewania), rożen, piecyków koksowych, palników gazowych, podgrzewaczy płytowych i podobnych nieelektrycznych urządzeń stosowanych w gospodarstwie domowym oraz ich części, z żeliwa lub stali”, w przypadku których cło wynosi 2,7%. Sporne w postępowaniu głównym zestawy rur do pieców zostały dopuszczone do swobodnego obrotu zgodnie z żądaniem.
Po kontroli przeprowadzonej przy późniejszym przywozie tego rodzaju zestawów dokonanym przez Hark Hauptzollamt Duisburg uznał, że w rzeczywistości przywiezione towary podlegały klasyfikacji do podpozycji CN 7307 99 90, obejmującej „łączniki rur lub przewodów rurowych (na przykład złączki nakrętne, kolanka, tuleje), z żeliwa lub stali”. W dniu 20 maja 2010 r. organ ów wydał decyzję w sprawie nałożenia należności, na mocy której zażądał retrospektywnie zapłaty cła z zastosowaniem stawki 3,7% oraz cła antydumpingowego z zastosowaniem stawki 58,6%, w związku z tym, że owe towary pochodzą z Chin.
Hark wniosła sprzeciw od wskazanej decyzji w sprawie nałożenia należności, który został oddalony przez Hauptzollamt Duisburg w dniu 10 sierpnia 2011 r.
Hauptzollamt Duisburg stwierdził, że zgodnie z notami wyjaśniającymi zarówno do HS, jak również do CN, pozycja 7307 obejmuje towary zasadniczo przeznaczone do łączenia dwóch rur lub przewodów rurowych ze sobą, przyłączania rury do innego urządzenia albo do zaślepiania otworu rury. Ponadto Hauptzollamt Duisburg uznał, że towary objęte pozycją 7307 stanowią, zgodnie z pkt 2 lit. a) uwag do sekcji XV CN, części ogólnego użytku, które nie muszą być szczegółowo wskazane w brzmieniu owej pozycji. Organ ów dodał, że towary określone w pozycji CN 7307 powinny być uważane za części ogólnego użytku, z tym skutkiem, że powinny być zaklasyfikowane według własnych właściwości, nawet wówczas, gdy można je jednoznacznie stosować dla określonego towaru głównego. Ponadto wedle owego organu w notach wyjaśniających do HS brak jest również odesłania do jakiejkolwiek normy, wedle której omawiana pozycja miałaby dotyczyć jedynie rur i łączników przeznaczonych do przesyłu płynnych mediów.
Hark wniosła do sądu odsyłającego skargę o stwierdzenie nieważności wskazanej decyzji w sprawie nałożenia należności. Przed owym sądem spółka ta podniosła w szczególności, że rury dymowe, przeznaczone specjalnie do odprowadzania spalin z pieca, nie mogą być uznane za przeznaczone do użytku ogólnego. Dodała ona, że sprowadzone przez nią towary nie są przeznaczone do montażu przewodów rurowych, lecz do instalowania pieców, co w świetle not wyjaśniających do HS nie pozwala na ich klasyfikację do pozycji CN 7307. Ponadto artykuły sporne w postępowaniu głównym stanowią produkty łatwe do montażu, podczas gdy w przypadku przewodów rurowych, przeznaczonych do dalszej obróbki, wymagane jest łączenie za pomocą środków technicznych.
Sąd odsyłający stwierdza, że zgodnie z ogólną regułą 3 lit. b) CN wyroby pakowane w zestawy, które nie mogą być klasyfikowane przez powołanie się na regułę 3 lit. a) CN, należy klasyfikować tak, jak gdyby składały się one z materiału lub składnika, który nadaje im ich zasadniczy charakter. W postępowaniu głównym sąd uważa, że kolanko rurowe określa zasadniczy charakter spornych zestawów rur do pieców. Wskazuje on również, że owe zestawy są niezbędne do funkcjonowania pieców. Bez podłączenia omawianego zestawu rur do komina piec nie mógłby bowiem działać w pomieszczeniu zamkniętym, ponieważ wydostawałyby się z niego gazy spalinowe, co w szczególności zagrażałoby bezpieczeństwu używania pieca. W związku z tym sąd odsyłający stwierdza, że zestaw rur do pieców jest przeznaczony wyłącznie do pieców. Ponadto wskazuje on, że ze względu na rozmiary, a mianowicie na średnicę zewnętrzną wynoszącą 154 mm i wymiary zewnętrzne wynoszące 495 mm x 595 mm, nie chodzi o zwykłe przyłącze, lecz o podstawowy element złącz służący dla celów ujścia gazów spalinowych pieca.
Mając jednakże wątpliwości co do klasyfikacji taryfowej tego rodzaju towarów jako „łączników rur lub przewodów rurowych” objętych pozycją CN 7307 lub jako „części” ze stali „pieców, kuchni, rusztów, kuchenek” objętych pozycją CN 7321, Finanzgericht Düsseldorf postanowił zawiesić postępowanie i przedstawić Trybunałowi następujące pytania prejudycjalne:
„1)
Czy pozycję [CN] 7321 należy interpretować w ten sposób, że opisane bliżej w uzasadnieniu zestawy rur do pieców mogą zostać uznane za części pieców, kuchni, rusztów i kuchenek?
2)
W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze – czy komplety rur do pieców mogą wówczas zostać zaliczone do pozycji [CN] 7307?”.
W przedmiocie pytań prejudycjalnych
Poprzez swe pytania, które należy rozpatrzyć łącznie, sąd odsyłający zmierza zasadniczo do ustalenia, czy CN należy interpretować w ten sposób, że zestaw rur do pieców, tego rodzaju co zestaw sporny w postępowaniu głównym, który składa się z kolanka rurowego o kącie 90° ze stali, o średnicy zewnętrznej wynoszącej 154 mm i wymiarach zewnętrznych wynoszących 495 mm x 595 mm, pokryty lakierem odpornym na wysokie temperatury, wyposażony w klapkę zamykającą umożliwiającą czyszczenie wnętrza, przyłącze kominowe i dopasowaną zaślepkę, jest objęty pozycją CN 7321, jako stalowa część pieca, czy też pozycją CN 7307, jako łączniki rur lub przewodów rurowych.
Co się tyczy spornych zestawów rur do pieców pakowanych w komplety do sprzedaży detalicznej, przed sądem odsyłającym nie zakwestionowano, że pośród trzech towarów, z których składają się owe zestawy, kolanko rurowe nadaje owym zestawom ich zasadniczy charakter w rozumieniu reguły ogólnej 3 lit. b) CN, który w związku z tym określa klasyfikację taryfową trzech spornych towarów.
Hark podnosi, że owo kolanko rurowe stanowi część przeznaczoną wyłącznie do podłączenia pieca do komina, i wskazuje, że w braku tego rodzaju podłączenia nie powstałby ciąg powietrza umożliwiający ujście gazów spalinowych z pieca w przewodzie kominowym. W konsekwencji rozpalony ogień zostałby w krótkim czasie zaduszony przez gaz spalinowy pozostały w komorze. W tych okolicznościach otwarcie drzwi pieca groziłoby spowodowaniem eksplozyjnego zapalenia gazu niespalonego w piecu. W konsekwencji Hark uważa, że wskazane kolanko rurowe jest niezbędne dla funkcjonowania pieca i w związku z tym powinno zostać sklasyfikowane w ramach pozycji CN 7321 jako część pieca.
Komisja jest natomiast zdania, że ze względu na obiektywne cechy i właściwości wskazanego kolanka rurowego powinno ono zostać sklasyfikowane do pozycji CN 7307 jako łączniki rur lub przewodów rurowych. Zdaniem tej instytucji okoliczność, że owo kolanko jest przeznaczone wyłącznie dla celów funkcjonowania pieca oraz że jest do tego celu niezbędne, nie stanowi istotnego kryterium jego klasyfikacji w danej pozycji. Komisja podnosi w tym względzie, że przeznaczenie produktu stanowi jedynie dodatkowe kryterium klasyfikacji taryfowej. Wskazuje ona, że w zakresie dotyczącym produktu objętego kategorią „części ogólnego użytku” w rozumieniu uwagi 2 do sekcji XV CN, przeznaczenie tego rodzaju produktu nie może być brane pod uwagę przy dokonywaniu jego klasyfikacji taryfowej.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem w interesie pewności prawa i ułatwienia kontroli decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w ich obiektywnych cechach i właściwościach, takich jak określone w pozycjach CN oraz uwagach do sekcji lub działów (zob. w szczególności wyrok z dnia 19 lipca 2012 r. w sprawie C‑336/11 Rohm & Haas Electronic Materials CMP Europe i in., pkt 31).
Z ogólnych reguł interpretacji CN wynika bowiem, że klasyfikacja towarów jest zgodnie z prawem określana na podstawie brzmienia pozycji, podpozycji oraz uwag do sekcji lub działów CN, które mają wiążącą moc prawną [wyrok z dnia 12 lipca 2012 r. w sprawie C‑291/11 TNT Freight Management (Amsterdam), pkt 31].
Ustanowione przez Komisję noty wyjaśniające do CN, jak również noty wyjaśniające do HS, opracowane w ramach Światowej Organizacji Celnej, przyczyniają się w istotny sposób do interpretacji zakresu poszczególnych pozycji taryfowych, nie są jednakże prawnie wiążące (ww. wyrok w sprawie TNT Freight Management, pkt 32).
Należy również przypomnieć, że przeznaczenie produktu może stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji, o ile jest ono właściwe temu produktowi, co daje się ocenić na podstawie jego obiektywnych cech i właściwości (ww. wyrok w sprawie TNT Freight Management, pkt 33 i przytoczone tam orzecznictwo).
Kolanka rurowe tego rodzaju co stanowiące przedmiot postępowania głównego nie są w sposób wyraźny wskazane ani w pozycjach CN 7321 lub 7307, ani w uwagach do sekcji lub działów CN, ani w notach wyjaśniających do CN lub do HS.
Z analizy pozycji CN 7321 wynika, że obejmuje ona w szczególności „piece” i ich „części z żeliwa lub stali”, podczas gdy podpozycja CN 7321 90 00 odnosi się specyficznie do „części”.
Nomenklatura scalona nie definiuje pojęcia „części” w rozumieniu pozycji CN 7321. Jednakże zgodnie z orzecznictwem Trybunału rozwiniętym w kontekście działów CN 84 i 85 w ramach sekcji XVI i działu CN 90 w ramach sekcji XVIII pojęcie „części” zakłada obecność całości, dla której funkcjonowania części te są niezbędne (zob. w szczególności wyroki: z dnia 15 lutego 2007 r. w sprawie
C-183/06 RUMA, Zb.Orz. s. I-1559
, pkt 31; z dnia 16 czerwca 2011 r. w sprawie
C-152/10 Unomedical, Zb.Orz. s. I-5433
, pkt 29; ww. wyrok w sprawie Rohm & Haas i in., pkt 34). Z owego orzecznictwa wynika, że dla celów klasyfikacji towaru jako „części” w rozumieniu wskazanych działów nie jest wystarczające wykazanie, że bez owego towaru maszyna lub urządzenie nie byłyby w stanie wykonać zadań, dla których zostały przeznaczone. Należałoby ponadto wykazać, że mechaniczne lub elektryczne funkcjonowanie danej maszyny lub urządzenia jest uzależnione od owego towaru (zob. podobnie wyrok z dnia 7 lutego 2002 r. w sprawie
C-276/00 Turbon International, Rec. s. I-1389
, pkt 30; a także ww. wyrok w sprawie Rohm & Haas Electronic Materials CMP Europe i in., pkt 35). Należy ponadto uwzględnić uwagę 2 lit. a) do sekcji XV CN, wedle której postanowienia dotyczące „części”, między innymi w pozycji 7321 owej nomenklatury, nie obejmują „części ogólnego użytku”.
W interesie spójnego i jednolitego stosowania Wspólnej taryfy celnej pojęciu „części” w rozumieniu pozycji CN 7321 należy nadać tę samą definicję co definicja wynikająca z orzecznictwa wydanego w kontekście innych działów CN, jak orzecznictwo wskazane w pkt 36 niniejszego wyroku.
W niniejszej sprawie z ustaleń faktycznych sądu odsyłającego wynika, że sporne kolanko rurowe, przyłącze i zaślepka są przeznaczone wyłącznie do pieców. Ponadto wskazana część służy do podłączenia pieca do przewodu kominowego. W braku tego rodzaju podłączenia piec nie mógłby działać, ponieważ wydostawałyby się z niego gazy spalinowe.
Należy ponadto wskazać, że kolanko rurowe jest niezbędne do funkcjonowania pieca. Z uwagi na orzecznictwo przytoczone w pkt 36 niniejszego wyroku tego rodzaju kolanko rurowe mogłoby zatem zostać uznane za „część” pieca i w związku z tym mogłoby również zostać sklasyfikowane w ramach pozycji CN 7321.
Należy jednak zbadać, czy kolanko rurowe powinno zostać sklasyfikowane w ramach pozycji CN 7307 jako „łączniki rur lub przewodów rurowych” co zgodnie z uwagą 2 do sekcji XV CN, przypomnianą w pkt 36 niniejszego wyroku, wykluczałoby klasyfikację owego produktu jako „części” pieca w rozumieniu pozycji CN 7321.
Pozycja CN 7307 obejmuje łączniki rur lub przewodów rurowych (na przykład złączki nakrętne, kolanka, tuleje) „z żeliwa lub stali”. Zgodnie z notą wyjaśniającą dotyczącą pozycji HS 7307 pozycja ta zawiera armaturę „z żelaza lub stali”, stosowaną głównie do łączenia dwóch rur lub przyłączania rur do jakiegokolwiek urządzenia, lub do zaślepienia otworu rury.
Z ustaleń faktycznych sądu odsyłającego wynika, że kolanko rurowe tego rodzaju co sporne w postępowaniu głównym nie jest przeznaczone do łączenia dwóch rur lub do przyłączania rur do jakiegokolwiek urządzenia, służy natomiast do połączenia pieca z przewodem kominowym. W konsekwencji produkt ten nie może zostać uznany za część ogólnego użytku w rozumieniu uwagi 2 lit. a) do sekcji XV CN.
W związku z powyższym należy stwierdzić, że towar tego rodzaju co towar sporny w postępowaniu głównym nie może zostać sklasyfikowany w ramach pozycji CN 7307 i nie wchodzi w zakres „części ogólnego użytku” w rozumieniu uwagi 2 lit. a) do sekcji XV CN. Z uwagi na jego obiektywne cechy i właściwości oraz właściwe mu przeznaczenie powinien on natomiast zostać sklasyfikowany w ramach pozycji CN 7321 jako stalowa „część” pieca.
Mając na uwadze całość powyższych rozważań, na przedstawione pytania należy udzielić odpowiedzi, że CN należy interpretować w ten sposób, że zestaw rur do pieców, tego rodzaju co zestaw sporny w postępowaniu głównym, który składa się z kolanka rurowego o kącie 90° ze stali, o średnicy zewnętrznej wynoszącej 154 mm i wymiarach zewnętrznych wynoszących 495 mm x 595 mm, pokryty lakierem odpornym na wysokie temperatury, wyposażony w klapkę zamykającą umożliwiającą czyszczenie wnętrza, przyłącze kominowe i dopasowaną zaślepkę, podlega klasyfikacji w ramach pozycji CN 7321 jako stalowa część pieca.
W przedmiocie kosztów
Dla stron w postępowaniu głównym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed sądem odsyłającym; do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż koszty stron w postępowaniu głównym, nie podlegają zwrotowi.

Z powyższych względów Trybunał (dziesiąta izba) orzeka, co następuje:

Nomenklaturę scaloną zawartą w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej, w wersji wynikającej z rozporządzenia Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r., należy interpretować w ten sposób, że zestaw rur do pieców, tego rodzaju co zestaw sporny w postępowaniu głównym, który składa się z kolanka rurowego o kącie 90°, ze stali, o średnicy zewnętrznej wynoszącej 154 mm i wymiarach zewnętrznych wynoszących 495 mm x 595 mm, pokryty lakierem odpornym na wysokie temperatury, wyposażony w klapkę zamykającą umożliwiającą czyszczenie wnętrza, przyłącze kominowe i dopasowaną zaślepkę, podlega klasyfikacji w ramach pozycji 7321 owej nomenklatury jako stalowa część pieca.

Podpisy
(
*1
)	Język postępowania: niemiecki.