CELEX: 62008CJ0382
Αεροπορικές μεταφορές
Άδεια για την οργάνωση εμπορικών πτήσεων με αερόστατο
Άρθρο 12 ΕΚ
Προϋπόθεση κατοικίας ή έδρας
Διοικητικές κυρώσεις

Bidar, σκέψη 54 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
Παρά ταύτα, από τη δικογραφία που υποβλήθηκε στο Δικαστήριο δεν προκύπτει ότι συντρέχει τέτοιος δικαιολογητικός λόγος όταν
πρόκειται για ρύθμιση όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη.
Αφετέρου, όσον αφορά το κριτήριο διαφοροποιήσεως που στηρίζεται στον τόπο της έδρας, το κριτήριο αυτό, κατ’ αρχήν, δημιουργεί
διακρίσεις λόγω ιθαγενείας, όπως προκύπτει από τη νομολογία που παρατέθηκε στη σκέψη 32 της παρούσας αποφάσεως.
Δεύτερον, ρύθμιση κράτους μέλους, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, επιβάλλει σε πρόσωπο, το οποίο κατοικεί ή είναι εγκατεστημένο
σε άλλο κράτος μέλος και διαθέτει σε αυτό το δεύτερο κράτος μέλος άδεια για την οργάνωση εμπορικών πτήσεων με αερόστατο, υποχρέωση
αποκτήσεως νέας άδειας στο πρώτο κράτος μέλος, χωρίς να λαμβάνεται δεόντως υπόψη το γεγονός ότι οι προϋποθέσεις αδειοδοτήσεως
είναι στην ουσία ίδιες με εκείνες βάσει των οποίων του έχει ήδη χορηγηθεί άδεια στο δεύτερο κράτος μέλος. Κατ’ αυτόν τον τρόπο,
μια τέτοια ρύθμιση εισάγει κριτήριο διαφοροποιήσεως το οποίο στην πράξη καταλήγει στο ίδιο αποτέλεσμα με κριτήριο στηριζόμενο
στην ιθαγένεια.
Συγκεκριμένα, αρνούμενη να λάβει υπόψη την άδεια που χορηγήθηκε εντός του δευτέρου κράτους μέλους, μια τέτοια ρύθμιση επιβάλλει
στο περί ου πρόκειται πρόσωπο, αν αυτό θέλει να οργανώσει εμπορικές πτήσεις με αερόστατο στο έδαφος του πρώτου κράτους μέλους,
την υποχρέωση να προβεί για δεύτερη φορά σε όλα τα αναγκαία διαβήματα για τη λήψη άδειας. Πάντως, στην πράξη, η υποχρέωση
που επιβάλλεται από το κράτος αυτό αφορά κυρίως υπηκόους άλλων κρατών μελών ή εταιρίες που εδρεύουν σε άλλα κράτη μέλη.
Η Αυστριακή Κυβέρνηση διατείνεται ότι η υποχρέωση λήψεως άδειας χορηγηθείσας από τις αυστριακές αρχές δικαιολογείται από λόγους
προστασίας της ζωής και της υγείας των μεταφερομένων προσώπων και από λόγους ασφάλειας της αεροπλοΐας. Επιπλέον, αμφισβητεί
τη διαπίστωση του αιτούντος δικαστηρίου ότι, αφενός, οι προϋποθέσεις χορηγήσεως της άδειας που χορηγήθηκε στον M. Neukirchinger
στη Γερμανία και, αφετέρου, εκείνες που απαιτούνται στην Αυστρία είναι στην ουσία ίδιες.
Όσον αφορά την εν λόγω αμφισβήτηση, πρέπει να υπομνησθεί ότι το Δικαστήριο οφείλει να λαμβάνει υπόψη, στο σύστημα της κατανομής
των αρμοδιοτήτων μεταξύ του Δικαστηρίου και των εθνικών δικαστηρίων, το πραγματικό και κανονιστικό πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται
το προδικαστικό ζήτημα, όπως το πλαίσιο αυτό ορίζεται από την απόφαση περί παραπομπής (αποφάσεις της 25ης Οκτωβρίου 2001,
C-475/99, Ambulanz Glöckner, Συλλογή 2001, σ. I-8089, σκέψη 10, και της 13ης Νοεμβρίου 2003, C-153/02, Neri, Συλλογή 2003,
σ. I-13555, σκέψη 35). Κατά συνέπεια, δεν είναι έργο του Δικαστηρίου να αποφανθεί επί μιας εκτιμήσεως όπως εκείνη στην οποία
το αιτούν δικαστήριο προέβη σχετικά με την ομοιότητα μεταξύ της ρυθμίσεως των δύο περί ων πρόκειται κρατών μελών ως προς τις
προϋποθέσεις χορηγήσεως των επίμαχων στην κύρια δίκη αδειών.
Όσο για την προστασία των συμφερόντων στα οποία αναφέρεται η Αυστριακή Κυβέρνηση, τα συμφέροντα αυτά συνιστούν αναντίρρητα
θεμιτούς σκοπούς. Παρά ταύτα, το γεγονός ότι κράτος μέλος επιβάλλει σε πρόσωπο όπως ο M. Neukirchinger υποχρέωση αποκτήσεως
νέας άδειας, χωρίς να λαμβάνεται δεόντως υπόψη το γεγονός ότι οι προϋποθέσεις αδειοδοτήσεως είναι στην ουσία ίδιες με εκείνες
βάσει των οποίων του έχει ήδη χορηγηθεί άδεια σε άλλο κράτος μέλος, δεν είναι, όπως ορθώς παρατηρούν η Πολωνική Κυβέρνηση
και η Επιτροπή, αναλογικό με τους θεμιτούς σκοπούς που επιδιώκονται. Συγκεκριμένα, εφόσον στην ουσία είναι ίδιες οι προϋποθέσεις
χορηγήσεως, εντός των δύο κρατών μελών, των επίμαχων στην κύρια δίκη αδειών μεταφοράς, πρέπει να θεωρηθεί ότι τα συμφέροντα
στα οποία αναφέρεται η Αυστριακή Κυβέρνηση έχουν ήδη ληφθεί υπόψη κατά τη χορήγηση της πρώτης άδειας εντός της Γερμανίας.
Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι ρύθμιση όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη εισάγει, στην πραγματικότητα, διακρίσεις λόγω ιθαγενείας,
επιτεινόμενες από τις διοικητικές κυρώσεις που επιβάλλονται σε περίπτωση μη τηρήσεως της ρυθμίσεως αυτής.
Κατά συνέπεια, στα ερωτήματα που τέθηκαν πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 12 ΕΚ αποκλείει ρύθμιση κράτους μέλους, όπως
η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία, για την οργάνωση πτήσεων με αερόστατο εντός αυτού του κράτους μέλους και με την απειλή
διοικητικών κυρώσεων σε περίπτωση μη τηρήσεως της ρυθμίσεως αυτής,
–        απαιτεί από πρόσωπο, το οποίο κατοικεί ή είναι εγκατεστημένο σε άλλο κράτος μέλος και διαθέτει σε αυτό το δεύτερο κράτος μέλος
άδεια οργανώσεως εμπορικών πτήσεων με αερόστατο, να έχει κατοικία ή έδρα στο πρώτο κράτος μέλος και
–        επιβάλλει στο ίδιο πρόσωπο υποχρέωση αποκτήσεως νέας άδειας χωρίς να λαμβάνεται δεόντως υπόψη το γεγονός ότι οι προϋποθέσεις
αδειοδοτήσεως είναι στην ουσία ίδιες με εκείνες βάσει των οποίων του έχει ήδη χορηγηθεί άδεια στο δεύτερο κράτος μέλος.

Επί των δικαστικών εξόδων
Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον
του αιτούντος δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι
υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (τμήμα μείζονος συνθέσεως) αποφαίνεται:
Το άρθρο 12 ΕΚ αποκλείει ρύθμιση κράτους μέλους, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία, για την οργάνωση πτήσεων με αερόστατο
εντός αυτού του κράτους μέλους και με την απειλή διοικητικών κυρώσεων σε περίπτωση μη τηρήσεως της ρυθμίσεως αυτής,
–
απαιτεί από πρόσωπο, το οποίο κατοικεί ή είναι εγκατεστημένο σε άλλο κράτος μέλος και διαθέτει σε αυτό το δεύτερο κράτος μέλος
άδεια οργανώσεως εμπορικών πτήσεων με αερόστατο, να έχει κατοικία ή έδρα στο πρώτο κράτος μέλος και
–
επιβάλλει στο ίδιο πρόσωπο υποχρέωση αποκτήσεως νέας άδειας χωρίς να λαμβάνεται δεόντως υπόψη το γεγονός ότι οι προϋποθέσεις
αδειοδοτήσεως είναι στην ουσία ίδιες με εκείνες βάσει των οποίων του έχει ήδη χορηγηθεί άδεια στο δεύτερο κράτος μέλος.
(υπογραφές)
*
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.