CELEX: 62009TJ0010
Κοινοτικό σήμα
Διαδικασία ανακοπής
Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος F 1-LIVE
Προγενέστερο εικονιστικό κοινοτικό σήμα, προγενέστερα λεκτικά εθνικά σήματα και προγενέστερο λεκτικό διεθνές σήμα F 1 και F 1 Formula 1
Απόρριψη της ανακοπής από το τμήμα προσφυγών
Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου
Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, και παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, και παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009]

Nestlé κατά ΓΕΕΑ, σκέψη 43).
Πάντως, πέραν της συνήθους περιπτώσεως κατά την οποία ο μέσος καταναλωτής αντιλαμβάνεται το σήμα ως σύνολο και παρά το γεγονός
ότι στη συνολική εντύπωση μπορεί να κυριαρχεί ένα ή περισσότερα από τα επιμέρους στοιχεία σύνθετου σήματος, δεν αποκλείεται
το ενδεχόμενο, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, ένα προγενέστερο σήμα που χρησιμοποιείται από τρίτον σε σύνθετο σημείο το οποίο
περιλαμβάνει την επωνυμία της επιχειρήσεως του τρίτου να διατηρεί αυτοτελή διακριτική δύναμη εντός του σύνθετου αυτού σημείου,
χωρίς όμως να αποτελεί το κυρίαρχο στοιχείο του. Σε μια τέτοια περίπτωση, η συνολική εντύπωση που προκαλεί το σύνθετο σημείο
μπορεί να οδηγήσει το κοινό την πεποίθηση ότι τα οικεία προϊόντα ή υπηρεσίες προέρχονται τουλάχιστον από οικονομικώς συνδεόμενες
επιχειρήσεις, οπότε πρέπει να γίνει δεκτό ότι υπάρχει κίνδυνος συγχύσεως (απόφαση του Δικαστηρίου της 6ης Οκτωβρίου 2005,
C‑120/04, Medion, Συλλογή 2005, σ. I‑8551, σκέψεις 30 και 31).
Εν προκειμένω, διαπιστώνεται ότι το επίμαχο σήμα είναι σύνθετο, καθόσον απαρτίζεται, αφενός, από δύο λεκτικά στοιχεία, το
«f 1» και το «live», τα οποία χωρίζονται με μια παύλα, και, αφετέρου, από ορισμένα εικονιστικά στοιχεία. Τα δύο λεκτικά στοιχεία
πλαισιώνονται από σκούρο ορθογώνιο παραλληλόγραμμο, στο κέντρο του οποίου βρίσκεται ένα κυκλικό σχήμα σαν δακτύλιος όπου το
λευκό χρώμα συναντά τελικά το μαύρο καθώς σκιάζεται προοδευτικά. Το στοιχείο «f 1» αναγράφεται με λευκά γράμματα στο άνω αριστερό
τμήμα του ορθογωνίου παραλληλογράμμου, ενώ το στοιχείο «live» στη μέση και δεξιά, με μαύρους χαρακτήρες οι οποίοι έχουν λευκό
περίγραμμα.
Τα προγενέστερα σήματα στα οποία στηρίχθηκε η ανακοπή είναι το εικονιστικό κοινοτικό σήμα F 1 Formula 1, καθώς και τα λεκτικά
εθνικά σήματα και το λεκτικό διεθνές σήμα F 1.
Ως προς τη σύγκριση των αντιπαρατιθέμενων σημάτων, η προσφεύγουσα προέβαλε διάφορα επιχειρήματα με σκοπό να αναγνωριστεί ότι
το στοιχείο «F 1» είναι το κυρίαρχο στο σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση. Υπενθύμισε επίσης ότι η σύντμηση F 1, με κοινά
τυπογραφικά στοιχεία, έχει καταχωριστεί σε πλείονες χώρες. Επιπλέον, αμφισβήτησε την εκτίμηση του τμήματος προσφυγών ότι η
εν λόγω σύντμηση δεν έχει παρά ασθενή διακριτικό χαρακτήρα και ότι αποκλείεται το ενδεχόμενο ο συνδυασμός του γράμματος «f»
και του ψηφίου «1» να γίνει αντιληπτός από το ενδιαφερόμενο κοινό ως εμπορικό σήμα.
Λαμβανομένης υπόψη της σημασίας που έχει το ζήτημα του κυρίαρχου στοιχείου για την εκτίμηση της ομοιότητας των αντιπαρατιθέμενων
σημάτων, τα επιχειρήματα αυτά πρέπει να εξεταστούν πριν από τη σύγκριση των ως άνω σημάτων.
Διαπιστώνεται ότι το τμήμα προσφυγών κατέληξε, με την προσβαλλόμενη απόφαση, ότι, πρώτον, το ενδιαφερόμενο κοινό θα αντιλαμβανόταν
τον συνδυασμό του γράμματος «f» και του ψηφίου «1» ως σύντμηση του όρου φόρμουλα 1, ο οποίος υποδηλώνει γενικώς μια κατηγορία
αγωνιστικών αυτοκινήτων και, κατ’ επέκταση, τους αγώνες με τέτοια αυτοκίνητα (σημείο 33 της προσβαλλομένης αποφάσεως). Δεύτερον,
έκρινε ότι το ενδιαφερόμενο κοινό θα μπορούσε να αντιληφθεί το στοιχείο «f 1» του καταχωρισμένου υπ’ αριθ. 631531 κοινοτικού
σήματος ως το σήμα το οποίο χρησιμοποιεί η προσφεύγουσα για τις εμπορικές της δραστηριότητες στον τομέα των αγώνων με αυτοκίνητα
της φόρμουλα 1 (σημείο 34 της προσβαλλομένης αποφάσεως). Το τμήμα προσφυγών συνήγαγε εξ αυτού το συμπέρασμα ότι έπρεπε να
γίνει διάκριση μεταξύ του στοιχείου «f 1» ως απλού συνδυασμού ενός γράμματος και ενός ψηφίου και του λογοτύπου F 1 (σημείο
35 της προσβαλλομένης αποφάσεως).
Το συμπέρασμα αυτό πρέπει να γίνει δεκτό.
Πρώτον, από τα αποδεικτικά στοιχεία που περιέχει η δικογραφία προκύπτει ότι η στρατηγική της προσφεύγουσας στον τομέα της
προωθήσεως κατά τα δέκα τελευταία έτη αφορά αποκλειστικώς και μόνο τον λογότυπο F 1, ήτοι το υπ’ αριθ. 631531 εικονιστικό
κοινοτικό σήμα, και ότι, στο πλαίσιο χορηγήσεως αδειών εκμεταλλεύσεως, έχει δώσει έμφαση στον λογότυπο αυτόν, επιβάλλοντας
την τήρηση κατευθυντήριων γραμμών καθώς και οδηγιών σχεδιασμού, προκειμένου να διασφαλίσει την ομοιόμορφη χρήση των ως άνω
σημάτων.
Μέσω της εφαρμογής των αυστηρών αυτών κανόνων η προσφεύγουσα μπόρεσε να εξασφαλίσει ότι το ενδιαφερόμενο κοινό αντιλαμβάνεται
παγίως το στοιχείο «f 1» ως αναπαράσταση του λογοτύπου F 1.
Διαπιστώνεται, πάντως, ότι η προσφεύγουσα δεν έχει επιβάλει την τήρηση κανόνων όσον αφορά ενδεχόμενες λοιπές χρήσεις του στοιχείου
«f 1», πέραν του λογοτύπου F 1, όπως στην περίπτωση της διεθνούς καταχωρίσεως αριθ. 732134. Δεν αμφισβητείται, ούτως ή άλλως,
ότι το στοιχείο «f 1» χρησιμοποιείται πάντοτε, είτε από την προσφεύγουσα είτε από τους δικαιούχους αδειών, σε συνδυασμό με
τον λογότυπο F 1 (πλην των περιπτώσεων στις οποίες ο λογότυπος είναι αδύνατο να αναπαραχθεί λόγω της ίδιας της φύσεως του
συγκεκριμένου μέσου επικοινωνίας).
Δεύτερον, από τα αποδεικτικά στοιχεία τα οποία προσκόμισε η προσφεύγουσα, ιδίως δε από τα αποτελέσματα δημοσκοπήσεως που διεξήχθη
στη Γερμανία και από τη δήλωση ενός μάρτυρα, προκύπτει ότι το ευρύ κοινό γνωρίζει ότι «F 1» είναι η σύντμηση που χρησιμοποιείται
συνήθως στην πράξη για τον όρο «φόρμουλα 1», ο οποίος υποδηλώνει μια κατηγορία αγωνιστικών αυτοκινήτων και, κατ’ επέκταση,
τους αγώνες με τέτοια αυτοκίνητα. Επιπλέον, ο όρος «φόρμουλα 1» αποτελεί γενική ονομασία ενός αθλήματος με αγωνιστικά αυτοκίνητα
και το κοινό δεν συσχετίζει τον ως άνω όρο συγκεκριμένα με τους αγώνες που διοργανώνει ο όμιλος στον οποίο ανήκει η προσφεύγουσα,
αλλά, γενικώς, με την ανώτατη κατηγορία οποιωνδήποτε αγώνων ταχύτητας με αυτοκίνητα. Μάλιστα, δεν υφίσταται άλλη λέξη ή έκφραση
κατάλληλη να προσδιορίσει αυτό το είδος αθλητικής δραστηριότητας.
Εξάλλου, επισημαίνεται ότι η προσφεύγουσα δεν βάλλει κατά της διαπιστώσεως του τμήματος προσφυγών ότι ο όρος «φόρμουλα 1»
αποτελεί τη συνήθη έκφραση που χρησιμοποιείται στην καθομιλουμένη για να υποδηλώσει τα αγωνιστικά αυτοκίνητα και, κατ’ επέκταση,
τους αγώνες με τέτοια αυτοκίνητα και ότι F 1 είναι η ευρέως γνωστή σύντμηση της ως άνω εκφράσεως. Επιπροσθέτως, τα προσκομισθέντα
από την προσφεύγουσα στοιχεία, ιδίως δε τα έγγραφα που είχε επισυνάψει στην προαναφερθείσα στην ανωτέρω σκέψη δήλωση του μάρτυρα,
καταδεικνύουν επίσης ότι η σύντμηση F 1 μπορεί να χρησιμοποιηθεί περιγραφικώς. Συνεπώς, η σύντμηση F 1 συνιστά ονομασία γένους,
όπως ακριβώς και ο όρος «φόρμουλα 1».
Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να υπομνηστεί ότι, κατά πάγια νομολογία, το κοινό δεν θα θεωρήσει, κατά κανόνα, τυχόν περιγραφικό
στοιχείο το οποίο αποτελεί τμήμα ενός σύνθετου σήματος ως το διακριτικό και κυρίαρχο στοιχείο στη συνολική εντύπωση που προκαλεί
το εν λόγω σήμα [βλ. απόφαση του Πρωτοδικείου της 27ης Νοεμβρίου 2007, T‑434/05, Gateway κατά ΓΕΕΑ – Fujitsu Siemens Computers
(ACTIVY Media Gateway), δεν έχει δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψη 47 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία].
Επιπλέον, το γεγονός και μόνον ότι το προγενέστερο λεκτικό σήμα έχει καταχωριστεί ως εθνικό ή διεθνές σήμα δεν αποκλείει το
ενδεχόμενο να είναι εν πολλοίς περιγραφικό ή, με άλλα λόγια, να διαθέτει εγγενώς ασθενή μόνο διακριτικό χαρακτήρα σε σχέση
με τα οικεία προϊόντα ή υπηρεσίες [βλ. απόφαση του Πρωτοδικείου της 13ης Οκτωβρίου 2009, T‑146/08, Deutsche Rockwool Mineralwoll
κατά ΓΕΕΑ – Redrock Construction (REDROCK), δεν έχει δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψη 51 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία].
Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι το κύρος διεθνούς ή εθνικού σήματος, εν προκειμένω των σημάτων της προσφεύγουσας, δεν είναι δυνατό
να προσβληθεί στο πλαίσιο διαδικασίας καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος, αλλά μόνο στο πλαίσιο διαδικασίας κηρύξεως ακυρότητας,
η οποία έχει κινηθεί στο οικείο κράτος μέλος [βλ. απόφαση του Πρωτοδικείου της 12ης Νοεμβρίου 2008, T‑7/04, Shaker κατά ΓΕΕΑ
– Limiñana y Botella (Limoncello della Costiera Amalfitana shaker), Συλλογή 2008, σ. II‑3085, σκέψη 26 και εκεί παρατιθέμενη
νομολογία].
Εντούτοις, το ΓΕΕΑ όφειλε, εν πάση περιπτώσει, να εξετάσει με ποιον τρόπο το ενδιαφερόμενο κοινό αντιλαμβάνεται το στοιχείο
«f 1» στο πλαίσιο του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση.
Κατόπιν των ανωτέρω σκέψεων και λαμβανομένων υπόψη των προσκομισθέντων αποδεικτικών στοιχείων, επιβάλλεται το συμπέρασμα ότι
το ενδιαφερόμενο κοινό δεν αντιλαμβάνεται το στοιχείο «f 1», όπως απαντά στο σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση, ως διακριτικό
στοιχείο, αλλά ως στοιχείο που χρησιμοποιείται για περιγραφικούς σκοπούς.
Επομένως, το τμήμα προσφυγών ορθώς έκρινε ότι το στοιχείο «f 1», με κοινά τυπογραφικά στοιχεία, έχει ασθενή μόνο διακριτικό
χαρακτήρα σε σχέση με τα οικεία προϊόντα και υπηρεσίες και ότι η ενδεχόμενη φήμη του χρησιμοποιούμενου εντός της Ένωσης εικονιστικού
κοινοτικού σήματος συνδέεται, κατ’ ουσία, με τον ίδιο τον λογότυπο.
Η προαναφερθείσα στην ανωτέρω σκέψη 33 απόφαση Medion, την οποία επικαλέστηκε η προσφεύγουσα κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση,
δεν ασκεί επιρροή στην υπό κρίση υπόθεση. Εν προκειμένω, επιβάλλεται το συμπέρασμα ότι το σημείο F 1 δεν διατηρεί αυτοτελή
διακριτική δύναμη εντός του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση, δεδομένου ότι, όπως ήδη διαπιστώθηκε, το ενδιαφερόμενο
κοινό αντιλαμβάνεται το «f 1» ως περιγραφικό στοιχείο του εν λόγω σήματος.
Κατά συνέπεια, τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας ότι το στοιχείο «F 1» έχει ιδιαιτέρως ισχυρό διακριτικό χαρακτήρα και ότι,
ακόμη και με κοινά τυπογραφικά στοιχεία, χαίρει εξίσου μεγάλης φήμης με τον λογότυπο πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμα. Ομοίως,
η ουσιαστική χρήση των προγενέστερων λεκτικών εθνικών σημάτων και του προγενέστερου διεθνούς λεκτικού σήματος δεν συνάγεται,
αντιθέτως προς ό,τι υποστηρίζει η προσφεύγουσα, από τα σχετικά με τον λογότυπο F 1 προσκομισθέντα αποδεικτικά στοιχεία.
–       Επί της συγκρίσεως του επίμαχου σήματος με τα προγενέστερα εθνικά λεκτικά σήματα και το προγενέστερο διεθνές λεκτικό σήμα
F 1
Εν προκειμένω, τα προγενέστερα εθνικά σήματα και το προγενέστερο διεθνές σήμα είναι λεκτικά και αποτελούνται από το στοιχείο
«f 1», ενώ το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση είναι σύνθετο (βλ. ανωτέρω σκέψη 34).
Συναφώς, πρέπει να σημειωθεί ότι υπάρχουν ορισμένες ομοιότητες μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σημείων λόγω του κοινού τους στοιχείου
«f 1». Διαφέρουν όμως, από οπτικής απόψεως, λόγω του μεγέθους τους, της παρουσίας της λέξεως «live» και του γεγονότος ότι
το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση περιλαμβάνει και εικονιστικό στοιχείο.
Από φωνητικής απόψεως, επισημαίνεται ότι το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση αποτελείται από δύο λέξεις ενώ τα προγενέστερα
σήματα από μία. Επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η ύπαρξη μίας επιπλέον λέξεως, η οποία προφέρεται, εντός του επίμαχου σήματος
αντισταθμίζει ως έναν βαθμό το κοινό στοιχείο «f 1». Ωστόσο, στο μέτρο που τα αντιπαρατιθέμενα σήματα περιέχουν αμφότερα το
στοιχείο «f 1», το οποίο είναι και το πρώτο που προφέρεται εντός του επίμαχου σήματος, το τμήμα προσφυγών ορθώς έκρινε ότι
υφίσταται ορισμένος βαθμός ομοιότητας από φωνητικής απόψεως.
Από εννοιολογικής απόψεως, πρέπει να τονιστεί ότι το προγενέστερο σήμα υποδηλώνει ένα συγκεκριμένο είδος αγωνιστικών αυτοκινήτων,
ήτοι τα αυτοκίνητα της φόρμουλα 1, και μπορεί επίσης να γίνει αντιληπτό υπό την έννοια ότι αναφέρεται εμμέσως και στους αγώνες
ταχύτητας της φόρμουλα 1. Το επίμαχο σήμα φέρει το ίδιο μήνυμα, όμως η προσθήκη της λέξεως «live», η οποία παραπέμπει στη
ζωντανή κάλυψη ή την απευθείας αναμετάδοση γεγονότος, το καθιστά εννοιολογικώς πλουσιότερο από το προγενέστερο σήμα. Επομένως,
μολονότι η ύπαρξη του κοινού λεκτικού στοιχείου «f 1» συνεπάγεται ότι τα αντιπαρατιθέμενα σήματα ομοιάζουν ως προς κάποια
σημεία σε εννοιολογικό επίπεδο, εντούτοις αυτός ο βαθμός ομοιότητας παραμένει μικρός.
Κατά την άποψη του τμήματος προσφυγών, δεδομένου ότι οι καταναλωτές, αφενός, δεν πρόκειται να συνδέσουν το επιμέρους στοιχείο
«f 1» του επίμαχου σήματος με την προσφεύγουσα, καθόσον το μοναδικό σημείο το οποίο έχουν μάθει να συσχετίζουν με την προσφεύγουσα
είναι ο λογότυπος του σήματος F 1 Formula 1, και όχι ο αναπαριστώμενος με κοινά τυπογραφικά στοιχεία, και, αφετέρου, θα θεωρήσουν
το σημείο F 1 με τα κοινά τυπογραφικά στοιχεία ως σύντμηση του όρου «formule 1», ήτοι ως περιγραφική ένδειξη, επιβάλλεται
η διαπίστωση ότι δεν συντρέχει κίνδυνος συγχύσεως των αντιπαρατιθέμενων σημάτων.
Επομένως, πρέπει ακολούθως να γίνει σύγκριση του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση με το εικονιστικό κοινοτικό σήμα
F 1 Formula 1 της προσφεύγουσας.
–       Επί της συγκρίσεως του επίμαχου σήματος με το προγενέστερο εικονιστικό κοινοτικό σήμα F 1 Formula 1
Όπως ορθώς διαπίστωσε το τμήμα προσφυγών, το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση έχει σαφείς διαφορές με το προγενέστερο
εικονιστικό κοινοτικό σήμα F 1 Formula 1 ως προς τη γενική τους διάταξη. Στο επίμαχο σήμα το «f» και το «1» είναι όρθια και
χωριστά, ενώ στο εν λόγω προγενέστερο σήμα τα στοιχεία αυτά κλίνουν προς τα δεξιά και είναι γραμμένα ώστε στο μεταξύ τους
διάστημα να σχηματίζεται η μορφή του αριθμητικού ψηφίου. Επιπλέον, τα δύο αυτά στοιχεία προβάλλουν μέσα από έντονη χρωματική
αντίθεση. Στο δεξί τμήμα του σήματος υπάρχουν αχνές ευθείες γραμμές ως αναπαράσταση, κατά πάσα πιθανότητα, της ταχύτητας.
Κατά συνέπεια, συνάγεται το συμπέρασμα ότι, από οπτικής απόψεως, ουδεμία ομοιότητα υπάρχει μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σημάτων.
Από φωνητικής και εννοιολογικής απόψεως, τα αποτελέσματα της σχετικής εξέτασης ταυτίζονται με εκείνα της αναλύσεως του στοιχείου
F 1 ως λεκτικού σημείου (βλ. ανωτέρω σκέψεις 55 και 56), οπότε υφίσταται συναφώς ορισμένος βαθμός ομοιότητας.
Εν προκειμένω, στο πλαίσιο της σφαιρικής εκτιμήσεως του κινδύνου συγχύσεως, λόγω της ελλείψεως οπτικής ομοιότητας και του
γεγονότος ότι η ομοιότητα τόσο από φωνητικής όσο και από εννοιολογικής απόψεως είναι περιορισμένη, αρκεί η διαπίστωση ότι
ορθώς το τμήμα προσφυγών κατέληξε ότι δεν συνέτρεχε κίνδυνος συγχύσεως των επίδικων σημάτων, διότι δεν τίθεται, για το ενδιαφερόμενο
κοινό, ζήτημα συγχύσεως του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση με το σήμα της προσφεύγουσας. Συναφώς, επισημαίνεται
ότι, καθόσον στην αντίληψη του ενδιαφερόμενου κοινού το σημείο F 1 έχει τον χαρακτήρα έννοιας γένους, το κοινό αυτό θα θεωρήσει
μεν οπωσδήποτε ότι το επίμαχο σήμα σχετίζεται με τη φόρμουλα 1, πλην όμως, λόγω της εντελώς διαφορετικής διατάξεως των αντιπαρατιθέμενων
σημάτων, δεν θα το συνδέσει με τις δραστηριότητες της προσφεύγουσας.
Κατόπιν των ανωτέρω σκέψεων, ο πρώτος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί.

Επί του δεύτερου λόγου ακυρώσεως, ο οποίος αφορά παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94
Επιχειρήματα των διαδίκων
Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι κακώς το τμήμα προσφυγών απέρριψε το επιχείρημά της ότι το κοινό στοιχείο, δηλαδή το «F 1»,
αρκεί για να θεμελιωθεί στην αντίληψη του κοινού ένας σύνδεσμος μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σημάτων, κατά την έννοια του
άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94. Κατά συνέπεια, το τμήμα προσφυγών παρέλειψε επίσης να εξετάσει αν η χρήση του
σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση θα μπορούσε να προσπορίσει αθέμιτο όφελος από τη φήμη και τον διακριτικό χαρακτήρα
των προγενέστερων σημάτων και να ζημιώσει, κατ’ αυτόν τον τρόπο, τον δικαιούχο τους.
Το ΓΕΕΑ και η παρεμβαίνουσα αμφισβητούν τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας.
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Από το γράμμα του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94 προκύπτει ότι η εφαρμογή του εξαρτάται από τις τρεις προϋποθέσεις,
ήτοι, πρώτον, τα αντιπαρατιθέμενα σήματα πρέπει να είναι πανομοιότυπα ή παρόμοια, δεύτερον, το προγενέστερο σήμα στο οποίο
στηρίζεται η ανακοπή πρέπει να χαίρει φήμης του και, τρίτον, πρέπει να υπάρχει κίνδυνος είτε αντλήσεως αθέμιτου οφέλους από
τον διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη του προγενεστέρου σήματος είτε προκλήσεως βλάβης στα στοιχεία αυτά από τη χωρίς εύλογη
αιτία χρήση του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση. Οι τρεις αυτές προϋποθέσεις είναι σωρευτικές, η δε απουσία μίας
από αυτές αρκεί για να καταστεί η εν λόγω διάταξη ανεφάρμοστη [απόφαση του Πρωτοδικείου της 25ης Μαΐου 2005, T‑67/04, Spa
Monopole κατά ΓΕΕΑ – Spa-Finders Travel Arrangements (SPA‑FINDERS), Συλλογή 2005, σ. II‑1825, σκέψη 30].
Πρέπει επίσης να υπομνηστεί ότι, όπως προκύπτει από τη νομολογία, οι περιπτώσεις προσβολών στις οποίες αναφέρεται το άρθρο
8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94, οσάκις συντρέχουν, συνιστούν επακόλουθο της υπάρξεως ορισμένου βαθμού ομοιότητας μεταξύ
των αντιπαρατιθέμενων σημάτων, λόγω της οποίας το ενδιαφερόμενο κοινό συσχετίζει τα σήματα αυτά, δηλαδή τα συνδέει μεταξύ
τους, χωρίς κατ’ ανάγκην να τα συγχέει (βλ. κατ’ αναλογία, απόφαση του Δικαστηρίου της 27ης Νοεμβρίου 2008, C‑252/07, Intel
Corporation, Συλλογή 2008, σ. I‑8823, σκέψη 30 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
Όπως προκύπτει από το σημείο 66 της προσβαλλομένης αποφάσεως, το σημείο σε σχέση με το οποίο η προσφεύγουσα απέδειξε την ύπαρξη
χρήσεως και, ενδεχομένως, φήμης είναι αποκλειστικώς εκείνο που έχει αποτελέσει αντικείμενο της υπ’ αριθ. 631531 κοινοτικής
καταχωρίσεως, ήτοι ο λογότυπος. Επομένως, τίθεται, πρώτον, το ζήτημα αν τα αντιπαρατιθέμενα εικονιστικά σήματα είναι πανομοιότυπα
ή παρόμοια. Συγκεκριμένα, ο διακριτικός χαρακτήρας και η φήμη του προγενέστερου σημείου στηρίζονται στην πλασματική σύντηξη
του γράμματος «f» και του ψηφίου «1», όπως αναπαριστώνται σε έντονη χρωματική αντίθεση. Η παρουσία του γράμματος «f» και του
ψηφίου «1» εντός του επίμαχου σήματος δεν αρκεί αυτή καθαυτή, δεδομένου ότι στερείται παντελώς διακριτικού χαρακτήρα, για
να στηρίξει το συμπέρασμα ότι υφίσταται σύνδεσμος μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σημάτων. Κατά συνέπεια, παρά την ύπαρξη ορισμένης
ομοιότητας τόσο από φωνητικής όσο και από εννοιολογικής απόψεως, πρέπει να γίνει δεκτό το συμπέρασμα του τμήματος προσφυγών
ότι κανένα στοιχείο του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση δεν θυμίζει στο κοινό τον λογότυπο F 1, εφόσον τα αντιπαρατιθέμενα
σήματα δεν μπορούν να θεωρηθούν παρόμοια.
Δεδομένου ότι μία από τις προαναφερθείσες στην ανωτέρω σκέψη 65 σωρευτικές προϋποθέσεις δεν πληρούται, παρέλκει η απόφανση
επί του ζητήματος αν συντρέχει εν προκειμένω η τρίτη προϋπόθεση εφαρμογής του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94.
Επομένως, ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως είναι επίσης απορριπτέος.

Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπάρχει
σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η προσφεύγουσα ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα,
σύμφωνα με το σχετικό αίτημα του ΓΕΕΑ και της παρεμβαίνουσας.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (όγδοο τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Απορρίπτει την προσφυγή.
2)
Καταδικάζει τη Formula One Licensing BV στα δικαστικά έξοδα.
Martins Ribeiro
Παπασάββας
Wahl
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 17 Φεβρουαρίου 2011.
(υπογραφές)
*
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.