CELEX: 62011CJ0294
Tmien Direttiva tal-VAT
Modalitajiet ta’ rimbors tal-VAT lill-persuni taxxabbli li ma humiex stabbiliti fil-pajjiż
Terminu għas-sottomissjoni tal-applikazzjoni għar-rimbors
Terminu ta’ dekadenza

It-talba għal deċiżjoni preliminari tirrigwarda l-interpretazzjoni tal-ewwel subparagrafu tal-Artikolu 7(1) tat-Tmien Direttiva tal-Kunsill 79/1072/KEE, tas-6 ta’ Diċembru 1979, dwar l-armonizzazzjoni tal-liġijiet tal-Istati Membri rigward it-taxxi fuq id-dħul mill-bejgħ — Arranġamenti għar-rifużjoni tat-taxxa fuq il-valur miżjud lill-persuni taxxabbli li m’humiex stabbiliti fit-territorju tal-pajjiż (ĠU Edizzjoni Speċjali bil-Malti, Kapitolu 9, Vol. 1, p. 79, iktar ’il quddiem it-“Tmien Direttiva tal-VAT”).
Din it-talba tressqet fil-kuntest ta’ kawża bejn il-Ministero dell’Economia e delle Finanze flimkien u l-Agenzia delle Entrate (iktar ’il quddiem, flimkien, l-“awtorità tat-taxxa”) u Elsacom NV, kumpannija stabbilita fil-Pajjiżi l-Baxxi (iktar ’il quddiem “Elsacom”), rigward ir-rimbors tat-taxxa fuq il-valur miżjud (iktar ’il quddiem il-“VAT”) imħallsa minn din tal-aħħar fl-Italja matul is-sena 1999.
Il-kuntest ġuridiku
Id-dritt tal-Unjoni
Id-Direttiva tal-Kunsill 2008/9/KE, tat-12 ta’ Frar 2008, li tistabbilixxi regoli dettaljati għar-rifużjoni tat-taxxa fuq il-valur miżjud, prevista fid-Direttiva 2006/112/KE, għal persuni taxxabbli mhux stabbiliti fl-Istat Membru ta’ rifużjoni iżda stabbiliti fi Stat Membru ieħor (
ĠU L 44, p. 23
), ħassret u ssostitwixxiet it-Tmien Direttiva tal-VAT. L-Artikolu 28(2) tad-Direttiva 2008/9 madankollu jippreċiża li d-dispożizzjonijiet tat-Tmien Direttiva tal-VAT jibqgħu japplikaw għall-applikazzjonijiet għar-rimbors imressqa qabel l-1 ta’ Jannar 2010, bħalma huwa l-każ fil-kawża inkwistjoni fil-kawża prinċipali.
Skont it-tielet premessa tat-Tmien Direttiva tal-VAT:
“[…] diskrepanzi bejn l-arranġamenti fis-seħħ preżentament fi Stati Membri, li f’ċerti każijiet joħolqu nuqqas fin-negozju u tagħwiġ fil-kompetizzjoni, għandhom ikunu eliminati”.
L-Artikolu 2 ta’ din id-Direttiva jipprovdi:
“Kull Stat Membru għandu jirrifondi lil kull persuna taxxabbli li ma tkunx stabbilita fit-territorju ta’ dak il-pajjiż iżda li tkun stabbilita fi Stati Membru ieħor, soġġetta għall-kondizzjoniiet preskritti taħt, kull taxxa fuq il-valur miżjud mitluba fir-rigward ta’ servizzi jew proprjetà li tista’ tiċċaqlaq ipprovduta lilha minn persuni oħra taxxabbli fit-territorju tal-pajjiż jew mitluba fir-rigward ta’ l-importazzjoni ta’ merkanzija fil-pajjiż, sakemm tali merkanzija u servizzi jintużaw għall-għanijiet tat-transazzjonijiet li hemm referenza għalihom fl-Artikolu 17(3)(a) u (b) ta’ Direttiva 77/388/KEE u tad-disposizzjoni ta’ servizzi li hemm referenza għalihom fl-Artikolu 1(b).”
Skont l-Artikolu 3(a) tal-imsemmija Direttiva:
“Sabiex tikkwalifika għal rifużjoni, kull persuna taxxabbli kif hemm referenza għaliha fl-Artikolu 2 li ma tissuplixxix la merkanzija u l-anqas servizzi maħsuba li jkunu pprovduti fit-territorju tal-pajjiż għandha:
(a)
tgħaddi lill-awtorità kompetenti […] applikazzjoni […]”
Skont l-aħħar sentenza tal-ewwel subparagrafu tal-Artikolu 7(1) tat-Tmien Direttiva tal-VAT:
“Applikazzjonijiet għandhom jiddaħħlu għand l-awtorità kompetenti […] fi żmien sitt xhur mit-tmiem tas-sena kalendarja li fiha t-taxxa tkun inġabret.”
Il-Punt B tal-Anness C ta’ din id-direttiva huwa fformulat kif ġej:
“L-applikazzjoni għandha timtela […] sat-30 ta’ Ġunju tas-sena ta’ wara dik li għaliha tkun tirreferi l-applikazzjoni […]”
L-Artikolu 15(1) tad-Direttiva 2008/9 jipprovdi:
“L-applikazzjoni għal rifużjoni għandha tiġi ppreżentata […] sat-30 ta’ Settembru tas-sena kalendarja ta’ wara l-perijodu ta’ rifużjoni. […]”.
L-Artikolu 1 tad-Direttiva tal-Kunsill 2010/66/UE, tal-14 ta’ Ottubru 2010, li temenda d-Direttiva tal-Kunsill 2008/9/KE (
ĠU L 275, p. 1
), jipprovdi:
“Fl-Artikolu 15(1) tad-Direttiva 2008/9/KE għandu jiġi miżjud is-subparagrafu li ġej:
‘Applikazzjonijiet għal rifużjoni li huma relatati mal-perijodi ta’ rifużjoni fl-2009 għandhom ikunu sottomessi […] mhux aktar tard mill-31 ta’ Marzu 2011.’”
Id-dritt Taljan
L-Artikolu 16 tad-Digriet Nru 793 tal-President tar-Repubblika, tat-30 ta’ Diċembru 1981 (GURI Nru 358, tal-31 ta’ Diċembru 1981), ippromulgat b’mod partikolari sabiex jadatta s-sistema tal-VAT skont id-dritt tal-Unjoni, introduċa fid-Digriet Nru 633 tal-President tar-Repubblika li jistabbilixxi u jirregola t-taxxa fuq il-valur miżjud (Decreto del Presidente della Repubblica Nru 633, istituzione e disciplina dell’imposta sul valore aggiunto), tas-26 ta’ Ottubru 1972 (suppliment ordinarju għall-GURI Nru 292, tal-11 ta’ Novembru 1972, iktar ’il quddiem id-“DPR Nru 633/72”), l-Artikolu 38(b), li jobbliga lill-Ministru tal-Finanzi, b’konsultazzjoni mal-Ministru tat-Teżor, biex jistabbilixxi permezz ta’ digriet ir-regoli u t-termini applikabbli għall-applikazzjonijiet għar-rimbors.
Id-Digriet Nru 2672 tal-Ministru tal-Finanzi, li jistabbilixxi regoli għall-implementazzjoni tad-dispożizzjonijiet imsemmija fl-Artikolu 38 ter tad-DPR Nru 633/72, kif emendat, rigward ir-regoli għall-implementazzjoni tar-rimbors tal-VAT għall-persuni taxxabbli li ma humiex residenti (Decreto del Ministero delle Finanze Nru 2672, norme di attuazione delle disposizioni di cui all’art 38 ter del [DPR n
o
633/72], e successive modificazioni, concernente le modalità di esecuzione dei rimborsi dell’imposta sul valore aggiunto a soggetti non residenti), tal-20 ta’ Mejju 1982 (GURI Nru 146, tad-29 ta’ Mejju 1982), jipprovdi, fit-tieni paragrafu tal-Artikolu 1 tiegħu, li r-rimbors għandu jingħata wara li “il-persuni kkonċernati jressqu applikazzjoni sa mhux iktar tard mit-30 ta’ Ġunju tas-sena kalendarja” li tiġi wara dik ikkonċernata mill-applikazzjoni.
Il-fatti li wasslu għall-kawża prinċipali u d-domanda preliminari
L-awtorità tat-taxxa rrifjutat ir-rimbors tal-VAT li Elsacom kienet ħallset abbażi tal-fatturi rċevuti mill-kuntratturi tagħha fl-Italja matul is-sena 1999. L-applikazzjoni għar-rimbors korrispondenti tressqet fis-27 ta’ Lulju 2000. L-awtorità tat-taxxa immotivat ir-rifjut tagħha bit-tressiq tard tal-applikazzjoni li, skont it-tieni paragrafu tal-Artikolu 1 tal-imsemmi Digriet Nru 2672 tal-Ministru tal-Finanzi, tal-20 ta’ Mejju 1982, kellha titressaq mhux iktar tard mit-30 ta’ Ġunju 2000.
Il-Commissione tributaria provinciale di Roma laqgħet ir-rikors ippreżentat minn Elsacom kontra din id-deċiżjoni tal-awtorità tat-taxxa, peress li qieset li t-terminu ta’ sitt xhur mit-tmiem tas-sena kalendarja li fiha t-taxxa saret dovuta, previst fl-aħħar sentenza tal-ewwel sub-paragrafu tal-Artikolu 7(1) tat-Tmien Direttiva tal-VAT, kien sempliċement ta’ natura indikattiva u għaldaqstant, ma kienx terminu ta’ dekadenza.
L-awtorità tat-taxxa appellat minn din id-deċiżjoni quddiem il-Commissione tributaria del Lazio li kkonfermat id-deċiżjoni tal-Commissione tributaria provinciale di Roma.
L-awtorità tat-taxxa appellat fuq punt ta’ liġi mis-sentenza quddiem il-qorti tar-rinviju, fejn sostniet li l-imsemmi terminu kien tabilħaqq terminu ta’ dekadenza.
F’dawn iċ-ċirkustanzi, il-Corte suprema di cassazione ddeċidiet li tissospendi l-proċeduri u li tagħmel is-segwenti domanda preliminari lill-Qorti tal-Ġustizzja:
“It-terminu ta’ sitt xhur wara l-iskadenza tas-sena kalendarja li matulha t-taxxa saret dovuta, previst fl-aħħar sentenza tal-ewwel subparagrafu tal-Artikolu 7(1) tat-Tmien Direttiva tal-[VAT] għas-sottomissjoni tal-applikazzjoni għal rimbors tat-taxxa fuq il-valur miżjud min-naħa tal-persuni taxxabbli mhux residenti ġewwa l-pajjiż, huwa terminu ta’ dekadenza, jiġifieri, huwa previst taħt piena ta’ dekadenza mid-dritt għar-rimbors?”
Fuq id-domanda preliminari
Fuq l-ammissibbiltà
Qabel kollox, hemm lok li tiġi eżaminata l-eċċezzjoni, imressqa minn Elsacom, li tgħid li d-domanda preliminari hija inammissibbli sa fejn id-dispożizzjonijiet li l-interpretazzjoni u l-applikazzjoni tagħhom hija meħtieġa biex tkun tista’ tiġi deċiża l-kwistjoni fil-kawża prinċipali ma jaqgħux taħt il-liġi tal-Unjoni, iżda taħt il-liġi nazzjonali.
F’dan ir-rigward, għandu jitfakkar, minn naħa, li għalkemm il-Qorti tal-Ġustizzja ma għandhiex ġurisdizzjoni sabiex tinterpreta miżura nazzjonali, madankollu, din il-qorti għandha ġurisdizzjoni, fil-kuntest ta’ rinviju preliminari, biex tipprovdi lill-qorti nazzjonali l-elementi kollha ta’ interpretazzjoni tad-dritt tal-Unjoni li jistgħu jippermettulha tevalwa l-kompatibbiltà ta’ din il-miżura nazzjonali mad-dritt tal-Unjoni bil-għan li tiddeċiedi l-kawża mressqa quddiemha (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal-25 ta’ Frar 2010, Pontina Ambiente,
C-172/08, Ġabra, p. I-1175
, punt 27 u l-ġurisprudenza ċċitata).
Min-naħa l-oħra, hija biss il-qorti nazzjonali, li quddiemha tressqet il-kawża u li għandha tassumi r-responsabbiltà tad-deċiżjoni ġudizzjarja li għandha tingħata, li għandha tevalwa, fid-dawl taċ-ċirkustanzi partikolari tal-kawża, kemm in-neċessità għal deċiżjoni preliminari sabiex tkun f’pożizzjoni li tagħti s-sentenza tagħha, kif ukoll ir-rilevanza tad-domandi li hija tagħmel lill-Qorti tal-Ġustizzja. Għaldaqstant, sakemm id-domandi magħmula jirrigwardaw l-interpretazzjoni tad-dritt tal-Unjoni, il-Qorti tal-Ġustizzja hija, bħala prinċipju, marbuta li tiddeċiedi (ara s-sentenza tas-16 ta’ Frar 2012, Eon Aset Menidjmunt, C-118/11, punt 76 u l-ġurisprudenza ċċitata). Id-domandi magħmula mill-qorti nazzjonali jibbenefikaw, għaldaqstant, minn preżunzjoni ta’ rilevanza (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tat-12 ta’ Ottubru 2010, Rosenbladt,
C-45/09, Ġabra p. I-9391
, punt 33).
Il-preżunzjoni ta’ rilevanza marbuta mad-domandi preliminari li jsiru mill-qrati nazzjonali tista’ tiġi injorata biss f’każijiet eċċezzjonali, meta jkun jidher manifestament li l-interpretazzjoni mitluba tad-dispożizzjonijiet tad-dritt tal-Unjoni kkonċernati minn dawn id-domandi ma għandha l-ebda rabta mas-suġġett tal-kawża (ara s-sentenza tas-17 ta’ Frar 2011, Weryński,
C-283/09, Ġabra p. I-601
, punt 34 u l-ġurisprudenza ċċitata).
Issa, fil-każ preżenti, id-domanda magħmula mill-qorti tar-rinviju tirrigwarda l-interpretazzjoni tad-dritt tal-Unjoni, jiġifieri l-ewwel subparagrafu tal-Artikolu 7(1) tat-Tmien Direttiva tal-VAT, u ma jidhirx li l-interpretazzjoni mitluba ta’ din id-dispożizzjoni hija manifestament bla ebda rabta mas-suġġett tal-kawża. Konsegwentement, din id-domanda hija ammissibbli.
Fuq il-mertu
Fir-rigward tal-mertu, permezz tad-domanda tagħha l-qorti tar-rinviju essenzjalment tistaqsi jekk it-terminu ta’ sitt xhur, previst fl-aħħar sentenza tal-ewwel subparagrafu tal-Artikolu 7(1) tat-Tmien Direttiva tal-VAT, għas-sottomissjoni tal-applikazzjoni għar-rimbors tal-VAT huwiex terminu ta’ dekadenza.
F’dan ir-rigward, għandu jiġi osservat, qabel kollox, li kif diġà jirriżulta mill-kliem ta’ din id-dispożizzjoni t-terminu previst fl-artikolu msemmi iktar ’il fuq huwa terminu ta’ dekadenza.
Għalkemm huwa veru li ċerti verżjonijiet lingwistiċi tal-imsemmija dispożizzjoni — bħal pereżempju, b’mod partikolari, il-verżjoni Spanjola (“dentro”), dik Taljana (“entro”) u dik Ingliża (“within”) — jistgħu jwasslu għal dubji rigward in-natura tal-imsemmi terminu, madankollu mill-punt B tal-Anness Ċ ta’ dawn l-istess verżjonijiet lingwistiċi tat-Tmien Direttiva tal-VAT jirriżulta b’mod ċar li t-terminu inkwistjoni ma huwiex sempliċiment terminu ta’ natura indikattiva.
Din l-interpretazzjoni hija kkonfermata minn verżjonijiet lingwistiċi oħra tal-aħħar sentenza tal-ewwel subparagrafu tal-Artikolu 7(1) tat-Tmien Direttiva tal-VAT. Għalhekk, pereżempju, fil-verżjoni bil-lingwa Franċiża, dan l-artikolu jipprovdi espressament li applikazzjoni għar-rimbors għandha tiġi sottomessa “au plus tard” [sa mhux iktar tard minn] sitt xhur mit-tmiem tas-sena kalendarja li fiha t-taxxa saret dovuta. Din il-preċiżazzjoni tindika b’mod ċar li applikazzjoni ma tistax tiġi sottomessa b’mod validu wara din id-data (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tad-29 ta’ Lulju 2010, Il-Greċja vs Il-Kummissjoni,
C-54/09 P, Ġabra p. I-7537
, punt 46). L-istess jgħodd, b’mod partikolari, għall-verżjonijiet fil-lingwa Ġermaniża («spätestens») u Olandiża («uiterlijk»). Bl-istess mod, il-punt B tal-Anness Ċ ta’ din id-direttiva jinkludi, tal-inqas fil-verżjonijiet tiegħu bil-lingwa Ġermaniża, Franċiża u Olandiża, referenza analoga li tikkonferma din l-interpretazzjoni.
F’dan ir-rigward hemm lok li jiġi enfasizzat li skont ġurisprudenza stabbilita, id-diversi verżjonijiet lingwistiċi ta’ test tal-Unjoni Ewropea għandhom jiġu interpretati b’mod uniformi u, għalhekk, f’każ ta’ diverġenzi bejn dawn il-verżjonijiet, id-dispożizzjoni inkwistjoni għandha tiġi interpretata abbażi tal-istruttura ġenerali u tal-għan tal-leġiżlazzjoni li minnha hija tikkostitwixxi element (ara, b’mod partikolari, is-sentenza tad-29 ta’ April 2010, M
et
,
C-340/08, Ġabra p. I-3913
, punt 44 u l-ġurisprudenza ċċitata).
Sussegwentement, għal dak li jirrigwarda l-għan tal-leġiżlazzjoni inkwistjoni, għandu jitfakkar li l-għan tat-Tmien Direttiva tal-VAT, skont it-tielet premessa tagħha, huwa li d-“diskrepanzi bejn l-arranġamenti fis-seħħ preżentament fi Stati Membri, li f’ċerti każijiet joħolqu nuqqas fin-negozju u tagħwiġ fil-kompetizzjoni, [jiġu] eliminati”.
Barra minn hekk, il-possibbiltà li titressaq applikazzjoni għar-rimbors tal-VAT imħallsa żejda mingħajr ebda limitu
ratione temporis
tmur kontra l-prinċipju ta’ ċertezza legali li jeżiġi li s-sitwazzjoni fiskali tal-persuna taxxabbli, fid-dawl tad-drittijiet u tal-obbligi tagħha fir-rigward tal-awtorità tat-taxxa, ma tkunx indefinittivament esposta għar-riskju li tiġi kkontestata (ara s-sentenza tal-21 ta’ Jannar 2010, Alstom Power Hydro,
C-472/08, Ġabra p. I-623
, punt 16 u l-ġurisprudenza ċċitata).
Issa, l-istabbiliment ta’ terminu ta’ natura indikattiva, jiġifieri ta’ terminu li ma huwiex previst taħt piena ta’ dekadenza, għas-sottomissjoni ta’ applikazzjoni għar-rimbors tal-VAT skont l-Artikolu 2, moqri flimkien mal-Artikolu 3 tat-Tmien Direttiva tal-VAT, imur kemm kontra l-għan ta’ armonizzazzjoni mfittex mit-Tmien Direttiva tal-VAT, kif ukoll, jekk ikun il-każ, kontra l-ġurisprudenza msemmija fil-punt preċedenti.
Fil-fatt, minn naħa, li kieku t-terminu ta’ sitt xhur imsemmi fl-aħħar sentenza tal-ewwel subparagrafu tal-Artikolu 7(1) tat-Tmien Direttiva tal-VAT kellu jiġi interpretat bħala li huwa terminu ta’ natura indikattiva, dan il-fatt ikun jimplika konsegwentement li l-Istati Membri jkunu awtorizzati li japplikaw il-leġiżlazzjoni nazzjonali tagħhom stess fil-qasam ta’ preskrizzjoni ta’ drittijiet, li tista’ tkun, skont il-każ, iktar rigoruża, bir-riżultat li, f’dan l-aħħar każ, ikunu t-termini li jirriżultaw minn din il-leġiżlazzjoni nazzjonali li, fl-aħħar mill-aħħar, jiddeterminaw il-perijodu li l-persuni taxxabbli għandhom sabiex jissottomettu applikazzjoni għar-rimbors tal-VAT. Issa, it-termini fil-qasam ta’ preskrizzjoni estintiva tad-drittijiet ma humiex armonizzati fl-Unjoni Ewropea u għalhekk jistgħu jvarjaw minn Stat Membru għall-ieħor. Għalhekk, tali interpretazzjoni tkun tmur kontra l-għan imfittex mit-Tmien Direttiva tal-VAT li d-“diskrepanzi bejn l-arranġamenti fis-seħħ preżentament fi Stati Membri […] [jiġu] eliminati”.
Min-naħa l-oħra, li kieku l-ewwel subparagrafu tal-Artikolu 7(1) tat-Tmien Direttiva tal-VAT kien jipprovdi biss terminu ta’ natura indikattiva u li kieku l-Istati Membri, minflok ma japplikaw il-leġiżlazzjoni nazzjonali tagħhom li hija iktar rigoruża fil-qasam ta’ preskrizzjoni, jirreferu unikament għat-terminu previst minn dan l-artikolu, il-possibbiltà li tiġi sottomessa b’mod validu applikazzjoni għar-rimbors tal-VAT ma tkun suġġetta għal ebda limitu
ratione temporis
. Tali riżultat ma jkunx konformi mal-ġurisprudenza msemmija fil-punt 29 tas-sentenza preżenti, li tista’ tiġi trasposta għall-każijiet ta’ rimbors previsti mit-Tmien Direttiva tal-VAT.
Fl-aħħar lok, u għal kompletezza, għandu jiġi osservat li l-Istati Membri, meta adottaw l-ewwel sentenza tal-Artikolu 15(1) tad-Direttiva 2008/9, estendew it-terminu inkwistjoni bi tliet xhur. Kif issostni, essenzjalment, il-Kummissjoni Ewropea, minn dan jista’ jiġi dedott li l-Istati Membri nnifishom telqu mill-prinċipju li t-terminu inkwistjoni kien terminu ta’ dekadenza, peress li l-estensjoni ta’ terminu hija ġeneralment meħtieġa biss jekk l-iskadenza tiegħu twassal għad-dekadenza tad-dritt li kellu jiġi eżerċitat qabel ma dan it-terminu kien wasal biex jiskadi. L-istess konklużjoni tista’ tintlaħaq, b’iktar saħħa, mill-fatt li l-Artikolu 1 tad-Direttiva 2010/66 reġa’ estenda, eċċezzjonalment u unikament għall-applikazzjonijiet għar-rimbors rigward perijodu tas-sena 2009, it-terminu għas-sottomissjoni tagħhom sal-31 ta’ Marzu 2011, sabiex jagħmel tajjeb għall-problemi tekniċi li dehru matul is-sena 2010 waqt il-ġbir, mill-awtoritajiet kompetenti, tal-applikazzjonijiet għar-rimbors li jirrigwardaw is-sena finanzjarja 2009.
Fid-dawl ta’ dak kollu li ntqal iktar ’il fuq, ir-risposta għad-domanda magħmula għandha tkun li t-terminu ta’ sitt xhur previst fl-aħħar sentenza tal-ewwel subparagrafu tal-Artikolu 7(1) tat-Tmien Direttiva tal-VAT, għas-sottomissjoni tal-applikazzjoni għar-rimbors tal-VAT, huwa terminu ta’ dekadenza.
Fuq l-ispejjeż
Peress li l-proċedura għandha, fir-rigward tal-partijiet fil-kawża prinċipali, in-natura ta’ kwistjoni mqajma quddiem il-qorti tar-rinviju, hija din il-qorti li tiddeċiedi fuq l-ispejjeż. L-ispejjeż sostnuti għas-sottomissjoni tal-osservazzjonijiet lill-Qorti tal-Ġustizzja, barra dawk tal-imsemmija partijiet, ma jistgħux jitħallsu lura.

Għal dawn il-motivi, il-Qorti tal-Ġustizzja (Il-Ħames Awla) taqta’ u tiddeċiedi:

It-terminu ta’ sitt xhur previst fl-aħħar sentenza tal-ewwel subparagrafu tal-Artikolu 7(1) tat-Tmien Direttiva tal-Kunsill 79/1072/KEE, tas-6 ta’ Diċembru 1979, dwar l-armonizzazzjoni tal-liġijiet tal-Istati Membri rigward it-taxxi fuq id-dħul mill-bejgħ — Arranġamenti għar-rifużjoni tat-taxxa fuq il-valur miżjud lill-persuni taxxabbli li m’humiex stabbiliti fit-territorju tal-pajjiż, għas-sottomissjoni tal-applikazzjoni għar-rimbors tat-taxxa fuq il-valur miżjud, huwa terminu ta’ dekadenza.

Firem
(
*1
)	Lingwa tal-kawża: it-Taljan.