CELEX: 62009FJ0096
Υπαλληλική υπόθεση
Γενικός διαγωνισμός

του οργάνου αυτού πρέπει να αναφέρει ρητώς τους λόγους επί των οποίων βασίζεται και οι λόγοι αυτοί πρέπει να ανακοινώνονται
στα πρόσωπα και τα μέρη τα οποία αυτή αφορά.
Η Επιτροπή ζητεί την απόρριψη του λόγου ακυρώσεως.
Εκτίμηση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης
Κατά πάγια νομολογία, η υποχρέωση αιτιολογήσεως βλαπτικής αποφάσεως αποσκοπεί, αφενός, στο να παράσχει στον ενδιαφερόμενο
τις αναγκαίες ενδείξεις ώστε να γνωρίζει αν η απόφαση είναι ή δεν είναι βάσιμη και, αφετέρου, να καταστήσει δυνατό τον δικαστικό
έλεγχο. Όσον αφορά τις αποφάσεις που λαμβάνει εξεταστική επιτροπή διαγωνισμού, η υποχρέωση αιτιολογήσεώς τους πρέπει να συμβιβάζεται
με την τήρηση του απορρήτου που περιβάλλει τις εργασίες της εξεταστικής επιτροπής δυνάμει του άρθρου 6 του παραρτήματος III
του ΚΥΚ. Η υποχρέωση αιτιολογήσεως των αποφάσεων εξεταστικής επιτροπής διαγωνισμού πρέπει, υπό τις συνθήκες αυτές, να λαμβάνει
υπόψη τη φύση των εν λόγω εργασιών, οι οποίες, κατά κανόνα, περιλαμβάνουν δύο τουλάχιστον διακεκριμένα στάδια, δηλαδή, πρώτον,
την δοκιμασία των αιτήσεων συμμετοχής, προκειμένου να επιλεγούν οι υποψήφιοι στους οποίους θα επιτραπεί να μετάσχουν στον
διαγωνισμό, και, δεύτερον, την δοκιμασία των προσόντων των υποψηφίων για την προς πλήρωση θέση, ώστε να καταρτιστεί πίνακας
επιτυχόντων. Το δεύτερο στάδιο των εργασιών της εξεταστικής επιτροπής διαγωνισμού είναι πρωτίστως συγκριτικής φύσεως και,
ως εκ τούτου, καλύπτεται από το απόρρητο που είναι σύμφυτο με τις εργασίες αυτές. Τα κριτήρια διορθώσεως που καθορίζει η εξεταστική
επιτροπή πριν από τις δοκιμασίες αποτελούν αναπόσπαστο μέρος των συγκριτικής φύσεως εκτιμήσεων στις οποίες προβαίνει η εξεταστική
επιτροπή ως προς τα προσόντα των υποψηφίων. Επομένως, τα κριτήρια αυτά καλύπτονται από το απόρρητο των διαβουλεύσεων, όπως
και οι εκτιμήσεις της εξεταστικής επιτροπής. Οι συγκριτικής φύσεως εκτιμήσεις στις οποίες προβαίνει η εξεταστική επιτροπή
αντικατοπτρίζονται στους βαθμούς με τους οποίους βαθμολογεί τους υποψηφίους. Λαμβανομένου υπόψη του απορρήτου που πρέπει να
περιβάλλει τις εργασίες της εξεταστικής επιτροπής, η γνωστοποίηση των βαθμών που λαμβάνουν οι υποψήφιοι στις διάφορες δοκιμασίες
συνιστά επαρκή αιτιολογία των αποφάσεων της εξεταστικής επιτροπής, δεδομένου ότι η επιτροπή δεν υποχρεούται να διευκρινίσει
τις απαντήσεις των υποψηφίων που κρίθηκαν ανεπαρκείς ή να εξηγήσει γιατί οι απαντήσεις αυτές κρίθηκαν ανεπαρκείς (απόφαση
Κοινοβούλιο κατά Innamorati, προπαρατεθείσα, σκέψεις 23 έως 31· απόφαση Martínez Páramo κ.λπ. κατά Επιτροπής, προπαρατεθείσα,
σκέψεις 43 έως 52· απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 30ής Απριλίου 2008, F-16/07, Dragoman κατά Επιτροπής, σκέψη 63).
Πάντως, εν προκειμένω, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, κατ’ αρχάς, στο μήνυμα της 14ης Σεπτεμβρίου, για να αιτιολογηθεί η μη
κοινοποίηση στην προσφεύγουσα των διορθωμένων γραπτών της στις δοκιμασίες βʹ και γʹ, 2009, αναφέρεται το άρθρο 6 του παραρτήματος
III του ΚΥΚ, το οποίο ορίζει ότι οι εργασίες της εξεταστικής επιτροπής είναι απόρρητες· επιβάλλεται η διαπίστωση στη συνέχεια
ότι, όπως προκύπτει από την παρατιθέμενη στην προηγούμενη σκέψη νομολογία, δεδομένου ότι η γνωστοποίηση των βαθμών που λαμβάνουν
οι υποψήφιοι στις διάφορες δοκιμασίες συνιστά επαρκή αιτιολογία, η εξεταστική επιτροπή δεν υποχρεούται να διευκρινίσει τις
απαντήσεις των υποψηφίων που κρίθηκαν ανεπαρκείς· τέλος, ο τίτλος III, σημείο 3, του οδηγού για τους υποψηφίους, του οποίου
είχε λάβει γνώση η προσφεύγουσα, δεν προβλέπει την κοινοποίηση στους υποψηφίους των διορθωμένων γραπτών τους. Υπό τις συνθήκες
αυτές, η προσφεύγουσα δεν μπορεί να υποστηρίξει ότι δεν είχε τις αναγκαίες ενδείξεις για να γνωρίζει αν η μη κοινοποίηση των
γραπτών της στις δοκιμασίες βʹ και γʹ, για την οποία έλαβε γνώση με το μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 14ης Σεπτεμβρίου
2009, ήταν ή δεν ήταν βάσιμη.
Ούτε το επιχείρημα της προσφεύγουσας ότι η EPSO ενήργησε αντίθετα προς τις διατάξεις του κώδικα καλής διοικητικής συμπεριφοράς
μπορεί να ευδοκιμήσει, διότι ο κώδικας αυτός δεν έχει εφαρμογή εν προκειμένω. Συγκεκριμένα, πρώτον, από τον ίδιο τον τίτλο
του εν λόγω κώδικα προκύπτει ότι αυτός απευθύνεται στο προσωπικό της Επιτροπής και έχει σκοπό τη ρύθμιση των σχέσεων του προσωπικού
με το κοινό. Δεύτερον, πρέπει να τονιστεί ότι ο εν λόγω κώδικας υπενθυμίζει, στη διάταξη που αναφέρεται στο πεδίο εφαρμογής
του, ότι οι σχέσεις μεταξύ της Επιτροπής και του προσωπικού της ρυθμίζονται αποκλειστικά από τον ΚΥΚ.
Πάντως, εν προκειμένω, η προσφεύγουσα δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι ανήκει απλώς στο κοινό όσον αφορά τις σχέσεις της με την
EPSO. Συγκεκριμένα, αφενός, όπως προκύπτει από το άρθρο 4 της αποφάσεως 2002/620, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 91α του ΚΥΚ, οι
αιτήσεις και τα αιτήματα σχετικά με την άσκηση των αρμοδιοτήτων που έχουν ανατεθεί βάσει του άρθρου 2, παράγραφοι 1 και 2,
της εν λόγω αποφάσεως υποβάλλονται στην [EPSO]. Αφετέρου, δεδομένου ότι η προσφεύγουσα συμμετείχε στον διαγωνισμό ως υποψήφια,
κάθε αίτησή της προς την EPSO για την παροχή πληροφοριών, όσον αφορά τη συμμετοχή της στον εν λόγω διαγωνισμό, ρυθμίζεται
από το παράρτημα III του ΚΥΚ, τον τίτλο D, σημείο 4, της προκήρυξης του διαγωνισμού και από τον τίτλο III, σημείο 3, του οδηγού
για τους υποψηφίους.
Συνεπώς, ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

Επί του τρίτου λόγου ακυρώσεως, αντλούμενου από παραβίαση της αρχής της διαφάνειας
Επιχειρήματα των διαδίκων
Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι, δυνάμει του άρθρου 15 ΣΛΕΕ, η διαφάνεια αποτελεί βασική αρχή της Ένωσης και κάθε θεσμικό ή
επικουρικό όργανο της Ένωσης πρέπει να εξασφαλίζει τη διαφάνεια των εργασιών του. Περαιτέρω, ο Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής επισήμανε
ότι η διαφάνεια πρέπει να διέπει τις διαδικασίες προσλήψεως και απηύθυνε, συναφώς, συστάσεις προς την Επιτροπή. Τέλος, η ίδια
η EPSO, στο πρόγραμμά της ανάπτυξης, που δημοσίευσε στον ιστότοπό της στις 11 Σεπτεμβρίου 2008, για τον εκσυγχρονισμό της
μεθόδου επιλογής των υποψηφίων, θέτει ως προαπαιτούμενο τη διαφάνεια στις διαδικασίες πρόσληψης. Η EPSO, αρνούμενη να κοινοποιήσει
στην προσφεύγουσα τα διορθωμένα γραπτά της στις δοκιμασίες βʹ και γʹ, ενήργησε κατά παραβίαση της αρχής της διαφάνειας.
Η Επιτροπή φρονεί ότι ο λόγος αυτός ακυρώσεως είναι αβάσιμος.
Εκτίμηση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης
Πρέπει να υπομνησθεί ότι το άρθρο 6 του παραρτήματος III του ΚΥΚ ορίζει ότι οι εργασίες της εξεταστικής επιτροπής είναι απόρρητες.
Επομένως, όταν ένα θεσμικό όργανο της Ένωσης αρνείται να κοινοποιήσει σε υποψήφιο το διορθωμένο γραπτό του στις δοκιμασίες,
ο υποψήφιος δεν μπορεί να στηριχθεί βασίμως στην έννοια της διαφάνειας για να θέσει υπό αμφισβήτηση τη δυνατότητα εφαρμογής
του άρθρου 6 του παραρτήματος III του ΚΥΚ (απόφαση Le Voci κατά Συμβουλίου, προπαρατεθείσα, σκέψη 124).
Η ορθότητα του παραπάνω συμπεράσματος δεν αναιρείται από τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας όσον αφορά ένα υποθετικό δικαίωμα
πρόσβασης των υποψηφίων του διαγωνισμού στα διορθωμένα γραπτά τους στηριζόμενο σε σύσταση του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή προς
την Επιτροπή, της 18ης Οκτωβρίου 1999, στην αποδοχή της σύστασης αυτής εκ μέρους της Επιτροπής και σε έρευνα του Ευρωπαίου
Διαμεσολαβητή που άρχισε το 2005 και τερματίστηκε με νέα σύσταση προς την Επιτροπή όσον αφορά την υποχρέωσή της να ενημερώνει
τους υποψηφίους που υποβάλλουν αίτηση σχετική με τα κριτήρια αξιολόγησης.
Συγκεκριμένα, πρώτον, είναι αληθές ότι η ειδική έκθεση προς το Κοινοβούλιο του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή 1004/97/(PD)GG, της
18ης Οκτωβρίου 1999, που βρίσκεται αναρτημένη στον ιστότοπο του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή, περιλαμβάνει σύσταση προς την Επιτροπή
βάσει της οποίας αυτή πρέπει, από 1ης Ιουλίου 2000 το αργότερο, να επιτρέπει στους υποψηφίους διαγωνισμών που το ζητούν την
πρόσβαση στα βαθμολογημένα γραπτά τους και με το ανακοινωθέν Τύπου 15/2000, της 31ης Ιουλίου 2000, το οποίο παραθέτει η προσφεύγουσα
και είναι διαθέσιμο στον ιστότοπο του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή, επισημαίνεται ότι «[η] Επιτροπή δέχθηκε τη σύσταση του Ευρωπαίου
Διαμεσολαβητή η οποία τέθηκε σε ισχύ τον Ιούλιο του 2000». Είναι επίσης αληθές ότι ο Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής άρχισε, το 2005,
με δική του πρωτοβουλία τη διεξαγωγή της έρευνας OI/5/05/PB, σχετικά με την πρόσβαση στα κριτήρια αξιολόγησης των εξεταστικών
επιτροπών για τις γραπτές δοκιμασίες, η οποία κατέληξε στην υποβολή της ίδιας συστάσεως.
Γεγονός παραμένει ωστόσο ότι, όπως προκύπτει από τις σκέψεις 84 και 95 της παρούσας αποφάσεως, το άρθρο 6 του παραρτήματος
III του ΚΥΚ επιδιώκει έναν αυτοτελή σκοπό που δικαιολογείται για λόγους δημοσίου συμφέροντος και αφορά ειδικώς την πρόσβαση
στις εργασίες της εξεταστικής επιτροπής. Πάντως, δυνάμει του τίτλου D, σημείο 4, της προκήρυξης του διαγωνισμού και του τίτλου
III, σημείο 3, του οδηγού για τους υποψηφίους, το ειδικό δικαίωμα που παρέχεται στους υποψηφίους να έχουν πρόσβαση σε πληροφορίες
που τους αφορούν σχετικές με τη συμμετοχή τους στον διαγωνισμό δεν είναι ούτε απόλυτο ούτε άνευ περιορισμών, αλλά αφορά συγκεκριμένα
όσους απέτυχαν στις γραπτές δοκιμασίες και τους παρέχει το δικαίωμα να λάβουν αντίγραφο του γραπτού τους στις δοκιμασίες,
καθώς και το δελτίο ατομικής αξιολογήσεως του γραπτού τους με τη βαθμολογία της εξεταστικής επιτροπής.
Εν πάση περιπτώσει, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η άποψη της προσφεύγουσας ότι υφίσταται δέσμευση εκ μέρους της Επιτροπής
ή της EPSO να κοινοποιούν στους υποψηφίους των διαγωνισμών τα βαθμολογημένα γραπτά τους δεν στηρίζεται σε κανένα αποδεικτικό
στοιχείο.
Ως προς το αναφερόμενο στη σκέψη 93 της παρούσας αποφάσεως επιχείρημα για τη διαφάνεια στις διαδικασίες προσλήψεως που προέβλεπε
το πρόγραμμα ανάπτυξης της EPSO του 2008, ιδίως το μέτρο 13, πρέπει να επισημανθεί, χωρίς να προδικάζεται το νομικό κύρος
του, ότι στο εν λόγω πρόγραμμα ανάπτυξης τίθεται ζήτημα διαφάνειας μόνο σε σχέση με την ένταξη, στη διαδικασία του διαγωνισμού,
τυποποιημένων συνεντεύξεων στις προφορικές δοκιμασίες και σε σχέση με την αξιοποίηση, από τα διάφορα θεσμικά όργανα, των πινάκων
επιτυχόντων. Όσον αφορά, συγκεκριμένα, το μέτρο 13, η προσφεύγουσα αναφέρει απλώς ότι το διοικητικό συμβούλιο της EPSO ενέκρινε
την ένταξη στη διαδικασία του διαγωνισμού ενός μηχανισμού για τη διευκόλυνση της πρόσβασης των υποψηφίων σε πλήρεις πληροφορίες
προκειμένου να μειωθεί ο αριθμός των ενστάσεων και των προσφυγών, χωρίς όμως να καθορίζει το συγκεκριμένο περιεχόμενο των
πληροφοριών στις οποίες θα πρέπει να έχουν πρόσβαση οι υποψήφιοι.
Τέλος, η προσφεύγουσα δεν μπορεί να στηριχθεί ούτε στην απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 14ης Οκτωβρίου 2008,
F-74/07, Meierhofer κατά Επιτροπής (η οποία αναιρέθηκε κατόπιν ασκήσεως αναιρέσεως –αλλά όχι λόγω ανεπαρκούς αιτιολογίας–
με την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 12ης Μαΐου 2010, T-560/08 P, Επιτροπή κατά Meierhofer), με
την οποία το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης ακύρωσε, λόγω ανεπαρκούς αιτιολογίας, την απόφαση της εξεταστικής επιτροπής διαγωνισμού
περί μη εγγραφής του προσφεύγοντος στον πίνακα επιτυχόντων, καθόσον η Επιτροπή αρνήθηκε να παράσχει, συμπληρωματικά με την
κοινοποίηση στον προσφεύγοντα του επιμέρους κάτω από τη βάση βαθμού του στις προφορικές δοκιμασίες, πρόσθετες διευκρινίσεις,
όπως οι ενδιάμεσοι βαθμοί βάσει των οποίων υπολογίστηκε η εν λόγω κάτω από τη βάση βαθμολογία του και, ενδεχομένως, τα δελτία
αξιολογήσεως. Συγκεκριμένα, αρκεί η παρατήρηση ότι στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η προπαρατεθείσα απόφαση Meierhofer
κατά Επιτροπής το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης είχε διατάξει την παροχή πρόσθετων πληροφοριών βάσει των ειδικών περιστάσεων
της διαφοράς, η οποία δεν αφορούσε, όπως η υπό κρίση διαφορά, άρνηση πρόσβασης σε πληροφορίες.

Επί του τέταρτου λόγου ακυρώσεως, αντλούμενου από παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης
Επιχειρήματα των διαδίκων
Η προσφεύγουσα προβάλλει ότι δεν της επιτράπηκε η πρόσβαση στα βαθμολογημένα γραπτά της, ενώ σε άλλες υποθέσεις η Επιτροπή
κοινοποίησε τα εν λόγω γραπτά στους υποψηφίους, κατά κανόνα μετά από καταγγελία ενώπιον του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή, και παραθέτει
αποφάσεις των δικαστηρίων της Ένωσης στις οποίες αναφέρονται τέτοιες κοινοποιήσεις.
Η Επιτροπή αναφέρει ότι όλοι οι υποψήφιοι στον διαγωνισμό έτυχαν της ίδιας μεταχείρισης και ότι η πολιτική της EPSO είναι
να μην κοινοποιεί τα βαθμολογημένα γραπτά διότι αυτά προστατεύονται από το απόρρητο που περιβάλλει τις εργασίες των εξεταστικών
επιτροπών των διαγωνισμών.
Εκτίμηση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης
Κατά πάγια νομολογία, η αρχή της ίσης μεταχείρισης παραβιάζεται όταν όμοιες καταστάσεις αντιμετωπίζονται κατά διαφορετικό
τρόπο ή όταν δύο κατηγορίες προσώπων, των οποίων η πραγματική και νομική κατάσταση δεν παρουσιάζει ουσιώδεις διαφορές, τυγχάνουν
διαφορετικής μεταχείρισης (βλ., ιδίως, απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 25ης Οκτωβρίου 2005, T-368/03, De Bustamante Tello
κατά Συμβουλίου, σκέψη 69 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
Εν προκειμένω, η προσφεύγουσα δεν προβάλλει ότι έτυχε διαφορετικής μεταχείρισης σε σχέση με άλλους υποψηφίους του διαγωνισμού
όσον αφορά την πρόσβαση στα βαθμολογημένα γραπτά της, αλλά ότι έτυχε διαφορετικής μεταχείρισης σε σχέση με υποψηφίους άλλων
διαγωνισμών οι οποίοι είχαν πρόσβαση στα βαθμολογημένα γραπτά τους.
Προς στήριξη του επιχειρήματός της, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο κατηγορίες παραδειγμάτων. Η πρώτη συνίσταται σε παραδείγματα
περιπτώσεων στις οποίες το θεσμικό όργανο κοινοποίησε σε υποψήφιο τα βαθμολογημένα γραπτά του κατόπιν παρεμβάσεως του Ευρωπαίου
Διαμεσολαβητή που ενήργησε μετά από καταγγελία που υπέβαλε προς αυτόν ο εν λόγω υποψήφιος. Η δεύτερη κατηγορία αφορά μία απόφαση
του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και δύο αποφάσεις του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης.
Όσον αφορά τις υποθέσεις της πρώτης κατηγορίας, πρέπει να τονιστεί ότι η προσφεύγουσα δεν υπέβαλε καταγγελία στον Ευρωπαίο
Διαμεσολαβητή. Δεν μπορεί επομένως να αξιώσει την ίδια μεταχείριση εκ μέρους της EPSO με εκείνη των υποψηφίων που υπέβαλαν
καταγγελία στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή. Όσον αφορά τη δεύτερη κατηγορία, το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης διαπιστώνει ότι
από την προπαρατεθείσα απόφαση Le Voci κατά Συμβουλίου προκύπτει ότι, μολονότι στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση
εκείνη το Συμβούλιο απέστειλε, κατόπιν της συστάσεως του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή προς τον οποίο είχε υποβάλει καταγγελία ο
υποψήφιος, αντίγραφο του βαθμολογημένου γραπτού του, εντούτοις η αποστολή αυτή δεν σημαίνει ότι το Συμβούλιο δεσμεύτηκε στο
μέλλον να κοινοποιεί συστηματικά τα βαθμολογημένα γραπτά, δεδομένου ότι το πεδίο εφαρμογής μιας τέτοιας αποφάσεως του θεσμικού
οργάνου περιορίζεται στη συγκεκριμένη περίπτωση, ενώ στις υποθέσεις επί των οποίων εκδόθηκαν οι προαναφερθείσες αποφάσεις
Van Neyghem κατά Επιτροπής και Dragoman κατά Επιτροπής είχαν αποσταλεί στους προσφεύγοντες, όπως και στην προσφεύγουσα στην
υπό κρίση υπόθεση, μόνον τα γραπτά τους και τα δελτία αξιολόγησης της εξεταστικής επιτροπής.
Κατά συνέπεια, ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως που προέβαλε η προσφεύγουσα προς στήριξη της προσφυγής της πρέπει να απορριφθεί
ως αβάσιμος.
Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της ως εν μέρει απαράδεκτη και εν μέρει αβάσιμη.

Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας και υπό την επιφύλαξη των λοιπών διατάξεων του ογδόου κεφαλαίου
του δευτέρου τίτλου του εν λόγω Κανονισμού, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπήρχε σχετικό αίτημα
του νικήσαντος διαδίκου. Εντούτοις, δυνάμει του άρθρου 88 του εν λόγω Κανονισμού, «[έ]νας διάδικος, έστω και νικήσας, μπορεί
να καταδικαστεί εν μέρει στα δικαστικά έξοδα, αν όχι στο σύνολό τους, αν τούτο δικαιολογεί η στάση του, περιλαμβανομένης και
της στάσης του προ της κινήσεως της δίκης, ειδικότερα αν υποχρέωσε τον αντίδικό του σε έξοδα κρινόμενα ως προκληθέντα χωρίς
εύλογη αιτία ή κακοβούλως».
Εν προκειμένω, μολονότι από το ανωτέρω σκεπτικό και από τα αιτήματα των διαδίκων προκύπτει ότι η προσφεύγουσα ηττήθηκε και
ότι η Επιτροπή ζήτησε να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα, εντούτοις προκύπτει επίσης ότι, ενώ η προσφεύγουσα είχε ζητήσει
επανειλημμένα να της παρασχεθούν πληροφορίες που την αφορούν, σχετικές με τα γραπτά της στις δοκιμασίες βʹ και γʹ, ακολουθώντας
τη διαδικασία του τίτλου D, σημείο 4, της προκήρυξης του διαγωνισμού, και έλαβε διάφορες κοινοποιήσεις εκ μέρους της EPSO
σύμφωνα με τις οποίες επισυνάπτονταν σ’ αυτές τα αιτούμενα έγγραφα, η EPSO δέχθηκε την αίτηση κοινοποιήσεως πληροφοριών στις
16 Ιουνίου 2010, δηλαδή όταν η προσφεύγουσα είχε ήδη ασκήσει την προσφυγή της. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η EPSO παρέβη την υποχρέωση
που υπέχει από την προκήρυξη του διαγωνισμού να παράσχει στον υποψήφιο που υποβάλλει αίτηση προς τούτο πρόσθετες πληροφορίες
όσον αφορά τη συμμετοχή τους στον διαγωνισμό. Εξάλλου, και ακόμη και αν οι ζητηθείσες πληροφορίες δεν ήταν απαραίτητες για
τη σύνταξη της διοικητικής ενστάσεως, δεν αποκλείεται, εάν η προσφεύγουσα τις διέθετε εγκαίρως, να μπορούσε να προετοιμάσει
την ένσταση και το δικόγραφο της προσφυγής της καλύτερα, ή ακόμη και να αποφάσιζε να μην ασκήσει προσφυγή. Λαμβάνοντας υπόψη
τις συγκεκριμένες περιστάσεις της υπόθεσης, και με τη διευκρίνιση ότι η εφαρμογή του άρθρου 88 του Κανονισμού Διαδικασίας
δεν περιορίζεται μόνο στις περιπτώσεις στις οποίες η διοίκηση υποχρέωσε τον προσφεύγοντα σε έξοδα προκληθέντα χωρίς εύλογη
αιτία ή κακοβούλως, η Επιτροπή πρέπει να φέρει τα δικαστικά της έξοδα και τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ (δεύτερο τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Απορρίπτει την προσφυγή.
2)
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η E. Cuallado Martorell.
Rofes i Pujol
Boruta
Bradley
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 18 Σεπτεμβρίου 2012.
Η Γραμματέας

Η Πρόεδρος
W. Hakenberg

M. I. Rofes I Pujol
*
Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική.