CELEX: 62009CJ0496
Παράβαση κράτους μέλους
Απόφαση του Δικαστηρίου διαπιστώνουσα παράβαση κράτους μέλους
Μη εκτέλεση
Άρθρο 228 ΕΚ
Χρηματικές κυρώσεις

της 31ης Μαρτίου 2011, Επιτροπή κατά Ελλάδας, σκέψη 31).
Στους παράγοντες που ασκούν συναφώς επιρροή συγκαταλέγονται, μεταξύ άλλων, στοιχεία όπως το χρονικό διάστημα κατά το οποίο
διήρκεσε η παράβαση και το οποίο παρήλθε από την ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως που διαπιστώνει την παράβαση αυτή καθώς
και η σοβαρότητα της παραβάσεως (βλ., συναφώς, προπαρατεθείσα απόφαση της 7ης Ιουλίου 2009, Επιτροπή κατά Ελλάδας, σκέψεις
147 καθώς και 148 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
Κατ’ αντιστοιχία προς τις εκτιμήσεις που εκτέθηκαν στις σκέψεις 58 έως 63, 84 και 85 της παρούσας αποφάσεως, σχετικά με τη
διάρκεια της παραβάσεως καθώς και με τη σοβαρότητα αυτής, πρέπει να ληφθούν υπόψη στοιχεία που επικαλέστηκε η Ιταλική Δημοκρατία,
τα οποία πιστοποιούν ότι η επιστροφή των επίδικων παρανόμων ενισχύσεων κατέστη περισσότερον δυσχερής λόγω του ότι αυτές είχαν
καταβληθεί κατ’ εφαρμογή καθεστώτος ενισχύσεων, ότι η απόφαση 2000/128 είχε εξαρτήσει το συμβατό των επίδικων ενισχύσεων από
προϋποθέσεις και ότι, συνεπώς, η εκτέλεσή της προϋπέθετε, προηγουμένως, την εκ μέρους του εν λόγω κράτους μέλους ταυτοποίηση
των αποδεκτών των εν λόγω ενισχύσεων και του ποσού που είχε λάβει έκαστος εξ αυτών.
Κατόπιν όλων των ανωτέρω σκέψεων, το Δικαστήριο ορίζει, κατά δίκαιη εκτίμηση των περιστάσεων της συγκεκριμένης υποθέσεως,
σε 30 εκατομμύρια ευρώ το κατ’ αποκοπή ποσό το οποίο η Ιταλική Δημοκρατία καλείται να καταβάλει βάσει του άρθρου 228, παράγραφος
2, τρίτο εδάφιο, ΕΚ.
Κατά συνέπεια, η Ιταλική Δημοκρατία πρέπει να υποχρεωθεί να καταβάλει στην Επιτροπή, στον λογαριασμό «Ίδιοι πόροι της Ευρωπαϊκής
Ένωσης», το κατ’ αποκοπή ποσό των 30 εκατομμυρίων ευρώ.
VI –
Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα έξοδα εφόσον υπήρξε σχετικό
αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η Επιτροπή ζήτησε να καταδικασθεί η Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα και
ότι διαπιστώθηκε η ύπαρξη παραβάσεως, πρέπει να καταδικασθεί η Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) αποφασίζει:
1)
Η Ιταλική Δημοκρατία, μη έχοντας λάβει, κατά την ημερομηνία λήξεως της προθεσμίας που τάχθηκε με την από 1ης Φεβρουαρίου 2008
αιτιολογημένη γνώμη της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 228 ΕΚ, όλα τα μέτρα που συνεπάγεται
η εκτέλεση της αποφάσεως της 1ης Απριλίου 2004, Επιτροπή κατά Ιταλίας (C‑99/02), σχετικά με την επιστροφή από τους αποδέκτες
των ενισχύσεων οι οποίες, κατά την απόφαση 2000/128/ΕΚ της Επιτροπής, της 11ης Μαΐου 1999, για τα καθεστώτα ενισχύσεως τα
οποία έθεσε σε εφαρμογή η Ιταλία σχετικά με μέτρα υπέρ της απασχολήσεως, κρίθηκαν παράνομες και ασύμβατες με την κοινή αγορά,
παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την ανωτέρω απόφαση και από το άρθρο 228, παράγραφος 1, ΕΚ.
2)
Υποχρεώνει την Ιταλική Δημοκρατία να καταβάλει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στον λογαριασμό «Ίδιοι πόροι της Ευρωπαϊκής Ένωσης»,
χρηματική ποινή το ύψος της οποίας να αντιστοιχεί στο πολλαπλάσιο του βασικού ποσού των 30 εκατομμυρίων ευρώ επί το ποσοστό
των ασύμβατων παρανόμων ενισχύσεων των οποίων η ανάκτηση δεν έχει ακόμη πραγματοποιηθεί ή δεν έχει αποδειχθεί κατά τη λήξη
της οικείας περιόδου, υπολογιζόμενο σε σχέση με το σύνολο των ποσών που δεν έχουν ακόμη ανακτηθεί κατά την ημερομηνία εκδόσεως
της παρούσας αποφάσεως, αυτό δε ανά εξάμηνο καθυστερήσεως της εφαρμογής των αναγκαίων μέτρων για τη συμμόρφωσή της προς την
προπαρατεθείσα απόφαση της 1ης Απριλίου 2004, Επιτροπή κατά Ιταλίας (C‑99/02), αρχής γενομένης από της παρούσας αποφάσεως
και μέχρι να εκτελεστεί η εν λόγω απόφαση της 1ης Απριλίου 2004.
3)
Υποχρεώνει την Ιταλική Δημοκρατία να καταβάλει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στον λογαριασμό «Ίδιοι πόροι της Ευρωπαϊκής Ένωσης»,
το κατ’ αποκοπή ποσό των τριάντα εκατομμυρίων ευρώ.
4)
Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
(υπογραφές)
*
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική.