CELEX: 62002TJ0317
Κοινή εμπορική πολιτική
Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου (ΠΟΕ)
Κανονισμός (EΚ) 3286/94
Εμπόδια στο εμπόριο
Παρασκευασμένη μουστάρδα
Περάτωση της διαδικασίας έρευνας σχετικά με τα εμπόδια στο εμπόριο
Κοινοτικό συμφέρον

του Πρωτοδικείου της 18ης Δεκεμβρίου 1997, Τ-159/94 και Τ‑160/94, Ajinomoto και NutraSweet κατά Συμβουλίου, Συλλογή
1997, σ. II‑2461, σκέψη 81).
171   Εξάλλου, στη γενική οικονομία του κανονισμού 3286/94, η εξεταστική διαδικασία και το ενδεχόμενο μέτρο προς το συμφέρον της
Κοινότητας που θεσπίζεται με το πέρας της διαδικασίας αυτής δεν στρέφονται κατά τρίτης χώρας που θέσπισε ή διατήρησε εμπόδια
στο εμπόριο. Μια καταγγέλλουσα επιχείρηση βάσει του κανονισμού 3286/94 δεν μπορεί επομένως να επικαλείται τον σεβασμό των
δικαιωμάτων άμυνας παρά μόνον υπό τις προϋποθέσεις που εξειδικεύει ο κανονισμός αυτός, εκτός αν οι εν λόγω προϋποθέσεις θεωρηθούν
καθαυτό ως θίγουσες τη γενική αρχή που θέλουν να διευκρινίσουν.
172   Συναφώς, παρατηρείται ότι το άρθρο 8, παράγραφος 4, στοιχείο α΄, του κανονισμού 3286/94 ορίζει ότι «[ο]ι καταγγέλλοντες και
οι ενδιαφερόμενοι εξαγωγείς και εισαγωγείς, καθώς και οι εκπρόσωποι της ή των κυριοτέρων ενδιαφερομένων χωρών δύνανται να
λαμβάνουν γνώση όλων των πληροφοριακών στοιχείων που έχουν τεθεί στη διάθεση της Επιτροπής, πλην των εγγράφων εσωτερικής χρήσης
της Επιτροπής και των κατά τόπους διοικητικών υπηρεσιών, υπό την προϋπόθεση ότι τα εν λόγω πληροφοριακά στοιχεία έχουν χρησιμότητα
για την προστασία των συμφερόντων τους, δεν είναι εμπιστευτικού χαρακτήρα κατά την έννοια του άρθρου 9 και χρησιμοποιούνται
από την Επιτροπή στο πλαίσιο της εξεταστικής διαδικασίας», και ότι «[τ]α ενδιαφερόμενα πρόσωπα απευθύνουν γραπτή αίτηση στην
Επιτροπή, στην οποία προσδιορίζουν τα ζητούμενα πληροφοριακά στοιχεία». Επιπλέον, η ίδια παράγραφος, στοιχείο β΄, αναφέρει
ότι «[ο]ι καταγγέλλοντες και οι ενδιαφερόμενοι εξαγωγείς και εισαγωγείς, καθώς και οι εκπρόσωποι της ή των κυριότερων ενδιαφερομένων
χωρών δύνανται να ζητούν να ενημερωθούν σχετικά με τα βασικά πραγματικά περιστατικά και με το σκεπτικό που έχει προκύψει από
τη διαδικασία [έρευνας]». Το άρθρο 8, παράγραφος 8, του κανονισμού 3286/94 επιβάλλει στην Επιτροπή, μετά την περάτωση της
έρευνας, να υποβάλει έκθεση στην Επιτροπή που αναφέρει το άρθρο 7 του κανονισμού.
173   Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι ο κανονισμός 3286/94 παρέχει στους καταγγέλλοντες, στους ενδιαφερόμενους εξαγωγείς και
εισαγωγείς καθώς και στους αντιπροσώπους της ή των ενδιαφερομένων χωρών δικαίωμα πληροφορήσεως, που υπόκειται στις προϋποθέσεις
του άρθρου 8, παράγραφος 4, στοιχεία α΄ και β΄, δικαίωμα το οποίο ειδικότερα πρέπει να συμβιβάζεται με την υποχρέωση των κοινοτικών
οργάνων να τηρούν το επιχειρηματικό απόρρητο. Τα ίδια αυτά πρόσωπα μπορούν να ζητήσουν να ενημερωθούν σχετικά με τα κυριότερα
πραγματικά περιστατικά και το σκεπτικό που έχει προκύψει από τη διαδικασία έρευνας.
174   Στην προκειμένη περίπτωση, δεν αμφισβητείται ότι η μη εμπιστευτική έκθεση σχετικά με την έρευνα διαβιβάστηκε στις προσφεύγουσες
κατόπιν της γνώμης της συμβουλευτικής επιτροπής και πριν την έκδοση της προσβαλλόμενης αποφάσεως. Με την ευκαιρία αυτή, οι
προσφεύγουσες είχαν τη δυνατότητα να προβάλουν τις απόψεις τους. Πάντως, οι προσφεύγουσες θεώρησαν, στο μέτρο που η Επιτροπή
τούς ανακοίνωσε συγχρόνως ότι η προσβαλλόμενη απόφαση θα εκδοθεί προσεχώς, ότι η θέση της Επιτροπής είχε ήδη καθοριστεί κατά
τη στιγμή διαβιβάσεως της εκθέσεως αυτής. Επομένως, συνήγαγαν ότι οι ενδεχόμενες παρατηρήσεις τους δεν θα είχαν καμιά επίδραση
στη θέση του κοινοτικού οργάνου. Κατ’ ουσίαν, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή όφειλε να τους είχε διαβιβάσει
το σχέδιο της εκθέσεως σχετικά με την έρευνα προκειμένου να μπορέσουν να διατυπώσουν επωφελώς τις παρατηρήσεις τους πριν τη
διαβίβασή της στη συμβουλευτική επιτροπή ή, τουλάχιστον, να τις πληροφορήσει αυτεπαγγέλτως ως προς τα κυριότερα πραγματικά
περιστατικά και το σκεπτικό που προέκυπτε από τη διαδικασία έρευνας.
175   Ωστόσο, το Πρωτοδικείο διαπιστώνει ότι καμιά διάταξη του κανονισμού 3286/94 δεν επιβάλει στην Επιτροπή να διαβιβάσει στα πρόσωπα
που αναφέρει το άρθρο 8, παράγραφος 4, του κανονισμού αυτού το προσχέδιο της εκθέσεως σχετικά με την έρευνα προτού αυτή υποβληθεί
στη συμβουλευτική επιτροπή, προκειμένου τα πρόσωπα αυτά να διατυπώσουν τις ενδεχόμενες παρατηρήσεις τους προς το κοινοτικό
όργανο, ούτε να πληροφορήσει τα πρόσωπα αυτά αυτεπαγγέλτως για τα κυριότερα πραγματικά περιστατικά και το σκεπτικό που προκύπτει
από τη διαδικασία έρευνας.
176   Αντιθέτως, επιβάλλεται η υπόμνηση ότι το άρθρο 8, παράγραφος 4, στοιχεία α΄ και β΄, του κανονισμού 3286/94 επιβάλλει στα πρόσωπα
που αναφέρει η διάταξη αυτή να υποβάλουν αίτηση παροχής πληροφοριών στην Επιτροπή. Όσον αφορά τα πληροφοριακά στοιχεία που
χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διαδικασία έρευνας [που αναφέρει το στοιχείο α΄], η αίτηση αυτή πρέπει να απευθύνεται γραπτώς στην
Επιτροπή, να είναι αιτιολογημένη και να προσδιορίζει τα αιτούμενα πληροφοριακά στοιχεία. Στην περίπτωση που με την αίτηση
ζητούνται τα κυριότερα πραγματικά περιστατικά και το σκεπτικό που προκύπτει από τη διαδικασία έρευνας [που αναφέρει το στοιχείο
β΄] ο κανονισμός δεν επιβάλλει καμιά ειδικότερη διατύπωση και καμιά προϋπόθεση που πρέπει να πληροί η αίτηση αυτή.
177   Στην προκειμένη περίπτωση όμως, οι προσφεύγουσες ουδέποτε ισχυρίστηκαν ότι υπέβαλαν στην Επιτροπή αίτηση παροχής πληροφοριών,
κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 4, του κανονισμού 3286/94, πριν την έγκριση της εκθέσεως σχετικά με την έρευνα. Επιπλέον,
όπως ορθώς παρατήρησε η Επιτροπή, οι προσφεύγουσες ουδέποτε προέβαλαν την έλλειψη νομιμότητας των διατάξεων του άρθρου 8,
παράγραφος 4, του κανονισμού 3286/94.
178   Επιβάλλεται επίσης να παρατηρηθεί ότι οι προσφεύγουσες δέχθηκαν με τα υπομνήματά τους ότι είχαν ενημερωθεί σχετικά με την
εξέλιξη και τον προσανατολισμό της διαδικασίας έρευνας, είχαν τη δυνατότητα να διατυπώσουν τη γνώμη τους προφορικά ως προς
το αποτέλεσμά της και ενημερώθηκαν, πριν την έγκριση της εκθέσεως σχετικά με την έρευνα, ότι η Επιτροπή θεωρούσε ότι δεν υπήρχε
δυσμενής για τις συναλλαγές συνέπεια, κατά την έννοια του κανονισμού 3286/94, στη συγκεκριμένη περίπτωση. Επομένως, επιβάλλεται
η διαπίστωση ότι οι προσφεύγουσες ήσαν σε θέση να προβάλουν την άποψή τους ως προς την εξέλιξη και τον προσανατολισμό της
διαδικασίας έρευνας και, εν πάση περιπτώσει, επί ενός των θεμελιωδών της στοιχείων και να υπερασπιστούν τα συμφέροντά τους.
Ασφαλώς, στο πλαίσιο της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες υποστήριξαν ότι τα πληροφοριακά αυτά στοιχεία ήσαν πολύ γενικά για
να γίνονται σεβαστά τα διαδικαστικά τους δικαιώματα. Πάντως, από τη δικογραφία δεν προκύπτει ότι οι προσφεύγουσες, πριν το
τέλος της διαδικασίας έρευνας, ζήτησαν από την Επιτροπή να διευκρινίσει τα πληροφοριακά αυτά στοιχεία, γραπτώς, ενδεχομένως,
ειδικότερα όσον αφορά τα κυριότερα πραγματικά περιστατικά και τους λόγους, περιλαμβανομένων και των νομικών, που προέκυπταν
από τη διαδικασία έρευνας, σύμφωνα με το άρθρο 8, παράγραφος 4, του κανονισμού 3286/94. Με την ευκαιρία αυτή, δεδομένου ότι
η Επιτροπή υπέχει την υποχρέωση να απαντήσει με επιμέλεια στην αίτηση παροχής πληροφοριών, οι προσφεύγουσες ήταν σε θέση να
προβάλουν επωφελώς τις απόψεις τους επί των στοιχείων που περιλαμβάνονταν στην απάντηση της Επιτροπής. Στο μέτρο που οι προσφεύγουσες
ουδέποτε ισχυρίστηκαν ότι υπέβαλαν μια τέτοια αίτηση, αυτές δεν μπορούν να προσάπτουν στην Επιτροπή στο πλαίσιο της παρούσας
προσφυγής ότι δεν τους έδωσε τη δυνατότητα να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους επί των πραγματικών και νομικών στοιχείων που
προέκυπταν από τη διαδικασία έρευνας. Άλλωστε, το γεγονός ότι το δικαίωμα να ενημερωθούν ως προς τα κυριότερα πραγματικά περιστατικά
και το σκεπτικό που προκύπτει από τη διαδικασία έρευνας εξαρτάται από την προϋπόθεση –και τη μόνη προϋπόθεση– ότι οι προσφεύγουσες
υποβάλλουν σχετική αίτηση στην Επιτροπή δεν θίγει, καθαυτή, την υπεράσπιση των συμφερόντων τους, δεδομένου ότι η αίτηση αυτή
δεν υπόκειται, επιπροσθέτως, σε καμιά ειδικότερη διατύπωση.
179   Εξάλλου, από την έκθεση σχετικά με την έρευνα προκύπτει ότι η Επιτροπή εξέτασε τα διάφορα επιχειρήματα που υποβλήθηκαν με
την καταγγελία και απάντησε σ’ αυτά. Εξέτασε επίσης την κατάσταση των άλλων προϊόντων πλην της παρασκευασμένης μουστάρδας,
τα οποία φέρονται ότι επηρεάζονται κατά τον ίδιο τρόπο από τα αμερικανικά μέτρα κατόπιν της συμμετοχής των ενδιαφερομένων
οργανώσεων στη διαδικασία έρευνας, οι οποίες, όπως προκύπτει από την έκθεση σχετικά με την έρευνα και χωρίς αυτό να αμφισβητείται
από τις προσφεύγουσες, συνεργάστηκαν στη διαδικασία αυτή.
180   Για το σύνολο των προεκτεθέντων, επιβάλλεται ο έβδομος λόγος να απορριφθεί.

Επί του ογδόου λόγου, που στηρίζεται στην παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 8, του κανονισμού 3286/94 και την παράβαση του
καθήκοντος επιμελείας της Επιτροπής
181   Ο λόγος αυτός στηρίζεται σε δύο σκέλη, το πρώτο σκέλος αντλείται από την παράβαση της προθεσμίας που προβλέπει το άρθρο 8,
παράγραφος 8, του κανονισμού 3286/94. Το δεύτερο σκέλος αντλείται από την παράβαση του καθήκοντος επιμελείας εκ μέρους της
Επιτροπής ως προς την προθεσμία που παρήλθε μεταξύ του τέλους της διαδικασίας διαβουλεύσεως της Επιτροπής του άρθρου 7 του
κανονισμού 3286/94 και της εκδόσεως της προσβαλλόμενης αποφάσεως.
Επί του πρώτου σκέλους του ογδόου λόγου, που αντλείται από την παράβαση της προθεσμίας που προβλέπει το άρθρο 8, παράγραφος
8, του κανονισμού 3286/94
–       Επιχειρήματα των διαδίκων
182   Οι προσφεύγουσες υπενθυμίζουν ότι, κατά το άρθρο 8, παράγραφος 8, του κανονισμού 3286/94, η Επιτροπή θα έπρεπε κανονικά να
διαβιβάσει την έκθεσή της σχετικά με την έρευνα στην επιτροπή του άρθρου 7 του ίδιου κανονισμού εντός προθεσμίας πέντε μηνών
μετά την ανακοίνωση περί κινήσεως της διαδικασίας, εκτός αν η περιπλοκότητα της έρευνας δικαιολογεί την παράταση της προθεσμίας
αυτής σε επτά μήνες. Κατά τις προσφεύγουσες, η προθεσμία των επτά μηνών δεν επιδέχεται καμιά παρέκκλιση και η ύπαρξή της αποβλέπει
στο να διασφαλίζει στις καταγγέλλουσες επιχειρήσεις τη γρήγορη απάντηση ως προς την έκβαση του φακέλου που υποβλήθηκε στην
Επιτροπή. Όμως, στο μέτρο που, στην προκειμένη περίπτωση, η Επιτροπή όντως θεώρησε ότι η πολυπλοκότητα της έρευνας επέβαλλε
την παράταση της προθεσμίας στους επτά μήνες και η Επιτροπή έλαβε την έκθεση σχετικά με την έρευνα μόλις στις 27 Μαρτίου 2002,
δηλαδή επτά μήνες και είκοσι επτά ημέρες μετά την ανακοίνωση περί κινήσεως της διαδικασίας, οι προσφεύγουσες θεωρούν ότι η
Επιτροπή παρέβη το άρθρο 8, παράγραφος 8, του κανονισμού 3286/94.
183   Η Επιτροπή θεωρεί ότι η προθεσμία για την περάτωση της διαδικασίας δεν είναι παράλογη, αν ληφθεί υπόψη η περιπλοκότητα του
τομέα στον οποίο εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση και αν ληφθεί υπόψη η φροντίδα της να εξετάσει όλα τα επιχειρήματα των διαφόρων
παρεμβάντων προτού περατωθεί η διαδικασία. Η Επιτροπή υπενθυμίζει επίσης ότι διεξήγαγε την εν λόγω διαδικασία με πνεύμα ειλικρινούς
συνεργασίας, ενημερώνοντας το σύνολο των ενδιαφερομένων μερών.
–       Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
184   Προκαταρκτικά, επιβάλλεται η υπόμνηση ότι το άρθρο 8, παράγραφος 8, του κανονισμού 3286/94 ορίζει:
«Μετά την περάτωση της έρευνας, η Επιτροπή υποβάλλει σχετική έκθεση στην επιτροπή. Η έκθεση πρέπει υπό κανονικές συνθήκες
να υποβάλλεται εντός πέντε μηνών από την ανακοίνωση της έναρξης της διαδικασίας, εκτός αν η εξέταση χαρακτηρίζεται από τέτοια
περιπλοκότητα, ώστε να δικαιολογείται η παράταση από την Επιτροπή της εν λόγω προθεσμίας στους επτά μήνες.»
185   Στην προκειμένη περίπτωση, οι προσφεύγουσες δεν αμφισβητούν ότι η έρευνα στην οποία προέβη η Επιτροπή ήταν περίπλοκη και επέβαλλε
την παράταση της προθεσμίας σε επτά μήνες. Δεν αμφισβητείται επίσης ότι η έκθεση σχετικά με την έρευνα διαβιβάστηκε στην επιτροπή
του άρθρου 7 του κανονισμού 3286/94 επτά μήνες και είκοσι επτά ημέρες μετά την ανακοίνωση για την έναρξη της διαδικασίας έρευνας.
Επομένως, υπήρξε υπέρβαση της επτάμηνης προθεσμίας που προβλέπει το άρθρο 8, παράγραφος 8, του κανονισμού 3286/94.
186   Πάντως, επιβάλλεται να εξακριβωθεί αν μια τέτοια υπέρβαση της προθεσμίας που προβλέπει το άρθρο 8, παράγραφος 8, του κανονισμού
3286/94 μπορεί να συνεπάγεται την ακύρωση της προσβαλλόμενης αποφάσεως.
187   Επιβάλλεται καταρχάς να διευκρινιστεί ότι, ενώ η υπέρβαση μιας επιτακτικής προθεσμίας συνεπάγεται την ακυρότητα κάθε πράξεως
που εκδίδεται εκπρόθεσμα, η υπέρβαση μιας προθεσμίας καθαρά ενδεικτικής δεν μπορεί, καταρχήν, να συνεπάγεται την ακύρωση της
εκδοθείσας εκπρόθεσμα πράξεως (βλ., υπό το πνεύμα αυτό και κατ’ αναλογία, απόφαση του Πρωτοδικείου της 2ας Μαΐου 1995, Τ-163/94
και Τ-165/94, NTN Corporation και Koyo Seiko κατά Συμβουλίου, Συλλογή 1995, σ. II-1381, σκέψη 119, και την παρατιθέμενη νομολογία).
188   Εν συνεχεία, όσον αφορά τη φύση της προθεσμίας του άρθρου 8, παράγραφος 8, του κανονισμού 3286/94, επιβάλλεται η διαπίστωση
ότι η χρήση του υποθετικού λόγου και των λέξεων «υπό κανονικές συνθήκες» στη δεύτερη περίοδο της διατάξεως αυτής επιτρέπει
να θεωρηθεί ότι η προβλεπόμενη προθεσμία των πέντε μηνών για την υποβολή της εκθέσεως σχετικά με την έρευνα είναι ενδεικτική
(βλ., κατ’ αναλογίαν, απόφαση NTN Corporation και Koyo Seiko κατά Συμβουλίου, προπαρατεθείσα, σκέψη 119).
189   Το Πρωτοδικείο θεωρεί ότι η προθεσμία για την υποβολή της εκθέσεως σχετικά με την έρευνα δεν μπορεί να αλλοιωθεί εφόσον η
Επιτροπή φρονεί ότι η περιπλοκότητα της έρευνας δικαιολογεί την παράταση της προθεσμίας αυτής σε επτά μήνες. Πράγματι, επιβάλλεται
η παρατήρηση ότι η επτάμηνη προθεσμία στην οποία αναφέρεται το άρθρο 8, παράγραφος 8, του κανονισμού 3286/94 συνιστά αποκλειστικά,
στην περίπτωση μιας αποκαλούμενης «περίπλοκης» έρευνας, την παράταση της αρχικής πεντάμηνης προθεσμίας που προβλέπεται στην
περίπτωση μιας αποκαλούμενης «απλής ή κανονικής» έρευνας. Το τέλος της δεύτερης περιόδου του άρθρου 8, παράγραφος 8, του κανονισμού
3286/94 αναφέρει, πράγματι, ότι πρόκειται για «παράταση της προθεσμίας στους επτά μήνες». Η διατύπωση αυτή επαναλαμβάνεται
επίσης στις άλλες γλωσσικές αποδόσεις του κανονισμού 3286/94. Επομένως, στο μέτρο που η προθεσμία για τη διαβίβαση της εκθέσεως
σχετικά με την έρευνα είναι αποκλειστικά ενδεικτική στην περίπτωση έρευνας που χαρακτηρίζεται ως «απλή ή κανονική», δεν μπορεί
να συμβαίνει διαφορετικά στην περίπτωση μιας έρευνας που χαρακτηρίζεται «περίπλοκη», εφόσον πρόκειται απλώς για παράταση της
αρχικής προθεσμίας.
190   Τούτου δοθέντος, το Πρωτοδικείο φρονεί ότι η Επιτροπή δεν μπορεί να καθυστερεί την υποβολή της εκθέσεως σχετικά με την έρευνα
πέρα από ένα εύλογο χρονικό διάστημα (βλ., κατ’ αναλογία, απόφαση NTN Corporation και Koyo Seiko κατά Συμβουλίου, προπαρατεθείσα),
δεδομένου ότι το γεγονός αυτό, πράγματι, είναι ικανό να συμβάλει στην καθυστέρηση εκδόσεως της αποφάσεως για την περάτωση
της διαδικασίας έρευνας.
191   Πάντως, στην προκειμένη περίπτωση, η υπέρβαση κατά είκοσι επτά ημέρες της ενδεικτικής προθεσμίας των επτά μηνών που προβλέπει
το άρθρο 8, παράγραφος 8, του κανονισμού 3286/94 δεν συνιστά παράβαση της εύλογης προθεσμίας.
192   Επομένως, επιβάλλεται να απορριφθεί το πρώτο σκέλος του όγδοου λόγου.
Επί του δευτέρου σκέλους του ογδόου λόγου, που αντλείται από την παράβαση του καθήκοντος επιμελείας της Επιτροπής όσον αφορά
το χρονικό διάστημα που παρήλθε μεταξύ του τέλους της διαδικασίας διαβουλεύσεως της Επιτροπής του άρθρου 7 του κανονισμού
3286/94 και της εκδόσεως της προσβαλλόμενης αποφάσεως
–       Επιχειρήματα των διαδίκων
193   Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή παρέβη το καθήκον επιμελείας που της επέβαλλε να εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση
πολύ πιο γρήγορα από ό,τι το έπραξε, κατόπιν της διαβουλεύσεως της επιτροπής του άρθρου 7 του κανονισμού 3286/94. Συγκεκριμένα,
κατά τις προσφεύγουσες, η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε τρεις μήνες μετά το τέλος της διαδικασίας διαβουλεύσεως. Όμως, αν
ληφθεί υπόψη η σημασία της διαδικασίας που προβλέπει ο κανονισμός 3286/94 για τις ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις και το ήδη πολύ
μεγάλο χρονικό διάστημα που παρήλθε μεταξύ της ανακοινώσεως για την κίνηση της διαδικασίας έρευνας και τη διαβίβαση της εκθέσεως
σχετικά με την έρευνα στην επιτροπή, οι προσφεύγουσες θεωρούν ότι η Επιτροπή παρέβη το καθήκον επιμελείας.
194   Η Επιτροπή αντιτάσσει ότι ενήργησε με κάθε δυνατή επιμέλεια σε μια υπόθεση με σημαντικές συνέπειες.
–       Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
195   Επιβάλλεται η παρατήρηση ότι, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 7, παράγραφος 4, του κανονισμού 3286/94, η συμβουλευτική επιτροπή
διαθέτει οκτώ εργάσιμες ημέρες για να αντιδράσει ως προς την έκθεση σχετικά με την έρευνα που διαβίβασε η Επιτροπή κατ’ εφαρμογήν
του άρθρου 8, παράγραφος 8, του κανονισμού αυτού.
196   Κατά το άρθρο 11, παράγραφος 1, του κανονισμού 3286/94, η απόφαση της Επιτροπής με την οποία περατούται η διαδικασία έρευνας
πρέπει να λαμβάνεται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπει το άρθρο 14 του εν λόγω κανονισμού. Κατά την παράγραφο 2 της διατάξεως
αυτής, «[ο] εκπρόσωπος της Επιτροπής υποβάλλει στην επιτροπή σχέδιο της προς λήψη απόφασης» και «[η] επιτροπή συζητεί την
υπόθεση εντός προθεσμίας που καθορίζει ο πρόεδρος, ανάλογα με το επείγον της υπόθεσης». Το άρθρο 14, παράγραφος 3, του κανονισμού
3286/94 ορίζει ότι «[η] Επιτροπή εκδίδει απόφαση, την οποία ανακοινώνει στα κράτη μέλη και η οποία αρχίζει να ισχύει μετά
από διάστημα δέκα ημερών, υπό την προϋπόθεση ότι κατά το χρονικό αυτό διάστημα κανένα κράτος μέλος δεν έχει παραπέμψει την
υπόθεση στο Συμβούλιο».
197   Επομένως, ο κανονισμός 3286/94 δεν προβλέπει ούτε προθεσμία εντός της οποίας η Επιτροπή οφείλει να υποβάλει το σχέδιο αποφάσεως
στη συμβουλευτική επιτροπή, κατόπιν της διαδικασίας διαβουλεύσεως επί της εκθέσεως σχετικά με την έρευνα, ούτε προθεσμία μεταξύ
της στιγμής κατά την οποία η συμβουλευτική επιτροπή διαβουλεύθηκε επί του σχεδίου αποφάσεως και της στιγμής κατά την οποία
η Επιτροπή εκδίδει την απόφαση. Κατά συνέπεια, ο κανονισμός δεν προβλέπει καμιά προθεσμία εντός της οποίας η απόφαση για την
περάτωση της διαδικασίας έρευνας, όπως στην προκειμένη περίπτωση η προσβαλλόμενη απόφαση, πρέπει να εκδοθεί κατόπιν της διαβουλεύσεως
της επιτροπής του άρθρου 7 του κανονισμού 3286/94.
198   Το Πρωτοδικείο θεωρεί ότι η σιωπή του κανονισμού 3286/94 επί του ζητήματος αυτού μπορεί να ερμηνευθεί ως η βούληση του κοινοτικού
νομοθέτη να αφήσει στην Επιτροπή ορισμένο περιθώριο εκτιμήσεως ως προς την ημερομηνία κατά την οποία πρέπει να εκδοθεί η απόφαση
για την περάτωση της διαδικασίας έρευνας, λαμβανομένου υπόψη του συνόλου των περιστάσεων κάθε περιπτώσεως, ειδικότερα των
ενδεχομένων διαβημάτων στα οποία η Επιτροπή σχεδίαζε να προβεί προς τις αρχές του τρίτου ενδιαφερόμενου κράτους, προτού περατώσει
τη διαδικασία έρευνας.
199   Πάντως, η αναγνώριση ενός τέτοιου περιθωρίου εκτιμήσεως δεν σημαίνει ότι η Επιτροπή νομιμοποιείται να καθυστερήσει την έκδοση
της αποφάσεως που λαμβάνεται βάσει του άρθρου 11, παράγραφος 1, του κανονισμού 3286/94 πέρα από ένα εύλογο χρονικό διάστημα,
το οποίο πρέπει να εκτιμάται σε συνάρτηση με τις ειδικότερες περιστάσεις κάθε περιπτώσεως. Ένα τέτοιο όριο αποβλέπει, πράγματι,
όπως υποστήριξαν οι προσφεύγουσες, στην εκπλήρωση του καθήκοντος επιμελείας και της αρχής της χρηστής διοικήσεως που υπέχει
η Επιτροπή.
200   Στην προκειμένη περίπτωση, πρέπει να παρατηρηθεί ότι μεταξύ του τέλους της διαδικασίας διαβουλεύσεως της επιτροπής, στις 15
Απριλίου 2002 και της εκδόσεως της προσβαλλόμενης αποφάσεως, στις 9 Ιουλίου 2002, παρήλθαν δύο μήνες και είκοσι τέσσερις ημέρες.
Όμως, ένα τέτοιο χρονικό διάστημα δεν είναι παράλογο, αν ληφθεί ειδικότερα υπόψη η υποχρέωση που βαρύνει την Επιτροπή να προβεί
στην εσωτερική διαβούλευση των διαφόρων υπηρεσιών της επί του σχεδίου αποφάσεως, τη διαβούλευση των κρατών μελών επί της αποφάσεως,
που επιβάλλει το άρθρο 14 του κανονισμού 3286/94, καθώς και η τήρηση επαρκούς προθεσμίας προκειμένου να καταστεί δυνατή η
μετάφραση της αποφάσεως προς όλες τις επίσημες γλώσσες της Κοινότητας.
201   Επομένως, το δεύτερο σκέλος του παρόντος λόγου πρέπει να απορριφθεί, καθώς και ο όγδοος λόγος στο σύνολό του.
202   Υπό τις προϋποθέσεις αυτές, η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της.

Επί των δικαστικών εξόδων
203   Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον
υπήρξε σχετικό αίτημα. Δεδομένου ότι οι προσφεύγουσες ηττήθηκαν, επιβάλλεται να καταδικαστούν στα δικαστικά έξοδα, σύμφωνα
με το αίτημα της Επιτροπής.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ (πρώτο πενταμελές τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Απορρίπτει την προσφυγή.
2)
Καταδικάζει τις προσφεύγουσες στα δικαστικά έξοδα.
B. Vesterdorf
P. Mengozzi
M. E. Martins Ribeiro
F. Dehousse

I. Labucka
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 14 Δεκεμβρίου 2004.
Ο Γραμματέας

Ο Πρόεδρος
H. Jung

B. Vesterdorf
Πίνακας περιεχομένων
Νομικό πλαίσιο
Ιστορικό της διαφοράς
Διαδικασία και αιτήματα των διαδίκων
Επί του παραδεκτού
Επί της ουσίας
Επί του πρώτου λόγου, που αντλείται από την παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 1, του κανονισμού 3286/94
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Επί του δευτέρου λόγου, που αντλείται από την παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 4, του κανονισμού 3286/94
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Επί του τρίτου λόγου, που αντλείται από την παράβαση του άρθρου 10, παράγραφος 5, του κανονισμού 3286/94
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Επί του τετάρτου λόγου, που στηρίζεται στην παράβαση του άρθρου 11, παράγραφος 1, του κανονισμού 3286/94
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
– Προκαταρκτικές παρατηρήσεις
– Επί της εκτιμήσεως του συμφέροντος της Κοινότητας στο στάδιο της ανακοινώσεως για την έναρξη διαδικασίας έρευνας
– Επί της εξομοιώσεως ή του περιορισμού του συμφέροντος της Κοινότητας στο προσωπικό συμφέρον της καταγγέλλουσας και του ότι
δεν ελήφθησαν υπόψη συμφέροντα των άλλων ενδιαφερομένων μερών
Επί του πέμπτου λόγου, που αντλείται από την έλλειψη αιτιολογίας της προσβαλλόμενης αποφάσεως
Επί του πρώτου σκέλους του πέμπτου λόγου, που αντλείται από την έλλειψη αιτιολογίας ως προς την ανάλυση των εμποδίων στο εμπόριο
– Επιχειρήματα των διαδίκων
– Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Επί του δευτέρου σκέλους του πέμπτου λόγου, που στηρίζεται στην έλλειψη αιτιολογίας όσον αφορά το συμφέρον της Κοινότητας
προς λήψη μέτρου
– Επιχειρήματα των διαδίκων
– Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Επί του έκτου λόγου, που στηρίζεται στα προφανή σφάλματα κατά την εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών και την παράβαση του
άρθρου 2, παράγραφος 4, και του άρθρου 11, παράγραφος 1, του κανονισμού 3286/94
Επί του πρώτου σκέλους του έκτου λόγου, που στηρίζεται στο προφανές σφάλμα εκτιμήσεως της Επιτροπής ως προς την ενδεχόμενη
απόσυρση των προϊόντων των προσφευγουσών από τον κατάλογο των προϊόντων που υπόκεινται στον αμερικανικό πρόσθετο δασμό
– Επιχειρήματα των διαδίκων
– Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Επί του δευτέρου σκέλους του έκτου λόγου, που στηρίζεται στο προφανές σφάλμα εκτιμήσεως σχετικά με την απόδοση του πρόσθετου
δασμού που καταβλήθηκε αχρεωστήτως
– Επιχειρήματα των διαδίκων
– Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Επί του εβδόμου λόγου, που αντλείται από την προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Επί του ογδόου λόγου, που στηρίζεται στην παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 8, του κανονισμού 3286/94 και την παράβαση του
καθήκοντος επιμελείας της Επιτροπής
Επί του πρώτου σκέλους του ογδόου λόγου, που αντλείται από την παράβαση της προθεσμίας που προβλέπει το άρθρο 8, παράγραφος
8, του κανονισμού 3286/94
– Επιχειρήματα των διαδίκων
– Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Επί του δευτέρου σκέλους του ογδόου λόγου, που αντλείται από την παράβαση του καθήκοντος επιμελείας της Επιτροπής όσον αφορά
το χρονικό διάστημα που παρήλθε μεταξύ του τέλους της διαδικασίας διαβουλεύσεως της Επιτροπής του άρθρου 7 του κανονισμού
3286/94 και της εκδόσεως της προσβαλλόμενης αποφάσεως
– Επιχειρήματα των διαδίκων
– Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Επί των δικαστικών εξόδων
*
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.