CELEX: 61989CJ0058
Παράλειψη μεταφοράς των οδηγιών 75/440/ΕΟΚ και 79/869/ΕΟΚ του Συμβουλίου στο εσωτερικό δίκαιο
Ύδατα επιφανείας προοριζόμενα για την παραγωγή ποσίμου ύδατος
Υποχρεώσεις ανακοινώσεως μέτρων

Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 28 Φεβρουαρίου 1989, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΟΚ, προσφυγή με αίτημα να αναγνωριστεί ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, παραλείποντας να θεσπίσει όλες τις αναγκαίες νομοθετικές κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για την πλήρη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας 75/440/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 16ης Ιουνίου 1975, περί της απαιτουμένης ποιότητας των υδάτων επιφανείας που προορίζονται για την παραγωγή ποσίμου ύδατος στα κράτη μέλη (ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ. 80), καθώς και της οδηγίας 79/869/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 9ης Οκτωβρίου 1979, περί των μεθόδων μετρήσεως και περί της συχνότητας των δειγματοληψιών και της αναλύσεως των επιφανειακών υδάτων τα οποία προορίζονται για την παραγωγή ποσίμου ύδατος στα κράτη μέλη (ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ. 220), και μη τηρώντας πλήρως τις υποχρεώσεις ανακοινώσεως που υπέχει από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 4, παράγραφος 2, και 10, της οδηγίας 75/440, και του άρθρου 8 της οδηγίας 79/869, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ.
Τα άρθρα 10 της οδηγίας 75/440 και 13 της οδηγίας 79/869 ορίζουν ότι τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν προς τις οδηγίες εντός δύο ετών από την κοινοποίηση των οδηγιών αυτών και ότι αμέσως ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή. Οι προθεσμίες αυτές εξέπνευσαν, στην περίπτωση της καθής, αντιστοίχως στις 18 Ιουνίου 1977 και στις 9 Οκτωβρίου 1981.
Στην έκθεση ακροατηρίου εκτίθενται διεξοδικώς τα πραγματικά περιστατικά της υποθέσεως, η εξέλιξη της διαδικασίας καθώς και οι ισχυρισμοί και τα επιχειρήματα των διαδίκων. Τα στοιχεία αυτά της δικογραφίας δεν επαναλαμβάνονται κατωτέρω παρά μόνο καθόσον απαιτείται για τη συλλογιστική του Δικαστηρίου.
Επί της υποχρεώσεως υποδιαιρέσεως των υδάτων, η οποία προβλέπεται από το άρθρο 2 της οδηγίας 75/440
Η Επιτροπή προσάπτει στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας ότι δεν θέσπισε τυπικώς πράξη εμφαίνουσα την κατηγορία στην οποία έχουν καταταγεί τα ύδατα για κάθε σημείο αντλήσεως.
Υπενθυμίζεται συναφώς ότι, κατά το άρθρο 2 της οδηγίας 75/440, « τα ύδατα επιφανείας υποδιαιρούνται σε τρεις ομάδες οριακών τιμών A1, Α2 και A3, οι οποίες αντιστοιχούν στις κατάλληλες μεθόδους επεξεργασίας που προσδιορίζονται στο παράρτημα Ι. Οι ομάδες αυτές αντιστοιχούν σε τρεις διαφορετικές ποιότητες υδάτων επιφανείας των οποίων τα φυσικά, χημικά και μικροβιολογικά χαρακτηριστικά εμφαίνονται στον πίνακα του παραρτήματος II ».
Αυτήη υποδιαίρεση των υδάτων είναι απαραίτητη για την εφαρμογή των εν λόγω οδηγιών από τα κράτη μέλη. Αυτό ισχύει, μεταξύ άλλων, όσον αφορά τον καθορισμό, για όλα τα σημεία αντλήσεως ύδατος, των εφαρμοστέων τιμών στα ύδατα επιφανείας ως προς τις παραμέτρους που εμφαίνονται στο παράρτημα II, ο οποίος προβλέπεται από το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 75/440, όσον αφορά τον καθορισμό συστηματικού προγράμματος δράσεως περιλαμβάνοντος χρονοδιάγραμμα για τη βελτίωση των υδάτων επιφανείας, ο οποίος προβλέπεται από το άρθρο 4, παράγραφος 2, της ιδίας οδηγίας, και όσον αφορά τις δειγματοληψίες και τις αναλύσεις, οι οποίες προβλέπονται από το άρθρο 6 και το παράρτημα II της οδηγίας 79/869 και των οποίων η συχνότητα και οι μέθοδοι ποικίλλουν αναλόγως της ποιότητας των υδάτων.
Εξάλλου, βάσει της υποδιαιρέσεως των υδάτων που προβλέπεται από το άρθρο 2 της οδηγίας 75/440, καθορίζονται και οι μέθοδοι επεξεργασίας, τις οποίες τα κράτη μέλη οφείλουν, σύμφωνα με το παράρτημα Ι της ιδίας οδηγίας, να θεσπίσουν για τη μετατροπή των υδάτων επιφανείας των κατηγοριών A1, Α2 και A3 σε πόσιμο νερό.
Από αυτό δεν έπεται, ωστόσο, ότι η υποδιαίρεση των υδάτων συνιστά χωριστή υποχρέωση, η οποία επιβάλλεται στα κράτη μέλη από το προαναφερθέν άρθρο και η οποία πρέπει να εκπληρωθεί με την έκδοση τυπικής πράξεως εμφαίνουσας την κατηγορία στην οποία έχουν καταταγεί τα ύδατα για κάθε σημείο αντλήσεως ύδατος. Εξάλλου, η Επιτροπή δεν μπόρεσε να παράσχει διευκρινίσεις όσον αφορά την ύπαρξη αυτής της υποχρεώσεως.
Επομένως, η αιτίαση που στηρίζεται στην παράλειψη μεταφοράς του άρθρου 2 της 75/440 στο εσωτερικό δίκαιο δεν μπορεί να γίνει δεκτή.
Επί της υποχρεώσεως καθορισμού των τιμών που εφαρμόζονται στα ύδατα επιφανείας, η οποία προβλέπεται από το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 75/440, και επί της υποχρεώσεως τηρήσεως των τιμών αυτών, η οποία θεσπίζεται από το άρθρο 4, παράγραφος 1, της ιδίας οδηγίας
Η Επιτροπή προσάπτει, πρώτον, στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας ότι δεν καθόρισε, με δεσμευτικές και προσηκόντως δημοσιευμένες πράξεις, τις τιμές που εφαρμόζονται στα ύδατα επιφανείας για όλα τα σημεία δειγματοληψίας ή για κάθε σημείο δειγματοληψίας, σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 75/440.
Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας υποστηρίζει συναφώς ότι η τήρηση της εν λόγω υποχρεώσεως εξασφαλίζεται από τα ενδιαφερόμενα ομόσπονδα κράτη, αφενός, με εγκυκλίους ή οδηγίες των τοπικών υπουργείων, οι οποίες δημοσιεύονται επισήμως και καθιστούν γνωστές τις επιταγές της οδηγίας στις τοπικές αρχές, οι οποίες, βάσει των εν λόγω εγκυκλίων και οδηγιών, προβαίνουν, με την έκδοση αποφάσεων ή κανονισμών, στην υποδιαίρεση των υδάτων και, αφετέρου, με ατομικές πράξεις που απευθύνονται στους έχοντες την εκμετάλλευση των σημείων αντλήσεως υδάτων επιφανείας και οι οποίες καθορίζουν τους όρους ασκήσεως της δραστηριότητας αυτής και προβλέπουν, μεταξύ άλλων, την τήρηση των εν λόγω τιμών.
Κατά την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, η δεσμευτικότητα των πράξεων αυτών απορρέει από τα άρθρα 7 και 36 b ), παράγραφος 2, σημείο 2, του νόμου περί διαχειρίσεως των υδάτων ( Gesetz zur Ordnung des Wasserhaushalts,
Bundesgesetzblatt,
I, 1986, σ. 1530, στο εξής: WHG), τα οποία εξαρτούν την άσκηση της εν λόγω δραστηριότητας από τη λήψη αδείας και προβλέπουν την εκπόνηση σχεδίων εκμεταλλεύσεως για το σύνολο ή μέρος των υδάτων επιφανείας, όταν τέτοια σχέδια είναι απαραίτητα ιδίως για την εφαρμογή των δεσμευτικών αποφάσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
Υπενθυμίζεται συναφώς ότι, κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου ( βλ. ιδίως την απόφαση της 28ης Φεβρουαρίου 1991, υπόθεση
C-131/88, Επιτροπή κατά Γερμανίας, Συλλογή 1991, σ. I-825, σκέψη 6
), η μεταφορά μιας οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο δεν απαιτεί κατ' ανάγκη την τυπική και κατά γράμμα επανάληψη των διατάξεων της με ρητή και ειδική διάταξη, ενδέχεται δε, αναλόγως του περιεχομένου της, η υλοποίηση της να είναι δυνατή με ένα γενικό νομικό πλαίσιο, εφόσον το πλαίσιο αυτό εξασφαλίζει πράγματι την πλήρη εφαρμογή της οδηγίας κατά τρόπο αρκετά ορισμένο και σαφή, έτσι ώστε, σε περίπτωση κατά την οποία η οδηγία αποσκοπεί στη δημιουργία δικαιωμάτων υπέρ των ιδιωτών, οι δικαιούχοι να έχουν τη δυνατότητα να γνωρίζουν το πλήρες περιεχόμενο των δικαιωμάτων τους και, ενδεχομένως, να τα προβάλλουν ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων.
Παρατηρείται συναφώς ότι, όπως προκύπτει από τη δεύτερη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 75/440, η οδηγία αυτή και, κατά συνέπεια, η οδηγία 79/869, η οποία συμπληρώνει την πρώτη, αποβλέπουν στην προστασία της δημόσιας υγείας και στην άσκηση, προς τον σκοπό αυτό, ελέγχου επί των υδάτων επιφανείας που προορίζονται για την παραγωγή ποσίμου ύδατος και επί της επεξεργασίας καθαρισμού των υδάτων αυτών. Επομένως, αυτό συνεπάγεται ότι, σε όλες τις περιπτώσεις στις οποίες η μη τήρηση των μέτρων που επιβάλλονται από την οδηγία θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο την υγεία των ανθρώπων, τα άτομα μπορούν να επικαλούνται επιτακτικούς κανόνες για να επιτύχουν τον σεβασμό των δικαιωμάτων τους. Εξάλλου, ο καθορισμός των τηρητέων ορίων με ένα κείμενο του οποίου ο δεσμευτικός χαρακτήρας είναι αναμφισβήτητος επιβάλλεται και προκειμένου οι έχοντες την εκμετάλλευση των σημείων αντλήσεως ύδατος να γνωρίζουν επακριβώς τις υποχρεώσεις που υπέχουν.
Όμως, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας δεν απέδειξε ότι οι εγκύκλιοι και οι οδηγίες που επικαλείται έχουν άμεσο αποτέλεσμα έναντι των τρίτων. Οι διατάξεις του WHG, τις οποίες επικαλέσθηκε η καθής, δεν μπορούν να αποτελέσουν τη νομική βάση ενός τέτοιου αποτελέσματος, καθόσον οι διατάξεις αυτές προβλέπουν απλώς, αφενός, την υποχρέωση λήψεως αδείας για την άσκηση της δραστηριότητας της εκμεταλλεύσεως των σημείων αντλήσεως των υδάτων επιφανείας και, αφετέρου, την εκπόνηση σχεδίων εκμεταλλεύσεως, των οποίων δεν προσδιορίζεται η δεσμευτική ισχύς.
Εξάλλου, δεν αποδείχθηκε ο δεσμευτικός χαρακτήρας, έστω και έναντι της διοικήσεως, ανακοινώσεων όπως αυτή που απέστειλε στις 12 Ιουλίου 1977 το βαυαρικό Υπουργείο Εσωτερικών στο Landratsamt Hof, η οποία περιορίζεται να επιστήσει την προσοχή των τοπικών αρχών στις διατάξεις της οδηγίας 75/440, να τους ζητήσει πληροφορίες και να τους παράσχει συμπληρωματικές οδηγίες.
Επιπλέον, δεν προσκομίστηκαν ορισμένες πράξεις τις οποίες η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας προβάλλει ως αποδεικτικά στοιχεία, οι δε οδηγίες που απηύθυνε το Υπουργείο Φύσεως και Περιβάλλοντος του ομόσπόνδου κράτους Σλέσβιχ-Χολστάιν στις τοπικές υπηρεσίες υδάτων της Λυβέκης και του Kreis Stormam, αντιστοίχως, με έγγραφα της 14ης Δεκεμβρίου 1988 και της 5ης Ιανουαρίου 1989, είναι μεταγενέστερες της ημερομηνίας εκπνοής της προθεσμίας που έτασσε η αιτιολογημένη γνώμη.
Από τα ανωτέρω συνάγεται ότι δεν αποδείχθηκε ότι η εφαρμογή του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 75/440 πραγματοποιήθηκε με πράξη αναμφισβήτητα δεσμευτική και με διατάξεις ειδικές, ακριβείς και σαφείς, όπως ορίζει η νομολογία του Δικαστηρίου, ούτως ώστε να τηρείται η επιταγή της ασφάλειας δικαίου και, εν πάση περιπτώσει, δεν αποδείχθηκε η θέσπιση ορισμένων από τα προβληθέντα μέτρα ή τα μέτρα αυτά θεσπίστηκαν μετά την εκπνοή της προθεσμίας που έτασσε η αιτιολογημένη γνώμη.
Συνεπώς, η αιτίαση σχετικά με την παράλειψη μεταφοράς του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 75/440 στο εσωτερικό δίκαιο είναι βάσιμη.
Η Επιτροπή προσάπτει, δεύτερον, στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας ότι δεν τήρησε, σε ορισμένες περιπτώσεις, τις ανώτατες τιμές που καθορίστηκαν δυνάμει του προαναφερθέντος άρθρου 3 και ότι, κατά τον τρόπο αυτό, παρέβη το άρθρο 4, παράγραφος 1, της ίδιας οδηγίας, το οποίο επιβάλλει την τήρηση των τιμών αυτών.
Πρέπει να παρατηρηθεί συναφώς ότι η αιτίαση αυτή δεν περιέχεται ούτε στο έγγραφο οχλήσεως ούτε στην αιτιολογημένη γνώμη και, συνεπώς, το Δικαστήριο δεν μπορεί να κρίνει επ' αυτής.
Επί της υποχρεώσεως καταρτίσεως συστηματικού προγράμματος δράσεως, η οποία προβλέπεται από το άρθρο 4, παράγραφος 2, και της υποχρεώσεως κοινοποιήσεως του προγράμματος αυτού στην Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 10 της οδηγίας 75/440
Κατά την Επιτροπή, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας δεν κατάρτισε συστηματικό πρόγραμμα δράσεως το οποίο να περιλαμβάνει χρονοδιάγραμμα για τη βελτίωση των υδάτων επιφανείας, σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 75/440.
Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας υποστηρίζει, πρώτον, ότι η υπέρβαση των οριακών τιμών της κατηγορίας ΑΙ δεν συνεπάγεται υποχρέωση βελτιώσεως των υδάτων και ότι, εν πάση περιπτώσει, όταν η υπέρβαση της οριακής τιμής οφείλεται στη φύση του εδάφους, εφαρμόζεται η μέθοδος επεξεργασίας που προβλέπεται για την αμέσως κατώτερη ποιοτική κατηγορία υδάτων. Αυτό ακριβώς συμβαίνει στη Γερμανία σε όλες τις περιπτώσεις στις οποίες δεν υπάρχουν προγράμματα βελτιώσεως για τα ύδατα της κατηγορίας Α2.
Υπενθυμίζεται συναφώς ότι κατά το άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 75/440,
« Στα πλαίσια των στόχων της παρούσας οδηγίας, τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα για να εξασφαλίσουν τη συνεχή βελτίωση του περιβάλλοντος. Για τον σκοπό αυτό καθορίζουν συστηματικό πρόγραμμα δράσεως που περιλαμβάνει χρονοδιάγραμμα για τη βελτίωση των υδάτων επιφανείας και ιδίως των υδάτων της κατηγορίας A3. Προς τον σκοπό αυτό πρέπει να πραγματοποιηθούν ουσιαστικές βελτιώσεις στο πλαίσιο εθνικών προγραμμάτων κατά τα δέκα προσεχή έτη.
Για τον καθορισμό του προβλεπομένου στο πρώτο εδάφιο χρονοδιαγράμματος πρέπει να ληφθεί υπόψη αφενός η αναγκαιότητα βελτιώσεως της ποιότητας του περιβάλλοντος και ιδίως των υδάτων και αφετέρου οι οικονομικοί και τεχνικοί περιορισμοί που υπάρχουν ή δύνανται να προκύψουν στις διάφορες περιοχές της Κοινότητας.
Η Επιτροπή θα εξετάσει λεπτομερώς τα σχέδια δράσεως τα οποία προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο, συμπεριλαμβανομένων των χρονοδιαγραμμάτων και θα υποβάλει, αν είναι αναγκαίο, κατάλληλες προτάσεις στο Συμβούλιο. »
Από το ίδιο το γράμμα του άρθρου αυτού προκύπτει ότι κάθε κράτος μέλος οφείλει να καταρτίσει ένα συστηματικό πρόγραμμα δράσεως για τη βελτίωση όλων των υδάτων των οποίων οι παράμετροι επιδέχονται βελτίωση και ότι το πρόγραμμα αυτό πρέπει να υλοποιηθεί σταδιακά, τηρουμένων ορισμένων προτεραιοτήτων και λαμβανομένων υπόψη των οικονομικών και τεχνικών περιορισμών. Στα κράτη μέλη στα οποία η σχετική αρμοδιότητα ανήκει στα ομόσπονδα κράτη ή τις περιφερειακές αρχές, το πρόγραμμα αυτό προϋποθέτει, ενδεχομένως, κατάλληλο συντονισμό.
Στο πρόγραμμα αυτό πρέπει να περιλαμβάνονται και τα ύδατα των οποίων η ρύπανση οφείλεται στη φύση του εδάφους. Πράγματι, σύμφωνα με το άρθρο 8, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 75/440, παρεκκλίσεις επιτρέπονται μόνο στις απαριθμούμενες στο άρθρο αυτό περιπτώσεις και εφόσον το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος ενημερώσει αμέσως την Επιτροπή, σύμφωνα με το τέταρτο εδάφιο του ιδίου άρθρου, αναφέροντας τους λόγους και τα χρονικά διαστήματα της παρεκκλίσεως.
Εφόσον η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας δεν προσέφυγε σε τέτοιες παρεκκλίσεις, όφειλε να περιλάβει στο πρόγραμμα βελτιώσεως τα ύδατα των οποίων η ρύπανση οφείλεται στη φύση του εδάφους.
Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας υποστηρίζει στη συνέχεια ότι προγράμματα βελτιώσεως έχουν καταρτιστεί για τον Δούναβη και το ομόσπονδο κράτος της Ρηνανίας-Βεστφαλίας και ότι δύο ποταμοί που βρίσκονται στο ομόσπονδο κράτος της Βαυαρίας κατετάγησαν μεν στην κατηγορία A3 για λόγους ασφαλείας, η ποιότητα όμως των υδάτων τους αντιστοιχεί στην ποιότητα της κατηγορίας ΑΙ, η οποία δεν χρειάζεται βελτίωση.
Καταρχάς, πρέπει να παρατηρηθεί συναφώς ότι, μεταξύ των μέτρων που αφορούν το ομόσπονδο κράτος της Ρηνανίας-Βεστφαλίας και τα οποία αναφέρει η Γερμανική Κυβέρνηση και συνίστανται, αφενός, στην εφαρμογή της μεθόδου επεξεργασίας που προβλέπεται για τα ύδατα της κατηγορίας Α2 και τα ύδατα της κατηγορίας ΑΙ των τεχνητών λιμνών του Perlenbach και του Dreilägerbach, στα οποία παρατηρήθηκαν ορισμένες υπερβάσεις των οριακών τιμών, και, αφετέρου, όσον αφορά την τεχνητή λίμνη του Heilenbecke, στην οποία υπήρξε υπέρβαση της ανώτατης ανεκτής τιμής των νιτρικών αλάτων λόγω της εντατικής χρησιμοποιήσεως της λεκάνης τροφοδοτήσεως του για τη γεωργία, στην πρόβλεψη μιας ζώνης εδάφους άμεσα συνορεύουσας με τη λίμνη και ελεύθερης από οποιαδήποτε χρήση, μόνο το τελευταίο αυτό μέτρο αποβλέπει στην εξασφάλιση της βελτιώσεως της ποιότητας των υδάτων υπό την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 75/440. Πράγματι, τα ύδατα των λιμνών του Perlenbach και του Dreilägerbach έπρεπε να έχουν καταταγεί στην κατηγορία που αντιστοιχεί στη χρησιμοποιούμενη μέθοδο επεξεργασίας τους.
Στη συνέχεια, πρέπει να παρατηρηθεί ότι έχει καταρτιστεί πρόγραμμα για τον Δούναβη στο ομόσπονδο κράτος της Βάδης-Βυρτεμβέργης. Το σημείο αντλήσεως ύδατος βρίσκεται μεν στη Βαυαρία, αλλά, όπως παρατήρησε η Γερμανική Κυβέρνηση χωρίς να διαψευσθεί από την Επιτροπή, η εν λόγω βελτίωση πραγματοποιείται σε υψηλότερο σημείο του ποταμού, δηλαδή εντός του ομοσπόνδου κράτους της Βάδης-Βυρτεμβέργης, δεδομένου ότι ο ποταμός στην περιοχή αυτή ρέει εκ δυσμών προς ανατολάς.
Παρατηρείται τέλος ότι, όσον αφορά τα ύδατα των οποίων δείγματα λαμβάνονται εντός του ομοσπόνδου κράτους της Βαυαρίας και τα οποία έχουν καταταγεί στην κατηγορία A3 λόγω του κινδύνου ρυπάνσεως τους από την Τσεχοσλοβακία, δεν έχει προβλεφθεί κανένα μέτρο βελτιώσεως. Ωστόσο, η εξωτερική προέλευση της ρυπάνσεως δεν καθιστά αδύνατη τη λήψη μέτρων βελτιώσεως, όπως καταδεικνύουν τα μέτρα για τη βελτίωση των υδάτων της λίμνης Κωνσταντίας, τα οποία έλαβε η καθής σε συνεργασία με τα παράκτια κράτη και τα οποία δέχθηκε η Επιτροπή ως ανταποκρινόμενα στις επιταγές του άρθρου 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 75/440.
Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι, όσον αφορά ορισμένα ύδατα, έχουν μεν καταρτιστεί προγράμματα βελτιώσεως σε επίπεδο ομοσπόνδων κρατών, τα προγράμματα όμως δεν αφορούν όλα τα ύδατα που καλύπτονται από την εν λόγω οδηγία και ότι, εν πάση περιπτώσει, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας δεν έχει καταρτίσει συνολικό πρόγραμμα, όπως επιβάλλεται από το άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας αυτής.
Ως εκ τούτου, η αιτίαση σχετικά με την παράλειψη μεταφοράς του άρθρου 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 75/440 είναι βάσιμη και, συνεπώς, παρέλκει η εξέταση της αιτιάσεως ότι το πρόγραμμα που προβλέπεται από την προαναφερθείσα διάταξη δεν ανακοινώθηκε στην Επιτροπή, κατά παράβαση του άρθρου 10 της ίδιας οδηγίας.
Επί της υποχρεώσεως παροχής πληροφοριών όσον αφορά τη συχνότητα των αναλύσεων, η οποία προβλέπεται από το άρθρο 8, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/869
Με την αιτίαση αυτή, η Επιτροπή προσάπτει στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας ότι παρέλειψε να της δώσει πλήρη απάντηση στην αίτηση παροχής πληροφοριών όσον αφορά τη συχνότητα των αναλύσεων. Υποστηρίζει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας της διαβίβασε μόνο έναν πίνακα με τη συχνότητα των αναλύσεων στα σημεία δειγματοληψίας του ομόσπονδου κράτους της Κάτω Σαξωνίας και ότι, για τις λοιπές περιπτώσεις, η καθής απλώς ανέφερε ότι η συχνότητα αυτή ανταποκρίνεται στις επιταγές της οδηγίας 79/869. Η Επιτροπή προσθέτει ότι τα στοιχεία όσον αφορά το ομόσπονδο κράτος της Κάτω Σαξωνίας ήταν ελλιπή, δεδομένου όπ δεν περιείχαν αριθμούς σχετικά με το μέγεθος του πληθυσμού που εξυπηρετείται από κάθε σημείο αντλήσεως ύδατος, ενώ τα στοιχεία αυτά είναι απαραίτητα προκειμένου να εκτιμηθεί κατά πόσον η συχνότητα των αναλύσεων είναι σύμφωνη προς τις επιταγές του παραρτήματος II της οδηγίας, οι οποίες αποτελούν συνάρτηση του μεγέθους του πληθυσμού.
Παρατηρείται συναφώς ότι, κατά το άρθρο 8, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/869, τα κράτη μέλη παρέχουν στην Επιτροπή, κατόπιν αιτήσεως της, όλες τις κατάλληλες πληροφορίες όσον αφορά τις χρησιμοποιούμενες μεθόδους αναλύσεως και τη συχνότητα των αναλύσεων.
Όμως, οι γενικής φύσεως πληροφορίες που παρέσχε η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας δεν ανταποκρίνονται ούτε στις υποχρεώσεις που απορρέουν από το προαναφερθέν άρθρο αυτό καθαυτό, ούτε στον σκοπό τον οποίο επιδιώκει το άρθρο αυτό, δηλαδή να δοθεί η δυνατότητα στην Επιτροπή να εκπονήσει έκθεση συνθέσεως σχετικά με την εφαρμογή της εν λόγω οδηγίας.
Συνεπώς, η αιτίαση περί μη τηρήσεως των υποχρεώσεων ανακοινώσεως στοιχείων, οι οποίες προβλέπονται από το άρθρο 8, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/869, είναι βάσιμη.
Από το σύνολο των ανωτέρω σκέψεων προκύπτει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ επειδή δεν θέσπισε όλες τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να μεταφέρει στο εσωτερικό δίκαιο τις διατάξεις των άρθρων 3, παράγραφος 1, και 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 75/440/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 16ης Ιουνίου 1975, περί της απαιτουμένης ποιότητας των υδάτων επιφανείας που προορίζονται για την παραγωγή ποσίμου ύδατος στα κράτη μέλη, και επειδή δεν εκπλήρωσε πλήρως τις υποχρεώσεις ανακοινώσεως στοιχείων που υπέχει από το άρθρο 8 της οδηγίας 79/869/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 9ης Οκτωβρίου 1979, περί των μεθόδων μετρήσεως και περί της συχνότητας των δειγματοληψιών και της αναλύσεως των επιφανειακών υδάτων τα οποία προορίζονται για την παραγωγή ποσίμου ύδατος στα κράτη μέλη.
Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα. Επειδή η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.

Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
αποφασίζει:

1)
Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ επειδή δεν θέσπισε όλες τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να μεταφέρει στο εσωτερικό δίκαιο τις διατάξεις των άρθρων 3, παράγραφος 1, και 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 75/440/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 16ης Ιουνίου 1975, περί της απαιτουμένης ποιότητας των υδάτων επιφανείας που προορίζονται για την παραγωγή ποσίμου ύδατος στα κράτη μέλη, και επειδή δεν εκπλήρωσε πλήρως τις υποχρεώσεις ανακοινώσεως στοιχείων που υπέχει από το άρθρο 8 της οδηγίας 79/869/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 9ης Οκτωβρίου 1979, περί των μεθόδων μετρήσεως και περί της συχνότητας των δειγματοληψιών και της αναλύσεως των επιφανειακών υδάτων τα οποία προορίζονται για την παραγωγή ποσίμου ύδατος στα κράτη μέλη.

2)
Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.

3)
Καταδικάζει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.

Due
Slynn
Joliét
Grévisse
Kapteyn
Κακούρης
Moitinho de Almeida
Diez de Velasco
Zuleeg
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 17 Οκτωβρίου 1991.
Ο Γραμματέας
J.-G. Giraud
Ο Πρόεδρος
Ο. Due
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.