CELEX: 61989TJ0031
Ambtenaar
Invaliditeitspercentage

1 . De inschakeling van de medische commissie bedoeld in artikel 23 van de Regeling voor de verzekering van de ambtenaren tegen ongevallen en beroepsziekten, strekt er niet toe, een contradictoire procedure in te richten, doch om door die medische commissie medische vaststellingen te laten doen .
Dat een ambtenaar geen gelegenheid heeft gehad om persoonlijk door die commissie of door het tot aanstelling bevoegd gezag te worden gehoord, is dus niet van belang . Het feit dat de belanghebbende het rapport van de medische commissie eerst ontvangt op het moment waarop de besluiten van de instelling inzake de gevolgen van de hem overkomen ongevallen en het percentage van zijn blijvende gedeeltelijke invaliditeit hem ter kennis worden gebracht, vormt derhalve op zich geen vormgebrek dat tot nietigverklaring van die besluiten zou kunnen leiden .
Voorts staat het aan de medische commissie te besluiten, in hoeverre eerdere medische rapporten in aanmerking moeten worden genomen ( zie arrest van 19 januari 1988, zaak 2/87, Biedermann, Jurispr . 1988, blz . 143 ).
2 . Er is geen sprake van een vormgebrek wanneer een van de leden van de medische commissie heeft geweigerd het medisch rapport te ondertekenen ( zie arrest van 10 december 1987, zaak 277/84, Jaensch, Jurispr . 1987, blz . 4923 ), mits vaststaat dat het lid dat niet heeft ondertekend, in de gelegenheid is geweest zijn opvatting tegenover de twee andere leden uiteen te zetten .
3 . Het feit dat de door de instelling als lid van de medische commissie aangewezen arts ook door de verzekeraar van die instelling is erkend, kan de ambtenaar in geen enkel opzicht schaden ( zie arresten van 14 juli 1981, zaak 186/80, Suss, Jurispr . 1981, blz . 2041, en 19 januari 1988, zaak 2/87, Biedermann, Jurispr . 1988, blz . 143 ), voor zover de medische commissie in staat is volledig onafhankelijk en objectief te werken . Waar het dus op aankomt, is dat de door de instelling aangewezen arts de nodige onafhankelijkheid bezit, opdat zijn objectiviteit niet in twijfel kan worden getrokken .
4 . Het Gerecht heeft zich niet uit te spreken over de door de medische commissie gegeven beoordeling, tenzij een begrijpelijke samenhang ontbreekt tussen de in het rapport vermelde medische vaststellingen en de conclusies waartoe het rapport komt ( zie arresten van 26 januari 1984, zaak 189/82, Seiler, Jurispr . 1984, blz . 229, en 10 december 1987, zaak 277/84, Jaensch, Jurispr . 1987, blz . 4923 ).
Partijen
in zaak T-31/89,
Maria Paola Sabbatucci, ambtenaar van het Europees Parlement, wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door A . May, advocaat te Luxemburg, domicilie gekozen hebbende aldaar te diens kantore, 31, Grand-Rue,
verzoekster,
tegen
Europees Parlement, vertegenwoordigd door J . Campinos, juridisch adviseur, en M . Peter, afdelingshoofd, als gemachtigden, bijgestaan door A . Bonn, advocaat te Luxemburg, domicilie gekozen hebbende aldaar ten kantore van A . Bonn voornoemd, 22, Côte d' Eich,
verweerder,
betreffende een beroep tot nietigverklaring van de besluiten van verweerder van 15 juli 1987 inzake de gevolgen van de aan verzoekster overkomen ongevallen en houdende vaststelling van het percentage van haar blijvende gedeeltelijke invaliditeit .
HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG ( Derde Kamer ),
samengesteld als volgt : A . Saggio, kamerpresident, B . Vesterdorf en K . Lenaerts, rechters,
( rechtsoverwegingen niet opgenomen )
rechtdoende :
Dictum
1 ) Verwerpt het beroep .
2 ) Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen .