CELEX: 62004CJ0286
Αίτηση αναιρέσεως
Κοινοτικό σήμα
Άρθρο 7, παράγραφοι 1, στοιχείο β΄, και 3, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94
Τρισδιάστατη μορφή φιάλης με μακρύ στόμιο στο οποίο έχει ενσφηνωθεί μια φέτα λεμόνι
Απόλυτος λόγος απαραδέκτου
Διακριτικός χαρακτήρας

του Δικαστηρίου SAT.1 κατά ΓΕΕΑ, σκέψη 35).
28     Στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, το Πρωτοδικείο, αφού εξέτασε χωριστά έκαστο των συστατικών στοιχείων του σήματος του οποίου
ζητήθηκε η καταχώριση, θεώρησε ομοίως ότι έπρεπε να τεκμαρθεί ότι το σήμα αυτό εστερείτο διακριτικού χαρακτήρα. Ωστόσο, αντίθετα
προς την εκτίμηση στην οποία είχε προβεί με την προπαρατεθείσα απόφαση SAT.1 κατά ΓΕΕΑ (SAT.2), το Πρωτοδικείο συνέχισε την
ανάλυσή του εξετάζοντας κατά τρόπο εμπεριστατωμένο το αν το εν λόγω σήμα, θεωρούμενο συνολικά, είχε ή όχι ένα τέτοιο χαρακτήρα.
29     Έτσι, το Πρωτοδικείο διαπίστωσε, στη σκέψη 32 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι «[ό]σον αφορά, ειδικότερα, τη δομή του
σήματος του οποίου ζητείται η καταχώριση, η οποία χαρακτηρίζεται από το γεγονός ότι η φέτα του λεμονιού είναι ενσφηνωμένη
στο στόμιο της φιάλης, είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς άλλες δυνατότητες συνδυασμού των στοιχείων αυτών σε ένα και μόνο
τρισδιάστατο αντικείμενο», ότι «πρόκειται για τον μοναδικό τρόπο με τον οποίο μπορεί να διανθιστεί ένα ποτό με μία φέτα ή
ένα τέταρτο λεμονιού, οσάκις το ποτό αυτό πίνεται απευθείας από το στόμιο της φιάλης» και ότι, επομένως, «ο τρόπος με τον
οποίο έχουν συνδυαστεί τα στοιχεία του υπό κρίση συνθέτου σήματος δεν μπορεί να προσδώσει στο σήμα αυτό διακριτικό χαρακτήρα».
30     Ομοίως, στη σκέψη 33 της αποφάσεως αυτής, το Πρωτοδικείο έκρινε ότι «ενδεχόμενες διαφορές μεταξύ της μορφής και του χρώματος
που αποτελούν το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση και της μορφής και του χρώματος άλλων φιαλών που χρησιμεύουν για τη
συσκευασία των οικείων προϊόντων δεν μπορούν να επηρεάσουν το συμπέρασμα αυτό [ως προς την έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα του
εν λόγω σήματος]», διότι, «θεωρούμενο στο σύνολό του, το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση δεν διαφοροποιείται ουσιαστικά
από τις βασικές μορφές συσκευασίας των οικείων προϊόντων, οι οποίες χρησιμοποιούνται συνήθως στο εμπόριο, αλλά αποτελεί μάλλον
μια παραλλαγή των μορφών αυτών».
31     Τέλος, κατέληξε, στη σκέψη 35 της εν λόγω αποφάσεως, ότι «το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση, όπως προσλαμβάνεται από
τον μέσο καταναλωτή, ο οποίος έχει τη συνήθη πληροφόρηση και είναι ευλόγως προσεκτικός και ενημερωμένος, δεν μπορεί να εξατομικεύσει
τα προϊόντα τα οποία περιλαμβάνονται στην αίτηση καταχωρίσεως σήματος και να τα διακρίνει από εκείνα που έχουν άλλη εμπορική
προέλευση».
32     Επομένως, ορθώς το Πρωτοδικείο στήριξε την εκτίμηση του διακριτικού χαρακτήρα του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση
στη συνολική εντύπωση που προκαλεί η μορφή και η διευθέτηση των χρωμάτων του σήματος αυτού, όπως απαιτεί η νομολογία που υπενθυμίστηκε
στη σκέψη 22 της παρούσας αποφάσεως.
33     Επομένως, το πρώτο σκέλος του πρώτου λόγου αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμο.
Επί του δευτέρου σκέλους, που αφορά την αναγνώριση του διακριτικού χαρακτήρα του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση
34     Με το δεύτερο σκέλος του πρώτου λόγου αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι από τα έγγραφα που έλαβε υπόψη το πρώτο
τμήμα προσφυγών του ΓΕΕΑ προκύπτει ότι το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση είναι απολύτως ικανό να παράσχει τη δυνατότητα
στους καταναλωτές να προσδιορίσουν την προέλευση των προϊόντων που φέρουν το σήμα αυτό.
35     Όσον αφορά τη φιάλη την οποία αναπαριστά το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση, η οποία είναι αυτή που χρησιμοποιείται
για τη συσκευασία της μπίρας CORONA, η αναιρεσείουσα προβάλλει τρία επιχειρήματα. Ισχυρίζεται κατ’ αρχάς ότι, εκτός από ορισμένες
μεξικανικές μπίρες, οι παραγωγοί των οποίων καταδικάστηκαν από δικαστήριο για τον λόγο αυτό, οι μπίρες που διατίθενται στο
εμπόριο στην κοινοτική αγορά είτε χρησιμοποιούν φιάλες πλατιές και με συμπαγή βάση, με στόμιο που έχει μήκος μικρότερο από
το ένα τρίτο του συνολικού ύψους, είτε, όταν έχουν μορφή παρόμοια με την αναπαριστώμενη φιάλη, δεν είναι κατά κανόνα διαφανείς.
Εν συνεχεία, η μορφή της φιάλης που χρησιμοποιείται συνήθως για τους χυμούς φρούτων δεν παρουσιάζει καμία ομοιότητα με την
αναπαριστώμενη φιάλη, εκτός από το ότι είναι κατασκευασμένη από λευκό γυαλί. Τέλος, ο μέσος καταναλωτής δεν είναι συνηθισμένος
να βλέπει τη χρήση φιαλών 33 εκατοστολίτρων για την γκαζόζα, καθόσον το ποτό αυτό προσφέρεται προς πώληση σε φιάλες 1 ή 1,5 λίτρου.
36     Επιπλέον, τα πρόσθετα στοιχεία (φέτα λεμονιού και κίτρινο και πράσινο χρώμα) που συνδέονται με την ιδιαίτερη αυτή μορφή φιάλης
προσδίδουν εν πάση περιπτώσει διακριτικό χαρακτήρα συνολικά στο σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση. Ειδικότερα, η χρήση
που συνίσταται στην ενσφήνωση μιας φέτας λεμονιού στο στόμιο της φιάλης προσιδιάζει στα προϊόντα της αναιρεσείουσας. Μόνον
η μπίρα που διατίθεται στο εμπόριο υπό το σήμα SOL παρουσιάζεται με μια φέτα λεμόνι στο στόμιο της φιάλης, αλλά πρόκειται
προδήλως για υιοθέτηση της παραδόσεως καταναλώσεως των προϊόντων που φέρουν το σήμα CORONA.
37     Έτσι, κατά την αναιρεσείουσα, κατά τον χρόνο κατά τον οποίο κατέθεσε την αίτησή της στον ΓΕΕΑ, η συσχέτιση της ιδιαίτερης
αυτής μορφής φιάλης, της φέτας λεμονιού και του κίτρινου και πράσινου χρώματος που εμφαίνονται στο σήμα χαρακτήριζε τα προϊόντα
της. Το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση παρέχει συνεπώς στον μέσο καταναλωτή τη δυνατότητα να προσδιορίσει την προέλευση
των προϊόντων και υπηρεσιών που φέρουν το σήμα αυτό.
38     Η αναιρεσείουσα προσθέτει ότι, εν πάση περιπτώσει, δεν μπορεί να υποστηρίζεται ότι είναι απολύτως σύνηθες να διανθίζονται
οι χυμοί φρούτων και η γκαζόζα με φέτα λεμονιού.
39     Το ΓΕΕΑ ζητεί κυρίως να κριθεί απαράδεκτο το δεύτερο σκέλος του πρώτου λόγου αναιρέσεως.
40     Αφενός, η αναιρεσείουσα απλώς επαναλαμβάνει ορισμένους από τους πραγματικούς ισχυρισμούς που έχει ήδη προβάλει πρωτοδίκως,
χωρίς να διατυπώνει καμία συγκεκριμένη αιτίαση κατά της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως. Ένας τέτοιος όμως λόγος αναιρέσεως αποτελεί
αίτηση για απλή επανεξέταση της προσφυγής που ασκήθηκε ενώπιον του Πρωτοδικείου, πράγμα το οποίο, σύμφωνα με το άρθρο 58 του
Οργανισμού του Δικαστηρίου, εκφεύγει της αρμοδιότητας του Δικαστηρίου.
41     Αφετέρου, με την επιχειρηματολογία της επιχειρεί να αμφισβητήσει την εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών στην οποία προέβη
το Πρωτοδικείο. Η εκτίμηση αυτή όμως δεν αποτελεί, υπό την επιφύλαξη της περιπτώσεως της αλλοιώσεως των πραγματικών στοιχείων
που υποβλήθηκαν στο Πρωτοδικείο, νομικό ζήτημα υποκείμενο, αυτό καθεαυτό, στον έλεγχο του Δικαστηρίου στο πλαίσιο αιτήσεως
αναιρέσεως. Το ΓΕΕΑ φρονεί ότι από τις διαπιστώσεις στις οποίες προέβη το Πρωτοδικείο δεν προκύπτει κανένα στοιχείο από το
οποίο να μπορεί να τεκμαρθεί αλλοίωση των πραγματικών περιστατικών που του υποβλήθηκαν. Εν πάση περιπτώσει, η αναιρεσείουσα
ουδόλως επικαλείται μια τέτοια αλλοίωση.
42     Συναφώς, από τα άρθρα 225 ΕΚ, 58, πρώτο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου και 112, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, στοιχείο
γ΄, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου προκύπτει ότι η αίτηση αναιρέσεως πρέπει να αναφέρει επακριβώς τα επικρινόμενα
στοιχεία της αποφάσεως της οποίας ζητείται η αναίρεση, καθώς και τα νομικά επιχειρήματα που στηρίζουν ειδικώς την αίτηση αυτή
(βλ., μεταξύ άλλων, αποφάσεις της 4ης Ιουλίου 2000, C‑352/98 P, Bergaderm και Goupil κατά Επιτροπής, Συλλογή 2000, σ. I‑5291,
σκέψη 34, και της 23ης Μαρτίου 2004, C‑234/02 P, Διαμεσολαβητής κατά Lamberts, Συλλογή 2004, σ. I‑2803, σκέψη 76).
43     Επιπλέον, σύμφωνα με τα άρθρα 225 ΕΚ, και 58, πρώτο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου, η αναίρεση περιορίζεται στα νομικά
ζητήματα. Το Πρωτοδικείο είναι συνεπώς μόνο αρμόδιο να προβαίνει στη διαπίστωση και εκτίμηση των κρίσιμων πραγματικών περιστατικών,
καθώς και να εκτιμά τα αποδεικτικά στοιχεία. Η εκτίμηση αυτών των πραγματικών περιστατικών και αποδεικτικών στοιχείων δεν
συνιστά συνεπώς, υπό την επιφύλαξη της ενδεχόμενης αλλοιώσεώς τους, νομικό ζήτημα υποκείμενο, αυτό καθεαυτό, στον έλεγχο του
Δικαστηρίου στο πλαίσιο αιτήσεως αναιρέσεως (προπαρατεθείσα απόφαση Mag Instrument κατά ΓΕΕΑ, σκέψη 39).
44     Εν προκειμένω,  με το δεύτερο σκέλος του πρώτου λόγου αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα απλώς υποστηρίζει ότι το Πρωτοδικείο κακώς
κατέληξε στην έλλειψη του διακριτικού χαρακτήρα του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση, χωρίς να διευκρινίζει ποιο νομικό
σφάλμα διέπραξε κατά την ερμηνεία και την εφαρμογή του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 40/94.
45     Η αναιρεσείουσα ζητεί συνεπώς στην πραγματικότητα από το Δικαστήριο να υποκαταστήσει τη δική του εκτίμηση των πραγματικών
περιστατικών σε εκείνη στην οποία προέβη το Πρωτοδικείο στο πλαίσιο της αναλύσεως του διακριτικού χαρακτήρα του σήματος του
οποίου ζητήθηκε η καταχώριση.
46     Δεδομένου ότι δεν μπορεί να προβληθεί εν προκειμένω καμία αλλοίωση των πραγματικών περιστατικών και αποδεικτικών στοιχείων
εκ μέρους του Πρωτοδικείου, το δεύτερο σκέλος του πρώτου λόγου αναιρέσεως πρέπει  να κριθεί απαράδεκτο για τους λόγους που
υπενθυμίστηκαν στη σκέψη 43 της παρούσας αποφάσεως.
Επί του τρίτου σκέλους που αφορά την αιτιολογία της επίδικης αποφάσεως σχετικά με τις υπηρεσίες «εστιατόρια, μπαρ, εστιατόρια
γρήγορου φαγητού που σερβίρουν όλη μέρα (snack bar)»
47     Με το τρίτο σκέλος του πρώτου λόγου αναιρέσεως, η  αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι το πρώτο τμήμα προσφυγών του ΓΕΕΑ δεν διατυπώνει
τους λόγους για τους οποίους το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση δεν είναι κατάλληλο για να διακριθούν οι υπηρεσίες «εστιατόρια,
μπαρ, εστιατόρια γρήγορου φαγητού που σερβίρουν όλη μέρα (snack bar)» που παρέχει η αναιρεσείουσα από τις υπηρεσίες που παρέχουν
άλλες επιχειρήσεις.
48     Το ΓΕΕΑ απαντά ότι, όσον αφορά την απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως του ως άνω σήματος για τις εν λόγω υπηρεσίες, η σκέψη
36 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως αιτιολογεί επαρκώς κατά νόμο την εκτίμηση του Πρωτοδικείου.
49     Συναφώς, όπως υπενθυμίστηκε στη σκέψη 42 της παρούσας αποφάσεως, από τα άρθρα 225 ΕΚ, 58, πρώτο εδάφιο, του Οργανισμού του
Δικαστηρίου και 112, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, στοιχείο γ΄, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου προκύπτει ότι η αίτηση
αναιρέσεως πρέπει να αναφέρει επακριβώς τα επικρινόμενα στοιχεία της αποφάσεως της οποίας ζητείται η αναίρεση, καθώς και τα
νομικά επιχειρήματα που στηρίζουν ειδικώς την αίτηση αυτή.
50     Δεν πληροί την προϋπόθεση αυτή η αίτηση αναιρέσεως η οποία, χωρίς καν να περιέχει επιχειρηματολογία αποσκοπούσα ειδικώς στον
εντοπισμό του νομικού σφάλματος που παρουσιάζει η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, απλώς αναπαράγει τους ισχυρισμούς και τα επιχειρήματα
που έχουν ήδη προβληθεί ενώπιον του Πρωτοδικείου. Συγκεκριμένα, μια τέτοια αίτηση αναιρέσεως συνιστά στην πραγματικότητα αίτηση
με την οποία ζητείται η απλή επανεξέταση της προσφυγής που ασκήθηκε ενώπιον του Πρωτοδικείου, πράγμα το οποίο εκφεύγει της
αρμοδιότητας του Δικαστηρίου (βλ., μεταξύ άλλων, προπαρατεθείσες αποφάσεις Bergaderm και Goupil κατά Επιτροπής, σκέψη 35,
και Διαμεσολαβητής κατά Lamberts, σκέψη 77).
51     Εν προκειμένω, η αναιρεσείουσα απλώς αναπαράγει την επιχειρηματολογία που προέβαλε ήδη πρωτοδίκως όσον αφορά την έλλειψη αιτιολογίας
της επίδικης αποφάσεως, χωρίς να αναφέρει ποιο νομικό σφάλμα διέπραξε το Πρωτοδικείο με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση.
52     Επομένως, το τρίτο σκέλος του πρώτου λόγου αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτο και, συνεπώς, πρέπει να απορριφθεί
ο λόγος αυτός στο σύνολό του.

Επί του δευτέρου λόγου αναιρέσεως, που αντλείται από παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 3, του κανονισμού 40/94
53     Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι από τα στοιχεία που προσκομίστηκαν κατά τη συζήτηση προκύπτει ότι το σήμα του οποίου ζητήθηκε
η καταχώριση αποτέλεσε αντικείμενο ευρείας, σοβαρής και διαρκούς προωθήσεως, οπότε το κοινό συσχετίζει όντως το σήμα αυτό
με την επιχείρηση της αναιρεσείουσας.
54     Το ΓΕΕΑ ζητεί εκ προοιμίου από το Δικαστήριο να κρίνει απαράδεκτα ορισμένα έγγραφα προσαρτημένα στο δικόγραφο της αιτήσεως
αναιρέσεως, με το αιτιολογικό ότι δεν προσκομίστηκαν ούτε ενώπιον του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ ούτε ενώπιον του
Πρωτοδικείου.
55     Περαιτέρω, το ΓΕΕΑ ισχυρίζεται ότι η αναιρεσείουσα απλώς συνοψίζει τους ίδιους πραγματικούς ισχυρισμούς που διατύπωσε ενώπιον
του Πρωτοδικείου, χωρίς να προβάλλει κανένα νομικό σφάλμα που διέπραξε το Πρωτοδικείο με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, και
ότι, κατά συνέπεια, ο λόγος αυτός αναιρέσεως εκφεύγει της αρμοδιότητας του Δικαστηρίου.
56     Συναφώς, ο ισχυρισμός της αναιρεσείουσας ότι από τα στοιχεία που προσκομίστηκαν κατά τη συζήτηση προκύπτει ότι το σήμα του
οποίου ζητήθηκε η καταχώριση απέκτησε διακριτικό χαρακτήρα λόγω της χρήσεως που του είχε γίνει αποσκοπεί στην πραγματικότητα
να οδηγήσει το Δικαστήριο στο να υποκαταστήσει τη δική του εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών σε εκείνη στην οποία προέβη
το Πρωτοδικείο στις σκέψεις 48 έως 54 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.
57     Δεδομένου ότι δεν προβάλλεται στο πλαίσιο του υπό κρίση λόγου αναιρέσεως αλλοίωση εκ μέρους του Πρωτοδικείου των πραγματικών
περιστατικών ή των αποδεικτικών στοιχείων που του υποβλήθηκαν, πρέπει να απορριφθεί ο λόγος αυτός ως απαράδεκτος για τους
λόγους που υπενθυμίστηκαν στη σκέψη 43 της παρούσας αποφάσεως, χωρίς να χρειάζεται να εξεταστεί το αίτημα του ΓΕΕΑ να αποκλειστούν
από τη συζήτηση ορισμένα από τα έγγραφα που είναι προσαρτημένα στο δικόγραφο της αναιρέσεως για τον λόγο ότι δεν προσκομίστηκαν
ούτε ενώπιον του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ ούτε ενώπιον του Πρωτοδικείου.
58     Επομένως, η αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της.

Επί των δικαστικών εξόδων
59     Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, που εφαρμόζεται στη διαδικασία αναιρέσεως δυνάμει
του άρθρου 118, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα έξοδα, εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου
ότι το ΓΕΕΑ ζήτησε την καταδίκη της αναιρεσείουσας στα δικαστικά έξοδα και αυτή ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα
στα δικαστικά έξοδα.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) αποφασίζει:
1)
Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
2)
Καταδικάζει την Eurocermex SA στα δικαστικά έξοδα.
(υπογραφές)
*
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.