CELEX: 62008CJ0016
Wspólna Taryfa Celna
Klasyfikacja taryfowa
Nomenklatura Scalona
Urządzenia ciekłokrystaliczne do wyświetlania na zasadzie macierzy aktywnych

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni Nomenklatury Scalonej stanowiącej załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (
Dz.U. L 256, s. 1
), w brzmieniu zmienionym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1789/2003 z dnia 11 września 2003 r. (
Dz.U. L 281, s. 1
) (zwanej dalej „CN”).
Wniosek ten został złożony w ramach sporu pomiędzy Schenker SIA (zwaną dalej „Schenker”) a Valsts ieņēmumu dienests (łotewskim organem podatkowym, zwanym dalej „VID”) w przedmiocie klasyfikacji taryfowej określonych urządzeń ciekłokrystalicznych o aktywnej matrycy (LCD).
Ramy prawne
Nomenklatura Scalona, ustanowiona rozporządzeniem nr 2658/87, jest oparta na zharmonizowanym systemie oznaczania i kodowania towarów (dalej zwanym „HS”), który został opracowany przez Radę Współpracy Celnej, obecnie Światową Organizację Celną i wprowadzony na mocy międzynarodowej konwencji podpisanej w Brukseli w dniu 14 czerwca 1983 r. (dalej zwanej „konwencją HS”) wraz z protokołem zmian do niej z dnia 24 czerwca 1986 r., zatwierdzonej w imieniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej decyzją Rady 87/369/EWG z dnia 7 kwietnia 1987 r. (
Dz.U. L 198, s. 1
).
Pierwsza część CN zawiera zespół przepisów wstępnych. W ramach tej części, w tytule pierwszym poświęconym przepisom ogólnym występuje sekcja A zatytułowana „Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury Scalonej” (zwana dalej „ogólnymi regułami”), która stanowi:
„Klasyfikacja towarów w [CN] podlega następującym regułom.
1.
Tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z następującymi regułami:
a)
Wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji dotyczą wyrobu niekompletnego lub niegotowego, pod warunkiem że posiada on zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Informacje te dotyczą także wyrobu kompletnego lub gotowego (oraz wyrobu uważanego za taki w myśl postanowień niniejszej reguły), znajdującego się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym.
[…]”
Druga część CN, obejmująca zestawienia stawek celnych, zawiera sekcję XVI zatytułowaną „Maszyny i urządzenia mechaniczne; sprzęt elektryczny; ich części; urządzenia do rejestracji i odtwarzania dźwięku, urządzenia telewizyjne do rejestracji i odtwarzania obrazu i dźwięku oraz części i wyposażenie dodatkowe do tych artykułów”.
Pozycja CN 8528 ma następujące brzmienie:
„8528Aparatura odbiorcza dla telewizji, nawet zawierająca odbiorniki radiowe lub aparaturę do zapisu, lub odtwarzania dźwięku lub obrazu; monitory i projektory wideo:
[…]
—
Monitory wideo:
— —
Kolorowe:
[…]
— —
Pozostałe
[…]”
Pozycja CN 8529 ma następujące brzmienie:
„8529Części nadające się wyłącznie lub głównie do aparatury objętej pozycjami od 8525 do 8528:
[…]
—
Pozostałe:
[…]
— — — — —
Do kamer telewizyjnych objętych podpozycją 852530 i aparatury objętej pozycjami 8527 i 8528
[…]”
Pozycja CN 9013 ma następujące brzmienie:
„9013Urządzenia ciekłokrystaliczne niestanowiące artykułów uwzględnionych bardziej szczegółowo w innych pozycjach; lasery, inne niż diody laserowe; pozostałe urządzenia i przyrządy optyczne, niewymienione ani niewłączone gdzie indziej w niniejszym dziale:
[…]
—
Pozostałe urządzenia i przyrządy:
— —
Urządzenia na ciekłych kryształach:
— — —
Urządzenia ciekłokrystaliczne do wyświetlania na zasadzie macierzy aktywnych
[…]”
Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej wydane przez Komisję w dniu 23 października 2002 r. (
Dz.U. C 256, s. 1
), odsyłają, w zakresie podpozycji od 85282114 do 85282190 do noty wyjaśniającej do pozycji 8528 HS, akapit drugi pkt 6, zawartej w Kompendium opinii klasyfikacyjnych HS wydanym przez Światową Organizację Celną.
Noty wyjaśniające do HS w odniesieniu do pozycji 8528 stanowią:
„[…]
Niniejsza pozycja obejmuje urządzenia odbiorcze dla telewizji (w tym monitory wideo i projektory wideo), nawet z wbudowanymi odbiornikami radiowymi lub z urządzeniami do zapisywania lub odtwarzania dźwięku lub obrazów.
Niniejsza pozycja obejmuje:
[…]
6)
Monitory wideo, będące odbiornikami podłączonymi za pomocą kabli koncentrycznych bezpośrednio z kamerą telewizyjną lub odtwarzaczem, tak, że wszystkie obwody częstotliwości radiowej są wyeliminowane. Urządzenia tego typu stosują przedsiębiorstwa telewizyjne albo używa się ich w zamkniętych sieciach telewizyjnych (w portach lotniczych, na stacjach kolejowych, w hutach, szpitalach, itp.). Głównymi zespołami takiej aparatury są urządzenia generujące plamkę świetlną i wyświetlające ją na ekranie synchronicznie z sygnałami źródłowymi. W ich skład wchodzi jeden lub kilka wzmacniaczy wideo służących do zmiany natężenia plamki świetlnej. Ponadto urządzenia te mogą mieć oddzielne wejścia sygnałów barwy czerwonej (R), zielonej (G) i niebieskiej (B), albo być kodowane w określonym standardzie (NTSC, SECAM, PAL, D-MAC itp). Do odbioru sygnałów kodowanych monitor musi być wyposażony w urządzenia dekodujące umożliwiające dekodowanie (rozdzielanie) sygnałów R, G i B. Najczęściej stosowanymi urządzeniami do rekonstrukcji obrazu jest lampa elektronopromieniowa, do bezpośredniego oglądania, albo projektor z maksymalnie trzema projekcyjnymi lampami elektronopromieniowymi; z kolei w innych monitorach ten sam cel osiąga się za pomocą innych środków (np. za pomocą ekranów na ciekłych kryształach, ugięcia promieni świetlnych na cienkiej warstwie oleju). Mogą to być monitory z lampą elektronopromieniową lub w formie płaskich ekranów na ciekłych kryształach, z diodami elektroluminescencyjnymi (LED), plazmowe, itp.
[…]
Z zastrzeżeniem postanowień ogólnych dotyczących klasyfikacji części (zob. Uwagi ogólne do Sekcji), części do urządzeń objętych niniejszą pozycją klasyfikuje się do pozycji 85.29”.
Nota wyjaśniająca do HS, dotycząca pozycji 9013, ma następujące brzmienie:
„[…] Niniejsza pozycja obejmuje:
1)
Wyroby ciekłokrystaliczne zawierające warstwę ciekłokrystaliczną umieszczoną między dwoma warstwami szkła lub tworzywa sztucznego, wyposażone lub nie w złącza elektryczne; w postaci sztuki wyrobu lub pocięte na specjalny kształt i niebędące wyrobami wyszczególnionymi w innych pozycjach [CN].
[…]”
Postępowanie przed sądem krajowym i pytanie prejudycjalne
W dniu 29 grudnia 2004 r. Schenker złożyła deklarację celną obejmującą określone towary, to znaczy urządzenia TFT LCD ciekłokrystaliczne o aktywnej matrycy LTA320W2-L01, LTA260W1-L02 i LTM170W1-L01, o wartości ogólnej wynoszącej 108720 USD, klasyfikując je do podpozycji CN 90138020 i w konsekwencji stosując wobec nich stawkę cła przywozowego wynoszącą 0%.
Z akt sprawy przedłożonych Trybunałowi wynika, że urządzenia te mają postać dwóch szklanych płytek, pomiędzy którymi znajduje się warstwa ciekłych kryształów, sterownika sygnału poziomego i pionowego, podświetlenia tylnego, przetwornicy wytwarzającej wysokie napięcie dla podświetlenia tylnego i wreszcie, kontrolera — interfejsu do przekazywania danych (kontrola PCB lub PWB) umożliwiającego sekwencyjną transmisję danych do każdego piksela (punktu) modułu LCD, przy zastosowaniu specyficznej technologii — LVDS (niskonapięciowy sygnał różnicowy).
Podczas badania deklaracji Schenker dotyczących powyższych towarów Rīgas Muitas reģionālā iestāde (okręgowy urząd celny w Rydze) podlegający VID powziął wątpliwości co do prawidłowości wskazanej w niej podpozycji CN. Z tego powodu pobrane zostały próbki, które przekazano właściwym służbom celnym w celu określenia prawidłowego kodu CN. Urzędnicy celni stwierdzili, że odpowiednią klasyfikacją taryfową jest podpozycja 85282190, a nie przyjęta przez Schenker podpozycja 90138020. Stawka cła przywozowego odpowiadająca klasyfikacji dokonanej przez VID, która zdaniem tego organu powinna znaleźć zastosowanie do spornych towarów wynosi 14%.
W konsekwencji w dniu 24 lutego 2005 r. VID wydał decyzję, na mocy której uznał Schenker winną wykroczenia administracyjnego w oparciu o przepisy łotewskiego kodeksu wykroczeń administracyjnych i nałożył na nią grzywnę w wysokości 300 LVL. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez dyrektora generalnego VID w dniu 7 czerwca 2005 r.
W dniu 11 lipca 2005 r. Schenker wniosła do Administratīvā rajona tiesa (okręgowy sąd administracyjny) skargę o uchylenie decyzji dyrektora generalnego VID twierdząc zasadniczo, że sporne towary nie powinny być klasyfikowane do podpozycji CN 85282190, czyli jako wyrób gotowy w rozumieniu CN, ponieważ nie są one wyposażone w żaden interfejs służący do przekazywania sygnału wideo, ani nie mogą też takiego sygnału odbierać.
W dniu 12 maja 2006 r. Administratīvā rajona tiesa oddalił skargę Schenker. Zgadzając się ze stanowiskiem Schenker, że sporne towary nie powinny być klasyfikowane jako wyroby gotowe lub kompletne sąd ten podniósł, iż dokumentacja techniczna zawarta w aktach sprawy świadczy o tym, że towary te zawierają główne składniki gwarantujące wykonywanie ich zasadniczych funkcji, czyli transmisji danych. Klasyfikacja dokonana przez VID jest zatem uzasadniona, gdyż chodzi tu o wyrób niekompletny lub niegotowy, który posiada zasadnicze cechy wyrobu kompletnego.
W dniu 2 czerwca 2006 r. Schenker wniósł apelację od tego wyroku do Administratīvā apgabaltiesa. Sąd ten, ze względu na wątpliwości, które powziął w zakresie klasyfikacji celnej towarów będących przedmiotem sporu w toczącej się przed nim sprawie, postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującym pytaniem prejudycjalnym:
„Czy pozycję [CN] 85282190 należy interpretować w ten sposób, że na dzień 29 grudnia 2004 r. pozycja ta miała również zastosowanie do urządzeń ciekłokrystalicznych (LCD) z aktywną matrycą (TFT LCD — LTA320W2-L01, LTA260W1-L02, LTM170W1-L01), składających się głównie z następujących elementów:
—
dwóch szklanych płytek;
—
warstwy ciekłych kryształów umieszczonych między tymi płytkami;
—
sterowników sygnałów poziomych i pionowych;
—
podświetlenia tylnego;
—
przetwornicy wytwarzającej wysokie napięcie dla podświetlenia tylnego, oraz
—
kontrolera — interfejsu do przekazywania danych (kontrola PCB lub PWB), umożliwiającego sekwencyjną transmisję danych do każdego piksela (punktu) modułu LCD przy zastosowaniu specyficznej technologii — LVDS (niskonapięciowy sygnał różnicowy)?”.
W przedmiocie pytania prejudycjalnego
Argumentacja stron
Schenker twierdzi zasadniczo, że urządzenia, których dotyczy sprawa przed sądem krajowym nie są przeznaczone do jednego szczególnego użytku, lecz mogą być wykorzystywane do wytwarzania licznych produktów, takich jak komputery, monitory wideo, telewizory, panele informacyjne, urządzenia medyczne, zautomatyzowane urządzenia kontrolne oraz urządzenia do gier. Z tego względu urządzenia te nie są objęte zakresem podpozycji CN 85282190, która dotyczy monitorów wideo, a bardziej ogólnie, produktów gotowych.
VID i Komisja twierdzą natomiast, że urządzenia będące przedmiotem sporu przed sądem krajowym, jako obejmujące dodatkowe elementy niewymienione w podpozycji CN 90138020, takie jak podświetlenie tylne, przetwornica dla podświetlenia tylnego i kontroler zapewniający przekazywanie danych do każdego piksela, nie mogą być klasyfikowane do tejże podpozycji.
Ponadto VID podnosi, że sporne urządzenia mogą odbierać i wyświetlać obrazy wideo, czyli technicznie mogą wykonywać zasadnicza funkcję monitora wideo. Tym samym można je uznać, zgodnie z pkt 2 lit a) części I tytułu I sekcji A CN, za wyroby niegotowe lub niekompletne równoważne wyrobom gotowym lub kompletnym, a zatem za objęte podpozycją CN 85282190, do której należą monitory wideo.
Komisja ze swej strony twierdzi, że skoro zgodnie z odpowiednią notą wyjaśniającą do HS towary będące przedmiotem sporu przed sądem krajowym można uznać za części przeznaczone do aparatury objętej pozycją CN 8528, muszą być zaklasyfikowane do pozycji CN 8529, a dokładniej do podpozycji 85299081.
Zdaniem rządu węgierskiego omawiane urządzenia nie posiadają zasadniczych cech wyrobu gotowego lub kompletnego, ponieważ na obecnym etapie nie jest jeszcze możliwe przesądzenie, do jakiego rodzaju wyrobów gotowych urządzenia te będą wykorzystane. W konsekwencji najodpowiedniejsza pozycją CN jest pozycja 9013.
Ocena Trybunału
Na wstępie należy przypomnieć, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, w interesie pewności prawa i ułatwienia kontroli, decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w ich obiektywnych cechach i właściwościach, takich jak określone w pozycjach CN oraz uwagach do sekcji lub działów (zob. w szczególności wyrok z dnia 18 lipca 2007 r. w sprawie
C-142/06 Olicom, Zb.Orz. s. I-6675
, pkt 16 i przytoczone tam orzecznictwo).
Ponadto przeznaczenie towaru może stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji, jeżeli jest ono właściwe temu towarowi, co należy ocenić według jego obiektywnych cech i właściwości (wyrok z dnia 27 listopada 2008 r. w sprawie
C-403/07 Metherma, Zb.Orz. s. I-8921
, pkt 47).
Zarówno uwagi poprzedzające działy Wspólnej Taryfy Celnej, jak zresztą i noty wyjaśniające do HS stanowią bowiem ważne środki służące zapewnieniu jednolitego stosowania tej taryfy i jako takie dostarczają pomocnych wskazówek do jej interpretacji (wyrok z dnia 11 grudnia 2008 r. w sprawach połączonych
C-362/07 i C-363/07 Kip Europe i in., Zb.Orz. s. I-9489
, pkt 27).
W niniejszej sprawie należy stwierdzić, że w świetle przedstawionego przez sąd krajowy opisu spornych towarów ich cechy nie odpowiadają podpozycji CN 90138020, która obejmuje „urządzenia ciekłokrystaliczne do wyświetlania na zasadzie macierzy aktywnych”. Urządzenia będące przedmiotem spory w sprawie przed sądem krajowym są w rzeczywistości wyposażone również w elementy niewymienione w tej podpozycji, a w szczególności w podświetlenie tylne, przetwornica dla podświetlenia tylnego i kontroler zapewniający przekazywanie danych do każdego piksela. Urządzenia te mogą mieć wielorakie przeznaczenie, lecz aby zyskały zasadnicze cechy wyrobu kompletnego muszą zostać do nich dodane różne istotne elementy. Zatem podpozycja CN 85282190, która obejmuje „Monitory wideo”, czyli gotowe wyroby, również nie stanowi odpowiedniej podpozycji dla zaklasyfikowania urządzeń ciekłokrystalicznych, których dotyczy sprawa przed sądem krajowym.
Prawdą jest, że w świetle reguły zawartej w pkt 2 lit. a) części I tytułu I sekcji A CN wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji dotyczą wyrobu niekompletnego lub niegotowego, pod warunkiem że posiada on zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Jednak tak nie jest w przypadku towarów będących przedmiotem sporu przed sądem krajowym, o ile ich końcowe przeznaczenie zależy od dodatkowych elementów, które zostaną do nich dodane na następnym etapie produkcji.
W konsekwencji urządzenia ciekłokrystaliczne, których dotyczy sprawa przed sądem krajowym nie mogą zostać zaklasyfikowane do podpozycji CN 90138020 lub 85282190.
Natomiast urządzenia te, jako towary, które mogą być użyte w aparaturze objętej pozycją CN 8528 („Aparatura odbiorcza dla telewizji, nawet zawierająca odbiorniki radiowe lub aparaturę do zapisu, lub odtwarzania dźwięku lub obrazu; monitory i projektory wideo”), można zgodnie z notą wyjaśniającą do HS odnosząca się do pozycji 8528 zaklasyfikować do pozycji CN 8529 („Części nadające się wyłącznie lub głównie do aparatury objętej pozycjami od 8525 do 8528”), a dokładniej do podpozycji CN 85299081 („Do kamer telewizyjnych objętych podpozycją 852530 i aparatury objętej pozycjami 8527 i 8528”).
Do sądu krajowego należy zbadanie, czy urządzenia ciekłokrystaliczne będące przedmiotem toczącej się przed nim sprawy, mają obiektywne cechy i właściwości, które są niezbędne, by urządzenia te uznać za towary nadające się wyłącznie lub głównie do aparatury objętej pozycjami od CN 8525 do 8528.
W konsekwencji na zadane pytanie należy odpowiedzieć, że podpozycję CN 85282190 należy interpretować w ten sposób, iż na dzień 29 grudnia 2004 r. nie znajduje ona zastosowania do urządzeń ciekłokrystalicznych (LCD) o aktywnej matrycy, które składają się głównie z następujących elementów:
—
dwóch szklanych płytek;
—
warstwy ciekłych kryształów umieszczonych między tymi płytkami;
—
sterowników sygnałów poziomych i pionowych;
—
podświetlenia tylnego;
—
przetwornicy wytwarzającej wysokie napięcie dla podświetlenia tylnego, oraz
—
kontrolera — interfejsu do przekazywania danych (kontrola PCB lub PWB), umożliwiającego sekwencyjną transmisję danych do każdego piksela (punktu) modułu LCD przy zastosowaniu specyficznej technologii — LVDS (niskonapięciowy sygnał różnicowy).
W przedmiocie kosztów
Dla stron postępowania przed sądem krajowym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed tym sądem, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż poniesione przez strony postępowania przed sądem krajowym, nie podlegają zwrotowi.

Z powyższych względów Trybunał (szósta izba) orzeka, co następuje:

Podpozycję 85282190 Nomenklatury Scalonej stanowiącej załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, w brzmieniu zmienionym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1789/2003 z dnia 11 września 2003 r., należy interpretować w ten sposób, iż na dzień 29 grudnia 2004 r. nie znajduje ona zastosowania do urządzeń ciekłokrystalicznych (LCD) o aktywnej matrycy, które składają się głównie z następujących elementów:

—
dwóch szklanych płytek;

—
warstwy ciekłych kryształów umieszczonych między tymi płytkami;

—
sterowników sygnałów poziomych i pionowych;

—
podświetlenia tylnego;

—
przetwornicy wytwarzającej wysokie napięcie dla podświetlenia tylnego, oraz

—
kontrolera — interfejsu do przekazywania danych (kontrola PCB lub PWB), umożliwiającego sekwencyjną transmisję danych do każdego piksela (punktu) modułu LCD przy zastosowaniu specyficznej technologii — LVDS (niskonapięciowy sygnał różnicowy).

Podpisy
(
*1
)	Język postępowania: łotewski.