CELEX: 62005FJ0022(01)
Υπαλληλική υπόθεση
Γενικός διαγωνισμός

:
Η προσφυγή απορρίπτεται. Η Επιτροπή φέρει, πέραν του συνόλου των δικαστικών της εξόδων που αφορούν τις διαδικασίες ενώπιον
του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης και του Πρωτοδικείου, το ήμισυ των δικαστικών εξόδων του Ν. Νεοφύτου που αφορούν τις εν
λόγω διαδικασίες. Ο Ν. Νεοφύτου φέρει το ήμισυ των δικαστικών του εξόδων που αφορούν τις διαδικασίες ενώπιον του Δικαστηρίου
Δημόσιας Διοίκησης και του Πρωτοδικείου.
Περίληψη
1.
Διαδικασία – Προσφυγή – Λόγος ακυρώσεως που αντλείται από υπέρβαση του πεδίου εφαρμογής του νόμου – Κρίνεται αυτεπαγγέλτως
2.
Ευρωπαϊκή υπηρεσία επιλογής προσωπικού (EPSO) – Καθορισμός των αρμοδιοτήτων του Διοικητικού Συμβουλίου και του διευθυντή της
EPSO – Διορισμός των μελών της εξεταστικής επιτροπής διαγωνισμού – Αρμοδιότητα του διευθυντή της EPSO
(Απόφαση των γενικών γραμματέων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής, του γραμματέα του Δικαστηρίου,
των γενικών γραμματέων του Ελεγκτικού Συνεδρίου, της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, της Επιτροπής των Περιφερειών
και του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή 2002/621, άρθρα 6 και 8)
3.
Ευρωπαϊκή υπηρεσία επιλογής προσωπικού (EPSO) – Διορισμός των μελών της εξεταστικής επιτροπής διαγωνισμού – Διορισμός από
τον διευθυντή της EPSO – Παράβαση των κανόνων περί αρμοδιότητας της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής – Δεν υφίσταται
4.
Υπάλληλοι – Πρόσληψη – Διαγωνισμός – Εξεταστική επιτροπή – Σύνθεση
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, παράρτημα III, άρθρο 3, εδ. 2)
1.
Οι λόγοι ακυρώσεως που αντλούνται από την υπέρβαση του πεδίου εφαρμογής του νόμου είναι δημοσίας τάξεως και εναπόκειται στον
κοινοτικό δικαστή να τους εξετάσει αυτεπαγγέλτως. Πράγματι, δεν θα ανταποκρινόταν στην αποστολή του, ως δικαστή της νομιμότητας,
αν δεν προέβαινε στη διαπίστωση, ακόμη και ελλείψει σχετικής αμφισβητήσεως εκ μέρους των διαδίκων, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση
ελήφθη βάσει κανόνος που δεν έχει εφαρμογή εν προκειμένω και αν, συνεπώς, αποφαινόταν επί της ενώπιόν του εκκρεμούσας διαφοράς
εφαρμόζοντας ο ίδιος τον κανόνα αυτόν. Συναφώς, ο «νόμος» δεν πρέπει να νοηθεί ως νόμος υπό την τυπική έννοια του όρου, αλλά
ως κάθε διάταξη γενικού και απρόσωπου χαρακτήρα που έχει εφαρμογή στη διαφορά.
(βλ. σκέψεις 56 έως 58)
Παραπομπή:
ΠΕΚ: 15 Ιουλίου 1994, T‑576/93 έως T‑582/93, Browet κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 1994, σ. II‑677, σκέψη 35
ΔΔΔ: 21 Φεβρουαρίου 2008, F‑31/07, Putterie-De-Beukelaer κατά Επιτροπής, δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή, σκέψη 51,
κατά της οποίας εκκρεμεί αίτηση αναιρέσεως ενώπιον του Πρωτοδικείου, υπόθεση T‑160/08 P
2.
Οι αρμοδιότητες του Διοικητικού Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Επιλογής Προσωπικού (EPSO) δεν καθορίζονται με διάταξη
γενικού χαρακτήρα, αλλά με την απαρίθμηση του συνόλου των καθηκόντων που του ανατίθενται, δυνάμει του άρθρου 6 της αποφάσεως
2002/621, σχετικά με την οργάνωση και τη λειτουργία της EPSO. Η απαρίθμηση αυτή, κατ’ ανάγκην εξαντλητική, δεν μπορεί να ερμηνευθεί
διασταλτικά.
Αντιθέτως, οι αρμοδιότητες του διευθυντή της EPSO καθορίζονται με διάταξη γενικού χαρακτήρα. Συγκεκριμένα, κατά το άρθρο 8,
παράγραφος 1, της αποφάσεως 2002/621, ο διευθυντής ευθύνεται για την εύρυθμη λειτουργία της EPSO. Ενεργεί υπό την ευθύνη του
Διοικητικού Συμβουλίου, εντός του πλαισίου των αρμοδιοτήτων του τελευταίου. Εκτελεί χρέη γραμματείας του Διοικητικού Συμβουλίου,
αναφέρεται σε αυτό σχετικά με την εκτέλεση των καθηκόντων του και του υποβάλλει προτάσεις για την εύρυθμη λειτουργία της EPSO.
Οι αρμοδιότητες του Διοικητικού Συμβουλίου αφορούν, συνεπώς, τον καθορισμό της λειτουργίας και της οργανώσεως της EPSO, της
γενικής πολιτικής της καθώς και του προϋπολογισμού της, ενώ ο διευθυντής είναι αρμόδιος για την τρέχουσα διαχείριση της EPSO.
Επομένως, επειδή ο διορισμός των μελών εξεταστικής επιτροπής διαγωνισμού δεν μπορεί να συνδεθεί με κάποια από τις αρμοδιότητες
του Διοικητικού Συμβουλίου που προβλέπονται στο άρθρο 6 της αποφάσεως 2002/621, η απόφαση διορισμού των μελών αυτών αποτελεί
καθήκον το οποίο πρέπει να θεωρηθεί ότι εμπίπτει στην τρέχουσα διαχείριση της EPSO και, κατά συνέπεια, πρέπει να ληφθεί από
τον διευθυντή της.
(βλ. σκέψεις 92 έως 97)
3.
Το γεγονός ότι ο διευθυντής της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Επιλογής Προσωπικού (EPSO) προέβη στον διορισμό των μελών εξεταστικής
επιτροπής διαγωνισμού προσυπογράφοντας ένα έγγραφο, το οποίο κατήρτισαν οι υπηρεσίες της EPSO και το οποίο συνοψίζει τις προτάσεις
που κοινοποίησαν τα θεσμικά όργανα, δεν σημαίνει ότι η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή δεν άσκησε πράγματι την αρμοδιότητά
της. Συγκεκριμένα, πρώτον, όταν η εν λόγω αρχή αποφασίζει επί τη βάσει προτάσεως, αυτό καθαυτό το γεγονός ότι αποφασίζει σύμφωνα
προς το περιεχόμενο της προτάσεως που της υποβλήθηκε δεν σημαίνει ότι δεν ασκεί την αρμοδιότητά της. Αντίθετη κρίση θα ισοδυναμούσε
με μη αναγνώριση της δυνατότητας της εν λόγω αρχής να εκδώσει απόφαση σύμφωνη με την πρόταση που της υποβλήθηκε. Δεύτερον,
υπό την επιφύλαξη της τηρήσεως της διαδικασίας που προβλέπουν οι εφαρμοστέες διατάξεις, η Διοίκηση είναι ελεύθερη να καθορίσει
τις πρακτικές λεπτομέρειες εκδόσεως αποφάσεως και μια απόφαση δεν μπορεί να ακυρωθεί για τον λόγο και μόνον ότι παρήχθη με
την αναγραφή, κάτω από το κείμενο με το περιεχόμενό της, της ημερομηνίας ακολουθούμενης από την υπογραφή του αρμοδίου για
την έκδοσή της προσώπου.
(βλ. σκέψεις 107 έως 109)
4.
Το άρθρο 3, δεύτερο εδάφιο, του παραρτήματος III του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
(στο εξής. ΚΥΚ) προβλέπει ότι, «[σ]ε περίπτωση γενικού διαγωνισμού κοινού για δύο ή περισσότερα όργανα, η εξεταστική επιτροπή
αποτελείται από ένα πρόεδρο που ορίζεται από την αρμόδια για τους διορισμούς [ΑΔΑ] [...] και από μέλη που ορίζονται από την
[ΑΔΑ] [...] μετά από πρόταση των οργάνων, καθώς και από μέλη που ορίζονται με κοινή συμφωνία, επί ισομερούς βάσης, από τις
επιτροπές προσωπικού των οργάνων». Η φράση «επί ισομερούς βάσης» πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αναφέρεται στον ορισμό,
από την αρμόδια για τους διορισμούς αρχή και τις επιτροπές προσωπικού, «μελών» άλλων πλην του προέδρου. Η έννοια αυτή επιβεβαιώνεται
από την ερμηνεία της διατάξεως θεωρουμένης εντός του πλαισίου της. Συγκεκριμένα, η διάταξη αυτή πρέπει να ερμηνευθεί υπό το
φως του πρώτου εδαφίου του άρθρου 3 του παραρτήματος III του ΚΥΚ, το οποίο προβλέπει ότι, προκειμένου περί διαγωνισμών που
διοργανώνει ένα μόνον όργανο, την εξεταστική επιτροπή απαρτίζουν ο πρόεδρος, που ορίζεται από την αρμόδια για τους διορισμούς
αρχή, και τα μέλη, που ορίζονται, σε ίσο αριθμό, από την εν λόγω αρχή και από την επιτροπή προσωπικού.
Επομένως, το άρθρο 3, δεύτερο εδάφιο, του παραρτήματος ΙΙΙ του ΚΥΚ μπορεί να ερμηνευθεί υπό την έννοια και μόνον ότι προβλέπει
ότι, σε περίπτωση γενικού διαγωνισμού κοινού για δύο ή περισσότερα όργανα, η εξεταστική επιτροπή αποτελείται από έναν πρόεδρο,
που ορίζεται από την αρμόδια για τους διορισμούς αρχή, και από μέλη που ορίζονται, σε ίσο αριθμό, αφενός, από την εν λόγω
αρχή, μετά από πρόταση των οργάνων, και, αφετέρου, από τις επιτροπές προσωπικού των οργάνων, με κοινή συμφωνία.
(βλ. σκέψεις 112 έως 114 και 116)