CELEX: 62001TJ0180
ΕΓΤΠΕ
Κατάργηση χρηματοδοτικής συνδρομής
.ρθρα 24 και 25 του κανονισμού (ΕΟΚ) 4253/88

δεν μπορούν να χρησιμεύσουν ως βάση για την εφαρμογή του άρθρου 24, παράγραφος 2, του κανονισμού 4253/88. Πρόκειται,
αφενός, για την αιτίαση που περιέχεται στην όγδοη αιτιολογική σκέψη, τέταρτο εδάφιο, της προσβαλλομένης αποφάσεως, και αφορά
το ότι τα αναφερόμενα στον κατάλογο των τεχνικών συμβούλων πρόσωπα δεν έλαβαν μέρος στην υλοποίηση του προγράμματος και, αφετέρου,
για την αιτίαση που περιέχεται στο τελευταίο εδάφιο της εν λόγω αιτιολογικής σκέψεως και αφορά τη θέση της υπογραφής της κυρίας
Forlenza από τον L. Biego σε δύο επιστολές της προσφεύγουσας προς την Επιτροπή.
192   Αντίθετα, εννέα από τα έντεκα πραγματικά περιστατικά που προσάπτονται στην προσφεύγουσα με την προσβαλλόμενη απόφαση χαρακτηρίστηκαν
ορθώς ως παρατυπίες ή σημαντικές αλλαγές του προγράμματος. Η προσβαλλόμενη απόφαση επισήμανε, επομένως, σοβαρές παραβάσεις
της υποχρεώσεως πληροφορήσεως και εντιμότητας που βαρύνει τον δικαιούχο κοινοτικής συνδρομής, ιδίως δε την αναγραφή αναληθών
πληροφοριών στην αίτηση για τη χορήγηση συνδρομής και την εγγραφή στα έξοδα του προγράμματος ορισμένων δαπανών που δεν ανταποκρίνονταν
στην πραγματικότητα. Οι παρατυπίες αυτές είναι επαρκείς για να θεωρηθεί, με την επιφύλαξη της εξετάσεως του λόγου περί παραβιάσεως
της αρχής της αναλογικότητας, ότι πληρούνται στην προκειμένη περίπτωση οι προϋποθέσεις καταργήσεως της συνδρομής, που τίθενται
στο άρθρο 24, παράγραφος 2, του κανονισμού 4253/88, και να συναχθεί ότι η Επιτροπή δεν είχε άλλη εύλογη επιλογή από το να
αποφασίσει την κατάργηση ολόκληρης της συνδρομής. Συγκρινόμενες προς τέτοιες παρατυπίες, οι δύο άλλες αιτιάσεις στις οποίες
αναφέρεται η προηγούμενη σκέψη έχουν ήσσονα σημασία, το γεγονός δε ότι δεν μπορούν να γίνουν δεκτές δεν αρκεί για να αναιρέσει
την εκτίμηση περί της βαρύτητας των παρατυπιών που διαπιστώθηκαν ορθά από την Επιτροπή.
193   Κατά συνέπεια, το γεγονός ότι ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως είναι εν μέρει βάσιμος δεν μπορεί να επιφέρει ακύρωση της προσβαλλομένης
αποφάσεως.
ΣΤ–
Επί του πέμπτου λόγου ακυρώσεως που αφορά την παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας
1. Επιχειρήματα των διαδίκων
194   Προς στήριξη του λόγου αυτού, η προσφεύγουσα τονίζει ότι οι παραβάσεις που της προσάπτονται δεν στοιχειοθετούν μη τήρηση των
όρων χορηγήσεως της συνδρομής, καθότι δεν προχώρησε στην υλοποίηση μόνον της φάσεως γνωστοποιήσεως και διαδόσεως της τεχνογνωσίας.
Το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν ζήτησε ρητά την υλοποίηση της φάσεως αυτής δημιούργησε στην προσφεύγουσα την πεποίθηση ότι δεν
ήταν και αναγκαία. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε αποδείχθηκαν πολύ υψηλότερα ή, τουλάχιστον,
ανάλογα προς τη χορηγηθείσα χρηματοδότηση. Κατά την άποψή της, η ολοκληρωτική κατάργηση της συνδρομής είναι δυσανάλογη προς
τον σκοπό του άρθρου 24, παράγραφος 2, του κανονισμού 4253/88, καθότι ζημιώνει τον δικαιούχο σε βαθμό που υπερβαίνει το αναγκαίο
μέτρο.
195   Η Επιτροπή θεωρεί ότι η κατάργηση της συνδρομής ήταν καθ’ όλα δικαιολογημένη λαμβανομένου υπόψη του αριθμού και της σοβαρότητας
των παρατυπιών.
2. Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
196   Η αρχή της αναλογικότητας επιβάλλει οι πράξεις των κοινοτικών οργάνων να μην υπερβαίνουν τα όρια αυτού που είναι πρόσφορο
και αναγκαίο για την επίτευξη του επιδιωκομένου σκοπού (απόφαση της 12ης Οκτωβρίου 1999, Conserve Italia κατά Επιτροπής, που
παρατίθεται στη σκέψη 82 ανωτέρω, σκέψη 101).
197   Ειδικότερα, με βάση την αρχή αυτή, η παράβαση των υποχρεώσεων που έχουν θεμελιώδη σημασία για την εύρυθμη λειτουργία του κοινοτικού
συστήματος μπορεί να τιμωρείται με την απώλεια δικαιώματος προβλεπομένου από την κοινοτική νομοθεσία, όπως είναι το δικαίωμα
οικονομικής ενισχύσεως (απόφαση του Δικαστηρίου της 12ης Οκτωβρίου 1995, C-104/94, Cereol Italia, Συλλογή 1995, σ. I-2983,
σκέψη 24, και η εκεί παρατιθέμενη νομολογία· αποφάσεις του Πρωτοδικείου της 12ης Οκτωβρίου 1999, Conserve Italia κατά Επιτροπής,
που παρατίθεται στη σκέψη 82 ανωτέρω, σκέψη 103, και της 14ης Ιουνίου 2001, Τ-143/99, Hortiplant κατά Επιτροπής, Συλλογή 2001,
σ. ΙΙ-1665, σκέψη 118).
198   Όπως προκύπτει από την εξέταση του τετάρτου λόγου ακυρώσεως, η Επιτροπή ευλόγως θεώρησε στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι η προσφεύγουσα
είχε παράσχει ανακριβείς πληροφορίες με την αίτησή της για τη χορήγηση συνδρομής, ότι υπέπεσε σε πολλές σοβαρές παρατυπίες
και ότι προέβη σε σημαντικές αλλαγές του προγράμματος χωρίς να ενημερώσει σχετικώς την Επιτροπή. Αυτές οι εκ μέρους της προσφεύγουσας
παραβάσεις των υποχρεώσεών της ως δικαιούχου της συνδρομής παραπλάνησαν την Επιτροπή σε σχέση με στοιχεία που ήταν σημαντικά
για να εκτιμήσει αν το πρόγραμμα άξιζε να ενισχυθεί με κοινοτική συνδρομή (βλ. ανωτέρω σκέψη 112) και οδηγούν στο συμπέρασμα
ότι το πρόγραμμα δεν υλοποιήθηκε σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στην αίτηση. Υπό τις συνθήκες αυτές και λαμβανομένου ιδίως υπόψη
ότι το πρόγραμμα επιβαρύνθηκε με χρεώσεις που δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα, ευλόγως η Επιτροπή θεώρησε ότι οποιαδήποτε
άλλη κύρωση, πλην της πλήρους καταργήσεως της χρηματοδοτικής συνδρομής και της αναζητήσεως των καταβληθέντων από το ΕΓΤΠΕ
ποσών, θα ενείχε τον κίνδυνο να αποτελέσει πρόσκληση για τη διάπραξη απάτης (βλ., σχετικώς, τις αποφάσεις Industrias Pesqueras
Campos κ.λπ. κατά Επιτροπής, που παρατίθεται στη σκέψη 82 ανωτέρω, σκέψη 163, Vela και Tecnagrind κατά Επιτροπής, που παρατίθεται
στη σκέψη 57 ανωτέρω, σκέψη 402, και Comunità montana della Valnerina κατά Επιτροπής, που παρατίθεται στη σκέψη 41 ανωτέρω,
σκέψη 149).
199   Επομένως, ο πέμπτος λόγος ακυρώσεως είναι αβάσιμος.
ΙΙ
– Επί του επικουρικού αιτήματος
200   Τα αιτήματα με σκοπό τη μείωση του ποσού της προς επιστροφή επιδοτήσεως είναι, σε κάθε περίπτωση, απαράδεκτα, καθόσον δεν
εναπόκειται στο Πρωτοδικείο, στο πλαίσιο προσφυγής ακυρώσεως, να αντικαταστήσει με άλλη απόφαση την επίδικη απόφαση ή να προβεί
στη μεταρρύθμιση της αποφάσεως αυτής (απόφαση Sgaravatti Mediterranea κατά Επιτροπής, που παρατίθεται στη σκέψη 37 ανωτέρω,
σκέψη 141).
ΙΙΙ
– Επί του αιτήματος περί αποσύρσεως εγγράφου από τη δικογραφία
201   Η προσφεύγουσα θεωρεί ότι το έγγραφο που προσκόμισε η Επιτροπή με το παράρτημα 6 του υπομνήματος αντικρούσεως πρέπει να τεθεί
εκτός της δικογραφίας, διότι η παράλειψη ορισμένων τμημάτων του κειμένου στο αντίγραφο που κατατέθηκε στο Πρωτοδικείου αντίκειται
στο άρθρο 43, παράγραφος 5, του Κανονισμού Διαδικασίας. Περαιτέρω, το εν λόγω έγγραφο δεν φέρει ημερομηνία. Ωστόσο, δεδομένου
ότι το Πρωτοδικείο δεν στηρίχθηκε στο επίδικο έγγραφο προκειμένου να αποφανθεί επί της κρινομένης διαφοράς, παρέλκει η απόφαση
επί του αιτήματος της προσφεύγουσας (βλ., σχετικώς, τις αποφάσεις του Πρωτοδικείου της 15ης Σεπτεμβρίου 1998, Τ-142/97, Branco
κατά Επιτροπής, Συλλογή 1998, σ. ΙΙ-3567, σκέψεις 116 και 117, και της 3ης Απριλίου 2003, Τ-44/01, Τ-119/01 και Τ-126/01,
Vieira κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 2003, σ. II-1209, σκέψη 223).
ΙV
– Επί της διεξαγωγής αποδείξεων
202   Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο να διατάξει τη διεξαγωγή αποδείξεων ως εξής:
–       να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταθέσει όλες τις εκθέσεις με τα συνημμένα σε αυτές έγγραφα που της έχει αποστείλει η προσφεύγουσα,
τα οποία αφορούν το πρόγραμμα Endovena·
–       να διατάξει την εξέταση των μαρτύρων Franco Passamonti και Paolo Manocchi και της Cinzia Mancini σχετικά με τα περιστατικά
που περιγράφονται στο ιστορικό·
–       να διατάξει την αυτοπρόσωπη εμφάνιση του L. Biego·
–       να διατάξει τη διεξαγωγή τεχνικής πραγματογνωμοσύνης και/ή επιτοπίου ελέγχου.
203   Κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, η προσφεύγουσα ανέφερε ότι υπήρχαν αντιφάσεις μεταξύ των αποτελεσμάτων του ελέγχου που
διενεργήθηκε από την Υπηρεσία για την Καταπολέμηση της Απάτης και των πορισμάτων των ερευνών που διεξήγαγε η ιταλική Εισαγγελία.
Για τον λόγο αυτό ενέμεινε στο αίτημά της για διεξαγωγή αποδείξεων, ιδίως με τη μορφή επιτόπιας έρευνας και πραγματογνωμοσύνης.
204   Η προσφεύγουσα δεν διευκρίνισε, στο πλαίσιο των λόγων ακυρώσεως που εξετάστηκαν ανωτέρω, ποια συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά,
τα οποία αποκλίνουν από αυτά που εκθέτει η Επιτροπή στην προσβαλλόμενη απόφαση και είναι ικανά να ανατρέψουν τις διαπιστώσεις
στις οποίες βασίστηκε η απόφαση αυτή, προτίθεται να αποδείξει με τα αιτούμενα αποδεικτικά μέσα.
205   Υπό τις προϋποθέσεις αυτές, δεν ενδείκνυται η διεξαγωγή των εν λόγω αποδείξεων.

Επί των δικαστικών εξόδων
206   Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον
υπήρχε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η προσφεύγουσα ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά
έξοδα, περιλαμβανομένων και των εξόδων της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων, σύμφωνα με το σχετικό αίτημα της καθής.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ (δεύτερο τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Απορρίπτει την προσφυγή.
2)
Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων.
Forwood
Pirrung
Meij
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 28 Ιανουαρίου 2004.
Ο Γραμματέας

Ο Πρόεδρος
H. Jung

J. Pirrung
Πίνακας περιεχομένων
Κανονιστικό πλαίσιο
Ιστορικό της διαφοράς
Ι – Αίτηση για κοινοτική συνδρομή σε σχέση με το πρόγραμμα Endovena
ΙΙ – Χορήγηση της κοινοτικής συνδρομής και εξέλιξη του προγράμματος
IΙΙ – Επιτόπιοι έλεγχοι που πραγματοποιήθηκαν τον Ιούλιο του 1997
ΙV – Διοικητική διαδικασία
V – H προσβαλλόμενη απόφαση
Διαδικασία και αιτήματα των διαδίκων
Νομική ανάλυση
Ι – Επί του κυρίου αιτήματος
Α – Επί της δυνατότητας εφαρμογής των διαφόρων εκδοχών των κανονισμών 2052/88, 4253/88 και 4256/88
Β – Επί του πρώτου λόγου, που αφορά την έλλειψη αιτιολογίας και την παραβίαση της αρχής της προηγουμένης ακροάσεως
1. Επιχειρήματα των διαδίκων
2. Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Γ – Επί του δευτέρου λόγου, περί παραβάσεως του άρθρου 24 του κανονισμού 4253/88
1. Επιχειρήματα των διαδίκων
2. Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Δ – Επί του τρίτου λόγου ακυρώσεως που αφορά την παράβαση του άρθρου 25 του κανονισμού 4253/88
1. Επιχειρήματα των διαδίκων
2. Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Ε – Επί του τετάρτου λόγου, που αφορά την απουσία των παρατυπιών που επικαλείται η προσβαλλόμενη απόφαση
1. Γενικά ζητήματα
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
2. Επί των διαφόρων παρατυπιών που διαπιστώνονται στην προσβαλλόμενη απόφαση
α) Όσον αφορά την αιτίαση ότι δεν διενεργήθηκε προηγουμένως κανένα πείραμα σε σχέση με την τεχνική Endovena
– Επιχειρήματα των διαδίκων
– Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
β) Επί της αιτιάσεως ότι ήταν ανύπαρκτο το ανθρώπινο δυναμικό για το οποίο γινόταν λόγος στην αίτηση συνδρομής
– Επιχειρήματα των διαδίκων
– Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
γ) Επί της αιτιάσεως ότι η Ispettorato Provinciale dell’Agricoltura δεν συμμετείχε στο πρόγραμμα
– Επιχειρήματα των διαδίκων
– Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
δ) Επί της αιτιάσεως σύμφωνα με την οποία κανένα από τα πρόσωπα που κατονομάζονται στον κατάλογο των τεχνικών και επιστημονικών
συμβούλων δεν συμμετέσχε στην υλοποίηση του προγράμματος
– Επιχειρήματα των διαδίκων
– Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
ε) Επί της αιτιάσεως που αφορά τα έξοδα για αμοιβές προσωπικού
– Επιχειρήματα των διαδίκων
– Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
στ) Επί της αιτιάσεως που αφορά την υπαγωγή μέρους της αποσβέσεως του αποθηκευτικού χώρου και των ψυκτικών θαλάμων στο κόστος
του προγράμματος
– Επιχειρήματα των διαδίκων
– Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
ζ) Επί της αιτιάσεως που αφορά την εγγραφή μέρους της αποσβέσεως του αγροτικού εξοπλισμού στα έξοδα του προγράμματος
– Επιχειρήματα των διαδίκων
– Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
η) Επί της αιτιάσεως που αφορά τη χρέωση στο πρόγραμμα μέρους της αποσβέσεως του παραδοσιακού δικτύου υδρεύσεως
– Επιχειρήματα των διαδίκων
– Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
θ) Επί της αιτιάσεως που αφορά την ετήσια αποζημίωση για απώλεια εσόδων που καταβλήθηκε στον L. Biego
– Επιχειρήματα των διαδίκων
– Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
ι) Επί της μη υλοποιήσεως των δράσεων γνωστοποιήσεως και διαδόσεως των πληροφοριών
– Επιχειρήματα των διαδίκων
– Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
ια) Επί της αιτιάσεως περί θέσεως δύο πλαστών υπογραφών από τον L. Biego
– Επιχειρήματα των διαδίκων
– Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
3. Συμπέρασμα επί του τετάρτου λόγου ακυρώσεως
ΣΤ– Επί του πέμπτου λόγου ακυρώσεως που αφορά την παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας
1. Επιχειρήματα των διαδίκων
2. Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
ΙΙ – Επί του επικουρικού αιτήματος
ΙΙΙ – Επί του αιτήματος περί αποσύρσεως εγγράφου από τη δικογραφία
ΙV – Επί της διεξαγωγής αποδείξεων
Επί των δικαστικών εξόδων
*
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική