CELEX: 61989CJ0364
Νομισματικά εξισωτικά ποσά
Απαλλαγή από την υποχρέωση καταβολής τους

Με Διάταξη της 15ης Νοεμβρίου 1989, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 4 Δεκεμβρίου 1989, το Finanzgericht Düsseldorf υπέβαλε, δυνάμει του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, δύο προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία των άρθρων 8 και 9 του κανονισμού ( ΕΟΚ ) 926/80 της Επιτροπής, της 15ης Απριλίου 1980, περί εξαιρέσεως εκ της εφαρμογής των νομισματικών εξισωτικών ποσών σε ορισμένες περιπτώσεις (ΕΕ ειδ. έκδ. 03/028, σ. 113), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2899/81 της Επιτροπής, της 7ης Οκτωβρίου 1981 (
ΕΕ L 287, σ. 3
).
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της ιρλανδικής συνεταιριστικής εταιρίας An Bord Bainne και του Hauptzollamt ( κεντρικού τελωνείου ) του Gronau αφορώσας την απαλλαγή από την εφαρμογή αυξημένων νομισματικών εξισωτικών ποσών τα οποία η εν λόγω εταιρία υποχρεώθηκε να καταβάλει μετά την ανατίμηση του γερμανικού μάρκου ( DM ).
Η Επιτροπή εξέδωσε τον προαναφερθέντα κανονισμό 926/80, τον δεύτερο αυτού του είδους, προκειμένου να εξαλείψει τις δυσμενείς συνέπειες που συνεπάγονταν για τους επιχειρηματίες οι τροποποιήσεις των νομισματικών εξισωτικών ποσών μεταξύ της συνάψεως και της εκτελέσεως ορισμένων συμβάσεων.
Κατά την τρίτη αιτιολογική σκέψη του εν λόγω κανονισμού, « (... ) αντικείμενο της σχετικής ρυθμίσεως είναι η εξαίρεση εκ χαριστικής αιτίας, εκ της εφαρμογής των νομισματικών εξισωτικών ποσών που εισπράττονται επί των πράξεων των καλουμένων « των παλαιών συμβολαίων » (... ) με μια τέτοια ρήτρα επιείκειας έχει δημιουργηθεί μια ορισμένη ευκαμψία που επιτρέπει να εξετάζεται κάθε μία περίπτωση ατομικώς, όσον αφορά τις ειδικές περιστάσεις που τη χαρακτηρίζουν (... ) ».
Το άρθρο 8 του εν λόγω κανονισμού, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 2899/81, ορίζει τα ακόλουθα:
«1.
Η εξαίρεση εκ της εισπράξεως δεν μπορεί να δοθεί παρά στο μέτρο που ο αιτών ή το συμβαλλόμενο μέρος, για λογαριασμό του οποίου ενεργεί, υφίσταται λόγω της εισπράξεως του νέου νομισματικού εξισωτικού ποσού μία συμπληρωματική επιβάρυνση που δεν μπόρεσε να αποφύγει, ακόμη και επιδεικνύοντας κάθε αναγκαία και δυνατή επιμέλεια.
2.
Εν τούτοις, οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού δεν εφαρμόζονται:
α)
στο μέτρο που το εκτελούμενο διά της εισαγωγής ή της εξαγωγής συμβόλαιο προβλέπει ότι ο αιτών, ή το συμβαλλόμενο μέρος για λογαριασμό του οποίου ενεργεί, δεν έχει υποχρέωση να υποστεί το νέο νομισματικό εξισωτικό ποσό ·
β)
όταν διαπιστώνεται πως το προϊόν στο οποίο εφαρμόζεται το νέο νομισματικό εξισωτικό ποσό έχει, ανάλογα με την περίπτωση, επανεξαχθεί ή επανεισαχθεί εντός των έξι μηνών μετά την εισαγωγή του ή την εξαγωγή του.
3.
Στην περίπτωση που η εξέλιξη στις αγορές συναλλάγματος δίδει, ιδίως στην περίπτωση μιας προθεσμιακής αγοράς ή πωλήσεως συναλλάγματος, ένα κέρδος στον ενδιαφερόμενο, το κέρδος αυτό αφαιρείται από τη συμπληρωματική επιβάρυνση. Για τον υπολογισμό του κέρδους αυτού συγκρίνονται οι συντελεστές μετατροπής μεταξύ των σχετικών νομισμάτων του συμβολαίου που ισχύουν:
α)
την ημέρα συνάψεως του συμβολαίου, και
β)
την ημέρα εισαγωγής ή, κατά περίπτωση, της εξαγωγής.
Σε περίπτωση προθεσμιακής πράξεως συναλλάγματος, ο συντελεστής μετατροπής την ημέρα εισαγωγής ή εξαγωγής αντικαθίσταται από εκείνον της ημέρας της προθεσμιακής πράξεως συναλλάγματος.
Εν τούτοις, στην περίπτωση προθεσμιακής πράξεως συναλλάγματος που συνάπτεται την ίδια μέρα με το συμβόλαιο εμπορευμάτων, ουδέν κέρδος συναλλάγματος λαμβάνεται υπόψη κατά τον καθορισμό της συμπληρωματικής επιβαρύνσεως. »
Το άρθρο 9 ορίζει τα ακόλουθα:
«1.
Θεωρείται ως συμπληρωματική επιβάρυνση η είσπραξη νέου νομισματικού εξισωτικού ποσού που δεν είναι απαραίτητο, λαμβανομένων υπόψη των περιστάσεων της συγκεκριμένης περιπτώσεως, για την αντιστάθμιση της επιπτώσεως του νομισματικού μέτρου στη συμβατική τιμή του προϊόντος.
2.
Για την εκτίμηση των περιστάσεων της συγκεκριμένης περιπτώσεως λαμβάνονται κυρίως υπόψη:
α)
το νόμισμα στο οποίο πραγματοποιήθηκε η πληρωμή του τιμολογίου·
β)
η ημερομηνία κατά την οποία πραγματοποιήθηκε η πληρωμή·
γ)
η πώληση ή η αγορά προθεσμιακού συναλλάγματος σε συνδυασμό με την εκτέλεση του σχετικού συμβολαίου·
δ)
η χορήγηση για το ίδιο προϊόν, ενδεχομένως κατόπιν μεταποιήσεως, του νέου νομισματικού εξισωτικού ποσού.
Δεν λαμβάνονται υπόψη προθεσμιακές πράξεις συναλλάγματος:
α)
που έχουν πραγματοποιηθεί:
—
προ της συνάψεως του συμβολαίου,
—
μετά το νομισματικό μέτρο ·
β)
για τις οποίες δεν υπάρχει άμεση ή έμμεση οικονομική συνάφεια με το σχετικό προς τα προϊόντα συμβόλαιο. »
Ο κανονισμός 926/80 καταργήθηκε με τον κανονισμό ( ΕΟΚ ) 1084/84 της Επιτροπής, της 18ης Απριλίου 1984 (
ΕΕ L 106, σ. 26
), χωρίς να αντικατασταθεί με άλλο κανονισμό.
Όπως προκύπτει από τη δικογραφία, η επιχείρηση An Bord Bainne συνήψε, στις 11 Φεβρουαρίου 1983, με μια ολλανδική επιχείρηση σειρά συμβάσεων που αφορούσαν την παράδοση, μεταξύ Απριλίου και Σεπτεμβρίου 1983, αποβουτυρωμένου γάλακτος σε σκόνη σε επιχείρηση εγκατεστημένη στη Γερμανία. Κατά τις συμβάσεις, τον κίνδυνο των νομισματικών εξισωτικών ποσών έφερε η An Bord Bainne, η δε καταβολή του τιμήματος των εν λόγω εμπορευμάτων έπρεπε να γίνει σε γερμανικά μάρκα ( DM ).
Κατά την ημερομηνία συνάψεως των σχετικών με τα εμπορεύματα συμβάσεων, δηλαδή στις 11 Φεβρουαρίου 1983, η An Bord Bainne συνήψε προθεσμιακή πράξη συναλλάγματος που αφορούσε την αγορά δολαρίων Ηνωμένων Πολιτειών ( USS ) σε δύο δόσεις, η πρώτη για το ισόποσο των 3,65 εκατομμυρίων DM και η δεύτερη για το ισόποσο των 7 εκατομμυρίων DM, δηλαδή για συνολικό ποσό DM ισόποσο προς το σύνολο των αναμενoμενων εσόδων από την εκτέλεση των σχετικών με τα εμπορεύματα συμβάσεων.
Εξάλλου, στο πλαίσιο πράξεως καλούμενης συνήθως swap, η An Bord Bainne πώλησε τα US$ που είχε αγοράσει έναντι DM, συνήψε δε, στις 15 Φεβρουαρίου 1983, άλλες προθεσμιακές πράξεις συναλλάγματος που συνίσταντο στην οριστική μετατροπή σε USS των DM που είχε αγοράσει στο πλαίσιο της πράξεως swap.
Η Αν Βορδ Βαιννε διευκρίνισε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι ήταν σύνηθες να πραγματοποιούνται προθεσμιακές πράξεις συναλλάγματος μέσω της συναλλαγής που είναι γνωστή ως swap, περιλαμβάνουσας τρεις παράλληλες πράξεις συναλλάγματος, και ότι, εξάλλου, το χρονικό διάστημα που διέρρευσε μεταξύ 11ης και 15ης Φεβρουαρίου 1983 οφειλόταν στο γεγονός ότι οι τράπεζες προβαίνουν στην ημεροχρονολόγηση των πράξεων δύο εργάσιμες ημέρες μετά τη σύναψη της σχετικής πράξεως, καθώς και στο γεγονός ότι η 11η Φεβρουαρίου 1983 ήταν Παρασκευή, κατά δε το Σάββατο και την Κυριακή δεν ήταν δυνατή η διενέργεια πράξεων συναλλάγματος.
Μετά την ανατίμηση του DM, στις 21 Μαρτίου 1983, δηλαδή μετά τη σύναψη των εν λόγω συμβάσεων και την παράδοση των αντιστοίχων εμπορευμάτων, η Επιτροπή υποχρεώθηκε να αυξήσει, με τον κανονισμό ( ΕΟΚ) 689/83, της 23ης Μαρτίου 1983 (
ΕΕ L 80, σ. 1
), τα γερμανικά νομισματικά εξισωτικά ποσά.
Οι αιτήσεις της An Bord Bainne για ολική ή μερική απαλλαγή από την εφαρμογή αυξημένων νομισματικών εξισωτικών ποσών απορρίφθηκαν από το Hauptzollamt Gronau, όπως και η διοικητική ένσταση που υπέβαλε στην Oberfinanzdirektion Münster.
Το Finanzgericht Düsseldorf, που επελήφθη της υποθέσεως, αντιμετώπισε το πρόβλημα του προσδιορισμού της συμπληρωματικής επιβαρύνσεως, κατά την έννοια των προαναφερθέντων άρθρων 8 και 9. Ειδικότερα, ανέκυψε το ζήτημα να ληφθεί υπόψη και ο υπολογισμός του κέρδους που προκύπτει από τις πράξεις συναλλάγματος, το οποίο εκπίπτει, κατά την παράγραφο 3 του άρθρου 8, από τη συμπληρωματική επιβάρυνση. Έχοντας αμφιβολίες ως προς την ερμηνεία της σχετικής κοινοτικής νομοθεσίας, ανέστειλε τη διαδικασία και υπέβαλε στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:
«1)
Έχει το άρθρο 8, παράγραφος 3, του κανονισμού ( ΕΟΚ) 926/80 της Επιτροπής, περί εξαιρέσεως εκ της εφαρμογής των νομισματικών εξισωτικών ποσών σε ορισμένες περιπτώσεις (ΕΕ ειδ. έκδ. 03/028, σ. 113), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2899/81 (ΕΕ L 287, σ. 3), την έννοια ότι ο προβλεπόμενος υπολογισμός του κέρδους, αντί να στηριχθεί στο εθνικό νόμισμα του συγκεκριμένου κοινοτικού επιχειρηματία, μπορεί να γίνει βάσει νομίσματος μη κοινοτικού, στην προκειμένη περίπτωση του δολαρίου των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής;
Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως:
Μπορούν να λαμβάνονται υπόψη μόνο προθεσμιακές πράξεις συναλλάγματος οι οποίες, λόγω της συναλλαγματικής σχέσεως που έχει συμφωνηθεί ( στην παρούσα υπόθεση: πώληση DM έναντι ιρλανδικών λιρών) καθιστούν δυνατό τον υπολογισμό του κέρδους βάσει του εθνικού νομίσματος του ενδιαφερομένου;
2)
'Εχει το άρθρο 9, παράγραφος 2, εδάφιο 2, του κανονισμού 926/80 την έννοια ότι, εκτός από τις περιπτώσεις που προβλέπονται υπό το στοιχείο α, πρέπει κατά κανόνα να αποδεικνύεται ότι υφίσταται οικονομική συνάφεια, για όλες τις προθεσμιακές πράξεις συναλλάγματος, με τη σύμβαση που αφορά τα προϊόντα;
Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως:
Αποκλείει το άρθρο 8, παράγραφος 3, εδάφιο 3, του κανονισμού 926/80, σε ό,τι αφορά την απόδειξη της οικονομικής συνάφειας κατά το άρθρο 9, παράγραφος 2, εδάφιο 2, του κανονισμού 926/80, εκτός από το στοιχείο της συμπτώσεως της ημερομηνίας συνάψεως των δύο συμβάσεων, να λαμβάνονται υπόψη και άλλα στοιχεία, όπως η σύμπτωση του νομίσματος, το ποσό που συμφωνήθηκε και η ημερομηνία λήξεως;
Πρέπει η οικονομική συνάφεια να υφίσταται μόνο κατά τη σύναψη των συμβάσεων ή μήπως πρέπει να αποδεικνύεται ότι συντρέχει, ενόψει του άρθρου 9, παράγραφος 2, εδάφιο 1, στοιχείο γ, του κανονισμού 926/80, και κατά την εκτέλεση των συμβάσεων;
Κατά την απόδειξη της οικονομικής συνάφειας πρέπει, επίσης, να αποδεικνύεται ότι η αγορά ή πώληση συναλλάγματος, μέσω των προθεσμιακών πράξεων συναλλάγματος, επηρέασε, τουλάχιστον οικονομικώς, τα αποτελέσματα της σχετικής με τα εμπορεύματα συμβάσεως; »
Στην έκθεση ακροατηρίου αναπτύσσονται διεξοδικώς τα πραγματικά περιστατικά της υποθέσεως της κύριας δίκης, το κανονιστικό πλαίσιο και οι γραπτές παρατηρήσεις που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο. Τα στοιχεία αυτά της δικογραφίας δεν επαναλαμβάνονται κατωτέρω παρά μόνο καθόσον απαιτείται για τη συλλογιστική του Δικαστηρίου.
Επί του πρώτου ερωτήματος
Το πρώτο ερώτημα του αιτούντος δικαστηρίου αναφέρεται στο αν το άρθρο 8, παράγραφος 3, του κανονισμού 926/80, όπως τροποποιήθηκε, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ο σχετικός υπολογισμός του κέρδους μπορεί να γίνει βάσει μη κοινοτικού νομίσματος.
Η An Bord Bainne και η Επιτροπή συμφωνούν στο ότι ο υπολογισμός του κέρδους που προβλέπεται στην εν λόγω διάταξη πρέπει να γίνεται βάσει του νομίσματος το οποίο πράγματι χρησιμοποίησε ο συγκεκριμένος επιχειρηματίας στο πλαίσιο προθεσμιακής πράξεως συναλλάγματος, έστω και αν πρόκειται για μη κοινοτικό νόμισμα.
Η άποψη αυτή πρέπει να γίνει δεκτή.
Πράγματι, το γράμμα της εν λόγω διατάξεως δεν περιέχει κανένα περιορισμό ως προς το νόμισμα που μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά τη σύναψη προθεσμιακής πράξεως συναλλάγματος ούτε κάποια άλλη ένδειξη από την οποία να μπορούσε να συναχθεί ότι μόνο οι προθεσμιακές πράξεις συναλλάγματος που έχουν συναφθεί σε συγκεκριμένο νόμισμα μπορούν να λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό του ενδεχομένου κέρδους.
Εξάλλου, από το πνεύμα και τον σκοπό της εξεταζόμενης διάταξης συνάγεται ότι η συμπληρωματική επιβάρυνση που συνεπάγεται το νέο νομισματικό εξισωτικό ποσό πρέπει να προσδιορίζεται, προκειμένου περί χορηγήσεως απαλλαγής, αφαιρουμένου του κέρδους που προέκυψε από προθεσμιακές πράξεις συναλλάγματος που έχουν οικονομική συνάφεια με τη σχετική με τα εμπορεύματα πράξη, ώστε να μην ευνοείται ο συγκεκριμένος επιχειρηματίας.
Ένα τέτοιο κέρδος μπορεί να προκύψει από προθεσμιακή πράξη συναλλάγματος που πράγματι πραγματοποίησε ο συγκεκριμένος επιχειρηματίας σε οποιοδήποτε νόμισμα της επιλογής του.
Ο αποκλεισμός από τον υπολογισμό του κέρδους ορισμένων πράξεων που συντελέστηκαν σε μη κοινοτικά νομίσματα θα είχε ως συνέπεια την ευνοϊκή μεταχείριση ορισμένων επιχειρηματιών, εφόσον αυτοί θα μπορούσαν να επωφεληθούν από την απαλλαγή από την συμπληρωματική επιβάρυνση, ενώ ταυτόχρονα θα μπορούσαν να επωφεληθούν από το κέρδος που αποκόμισαν από προθεσμιακή πράξη συναλλάγματος συναφθείσα σε μη κοινοτικό νόμισμα. Ένα τέτοιο αποτέλεσμα εκφεύγει του σκοπού της εξεταζόμενης διάταξης.
Στο πρώτο ερώτημα πρέπει, κατά συνέπεια, να δοθεί ως απάντηση ότι το άρθρο 8, παράγραφος 3, του κανονισμού 926/80 έχει την έννοια ότι ο προβλεπόμενος υπολογισμός του κέρδους πρέπει να γίνεται βάσει του νομίσματος που πράγματι χρησιμοποίησε ο συγκεκριμένος επιχειρηματίας στο πλαίσιο προθεσμιακής πράξεως συναλλάγματος, έστω και αν το νόμισμα αυτό δεν είναι κοινοτικό.
Ενόψει της απαντήσεως αυτής παρέλκει η απάντηση στο επικουρικό ερώτημα του αιτούντος δικαστηρίου.
Επί του δευτέρου ερωτήματος
Το πρώτο σκέλος του δευτέρου ερωτήματος που υπέβαλε το αιτούν δικαστήριο αναφέρεται κυρίως στο αν το άρθρο 9, παράγραφος 2, εδάφιο 2, του κανονισμού 926/80 επιβάλλει, εξαιρουμένων των περιπτώσεων που εμπίπτουν στο σημείο α, τον έλεγχο της οικονομικής συνάφειας για κάθε προθεσμιακή πράξη συναλλάγματος, περιλαμβανομένων εκείνων που συνήφθησαν την ίδια ημέρα με τη σχετική με τα εμπορεύματα σύμβαση.
Η An Bord Bainne υποστηρίζει σχετικώς ότι το τελευταίο εδάφιο του άρθρου 8, παράγραφος 3, κατά το οποίο, σε περίπτωση συμπτώσεως των ημερομηνιών συνάψεως των δύο πράξεων, « (... ) ουδέν κέρδος συναλλάγματος λαμβάνεται υπόψη κατά τον καθορισμό της συμπληρωματικής επιβαρύνσεως », θέτει κανόνα αποδείξεως και θεμελιώνει αμάχητο τεκμήριο. Συνεπώς, σε μια τέτοια περίπτωση, η οικονομική συνάφεια μεταξύ των δύο συμβάσεων πρέπει να θεωρηθεί ως αποδεδειγμένη.
Αντιθέτως, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η αντίφαση μεταξύ των άρθρων 9, παράγραφος 2, εδάφιο 2, και 8, παράγραφος 3, τελευταίο εδάφιο, δεν είναι παρά επιφανειακή, καθόσον το αντικείμενο των δύο διατάξεων είναι διαφορετικό: με την πρώτη επιβάλλεται η ανάγκη οικονομικής συνάφειας για τις προθεσμιακές πράξεις συναλλάγματος γενικώς, ενώ η δεύτερη αναφέρεται στον υπολογισμό του κέρδους που προκύπτει από προθεσμιακή πράξη συναλλάγματος, όταν έχει αποδειχθεί ότι η πράξη αυτή παρουσιάζει οικονομική συνάφεια με τη σχετική με τα εμπορεύματα σύμβαση. Συνεπώς, κατά την Επιτροπή, η οικονομική συνάφεια προθεσμιακής πράξεως συναλλάγματος με τη σχετική με τα εμπορεύματα σύμβαση πρέπει πάντοτε να αποδεικνύεται πριν τεθεί το ζήτημα του υπολογισμού του κέρδους που ενδεχομένως προέκυψε.
Επιβάλλεται σχετικώς να τονιστεί ότι το τελευταίο εδάφιο της παραγράφου 3 του άρθρου 8 προστέθηκε ειδικώς στον κανονισμό 926/80 με τον κανονισμό 2899/81, για τον λόγο που αναφέρεται στις αιτιολογικές σκέψεις του κανονισμού αυτού, κατά τον οποίο, σε περίπτωση συμπτώσεως των ημερομηνιών συνάψεως προθεσμιακής πράξεως συναλλάγματος και συμβάσεως σχετικής με εμπορεύματα, « (... ) είναι δυνατόν να εκτιμηθεί έγκυρα ότι ο προθεσμιακός συντελεστής συναλλάγματος εισήχθη στην τιμή του εμπορεύματος και, ως εκ τούτου, είναι καθοριστικός για τη σύναψη του συμβολαίου, γεγονός που συνεπάγεται ότι δεν υπάρχει καμία διαφορά μεταξύ των προς σύγκριση συντελεστών μετατροπής και ότι κανένα κέρδος συναλλάγματος δεν δύναται να ληφθεί υπόψη κατά τον καθορισμό της συμπληρωματικής επιβαρύνσεως ». Συνάγεται, επομένως, ότι κατά το πνεύμα του κοινοτικού νομοθέτη, σε περίπτωση συμπτώσεως των ημερομηνιών των δύο πράξεων, υπάρχει ασφαλώς οικονομική συνάφεια, αλλά κατά τη σύναψη της σχετικής με τα εμπορεύματα συμβάσεως ελήφθησαν υπόψη όλα τα νομισματικά δεδομένα.
Συνεπώς, σε περίπτωση συμπτώσεως των ημερομηνιών των δύο πράξεων, το γράμμα της εν λόγω διατάξεως αποκλείει, κατά τρόπο αρκετά σαφή και ακριβή που αίρει κάθε αμφιβολία σχετική με την ερμηνεία της, τη δυνατότητα να ληφθεί υπόψη οποιοδήποτε κέρδος και δεν επιτρέπει εξέταση της οικονομικής συνάφειας κατά το άρθρο 9.
Στο ερώτημα αυτό πρέπει κατά συνέπεια να δοθεί ως απάντηση ότι το άρθρο 9, παράγραφος 2, εδάφιο 2, του κανονισμού 926/80 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, εκτός από τις περιπτώσεις που εμπίπτουν στο στοιχείο α της εν λόγω διατάξεως, πρέπει, κατά κανόνα, να αποδεικνύεται η οικονομική συνάφεια με τη σχετική με τα εμπορεύματα σύμβαση κάθε προθεσμιακής πράξεως συναλλάγματος, εξαιρουμένης ωστόσο της προβλεπομένης στο άρθρο 8, παράγραφος 3, περιπτώσεως κατά την οποία οι ημερομηνίες συνάψεως των δύο πράξεων συμπίπτουν.
Ενόψει της απαντήσεως αυτής, παρέλκει η εξέταση των επικουρικών ερωτημάτων που υπέβαλε το αιτούν δικαστήριο.
Επί των δικαστικών εξόδων
Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία υπέβαλε παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, δεν αποδίδονται. Δεδομένου ότι η διαδικασία έχει, ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης, χαρακτήρα παρεμπίπτοντος, που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ' αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων.

Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τέταρτο τμήμα),
κρίνοντας επί των ερωτημάτων που του υπέβαλε το Finanzgericht Düsseldorf, με διάταξη της 15ης Νοεμβρίου 1989, αποφαίνεται:

1)
Το άρθρο 8, παράγραφος 3, του κανονισμού ( ΕΟΚ ) 926/80 έχει την έννοια ότι ο προβλεπόμενος υπολογισμός του κέρδους πρέπει να γίνεται βάσει του νομίσματος που πράγματι χρησιμοποίησε ο συγκεκριμένος επιχειρηματίας στο πλαίσιο προθεσμιακής πράξεως συναλλάγματος, έστω και αν το νόμισμα αυτό δεν είναι κοινοτικό.

2)
Το άρθρο 9, παράγραφος 2, εδάφιο 2, του κανονισμού 926/80 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, εκτός από τις περιπτώσεις που εμπίπτουν στο στοιχείο α της εν λόγω διατάξεως, πρέπει, κατά κανόνα, να αποδεικνύεται η οικονομική συνάφεια με τη σχετική με τα εμπορεύματα σύμβαση κάθε προθεσμιακής πράξεως συναλλάγματος, εξαιρουμένης ωστόσο της προβλεπομένης στο άρθρο 8, παράγραφος 3, περιπτώσεως κατά την οποία οι ημερομηνίες συνάψεως των δύο πράξεων συμπίπτουν.

Diez de Velasco
Κακούρης
Kapteyn
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο, στις 3 Οκτωβρίου 1991.
Ο Γραμματέας
J.-G. Giraud
Ο Πρόεδρος του τετάρτου τμήματος
Diez de Velasco
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.