CELEX: 62009CJ0382
Wspólna taryfa celna
Klasyfikacja taryfowa
Nomenklatura scalona
Dział 73
Skrętki, liny i kable ze stali
Pozycja 7312
Kod TARIC
Błąd w klasyfikacji taryfowej
Dopuszczenie towarów do swobodnego obrotu
Rozporządzenie (WE) nr 384/96
Cło antydumpingowe
Grzywna w kwocie równej całości ceł antydumpingowych

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni zintegrowanej taryfy Wspólnot Europejskich (zwanej dalej
„TARIC) ustanowionej w art. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej
i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej (Dz.U. L 256, s. 1) oraz rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia
1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. 1996, L 56,
s. 1).
Wniosek ten złożono w ramach sporu pomiędzy Stils Met SIA (zwaną dalej „Stils Met”), spółką prawa łotewskiego, a Valsts ieņēmumu
dienests (urzędem skarbowym, zwanym dalej „Dienests”) w przedmiocie przywozu w okresie od maja 2004 r. do września 2005 r.
pochodzących z Ukrainy lin i kabli ze stali.

Ramy prawne

Uregulowania Unii
Przepisy celne
Zgodnie z art. 1 rozporządzenia nr 2658/87 zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 254/2000 z dnia 31 stycznia 2000 r. (Dz.U.
L 28, s. 16, zwanego dalej „rozporządzeniem nr 2658/87”):
„1.      Komisja ustanawia nomenklaturę towarową, zwaną dalej »Nomenklaturą scaloną« […], która spełnia jednocześnie wymogi Wspólnej
taryfy celnej, statystyk w dziedzinie handlu zewnętrznego Wspólnoty i innych polityk wspólnotowych dotyczących przywozu lub
wywozu towarów.
2.      Nomenklatura scalona obejmuje:
a)      nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego [ustanowioną przez międzynarodową konwencję ustanawiającą Zharmonizowany System Oznaczania
i Kodowania Towarów];
b)      wspólnotowe podpodziały do tej nomenklatury nazywane »podpozycjami CN« w tych przypadkach, gdy określona jest odpowiadająca
stawka celna;
c)      przepisy wstępne, dodatkowe uwagi do sekcji lub działów oraz przypisy odnoszące się do podpozycji CN.
3.      Nomenklatura scalona zawarta jest w załączniku I […]
[…]”.
Artykuł 2 rozporządzenia 2658/87 stanowi:
„Komisja ustanawia [TARIC], która spełnia wymogi Wspólnej taryfy celnej, statystyk w dziedzinie handlu zewnętrznego, polityki
handlowej, rolnej i innych polityk wspólnotowych dotyczących przywozu lub wywozu towarów.
Taryfa ta opiera się na Nomenklaturze scalonej i obejmuje:
a)      środki zawarte w niniejszym rozporządzeniu;
b)      dodatkowe podpodziały wspólnotowe, nazywane »podpozycjami TARIC«, potrzebne do wprowadzenia w życie szczególnych środków wspólnotowych
wymienionych w załączniku II;
c)      wszelkie inne informacje konieczne do wprowadzenia w życie numerów kodowych TARIC lub dodatkowych numerów kodowych określonych
w art. 3 ust. 2 i 3 oraz do zarządzania tymi numerami kodowymi;
d)      stawki celne i inne opłaty przywozowe i wywozowe, włączając zwolnienia celne i preferencyjne stawki celne dla konkretnych
towarów w przywozie lub wywozie;
e)      środki przedstawione w załączniku II stosowane do przywozu i wywozu konkretnych towarów”.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 i 2 rzeczonego rozporządzenia:
„1.      Każda podpozycja CN posiada ośmiocyfrowy numer kodowy:
a)      pierwsze sześć cyfr stanowi numery kodowe odnoszące się do pozycji i podpozycji nomenklatury Systemu Zharmonizowanego;
b)      siódma i ósma cyfra określają podpozycje [scalonej nomenklatury towarowej ustanowionej w art. 1].
[…]
2.      Podpozycje [TARIC] są identyfikowane poprzez dziewiątą i dziesiątą cyfrę, które wraz z numerami kodów określonymi w ust. 1
stanowią numery kodów [TARIC]”.
Artykuł 6 tego rozporządzenia przewiduje, że Komisja ustanawia i aktualizuje TARIC, zarządza nią, a także rozpowszechnia.
Część pierwsza Nomenklatury scalonej ustanawiająca załącznik I do rozporządzenia nr 2658/87 w brzmieniu zmienionym rozporządzeniem
Komisji (WE) nr 1789/2003 z dnia 11 września 2003 r. (Dz.U. L 281, s. 1, zwana dalej „CN”) zawiera zbiór przepisów wstępnych.
W części tej w sekcji I poświęconej ogólnym regułom pkt A zatytułowany „Ogólne reguły interpretacji [CN]” stanowi:
„Klasyfikacja towarów w CN podlega następującym regułom:
1.      Tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy
ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji
i uwag, zgodnie z następującymi regułami:
[…]”.
Część druga CN zawiera sekcję XV poświęconą „Metalom nieszlachetnym i artykułom z metali nieszlachetnych”. Sekcja ta obejmuje
w szczególności dział 73 zatytułowany „Artykuły z żeliwa lub stali”.
Pozycja 7312 CN dzieli się w następujący sposób:
Kod CN
Wyszczególnienie
Skrętki, liny, kable, taśmy plecione, zawiesia i podobne, z żeliwa lub stali, nieizolowane elektrycznie:
7312 10
− Skrętki, liny i kable:
7312 10 10
− − z łącznikami zamocowanymi lub wchodzącymi w skład wyrobów, do stosowania w cywilnych statkach powietrznych
− − pozostałe:
7312 10 30
− − − Ze stali nierdzewnej
− − − Pozostałe, z maksymalnym wymiarem przekroju poprzecznego:
− − − − Nieprzekraczającym 3 mm
[…]
[…]
7312 10 59
[…]
− − − − Przekraczającym 3 mm
− − − − − Skrętki
[…]
[…]
7312 10 79
[…]
− − − − − Liny i kable (włącznie z zamkniętymi)
− − − − − − Niepokryte lub tylko powleczone lub pokryte cynkiem, o maksymalnym wymiarze przekroju poprzecznego:
7312 10 82
− − − − − − − Przekraczającym 3 mm, ale nieprzekraczającym 12 mm
7312 10 84
− − − − − − − Przekraczającym 12 mm, ale nieprzekraczającym 24 mm
7312 10 86
− − − − − − − Przekraczającym 24 mm, ale nieprzekraczającym 48 mm
7312 10 88
− − − − − − − Przekraczającym 48 mm
7312 10 99
[…]
− − − − − − Pozostałe
[…]
Zgodnie z uwagą 1 do działu 72 CN:
„W niniejszym dziale oraz w zakresie uwag d), e) i f) w całej [CN] następujące wyrażenia posiadają przypisane im znaczenia:
[…]
d)      »Stal«
Materiały zawierające żelazo, inne niż wymienione w pozycji 7203 [(a mianowicie wyroby zawierające żelazo otrzymywane przez
bezpośrednie odtlenianie rudy żelaza i pozostałych gąbczastych wyrobów zawierających żelazo, w bryłach, granulkach lub w podobnych
postaciach; żelazo o minimalnej czystości 99,94% masy, w bryłach, granulkach lub w podobnych postaciach)], które (z wyjątkiem
niektórych rodzajów produkowanych w postaci odlewów) są ciągliwe i które zawierają 2% masy lub mniej węgla. Jednakże stal
chromowa może zawierać więcej węgla.
e)      »Stal nierdzewna«:
Stale stopowe zawierające 1,2% masy lub mniej węgla i 10,5% masy lub więcej chromu, z innymi pierwiastkami lub bez nich;
f)       »Inne stale stopowe«
Stale niespełniające definicji »stali nierdzewnej« i zawierające jeden lub więcej następujących pierwiastków, w podanych proporcjach:
–      0,3% masy lub więcej aluminium,
–      0,0008% masy lub więcej boru,
–      0,3% masy lub więcej chromu,
–      0,3% masy lub więcej kobaltu,
–      0,4% masy lub więcej miedzi,
–      0,4% masy lub więcej ołowiu,
–      1,65% masy lub więcej manganu,
–      0,08% masy lub więcej molibdenu,
–      0,3% masy lub więcej niklu,
–      0,06% masy lub więcej niobu,
–      0,6% masy lub więcej krzemu,
–      0,05% masy lub więcej tytanu,
–      0,3% masy lub więcej wolframu,
–      0,1% masy lub więcej wanadu,
–      0,05% masy lub więcej cyrkonu,
–      0,1% masy lub więcej innych pierwiastków (z wyjątkiem siarki, fosforu, węgla i azotu) wziętych oddzielnie;
[…]”.
W latach 2004 i 2005 w zakresie podpozcji CN 7312 10 82, 7312 10 84 i 7312 10 86 TARIC zawierała następujące podpozycje:
7312 10 82
‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ Przekraczającym 3 mm, ale nieprzekraczającym 12 mm
7312 10 82 11
‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ Ze stali
7312 10 82 11
‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ Pochodzące z Republiki Mołdawii
7312 10 82 12
‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ Pochodzące z Maroka
7312 10 82 19
‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ Pozostałe
7312 10 82 90
‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ Pozostałe
7312 10 84
‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ Przekraczającym 12 mm, ale nieprzekraczającym 24 mm
7312 10 84 11
‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ Ze stali
7312 10 84 11
‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ Pochodzące z Republiki Mołdawii
7312 10 84 12
‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ Pochodzące z Maroka
7312 10 84 19
‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ Pozostałe
7312 10 84 90
‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ Pozostałe
7312 10 86
‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ Przekraczającym 24 mm, ale nieprzekraczającym 48 mm
7312 10 86 11
‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ Ze stali
7312 10 86 11
‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ Pochodzące z Republiki Mołdawii
7312 10 86 12
‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ Pochodzące z Maroka
7312 10 86 19
‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ Pozostałe
7312 10 86 90
‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ Pozostałe
Nomenklatura scalona stanowiąca załącznik I do rozporządzenia nr 2658/87, zmieniona rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1810/2004
z dnia 7 września 2004 r. (Dz.U. L 327, s. 1) jest taka sama jak CN w zakresie wszystkich przepisów wspomnianych w pkt 7–11
niniejszego wyroku.
Przepisy dotyczące środków antydumpingowych
W okresie wystąpienia okoliczności postępowania przed sądem krajowym przepisy normujące stosowanie środków antydumpingowych
Unii Europejskiej zawarte były w rozporządzeniu nr 384/96.
Zgodnie z art. 14 ust. 1 rzeczonego rozporządzenia:
„Tymczasowe lub ostateczne cła antydumpingowe nakłada w drodze rozporządzenia i pobiera państwo członkowskie, w formie i wysokości,
a także zgodnie z innymi kryteriami ustanowionymi w rozporządzeniu. Cła te pobiera się niezależnie od ceł, podatków i innych
opłat zwykle nakładanych na przywóz. Żaden produkt nie może być objęty jednocześnie cłem antydumpingowym i wyrównawczym w celu
eliminacji tych samych skutków powstałych z tytułu dumpingu lub subwencji wywozowych”.
Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1796/1999 z dnia 12 sierpnia 1999 r. nakładającego ostateczne cło
antydumpingowe oraz stanowiącego o ostatecznym poborze nałożonego cła tymczasowego na przywóz stalowych lin i drutu [kabli]
pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, Węgier, Indii, Meksyku, Polski, Południowej Afryki i Ukrainy oraz kończącego postępowanie
antydumpingowe w odniesieniu do przywozu pochodzącego z Republiki Korei (Dz.U. L 217, s. 1):
„1.       Ostateczne cło antydumpingowe nakłada się na przywóz stalowych lin i drutu [kabli], klasyfikowanych obecnie pod kodami CN
ex 7312 10 82 (kod TARIC 7312 10 82*10), ex 7312 10 84 (kod TARIC 7312 10 84*10), ex 7312 10 86 (kod TARIC 7312 10 86*10),
ex 7312 10 88 (kod TARIC 7312 10 88*10) i ex 7312 10 99 (kod TARIC 7312 10 99*10) pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej,
Węgier, Indii, Meksyku, Polski, Południowej Afryki i Ukrainy.
[…]
3.      Jeżeli nie ustalono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych”.

Uregulowania krajowe
W okresie wystąpienia okoliczności postępowania przed sądem krajowym art. 32 likums Par nodokļiem un nodevām (ustawy o podatkach
i opłatach,
Latvijas Vēstnesis
1995, nr 26) zatytułowany „Zasady odpowiedzialności w przypadku zmniejszenia podstawy opodatkowania” stanowił w ust. 1 i 2:
„1)      Jeżeli osoba zobowiązana do zapłaty podatku, działając z naruszeniem obowiązków przewidzianych w przepisach prawa podatkowego,
w deklaracji podatkowej przedłożonej administracji podatkowej zmniejsza podstawę opodatkowania, administracja podatkowa oblicza
kwotę niezapłaconej należności i ustala grzywnę w wysokości tej kwoty, o ile szczególne przepisy podatkowe nie przewidują
grzywny w innej wysokości.
2)      Grzywny nie nakłada się, gdy spełnione są dwa następujące warunki:
–      1)      Osoba zobowiązana do zapłaty podatku złożyła deklarację korygującą lub uzupełniającą (wraz z dowodami) przed rozpoczęciem
kontroli przez administrację.
–      2)      W terminie pięciu dni roboczych od złożenia deklaracji korygującej zapłaciła ona pozostałą część należnego podatku oraz podwyższenie
długu głównego i odsetek za zwłokę za okres do dnia złożenia deklaracji korygującej lub uzupełniającej (wraz z dowodami)”.

Postępowanie przed sądem krajowym i pytania prejudycjalne
W okresie pomiędzy majem 2004 r. i wrześniem 2005 r. Stils Met dokonywała przywozu z Ukrainy lin i kabli stalowych w celu
wprowadzenia ich do swobodnego obrotu w Republice Łotewskiej. Towary zadeklarowano w ramach podpozycji 7312 10 82 90, 7312
10 84 90 i 7312 10 86 90.
W ramach kontroli Dienests uznał, że omawiane produkty wykonane były ze stali, przez co z uwagi na wymiar ich przekroju poprzecznego
objęte były odpowiednio podpozycjami TARIC 7312 10 82 19, 7312 10 84 19 i 7312 10 86 19.
W konsekwencji Dienests zażądał od Stils Met w decyzji z dnia 20 czerwca 2006 r. zapłaty na rzecz skarbu państwa sumy 485 286,58 LVL
(czyli około 697 356 EUR) odpowiadającej cłom antydumpingowym w wysokości 205 629,87 LVL, podatkowi od wartości dodanej w wysokości
37 013,42 LVL oraz grzywny w kwocie odpowiadającej całości niezapłaconej należności, czyli 242 643,29 LVL.
Stils Met wniosła skargę o stwierdzenie nieważności tej decyzji. Podniosła ona w szczególności, że zgłaszając produkty, dostarczyła
certyfikaty wystawione przez laboratorium producenta informujące zgłaszającą oraz służby celne o składzie chemicznym towaru,
w szczególności o składnikach świadczących, że produkty te odpowiadają oznaczeniu „inne stale stopowe” w rozumieniu uwagi
1 lit. f) do działu 72 CN.
Stils Met podniosła również, że chociażby Dienests prawidłowo zaklasyfikował omawiane produkty, nie mógł on nałożyć na nią
grzywny na podstawie przepisów krajowych.
Administratīvā rajona tiesa (rejonowy trybunał administracyjny) uwzględnił skargę wniesioną przez Stils Met i stwierdził nieważność
decyzji Dienests wyrokiem z dnia 4 października 2007 r. Po sprawdzeniu danych dotyczących składu chemicznego omawianych produktów
rzeczony sąd uznał, że Diensts nie dysponował wystarczającymi dowodami, iż produkty te powinno się uważać za wykonane ze stali
w rozumieniu uwagi 1 lit. d) do działu 72 CN.
Dienests wniósł odwołanie od tego wyroku do administratīvā apgabaltiesa (okręgowego trybunału administracyjnego), który zmienił
zaskarżone orzeczenie. Ze względu na podpodział, jakiego dokonuje CN pomiędzy produktami ze stali nierdzewnej oraz innymi
produktami z żeliwa lub ze stali, sąd ten uznał że w podpozycjach TARIC będących pochodnymi podpozycji CN 7312 10 82, 7312
10 84 i 7312 10 86 kategoria „stal” obejmuje artykuły ze stali, z wyjątkiem tych ze stali nierdzewnej, niezależnie od ich
składu chemicznego, podczas gdy kategoria „pozostałe” obejmuje produkty które nie są wykonane ze stali, czyli te wykonane
z żeliwa.
Stils Met wniosła skargę kasacyjną do Augstākās Tiesas Senāts (senatu sądu najwyższego) przeciwko orzeczeniu zapadłemu w instancji
odwoławczej.
Według Stils Met należy ustalić na podstawie uwagi 1 do działu 72 CN, do której z kategorii – d) „stal”, e) „stal nierdzewna”
lub f) „inne stale stopowe” – należą produkty będące przedmiotem postępowania przed sądem krajowym. Stils Met podnosi, że
jeżeli informacje dotyczące składu chemicznego tych produktów nie wystarczają, by ustalić, że składają się one z „innej stali
stopowej”, należy zaklasyfikować je do podpozycji TARIC odpowiadających produktom wykonanym ze stali, czyli do tych podpozycji,
których kod kończy się cyframi 11, tak jak uczynił to Dienests. Jeżeli natomiast informacje te wystarczają by ustalić, że
składają się one z „innej stali stopowej”, należy zaklasyfikować je do podpozycji TARIC odpowiadających produktom innym niż
wykonane ze stali, czyli do tych, których kod kończy się liczbą 90.
Stils Met twierdzi ponadto, że ceł antydumpingowych nie można uważać za podatek lub opłatę w rozumieniu ustawy Par nodokļiem
un nodevām, z uwagi na co grzywny przewidziane w tej ustawie nie mają zastosowania w postępowaniu przed sądem krajowym.
Uznając, że rozstrzygnięcie zawisłego przed nim sporu uzależnione jest od wykładni mających zastosowanie przepisów prawa wspólnotowego,
Augstākās tiesas Senāts postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi:
„1)      Czy kody TARIC 7312 10 82 19, 7312 10 84 19 i 7312 10 86 19 należy interpretować w ten sposób, że w roku 2004 i 2005 powinny
być przy ich użyciu klasyfikowane, w zależności od wymiaru przekroju poprzecznego, artykuły ze stali – liny i kable niepokryte
lub tylko powleczone lub pokryte cynkiem – w szczególności ze stali stopowej (wyłączając stal nierdzewną), które nie pochodzą
z Mołdawii lub Maroka, niezależnie od składu chemicznego?
2)      Czy wykładni art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 384/96 […] należy dokonywać w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie wymierzeniu
[…] grzywny […] w wysokości równej kwocie ceł antydumpingowych w oparciu o przepis [państwa członkowskiego] (art. 32 ust. 2
ustawy Par nodokļiem un nodevām) dotyczący przypadków naruszenia przepisów podatkowych?”.

W przedmiocie pytań prejudycjalnych

W przedmiocie pytania pierwszego
W pierwszym pytaniu sąd krajowy dąży zasadniczo do ustalenia, czy wykładni TARIC należy dokonywać w ten sposób, że w latach
2004 i 2005 kable i liny ze stali innej niż nierdzewna, takie jak te w postępowaniu przed sądem krajowym, które są niepokryte
lub tylko powleczone lub pokryte cynkiem i których maksymalny wymiar przekroju poprzecznego przekracza 3 mm, ale nie przekracza
48 mm i które nie pochodzą ani z Mołdawii, ani z Maroka, powinny być klasyfikowane do podpozycji TARIC 7312 10 82 19, 7312
10 84 19 lub 7312 10 86 19, czy też do podpozycji TARIC 7312 10 82 90, 7312 10 84 90 lub 7312 10 86 90.
Tytułem wstępu należy przypomnieć, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem w interesie pewności prawa i ułatwienia kontroli,
kryteriów decydujących dla klasyfikacji taryfowej towarów należy upatrywać w sposób ogólny w obiektywnych cechach i właściwościach
towarów, określonych w brzmieniu pozycji CN i w uwagach do sekcji lub działów (zob. w szczególności wyrok z dnia 18 czerwca
2009 r. w sprawie C‑173/08 Kloosterboer Sevices, Zb.Orz. s. I‑5347, pkt 24).
W niniejszej sprawie bezsporne jest, że towary będące przedmiotem postępowania przed sądem krajowym objęte są odpowiednio
podpozycjami 7312 10 82, 7312 10 84 i 7312 10 86 CN w zależności od wymiaru ich przekroju poprzecznego. Zgodnie z brzmieniem
tych podpozycji objęte nimi są kable i liny stalowe niepokryte lub tylko powleczone lub pokryte cynkiem, z żeliwa lub stali
innej niż nierdzewna i których maksymalny wymiar przekroju poprzecznego przekracza 3 mm, ale nie przekracza 48 mm. W ramach
TARIC produkty takie dzielą się na produkty ze stali (podpozycje TARIC 7312 10 82 11, 7312 10 84 11 lub 7312 10 86 11) i „pozostałe”
(podpozycje TARIC 7312 10 82 90, 7312 10 84 90 lub 7312 10 86 90).
Stils Met twierdzi, iż należy ustalić na podstawie uwagi 1 do działu 72 CN, czy liny i kable stalowe będące przedmiotem postępowania
przed sądem krajowym objęte są kategorią „stal”, „stal nierdzewna” czy „inne stale stopowe”. Jeżeli zatem informacje dotyczące
składu chemicznego omawianych produktów są wystarczające, aby ustalić, iż składają się one z „innej stali stopowej”, należy
zaklasyfikować je do podpozycji TARIC 7312 10 82 90, 7312 10 84 90 lub 7312 10 86 90 w zależności od maksymalnego wymiaru
ich przekroju poprzecznego.
Natomiast Dienests, rząd łotewski i Komisja Europejska podnoszą, że kable i liny ze stali stopowej takie jak te będące przedmiotem
postępowania przed sądem krajowym muszą być klasyfikowane do podpozycji TARIC 7312 10 82 19, 7312 10 84 19 lub 7312 10 86
19. Twierdzą oni w tym zakresie, że chociaż artykułom ze stali nierdzewnej przydzielono odrębny kod CN, podpozycje TARIC 7312
10 82 19, 7312 10 84 19 i 7312 10 86 19 nie wprowadzają żadnego rozróżnienia zależnie od rodzaju stali, przez co obejmują
zarówno stal stopową, jak niestopową. Ze względu natomiast na opis i strukturę pozycji 7312 produkty z żeliwa, czyli produkty
niewykonane ze stali, powinny być zaklasyfikowane do podpozycji 7312 10 82 90, 7312 10 84 90 i 7312 10 86 90.
Należy przede wszystkim przypomnieć, że zgodnie z brzmieniem pozycji 7312 CN objęte są nią „skrętki, liny, kable, taśmy plecione,
zawiesia i podobne, z żeliwa lub stali, nieizolowane elektrycznie”. CN wyszczególnia w podpozycji 7312 10 30 skrętki, liny
i kable ze „stali nierdzewnej”, a w następnych podpozycjach „pozostałe” skrętki, liny i kable. Wynika z tego, że skrętki,
liny i kable ze stali nierdzewnej objęte są pozycją 7312 10 30 CN, podczas gdy skrętki, liny i kable z żeliwa lub stali innej
niż nierdzewna kolejnymi podpozycjami.
Podpozycjami 7312 10 82, 7312 10 84 lub 7312 10 86 objęte są liny i kable z żeliwa lub stali innej niż nierdzewna niepokryte
lub tylko powleczone lub pokryte cynkiem, których największy wymiar przekroju poprzecznego przekracza 3 mm, ale nie przekracza
48 mm.
Z powyższego wynika, że kody TARIC 7312 10 82 11, 7312 10 84 11 i 7312 10 86 11 odpowiadają linom i kablom ze stali innej
niż nierdzewna. Ze struktury i z brzmienia odpowiednich podpozycji TARIC wynika ponadto, że kody TARIC 7312 10 82 11 (pochodzące
z Republiki Mołdawii), 7312 10 82 12 (pochodzące z Maroka) i 7312 10 82 19 (pozostałe) zależą od pochodzenia geograficznego
lin i kabli ze stali innej niż nierdzewna. Tak samo jest w przypadku kodów TARIC mających zastosowanie do lin i kabli, których
dotyczą podpozycje 7312 10 84 i 7312 10 86 CN. W konsekwencji kodami TARIC 7312 10 82 19, 7312 10 84 19 i 7312 10 86 19 objęte
są liny i kable ze stali innej niż nierdzewna niepokryte lub tylko powleczone lub pokryte cynkiem, których wymiar przekroju
poprzecznego przekracza 3 mm, ale nie przekracza 48 mm, i które pochodzą z krajów innych niż Mołdawia lub Maroko.
Ze struktury TARIC wynika również, że kody TARIC 7312 10 82 90, 7312 10 84 90 lub 7312 10 86 90 odpowiadają linom i kablom
niepokrytym lub tylko powleczonym lub pokrytym cynkiem, których wymiar przekroju poprzecznego przekracza 3 mm, ale nie przekracza
48 mm, innym niż wykonane ze stali, czyli wykonanym z żeliwa.
Należy ponadto przypomnieć, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem zarówno uwagi poprzedzające działy Wspólnej taryfy celnej,
jak też noty wyjaśniające do nomenklatury opracowane przez Radę Współpracy Celnej, stanowią ważne środki służące zapewnieniu
jednolitego stosowania tej taryfy oraz jako takie dostarczają pomocnych wskazówek do jej interpretacji (zob. w szczególności
wyroki: z dnia 20 listopada 1997 r. w sprawie C‑338/95 Wiener SI, Rec. s. I­‑6495, pkt 11; z dnia 7 lutego 2002 r. w sprawie
C‑276/00 Turbon International, Rec. s. I‑1389, pkt 22).
W niniejszej sprawie uwaga 1 do działu 72 CN uściśla, co należy rozumieć przez stal, stal nierdzewną i inne stale stopowe.
Z brzmienia tej uwagi wynika, że definicje te mają znaczenie dla całej CN, włączając jej dział 73. Pod literą d) tej uwagi
podana jest ogólna definicja „stali”. „Stal nierdzewna” zdefiniowana pod jej lit. e) oraz „inne stale stopowe” zdefiniowane
pod jej lit. f), stanowią szczególne rodzaje stali i muszą w konsekwencji być uważane za należące do ogólnej kategorii „stal”.
Biorąc pod uwagę te definicje dla celów klasyfikacji lin i kabli ze stali takich jak te będące przedmiotem postępowania przed
sądem krajowym, liny i kable ze stali nierdzewnej w rozumieniu lit. e) uwagi 1 do działu 72 CN należą do jej podpozycji 7312
10 30. Natomiast z uwagi na brak rozróżnienia w ramach pozycji 7312 CN pomiędzy linami i kablami ze stali oraz linami i kablami
z „innych stali stopowych” w rozumieniu lit. f) tej uwagi należy uznać, że liny i kable ze stali innej niż nierdzewna niepokryte
lub tylko powleczone lub pokryte cynkiem pochodzące z państw innych niż Mołdawia lub Maroko objęte są podpozycjami TARIC 7312
10 82 19, 7312 10 84 19 lub 7312 10 86 19 w zależności od wymiaru ich przekroju poprzecznego.
W świetle ogółu powyższych rozważań na pierwsze z zadanych pytań odpowiedzieć należy, iż wykładni TARIC w brzmieniu mającym
zastosowanie w latach 2004 i 2005 dokonywać należy w ten sposób, że kable i liny ze stali innej niż nierdzewna niepokryte
lub tylko powleczone lub pokryte cynkiem, których maksymalny wymiar przekroju poprzecznego przekracza 3 mm, ale nie przekracza
48 mm, i które nie pochodzą ani z Mołdawii, ani z Maroka, objęte są kodami TARIC 7312 10 82 19, 7312 10 84 19 lub 7312 10
86 19 w zależności od wymiaru ich przekroju poprzecznego.

W przedmiocie pytania drugiego
W drugim pytaniu sąd krajowy dąży zasadniczo do ustalenia, czy wykładni art. 14 ust. 1 rozporządzenia nr 384/96 należy dokonywać
w ten sposób, że sprzeciwia się on przepisom państwa członkowskiego przewidującym w przypadku błędu w klasyfikacji taryfowej
towaru wwiezionego na obszar celny Unii, grzywnę w wysokości równej kwocie całości ceł antydumpingowych mających zastosowanie
do tych towarów ze względu na ich prawidłową klasyfikację taryfową.
Tytułem wstępu należy przypomnieć, że zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia nr 384/96 cła antydumpingowe nakłada w drodze
rozporządzenia i pobiera państwo członkowskie, w formie i wysokości, a także zgodnie z innymi kryteriami ustanowionymi w rozporządzeniu.
W niniejszym przypadku rozporządzenie nr 1796/1999 nie przewiduje sankcji za naruszenie jego przepisów.
Niemniej jednak zgodnie z art. 1 ust. 3 tego ostatniego rozporządzenia, jeżeli nie ustalono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące
przepisy dotyczące należności celnych. Należy jednak stwierdzić, że przepisy te również nie przewidują sankcji w przypadku
błędu w klasyfikacji taryfowej towarów wwiezionych na obszar celny Unii.
W tym zakresie należy przypomnieć, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, gdy uregulowanie Unii nie przewiduje szczególnych
sankcji w razie naruszenia jego przepisów lub odsyła w tej kwestii do przepisów krajowych, art. 10 WE nakazuje państwom członkowskim
podjęcie wszelkich właściwych środków w celu zapewnienia pełnego stosowania i skuteczności prawa Unii. W tym celu przy zachowaniu
zakresu swobodnego uznania co do wyboru rodzaju rzeczonych środków, są one zobowiązane zapewnić, by naruszenia uregulowań
Unii były sankcjonowane na takich samych zasadach materialnych i proceduralnych jak naruszenia prawa krajowego o podobnym
charakterze i szkodliwości, pozwalających, by sankcja była skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca (zob. wyroki: z dnia
26 października 1995 r. w sprawie C‑36/94 Siesse, Rec. s. I‑3573, pkt 20; z dnia 16 października 2003 r. w sprawie C‑91/02
Hannl‑Hofstetter, Rec. s. I‑12077, pkt 17).
Z powyższego wynika, że państwa członkowskie mają kompetencje do dokonania wyboru środków, jakie wydają się im odpowiednie
w przypadku naruszenia przepisów rozporządzenia nr 1796/1999. Są one jednak zobowiązane wykonywać ich kompetencje z poszanowaniem
prawa Unii i jego ogólnych zasad, a w konsekwencji, z poszanowaniem zasady proporcjonalności (zob. analogicznie ww. wyrok
w sprawie Siesse, pkt 21; wyrok z dnia 7 grudnia 2000 r. w sprawie C‑213/99 de Andrade, Rec. s. I‑11083, pkt 20; ww. wyrok
w sprawie Hannl‑Hofstetter, pkt 18).
Sama zasada grzywny takiej jak ta będąca przedmiotem postępowania przed sądem krajowym, która ma na celu zapewnienie, aby
osoby zobowiązane do zapłaty podatku przestrzegały ich zobowiązań w zakresie deklaracji podatkowej, nie wydaje się sprzeczna
z prawem Unii. Przepis taki jak ten będący przedmiotem postępowania przed sądem krajowym pozwala bowiem zachęcać podmioty
gospodarcze do przedkładania właściwym władzom krajowym deklaracji zgodnych z mającymi zastosowanie przepisami, w tym z przepisami
celnymi Unii i środkami antydumpingowymi wynikającymi z przepisów prawa Unii. Przy braku takiego środka błędy w klasyfikacji
taryfowej towarów, do których stosują się cła antydumpingowe, ostatecznie nie wywoływałyby żadnych konsekwencji dla zainteresowanych
podmiotów gospodarczych.
Jeżeli chodzi o kwotę grzywny, zgodnie z orzecznictwem przytoczonym w pkt 44 niniejszego wyroku musi ona być określona na
warunkach analogicznych do tych, jakie dominują w prawie krajowym w zakresie naruszeń o tym samym charakterze i powadze. Chociaż
a priori wydaje się, że jest tak w przypadku przepisu krajowego takiego jak ten będący przedmiotem postępowania przed sądem
krajowym, w świetle jego brzmienia, do sądu krajowego należy jednak ocena, czy grzywna będąca przedmiotem toczącego się przed
nim postępowania jest w rzeczywistości zgodna z rzeczonymi zasadami.
W świetle powyższych rozważań na pytanie drugie należy odpowiedzieć, że wykładni art. 14 ust. 1 rozporządzenia nr 384/96 należy
dokonywać w ten sposób, iż nie sprzeciwia się on przepisom państwa członkowskiego przewidującym w przypadku błędu w klasyfikacji
taryfowej towaru wwiezionego na obszar celny Unii zastosowaniu grzywny w wysokości równej kwocie całości mających zastosowanie
ceł antydumpingowych, o ile jej kwota zostaje określona na warunkach analogicznych do warunków przewidzianych w prawie krajowym
w przypadku naruszeń o tym samym charakterze i powadze, i które pozwalają, by sankcja była skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca,
czego ocena należy do sądu krajowego.

W przedmiocie kosztów
Dla stron postępowania przed sądem krajowym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej
przed tym sądem, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi,
inne niż poniesione przez strony postępowania przed sądem krajowym, nie podlegają zwrotowi.
Z powyższych względów Trybunał (piąta izba) orzeka, co następuje:
1)
Wykładni zintegrowanej taryfy Wspólnot Europejskich ustanowionej w art. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca
1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej, w brzmieniu mającym zastosowanie
w latach 2004 i 2005 dokonywać należy w ten sposób, że kable i liny ze stali innej niż nierdzewna niepokryte lub tylko powleczone
lub pokryte cynkiem, których maksymalny wymiar przekroju poprzecznego przekracza 3 mm, ale nie przekracza 48 mm, i które nie
pochodzą ani z Mołdawii, ani z Maroka, objęte są kodami TARIC 7312 10 82 19, 7312 10 84 19 lub 7312 10 86 19 w zależności
od wymiaru ich przekroju poprzecznego.
2)
Wykładni art. 14 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem
z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej należy dokonywać w ten sposób, iż nie sprzeciwia się on przepisom państwa
członkowskiego przewidującym w przypadku błędu w klasyfikacji taryfowej towaru wwiezionego na obszar celny Unii zastosowaniu
grzywny w wysokości równej kwocie całości mających zastosowanie ceł antydumpingowych, o ile jej kwota zostaje określona na
warunkach analogicznych do warunków przewidzianych w prawie krajowym w przypadku naruszeń o tym samym charakterze i powadze,
i które pozwalają, by sankcja była skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca, czego ocena należy do sądu krajowego.
Podpisy
*
Język postępowania: łotewski.