CELEX: 61993CJ0017
Απαγόρευση διαθέσεως στο εμπόριο άρτων και άλλων προϊόντων αρτοποιίας, των οποίων η περιεκτικότητα σε μαγειρικό αλάτι είναι ανώτερη του 2%
Υποχρέωση αναγραφής ορισμένων ενδείξεων στην ετικέτα
Άρθρα 30 και 36 της Συνθήκης και οδηγία 79/112/ΕΟΚ

για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
33 Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία κατέθεσε παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, δεν αποδίδονται. Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κυρίας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ' αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πέμπτο τμήμα),
κρίνοντας επί των ερωτημάτων που του υπέβαλε, με απόφαση της 15ης Ιανουαρίου 1993, το Rechtbank van eerste aanleg te Gent, αποφαίνεται:
1. Η εφαρμογή της νομοθεσίας κράτους μέλους, η οποία απαγορεύει τη διάθεση στο εμπόριο άρτου και άλλων προϊόντων αρτοποιίας των οποίων η περιεκτικότητα σε αλάτι, υπολογιζόμενη επί ξηράς ουσίας, υπερβαίνει το μέγιστο όριο του 2 %, σε προϊόντα που νομίμως παρασκευάζονται και διατίθενται στο εμπόριο σε άλλο κράτος μέλος συνιστά μέτρο ισοδυνάμου αποτελέσματος προς ποσοτικό περιορισμό υπό την έννοια του άρθρου 30 της Συνθήκης ΕΟΚ.
2. Ρύθμιση, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, είναι ικανή να εμποδίσει τις συναλλαγές μεταξύ κρατών μελών και δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι δικαιολογείται από την προστασία της δημοσίας υγείας βάσει του άρθρου 36 της Συνθήκης ΕΟΚ.
3. Υπό το καθεστώς που ίσχυε βάσει της οδηγίας 79/112/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1978, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικώς με την επισήμανση και την παρουσίαση των τροφίμων που προορίζονται για τον τελικό καταναλωτή, καθώς και τη διαφήμισή τους, κράτος μέλος, το οποίο είχε καταστήσει υποχρεωτική την προβλεπόμενη στο άρθρο 6, παράγραφος 5, στοιχείο β', δεύτερη περίπτωση, ένδειξη της ειδικής ονομασίας ή του αριθμού ΕΟΚ των συστατικών που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙ της οδηγίας, εδικαιούτο, επικαλούμενο την επιτακτική ανάγκη προστασίας των καταναλωτών, να αρνηθεί τη διάθεση στο εμπόριο προϊόντος άλλου κράτους μέλους, το οποίο, έχοντας κάνει χρήση της ευχέρειας που προβλεπόταν στο άρθρο 23, παράγραφος 1, στοιχείο α', της ίδιας οδηγίας, απαιτούσε μόνον την αναγραφή της ενδείξεως της ονομασίας γένους "συντηρητικό".