CELEX: 61996CJ0266
Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών
Θαλάσσιες μεταφορές
Επιχειρήσεις κάτοχοι αποκλειστικών δικαιωμάτων
Παροχή υπηρεσιών προσορμίσεως των πλοίων στους λιμένες
Τήρηση των κανόνων του ανταγωνισμού
Τιμολόγηση

για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
62 Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η Ιταλική Κυβέρνηση και η Επιτροπή, που κατέθεσαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, δεν αποδίδονται. Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ' αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(πέμπτο τμήμα),
κρίνοντας επί των ερωτημάτων που του υπέβαλε με διάταξη της 5ης Ιουλίου 1996 το Tribunale di Genova, αποφαίνεται:
1) Tο άρθρο 30 της Συνθήκης ΕΚ δεν απαγορεύει κανονιστική ρύθμιση κράτους μέλους όπως η προκείμενη, επιβάλλουσα στις εγκατεστημένες σε άλλο κράτος μέλος επιχειρήσεις θαλασσίων μεταφορών του οποίου τα πλοία προσεγγίζουν τους λιμένες του πρώτου κράτους μέλους, να κάνουν χρήση, έναντι αμοιβής υψηλότερης του πραγματικού κόστους της παρεχομένης υπηρεσίας, των υπηρεσιών που παρέχουν οι επιτόπιες επιχειρήσεις πρυμνοδετήσεως στο πλαίσιο αποκλειστικής παραχωρήσεως.
2) Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 5, 85, 86 και 90, παράγραφος 1, της Συνθήκης ΕΚ δεν προκύπτει ότι τα άρθρα αυτά απαγορεύουν κανονιστική ρύθμιση κράτους μέλους όπως η προκείμενη, η οποία
- χορηγεί στις εγκατεστημένες σ' αυτό το κράτος επιχειρήσεις αποκλειστικό δικαίωμα εκτελέσεως της υπηρεσίας πρυμνοδετήσεως,
- επιβάλλει την προσφυγή στην υπηρεσία αυτή με τιμή η οποία, πέραν του πραγματικού κόστους των παροχών, περιλαμβάνει το πρόσθετο κόστος που συνεπάγεται η διατήρηση της διεθνούς υπηρεσίας πρυμνοδετήσεως, και
- προβλέπει διαφορετικές τιμές ανά λιμένα προκειμένου να λάβει υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του κάθε λιμένα.
3) Oι διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ) 4055/86 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1986, για την εφαρμογή της αρχής της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών στον τομέα των θαλάσσιων μεταφορών μεταξύ των κρατών μελών και μεταξύ κρατών μελών και τρίτων χωρών, και του άρθρου 59 της Συνθήκης ΕΚ δεν απαγορεύουν κανονιστική ρύθμιση κράτους μέλους όπως η προκείμενη, επιβάλλουσα στις εγκατεστημένες σε άλλο κράτος μέλος επιχειρήσεις θαλασσίων μεταφορών, όταν τα πλοία τους προσεγγίζουν λιμένες του πρώτου κράτους μέλους, να κάνουν χρήση έναντι αμοιβής των υπηρεσιών που παρέχουν οι επιτόπιες επιχειρήσεις πρυμνοδετήσεως στο πλαίσιο αποκλειστικής παραχωρήσεως. Τέτοια κανονιστική ρύθμιση, ακόμη και αν συνιστά εμπόδιο στην ελεύθερη κυκλοφορία των υπηρεσιών θαλασσίων μεταφορών, δικαιολογείται, πράγματι, από επιχειρήματα περί δημόσιας ασφάλειας κατά την έννοια του άρθρου 56 της Συνθήκης ΕΚ.