CELEX: 62003TJ0339
Υπάλληλοι
Συμφέρον της υπηρεσιας
Προσφυγή ακυρώσεως
Αγωγή αποζημιώσεως

περί ανατοποθετήσεως υπαλλήλου σε θέση η οποία, σύμφωνα με τις γενικές εκτελεστικές διατάξεις του άρθρου 5, παράγραφος
4, του ΚΥΚ, που εκδόθηκαν από το όργανο στο οποίο ανήκει, αντιστοιχεί στον ίδιο βαθμό και στο ίδιο είδος θέσης με τα προηγουμένως
ασκηθέντα καθήκοντα, δεν παραβιάζει τον κανόνα της ισοδυναμίας των θέσεων και της αντιστοιχίας μεταξύ βαθμού και θέσης. Συγκεκριμένα,
αντικειμενικώς, διότι η αντίληψη του ενδιαφερομένου δεν ασκεί επιρροή, εφόσον η θέση αυτή δεν είναι προφανώς, καθεαυτή, κατώτερου
επιπέδου από την προηγουμένη θέση.
Το γεγονός ότι η απόφαση περί ανατοποθετήσεως, η οποία θέτει υπάλληλο βαθμού A 2 από θέση διευθυντή σε θέση κυρίου συμβούλου,
δεν περιέχει καμία περιγραφή των καθηκόντων της θέσης σην οποία ανατοποθετείται ο ενδιαφερόμενος και πρόκειται για νεοδημιουργηθείσα
θέση, λαμβανομένης υπόψη της νέας θέσης και της φύσης των καθηκόντων κυρίου συμβούλου, δεν αρκεί για να αποδειχθεί ότι δεν
τηρήθηκε η ισοδυναμία των θέσεων.
(βλ. σκέψεις 93, 95, 97, 101 και 102)
5.
Η ανατοποθέτηση, προς το συμφέρον της υπηρεσίας, όλων των διευθυντών μιας γενικής διευθύνσεως σε θέσεις κυρίων συμβούλων,
για να διασφαλιστεί η ηρεμία και η ορθή διεξαγωγή των ερευνών σχετικά με παρατυπίες που διαπράχθηκαν εντός μιας γενικής διευθύνσεως,
και, μεταξύ άλλων, των ερευνών με σκοπό να εκτιμηθεί ο τυχόν ρόλος τους στις παρατυπίες αυτές, συνιστά απρόσωπο και γενικό
μέτρο που αποκλείει τη βούληση της διοικήσεως να επιβάλει κυρώσεις στην ατομική συμπεριφορά των ανατοποθετηθέντων υπαλλήλων.
Οι υπάλληλοι αυτοί, όταν τοποθετούνται σε νέα θέση αντιστοιχούσα στον βαθμό τους, δεν μπορούν βασίμως να ισχυρίζονται ότι
αποτέλεσαν το αντικείμενο κυρώσεως και να προσάπτουν στη διοίκηση ότι διέπραξε κατάχρηση εξουσίας ή καταστρατήγηση της διαδικασίας
μη κινώντας πειθαρχική δίωξη σε βάρος τους.
(βλ. σκέψεις 127 και 129)
6.
H νομιμότητα αποφάσεως περί ανατοποθετήσεως, ληφθείσα προς το συμφέρον της υπηρεσίας δεν θίγεται, καθεαυτή, από το γεγονός
ότι η κοινοποίησή της στο κοινό από τη διοίκηση μπορεί να δημιουργήσει την εντύπωση ότι ο ανατοποθετηθείς υπάλληλος ενδέχεται
να είναι ένοχος ή, τουλάχιστον, ύποπτος συμμετοχής στις παρατυπίες αυτές. Ωστόσο, το γεγονός αυτό μπορεί να αποτελέσει λυσιτελές
στοιχείο στο πλαίσιο της εξετάσεως αγωγής αποζημιώσεως εκ μέρους του ενδιαφερομένου.
(βλ. σκέψεις 145 και 146)
7.
Εφόσον, ένα απλό μέτρο εσωτερικής οργανώσεως, ληφθέν προς το συμφέρον της υπηρεσίας, όπως μέτρο ανατοποθετήσεως, δεν θίγει
την κατά τον ΚΥΚ θέση υπαλλήλου και δεν προσβάλλει την αρχή της αντιστοιχίας μεταξύ του βαθμού και της θέσης, δεν χρειάζεται
να προηγηθεί ακρόαση του ενδιαφερομένου ή να επισυναφθεί αιτιολογία.
(βλ. σκέψεις 147, 153 και 195)
Παραπομπή: 7 Μαρτίου 1990, Hecq κατά Επιτροπής, προπαρατεθείσα, σκέψη 14· Cwik κατά Επιτροπής, προπαρατεθείσα, σκέψη 62
8.
Όταν η διοίκηση, μετά το πόρισμα ερευνών περί παρατυπιών που διαπράχθηκαν εντός μιας γενικής διευθύνσεως, εκδίδει απόφαση
αναδιοργανώσεως των υπηρεσιών με δύο πτυχές, η μία αποτελούμενη από τη μείωση του αριθμού των διευθύνσεων και την τροποποίηση
των αρμοδιοτήτων τους, καθώς και τη δημοσίευση προκηρύξεων κενών θέσεων προς πλήρωση των νέων θέσεων διευθυντή με απόσπαση,
προαγωγή ή εξωτερικό διορισμό, και η έτερη αποτελούμενη από δέσμη ατομικών αποφάσεων περί διατηρήσεως της ανατοποθετήσεως
των πρώην διευθυντών, που έχει αποφασισθεί προηγουμένως προς διασφάλιση της ορθής διεξαγωγής των ερευνών, η πρώτη δεν μπορεί
να θίξει τους πρώην διευθυντές, ενώ η δεύτερη τους θίγει καθόσον διατηρεί την ανατοποθέτησή τους για έναν λόγο, την ανάγκη
αναδιοργανώσεως των υπηρεσιών, που διαφέρει από τον λόγο που δικαιολόγησε την προσωρινή τους ανατοποθέτηση, στοιχείο βάσει
του οποίου η απόφαση αυτή δεν μπορεί να θεωρηθεί ως αμιγώς επιβεβαιωτική.
(βλ. σκέψη 180)
9.
Το γεγονός ότι απόφαση περί ανατοποθετήσεως υπαλλήλου έχει προσωρινό χαρακτήρα και η επανένταξή του στην αρχική θέση του αποτελεί
μέρος των προβλεπομένων από τη διοίκηση προϋποθέσεων δεν αποτελεί σαφή, ανεπιφύλακτη και συγκλίνουσα διασφάλιση, θεμελιώνουσα
δικαιολογημένη εμπιστοσύνη για την επανένταξη αυτή, οπότε η απόφαση διατηρήσεως της ανατοποθετήσεως του υπαλλήλου για λόγους
διαφορετικούς από αυτούς που δικαιολογούν την αρχική ανατοποθέτησή του δεν αντίκειται στην αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης
εμπιστοσύνης.
(βλ. σκέψεις 201, 202 και 204)
10.
Η διοίκηση διαπράττει υπηρεσιακό σφάλμα δυνάμενο να στοιχειοθετήσει την ευθύνη της όταν δίνει την εντύπωση, μέσω ανακοινωθέντος
τύπου στο οποίο έχει ελεύθερη πρόσβαση το κοινό, ότι υπάλληλος που αποτελεί το αντικείμενο ανατοποθετήσεως προς το συμφέρον
της υπηρεσίας ήταν αναμεμειγμένος σε ορισμένες παρατυπίες, ακόμη κι αν η απόφαση περί ανατοποθετήσεως, καθεαυτή, δεν είναι
παράνομη. Το σφάλμα αυτό προκαλεί ηθική βλάβη στον εν λόγω υπάλληλο, εφόσον περιέρχεται σε κατάσταση όπου πρέπει διαρκώς να
δικαιολογείται έναντι τόσο των συναδέλφων του όσο και έναντι προσώπων εκτός της υπηρεσίας.
(βλ. σκέψεις 219 έως 221)