CELEX: 62008CJ0569
Διαδίκτυο
Τομέας ανωτάτου επιπέδου.eu
Κανονισμός (ΕΚ) 874/2004
Ονόματα τομέα
Σταδιακή καταχώριση
Ειδικοί χαρακτήρες
Κερδοσκοπικές και καταχρηστικές καταχωρίσεις
Έννοια του όρου "κακή πίστη"

Η αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 21 του κανονισμού (ΕΚ) 874/2004 της Επιτροπής, της
28ης Απριλίου 2004, για τη θέσπιση κανόνων δημοσίου συμφέροντος σχετικά με την υλοποίηση και τις λειτουργίες του τομέα ανωτάτου
επιπέδου.eu και τις αρχές που διέπουν την καταχώριση (EE L 162, σ. 40).
Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ της Internetportal und Marketing GmbH, εταιρίας η οποία εκμεταλλεύεται
ιστοτόπους και εμπορεύεται προϊόντα στο Διαδίκτυο, είναι δε δικαιούχος του σουηδικού σήματος &R&E&I&F&E&N&, και του R. Schlicht,
δικαιούχου του σήματος Benelux Reifen, σχετικά με το όνομα τομέα «www.reifen.eu».

Το νομικό πλαίσιο
Κατά το άρθρο του 1, ο κανονισμός (ΕΚ) 733/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Απριλίου 2002, για
την υλοποίηση του τομέα ανωτάτου επιπέδου.eu (EE L 113, σ. 1), θέτει τους γενικούς κανόνες υλοποίησης του τομέα ανωτάτου επιπέδου.eu,
συμπεριλαμβανομένου του ορισμού μητρώου, και καθιερώνει το πλαίσιο γενικής πολιτικής εντός του οποίου λειτουργεί το μητρώο
αυτό.
Κατά τη δέκατη έκτη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού αυτού, «[η] θέσπιση κανόνων δημοσίου συμφέροντος για την αντιμετώπιση
κερδοσκοπικών και καταχρηστικών καταχωρίσεων ονομάτων τομέα θα πρέπει να προβλέπει ότι οι κάτοχοι προηγούμενων δικαιωμάτων,
τα οποία αναγνωρίζονται ή θεσπίζονται σύμφωνα με το εθνικό ή/και το κοινοτικό δίκαιο, και οι δημόσιοι φορείς απολαύουν συγκεκριμένης
χρονικής περιόδου (sunrise period) κατά τη διάρκεια της οποίας η καταχώριση των ονομάτων τομέα προορίζεται αποκλειστικά για
τους κατόχους [αυτούς] […] και […] τους δημόσιους φορείς».
Το άρθρο 5, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του εν λόγω κανονισμού προβλέπει ότι «[η] Επιτροπή, θεσπίζει […] κανόνες [που περιλαμβάνουν,
μεταξύ άλλων,] την πολιτική δημοσίου συμφέροντος για τις κερδοσκοπικές και καταχρηστικές καταχωρίσεις ονομάτων τομέα, συμπεριλαμβανομένης
της δυνατότητας καταχώρισης ονομάτων τομέα σταδιακά ώστε να εξασφαλίζονται οι κατάλληλες προσωρινές ευκαιρίες για τους κατόχους
προηγούμενων δικαιωμάτων, τα οποία αναγνωρίζονται ή θεσπίζονται από το εθνικό ή/και το κοινοτικό δίκαιο, και για τους δημόσιους
φορείς να καταχωρίζουν τα ονόματά τους».
Κατ’ εφαρμογήν της διατάξεως αυτής, η Επιτροπή θέσπισε τον κανονισμό 874/2004.
Η δωδέκατη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού αυτού έχει ως εξής:
«Για τη διαφύλαξη προηγούμενων δικαιωμάτων που αναγνωρίστηκαν από το κοινοτικό ή το εθνικό δίκαιο, πρέπει να θεσπιστεί μια
διαδικασία σταδιακής καταχώρισης. Η σταδιακή καταχώριση πρέπει να πραγματοποιείται σε δύο φάσεις, με σκοπό να διασφαλιστεί
ότι δίνονται στους κατόχους προηγούμενων δικαιωμάτων οι κατάλληλες ευκαιρίες ώστε να καταχωρίσουν τα ονόματα επί των οποίων
κατέχουν προηγούμενα δικαιώματα. Το μητρώο πρέπει να διασφαλίζει ότι η επικύρωση των δικαιωμάτων διενεργείται από εντεταλμένους
φορείς επικύρωσης. Βάσει των αποδεικτικών στοιχείων που υποβάλλονται από τους υποψηφίους, οι φορείς επικύρωσης πρέπει να διενεργούν
εκτίμηση του διεκδικούμενου δικαιώματος επί συγκεκριμένου ονόματος. Η διάθεση του εν λόγω ονόματος πρέπει κατόπιν να γίνεται
με βάση την αρχή της εξυπηρέτησης κατά σειρά προτεραιότητας, εάν για ένα όνομα τομέα υπάρχουν δύο ή περισσότεροι υποψήφιοι
που κατέχουν προηγούμενο δικαίωμα.»
Το άρθρο 10 του ίδιου κανονισμού, με τίτλο «Επιλέξιμα μέρη και ονόματα που μπορούν να καταχωρίσουν», ορίζει τα εξής:
«1.      Οι κάτοχοι προηγούμενων δικαιωμάτων που έχουν αναγνωριστεί ή θεσπιστεί από το εθνικό ή και το κοινοτικό δίκαιο και οι δημόσιοι
φορείς δικαιούνται να υποβάλουν αίτηση για καταχώριση ονομάτων τομέα κατά τη διάρκεια της περιόδου σταδιακής καταχώρισης,
πριν από την έναρξη της γενικής καταχώρισης στον τομέα.eu.
Τα προηγούμενα δικαιώματα περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, τα κατατεθέντα εθνικά εμπορικά σήματα, τα κατατεθέντα κοινοτικά εμπορικά
σήματα, τις γεωγραφικές ενδείξεις ή τις ονομασίες προέλευσης και, στο μέτρο που προστατεύονται από το εθνικό δίκαιο των κρατών
μελών στα οποία κατέχονται, τα μη κατατεθέντα εμπορικά σήματα, τις εμπορικές επωνυμίες, τα αναγνωριστικά ταυτότητας επιχείρησης,
τις εταιρικές επωνυμίες, τα οικογενειακά ονόματα και τους χαρακτηριστικούς τίτλους προστατευόμενων λογοτεχνικών και καλλιτεχνικών
έργων.
[…]
2.      Η καταχώριση με βάση προηγούμενο δικαίωμα συνίσταται στην καταχώριση ολόκληρου του ονόματος για το οποίο υφίσταται προηγούμενο
δικαίωμα, όπως αναγράφεται στα έγγραφα που αποδεικνύουν ότι το εν λόγω δικαίωμα υπάρχει.
[…]»
Το άρθρο 11 του εν λόγω κανονισμού, με τίτλο «Ειδικοί χαρακτήρες», ορίζει τα ακόλουθα:
«[…]
Όταν το όνομα για το οποίο προβάλλονται προηγούμενα δικαιώματα περιλαμβάνει ειδικούς χαρακτήρες, διαστήματα ή σημεία στίξης,
αυτά απαλείφονται εξ ολοκλήρου από το αντίστοιχο όνομα τομέα, και αντικαθίστανται από παύλες ή, εάν είναι δυνατόν, μεταγράφονται.
Στους ειδικούς χαρακτήρες και τα σημεία στίξης όπως αναφέρονται στο δεύτερο εδάφιο περιλαμβάνονται τα ακόλουθα:
~ @ # $ % ˆ & * ( ) + = < > { } [ ] \ /: ; ‘, . ?
[…]».
Το άρθρο 12, παράγραφος 2, του κανονισμού 874/2004 ορίζει ότι η διάρκεια της περιόδου σταδιακής καταχώρισης είναι τέσσερις
μήνες, η δε γενική καταχώριση των ονομάτων τομέα δεν μπορεί να ξεκινήσει πριν από την ολοκλήρωση της περιόδου σταδιακής καταχώρισης.
Η ίδια αυτή διάταξη προβλέπει ότι η σταδιακή καταχώριση γίνεται σε δύο φάσεις διάρκειας δύο μηνών έκαστη. Κατά τη διάρκεια
της πρώτης φάσης, μόνο για τα κατατεθέντα εθνικά και κοινοτικά εμπορικά σήματα, τις γεωγραφικές ενδείξεις καθώς και τα ονόματα
και ακρωνύμια, δύναται να υποβληθεί αίτηση για καταχώρισή τους ως ονομάτων τομέα.
Κατά τη διάρκεια της δεύτερης φάσης της σταδιακής καταχώρισης, για τα ονόματα τα οποία μπορούν να καταχωριστούν στην πρώτη
φάση, καθώς και για τα ονόματα που βασίζονται σε όλα τα άλλα προηγούμενα δικαιώματα, δύναται να υποβληθεί αίτηση καταχώρισής
τους ως ονομάτων τομέα.
Το άρθρο 21 του κανονισμού 874/2004, με τίτλο «Κερδοσκοπικές και καταχρηστικές καταχωρίσεις», έχει ως εξής:
«1.      Ένα καταχωρημένο όνομα τομέα ανακαλείται, με την κατάλληλη εξωδικαστική ή δικαστική διαδικασία, όταν το εν λόγω όνομα είναι
ταυτόσημο ή παρόμοιο σε βαθμό που να προκαλεί σύγχυση με όνομα για το οποίο έχει αναγνωριστεί ή θεσπιστεί δικαίωμα βάσει της
εθνικής ή και της κοινοτικής νομοθεσίας, όπως τα δικαιώματα που αναφέρονται στο άρθρο 10, παράγραφος 1, και όταν το εν λόγω
όνομα τομέα:
α)      καταχωρίστηκε από τον κάτοχό του ο οποίος δεν έχει δικαιώματα ή έννομο συμφέρον επί του ονόματος τομέα· ή
β)      καταχωρίστηκε ή χρησιμοποιείται με κακή πίστη.
[…]
3.      Η κακή πίστη, υπό την έννοια της παραγράφου 1, στοιχείο β΄, είναι δυνατόν να αποδειχθεί όταν:
α)      οι περιστάσεις καταδεικνύουν ότι το όνομα τομέα καταχωρίστηκε ή αποκτήθηκε πρωτίστως με σκοπό την πώληση, την εκμίσθωση ή
τη μεταβίβαση άλλως πως του ονόματος τομέα σε κάτοχο ονόματος για το οποίο έχει αναγνωριστεί ή θεσπιστεί δικαίωμα δυνάμει
της εθνικής ή και της κοινοτικής νομοθεσίας, ή σε δημόσιο φορέα· ή
β)      το όνομα τομέα έχει καταχωριστεί προκειμένου να αποτραπεί ο κάτοχος του εν λόγω ονόματος για το οποίο έχει αναγνωριστεί ή
θεσπιστεί δικαίωμα δυνάμει της εθνικής ή και της κοινοτικής νομοθεσίας, ή ο δημόσιος φορέας, να μετατρέψει το εν λόγω όνομα
σε αντίστοιχο όνομα τομέα, υπό την προϋπόθεση ότι:
i)      η συγκεκριμένη συμπεριφορά του καταχωρίζοντος είναι δυνατόν να αποδειχθεί, ή·
ii)      το όνομα τομέα δεν χρησιμοποιήθηκε με τον ανάλογο τρόπο για δύο τουλάχιστον έτη από την ημερομηνία καταχώρισης, ή·
iii)      σε περιπτώσεις όπου, κατά τη στιγμή έναρξης της διαδικασίας ΕΕΕΔ, ο κάτοχος ονόματος τομέα για το οποίο έχει αναγνωριστεί
ή θεσπιστεί δικαίωμα δυνάμει της εθνικής ή και της κοινοτικής νομοθεσίας, ή ο κάτοχος ονόματος τομέα δημοσίου φορέα έχει δηλώσει
την πρόθεσή του να χρησιμοποιήσει το όνομα τομέα δεόντως, αλλά παραλείπει να το πράξει στο διάστημα των έξι μηνών που έπονται
μετά από την ημερομηνία έναρξης της διαδικασίας ΕΕΕΔ·
γ)      το όνομα τομέα καταχωρίσθηκε πρωτίστως με σκοπό την παρενόχληση των επαγγελματικών δραστηριοτήτων ανταγωνιστή· ή
δ)      το όνομα τομέα χρησιμοποιήθηκε σκοπίμως με σκοπό το εμπορικό κέρδος για να προσελκύσει χρήστες του διαδικτύου, στον ιστότοπο
ή σε άλλη θέση σε απευθείας σύνδεση του κατόχου του ονόματος τομέα, δημιουργώντας πιθανότητα σύγχυσης με όνομα για το οποίο
έχει αναγνωριστεί ή θεσπιστεί δικαίωμα δυνάμει της εθνικής ή και της κοινοτικής νομοθεσίας, ή με όνομα δημοσίου φορέα, πιθανότητα
σύγχυσης η οποία αφορά την πηγή, τη χορηγία, την υπαγωγή ή την έγκριση του ιστοτόπου ή της θέσης ή ενός προϊόντος ή υπηρεσίας
που προσφέρονται επί του ιστοτόπου ή της θέσης του κατόχου ονόματος τομέα· ή
ε)      το όνομα τομέα που έχει καταχωριστεί είναι όνομα προσώπου για το οποίο δεν υπάρχει αποδεδειγμένη σχέση μεταξύ του κατόχου
του ονόματος τομέα και του ονόματος τομέα που έχει καταχωριστεί.
[…]»
Το άρθρο 22 του κανονισμού 874/2004, με τίτλο «Διαδικασία εναλλακτικής επίλυσης διαφορών», ορίζει ότι:
«1.      Καθένα από τα μέρη μπορεί να κινήσει τη διαδικασία εναλλακτικής επίλυσης διαφορών όταν:
α)      η καταχώριση είναι κερδοσκοπική ή καταχρηστική, κατά την έννοια του άρθρου 21· ή
β)      η απόφαση η οποία έχει ληφθεί από το μητρώο αντίκειται στον παρόντα κανονισμό ή στον κανονισμό (ΕΚ) 733/2002.
[…]
11.      Σε περίπτωση διαδικασίας κατά κατόχου ονόματος τομέα, η επιτροπή εναλλακτικής επίλυσης διαφορών αποφασίζει την ανάκληση του
ονόματος τομέα, εάν θεωρήσει ότι η καταχώριση είναι κερδοσκοπική ή καταχρηστική, όπως ορίζεται στο άρθρο 21. Το όνομα τομέα
μεταβιβάζεται στον καταγγέλλοντα, εάν έχει υποβάλει αίτηση για το εν λόγω όνομα τομέα και πληροί τα γενικά κριτήρια επιλεξιμότητας
που ορίζονται στο άρθρο 4, παράγραφος 2, στοιχείο β΄, του κανονισμού (ΕΚ) 733/2002.
Σε περίπτωση κίνησης διαδικασίας κατά του μητρώου, η επιτροπή εναλλακτικής επίλυσης διαφορών αποφασίζει εάν μια απόφαση που
έλαβε το μητρώο αντίκειται στον παρόντα κανονισμό ή στον κανονισμό (EΚ) 733/2002. Η επιτροπή εναλλακτικής επίλυσης διαφορών
αποφασίζει εάν η απόφαση ακυρώνεται και δύναται να αποφασίσει, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, εάν το σχετικό όνομα τομέα μεταβιβάζεται,
ανακαλείται ή διατίθεται, με την προϋπόθεση ότι, κατά περίπτωση, πληρούνται τα γενικά κριτήρια επιλεξιμότητας που ορίζονται
στο άρθρο 4, παράγραφος 2, στοιχείο β΄, του κανονισμού (EΚ) 733/2002.
[…]
13.      Τα αποτελέσματα της διαδικασίας εναλλακτικής επίλυσης διαφορών είναι δεσμευτικά για τα μέρη και το μητρώο, εκτός εάν κινηθούν
δικαστικές διαδικασίες εντός τριάντα ημερολογιακών ημερών από την κοινοποίηση στα μέρη του αποτελέσματος της διαδικασίας εναλλακτικής
επίλυσης διαφορών.»
Με απόφαση της 21ης Μαΐου 2003 (ΕΕ L 128, σ. 29), η Επιτροπή όρισε, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 3, παράγραφος 1, του κανονισμού
(ΕΚ) 733/2002, τη μη κερδοσκοπική ένωση «European Registry for Internet Domains» (στο εξής: EURid), που εδρεύει στις Βρυξέλλες,
ως μητρώο του τομέα ανωτάτου επιπέδου.eu, επιφορτισμένο με την οργάνωση και διαχείριση του εν λόγω τομέα.
Η EURid ανέθεσε την αρμοδιότητα σχετικά με την εναλλακτική επίλυση διαφορών, που προβλέπει το άρθρο 22 του κανονισμού 874/2004,
στο διαιτητικό δικαστήριο του Οικονομικού Επιμελητηρίου της Τσεχικής Δημοκρατίας και του Γεωργικού Επιμελητηρίου της Τσεχικής
Δημοκρατίας (στο εξής: διαιτητικό δικαστήριο).

Η διαφορά της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα
Η αναιρεσείουσα της κύριας δίκης, ανώνυμη εταιρία με έδρα το Σάλτσμπουργκ (Αυστρία), εκμεταλλεύεται ιστοτόπους και εμπορεύεται
προϊόντα στο Διαδίκτυο. Προκειμένου να μπορέσει να καταχωρίσει ονόματα τομέα κατά την πρώτη φάση της σταδιακής καταχωρίσεως
που προβλέπεται στον κανονισμό 874/2004, υπέβαλε επιτυχώς στο σουηδικό μητρώο σημάτων αιτήσεις καταχωρίσεως 33 συνολικά εννοιών
γένους ως σημάτων, χρησιμοποιώντας μάλιστα κάθε φορά τον ειδικό χαρακτήρα «&» πριν και μετά από κάθε γράμμα. Έτσι, υπέβαλε
στις 11 Αυγούστου 2005 αίτηση, η οποία αφορούσε την καταχώριση του λεκτικού σήματος «&R&E&I&F&E&N&» στην κλάση 9 κατά την
έννοια του Διακανονισμού της Νίκαιας σχετικά με την κατάταξη των προϊόντων και των υπηρεσιών για την καταχώριση σημάτων, της
15ης Ιουνίου 1957, όπως έχει αναθεωρηθεί και τροποποιηθεί (στο εξής: Διακανονισμός της Νίκαιας), που αντιστοιχεί στην περιγραφή
«ιμάντες ασφαλείας». Στις 25 Νοεμβρίου 2005, το σήμα αυτό καταχωρίστηκε υπό τον αριθμό 376729.
Όπως προκύπτει ωστόσο από τη δικογραφία, η αναιρεσείουσα της κύριας δίκης ουδέποτε είχε την πρόθεση να χρησιμοποιήσει το σήμα
αυτό για ιμάντες ασφαλείας.
Η αναιρεσείουσα της κύριας δίκης καταχώρισε εν συνεχεία το όνομα τομέα «www.reifen.eu», κατά την πρώτη φάση της διαδικασίας
σταδιακής καταχωρίσεως, με βάση το σουηδικό σήμα της &R&E&I&F&E&N&, απαλείφοντας από αυτό τον ειδικό χαρακτήρα «&», κατ’ εφαρμογήν
ενός εκ των κανόνων μεταγραφής που προβλέπονται στο άρθρο 11 του κανονισμού 874/2004.
Σύμφωνα με τις αφορώσες τα πραγματικά περιστατικά διαπιστώσεις που περιλαμβάνονται στην απόφαση περί παραπομπής, προβαίνοντας
στην καταχώριση του ονόματος τομέα «www.reifen.eu», δεδομένου ότι ο όρος «Reifen» σημαίνει «ελαστικά επίσωτρα» στα γερμανικά,
η αναιρεσείουσα της κύριας δίκης έχει την πρόθεση να εκμεταλλευθεί έναν ιστότοπο για το εμπόριο ελαστικών επισώτρων, αλλά
δεν έχει προβεί ακόμη σε σοβαρές προπαρασκευαστικές ενέργειες για τη δημιουργία του ιστοτόπου αυτού, λόγω της εκκρεμούς δίκης
ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου και της προηγηθείσας διαδικασίας εναλλακτικής επίλυσης διαφορών.
Από την απόφαση περί παραπομπής προκύπτει επίσης ότι, κατά τον χρόνο της καταχωρίσεως του επίμαχου στην κύρια δίκη ονόματος
τομέα, ο αναιρεσίβλητος της κύριας δίκης δεν ήταν γνωστός στην αναιρεσείουσα της κύριας δίκης.
Προκύπτει επιπλέον από την απόφαση περί παραπομπής ότι η αναιρεσείουσα της κύριας δίκης υπέβαλε αιτήσεις καταχωρίσεως 180
ονομάτων τομέα, τα οποία αποτελούνται όλα από έννοιες γένους.
Ο αναιρεσίβλητος της κύριας δίκης είναι δικαιούχος του λεκτικού σήματος Reifen, το οποίο καταχωρίστηκε στις 28 Νοεμβρίου 2005
στο Γραφείο Σημάτων της Μπενελούξ για τις κλάσεις 3 και 35 κατά την έννοια του Διακανονισμού της Νίκαιας, που αντιστοιχούν
αντιστοίχως στις ακόλουθες περιγραφές: «λευκαντικά παρασκευάσματα και άλλες ουσίες για απορρυπαντικά· προϊόντα καθαρισμού,
ειδικότερα δε προϊόντα καθαρισμού υαλοπινάκων τα οποία περιέχουν νανοσωματίδια» και «παροχή υπηρεσιών για την υποστήριξη της
εμπορίας τέτοιων προϊόντων καθαρισμού». Ο αναιρεσίβλητος της κύριας δίκης υπέβαλε επίσης, στις 10 Νοεμβρίου 2005, αίτηση καταχωρίσεως
ως κοινοτικού σήματος του λεκτικού σήματος Reifen για τις δύο αυτές ίδιες κλάσεις. Με το σήμα αυτό, του οποίου η λέξη που
το αποτελεί είναι εμπνευσμένη, κατά τη δικογραφία, από τα τρία πρώτα γράμματα των γερμανικών λέξεων «Reinigung» (καθαρισμός)
και «Fenster» (παράθυρο), ο αναιρεσίβλητος της κύριας δίκης προτίθεται να εμπορεύεται σε όλη την Ευρώπη προϊόντα καθαρισμού
για επιφάνειες που αποτελούνται από υαλοπίνακες. Την ανάπτυξη της εμπορίας αυτής ανέθεσε στην επιχείρηση Bergolin GmbH & Co
KG. Στις 10 Οκτωβρίου 2006, ήταν διαθέσιμο δείγμα του καθαριστικού διαλύματος I (Reifen A).
Ο αναιρεσίβλητος της κύριας δίκης προσέβαλε ενώπιον του διαιτητικού δικαστηρίου την εκ μέρους της αναιρεσείουσας της κύριας
δίκης καταχώριση του ονόματος τομέα «www.reifen.eu». Με απόφαση της 24ης Ιουλίου 2006 (υπόθεση 00910), το διαιτητικό δικαστήριο
δέχθηκε το αίτημά του, ακύρωσε την υπέρ της αναιρεσείουσας καταχώριση του εν λόγω ονόματος τομέα και παραχώρησε το όνομα αυτό
στον αναιρεσίβλητο της κύριας δίκης. Με την απόφασή αυτή, το διαιτητικό δικαστήριο θεώρησε ότι ο χαρακτήρας «&» που περιέχεται
σε σήμα δεν πρέπει να απαλείφεται, αλλά πρέπει να εκφράζεται με συνήθεις χαρακτήρες. Κατά το δικαστήριο αυτό, η αναιρεσείουσα
της κύριας δίκης θέλησε προδήλως να καταστρατηγήσει τον κανόνα μεταγραφής του άρθρου 11, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 874/2004,
υποβάλλοντας πληθώρα αιτήσεων καταχωρίσεως ονομάτων τομέα. Επομένως, κατά την υποβολή της αιτήσεως καταχωρίσεως του επίμαχου
στην κύρια δίκη ονόματος τομέα, η αναιρεσείουσα της κύριας δίκης ήταν κακόπιστη.
H αναιρεσείουσα της κύριας δίκης προσέβαλε την απόφαση αυτή ασκώντας αγωγή σύμφωνα με το άρθρο 22, παράγραφος 13, του κανονισμού
874/2004. Δεδομένου ότι η αγωγή αυτή κρίθηκε πρωτοδίκως αβάσιμη και η εν συνεχεία ασκηθείσα έφεσή της απορρίφθηκε, η αναιρεσείουσα
της κύριας δίκης άσκησε «Revision» ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου.
Κρίνοντας ότι η επίλυση της διαφοράς εξαρτάται από την ερμηνεία του δικαίου της Ενώσεως, ειδικότερα δε του άρθρου 21 του κανονισμού
874/2004, το Oberster Gerichtshof (Ανώτατο Δικαστήριο) ανέστειλε την ενώπιόν του διαδικασία και υπέβαλε στο Δικαστήριο τα
εξής προδικαστικά ερωτήματα:
«1)      Συνάγεται από την ερμηνεία του άρθρου 21, παράγραφος 1, στοιχείο α΄, του κανονισμού (ΕΚ) 874/2004 ότι υφίσταται δικαίωμα,
υπό την έννοια της διατάξεως αυτής, ακόμη και:
α)      όταν το σήμα έχει καταχωριστεί χωρίς πρόθεση χρησιμοποίησής του για προϊόντα ή υπηρεσίες, αλλά με μόνο σκοπό να αποκτηθεί
η δυνατότητα να υποβληθεί κατά την πρώτη φάση της σταδιακής καταχωρίσεως αίτηση καταχωρίσεως ενός ονόματος τομέα που συμπίπτει
με μια –διατυπωμένη στα γερμανικά– έννοια γένους;
β)      όταν το σήμα, στο οποίο στηρίζεται η καταχώριση του ονόματος τομέα και το οποίο συμπίπτει με μια –διατυπωμένη στα γερμανικά–
έννοια γένους, διαφέρει από το όνομα τομέα κατά το ότι το σήμα περιέχει ειδικούς χαρακτήρες, οι οποίοι απαλείφθηκαν από το
όνομα τομέα, μολονότι θα μπορούσαν να μεταγραφούν, και των οποίων η απάλειψη έχει ως αποτέλεσμα ότι το όνομα τομέα διαφέρει
από το σήμα κατά τρόπο που να αποκλείεται οποιοσδήποτε κίνδυνος συγχύσεως;
2)      Έχει το άρθρο 21, παράγραφος 1, στοιχείο α΄, του κανονισμού (ΕΚ) 874/2004, την έννοια ότι υφίσταται έννομο συμφέρον μόνο στις
περιπτώσεις που προβλέπει το άρθρο 21, παράγραφος 2, στοιχεία α΄ έως γ΄;
3)      [Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως, υ]φίσταται έννομο συμφέρον κατά την έννοια του άρθρου 21, παράγραφος 1, στοιχείο α΄, του
κανονισμού (ΕΚ) 874/2004, ακόμη και στην περίπτωση που ο κάτοχος του ονόματος τομέα προτίθεται να χρησιμοποιήσει το όνομα
αυτό, το οποίο συμπίπτει με μια –διατυπωμένη στα γερμανικά– έννοια γένους, για έναν αφορώντα συγκεκριμένο θέμα ιστότοπο;
[…]
4)      [Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο και στο τρίτο ερώτημα: έ]χει το άρθρο 21, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ)
874/2004 την έννοια ότι μόνον οι περιπτώσεις που απαριθμούνται στα στοιχεία α΄ έως ε΄ της διατάξεως αυτής θεμελιώνουν την
ύπαρξη κακής πίστεως, υπό την έννοια του άρθρου 21, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού (ΕΚ) 874/2004;
[…]
5)      [Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως, υ]πάρχει κακή πίστη, υπό την έννοια του άρθρου 21, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού
(ΕΚ) 874/2004, ακόμη και στην περίπτωση που το όνομα τομέα καταχωρίστηκε κατά την πρώτη φάση της σταδιακής καταχωρίσεως βάσει
σήματος το οποίο συμπίπτει με μια –διατυπωμένη στα γερμανικά– έννοια γένους και το οποίο ο κάτοχος του ονόματος τομέα απέκτησε
με μόνο σκοπό να έχει τη δυνατότητα να υποβάλει την αίτηση καταχωρίσεως του ονόματος τομέα κατά την πρώτη φάση της σταδιακής
καταχωρίσεως και επομένως να προκαταλάβει τους άλλους ενδιαφερόμενους και συνεπώς, εν πάση περιπτώσει, ακόμη και τους κατόχους
δικαιωμάτων επί του σήματος;»

Επί των προδικαστικών ερωτημάτων

Προκαταρκτική παρατήρηση
Η αναιρεσείουσα της κύριας δίκης ισχυρίζεται εκ προοιμίου ότι δεν μπορούν να της αντιταχθούν τυχόν σφάλματα στα οποία υπέπεσε
το μητρώο σε σχέση με την καταχώριση του επίμαχου στην κύρια δίκη ονόματος τομέα. Τέτοιου είδους σφάλματα θα έπρεπε να προβληθούν
στο πλαίσιο διαδικασίας στρεφομένης κατά του μητρώου, σύμφωνα με το άρθρο 22, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 874/2004,
και όχι στο πλαίσιο διαδικασίας στρεφομένης κατά του κατόχου του οικείου ονόματος τομέα.
Μολονότι επί του σημείου αυτού δεν υποβλήθηκε ερώτημα από το αιτούν δικαστήριο, εναπόκειται στο Δικαστήριο, στο πλαίσιο της
προβλεπόμενης στο άρθρο 267 ΣΛΕΕ διαδικασίας συνεργασίας μεταξύ των εθνικών δικαστηρίων και του Δικαστηρίου και στον βαθμό
που η θέση της αναιρεσείουσας της κύριας δίκης δεν είναι άνευ σημασίας για τη λύση της διαφοράς της κύριας δίκης, να δώσει
στο δικαστήριο αυτό χρήσιμη απάντηση που να του παρέχει τη δυνατότητα επιλύσεως της διαφοράς της οποίας έχει επιληφθεί. (βλ.,
κατ’ αναλογία, απόφαση της 17ης Ιουνίου 1999, C‑295/97, Piaggio, Συλλογή 1999, σ. I-3735, σκέψη 25).
Πρέπει, συναφώς, να τονιστεί ότι το άρθρο 22, παράγραφος 11, πρώτο και δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 874/2004 παρέχει σε
κάθε ενδιαφερόμενο μέρος τη δυνατότητα να κινήσει διαδικασία εναλλακτικής επίλυσης των διαφορών είτε κατά κατόχου ονόματος
τομέα, οσάκις η καταχώριση είναι κερδοσκοπική ή καταχρηστική, είτε κατά του μητρώου, οσάκις κάποια εκ των αποφάσεών του είναι
αντίθετη προς τους κανονισμούς 733/2002 ή 874/2004. Δεδομένου ότι η διαφορά της κύριας δίκης, η οποία κινήθηκε σύμφωνα με
τις διατάξεις του άρθρου 22 του κανονισμού 874/2004, έχει ως αντικείμενο μια υποτιθέμενη κερδοσκοπική ή καταχρηστική καταχώριση,
καλώς κινήθηκε η διαδικασία κατά του κατόχου του ονόματος τομέα.
Συναφώς, η θέση της αναιρεσείουσας της κύριας δίκης είναι συνεπώς αβάσιμη.

Επί του τετάρτου ερωτήματος
Με το τέταρτο ερώτημα, το οποίο πρέπει να εξεταστεί πρώτο, το αιτούν δικαστήριο ερωτά, κατ’ ουσίαν, αν οι περιστάσεις που
μπορούν να θεμελιώσουν την ύπαρξη κακής πίστεως απαριθμούνται εξαντλητικά στο άρθρο 21, παράγραφος 3, στοιχεία α΄ έως ε΄,
του κανονισμού 874/2004.
Πρέπει καταρχάς να παρατηρηθεί ότι υπάρχει ορισμένη απόκλιση μεταξύ των διαφόρων γλωσσικών αποδόσεων του άρθρου 21, παράγραφος
3, του κανονισμού 874/2004. Έτσι, η γερμανική απόδοση της διατάξεως αυτής έχει ως εξής: «Bösgläubigkeit im Sinne von Absatz
1 Buchstabe b) liegt vor, wenn […]». Η διατύπωση αυτή, που μεταφράζεται κατά γράμμα ως «Η κακή πίστη κατά την έννοια της παραγράφου
1, στοιχείο β΄, υπάρχει όταν […]», θα μπορούσε να υποδηλώνει ότι οι υποθετικές περιπτώσεις κακής πίστεως που διαλαμβάνονται
στο άρθρο 21, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού αυτού περιορίζονται στις περιπτώσεις που προβλέπονται ρητώς στην εν
λόγω παράγραφο 3.
Ωστόσο, η επίμαχη διάταξη δεν μπορεί να εξεταστεί μόνον ως έχει στην απόδοσή της στη γερμανική γλώσσα, καθόσον οι διατάξεις
του δικαίου της Ενώσεως πρέπει να ερμηνεύονται και να εφαρμόζονται κατά ομοιόμορφο τρόπο με βάση τις αποδόσεις τους σε όλες
τις γλώσσες της Ενώσεως (βλ., κατά την έννοια αυτή, αποφάσεις της 8ης Δεκεμβρίου 2005, C-280/04, Jyske Finans, Συλλογή 2005,
σ. I-10683, σκέψη 31, και της 3ης Απριλίου 2008, C-187/07, Endendijk, Συλλογή 2008, σ. I‑2115, σκέψη 22).
Από τις άλλες όμως, πλην της γερμανικής, γλωσσικές αποδόσεις του άρθρου 21, παράγραφος 3, του κανονισμού 874/2004 απορρέει
ότι η περιεχόμενη στη διάταξη αυτή απαρίθμηση περιστάσεων που στοιχειοθετούν κακή πίστη δεν είναι παρά ενδεικτική. Έτσι, η
γαλλική απόδοση της εν λόγω διατάξεως έχει ως εξής: «La mauvaise foi au sens du paragraphe 1, point b), [dudit article] peut
être démontrée quand […]». Η ιδέα που εκφράζει το ρήμα «pouvoir» απαντά επίσης και σε άλλες γλωσσικές αποδόσεις, μεταξύ άλλων
στην αγγλική («may»), στην ιταλική («può»), στην ισπανική («podrá»), στην πολωνική («možné»), στην πορτογαλική («pode»), στην
ολλανδική («kan»), καθώς και στη βουλγαρική («може»).
Συναφώς, πρέπει να υπομνησθεί ότι, κατά πάγια νομολογία, η ανάγκη ενιαίας εφαρμογής, συνεπώς δε και ενιαίας ερμηνείας μιας
κοινοτικής πράξεως, δεν επιτρέπει να λαμβάνεται υπόψη αυτή μεμονωμένα όπως έχει αποδοθεί σε μία γλώσσα, αλλά επιτάσσει να
ερμηνεύεται σε σχέση τόσο με την αληθή βούληση εκείνου που την εξέδωσε όσο και με τον σκοπό που ο τελευταίος επιδίωκε, υπό
το πρίσμα ιδίως των αποδόσεών της σε όλες τις γλώσσες (βλ., μεταξύ άλλων, αποφάσεις της 12ης Νοεμβρίου 1969, 29/69, Stauder,
Συλλογή τόμος 1969-1971, σ. 147, σκέψη 3, της 22ας Οκτωβρίου 2009, C-261/08 και C-348/08, Zurita García και Choque Cabrera,
που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή, σκέψη 54, καθώς και της 28ης Ιανουαρίου 2010, C-473/08, Eulitz, που δεν έχει δημοσιευθεί
ακόμη στη Συλλογή, σκέψη 22).
Περαιτέρω, πρέπει να υπογραμμισθεί συναφώς ότι ο κανονισμός 733/2002 αποβλέπει, μεταξύ άλλων, στη χάραξη μιας πολιτικής γενικού
συμφέροντος όσον αφορά τις κερδοσκοπικές και καταχρηστικές καταχωρίσεις ονομάτων τομέα, η οποία θα πρέπει να εγγυάται τον
σεβασμό των προγενέστερων δικαιωμάτων, τα οποία έχουν αναγνωρισθεί ή θεσπισθεί από το εθνικό δίκαιο ή/και από το δίκαιο της
Ενώσεως. Η πολιτική αυτή γενικού συμφέροντος τίθεται ειδικότερα σε εφαρμογή με το άρθρο 21 του κανονισμού 874/2004, το οποίο
προβλέπει, κατ’ ουσίαν, την ανάκληση του ονόματος τομέα του οποίου η καταχώριση είναι κερδοσκοπική ή καταχρηστική.
Ο σκοπός όμως της κατ’ αυτόν τον τρόπο αντιμετωπίσεως των κερδοσκοπικών ή καταχρηστικών καταχωρίσεων ονομάτων τομέα, οι οποίες
μπορούν, ως εκ της φύσεώς τους, να χαρακτηρίζονται από διάφορες πραγματικές και νομικές περιστάσεις, θα διακυβευόταν αν η
κακή πίστη κατά την έννοια του άρθρου 21, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 874/2004 μπορούσε να αποδειχθεί μόνον
από τις περιστάσεις που απαριθμούνται περιοριστικά στα στοιχεία α΄ έως ε΄ της παραγράφου 3 του εν λόγω άρθρου.
Τέλος, από τη δέκατη έκτη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 874/2004 προκύπτει ότι το μητρώο πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις διεθνείς
βέλτιστες πρακτικές στον εν λόγω τομέα, ιδίως δε τις σχετικές συστάσεις της Παγκόσμιας Οργάνωσης Πνευματικής Ιδιοκτησίας (ΠΟΠΙ),
προκειμένου να διασφαλίσει την αποτροπή, στο μέτρο του δυνατού, των κερδοσκοπικών και καταχρηστικών καταχωρίσεων. Όπως όμως
ισχυρίζεται η Επιτροπή, από την τελική έκθεση της ΠΟΠΙ, της 30ής Απριλίου 1999, σχετικά με τη διαδικασία διαβουλεύσεως επί
των ονομάτων τομέα του Διαδικτύου, ειδικότερα δε από την παράγραφο 2 της συστάσεως αριθ. 171 σχετικά με την έννοια του όρου
«κακή πίστη», προκύπτει σαφώς ότι ο κατάλογος των περιστάσεων που στοιχειοθετούν κακή πίστη, ο οποίος, εξάλλου, αντιστοιχεί
εν πολλοίς στον κατάλογο που περιέχει το άρθρο 21, παράγραφος 3, του κανονισμού 874/2004, δεν είναι εξαντλητικός.
Επομένως, στο τέταρτο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 21, παράγραφος 3, του κανονισμού 874/2004 έχει την έννοια
ότι η κακή πίστη μπορεί να αποδειχθεί βάσει και άλλων περιστάσεων πέραν αυτών που απαριθμούνται στα στοιχεία α΄ έως ε΄ της
διατάξεως αυτής.

Επί του πέμπτου ερωτήματος
Με το πέμπτο ερώτημα, που πρέπει να εξεταστεί δεύτερο, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, από το Δικαστήριο να ερμηνεύσει
την έννοια της κακής πίστεως κατά το άρθρο 21, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 874/2004.
Βάσει της διατάξεως αυτής, όταν όνομα τομέα είναι ταυτόσημο ή παρόμοιο σε βαθμό που να προκαλεί σύγχυση με όνομα για το οποίο
έχει αναγνωριστεί ή θεσπιστεί δικαίωμα βάσει της εθνικής νομοθεσίας ή/και του δικαίου της Ενώσεως, το όνομα τομέα αυτό ανακαλείται
αν καταχωρίσθηκε ή χρησιμοποιείται με κακή πίστη.
Η ύπαρξη κακής πίστεως πρέπει να εκτιμάται συνολικά, λαμβανομένων υπόψη όλων των σχετικών παραγόντων της συγκεκριμένης περιπτώσεως
(βλ., κατ’ αναλογία, απόφαση της 11ης Ιουνίου 2009, C‑529/07, Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli, που δεν έχει δημοσιευθεί
ακόμη στη Συλλογή, σκέψη 37).
Όσον αφορά ειδικότερα τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν συμπεριφορά όπως αυτή της αναιρεσείουσας της κύριας δίκης, λαμβανομένων
υπόψη των σχετικών με τα πραγματικά περιστατικά διαπιστώσεων που περιέχονται στην απόφαση περί παραπομπής, πρέπει να διατυπωθούν
οι ακόλουθες διευκρινίσεις.
Πρώτον, πρέπει να εξεταστούν οι συνθήκες υπό τις οποίες καταχωρίστηκε το λεκτικό σήμα &R&E&I&F&E&N&.
Συναφώς, πρέπει να ληφθεί υπόψη, πρώτον, η πρόθεση της αναιρεσείουσας της κύριας δίκης κατά τον χρόνο υποβολής της αιτήσεως
καταχωρίσεως του σήματος αυτού, ως υποκειμενικό στοιχείο που πρέπει να καθοριστεί αναφορικά προς τις αντικειμενικές περιστάσεις
της υπό κρίση υποθέσεως (βλ., κατά την έννοια αυτή, απόφαση Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli, προαναφερθείσα, σκέψεις 41
και 42).
Η υποβολή αιτήσεως καταχωρίσεως σήματος χωρίς την πρόθεση χρησιμοποιήσεως του εν λόγω σήματος αυτού καθεαυτό, αλλά με μοναδικό
σκοπό να καταχωριστεί στη συνέχεια, βάσει του δικαιώματος επί του σήματος αυτού, όνομα τομέα ανωτάτου επιπέδου.eu κατά την
πρώτη φάση της σταδιακής καταχωρίσεως που προβλέπεται στον κανονισμό 874/2004, μπορεί, υπό ορισμένες περιστάσεις, να χαρακτηρίζει
κακόπιστη συμπεριφορά κατά την έννοια του άρθρου 21, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού αυτού.
Εν προκειμένω, από την απόφαση περί παραπομπής προκύπτει ότι η αναιρεσείουσα, μολονότι καταχώρισε το λεκτικό σήμα &R&E&I&F&E&N&
στη Σουηδία για ιμάντες ασφαλείας, είχε την πρόθεση στην πραγματικότητα να εκμεταλλευθεί έναν ιστότοπο για το εμπόριο ελαστικών
επισώτρων του οποίου προέβλεπε την καταχώριση.
Κατά συνέπεια, σύμφωνα με τις διαπιστώσεις του αιτούντος δικαστηρίου και όπως δέχεται και η ίδια η αναιρεσείουσα της κύριας
δίκης, η τελευταία αυτή δεν είχε ποτέ την πρόθεση να χρησιμοποιήσει το ως άνω καταχωρισθέν σήμα για τα προϊόντα τα οποία αφορά
η καταχώριση αυτή.
Δεύτερον, η εμφάνιση του εν λόγω σήματος μπορεί επίσης να είναι κρίσιμη για την εκτίμηση της υπάρξεως κακόπιστης συμπεριφοράς
κατά την έννοια του άρθρου 21, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 874/2004 (βλ., κατ’ αναλογία, απόφαση Chocoladefabriken
Lindt & Sprüngli, προαναφερθείσα, σκέψη 50).
Συναφώς, το αιτούν δικαστήριο σημειώνει ότι, αν δεν ληφθούν υπόψη οι ειδικοί χαρακτήρες που περιβάλλουν κάθε γράμμα, το λεκτικό
σήμα &R&E&I&F&E&N& αντιστοιχεί σε μια έννοια γένους στη γερμανική γλώσσα, ήτοι «Reifen» («ελαστικά επίσωτρα»). Πρέπει να παρατηρηθεί,
επιπλέον, ότι το εν λόγω σήμα χαρακτηρίζεται από ασυνήθιστη και γλωσσικά παράδοξη εμφάνιση, από σημασιολογική και οπτική άποψη.
Συγκεκριμένα, ο ειδικός χαρακτήρας «&» ο οποίος έχει τοποθετηθεί πριν και μετά από κάθε γράμμα φαίνεται, ως εκ τούτου, να
στερείται κάθε σημασιολογικής αξίας. Μια τέτοια εμφάνιση μπορεί συνεπώς να υποδεικνύει ότι ο ειδικός αυτός χαρακτήρας τέθηκε
απλώς και μόνο για να συγκαλύψει τη σημαίνουσα μια έννοια γένους λέξη που κρύβεται πίσω από το εν λόγω σήμα.
Τρίτον, ο επαναληπτικός χαρακτήρας μιας συμπεριφοράς μπορεί επίσης να ληφθεί υπόψη για να εκτιμηθεί αν η συμπεριφορά αυτή
είναι ή όχι κακόπιστη κατά την έννοια του άρθρου 21, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 874/2004. Συναφώς, το αιτούν
δικαστήριο τονίζει ότι η αναιρεσείουσα της κύριας δίκης καταχώρισε στη Σουηδία συνολικά 33 σήματα που αντιστοιχούν σε έννοιες
γένους στη γερμανική γλώσσα, χρησιμοποιώντας κάθε φορά τον ειδικό χαρακτήρα «&» πριν και μετά από όλα τα γράμματα που περιέχονται
στα σημεία των οποίων είχε ζητηθεί η καταχώριση.
Τέταρτον, η χρονική ακολουθία των γεγονότων μπορεί και αυτή να αποτελεί κρίσιμο στοιχείο εκτιμήσεως. Εν προκειμένω, το γεγονός
ότι η αναιρεσείουσα της κύριας δίκης καταχώρισε το λεκτικό σήμα &R&E&I&F&E&N& λίγο μόλις χρόνο πριν από την έναρξη της πρώτης
φάσεως της σταδιακής καταχωρίσεως των ονομάτων τομέα ανωτάτου επιπέδου.eu αξίζει επίσης ιδιαίτερης προσοχής για να εκτιμηθεί
η ύπαρξη ενδεχόμενης κακής πίστεως. Από την απόφαση περί παραπομπής προκύπτει συναφώς ότι η αναιρεσείουσα της κύριας δίκης
ζήτησε την καταχώριση του εν λόγω σήματος από την αρμόδια σουηδική αρχή στις 11 Αυγούστου 2005, η δε αρχή αυτή δέχθηκε την
αίτηση αυτή στις 25 Νοεμβρίου 2005, ενώ η EURid είχε αναγγείλει ότι η καταχώριση ονομάτων τομέα ανωτάτου επιπέδου.eu θα άρχιζε
στις 7 Δεκεμβρίου 2005.
Στο πλαίσιο αυτό, καίτοι είναι αληθές ότι το σουηδικό λεκτικό σήμα &R&E&I&F&E&N& εξακολουθεί να είναι έγκυρο εφόσον δεν έχει
αποτελέσει αντικείμενο διαδικασίας κηρύξεως εκπτώσεως ή ακυρότητας, οι συνθήκες υπό τις οποίες το σήμα αυτό καταχωρίστηκε
μπορούν να χαρακτηρίσουν μια κακόπιστη συμπεριφορά κατά την έννοια του άρθρου 21, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού
874/2004.
Όσον αφορά, δεύτερον, τις συνθήκες υπό τις οποίες καταχωρίστηκε το όνομα τομέα «www.reifen.eu», πρέπει να τονιστεί, πρώτον,
ότι η καταχρηστική χρησιμοποίηση ενός ειδικού χαρακτήρα ή ενός σημείου στίξεως στο όνομα για το οποίο έχει προβληθεί δικαίωμα,
από την άποψη των κανόνων μεταγραφής του άρθρου 11 του κανονισμού 874/2004, μπορεί να αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για την εκτίμηση
της υπάρξεως κακόπιστης συμπεριφοράς του κατόχου του ονόματος τομέα.
Το δεύτερο εδάφιο του εν λόγω άρθρου ορίζει ότι, όταν το όνομα για το οποίο προβάλλονται προγενέστερα δικαιώματα περιλαμβάνει
ειδικούς χαρακτήρες, όπως είναι ο χαρακτήρας «&», αυτοί «απαλείφονται εξ ολοκλήρου από το αντίστοιχο όνομα τομέα, και αντικαθίστανται
από παύλες ή, εάν είναι δυνατόν, μεταγράφονται». Από την απόφαση περί παραπομπής προκύπτει όμως ότι η αναιρεσείουσα, στηριζόμενη
στην πρώτη αυτή δυνατότητα, μπόρεσε να επιτύχει την απάλειψη όλων των χαρακτήρων «&» από το λεκτικό σήμα της &R&E&I&F&E&N&
και, κατ’ αυτό τον τρόπο, να καταχωρίσει το όνομα τομέα «www.reifen.eu».
Συναφώς, δεν μπορεί να γίνει δεκτή η θέση της Επιτροπής ότι πρέπει να ιεραρχηθούν οι τρεις κανόνες περί μεταγραφής που περιέχονται
στο άρθρο 11, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 874/2004. Κατά το θεσμικό αυτό όργανο, οι ειδικοί χαρακτήρες που έχουν σημασιολογική
αξία θα έπρεπε να εκφράζονται με κανονικούς χαρακτήρες, ενώ αυτοί που επιτελούν λειτουργία διαχωρισμού θα έπρεπε να αντικαθίστανται
από παύλες και μόνον αυτοί που ούτε έχουν σημασιολογική αξία ούτε επιτελούν λειτουργία διαχωρισμού θα έπρεπε να απαλείφονται.
Ωστόσο, όπως υποστηρίζουν η αναιρεσείουσα της κύριας δίκης και η Τσεχική Κυβέρνηση, από κανένα στοιχείο του γράμματος του
άρθρου 11, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 874/2004 δεν μπορεί να συναχθεί η ύπαρξη οποιασδήποτε ιεραρχικής σχέσεως μεταξύ
των τριών αυτών κανόνων μεταγραφής.
Το γεγονός ότι η διάταξη αυτή προβλέπει ότι οι ειδικοί χαρακτήρες πρέπει να μεταγράφονται «εάν είναι δυνατόν» δεν ασκεί συναφώς
επιρροή. Συγκεκριμένα, η έκφραση αυτή δεν πρέπει να ερμηνευθεί ως εισάγουσα κάποια ιεραρχική σχέση μεταξύ των διαφόρων δυνατοτήτων
μεταγραφής, αλλά ως αφορώσα την αδυναμία εκφράσεως ορισμένων ειδικών χαρακτήρων με κανονικούς χαρακτήρες.
Επιπλέον, η θέση της Επιτροπής θα είχε ως συνέπεια, στις περιπτώσεις καταχρηστικών ή κερδοσκοπικών καταχωρίσεων, να ευνοηθεί
η χρησιμοποίηση ειδικών χαρακτήρων των οποίων θα ήταν δυνατή η απάλειψη, ενώ, στις περιπτώσεις καλόπιστης καταχωρίσεως, οι
αιτούντες δεν θα είχαν καμία επιλογή ως προς τη μεταγραφή των ειδικών χαρακτήρων, οπότε θα μπορούσε να τους επιβληθεί ένα
όνομα τομέα ανωτάτου επιπέδου.eu το οποίο δεν θα συμπίπτει, κατ’ αυτούς, με το όνομα για το οποίο έχουν προβάλει προγενέστερο
δικαίωμα.
Πρέπει να υπογραμμισθεί συναφώς ότι από το άρθρο 10, παράγραφος 2, του κανονισμού 874/2004 προκύπτει ότι η καταχώριση ονόματος
τομέα ανωτάτου επιπέδου.eu, με βάση προγενέστερο δικαίωμα συνίσταται στην καταχώριση ολόκληρου του ονόματος για το οποίο υφίσταται
προγενέστερο δικαίωμα, όπως αναγράφεται στα έγγραφα που αποδεικνύουν την ύπαρξη του εν λόγω δικαιώματος.
Δεδομένου όμως ότι ορισμένοι ειδικοί χαρακτήρες οι οποίοι μπορούν να εμφανίζονται σε όνομα επί του οποίου υφίσταται προγενέστερο
δικαίωμα δεν μπορούν ωστόσο να περιλαμβάνονται σε όνομα τομέα λόγω περιορισμών τεχνικής φύσεως, ο νομοθέτης προέβλεψε, στο
δεύτερο εδάφιο του άρθρου 11 του κανονισμού 874/2004, κανόνες περί μεταγραφής των ειδικών αυτών χαρακτήρων.
Από τον συνδυασμό των άρθρων 10, παράγραφος 2, και 11 του κανονισμού 874/2004 προκύπτει ότι η εφαρμογή των κανόνων περί μεταγραφής
που περιέχονται στο δεύτερο εδάφιο του εν λόγω άρθρου 11 εξαρτάται από τον σκοπό της εξασφαλίσεως της ταυτότητας ή της μεγαλύτερης
δυνατής συμφωνίας μεταξύ του ονόματος τομέα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση και του ονόματος για το οποίο προβάλλεται προγενέστερο
δικαίωμα.
Η παρουσία ειδικών χαρακτήρων στο όνομα για το οποίο προβάλλεται προγενέστερο δικαίωμα, καθώς και η επιλογή την οποία κάνει
ο αιτών όσον αφορά τους τρεις κανόνες περί μεταγραφής τέτοιων χαρακτήρων που περιέχονται στο άρθρο 11, δεύτερο εδάφιο, του
κανονισμού 874/2004, ήτοι της απαλείψεως, της αντικαταστάσεως από παύλα ή της μεταγραφής, μπορούν έτσι να υποδηλώνουν την
ύπαρξη κακόπιστης συμπεριφοράς κατά την έννοια του άρθρου 21, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού αυτού, ιδίως στην
περίπτωση κατά την οποία το όνομα τομέα του οποίου ζητείται η καταχώριση δεν συμπίπτει με το όνομα για το οποίο προβλήθηκε
προγενέστερο δικαίωμα.
Συναφώς, από την απόφαση περί παραπομπής προκύπτει ότι οι ειδικοί χαρακτήρες που εντάχθηκαν κατά τρόπο γλωσσικά παράδοξο στο
όνομα για το οποίο προβλήθηκε προγενέστερο δικαίωμα απαλείφθηκαν στο όνομα τομέα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση, αντί να
αντικατασταθούν από παύλα ή να μεταγραφούν, οπότε διακυβεύεται η σύμπτωση μεταξύ του εν λόγω ονόματος τομέα και του ονόματος
επί του οποίου υφίσταται προγενέστερο δικαίωμα.
Πρέπει να υπομνησθεί, δεύτερον, ότι, προκειμένου να εξασφαλίσει στους κατόχους προγενέστερων δικαιωμάτων προσήκουσες δυνατότητες
καταχωρίσεως των ονομάτων επί των οποίων κατέχουν δικαιώματα, ο κανονισμός 874/2004 θέσπισε, όπως προκύπτει από τη δωδέκατη
αιτιολογική του σκέψη, μια διαδικασία σταδιακής καταχωρίσεως.
Κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 12 του εν λόγω κανονισμού, η διαδικασία αυτή περιλαμβάνει δύο φάσεις. Κατά τη διάρκεια της πρώτης
φάσης, μόνον τα καταχωρισθέντα εθνικά και κοινοτικά σήματα, οι γεωγραφικές ενδείξεις καθώς και τα ονόματα και ακρωνύμια δημοσίων
φορέων μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο αιτήσεως καταχωρίσεως ως ονόματα τομέα. Η δεύτερη φάση αφορά τα ονόματα τα οποία
μπορούν να καταχωριστούν στην πρώτη φάση, καθώς και τα ονόματα που βασίζονται σε όλα τα άλλα προγενέστερα δικαιώματα.
Η γενική καταχώριση των ονομάτων τομέα ανωτάτου επιπέδου.eu δεν έπρεπε συνεπώς να ξεκινήσει πριν από την ολοκλήρωση της περιόδου
σταδιακής καταχωρίσεως.
Από τα ανωτέρω προκύπτει συνεπώς ότι όνομα τομέα όπως το επίμαχο της κύριας δίκης, το οποίο αντιστοιχεί σε έννοια γένους η
οποία είναι επιθυμητή αυτή καθεαυτή, μπόρεσε να καταχωριστεί κατά την πρώτη φάση της σταδιακής καταχωρίσεως μόνο χάρη στο
τέχνασμα ενός σήματος που δημιουργήθηκε και καταχωρίστηκε για τον σκοπό αυτόν.
Συγκεκριμένα, αν δεν είχε καταχωρίσει ένα λεκτικό σήμα, η αναιρεσείουσα της κύριας δίκης θα έπρεπε να αναμείνει τη γενική
έναρξη της καταχωρίσεως ονομάτων τομέα ανωτάτου επιπέδου.eu για να μπορέσει να υποβάλει την αίτησή της, διακινδυνεύοντας έτσι,
όπως και κάθε άλλος ενδιαφερόμενος για το ίδιο όνομα τομέα, να παραγκωνιστεί, σύμφωνα με την αρχή «της εξυπηρέτησης κατά σειρά
προτεραιότητας», από κάποια άλλη αίτηση καταχωρίσεως υποβληθείσα πριν από τη δική της.
Μια συμπεριφορά που αποσκοπεί προδήλως στην καταστρατήγηση της διαδικασίας σταδιακής καταχωρίσεως που θέσπισε ο κανονισμός
874/2004 πρέπει συνεπώς να λαμβάνεται υπόψη κατά την εκτίμηση της υπάρξεως κακόπιστης συμπεριφοράς κατά την έννοια του άρθρου
21, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του εν λόγω κανονισμού.
Τρίτον, το γεγονός της υποβολής μεγάλου αριθμού αιτήσεων καταχωρίσεως για ονόματα τομέα αντιστοιχούντα σε έννοιες γένους μπορεί
επίσης να αποτελεί κατάλληλη ένδειξη για την εκτίμηση της υπάρξεως κακόπιστης συμπεριφοράς με γνώμονα τον σκοπό του κανονισμού
874/2004 που συνίσταται στην πρόληψη ή στην αποτροπή των κερδοσκοπικών και καταχρηστικών καταχωρίσεων και χρησιμοποιήσεων
ονομάτων τομέα. Συναφώς, από την απόφαση περί παραπομπής προκύπτει ότι η αναιρεσείουσα της κύριας δίκης υπέβαλε 180 αιτήσεις
του είδους αυτού.
Αντιθέτως, δεν ασκεί επιρροή το γεγονός, που μνημονεύεται στην απόφαση περί παραπομπής, ότι, κατά τον χρόνο της καταχωρίσεως
του επίμαχου στην κύρια δίκη ονόματος τομέα, ο αναιρεσίβλητος της κύριας δίκης δεν ήταν γνωστός στην αναιρεσείουσα της κύριας
δίκης.
Η τελευταία αυτή ισχυρίζεται, συναφώς, ότι πρόκειται, στην υπόθεση της κύριας δίκης, για την καταχώριση ονόματος τομέα που
αποτελείται από λέξη δηλώνουσα έννοια γένους, πράγμα που σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να προσβάλει τα δικαιώματα τρίτων,
δεδομένου ότι ουδείς έχει αποκλειστικά δικαιώματα επί των εκφράσεων γένους. Οι κερδοσκοπικές ή καταχρηστικές συμπεριφορές,
στην καταπολέμηση των οποίων αποσκοπούν οι περιπτώσεις κακής πίστεως που απαριθμούνται στο άρθρο 21, παράγραφος 3, του κανονισμού
874/2004, αποκλείονται συνεπώς εξ ορισμού στις περιπτώσεις καταχωρίσεως ονομάτων τομέα που αποτελούνται από λέξεις σημαίνουσες
έννοιες γένους. Κατά συνέπεια, η αναιρεσείουσα της κύριας δίκης δεν ενήργησε κακόπιστα κατά την έννοια του εν λόγω άρθρου
21, παράγραφος 3.
Η θέση αυτή είναι διττώς εσφαλμένη. Αφενός, στηρίζεται στην παραδοχή, που απορρίφθηκε στις σκέψεις 31 έως 39 της παρούσας
αποφάσεως, ότι η απαρίθμηση των περιπτώσεων κακής πίστεως που περιέχονται στο άρθρο 21, παράγραφος 3, του κανονισμού 874/2004
έχει εξαντλητικό χαρακτήρα. Αφετέρου, αγνοεί ότι είναι νομίμως δυνατόν να υπάρχουν προγενέστερα δικαιώματα επί εκφράσεων γένους.
Συγκεκριμένα, όπως έχει κρίνει το Δικαστήριο, το δίκαιο της Ενώσεως και, μεταξύ άλλων, το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχεία
β΄ και γ΄, της πρώτης οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών
μελών περί σημάτων (EE 1989, L 40, σ. 1), δεν αποκλείει την καταχώριση, εντός κράτους μέλους, ως εθνικού σήματος, λέξεως η
οποία αποτελεί δάνειο από τη γλώσσα άλλου κράτους μέλους, στην οποία η λέξη αυτή στερείται διακριτικού χαρακτήρα ή είναι περιγραφική
των προϊόντων ή των υπηρεσιών για τα οποία ζητείται η καταχώριση, εκτός αν οι ενδιαφερόμενοι κύκλοι στο κράτος μέλος εντός
του οποίου ζητείται η καταχώριση είναι ικανοί να αντιληφθούν τη σημασία της λέξεως αυτής (απόφαση της 9ης Μαρτίου 2006, C-421/04,
Matratzen Concord, Συλλογή 2006, σ. I-2303, σκέψεις 26 και 32 καθώς και διατακτικό).
Επομένως, δεδομένου ότι η ύπαρξη προγενέστερων δικαιωμάτων επί ονόματος που αντιστοιχεί σε έννοια γένους δεν μπορεί να αποκλειστεί,
η υιοθέτηση συμπεριφοράς όπως αυτή της αναιρεσείουσας της κύριας δίκης ενέχει τον κίνδυνο προσβολής των κατόχων τέτοιων δικαιωμάτων.
Επιπλέον, η υιοθέτηση συμπεριφοράς όπως αυτή που περιγράφηκε στη σκέψη 70 της παρούσας αποφάσεως ισοδυναμεί με προσπάθεια
αδικαιολόγητου προσπορισμού πλεονεκτήματος εις βάρος κάθε άλλου ενδιαφερομένου για το ίδιο όνομα τομέα προσώπου το οποίο δεν
διαθέτει προγενέστερο δικαίωμα για να προβάλει και το οποίο πρέπει συνεπώς να αναμείνει την παροχή της γενικής δυνατότητας
καταχωρίσεως ονομάτων τομέα ανωτάτου επιπέδου.eu για να μπορέσει να υποβάλει αίτηση καταχωρίσεως.
Επομένως, στο πέμπτο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι, για να εκτιμηθεί κατά πόσον υφίσταται κακόπιστη συμπεριφορά,
κατά την έννοια του άρθρου 21, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 874/2004, σε συνδυασμό με την παράγραφο 3 του ιδίου
άρθρου, το εθνικό δικαστήριο πρέπει να λάβει υπόψη όλους τους κρίσιμους παράγοντες που προσιδιάζουν στη συγκεκριμένη περίπτωση,
ιδίως δε τις συνθήκες υπό τις οποίες πραγματοποιήθηκε η καταχώριση του σήματος και εκείνες υπό τις οποίες καταχωρίστηκε το
όνομα τομέα ανωτάτου επιπέδου.eu.
Όσον αφορά τις συνθήκες υπό τις οποίες πραγματοποιήθηκε η καταχώριση του σήματος, το εθνικό δικαστήριο πρέπει να λάβει υπόψη,
ειδικότερα:
–        την πρόθεση να μη χρησιμοποιηθεί το σήμα στην αγορά για την οποία ζητήθηκε η προστασία·
–        την εμφάνιση του σήματος·
–        το γεγονός ότι έχει καταχωρισθεί μεγάλος αριθμός άλλων σημάτων που αντιστοιχούν σε έννοιες γένους, και
–        το γεγονός ότι το σήμα καταχωρίστηκε λίγο πριν από την έναρξη της σταδιακής καταχωρίσεως ονομάτων τομέα ανωτάτου επιπέδου.eu.
Όσον αφορά τις συνθήκες υπό τις οποίες καταχωρίστηκε το όνομα τομέα ανωτάτου επιπέδου.eu, το εθνικό δικαστήριο πρέπει να λάβει
υπόψη, ειδικότερα:
–        την καταχρηστική χρησιμοποίηση ειδικών χαρακτήρων ή σημείων στίξεως, κατά την έννοια του άρθρου 11 του κανονισμού 874/2004,
για την εφαρμογή των κανόνων περί μεταγραφής που περιέχονται στο άρθρο αυτό·
–        τη βάσει σήματος καταχώριση, κατά την πρώτη φάση της σταδιακής καταχωρίσεως που προβλέπει ο κανονισμός αυτός, η οποία πραγματοποιήθηκε
υπό περιστάσεις όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης και
–        το γεγονός ότι υποβλήθηκε μεγάλος αριθμός αιτήσεων καταχωρίσεως ονομάτων τομέα που αντιστοιχούν σε έννοιες γένους.

Επί του πρώτου, του δεύτερου και του τρίτου ερωτήματος
Λαμβανομένων υπόψη των απαντήσεων που δόθηκαν στο τέταρτο και στο πέμπτο προδικαστικό ερώτημα καθώς και των περιστάσεων της
υποθέσεως της κύριας δίκης, παρέλκει η απάντηση στα τρία πρώτα ερωτήματα.

Επί των δικαστικών εξόδων
Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον
του εθνικού δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι κατέθεσαν
παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) αποφαίνεται:
1)
Το άρθρο 21, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 874/2004 της Επιτροπής, της 28ης Απριλίου 2004, για τη θέσπιση κανόνων δημοσίου
συμφέροντος σχετικά με την υλοποίηση και τις λειτουργίες του τομέα ανωτάτου επιπέδου.eu και τις αρχές που διέπουν την καταχώριση,
έχει την έννοια ότι η κακή πίστη μπορεί να αποδειχθεί βάσει και άλλων περιστάσεων πέραν αυτών που απαριθμούνται στα στοιχεία
α΄ έως ε΄ της διατάξεως αυτής.
2)
Για να εκτιμηθεί κατά πόσον υφίσταται κακόπιστη συμπεριφορά, κατά την έννοια του άρθρου 21, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του
κανονισμού 874/2004, σε συνδυασμό με την παράγραφο 3 του ιδίου άρθρου, το εθνικό δικαστήριο πρέπει να λάβει υπόψη όλους τους
κρίσιμους παράγοντες που προσιδιάζουν στη συγκεκριμένη περίπτωση, ιδίως δε τις συνθήκες υπό τις οποίες πραγματοποιήθηκε η
καταχώριση του σήματος και εκείνες υπό τις οποίες καταχωρίστηκε το όνομα τομέα ανωτάτου επιπέδου.eu.
Όσον αφορά τις συνθήκες υπό τις οποίες πραγματοποιήθηκε η καταχώριση του σήματος, το εθνικό δικαστήριο πρέπει να λάβει υπόψη,
ειδικότερα:
–
την πρόθεση να μη χρησιμοποιηθεί το σήμα στην αγορά για την οποία ζητήθηκε η προστασία·
–
την εμφάνιση του σήματος·
–
το γεγονός ότι έχει καταχωρισθεί μεγάλος αριθμός άλλων σημάτων που αντιστοιχούν σε έννοιας γένους, και
–
το γεγονός ότι το σήμα καταχωρίστηκε λίγο πριν από την έναρξη της σταδιακής καταχωρίσεως ονομάτων τομέα ανωτάτου επιπέδου.eu.
Όσον αφορά τις συνθήκες υπό τις οποίες καταχωρίστηκε το όνομα τομέα ανωτάτου επιπέδου.eu, το εθνικό δικαστήριο πρέπει να λάβει
υπόψη, ειδικότερα:
–
την καταχρηστική χρησιμοποίηση ειδικών χαρακτήρων ή σημείων στίξεως, κατά την έννοια του άρθρου 11 του κανονισμού 874/2004,
για την εφαρμογή των κανόνων περί μεταγραφής που περιέχονται στο άρθρο αυτό·
–
τη βάσει σήματος καταχώριση, κατά την πρώτη φάση της σταδιακής καταχωρίσεως που προβλέπει ο κανονισμός αυτός, η οποία πραγματοποιήθηκε
υπό περιστάσεις όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης, και
–
το γεγονός ότι υποβλήθηκε μεγάλος αριθμός αιτήσεων καταχωρίσεως ονομάτων τομέα που αντιστοιχούν σε έννοιες γένους.
(υπογραφές)
*
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.