CELEX: 62005CJ0240
Έκτη οδηγία ΦΠΑ
Απαλλαγές
Άρθρα 13, A, παράγραφος 1, στοιχείο ε΄, 17, παράγραφος 3, στοιχείο β΄, και 28γ, A, στοιχείο α΄
Δικαίωμα εκπτώσεως
Κατασκευή και επισκευή ειδών οδοντικής προθετικής
Ενδοκοινοτικές πράξεις σχετιζόμενες με πράξεις που απαλλάσσονται στο εσωτερικό του κράτους μέλους
Επιπτώσεις του μεταβατικού καθεστώτος παρεκκλίσεων που προβλέπει το άρθρο 28, παράγραφος 3, στοιχείο α΄, σε συνδυασμό με το παράρτημα E, σημείο 2
Αρχή της φορολογικής ουδετερότητας
Μερική εναρμόνιση του ΦΠΑ

της 13ης Ιουλίου 2000, C‑36/99, Idéal tourisme, Συλλογή 2000, σ. I-6049, σκέψη 38).
52     Μολονότι είναι ακριβές ότι ένα κράτος μέλος το οποίο, όπως η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, διατηρεί τέτοιες διατάξεις
στην εθνική του νομοθεσία, δεν παραβαίνει την έκτη οδηγία (βλ. συναφώς προπαρατεθείσα απόφαση Idéal tourisme, σκέψη 38), εντούτοις,
η φορολόγηση που επιτρέπει το άρθρο 28, παράγραφος 3, στοιχείο α΄, της οδηγίας αυτής δεν συνιστά εναρμονισμένη φορολόγηση
που αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του καθεστώτος ΦΠΑ, όπως έχει οργανωθεί από την έκτη οδηγία για ορισμένες δραστηριότητες γενικού
συμφέροντος, αλλά φορολόγηση που επιτρέπεται μόνον κατά τη διάρκεια μιας μεταβατικής περιόδου (βλ. συναφώς απόφαση της 7ης
Μαρτίου 2002, C‑169/00, Επιτροπή κατά Φινλανδίας, Συλλογή 2002, σ. I‑2433, σκέψη 34). Το άρθρο 28, παράγραφος 4, της έκτης
οδηγίας έχει ως σκοπό την κατάργηση αυτού του μεταβατικού καθεστώτος εξαιρέσεων (βλ. συναφώς απόφαση της 29ης Απριλίου 1999,
C‑136/97, Norbury Developments, Συλλογή 1999, σ. I-2491, σκέψη 19, και προπαρατεθείσα απόφαση Idéal tourisme, σκέψη 32).
53     Επιβάλλεται, επομένως, η διαπίστωση ότι η ιδιαίτερη κατάσταση που επικαλείται η Γερμανική Κυβέρνηση στην υπό κρίση υπόθεση
προκειμένου να δικαιολογήσει την έκπτωση του ΦΠΑ που καταβλήθηκε επί των εισροών στο Λουξεμβούργο, καθεστώς το οποίο, κατά
τα λοιπά, δεν οδήγησε το αιτούν δικαστήριο στο να διατυπώσει τα ερωτήματά του αναλόγως του καθεστώτος ΦΠΑ που ισχύει στo κράτος
μέλος προορισμού, προκύπτει τόσο από το γεγονός ότι η δυνατότητα που παρέχει το μεταβατικό καθεστώς να συνεχιστεί η φορολόγηση
των επίδικων πράξεων δεν έχει ακόμη καταργηθεί όσο και από την επιλογή της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας να υιοθετήσει
ένα τέτοιο καθεστώς εξαιρέσεων μεταβατικού χαρακτήρα· ως εκ τούτου, η κατάσταση αυτή αποτελεί φυσική συνέπεια του ότι, επί
του παρόντος, ο ΦΠΑ δεν έχει αποτελέσει ακόμη αντικείμενο πλήρους εναρμονίσεως από τον κοινοτικό νομοθέτη.
54     Το καθεστώς εξαιρέσεων του άρθρου 28, παράγραφος 3, στοιχείο α΄, της έκτης οδηγίας πρέπει να ερμηνεύεται στενά (βλ. συναφώς
προπαρατεθείσα απόφαση Επιτροπή κατά Φινλανδίας, σκέψη 34) και, ως εκ τούτου, η ισχύς του δεν μπορεί να επεκταθεί στα κράτη
μέλη που συμμορφώθηκαν προς την αρχή της έκτης οδηγίας απαλλάσσοντας του φόρου ορισμένες δραστηριότητες γενικού συμφέροντος
που απαριθμούνται στο άρθρο 13 της οδηγίας αυτής. Πράγματι, δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι η υποχρέωση των τελευταίων αυτών
κρατών μελών να μην παρέχουν, δυνάμει του άρθρου 17, παράγραφος 2, στοιχείο α΄, της ίδιας οδηγίας, έκπτωση του ΦΠΑ επί των
εισροών για τις απαλλασσόμενες αυτές δραστηριότητες μπορεί να επηρεάζεται από την απόφαση άλλου κράτους μέλους να επιλέξει
μεταβατικό σύστημα εξαιρέσεων, πολλώ μάλλον δεδομένου ότι ο σκοπός που επιδιώκει το άρθρο 28, παράγραφος 4, της έκτης οδηγίας
είναι η κατάργηση του καθεστώτος αυτού.
55     Εξάλλου, μία τέτοια επέκταση θα ήταν αντίθετη προς το άρθρο 28, παράγραφος 3, στοιχείο α΄, της έκτης οδηγίας, το οποίο απαγορεύει
στα κράτη μέλη τα οποία, όπως το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, απαλλάσσουν την επίδικη πράξη κατ’ εφαρμογήν του εναρμονισμένου
συστήματος, όπως προβλέπεται στο άρθρο 13 της εν λόγω οδηγίας, να εισαγάγουν ή να επανεισαγάγουν καθεστώς φορολογίας για την
πράξη αυτή, δημιουργώντας έτσι δικαίωμα εκπτώσεως του καταβληθέντος επί των εισροών ΦΠΑ, και αυτό με σκοπό να θεραπεύσει ενδεχόμενη
στρέβλωση του ανταγωνισμού που θίγει την κοινοτική αρχή της ίσης μεταχειρίσεως, της οποίας εκδήλωση, όσον αφορά τον ΦΠΑ, αποτελεί
η αρχή της φορολογικής ουδετερότητας (βλ. συναφώς απόφαση της 17ης Οκτωβρίου 1991, C‑35/90, Επιτροπή κατά Ισπανίας, Συλλογή
1991, σ. I-5073, σκέψεις 8 και 9, και προπαρατεθείσα απόφαση Idéal tourisme, σκέψη 33). Αντιθέτως, δεδομένου του μεταβατικού
χαρακτήρα του φορολογικού καθεστώτος εξαιρέσεων που έχει επιλέξει η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, τίποτε δεν την
εμποδίζει, σύμφωνα με τον σκοπό που επιδιώκει το άρθρο 28, παράγραφος 4, της έκτης οδηγίας, να αποφασίσει την απαλλαγή, όπως
απαιτεί καταρχήν η εν λόγω οδηγία, και της επίδικης πράξεως, προκειμένου  να εκλείψει μία τέτοια στρέβλωση του ανταγωνισμού (βλ. συναφώς προπαρατεθείσα απόφαση Idéal tourisme, σκέψη 33).
56     Συναφώς, πρέπει να επισημανθεί ιδίως ότι το γεγονός ότι η διατήρηση του εν λόγω μεταβατικού καθεστώτος εξαιρέσεων θα μπορούσε,
ενδεχομένως, να επιφέρει στρεβλώσεις του ανταγωνισμού στη Γερμανία ουδόλως παρέχει στο κράτος μέλος αυτό το δικαίωμα να δημιουργεί
το ίδιο στρεβλώσεις του ανταγωνισμού εις βάρος των κρατών που έχουν μεταφέρει στο εσωτερικό τους δίκαιο τις διατάξεις της
έκτης οδηγίας (βλ. συναφώς απόφαση της 27ης Οκτωβρίου 1992, C‑74/91, Επιτροπή κατά Γερμανίας, Συλλογή 1992, σ. I-5437, σκέψη
25). Αυτό θα συνέβαινε στην κρινομένη υπόθεση αν η Eurodental είχε δικαίωμα εκπτώσεως του ΦΠΑ στο Λουξεμβούργο, καθόσον, σε
μια τέτοια περίπτωση, οι πράξεις που διενεργούνται εντός του κράτους μέλους αυτού και που δεν παρέχουν δικαίωμα εκπτώσεως
του φόρου επί των εισροών θα αντιμετωπίζονταν δυσμενώς σε σχέση με τις ενδοκοινοτικές πράξεις που διενεργούνται με αφετηρία
το κράτος μέλος αυτό.
57     Όσον αφορά την ειδική κατάσταση που επικαλείται η Γερμανική Κυβέρνηση, στον κοινοτικό νομοθέτη εναπόκειται επίσης να θεσπίσει
το οριστικό κοινοτικό καθεστώς των απαλλαγών από τον ΦΠΑ και να υλοποιήσει έτσι την προοδευτική εναρμόνιση των εθνικών νομοθεσιών
στον τομέα του ΦΠΑ, η οποία αποτελεί τον μοναδικό τρόπο για να καταργηθούν οι στρεβλώσεις του ανταγωνισμού που προκύπτουν
από την ύπαρξη των μεταβατικών καθεστώτων παρεκκλίσεων που επιτρέπει η έκτη οδηγία (βλ. συναφώς απόφαση της 5ης Οκτωβρίου
1999, Royscot κ.λπ., C‑305/97, Συλλογή 1999, σ. I-6671, σκέψη 31, και προπαρατεθείσα απόφαση Idéal tourisme, σκέψη 39).
58     Κατά συνέπεια, στα υποβληθέντα ερωτήματα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι οι πράξεις που απαλλάσσονται του ΦΠΑ στο εσωτερικό
των κρατών μελών, δυνάμει του άρθρου 13, Α, παράγραφος 1, στοιχείο ε΄, της έκτης οδηγίας, δεν δημιουργούν δικαίωμα εκπτώσεως
του ΦΠΑ που καταβλήθηκε επί των εισροών σύμφωνα με το άρθρο 17, παράγραφος 3, στοιχείο β΄, της οδηγίας αυτής, ακόμη και όταν
αποτελούν ενδοκοινοτικές πράξεις και ανεξαρτήτως του καθεστώτος ΦΠΑ που εφαρμόζεται στο κράτος μέλος προορισμού.

Επί των δικαστικών εξόδων
59     Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον
του εθνικού δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν
παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) αποφαίνεται:
Οι πράξεις που απαλλάσσονται του φόρου προστιθεμένης αξίας στο εσωτερικό των κρατών μελών, δυνάμει του άρθρου 13, Α, παράγραφος
1, στοιχείο ε΄, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών
μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών – Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση,
όπως τροποποιήθηκε από τις οδηγίες 91/680/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 1991, για τη συμπλήρωση του κοινού συστήματος
φόρου προστιθέμενης αξίας και την τροποποίηση, ενόψει της κατάργησης των φορολογικών συνόρων, της οδηγίας 77/388, και 92/111/ΕΟΚ
του Συμβουλίου, της 14ης Δεκεμβρίου 1992, για τη λήψη μέτρων απλούστευσης στον τομέα του φόρου προστιθέμενης αξίας, δεν δημιουργούν
δικαίωμα εκπτώσεως του φόρου προστιθέμενης αξίας που καταβλήθηκε επί των εισροών, σύμφωνα με το άρθρο 17, παράγραφος 3, στοιχείο
β΄, της οδηγίας αυτής, ακόμη και όταν αποτελούν ενδοκοινοτικές πράξεις και ανεξαρτήτως του καθεστώτος του φόρου προστιθεμένης
αξίας που εφαρμόζεται στο κράτος μέλος προορισμού.
(υπογραφές)
*
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.