CELEX: 62003CJ0208
Αναίρεση
Εκλογή των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
Μη ύπαρξη ενιαίας διαδικασίας για τις εκλογές
Εφαρμογή του εθνικού δικαίου
Έκπτωση από το αξίωμα τoυ μέλoυς τoυ Ευρωπαϊκoύ Κoινoβoυλίoυ κατόπιν ποινικής καταδίκης
Πράξη με την οποία το Κοινοβούλιο "λαμβάνει υπόψη" την έκπτωση
Πρoσφυγή ακυρώσεως
Πράξη μη υπoκείμενη σε πρoσφυγή
Απαράδεκτo

ς, το Πρωτοδικείο δέχτηκε, με τη σκέψη 91 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, ότι η εξακρίβωση της τήρησης της διαδικασίας
πoυ πρoβλέπει τo εφαρμoστέo εθνικό δίκαιo ή τoυ σεβασμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων τoυ ενδιαφερόμενoυ δεν απόκειται ακριβώς
στο Κοινοβούλιο, αλλά στα αρμόδια εθνικά δικαστήρια ή, ενδεχομένως, στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριo των Δικαιωμάτων τoυ Ανθρώπoυ.
Κατά συνέπεια, η μνεία των μέσων παροχής ένδικης προστασίας των οποίων είχε κάνει χρήση ο αναιρεσείων ενώπιον του Conseil
d’État και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου όχι μόνο δεν επιβεβαιώνει την ύπαρξη εξουσίας εκτιμήσεως του
Κοινοβουλίου, αλλ’ αντίθετα αποτελεί μια επιπλέον απόδειξη της μη ύπαρξης τέτοιας εξουσίας του Κοινοβουλίου και του γεγονότος
ότι ο αναιρεσείων, παρά τους ισχυρισμούς του, άσκησε πράγματι τα δικαιώματά του ενώπιον των δικαιοδοτικών οργάνων.
57     Εξάλλου, ο ισχυρισμός του αναιρεσείοντος ότι το Πρωτοδικείο, με τη σκέψη 97 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, εφάρμοσε σιωπηρά
τη θεωρία της επιβεβαιωτικής πράξης δεν έχει έρεισμα. Όπως τόνισε ο γενικός εισαγγελέας στο σημείο 63 των προτάσεών του, πέρα
από το γεγονός ότι από κανένα στοιχείο της σκέψης 97 δεν συνάγεται ότι το Πρωτοδικείο θέλησε να βασιστεί στη θεωρία αυτή,
ολόκληρο το σκεπτικό της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης αποδεικνύει αντίθετα ότι η απόφαση της 31ης Μαρτίου 2000 και η επίδικη
πράξη αποτελούν δύο πράξεις που διαφέρουν από την άποψη τόσο της φύσης τους όσο και του αντικειμένου τους.
58     Κατόπιν όλων των παραπάνω σκέψεων, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η απόρριψη από το Πρωτοδικείο της προσφυγής του J.-Μ. Le Pen
ως απαράδεκτης δεν είναι νομικά εσφαλμένη.
59     Κατά συνέπεια, η παρούσα αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί χωρίς να χρειάζεται να εξεταστούν οι λοιποί λόγοι αναίρεσης,
οι οποίοι αφορούν την έλλειψη αφενός εξωτερικής και αφετέρου εσωτερικής νομιμότητας της επίδικης πράξης.

Επί των δικαστικών εξόδων
60     Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, το οποίο, δυνάμει του άρθρου 118 του ίδιου κανονισμού, έχει εφαρμογή
στην αναιρετική διαδικασία, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος
διαδίκου. Δεδομένου ότι ο αναιρεσείων ηττήθηκε και το Κοινοβούλιο έχει υποβάλει σχετικό αίτημα, ο αναιρεσείων πρέπει να καταδικαστεί
στα δικαστικά έξοδα του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας, στα οποία περιλαμβάνονται τα έξοδα της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων
η οποία αναφέρθηκε στη σκέψη 2 της παρούσας απόφασης. Η Γαλλική Δημοκρατία, η οποία παρενέβη στη δίκη, θα φέρει τα έξοδά της,
σύμφωνα με την παράγραφο 4, πρώτο εδάφιο, του ίδιου αυτού άρθρου.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) αποφασίζει:
1)
Απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης.
2)
Καταδικάζει τον J.-Μ. Le Pen στα δικαστικά έξοδα του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας, στα οποία περιλαμβάνονται τα έξοδα της
διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων.
3)
Η Γαλλική Δημοκρατία φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
(υπογραφές)
*
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.