CELEX: 62003CJ0543
Κανονισμοί (ΕΟΚ) 1408/71 και 574/72
Οικογενειακές παροχές
Επίδομα ανατροφής τέκνου
Δικαίωμα παροχών ιδίας φύσεως από το κράτος μέλος απασχολήσεως και από το κράτος μέλος κατοικίας

McMenamin, σκέψη 27).
60     Η ερμηνεία αυτή του άρθρου 10, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, σημείο i, του κανονισμού 574/72 μπορεί να έχει εφαρμογή ευθέως σε
περιπτώσεις όπως η επίδικη της υποθέσεως της κύριας δίκης, λαμβανομένης υπόψη της ασκήσεως επαγγελματικής δραστηριότητας στο
κράτος μέλος κατοικίας από τον σύζυγο της Dodl και από τον σύντροφο της Oberhollenzer. Επομένως, στο εν λόγω κράτος εναπόκειται,
το οποίο εν προκειμένω είναι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, να χορηγήσει τις επίδικες οικογενειακές παροχές.
61     Επιβάλλεται να προστεθεί ότι, αντιθέτως με όσα υποστηρίζει η Γερμανική Κυβέρνηση, το γεγονός ότι οι πατέρες των τέκνων δεν
πληρούν τις προϋποθέσεις από τις οποίες εξαρτάται το δικαίωμα λήψεως των επιδομάτων που προβλέπονται από τη γερμανική νομοθεσία
λόγω του ότι ασκούν την επαγγελματική τους δραστηριότητα κατά πλήρη απασχόληση, δεν ασκεί επιρροή σε ό,τι αφορά την εφαρμογή
του άρθρου 10, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, σημείο i, του κανονισμού 574/72.
62     Δεν απαιτείται, για την εφαρμογή του άρθρου αυτού και την αντιστροφή προτεραιοτήτων υπέρ της αρμοδιότητας του κράτους μέλους
κατοικίας, να ασκείται η επαγγελματική δραστηριότητα από αυτόν που έχει προσωπικά δικαίωμα οικογενειακών παροχών. Αρκεί να
γεννηθεί το δικαίωμα λήψεως επιδομάτων, στο εν λόγω κράτος, στο πρόσωπο ενός από τους γονείς, εν προκειμένω της μητέρας.
63     Πρέπει, ωστόσο, να διευκρινιστεί ότι, στην περίπτωση που αναφέρει το αιτούν δικαστήριο, κατά την οποία η Dodl δεν δικαιούται
το γερμανικό επίδομα ανατροφής τέκνου για τον λόγο ότι έχει εισόδημα ανώτερο από το όριο που καθορίζει η γερμανική νομοθεσία
και στην οποία ούτε ο σύζυγός της έχει δικαίωμα λόγω της ασκήσεως επαγγελματικής δραστηριότητας κατά πλήρη απασχόληση, η περίπτωση
της Dodl θα διέπεται αποκλειστικά από το άρθρο 73 του κανονισμού 1408/71, χωρίς να υπάρχει δυνατότητα προσφυγής στους κανόνες
απαγορεύσεως της «εις διπλούν καταβολής» που προβλέπονται από τον ίδιο αυτό κανονισμό και από τον κανονισμό 574/72.
64     Στο δεύτερο προδικαστικό ερώτημα πρέπει επομένως να δοθεί η απάντηση ότι, όταν η νομοθεσία του κράτους μέλους απασχολήσεως
και του κράτους μέλους κατοικίας του μισθωτού αναγνωρίζουν σε αυτόν η καθεμία, για το ίδιο μέλος της οικογένειάς του και για
την ίδια περίοδο, δικαιώματα οικογενειακών παροχών, το κράτος μέλος που είναι αρμόδιο για την καταβολή των εν λόγω παροχών
είναι, κατ’ αρχήν, δυνάμει του άρθρου 10, παράγραφος 1, στοιχείο α΄, του κανονισμού 574/72, το κράτος μέλος απασχολήσεως.
Εντούτοις, όταν το πρόσωπο που έχει την επιμέλεια των τέκνων, και, ειδικότερα, ο σύζυγος ή ο σύντροφος του εν λόγω εργαζόμενου,
ασκεί επαγγελματική δραστηριότητα στο κράτος μέλος κατοικίας, οι οικογενειακές παροχές πρέπει να καταβάλλονται, κατ’ εφαρμογή
του άρθρου 10, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, σημείο i, του ίδιου κανονισμού, από αυτό το κράτος μέλος, οποιοσδήποτε κι αν είναι
ο άμεσος δικαιούχος των παροχών αυτών που καθορίζεται από τη νομοθεσία του εν λόγω κράτους. Στην περίπτωση αυτή, αναστέλλεται
η καταβολή των οικογενειακών παροχών από το κράτος μέλος απασχολήσεως μέχρι του ποσού των οικογενειακών παροχών που προβλέπεται
από τη νομοθεσία του κράτους μέλους κατοικίας.

Επί των δικαστικών εξόδων
65      Δεδομένου ότι η διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης, τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον
του αιτούντος δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι
κατέθεσαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (τμήμα μείζονος συνθέσεως) αποφαίνεται:
1)
Έχει την ιδιότητα του εργαζομένου, υπό την έννοια του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί
εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται
εντός της Κοινότητας, όπως έχει τροποποιηθεί και συμπληρωθεί από τον κανονισμό (ΕΚ) 1386/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
και του Συμβουλίου, της 5ης Ιουνίου 2001, όποιος είναι ασφαλισμένος, έστω και κατά ενός μόνον κινδύνου, δυνάμει υποχρεωτικής
ή προαιρετικής ασφαλίσεως στο πλαίσιο γενικού ή ειδικού συστήματος κοινωνικής ασφαλίσεως διαλαμβανομένου στο άρθρο 1, στοιχείο
α΄, του ίδιου κανονισμού, τούτο δε ανεξάρτητα από την ύπαρξη εργασιακής σχέσεως. Στον εθνικό δικαστή εναπόκειται να προβεί
στους αναγκαίους ελέγχους προκειμένου να καθορίσει αν, κατά τις περιόδους για τις οποίες ζητήθηκαν τα εν λόγω  επιδόματα,
οι προσφεύγουσες της κύριας δίκης ήταν ασφαλισμένες σε κλάδο της αυστριακής κοινωνικής ασφαλίσεως και αν ενέπιπταν, κατά συνέπεια,
στην έννοια του «μισθωτού» του εν λόγω άρθρου 1, στοιχείο α΄.
2)
Όταν η νομοθεσία του κράτους μέλους απασχολήσεως και του κράτους μέλους κατοικίας του μισθωτού αναγνωρίζουν σε αυτόν η καθεμία,
για το ίδιο μέλος της οικογένειάς του και για την ίδια περίοδο, δικαιώματα οικογενειακών παροχών, το κράτος μέλος που είναι
αρμόδιο για την καταβολή των εν λόγω παροχών είναι, κατ’ αρχήν, δυνάμει του άρθρου 10, παράγραφος 1, στοιχείο α΄, του κανονισμού
(ΕΟΚ) 574/72, του Συμβουλίου, της 21ης Μαρτίου 1972, περί του τρόπου εφαρμογής του κανονισμού 1408/71, όπως έχει τροποποιηθεί
και συμπληρωθεί από τον κανονισμό (ΕΚ) 410/2002 της Επιτροπής, της 27ης Φεβρουαρίου 2002, το κράτος μέλος απασχολήσεως.
Εντούτοις, όταν το πρόσωπο που έχει την επιμέλεια των τέκνων, και, ειδικότερα, ο σύζυγος ή ο σύντροφος του εν λόγω εργαζόμενου,
ασκεί επαγγελματική δραστηριότητα στο κράτος μέλος κατοικίας, οι οικογενειακές παροχές πρέπει να καταβάλλονται, κατ’ εφαρμογή
του άρθρου 10, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, σημείο i, του κανονισμού 574/72, όπως έχει τροποποιηθεί από τον κανονισμό 410/2002,
από αυτό το κράτος μέλος, οποιοσδήποτε κι αν είναι ο άμεσος δικαιούχος των παροχών αυτών που καθορίζεται από τη νομοθεσία
του εν λόγω κράτους. Στην περίπτωση αυτή, αναστέλλεται η καταβολή των οικογενειακών παροχών από το κράτος μέλος απασχολήσεως
μέχρι του ποσού των οικογενειακών παροχών που προβλέπεται από τη νομοθεσία του κράτους μέλους κατοικίας.
(υπογραφές)
*
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.