CELEX: 62004TJ0123
Κοινοτικό σήμα
Λεκτικό σήμα CARGO PARTNER
Απόλυτος λόγος απαραδέκτου
Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94
Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα

αντιβαίνουσα στο δίκαιο. Αν αντιθέτως ήταν σύμφωνες προς το δίκαιο και αφορούσαν πράγματι υποθέσεις παρόμοιες με την
υπόθεση της προσβαλλομένης απόφασης, η απόφαση αυτή δεν θα μπορούσε να ακυρωθεί παρά μόνο για εσφαλμένη εφαρμογή του κανονισμού
40/94, και όχι λόγω παραβιάσεως της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων.
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
68     Υπενθυμίζεται ότι, ακόμη και αν οι πραγματικοί ή νομικοί λόγοι που εκτίθενται στην αιτιολογία προγενέστερης αποφάσεως μπορούν
να επιτελέσουν επιχειρήματα προς στήριξη λόγου ακυρώσεως αναφερομένου στην παράβαση των διατάξεων του κανονισμού 40/94, η
νομιμότητα των αποφάσεων των τμημάτων προσφυγών εκτιμάται αποκλειστικά βάσει του κανονισμού αυτού, όπως ερμηνεύεται από τον
κοινοτικό δικαστή, και όχι βάσει προηγουμένης πρακτικής λήψεως αποφάσεων των τμημάτων αυτών (προαναφερθείσα απόφαση STREAMSERVE,
σκέψεις 66 και 69).
69     Συγκεκριμένα, υπάρχουν δύο ενδεχόμενα. Αν το τμήμα προσφυγών, δεχόμενο σε προγενέστερη υπόθεση ότι ένα σημείο μπορεί να καταχωρισθεί
ως κοινοτικό σήμα, εφάρμοσε ορθώς τις σχετικές διατάξεις του κανονισμού 40/94 και αν σε μεταγενέστερη υπόθεση, παρεμφερή με
την πρώτη, το τμήμα προσφυγών έλαβε αντίθετη απόφαση, ο κοινοτικός δικαστής θα ακυρώσει την απόφαση αυτή λόγω παραβάσεως των
σχετικών διατάξεων του κανονισμού 40/94. Επομένως, στην πρώτη αυτή περίπτωση, ο λόγος ακυρώσεως της παραβιάσεως της αρχής
της απαγορεύσεως των διακρίσεων είναι αβάσιμος (προαναφερθείσα απόφαση STREAMSERVE, σκέψη 67).
70     Αντιθέτως, αν το τμήμα προσφυγών, δεχόμενο σε προγενέστερη υπόθεση ότι ένα σημείο μπορεί να καταχωρισθεί ως κοινοτικό σήμα,
υπέπεσε σε νομικό σφάλμα και, σε μεταγενέστερη υπόθεση, παρεμφερή με την πρώτη, έλαβε αντίθετη απόφαση, δεν μπορεί να γίνει
λυσιτελώς επίκληση της πρώτης αποφάσεως προς στήριξη αιτήματος ακυρώσεως της δεύτερης. Πράγματι, από τη νομολογία του Δικαστηρίου
προκύπτει ότι η αρχή της ίσης μεταχειρίσεως μπορεί να προβληθεί μόνον εφόσον έχει τηρηθεί η νομιμότητα (αποφάσεις του Δικαστηρίου
της 13ης Ιουλίου 1972, 55/71 έως 76/71, 86/71, 87/71 και 95/71, Besnard κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή (μόνο σε ξενόγλωσσες
εκδόσεις) 1972, σ. 543, σκέψη 39, και του Πρωτοδικείου της 28ης Σεπτεμβρίου 1993, Τ-90/92, Magdalena Fernández κατά Επιτροπής,
Συλλογή 1993, σ. II-971, σκέψη 38) και ότι κανείς δεν μπορεί να επικαλεστεί υπέρ αυτού παρανομία που διαπράχθηκε προς όφελος
τρίτου (αποφάσεις του Δικαστηρίου της 9ης Οκτωβρίου 1984, 188/83, Witte κατά Κοινοβουλίου, Συλλογή 1984, σ. 3465, σκέψη 15,
και του Πρωτοδικείου της 22ας Φεβρουαρίου 2000, Rose κατά Επιτροπής Τ-22/99, Συλλογή Υπ.Υπ. 2000, σ. I-Α-27 και II-115, σκέψη
39). Επομένως και στη δεύτερη αυτή περίπτωση ο λόγος ακυρώσεως της παραβιάσεως της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων είναι
αβάσιμος (προαναφερθείσα απόφαση STREAMSERVE, σκέψη 67).
71     Συνεπώς ο λόγος ακυρώσεως της παραβιάσεως της πρακτικής εκδόσεως αποφάσεων του ΓΕΕΑ πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.
72     Κατόπιν των προεκτεθέντων και δεδομένου ότι δεν έγινε δεκτός κανένας από τους προβληθέντες λόγους ακυρώσεως, η υπό κρίση προσφυγή
με την οποία ζητείται η ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη.

Επί των δικαστικών εξόδων
73     Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον έχει
διατυπώσει σχετικό αίτημα ο νικήσας διάδικος. Δεδομένου ότι η προσφεύγουσα ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά
έξοδα του ΓΕΕΑ σύμφωνα με το αίτημα που διατύπωσε αυτό.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ (πρώτο τμήμα)
αποφασίζει :
1)
Απορρίπτει την προσφυγή.
2)
Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
Cooke
García-Valdecasas
Trstenjak
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 27 Σεπτεμβρίου 2005.
Ο Γραμματέας

Ο Πρόεδρος
H. Jung

J. D. Cooke
*
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.