CELEX: 62009CJ0304
Παράβαση κράτους μέλους
Κρατικές ενισχύσεις
Ενισχύσεις υπέρ επιχειρήσεων που έχουν εισαχθεί πρόσφατα στο χρηματιστήριο
Αναζήτηση

της 21ης Ιανουαρίου 2010, διατάχθηκε η αναστολή της διαδικασίας λόγω του ότι ενώπιον του Πρωτοδικείου είχε ασκηθεί
προσφυγή ακυρώσεως κατά της αποφάσεως 2006/261, παρά το γεγονός ότι το Πρωτοδικείο είχε απορρίψει την προσφυγή αυτή με απόφαση
της 4ης Σεπτεμβρίου 2009.
Τέλος, όσον αφορά τις λοιπές προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται βάσει της νομολογίας που παρατίθεται στη σκέψη 45 της παρούσας
αποφάσεως, αρκεί η διαπίστωση ότι οι επίμαχες εθνικές αποφάσεις δεν περιέχουν αναφορά στο συμφέρον της Ένωσης και ότι η Commissione
tributaria regionale di Bologna δεν εξέτασε, με τις αποφάσεις της 26ης Μαΐου 2009 και της 21ης Ιανουαρίου 2010, το κατά πόσον
συντρέχει περίπτωση επείγοντος που να καθιστά αναγκαία τη λήψη των διαταχθέντων μέτρων.
Υπό τις συνθήκες αυτές, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι οι αποφάσεις των ιταλικών δικαστηρίων περί αναστολής εκτελέσεως εκδόθηκαν
κατά πρόδηλη παράβαση των επιταγών του δικαίου της Ένωσης στον τομέα της ανακτήσεως των κρατικών ενισχύσεων.
Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι η υπό κρίση προσφυγή, κατά το μέρος που η Επιτροπή προσάπτει στην Ιταλική Δημοκρατία ότι δεν
έλαβε, εντός των ταχθεισών προθεσμιών, όλα τα αναγκαία μέτρα για την κατάργηση του καθεστώτος ενισχύσεων το οποίο κρίθηκε
παράνομο και ασύμβατο προς την κοινή αγορά με την απόφαση 2006/261 και για την ανάκτηση από τους δικαιούχους των χορηγηθεισών
βάσει του καθεστώτος αυτού ενισχύσεων, είναι βάσιμη.
Λαμβανομένου υπόψη του συμπεράσματος που διατυπώνεται στην προηγούμενη σκέψη, το Δικαστήριο δεν χρειάζεται να εξετάσει το
αίτημα της Επιτροπής με το οποίο ζητείται η καταδίκη της Ιταλικής Δημοκρατίας διότι δεν ενημέρωσε την Επιτροπή για τα μέτρα
που αναφέρονται στην προηγούμενη σκέψη, δεδομένου ακριβώς ότι το κράτος μέλος αυτό δεν προέβη στην εκτέλεση της αποφάσεως
2006/261 εντός των ταχθεισών προθεσμιών (βλ. προπαρατεθείσες αποφάσεις της 4ης Απριλίου 1995, Επιτροπή κατά Ιταλίας, σκέψη
31· της 14ης Δεκεμβρίου 2006, Επιτροπή κατά Ισπανίας, σκέψη 82· της 20ής Σεπτεμβρίου 2007, Επιτροπή κατά Ισπανίας, σκέψη 54·
της 6ης Δεκεμβρίου 2007, Επιτροπή κατά Ιταλίας, σκέψη 30, και της 13ης Νοεμβρίου 2008, Επιτροπή κατά Γαλλίας, σκέψη 67).
Επομένως, η επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η Ιταλική Δημοκρατία, παραλείποντας να λάβει, εντός των ταχθεισών προθεσμιών, όλα
τα αναγκαία μέτρα για την κατάργηση του καθεστώτος ενισχύσεων το οποίο κρίθηκε παράνομο και ασύμβατο προς την κοινή αγορά
με την απόφαση 2006/261 και για την ανάκτηση από τους δικαιούχους των χορηγηθεισών βάσει του καθεστώτος αυτού ενισχύσεων,
παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 2 και 3 της αποφάσεως αυτής.

Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπήρξε
σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η Ιταλική Δημοκρατία ηττήθηκε, πρέπει να καταδικασθεί στα δικαστικά
έξοδα, σύμφωνα με το σχετικό αίτημα της Επιτροπής.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) αποφασίζει:
1)
Η Ιταλική Δημοκρατία, παραλείποντας να λάβει, εντός των ταχθεισών προθεσμιών, όλα τα αναγκαία μέτρα για την κατάργηση του
καθεστώτος ενισχύσεων το οποίο κρίθηκε παράνομο και ασύμβατο προς την κοινή αγορά με την απόφαση 2006/261/ΕΚ της Επιτροπής,
της 16ης Μαρτίου 2005, σχετικά με το καθεστώς ενισχύσεων C 8/2004 (πρώην NN 164/2003) που η Ιταλία έθεσε σε εφαρμογή υπέρ
επιχειρήσεων που έχουν εισαχθεί πρόσφατα στο χρηματιστήριο, και για την ανάκτηση από τους δικαιούχους των χορηγηθεισών βάσει
του καθεστώτος αυτού ενισχύσεων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 2 και 3 της αποφάσεως αυτής.
2)
Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
(υπογραφές)
*
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική.