CELEX: 61985CJ0254
Νομισματικά εξισωτικά ποσά
προϋποθέσεις καταβολής

Με Διάταξη της 25ης Ιουνίου, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 16 Αυγούστου 1985, το Supreme Court της Ιρλανδίας υπέβαλε, δυνάμει του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, τέσσερα προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία ιδίως του κανονισμού 974/71 του Συμβουλίου, της 12ης Μαΐου 1971, περί ορισμένων μέτρων συγκυριακής πολιτικής που πρέπει να ληφθούν στο γεωργικό τομέα σαν συνέπεια της προσωρινής διευρύνσεως των περιθωρίων διακυμάνσεως των νομισμάτων ορισμένων κρατών μελών ( ΕΕ ειδ. έκδ. 03/006, σ. 192 ), και του κανονισμού 1380/75 της Επιτροπής, της 29ης Μαΐου 1975, περί του τρόπου εφαρμογής των νομισματικών εξισωτικών ποσών ( ΕΕ ειδ. έκδ. 03/013, σ. 14 ), προκειμένου να κριθεί αν και υπό ποίες προϋποθέσεις η προσφεύγουσα στην κύρια δίκη δικαιούται να της καταβληθούν εξισωτικά ποσά ( στο εξής ΝΕΠ ) για την εισαγωγή στο Ηνωμένο Βασίλειο σιτηρών, για τα οποία δεν έχει αποδειχτεί ότι τέθηκαν πράγματι σε κυκλοφορία σ' αυτό το κράτος μέλος.
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ της προσφεύγουσας στην κύρια δίκη, της εταιρίας υπό εκκαθάριση Irish Grain Board ( Trading ) Limited, και του Υπουργού Γεωργίας ενεργούντος ως εκπροσώπου του οργανισμού παρεμβάσεως της Ιρλανδίας, η οποία αφορά τα σιτηρά που πώλησε η προσφεύγουσα σε πέντε αγοραστές στη Βόρεια Ιρλανδία.
Όπως προκύπτει από τη δικογραφία, τα επίδικα φορτία μεταφέρθηκαν από την Ιρλανδία στη Βόρεια Ιρλανδία από μεταφορείς που ενεργούσαν για λογαριασμό των αγοραστών, ενώ τα δικαιολογητικά που προσκομίστηκαν στον οργανισμό παρεμβάσεως για την καταβολή των ΝΕΠ είχαν συμπληρωθεί με μέριμνα της προσφεύγουσας. Μεταξύ των δικαιολογητικών περιλαμβάνονταν και τα λεγόμενα αντίτυπα ελέγχου Τ5, στα οποία διευκρινιζόταν ότι τα σιτηρά « προορίζονται να τεθούν στην κατανάλωση στη Βόρεια Ιρλανδία ».
Βάσει συμφωνίας που έχει συναφθεί μεταξύ Ιρλανδίας και Ηνωμένου Βασιλείου δυνάμει του άρθρου 2α του προαναφερθέντος κανονισμού 974/71, επιφορτισμένος με την καταβολή των ΝΕΠ που χορηγούνται από το Ηνωμένο Βασίλειο λόγω εισαγωγής στο κράτος μέλος αυτό είναι ο ιρλανδικός οργανισμός παρεμβάσεως. Δεδομένου ότι ο οργανισμός παρεμβάσεως είχε σοβαρούς λόγους να υποψιάζεται ότι τα σιτηρά είχαν επανεισαχθεί λαθραία στην Ιρλανδία για να εξαχθούν και πάλι προς το Ηνωμένο Βασίλειο, ζήτησε από τις τελωνειακές αρχές της Βόρειας Ιρλανδίας να εξετάσουν την υπόθεση. Εφόσον δε οι αρχές αυτές δεν μπόρεσαν να αποδείξουν ότι τα επίδικα σιτηρά είχαν όντως εισκομιστεί στη Βόρεια Ιρλανδία και είχαν τεθεί εκεί στην κατανάλωση, ο οργανισμός παρεμβάσεως αρνήθηκε να καταβάλει τα εν λόγω ΝΕΠ.
Η προσφεύγουσα άσκησε προσφυγή κατά του οργανισμού παρεμβάσεως ενώπιον του High Court της Ιρλανδίας, ζητώντας την καταβολή των πιο πάνω ποσών. Το εν λόγω δικαστήριο έκρινε ότι οι βορειο-ιρλανδοί αγοραστές, ή τουλάχιστον μερικοί απ' αυτούς, ήταν ένοχοι δολίας κυκλικής διακινήσεως και διαπράξεως παρανομιών σχετικά με τα σιτηρά που είχε πωλήσει και εξαγάγει η προσφεύγουσα. To High Court έκρινε πάντως ότι η προσφεύγουσα δεν ήταν κατά κανέναν τρόπο ένοχη ή εν γνώσει των παρανομιών αυτών και ότι δεν είχε χάσει το δικαίωμα να της καταβληθούν τα ΝΕΠ λόγω της δολίας συμπεριφοράς των αγοραστών, επί των οποίων δεν ασκούσε κανέναν έλεγχο.
Ο οργανισμός παρεμβάσεως άσκησε έφεση κατά της αποφάσεως αυτής ενώπιον του Supreme Court, το οποίο υπέβαλε στο Δικαστήριο τα ακόλουθα ερωτήματα:
1)
Στην περίπτωση που οφείλει να καταβάλει νομισματικά εξισωτικά ποσά για εμπορεύματα που εξάγονται σε άλλο κράτος μέλος σύμφωνα με τους σχετικούς κοινοτικούς κανονισμούς και το κοινοτικό δίκαιο που διέπει την καταβολή τέτοιων ΝΕΠ [ και ιδίως σύμφωνα με τα άρθρα 38 έως 45 της Συνθήκης ΕΟΚ, τον κανονισμό (ΕΟΚ) 974/71, όπως έχει τροποποιηθεί, τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1380/75, όπως έχει τροποποιηθεί, και τον κανονισμό ( ΕΟΚ ) 3094/76 ], έχει ένα κράτος μέλος την εξουσία να αρνηθεί την καταβολή όταν τα εν λόγω εμπορεύματα δεν τέθηκαν σε κυκλοφορία εντός του κράτους μέλους εισαγωγής λόγω απάτης ή άλλης παρανομίας εκ μέρους των αγοραστών των εν λόγω εμπορευμάτων, παρά το γεγονός ότι τηρήθηκαν οι τελωνειακές διατυπώσεις, εκδόθηκαν τα απαιτούμενα έντυπα Τ5, ο δε « εξαγωγέας » ή « ενδιαφερόμενος », κατά την έννοια των προαναφερθέντων κανονισμών, ενήργησε καθ' όλο το κρίσιμο χρονικό διάστημα καλή τη πίστει ως προς την εν λόγω συναλλαγή;
2)
'Εχει ένα κράτος μέλος την εξουσία να αρνείται την καταβολή νομισματικών εξισωτικών ποσών που ζητούνται λόγω της εξαγωγής εμπορευμάτων σε άλλο κράτος μέλος, έως ότου ο αιτών αποδείξει ότι οι συναλλαγές αυτές όντως πραγματοποιήθηκαν και εκτελέστηκαν ορθώς σύμφωνα με τους κοινοτικούς κανονισμούς και το κοινοτικό δίκαιο, τούτο δε παρά την προσκόμιση των απαιτουμένων εντύπων Τ5 και παρά την καλή πίστη του ίδιου του αιτούντος;
3)
Όταν η αρμόδια αρχή που είναι υπεύθυνη για την καταβολή των νομισματικών εξισωτικών ποσών δεν τα κατέβαλε εντός δύο μηνών από την παραλαβή του πλήρους φακέλου των δικαιολογητικών για το λόγο ότι έθεσε σε κίνηση διοικητική εξέταση λόγω αμφιβολιών ως προς τα εν λόγω δικαιολογητικά, έχει το άρθρο 16 του κανονισμού ( ΕΟΚ ) 1380/75 την έννοια ότι επιβάλλει στην εν λόγω αρμόδια αρχή να καταβάλει τόκους επί των νομισματικών εξισωτικών ποσών και, αν ναι, από ποια ημερομηνία και με τι επιτόκιο;
4)
Στην περίπτωση που ένα κράτος μέλος υποχρεούται, κατά τον κανονισμό ( ΕΟΚ ) 974/71, όπως έχει τροποποιηθεί, να επιβάλλει εισφορά λόγω εξαγωγής, δυνάμει δε συμφωνίας που συνήψε με άλλο κράτος μέλος κατά το άρθρο 2α του προαναφερθέντος κανονισμού 974/71 καταβάλλει τα νομισματικά εξισωτικά ποσά που χορηγεί εκείνο το κράτος μέλος εισαγωγής για τις εισαγωγές, εφόσον υπερβαίνουν την εισφορά, έτσι ώστε το ποσό που καταβάλλεται στον ενδιαφερόμενο να είναι το υπερβάλλον του νομισματικού εξισωτικού ποσού έναντι της εισφοράς, έχουν τα άρθρα 2α του κανονισμού (ΕΟΚ) 974/71 και 8 του κανονισμού 1380/75 την έννοια ότι παρέχουν στον ενδιαφερόμενο το δικαίωμα να πληρωθεί στο νόμισμα του κράτους μέλους εισαγωγής, το οποίο χορηγεί το νομισματικό εξισωτικό ποσό;
Ως προς τις παρατηρήσεις που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο, γίνεται παραπομπή στην έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση.
Επί του πρώτου ερωτήματος
Το άρθρο 11, παράγραφος 2, του προαναφερθέντος κανονισμού 1380/75 ορίζει ότι η καταβολή από το κράτος μέλος εξαγωγής του ΝΕΠ που θα έπρεπε να χορηγηθεί από το κράτος μέλος εισαγωγής προϋποθέτει την προσκόμιση της αποδείξεως συμπληρώσεως των τελωνειακών διατυπώσεων εισαγωγής και εισπράξεως των δασμών και τελών ισοδυνάμου αποτελέσματος που επιβάλλονται στο κράτος μέλος εισαγωγής. Η απόδειξη αυτή παρέχεται με την προσκόμιση του αντιτύπου ελέγχου Τ5, το οποίο πρέπει να φέρει τη μνεία ότι το προϊόν στο οποίο αναφέρεται « προορίζεται να τεθεί στην κατανάλωση » στο κράτος μέλος εισαγωγής.
Κατά το άρθρο 16 του ίδιου κανονισμού, η καταβολή του ΝΕΠ πραγματοποιείται εντός προθεσμίας δύο μηνών από την ημέρα της καταθέσεως του πλήρους φακέλου των δικαιολογητικών, πλην των περιπτώσεων ιδίως στις οποίες υπάρχουν αμφιβολίες για την ακρίβεια του προσκομισθέντος φακέλου και αν η διοίκηση κίνησε τη διενέργεια εξετάσεως.
Οι διατάξεις αυτές πρέπει να ερμηνευτούν με γνώμονα το στόχο του συστήματος των ΝΕΠ, που είναι η αντιμετώπιση των δυσχερειών που μπορούν να προκαλέσουν στην καλή λειτουργία των κοινών οργανώσεων αγορών η νομισματική αστάθεια, υπό τις παρούσες δε περιστάσεις και οι διαφορές μεταξύ των αντιπροσωπευτικών τιμών που χρησιμοποιούνται στην κοινή γεωργική πολιτική και των τιμών μετατροπής που εφαρμόζονται στην αγορά. Για την επίτευξη αυτού του στόχου, τα ΝΕΠ αντισταθμίζουν την ενδεχόμενη διαφορά μεταξύ των δύο αυτών τιμών τόσο στο κράτος μέλος εισαγωγής όσο και στο κράτος μέλος εξαγωγής και καλύπτουν έτσι τη διαφορά μεταξύ των τιμών των εκφρασμένων σε εθνικό νόμισμα που ισχύουν στα δύο αυτά κράτη μέλη.
Επομένως, το ΝΕΠ που χορηγείται λόγω εισαγωγής μπορεί να εκπληρώσει τη λειτουργία του μόνο αν το εισαχθέν προϊόν τεθεί πράγματι στην κατανάλωση στο κράτος μέλος εισαγωγής και υποβληθεί έτσι στις συνθήκες που επικρατούν στην αγορά αυτού του τελευταίου ως προς τις τιμές. Αν, αντιθέτως, το προϊόν εκτραπεί με δόλιες ενέργειες από τον προορισμό που αναγράφεται στο αντίτυπο ελέγχου Τ5 και επανεξαχθεί λαθραία, χωρίς δηλαδή να καταβληθεί το ΝΕΠ που οφείλεται λόγω της επανεξαγωγής αυτής και το οποίο θα εκμηδένιζε το κέρδος που αποκομίστηκε από τη χορήγηση του ΝΕΠ κατά την εισαγωγή, εκλείπει ο λόγος υπάρξεως του ΝΕΠ.
Δεν έχει σημασία εν προκειμένω το γεγονός ότι η δόλια συμπεριφορά πρέπει να καταλογιστεί στον εισαγωγέα, ενώ στην καταβολή οφείλει να προβεί, βάσει συμφωνίας που συνήφθη σύμφωνα με το άρθρο 2α του προαναφερθέντος κανονισμού 974/71, το κράτος μέλος εξαγωγής και όχι το κράτος μέλος εισαγωγής, δικαιούχος δε της καταβολής είναι ο εξαγωγέας που τελεί εν καλή πίστει. Πρέπει ακόμη να σημειωθεί ότι ο εξαγωγέας έχει τη δυνατότητα να προστατευτεί, με συμβατικές ρήτρες, από τον κίνδυνο οι αγοραστές να εκτρέψουν δολίως το προϊόν από τον προορισμό που αυτός ο ίδιος ανέγραψε στο αντίτυπο ελέγχου Τ5.
Επομένως, στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι οι διατάξεις του κοινοτικού δικαίου που διέπουν την καταβολή των νομισματικών εξισωτικών ποσών, και ιδίως τα άρθρα 11 και 16 του κανονισμού 1380/75, έχουν την έννοια ότι το κράτος μέλος εξαγωγής, το οποίο είναι επιφορτισμένο με την καταβολή των ΝΕΠ που χορηγούνται από το κράτος μέλος εισαγωγής, έχει την εξουσία να αρνηθεί την καταβολή, όταν το σχετικό προϊόν δεν τέθηκε στην κατανάλωση εντός του κράτους μέλους εισαγωγής λόγω απάτης που διέπραξαν οι αγοραστές του εν λόγω προϊόντος, έστω και αν τηρήθηκαν οι τελωνειακές διατυπώσεις, εκδόθηκαν τα απαιτούμενα έντυπα Τ5, ο δε « εξαγωγέας » ή « ενδιαφερόμενος » κατά την έννοια των οικείων κανονισμών ενήργησε καθ' όλο το κρίσιμο χρονικό διάστημα καλή τη πίστει ως προς την εν λόγω συναλλαγή.
Επί του δεύτερου ερωτήματος
Με το δεύτερο ερώτημά του, το Supreme Court ζητεί να πληροφορηθεί κατ' ουσία αν το κράτος μέλος εξαγωγής έχει την εξουσία, παρά την προσκόμιση των απαιτουμένων αντιτύπων ελέγχου Τ5, να αρνηθεί να καταβάλει στον καλόπιστο εξαγωγέα το ΝΕΠ που χορηγείται λόγω εισαγωγής σε άλλο κράτος μέλος, εφόσον ο εξαγωγέας δεν αποδείξει ότι το προϊόν για το οποίο γίνεται η καταβολή τέθηκε πράγματι στην κατανάλωση στο κράτος μέλος εισαγωγής.
Σχετικώς πρέπει να σημειωθεί ότι, μολονότι το κοινοτικό δίκαιο δεν περιέχει καμιά διάταξη που να επιβάλλει ρητά μια τέτοια πλήρη απόδειξη, το άρθρο 16 του κανονισμού 1380/75 εισάγει ωστόσο εξαίρεση, όπως αναφέρεται πιο πάνω, από τη γενική προθεσμία καταβολής του ΝΕΠ, για τις περιπτώσεις στις οποίες υπάρχουν αμφιβολίες για την ακρίβεια του προσκομισθέντος φακέλου και η διοίκηση κίνησε τη διενέργεια εξετάσεως.
Πρέπει να τονιστεί, αφενός, ότι εναπόκειται στη διοίκηση να διενεργήσει την εξέταση αυτή με κάθε δυνατή επιμέλεια για την άρση των υφισταμένων αμφιβολιών και, αφετέρου, ότι ο εξαγωγέας υποχρεούται να συνεργαστεί στη διενέργεια της εξέτασης προσκομίζοντας κάθε πληροφοριακό στοιχείο που μπορεί να προσκομίσει. Μόνο αν από την εξέταση δεν καταστεί δυνατό να αποδειχτεί πώς χρησιμοποιήθηκε το επίμαχο προϊόν, τίθεται ζήτημα κατανομής του βάρους αποδείξεως.
Κατά το άρθρο 11 του κανονισμού 1380/75, το αντίτυπο ελέγχου Τ5 αποτελεί απόδειξη « εκπληρώσεως των τελωνειακών διατυπώσεων εισαγωγής και εισπράξεως των δασμών και τελών ισοδυνάμου αποτελέσματος που είναι απαιτητοί στο εισάγον κράτος μέλος ». Μολονότι το εν λόγω έγγραφο πρέπει να περιέχει τη δήλωση του αιτούντος ότι το προϊόν « προορίζεται να τεθεί στην κατανάλωση » στο κράτος μέλος εισαγωγής, δεν περιέχει καμιά βεβαίωση των αρχών του κράτους μέλους εισαγωγής ότι το προϊόν εκπλήρωσε όντως τον προορισμό του. Πράγματι, το γεγονός αυτό είναι μεταγενέστερο της βεβαίωσης την οποία συμπληρώνουν οι εν λόγω αρχές επί του εγγράφου κατά τη διεκπεραίωση των διατυπώσεων εισαγωγής. Ως προς το σημείο αυτό η υπό κρίση διάταξη διαφέρει από τις ρυθμίσεις δυνάμει των οποίων πρέπει να βεβαιώνεται και η τελική χρήση του εισαγόμενου προϊόντος επί του ίδιου εγγράφου.
Επομένως το πρόβλημα της απόδειξης του ότι το προϊόν τέθηκε πράγματι στην κατανάλωση δεν λύνεται από τη διάταξη που επιβάλλει την προσκόμιση του αντιτύπου ελέγχου Τ5 δεόντως συμπληρωμένου και φέροντος βεβαίωση των αρχών του κράτους μέλους εισαγωγής.
Όπως τονίστηκε πιο πάνω, ο εξαγωγέας έχει τη δυνατότητα, προς το δικό του συμφέρον, να εξασφαλίσει ότι οι αγοραστές δεν θα εκτρέψουν δολίως το προϊόν από τον περιορισμό που έχει αναγράψει ο ίδιος στο αντίτυπο ελέγχου Τ5. 'Εχει επομένως περισσότερο από κάθε άλλον τη δυνατότητα να αποδείξει ότι το προϊόν τέθηκε πράγματι στην κατανάλωση. Αν, λόγω σοβαρών υπονοιών που βασίζονται σε αντικειμενικά στοιχεία, η διοίκηση κινήσει τη διενέργεια εξετάσεως σχετικά με την ύπαρξη δολίας εκτροπής του προϊόντος από τον προορισμό που εμφαίνεται στο αντίτυπο ελέγχου, αυτή δε η εξέταση δεν οδηγήσει, παρά τις προσπάθειες που οφείλει να καταβάλει η διοίκηση, στην άρση αυτών των υπονοιών, η διοίκηση έχει την εξουσία να απαιτήσει να αποδειχτεί, ως προϋπόθεση της καταβολής του ΝΕΠ, ότι το προϊόν τέθηκε πράγματι στην κατανάλωση.
Στο δεύτερο προδικαστικό ερώτημα πρέπει επομένως να δοθεί η απάντηση ότι, όταν η διοίκηση του κράτους μέλους εξαγωγής, δυνάμει του άρθρου 16 του προαναφερθέντος κανονισμού και λόγω σοβαρών υπονοιών που βασίζονται σε αντικειμενικά στοιχεία, κινεί τη διενέργεια εξετάσεως σχετικά με την ύπαρξη δολίας εκτροπής του προϊόντος από τον προορισμό που εμφαίνεται στο αντίτυπο ελέγχου, ο εξαγωγέας υποχρεούται να συνεργαστεί στη διενέργεια της εξέτασης αυτής προσκομίζοντας κάθε πληροφοριακό στοιχείο που μπορεί να προσκομίσει· αν, παρά τις προσπάθειες που οφείλει να καταβάλει η διοίκηση, η εξέταση δεν οδηγήσει στην άρση αυτών των υπονοιών, το κράτος μέλος εξαγωγής μπορεί να αρνηθεί την καταβολή των ΝΕΠ που χορηγούνται από το κράτος μέλος εισαγωγής, εκτός αν αποδειχτεί ότι το προϊόν τέθηκε πράγματι στην κατανάλωση στο τελευταίο αυτό κράτος μέλος.
Επί του τρίτου και του τέταρτου ερωτήματος
Ενόψει των απαντήσεων που δόθηκαν στα δύο πρώτα ερωτήματα, παρέλκει η εξέταση του τρίτου και του τέταρτου ερωτήματος, τα οποία στηρίζονται στην υπόθεση ότι, υπό τις περιστάσεις που εκτίθενται ανωτέρω, ο εξαγωγέας έχει δικαίωμα να εισπράξει τα ΝΕΠ και χωρίς να αποδείξει ότι το προϊόν τέθηκε πράγματι στην κατανάλωση.
Επί των δικαστικών εξόδων
Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία κατέθεσε παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, δεν αποδίδονται. Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης το χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ' αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων.

Για τους λόγους αυτούς
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( έκτο τμήμα ),
κρίνοντας επί των ερωτημάτων που του υπέβαλε με Διάταξη της 25ης Ιουνίου 1985 το Supreme Court της Ιρλανδίας, αποφαίνεται:

1)
Οι διατάξεις του κοινοτικού δικαίου που διέπουν την καταβολή των νομισματικών εξισωτικών ποσών, και ιδίως τα άρθρα 11 και 16 του κανονισμού 1380/75, της 29ης Μαΐου 1975, περί του τρόπου εφαρμογής των νομισματικών εξισωτικών ποσών, έχουν την έννοια ότι το κράτος μέλος εξαγωγής, το οποίο είναι επιφορτισμένο με την καταβολή των ΝΕΠ που χορηγούνται από το κράτος μέλος εισαγωγής, έχει την εξουσία να αρνηθεί την καταβολή, όταν το σχετικό προϊόν δεν τέθηκε στην κατανάλωση εντός του κράτους μέλους εισαγωγής λόγω απάτης που διέπραξαν οι αγοραστές του εν λόγω προϊόντος, έστω και αν τηρήθηκαν οι τελωνειακές διατυπώσεις, εκδόθηκαν τα απαιτούμενα έντυπα Τ5, ο δε «εξαγωγέας» ή «ενδιαφερόμενος» κατά την έννοια των οικείων κανονισμών ενήργησε καθ' όλο το κρίσιμο χρονικό διάστημα καλή τη πίστει ως προς την εν λόγω συναλλαγή.

2)
Όταν η διοίκηση του κράτους μέλους εξαγωγής, δυνάμει του άρθρου 16 του προαναφερθέντος κανονισμού και λόγω σοβαρών υπονοιών που βασίζονται σε αντικειμενικά στοιχεία, κινεί τη διενέργεια εξετάσεως σχετικά με την ύπαρξη δολίας εκτροπής του προϊόντος από τον προορισμό που εμφαίνεται στο αντίτυπο ελέγχου, ο εξαγωγέας υποχρεούται να συνεργαστεί στη διενέργεια της εξέτασης αυτής προσκομίζοντας κάθε πληροφοριακό στοιχείο που μπορεί να προσκομίσει αν, παρά τις προσπάθειες που οφείλει να καταβάλει η διοίκηση, η εξέταση δεν οδηγήσει στην άρση αυτών των υπονοιών, το κράτος μέλος εξαγωγής μπορεί να αρνηθεί την καταβολή των ΝΕΠ που χορηγούνται από το κράτος μέλος εισαγωγής, εκτός αν αποδειχτεί ότι το προϊόν τέθηκε πράγματι στην κατανάλωση στο τελευταίο αυτό κράτος μέλος.

Κακούρης
O'Higgins
Koopmans
Due
Bahlmann
Δημοσιεύτηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 11 Νοεμβρίου 1986.
Ο γραμματέας
Ρ. Heim
Ο πρόεδρος του έκτου τμήματος
Κ. Κακούρης
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.