CELEX: 61987CJ0156
Ντάμπινγκ
Ανάληψη υποχρεώσεων
Οριστικός δασμός
Συσκευές φωτοαντιγραφής που χρησιμοποιούν συνηθισμένο χαρτί, καταγωγής Ιαπωνίας

Με προσφυγή που κατέθεσε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 21 Μαΐου 1987, η εταιρεία Gestetner Holdings plc, με έδρα το Λονδίνο (στο εξής: Gestetner) ζήτησε, δυνάμει του άρθρου 173, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΟΚ, την ακύρωση της αποφάσεως με την οποία η Επιτροπή απέρριψε την πρόταση της Gestetner για την ανάληψη υποχρεώσεως στο πλαίσιο της διαδικασίας αντιντάμπινγκ σχετικά με την εισαγωγή συσκευών φωτοαντιγραφής που χρησιμοποιούν συνηθισμένο χαρτί, καταγωγής Ιαπωνίας (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση) και του κανονισμού (ΕΟΚ) 535/87 του Συμβουλίου, της 23ης Φεβρουαρίου 1987, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές συσκευών φωτοαντιγραφής που χρησιμοποιούν συνηθισμένο χαρτί, καταγωγής Ιαπωνίας (
ΕΕ L 54, σ. 12
, στο εξής: προσβαλλόμενος κανονισμός).
Όσον αφορά τον προσβαλλόμενο κανονισμό, με την προσφυγή ζητείται, κυρίως, η ακύρωση του εν όλω και, επικουρικώς, η ακύρωση του κατά το μέτρο που πλήττει με δασμό αντιντάμπινγκ ύψους 12,6
o
/ο τις συσκευές φωτοαντιγραφής που χρησιμοποιούν συνηθισμένο χαρτί (στο εξής: PPC) τις οποίες κατασκευάζει η Mita Industrial Company Limited ( στο εξής: Mita ).
Η Gestetner είναι Original Equipment Manufacturer ( στο εξής: OEM ), δηλαδή προμηθεύει με το δικό της εμπορικό σήμα προϊόντα που κατασκευάστηκαν από άλλες επιχειρήσεις. Αγοράζει πράγματι στην Ιαπωνία PPC από τη Mita, ιάπωνα παραγωγό, για να τα πωλήσει με το σήμα Gestetner εντός της Κοινότητας και πολυαρίθμων τρίτων χωρών.
Τον Ιούλιο 1985, η Cecom υπέβαλε στην Επιτροπή καταγγελία κατά της Mita και άλλων ιαπώνων παραγωγών κατηγορώντας την ότι πωλεί τα προϊόντα της στην Κοινότητα σε τιμές ντάμπινγκ.
Η διαδικασία αντιντάμπινγκ που κίνησε η Επιτροπή, βάσει του κανονισμού ( ΕΟΚ ) αριθ. 2176/84 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1984, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ ή επιδοτήσεων εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας (
ΕΕ L 201 σ.1
), οδήγησε καταρχάς την επιβολή προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ ύψους 13,7 % στη Mita. Στη συνέχεια, με τον προσβαλλόμενο κανονισμό, ο οποίος εκδόθηκε κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής, το Συμβούλιο καθόρισε τον οριστικό δασμό αντιντάμπινγκ σε 12,6 %.
Στην έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση αναπτύσσονται διεξοδικώς το κανονιστικό πλαίσιο και τα πραγματικά περιστατικά της διαφοράς, η εξέλιξη της διαδικασίας καθώς και οι λόγοι ακυρώσεως και τα επιχειρήματα των διαδίκων. Τα στοιχεία αυτά της δικογραφίας δεν επαναλαμβάνονται κατωτέρω παρά μόνο καθόσον απαιτείται για τη συλλογιστική του Δικαστηρίου.
Επί του παραδεκτού
Επί των αιτημάτων της προσφυγής με τα οποία ζητείται να ακυρωθεί η απόρριψη από την Επιτροπή της προτάσεως της Gestetner για την ανάληψη υποχρεώσεως
Όπως επισήμανε το Δικαστήριο στη Διάταξη της 11ης Νοεμβρίου 1987, Nashua κατά Συμβουλίου και Επιτροπής, σημείο 6 (
150/87, Συλλογή 1987, σ. 4421
), ο ρόλος της Επιτροπής εντάσσεται στο πλαίσιο της διαδικασίας λήψεως αποφάσεων του Συμβουλίου. Πράγματι, από τις διατάξεις του κανονισμού 2176/84 του Συμβουλίου προκύπτει ότι η Επιτροπή οφείλει να διενεργεί έρευνες και να αποφασίζει, βάσει των ερευνών αυτών, την περάτωση της διαδικασίας ή αντίθετα τη συνέχιση της, λαμβάνοντας προσωρινά μέτρα και προτείνοντας στο Συμβούλιο τη λήψη οριστικών μέτρων. Εκείνο όμως που αποφαίνεται οριστικά είναι το Συμβούλιο. Μπορεί πράγματι να μη λάβει καμία απόφαση αν δεν συμφωνεί με την Επιτροπή ή, αντίθετα, να λάβει απόφαση βάσει προτάσεων αυτής.
Το γεγονός ότι η Επιτροπή απέρριψε πρόταση αναλήψεως υποχρεώσεως δεν αποτελεί μέτρο με δεσμευτικά έννομα αποτελέσματα ικανό να θίξει τα συμφέροντα της προσφεύγουσας, δεδομένου ότι η Επιτροπή μπορεί να ανακαλέσει την απόφαση της ή ότι το Συμβούλιο μπορεί να αποφασίσει τη μη επιβολή δασμού αντιντάμπινγκ. Η απόρριψη αυτή είναι ενδιάμεσο μέτρο που έχει ως σκοπό την προετοιμασία της τελικής αποφάσεως και επομένως δεν αποτελεί πράξη που μπορεί να προσβληθεί.
Όπως προκύπτει από τις αποφάσεις της 7ης Μαρτίου 1987, Toyo Bearing κατά Συμβουλίου (
240/84, Συλλογή 1987, σ. 1809
), Nachi Fujikoshi κατά Συμβουλίου (
256/84, Συλλογή 1987, σ. 1899
) και Koyo Seiko κατά Συμβουλίου (
256/84, Συλλογή 1987, σ. 1899
), οι επιχειρηματίες μόνο με την προσβολή του κανονισμού που επιβάλλει οριστικούς δασμούς αντιντάμπινγκ μπορούν, ενδεχομένως, να επικαλεστούν κάθε πλημμέλεια σχετικά με την απόρριψη των προτάσεών τους για ανάληψη υποχρεώσεων.
Από τα προηγούμενα προκύπτει ότι είναι απαράδεκτα τα αιτήματα της προσφυγής σχετικά με την ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως.
Επί των αιτημάτων της προσφυγής με τα οποία ζητείται η ακύρωση του κανονισμού 535/87
Το Συμβούλιο θεωρεί ότι η προσφυγή είναι απαράδεκτη στο μέτρο που με αυτή ζητείται η ακύρωση του προσβαλλόμενου κανονισμού στο σύνολό του. Υποστηρίζει ότι οι διατάξεις του προσβαλλόμενου κανονισμού, που επιβάλλουν ειδικούς δασμούς αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές προϊόντων που κατασκευάζονται από εξαγωγικές επιχειρήσεις, με τις οποίες η Gestetner δεν συνδέεται, δεν είναι δυνατόν να αφορούν άμεσα και ατομικά τη Gestetner. Κατά την άποψη του Συμβουλίου οι μόνες διατάξεις που μπορεί να αφορούν ατομικώς τη Gestetner είναι οι διατάξεις που αφορούν τις εισαγωγές προϊόντων που κατασκευάζονται από τη Mita.
Πρέπει σχετικά να υπενθυμιστεί ότι, κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου, και ιδίως την απόφαση της 7ης Μαΐου 1987, Nippon Seiko κατά Συμβουλίου, σκέψη 7 (
258/84, Συλλογή 1987, σ. 1923
), κανονισμός που επιβάλλει διαφορετικούς δασμούς αντιντάμπινγκ σε σειρά επιχειρηματιών αφορά ατομικά τον έναν απ' αυτούς μόνο με τις διατάξεις του που του επιβάλλουν ειδικό δασμό αντιντάμπινγκ καθορίζοντας το ύψος του και όχι με τις διατάξεις που επιβάλλουν δασμούς αντιντάμπινγκ σε άλλες εταιρίες.
Από τα προηγούμενα προκύπτει ότι τα κύρια αιτήματα της προσφυγής, με τα οποία ζητείται η ακύρωση του προσβαλλόμενου κανονισμού στο σύνολό του, πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτα.
Όσον αφορά τα επικουρικά αιτήματα της προσφυγής, με τα οποία ζητείται η ακύρωση του προσβαλλόμενου κανονισμού, κατά το μέτρο που πλήττει με δασμό αντιντάμπινγκ ύψους 12,6 % τα PPC που κατασκευάζει η Mita, το Συμβούλιο υποστηρίζει ότι οι αντίστοιχες διατάξεις του κανονισμού αυτού δεν αφορούν άμεσα και ατομικά τη Gestetner.
Σχετικά το Συμβούλιο υποστηρίζει, πρώτον, ότι η Gestetner είναι ανεξάρτητος εισαγωγέας των PPC που κατασκευάζει η Mita, η τιμή μεταπωλήσεως των οποίων δεν ελήφθη υπόψη από τα κοινοτικά όργανα για τον καθορισμό της τιμής εξαγωγής, πράγμα που αποτελεί τη μόνη περίπτωση κατά την οποία, κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου, πρέπει να αναγνωριστεί στον εν λόγω εισαγωγέα η δυνατότητα ασκήσεως προσφυγής ακυρώσεως κατά κανονισμού που επιβάλλει οριστικούς δασμούς αντιντάμπινγκ.
Δεύτερον, το Συμβούλιο υποστηρίζει ότι, για την κατασκευή της κανονικής αξίας των εν λόγω προϊόντων, τα κοινοτικά όργανα καθόρισαν το περιθώριο κέρδους του εξαγωγέα σε 5 ο/ο, βάσει δεδομένων που προέρχονται αποκλειστικά από τη Mita, παρα-γωγό-εξαγωγέα, και όχι από την Gestetner.
Πρέπει καταρχάς να υπενθυμιστεί ότι οι κανονισμοί που επιβάλλουν δασμό αντιντάμπινγκ έχουν, από τη φύση και την έκταση εφαρμογής τους, κανονιστικό χαρακτήρα, και ότι εφαρμόζονται γενικά στους επιχειρηματίες. Εντούτοις, δεν αποκλείεται ορισμένες διατάξεις των κανονισμών αυτών να αφορούν άμεσα και ατομικά τους παραγωγούς και εξαγωγείς του εν λόγω προϊόντος στους οποίους καταλογίζονται οι πρακτικές ντάμπινγκ βάσει δεδομένων σχετικών με την εμπορική δραστηριότητα τους. Αυτό συμβαίνει, γενικά, στην περίπτωση επιχειρήσεων παραγωγής και εξαγωγής που μπορούν να αποδείξουν ότι αναφέρονται ειδικώς στις πράξεις της Επιτροπής ή του Συμβουλίου, ή ότι τις αφορούν οι προπαρασκευαστικές έρευνες ( βλέπε αποφάσεις της 21ης Φεβρουαρίου 1984, Allied Corporation Ι, σκέψεις 11 και 12,
239/82 και 275/82, Συλλογή 1984, σ. 1005
, και της 23ης Μαΐου 1985, Allied Corporation II, σκέψη 4,
53/83, Συλλογή 1985, σ. 1621
).
Το ίδιο συμβαίνει με τους εισαγωγείς, οι τιμές μεταπωλήσεως των οποίων ελήφθησαν υπόψη για την κατασκευή των τιμών εξαγωγής και τους οποίους επομένως αφορούν οι διαπιστώσεις σχετικά με την ύπαρξη πρακτικής ντάμπινγκ ( βλέπε αποφάσεις της 29ης Μαρτίου 1979, ISO, σκέψη 15,
118/77, Rec. 1979, σ. 1277
, και της 21ης Φεβρουαρίου 1984, Allied Corporation Ι, σκέψη 15, που αναφέρθηκε προηγουμένως ).
Πρέπει επομένως να εξεταστεί αν στην προκειμένη περίπτωση οι διαπιστώσεις σχετικά με την ύπαρξη πρακτικής ντάμπινγκ που καταγγέλθηκε αφορούσαν τη Gestetner.
Πρέπει σχετικά να παρατηρηθεί ότι το Συμβούλιο έκρινε ενδεδειγμένο να καθορίσει, στο πλαίσιο της κατασκευής της κανονικής αξίας, το περιθώριο κέρδους των εξαγωγέων σε 5
o
/ο, δηλαδή σε συντελεστή κατώτερο απ' αυτόν του μέσου περιθωρίου κέρδους, που εκτιμάται σε 14,6
o
/ο λόγω των ιδιαιτεροτήτων των πωλήσεων της Mita προς τις OEM και, ιδίως, της διαφοράς των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Mita για τις πωλήσεις προς τις OEM, σε σχέση με τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Mita για τις πωλήσεις PPC με το δικό της εμπορικό σήμα.
Βάσει της κανονικής αξίας που κατασκευάστηκε με τον τρόπο αυτό για τις πωλήσεις της Mita προς τις OEM, τα κοινοτικά όργανα κατέληξαν σε ένα περιθώριο ντάμπινγκ κατώτερο απ' αυτό που καθορίστηκε για τις πωλήσεις των PPC που κυκλοφορούν στο εμπόριο με το σήμα της Mita, αυτό δε το περιθώριο ντάμπινγκ, καθώς και αυτά που καθορίστηκαν για όλες τις θυγατρικές εταιρίες πωλήσεων της Mita, ελήφθησαν υπόψη για τον υπολογισμό ορισμένου περιθωρίου ντάμπινγκ βάσει του οποίου καθορίστηκε ο δασμός αντιντάμπινγκ.
Είναι αλήθεια ότι το ίσο με 5 ο/ο περιθώριο κέρδους εφαρμόστηκε χωρίς διάκριση μεταξύ των ενδιαφερομένων επιχειρηματιών κατά την κατασκευή της κανονικής αξίας των PPC. Εντούτοις, οι εν λόγω επιχειρηματίες, ο αριθμός των οποίων είναι περιορισμένος, εξατομικεύθηκαν από τα κοινοτικά όργανα και ο συντελεστής του περιθωρίου κέρδους που έγινε δεκτός καθορίστηκε σε 5 ο/ο ακριβώς για να ληφθούν υπόψη οι ιδιαιτερότητες των εμπορικών τους σχέσεων με τους παραγωγούς.
Από τα προηγούμενα προκύπτει ότι, χωρίς να χρειάζεται να χαρακτηριστεί η προσφεύγουσα ως ειαγωγέας ή εξαγωγέας και λαμβανομένων υπόψη των εμπορικών της σχέσεων με τη Mita, οι διαπιστώσεις σχετικά με την ύπαρξη της πρακτικής ντάμπινγκ που καταγγέλθηκε αφορούν τη Gestetner και ότι, επομένως, οι διατάξεις του επίδικου κανονισμού περί πρακτικών ντάμπινγκ της Mita αφορούν άμεσα και ατομικά τη Gestetner.
Επομένως είναι παραδεκτά τα επικουρικά αιτήματα της προσφυγής, με τα οποία ζητείται η ακύρωση του κανονισμού 535/87, κατά το μέτρο που αυτός πλήττει με δασμό αντιντάμπινγκ ύψους 12,6 % τα PPC που κατασκευάζει η Mita.
Επί της ουσίας
Προς στήριξη της προσφυγής της, η Gestetner επικαλείται πέντε λόγους ακυρώσεως που στηρίζονται αντιστοίχως: 1 ) στον εσφαλμένο υπολογισμό της τιμής εξαγωγής· 2 ) στην εσφαλμένη σύγκριση μεταξύ της κανονικής αξίας και της τιμής εξαγωγής· 3 ) στον εσφαλμένο ορισμό του κλάδου παραγωγής της Κοινότητας· 4 ) στην εσφαλμένη εκτίμηση του συμφέροντος της Κοινότητας· 5 ) στην ανεπαρκή αιτιολογία της απορρίψεως των προτάσεων της Gestetner για ανάληψη υποχρεώσεων.
Επί νου λόγου ακυρώσεως που στηρίζεται στον εσφαλμένο υπολογισμό της τιμής εξαγωγής
Η Gestetner υποστηρίζει ότι, λαμβανομένης υπόψη της ανεξαρτησίας της σε σχέση με τη Mita, το Συμβούλιο έπρεπε να δεχθεί ως τιμή εξαγωγής κατά το άρθρο 2, παράγραφος 8, στοιχείο α ), την τιμή που κατέβαλε στη Mita μέσω της Mita Ευρώπης και όχι να λάβει υπόψη την τιμή αυτή για να κατασκευάσει την τιμή εξαγωγής κατά το άρθρο 2, παράγραφος 8, στοιχείο β ), του κανονισμού 2176/84.
Πρέπει σχετικά να παρατηρηθεί ότι τα PPC που κατασκευάζει η Mita πωλούνται μέσω της Mita Ευρώπης, η οποία διεκπεραιώνει τις παραγγελίες των ενδιαφερομένων πελατών, τους αποστέλλει τα τιμολόγια και δέχεται τις αντίστοιχες καταβολές. Η τιμή όμως που κατέβαλαν οι αγοραστές στη Mita Ευρώπης δεν συμπίπτει με την τιμή που χρεώθηκε από τη Mita Ιαπωνίας στη Mita Ευρώπης.
Κατά συνέπεια, το Συμβούλιο αποφάσισε να κατασκευάσει την τιμή εξαγωγής βάσει της τιμής που χρέωσε η Mita Ευρώπης στη Gestetner, προβαίνοντας στις προσαρμογές που προβλέπει ο κανονισμός 2176/84, αφαιρώντας δηλαδή από την τιμή αυτή ένα εύλογο περιθώριο για τα γενικά έξοδα και τα κέρδη, που εκτιμήθηκε σε 5 ο/ο.
Ενεργώντας κατά τον τρόπο αυτό το Συμβούλιο εφάρμοσε ορθώς το άρθρο 2, παράγραφος 8, στοιχείο β ), του κανονισμού 2176/84, κατά το οποίο:
« Όταν δεν υπάρχει τιμή εξαγωγής ή όταν φαίνεται ότι υπάρχει σύνδεσμος ή συμψηφιστικός διακανονισμός μεταξύ του εξαγωγέα και του εισαγωγέα ή ενός τρίτου, ή ότι για άλλους λόγους, η πραγματικά πληρωθείσα ή πληρωτέα τιμή για το πωλούμενο προς εξαγωγή στην Κοινότητα προϊόν δεν δύναται να χρησιμοποιηθεί σαν τιμή αναφοράς, η τιμή εξαγωγής δύναται να κατασκευαστεί με βάση την τιμή στην οποία το εισαγόμενο προϊόν μεταπωλείται για πρώτη φορά σε έναν ανεξάρτητο αγοραστή ή, αν το προϊόν δεν μεταπωλείται σε ανεξάρτητο αγοραστή ή δεν μεταπωλείται στην κατάσταση στην οποία έχει εισαχθεί, με οποιονδήποτε εύλογη βάση. Στις περιπτώσεις αυτές, θα λάβουν χώρα προσαρμογές, ώστε να ληφθούν υπόψη όλα τα έξοδα που έχουν ανακύψει μεταξύ εισαγωγής και μεταπωλήσεων, συμπεριλαμβανομένων όλων των δασμών και φόρων, και ένα εύλογο περιθώριο κέρδους. »
Πράγματι, από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι η τιμή εξαγωγής πρέπει να κατασκευαστεί όταν, για οποιονδήποτε λόγο, η πραγματικά πληρωθείσα ή πληρωτέα τιμή για το πωλούμενο προς εξαγωγή στην Κοινότητα προϊόν δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως τιμή αναφοράς.
Στην προκειμένη περίπτωση ούτε η τιμή που κατέβαλε η Mita Ευρώπης στη Mita Ιαπωνίας ούτε η τιμή που κατέβαλε η Gestetner στη Mita Ευρώπης μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως τιμές αναφοράς, λαμβανομένων υπόψη αντιστοίχως του δεσμού που υφίσταται μεταξύ του παραγωγού εξαγωγέα και της θυγατρικής του εταιρίας και της δραστηριότητας που ανέπτυξε η τελευταία για τις πωλήσεις. Πράγματι, τα έξοδα που συνεπάγεται η δραστηριότητα αυτή περιορίζουν το ποσό που εισπράττει ο παρα-γωγός-εξαγωγέας, στο μέτρο που συνήθως τα έξοδα αυτά φέρει ο εισαγωγέας.
Είναι αλήθεια ότι, στο τελευταίο του τμήμα, το άρθρο 2, παράγραφος 8, στοιχείο β ), αναφέρει μόνο τις προσαρμογές που είναι αναγκαίες για να ληφθούν υπόψη όλα τα έξοδα που έχουν ανακύψει μεταξύ εισαγωγής και μεταπωλήσεων και ότι αφενός η δραστηριότητα της Mita Ευρώπης προηγείται της εισαγωγής και αφετέρου, αν γίνει δεκτό ότι η Mita Ευρώπης μεταπωλεί τα PPC στη Gestetner, η μεταπώληση αυτή λαμβάνει χώρα πριν από την εισαγωγή.
Πρέπει εντούτοις να επισημανθεί ότι οι αναφερόμενες προσαρμογές είναι αυτές που συνδέονται στενά με την κατασκευή της τιμής εξαγωγής στις περισσότερο συχνές περιπτώσεις του συνδέσμου ή του συμψηφιστικού διακανονισμού μεταξύ του εξαγωγέα και του εισαγωγέα ή ενός τρίτου. Το άρθρο όμως 2, παράγραφος 8, στοιχείο β ), δεν αποκλείει τις απαιτούμενες προσαρμογές όταν, για άλλους λόγους, πρέπει να κατασκευαστεί η τιμή εξαγωγής.
Υπό τις συνθήκες αυτές πρέπει να γίνει δεκτό ότι η τιμή εξαγωγής έπρεπε να κατασκευαστεί βάσει της τιμής που κατέβαλε ο πρώτος ανεξάρτητος αγοραστής προσαρμόζοντας την τιμή αυτή σε σχέση με τα έξοδα και τα κέρδη που οφείλονται στο ρόλο της Mita Ευρώπης.
Ούτε από τα στοιχεία της δικογραφίας ούτε από τις συζητήσεις ενώπιον του Δικαστηρίου προέκυψε ότι το συμπέρασμα αυτό είναι υπερβολικό. Επομένως, ο λόγος ακυρώσεως που στηρίζεται στον εσφαλμένο υπολογισμό της τιμής εξαγωγής πρέπει να απορριφθεί.
Επί του λόγου ακυρώσεως που στηρίζεται οτην εσφαλμένη ούγκριση μεταξύ της κανονικής αξίας και της τιμής εξαγωγής
Η Gestetner υποστηρίζει ότι η διαφορά του σταδίου εμπορίας μεταξύ των προϊόντων που πώλησε η Mita στη Gestetner αφενός και αυτών που πώλησε η Mita στους διανομείς και πωλητές λιανικής πωλήσεως στην Ιαπωνία αφετέρου επέβαλε, κατά το άρθρο 2, παράγραφος 10, του κανονισμού 2176/84, προσαρμογές στις οποίες δεν προέβησαν τα κοινοτικά όργανα. Πράγματι, στις πωλήσεις που προορίζονται για την ιαπωνική αγορά η Mita φέρει τα έξοδα που φέρουν οι OEM στις πωλήσεις των προϊόντων που προορίζονται γι' αυτές, δηλαδή συγκεκριμένα τα έξοδα διαφημίσεως, προωθήσεως του προϊόντος καθώς και τα έξοδα που αντιστοιχούν στην απασχόληση του προσωπικού πωλήσεων.
Σχετικά πρέπει καταρχάς να παρατηρηθεί ότι από τη δικογραφία προκύπτει ότι τα κοινοτικά όργανα έλαβαν υπόψη τη διαφορά μεταξύ του κόστους και του πραγματοποιουμένου στο πλαίσιο των πωλήσεων προς τις OEM κέρδους και των μεγεθών που αντιστοιχούν σε άλλες πωλήσεις. Πράγματι, για τον σκοπό αυτό και λαμβανομένης υπόψη της αδυναμίας στην οποία βρέθηκαν να εκτιμήσουν τη διαφορά αυτή με ακρίβεια καθόρισαν, στο πλαίσιο της κατασκευής της κανονικής αξίας, το περιθώριο κέρδους σε 5 %, και όχι ίσο με τον μέσο συντελεστή του περιθωρίου αυτού, που εκτιμήθηκε σε 14,6 %.
Στη συνέχεια πρέπει να επισημανθεί ότι ο διάδικος που ζητεί την προσαρμογή που αναφέρεται στο άρθρο 2, παράγραφος 10, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 2176/84 φέρει το βάρος αποδείξεως της ανάγκης της προσαρμογής και ότι, σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο, στοιχείο γ ), του προαναφερθέντος άρθρου, οι προσαρμογές λόγω των διαφορών στο στάδιο εμπορίας δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν παρά στο μέτρο που οι διαφορές αυτές δεν έχουν ληφθεί άλλως υπόψη. Τέλος, η διάταξη αυτή προβλέπει ότι, κατά γενικό κανόνα, καμιά προσαρμογή δεν πραγματοποιείται για τις διαφορές που διαπιστώνονται σε διοικητικά και γενικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων έρευνας και αναπτύξεως ή διαφημίσεως.
Η Gestetner δεν απέδειξε ότι η πραγματοποιηθείσα προσαρμογή δεν καθιστούσε δυνατή τη κάλυψη των προβαλλομένων διαφορών. Ούτε απέδειξε ότι οι διαφορές στο στάδιο εμπορίας δεν είχαν ληφθεί υπόψη στο πλαίσιο των άλλων προσαρμογών που πραγματοποιήθηκαν σε συνάρτηση με τις διαφορές στις συνθήκες πωλήσεως ή ότι ειδικές περιστάσεις δικαιολογούσαν να ληφθούν υπόψη τα διοικητικά και τα γενικά έξοδα.
Επομένως ο λόγος ακυρώσεως που στηρίζεται στην εσφαλμένη σύγκριση μεταξύ της κανονικής αξίας και της τιμής εξαγωγής πρέπει να απορριφθεί.
Επί τον λόγου ακυρώσεως που στηρίζεται στον εσφαλμένο οριομό τον κλάδον παραγωγής της Κοινότητας
Η Gestetner υποστηρίζει καταρχάς ότι τα κοινοτικά όργανα παρεξέκλιναν από την προηγούμενη τακτική κατά την οποία, όταν ένας παραγωγός συνδέεται με τους εξαγωγείς ή τους εισαγωγείς ή είναι ο ίδιος εισαγωγέας του προϊόντος το οποίο θεωρείται ότι αποτελεί αντικείμενο ντάμπινγκ ή επιδοτήσεων, πρέπει αυτομάτως να αποκλειστεί από το σύνολο των παραγωγών που αποτελούν « κλάδο παραγωγής της Κοινότητας », κατά την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 5, του κανονισμού 2176/84.
Πρέπει σχετικά να παρατηρηθεί ότι, σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 1, του κανονισμού 2176/84, « ζημία καθορίζεται μόνο αν οι εισαγωγές που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ ή επιδοτήσεων προκαλούν ζημία, δηλαδή προκαλούν ή υπάρχει κίνδυνος να προκαλέσουν, διά των επιπτώσεων του ντάμπινγκ ή της επιδότησης, μια σημαντική ζημία σε υφιστάμενο κλάδο παραγωγής της Κοινότητας ή καθυστερούν αισθητά την δημιουργία αυτής της παραγωγής... ». Κατά την παράγραφο 5 του ίδιου άρθρου, ως κλάδος παραγωγής της Κοινότητας νοείται « το σύνολο των παραγωγών ομοειδών προϊόντων ή εκείνων μεταξύ αυτών των οποίων η συνολική παραγωγή συνιστά σημαντική μερίδα του συνόλου της κοινοτικής παραγωγής των προϊόντων αυτών ωστόσο:
—
όταν οι παραγωγοί συνδέονται με τους εξαγωγείς ή τους εισαγωγείς ή είναι οι ίδιοι εισαγωγείς του προϊόντος που θεωρείται ότι αποτελεί αντικείμενο ντάμπινγκ ή επιδοτήσεων, η έκφραση “ κλάδος παραγωγής της Κοινότητας ” δύναται να ερμηνευθεί ως αναφερόμενη στους λοιπούς παραγωγούς... ».
Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι τα κοινοτικά όργανα, ασκώντας την εξουσία εκτιμήσεως που διαθέτουν, οφείλουν να εξετάζουν αν πρέπει να αποκλείσουν από τον κλάδο παραγωγής της Κοινότητας τους παραγωγούς που συνδέονται με τους εξαγωγείς ή τους εισαγωγείς ή που είναι οι ίδιοι εισαγωγείς του προϊόντος που αποτελεί αντικείμενο ντάμπινγκ. Αυτή η εξουσία εκτιμήσεως πρέπει να ασκείται κατά περίπτωση, σε συνάρτηση με όλα τα κρίσιμα πραγματικά περιστατικά.
Πρέπει όμως να παρατηρηθεί ότι σύμφωνα με τα στοιχεία της δικογραφίας και τις συζητήσεις που πραγματοποιήθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, σε κάθε περίπτωση που αναφέρει η προσφεύγουσα, ένας κοινοτικός παραγωγός αποκλείστηκε από τον κλάδο παραγωγής της Κοινότητας ακριβώς κατά την άσκηση μιας τέτοιας εξουσίας εκτιμήσεως. Επομένως, είναι ανύπαρκτη η πρακτική των κοινοτικών οργάνων που επικαλέστηκε η Gestetner.
Στη συνέχεια η Gestetner υποστηρίζει ότι, ακόμη και αν γίνει δεκτό ότι τα κοινοτικά όργανα δεν πρέπει να αποκλείουν ορισμένους παραγωγούς από τον κλάδο παραγωγής της Κοινότητας εφόσον διαπιστώνουν τέτοιους δεσμούς, ο αποκλεισμός της Olivetti, της Océ και της Tetras αφενός και της Rank Xerox αφετέρου ήταν δικαιολογημένος στην προκειμένη περίπτωση.
Όσον αφορά τις Olivetti και Océ, η Gestetner παρατηρεί ότι η εισαγωγή PPC καταγωγής Ιαπωνίας αντιστοιχούσε σε μια στρατηγική από μέρους τους αποσκοπούσα στην ενίσχυση της θέσεώς τους στην αγορά και στην αύξηση των κερδών τους. Όμως, δεδομένου ότι οι πωλήσεις και εκμισθώσεις, μέσα στην ΕΟΚ, PPC που έχουν εισαχθεί απ' αυτές τις δύο επιχειρήσεις αντιπροσωπεύουν σημαντικό τμήμα σε σχέση με το σύνολο των πωλήσεών τους, το να περιληφθούν οι επιχειρήσεις αυτές στον καθορισμό του « κλάδου παραγωγής της Κοινότητας » θα καθιστούσε άνευ σημασίας την εξαίρεση που προβλέπεται στο άρθρο 4, παράγραφος 5, του κανονισμού 2176/84. Όσον αφορά την Tetras, η Gestetner υπενθυμίζει ότι η Canon συμμετέχει στο κεφάλαιο της επιχειρήσεως αυτής κατά 19 ο/ο, με δικαίωμα προτιμήσεως για την αγορά του 30 % των μετοχών.
Πρέπει σχετικά να παρατηρηθεί ότι, κατά την άποψη των κοινοτικών οργάνων, η Olivetti και η Océ εισήγαγαν PPC καταγωγής Ιαπωνίας για να μπορούν να προσφέρουν στους πελάτες τους πλήρη σειρά προϊόντων. Τα PPC που υπάγονται στους τομείς 1 και 2 πωλούνταν σε τιμές ανώτερες απ' αυτές των προμηθευτών τους και αντιπροσώπευαν το 35 έως 40
o
/ο των πωλήσεων και εκμισθώσεων αυτών των νέων συσκευών στην αγορά, κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ 1981 και Ιουλίου 1985. Οι προσπάθειες όμως αυτών των δύο παραγωγών που αποσκοπούσαν στην τελειοποίηση και τη θέση σε κυκλοφορία πλήρους σειράς προϊόντων απέτυχαν λόγω της πτώσεως των τιμών της αγοράς που επέβαλαν οι ιαπωνικές εισαγωγές.
Υπό τις περιστάσεις αυτές, οι οποίες δεν αμφισβητήθηκαν ούτε με τα στοιχεία της δικογραφίας ούτε κατά τις συζητήσεις που πραγματοποιήθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, πρέπει να παρατηρηθεί ότι οι προαναφερθέντες παραγωγοί δεν προξένησαν με τις εισαγωγές τους ζημία στον εαυτό τους με τη μειωμένη χρησιμοποίηση των παραγωγικών δυνατοτήτων τους, τη μείωση των τιμών τους ή την εγκατάλειψη σχεδίων που έτειναν στην αύξηση της παραγωγής ή στην παραγωγή νέων προϊόντων.
Βάσει των προεκτεθέντων, πρέπει να συναχθεί το συμπέρασμα ότι τα κοινοτικά όργανα, συμπεριλαμβάνοντας τις Olivetti και Océ στον κλάδο παραγωγής της Κοινότητας, δεν υπερέβησαν το περιθώριο εκτιμήσεως που τους έχει αναγνωριστεί.
Όσον αφορά την Tetras, αρκεί να παρατηρηθεί ότι, όπως προκύπτει από τα σημεία 81 και 107 των αιτιολογικών σκέψεων του προσβαλλόμενου κανονισμού, ο παραγωγός αυτός δεν ελήψθη υπόψη ούτε για την εκτίμηση της ζημίας ούτε για τον καθορισμό του συντελεστή του δασμού αντιντάμπινγκ.
Κατά την Gestetner, ούτε η Rank Xerox έπρεπε να θεωρηθεί κοινοτικός παραγωγός. Συναφώς η Gestetner υπενθυμίζει καταρχάς ότι η Rank Xerox συμμετέχει στο κεφάλαιο της Fuji Xerox, ιαπωνικής εταιρίας, κατά 50% και ότι αυτές οι δύο εταιρίες ελέγχονται από τη Xerox Corporation ( ΗΠΑ ). Κατά συνέπεια, οι εμπορικές αποφάσεις της Rank Xerox λαμβάνονται στο πλαίσιο της εμπορικής στρατηγικής του ομίλου, που καταστρώνεται για να εφαρμοστεί παγκοσμίως.
Στη συνέχεια η Gestetner υποστηρίζει ότι στα τμήματα 1 έως 2η Rank Xerox περιορίζεται στη πράξη να συναρμολογεί τα εξαρτήματα που εισάγει από την Ιαπωνία, δεδομένου ότι η προστιθέμενη αξία εντός της Κοινότητας φθάνει το 20 ο/ο μόνον αν συμπεριληφθούν τα εργατικά και το 35
o
/ο μόνον αν συμπεριληφθούν επίσης τα κέρδη του εργοστασίου. Η προστιθέμενη αξία που αναφέρουν τα κοινοτικά όργανα δεν αποτελεί παρά ένα σταθμισμένο μέσον όρο για όλες τις συσκευές φωτοαντιγραφής Rank Xerox των τμημάτων 1 έως 4. Αυτή η εξάρτηση της Rank Xerox από τις εισαγωγές ιαπωνικών PPC κωλύει το να συμπεριληφθεί στους παραγωγούς που αποτελούν τον « κλάδο παραγωγής της Κοινότητας ».
Η Gestetner προσθέτει ότι η απόφαση της Rank Xerox να αγοράσει συσκευές φωτοα-ντιγραφής χαμηλής δυναμικότητας από τη Fuji Xerox δεν δικαιολογείται λόγω αυτοάμυνας. Πρόκειται για απόφαση διαχειρίσεως όπως αναγνώρισε το ίδιο το Συμβούλιο στο σημείο 64 των αιτιολογικών σκέψεων του προσβαλλόμενου κανονισμού.
Η Gestetner τέλος επικαλείται τη ζημία που προκαλεί η Rank Xerox στους υπόλοιπους κοινοτικούς παραγωγούς, μεταπωλώντας τα PPC που προμηθεύεται από τη Fuji Xerox σε τιμές ντάμπινγκ, ζημία που δέχθηκε εξάλλου το Συμβούλιο στο σημείο 63 των αιτιολογικών σκέψεων του προσβαλλόμενου κανονισμού.
Βάσει των διαφόρων αυτών επιχειρημάτων, η Gestetner υποστηρίζει ότι τα κοινοτικά όργανα, συμπεριλαμβάνοντας τις προαναφερθείσες επιχειρήσεις στην κοινοτική παραγωγή για τον καθορισμό της ζημίας που προκλήθηκε σ' αυτήν από την προβαλλόμενη πρακτική ντάμπινγκ, παρέβησαν το άρθρο 4, παράγραφοι 1 και 5, του κανονισμού 2176/84. Προσθέτει ότι η επιβολή δασμών αντιντάμπινγκ ήταν ακόμη λιγότερο δικαιολογημένη διότι οι υπόλοιποι παραγωγοί δεν μπορούσαν να θεωρηθούν ότι εκπροσωπούν « σημαντική μερίδα του συνόλου της κοινοτικής παραγωγής » κατά την έννοια της παραγράφου 5 του άρθρου 4 και ότι επομένως δεν ήταν δυνατόν να διαπιστωθεί ζημία για την παραγωγή τους.
Για να εκτιμηθεί αν στην προκειμένη περίπτωση το σύνολο των κρισίμων πραγματικών περιστατικών καθιστούσε αναγκαίο τον αποκλεισμό της Rank Xerox από τον κλάδο παραγωγής της Κοινότητας, πρέπει, πρώτον, να παρατηρηθεί ότι η προστιθέμενη αξία των PPC που κατασκεύαζε η Rank Xerox στην Κοινότητα ήταν, κατά την περίοδο αναφοράς, ίση με 50 ο/ο για τα PPC των τμημάτων 1 έως 4. Είναι αληθές ότι για τα PPC χαμηλής δυναμικότητας που κατασκευάζονται στο Ηνωμένο Βασίλειο η προστιθέμενη αυτή αξία ήταν πολύ μικρότερη. Εντούτοις, όπως παρατήρησε το Συμβούλιο στο σημείο 58 των αιτιολογικών σκέψεων του προσβαλλόμενου κανονισμού, « επειδή το ομοειδές προϊόν καθορίστηκε κατά τη διαδικασία ως το σύνολο των μηχανημάτων φωτοαντιγραφής, από τα μηχανήματα για προσωπική χρήση μέχρι και τα μηχανήματα που έχουν ταξινομηθεί στο τμήμα 5 της Dataquest, θα ήταν απρόσφορο να εξεταστεί αν ένας κοινοτικός παραγωγός αποτελεί μέρος της κοινοτικής βιομηχανίας μόνο με βάση την παραγωγή ενός μοντέλου ή περιορισμένης σειράς μοντέλων ».
Πρέπει, δεύτερον, να παρατηρηθεί ότι, όσον αφορά την εισαγωγή PPC προελεύσεως Ιαπωνίας, τα οποία προμήθευε η Fuji Xerox, τα κοινοτικά όργανα θεώρησαν ότι η Rank Xerox δεν απέδειξε ότι είχε αναγκαστεί να αγοράσει τα μηχανήματα για λόγους αυτοπροστασίας. Κατά τις συγκεντρωθείσες πληροφορίες επρόκειτο για απόφαση διαχειρίσεως που ελήφθη στο πλαίσιο του ομίλου Rank Xerox. Εντούτοις, ο όγκος των εισαγωγών αυτών ήταν ελάχιστος σε σχέση με το σύνολο των PPC που παρήγαγε η Rank Xerox στην Κοινότητα, καθώς και σε σχέση με το σύνολο της κοινοτικής αγοράς ( 1 % ), οι δε τιμές μεταπωλήσεως ήταν ακριβώς ίδιες με αυτές των αντίστοιχων συσκευών παραγωγής της Rank Xerox.
Πρέπει εξάλλου να παρατηρηθεί ότι, μολονότι η Rank Xerox, μεταπωλώντας τα PPC εισαγωγής Ιαπωνίας σε τιμές ντάμπινγκ, κατώτερες από αυτές των άλλων κοινοτικών παραγωγών, προκάλεσε ζημία στους παραγωγούς αυτούς, δεν θα έπρεπε εντούτοις για τον λόγο αυτό να αποκλειστεί από τους κοινοτικούς παραγωγούς και να στερηθεί έτσι την προστασία που προσφέρει η κοινοτική κανονιστική ρύθμιση σε σχέση με τη ζημία που υπέστη η ίδια.
Πρέπει τέλος να παρατηρηθεί ότι, όπως υποστηρίζει το Συμβούλιο, η Rank Xerox είχε αναλάβει την υποχρέωση να κατασκευάζει η ίδια, ή να προμηθεύεται από άλλους κοινοτικούς παραγωγούς, εξαρτήματα προοριζόμενα να αντικαταστήσουν αυτά που προέρχονταν από την Ιαπωνία. Η έλλειψη όμως μέτρων αντιντάμπινγκ έθιξε σημαντικά την εκπλήρωση της υποχρεώσεως αυτής.
Είναι αληθές ότι η Rank Xerox κατέχει το 50 ο/ο του κεφαλαίου του ιάπωνα προμηθευτή της, της Fuji Xerox. Εντούτοις, λαμβανομένου υπόψη του συνόλου των προανα-φερθεισων περιστάσεων, οι οποίες δεν αμφισβητήθηκαν ούτε με τα στοιχεία της δικογραφίας ούτε κατά τις συζητήσεις που πραγματοποιήθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, πρέπει να συναχθεί το συμπέρασμα ότι τα κοινοτικά όργανα, συμπεριλαμβάνοντας τη Rank Xerox στον κλάδο παραγωγής της Κοινότητας, δεν υπερέβησαν το περιθώριο εκτιμήσεως που τους έχει αναγνωριστεί.
Από τα προεκτεθέντα συνάγεται ότι πρέπει να απορριφθεί o λόγος ακυρώσεως που στηρίζεται στον εσφαλμένο καθορισμό του κλάδου παραγωγής της Κοινότητας.
Επί τον λόγου ακυρώσεως που στηρίζεται στην εσφαλμένη εκτίμηση του συμφέροντος της Κοινότητας
Η Gestetner υποστηρίζει ότι, λαμβανομένης υπόψη της δομής της αγοράς και ιδίως του βαθμού συγκεντρώσεώς της, τα συμφέροντα της Κοινότητας δεν καθιστούσαν απαραίτητη την επιβολή δασμών αντιντάμπινγκ. Προσθέτει ότι η επιβολή των δασμών αυτών ενίσχυσε τη δεσπόζουσα θέση που κατέχει η Rank Xerox και περιόρισε τον ανταγωνισμό και ότι η εξέλιξη της αγοράς που επακολούθησε ήταν δυσμενής για τους καταναλωτές. Από αυτό συνάγει το συμπέρασμα ότι τα κοινοτικά όργανα, επιβάλλοντας δασμούς αντιντάμπινγκ, παρέβησαν το άρθρο 12, παράγραφος 1, του κανονισμού 2176/84.
Πρέπει να επισημανθεί ότι το ζήτημα αν το συμφέρον της Κοινότητας καθιστά αναγκαία μια κοινοτική ενέργεια προϋποθέτει την εκτίμηση περίπλοκων οικονομικών καταστάσεων. Όπως έκρινε το Δικαστήριο, ιδίως με την απόφαση της 7ης Μαΐου 1987, Nachi Fujikoshi κατά Συμβουλίου, σκέψη 21 (
255/84, Συλλογή 1987, σ. 1861
), ο δικαστικός έλεγχος αυτής της εκτιμήσεως πρέπει να περιορίζεται στον έλεγχο ότι τηρήθηκαν οι κανόνες διαδικασίας, ότι συνέβησαν πράγματι τα περιστατικά επί των οποίων στηρίχθηκε η επίμαχη επιλογή και ότι δεν χώρησε ούτε πρόδηλη πλάνη κατά την εκτίμηση των περιστατικών αυτών, ούτε ενέργεια κατά κατάχρηση εξουσίας.
Πρέπει σχετικά να παρατηρηθεί ότι, όπως υποστηρίζουν τα κοινοτικά όργανα, χωρίς τους δασμούς αντιντάμπινγκ θα ήταν αμφίβολη η δυνατότητα διατηρήσεως μιας ανεξάρτητης κοινοτικής παραγωγής PPC, ενώ αυτή είναι απαραίτητη για τη διατήρηση και την ανάπτυξη της τεχνικής που απαιτείται για την κατασκευή των προϊόντων φωτοαντιγραφής καθώς και για τη διατήρηση μεγάλου αριθμού θέσεων εργασίας. Ο φόβος αυτός βασιζόταν ιδίως στην εξαγορά, κατά τη διάρκεια της έρευνας, της επιχειρήσεως ενός από τους κοινοτικούς παραγωγούς από έναν ιάπωνα κατασκευαστή. Τα κοινοτικά όργανα θεώρησαν επίσης ότι αυτή η ανάγκη προστασίας της κοινοτικής βιομηχανίας ήταν σημαντικότερη από την προστασία των αμέσων συμφερόντων των καταναλωτών.
Η ανάγκη αυτή δικαιολογεί επίσης την ενδεχόμενη ενίσχυση της θέσεως στην αγορά ενός από τους κοινοτικούς παραγωγούς, που αποτελεί συνέπεια της επιβολής δασμών αντιντάμπινγκ, πολύ περισσότερο διότι τα κοινοτικά όργανα δεν είχαν λόγους να φοβούνται καταχρήσεις. Πρέπει να επισημανθεί ότι, από της επιβολής των δασμών αυτών, κανένας από τους έξι ιάπωνες κατασκευαστές που κατείχαν μερίδιο την κοινοτική αγορά δεν αποσύρθηκε από την αγορά αυτή.
Υπό τις συνθήκες αυτές πρέπει να παρατηρηθεί ότι τα κοινοτικά όργανα, θεωρώντας ότι το συμφέρον της Κοινότητας υπαγόρευε την επιβολή δασμών αντιντάμπινγκ, δεν προέβησαν σε προδήλως εσφαλμένη εκτίμηση.
Επομένως, ο λόγος ακυρώσεως που στηρίζεται στην εσφαλμένη εκτίμηση του συμφέροντος της Κοινότητας πρέπει να απορριφθεί.
Eiïl rov Áóyov ακυρώσεως πον οτηρίξεται στην ανεπαρκή αιτιoλoyία της απορρίψεως των προτάχσεων της Gestetner για ανάληψη υποχρεώοεων
Η Gestetner υποστηρίζει ότι η αιτιολογία της απορρίψεως των προτάσεων της για την ανάληψη υποχρεώσεων είναι ανεπαρκής και επομένως δεν πληροί τις απαιτήσεις του άρθρου 190 της Συνθήκης. Η Επιτροπή περιορίστηκε να επικαλεστεί την παραδοσιακή της πρακτική να μην αποδέχεται αναλήψεις υποχρεώσεων από εισαγωγείς (σημείο 100 των αιτιολογικών σκέψεων του προσβαλλόμενου κανονισμού ), χωρίς να εξηγήσει τους λόγους της πρακτικής αυτής και τον τρόπο εφαρμογής της στην προκειμένη περίπτωση και ενώ η προσφεύγουσα έπρεπε να θεωρηθεί εξαγωγέας.
Σχετικά πρέπει να παρατηρηθεί ότι, κατά πάγια νομολογία ( βλέπε μεταξύ άλλων, απόφαση της 26ης Ιουνίου 1986 Nicolet Instrument, σκέψη 10,
203/85, Συλλογή 1986, σ. 2049
), από την αιτιολογία που απαιτεί το άρθρο 190 της Συνθήκης πρέπει να προκύπτει κατά τρόπο σαφή και αναμφισβήτητο η συλλογιστική της κοινοτικής αρχής που εξέδωσε την προσβαλλόμενη πράξη, έτσι ώστε να παρέχεται η δυνατότητα στους ενδιαφερομένους να γνωρίζουν τους λόγους που οδήγησαν στη λήψη του μέτρου ώστε να είναι σε θέση να υπερασπίσουν τα δικαιώματα τους και στο Δικαστήριο να ασκήσει τον έλεγχο του.
Στην προκειμένη περίπτωση πληρούται η απαίτηση αυτή. Η πρακτική της Επιτροπής να μην αποδέχεται την ανάληψη υποχρεώσεων από τους εισαγωγείς, την οποία πρακτική υποστηρίζει το Συμβούλιο στο σημείο 100 των αιτιολογικών σκέψεων του προσβαλλόμενου κανονισμού, στηρίζεται συγχρόνως στους κανόνες του κώδικα αντι-ντάμπινγκ της GATT, το άρθρο 7 του οποίου προβλέπει μόνο την αποδοχή της αναλήψεως υποχρεώσεων εκ μέρους των εξαγωγέων, και στο άρθρο 10 του κανονισμού 2176/84. Είναι αληθές ότι η τελευταία αυτή διάταξη δεν αποκλείει τη δυνατότητα της Επιτροπής να αποδέχεται την πρόταση ενός εισαγωγέα για ανάληψη υποχρεώσεων, αλλά από τη διατύπωση της διατάξεως προκύπτει ότι η αποδοχή αυτή δικαιολογείται μόνο κατ' εξαίρεση. Πράγματι, οι παράγραφοι 4 και 6, που αφορούν τη συνέχιση της έρευνας μετά την αποδοχή της αναλήψεως υποχρεώσεων και την επιβολή δασμών αντιντάμπινγκ έπειτα από την ανάκληση μιας αναλήψεως υποχρεώσεως ή τη διαπίστωση της παραβιάσεως της, δεν αναφέρουν παρά μόνο τους εξαγωγείς, δηλαδή τους επιχειρηματίες των οποίων οι αναλήψεις υποχρεώσεων μπορούν κατ' αρχήν να τύχουν αποδοχής.
Το καθεστώς αυτό δικαιολογείται από δύο κατηγορίες λόγων. Αφενός, η αποδοχή της αναλήψεως υποχρεώσεων που πρότεινε ένας εισαγωγέας θα είχε ως συνέπεια να τον ενθαρρύνει να συνεχίσει να εφοδιάζεται εκτός Κοινότητας σε τιμές ντάμπινγκ. Αφετέρου, οι υπόλοιποι εισαγωγείς θα έπρεπε να αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο, πράγμα που, δεδομένου του μεγάλου αριθμού ενδιαφερομένων εταιριών, θα καθιστούσε εξαιρετικά δύσκολο τον έλεγχο τηρήσεως των υποχρεώσεων.
Πρέπει να παρατηρηθεί ότι δεν έχει σημασία το αν η Gestetner είναι ο φυσικός εξαγωγέας PPC ή ο εισαγωγέας τους. Πράγματι, δεδομένου ότι τα PPC έχουν αγοραστεί για να εισαχθούν στην Κοινότητα και ότι, επομένως, ισχύουν οι λόγοι που δικαιολογούν τη μη αποδοχή της αναλήψεως υποχρεώσεων που προτείνουν οι εισαγωγείς, η Gestetner δεν μπορούσε να θεωρηθεί προς τούτο εξαγωγέας (σημείο 100 των αιτιολογικών σκέψεων, τέταρτο εδάφιο, του προσβαλλόμενου κανονισμού ).
Από τα προηγούμενα προκύπτει ότι πρέπει να απορριφθεί ο λόγος ακυρώσεως που στηρίζεται στην ανεπαρκή αιτιολογία της απορρίψεως των προτάσεων της Gestetner για ανάληψη υποχρεώσεων και, επομένως, η προσφυγή στο σύνολο της.
Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα. Δεδομένου ότι η προσφεύγουσα ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων των παρεμβαινόντων που υπέβαλαν σχετικό αίτημα. Η εταιρία Mita, που παρενέβη υπέρ της προσφεύγουσας, θα φέρει τα δικαστικά της έξοδα.

Για τους λόγους αυτούς
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
αποφασίζει:

1)
Απορρίπτει την προσφυγή.

2)
Η προσφεύγουσα φέρει τα δικαστικά της έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων στα οποία υποβλήθηκαν οι παρεμβαίνοντες. Η Mita φέρει τα δικαστικά της έξοδα.

Due
Gordon Slynn
Schockweiler
Zuleeg
Koopmans
Mancini
Joliét
O'Higgins
Moitinho de Almeida
Rodríguez Iglesias
Grévisse
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 14 Μαρτίου 1990.
Ο γραμματέας
J. -G. Giraud
Ο πρόεδρος
Ο. Due
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.