CELEX: 61994CJ0107
Άρθρο 52 της Συνθήκης ΕΚ
Υποχρέωση ίσης μεταχειρίσεως
Φορολογία εισοδήματος των μη κατοίκων του κράτους φορολογήσεως

για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
65 Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η Γερμανική, η Βελγική, η Γαλλική, η Ολλανδική Κυβέρνηση και η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου καθώς και η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που κατέθεσαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, δεν αποδίδονται. Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ' αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πέμπτο τμήμα),
κρίνοντας επί των ερωτημάτων που του υπέβαλε με διάταξη της 23ης Μαρτίου 1994 το Hoge Raad der Nederlanden, αποφαίνεται:
1) Υπήκοος κράτους μέλους ο οποίος ασκεί μη έμμισθη δραστηριότητα εντός άλλου κράτους μέλους, όπου και κατοικεί, μπορεί να επικαλεστεί τις ευεργετικές διατάξεις του κανόνα του άρθρου 52 της Συνθήκης ΕΚ έναντι του κράτους καταγωγής του, στο έδαφος του οποίου ασκεί άλλη μη έμμισθη δραστηριότητα, εφόσον, λόγω της ασκήσεως οικονομικής δραστηριότητας εντός άλλου, εκτός του κράτους καταγωγής του, κράτους μέλους, βρίσκεται έναντι του τελευταίου σε κατάσταση εξομοιώσιμη με αυτήν οποιουδήποτε άλλου υποκειμένου δικαίου το οποίο επικαλείται, έναντι του κράτους υποδοχής, τη δυνατότητα απολαβής των δικαιωμάτων και ελευθεριών που διασφαλίζονται από τη Συνθήκη.
2) Το άρθρο 52 της Συνθήκης πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι το άρθρο αυτό δεν επιτρέπει σ' ένα κράτος μέλος να εφαρμόζει επί υπηκόου κράτους μέλους που ασκεί μη έμμισθη δραστηριότητα στο έδαφός του, ενώ ασκεί παραλλήλως άλλη μη έμμισθη δραστηριότητα σε άλλο κράτος μέλος όπου και κατοικεί, συντελεστή φόρου εισοδήματος υψηλότερο εκείνου που εφαρμόζεται στους κατοίκους της οικείας χώρας που ασκούν την ίδια δραστηριότητα, και τούτο εφόσον δεν υφίσταται καμιά διαφορά ως προς την αντικειμενική κατάσταση μεταξύ των φορολογουμένων αυτών και των φορολογουμένων που κατοικούν στην εν λόγω χώρα ή έχουν προς αυτούς εξομοιωθεί ικανή να δικαιολογήσει παρόμοια διαφορετική μεταχείριση.
3) Το άρθρο 52 της Συνθήκης δεν επιτρέπει να λαμβάνεται υπόψη από κράτος μέλος, μέσω αυξημένου συντελεστή του φόρου εισοδήματος, το γεγονός ότι, λόγω των σχετικών διατάξεων του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται στο εσωτερικό της Κοινότητας, σχετικά με τον προσδιορισμό της εφαρμοστέας ασφαλιστικής νομοθεσίας, ο φορολογούμενος δεν υπόκειται εντός του κράτους φορολογίας στην υποχρέωση καταβολής εισφορών στο εθνικό σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως. Εν προκειμένω, δεν ασκεί επιρροή το γεγονός ότι ο φορολογούμενος υπάγεται στο σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως του κράτους κατοικίας του, πράγμα που προκύπτει επίσης από τον κανονισμό 1408/71.