CELEX: 61998CJ0397
Ελευθερία εγκαταστάσεως
Ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων
Προκαταβολή του φόρου εταιριών επί των κερδών που διανέμει η θυγατρική στη μητρική εταιρία
Μητρική εταιρία εδρεύουσα σε άλλο κράτος μέλος
Παραβίαση του κοινοτικού δικαίου
Αγωγή περί επιστροφής ή αγωγή αποζημιώσεως
Τόκοι

για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
108 Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου, η Γερμανική, η Γαλλική, η Ολλανδική και η Φινλανδική Κυβέρνηση, καθώς και η Επιτροπή, που κατέθεσαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, δεν αποδίδονται. Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ' αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πέμπτο τμήμα),
κρίνοντας επί των ερωτημάτων που του υπέβαλε με διατάξεις της 2ας Οκτωβρίου 1998 το High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division, αποφαίνεται:
1) Το άρθρο 52 της Συνθήκης EK (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 43 ΕΚ) απαγορεύει φορολογική νομοθεσία κράτους μέλους όπως είναι η επίδικη των κύριων δικών, η οποία δίνει στις εταιρίες που εδρεύουν σ' αυτό το κράτος μέλος τη δυνατότητα υπαγωγής σ' ένα σύστημα φορολογίας που τους επιτρέπει να καταβάλλουν μερίσματα στην οικεία μητρική εταιρία χωρίς να υποχρεούνται να προκαταβάλλουν τον φόρο εταιριών, οσάκις η οικεία μητρική εταιρία εδρεύει επίσης σ' αυτό το κράτος μέλος, ενώ τους αρνείται τη δυνατότητα αυτή οσάκις η μητρική εταιρία εδρεύει σε άλλο κράτος μέλος.
2) Οσάκις μια θυγατρική εταιρία που εδρεύει σε ένα κράτος μέλος υπόκειται στην υποχρέωση να προκαταβάλει τον φόρο εταιριών για τα μερίσματα που διανέμει στην οικεία μητρική εταιρία η οποία εδρεύει σε άλλο κράτος μέλος ενώ, υπό παρόμοιες περιστάσεις, οι θυγατρικές εταιρίες μητρικών εταιριών που εδρεύουν στο πρώτο κράτος μέλος είχαν τη δυνατότητα να επιλέξουν ένα σύστημα φορολογίας στο πλαίσιο του οποίου δεν είχαν την υποχρέωση αυτή, το άρθρο 52 της Συνθήκης επιβάλλει να παρέχεται στις ημεδαπές θυγατρικές και στις αλλοδαπές μητρικές εταιρίες ένα αποτελεσματικό μέσο παροχής εννόμου προστασίας προκειμένου να επιτύχουν την επιστροφή του οικείου ποσού ή αποζημίωση για την οικονομική ζημία που υπέστησαν προς όφελος των αρχών του οικείου κράτους μέλους κατόπιν της προκαταβολής του φόρου από τις θυγατρικές.
Το γεγονός και μόνον ότι ένα τέτοιο μέσο παροχής εννόμου προστασίας έχει ως μοναδικό αντικείμενο την επιδίκαση τόκων, που καλύπτουν την οικονομική ζημία η οποία προκλήθηκε από την ακινητοποίηση των πρόωρα καταβληθέντων ποσών, δεν αποτελεί λόγο απορρίψεώς του.
Ελλείψει κοινοτικής ρυθμίσεως, απόκειται μεν στην εσωτερική έννομη τάξη του οικείου κράτους μέλους να ρυθμίσει τα διαδικαστικά ζητήματα τέτοιων μέσων παροχής εννόμου προστασίας, περιλαμβανομένων και των παρεπομένων ζητημάτων, όπως η ενδεχομένη επιδίκαση τόκων, πλην όμως οι σχετικοί κανόνες δεν πρέπει να καθιστούν αδύνατη ή υπερβολικά δύσκολη στην πράξη την άσκηση δικαιωμάτων που παρέχει η κοινοτική έννομη τάξη.
3) Το κοινοτικό δίκαιο δεν επιτρέπει την εκ μέρους του εθνικού δικαστηρίου απόρριψη ή μείωση του αιτήματος που προβάλλουν ενώπιόν του η ημεδαπή θυγατρική και η αλλοδαπή μητρική εταιρία περί επιστροφής χρηματικού ποσού ή επιδικάσεως αποζημιώσεως για τη ζημία που υπέστησαν λόγω της προκαταβολής του φόρου εταιριών από τη θυγατρική, με μοναδικό σκεπτικό ότι οι ενάγουσες δεν ζήτησαν από την εφορία να υπαχθούν στο σύστημα φορολογίας που θα έδινε τη δυνατότητα στη θυγατρική να αποφύγει την υποχρέωση προκαταβολής του φόρου και συνεπώς δεν χρησιμοποίησαν τα μέσα εννόμου προστασίας που είχαν στη διάθεσή τους για να προσβάλουν τις απορριπτικές αποφάσεις της εφορίας, επικαλούμενες την υπεροχή και το άμεσο αποτέλεσμα των κοινοτικών νομοθετικών διατάξεων, τη στιγμή που η εθνική νομοθεσία δεν παρείχε εν πάση περιπτώσει τη δυνατότητα υπαγωγής στο σύστημα φορολογίας ομίλου στις ημεδαπές θυγατρικές και στις αλλοδαπές οικείες μητρικές εταιρίες.