CELEX: 62002CJ0262
Παράβαση κράτους μέλους
Άρθρο 59 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 49 ΕΚ)
Τηλεοπτικές μεταδόσεις
Διαφήμιση
Εθνικό μέτρο που απαγορεύει την τηλεοπτική διαφήμιση οινοπνευματωδών ποτών που διατίθενται στην αγορά του οικείου κράτους μέλους, καθ'ό μέτρο η απαγόρευση αφορά την έμμεση τηλεοπτική διαφήμιση που συνίσταται στην εμφάνιση επί οθόνης, κατά την αναμετάδοση ορισμένων διεθνών αθλητικών εκδηλώσεων, εικόνων διαφημιστικών πινακίδων
Νόμος Evin

Aragonesa de Publicidad Exterior και Publivía, σκέψη 15, και απόφαση της 8ης Μαρτίου 2001, C-405/98, Gourmet International
Products, Συλλογή 2001, σ. I-1795, σκέψη 27).
Τρίτον, πρέπει επίσης να επισημανθεί ότι το γαλλικό καθεστώς τηλεοπτικής διαφημίσεως είναι πρόσφορο για την επίτευξη του επιδιωκόμενου
σκοπού προστασίας της δημόσιας υγείας. Επιπλέον, δεν υπερβαίνει το αναγκαίο για την επίτευξη του συγκεκριμένου σκοπού μέτρο.
Το καθεστώς αυτό περιορίζει τις περιπτώσεις εμφανίσεως επί οθόνης εικόνων των πινακίδων που διαφημίζουν οινοπνευματώδη ποτά
και μπορεί, ως εκ τούτου, να περιορίσει τη μετάδοση τέτοιων μηνυμάτων, μειώνοντας συνακόλουθα τον αριθμό των τηλεθεατών που
θα μπορούσαν να ωθηθούν στην κατανάλωση οινοπνευματωδών ποτών.
Συναφώς, τα επιχειρήματα που προέβαλαν η Επιτροπή και το Ηνωμένο Βασίλειο προς απόδειξη του δυσανάλογου χαρακτήρα του εν λόγω
καθεστώτος δεν μπορούν να γίνουν δεκτά.
Συγκεκριμένα, όσον αφορά το επιχείρημα κατά το οποίο το γαλλικό καθεστώς τηλεοπτικής διαφημίσεως είναι ανακόλουθο, καθόσον
εφαρμόζεται μόνο στα οινοπνευματώδη ποτά με περιεκτικότητα οινοπνεύματος άνω του 1,2
ο
βαθμού, διέπει μόνον την τηλεοπτική διαφήμιση και δεν ισχύει για τη διαφήμιση του καπνού, αρκεί η απάντηση ότι απόκειται
στα κράτη μέλη να καθορίσουν το επίπεδο προστασίας της δημόσιας υγείας και τον τρόπο με τον οποίο θα επιτευχθεί αυτός ο σκοπός
(βλ., προπαρατεθείσα απόφαση Aragonesa de Publicidad Exterior και Publivía, σκέψη 16).
Όσον αφορά το επιχείρημα κατά το οποίο το εν λόγω καθεστώς εμποδίζει, στην πράξη, τη μετάδοση αθλητικών εκδηλώσεων στο σύνολό
τους, ενώ ο σκοπός προστασίας της δημόσιας υγείας μπορεί να επιτευχθεί και με μέσα λιγότερα περιοριστικά, επιβάλλεται η διαπίστωση
ότι, για τους λόγους που επισήμανε ο γενικός εισαγγελέας με τα σημεία 103 και 104 των προτάσεών του, λαμβανομένων υπόψη, αφενός,
των διαθέσιμων κατά τη δεδομένη στιγμή τεχνικών μέσων και, αφετέρου, του υπέρογκου κόστους τους, δεν υφίσταται επί του παρόντος
μέτρο λιγότερο αυστηρό το οποίο να επιτρέπει, κατά την αναμετάδοση αθλητικών εκδηλώσεων, τον αποκλεισμό ή την αλλοίωση των
εικόνων διαφημιστικών πινακίδων οινοπνευματωδών ποτών οι οποίες συνιστούν έμμεση τηλεοπτική διαφήμιση. Πράγματι, δεδομένου
ότι η διαφήμιση αυτή εμφανίζεται επί οθόνης σποραδικά και για ορισμένα μόνο δευτερόλεπτα, δεν είναι δυνατός ούτε ο έλεγχος
του περιεχομένου της ούτε η ταυτόχρονη με την εμφάνιση του τηλεοπτικού μηνύματος προβολή στην οθόνη προειδοποιήσεων για τους
κινδύνους από την υπερβολική κατανάλωση οινοπνευματωδών ποτών.
Ως προς το επιχείρημα κατά το οποίο το γαλλικό καθεστώς τηλεοπτικής διαφημίσεως έχει ως αποτέλεσμα να επιτρέπεται η διαφήμιση
οινοπνευματωδών ποτών στις περιπτώσεις κατά τις οποίες το γαλλικό κοινό είναι, σε απόλυτους αριθμούς, πολυπληθές (πολυμερείς
διεθνείς εκδηλώσεις), αλλά να απαγορεύεται όταν το γαλλικό κοινό είναι πιο περιορισμένο (διμερείς διεθνείς εκδηλώσεις), αρκεί
η επισήμανση ότι το εν λόγω καθεστώς, απαγορεύοντας αποκλειστικά την έμμεση τηλεοπτική διαφήμιση κατά την αναμετάδοση αθλητικών
εκδηλώσεων που απευθύνονται ειδικά στο γαλλικό κοινό και επ’ ευκαιρία των οποίων η διαφήμιση μπορεί, επομένως, να στοχεύει
ειδικά στο κοινό αυτό, καθιστά το συγκεκριμένο μέτρο λιγότερο περιοριστικό της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών και, συνεπώς, επιτείνει
τον χαρακτήρα του ως αναλόγου προς τον επιδιωκόμενο σκοπό.
Το ίδιο ισχύει και ως προς το επιχείρημα κατά το οποίο το υπό κρίση γαλλικό καθεστώς τηλεοπτικής διαφημίσεως διέπει, στην
πράξη, μόνον τη διαφήμιση οινοπνευματωδών ποτών που διατίθενται στην αγορά της Γαλλίας. Συγκεκριμένα, με την επιβολή της επίμαχης
απαγορεύσεως μόνο στη διαφήμιση των οινοπνευματωδών ποτών που διατίθενται στη γαλλική αγορά και με τον περιορισμό, συνεπώς,
του πεδίου εφαρμογής αυτής της απαγορεύσεως, το πρόσκομμα που τίθεται στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών αμβλύνεται και, συνεπώς,
ενισχύεται ο χαρακτήρας του μέτρου ως αναλόγου προς τον επιδιωκόμενο σκοπό.
Ως προς το επιχείρημα κατά το οποίο η διαφήμιση οινοπνευματωδών ποτών επιτρέπεται σε ορισμένα κράτη μέλη, πρέπει να επισημανθεί
ότι, όπως διευκρίνισε ο γενικός εισαγγελέας με το σημείο 106 των προτάσεών του, το γεγονός ότι ένα κράτος μέλος προβλέπει
κανόνες αυστηρότερους από τους κανόνες άλλου κράτους μέλους δεν σημαίνει ότι οι κανόνες αυτοί παραβιάζουν την αρχή της αναλογικότητας
(απόφαση της 10ης Μαΐου 1995, C‑384/93, Alpine Investments, Συλλογή 1995, σ I-1141, σκέψη 51).
Όσον αφορά το επιχείρημα περί σωρευτικής εφαρμογής του γαλλικού καθεστώτος τηλεοπτικής διαφημίσεως με ελέγχους που ήδη πραγματοποιήθηκαν
στο πλαίσιο διαδικασιών που ισχύουν σε άλλο κράτος μέλος, πρέπει να επισημανθεί ότι, όπως διαπιστώνει και ο γενικός εισαγγελέας
με το σημείο 105 των προτάσεών του, εάν το κράτος μέλος στο οποίο πραγματοποιείται η αθλητική εκδήλωση απαγορεύει τη μετάδοση
των εικόνων πινακίδων που διαφημίζουν οινοπνευματώδη ποτά, η εκδήλωση αυτή θα μπορεί να μεταδοθεί στη Γαλλία χωρίς προηγούμενο
έλεγχο εκ μέρους των γαλλικών αρχών. Αν, αντιθέτως, στο εν λόγω κράτος μέλος δεν ισχύει τέτοια απαγόρευση, ο μόνος έλεγχος
θα είναι αυτός των γαλλικών αρχών.
Τέλος, ως προς το επιχείρημα κατά το οποίο ορισμένες διατάξεις του εν λόγω καθεστώτος είναι ασαφείς, αρκεί η διαπίστωση ότι,
όπως επισήμανε ο γενικός εισαγγελέας με το σημείο 91 των προτάσεών του, οι επίμαχες διατάξεις είναι αρκούντως σαφείς και ακριβείς.
Πράγματι, το υπό κρίση καθεστώτος τηλεοπτικής διαφημίσεως ορίζει με επαρκή για τους ενδιαφερόμενους τηλεοπτικούς φορείς σαφήνεια
τις περιπτώσεις κατά τις οποίες απαγορεύεται η αναμετάδοση αθλητικών εκδηλώσεων.
Από το σύνολο των ανωτέρω σκέψεων προκύπτει ότι, υπό αυτές τις συνθήκες, ο μοναδικός λόγος που προβάλλει η Επιτροπή προς στήριξη
της προσφυγής της δεν μπορεί να γίνει δεκτός και, συνεπώς, η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί.
Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον
υπήρξε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η Γαλλική Δημοκρατία ζήτησε την καταδίκη της Επιτροπής και η
Επιτροπή ηττήθηκε, πρέπει αυτή να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα. Το Ηνωμένο Βασίλειο φέρει τα δικαστικά έξοδά του, σύμφωνα
με το άρθρο 69, παράγραφος 4, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τμήμα μείζονος συνθέσεως)
αποφασίζει:
1)
Απορρίπτει την προσφυγή.
2)
Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.
3)
Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
Σκουρής
Jann
Rosas
Gulmann
Puissochet
Cunha Rodrigues
Schintgen
von Bahr
Silva de Lapuerta
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 13 Ιουλίου 2004.
Ο Γραμματέας
Ο Πρόεδρος
R. Grass
B. Σκουρής
–
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.