CELEX: 61984CJ0162
Υπάλληλοι
Αποκλεισμός από γενικό διαγωνισμό

( Το μέρος που περιέχει τα περιστατικά παραλείπεται )
Σκεπτικό
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 26 Ιουνίου 1984, η Ανδρονίκη Βλάχου, δόκιμη υπάλληλος του Ελεγκτικού Συνεδρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, άσκησε προσφυγή με την οποία ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής του διοργανικού διαγωνισμού βάσει τίτλων και εξετάσεων CC/LA/4/83, που κοινοποιήθηκε στην ενδιαφερομενη στις 30 Σεπτεμβρίου 1983, να μη της επιτρέψει να συμμετάσχει στο διαγωνισμό. Με την προσφυγή ζητείται, επίσης, η ακύρωση του εν λόγω διαγωνισμού που οργάνωσε το Ελεγκτικό Συνέδριο για την πλήρωση θέσεως προϊσταμένου τμήματος-αναθεωρητή ελληνικής γλώσσας στη γλωσσική του υπηρεσία.
Στην ανταπάντησή της η Βλάχου διευκρίνισε ότι το δεύτερο αυτό σκέλος των αιτημάτων της πρέπει να θεωρηθεί ως επικουρικό και, τέλος, κατά την προφορική διαδικασία δήλωσε ότι δεν εμμένει στο τμήμα αυτό της προσφυγής της.
Καίτοι από τις δηλώσεις αυτές της προσφεύγουσας κατά την προφορική διαδικασία, δεν προκύπτει κατά τρόπο απολύτως βέβαιο η πρόθεση της να παραιτηθεί από το αίτημα ακυρώσεως του διαγωνισμού, πρέπει, ωστόσο, να θεωρηθεί ότι η προσφυγή στρέφεται μόνο κατά της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής να μη επιτρέψει στην προσφεύγουσα να μετάσχει στο διαγωνισμό. Πράγματι, η ενδιαφερομενη δεν μπορεί να ζητεί, ως κύριο αίτημα, την ακύρωση αποφάσεως που δεν της επιτρέπει να μετάσχει στο διαγωνισμό και, επικουρικώς, την ακύρωση του διαγωνισμού, για την περίπτωση που το κύριο αίτημα της απορριφθεί.
Προς στήριξη της προσφυγής της, η Βλάχου ισχυρίζεται, πρώτον, ότι η εξεταστική επιτροπή παραβίασε την αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και ότι η απόφαση περί αποκλεισμού της από το διαγωνισμό αντίκειται στις υποσχέσεις που είχαν δώσει ανώτεροι υπάλληλοι του Ελεγκτικού Συνεδρίου στην προσφεύγουσα, η οποία είχε προσληφθεί ως έκτακτη υπάλληλος και είχε ακόμα την ιδιότητα αυτή όταν άρχισε ο διαγωνισμός.
Το Ελεγκτικό Συνέδριο αντιτάσσει ότι η προσφεύγουσα δεν προσκόμισε κανένα αποδεικτικό στοιχείο από το οποίο να προκύπτει η ύπαρξη των υποσχέσεων αυτών, οι οποίες, εξάλλου, ακόμα και αν είχαν γίνει, δεν θα μπορούσαν να δημιουργήσουν στην προσφεύγουσα δικαιολογημένη εμπιστοσύνη.
Πρέπει σχετικά να παρατηρηθεί ότι, σύμφωνα με το άρθρο 29 του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων, ο διαγωνισμός, εκτός από τις θέσεις Α 1 και Α 2 ή, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, εκτός από τις θέσεις που απαιτούν ειδικά προσόντα, συνιστά τη μόνη διαδικασία που επιτρέπει πρόσληψη μονίμου υπαλλήλου σε όργανο της Κοινότητας και ότι οι διατάξεις που ρυθμίζουν τη διαδικασία αυτή δεσμεύουν τόσο την αρμόδια για τους διορισμούς αρχή όσο και την εξεταστική επιτροπή του διαγωνισμού. Συνεπώς, οι υποσχέσεις που δεν θα ελάμβαναν υπόψη τις διατάξεις αυτές δεν θα μπορούσαν να δημιουργήσουν δικαιολογημένη εμπιστοσύνη στην ενδιαφερομένη, ακόμα και αν αποδειχθεί ότι πράγματι είχαν δοθεί, γεγονός που δεν συνέβη στην προκειμένη περίπτωση.
Με το δεύτερο ισχυρισμό της η Βλάχου υποστηρίζει ότι η εξεταστική επιτροπή πεπλα-νημένως έκρινε ότι δεν συγκέντρωνε τις προϋποθέσεις συμμετοχής στο διαγωνισμό.
Κατά την έννοια της παραγράφου V.2 της προκηρύξεως του διαγωνισμού μπορούσαν να μετάσχουν « οι υποψήφιοι ... που έχουν επαγγελματική πείρα 10 τουλάχιστον ετών σε επίπεδο ευθύνης σχετική με την προς πλήρωση θέση ».
Το άρθρο 5 του παραρτήματος III του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης, που αναφέρεται στην «διαδικασία διαγωνισμών», προβλέπει, στο εδάφιο 1, ότι αφού λάβει γνώση των φακέλων, η εξεταστική επιτροπή συντάσσει τον κατάλογο των υποψηφίων που πληρούν τους όρους που καθορίζονται από την προκήρυξη του διαγωνισμού.
Όπως προκύπτει από τα πρακτικά της συστατικής της συνεδριάσεως, της 16ης Σεπτεμβρίου 1983, η εξεταστική επιτροπή διαπίστωσε ότι κανείς από τους υποψηφίους δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις συμμετοχής και, ιδίως, την προϋπόθεση που προέβλεπε η παράγραφος V.2 της προκηρύξεως του διαγωνισμού.
Όπως διευκρίνισε το Ελεγκτικό Συνέδριο κατά την προφορική διαδικασία, η εξεταστική επιτροπή ερμήνευσε την προϋπόθεση αυτή υπό την έννοια ότι οι υποψήφιοι έπρεπε να έχουν επαγγελματική πείρα 10 τουλάχιστον ετών ως αναθεωρητές.
Η Βλάχου υποστηρίζει, αντιθέτως, ότι από την προαναφερθείσα παράγραφο V.2 δεν συνάγεται ότι απαιτείται δεκαετής πείρα αναθεωρητή, αλλά μόνο ότι ορισμένη πείρα αναθεωρητή ήταν απαραίτητη για την εκτέλεση των καθηκόντων που συνδέονται με την προς πλήρωση θέση.
Το Ελεγκτικό Συνέδριο απαντά ότι η επαγγελατική πείρα των υποψηφίων έπρεπε να είναι υψηλού ποιοτικού επιπέδου, ώστε να εγγυάται για την ικανότητά τους να ασκούν τα καθήκοντα πλαισιώσεως και διευθύνσεως. Η φύση, λοιπόν, της προς πλήρωση θέσεως απαιτούσε, ευλόγως, από την εξεταστική επιτροπή να ζητήσει από τους υποψηφίους σημαντική επαγγελματική πείρα αναθεωρητή.
Πρέπει, λοιπόν, να καθοριστεί καταρχάς αν η προαναφερθείσα παράγραφος V.2 πρέπει οπωσδήποτε να ερμηνευτεί υπό την έννοια ότι η επαγγελματική πείρα που έπρεπε να έχει ένας υποψήφιος για να μετάσχει στο διαγωνισμό έπρεπε να προέρχεται από εργασία αναθεωρητή.
Είναι προφανές ότι η εξεταστική επιτροπή απάντησε καταφατικά στο ερώτημα αυτό. Πράγματι, αν είχε κρίνει ότι η διατύπωση της παραγράφου V.2 επέτρεπε διάφορες ερμηνείες θα είχε καθορίσει, κατά την πρώτη του συνεδρίαση, την έννοια της επαγγελματικής πείρας που έπρεπε να ληφθεί υπόψη για να επιτραπεί η συμμετοχή στο διαγωνισμό. Στα πρακτικά, όμως, της συστατικής συνεδριάσεως της εξεταστικής επιτροπής, που πραγματοποιήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 1983, δεν υπάρχει καμία ένδειξη μιας τέτοιας ενέργειας.
Η παράγραφος IV της προκηρύξεως του διαγωνισμού ορίζει ως εξής τη φύση των καθηκόντων που συνδέονται με τη θέση του προϊσταμένου ομάδας-αναθεωρητή:
—
διεύθυνση του τμήματος ελληνικής μεταφράσεως·
—
αναθεώρηση μεταφράσεων ή ενδεχομένως, μετάφραση κειμένων χωρίς αναθεώρηση
—
έλεγχος των εργασιών ορολογίας, τεκμηριώσεως ή άλλων ειδικευμένων εργασιών στο γλωσσικό τομέα
—
συμμετοχή στην επαγγελματική επιμόρφωση των μεταφραστών.
Στο μέτρο που στα καθήκοντα αυτά περιλαμβάνεται η διεύθυνση μεταφραστικού τμήματος που αποτελείται από ορισμένο αριθμό μεταφραστών και αναθεωρητών, απαιτείται ο προϊστάμενος της ομάδας να έχει οπωσδήποτε επαγγελματική πείρα αναθεωρητή. Η διεύθυνση ενός γλωσσικού τμήματος περιλαμβάνει, πράγματι, επίσης, καθήκοντα οργανώσεως της λειτουργίας του τμήματος, ανάλογα με τους διαφόρους τύπους εργασιών, κατανομής της εργασίας μεταξύ των αναθεωρητών και έλεγχο της αποδόσεως τους, ώστε να είναι προφανώς αδιανόητο το να μπορεί να επιτελέσει μια τέτοια εργασία, που απαιτεί βαθιά γνώση όλων των πλευρών της εργασίας του αναθεωρητή, ένας ο οποίος δεν έχει καμία πείρα στον τομέα αυτό.
Εξάλλου, όπως ορθώς υπογράμμισε το Ελεγκτικό Συνέδριο κατά την προφορική διαδικασία, την απαίτηση αυτή αναγνωρίζουν με την πρακτική τους τα όργανα της Κοινότητας τα οποία ζητούν πείρα αναθεωρητή κάθε φορά που πρόκειται να πληρωθεί θέση προϊσταμένου ομάδας, είτε με προαγωγή, είτε με διαγωνισμό.
Υπό το φως των προηγουμένων σκέψεων κρίνεται επομένως ότι η ερμηνεία κατά την οποία η επαγγελματική πείρα που αναφέρεται στην παράγραφο V.2 της προκηρύξεως του διαγωνισμού πρέπει να είναι πείρα που αποκτήθηκε υπό την ιδιότητα του αναθεωρητή, επιβάλλεται από την ίδια τη φύση της προς πλήρωση θέσεως στο πλαίσιο του διαγωνισμού CC/LA/4/83.
Συνεπώς η εξεταστική επιτροπή ήταν υποχρεωμένη, σύμφωνα με τις διατάξεις της προκηρύξεως του διαγωνισμού, να απαιτήσει από τους υποψηφίους επαγγελματική πείρα 10 τουλάχιστον ετών υπό την ιδιότητα του αναθεωρητή και ότι, αντιθέτως προς την άποψη της προσφεύγουσας, δεν είχε καμία εξουσία να καθορίσει κατά την κρίση της τη διάρκεια της πείρας αυτής που θα μπορούσε να θεωρηθεί επαρκής για τη συμμετοχή στο διαγωνισμό.
Συνεπώς, ο ισχυρισμός που στηρίζεται στη μη τήρηση των προϋποθέσεων συμμετοχής στο διαγωνισμό πρέπει να απορριφθεί.
Σύμφωνα με τα όσα εκτέθηκαν πιο πάνω δεν μπορεί επίσης να γίνει δεκτός ο ισχυρισμός που αναφέρεται στο γεγονός οτι η εξεταστική επιτροπή έκρινε ότι η Βλάχου δεν συγκέντρωνε τις προϋποθέσεις συμμετοχής στο διαγωνισμό CC/LA/4/83, ενώ λίγους μήνες νωρίτερα είχε γίνει δεκτή στο διαγωνισμό CC/LA/20/82, οι προϋποθέσεις συμμετοχής στον οποίο ήταν παρόμοιες, και ότι, σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου οι υποψήφιοι δεν μπορούν να κρίνονται, σε ό, τι αφορά τις προϋποθέσεις συμμετοχής τους, δυσμενέστερα από ό, τι κρίθηκαν σε προηγούμενο διαγωνισμό, εκτός αν η αιτιολογία της αποφάσεως δικαιολογεί σαφώς τη διαφορετική αυτή κρίση.
Πράγματι, όπως ορθώς υπογράμμισε το Ελεγκτικό Συνέδριο, στην παρούσα περίπτωση δεν πρόκειται για παρόμοιες προϋποθέσεις συμμετοχής. Ασφαλώς, και στις δύο περιπτώσεις οι προκηρύξεις των διαγωνισμών αναφέρουν « επαγγελματική πείρα σε υπεύθυνη θέση σχετική με την προς πλήρωση θέση », η θέση όμως σε σχέση με την οποία θα καθοριστεί η επαγγελματική αυτή πείρα δεν είναι προφανώς η ίδια. Πράγματι, οι διαγωνισμοί στους οποίους αναφέρεται η προσφεύγουσα αφορούν δύο σαφώς διαφορετικές θέσεις, όπως σαφώς προκύπτει από την περιγραφή των καθηκόντων που περιέχεται στις προκηρύξεις των διαγωνισμών: αναθεωρητής-μεταφραστής στο διαγωνισμό CC/LA/20/82 και προϊστάμενος ομάδας-αναθεωρητής στο διαγωνισμό CC/LA/4/83.
Η Βλάχου προβάλλει, τέλος, έναν ισχυρισμό που αναφέρεται σε κατάχρηση εξουσίας διότι εκ προθέσεως τέθηκε η προϋπόθεση 1 θετούς επαγγελματικής πείρας σε θέση αναθεωρητή, ώστε η διαδικασία του διαγωνισμού να μη καταλήξει στην κατάρτιση πίνακα επιτυχόντων, διοτι ήταν πασίδηλο ότι λόγω της σχετικά πρόσφατης προσχωρήσεως της Ελλάδος στις Κοινότητες, κανείς υποψήφιος δεν θα είχε αποκτήσει πείρα αναθεωρητή στα κοινοτικά όργανα διάρκειας αρκετής να ικανοποιήσει την προϋπόθεση αυτή.
Το Ελεγκτικό Συνέδριο απαντά ότι από την προκήρυξη του διαγωνισμού δεν συνάγεται καθόλου ότι η επαγγελματική πείρα έπρεπε να έχει αποκτηθεί στα όργανα της Κοινότητας. Οι υποψήφιοι θα μπορούσαν λοιπόν να αποδείξουν ότι διαθέτουν επαγγελματική πείρα που έχει αποκτηθεί σε εθνική δημόσια διοίκηση ή σε ιδιωτικές επιχειρήσεις. Ούτε η εξεταστική επιτροπή ζήτησε η επαγγελματική αυτή πείρα να έχει αποκτηθεί στις Κοινότητες.
Ως προς τον ισχυρισμό αυτό πρέπει πρώτον να υπογραμμιστεί ότι, καθόσον αφορά την προκήρυξη του διαγωνισμού, αποσκοπεί, στην πράξη, στην ακύρωση του διαγωνισμού και, συνεπώς, δεν πρέπει να κριθεί στο πλαίσιο προσφυγής με την οποία ζητείται μόνο, όπως διευκρινίστηκε, η ακύρωση της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής να μη επιτρέψει στην προσφεύγουσα να μετάσχει στον εν λόγω διαγωνισμό. Καθόσον ο ισχυρισμός αυτός στρέφεται κατά της τελευταίας αυτής αποφάσεως, αρκεί να αναφερθεί ότι η προσφεύγουσα δεν προσκόμισε κανένα αποδεικτικό στοιχείο για κατάχρηση εξουσίας εις βάρος της και ότι καμία σχετική ένδειξη δεν μπορεί να συναχθεί από την ίδια την προσβαλλόμενη απόφαση, καθόσον η επαγγελματική πείρα της προσφεύγουσας που αποκτήθηκε εκτός των οργάνων της Κοινότητας δεν επαρκεί σε καμία περίπτωση, ούτε μόνη της, ούτε προστιθέμενη στην πείρα που αποκτήθηκε στα εν λόγω όργανα για να ικανοποιήσει τις προϋποθέσεις συμμετοχής στο διαγωνισμό που προβλέπει η προκήρυξη του διαγωνισμού.
Δεδομένου ότι η προσφεύγουσα δεν μπόρεσε να αποδείξει το βάσιμο κανενός από τους ισχυρισμούς που προέβαλε κατά της αποφάσεως να μη της επιτραπεί να μετάσχει στο διαγωνισμό, η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί.
Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα. Σύμφωνα, όμως, με το άρθρο 70 του κανονισμού διαδικασίας, προκειμένου περί προσφυγών υπαλλήλων των Κοινοτήτων, τα όργανα φέρουν τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν.

Για τους λόγους αυτούς
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πρώτο τμήμα)
αποφασίζει:

1)
Απορρίπτει την προσφυγή.

2)
Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.

Joliét
Bosco
O'Higgins
Δημοσιεύτηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 6 Φεβρουαρίου 1986.
Ο γραμματέας
Ο πρόεδρος του πρώτου τμήματος
Ρ. Heim
R. Joliét
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.