CELEX: 62003TJ0415
Αλιεία
Διατήρηση των θαλασσίων πόρων
Σχετική σταθερότητα των δραστηριοτήτων αλιείας κάθε κράτους μέλους
Ανταλλαγή ποσοστώσεων αλιείας
Παραχώρηση στη Γαλλική Δημοκρατία ενός μέρους της χορηγηθείσας στην Πορτογαλική Δημοκρατία ποσοστώσεως αλιείας γαύρου
Ακύρωση των διατάξεων που επιτρέπουν την εν λόγω παραχώρηση
Μείωση των πραγματικών δυνατοτήτων αλιείας για το Βασίλειο της Ισπανίας
Εξωσυμβατική ευθύνη της Κοινότητας
Κανόνας δικαίου που απονέμει δικαιώματα σε ιδιώτες
Υποστατό της ζημίας

Hameico Stuttgart κ.λπ. κατά Συμβουλίου και Επιτροπής, σκέψη 63).
142   Συναφώς, οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι το TAC γαύρου μειώθηκε σε 11 000 τόνους το 2003. Ωστόσο, ο ισχυρισμός αυτός είναι εσφαλμένος.
Πράγματι, από το παράρτημα Ι Δ του κανονισμού (ΕΚ) 2341/2002 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2002, περί καθορισμού, για
το 2003, για ορισμένα αποθέματα ιχθύων και ομάδες αποθεμάτων ιχθύων, των αλιευτικών δυνατοτήτων και των συναφών όρων στα κοινοτικά
ύδατα και, για τα κοινοτικά σκάφη, σε άλλα ύδατα όπου απαιτούνται περιορισμοί αλιευμάτων (EE L 356, σ. 12), προκύπτει ότι
το TAC γαύρου για τη ζώνη CIEM VIII σχετικά με το έτος 2003 είχε καθορισθεί σε 33 000 τόνους. Περαιτέρω, επισημαίνεται ότι
το εν λόγω TAC διατηρήθηκε σε 33 000 τόνους τόσο το 2002 [παράρτημα Ι D του κανονισμού (ΕΚ) 2555/2001 του Συμβουλίου, της
18 Δεκεμβρίου 2001, περί καθορισμού, για το 2002, για ορισμένα αποθέματα ιχθύων και ομάδες αποθεμάτων ιχθύων, των αλιευτικών
δυνατοτήτων και των συναφών όρων στα κοινοτικά ύδατα και, για τα κοινοτικά σκάφη, σε άλλα ύδατα όπου απαιτούνται περιορισμοί
αλιευμάτων (ΕΕ L 347, σ. 1)] όσο και το 2004 [παράρτημα Ι Β του κανονισμού (ΕΚ) 2287/2003 του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου
2003, περί καθορισμού, για το 2004, για ορισμένα αποθέματα ιχθύων και ομάδες αποθεμάτων ιχθύων, των αλιευτικών δυνατοτήτων
και των συναφών όρων στα κοινοτικά ύδατα και, για τα κοινοτικά σκάφη, σε άλλα ύδατα όπου απαιτούνται περιορισμοί αλιευμάτων
(ΕΕ L 344, σ. 1)].
143   Τέλος, όσον αφορά το αίτημα να διαταχθούν αποδείξεις, που υπέβαλαν οι ενάγοντες στις 31 Μαΐου 2005, υπενθυμίζεται ότι ένα
αίτημα για διεξαγωγή αποδείξεων, όταν προβάλλεται μετά το πέρας της προφορικής διαδικασίας, μπορεί να γίνει δεκτό μόνον εφόσον
αφορά πραγματικά περιστατικά που θα μπορούσαν να ασκήσουν κρίσιμη επιρροή στην επίλυση της διαφοράς και εφόσον ο ενδιαφερόμενος
δεν μπόρεσε να τα προβάλει πριν από το πέρας της προφορικής διαδικασίας (απόφαση του Δικαστηρίου της 8ης Ιουλίου 1999, C-227/92
P, Hoechst κατά Επιτροπής, Συλλογή 1999, σ. Ι-4443, σκέψη 104). Εν προκειμένω, παρατηρείται, αφενός, ότι οι ενάγοντες δεν
προέβαλαν καμία δικαιολογία για να αποδείξουν ότι, κατά την άσκηση της αγωγής τους, δεν μπόρεσαν να τεκμηριώσουν τον ισχυρισμό
τους όσον αφορά την υπερεκμετάλλευση και τη μείωση των πόρων. Συγκεκριμένα, οι ενάγοντες δεν εξηγούν γιατί τους ήταν δυνατόν,
στο στάδιο υποβολής του δικογράφου της αγωγής ή τουλάχιστον στο στάδιο υποβολής του υπομνήματος απαντήσεως, να ζητήσουν τη
διεξαγωγή πραγματογνωμοσύνης. Εντεύθεν, το αίτημα είναι απαράδεκτο.
144   Περαιτέρω, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, εν πάση περιπτώσει, το αίτημα διεξαγωγής αποδείξεων είναι αλυσιτελές. Πράγματι, παρατηρείται
ότι από κανένα από τα στοιχεία που προσκόμισαν οι ενάγοντες δεν στοιχειοθετείται ή εκφράζεται η υπόθεση ότι η μείωση των αλιευμάτων
ή η δυσμενής βιολογική κατάσταση του αποθέματος το 2005 μπορεί να οφείλονται στις ακυρωθείσες με την απόφαση της 18ης Απριλίου
2002 διατάξεις ή σε προηγούμενη υπερεκμετάλλευση του γαύρου. Αντιθέτως, από την έκθεση «Arrantza 2003», που εκπόνησε το Instituto
Tecnológico Pesquero y Alimentario, η οποία επισυνάπτεται ως παράρτημα στο υπόμνημα αντικρούσεως, προκύπτει ότι ο κύκλος της
ζωής του γαύρου είναι πολύ βραχύς και οι ποικιλίες του είδους του πολλές, οπότε μπορεί να υπάρξουν, από το ένα έτος στο άλλο,
περίοδοι κρίσεως στο είδος του, και μάλιστα περίοδοι ελλείψεως. Επομένως, σύμφωνα με την εν λόγω έκθεση, το 2002, η βιομάζα
των ιχθύων αναπαραγωγής βρισκόταν σε ασφαλή βιολογικά όρια, που εκτιμώνταν σε 56 000 τόνους, δηλαδή πέραν της βιομάζας προλήψεως
των 36 000 τόνων. Υπό τις συνθήκες αυτές, τα προσκομισθέντα από τους ενάγοντες στοιχεία δεν ασκούν αποφασιστική επιρροή στη
λύση της διαφοράς.
145   Επομένως, πρέπει να απορριφθεί το προβληθέν από τους ενάγοντες αίτημα διεξαγωγής αποδείξεων.
146   Για όλους αυτούς τους λόγους, συνάγεται ότι οι ενάγοντες δεν απέδειξαν το υποστατό των ζημιών τις οποίες προβάλλουν.
147   Εφόσον οι ενάγοντες δεν απέδειξαν ούτε την ύπαρξη κατάφωρης παραβιάσεως κανόνος δικαίου που απονέμει δικαιώματα στους ιδιώτες,
ούτε το υποστατό της προβαλλομένης ζημίας, συνάγεται ότι δεν στοιχειοθετείται η ευθύνη της Κοινότητας, χωρίς να απαιτείται
να εξακριβωθεί αν πληρούται η προϋπόθεση σχετικά με την αιτιώδη συνάφεια μεταξύ της φερομένης παρατυπίας και της προβαλλομένης
ζημίας.
148   Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη η αγωγή που άσκησαν οι ενάγοντες, χωρίς να χρειάζεται να
κριθούν τα επιχειρήματα σχετικά με το παραδεκτό

Επί των δικαστικών εξόδων
149   Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα έξοδα, εφόσον υπήρχε σχετικό
αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι οι ενάγοντες ηττήθηκαν, πρέπει να καταδικαστούν στα δικαστικά έξοδα, συμφώνως
προς τα αιτήματα του εναγομένου.
150   Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 4, του ίδιου κανονισμού, τα κράτη μέλη και τα όργανα που παρεμβαίνουν στη δίκη φέρουν τα δικαστικά
τους έξοδα.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ (τρίτο τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Απορρίπτει την αγωγή.
2)
Οι ενάγοντες φέρουν τα δικά τους δικαστικά έξοδα καθώς και τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο.
3)
Η Γαλλική Δημοκρατία και η Επιτροπή φέρουν τα δικά τους δικαστικά έξοδα.
Jaeger
Tiili
Czúcz
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο, στις 19 Οκτωβρίου 2005.
Ο Γραμματέας

Ο Πρόεδρος
E. Coulon

M. Jaeger
*
Γλώσσα διαδικασίας:  η ισπανική.