CELEX: 62007TJ0411
Ανταγωνισμός
Συγκεντρώσεις
Απόφαση κηρύσσουσα πράξη συγκεντρώσεως ασύμβατη προς την κοινή αγορά
Έννοια της συγκεντρώσεως
Διάθεση του συνόλου των αποκτηθεισών μετοχών προς επαναφορά της καταστάσεως που επικρατούσε πριν από την πραγματοποίηση συγκεντρώσεως
Άρνηση διαταγής κατάλληλων μέτρων
Αναρμοδιότητα της Επιτροπής

2004/276/ΕΚ, της 30ής Ιανουαρίου 2002, με την οποία διατάσσεται ο διαχωρισμός των επιχειρήσεων βάσει του άρθρου 8,
παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΟΚ) 4064/89 του Συμβουλίου (υπόθεση COMP/M.2283 – Schneider/Legrand) (ΕΕ 2004, L 101, σ. 134,
στο εξής: απόφαση Schneider), όπου η Επιτροπή έκρινε ότι το μικρότερο του 5 % ποσοστό συμμετοχής της Schneider στο κεφάλαιο
της Legrand δεν επέφερε αρνητικές συνέπειες για τον ανταγωνισμό. Επί του ζητήματος αυτού, η προσφεύγουσα αμφισβητεί την εκτιθέμενη
στο σημείο 13 της προσβαλλομένης αποφάσεως κρίση της Επιτροπής, κατά την οποία η κατάσταση στην παρούσα υπόθεση διαφέρει από
εκείνες που ίσχυαν στις υποθέσεις Tetra Laval και Schneider, όπου η ΔΠΕ είχε ήδη πλήρως πραγματοποιηθεί και ο αποκτών είχε
εξασφαλίσει τον έλεγχο της στοχευόμενης εταιρίας. Η διαφοροποίηση αυτή δεν προσφέρεται για την εκτίμηση της κρίσεως του σημείου
12 της αποφάσεως αυτής κατά την οποία «ελλείψει ελέγχου» δεν υπάρχουν αρνητικές συνέπειες για τον ανταγωνισμό. Στις υποθέσεις
Tetra Laval και Schneider, η Επιτροπή υιοθέτησε την ακριβώς αντίθετη άποψη, δηλαδή ότι καίτοι τα σχετικά ποσοστά συμμετοχής
είχαν μειωθεί σε επίπεδο το οποίο δεν επέτρεπε την άσκηση «ελέγχου», η μειοψηφική συμμετοχή συνεπαγόταν μη αποδεκτή στρέβλωση
του ανταγωνισμού. Επιπλέον, εν προκειμένω, η συγκέντρωση παρέμεινε απλώς εν δυνάμει συγκέντρωση. Είναι άνευ σημασίας το γεγονός
ότι η ΔΠΕ δεν ήταν ή δεν κατέστη άκυρη, καθώς η Ryanair διατήρησε, και συνεχίζει να διατηρεί, την πρόθεσή της να εξαγοράσει
την Aer Lingus. Δεν μπορεί να γίνει επίκληση των διαφορών μεταξύ των εφαρμοστέων σχετικά με τις ΔΠΕ εθνικών νομοθεσιών ώστε
να δικαιολογηθεί η διατήρηση της μειοψηφικής συμμετοχής ενός αποκτώντος, ενώ ένας άλλος υποχρεώνεται να την εγκαταλείψει.
Ο αντίκτυπος στον ανταγωνισμό είναι ο ίδιος και στις δύο περιπτώσεις. Στην παρούσα υπόθεση, η υιοθέτηση της αποφάσεως Ryanair
δε μπορεί να συνεπάγεται αναρμοδιότητα της Επιτροπής να εξετάσει τη στρέβλωση του ανταγωνισμού που επέρχεται από μέρος συγκεντρώσεως
που μόλις απαγόρευσε.
Η προσφεύγουσα επικαλείται, επίσης, την πρακτική της United Kingdom Competition Committee (επιτροπής ανταγωνισμού του Ηνωμένου
Βασιλείου), η οποία, τον Οκτώβριο του 2007, έκρινε προσωρινώς ότι η απόκτηση από την BSkyB του 17,9 % των μετοχών της ITV
ήταν σε θέση να μειώσει ουσιαστικά τον ανταγωνισμό λόγω της εξαλείψεως της αντιπαλότητας μεταξύ των δύο αυτών εταιριών και
της δυνατότητας της BSkyB να επηρεάζει κατά συγκεκριμένο τρόπο τη διοίκηση της ITV.
Δεύτερον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το άρθρο 8, παράγραφος 4, του κανονισμού περί συγκεντρώσεων πρέπει να ερμηνευθεί
υπό την έννοια ότι εφαρμόζεται στο ποσοστό συμμετοχής της Ryanair το οποίο αποκτήθηκε στο πλαίσιο απαγορευμένης συγκεντρώσεως.
Η ίδια επιχειρηματολογία ισχύει, mutatis mutandis, ως προς την αρμοδιότητα της Επιτροπής περί λήψεως προσωρινών μέτρων κατά
το άρθρο 8, παράγραφος 5, στοιχείο γ΄, του εν λόγω κανονισμού.
Επιβάλλεται, κατ’ αρχάς, τελολογική ερμηνεία του κανονισμού περί συγκεντρώσεων. Μεταξύ των δύο δυνατών ερμηνειών του κανονισμού,
το Δικαστήριο και το Γενικό Δικαστήριο έχουν επισημάνει ότι η συσταλτική ερμηνεία θα καθιστούσε τον κανονισμό περί συγκεντρώσεων
άνευ αποτελεσματικότητας, ενώ η διασταλτική ερμηνεία είναι συνεπής με τον σκοπό του κανονισμού, καίτοι αυτός δεν προβλέπεται
ρητώς. Η ερμηνεία του άρθρου 8, παράγραφοι 4 και 5, του κανονισμού περί συγκεντρώσεων, στην οποία προέβη η Επιτροπή με την
προσβαλλόμενη απόφαση, αντιβαίνει προς τον σκοπό αυτόν, δηλαδή τη διασφάλιση ενός συστήματος ανόθευτου ανταγωνισμού σύμφωνα
με το άρθρο 3, στοιχείο ζ΄, ΕΚ. Η προσέγγιση της Επιτροπής στερεί από την Ένωση τη δυνατότητα να στραφεί κατά της στρεβλώσεως
του ανταγωνισμού που δημιουργήθηκε λόγω της μειοψηφικής συμμετοχής της Ryanair, παρά το γεγονός μάλιστα ότι η συμμετοχή αυτή
αποκτήθηκε στο πλαίσιο απαγορευμένης συγκεντρώσεως.
Όσον αφορά τη θέση σε εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 4, του κανονισμού περί συγκεντρώσεων, το οποίο προϋποθέτει συγκέντρωση
η οποία «έχει ήδη πραγματοποιηθεί» και «κηρυχθεί ασύμβατη προς την κοινή αγορά», η προσφεύγουσα υπογραμμίζει ότι η Επιτροπή
προβαίνει σε καθαρά γραμματική προσέγγιση διατυπώνοντας στο σημείο 10 της προσβαλλομένης αποφάσεως την κρίση ότι «η εξεταζόμενη
στην παρούσα υπόθεση συγκέντρωση δεν έχει πραγματοποιηθεί» και ότι «συνεπώς οι πράξεις που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια
της ενώπιον της Επιτροπής διαδικασίας δεν μπορούν να θεωρηθούν ως μέρος πραγματοποιηθείσας συγκεντρώσεως». Η ερμηνεία αυτή
είναι εσφαλμένη, διότι η Επιτροπή θεωρεί ότι οι προς εξέταση στην προσβαλλόμενη απόφαση «πράξεις» διαφέρουν από την εξεταζόμενη
στο σημείο 12 της αποφάσεως Ryanair συγκέντρωση (βλ. σκέψη 16 ανωτέρω). Η ερμηνεία αυτή είναι ομοίως εσφαλμένη κατά το ότι
η Επιτροπή εξομοιώνει τις έννοιες «πραγματοποιηθείσα» του άρθρου 8, παράγραφος 4, στοιχείο α΄, του κανονισμού περί συγκεντρώσεων
με την «απόκτηση ελέγχου» κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 2, του εν λόγω κανονισμού. Κατά την άποψη της προσφεύγουσας,
είναι προφανές ότι στην παρούσα υπόθεση πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση μέσω πράξεων οι οποίες συνιστούν μέρος της απαγορευθείσας
συγκεντρώσεως και επέτρεψαν στη Ryanair να αποκτήσει (και να διατηρεί ακόμη) ποσοστό μεγαλύτερο του 25 % του κεφαλαίου της
Aer Lingus. Το γεγονός ότι η συγκέντρωση ουδέποτε ολοκληρώθηκε πλήρως –διότι η Επιτροπή την απέτρεψε– δεν σημαίνει ότι η συγκέντρωση
δεν πραγματοποιήθηκε, έστω μερικώς, μέσω των εκτιθέμενων στη σκέψη 12 της αποφάσεως Ryanair πράξεων. Συναφώς, ο ισχυρισμός
της Επιτροπής, στο σημείο 12 της προσβαλλομένης αποφάσεως, κατά τον οποίο η έννοια της «μερικώς πραγματοποιηθείσας» συγκεντρώσεως
δεν βασίζεται στο γράμμα του άρθρου 8, παράγραφος 4, είναι μεν ορθός αλλά ελάχιστα χρήσιμος, διότι το γράμμα της διατάξεως
αυτής δεν απαιτεί ούτε πλήρη πραγματοποίηση υπό την έννοια της αποκτήσεως ελέγχου. Κατά την προσφεύγουσα, κατευθυντήρια αρχή
του άρθρου 8, παράγραφος 4, του κανονισμού περί συγκεντρώσεων δεν είναι η απόκτηση ελέγχου, αλλά η ανάγκη επαναφοράς του status
quo ante με την ακύρωση των πράξεων που συνιστούν μέρος της απαγορευμένης συγκεντρώσεως.
Μια συνεπής προσέγγιση της έννοιας της «πραγματοποιήσεως» οφείλει, επίσης, να εξετάσει τη σημασία του όρου αυτού ενόψει του
άρθρου 7, παράγραφος 1, του κανονισμού περί συγκεντρώσεων, το οποίο ορίζει ότι συγκέντρωση με κοινοτική διάσταση δεν «πραγματοποιείται»
πριν από την κοινοποίησή της ούτε πριν να κηρυχθεί συμβατή με την κοινή αγορά. Από την εξέταση της πρακτικής της Επιτροπής
επ’ αυτού διαπιστώνεται ότι, κατά την άποψή της, η εν λόγω διάταξη παρέχει τη δυνατότητα αποτροπής των μερικών πραγματοποιήσεων,
συμπεριλαμβανομένων και των πράξεων που ενδέχεται να καταλήξουν σε μεταφορά του ελέγχου. Εν προκειμένω, η Επιτροπή απαίτησε
από τη Ryanair να αναστείλει την άσκηση των δικαιωμάτων ψήφου που απορρέουν από το ποσοστό συμμετοχής της στο κεφάλαιο της
Aer Lingus, παρά το ότι η άσκηση των δικαιωμάτων αυτών δεν αντιστοιχεί σε άσκηση ελέγχου. Επομένως, επρόκειτο ακριβώς για
αποτροπή αρνητικών συνεπειών για τον ανταγωνισμό.
Η προσφεύγουσα υποστηρίζει, περαιτέρω, ότι χωρίς να απαιτείται εκτίμηση των διαφόρων γλωσσικών αποδόσεων του κανονισμού περί
συγκεντρώσεων, ο όρος «πραγματοποίηση συγκεντρώσεως» που χρησιμοποιείται στο άρθρο 8, παράγραφοι 4 και 5, και στο άρθρο 7,
μπορεί να έχει τρεις έννοιες· την πλήρη πραγματοποίηση της συγκεντρώσεως· τη μερική πραγματοποίηση του συνόλου της συγκεντρώσεως
ή την πλήρη πραγματοποίηση μέρους της συγκεντρώσεως. Αυτή η αοριστία είναι έκδηλη στην παρούσα υπόθεση, όπου η Επιτροπή απαγόρευσε
συγκέντρωση χαρακτηρισθείσα ως αποτελούμενη από δύο μέρη (απόκτηση μετοχών και ΔΠΕ), όπου μόνον το πρώτο πραγματοποιήθηκε.
Με τον δεύτερο λόγο, που αντλείται από παράβαση του άρθρου 21, παράγραφος 3, του κανονισμού περί συγκεντρώσεων, η προσφεύγουσα
ισχυρίζεται ότι τα εσφαλμένα συμπεράσματα της Επιτροπής ως προς την εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφοι 4 και 5, του εν λόγω
κανονισμού, οδηγούν σε εσφαλμένη ερμηνεία της διατάξεως αυτής. Συγκεκριμένα, αν αποδειχθεί ότι η Επιτροπή είναι αρμόδια να
λαμβάνει μέτρα αποεπενδύσεως ως προς το κτηθέν από τη Ryanair ποσοστό συμμετοχής, οι αρμόδιες για τον ανταγωνισμό εθνικές
αρχές δεν έχουν πλέον καμία σχετική αρμοδιότητα κατά το άρθρο 21, παράγραφος 3. Η προσέγγιση αυτή επιβεβαιώνει την αρχή της
«μίας στάσεως». Εφόσον αυτή η προσέγγιση είναι ορθή, η Επιτροπή, με την προσβαλλόμενη απόφαση, παρέβη το άρθρο 21, παράγραφος
3, του κανονισμού περί συγκεντρώσεων, μη δηλώνοντας, κατά τρόπο σαφή, ότι η διάταξη αυτή εμποδίζει την παρέμβαση των αρμοδίων
για τον ανταγωνισμό εθνικών αρχών και αφήνοντας περιθώριο ως εκ τούτου για παρέμβασή τους. Η παράβαση αυτή θα είναι ακόμη
σοβαρότερη αν οι σχετικές εθνικές αρχές εκδώσουν αντικρουόμενες απόψεις. Η συνεπής ερμηνεία του άρθρου 8, παράγραφοι 4 και
5, του ιδίου κανονισμού, αποκλείει κάθε ερμηνεία του άρθρου 21, παράγραφος 3, η οποία θα εμπόδιζε τα κράτη μέλη να εφαρμόσουν
το εθνικό τους δίκαιο ως προς το ποσοστό συμμετοχής της Ryanair, εφόσον το ποσοστό αυτό απομονωθεί από τη ΔΠΕ, και θα στερούσε,
επίσης, από την Επιτροπή την αρμοδιότητα να εξετάσει αυτό το ποσοστό κατά το άρθρο 8, παράγραφος 4, του κανονισμού περί συγκεντρώσεων.
Σε αντίθετη περίπτωση, το ποσοστό συμμετοχής της Ryanair θα απόλαυε ασυλίας από νομικές διαδικασίες τόσο ως προς την Ένωση
όσο και ως προς τα κράτη μέλη.
Η Επιτροπή αμφισβητεί αυτήν την επιχειρηματολογία. Ειδικότερα, τονίζει ότι ο κανονισμός περί συγκεντρώσεων δεν εφαρμόζεται
παρά μόνο σε «συγκεντρώσεις» εμπίπτουσες στον ορισμό του άρθρου 3 του κανονισμού περί συγκεντρώσεων. Στο πλαίσιο αυτό, η απόκτηση
μειοψηφικής συμμετοχής, η οποία καθεαυτή δεν παρέχει δυνατότητα «ελέγχου», δεν συνιστά «συγκέντρωση» κατά τον κανονισμό περί
συγκεντρώσεων. Η Επιτροπή ισχυρίζεται, επίσης, ότι το άρθρο 21, παράγραφος 3, δεν της απονέμει ειδικές υποχρεώσεις ή εξουσίες
και, επομένως, δεν έχει τη δυνατότητα να ερμηνεύσει τη διάταξη αυτή όταν καλείται να προβεί σε ενέργειες βάσει του άρθρου
232 ΕΚ.

Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Με την πρόσκλησή της να προβεί σε ενέργειες όπως στην παρούσα υπόθεση, η Aer Lingus υποστηρίζει κατ’ ουσίαν ότι το ποσοστό
συμμετοχής της Ryanair στο κεφάλαιό της, το οποίο αποκτήθηκε πριν και κατά τη διάρκεια της ΔΠΕ, συνιστά μερική πραγματοποίηση
της συγκεντρώσεως που κηρύχθηκε από την Επιτροπή ασύμβατη. Προκειμένου να αποκατασταθούν οι όροι ουσιαστικού ανταγωνισμού,
όφειλε, επομένως, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 8, παράγραφος 4, του κανονισμού περί συγκεντρώσεων, να διατάξει τη διάθεση του
συνόλου των αποκτηθεισών από τη Ryanair μετοχών (βλ. σκέψεις 8, 23, 44 επ. ανωτέρω).
Με την προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή απορρίπτει το αίτημα αυτό περί κινήσεως διαδικασίας κατά της Ryanair κατά το άρθρο
8, παράγραφος 4, του κανονισμού περί συγκεντρώσεων, θεωρώντας ότι η κοινοποιηθείσα από την επιχείρηση αυτή συγκέντρωση δεν
είχε πραγματοποιηθεί και ότι η υπό εξέταση συμμετοχή δεν παρείχε δυνατότητα ελέγχου της Aer Lingus από τη Ryanair. Η Επιτροπή
εκτιμά, επίσης, ότι, ελλείψει πραγματοποιηθείσας συγκεντρώσεως κατά τον ορισμό του κανονισμού περί συγκεντρώσεων, η προτεινόμενη
από την προσφεύγουσα ερμηνεία υπερβαίνει τα όρια της αρμοδιότητάς της (βλ. σκέψεις 25 έως 27 ανωτέρω).
Προκειμένου να κριθεί η νομιμότητα της προσβαλλομένης αποφάσεως ενόψει της απονεμηθείσας στην Επιτροπή αρμοδιότητας να διατάσσει
επιχείρηση για τη λύση συγκεντρώσεως, ιδίως μέσω της διαθέσεως του συνόλου των αποκτηθεισών μετοχών της άλλης επιχειρήσεως,
επιβάλλεται η αναγωγή στον κρίσιμο χρόνο κατά το άρθρο 8, παράγραφος 4, του κανονισμού περί συγκεντρώσεων, το οποίο προβλέπει
«συγκέντρωση» η οποία «έχει ήδη πραγματοποιηθεί» και η οποία «έχει κηρυχθεί ασύμβατη προς την κοινή αγορά» (βλ. σκέψη 2 ανωτέρω).
Συναφώς, η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε ακριβώς όταν η Επιτροπή κήρυξε την κοινοποιηθείσα από τη Ryanair συγκέντρωση ασύμβατη
προς την κοινή αγορά. Δεδομένου ότι η Επιτροπή δεν είχε εξετάσει το ζήτημα της μειοψηφικής συμμετοχής της Ryanair στο κεφάλαιο
της Aer Lingus στο πλαίσιο της αποφάσεως Ryanair με την οποία διαπιστώθηκε η ασυμβατότητα της κοινοποιηθείσας συγκεντρώσεως
κατά το άρθρο 8, παράγραφος 3, του κανονισμού περί συγκεντρώσεων, είχε ακόμη τη δυνατότητα να το πράξει με χωριστή απόφαση
βάσει του άρθρου 8, παράγραφος 4, τελευταίο εδάφιο, του εν λόγω κανονισμού.
Όπως ορθώς εκτέθηκε, όμως, στην προσβαλλόμενη απόφαση, η άλλη προβλεπόμενη στο άρθρο 8, παράγραφος 4, του κανονισμού περί
συγκεντρώσεων προϋπόθεση δεν συνέτρεχε κατά το μέτρο που η κοινοποιηθείσα συγκέντρωση δεν είχε πραγματοποιηθεί. Εν προκειμένω,
από της εκδόσεως της αποφάσεως περί ασυμβατότητας προς την κοινή αγορά, η Ryanair δεν διέθετε, λαμβανομένων υπόψη των νομικών
και πραγματικών συνθηκών, δυνατότητα ελέγχου της Aer Lingus ή καθοριστικού επηρεασμού της δραστηριότητας της επιχειρήσεως
αυτής.
Από νομικής απόψεως, η έννοια της συγκεντρώσεως που χρησιμοποιεί ο κανονισμός περί συγκεντρώσεων είναι σημαίνουσα, διότι θεμελιώνει
την αρμοδιότητα της Επιτροπής βάσει του κανονισμού αυτού. Πράγματι, ο κανονισμός περί συγκεντρώσεων εφαρμόζεται σε όλες τις
συγκεντρώσεις με κοινοτική διάσταση (άρθρο 1, παράγραφος 1). Η έννοια της συγκεντρώσεως ορίζεται στο άρθρο 3 του εν λόγω κανονισμού.
Κατά το εν λόγω άρθρο 3, παράγραφος 1, συγκέντρωση θεωρείται ότι υπάρχει όταν προκύπτει μόνιμη μεταβολή του ελέγχου η οποία
προκύπτει, για παράδειγμα, από τη συγχώνευση δύο επιχειρήσεων ή την απόκτηση από μία επιχείρηση ελέγχου σε μια άλλη επιχείρηση.
Το άρθρο 3, παράγραφος 2, ορίζει ειδικότερα ότι ο εν λόγω έλεγχος απορρέει από δικαιώματα, συμβάσεις ή άλλα μέσα τα οποία
παρέχουν τη δυνατότητα καθοριστικού επηρεασμού της δραστηριότητας της οικείας επιχειρήσεως.
Συνεπώς, κάθε πράξη ή σύνολο πράξεων που προκαλεί «μόνιμη μεταβολή του ελέγχου» παρέχοντας τη «δυνατότητα καθοριστικού επηρεασμού
της δραστηριότητας της οικείας επιχειρήσεως» συνιστά συγκέντρωση η οποία θεωρείται πραγματοποιηθείσα κατά την έννοια του κανονισμού
περί συγκεντρώσεων. Κοινό χαρακτηριστικό των συγκεντρώσεων αυτών είναι το εξής: ενώ προ της διενέργειας δεδομένης οικονομικής
δραστηριότητας υπήρχαν δύο διακριτές επιχειρήσεις, μετά τη διενέργειά της δεν υπάρχει πλέον παρά μόνο μία. Επομένως, εκτός
από την περίπτωση της συγχωνεύσεως όπου προβλέπεται η εξαφάνιση της μίας εκ των δύο οικείων επιχειρήσεων, η Επιτροπή οφείλει
να διαπιστώνει αν η πραγματοποίηση της συγκεντρώσεως συνεπάγεται την παροχή σε μία από τις οικείες επιχειρήσεις εξουσίας ελέγχου
της άλλης, εξουσία την οποία δεν διέθετε προηγουμένως. Αυτή η εξουσία ελέγχου συνίσταται στη δυνατότητα καθοριστικού επηρεασμού
της δραστηριότητας μίας επιχειρήσεως, ιδίως όταν η ελέγχουσα επιχείρηση μπορεί να της επιβάλει επιλογές σχετικά με τις στρατηγικές
της αποφάσεις.
Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι η απόκτηση ποσοστού συμμετοχής το οποίο δεν παρέχει, καθαυτό, δυνατότητα ελέγχου κατά την έννοια
του άρθρου 3 του κανονισμού περί συγκεντρώσεων, δεν συνιστά συγκέντρωση θεωρούμενη ως πραγματοποιηθείσα κατά τον κανονισμό
αυτόν. Επί του σημείου αυτού, το δίκαιο της Ένωσης διαφέρει από το δίκαιο ορισμένων κρατών μελών, καθότι οι αρμόδιες εθνικές
αρχές έχουν τη δυνατότητα, βάσει των διατάξεων του εθνικού δικαίου περί ελέγχου συγκεντρώσεων, να ενεργούν αναφορικά με μειοψηφικές
συμμετοχές οι οποίες ορίζονται υπό ευρεία έννοια.
Αντιθέτως προς τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας, η έννοια της συγκεντρώσεως δεν μπορεί να καλύψει και περιπτώσεις όπου,
ελλείψει αποκτήσεως ελέγχου, το εξεταζόμενο ποσοστό συμμετοχής δεν παρέχει καθεαυτό τη δυνατότητα καθοριστικού επηρεασμού
της δραστηριότητας μίας επιχειρήσεως, αλλά εντάσσεται μάλλον στο πλαίσιο εξετασθείσας από την Επιτροπή κοινοποιηθείσας συγκεντρώσεως
και κηρυχθείσας ασύμβατης προς την κοινή αγορά κατά το πέρας της εξετάσεως αυτής, χωρίς να υπάρχει μεταβολή του ελέγχου κατά
την προαναφερθείσα έννοια.
Δεν απονέμεται τέτοια εξουσία στην Επιτροπή κατ’ εφαρμογήν του κανονισμού περί συγκεντρώσεων. Κατά τους ίδιους τους όρους
του άρθρου 8, παράγραφος 4, του εν λόγω κανονισμού, υφίσταται εξουσία διαταγής για τη διάθεση του συνόλου των αποκτηθεισών
από μία επιχείρηση μετοχών μίας άλλης μόνον προκειμένου να «επανέλθει η κατάσταση που επικρατούσε πριν από την πραγματοποίηση
της συγκεντρώσεως». Χωρίς απόκτηση ελέγχου, η Επιτροπή δεν διαθέτει εξουσία να λύσει την εν λόγω συγκέντρωση. Αν ο νομοθέτης
είχε τη βούληση να απονείμει στην Επιτροπή ευρύτερη αρμοδιότητα από την προβλεπόμενη στον κανονισμό περί συγκεντρώσεων, θα
είχε προβλέψει διάταξη υπό την έννοια αυτή.
Ως προς τα πραγματικά περιστατικά, δεν αμφισβητείται ότι το ποσοστό συμμετοχής της Ryanair στο κεφάλαιο της Aer Lingus δεν
παρέχει εν προκειμένω στη Ryanair τη δυνατότητα «ελέγχου» της Aer Lingus. Πέραν των εκτεθέντων στα σημεία 10 και 11 της προσβαλλομένης
αποφάσεως στοιχείων, η Aer Lingus επισημαίνει ότι «αποδέχεται την υπόθεση στο σημείο 11 της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι,
στις 27 Ιουνίου 2007, η Ryanair δεν ασκούσε “έλεγχο” κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 2, του κανονισμού περί συγκεντρώσεων».
Ομοίως, η Aer Lingus δεν προβάλλει ότι το ποσοστό συμμετοχής της Ryanair στο κεφάλαιό της, ύψους 29,3 % από τον μήνα Αύγουστο
του 2007, παρέχει στην τελευταία δυνατότητα ελέγχου της εταιρίας αλλά περιορίζεται να επιβεβαιώσει ότι το ποσοστό αυτό της
παρέχει «σημαντική δυνατότητα να επέμβει στη διαχείρισή της και στην εμπορική της στρατηγική».
Εξάλλου, απαντώντας στα επιχειρήματα της προσφεύγουσας περί φερόμενων αρνητικών συνεπειών για τον ανταγωνισμό, επισημαίνεται
ότι ορθώς η Επιτροπή με την προσβαλλόμενη απόφαση απέκλεισε ότι θα μπορούσαν να εξομοιωθούν με μορφή ελέγχου στην παρούσα
υπόθεση (σημείο 11 της προσβαλλομένης αποφάσεως). Συναφώς, τονίζεται ότι ο κανονισμός περί συγκεντρώσεων δεν αποβλέπει, εν
γένει, στη διατήρηση εταιριών με εμπορικές διαφορές οι οποίες τις καθιστούν αντιτιθέμενες προς τους μετόχους τους ή στην άρση
κάθε αβεβαιότητας σχετικά με την έγκριση εκ μέρους τους σημαντικών αποφάσεων. Αν η διοίκηση της Aer Lingus θεωρεί ότι η συμπεριφορά
της Ryanair υπό την ιδιότητα της μετόχου είναι καταχρηστική ή παράνομη, έχει τη δυνατότητα να φέρει την υπόθεση ενώπιον των
αρμόδιων εθνικών δικαστηρίων ή αρχών.
Σε κάθε περίπτωση, καίτοι είναι αληθές ότι τα πραγματικά στοιχεία που επικαλέσθηκε η προσφεύγουσα τείνουν να καταδείξουν ότι
οι σχέσεις μεταξύ της διοικήσεώς της και της Ryanair είναι τεταμένες και ότι οι απόψεις τους διαφέρουν επί ορισμένων θεμάτων,
δεν αποδεικνύουν όμως –όπως θα έπρεπε ούτως ώστε η Επιτροπή να μπορεί να αποφασίσει τη θέση σε εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος
4, του κανονισμού περί συγκεντρώσεων– την ύπαρξη δυνατότητας καθοριστικού επηρεασμού της δραστηριότητας της επιχειρήσεως αυτής.
Ως εκ τούτου, ως προς τον ισχυρισμό κατά τον οποίο η Ryanair χρησιμοποίησε το ποσοστό συμμετοχής της αποπειρώμενη να αποκτήσει
πρόσβαση σε εμπιστευτικά στρατηγικά σχέδια και σε επιχειρηματικά απόρρητα της Aer Lingus, το μόνο προβληθέν στοιχείο προς
υποστήριξη του εν λόγω ισχυρισμού είναι ένα έγγραφο όπου η Ryanair ζητά, σε γενικές γραμμές, συνάντηση με τους διευθυντές
της Aer Lingus. Η προσφυγή δεν περιλαμβάνει κανένα στοιχείο ικανό να αποδείξει ότι εμπιστευτικές πληροφορίες ανταλλάχθηκαν
πράγματι κατά τη διάρκεια της εν λόγω συναντήσεως. Μία τέτοια ανταλλαγή πληροφοριών, πάντως, δεν θα συνιστούσε άμεση συνέπεια
της μειοψηφικής συμμετοχής, αλλά θα αναδείκνυε μία μεταγενέστερη συμπεριφορά των δύο αυτών εταιριών η οποία θα μπορούσε ενδεχομένως
να εξετασθεί ενόψει του άρθρου 81 ΕΚ.
Ομοίως, ως προς τον ισχυρισμό κατά τον οποίο η Ryanair ψήφισε αντίθετα προς ειδική απόφαση η οποία θα επέτρεπε στο διοικητικό
συμβούλιο να προβαίνει σε ενέργειες χωρίς να απαιτείται προηγούμενη έγκριση των υφιστάμενων μετόχων, όπως προβλέπει εν γένει
το δίκαιο εταιριών, από τις παρατηρήσεις του προέδρου-γενικού διευθυντή της προσφεύγουσας, οι οποίες δημοσιεύθηκαν στην εφημερίδα
The Irish times
στις 7 Ιουλίου 2007 σε άρθρο υπό τον τίτλο «Η Ryanair εμποδίζει την προσπάθεια της Aer Lingus να αποδυναμώσει τη συμμετοχή
της» και στις οποίες παραπέμπει η Επιτροπή χωρίς αντίκρουση εκ μέρους της προσφεύγουσας, προκύπτει ότι η μη λήψη της εν λόγω
αποφάσεως δεν είχε σημαντικές συνέπειες για την εταιρία.
Ως προς τον ισχυρισμό κατά τον οποίο η Ryanair ζήτησε τη σύγκληση δύο εκτάκτων γενικών συνελεύσεων προκειμένου να επανέλθει
επί στρατηγικών αποφάσεων που είχαν υιοθετηθεί από την Aer Lingus, η Επιτροπή επισημαίνει, χωρίς αντίκρουση εκ μέρους της
προσφεύγουσας, ότι το διοικητικό συμβούλιο της Aer Lingus απέρριψε τις δύο αυτές αιτήσεις και ότι οι προβλεφθείσες αποφάσεις
τέθηκαν σε εφαρμογή παρά την αντίθεση της Ryanair. Το παράδειγμα αυτό καταδεικνύει το γεγονός ότι, αντιθέτως προς τους ισχυρισμούς
της προσφεύγουσας, η Ryanair δεν είναι σε θέση να της επιβάλει τη βούλησή της.
Ο δε ισχυρισμός κατά τον οποίο η Ryanair διεξήγαγε εκστρατεία κατά της διοικήσεως της Aer Lingus, πρέπει να νοηθεί ως εκ νέου
αναφορά στις δύο έκτακτες γενικές συνελεύσεις που ζήτησε η Ryanair όπως προκύπτει από την αλληλογραφία και τις δημόσιες ανακοινώσεις.
Όπως επισήμανε η Επιτροπή στα υπομνήματά της, η Aer Lingus απέρριψε τις δύο αυτές αιτήσεις και έθεσε σε εφαρμογή την απόφασή
της όπως είχε προβλεφθεί. Αν διαπιστωνόταν ότι η Ryanair είχε δημιουργήσει προβλήματα στη διοίκηση της Aer Lingus για περισσότερες
εβδομάδες, ούτε τούτο θα αποδείκνυε καθεαυτό την ύπαρξη δυνατότητας καθοριστικού επηρεασμού της δραστηριότητας της επιχειρήσεως
αυτής κατά την έννοια του κανονισμού περί συγκεντρώσεων.
Απαντώντας στον ισχυρισμό κατά τον οποίο η κτήση μειοψηφικής συμμετοχής σε ανταγωνιστική επιχείρηση τελούσα σε κατάσταση διοπωλίου
νοθεύει εγγενώς τον ανταγωνισμό, διότι η εταιρία που διαθέτει τέτοια συμμετοχή έχει μικρότερο κίνητρο να ανταγωνισθεί εταιρία
της οποίας η αποδοτικότητα την ενδιαφέρει, επισημαίνεται ότι ο εν λόγω ισχυρισμός διαψεύδεται από τα πραγματικά περιστατικά.
Η Επιτροπή αναφέρει, συναφώς, χωρίς αντίκρουση εκ μέρους της προσφεύγουσας, ότι μετά την απόκτηση του ποσοστού συμμετοχής
της στην Aer Lingus, η Ryanair εισήλθε σε τέσσερις συνδέσεις που προηγουμένως πραγματοποιούνταν αποκλειστικώς από την Aer
Lingus και αύξησε τη συχνότητα των πτήσεών της σε έξι ακόμη συνδέσεις, όπου ανταγωνίζεται την Aer Lingus (βλ. δελτία τύπου
της Ryanair με τίτλους «η Ryanair ανακοινώνει έξι νέες συνδέσεις από το Δουβλίνο» της 15ης Αυγούστους 2007 και «Νέα σύνδεση
–η 31η– από το αεροδρόμιο Shannon και τρεις νέες συνδέσεις από το Δουβλίνο» της 25ης Οκτωβρίου 2007). Σε κάθε περίπτωση, αυτός
ο υποθετικός ισχυρισμός δεν αρκεί για να χαρακτηρισθεί επιλήψιμη αυτή η μορφή ελέγχου της Aer Lingus από τη Ryanair, ούτε
κατά μείζονα λόγο για να δικαιολογήσει την αποεπένδυση της εν προκειμένω αμφισβητούμενης μειοψηφικής συμμετοχής.
Το ίδιο ισχύει και ως προς τον ισχυρισμό κατά τον οποίο το ποσοστό συμμετοχής της Ryanair επέφερε ουσιαστικές επιπτώσεις στις
μετοχές της Aer Lingus, καθιστώντας τες λιγότερο ενδιαφέρουσες για την τελευταία αυτή επιχείρηση. Πράγματι, επί της αρχής,
η από χρηματιστηριακή και οικονομική άποψη ελκυστικότητα της Aer Lingus δεν βασίζεται μόνο στη μειοψηφική συμμετοχή της Ryanair,
αλλά πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το συνολικό κεφάλαιο της επιχειρήσεως αυτής, όπου μπορούν να συμμετέχουν και άλλοι σημαντικοί
μέτοχοι. Επιπλέον, αν υποτεθεί ότι το ποσοστό συμμετοχής της Ryanair θα μπορούσε να έχει επιπτώσεις επί της ελκυστικότητας
αυτής, δεν θα αρκούσε καθεαυτό για να αποδείξει την ύπαρξη ελέγχου υπό την έννοια του κανονισμού περί συγκεντρώσεων.
Το να γίνει δεκτό ότι η Επιτροπή μπορεί να διατάσσει την αποεπένδυση μειοψηφικής συμμετοχής απλώς διότι, παρουσία διοπωλίου,
συνιστά υποθετικό κίνδυνο από οικονομικής απόψεως ή μειονέκτημα για την ελκυστικότητα των πράξεων μίας από τις επιχειρήσεις
που αποτελούν αυτό το διοπώλιο, θα υπερέβαινε τις αρμοδιότητες που απονέμονται στην Επιτροπή ως προς τον έλεγχο των συγκεντρώσεων.
Ως προς την προηγούμενη πρακτική της τελευταίας, η εξέτασή της επιτρέπει, σε κάθε περίπτωση, τη διαπίστωση ότι όλες οι αποφάσεις
που έλαβε η Επιτροπή κατά την ημερομηνία εκείνη βάσει του άρθρου 8, παράγραφος 4, του κανονισμού περί συγκεντρώσεων, αφορούν
συγκεντρώσεις ήδη πραγματοποιηθείσες, όπου η στοχευόμενη εταιρία είχε παύσει να αποτελεί ανεξάρτητο ανταγωνιστή του αποκτώντος.
Αντίθετα με την παρούσα υπόθεση, οι αποφάσεις αυτές δεν αφορούσαν τη δυνατότητα εφαρμογής του άρθρου 8, παράγραφος 4, στην
εξεταζόμενη συγκέντρωση, αλλά αποκλειστικώς τα αναγκαία μέτρα για την επαναφορά της καταστάσεως που επικρατούσε πριν από την
πραγματοποίηση της συγκεντρώσεως, τα δε μέτρα αυτά ποίκιλλαν ανά υπόθεση λαμβάνοντας υπόψη τα κατά περίπτωση δεδομένα. Η προηγούμενη
πρακτική της Επιτροπής αναφορικά με την αντιμετώπιση μειοψηφικών συμμετοχών βάσει του άρθρου 8, παράγραφος 4, του κανονισμού
περί συγκεντρώσεων, δεν μπορεί, επομένως, να προβληθεί βασίμως προς αμφισβήτηση των κριτηρίων που προβλέπονται στη διάταξη
αυτή.
Συνεπώς, δεν μπορεί να προσαφθεί στην Επιτροπή παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 4, του κανονισμού περί συγκεντρώσεων, επειδή
έκρινε ότι εν προκειμένω δεν είχε πραγματοποιηθεί συγκέντρωση και ότι, ως εκ τούτου, ήταν αναρμόδια να διατάξει τη Ryanair
να διαθέσει το ποσοστό συμμετοχής της στο κεφάλαιο της Aer Lingus. Μόνο στην περίπτωση όπου ένα τέτοιο ποσοστό συμμετοχής
θα είχε επιτρέψει στη Ryanair να ελέγξει την Aer Lingus ασκώντας καθοριστικό επηρεασμό, λαμβανομένων υπόψη των νομικών ή πραγματικών
συνθηκών, γεγονός που δεν ισχύει εν προκειμένω, θα μπορούσε να αναγνωρισθεί στην Επιτροπή μία τέτοια εξουσία βάσει του κανονισμού
περί συγκεντρώσεων.
Η προηγηθείσα κρίση δεν επηρεάζεται από το γεγονός ότι η Επιτροπή εκτίμησε, κατά τη διάρκεια της εξεταστικής διαδικασίας,
ότι επιβαλλόταν η εξέταση του ποσοστού συμμετοχής που απέκτησε η Ryanair ακριβώς πριν και κατά τη διάρκεια της προσφοράς ως
εμπίπτον στο πεδίο της ΔΠΕ, γεγονός που θα συνιστούσε, κατά τη διατύπωσή της, «ενιαία συγκέντρωση» Πράγματι, κατά το στάδιο
αυτό, ήτοι κατά την εξεταστική διαδικασία, η Επιτροπή δεν ενδιαφέρεται για την «επαναφορά της καταστάσεως που επικρατούσε
πριν από την πραγματοποίηση της συγκεντρώσεως», σε περίπτωση λήψεως αποφάσεως περί ασυμβατότητας εφόσον πραγματοποιηθεί η
κοινοποιηθείσα συγκέντρωση. Ο προβληματισμός αυτός γεννάται μόνον από της εκδόσεως τελικής αποφάσεως, οπότε είναι σκόπιμο
να εντοπισθούν οι συνέπειες εφόσον αποδειχθεί ότι η κατάσταση δεν συμμορφώνεται προς αυτήν.
Κατά την εξεταστική διαδικασία, η Επιτροπή μεριμνά μάλλον για την αποφυγή θέσεώς της σε συνθήκες κατά τις οποίες θα μπορούσε
να πραγματοποιηθεί συγκέντρωση ενόσω ακόμη μπορεί να κηρυχθεί ασύμβατη προς την κοινή αγορά. Αυτός είναι ο σκοπός του άρθρου
7 του κανονισμού περί συγκεντρώσεων, καθώς αποβλέπει στην τήρηση μιας εκ των θεμελιωδών αρχών του κανονισμού αυτού σύμφωνα
με την οποία συγκέντρωση με κοινοτική διάσταση δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί χωρίς να έχει προηγουμένως κοινοποιηθεί και εγκριθεί
από την Επιτροπή.
Πράγματι, το άρθρο 4 του εν λόγω κανονισμού, υπό τον τίτλο «Προηγούμενη κοινοποίηση […]», ορίζει στην παράγραφο 1 αυτού ότι
οι κατά τον παρόντα κανονισμό συγκεντρώσεις κοινοποιούνται στην Επιτροπή πριν από την πραγματοποίησή τους και μετά τη σύναψη
της συμφωνίας, τη δημοσίευση της δημόσιας προσφοράς εξαγοράς (ΔΠΕ) ή την απόκτηση ελέγχουσας συμμετοχής. Η αρχή αυτή επαναλαμβάνεται,
επίσης, στο άρθρο 7 του κανονισμού περί συγκεντρώσεων, υπό τον τίτλο «Αναστολή της συγκεντρώσεως». Βάσει του άρθρου 7, παράγραφος
1, συγκέντρωση με κοινοτική διάσταση δεν πραγματοποιείται πριν από την κοινοποίησή της ούτε πριν να κηρυχθεί συμβατή με την
κοινή αγορά. Το άρθρο 7, παράγραφος 2, ορίζει ότι η παράγραφος 1 δεν αποκλείει την πραγματοποίηση ΔΠΕ ή σειράς συναλλαγών
σε τίτλους, μέσω των οποίων αποκτάται έλεγχος κατά την έννοια του άρθρου 3 από τους διάφορους πωλητές, υπό την προϋπόθεση
ότι η συγκέντρωση κοινοποιείται αμελλητί στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 4 και ο αποκτών δεν ασκεί τα δικαιώματα ψήφου που
απορρέουν από τους εν λόγω τίτλους ή τα ασκεί μόνο για να διατηρήσει την πλήρη αξία της επενδύσεώς του βάσει παρεκκλίσεως
που παρέχει η Επιτροπή.
Παρατηρείται ότι η υποχρέωση αναστολής της πραγματοποιήσεως της συγκεντρώσεως μέχρι την έγκρισή της από την Επιτροπή αποτελεί
αντικείμενο αυτόματης παρεκκλίσεως σε περίπτωση ΔΠΕ ή αποκτήσεως ελέγχου μέσω σειράς συναλλαγών σε τίτλους που προϋποθέτει
διαφόρους πωλητές. Προκειμένου να απολαύουν της εν λόγω παρεκκλίσεως, οι ενδιαφερόμενοι οφείλουν να κοινοποιούν αμελλητί τη
συγκέντρωση στην Επιτροπή και να μην ασκούν τα δικαιώματα ψήφου που απορρέουν από τους εν λόγω τίτλους τους. Όπως ισχυρίζεται
η Επιτροπή στα υπομνήματά της, η παρέκκλιση αυτή συνεπάγεται τη μεταφορά του κινδύνου απαγορεύσεως της συγκεντρώσεως στον
αποκτώντα. Αν η Επιτροπή κρίνει κατά το πέρας της εξεταστικής διαδικασίας ότι η κοινοποιηθείσα συγκέντρωση πρέπει να απαγορευθεί,
οι αποκτηθέντες για την πραγματοποίηση της συγκεντρώσεως τίτλοι πρέπει να διατεθούν, όπως προκύπτει και από τις υποθέσεις
Tetra Laval και Schneider, στις οποίες παραπέμπουν η προσβαλλόμενη απόφαση και η προσφεύγουσα (βλ. σκέψεις 27 και 48 ανωτέρω).
Στο πλαίσιο αυτό, η απόκτηση ποσοστού συμμετοχής, το οποίο καθεαυτό δεν παρέχει τη δυνατότητα ελέγχου κατά την έννοια του
άρθρου 3 του κανονισμού περί συγκεντρώσεων, δύναται να εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 7 του εν λόγω κανονισμού. Η
ενέργεια της Επιτροπής πρέπει να νοηθεί ως μετερχόμενη την έννοια της «ενιαίας συγκεντρώσεως» για να περιορίσει τον κίνδυνο
θέσεώς της υπό συνθήκες κατά τις οποίες μία απόφαση περί ασυμβατότητας θα έπρεπε να συμπληρωθεί με απόφαση λύσεως προοριζόμενη
να θέσει τέλος στην απόκτηση ελέγχου που πραγματοποιήθηκε προτού ακόμη η Επιτροπή αποφανθεί επί των συνεπειών στον ανταγωνισμό.
Όταν η Επιτροπή ζήτησε από τη Ryanair να μην ασκήσει τα δικαιώματά της ψήφου, επισημαίνοντας, εξάλλου, ότι αυτά δεν της απονέμουν
τον έλεγχο της Aer Lingus (βλ. σκέψη 14 ανωτέρω), ζήτησε απλώς από την επιχείρηση αυτή να αποφύγει να τεθεί σε συνθήκες όπου
θα πραγματοποιούσε συγκέντρωση η οποία θα κατέληγε στην υιοθέτηση μέτρων βάσει του άρθρου 8, παράγραφοι 4 και 5, σε περίπτωση
εκδόσεως αποφάσεως περί ασυμβατότητας προς την κοινή αγορά.
Για τους λόγους αυτούς, ορθώς η Επιτροπή έκρινε, στα σημεία 12 και 13 της προσβαλλομένης αποφάσεως, ότι η μειοψηφική συμμετοχή
της Ryanair στο κεφάλαιο της Aer Lingus δεν μπορούσε να θεωρηθεί στην παρούσα υπόθεση ως «μερική πραγματοποίηση» συγκεντρώσεως
δυνάμενη να καταλήξει στην υιοθέτηση μέτρων βάσει του άρθρου 8, παράγραφοι 4 και 5, σε περίπτωση εκδόσεως αποφάσεως περί ασυμβατότητας
προς την κοινή αγορά.
Ελλείπουσας της αποκτήσεως πραγματικού ελέγχου της Aer Lingus από τη Ryanair, το επίδικο ποσοστό συμμετοχής δεν μπορεί να
εξομοιωθεί με «συγκέντρωση» η οποία «έχει ήδη πραγματοποιηθεί», ακόμη κι αν η πράξη στην οποία εμπίπτει το ποσοστό αυτό συμμετοχής
κηρύχθηκε ασύμβατη προς την κοινή αγορά.
Κανένας από τους ισχυρισμούς που προέβαλε η προσφεύγουσα με τα υπομνήματά της και κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, οι οποίοι
κατ’ ουσίαν επαναλαμβάνουν τη θεωρία στην οποία ήδη απαντά η προσβαλλόμενη απόφαση, δεν μπορεί ομοίως να θέσει υπό αμφισβήτηση
την προηγούμενη εκτίμηση.
Συνεπώς, ανεξαρτήτως του ορισμού της ενιαίας συγκεντρώσεως και της αποφάσεως περί ασυμβατότητας της συγκεντρώσεως προς την
κοινή αγορά που περιλαμβάνονται στην απόφαση Ryanair, η Επιτροπή αιτιολόγησε επαρκώς, από νομικής και πραγματικής απόψεως,
στην προσβαλλόμενη απόφαση, την επιλογή της να μην υιοθετήσει μέτρα κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 8, παράγραφος 4, του κανονισμού
περί συγκεντρώσεων.
Η ίδια συλλογιστική ισχύει και ως προς το άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού περί συγκεντρώσεων, ως προς το οποίο η προσφεύγουσα
προβάλλει τους ίδιους ισχυρισμούς κατά της αναλύσεως που αναπτύσσει επί του σημείου αυτού η Επιτροπή στην προσβαλλόμενη απόφαση,
η οποία επαναλαμβάνει, mutatis mutandis, την αναπτυχθείσα ανάλυση αναφορικά με το άρθρο 8, παράγραφος 4, του εν λόγω κανονισμού.
Τέλος, επιβάλλεται η υπόμνηση ότι η Επιτροπή επισήμανε, στην προσβαλλόμενη απόφαση, ότι το άρθρο 21, παράγραφος 3, του κανονισμού
περί συγκεντρώσεων, περιορίζεται απλώς στην επιβολή υποχρεώσεων στα κράτη μέλη και δεν της απονέμει δικαίωμα ή ειδική εξουσία.
Η Επιτροπή, επομένως, έκρινε ότι δεν είχε την εξουσία να ερμηνεύσει κατά τρόπο δεσμευτικό τη διάταξη αυτή και ότι δεν ήταν
σε θέση να απαντήσει στο αίτημα ερμηνείας που υπέβαλε η Aer Lingus (βλ. σκέψη 29 ανωτέρω).
Όπως και η Επιτροπή, το Γενικό Δικαστήριο επισημαίνει ότι το άρθρο 21, παράγραφος 3, του κανονισμού περί συγκεντρώσεων ορίζει
ότι «[τ]α κράτη μέλη δεν εφαρμόζουν την εθνική τους νομοθεσία περί ανταγωνισμού στις συγκεντρώσεις επιχειρήσεων με κοινοτική
διάσταση» και ότι, επομένως, δεν απονέμει στην Επιτροπή την εξουσία να λαμβάνει μέτρα που παράγουν δεσμευτικά έννομα αποτελέσματα
ικανά να επηρεάσουν τα συμφέροντα της Aer Lingus. Δεν μπορεί, ως εκ τούτου, να προσαφθεί στην Επιτροπή ότι στην απάντησή της
αναφέρθηκε στο εφαρμοστέο στην παρούσα υπόθεση νομικό πλαίσιο και στις επαγόμενες από αυτό συνέπειες, ιδίως ως προς τα ένδικα
μέσα των άρθρων 226 ΕΚ και 234 ΕΚ (βλ. σκέψη 31 ανωτέρω).
Επιπλέον, με την επιχειρηματολογία της η προσφεύγουσα στην παρούσα υπόθεση ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο να εξετάσει μία
υπόθεση η οποία δεν επιβεβαιώθηκε, κατά το μέτρο που η εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφοι 4 και 5, του κανονισμού περί συγκεντρώσεων,
δεν βασίζεται, όπως προβάλλει η προσφεύγουσα, σε εσφαλμένα συμπεράσματα (βλ. σκέψη 55 ανωτέρω). Ελλείψει συγκεντρώσεως με
κοινοτική διάσταση, τα κράτη μέλη παραμένουν, πράγματι, ελεύθερα να εφαρμόσουν την εθνική τους νομοθεσία περί ανταγωνισμού
ως προς το ποσοστό συμμετοχής της Ryanair στο κεφάλαιο της Aer Lingus κατά τους συναφώς προβλεπόμενους κανόνες.
Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της.

Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπήρχε
σχετικό αίτημα. Δεδομένου ότι η προσφεύγουσα ηττήθηκε και η Επιτροπή, καθώς και η Ryanair, ζήτησαν να καταδικασθεί η προσφεύγουσα
στα δικαστικά έξοδα, πρέπει αυτή να φέρει τα έξοδά της, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η Επιτροπή και η Ryanair,
περιλαμβανομένων και των εξόδων της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τρίτο τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Απορρίπτει την προσφυγή.
2)
Η Aer Lingus Group plc φέρει τα έξοδά της, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η Επιτροπή και η Ryanair Holdings plc,
περιλαμβανομένων και των εξόδων της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων.
Azizi
Cremona
Frimodt Nielsen
(υπογραφές)
Περιεχόμενα
Το νομικό πλαίσιο
Το ιστορικό της διαφοράς
Τα διάδικα μέρη
Προσφορά εξαγοράς της Aer Lingus από τη Ryanair και απόκτηση ποσοστού συμμετοχής στο εταιρικό κεφάλαιο
Εξέταση και απαγόρευση της κοινοποιηθείσας συγκεντρώσεως
Αλληλογραφία μεταξύ της Aer Lingus και της Επιτροπής κατά τη διαδικασία εξετάσεως της συγκεντρώσεως
Αλληλογραφία μεταξύ της Aer Lingus και της Επιτροπής μετά την απόφαση Ryanair, πρόσκληση προς ανάληψη ενεργειών βάσει του
άρθρου 232 ΕΚ και προσβαλλόμενη απόφαση
Διαδικασία και αιτήματα των διαδίκων
Σκεπτικό
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί των δικαστικών εξόδων
*
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.