CELEX: 62001CJ0296
Παράβαση κράτους μέλους
Παράλειψη μεταφοράς της οδηγίας 90/220/ΕΟΚ στο εθνικό δίκαιο
Γενετικώς τροποποιημένοι οργανισμοί

που λαμβάνει η αρμόδια αρχή, πρέπει να σημειωθεί ότι η Γαλλική Κυβέρνηση υποστήριξε σχετικά με το άρθρο 6, παράγραφος
2, της ίδιας οδηγίας ότι κατά το εφαρμοζόμενο στη Γαλλία κοινό δίκαιο η παράλειψη απαντήσεως της αρμόδιας διοικητικής αρχής
εντός προθεσμίας δύο μηνών θεωρείται ως σιωπηρή απορριπτική απόφαση. Συνεπώς δεν μπορεί να υποστηριχτεί ότι το γαλλικό διοικητικό
δίκαιο επιβάλλει γενικώς κοινοποίηση της αποφάσεως για την οποία κάνει λόγο το άρθρο 19, παράγραφος 3, της οδηγίας 90/220.
Κατά συνέπεια, η προσφυγή είναι βάσιμη καθόσον αφορά το άρθρο 19, παράγραφοι 2 και 3, της οδηγίας 90/220.
Επί του άρθρου 19, παράγραφος 4, της οδηγίας 90/220
Το άρθρο 19, παράγραφος 4, της οδηγίας 90/220 ορίζει ότι ορισμένα στοιχεία που υποβάλλονται σύμφωνα με τα άρθρα 5 ή 11 της
οδηγίας δεν μπορούν σε καμιά περίπτωση να παραμείνουν απόρρητα και μεταξύ αυτών το όνομα και η διεύθυνση του γνωστοποιούντος,
ο τόπος της ελευθέρωσης και τα σχέδια αντιμετωπίσεως καταστάσεων έκτακτης ανάγκης.
Επιχειρήματα των διαδίκων
Κατά την Επιτροπή όλα τα επιμέρους διατάγματα περί εφαρμογής του νόμου 92-654 περιλαμβάνουν πανομοιότυπη διάταξη που επιβάλλει
στον αιτούντα έγκριση ελευθερώσεως να περιλάβει στον φάκελο της αιτήσεως δελτίο πληροφοριών που προορίζονται για το κοινό.
Ο κατάλογος των στοιχείων που πρέπει να περιλαμβάνει το δελτίο αυτό δεν κάνει λόγο για τον τόπο ελευθερώσεως ούτε για το όνομα
και τη διεύθυνση του γνωστοποιούντος. Στο μέτρο που οι γαλλικές αρχές είχαν την πρόθεση να εφαρμόσουν τις υποχρεώσεις που
θεσπίζει το άρθρο 19, παράγραφος 4, της οδηγίας 90/220 μέσω δελτίου πληροφοριών προοριζόμενου για το κοινό, το δελτίο έπρεπε
οπωσδήποτε να περιλαμβάνει όλα τα στοιχεία που μνημονεύει το άρθρο αυτό ως στοιχεία που δεν μπορούν να παραμείνουν απόρρητα.
Η Γαλλική Κυβέρνηση παρατηρεί ότι το άρθρο 19, παράγραφος 4, της οδηγίας 90/220 μεταφέρεται με το άρθρο L. 513-3, παράγραφος
2, του κώδικα περιβάλλοντος που έχει άμεση εφαρμογή όπως και αυτή η κοινοτική διάταξη. Ο γαλλικός νόμος διακρίνει την περίπτωση
που τα μη απόρρητα στοιχεία διαβιβάζονται στο πλαίσιο αιτήσεως εκούσιας ελευθέρωσης με σκοπό την έρευνα από τις περιπτώσεις
αιτήσεως διάθεσης στην αγορά. Συγκεκριμένα το παράρτημα 2 της οδηγίας αυτής προβλέπει ότι ορισμένα από τα στοιχεία που απαιτούνται
στις γνωστοποιήσεις βάσει του άρθρου 5 της οδηγίας αυτής για τις ελευθερώσεις με σκοπό την έρευνα δεν απαιτούνται στις γνωστοποιήσεις
βάσει του άρθρου 11 της ίδιας οδηγίας για τη διάθεση στην αγορά. Συνεπώς κακώς η Επιτροπή αναζητά στα επιμέρους διατάγματα
τις διατάξεις μεταφοράς του άρθρου 19, παράγραφος 4, της οδηγίας 90/220.
Η Γαλλική Κυβέρνηση υποστηρίζει επίσης ότι η έλλειψη, στο δελτίο πληροφοριών που προβλέπει η πρότυπη διάταξη του νόμου 92-654,
ορισμένων στοιχείων που δεν χαρακτηρίζονται ως απόρρητα από την οδηγία 90/220, δηλαδή του τόπου ελευθερώσεως καθώς και του
ονόματος και της διευθύνσεως του γνωστοποιούντος, ουδόλως θίγει τη φύση τους ως μη απορρήτων στοιχείων. Η Γαλλική Κυβέρνηση
υποστηρίζει ότι το κοινό έχει αυτοδικαίως πρόσβαση στα στοιχεία αυτά αν τα ζητήσει, κατ' εφαρμογή των άρθρων 1 και 6 του νόμου 78-753.
Η Γαλλική Κυβέρνηση προσθέτει, όσον αφορά τις δύο ιατρικές έρευνες, ότι θεωρεί απρόσφορο να δώσει υπερβολική δημοσιότητα στο
όνομα και στη διεύθυνση του τόπου των ερευνών αυτών επιθυμώντας να εξασφαλίσει την ομαλή εξέλιξή τους.
Εκτίμηση του Δικαστηρίου
Το άρθρο 19, παράγραφος 4, της οδηγίας 90/220 δεν επιτρέπει να παραμένουν απόρρητα ορισμένα στοιχεία. Η υποχρέωση αυτή δεν
ισοδυναμεί με υποχρέωση δημοσιοποιήσεως. Συνεπώς αρκεί για να πραγματοποιηθεί μεταφορά ότι αν παραστεί ανάγκη το κοινό μπορεί
να έχει πρόσβαση σε όλα τα στοιχεία που αναφέρει η διάταξη αυτή.
Αυτό ακριβώς όμως συμβαίνει κατά το γαλλικό δίκαιο. Το άρθρο L. 513-3, παράγραφος 2, του κώδικα περιβάλλοντος προβλέπει ότι
τα εν λόγω στοιχεία δεν μπορούν να θεωρηθούν απόρρητα.
Κατά συνέπεια, η προσφυγή της Επιτροπής πρέπει να απορριφθεί καθόσον αφορά το άρθρο 19, παράγραφος 4, της οδηγίας 90/220.
Επί της μεταφοράς της οδηγίας όσον αφορά τις ενώσεις με βάση ΓΤΟ
Η Επιτροπή προσάπτει στη Γαλλική Δημοκρατία ότι δεν μετέφερε την οδηγία 90/220 όσον αφορά τις ενώσεις με βάση ΓΤΟ.
Δεδομένου ότι η αιτίαση αυτή δεν περιλαμβάνεται ως αιτίαση στα αιτήματα της Επιτροπής, η προσφυγή είναι παραδεκτή μόνο κατά
το μέτρο που αναφέρεται στις διατάξεις της οδηγίας 90/220 που περιελήφθησαν στο αιτητικό μέρος.
Η Γαλλική Δημοκρατία δέχεται ότι δεν έλαβε ακόμα μέτρα μεταφοράς της οδηγίας στον τομέα των ενώσεων βάσει ΓΤΟ, πλην όμως προτίθεται
να τα λάβει στο πλαίσιο της μεταφοράς της οδηγίας 2001/18.
Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι η αιτίαση της Επιτροπής σχετικά με την παράλειψη μεταφοράς της οδηγίας 90/220 στον τομέα
αυτό πρέπει να θεωρηθεί βάσιμη όσον αφορά τη μη μεταφορά των άρθρων 5, σημεία 1 έως 4, 6, παράγραφος 2, 11, παράγραφοι 1 έως
3 και 19, παράγραφοι 2 και 3, και να απορριφθεί κατά τα λοιπά.
Βάσει των προεκτεθέντων διαπιστώνεται ότι η Γαλλική Δημοκρατία, παραλείποντας να μεταφέρει στο εσωτερικό δίκαιο τα άρθρα 5,
σημεία 1 έως 4, 11, παράγραφοι 1 έως 3 και 19, παράγραφοι 2 και 3, της οδηγίας 90/220, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχη από
την οδηγία αυτή.
Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας η ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπήρχε
σχετικό αίτημα. Δεδομένου ότι η Επιτροπή διατύπωσε αίτημα να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα η Γαλλική Δημοκρατία, η οποία
ηττήθηκε, επιβάλλεται να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έκτο τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Η Γαλλική Δημοκρατία, παραλείποντας να μεταφέρει στο εσωτερικό δίκαιο τα άρθρα 5, σημεία 1 έως 4, 11, παράγραφος 1 έως 3,
και 19, παράγραφοι 2 και 3, της οδηγίας 90/220/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 1990, για τη σκόπιμη ελευθέρωση γενετικώς
τροποποιημένων οργανισμών στο περιβάλλον, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 97/35/ΕΚ της Επιτροπής, της 18ης Ιουνίου 1997,
για τη δεύτερη προσαρμογή στη τεχνική πρόοδο της οδηγίας 90/220, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
2)
Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
3)
Καταδικάζει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
Puissochet
Schintgen
Σκουρής
Colneric
Cunha Rodrigues
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 20 Νοεμβρίου 2003.
Ο Γραμματέας
Ο Πρόεδρος
R. Grass
Β. Σκουρής
–
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.