CELEX: 61990TJ0046
Υπάλληλοι
Αποζημίωση για παροχή υπηρεσίας σε βάρδιες
Δικαιούχοι
Προϋποθέσεις χορηγήσεως (άρθρο 56α ΚΥΚ)

για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
45 Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπήρχε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Σύμφωνα όμως με το άρθρο 88 του ίδιου κανονισμού, στις διαφορές μεταξύ των Κοινοτήτων και των υπαλλήλων τους, τα όργανα φέρουν τα έξοδά τους.
46 Εξάλλου, κατά το άρθρο 87, παράγραφος 3, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού αυτού, το Πρωτοδικείο μπορεί να καταδικάσει ακόμα και τον νικήσαντα διάδικο στην καταβολή των εξόδων στα οποία αναγκάστηκε να υποβληθεί ο αντίδικός του, αν κρίνει ότι τα έξοδα αυτά προκλήθηκαν χωρίς εύλογη αιτία ή κακοβούλως.
47 Εν προκειμένω, το Πρωτοδικείο διαπιστώνει ότι μόνο μετά την άσκηση της παρούσας προσφυγής, στις 18 Οκτωβρίου 1990, διέταξαν οι υπηρεσίες του Κοινοβουλίου τη διενέργεια πραγματογνωμοσύνης, κατόπιν δε έλαβαν μέτρα μειώσεως του επιπέδου ακουστικής πιέσεως στους χώρους του τυπογραφείου. Κατά τους ισχυρισμούς των προσφευγόντων, που δεν αμφισβητήθηκαν από το καθού, η πραγματογνωμοσύνη που διενήργησε ο Dr De Wilde η οποία αποκάλυψε ότι το ηχητικό επίπεδο στους χώρους αυτούς έφθανε τα 90 ντεσιμπέλ ανακοινώθηκε στις υπηρεσίες του Κοινοβουλίου ήδη από τις 27 Ιουλίου 1989. Ο Dr De Wilde πρότεινε διάφορα μέτρα για τη μείωση του επιπέδου θορύβου καθώς και για την πραγματοποίηση υποχρεωτικού ακουογράμματος με την ευκαιρία της ετήσιας ιατρικής επισκέψεως. Από τους ισχυρισμούς των προσφευγόντων που δεν αντικρούστηκαν από το καθού προκύπτει ότι δεν δόθηκε καμία συνέχεια σ' αυτές τις προτάσεις και ότι μόνο βάσει πραγματογνωμοσύνης που έγινε κατόπιν αιτήσεως του Κοινοβουλίου, στις 18 Ιουνίου 1991, προέβη η διοίκηση σε εργασίες μειώσεως των ακουστικών ενοχλήσεων. Μετά τη λήξη των εργασιών αυτών, τα αποτελέσματα μιας πρώτης πραγματογνωμοσύνης, που διενεργήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 1991 κατόπιν πρωτοβουλίας του Κοινοβουλίου, αποκάλυψαν την ανάγκη να διαταχθεί δεύτερη πραγματογνωμοσύνη, όσον αφορά ειδικότερα το επίπεδο θορύβου στο οποίο εκτίθεται ο χειριστής του πιεστηρίου. Τα αποτελέσματα της δεύτερης αυτής πραγματογνωμοσύνης διαβιβάστηκαν στο Κοινοβούλιο μόλις στις 9 Δεκεμβρίου 1992.
48 Το καθού παρέσυρε επομένως με τη στάση του τους προσφεύγοντες να ασκήσουν προσφυγή και να διατηρήσουν τις αξιώσεις τους μετά την περίοδο αναστολής της διαδικασίας από τις 7 Μαρτίου 1991 έως τις 15 Μαΐου 1992. Υπό τις περιστάσεις αυτές, είναι δίκαιο να φέρει το Κοινοβούλιο, πέραν των δικών του δικαστικών εξόδων, και τα έξοδα των προσφευγόντων.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ (τέταρτο τμήμα)
αποφασίζει:
1) Απορρίπτει την προσφυγή.
2) Καταδικάζει το Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα.