CELEX: 62001TJ0111
Κρατικές ενισχύσεις
Αναδιάρθρωση
Καταχρηστική εφαρμογή κρατικών ενισχύσεων
Αναζήτηση των ενισχύσεων
Άρθρο 88, παράγραφος 2, ΕΚ
Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999

, δυνάμει του άρθρου 13, παράγραφος 1, του εν λόγω κανονισμού, με την οποία να περατώνει τη διαδικασία έρευνας με βάση
τις διαθέσιμες πληροφορίες, «[σ]ε περίπτωση μη συμμόρφωσης του κράτους μέλους με διαταγή παροχής πληροφοριών», δεν απαλλάσσεται
πάντως της υποχρεώσεως να διευκρινίσει επαρκώς τους λόγους οι οποίοι την οδηγούν στο συμπέρασμα ότι τα παρασχεθέντα από κράτος
μέλος στοιχεία, σε απάντηση προς διαταγή παροχής πληροφοριών, δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη για την τελική απόφαση την οποία
προτίθεται να λάβει. Συγκεκριμένα, η εν λόγω κατάσταση δεν είναι δυνατόν να εξομοιωθεί προς αυτήν, κατά την οποία κράτος μέλος
δεν παρέχει καμία πληροφορία προς την Επιτροπή, σε απάντηση διαταγής δυνάμει του άρθρου 10, παράγραφος 3, του κανονισμού 659/1999,
περίπτωση κατά την οποία η αιτιολογία μπορεί να περιορίζεται στην υπόμνηση ότι το κράτος μέλος δεν απάντησε στην προμνημονευθείσα
διαταγή. Επομένως, εν προκειμένω, η Επιτροπή υπείχε την υποχρέωση να εκθέσει, με την προσβαλλομένη απόφαση, τους λόγους για
τους οποίους έκρινε ότι οι παρασχεθείσες από τις γερμανικές αρχές πληροφορίες, σε απάντηση προς τη διαταγή παροχής πληροφοριών
της 1ης Αυγούστου 2000, δεν ήταν δυνατόν να ληφθούν υπόψη για τον προσδιορισμό του ποσού των ενισχύσεων το οποίο έπρεπε να
επιστραφεί από την εταιρία ZEMAG.
146   Πρέπει επίσης να υπομνησθεί ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, με την προπαρατεθείσα στη σκέψη 135 επιστολή της
της 2ας Οκτωβρίου 2000, είχε επιστήσει την προσοχή της Επιτροπής στη νέα κοινοποίηση των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν προς τις
ενδιαφερόμενες θυγατρικές στο πλαίσιο της δεύτερης αναδιαρθρώσεώς τους, παρατήρηση που περιλαμβάνεται, εξάλλου, στην αιτιολογική
σκέψη 41 της προσβαλλομένης αποφάσεως. Η Επιτροπή δεν ήταν δυνατό να μη γνωρίζει, κατά τον χρόνο εκδόσεως της προσβαλλομένης
αποφάσεως, ότι είχε αποφασίσει να κινήσει την 1η Φεβρουαρίου 2001, ήτοι δύο περίπου μήνες πριν από την έκδοση της προσβαλλομένης
αποφάσεως, επίσημη διαδικασία έρευνας σχετικά με ενισχύσεις αναδιαρθρώσεως υπέρ της εταιρίας ZEMAG
της οποίας το κείμενο συμπεριλήφθηκε στην πρόσκληση υποβολής παρατηρήσεων που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών
Κοινοτήτων
(ΕΕ C 133, σ. 3), στο πλαίσιο της οποίας εξέθετε ότι, από το ποσό των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν στην εν λόγω εταιρία από
της 1ης Ιανουαρίου 1997, «107 000 DEM εξετάζονται ως μέρος της απόφασης στην υπόθεση C-41/99, Lintra Beteiligungsholding GmbH»,
ήτοι στο πλαίσιο της διαδικασίας που κατέληξε στην έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως. Υπ’ αυτές τις συνθήκες, εναπέκειτο
στην Επιτροπή, τουλάχιστον, να αιτιολογήσει την απόκλιση μεταξύ του ποσού αυτού που καταλογίσθηκε στην εταιρία ZEMAG και εκείνου
που δέχθηκε η προσβαλλομένη απόφαση.
147   Κατά συνέπεια, η αιτιολογία, επί της οποίας στηρίζεται η προσβαλλομένη απόφαση, είναι ανεπαρκής υπό το πρίσμα του άρθρου 253 ΕΚ,
στο μέτρο που αφορά την υποχρέωση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας να ανακτήσει ενισχύσεις ύψους 4 077 000 DEM
από την εταιρία ZEMAG.
148   Κατόπιν των προεκτεθέντων, επιβάλλεται η ακύρωση του άρθρου 3 της προσβαλλομένης αποφάσεως, στο μέτρο που διατάσσει την Ομοσπονδιακή
Δημοκρατία της Γερμανίας να ανακτήσει, αφενός, ενισχύσεις ύψους 3 195 559 DEM από την προσφεύγουσα της υποθέσεως T-111/01,
συμπεριλαμβανομένων των αναλογούντων τόκων, και, αφετέρου, ενισχύσεις συνολικού ύψους 6 496 271 DEM από την προσφεύγουσα της
υποθέσεως T-133/01, συμπεριλαμβανομένων των αναλογούντων τόκων.
149   Υπό τις συνθήκες αυτές, παρέλκει η εξέταση του κοινού λόγου ακυρώσεως που προβάλλουν οι προσφεύγουσες, ο οποίος αντλείται
από τον αυθαίρετο καθορισμό του ποσοστού επιμερισμού, μεταξύ των προσφευγουσών, του προς ανάκτηση ποσού των 22 978 000 DEM,
δεδομένου ότι η διαταγή ανακτήσεως των επίδικων ενισχύσεων, οι οποίες υπολογίσθηκαν βάσει του ως άνω ποσού, ακυρώνεται όσον
αφορά τις προσφεύγουσες. Ομοίως, παρέλκει να εξετασθεί ο κοινός λόγος ακυρώσεως, ο οποίος αντλείται από τον προβαλλόμενο εσφαλμένο
καταλογισμό της υποχρεώσεως επιστροφής των επίδικων ενισχύσεων, λόγω της εκχωρήσεως των εταιρικών μεριδίων που ανήκαν, αντιστοίχως,
στην προσφεύγουσα της υποθέσεως T-111/01 και στην προσφεύγουσα της υποθέσεως T-133/01, δεδομένου ότι ακυρώνεται η διαταγή
ανακτήσεως των επίδικων ενισχύσεων σε αμφότερες τις υποθέσεις.

Επί των δικαστικών εξόδων
150   Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον
υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η Επιτροπή ηττήθηκε όσον αφορά το ουσιώδες μέρος των αιτημάτων
της, πρέπει να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων στην υπόθεση
T-111/01, σύμφωνα με τα σχετικά αιτήματα των προσφευγουσών.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ (πρώτο πενταμελές τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Ακυρώνει το άρθρο 3 της αποφάσεως 2001/673/ΕΚ της Επιτροπής, της 28ης Μαρτίου 2001, σχετικά με κρατική ενίσχυση που χορήγησε
η Γερμανία υπέρ της EFBE Verwaltungs GmbH & Co. Management KG (που κατέστη Lintra Beteiligungsholding GmbH, με τις εταιρίες
Zeitzer Maschinen, Anlagen Geräte GmbH, LandTechnik Schlüter GmbH, ILKA MAFA Kältetechnik GmbH, SKL
Motoren- und Systembautechnik GmbH, SKL Spezialapparatebau GmbH, Magdeburger Eisengießerei GmbH, Saxonia Edelmetalle GmbH
και Gothaer Fahrzeugwerk GmbH), στο μέτρο που υποχρεώνει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας να ανακτήσει ποσό 3 195 559 DEM,
συμπεριλαμβανομένων των αναλογούντων τόκων, από την εταιρία Saxonia Edelmetalle GmbH καθώς και συνολικό ποσό ενισχύσεων 6 496 271 DEM,
συμπεριλαμβανομένων των αναλογούντων τόκων, από την εταιρία Zeitzer Maschinen, Anlagen Geräte (ZEMAG) GmbH.
2)
Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
3)
Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων στην υπόθεση
T-111/01.
Vesterdorf
Jaeger
Mengozzi
Martins Ribeiro

Dehousse
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 11 Μαΐου 2005.
Ο Γραμματέας

Ο Πρόεδρος
H. Jung

B. Vesterdorf
Πίνακας περιεχομένων
Νομικό πλαίσιο
Ιστορικό της διαφοράς
Διαδικασία και αιτήματα των διαδίκων
Επί της ουσίας
Επί του κοινού λόγου που αντλείται από την προσβολή των δικαιωμάτων των προσφευγουσών στο πλαίσιο της διαδικασίας του άρθρου
88, παράγραφος 2, ΕΚ
Επιχειρήματα των διαδίκων
– Στην υπόθεση T-111/01
– Στην υπόθεση T-133/01
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Επί του λόγου ακυρώσεως που αντλείται από την ύπαρξη πεπλανημένων πραγματικών εκτιμήσεων στην προσβαλλομένη απόφαση (υπόθεση
T-133/01)
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Επί του λόγου ακυρώσεως ο οποίος αντλείται από την προβαλλόμενη εσφαλμένη διαπίστωση καταχρηστικής εφαρμογής των ενισχύσεων
που εγκρίθηκαν με την απόφαση της Επιτροπής της 13ης Μαρτίου 1996 (υπόθεση T-111/01)
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
– Επί του περιεχομένου της αποφάσεως της 13ης Μαρτίου 1996
– Επί της διαπιστώσεως περί καταχρηστικής εφαρμογής του ποσού των ενισχύσεων του οποίου η επιστροφή ζητείται από την προσφεύγουσα
της υποθέσεως T-111/01
Επί του κοινού λόγου ακυρώσεως, ο οποίος αντλείται από τον εσφαλμένο εκ μέρους της Επιτροπής προσδιορισμό του αποδέκτη των
επίδικων ενισχύσεων
Επιχειρήματα των διαδίκων
– Στην υπόθεση T-111/01
– Στην υπόθεση T-133/01
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
– Επί της διαταγής ανακτήσεως των επίδικων ενισχύσεων όσον αφορά το επί μέρους ποσό των ενισχύσεων ύψους 22 978 000 DEM που
περιλαμβάνεται στο άρθρο 3 της προσβαλλομένης αποφάσεως (υποθέσεις T-111/01 και T-133/01)
– Επί της διαταγής ανακτήσεως των επίδικων ενισχύσεων στο μέτρο που αφορά το επί μέρους ποσό των 12 000 000 DEM περί του οποίου
το άρθρο 3 της προσβαλλομένης αποφάσεως (υπόθεση T-133/01)
Επί των δικαστικών εξόδων
*
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.