CELEX: 62006FJ0073
Υπαλληλική υπόθεση
Υπάλληλοι
Γενικός διαγωνισμός
Προθεσμια ασκήσεως προσφυγής
Παραδεκτό

είναι βάσιμη ή όχι και, αφετέρου, να καταστήσει δυνατό τον δικαστικό της έλεγχο.
'Οσον αφορά τις αποφάσεις μιας εξεταστικής επιτροπής διαγωνισμού, η υποχρέωση αιτιολογήσεως πρέπει να συμβιβάζεται με την
τήρηση του απορρήτου που περιβάλλει τις εργασίες της εξεταστικής επιτροπής, δυνάμει του άρθρου 6 του παραρτήματος ΙΙΙ του
ΚΥΚ, το οποίο επιβλήθηκε προς διασφάλιση της ανεξαρτησίας των εξεταστικών επιτροπών των διαγωνισμών και της αντικειμενικότητας
των εργασιών τους, καθόσον αυτές προστατεύονται από εξωτερικές παρεμβάσεις και πιέσεις, προερχόμενες είτε από τις ίδιες τις
κοινοτικές διοικητικές αρχές, είτε από τους ενδιαφερόμενους υποψηφίους, είτε από τρίτους. Συνεπώς, η τήρηση του απορρήτου
αυτού αποκλείει τόσο τη δημοσιοποίηση της στάσεως που τήρησαν τα μέλη εξεταστικής επιτροπής όσο και την αποκάλυψη οποιουδήποτε
στοιχείου που αφορά εκτιμήσεις προσωπικής ή συγκριτικής φύσεως σχετικές με τους υποψηφίους.
Οι συγκριτικής φύσεως εκτιμήσεις στις οποίες προβαίνει η εξεταστική επιτροπή αντανακλώνται στους βαθμούς που η εξεταστική
επιτροπή δίνει στους υποψηφίους, οι οποίοι αποτελούν την έκφραση της αξίας του καθενός εξ αυτών. Λαμβανομένου υπόψη του απορρήτου
αυτού, η γνωστοποίηση των βαθμών που λαμβάνουν οι υποψήφιοι στις διάφορες δοκιμασίες συνιστά επαρκή αιτιολογία των αποφάσεων
της εξεταστικής επιτροπής. Μια τέτοια αιτιολογία δεν θίγει τα δικαιώματα των υποψηφίων. Τους επιτρέπει να πληροφορηθούν την
εκτίμηση των επιδόσεών τους και να εξακριβώσουν, ενδεχομένως, ότι πράγματι δεν έλαβαν τον βαθμό που απαιτείτο από την προκήρυξη
του διαγωνισμού προκειμένου να τους επιτραπεί η συμμετοχή σε ορισμένες δοκιμασίες ή στο σύνολο των δοκιμασιών.
(βλ. σκέψεις 70 και 74 έως 77)
Παραπομπή:
ΔΕΚ: Michel κατά Κοινοβουλίου, προπαρατεθείσα, σκέψη 22· 4 Ιουλίου 1996, C‑254/95 P, Κοινοβούλιο κατά Innamorati, Συλλογή
1996, σ. I‑3423, σκέψεις 23 και 24
ΠΕΚ: 23 Ιανουαρίου 2003, T‑53/00, Angioli κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2003, σ. I‑A‑13 και II‑73, σκέψη 67· 27 Μαρτίου 2003,
T‑33/00, Martínez Páramo κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2003, σ. I‑A‑105 και II‑541, σκέψεις 43 και 44· 19 Φεβρουαρίου
2004, T‑19/03, Κωνσταντοπούλου κατά Δικαστηρίου, Συλλογή Υπ.Υπ. 2004, σ. I‑A‑25 και II‑107, σκέψεις 27 και 31 έως 33
5.
Οι εκτιμήσεις στις οποίες προβαίνει εξεταστική επιτροπή διαγωνισμού κατά την αξιολόγηση των γνώσεων και των ικανοτήτων των
υποψηφίων, καθώς και οι αποφάσεις με τις οποίες διαπιστώνεται η αποτυχία ενός υποψηφίου σε μία δοκιμασία αποτελούν αξιολογικές
κρίσεις. Εντάσσονται, επομένως, στην ευρεία εξουσία εκτιμήσεως που διαθέτουν οι εξεταστικές επιτροπές, η οποία δεν μπορεί
εντούτοις, σε περίπτωση πρόδηλης πλάνης, να διαφεύγει τον έλεγχο του κοινοτικού δικαστή. Κατά συνέπεια, η εξεταστική επιτροπή
δεν υποχρεούται να διευκρινίσει ποίες απαντήσεις των υποψηφίων κρίθηκαν ανεπαρκείς, ούτε να εξηγήσει τον λόγο για τον οποίο
σχηματίστηκε η εν λόγω κρίση.
(βλ. σκέψεις 78 και 86)
Παραπομπή:
ΔΕΚ: 16 Ιουνίου 1987, 40/86, Κολυβάς κατά Επιτροπής, Συλλογή 1987, σ. 2643, σκέψη 11
ΠΕΚ: 11 Φεβρουαρίου 1999, T‑200/97, Jiménez κατά ΓΕΕΑ, Συλλογή Υπ.Υπ. 1999, σ. I‑A‑19 και II‑73, σκέψη 40· Κωνσταντοπούλου
κατά Δικαστηρίου, προπαρατεθείσα, σκέψη 34· 5 Απριλίου 2005, T‑336/02, Christensen κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2005, σ.
I‑A‑75 και II‑341, σκέψη 25