CELEX: 62005FJ0130
Υπαλληλική υπόθεση
Υπάλληλοι
Νέο ουσιώδες περιστατικό

:
Η προσφυγή απορρίπτεται. Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
Περίληψη
Υπάλληλοι – Προσφυγή – Προηγούμενη διοικητική ένσταση – Προθεσμίες
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρα 90 και 91)
Υπάλληλος δεν μπορεί, υποβάλλοντας στην αρμόδια για τους διορισμούς αρχή αίτηση υπό την έννοια του άρθρου 90, παράγραφος 1,
του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων (στο εξής: ΚΥΚ), να επιτύχει την αναβίωση, υπέρ αυτού, δικαιώματος ασκήσεως
διοικητικής ενστάσεως και προσφυγής κατά αποφάσεως η οποία κατέστη οριστική κατά την εκπνοή των προθεσμιών που ορίζει ο ΚΥΚ,
εκτός αν προκύψει νέο ουσιώδες περιστατικό προς της υποβολής της αιτήσεως.
Συναφώς, δεν μπορεί να αποτελέσει νέο ουσιώδες περιστατικό παρέχον τη δυνατότητα σε υπάλληλο να προσβάλει απόφαση περί μη
προαγωγής, κατασθείσα οριστική, η σύνταξη, μετά την οικεία περίοδο προαγωγών, εκθέσεως βαθμολογίας αυτού, καθόσον είχε λάβει
γνώση του γεγονότος ότι τέτοια έκθεση δεν είχε συνταχθεί και ότι, για τον λόγο αυτό, δεν μπορούσε να αξιολογηθεί για την εν
λόγω περίοδο. Ειδικότερα, απόφαση περί μη προαγωγής, η οποία μπορεί να προσβληθεί ακόμη και ελλείψει εκθέσεως βαθμολογήσεως,
δεν στερεί από τον ενδιαφερόμενο τη δυνατότητα να ασκήσει διοικητική ένσταση κατά της εν λόγω αποφάσεως στηριζόμενη στο γεγονός
ότι τέθηκε σε μειονεκτική θέση εξαιτίας της μη συντάξεως εκθέσεως βαθμολογήσεώς του.
(βλ. σκέψεις 52, 57, 58 και 60)
Παραπομπή:
ΔΕΚ: 26 Σεπτεμβρίου 1985, 231/84, Valentini κατά Επιτροπής, Συλλογή 1985, σ. 3027, σκέψη 14
ΠΕΚ: 22 Σεπτεμβρίου 1994, T‑495/93, Carrer κ.λπ. κατά Δικαστηρίου, Συλλογή Υπ.Υπ. 1994, σ. I‑A‑201 και II‑651, σκέψη 20· 26
Οκτωβρίου 2000, T‑138/99, Verheyden κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2000, σ. I‑A‑219 και II‑1001, σκέψη 43· 29 Απριλίου 2002,
T‑70/98, Hilden κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2002, σ. I‑A‑57 και II‑265, σκέψη 39