CELEX: 61990CJ0266
Βύσσινα σε σιρόπι
Μέτρα διασφαλίσεως

Με Διάταξη της 10ης Ιουλίου 1990, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 5 Σεπτεμβρίου 1990, το Finanzgericht München υπέβαλε, δυνάμει του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 3, παράγραφος 1, του κανονισμού ( ΕΟΚ) 1626/85 της Επιτροπής, της 14ης Ιουνίου 1985, περί των προστατευτικών μέτρων που πρέπει να εφαρμοστούν στις εισαγωγές ορισμένων βύσσινων (
ΕΕ L 156, σ. 13
).
Το ερώτημα αυτό ανέκυψε στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της Franc Soba KG ( στο εξής: Soba ) και του Hauptzollamt Augsburg ( στο εξής: Hauptzollamt ), αναφορικά με την καταβολή ποσού 1134138,17 γερμανικών μάρκων ( DM ) ως εξισωτικής εισφοράς. Το Hauptzollamt αξίωσε το ποσό αυτό επειδή η Soba δεν τήρησε την ελάχιστη τιμή εισαγωγής που όριζε ο προαναφερόμενος κανονισμός 1626/85.
Το άρθρο 1, παράγραφος 1, του κανονισμού 1626/85, ορίζει ελάχιστη τιμή εισαγωγής, μεταξύ άλλων, για τα « βύσσινα σε σιρόπι, με προσθήκη ζάχαρης, σε άμεσες συσκευασίες (... ) » Κατά την παράγραφο 2 του εν λόγω άρθρου, αν η ελάχιστη τιμή εισαγωγής δεν τηρηθεί, επιβάλλεται εξισωτική εισφορά η οποία καθορίζεται στο παράρτημα του εν λόγω κανονισμού.
Κατά το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 1626/85,
« Οι ακόλουθοι παράγοντες συνιστούν την τιμή εισαγωγής:
α)
η τιμή fob στη χώρα καταγωγής,
και
β)
το κόστος μεταφοράς και ασφάλισης μέχρι τον τόπο εισόδου στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας. »
Ο προαναφερόμενος κανονισμός 1626/85 είχε εφαρμογή, κατά το άρθρο 5, δεύτερο εδάφιο, μέχρι τις 9 Μαΐου 1986. Κατόπιν, η διάρκεια εφαρμογής του παρατάθηκε μέχρι τις 9 Μαΐου 1987, δυνάμει του κανονισμού ( ΕΟΚ) 1257/86 της Επιτροπής, της 29ης Απριλίου 1986 (
ΕΕ L 113, σ. 37
).
Όπως προκύπτει από τη Διάταξη παραπομπής, η Soba εισήγαγε, κατά την περίοδο από 5 Δεκεμβρίου 1985 έως 10 Σεπτεμβρίου 1986, 103 παρτίδες βύσσινων, χωρίς πυρήνα, συσκευασμένων σε γυάλινα δοχεία, που αγόρασε από Γιουγκοσλάβο παραγωγό. Κατά τις τελωνειακές διατυπώσεις εισαγωγής των εν λόγω κερασιών, η Soba επισύναψε σε κάθε τελωνειακή διασάφηση δελτίο υπολογισμού της τιμής εισαγωγής. Στο πλαίσιο αυτού του υπολογισμού, προσέθεσε στην προκύπτουσα από το τιμολόγιο τιμή των βύσσινων την αξία των υλικών συσκευασίας ( γυάλινων δοχείων, πωμάτων, ετικετών, χαρτοκιβωτίων, παρεμβασμάτων ), τα οποία είχε διαθέσει δωρεάν στον προμηθευτή.
Μολονότι αρχικώς το Hauptzollamt δεν επέβαλε εξισωτική εισφορά, έκρινε κατόπιν ότι η αξία των υλικών συσκευασίας δεν έπρεπε να ληφθεί υπόψη για τον καθορισμό της τιμής εισαγωγής. Κατά συνέπεια, θεώρησε ότι η Soba δεν είχε τηρήσει την προβλεπόμενη από τον κανονισμό 1626/85 ελάχιστη τιμή και επέβαλε εξισωτική εισφορά 80,02 DM ανά 100 χιλιόγραμμα ( kg ) καθαρού βάρους εισαχθέντων βύσσινων και, με απόφαση της 29ης Οκτωβρίου 1986, ζήτησε από τη Soba την καταβολή του προαναφερθέντος ποσού.
Μετά την απόρριψη διοικητικής ενστάσεως που υπέβαλε κατά της εν λόγω αποφάσεως, η Soba άσκησε προσφυγή ενώπιον του Finanzgericht München, το οποίο, κρίνοντας ότι η επίλυση της διαφοράς εξαρτάται από την ερμηνεία του άρθρου 3 του κανονισμού 1626/85, αποφάσισε, με Διάταξη της 10ης Ιουλίου 1990, να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:
«Έχει το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1626/85 την έννοια ότι κατά τον υπολογισμό της τιμής εισαγωγής λαμβάνεται υπόψη, αυξάνοντας την τιμή, το κόστος των συσκευασιών και των υλικών συσκευασίας που ο αγοραστής θέτει δωρεάν στη διάθεση του προμηθευτή; »
Στην έκθεση ακροατηρίου αναπτύσσονται λεπτομερώς τα πραγματικά περιστατικά της υποθέσεως της κύριας δίκης, το κανονιστικό πλαίσιο και οι γραπτές παρατηρήσεις που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο. Τα στοιχεία αυτά της δικογραφίας δεν επαναλαμβάνονται κατωτέρω παρά μόνο καθόσον απαιτείται για τη συλλογιστική του Δικαστηρίου.
Η Επιτροπή παρατηρεί, καταρχάς, ότι το κόστος των υλικών συσκευασίας τα οποία ο αγοραστής έθεσε δωρεάν στη διάθεση του προμηθευτή δεν πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για τον καθορισμό της τιμής εισαγωγής. Κατά την άποψη της, η μνεία περί « αμέσων συσκευασιών » που γίνεται στο προαναφερθέν άρθρο 1, παράγραφος 1, του κανονισμού 1626/85, πιστή αντιγραφή του κοινού δασμολογίου, έχει αποκλειστικώς ως σκοπό τον καθορισμό της ταυτότητας του εμπορεύματος και όχι τον προσδιορισμό της τιμής του.
Η ερμηνεία αυτή είναι αβάσιμη. Πράγματι, μολονότι αληθεύει ότι η προαναφερθείσα διάταξη δεν αφορά τον καθορισμό της τιμής εισαγωγής, ωστόσο, περιέχεται σ' αυτήν ορισμός του εμπορεύματος, στο οποίο, κατά την εν λόγω διάταξη, περιλαμβάνονται οι άμεσες συσκευασίες.
Την ερμηνεία αυτή επιβεβαιώνει το γεγονός ότι, όπως εξήγησε η Επιτροπή απαντώντας σε γραπτή ερώτηση του Δικαστηρίου, η ελάχιστη τιμή εισαγωγής του εν λόγω εμπορεύματος υπολογίστηκε λαμβανομένης υπόψη της συνήθους συσκευασίας.
Όσον αφορά το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 1626/85, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι, για τον καθορισμό της τιμής εισαγωγής, η αναφορά του εν λόγω άρθρου στην τιμή fob στη χώρα καταγωγής έχει την έννοια ότι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη εκείνα μόνο τα στοιχεία κόστους που αναφέρονται στο τιμολόγιο που εξέδωσε ο πωλητής. Τα ενδεχόμενα λοιπά στοιχεία του κόστους, εκτός των δαπανών μεταφοράς και ασφαλίσεως, που προβλέπονται ρητώς στο άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο β, του κανονισμού 1626/85, δεν αποτελούν μέρος της τιμής του εμπορεύματος, αλλά της αξίας του, και επομένως δεν λαμβάνονται υπόψη για τον καθορισμό της τιμής εισαγωγής.
Κατά την άποψη της Επιτροπής, η ερμηνεία που προτείνει προκύπτει, επίσης, από την ερμηνευτική σημείωση 2/85 (VI/4681/85) των υπηρεσιών της, η οποία συζητήθηκε στην αρμόδια επιτροπή διαχειρίσεως και γνωστοποιήθηκε στα κράτη μέλη.
Η ερμηνεία αυτή δεν μπορεί να γίνει δεκτή.
Πράγματι, η τιμή fob είναι εκείνη που βαρύνει τον αγοραστή του εμπορεύματος, το οποίο, όπως προαναφέρθηκε, συνίσταται στα βύσσινα σε σιρόπι μαζί με τις άμεσες συσκευασίες τους. Επιβάλλεται να τονιστεί ότι ο ορισμός αυτός δεν περιλαμβάνει τις παντός είδους συσκευασίες, αλλά μόνο την άμεση συσκευασία. Είναι, συνεπώς, προφανές ότι ο νομοθέτης αναφέρεται στις συνήθεις συσκευασίες που απαιτούνται για τη μεταφορά του εμπορεύματος.
Κατά συνέπεια, στην περίπτωση κατά την οποία στο τιμολόγιο που εξέδωσε ο πωλητής αναφέρεται μόνο η τιμή των καρπών, αυτών καθεαυτών, λόγω του ότι ο αγοραστής έθεσε δωρεάν στη διάθεση του πωλητή τις άμεσες συσκευασίες, πρέπει, για τον υπολογισμό της τιμής εισαγωγής, να λαμβάνεται επίσης υπόψη το κόστος που βαρύνει τον αγοραστή για την αγορά των συσκευασιών, έστω και αν οι συσκευασίες αυτές δεν αγοράστηκαν από τον πωλητή.
Η ερμηνεία αυτή προκύπτει επίσης από το άρθρο 2 του κανονισμού 1626/85, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1712/85 της Επιτροπής, της 21ης Ιουνίου 1985, που τροποποίησε τη γερμανική, ελληνική, αγγλική, γαλλική, ιταλική και ολλανδική διατύπωση του κανονισμού 1626/85, περί προστατευτικών μέτρων που πρέπει να εφαρμοστούν στις εισαγωγές ορισμένων βυσσινων (
ΕΕ L 163, σ. 46
), κατά το οποίο « τη στιγμή της ολοκλήρωσης των τελωνειακών διατυπώσεων εισαγωγής για ελεύθερη κυκλοφορία, οι τελωνειακές αρχές συγκρίνουν, για κάθε αποστολή, την τιμή εισαγωγής με την αντίστοιχη ελάχιστη τιμή εισαγωγής ». Πράγματι, η σύγκριση πρέπει προφανώς να αφορά συγκρίσιμα προϊόντα. Κατά συνέπεια, εφόσον η ελάχιστη τιμή που επιβάλλει ο κανονισμός αφορά το εμπόρευμα μαζί με τη συσκευασία του, όπως προαναφέρθηκε, η τιμή εισαγωγής πρέπει να αφορά βύσσινα σε σιρόπι μαζί με τις άμεσες συσκευασίες τους.
Επιβάλλεται να προστεθεί ότι μια ερμηνευτική σημείωση δεν μπορεί να τροποποιεί δεσμευτικούς κανόνες περιεχόμένους στον κανονισμό 1626/85.
Κατά συνέπεια, στο εθνικό δικαστήριο πρέπει να δοθεί ως απάντηση ότι το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού ( ΕΟΚ) 1626/85 της Επιτροπής, της 14ης Ιουνίου 1985, περί των προστατευτικών μέτρων που πρέπει να εφαρμοστούν στις εισαγωγές ορισμένων βύσσινων, έχει την έννοια ότι, για τον υπολογισμό της τιμής εισαγωγής, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το κόστος των αμέσων συσκευασιών που ο εισαγωγέας έθεσε δωρεάν στη διάθεση του προμηθευτή.
Επί των δικαστικών εξόδων
Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία υπέβαλε παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, δεν αποδίδονται. Δεδομένου ότι η διαδικασία έχει, ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης, τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ' αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων.

Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( τέταρτο τμήμα ),
κρίνοντας επί του ερωτήματος που του υπέβαλε το Finanzgericht München, με Διάταξη της 10ης Ιουλίου 1990, αποφαίνεται:

Το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού ( ΕΟΚ ) 1626/85 της Επιτροπής, της 14ης Ιουνίου 1985, περί των προστατευτικών μέτρων που πρέπει να εφαρμοστούν στις εισαγωγές ορισμένων βυσσίνων, έχει την έννοια ότι, για τον υπολογισμό της τιμής εισαγωγήρέπει να λαμβάνεται υπόψη το κόστος των αμέσων συσκευασιών που ο εισαγωγέας έθεσε δωρεάν στη διάθεση του προμηθευτή.

Kapteyn
Κακούρης
Díez de Velasco
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 28 Ιανουαρίου 1992.
Ο Γραμματέας
J.-G. Giraud
Ο Πρόεδρος του τετάρτου τμήματος
Ρ. J. G. Kapteyn
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.