CELEX: 62009CJ0395
Έκτη οδηγία ΦΠΑ
Οδηγία 2006/112/EΚ
Προσχώρηση νέου κράτους μέλους
Δικαίωμα έκπτωσης του φόρου εισροών
Εθνική ρύθμιση που αποκλείει το δικαίωμα προς έκπτωση του φόρου για ορισμένες παροχές υπηρεσιών
Εμπορικοί εταίροι εγκατεστημένοι σε έδαφος που χαρακτηρίζεται ως "φορολογικός παράδεισος"
Ευχέρεια των κρατών μελών να διατηρούν σε ισχύ τη νομοθεσία τους περί αποκλεισμού του δικαιώματος προς έκπτωση η οποία ίσχυε κατά τον χρόνο έναρξης της ισχύος της έκτης οδηγίας ΦΠΑ

X Holding και Oracle Nederland, σκέψη 44).
Όσον φορά τέλος το επιχείρημα της Πολωνικής Κυβέρνησης ότι η επίμαχη εθνική νομοθεσία εξυπηρετεί την ανάγκη πρόληψης της φοροδιαφυγής,
πρέπει να τονιστεί ότι η αρχή της απαγόρευσης των καταχρηστικών πρακτικών, η οποία βέβαια, όπως αναγνώρισε το Δικαστήριο με
τη σκέψη 70 της απόφασης της 21ης Φεβρουαρίου 2006, C‑255/02, Halifax κ.λπ. (Συλλογή 2006, σ. I‑1609), έχει εφαρμογή και στον
τομέα του ΦΠΑ, δεν επιτρέπει στα κράτη μέλη να διευρύνουν το πεδίο εφαρμογής της επίμαχης ρύθμισης περί εξαιρέσεων. Επιπλέον,
αν, όπως αναφέρει το αιτούν δικαστήριο, οι προβλεπόμενοι από την πολωνική νομοθεσία περιορισμοί οφείλονται στην ανάγκη πρόληψης
ορισμένων μορφών φοροδιαφυγής ή φοροαποφυγής, το άρθρο 27 της έκτης οδηγίας προβλέπει προς τούτο μια ειδική διαδικασία, κατ’
εφαρμογή της οποίας το Συμβούλιο μπορεί να επιτρέπει σε κάθε κράτος μέλος να θεσπίζει ιδιαίτερα μέτρα σχετικά με εξαιρέσεις.
Κατόπιν των ανωτέρω, στο προδικαστικό ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 17, παράγραφος 6, της έκτης οδηγίας,
του οποίου οι διατάξεις έχουν περιληφθεί  ουσιαστικά στο άρθρο 176 της οδηγίας 2006/112, έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπει
τη διατήρηση σε ισχύ της εθνικής νομοθεσίας που ίσχυε κατά τον χρόνο έναρξης της ισχύος της έκτης οδηγίας στο οικείο κράτος
μέλος και η οποία αποκλείει γενικά το δικαίωμα έκπτωσης του ΦΠΑ που έχει καταβληθεί επί των εισροών λόγω της εξ επαχθούς αιτίας
αποδοχής εισαγόμενων υπηρεσιών, για τις οποίες η αντιπαροχή έχει καταβληθεί άμεσα ή έμμεσα σε πρόσωπο εγκατεστημένο σε κράτος
ή σε έδαφος που χαρακτηρίζεται από την εν λόγω νομοθεσία ως «φορολογικός παράδεισος».

Επί των δικαστικών εξόδων
Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον
του εθνικού δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι κατέθεσαν
παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) αποφαίνεται:
Το άρθρο 17, παράγραφος 6, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών
των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών – Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική
βάση, όπως έχει τροποποιηθεί με την οδηγία 95/7/ΕΚ του Συμβουλίου, της 10ης Απριλίου 1995, άρθρο του οποίου οι διατάξεις έχουν
περιληφθεί ουσιαστικά στο άρθρο 176 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα
φόρου προστιθέμενης αξίας, έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπει τη διατήρηση σε ισχύ της εθνικής νομοθεσίας που ίσχυε κατά τον
χρόνο έναρξης της ισχύος της έκτης οδηγίας 77/388 στο οικείο κράτος μέλος και η οποία αποκλείει γενικά το δικαίωμα έκπτωσης
του φόρου προστιθέμενης αξίας που έχει καταβληθεί επί των εισροών λόγω της εξ επαχθούς αιτίας αποδοχής εισαγόμενων υπηρεσιών,
για τις οποίες η αντιπαροχή έχει καταβληθεί άμεσα ή έμμεσα σε πρόσωπο εγκατεστημένο σε κράτος ή σε έδαφος που χαρακτηρίζεται
από την εν λόγω νομοθεσία ως «φορολογικός παράδεισος».
(υπογραφές)
*
Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική.