CELEX: 62001TJ0311
Κοινοτικό σήμα
Διαδικασία ανακοπής
Προγενέστερο κοινοτικό σήμα ASTERIX
Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού εικονιστικού σήματος περιλαμβάνοντος τον όρο starix
Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου
.ρθρο 8, παράγραφοι 1, στοιχείο β΄, και 5, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94

Canon, σκέψη 18· απόφαση του Πρωτοδικείου της 15ης Ιανουαρίου 2003, T-99/01, Mystery Drinks κατά ΓΕΕΑ-Karlsberg Brauerei
(MISTERY), που δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψη 34).
Εξάλλου, ο τρόπος με τον οποίο ο μέσος καταναλωτής των επίμαχων προϊόντων ή υπηρεσιών προσλαμβάνει τα σήματα έχει καθοριστική
σημασία για την συνολική εκτίμηση του κινδύνου συγχύσεως. Ο μέσος καταναλωτής όμως προσλαμβάνει συνήθως ένα σήμα ως μια ολότητα
και δεν επιδίδεται σε εξέταση των διαφόρων λεπτομερειών του (προπαρατεθείσες αποφάσεις SABEL, σκέψη 23, και Lloyd Schuhfabrik
Meyer, σκέψη 25). Για τη συνολική αυτή εκτίμηση, ο μέσος καταναλωτής των οικείων προϊόντων θεωρείται ότι έχει τη συνήθη πληροφόρηση
και είναι ευλόγως προσεκτικός και ενημερωμένος. Εξάλλου, πρέπει να ληφθεί υπόψη το στοιχείο ότι ο μέσος καταναλωτής σπανίως
έχει τη δυνατότητα να προβαίνει σε άμεση σύγκριση των διαφόρων σημάτων, αλλ' ότι είναι αναγκασμένος να εμπιστεύεται στην ατελή
εικόνα αυτών που έχει συγκρατήσει στη μνήμη του. Πρέπει επίσης να λαμβάνεται υπόψη το γεγονός ότι το επίπεδο της προσοχής
του μέσου καταναλωτή είναι δυνατόν να ποικίλλει ανάλογα με την κατηγορία των αντίστοιχων προϊόντων ή υπηρεσιών (απόφαση Lloyd
Schuhfabrik Meyer, προπαρατεθείσα, σκέψη 26).
Εν προκειμένω, το προγενέστερο σήμα είναι ένα κοινοτικό σήμα και, επομένως, το συναφές έδαφος κατά την ανάλυση του κινδύνου
συγχύσεως αποτελείται από το σύνολο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. Εξάλλου, δεδομένου ότι τα οικεία προϊόντα και οι υπηρεσίες είναι
προϊόντα και υπηρεσίες τρέχουσας καταναλώσεως, το ενδιαφερόμενο κοινό είναι ο μέσος Ευρωπαίος καταναλωτής ο οποίος θεωρείται
ότι έχει τη συνήθη πληροφόρηση και είναι ευλόγως προσεκτικός και ενημερωμένος.
Ως προς τη σύγκριση των οικείων προϊόντων και υπηρεσιών, το Πρωτοδικείο διαπιστώνει ότι το τμήμα προσφυγών επιβεβαίωσε, πρώτον,
τα εξής (σκέψη 23 της προσβαλλομένης αποφάσεως): Οι συσκευές και τα όργανα επιστημονικά, ναυτικά, τοπογραφικά, ηλεκτρικά, οπτικά, μέτρησης, σηματοδότησης, ελέγχου (επιθεώρησης),
βοηθείας (διάσωσης)· ταμειακές μηχανές, αριθμομηχανές (υπολογιστικές μηχανές), συσκευές πυρόσβεσης δεν έχουν τίποτα το κοινό
με τα προϊόντα του σήματος της ανακόπτουσας. Για τα προϊόντα αυτά, δεν μπορεί να υπάρξει κανένας κίνδυνος συγχύσεως διότι
τα καλυπτόμενα από τα οικεία σήματα προϊόντα δεν είναι ούτε παρόμοια ούτε πανομοιότυπα.
Δεύτερον, το τμήμα προσφυγών παρατήρησε ότι
οι
συσκευές και όργανα φωτογραφικά, κινηματογραφικά και διδασκαλίας καθώς και οι
συσκευές για την εγγραφή, τη μετάδοση, την αναπαραγωγή ήχου και εικόνας· μέσα αποθήκευσης μαγνητικών δεδομένων, δίσκοι εγγραφών που καλύπτονται από την αίτηση κοινοτικού σήματος [ήσαν] τουλάχιστον πολύ παρόμοια με τις
συσκευές και όργανα ηλετροτεχνικά και ηλεκτρονικά, φωτογραφικά, εμφάνιση φιλμ, οπτικά και διδασκαλίας που καλύπτονται από το προγενέστερο σήμα
(σκέψη 23 της προσβαλλομένης αποφάσεως).
Τρίτον, το τμήμα προσφυγών έκρινε ότι
οι
μηχανισμοί τιθέμενοι σε κίνηση με την εισαγωγή νομίσματος ή κέρματος, ο εξοπλισμός για την επεξεργασία δεδομένων και οι ηλεκτρονικοί
υπολογιστές που αφορά το αιτηθέν σήμα
[ήσαν] τουλάχιστον παρόμοιοι με τις ηλεκτρονικές συσκευές παιχνιδιών με και χωρίς οθόνη, υπολογιστές προγραμμάτων και προγράμματα
υπολογιστών κατεγραμμένα σε βάσεις δεδομένων, κυρίως παιχνίδια βίντεο εφόσον [μπορούσαν] να χρησιμοποιούνται όλα για τον ίδιο σκοπό, δηλαδή να παίζουν με παιχνίδια στον υπολογιστή
(σκέψη 24 της προσβαλλομένης αποφάσεως).
Έτσι, το τμήμα προσφυγών αναγνώρισε, για μεγάλο μέρος των προϊόντων και υπηρεσιών που αφορά το αιτηθέν σήμα, την ύπαρξη μιας
περίπου εμφανούς ομοιότητας, δυνάμενης να φθάσει έως την ταυτότητα (όπως προδήλως συμβαίνει, για παράδειγμα, για τις
συσκευές και όργανα φωτογραφικά, εμφάνιση φιλμ, οπτικά της κλάσεως 9), με τα προϊόντα και τις υπηρεσίες που καλύπτονται από το προγενέστερο σήμα. Εντούτοις, και παρόλον ότι κατ'
ουσίαν αναγνώρισε επίσης τον υψηλό διακριτικό χαρακτήρα του προγενεστέρου σήματος, το οποίο κρίθηκε ότι έχει
σε σχέση με τις σύμφυτες ιδιότητές του υψηλό διακριτικό χαρακτήρα και είναι
ευρέως γνωστό λόγω του διάσημου Γάλλου ήρωα των κόμικς και των κινουμένων σχεδίων (σκέψη 29 της προσβαλλομένης αποφάσεως), το τμήμα προσφυγών έκρινε ότι ο κίνδυνος συγχύσεως ήταν ανύπαρκτος
δεδομένου ότι τα υπό εξέταση σήματα δεν ήσαν ούτε οπτικώς ούτε ακουστικώς ούτε εννοιολογικώς παρόμοια (βλ. σκέψη 29 της προσβαλλομένης αποφάσεως).
Υπό τις συνθήκες αυτές, πρέπει να εξεταστεί το βάσιμο της εκτιμήσεως αυτής του τμήματος προσφυγών.
Κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, η συνολική εκτίμηση του κινδύνου συγχύσεως πρέπει, όσον αφορά την οπτική, ακουστική
ή εννοιολογική ομοιότητα των εξεταζομένων σημάτων, να στηρίζεται στη συνολική εντύπωση που προκαλούν τα σήματα, λαμβανομένων
υπόψη, ειδικότερα, των διακριτικών και κυρίαρχων στοιχείων τους (προπαρατεθείσες αποφάσεις SABEL, σκέψη 23, και Lloyd Schuhfabrik
Meyer, σκέψη 25).
Το τμήμα προσφυγών περιέγραψε το αιτηθέν σήμα ως εξής (σκέψη 25 της προσβαλλομένης αποφάσεως): Το σήμα της αιτούσας είναι ένα εικονιστικό σήμα αποτελούμενο από μια έλλειψη κόκκινου χρώματος, που ακολουθείται από τη λέξη
[
starix] με πλάγιους χαρακτήρες. Η έλλειψη έχει μια ελαφρά κλίση προς τα αριστερά και έχει μια μικρή τελεία. Αυτό ομοιάζει, επομένως,
με ένα ήλεκτρον περιστρεφόμενο πέριξ του ονόματος [
starix] ή με ένα δορυφόρο και την τροχιά του. Το προγενέστερο σήμα είναι ASTERIX, ένα σύνηθες λεκτικό σήμα.
Όσον αφορά την οπτική σύγκριση των συγκρουομένων σημάτων, το τμήμα προσφυγών επιβεβαίωσε τα εξής (σκέψη 26 της προσβαλλομένης
αποφάσεως): Αν και τα δύο σήματα έχουν κοινούς τους συνδυασμούς των γραμμάτων [
st] και το επίθημα [
rix], εμφανίζουν σημαντικές οπτικές διαφορές, όπως τα διαφορετικά γράμματα που ακολουθούν [
st], τη γραφική παρουσίαση, τους ανόμοιους χαρακτήρες και, ειδικότερα, τη διαφορετική αρχή των λέξεων. Συναφώς, πρέπει να παρατηρηθεί
ότι στο αιτηθέν σήμα το λογότυπο ελκύει την προσοχή του καταναλωτή. Παρά το επιχείρημα της ανακόπτουσας, το λογότυπο δεν αναγνωρίζεται
ως το γράμμα [
o]. Επομένως, τα σήματα θεωρούνται ως οπτικώς ανόμοια.
Διαπιστώνεται ότι, όσον αφορά το πρώτο στοιχείο του αιτηθέντος σήματος, είναι απίθανο ότι το ενδιαφερόμενο κοινό μπορεί να
το εκτιμήσει ως φωνήεν
o, δεδομένου ότι η ανάλυση του σημείου πρέπει να πραγματοποιηθεί βάσει αυτού όπως κατατέθηκε στο ΓΕΕΑ. Επομένως, πρέπει να
ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι το πρώτο αυτό στοιχείο αποτελείται από μια έλλειψη κοκκίνου χρώματος, με κλίση προς τα αριστερά,
εμφανίζουσα μια μικρή τελεία, η οποία πράγματι φέρνει στη σκέψη ένα δορυφόρο επί της τροχιάς του. Το στοιχείο αυτό διακρίνεται,
επομένως, σαφώς από το λεκτικό στοιχείο που το ακολουθεί,
starix, στο οποίο όλα τα γράμματα διαμορφώνονται στο ίδιο καλλιγραφικό στυλ και στο ίδιο μαύρο χρώμα.
Επομένως, στο πλαίσιο της συνολικής οπτικής εκτιμήσεως των οικείων σημείων, η ύπαρξη ιδιαίτερων στοιχείων σε κάθε σημείο,
ιδίως η γραφική παρουσίαση της ελλείψεως και η γραφή με πλάγιους τύπους του λεκτικού στοιχείου στο αιτηθέν σήμα έχει ως αποτέλεσμα
η συνολική εντύπωση κάθε σημείου να είναι διαφορετική. Το τμήμα προσφυγών βασίμως, επομένως, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα
συγκρουόμενα σημεία δεν είναι όμοια από οπτικής απόψεως.
Ως προς την ακουστική σύγκριση, το τμήμα προσφυγών επιβεβαίωσε (σκέψη 27 της προσβαλλομένης αποφάσεως): Το σήμα της αιτούσας αρχίζει με ένα [
s], ενώ το πρώτο γράμμα του σήματος της ανακόπτουσας είναι [
a]. Ομοίως, το δεύτερο φωνήεν αυτού ([
e]) προφέρεται διαφορετικά από το φωνήεν ([
a]) του σήματος της αιτούσας. Σε όλα τα κράτη μέλη της [Ευρωπαϊκής Ενώσεως] τα σήματα προφέρονται διαφορετικά. Επομένως, θεωρούνται
ως ακουστικώς διαφορετικά.
Συναφώς, έχει σημασία να τονιστεί ότι το λεκτικό στοιχείο του αιτηθέντος σήματος αρχίζει με ένα σύμφωνο και αποτελείται από
έξι γράμματα, ενώ το προγενέστερο σήμα αρχίζει με ένα φωνήεν και εμφανίζει ένα επιπλέον φωνήεν απ' ό,τι το αιτηθέν σήμα. Τα
δύο σημεία έχουν μόνο μια συλλαβή κοινή, η οποία, επιπλέον, είναι η τελευταία (
rix). Επομένως, πρέπει να θεωρηθεί ότι τα οικεία σήματα, εκτιμηθέντα συνολικώς, είναι ανόμοια από ακουστικής απόψεως.
Όσον αφορά την εννοιολογική σύγκριση μεταξύ των συγκρουομένων σημείων, το τμήμα προσφυγών έκρινε τα εξής (σκέψη 28 της προσβαλλομένης
αποφάσεως): Καμία από τις δύο λέξεις [
asterix] και [
starix] δεν έχει μια συνήθη σημασία στις επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. Η δεύτερη μπορεί να φέρει στη σκέψη, ιδίως όταν
συνοδεύεται από το λογότυπο, την αγγλική λέξη
star, η οποία, εφόσον πρόκειται για μια στοιχειώδη αγγλική λέξη, κατανοείται από την πλειονότητα των καταναλωτών της Ευρωπαϊκής
Ενώσεως. Τα οικεία σήματα θεωρούνται, επομένως, ως εννοιολογικώς διαφορετικά.
Πρέπει να παρατηρηθεί ότι η έννοια των όρων
asterix και
starix δεν μπορεί να θεωρηθεί παρόμοια. Πρώτον, όπως και το τμήμα προσφυγών παρατήρησε, κανένας από τους όρους αυτούς δεν έχει μια
συνήθη σημασία στις γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. Δεύτερον, αν και ο όρος
asterix πλησιάζει τη λέξη
astérisque στα γαλλικά και
asterisk στα αγγλικά και ο όρος αυτός σημαίνει το σημείο υπό τη μορφή μικρού αστεριού που χρησιμοποιείται συνήθως στο γράψιμο για
τις παραπομπές, ο σημαντικός συσχετισμός που επικαλέστηκε η προσφεύγουσα δεν προκύπτει από μια συνολική εντύπωση, αλλά από
μια λεπτομερή ανάλυση στην οποία συνήθως ο μέσος καταναλωτής δεν προβαίνει. Τρίτον, αυτός θα συσχετίσει πιο εύκολα τον όρο
asterix με το πρόσωπο της σειράς των κόμικς που είναι ευρέως γνωστή σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η συγκεκριμένη αυτή παράσταση
ενός λαοφιλούς προσώπου καθιστά λίαν απίθανη την εννοιολογική σύγχυση του κοινού με περίπου σχετικούς όρους.
Συνεπώς, ορθώς το τμήμα προσφυγών διαπίστωσε, με την προσβαλλομένη απόφαση, ότι οι ανομοιότητες από οπτική, ακουστική και
εννοιολογική άποψη μεταξύ, αφενός, του εικονιστικού σήματος που αποτελείται από το λεκτικό στοιχείο
starix συνοδευόμενο από λίαν ειδικά γραφικά στοιχεία και, αφετέρου, του σήματος ASTERIX ήσαν επαρκείς για να μην υπάρχει κίνδυνος
συγχύσεως εκ μέρους του ενδιαφερομένου κοινού, δεδομένου ότι ένας τέτοιος κίνδυνος προϋποθέτει ότι, σωρευτικώς, ο βαθμός ομοιότητας
των οικείων σημάτων και ο βαθμός ομοιότητας των προϊόντων ή υπηρεσιών που προσδιορίζουν τα σήματα αυτά είναι επαρκώς υψηλοί.
Υπό τις συνθήκες αυτές, η εκτίμηση του τμήματος προσφυγών κατά την οποία το προγενέστερο σήμα έχει
σε σχέση με τις σύμφυτες ιδιότητές του υψηλό διακριτικό χαρακτήρα και είναι
ευρέως γνωστό λόγω του διάσημου Γάλλου ήρωα των κόμικς και των κινουμένων σχεδίων (σκέψη 29 της προσβαλλομένης αποφάσεως), όπως και οι ισχυρισμοί της προσφεύγουσας σχετικά με τη φήμη του σήματος αυτού δεν
έχουν καμία επίπτωση επί της εφαρμογής του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 40/94 στην προκειμένη υπόθεση.
Πράγματι, ο κίνδυνος συγχύσεως προϋποθέτει ταυτότητα ή ομοιότητα μεταξύ των σημείων αλλά και μεταξύ των προσδιοριζομένων προϊόντων
ή υπηρεσιών, η δε φήμη που έχει ένα σήμα αποτελεί στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη προκειμένου να εκτιμάται αν η ομοιότητα
μεταξύ των σημείων ή μεταξύ των προϊόντων και υπηρεσιών είναι αρκετή για να δημιουργήσει κίνδυνο συγχύσεως (βλ. επ' αυτού
την προαναφερθείσα απόφαση Canon, σκέψεις 22 και 24). Όμως, δεδομένου ότι εν προκειμένω, από οπτική, ακουστική και εννοιολογική
άποψη, τα εριζόμενα σημεία δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να θεωρηθούν ως όμοια ή παρεμφερή, το γεγονός ότι το προγενέστερο
σήμα είναι ευρέως γνωστό ή ότι χαίρει φήμης στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να επηρεάσει τη γενική εκτίμηση του κινδύνου συγχύσεως.
Από τις προηγούμενες σκέψεις προκύπτει ότι δεν πληρούται μία από τις αναγκαίες προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 8, παράγραφος
1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 40/94. Συνεπώς, το τμήμα προσφυγών ορθά έκρινε ότι δεν υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ
του ζητούμενου σήματος και του προγενέστερου.
Υπό τις συνθήκες αυτές, ο λόγος που αντλείται από την παράβαση της διατάξεως αυτής πρέπει να απορριφθεί, χωρίς να είναι αναγκαίο
να εξεταστούν τα επιχειρήματα που η προσφεύγουσα προέβαλε στο πλαίσιο του λόγου αυτού σχετικά με την φερομένη ομοιότητα μεταξύ
ορισμένων προσδιοριζομένων προϊόντων και υπηρεσιών και την φερομένη φήμη του προγενεστέρου σήματος. Ομοίως, δεν συντρέχει
λόγος να γίνει δεκτό το αίτημα περί εξετάσεως μαρτύρων, που διατύπωσε η προσφεύγουσα προκειμένου να αποδειχθεί η φήμη αυτή.
Επί του δευτέρου λόγου, που αντλείται από την παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94
Επιχειρήματα των διαδίκων
Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το προγενέστερο σήμα, το οποίο συνιστά ονομαστό σήμα, προστατεύεται επίσης από τη νόθευση υπό
την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94.
Συγκεκριμένα, κατά την προσφεύγουσα, το προγενέστερο σήμα αποτελεί μέρος μιας οικογενείας σημάτων που προσδιορίζει άλλα πρόσωπα
της σειράς Astérix και που προστατεύεται εντός 50 χωρών. Στο πλαίσιο αυτό, η προσφεύγουσα θεωρεί ότι το αιτηθέν σήμα, καθόσον
συσσωρεύει τα τυπογραφικά, ηχητικά και εννοιολογικά στοιχεία του πλέον γνωστού από τα εν λόγω σήματα, δηλαδή του προγενεστέρου
σήματος ASTERIX, καθόσον περιέχει το τελικό στοιχείο
ix που είναι χαρακτηριστικό της εν λόγω οικογενείας σημάτων και καθόσον μπορεί να θεωρηθεί ως συνδυασμός των όρων
Astérix και
Obélix, βλάπτει τον διακριτικό χαρακτήρα του προγενεστέρου σήματος.
Το ΓΕΕΑ, αναφερόμενο στο άρθρο 135, παράγραφος 4, του Κανονισμού Διαδικασίας, θεωρεί ότι ο παρών λόγος είναι απαράδεκτος,
δεδομένου ότι η προσφεύγουσα δεν τον επικαλέστηκε ενώπιον του ΓΕΕΑ.
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Κατά το άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94,
[κ]ατόπιν ανακοπής του δικαιούχου προγενέστερου σήματος κατά την έννοια της παραγράφου 2, το αιτούμενο σήμα δεν γίνεται επίσης
δεκτό για καταχώρηση αν ταυτίζεται ή ομοιάζει με το προγενέστερο σήμα και πρόκειται να καταχωρηθεί για προϊόντα ή υπηρεσίες
που δεν ομοιάζουν με αυτές για τις οποίες έχει καταχωρηθεί το προγενέστερο σήμα, εφόσον, στην περίπτωση προγενέστερου κοινοτικού
σήματος, τα σήμα αυτό χαίρει φήμης στην Κοινότητα [...] η δε χρησιμοποίηση, χωρίς εύλογη αιτία του αιτούμενου σήματος, θα
προσπόριζε αθέμιτο όφελος από το διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη του προγενέστερου σήματος, ή θα έβλαπτε τον εν λόγω διακριτικό
χαρακτήρα ή τη φήμη.
Δεν αμφισβητείται εν προκειμένω ότι η ενδεχόμενη εφαρμογή της διατάξεως αυτής ουδέποτε ζητήθηκε από την προσφεύγουσα ενώπιον
του ΓΕΕΑ και ότι αυτό, συνεπώς, δεν την εξέτασε. Διαπιστώνεται, ειδικότερα, ότι η προσφεύγουσα επικαλέστηκε, στο πλαίσιο της
ανακοπής της κατά της αιτήσεως καταχωρίσεως σήματος και ενώπιον του τμήματος προσφυγών, τη φήμη του προγενεστέρου της σήματος,
μόνον στο πλαίσιο της εφαρμογής του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του εν λόγω κανονισμού, δηλαδή προς στήριξη της υπάρξεως
κινδύνου συγχύσεως εκ μέρους του συναφούς κοινού.
Επιπλέον, πρέπει να παρατηρηθεί, πρώτον, ότι, σύμφωνα με το άρθρο 74 του κανονισμού 40/94,
σε διαδικασία που αφορά τους σχετικούς λόγους απαραδέκτου της καταχώρησης, η εξέταση [του ΓΕΕΑ] περιορίζεται στα επιχειρήματα
που προβάλλουν οι διάδικοι καθώς και στα υποβληθέντα από αυτούς αιτήματα.
Πρέπει να υπομνησθεί, δεύτερον, ότι η προσφυγή που ασκήθηκε ενώπιον του Πρωτοδικείου αφορά τον έλεγχο της νομιμότητας των
αποφάσεων των τμημάτων προσφυγών του ΓΕΕΑ υπό την έννοια του άρθρου 63 του κανονισμού 40/94 [αποφάσεις του Πρωτοδικείου της
5ης Μαρτίου 2003, T-237/01, Alcon κατά ΓΕΕΑ ─ Dr. Robert Winzer Pharma (BSS), που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή,
σκέψη 61, της 6ης Μαρτίου 2003, T-128/01, DaimlerChrysler κατά ΓΕΕΑ (Calandre), που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή,
σκέψη 18, και της 3ης Ιουλίου 2003, T-129/01, Alejandro κατά ΓΕΕΑ ─ Anheuser Busch (BUDMEN), που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη
στη Συλλογή, σκέψη 67]. Συγκεκριμένα, αν, σύμφωνα με το άρθρο 63, παράγραφος 3, του κανονισμού 40/94, το Πρωτοδικείο
μπορεί όχι μόνον να ακυρώσει αλλά και να μεταρρυθμίσει την προσβαλλόμενη απόφαση, η παράγραφος αυτή πρέπει να νοηθεί υπό το πρίσμα της προηγουμένης παραγράφου, σύμφωνα με την οποία
προσφυγή επιτρέπεται για λόγους αναρμοδιότητας, παράβασης ουσιώδους τύπου, παράβασης της Συνθήκης, του παρόντος κανονισμού
ή οποιουδήποτε κανόνα δικαίου σχετικά με την εφαρμογή τους ή για κατάχρηση εξουσίας και στο πλαίσιο των άρθρων [229 ΕΚ] και [230 ΕΚ] [βλ., υπό την έννοια αυτή, απόφαση του Πρωτοδικείου της 8ης Ιουλίου 1999,
T-163/98, Procter & Gamble κατά ΓΕΕΑ (BABY-DRY), Συλλογή 1999, σ. II-2383, σκέψεις 49 έως 51, εν μέρει ακυρωθείσα από το Δικαστήριο,
χωρίς αυτό να αποφανθεί συναφώς, με απόφαση της 20ής Σεπτεμβρίου 2001, C-383/99 P, Procter & Gamble κατά ΓΕΕΑ, Συλλογή 2001,
σ. I-6251]. Ο έλεγχος της νομιμότητας στον οποίο προβαίνει το Πρωτοδικείο επί αποφάσεως του τμήματος προσφυγών πρέπει, επομένως,
να γίνεται ενόψει των νομικών ερωτημάτων που έχουν τεθεί ενώπιον του τμήματος προσφυγών (βλ., υπό την έννοια αυτή, απόφαση
του Πρωτοδικείου της 5ης Μαρτίου 2003, T-194/01, Unilever κατά ΓΕΕΑ, που δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψη 16).
Εξάλλου, όπως ορθώς το ΓΕΕΑ παρατήρησε, το άρθρο 135, παράγραφος 4, του Κανονισμού Διαδικασίας διευκρινίζει ρητώς ότι
[τ]α υπομνήματα των διαδίκων δεν μπορούν να τροποποιήσουν το αντικείμενο της ενώπιον του τμήματος προσφυγών διαφοράς.
Επομένως, η προσφεύγουσα δεν μπορεί ούτε να προσάπτει στο τμήμα προσφυγών ότι παρέβη το άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού
40/94 ούτε να επιτύχει να αποφανθεί το Πρωτοδικείο επί αιτήματος ενδεχόμενης εφαρμογής της διατάξεως αυτής το οποίο δεν είχε
προβληθεί κατά τη διάρκεια της διοικητικής φάσεως της ενώπιον του ΓΕΕΑ διαδικασίας.
Ο παρών λόγος πρέπει, επομένως, να απορριφθεί ως απαράδεκτος.
Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον
υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Επειδή η προσφεύγουσα ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα
σύμφωνα με τα σχετικά αιτήματα του ΓΕΕΑ.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ (τέταρτο τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Απορρίπτει την προσφυγή.
2)
Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
Tiili
Mengozzi
Βηλαράς
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 22 Οκτωβρίου 2003.
Ο Γραμματέας
Η Πρόεδρος
H. Jung
V. Tiili
–
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.