CELEX: 62003CJ0243
ΦΠΑ
Έκπτωση του φόρου επί των εισροών
Είδη εξοπλισμού που χρηματοδοτούνται με επιδοτήσεις

Επιτροπή κατά Γαλλίας, σκέψεις 15 έως 17· προμνησθείσα απόφαση BP Σουπεργκάζ, σκέψη 18, και απόφαση της 8ης Ιανουαρίου
2002, C-409/99, Metropol και Stadler, Συλλογή 2002, σ. Ι-81, σκέψη 42).
29     Συναφώς, το άρθρο 17, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας ορίζει ότι το δικαίωμα προς έκπτωση γεννάται όταν ο φόρος που δύναται
να εκπέσει καθίσταται απαιτητός, ενώ, κατά την παράγραφο 2 του ιδίου άρθρου, ο υποκείμενος στον φόρο δύναται, καθό μέτρο τα
αγαθά και οι υπηρεσίες χρησιμοποιούνται για τις ανάγκες των φορολογουμένων πράξεών του, να εκπίπτει από τον ΦΠΑ για τον οποίον
είναι υπόχρεος τον φόρο που οφείλεται ή καταβλήθηκε για αγαθά που του παραδόθηκαν ή πρόκειται να του παραδοθούν, καθώς και
για υπηρεσίες που του παρασχέθηκαν ή πρόκειται να του παρασχεθούν από άλλον υποκείμενο στον φόρο.
30     Όσον αφορά τους μικτούς υποκειμένους στον φόρο, από το άρθρο 17, παράγραφος 5, πρώτο και δεύτερο εδάφιο, της έκτης οδηγίας
προκύπτει ότι το δικαίωμα προς έκπτωση υπολογίζεται βάσει αναλογίας η οποία καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 19 της ίδιας οδηγίας.
Το άρθρο 17, παράγραφος 5, τρίτο εδάφιο, επιτρέπει, ωστόσο, στα κράτη μέλη να προβλέπουν κάποια εκ των λοιπών μεθόδων καθορισμού
του δικαιώματος προς έκπτωση που απαριθμούνται στο εδάφιο αυτό, ήτοι, μεταξύ άλλων, την καθιέρωση χωριστής αναλογίας για κάθε
τομέα δραστηριότητας ή την έκπτωση ανάλογα με τη διάθεση του συνόλου ή μέρους των αγαθών και των υπηρεσιών σε συγκεκριμένη
δραστηριότητα.
31     Το άρθρο 11, A, παράγραφος 1, στοιχείο α΄, της έκτης οδηγίας ορίζει ότι οι επιδοτήσεις που συνδέονται άμεσα με την τιμή αγαθού
ή υπηρεσίας φορολογούνται όπως αυτή. Όσον αφορά επιδοτήσεις πλην αυτών που συνδέονται άμεσα με την τιμή, συμπεριλαμβανομένων
των επιδοτήσεων της προκειμένης περιπτώσεως, το άρθρο 19, παράγραφος 1, της ίδιας οδηγίας ορίζει ότι τα κράτη μέλη μπορούν
να συμπεριλάβουν το ποσό των επιδοτήσεων αυτών στον παρονομαστή του κλάσματος της αναλογίας που εφαρμόζεται όταν ο υποκείμενος
στον φόρο διενεργεί ταυτοχρόνως πράξεις που παρέχουν δικαίωμα προς έκπτωση και πράξεις που απαλλάσσονται του φόρου.
32     Όπως ορθώς υπενθύμισε η Επιτροπή, η έκτη οδηγία δεν περιλαμβάνει διατάξεις άλλες, πλην των δύο αυτών διατάξεων, οι οποίες
να επιτρέπουν να λαμβάνονται καθ’ οιονδήποτε τρόπο υπόψη επιδοτήσεις κατά τον υπολογισμό του ΦΠΑ.
33     Επιβάλλεται, ωστόσο, η διαπίστωση ότι οι επίμαχες εθνικές διατάξεις εξαρτούν το δικαίωμα προς έκπτωση του ΦΠΑ, οσάκις η αγορά
του οικείου αγαθού επιδοτείται, από τον όρο ότι το κόστος της αποσβέσεως του αγαθού αυτού μετακυλίεται στην τιμή των πράξεων
του υποκειμένου στον φόρο, όρος ο οποίος δεν προβλέπεται από την έκτη οδηγία και ο οποίος συνιστά, κατά συνέπεια, μη επιτρεπόμενο
από την οδηγία αυτή περιορισμό του δικαιώματος προς έκπτωση.
34     Συναφώς, αφενός, επιβάλλεται η απόρριψη της επιχειρηματολογίας της Γαλλικής Κυβερνήσεως η οποία αντλείται από το άρθρο 2,
δεύτερο εδάφιο, της πρώτης οδηγίας. Πράγματι, η διάταξη αυτή, με την οποία διατυπώνεται απλώς η αρχή του δικαιώματος προς
έκπτωση το οποίο αποτελεί αντικείμενο διατάξεων της έκτης οδηγίας, δεν δύναται να αποτελέσει βάση για μη προβλεπόμενο από
τις εν λόγω διατάξεις περιορισμό του δικαιώματος προς έκπτωση (βλ. προμνησθείσα απόφαση Επιτροπή κατά Γαλλίας, σκέψη 23).
35     Αφετέρου, πρέπει να διευκρινισθεί ότι, όπως επισήμανε ο γενικός εισαγγελέας με το σημείο 23 των προτάσεών του, τα κράτη μέλη
υποχρεούνται να εφαρμόζουν την έκτη οδηγία, ακόμη και αν θεωρούν ότι το κείμενό της επιδέχεται βελτιώσεων. Συγκεκριμένα, από
την απόφαση της 8ης Νοεμβρίου 2001, C‑338/98, Επιτροπή κατά Κάτω Χωρών, Συλλογή 2001, σ. I‑8265, σκέψεις 55 και 56, προκύπτει
ότι, ακόμη και αν η προτεινόμενη από κάποια κράτη μέλη ερμηνεία θα συνέβαλλε στην επίτευξη ορισμένων εκ των επιδιωκόμενων
από την έκτη οδηγία σκοπών, όπως η ουδετερότητα του φόρου, τα κράτη μέλη δεν δύνανται να παρακάμψουν τις διατάξεις που προβλέπει
ρητώς η εν λόγω οδηγία.
36     Ως προς τα επιχειρήματα του Βασιλείου της Ισπανίας, τα οποία αντλούνται από το άρθρο 19 της έκτης οδηγίας, επιβάλλεται η διαπίστωση
ότι, αφενός, η διάταξη αυτή εφαρμόζεται αποκλειστικά επί των μικτών υποκειμένων στον φόρο και ότι, αφετέρου, εφαρμόζεται μόνο
επί των καταστάσεων τις οποίες προβλέπει (βλ. απόφαση εκδοθείσα υπό σημερινή ημερομηνία, C‑204/03, Επιτροπή κατά Ισπανίας,
που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή, σκέψεις 24 και 25).
37     Επιβάλλεται, ως εκ τούτου, η διαπίστωση ότι η Γαλλική Δημοκρατία, θεσπίζοντας ειδικό κανόνα περί περιορισμού της δυνατότητας
εκπτώσεως του ΦΠΑ που αφορά την αγορά ειδών εξοπλισμού για τον λόγον ότι η αγορά αυτών των ειδών χρηματοδοτήθηκε με επιδοτήσεις,
παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το κοινοτικό δίκαιο και, ιδίως, από τα άρθρα 17 και 19 της έκτης οδηγίας.

Επί των δικαστικών εξόδων
38     Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον
υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Επειδή η Επιτροπή ζήτησε την καταδίκη της Γαλλικής Δημοκρατίας στα δικαστικά
έξοδα και η Γαλλική Δημοκρατία ηττήθηκε, πρέπει αυτή να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα. Κατ’ εφαρμογήν της παραγράφου 4,
πρώτο εδάφιο, του ιδίου άρθρου, το Βασίλειο της Ισπανίας, το οποίο παρενέβη στην παρούσα διαφορά, φέρει τα δικαστικά έξοδά
του.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) αποφασίζει:
1)
Η Γαλλική Δημοκρατία, θεσπίζοντας ειδικό κανόνα περί περιορισμού της δυνατότητας εκπτώσεως του φόρου προστιθεμένης αξίας που
αφορά την αγορά ειδών εξοπλισμού για τον λόγον ότι η αγορά αυτών των ειδών χρηματοδοτήθηκε με επιδοτήσεις, παρέβη τις υποχρεώσεις
που υπέχει από το κοινοτικό δίκαιο και, ιδίως, από τα άρθρα 17 και 19 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης
Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών – Κοινό σύστημα
φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 95/7/ΕΚ του Συμβουλίου, της 10ης Απριλίου
1995.
2)
Καταδικάζει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
3)
Το Βασίλειο της Ισπανίας φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
(υπογραφές)
*
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.