CELEX: 62002TJ0222
Κοινοτικό σήμα
Λεκτικό σήμα ROBOTUNITS
Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου
Aρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείo γ, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94
Περιγραφικός χαρακτήρας

Windsurfing Chiemsee, όσον αφορά την ανάγκη να παραμείνει ο οικείος όρος στη διάθεση όλων, δεν μπορεί να γίνει δεκτό.
Συγκεκριμένα, το Δικαστήριο, με την απόφαση της 8ης Απριλίου 2003, C-53/01 έως C-55/01, Linde κ.λπ. (που δεν έχει δημοσιευθεί
ακόμη στη Συλλογή, σκέψεις 73 και 74), επιβεβαίωσε ρητά τη θέση που είχε λάβει με την προπαρατεθείσα απόφαση Windsurfing Chiemsee.
Τέλος, όσον αφορά το επιχείρημα της προσφεύγουσας ότι το Patent Office καταχώρισε το σήμα ROBOTUNITS για τα ίδια προϊόντα
που αφορά η παρούσα προσφυγή, υπενθυμίζεται καταρχάς ότι από τον συνδυασμό των διατάξεων των παραγράφων 2 και 3 του άρθρου
63 του κανονισμού 40/94 προκύπτει ότι η ακύρωση ή η μεταρρύθμιση των αποφάσεων των τμημάτων προσφυγών είναι δυνατή μόνο αν
η απόφαση στερείται νομιμότητας από πλευράς ουσίας ή από πλευράς τύπου. Εξάλλου, κατά πάγια νομολογία, η νομιμότητα μιας κοινοτικής
πράξεως πρέπει να εκτιμάται σε συνάρτηση με τα πραγματικά και νομικά στοιχεία που υφίστανται κατά τον χρόνο εκδόσεώς της (αποφάσεις
του Πρωτοδικείου της 6ης Οκτωβρίου 1999, T-123/97, Salomon κατά Επιτροπής, Συλλογή 1999, σ. ΙΙ-2925, σκέψη 48, και της 14ης
Μαΐου 2002, T-126/99, Graphischer Maschinenbau κατά Επιτροπής, Συλλογή 2002, σ. ΙΙ-2427, σκέψη 33). Συνεπώς, μπορεί να τεθεί
ζήτημα νομιμότητας μιας αποφάσεως τμήματος προσφυγών με την επίκληση ενώπιον του Πρωτοδικείου νέων πραγματικών περιστατικών
μόνον αν αποδειχθεί ότι το τμήμα προσφυγών όφειλε να λάβει αυτεπαγγέλτως υπόψη τα περιστατικά αυτά κατά τη διοικητική διαδικασία,
πριν εκδώσει οποιαδήποτε απόφαση επί του υπό κρίση ζητήματος [απόφαση του Πρωτοδικείου της 12ης Δεκεμβρίου 2002, T-247/01,
eCOPY κατά ΓΕΕΑ (ECOPY), Συλλογή 2002, σ. ΙΙ-5301, σκέψη 46]. Πράγματι, κατά το άρθρο 74, παράγραφος 2, του κανονισμού 40/94,
το Γραφείο μπορεί να μη λαμβάνει υπόψη τα πραγματικά περιστατικά που δεν επικαλέστηκαν ή τις αποδείξεις που δεν προσκόμισαν
εγκαίρως οι διάδικοι.
Κατά συνέπεια, πρέπει να ληφθούν υπόψη μόνον τα στοιχεία των οποίων μπορούσε να έχει λάβει γνώση το Γραφείο στο πλαίσιο της
διοικητικής διαδικασίας. Συνεπώς, δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη η καταχώριση του σήματος ROBOTUNITS στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Συναφώς πρέπει να υπενθυμιστεί ότι το κοινοτικό σήμα έχει ως αντικείμενο, σύμφωνα με την πρώτη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού
40/94, να επιτρέψει στις επιχειρήσεις
να προσδιορίζουν τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες τους κατά τρόπο ενιαίο στο σύνολο της Κοινότητας, ανεξαρτήτως συνόρων, και ότι οι καταχωρίσεις που λαμβάνουν χώρα εφεξής στα κράτη μέλη αποτελούν ένα στοιχείο το οποίο, χωρίς να είναι καθοριστικό,
μπορεί να ληφθεί υπόψη μόνο για την καταχώριση ενός κοινοτικού σήματος [αποφάσεις του Πρωτοδικείου της 16ης Φεβρουαρίου 2000,
Τ-122/99, Procter & Gamble κατά ΓΕΕΑ (Σχήμα σαπουνιού), Συλλογή 2000, σ. ΙΙ-265, σκέψεις 60 και 61, και της 5ης Δεκεμβρίου
2000, Τ-32/00, Messe München κατά ΓΕΕΑ (electronica), Συλλογή 2000, σ. ΙΙ-3829, σκέψεις 45 και 46]. Επομένως, οι καταχωρίσεις
που πραγματοποιούνται πλέον στα κράτη μέλη μπορούν να παρέχουν απλώς βοήθημα για την ανάλυση και την αξιολόγηση των αιτήσεων
καταχωρίσεως κοινοτικών σημάτων. Τα έγγραφα όμως που προσκόμισε η προσφεύγουσα σχετικά με την καταχώριση του επίμαχου σημείου
στο Ηνωμένο Βασίλειο δεν μπορούν να παράσχουν λύση εν προκειμένω. Συγκεκριμένα, από τα έγγραφα αυτά δεν προκύπτουν οι λόγοι
για τους οποίους η καταχώριση του εν λόγω σημείου έγινε δεκτή στο Ηνωμένο Βασίλειο. Τα έγγραφα αυτά αποδεικνύουν απλώς ότι
επιτράπηκε η καταχώριση του επίμαχου σημείου για τα προϊόντα που μνημονεύονται στα έγγραφα αυτά.
Η ορθότητα της διαπιστώσεως αυτής δεν αναιρείται από το γεγονός ότι η προσφεύγουσα, απαντώντας στην ερώτηση του Πρωτοδικείου
αν η καταχώριση στο Ηνωμένο Βασίλειο στηρίχθηκε στην προγενέστερη χρήση του σήματος, υποστήριξε ότι, αν η καταχώριση είχε
γίνει σε αυτή τη βάση, τούτο θα προέκυπτε από τα σχετικά έγγραφα. Το επιχείρημα αυτό δεν επηρεάζει την επίλυση της διαφοράς,
διότι, όπως διαπιστώθηκε στην προηγούμενη σκέψη, από τα έγγραφα που προσκόμισε η προσφεύγουσα δεν αποδεικνύεται κατά πόσον
το Patent Office εξέτασε τον περιγραφικό χαρακτήρα του σήματος που αφορούσε η αίτηση σε σχέση με τα οικεία προϊόντα.
Από το σύνολο των ανωτέρω σκέψεων προκύπτει ότι ο μόνος λόγος ακυρώσεως, ο οποίος αφορά την ύπαρξη παραβάσεως του άρθρου 7,
παράγραφος 1, στοιχείo γ΄, του κανονισμού 40/94, πρέπει να απορριφθεί και ότι, συνεπώς, η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί ως
αβάσιμη.
Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον
υπήρχε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Επειδή η προσφεύγουσα ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα
σύμφωνα με το αίτημα του καθού.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ (τέταρτο τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Απορρίπτει την προσφυγή.
2)
Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
Tiili
Mengozzi
Βηλαράς
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 26 Νοεμβρίου 2003.
Ο Γραμματέας
Η Πρόεδρος
H. Jung
V. Tiili
–
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.