CELEX: 62005TJ0364
Κοινοτικό σήμα
Διαδικασία ανακοπής
Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος PAM PLUVIAL
Προγενέστερα εικονιστικά εθνικά σήματα ΡΑΜ
Σχετικός λόγος απαραδέκτου
Κίνδυνος συγχύσεως
Απόδειξη της χρήσεως
Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, και άρθρο 43 του κανονισμού (ΕΚ) 40/94

κατέληξε, στο σημείο 17, ότι η οπτική και ακουστική ομοιότητα των κυρίαρχων λεκτικών στοιχείων των αντιπαραβαλλομένων
σημάτων υπερίσχυε των οπτικών και ακουστικών διαφορών τους, που οφείλονται στο ότι το ζητούμενο σήμα περιέχει το παρεπόμενο
στοιχείο «pluvial».
Και αυτό το συμπέρασμα πρέπει να γίνει δεκτό. Πράγματι, το λεκτικό στοιχείο «pam» αποτελεί επίσης το κυρίαρχο στοιχείο του
ζητουμένου σήματος, λόγω της σύντομης και εύκολης να απομνημονευθεί μορφής του, της ελλείψεως ιδιαίτερης σημασίας στην ισπανική
γλώσσα, διαπιστωθείσας με την προσβαλλόμενη απόφαση και μη αμφισβητηθείσας από την προσφεύγουσα, του γεγονότος ότι βρίσκεται
στην αρχή του ζητουμένου σήματος, δηλαδή σε μια θέση στην οποία ο μέσος καταναλωτής δίνει γενικώς μεγαλύτερη προσοχή (προμνησθείσα
στη σκέψη 83 απόφαση PAM‑PIM’S BABY‑PROP, σκέψη 51).
Λαμβανομένου υπόψη του ότι, στην ισπανική γλώσσα, ο όρος «pam» στερείται σημασίας, ορθώς επίσης η προσβαλλόμενη απόφαση κατέληξε,
στο σημείο 15, ότι δεν ήταν δυνατή εν προκειμένω η εννοιολογική σύγκριση των αντιπαραβαλλομένων σημάτων. Όπως διαπίστωσε η
προσβαλλόμενη απόφαση, το ότι ο όρος «pluvial» έχει κάποια σημασία στην ισπανική γλώσσα δεν αρκεί ώστε να αποδοθεί στο ζητούμενο
σήμα ένα ιδιαίτερο εννοιολογικό περιεχόμενο, λόγω του δευτερεύοντος και παρεπομένου χαρακτήρα αυτού του μέρους του ζητουμένου
σήματος.
Η τελευταία αυτή σκέψη δεν ανατρέπεται από τον ισχυρισμό της προσφεύγουσας ότι το λεκτικό σημείο «pam» εκλαμβάνεται ως αναφορά
στην εταιρική επωνυμία της (βλ. ανωτέρω σκέψη 56). Όπως ορθώς παρατηρείται στην προσβαλλόμενη απόφαση, ο προβαλλόμενος σύνδεσμος
μεταξύ της επωνυμίας –τόσο της παλαιάς όσο και της σημερινής– της προσφεύγουσας και του λεκτικού στοιχείου «pam» δεν είναι
προφανής και ουδόλως αποδείχθηκε από την προσφεύγουσα. Εν πάση περιπτώσει, έστω και αν γίνει δεκτό ότι το λεκτικό στοιχείο
«pam» μπορεί να εκληφθεί ως αναφερόμενο στην προσφεύγουσα, καμία εννοιολογική διαφορά μεταξύ των δύο αυτών σημάτων δεν αποδεικνύεται
βάσει αυτής της περιστάσεως, καθόσον αυτό το λεκτικό στοιχείο απαντάται και στο προγενέστερο σήμα.
Από το σύνολο των ανωτέρω προκύπτει ότι ορθώς το τμήμα προσφυγών κατέληξε, στο σημείο 18 της προσβαλλομένης αποφάσεως, ότι
τα αντιπαραβαλλόμενα σήματα ήταν σφαιρικώς παρόμοια.
–       Επί της συνολικής εκτιμήσεως του κινδύνου συγχύσεως
Λαμβανομένης υπόψη της ομοιότητας των αντιπαραβαλλομένων σημάτων και των προϊόντων τα οποία αφορούν, καθώς και της αλληλεξαρτήσεως
μεταξύ των στοιχείων που πρέπει να ληφθούν υπόψη προς εκτίμηση του κινδύνου συγχύσεως, πρέπει να συναχθεί –όπως συνήγαγε και
το τμήμα προσφυγών στην προσβαλλόμενη απόφαση (σημείο 28)– ότι υφίσταται εν προκειμένω κίνδυνος συγχύσεως κατά την έννοια
του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 40/94.
Η παρουσία, στο ζητούμενο σήμα, του όρου «pluvial» δεν αποκλείει τον κίνδυνο αυτόν, δεδομένου ότι, όπως ορθώς παρατηρείται
στο σημείο 27 της προσβαλλομένης αποφάσεως, το στοιχείο αυτό μπορεί να οδηγήσει τον μέσο καταναλωτή να υποθέσει ότι το ζητούμενο
σήμα είναι παράγωγο ενός κύριου σήματος «pam» και προσδιορίζει μια ειδική σειρά εντασσόμενη στην «οικογένεια σημάτων PAM».
Πράγματι, ο ισχυρισμός της προσφεύγουσας ότι χρησιμοποιεί συστηματικά για τα διάφορα προϊόντα της σήματα παραγόμενα από την
κοινή ρίζα «pam» (βλ. ανωτέρω σκέψη 58) ενισχύει το συμπέρασμα αυτό.
Τέλος, το επιχείρημα που αντλείται από το ότι το οικείο κοινό συνδέει το λεκτικό στοιχείο «pam» με την προσφεύγουσα, λόγω
της υποτιθέμενης φήμης της, δεν μπορεί, εν πάση περιπτώσει, να ευδοκιμήσει. Πράγματι, πέραν του ότι τα παραρτήματα 13 έως
15 της προσφυγής, τα οποία η προσφεύγουσα επικαλείται προς απόδειξη αυτής της υποτιθεμένης συσχετίσεως, εξαιρέθηκαν από τη
συζήτηση για τους λόγους που εκτίθενται ανωτέρω στις σκέψεις 18 έως 19, μια τέτοια συσχέτιση, ακόμα και αν θεωρηθεί αποδεδειγμένη,
ουδόλως αποκλείει την ύπαρξη κινδύνου συγχύσεως στην υπό κρίση περίπτωση, εφόσον το ενδιαφερόμενο κοινό θα μπορούσε να οδηγηθεί
να πιστεύσει ότι τα προϊόντα τα οποία προσδιορίζονται από το προγενέστερο σήμα προέρχονται από την προσφεύγουσα.
Από τις ανωτέρω σκέψεις προκύπτει ότι ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως που προέβαλε η προσφεύγουσα είναι αβάσιμος και πρέπει να
απορριφθεί, όπως και η προσφυγή στο σύνολό της.

Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά
έξοδα εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η προσφεύγουσα ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί
στα δικαστικά έξοδα σύμφωνα με το σχετικό αίτημα του ΓΕΕΑ.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ (πέμπτο τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Απορρίπτει την προσφυγή.
2)
Καταδικάζει την προσφεύγουσα, Saint-Gobain Pam SA, στα δικαστικά έξοδα.
Βηλαράς
Dehousse
Šváby
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 22 Μαρτίου 2007.
Ο Γραμματέας

Ο Πρόεδρος
E. Coulon

Μ. Βηλαράς
*
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.