CELEX: 62007FJ0099
Υπάλληλοι
Παραδεκτό

ληφθείσα από αναρμόδια αρχή, λόγω μη τηρήσεως των κανόνων κατανομής των εξουσιών, δεν μπορεί μεν να ακυρωθεί παρά
μόνον εφόσον η μη τήρηση των εν λόγω κανόνων θίγει κάποια από τις παρεχόμενες στους υπαλλήλους από τον Κανονισμό Υπηρεσιακής
Καταστάσεως εγγυήσεις ή παραβιάζει τους κανόνες χρηστής διοικήσεως σε ζητήματα διοικήσεως του προσωπικού, ο σκοπός όμως των
κατευθυντηρίων γραμμών που αφορούν τη διαδικασία εξελίξεως των σταδιοδρομιών και αξιολογήσεως του προσωπικού συνίσταται στην
εξασφάλιση όσο το δυνατόν πληρέστερης και ειδικότερης περιοδικής πληροφορήσεως της διοικήσεως, αφορώσας τον τρόπο με τον οποίο
οι αξιολογούμενοι υπάλληλοι εκπληρώνουν τα καθήκοντά τους, και στην εξασφάλιση ότι η αξιολόγηση θα γίνεται από τα πρόσωπα
που γνωρίζουν καλύτερα την εργασία των υπαλλήλων και είναι, για τον λόγο αυτό, τα πλέον αρμόδια να προσδιορίσουν τους στόχους
τους. Οι διατάξεις αυτές έχουν, συνεπώς, πράγματι ως σκοπό να συμβάλουν στη χρηστή διοίκηση σε ζητήματα διοικήσεως του προσωπικού
και η μη τήρησή τους είναι, κατ’ αρχήν, ικανή να επιφέρει ακύρωση εκθέσεως αξιολογήσεως που συνετάγη και υπεγράφη από τον
επικυρωτή.
(βλ. σκέψεις 79, 80, 83 έως 85, 87 και 88)
Παραπομπή:
ΠΕΚ: 10 Σεπτεμβρίου 2003, T‑165/01, McAuley κατά Συμβουλίου, Συλλογή Υπ.Υπ. 2003, σ. I‑A‑193 και II‑963, σκέψεις 44· 13 Ιουλίου
2006, T‑165/04, Βουνάκης κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2006, σ. I‑A‑2‑155 και II‑A‑2‑735, σκέψεις 45 έως 50
ΔΔΔ: 13 Δεκεμβρίου 2007, F‑108/06, Diomede Basili κατά Επιτροπής, που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή, σκέψεις 61 και
4.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, η διοίκηση μπορεί να παρεκκλίνει από τους κανόνες που θέτει εσωτερική οδηγία, εφόσον η παρέκκλιση
δικαιολογείται αντικειμενικώς. Εντούτοις, το γεγονός ότι υπάλληλος της Ευρωπόλ τοποθετήθηκε υπό τρεις διαφορετικούς άμεσους
ιεραρχικώς προϊσταμένους κατά τη διάρκεια της περιόδου αξιολογήσεως και ότι οι εκτιμήσεις τους αμφισβητούνταν δεν είναι ικανό
να δικαιολογήσει την κατάρτιση της εκθέσεως αξιολογήσεως κατά παράβαση του σημείου 8 των κατευθυντηρίων γραμμών που αφορούν
τη διαδικασία εξελίξεως των σταδιοδρομιών και αξιολογήσεως του προσωπικού, ενώ οι διατάξεις του δεύτερου εδαφίου του εν λόγω
σημείου 8 ρυθμίζουν ακριβώς τις περιπτώσεις στις οποίες υπάλληλος εργάζεται υπό την ευθύνη περισσοτέρων άμεσων ιεραρχικώς
προϊσταμένων κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου αξιολογήσεως.
Εξάλλου, ούτε ο ετερογενής χαρακτήρας των εκτιμήσεων των διαφόρων ιεραρχικώς προϊσταμένων του υπαλλήλου μπορεί, κατ’ αρχήν,
να αποτελέσει λόγο δικαιολογούντα τη μη τήρηση του κανόνα που θέτουν οι κατευθυντήριες γραμμές, σύμφωνα με τον οποίο ο τελευταίος
ιεραρχικώς προϊστάμενος του υπαλλήλου συντάσσει την έκθεση αξιολογήσεως, διαφορετικά ο εν λόγω κανόνας καθίσταται κενός περιεχομένου.
Κατά συνέπεια, ελλείψει αντικειμενικής δικαιολογήσεως επιτρέπουσας την παρέκκλιση από τις κατευθυντήριες γραμμές, έκθεση αξιολογήσεως
καταρτισθείσα κατά παράβαση του κανόνα που ορίζεται στο σημείο 8, δεύτερο εδάφιο, των εν λόγω κατευθυντηρίων γραμμών πρέπει
να θεωρηθεί ως καταρτισθείσα από αναρμόδια αρχή.
(βλ. σκέψεις 89 έως 91 και 93)
Παραπομπή:
ΠΕΚ: 21 Οκτωβρίου 1998, T‑100/96, Vicente-Nuñez κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 1998, σ. I‑A‑591 και II‑1779, σκέψεις 67 έως
76· McAuley κατά Συμβουλίου, προπαρατεθείσα, σκέψη 45
ΔΔΔ: 9 Ιουλίου 2008, F‑89/07, Kuchta κατά ΕΚΤ, που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή, σκέψεις 49 έως 59
5.
Από τις κατευθυντήριες γραμμές που αφορούν τη διαδικασία εξελίξεως των σταδιοδρομιών και αξιολογήσεως του προσωπικού προκύπτει
ότι η Ευρωπόλ έχει την υποχρέωση, κατά το πέρας κάθε περιόδου αξιολογήσεως, να ορίσει στον υπάλληλο τους στόχους που θα αποτελέσουν
ακολούθως τη βάση για την κατάρτιση της εκθέσεως αξιολογήσεως της επομένης περιόδου. Δεν είναι νόμιμη η έκθεση αξιολογήσεως
που συντάσσεται χωρίς να έχουν προηγουμένως προσδιορισθεί τέτοιοι στόχοι για τον υπάλληλο.
(βλ. σκέψεις 95, 96 και 100)
6.
Η ακύρωση της εκθέσεως αξιολογήσεως δεν αρκεί για να ικανοποιηθεί προσηκόντως και πλήρως η προκληθείσα σε υπάλληλο ηθική βλάβη
από έκθεση αξιολογήσεως με αρκετά σοβαρές παρατυπίες, συνιστάμενες εν προκειμένω στην κατάρτισή της από αναρμόδια αρχή χωρίς
να έχει προηγηθεί προσδιορισμός στόχων για τον υπάλληλο.
(βλ. σκέψεις 104 έως 106)
Παραπομπή:
ΠΕΚ: 30 Σεπτεμβρίου 2004, T‑16/03, Ferrer de Moncada κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2004, σ. I‑A‑261 και II‑1163, σκέψη 68