CELEX: 62004CJ0147
Οδηγία 70/458/EΟΚ
Εμπορία σπόρων προς σπορά κηπευτικών
Άρθρο 2
Οδηγία 92/33/EΟΚ
Εμπορία φυταρίων και πολλαπλασιαστικού υλικού κηπευτικών, πλην σπόρων προς σπορά
Παράρτημα II
Κοινός κατάλογος των ποικιλιών ειδών κηπευτικών
Εθνική κανονιστική ρύθμιση η οποία επιτρέπει την εμπορία υπό την ονομασία "ασκαλώνια" αποκλειστικά των ποικιλιών ασκαλωνίων που παράγονται με φυτικό πολλαπλασιασμό
Άρθρο 28 EΚ
Προστασία των καταναλωτών

της 17ης Μαΐου 1990 αντιβαίνει στο άρθρο 28 EΚ.
70     Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι η ελεύθερη κυκλοφορία εμπορευμάτων αποτελεί θεμελιώδη αρχή της Συνθήκης ΕΚ, η οποία εκφράζεται
με την επιβαλλόμενη από το άρθρο 28 ΕΚ απαγόρευση των ποσοτικών περιορισμών επί των εισαγωγών μεταξύ των κρατών μελών, καθώς
και των μέτρων ισοδυνάμου αποτελέσματος.
71     Η επιβαλλόμενη από το άρθρο 28 ΕΚ απαγόρευση μέτρων αποτελέσματος ισοδύναμου προς περιορισμούς αφορά κάθε κανονιστική ρύθμιση
των κρατών μελών δυνάμενη να παρεμβάλει πρόσκομμα, άμεσα ή έμμεσα, πραγματικά ή δυνητικά, στο ενδοκοινοτικό εμπόριο (βλ.,
μεταξύ άλλων, αποφάσεις της 23ης Σεπτεμβρίου 2003, C‑192/01, Επιτροπή κατά Δανίας, Συλλογή 2003, σ. I-9693, σκέψη 39, και
της 2ας Δεκεμβρίου 2004, C‑41/02, Επιτροπή κατά Κάτω Χωρών, Συλλογή 2004, σ. I-11375, σκέψη 39, και την εκεί παρατιθέμενη
νομολογία).
72     Επιβάλλεται η διαπίστωση ότι μια εθνική κανονιστική ρύθμιση όπως αυτή της υποθέσεως της κύριας δίκης συνιστά εμπόδιο στο ενδοκοινοτικό
εμπόριο.
73     Πράγματι, η υπουργική απόφαση της 17ης Μαΐου 1990, η οποία επιτρέπει κατ’ ουσίαν την εμπορία στη Γαλλία υπό την ονομασία «ασκαλώνια»
αποκλειστικά των κηπευτικών που είναι προϊόντα φυτικού πολλαπλασιασμού, καθιστά αδύνατη στο εν λόγω κράτος μέλος την εμπορία
υπό την ονομασία ασκαλώνια των σπόρων του κηπευτικού αυτού καθώς και των προερχόμενων από τα λοιπά κράτη μέλη προϊόντων του,
γεγονός που υποχρεώνει τους παραγωγούς που επιθυμούν να εμπορευθούν τους εν λόγω σπόρους και προϊόντα στη Γαλλία να το πράττουν
χρησιμοποιώντας άλλη ονομασία.
74     Η επιβαλλόμενη στους παραγωγούς υποχρέωση να χρησιμοποιούν άγνωστες ονομασίες ή ονομασίες που δεν απολαύουν της ίδιας εκτιμήσεως
εκ μέρους του καταναλωτή δύναται να καταστήσει την εμπορία των σχετικών προϊόντων δυσχερέστερη και, κατά συνέπεια, να παρεμβάλει
εμπόδια στις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών (βλ., υπό την έννοια αυτή, απόφαση της 16ης Ιανουαρίου 2003, C‑12/00, Επιτροπή
κατά Ισπανίας, Συλλογή 2003, σ. I-459, σκέψη 82, και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
75     Συναφώς, πρέπει να υπομνησθεί ότι τα εμπόδια στο ενδοκοινοτικό εμπόριο τα οποία απορρέουν από διαφορές των εθνικών διατάξεων
μπορούν να επιτρέπονται εφόσον είναι αναγκαία για την ικανοποίηση επιτακτικών αναγκών, αναγόμενων, ιδίως, στην προστασία των
καταναλωτών, και εφόσον τα εν λόγω εθνικά μέτρα είναι ανάλογα προς τον επιδιωκόμενο σκοπό, ο οποίος δεν μπορεί να επιτευχθεί
με μέτρα που περιορίζουν λιγότερο τις ενδοκοινοτικές συναλλαγές.
76     Στο πλαίσιο αυτό, το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι είναι θεμιτό ένα κράτος μέλος να μεριμνά για τη σωστή ενημέρωση των καταναλωτών
σχετικά με τα προϊόντα που διατίθενται στην αγορά και να τους παρέχει κατ’ αυτόν τον τρόπο τη δυνατότητα να επιλέγουν βάσει
αυτής της ενημερώσεως. Ειδικότερα, τα κράτη μέλη δύνανται, χάριν της προστασίας των καταναλωτών, να απαιτούν από τους ενδιαφερόμενους
την αλλαγή της ονομασίας τροφίμου, όταν ένα προϊόν που παρουσιάζεται υπό ορισμένη ονομασία είναι τόσο διαφορετικό, από πλευράς
συνθέσεως ή παρασκευής, από τα εμπορεύματα που είναι εν γένει γνωστά υπό την ίδια αυτή ονομασία εντός της Κοινότητας, ώστε
να μη μπορεί να θεωρηθεί ως υπαγόμενο στην ίδια κατηγορία. Αντιθέτως, στην περίπτωση μιας ήσσονος σημασίας διαφοράς, η κατάλληλη
επισήμανση αρκεί για να παράσχει στον αγοραστή ή τον καταναλωτή τις αναγκαίες πληροφορίες (βλ., προμνημονευθείσα απόφαση Επιτροπή
κατά Ισπανίας, σκέψεις 84 έως 86, και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
77     Εν προκειμένω, είναι σαφές ότι οι υφιστάμενες διαφορές μεταξύ των παραδοσιακών ασκαλωνίων και των ασκαλωνίων σποράς ανάγονται
κατά βάση στον τρόπο αναπαραγωγής τους. Πράγματι, πλην της διαφοράς αυτής, τα δύο είδη ασκαλωνίων εμφανίζουν σημαντικές ομοιότητες
στην εξωτερική τους μορφή. Συνεπώς, ο επιδιωκόμενος από την υπουργική απόφαση της 17ης Μαΐου 1990 σκοπός, ήτοι η προστασία
των καταναλωτών, μπορεί να επιτευχθεί με κατάλληλη επισήμανση, η οποία να διευκρινίζει ότι τα εν λόγω ασκαλώνια είναι προϊόν
σπόρων και όχι φυτικού πολλαπλασιασμού.
78     Επομένως, μια επισήμανση στην οποία τα σχετικά στοιχεία αναγράφονται κατά τρόπο ουδέτερο και αντικειμενικό, πληροφορώντας
τους καταναλωτές ότι τα εξαγόμενα από τις De Groot και Bejo ασκαλώνια είναι ασκαλώνια σποράς, θα αρκούσε για την προσήκουσα
πληροφόρησή τους.
79     Υπό τις συνθήκες αυτές, μια υποχρέωση, όπως η επιβαλλόμενη από την υπουργική απόφαση της 17ης Μαΐου 1990, περί εμπορίας υπό
την ονομασία «ασκαλώνια» αποκλειστικά των ασκαλωνίων που αναπαράγονται με φυτικό πολλαπλασιασμό δεν μπορεί να θεωρηθεί δικαιολογημένη
από πλευράς του άρθρου 28 EΚ.
80     Από το σύνολο των ανωτέρω εκτιμήσεων προκύπτει ότι στο ερώτημα του αιτούντος δικαστηρίου πρέπει να δοθεί η απάντησή ότι:
–       η οδηγία 70/458 δεν επιτρέπει την εγγραφή των ποικιλιών «Αmbition» και «Μatador» στην ειδική για τα ασκαλώνια κατηγορία του
κοινού καταλόγου ως ποικιλιών σπόρων·
–       το άρθρο 28 ΕΚ απαγορεύει εθνική κανονιστική ρύθμιση, όπως η υπουργική απόφαση της 17ης Μαΐου 1990, η οποία επιτρέπει την
εμπορία υπό την ονομασία «ασκαλώνια» αποκλειστικά των κηπευτικών που παράγονται με φυτικό πολλαπλασιασμό, και όχι των κηπευτικών
που είναι προϊόν σπόρων οι οποίοι παράγονται και διατίθενται υπό την ίδια ονομασία στην αγορά άλλων κρατών μελών.

Επί των δικαστικών εξόδων
81     Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον
του εθνικού δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν
παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) αποφαίνεται:
–
Η οδηγία 70/458/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Σεπτεμβρίου 1970, περί εμπορίας σπόρων προς σπορά κηπευτικών, όπως έχει τροποποιηθεί
με την οδηγία 88/380/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 1988, δεν επιτρέπει την εγγραφή των ποικιλιών «Αmbition» και «Μatador»
στην ειδική για τα ασκαλώνια κατηγορία του κοινού καταλόγου ως ποικιλιών σπόρων.
–
Το άρθρο 28 ΕΚ απαγορεύει εθνική κανονιστική ρύθμιση, όπως η υπουργική απόφαση της 17ης Μαΐου 1990, περί της εμπορίας των
ασκαλωνίων, η οποία επιτρέπει την εμπορία υπό την ονομασία «ασκαλώνια» αποκλειστικά των κηπευτικών που παράγονται με φυτικό
πολλαπλασιασμό, και όχι των κηπευτικών που είναι προϊόν σπόρων οι οποίοι παράγονται και διατίθενται υπό την ίδια ονομασία
στην αγορά άλλων κρατών μελών.
(υπογραφές)
*
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.