CELEX: 62005TJ0070
Δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών
Διαδικασίες πρόσκλησης για την υποβολή προσφορών του EMSA
Παροχή υπηρεσιών στον τομέα της πληροφορικής
Απόρριψη της προσφοράς
Προσφυγή ακυρώσεως
Αρμοδιότητα του Γενικού Δικαστηρίου
Μη σύμφωνη προσφορά
Ίση μεταχείριση
Τήρηση των κριτηρίων ανάθεσης που καθορίζονται στη συγγραφή υποχρεώσεων ή στην προκήρυξη του διαγωνισμού
Καθορισμός υποκριτηρίων για τα κριτήρια ανάθεσης
Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως
Υποχρέωση αιτιολογήσεως

του Δικαστηρίου της 24ης Νοεμβρίου 2005, C‑331/04, ATI EAC e Viaggi di Maio κ.λπ., Συλλογή 2005, σ. I‑10109, σκέψη
24, και απόφαση Λιανάκης κ.λπ., σκέψη 131 ανωτέρω, σκέψη 36).
Επομένως, η αναθέτουσα αρχή δεν μπορεί να εφαρμόσει υποκριτήρια για τα κριτήρια ανάθεσης που δεν έχει προηγουμένως γνωστοποιήσει
στους διαγωνιζομένους (βλ., υπό το πνεύμα αυτό και κατ’ αναλογίαν, απόφαση Λιανάκης κ.λπ., σκέψη 131 ανωτέρω, σκέψη 38).
Ωστόσο, κατά πάγια νομολογία, η αναθέτουσα αρχή έχει τη δυνατότητα να καθορίσει, μετά τη λήξη της προθεσμίας για την υποβολή
των προσφορών, συντελεστές βαρύτητας για τα υποκριτήρια των κριτηρίων ανάθεσης τα οποία έχει εκ των προτέρων καθορίσει, υπό
τρεις προϋποθέσεις, ήτοι υπό τον όρο ότι ο ex post καθορισμός, πρώτον, δεν τροποποιεί τα κριτήρια ανάθεσης του αντικειμένου
της σύμβασης που ορίζονται στη συγγραφή υποχρεώσεων ή στην προκήρυξη διαγωνισμού, δεύτερον, δεν περιλαμβάνει στοιχεία τα οποία,
αν ήταν γνωστά κατά την προετοιμασία των προσφορών, θα είχαν επηρεάσει ενδεχομένως την προετοιμασία αυτή και, τρίτον, δεν
υιοθετήθηκε βάσει στοιχείων δυναμένων να επιφέρουν αποτέλεσμα ενέχον δυσμενή διάκριση εις βάρος ενός των προσφερόντων (βλ.,
υπό το πνεύμα αυτό και κατ’ αναλογίαν, απόφαση ATI EAC e Viaggi di Maio κ.λπ., σκέψη 146 ανωτέρω, σκέψη 32, και απόφαση Λιανάκης
κ.λπ., σκέψη 131 ανωτέρω, σκέψεις 42 και 43).
Εν προκειμένω, πρέπει να υπομνησθεί ότι το σημείο 13.1 της συγγραφής υποχρεώσεων ανέφερε, ως πρώτο κριτήριο ανάθεσης, την
«προτεινόμενη μεθοδολογία για το έργο» και ότι η μεθοδολογία αυτή έπρεπε να περιλαμβάνει «λεπτομερείς προτάσεις σχετικά με
τον τρόπο εκτέλεσης του έργου», συμπεριλαμβανομένων των σταδιακών παραδοτέων, όπως καθορίζονται στο σημείο 3 της συγγραφής
υποχρεώσεων. Η συγγραφή υποχρεώσεων προέβλεπε για το κριτήριο αυτό συντελεστή 40 %.
Σύμφωνα με το σημείο 3 της συγγραφής υποχρεώσεων, οι προσφέροντες όφειλαν να περιλάβουν στην προσφορά τους λεπτομερείς πληροφορίες
όσον αφορά το πρόγραμμα εκτέλεσης του σχεδίου, όπου κάθε παρτίδα έργου έπρεπε να καθορίζεται σαφώς, και ότι αυτό το πρόγραμμα
εκτέλεσης του σχεδίου έπρεπε να περιέχει τουλάχιστον ορισμένα πληροφοριακά στοιχεία (βλ. ανωτέρω σκέψη 19). Τα πληροφοριακά
αυτά στοιχεία περιελάμβαναν, μεταξύ άλλων, τις οριζόντιες δραστηριότητες (σημείο 3.1), την περιγραφή της ομάδας διαχείρισης
του σχεδίου και των ευθυνών (σημείο 3.2), τις υπηρεσίες διαχείρισης του σχεδίου (σημείο 3.4) και την περιγραφή των παρτίδων
έργου και των σχέσεών τους (σημείο 3.5). Ειδικά, στο σημείο 3.2, που αφορούσε την περιγραφή της ομάδας διαχείρισης του σχεδίου,
επισημαίνεται ότι οι προσφέροντες όφειλαν να «καθορίσουν σαφώς στην προσφορά τις ακριβείς υπηρεσίες και να […] παράσχουν λεπτομερείς
πληροφορίες όσον αφορά τον χρόνο απάντησης και να επισυνάψουν στην προσφορά τους το λεπτομερές βιογραφικό κάθε μέλους του
προσωπικού που θα είναι υπεύθυνο για την εκτέλεση του έργου, συμπεριλαμβανομένης της επαγγελματικής κατάρτισής του, του επιπέδου
των πανεπιστημιακών σπουδών του και των διπλωμάτων του, της επαγγελματικής του πείρας, των ερευνητικών εργασιών του, των δημοσιεύσεών
του και της γλωσσομάθειάς του». Στο σημείο 3.4, που αφορούσε τις υπηρεσίες διαχείρισης του σχεδίου, αναφέρεται, εξάλλου, ότι
ο προσφέρων όφειλε να παρουσιάσει με την προσφορά του λεπτομερή περιγραφή των όρων που απαριθμούνται στο ίδιο σημείο καθώς
και τον πίνακα εξέλιξης του Gantt σχετικά με την οργάνωση του σχεδίου. Τέλος, στο σημείο 3.5 διευκρινίζεται ότι, για κάθε
παρτίδα έργου, έπρεπε να αναφέρεται πλήρης συνολική κατάσταση του αριθμού ημερών ανά άτομο και του κόστους των ημερών ανά
άτομο.
Από την έκθεση του διατάκτη της 19ης Νοεμβρίου 2004 προκύπτει ότι η επιτροπή αξιολόγησης είχε προβλέψει να διαρθρώσει το πρώτο
κριτήριο, που αφορά την προτεινόμενη μεθοδολογία για το έργο (που έπρεπε να περιλαμβάνει τις λεπτομερείς προτάσεις σχετικά
με τον τρόπο εκτέλεσης του έργου, καθώς και τα σταδιακά παραδοτέα έργα και τις υπηρεσίες που επρόκειτο να παρασχεθούν, όπως
καθορίζονται στο σημείο 3 της συγγραφής υποχρεώσεων) σε δύο υποκριτήρια: «κατανομή των καθηκόντων, ποιότητα του προσφερόμενου
προσωπικού και άτομα ανά ημέρα (roadmap): 20 %· υπηρεσίες που πρόκειται να παρασχεθούν: 20 %».
Αντίθετα προς τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας, η επιτροπή αξιολόγησης δεν υποδιαίρεσε το εν λόγω κριτήριο ανάθεσης σε δύο
υποκριτήρια τα οποία δεν είχαν προηγουμένως γνωστοποιηθεί στους προσφέροντες. Πράγματι, τα δύο αυτά υποκριτήρια αντιστοιχούν,
κατ’ ουσίαν, στην περιγραφή του πρώτου κριτηρίου, που αφορά τη μεθοδολογία, όπως αυτό εκτίθεται λεπτομερώς στο σημείο 13.1
της συγγραφής υποχρεώσεων, υπό το φως του σημείου 3 της συγγραφής υποχρεώσεων (βλ ανωτέρω σκέψεις 149 και 150). Διαπιστώνεται,
συνεπώς, ότι η επιτροπή αξιολόγησης περιορίστηκε να σταθμίσει τα 40 μόρια που θα μπορούσαν να αποδοθούν για το πρώτο κριτήριο
ανάθεσης κατανέμοντάς τα κατά δίκαιο τρόπο μεταξύ των εν λόγω υποκριτηρίων.
Κατόπιν των σκέψεων αυτών, πρέπει να εξακριβωθεί μήπως, προβλέποντας μια τέτοια στάθμιση, η επιτροπή αξιολόγησης παρέβη τον
δημοσιονομικό κανονισμό και τους κανόνες εφαρμογής του.
Από τη νομολογία που μνημονεύθηκε ανωτέρω στη σκέψη 148 προκύπτει ότι η αναθέτουσα αρχή δεν παραβαίνει τον δημοσιονομικό κανονισμό
και τους κανόνες εφαρμογής οσάκις προβαίνει σε κατανομή, μεταξύ επί μέρους στοιχείων ενός κριτηρίου ανάθεσης τα οποία έχουν
εκ των προτέρων καθοριστεί, του αριθμού των μορίων που προβλέφθηκαν για το κριτήριο αυτό κατά την κατάρτιση της συγγραφής
υποχρεώσεων, υπό τον όρο ότι η κατανομή αυτή δεν μεταβάλλει τα κριτήρια ανάθεσης που έχουν καθοριστεί με τη συγγραφή υποχρεώσεων
ή την προκήρυξη διαγωνισμού, δεν περιέχει στοιχεία τα οποία, αν ήταν γνωστά κατά την προετοιμασία των προσφορών, θα είχαν
επηρεάσει ενδεχομένως την προετοιμασία αυτή και δεν υιοθετήθηκε βάσει στοιχείων δυναμένων να επιφέρουν αποτέλεσμα ενέχον δυσμενή
διάκριση εις βάρος ενός των προσφερόντων.
Εν προκειμένω, διαπιστώνεται ότι η προσφεύγουσα, περιοριζόμενη να επικαλεστεί γενικώς το ότι, κατ’ αυτήν, η αναθέτουσα αρχή
υποδιαίρεσε ένα κριτήριο σε δύο υποκριτήρια, δεν απέδειξε ότι η απόφαση της αναθέτουσας αρχής να προβεί σε μια τέτοια κατανομή
συνεπαγόταν τροποποίηση των κριτηρίων ανάθεσης του αντικειμένου της σύμβασης που είχαν προηγουμένως καθοριστεί με τα έγγραφα
της πρόσκλησης για την υποβολή προσφορών ούτε ότι περιείχε στοιχεία ικανά να επηρεάσουν την προετοιμασία των προσφορών ούτε
ότι είχε αποτέλεσμα συνιστάμενο σε δυσμενή διάκριση εις βάρος της προσφεύγουσας ή ενός των προσφερόντων.
Βάσει αυτών των σκέψεων, η αιτίαση αυτή πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη.
Όσον αφορά, τέλος, την αιτίαση που αντλείται, κατ’ ουσίαν, από την καθυστερημένη ανακοίνωση του ονόματος του επιλεγέντος διαγωνιζομένου
–το οποίο, αντί να ανακοινωθεί από τον EMSA, σύμφωνα με το άρθρο 100, παράγραφος 2, του δημοσιονομικού κανονισμού, εντός δεκαπέντε
ημερών από την παραλαβή της αίτησης της προσφεύγουσας, της αποκαλύφθηκε μόνο μερικές εβδομάδες αργότερα, μέσω της ανακοίνωσης
της σύναψης δημόσιας σύμβασης στην Επίσημη Εφημερίδα
,
που επισυνάφθηκε στην από 6 Ιανουαρίου 2005 επιστολή του EMSA–, πρέπει να παρατηρηθεί ότι η καθυστέρηση αυτή, έστω και αν
είναι λυπηρή και αδικαιολόγητη, δεν περιόρισε, ωστόσο, τη δυνατότητα της προσφεύγουσας να ασκήσει τα δικαιώματά της ενώπιον
του Γενικού Δικαστηρίου και, συνεπώς, δεν μπορεί, αυτή καθαυτή, να οδηγήσει σε ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης (βλ., υπό
το πνεύμα αυτό και κατ’ αναλογίαν, απόφαση του Πρωτοδικείου της 10ης Σεπτεμβρίου 2008, T‑465/04, Ευρωπαϊκή Δυναμική κατά Επιτροπής,
μη δημοσιευθείσα στη Συλλογή, σκέψη 52). Κατά τα λοιπά, η προσφεύγουσα δεν αναφέρει τη συνέπεια την οποία είχε το γεγονός
αυτό από πλευράς νομιμότητας της απόφασης ανάθεσης ούτε τη συγκεκριμένη επίπτωσή του στα δικαιώματα άμυνας στην περίπτωσή
της.
Υπό το φως όλων των ανωτέρω, πρέπει να συναχθεί ότι ο δεύτερος λόγος πρέπει, όσον αφορά τη διαδικασία διαγωνισμού C-1/01/04,
να απορριφθεί στο σύνολό του.

Επί του τετάρτου λόγου, που αντλείται από την παράβαση της υποχρέωσης αιτιολόγησης και την απουσία κρίσιμων πληροφοριών
Επιχειρήματα των διαδίκων
Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η απόφαση του EMSA να απορρίψει την προσφορά της και να αναθέσει το αντικείμενο της σύμβασης
σε άλλο προσφέροντα πάσχει από έλλειψη κατάλληλης αιτιολογίας.
Πρώτον, η προσφεύγουσα προσάπτει στον EMSA ότι της στέρησε τη δυνατότητα να εκτιμήσει τη νομιμότητα των πράξεών του μη απαντώντας
εμπροθέσμως στις ερωτήσεις που του υπέβαλε και μη παρέχοντάς της τις διευκρινίσεις που είχε επανειλημμένως ζητήσει γραπτώς.
Δεύτερον, υποστηρίζει ότι ο EMSA δεν της παρέσχε όλες τις ζητηθείσες πληροφορίες ως προς τους λόγους της απόρριψης της προσφοράς
της. Συναφώς, υπενθυμίζει ότι, σύμφωνα με το άρθρο 253 ΕΚ και το άρθρο 8 της οδηγίας 92/50, η αναθέτουσα αρχή έχει υποχρέωση
να αιτιολογεί επαρκώς την απόφασή της να απορρίψει την προσφορά ενός διαγωνιζομένου αν ο τελευταίος τής ζητήσει να του γνωστοποιήσει
τους λόγους της απόρριψης αυτής, και τούτο εντός δεκαπέντε ημερών από την παραλαβή της αίτησης αυτής.
Όμως στην προκειμένη περίπτωση, ο EMSA δεν εξέθεσε σαφώς τους λόγους για τους οποίους απέρριψε την προσφορά της προσφεύγουσας,
αλλά περιορίστηκε να της παράσχει –με σημαντική καθυστέρηση και μόνο μετά από νέα αίτησή της– μικρό αριθμό πληροφοριών που
δεν ήταν σύμφωνες προς τις διατάξεις του δημοσιονομικού κανονισμού και τη νομολογία περί δημοσίων συμβάσεων. Ο EMSA παρέλειψε
επίσης να κάνει οποιαδήποτε αναφορά στα χαρακτηριστικά και στα συγκριτικά πλεονεκτήματα της προκριθείσας προσφοράς, στερώντας
ως εκ τούτου στην προσφεύγουσα τη δυνατότητα να διατυπώσει σημαντικά σχόλια όσον αφορά την πραγματοποιηθείσα επιλογή και να
την αμφισβητήσει, καθώς και από τυχόν δυνατότητα να επιδιώξει δικαστικώς την επιδίκαση αποζημίωσης.
Προς στήριξη της επιχειρηματολογίας της, η προσφεύγουσα προσκόμισε, ως παράδειγμα, αντίγραφο της έκθεσης της επιτροπής αξιολόγησης,
που αφορούσε άλλη διαδικασία σύναψης δημόσιας σύμβασης και η οποία της είχε αποσταλεί από γενική διεύθυνση της Επιτροπής.
Κατά την προσφεύγουσα, η απλή σύγκριση μεταξύ του εγγράφου αυτού και της από 16 Δεκεμβρίου 2004 επιστολής του EMSA αρκεί προς
απόδειξη του ότι η επιστολή αυτή δεν ανταποκρίνεται στην υποχρέωση αιτιολόγησης που επιβάλλεται από τις σχετικές με τις δημόσιες
συμβάσεις νομοθεσία και νομολογία.
Περαιτέρω, η προσφεύγουσα αντικρούει το επιχείρημα του EMSA ότι μόνον η απόφαση περί μη αιτιολόγησης μπορεί να ακυρωθεί από
το Γενικό Δικαστήριο, και όχι αυτές καθαυτές οι προσβαλλόμενες αποφάσεις. Κατά την προσφεύγουσα, η αποδοχή του επιχειρήματος
αυτού θα σήμαινε ότι οι αναθέτουσες αρχές μπορούν να λαμβάνουν αυθαίρετες αποφάσεις, χωρίς να τις αιτιολογούν, και να προχωρούν
στην υπογραφή της σχετικής σύμβασης.
Ο EMSA αμφισβητεί τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας.
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Καταρχάς, πρέπει να παρατηρηθεί ότι, με την πρώτη αιτίασή της, η προσφεύγουσα επικρίνει την άρνηση του EMSA να συζητήσει μαζί
της σχετικά με τα πλεονεκτήματα της προσφοράς της σε σχέση προς τα πλεονεκτήματα της προκριθείσας προσφοράς. Όμως, αρκεί συναφώς
η υπενθύμιση ότι η αναθέτουσα αρχή δεν υποχρεούται, στο πλαίσιο της υποχρέωσης αιτιολόγησης της απόφασης απόρριψης μιας προσφοράς,
να προβεί σε μια τέτοια συζήτηση (βλ., υπό το πνεύμα αυτό, απόφαση του Πρωτοδικείου της 1ης Ιουλίου 2008, Τ-211/07, AWWW κατά
FEACVT, μη δημοσιευθείσα στη Συλλογή, σκέψη 43). Εξάλλου, το γεγονός αυτό δεν μπορεί, από μόνο του, να θέσει εν αμφιβόλω τη
νομιμότητα της εν λόγω απόφασης (απόφαση της 12ης Ιουλίου 2007, Ευρωπαϊκή Δυναμική κατά Επιτροπής, σκέψη 85 ανωτέρω, σκέψη
78). Συνεπώς, η προσφεύγουσα δεν μπορεί να προσάψει στον EMSA ότι παρέβη την υποχρέωση αιτιολόγησης λόγω του ότι αρνήθηκε
να απαντήσει στις ερωτήσεις και στις αιτήσεις παροχής διευκρινίσεων που του υπέβαλε αφού παρέλαβε την επιστολή της 16ης Δεκεμβρίου
2004.
Όσον αφορά τη δεύτερη αιτίαση, που αντλείται από την παράβαση αυτής καθαυτή της υποχρέωσης αιτιολόγησης την οποία επικαλείται
η προσφεύγουσα, καθόσον ο EMSA παρέλειψε να της παράσχει τις πληροφορίες που ζήτησε σχετικά με τους λόγους απόρριψης της προσφοράς
της, πρέπει να διευκρινιστεί ότι, στο πλαίσιο διαδικασίας σύναψης δημοσίων συμβάσεων όπως η υπό κρίση, οι κανονιστικές διατάξεις
που καθορίζουν το περιεχόμενο της υποχρέωση αιτιολόγησης την οποία υπέχει η αναθέτουσα αρχή έναντι του διαγωνιζομένου του
οποίου η προσφορά δεν προκρίθηκε είναι το άρθρο 100, παράγραφος 2, του δημοσιονομικού κανονισμού και το άρθρο 149 των κανόνων
εφαρμογής, και όχι οι διατάξεις της οδηγίας 92/50, όπως διατείνεται η προσφεύγουσα (βλ. ανωτέρω σκέψη 126).
Από τα προμνησθέντα άρθρα προκύπτει ότι, στον τομέα των δημοσίων συμβάσεων, η αναθέτουσα αρχή τηρεί την υποχρέωση αιτιολόγησης
αν περιοριστεί, καταρχάς, να ανακοινώσει αμέσως σε κάθε απορριφθέντα διαγωνιζόμενο τους λόγους της απόρριψης της προσφοράς
του και παράσχει, στη συνέχεια, στους διαγωνιζόμενους που είχαν υποβάλει παραδεκτή προσφορά και διατύπωσαν ρητώς σχετικό αίτημα,
τα χαρακτηριστικά και τα σχετικά πλεονεκτήματα της προκριθείσας προσφοράς καθώς και το όνομα του αναδόχου εντός προθεσμίας
δεκαπέντε ημερολογιακών ημερών από την παραλαβή γραπτής αίτησης (βλ. απόφαση της 12ης Ιουλίου 2007, Ευρωπαϊκή Δυναμική κατά
Επιτροπής, σκέψη 85 ανωτέρω, σκέψη 68, και απόφαση της 10ης Σεπτεμβρίου 2008, Ευρωπαϊκή Δυναμική κατά Επιτροπής, σκέψη 157
ανωτέρω, σκέψη 47 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
Αυτός ο τρόπος ενέργειας είναι σύμφωνος προς τον σκοπό της υποχρέωσης αιτιολόγησης την οποία προβλέπει το άρθρο 253 ΕΚ, σύμφωνα
με τον οποίο πρέπει να προκύπτει κατά τρόπο σαφή και μη διφορούμενο η συλλογιστική της αρχής που εξέδωσε την πράξη, ούτως
ώστε, αφενός, να γνωρίζουν οι ενδιαφερόμενοι την αιτιολογία του ληφθέντος μέτρου για να μπορούν να ασκήσουν τα δικαιώματά
τους και, αφετέρου, να μπορεί ο δικαστής να ασκήσει τον έλεγχό του (βλ. απόφαση της 10ης Σεπτεμβρίου 2008, Ευρωπαϊκή Δυναμική
κατά Επιτροπής, σκέψη 157 ανωτέρω, σκέψη 48 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
Πρέπει να προστεθεί ότι η τήρηση της υποχρέωσης αιτιολόγησης πρέπει να εκτιμάται σε συνάρτηση με τα πληροφοριακά στοιχεία
που διαθέτει ο προσφεύγων κατά τον χρόνο άσκησης της προσφυγής (αποφάσεις Strabag Benelux κατά Συμβουλίου, σκέψη 131 ανωτέρω,
σκέψη 58, και Renco κατά Συμβουλίου, σκέψη 131 ανωτέρω, σκέψη 96, και απόφαση της 12ης Δεκεμβρίου 2008, Ευρωπαϊκή Δυναμική,
σκέψη 129 ανωτέρω, σκέψη 50).
Πρέπει, εξάλλου, να παρατηρηθεί ότι η υποχρέωση αιτιολόγησης πρέπει να εκτιμάται αναλόγως των περιστάσεων της συγκεκριμένης
περίπτωσης, ιδίως του περιεχομένου της πράξης, της φύσης των προβαλλομένων λόγων και του συμφέροντος που έχουν ενδεχομένως
στην παροχή διευκρινίσεων οι αποδέκτες ή άλλα πρόσωπα τα οποία η πράξη αφορά άμεσα και ατομικά (βλ. απόφαση του Δικαστηρίου
της 2ας Απριλίου 1998, C‑367/95 P, Επιτροπή κατά Sytraval και Brink’s France, Συλλογή 1998, σ. I‑1719, σκέψη 63 και εκεί παρατιθέμενη
νομολογία).
Εν προκειμένω, πρέπει, τέλος, να υπομνησθεί ότι η συγγραφή υποχρεώσεων προέβλεπε, στο σημείο 13.1, τρία κριτήρια ανάθεσης,
που επιγράφονταν, αντιστοίχως, «προτεινόμενη μεθοδολογία για το έργο» –που παραπέμπει ρητώς στο σημείο 3 της συγγραφής υποχρεώσεων,
όπου αναφέρονται ορισμένες λεπτομερείς πληροφορίες που όφειλαν να παράσχουν οι διαγωνιζόμενοι (βλ. ανωτέρω σκέψη 19)–, «κατανόηση
των προδιαγραφών» και «ποιότητα των λειτουργικών υπηρεσιών». Προβλεπόταν ένα σύστημα μορίων για την αξιολόγηση των προσφορών
ως προς κάθε ένα από τα τρία αυτά κριτήρια ανάθεσης. Προβλεπόταν επίσης ένα ελάχιστο όριο μορίων (60 %) για κάθε κριτήριο
και απαιτείτο η συγκέντρωση ελάχιστης συνολικής βαθμολογίας 70 %. Για την ανάθεση του αντικειμένου της σύμβασης θα λαμβάνονταν
υπόψη μόνον οι προσφορές που θα είχαν συγκεντρώσει τα ελάχιστα όρια μορίων.
Συνεπώς, προκειμένου να εκτιμηθεί αν ο EMSA τήρησε την υποχρέωση αιτιολόγησης που προβλέπεται από τον δημοσιονομικό κανονισμό
καθώς και από τους κανόνες εφαρμογής του, πρέπει να εξεταστούν η από 6 Δεκεμβρίου 2004 επιστολή του καθώς και εκείνη της 16ης
Δεκεμβρίου 2004, η οποία απεστάλη σε απάντηση στη ρητή αίτηση της προσφεύγουσας της 7ης Δεκεμβρίου 2004 για παροχή συμπληρωματικών
πληροφοριών σχετικά με την ανάθεση του αντικειμένου της επίδικης σύμβασης και την απόρριψη της προσφοράς της.
Συναφώς, πρέπει να παρατηρηθεί ότι η επιστολή της 6ης Δεκεμβρίου 2004 πληροφόρησε την προσφεύγουσα ότι η προσφορά της δεν
είχε επιλεγεί κατά τη φάση ανάθεσης του αντικειμένου της σύμβασης με την αιτιολογία ότι η σχέση ποιότητας-τιμής ήταν κατώτερη
από εκείνη της προσφοράς του επιλεγέντος διαγωνιζομένου. Με την επιστολή αυτή, ο EMSA πληροφορούσε επίσης την προσφεύγουσα
ότι μπορούσε να ζητήσει πρόσθετες πληροφορίες σχετικά με τους λόγους απόρριψης της προσφοράς της, τα χαρακτηριστικά και τα
σχετικά πλεονεκτήματα της προσφοράς του επιλεγέντος διαγωνιζομένου καθώς και το όνομά του, πράγμα το οποίο η προσφεύγουσα
έπραξε με τηλεομοιοτυπία της 7ης Δεκεμβρίου 2004.
Όσον αφορά την επιστολή του EMSA της 16ης Δεκεμβρίου 2004, πρέπει να παρατηρηθεί εκ προοιμίου ότι η προσφεύγουσα διατείνεται
ότι την έλαβε μόλις στις 7 Ιανουαρίου 2005, ως παράρτημα της τηλεομοιοτυπίας που απέστειλε ο EMSA την ημέρα εκείνη, κατόπιν
της τηλεομοιοτυπίας της προσφεύγουσας της 5ης Ιανουαρίου 2005 με την οποία η τελευταία παραπονέθηκε ότι δεν είχε λάβει καμία
ανακοίνωση σχετική με την ανάθεση του αντικειμένου της επίδικης σύμβασης. Συναφώς, το Γενικό Δικαστήριο δεν έχει λόγο να αμφισβητήσει
το ότι ο EMSA όντως απέστειλε την εν λόγω επιστολή στις 16 Δεκεμβρίου 2004 –γεγονός το οποίο, εξάλλου, η προσφεύγουσα δεν
αμφισβητεί ρητώς– και κρίνει ότι ο EMSA δεν ήταν υποχρεωμένος, από καμία διάταξη διέπουσα τη διαδικασία διαγωνισμού της επίδικης
σύμβασης, να τηρήσει εκείνους τους τύπους αποστολής των ανακοινώσεων αυτού του είδους που θα του επέτρεπαν να διαπιστώσει
ότι όντως παρελήφθη από τους διαγωνιζόμενους, καίτοι είναι λυπηρό το ότι ο EMSA δεν θεώρησε σκόπιμο να επιλέξει τρόπο ανακοίνωσης
που θα του επέτρεπε μια τέτοια εξακρίβωση (βλ., υπό το πνεύμα αυτό, διάταξη του Πρωτοδικείου της 19ης Οκτωβρίου 2007, T‑69/05,
Ευρωπαϊκή Δυναμική κατά EFSA, μη δημοσιευθείσα στη Συλλογή, σκέψη 56). Εν πάση περιπτώσει, η καθυστέρηση αυτή δεν περιόρισε
τη δυνατότητα της προσφεύγουσας να κάνει χρήση των δικαιωμάτων της ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και δεν μπορεί, αυτή καθαυτή,
να οδηγήσει σε ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης. Πράγματι, από τη δικογραφία προκύπτει ότι η προσφεύγουσα χρησιμοποίησε
όλες τις πληροφορίες που περιέχονται στην επιστολή αυτή προκειμένου να ασκήσει την υπό κρίση προσφυγή.
Περαιτέρω, πρέπει να παρατηρηθεί ότι, με την επιστολή αυτή, ο EMSA ανέφερε τον αριθμό μορίων που χορηγήθηκε στην προσφορά
της προσφεύγουσας για κάθε κριτήριο ανάθεσης, καθώς και το τελικό αποτέλεσμα όσον αφορά τη σχέση ποιότητας-τιμής της προσφοράς
της, το οποίο ανήλθε σε 68,89 μόρια επί 100, ενώ η προσφορά του επιλεγέντος διαγωνιζομένου έλαβε 79,33 μόρια επί 100. Όσον
αφορά την προσφορά του επιλεγέντος διαγωνιζομένου, η επιστολή, το περιεχόμενο της οποίας παρατίθεται ανωτέρω στη σκέψη 27,
περιλαμβάνει λεπτομερή ανάλυση της εν λόγω προσφοράς.
Από τη δικογραφία προκύπτει ότι οι πληροφορίες που άπτονται της μεθοδολογίας που έπρεπε να ακολουθηθεί για τη διαχείριση του
σχεδίου, της περιγραφής των καθηκόντων, του προτεινόμενου αριθμού ατόμων ανά ημέρα καθώς και των υπηρεσιών που επρόκειτο να
παρασχεθούν αφορούν την αξιολόγηση της προσφοράς του επιλεγέντος διαγωνιζομένου βάσει του πρώτου κριτηρίου, ενώ οι πληροφορίες
που έχουν σχέση με την κατανόηση του σχεδίου και τη συμφωνία επί του προτεινόμενου επιπέδου εξυπηρέτησης αφορούν, αντιστοίχως,
το δεύτερο και το τρίτο κριτήριο ανάθεσης.
Εξάλλου, οι πληροφορίες αυτές πρέπει να ληφθούν υπόψη υπό το φως του σημείου 3 της συγγραφής υποχρεώσεων, που απαριθμεί έναν
ορισμένο αριθμό στοιχείων που πρέπει να διευκρινίζονται στην προσφορά, μεταξύ των οποίων, ιδίως, οι πόροι που θα αφιερωθούν,
ο πίνακας εξέλιξης του Gantt, η κατανομή των καθηκόντων, ο προτεινόμενος αριθμός ατόμων ανά ημέρα καθώς και οι υπηρεσίες που
θα παρέχονται, οι οποίες καθορίζονται ανά τύπο καθηκόντων (βλ. ανωτέρω σκέψη 150). Δεδομένου ότι η προσφεύγουσα έχει άριστη
γνώση της συγγραφής υποχρεώσεων, όπως πιστοποιεί η διατύπωση της προσφοράς της, ήταν ικανή να συναγάγει τα σχετικά πλεονεκτήματα
της προκριθείσας προσφοράς.
Υπό το φως του συνόλου αυτών των πληροφοριών καθώς και από τις ενδείξεις όσον αφορά τον αριθμό μορίων που χορηγήθηκαν στην
προσφορά της όσον αφορά κάθε ένα κριτήριο, η προσφεύγουσα ήταν σε θέση όχι μόνο να προσδιορίσει τα αδύνατα σημεία της προσφοράς
της και, ως εκ τούτου, τους λόγους της απόρριψής της, ήτοι το ότι δεν έφθανε το απαραίτητο επίπεδο ποιότητας για δύο από τα
κριτήρια ανάθεσης, αλλά και να συγκρίνει το συνολικό αποτέλεσμα της αξιολόγησης της προσφοράς της (68,69 μόρια επί 100) με
εκείνο του επιλεγέντος διαγωνιζομένου (79,33 μόρια επί 100) (βλ., υπό το πνεύμα αυτό, απόφαση της 12ης Ιουλίου 2007, Ευρωπαϊκή
Δυναμική κατά Επιτροπής, σκέψη 85 ανωτέρω, σκέψη 75 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
Εξάλλου, από το σύνολο των στοιχείων που παρασχέθηκαν με την επιστολή αυτή προκύπτει ότι η προσφορά της προσφεύγουσας όχι
μόνο δεν είχε λάβει τον ελάχιστο απαιτούμενο αριθμό μορίων για το πρώτο (προτεινόμενη μεθοδολογία για το σχέδιο) και για το
τρίτο (ποιότητα των λειτουργικών υπηρεσιών) κριτήριο ανάθεσης, αλλά δεν είχε καν συγκεντρώσει την ελάχιστη απαιτούμενη συνολική
βαθμολογία των 70 μορίων επί 100, ενώ, σύμφωνα με τη συγγραφή υποχρεώσεων, μόνον οι προσφορές που θα συγκέντρωναν τον ελάχιστο
απαιτούμενο αριθμό μορίων θα λαμβάνονταν υπόψη για την ανάθεση του αντικειμένου της επίδικης σύμβασης.
Βάσει όλων των ανωτέρω, πρέπει να συναχθεί ότι μια τέτοια αιτιολογία παρείχε τη δυνατότητα στη μεν προσφεύγουσα να ασκήσει
τα δικαιώματά της ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, στο δε Γενικό Δικαστήριο να ασκήσει τον έλεγχο της νομιμότητας της απόφασης
με την οποία απορρίφθηκε η προσφορά. Ως εκ τούτου, ο παρών λόγος πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος όσον αφορά τη διαδικασία
διαγωνισμού C-1/01/04.

Επί του τρίτου λόγου, που αντλείται από πρόδηλες πλάνες εκτιμήσεως εκ μέρους του EMSA
Επιχειρήματα των διαδίκων
Με την προσφυγή της, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι ο EMSA υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως καθόσον δεν αξιολόγησε σωστά
και αντικειμενικά την ποιότητα της προσφοράς της και εκτίμησε ότι η προσφορά αυτή ήταν κατώτερη από αυτή του επιλεγέντος διαγωνιζομένου.
Εξάλλου, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι, στο μέτρο που ο EMSA δεν ακολούθησε αντικειμενική, προκαθορισμένη και γνωστή στους
διαγωνιζομένους μεθοδολογία, είναι πρόδηλον ότι η απόφαση της επιτροπής αξιολόγησης στηρίζεται σε ανακριβείς υποθέσεις.
Κατά το στάδιο του υπομνήματος απαντήσεως, η προσφεύγουσα αμφισβήτησε, καταρχάς, τον ισχυρισμό του EMSA ότι ο καθορισμός της
μεθοδολογίας αξιολόγησης θα μπορούσε να ευνοήσει ορισμένους διαγωνιζόμενους. Κατά την προσφεύγουσα, μια σαφής μεθοδολογία
δεν επηρεάζει τα δικαιώματα των διαγωνιζομένων αλλά, αντιθέτως, τους παρέχει τη δυνατότητα να υποβάλουν προσφορά εμφανίζουσα
την καλύτερη σχέση ποιότητας-τιμής, καθώς και στο Γενικό Δικαστήριο τη δυνατότητα να ασκήσει τον έλεγχό του. Εξάλλου, και
μόνο το γεγονός ότι η επιτροπή αξιολόγησης υποδιαίρεσε τα κριτήρια ανάθεσης σε υποκριτήρια επιβεβαιώνει ότι τα κριτήρια αυτά
δεν ήταν επαρκώς καθορισμένα.
Η προσφεύγουσα διατυπώνει, επιπλέον, αιτιάσεις όσον αφορά τα έγγραφα της επιτροπής αξιολόγησης τα οποία ο EMSA κατέθεσε στη
δικογραφία ως παραρτήματα του υπομνήματος αντικρούσεως.
Συναφώς, κατ’ αυτήν, η υποδιαίρεση του πρώτου κριτηρίου ανάθεσης σε δύο υποκριτήρια από την επιτροπή αξιολόγησης οδήγησε την
επιτροπή αυτή να επικεντρωθεί σε δύο ειδικότερες πτυχές της πρόσκλησης για την υποβολή προσφορών, τις οποίες οι διαγωνιζόμενοι
δεν γνώριζαν πριν υποβάλουν την προσφορά τους.
Όσον αφορά την έκθεση αξιολόγησης, πρώτον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι, καίτοι προκύπτει από την έκθεση αυτή ότι η προσφορά
του επιλεγέντος διαγωνιζομένου περιείχε «ήσσονος σημασίας σφάλματα», δεν της δόθηκε η δυνατότητα να διατυπώσει την άποψή της
σχετικά με τη σημασία των σφαλμάτων αυτών, καθόσον η εν λόγω έκθεση δεν προσδιορίζει τη φύση τους. Δεύτερον, κατά την προσφεύγουσα,
η αξιολόγηση των ασθενών σημείων της προσφοράς της διατυπώθηκε με ασαφείς όρους, τα δε σχόλια είναι υπερβολικά γενικά.
Η προσφεύγουσα επικρίνει επίσης ορισμένα ειδικά σχόλια που περιέχονται στα δελτία αξιολόγησης που συμπλήρωσε κάθε αξιολογητής.
Όσον αφορά την προσφορά του επιλεγέντος διαγωνιζομένου, η προσφεύγουσα υπογραμμίζει την αντίφαση που υπάρχει μεταξύ του σχολίου
ενός από τους αξιολογητές σύμφωνα με το οποίο η προσφορά του επιλεγέντος διαγωνιζομένου περιείχε «ήσσονος σημασίας σφάλματα
όσον αφορά τη ροή των πληροφοριών που πρέπει να επεξεργάζεται το σύστημα SafeSeaNet και το υποστηριζόμενο είδος πληροφοριών»
και της διαπίστωσης ότι τα σφάλματα αυτά δεν είχαν «άμεση επίδραση στην εκ μέρους του κατανόηση των προδιαγραφών». Τονίζει
επίσης το γεγονός ότι, σύμφωνα με έναν αξιολογητή, ο επιλεγείς διαγωνιζόμενος είχε καλή εμπειρία στη διαχείριση σχεδίων στον
τομέα της ναυσιπλοΐας, ενώ η εμπειρία δεν συμπεριλαμβανόταν μεταξύ των κριτηρίων ανάθεσης.
Η προσφεύγουσα αμφισβητεί επίσης ορισμένα σχόλια των αξιολογητών όσον αφορά την αξιολόγηση της προσφοράς της. Πρόκειται, ειδικότερα,
όσον αφορά το πρώτο κριτήριο ανάθεσης, στοιχείο α΄, για το σχόλιο του πρώτου αξιολογητή σύμφωνα με το οποίο ο αριθμός των
833,5 ατόμων ανά ημέρα εργασίας, ήταν, μη συνυπολογιζομένου του Γραφείου Βοήθειας, υπερβολικός, και για τα σχόλια του δεύτερου
και του τρίτου αξιολογητή που αφορούσαν, αντιστοίχως, την έλλειψη σαφήνειας του πίνακα εξέλιξης του Gantt, την έλλειψη διάκρισης
μεταξύ της φάσης Α και της φάσης Β του εν λόγω πίνακα και την υπερβολική διάρκεια της φάσης ανάλυσης και σύλληψης. Κατά την
προσφεύγουσα, η προσφορά της ανέφερε σαφώς ότι, πέραν των πόρων που θα αφιερώνονταν στο Γραφείο Βοήθειας, η ομάδα του σχεδίου
θα είχε προσφυγή στις υπηρεσίες ειδικευμένων μηχανικών που περιλαμβάνονταν στα 833,5 άτομα ανά ημέρα. Εξάλλου, η προσφορά
της προσδιόριζε σαφώς τη λειτουργία του Γραφείου Βοήθειας, τη σαφή μεθοδολογία του, το χρησιμοποιούμενο σύστημα πληροφορικής,
τον χειρισμό των φακέλων, τη χρήση της απαιτούμενης «συμφωνίας επιπέδου εξυπηρέτησης». Συνεπώς, οι αξιολογητές, μη λαμβάνοντας
υπόψη τα στοιχεία αυτά, υπέπεσαν σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως.
Κατά την προσφεύγουσα, οι αξιολογητές υπέπεσαν σε δεύτερη πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως κρίνοντας ότι η φάση η αποκαλούμενη «ανάλυσης
και σύλληψης», η οποία περιγράφεται στην προσφορά της προσφεύγουσας, ήταν υπερβολικά μακρά. Τονίζει συναφώς ότι, εφόσον η
συγγραφή υποχρεώσεων ζητούσε μια εφαρμογή στραμμένη προς το Διαδίκτυο (web-oriented), όφειλε να αναπτύξει μια εφαρμογή SSN
στηριγμένη σε σταθερό πρότυπο, κατά τις αρχές του UML (Unified Modeling Language), σύμφωνα με τη μεθοδολογία που ακολουθούσαν
όλα τα θεσμικά όργανα καθώς και το σύνολο της αγοράς. Έτσι, αφιέρωσε 105 σελίδες της προσφοράς της για να εξηγήσει τη «μεθοδολογία
ανάπτυξης λογισμικού», σημαντικό μέρος των οποίων εξηγούσε λεπτομερώς τις αρχές του UML. Συνεπώς, οι αξιολογητές υπέπεσαν
σε άλλη πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, καθόσον δεν αξιολόγησαν προσηκόντως την προσφορά της προσφεύγουσας, ούτε έλαβαν υπόψη ότι
η εφαρμοστέα μεθοδολογία ήταν εκείνη του UML.
Εξάλλου, όσον αφορά την ασάφεια του πίνακα εξέλιξης του Gantt, η προσφεύγουσα υπογραμμίζει ότι η χρησιμοποίηση του UML και
μιας σταθερής προσέγγισης στη διαδικασία δικαιολογεί τον πίνακα εξέλιξης του Gantt τον οποίο κατάρτισε. Ειδικότερα, όπως εξήγησε
λεπτομερώς στο μέρος της προσφοράς της που αφορούσε τη «μεθοδολογία της ανάπτυξης του συστήματος», η ανάπτυξη του συστήματος
θα διαρκούσε ένα μήνα και η επικύρωση θα άρχιζε συγχρόνως με την ανάπτυξη του συστήματος. Συνεπώς, τρεις μήνες θα ήταν υπεραρκετοί
για την επικύρωση. Κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής, θα προέβαινε επίσης στην «ανάλυση και σύλληψη», επωφελούμενη από τις
πληροφορίες που θα προέκυπταν από τη φάση επικύρωσης. Η φάση της εφαρμογής θα άρχιζε επίσης κατά τον ίδιο χρόνο, σύμφωνα με
την προσφεύγουσα. Τους δύο πρώτους μήνες, η ομάδα της προσφεύγουσας θα επικέντρωνε τη δραστηριότητά της στην προπαρασκευαστική
εργασία, με σκοπό την οργάνωση του περιβάλλοντος εφαρμογής. Πρόκειται για κλασική προσέγγιση, η οποία δεν μπορούσε να θεωρηθεί
ως μη φυσιολογική από τους αξιολογητές, οι οποίοι υπέπεσαν, ως εκ τούτου, σε νέα πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως.
Τέλος, όσον αφορά στη, διαπιστωθείσα από τους αξιολογητές, έλλειψη διάκρισης, στην προσφορά της προσφεύγουσας, μεταξύ της
φάσης Α και της φάσης Β του πίνακα εξέλιξης του Gantt, η προσφεύγουσα υπενθυμίζει ότι στη συγγραφή υποχρεώσεων έπρεπε να αναφέρεται
ότι οι δύο φάσεις συνδέονταν μεταξύ τους και έπρεπε να θεωρούνται ως ένα και το αυτό σχέδιο. Και ως προς το ζήτημα αυτό, οι
αξιολογητές υπέπεσαν σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως.
Όσον αφορά το πρώτο κριτήριο ανάθεσης, στοιχείο β΄, η προσφεύγουσα αμφισβητεί τα σχόλια του πρώτου, του δεύτερου και του τρίτου
αξιολογητή σχετικά, αντιστοίχως, με την έλλειψη οποιασδήποτε συγκεκριμένης μεθοδολογίας, την ασάφεια ως προς τις συσκέψεις
για τεχνικά ζητήματα και την έλλειψη σαφήνειας ως προς τις υπηρεσίες που επρόκειτο να παρασχεθούν. Συναφώς, υποστηρίζει ότι
η προσφορά της ανέφερε όλες τις συσκέψεις που θα έπρεπε να πραγματοποιηθούν, παρουσίαζε σαφή κατάλογο των υπηρεσιών που επρόκειτο
να παρασχεθούν και εξέθετε λεπτομερώς τη μεθοδολογία που σχεδίαζε να χρησιμοποιήσει για κάθε πτυχή της προκήρυξης του διαγωνισμού
καθώς και τη μεθοδολογία και προσέγγιση που χρησιμοποιούσε για κάθε ένα από τα προς υλοποίηση σχέδια. Συνεπώς, είναι προφανές
ότι οι αξιολογητές υπέπεσαν σε μία ακόμα πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως.
Όσον αφορά, τέλος, το τρίτο κριτήριο ανάθεσης, η προσφεύγουσα παρατηρεί ότι, κατά τον πρώτο αξιολογητή, η δραστηριότητα του
Γραφείου Βοήθειας δεν καθοριζόταν με όρους λειτουργικότητας και ότι δεν υπήρχε καμία συγκεκριμένη πρόταση σχετικά με την οργάνωση
και τη διαχείριση του Γραφείου Βοήθειας, ενώ, σύμφωνα με τον δεύτερο αξιολογητή, ο αριθμός των ατόμων ανά ημέρα για το Γραφείο
Βοήθειας και την υποστήριξη προς τα κράτη μέλη δεν ήταν επαρκής και δεν υπήρχε σαφής μεθοδολογία για τη διαχείριση των εισερχομένων
κλήσεων και για τις διαδικασίες μείωσης του χρόνου παρέμβασης. Συναφώς, η προσφεύγουσα υπογραμμίζει ότι στην προσφορά της
ήταν σαφές ότι η υπηρεσία του Γραφείου Βοήθειας στηριζόταν στις υπηρεσίες μέρους των 833,5 ατόμων ανά ημέρα –αριθμός που θεωρήθηκε
υπερβολικός από την επιτροπή αξιολόγησης– και ότι η προσφορά περιείχε, επιπλέον, σαφή περιγραφή της μεθοδολογίας, στηριζόμενη
σε εξελιγμένες διαδικασίες και προηγμένα μέσα πληροφορικής για τη διαχείριση του σχεδίου.
Ο EMSA αμφισβητεί τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας.
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Κατά πάγια νομολογία, η αναθέτουσα αρχή διαθέτει ευρεία εξουσία εκτιμήσεως όσον αφορά τα στοιχεία που πρέπει να λάβει υπόψη
προκειμένου να λάβει απόφαση για τη σύναψη δημόσιας σύμβασης μετά από πρόσκληση για την υποβολή προσφορών, ο δε έλεγχος του
Γενικού Δικαστηρίου πρέπει να περιορίζεται στο αν υφίσταται σοβαρή και πρόδηλη πλάνη (απόφαση του Δικαστηρίου της 23ης Νοεμβρίου
1978, 56/77, Agence européenne d’intérims κατά Επιτροπής, Συλλογή τόμος 1978, σ. 679, σκέψη 20· απόφαση του Πρωτοδικείου της
6ης Ιουλίου 2005, T‑148/04, TQ3 Travel Solutions Belgium κατά Επιτροπής, Συλλογή 2005, σ. II‑2627, σκέψη 47, και απόφαση Belfass
κατά Συμβουλίου, σκέψη 119 ανωτέρω, σκέψη 63).
Εν προκειμένω, πρέπει να παρατηρηθεί ότι η επιχειρηματολογία την οποία αναπτύσσει η προσφεύγουσα με τα δικόγραφά της, προκειμένου
να καταδείξει την ύπαρξη προδήλων πλανών εκτιμήσεως, στηρίζεται, κατ’ ουσίαν, σε τρία κύρια στοιχεία.
Πρώτον, επικαλείται την έλλειψη αντικειμενικής, προκαθορισμένης και γνωστής στους διαγωνιζόμενους μεθοδολογίας για τη διαμόρφωση
της τελικής κατάταξης. Επικαλείται επίσης το ότι οι διαγωνιζόμενοι δεν γνώριζαν την υποδιαίρεση των κριτηρίων σε υποκριτήρια,
καθώς και τον υποτιθέμενο γενικό και αφηρημένο χαρακτήρα των κριτηρίων ανάθεσης και αντλεί από αυτά το συμπέρασμα ότι η αξιολόγηση
των προσφορών δεν μπορούσε παρά να είναι υποκειμενική και να στηρίζεται σε ανακριβείς υποθέσεις.
Όμως, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η προσφεύγουσα περιορίζεται σε γενικούς ισχυρισμούς, μη τεκμηριωμένους και μη στηριζόμενους
σε κάποιο αποδεικτικό στοιχείο. Μέσω αυτής της επιχειρηματολογίας, η προσφεύγουσα προσπαθεί, κατ’ ουσίαν, να επαναλάβει στο
πλαίσιο του παρόντος λόγου την επιχειρηματολογία που ήδη ανέπτυξε στο πλαίσιο του δεύτερου λόγου και η οποία απορρίφθηκε από
το Γενικό Δικαστήριο. Εξάλλου, η προσφεύγουσα ουδόλως αποδεικνύει πώς όλες οι υποτιθέμενες πλημμέλειες της αναθέτουσας αρχής
τις οποίες επικαλείται οδήγησαν την τελευταία σε ανακριβείς υποθέσεις και σε υποκειμενική αξιολόγηση των προσφορών. Εν πάση
περιπτώσει, πρέπει να παρατηρηθεί ότι η μεθοδολογία την οποία χρησιμοποίησε η επιτροπή αξιολόγησης για την τελική κατάταξη
των προσφορών είχε προκαθοριστεί και διευκρινιστεί με το σημείο IV.2 της προκήρυξης του διαγωνισμού και το σημείο 13 της συγγραφής
υποχρεώσεων, στο οποίο ο EMSA ανέφερε τα κριτήρια βάσει των οποίων θα γινόταν η επιλογή των προσφορών, καθώς και τη σχετική
βαρύτητα καθενός από τα εν λόγω κριτήρια.
Συνεπώς, πρέπει να συναχθεί ότι η πρώτη αυτή κατηγορία επιχειρημάτων δεν μπορεί να στηρίξει τον παρόντα λόγο.
Δεύτερον, η προσφεύγουσα αμφισβητεί την αξιολόγηση της προσφοράς του επιλεγέντος διαγωνιζομένου στην οποία προέβη η επιτροπή
αξιολόγησης με την τελική της έκθεση, καθόσον, παρά την ύπαρξη ήσσονος σημασίας σφαλμάτων που εντοπίστηκαν στην εν λόγω προσφορά,
η εν λόγω επιτροπή δεν διευκρίνισε τη φύση των σφαλμάτων αυτών.
Συναφώς, το Γενικό Δικαστήριο παρατηρεί ότι το προμνησθέν σχόλιο της επιτροπής αξιολόγησης αναφέρεται στο δεύτερο κριτήριο
ανάθεσης και είναι διατυπωμένο ως ακολούθως: «[ο] προσφέρων αποδεικνύει καλή κατανόηση του σχεδίου, παρά την ύπαρξη ήσσονος
σημασίας σφαλμάτων στο διάγραμμα SafeSeaNet». Όμως, ένα τέτοιο σχόλιο δεν σημαίνει, αυτό καθαυτό, την ύπαρξη σφάλματος ή ακόμα
εγγενούς αντίφασης. Πράγματι, είναι απολύτως θεμιτό για την αναθέτουσα αρχή να θεωρήσει ότι μια προσφορά, καίτοι εμφανίζει
σφάλματα χαρακτηριζόμενα ως ήσσονος σημασίας, αποδεικνύει καλή κατανόηση του σχεδίου. Εν πάση περιπτώσει, η προσφεύγουσα δεν
απέδειξε τον εσφαλμένο χαρακτήρα αυτού του σχολίου και, ακόμα λιγότερο, ότι το καθ’ υπόθεση εσφαλμένο αυτό σχόλιο οδήγησε
σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως κατά την αξιολόγηση της προσφοράς του επιλεγέντος διαγωνιζομένου.
Όσον αφορά, τρίτον, τα επιχειρήματα που προβάλλει η προσφεύγουσα για να αμφισβητήσει συγκεκριμένα σχόλια για την προσφορά
της, τα οποία περιέχονται στα τεχνικά δελτία αξιολόγησης που συμπλήρωσε κάθε αξιολογητής όσον αφορά το πρώτο κριτήριο, στοιχεία
α΄ και β΄, και το τρίτο κριτήριο ανάθεσης του επίδικου διαγωνισμού (βλ. σκέψεις 188 έως 194, ανωτέρω), διαπιστώνεται ότι τα
επιχειρήματα αυτά είναι αλυσιτελή.
Πράγματι, πρέπει να παρατηρηθεί ότι η επιτροπή αξιολόγησης, που συγκροτείται από τουλάχιστον τρία πρόσωπα, διορίζεται από
τον αρμόδιο διατάκτη προκειμένου να διατυπώσει συμβουλευτική γνώμη, σύμφωνα με το άρθρο 146, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο,
των κανόνων εφαρμογής. Η επιτροπή είναι εκείνη που καταρτίζει το πρακτικό αξιολόγησης, που υπογράφεται από όλα τα μέλη της,
και το οποίο περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, το όνομα των αποκλεισθέντων προσφερόντων και τους λόγους της απόρριψης της προσφοράς
τους καθώς και το όνομα του προτεινόμενου αναδόχου και την αιτιολογία αυτής της επιλογής. Η οριστική απόφαση όσον αφορά την
ανάθεση του αντικειμένου της σύμβασης λαμβάνεται στη συνέχεια από την αναθέτουσα αρχή σύμφωνα με το άρθρο 147, παράγραφος
3, των κανόνων εφαρμογής.
Επομένως, τα τεχνικά δελτία αξιολόγησης, που έχουν ως σκοπό τη συγκέντρωση των αξιολογήσεων στις οποίες προέβησαν οι διάφοροι
αξιολογητές των οποίων οι απόψεις, προφανώς, μπορεί να διαφέρουν, δεν έχουν αυτοτελή νομική αξία. Κατά συνέπεια, εν προκειμένω,
η προσφεύγουσα δεν μπορεί χρησιμοποιήσει αυτά τα δελτία αξιολόγησης, μεμονωμένως λαμβανόμενα υπόψη, προκειμένου να επικαλεστεί
τυχόν αντιφάσεις που υφίστανται μεταξύ των αξιολογήσεων που περιέχονται σε κάθε ένα από αυτά, καθόσον όλες αυτές οι αξιολογήσεις
αποτέλεσαν αντικείμενο σύνθεσης εκ μέρους της επιτροπής αξιολόγησης των προσφορών, η οποία κατέληξε έτσι στην τελική της θέση,
η οποία, εξάλλου, παραμένει συμβουλευτική για την αναθέτουσα αρχή.
Η απόφαση της εν λόγω επιτροπής όσον αφορά την πρόταση του μέλλοντος αναδόχου και την αιτιολόγηση της επιλογής αυτής δεν μπορεί
παρά να είναι συλλογική, καθόσον η αξιολόγηση κάθε μέλους της επιτροπής αυτής αφομοιώνεται στην τελική έκθεση. Είναι, συνεπώς,
προφανές ότι οποιοδήποτε επιχείρημα σχετικά με την ύπαρξη πρόδηλης πλάνης εκτιμήσεως μπορεί να διατυπωθεί, ενδεχομένως, μόνο
κατά της έκθεσης αξιολόγησης την οποία εγκρίνει η επιτροπή αξιολόγησης και μόνο στην περίπτωση κατά την οποία η τελική απόφαση
της αναθέτουσας αρχής στηρίζεται όντως στην έκθεση αυτή.
Εν πάση περιπτώσει, πρέπει να παρατηρηθεί ότι, εν προκειμένω, η προσφεύγουσα δεν απέδειξε αν και πώς τα σχόλια αυτά, τα οποία
διατύπωσαν μεμονωμένως οι αξιολογητές στα τεχνικά δελτία αξιολόγησης, αντικατοπτρίστηκαν στην τελική έκθεση της επιτροπής
αξιολόγησης και οδήγησαν σε πρόδηλη πλάνη όσον αφορά την εκτίμηση της προσφοράς της εκ μέρους της αναθέτουσας αρχής. Συναφώς,
η προσφεύγουσα έπρεπε, τουλάχιστον, να εξηγήσει με ποιο τρόπο τα καθ’ υπόθεση εσφαλμένα σχόλια επηρέασαν τις βαθμολογίες που
έλαβε η προσφορά της όσον αφορά το πρώτο και το τρίτο κριτήριο ανάθεσης, που είναι εκείνα για τα οποία η προσφορά της δεν
συγκέντρωσε τον ελάχιστο αριθμό μορίων που απαιτούσε η συγγραφή υποχρεώσεων και για τα οποία διατύπωσε αιτιάσεις. Όμως, αρκεί
η διαπίστωση ότι η προσφεύγουσα δεν παρέσχε τέτοια εξήγηση.
Κατόπιν των σκέψεων αυτών, και η παρούσα αιτίαση πρέπει να απορριφθεί.
Πρέπει, συνεπώς, να συναχθεί ότι η προσφεύγουσα δεν απέδειξε την ύπαρξη προδήλων πλανών εκτιμήσεως στις οποίες υπέπεσε η αναθέτουσα
αρχή, ούτε στο πλαίσιο της αξιολόγησης της προσφοράς του επιλεγέντος διαγωνιζομένου ούτε στο πλαίσιο της αξιολόγησης της δικής
της προσφοράς.
Επομένως, ο τρίτος λόγος πρέπει, όσον αφορά τη διαδικασία διαγωνισμού C‑1/01/04, να απορριφθεί στο σύνολό του ως αβάσιμος.
3.
Επί του αιτήματος ακυρώσεως των μεταγενέστερων αποφάσεων του EMSA
Με το δεύτερο σκέλος αιτημάτων, η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο να ακυρώσει όλες τις μεταγενέστερες αποφάσεις
του EMSA που αφορούν τις επίδικες προσκλήσεις για την υποβολή προσφορών.
Συναφώς, πρέπει να υπομνησθεί ότι, όπως ήδη ελέχθη ανωτέρω στη σκέψη 78, το εισαγωγικό της δίκης έγγραφο πρέπει να αναφέρει
το αντικείμενο της διαφοράς και να περιέχει συνοπτική έκθεση των προβαλλομένων ισχυρισμών. Η μνεία αυτή πρέπει να είναι αρκούντως
σαφής και ακριβής, ώστε να μπορεί ο μεν καθού να προετοιμάσει την άμυνά του, το δε Γενικό Δικαστήριο να ασκήσει τον δικαστικό
του έλεγχο. Για την εξασφάλιση της ασφάλειας δικαίου και της ορθής απονομής της δικαιοσύνης, επιβάλλεται τα ουσιώδη πραγματικά
και νομικά περιστατικά επί των οποίων στηρίζεται η προσφυγή να προκύπτουν, τουλάχιστον συνοπτικώς, αλλά κατά τρόπο λογικό
και κατανοητό, από το κείμενο της ίδιας της προσφυγής.
Εν προκειμένω, η προσφεύγουσα δεν διευκρινίζει ποιες πράξεις αφορά το δεύτερο σκέλος των αιτημάτων της και δεν αναπτύσσει
καμία επιχειρηματολογία προς στήριξη του αιτήματός της.
Κατά συνέπεια, το δεύτερο σκέλος των αιτημάτων πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτο.

Επί του αιτήματος διεξαγωγής αποδείξεων
Η προσφεύγουσα ζητεί, κατ’ ουσίαν, από το Γενικό Δικαστήριο να καλέσει τον EMSA να προσκομίσει αντίγραφο της έκθεσης της επιτροπής
αξιολόγησης καθώς και την κρίσιμη τεκμηρίωση.
Δεδομένου ότι ο EMSA κατέθεσε στη δικογραφία, ως παράρτημα του υπομνήματος αντικρούσεως, τα έγγραφα που ζήτησε η προσφεύγουσα
και η τελευταία δεν διατύπωσε σχετικώς άλλες παρατηρήσεις, το Γενικό Δικαστήριο δεν χρειάζεται πλέον να αποφανθεί επί του
αιτήματος αυτού.

Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας, το Γενικό Δικαστήριο μπορεί να κατανείμει τα έξοδα ή να αποφασίσει
ότι κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του σε περίπτωση μερικής ήττας των διαδίκων. Υπό τις περιστάσεις της υπό κρίση
υποθέσεως, το Γενικό Δικαστήριο κρίνει ότι, κατά δίκαιη κρίση, πρέπει να ορίσει ότι κάθε διάδικος θα φέρει τα δικαστικά έξοδά
του.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τρίτο τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Ακυρώνει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Ασφάλειας της Ναυσιπλοΐας (EMSA) να αναθέσει το αντικείμενο της σύμβασης στον
επιλεγέντα διαγωνιζόμενο στο πλαίσιο της πρόσκλησης για την υποβολή προσφορών «EMSA C-2/06/04».
2)
Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
3)
Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
Azizi
Cremona
Frimodt Nielsen
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 2 Μαρτίου 2010.
(υπογραφές)
Περιεχόμενα
Νομικό πλαίσιο
Ιστορικό της διαφοράς
1.  Διαδικασία διαγωνισμού EMSA C-1/01/04
2.  Διαδικασία διαγωνισμού EMSA C-2/06/04
Διαδικασία και αιτήματα των διαδίκων
Επί του παραδεκτού
1.  Επί της ελλείψεως αρμοδιότητας του Γενικού Δικαστηρίου να κρίνει επί προσφυγής ασκηθείσας βάσει του άρθρου 230 ΕΚ κατά
πράξεως του EMSA
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
2.  Επί της exceptio obscuri libelli
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί της ουσίας
1.  Επί του αιτήματος ακύρωσης των αποφάσεων τις οποίες έλαβε ο EMSA στο πλαίσιο της διαδικασίας διαγωνισμού C-2/06/04
Επί του λόγου που αντλείται από το μη σύμφωνο της προσφοράς που κατέθεσε ο επιλεγείς διαγωνιζόμενος
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
2.  Επί του αιτήματος ακύρωσης των αποφάσεων τις οποίες έλαβε ο EMSA στο πλαίσιο της διαδικασίας διαγωνισμού C-1/01/04
Επί του πρώτου λόγου, που αντλείται από παραβίαση των αρχών της καλής πίστης, της χρηστής διοίκησης και της επιμέλειας
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί τους δευτέρου λόγου, που αντλείται από την παράβαση του δημοσιονομικού κανονισμού, των κανόνων εφαρμογής καθώς και της
οδηγίας 92/50
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
–  Επί της αιτίασης που αντλείται από τον ασαφή χαρακτήρα των κριτηρίων ανάθεσης
–  Επί της αιτίασης που αντλείται από τον ασαφή χαρακτήρα ορισμένων στοιχείων της πρόσκλησης για την υποβολή προσφορών
–  Επί της αιτίασης που αντλείται από το παράνομο της υποδιαίρεσης ενός από τα κριτήρια ανάθεσης σε υποκριτήρια.
Επί του τετάρτου λόγου, που αντλείται από την παράβαση της υποχρέωσης αιτιολόγησης και την απουσία κρίσιμων πληροφοριών
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί του τρίτου λόγου, που αντλείται από πρόδηλες πλάνες εκτιμήσεως εκ μέρους του EMSA
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
3.  Επί του αιτήματος ακυρώσεως των μεταγενέστερων αποφάσεων του EMSA
Επί του αιτήματος διεξαγωγής αποδείξεων
Επί των δικαστικών εξόδων
*
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.