CELEX: 62002CJ0346
Ασφάλειες
Τρίτη οδηγία "για την πρωτασφάλιση εκτός της ασφάλειας ζωής"
Σύστημα bonus-malus

Επιτροπή κατά Ιταλίας, σκέψεις 32 και 48).
Η φύση του επίδικου στην παρούσα προσφυγή λουξεμβουργιανού συστήματος bonus-malus διαφέρει, όσον αφορά τις επιπτώσεις του
στα τιμολόγια των ασφαλιστικών επιχειρήσεων, από την επίδικη στην προπαρατεθείσα απόφαση Επιτροπή κατά Ιταλίας ιταλική νομοθεσία.
Το σύστημα αυτό επηρεάζει ασφαλώς την εξέλιξη των ασφαλίστρων. Εντούτοις, δεν καταλήγει σε άμεσο καθορισμό των τιμών από το
κράτος, καθότι οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις εξακολουθούν να είναι ελεύθερες να καθορίσουν το ύψος των βασικών ασφαλίστρων.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το λουξεμβουργιανό σύστημα bonus-malus δεν μπορεί να εξομοιωθεί με ένα σύστημα εγκρίσεως των τιμών
αντίθετο προς την αρχή της τιμολογιακής ελευθερίας, όπως την όρισε το Δικαστήριο με τη σκέψη 29 της προπαρατεθείσας αποφάσεως
Επιτροπή κατά Ιταλίας.
Δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι υφίσταται πλήρης εναρμόνιση του τιμολογιακού τομέα σε θέματα ασφαλίσεων, εκτός των ασφαλίσεων ζωής,
αποκλείουσα οποιοδήποτε εθνικό μέτρο ικανό να επηρεάσει τις τιμές, εφόσον ο κοινοτικός νομοθέτης δεν έχει εκφράσει σαφώς τη
βούλησή του προς αυτή την κατεύθυνση.
Συνεπώς, δεν μπορεί να γίνει δεκτή η επιχειρηματολογία στην οποία στηρίζεται η προσφυγή της Επιτροπής και κατά την οποία,
μολονότι τα βασικά ασφάλιστρα μπορούν να καθοριστούν εντελώς ελεύθερα, το λουξεμβουργιανό σύστημα bonus-malus είναι αντίθετο
προς την αρχή της τιμολογιακής ελευθερίας για τον λόγο και μόνον ότι επηρεάζει την εξέλιξη των εν λόγω ασφαλίστρων.
Περαιτέρω, η Επιτροπή δεν ισχυρίζεται ότι το εν λόγω σύστημα συνεπάγεται την επιβολή υποχρεώσεως προηγούμενης ή συστηματικής
γνωστοποιήσεως των τιμών που μια ασφαλιστική επιχείρηση προτίθεται να χρησιμοποιήσει στις σχέσεις της με τους ασφαλιζομένους
ή ένα σύστημα εγκρίσεως των εν λόγω τιμολογίων.
Κατά συνέπεια, η Επιτροπή δεν απέδειξε ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, έχοντας καθιερώσει και διατηρήσει σε ισχύ
το σύστημα του bοnus-malus, παραβίασε την αρχή της τιμολογιακής ελευθερίας και της καταργήσεως των προηγούμενων ή συστηματικών
ελέγχων επί των τιμολογίων και των ασφαλιστήριων συμβολαίων, όπως αυτή διατυπώνεται στα άρθρα 6, 29 και 39 της οδηγίας 92/49.
Επομένως, δεδομένου ότι η Επιτροπή περιόρισε το αντικείμενο της αιτιολογημένης γνώμης και της παρούσας προσφυγής στη διαπίστωση
και μόνον της παραβιάσεως της αρχής της τιμολογιακής ελευθερίας και της καταργήσεως προηγούμενων ή συστηματικών ελέγχων επί
των τιμολογίων και των ασφαλιστήριων συμβολαίων, όπως η αρχή αυτή απορρέει από τις αναφερθείσες στην προηγούμενη σκέψη διατάξεις,
η προσφυγή αυτή πρέπει να απορριφθεί.

Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον
υπήρξε σχετικό αίτημα του αντιδίκου. Επειδή το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου ζήτησε την καταδίκη της Επιτροπής και η τελευταία
ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (τμήμα μείζονος συνθέσεως) αποφασίζει:
1)
Απορρίπτει την προσφυγή.
2)
Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.
(υπογραφές)
*
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.