CELEX: 61989CJ0358
Ντάμπινγκ
Εισαγωγείς
Προσφυγή ακυρώσεως
Είναι παραδεκτή

Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 27 Νοεμβρίου 1989, η Extramet Industrie SA (στο εξής: Extramet), εταιρία γαλλικού δικαίου, ζήτησε, δυνάμει του άρθρου 173, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΟΚ, την ακύρωση του κανονισμού ( ΕΟΚ) 2808/89 του Συμβουλίου, της 18ης Σεπτεμβρίου 1989, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπιγκ στις εισαγωγές μεταλλικού ασβεστίου καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και Σοβιετικής Ένωσης και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού αντιντάμπιγκ που επιβάλλεται στις εισαγωγές αυτές (
EE L 271, σ. 1
).
Η Extramet είναι ο σημαντικότερος εισαγωγέας μεταλλικού ασβεστίου προελεύσεως, κυρίως, Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και Σοβιετικής Ενώσεως. Οι εισαγωγές μεταλλικού ασβεστίου αποτελούν τη βασική πηγή εφοδιασμού της Extramet η οποία παρασκευάζει, από το προϊόν αυτό, βάσει μιας μεθόδου επαναποστάξεως την οποία έχει επινοήσει και κατοχυρώσει με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, κόκκους καθαρού ασβεστίου που χρησιμοποιούνται κυρίως στη μεταλλουργική βιομηχανία.
Κατόπιν καταγγελίας που υποβλήθηκε από τη chambre syndicale de ľélectromé-tallurgie et de l'électrochimie (ένωση παραγωγών προϊόντων ηλεκτρομεταλλουργίας και ηλεκτροχημίας ) ( στο εξής: chambre syndicale ), εξ ονόματος της Péchiney Électrométallurgie SA (στο εξής: Péchiney), αποκλειστικό παραγωγό μεταλλικού ασβεστίου εντός της Κοινότητας η οποία μεταποιεί καθαρό μεταλλικό ασβέστιο βάσει ιδίας μεθόδου αποστάξεως, η Επιτροπή εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΟΚ) 707/89, της 17ης Μαρτίου 1989, για την επιβολή προσωρινού δασμού αντιντάμπιγκ στις εισαγωγές μεταλλικού ασβεστίου καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και Σοβιετικής Ένωσης (
ΕΕ L 78, σ. 10
).
Κατόπιν παρατάσεως του προσωρινού δασμού, το Συμβούλιο επέβαλε, με τον επίδικο κανονισμό, με ισχύ από τις 21 Σεπτεμβρίου 1989, οριστικό δασμό αντιντάμπινγκ 21,8 % και 22 ο/ο επί των εισαγωγών μεταλλικού ασβεστίου καταγωγής, αντίστοιχα, Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και Σοβιετικής Ενώσεως.
Σύμφωνα με τις αιτιολογικές σκέψεις του προαναφερθέντος κανονισμού 2808/89, ο κοινοτικός παραγωγός, δηλαδή η Péchiney, και ένας ανεξάρτητος εισαγωγέας (ο οποίος επίσης προβαίνει στη μεταποίηση του προϊόντος ), εν προκειμένω η Extramet, ζήτησαν και κατόρθωσαν, μετά την επιβολή του προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ, να ακουστούν από την Επιτροπή προς την οποία και υπέβαλαν γραπτές παρατηρήσεις.
Επιπλέον, από τις αιτιολογικές σκέψεις του προαναφερθέντος κανονισμού 2808/89 προκύπτει ότι, σύμφωνα με τον εισαγωγέα, ο ίδιος ο κοινοτικός παραγωγός είναι ο υπαίτιος της ζημίας που προκλήθηκε, μεταξύ άλλων, λόγω της αρνήσεώς του να εφοδιάσει με μεταλλικό ασβέστιο τον εισαγωγέα, πράγμα που ώθησε τον τελευταίο να υποβάλει καταγγελία στις γαλλικές αρχές για κατάχρηση δεσπόζουσας θέσεως.
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 11 Δεκεμβρίου 1989, η Extramet υπέβαλε αίτηση λήψεως ασφαλιστικών μέτρων, ζητώντας να διαταχθεί η αναστολή εφαρμογής του προαναφερθέντος κανονισμού 2808/89. Η αίτηση λήψεως ασφαλιστικών μέτρων απορρίφθηκε με Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 14ης Φεβρουαρίου 1990.
Με Διατάξεις της 17ης Ιανουαρίου και 22ας Μαΐου 1990, το Δικαστήριο επέτρεψε στην Επιτροπή, την Péchiney και τη chambre syndicale να παρέμβουν υπέρ του Συμβουλίου.
Με παρεμπίπτουσα αίτηση που υπέβαλε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 15 Φεβρουαρίου 1990, το Συμβούλιο υπέβαλε, δυνάμει του άρθρου 91, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας, ένσταση απαραδέκτου κατά της προσφυγής της Extramet. Σύμφωνα με το άρθρο 91, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας, το Δικαστήριο αποφάσισε να προχωρήσει στην προφορική διαδικασία επί της ενστάσεως αυτής.
Στην έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση αναπτύσσονται διεξοδικώς τα πραγματικά περιστατικά της υποθέσεως, η εξέλιξη της διαδικασίας, καθώς και οι ισχυρισμοί και τα επιχειρήματα των διαδίκων. Τα στοιχεία αυτά της δικογραφίας δεν επαναλαμβάνονται κατωτέρω παρά μόνο καθόσον απαιτείται για τη συλλογιστική του Δικαστηρίου.
Προς στήριξη της ενστάσεως απαραδέκτου, το Συμβούλιο, υποστηριζόμενο από τις παρεμβαίνουσες, ισχυρίζεται ότι, κατά πάγια νομολογία, η Extramet δεν μπορεί παρα-δεκτώς να ζητήσει την ακύρωση του επιδίκου κανονισμού για τον λόγον ότι είναι ανεξάρτητος εισαγωγέας του οποίου οι τιμές πωλήσεως δεν ελήφθησαν υπόψη για τον καθορισμό της τιμής εξαγωγής και, κατά συνέπεια, ο σχετικός κανονισμός δεν την αφορά ατομικώς.
Αντιθέτως, η Extramet υποστηρίζει ότι ο επίδικος κανονισμός την αφορά ατομικώς, εφόσον είναι ο σημαντικότερος εισαγωγέας, συμμετέσχε στη διαδικασία αντιντά-μπινγκ και η ταυτότητα της μπορεί κάλλιστα να εξατομικευθεί στον επίδικο κανονισμό.
Προκειμένου να κριθεί το βάσιμο της υποβληθείσας από το Συμβούλιο ενστάσεως απαραδέκτου, πρέπει να υπομνηστεί ότι, καίτοι είναι αληθές ότι ενόψει των κριτηρίων του άρθρου 173, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης οι κανονισμοί που επιβάλλουν δασμούς αντιντάμπινγκ έχουν πράγματι, ως εκ της φύσεως και του πεδίου εφαρμογής τους, κανονιστικό χαρακτήρα, καθόσον εφαρμόζονται στο σύνολο των ενδιαφερομένων επιχειρηματιών, δεν αποκλείεται όμως από αυτό οι διατάξεις τους να αφορούν άμεσα και ατομικά ορισμένους επιχειρηματίες (βλ. τις αποφάσεις της 21ης Φεβρουαρίου 1984,
239/82 και 275/82, Allied Corporation Ι, Συλλογή 1984, σ. 1005, σκέψη 11
και της 23ης Μαΐου 1985,
53/83, Allied Corporation II, Συλλογή 1985, σ. 1621, σκέψη 4
).
Κατά συνέπεια, οι πράξεις με τις οποίες επιβάλλονται δασμοί αντιντάμπινγκ μπορούν, χωρίς να χάνουν τον κανονιστικό τους χαρακτήρα, να αφορούν, υπό ορισμένες περιστάσεις, ατομικώς ορισμένους επιχειρηματίες οι οποίοι, ως εκ τούτου, μπορούν να ασκήσουν προσφυγή ακυρώσεως κατά των πράξεων αυτών.
Το Δικαστήριο έχει δεχθεί ότι αυτό συμβαίνει, γενικώς, όσον αφορά τις επιχειρήσεις παραγωγής και εξαγωγής οι οποίες μπορούν να αποδείξουν ότι εξατομικεύονται στις πράξεις της Επιτροπής ή του Συμβουλίου ή ότι οι προπαρασκευαστικές πράξεις τις αφορούν (βλ. τις προαναφερθείσες αποφάσεις της 21ης Φεβρουαρίου 1984 και της 23ης Μαΐου 1985, Allied Corporation Ι και ΙΙ τις αποφάσεις της 14ης Μαρτίου 1990,
C-133/87 και C-150/87, Nashua, Συλλογή 1990, σ. Ι-719
και
C-156/87, Gestetner, Συλλογή 1990, σ. Ι-781
), όπως συμβαίνει και με τους εισαγωγείς των οποίων οι τιμές μεταπωλήσεως των εν λόγω εμπορευμάτων αποτελούν τη βάση για τον καθορισμό της τιμής εξαγωγής ( βλ. τελευταία τις αποφάσεις της 11ης Ιουλίου 1990,
C-304/86, Enital, Συλλογή 1990, σ. Ι-2939
,
C-305/86, Neotype Techmashexport, Συλλογή 1990, σ. Ι-2945
και
C-157/87, Electroimpex, Συλλογή 1990, σ. Ι-3021
).
Ωστόσο, η αναγνώριση αυτή του δικαιώματος ορισμένων κατηγοριών επιχειρηματιών ασκήσεως προσφυγής ακυρώσεως κανονισμού αντιντάμπινγκ δεν σημαίνει ότι ένας τέτοιος κανονισμός δεν μπορεί επίσης να αφορά και άλλους επιχειρηματίες λόγω ορισμένων ιδιοτήτων που προσιδιάζουν σ' αυτούς και οι οποίες τους εξατομικεύουν σε σχέση με κάθε άλλο πρόσωπο (βλ. απόφαση της 15ης Ιουλίου 1963,
25/62, Plauman ( Rec. 1963, σ. 197 )
.
Η προσφεύγουσα απέδειξε την ύπαρξη ενός συνόλου στοιχείων που αποτελούν μια τέτοια ιδιαίτερη κατάσταση η οποία την εξατομικεύει, ενόψει του επιδίκου μέτρου, σε σχέση με οποιονδήποτε άλλο επιχειρηματία. Πράγματι, η προσφεύγουσα είναι ο σημαντικότερος εισαγωγέας του προϊόντος που αποτελεί το αντικείμενο του μέτρου αντιντάμπινγκ και, ταυτόχρονα, ο τελικός χρήστης του προϊόντος αυτού. Εξάλλου, οι οικονομικές της δραστηριότητες εξαρτώνται, σε σημαντικότατο βαθμό, από τις εισαγωγές αυτές και θίγονται σοβαρώς από τον επίδικο κανονισμό, ενόψει του περιορισμένου αριθμού των παραγωγών του οικείου προϊόντος και του γεγονότος ότι συναντά δυσχέρειες, όσον αφορά τον εφοδιασμό της από τον μόνο παραγωγό της Κοινότητας, ο οποίος είναι, επιπροσθέτως, ο κύριος ανταγωνιστής της ως προς το μεταποιημένο προϊόν.
Από τις προηγούμενες σκέψεις προκύπτει ότι η ένσταση απαραδέκτου που προβάλλει το Συμβούλιο πρέπει να απορριφθεί.
Επί των δικαστικών εξόδων
Το Δικαστήριο επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.

Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
αποφασίζει:

1)
Απορρίπτει την ένσταση απαραδέκτου.

2)
Διατάσσει την πρόοδο της διαδικασίας επί της ουσίας.

3)
Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.

Due
Mancini
O'Higgins
Moitinho de Almeida
Rodríguez Iglesias
Díez de Velasco
Slynn
Κακούρης
Joliét
Schockweiler
Grévisse
Zuleeg
Kapteyn
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 16 Μαΐου 1991.
Ο Γραμματέας
J.-G. Giraud
Ο Πρόεδρος
Ο. Due
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.