CELEX: 62007FJ0016
Sprawy pracownicze
Konkursy

1.
Urzędnicy – Konkurs – Zasada bezstronności komisji konkursowej
(regulamin pracowniczy, art. 11a)
2.
Urzędnicy – Konkurs – Przebieg konkursu
(regulamin pracowniczy, załącznik III)
3.
Urzędnicy – Konkurs – Komisja konkursowa – Odrzucenie kandydatury – Obowiązek uzasadnienia – Zakres – Przestrzeganie tajności
prac
(regulamin pracowniczy, art. 25; załącznik III, art. 6)
1.
Zasada bezstronności komisji konkursowej jest wyrazem zasady równego traktowania i stanowi jedną z gwarancji wynikających
ze wspólnotowego porządku prawnego.
Jednak znajomość członka komisji konkursowej i kandydata sama w sobie nie wystarcza do wykazania, że sprawa „dotycz[y] [tego
członka] osobiście, w szczególności ze względów rodzinnych lub finansowych” w rozumieniu art. 11a regulaminu pracowniczego,
i jako taka nie może podważyć jego bezstronności. Okoliczność, że członek komisji konkursowej osobiście zna kandydatów, niekoniecznie
oznacza bowiem, że członek ten przychylnie oceni prezentację tego kandydata. Ponadto, ponieważ egzamin ustny nie może, przez
swój charakter, być anonimowy, okoliczność, że kandydat posiadał służbowy identyfikator instytucji, a nie identyfikator dla
odwiedzających, nie może dostarczać komisji konkursowej żadnej dodatkowej informacji, do której znajomości nie byłaby ona
upoważniona.
(zob. pkt 41, 44, 46)
2.
Komisji konkursowej przysługuje szeroki zakres uznania, jeśli chodzi o sposoby przeprowadzenia i szczegółową treść egzaminów
ustnych, pod warunkiem że ściśle przestrzega ona zasad regulujących organizację tych egzaminów. Tym samym, gdy na początku
pierwszego egzaminu z tłumaczenia ustnego, poprzedzającego ogólny egzamin ustny, komisja konkursowa prosi kandydata o przedstawienie
się celem rozładowania jego napięcia, to nie narusza ona granic tego uznania.
(zob. pkt 51, 57)
Odesłanie:
Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑92/01 Girardot przeciwko Komisji, 24 września 2002 r., RecFP s. I‑A‑163, II‑859, pkt 24;
sprawa T‑336/02 Christensen przeciwko Komisji, 5 kwietnia 2005 r., Zb.Orz.SP s. I‑A‑75, II‑341, pkt 38
3.
Uzasadnienie decyzji niekorzystnej ma na celu zapewnienie zainteresowanej osobie informacji koniecznych do stwierdzenia, czy
decyzja jest zasadna, i umożliwienie przeprowadzenia jej kontroli sądowej. Jeżeli chodzi o decyzje podjęte przez komisję konkursową,
obowiązek uzasadnienia trzeba pogodzić z przestrzeganiem tajności prac komisji w oparciu o art. 6 załącznika III do regulaminu
pracowniczego. Tajność ta została wprowadzona w celu zagwarantowania niezależności komisji konkursowej i obiektywizmu jej
pracy, poprzez objęcie jej ochroną przed wszelkimi ingerencjami i naciskami zewnętrznymi, pochodzącymi czy to od samej administracji
wspólnotowej, czy od zainteresowanych kandydatów, czy też od osób trzecich. Jej przestrzeganie nie pozwala zatem na ujawnienie
ani poglądów poszczególnych członków komisji, ani szczegółów dotyczących ocen o charakterze osobistym lub porównawczym kandydatów.
Wymóg uzasadnienia decyzji komisji konkursowej powinien w tych okolicznościach uwzględnić charakter jej prac, składających
się co do zasady przynajmniej z dwóch różnych etapów, to jest po pierwsze z analizy kandydatur w celu wyselekcjonowania kandydatów
dopuszczonych do konkursu, a następnie z badania przydatności kandydatów na stanowiska, które mają zostać obsadzone, w celu
sporządzenia listy odpowiednich kandydatów. Drugi etap prac komisji konkursowej ma przede wszystkim charakter porównawczy
i z tego względu objęty jest tajnością jej prac. Kryteria sprawdzania przyjęte przez komisję konkursową przed egzaminami stanowią
integralną część ocen o charakterze porównawczym, których dokonuje komisja konkursowa w odniesieniu do poszczególnych osiągnięć
kandydatów. Kryteria te są zatem objęte tajnością obrad z tego samego względu co oceny komisji konkursowej. Oceny o charakterze
porównawczym, których dokonuje komisja konkursowa, znajdują odzwierciedlenie w ocenach, które przyznaje ona kandydatom. Uwzględniając
tajność, jaka winna otaczać prace komisji, powiadomienie każdego kandydata o ocenach z poszczególnych egzaminów stanowi wystarczające
uzasadnienie decyzji komisji konkursowej, zważywszy, że nie jest ona zobowiązana do wskazania odpowiedzi kandydatów, które
uznano za niedostateczne, lub wyjaśnienia, dlaczego odpowiedzi te uznano za niedostateczne.
(zob. pkt 63)
Odesłanie:
Trybunał: sprawa C‑254/95 P Parlament przeciwko Innamorati, 4 lipca 1996 r., Rec. s. I‑3423, pkt 23–31
Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑33/00 Martínez Páramo i in. przeciwko Komisji, 27 marca 2003 r., RecFP s. I‑A‑105, II‑541,
pkt 43–52