CELEX: 62003CJ0306
Κοινωνική ασφάλιση διακινούμενων εργαζομένων
Άρθρα 12 ΕΚ, 39 ΕΚ και 42 ΕΚ
Άρθρα 45 και 48, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71
Γήρας και θάνατος
Ανεργία
Ελάχιστες περίοδοι ασφαλίσεως
Περίοδοι ασφαλίσεως που λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό του ύψους των παροχών αλλά όχι για τη θεμελίωση του δικαιώματος λήψεως των παροχών αυτών
Περίοδοι ανεργίας
Συνυπολογισμός

που θα λαμβάνει υπόψη την προδικαστική απόφαση (βλ., υπ’ αυτή την έννοια, αποφάσεις της 15ης Ιουνίου 1995, C-422/93
έως C-424/93, Zabala Erasun κ.λπ., Συλλογή 1995, σ. Ι-1567, σκέψη 28 και Djabali, προπαρατεθείσα, σκέψη 18).
42     Συγκεκριμένα, ο δικαιολογητικός λόγος της προδικαστικής παραπομπής δεν έγκειται στη διατύπωση συμβουλευτικών γνωμών επί γενικών
υποθετικών ζητημάτων αλλά στην αυτονόητη ανάγκη αποτελεσματικής επιλύσεως μιας ένδικης διαφοράς (αποφάσεις Djabali, προπαρατεθείσα,
σκέψη 19, Bacardi-Martini και Cellier des Dauphins, προπαρατεθείσα, σκέψη 42, καθώς και της 25ης Μαρτίου 2004, C-480/00 έως
C-482/00, C-484/00, C-489/00 έως C-491/00 και C‑497/00 έως C-499/00, Azienda Agricola Ettore Ribaldie κ.λπ., Συλλογή 2004,
σ. Ι-2943, σκέψη 72).
43     Πάντως, στην υπόθεση της κύριας δίκης, δεν αμφισβητείται ότι, μετά την υποβολή από το Juzgado de lo Social nº 3 de Orense
προς το Δικαστήριο του ερωτήματος για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, το INSS έλαβε νέα απόφαση περί απορρίψεως της αιτήσεως
χορηγήσεως συντάξεως της Salgado Alonso, η οποία δεν θεμελιώνεται πλέον στο άρθρο 48 του κανονισμού 1408/71.
44     Επιβάλλεται επομένως η διαπίστωση ότι η απάντηση του Δικαστηρίου στο δεύτερο ερώτημα που έθεσε το Juzgado de lo Social nº
3 de Orense ουδεμία χρησιμότητα του παρέχει.
45     Συνεπώς, παρέλκει η απάντηση στο δεύτερο ερώτημα.

Επί των δικαστικών εξόδων
46     Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον
του εθνικού δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι κατέθεσαν
παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) αποφαίνεται:
Τα άρθρα 39 ΕΚ και 42 ΕΚ, καθώς και το άρθρο 45 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής
των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται
εντός της Κοινότητας, όπως έχει τροποποιηθεί και ενημερωθεί από τον κανονισμό (ΕΚ) 118/97 του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου
1996, όπως έχει τροποποιηθεί από τον κανονισμό (ΕΚ) 1606/98 του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 1998,  πρέπει να ερμηνευθούν
υπό την έννοια ότι  δεν απαγορεύουν διάταξη του εθνικού δικαίου, όπως αυτή της εικοστής όγδοης πρόσθετης διατάξεως του γενικού
νόμου περί κοινωνικής ασφαλίσεως, η οποία δεν επιτρέπει στις αρμόδιες αρχές κράτους μέλους να λάβουν υπόψη για τη θεμελίωση
του δικαιώματος λήψεως παροχών γήρατος ορισμένες περιόδους ασφαλίσεως που συμπληρώθηκαν εντός του κράτους αυτού από άνεργο,
κατά τις οποίες οι εισφορές για σύνταξη γήρατος καταβλήθηκαν από τον οργανισμό διαχειρίσεως του συστήματος ασφαλίσεως κατά
της ανεργίας, δεδομένου ότι οι περίοδοι αυτές λαμβάνονται υπόψη μόνο για τον υπολογισμό του ύψους της εν λόγω συντάξεως.
(υπογραφές)
*
Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική.