CELEX: 62004CJ0174
Παράβαση κράτους μέλους
Άρθρο 56 ΕΚ
Αυτοδίκαιη αναστολή δικαιωμάτων ψήφου σε ιδιωτικοποιημένες επιχειρήσεις

Επιτροπή κατά Πορτογαλίας, σκέψη 52).
38     Εν πάση περιπτώσει, οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) 139/2004 του Συμβουλίου, της 20ής Ιανουαρίου 2004, για τον έλεγχο των
συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων (ΕΕ L 24, σ. 1), τυγχάνουν εφαρμογής. Συναφώς, πρέπει να υπομνησθεί ότι η επίμαχη εθνική
ρύθμιση εφαρμόζεται μόνον σε δημόσιες επιχειρήσεις οι οποίες ήδη κατέχουν δεσπόζουσα θέση στην εθνική τους αγορά. Δυνάμει
του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού 139/2004, η Επιτροπή απαγορεύει τις συγκεντρώσεις με κοινοτική διάσταση που ενδέχεται
να παρακωλύουν σημαντικά τον αποτελεσματικό ανταγωνισμό στην κοινή αγορά ή σε σημαντικό τμήμα της, «ιδίως ως αποτέλεσμα […]
της ενίσχυσης [προϋπάρχουσας] δεσπόζουσας θέσης».
39     Η Ιταλική Κυβέρνηση αναφέρεται περαιτέρω στην ανάγκη να διασφαλισθεί ο ενεργειακός εφοδιασμός της ιταλικής επικράτειας.
40     Μολονότι η ανάγκη να διασφαλιστεί ο ενεργειακός εφοδιασμός δύναται, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να δικαιολογήσει περιορισμούς
στις θεμελιώδεις ελευθερίες της Συνθήκης (βλ. τις αποφάσεις της 10ης Ιουλίου 1984, 72/83, Campus Oil κ.λπ., Συλλογή 1984,
σ. 2727, σκέψεις 34 και 35, και Επιτροπή κατά Βελγίου, προπαρατεθείσα, σκέψη 46), η Ιταλική Κυβέρνηση δεν αποδεικνύει για
ποιο λόγο ο περιορισμός των δικαιωμάτων ψήφου, που αφορά μόνον συγκεκριμένη κατηγορία δημοσίων επιχειρήσεων, είναι αναγκαίος
για την επίτευξη του εν λόγω σκοπού. Ειδικότερα, η Κυβέρνηση αυτή δεν εξηγεί τον λόγο για τον οποίο θα ήταν αναγκαίο οι μετοχές
των επιχειρήσεων του ενεργειακού τομέα της Ιταλίας να ανήκουν είτε σε ιδιώτες μετόχους είτε σε δημόσια νομικά πρόσωπα εισηγμένα
σε οργανωμένες χρηματαγορές, προκειμένου να είναι σε θέση οι οικείες επιχειρήσεις να διασφαλίσουν επαρκή και αδιάκοπο εφοδιασμό
της ιταλικής αγοράς σε ηλεκτρική ενέργεια και φυσικό αέριο.
41     Κατά συνέπεια, η Ιταλική Κυβέρνηση δεν απέδειξε ότι το νομοθετικό διάταγμα 192/2001 είναι αναγκαίο για να διασφαλισθεί ο ενεργειακός
εφοδιασμός εντός της χώρας.
42     Επομένως, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η Ιταλική Δημοκρατία, διατηρώντας σε ισχύ το νομοθετικό διάταγμα 192/2001 το οποίο
προβλέπει την αυτοδίκαιη αναστολή των δικαιωμάτων ψήφου από συμμετοχή άνω του 2 % του μετοχικού κεφαλαίου σε επιχειρήσεις
που αναπτύσσουν δραστηριότητα εντός των τομέων της ηλεκτρικής ενέργειας και του φυσικού αερίου, εφόσον η εν λόγω συμμετοχή
ανήκει σε δημόσια επιχείρηση μη εισηγμένη σε οργανωμένη χρηματαγορά και η οποία κατέχει δεσπόζουσα θέση στην εθνική της αγορά,
παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 56 ΕΚ.

Επί των δικαστικών εξόδων
43     Δυνάμει του άρθρου 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα έξοδα, εφόσον υπήρχε
σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η Επιτροπή ζήτησε να καταδικασθεί η Ιταλική Δημοκρατία και η τελευταία
ηττήθηκε, η Ιταλική Δημοκρατία πρέπει να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) αποφασίζει:
1)
Η Ιταλική Δημοκρατία, διατηρώντας σε ισχύ το νομοθετικό διάταγμα (decreto-legge) 192, της 25ης Μαΐου 2001, το οποίο μετατράπηκε
στον νόμο 301 με αντικείμενο επείγουσες διατάξεις για τη διαφύλαξη των διαδικασιών απελευθερώσεως και ιδιωτικοποιήσεως ορισμένων
τομέων των υπηρεσιών κοινής ωφελείας (legge n
o
301, recante disposizioni urgenti per salvaguardare i processi di liberalizzazione e privatizzazione, di specifici settori
dei servizi publici), της 20ής Ιουλίου 2001, το οποίο προβλέπει την αυτοδίκαιη αναστολή των δικαιωμάτων ψήφου από συμμετοχή
άνω του 2 % του μετοχικού κεφαλαίου σε επιχειρήσεις που αναπτύσσουν δραστηριότητα εντός των τομέων της ηλεκτρικής ενέργειας
και του φυσικού αερίου, εάν η εν λόγω συμμετοχή ανήκει σε δημόσια επιχείρηση μη εισηγμένη σε οργανωμένη χρηματαγορά και η
οποία κατέχει δεσπόζουσα θέση εντός της εθνικής της αγοράς, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 56 ΕΚ.
2)
Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
(υπογραφές)
*
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική.