CELEX: 62007TJ0300
Zamówienia publiczne na usługi
Wspólnotowa procedura przetargowa
Świadczenie usług informatycznych dotyczących zarządzania portalem internetowym i jego utrzymania
Odrzucenie oferty złożonej przez jednego z oferentów
Kryteria udzielenia zamówienia
Obowiązek uzasadnienia
Oczywisty błąd w ocenie
Równość traktowania
Przejrzystość

Ramy prawne
1.
Rozporządzenie finansowe i zasady wykonania
Udzielanie zamówień na usługi przez Komisję Europejską regulowane jest przepisami tytułu V części pierwszej rozporządzenia
Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu
ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 248, s. 1, zwanego dalej „rozporządzeniem finansowym”), jak również przepisami rozporządzenia
Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia finansowego
(Dz.U. L 357, s. 1, zwanego dalej „zasadami wykonania”).
Artykuł 89 ust. 1 rozporządzenia finansowego stanowi:
„Wszystkie zamówienia publiczne finansowane w całości lub w części z budżetu odpowiadają zasadom przejrzystości, proporcjonalności,
równego traktowania i niedyskryminacji”.
Artykuł 97 rozporządzenia finansowego przewiduje:
„1. Kryteria wyboru odnoszące się do oceny potencjału kandydatów lub oferentów oraz kryteria udzielenia zamówienia służące
ocenie treści ofert określa się z wyprzedzeniem i umieszcza w zaproszeniu do składania ofert.
2. Zamówienia mogą być udzielane poprzez automatyczną procedurę udzielania zamówień lub przez procedurę przyjęcia oferty gospodarczo
najbardziej korzystnej”.
Zgodnie z art. 100 rozporządzenia finansowego:
„1. Intendent decyduje o tym, komu ma być przyznane zamówienie, zgodnie z kryteriami oceny i przyznania zamówienia określonymi
z wyprzedzeniem w dokumentach odnoszących się do zaproszeń do składania ofert i w zasadach udzielenia zamówienia.
2. Zamawiający powiadamia wszystkich kandydatów lub oferentów, których wnioski lub oferty zostały odrzucone, o podstawach
podjęcia decyzji, a także wszystkich oferentów, których oferty zostały dopuszczone i którzy zwrócili się z prośbą na piśmie,
[o] ogólnych danych oraz zaletach oferty, która wygrała przetarg, oraz nazwisk[u] oferenta, któremu udzielono zamówienia.
Jednakże niektórych szczegółowych informacji nie należy udostępniać, w przypadku gdy ich udostępnienie utrudniłoby stosowanie
prawa, byłoby sprzeczne z interesem publicznym lub zaszkodziłoby prawnym interesom gospodarczym przedsiębiorstw prywatnych
lub publicznych lub zakłóciłoby uczciwą konkurencję między tymi przedsiębiorcami”.
Artykuł 130 ust. 3 zasad wykonania stanowi:
„Specyfikacje co najmniej określają:
a)      kryteria wyłączenia i selekcji, mające zastosowanie do zamówienia, z wyjątkiem procedury ograniczonej, w tym dialogu konkurencyjnego,
oraz procedur negocjacyjnych po opublikowaniu ogłoszenia, określonego w art. 127; w takich przypadkach kryteria te określone
są wyłącznie w ogłoszeniu o zamówieniu lub w wezwaniu do okazania zainteresowania;
b)      kryteria udzielania i ich względną wagę lub w stosownych przypadkach malejącą listę ważności tych kryteriów, jeżeli nie są
one określone w ogłoszeniu o zamówieniu;
[…]”.
Artykuł 135 ust. 1 zasad wykonania:
„Instytucje zamawiające opracowują jasne i niedyskryminacyjne kryteria wyboru”.
Zgodnie z art. 138 zasad wykonania:
„1. Zamówienia udzielane są w jeden z dwóch następujących sposobów:
a)      na podstawie automatycznej procedury przetargowej, w którym to przypadku zamówienie jest udzielane oferentowi, który składając
prawidłową ofertę i spełniającą [ustanowione] warunki […], podaje najniższą cenę;
b)      lub poprzez przyjęcie oferty najbardziej ekonomicznie korzystnej.
2. Oferta […] ekonomicznie najbardziej korzystna to ta, która przedstawia najkorzystniejszą relację między ceną a jakością,
biorąc pod uwagę kryteria uzasadnione przedmiotem zamówienia, takie jak cena giełdowa, zalety techniczne, cechy estetyczne
i funkcjonalne, cechy pod kątem środowiska naturalnego, koszty eksploatacji, rentowność lub terminy dostaw, usługi posprzedażne
i pomoc techniczna.
3. Instytucja zamawiająca określa, w ogłoszeniu o zamówieniu lub w specyfikacjach, wskaźniki korygujące, jakie zastosuje do
każdego z kryteriów w celu określenia oferty ekonomicznie najbardziej korzystnej [...]”.
Artykuł 149 ust. 2 i 3 zasad wykonania stanowi:
„2. Instytucja zamawiająca, w ciągu nie więcej niż piętnastu dni kalendarzowych od dnia, w którym przyjęto pisemny wniosek,
przekazuje informacje przewidziane w art. 100 ust. 2 rozporządzenia finansowego.
3. W przypadku zamówień udzielanych przez instytucje wspólnotowe na własny rachunek na mocy art. 105 rozporządzenia finansowego
instytucje zamawiające informują wszystkich odrzuconych kandydatów lub oferentów, równocześnie i indywidualnie, najszybciej
jak to możliwe po podjęciu decyzji dotyczącej przyznania i nie później niż w ciągu kolejnego tygodnia listem, faksem lub pocztą
elektroniczną, że ich oferty lub wnioski nie zostały przyjęte, precyzując w każdym przypadku przyczyny odrzucenia oferty lub
wniosku.
Instytucje zamawiające informują wybranego kandydata lub oferenta o decyzji o przyznaniu, w tym samym czasie, co informują
odrzuconych kandydatów lub oferentów, że ich oferty wnioski nie zostały przyjęte, i zaznaczają, że przekazana decyzja nie
stanowi zobowiązania dla właściwej instytucji zamawiającej.
Odrzuceni oferenci lub kandydaci mogą uzyskać dodatkowe informacje na temat przyczyn odrzucenia ich oferty lub wniosku na
pisemną prośbę wysłaną listem, faksem lub pocztą elektroniczną, a oferenci, których oferty zostały dopuszczone, mogą uzyskać
informacje o ogólnych danych oraz zaletach oferty, którą wybrano, oraz nazwisku oferenta, któremu udzielono zamówienia, nie
naruszając przepisów art. 100 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia finansowego. Instytucje zamawiające odpowiedzą nie później
niż w terminie piętnastu dni kalendarzowych od dnia otrzymania prośby.
[…]”.
2.
Ogłoszenie o zamówieniu i specyfikacja
W ogłoszeniu o zamówieniu i w specyfikacji wskazano, że umowy ramowe będą zawierane w odniesieniu do każdej części z jednym
podmiotem, którego oferta będzie najkorzystniejsza ekonomicznie według oceny na podstawie kryteriów wymienionych w specyfikacji.
W ogłoszeniu o zamówieniu wyjaśniono, że początkowy okres trwania umowy przewidziano na dwa lata z możliwością jednokrotnego
przedłużenia oraz że szacowana wartość zakupów w całym okresie obowiązywania umowy ramowej (maksymalnie cztery lata) wynosi
6 500 000 EUR.
Specyfikacja przewidywała procedurę obejmującą cztery etapy. Na pierwszym etapie zastosowanie znajdują kryteria wyłączenia
(pkt 3.1 specyfikacji). Na drugim etapie stosowane są kryteria wyboru (pkt 3.2 specyfikacji) w celu zbadania zdolności finansowej
i ekonomicznej, technicznej i zawodowej oferentów: po pierwsze, zdolności finansowej w odniesieniu do wszystkich części (na
podstawie audytów finansowych oferentów dotyczących trzech ostatnich lat oraz obrotu z tytułu usług o wartości co najmniej
180 000 EUR), a po drugie, zdolności technicznej i zawodowej badanej odrębnie dla każdej z trzech części ogłoszenia o zamówieniu
(warunkami są między innymi: dysponowanie zespołem odpowiednio wykwalifikowanych specjalistów, minimum trzy lata doświadczenia
w dziedzinie usług tłumaczeniowych, wydawniczych i tworzenia stron internetowych, wcześniejsze co najmniej trzykrotne wykonywanie
usług w omawianej dziedzinie dla co najmniej trzech różnych klientów w ciągu pięciu ostatnich lat, w ramach co najmniej jednego
projektu o skali międzynarodowej). Na trzecim etapie stosowane są kryteria udzielania zamówienia (badanie treści ofert) (pkt 3.3
specyfikacji).
W ramach oceny technicznej specyfikacja ustanawia cztery kryteria udzielenia zamówienia w odniesieniu do każdej z jego części.
Kryteria dla części 1 i 2 są bardzo zbliżone i wyglądają następująco:
–        jakościowe kryteria udzielenia zamówienia dotyczące części 1, przy maksymalnej ilości punktów wynoszącej 100:
–        kryterium nr 1: dobre zrozumienie przewidywanych prac i odpowiedni charakter metodologii zaproponowanej do wykonania zadań
(30 pkt);
–        kryterium nr 2: jakość i kompletność projektu PMQP (zarządzania projektem i planu jakości) (10 pkt);
–        kryterium nr 3: jakość zaproponowanego planowania projektu i alokacji zasobów w celu wykonania wszystkich zadań w ramach scenariusza
1 (30 pkt);
–        kryterium nr 4: jakość zaproponowanego planowania projektu i alokacji zasobów w celu wykonania wszystkich zadań w ramach scenariusza
2 (30 pkt);
–        jakościowe kryteria udzielenia zamówienia dotyczące części 2, przy maksymalnej ilości punktów wynoszącej 100:
–        kryterium nr 1: dobre zrozumienie przewidywanych prac i odpowiedni charakter metodologii zaproponowanej do wykonania zadań
(30 pkt);
–        kryterium nr 2: jakość i kompletność projektu PMQP (10 pkt);
–        kryterium nr 3: jakość zaproponowanego planowania projektu i alokacji zasobów w celu wykonania wszystkich zadań w ramach scenariusza
1 (30 pkt);
–        kryterium nr 4: jakość zaproponowanego planowania projektu i alokacji zasobów w celu wykonania wszystkich zadań w ramach scenariusza
2 (30 pkt).
W specyfikacji wyjaśniono, że oferenci, którzy nie uzyskają 70% całkowitej liczby punktów lub 50% punktów w ramach jednego
kryterium, będą automatycznie wykluczeniu z dalszego postępowania w sprawie udzielenia zamówienia.
Specyfikacja przewiduje dalej, że ocena finansowa oparta na cenach podanych w ofertach dokonywana jest według formularza zawartego
w jej pkt 5.5.
Na czwartym etapie następuje udzielenie zamówienia w odniesieniu do każdej części, na podstawie najlepszej oferty z punktu
widzenia stosunku jakości do ceny, ocenianej według stosunku punktów otrzymanych za każdą część i zaproponowaną ceną.

Okoliczności postania sporu
Skarżąca, Evropaïki Dynamiki
–
Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE, jest spółką prawa greckiego działającą w sektorze technologi
informacyjnych i komunikacji.
Na mocy ogłoszenia o zamówieniu z dnia 29 lipca 2006 r., opublikowanego w suplemencie do
Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej
(Dz.U. S 143) pod nr 2006/S 143-153057, Komisja otworzyła przetarg na zarządzanie portalem „Twoja Europa” i jego utrzymanie
w ramach programu IDABC (interoperatywnego świadczenia ogólnoeuropejskich usług eGovernment dla administracji publicznej,
przedsiębiorstw i obywateli).
Celem powyższego przetargu było zawarcie trzech umów ramowych dotyczących trzech różnych części zamówienia [prace redakcyjne
i tłumaczenia (część 1), zarządzanie infrastrukturą (część 2) oraz zadania promocyjne (część 3)] w celu wsparcia zarządzania
portalem „Twoja Europa” i kontynuowania jego utrzymania.
Oferenci mogli przedstawiać swe oferty na jedną lub kilka części zamówienia. W ogłoszeniu o zamówieniu i w specyfikacji wskazano,
że umowy ramowe będą zawierane dla każdej z części z jednym podmiotem, którego oferta jest najkorzystniejsza ekonomicznie,
oceniana według kryteriów określonych w specyfikacji. W ogłoszeniu o zamówieniu z dnia 29 lipca 2006 r. podano, że początkowy
okres obowiązywania umowy ramowej wynosi dwa lata, z możliwością jednokrotnego przedłużenia, i że szacowana wartość całkowita
zakupów w całym okresie obowiązywania umowy (maksymalnie cztery lata) wynosi 6 500 000 EUR. Szacowana wartość poszczególnych
części wynosi 2 250 000 EUR za część 1, 1 650 000 EUR zaczęść 2 oraz 2 600 000 EUR za część 3.

1.W przedmiocie części 1
W dniu 4 sierpnia 2006 r. skarżąca zwróciła się do Dyrekcji Generalnej (DG) ds. Przedsiębiorstw i Przemysłu Komisji o przekazanie
jej aktualnego kodu źródłowego portalu „Twoja Europa”, w celu przygotowania oferty. DG ds. Przedsiębiorstw i Przemysłu początkowo
zakwestionowała zasadność tego wniosku. Jednak w dniu 14 sierpnia 2006 r. zgodziła się przekazać skarżącej powyższy kod źródłowy.
W dniu 14 września 2006 r. skarżąca zwróciła się o dalsze wyjaśnienia dotyczące ogłoszenia o zamówieniu, w kwestiach ekonomicznych
i finansowych. DG ds. Przedsiębiorstw i Przemysłu przekazała odpowiedzi wszystkim oferentom pismem z dnia 14 września 2006 r.
Ponadto Komisja skierowała do skarżącej odrębne pismo z datą 21 września 2006 r.
W dniu 19 września 2006 r. skarżąca złożyła swą ofertę w odpowiedzi na wspomniane ogłoszenie o zamówieniu, dotyczącą części
1.
DG ds. Przedsiębiorstw i Przemysłu dwukrotnie wzywała skarżącą do przedstawienia dalszych wyjaśnień. Skarżąca odpowiedziała
na te wezwania w dniach 23 i 28 listopada 2006 r.
W styczniu 2007 w toku procedury przetargowej DG ds. Informatyki przejęła wszystkie przetargi od DG ds. Przedsiębiorstw i Przemysłu
i kontynuowała korespondencję ze skarżącą.
Pismem z dnia 21 maja 2007 r. DG ds. Informatyki poinformowała skarżącą, że jej oferta na część 1 zamówienia została odrzucona
z powodu nieprzekroczenia progów, o których mowa w pkt 3.3 specyfikacji zawierającym kryteria oceny technicznej.
W dniu 22 maja 2007 r. skarżąca zwróciła się do Komisji o wyjaśnienia na temat pisma w sprawie odrzucenia jej oferty. Wniosek
o wyjaśnienia dotyczył tożsamości wybranego oferenta, wyniku uzyskanego przez skarżąca i przez wybranego oferenta w ramach
każdego kryterium oceny oraz porównania ofert finansowych. Skarżąca wniosła również o przekazanie jej kopii sprawozdania komisji
oceniającej.
Pismem z dnia 29 maja 2007 r. Komisja przekazała skarżącej nazwę wybranego oferenta (ASCII‑Sword Technologies) oraz dwa wyciągi
ze sprawozdania z oceny, które zawierały, po pierwsze, uzasadnienie liczby punktów przyznanych ofercie skarżącej, a po drugie,
porównanie punktów przyznanych obu ofertom.
Pismem z dnia 29 maja 2007 r. skarżąca zakwestionowała sposób przebiegu procedury oceny. W szczególności kwestionowała przeniesienie
projektu IDABC „Twoja Europa ” z DG ds. Przedsiębiorstw i Przemysłu do DG ds. Informatyki. Wniosła również do DG ds. Informatyki
o niepodpisywanie umowy z wybranym oferentem do czasu przekazania jej szczegółowego sprawozdania.
Pismem z dnia 30 maja 2007 r. Komisja odpowiedziała skarżącej, że przeniesienie przetargu z DG ds. Przedsiębiorstw i Przemysłu
do DG ds. Informatyki nie miało żadnego wpływu na procedurę oceny i że przekazane dotychczas informacje są wystarczające do
zapoznania się ze sposobem oceny jej oferty.
W dniu 31 maja 2007 r. skarżąca ponowiła wniosek o udzielenie informacji i w dniu 4 czerwca 2007 r. uzasadniła go dodatkowo,
dostarczając analizę swych uwag obejmującą wszystkie jej argumenty.
W dniu 13 czerwca 2007 r. Komisja odpowiedziała na uwagi skarżącej, wskazując, że komisja oceniająca nie pominęła żadnej informacji
i nie popełniła żadnego błędu.

2.W przedmiocie części 2
Skarżąca złożyła ofertę dotyczącą części 2 w dniu 19 września 2006 r.
Pismem z dnia 13 lipca 2007 r. skarżąca została poinformowana, że jej oferta została odrzucona, gdyż nie zawierała najlepszego
stosunku jakości do ceny.
W piśmie z dnia 13 lipca 2007 r. skarżąca zwróciła się do DG ds. Informatyki o wyjaśnienia powodów uzasadniających odrzucenie
jej oferty, przedstawiając te same uwagi, co w odniesieniu do części 1.
Pismem z dnia 16 lipca 2007 r. Komisja odpowiedziała, że zamówienie zostało udzielone konsorcjum ASCII‑Sword Technologies
i przekazała skarżącej wyciągi ze sprawozdania komisji oceniającej, które zawierały, po pierwsze, uzasadnienie ilości punktów
przyznanych ofercie skarżącej, a po drugie, porównanie punktów przyznanych obu ofertom.
W dniu 25 lipca 2007 r. skarżąca wysłała Komisji pismo z wnioskiem o niezawieranie umowy z wybranym oferentem do czasu rozpatrzenia
jej wniosku o udzielenie informacji.

Przebieg postępowania i żądania stron
Pismem złożonym w sekretariacie Sądu w dniu 31 lipca 2007 r. skarżąca wniosła niniejszą skargę na decyzję Komisji z dnia 21 maja
2007 r. (zwaną dalej „decyzją z dnia 21 maja 2007 r.”) i na decyzję z dnia 13 lipca 2007 r. (zwaną dalej „decyzja z dnia 13 lipca
2007 r.”) w sprawie odrzucenia, po pierwsze, jej oferty na część 1 zamówienia, a po drugie, jej oferty na część 2 zamówienia
oraz w sprawie udzielenia zamówienia wybranemu oferentowi.
Skarżąca wnosi do Sądu o:
–        stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 21 maja i z dnia 13 lipca 2007 r. o nieuwzględnieniu złożonych przez nią ofert i o udzieleniu
zamówień wybranemu oferentowi;
–        nakazanie Komisji naprawienie szkody poniesionej na skutek udzielenia zamówień innym oferentom w wysokości 1 125 000 EUR w odniesieniu
do część 1 i w wysokości 825 000 EUR w odniesieniu do część 2;
–        obciążenie Komisji kosztami postępowania nawet w razie oddalenia niniejszej skargi.
Komisja wnosi do Sądu o:
–        oddalenie skargi o stwierdzenie nieważności;
–        uznanie żądania odszkodowania za niedopuszczalne, a przynajmniej za bezzasadne;
–        obciążenie skarżącej kosztami postępowania.
W replice skarżąca obniżyła wysokość żądanego odszkodowania do 750 000 EUR w odniesieniu do części 1 oraz do 400 000 EUR w odniesieniu
do części 2.
Na rozprawie skarżąca złożyła trzy nowe dowody: sprawozdanie z audytu finansowego, pismo wysłane do niej przez Komisję oraz
dokument zawierający inne ogłoszenie o przetargu. Komisja przedstawiła swe uwagi w przedmiocie dopuszczalności pierwszego
dowodu i znaczenia wszystkich tych dowodów dla rozstrzygnięcia sprawy.

Co do prawa

1.W przedmiocie wniosku o stwierdzenie nieważności
Na poparcie swego wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 21 maja 2007 r. i decyzji z dnia 13 lipca 2007 r. skarżąca
podnosi zasadniczo trzy zarzuty. Pierwszy zarzut dotyczy naruszenia obowiązku uzasadnienia. Drugi zarzut dotyczy oczywistych
błędów w ocenie, jakich dopuściła się Komisja przy ocenie ofert skarżącej. Trzeci zarzut odnosi się do naruszenia zasady równego
traktowania i obowiązku przejrzystości.

W przedmiocie zarzutu dotyczącego naruszenia obowiązku uzasadnienia
Argumenty stron
Skarżąca podnosi, że Komisja naruszyła obowiązek uzasadnienia, gdyż nie podała jej żadnych informacji o zaletach oferty złożonej
przez wybranego oferenta.
Komisja uważa, że przekazane uzasadnienie jest zgodne z orzecznictwem jak i rozporządzeniem finansowym. Wskazuje, że przekazała
skarżącej wyciąg ze sprawozdania z oceny zarówno w odniesieniu od części 1, jak i do części 2, który porównywał zalety oferty
skarżącej z zaletami oferty, która została wybrana. Komisja twierdzi, że w ten sposób wywiązała się ze swego obowiązku uzasadnienia,
i uważa, że Sąd ma wystarczająco dużo informacji do wydania orzeczenia w niniejszej sprawie.
Ocena Sądu
Tytułem wstępu należy przypomnieć, że Komisji przysługuje szeroki zakres swobodnego uznania w zakresie okoliczności, jakie
uwzględnia w celu podjęcia decyzji o udzieleniu zamówienia w trybie przetargu. Sądowa kontrola wykorzystania tego zakresu
uznania ogranicza się zatem do weryfikacji, czy przestrzegane były przepisy proceduralne oraz przepisy dotyczące uzasadnienia,
a także do sprawdzenia prawidłowości dokonanych ustaleń faktycznych oraz tego, czy nie wystąpił oczywisty błąd w ocenie okoliczności
faktycznych i czy nie doszło do nadużycia władzy (wyroki Sądu: z dnia 27 września 2002 r. w sprawie T‑211/02 Tideland Signal
przeciwko Komisji, Rec. s. II‑3781, pkt 33; z dnia 10 września 2008 r. w sprawie T‑465/04 Evropaïki Dynamiki przeciwko Komisji,
Zb.Orz. s. II‑154*, pkt 45).
Należy ponadto wskazać, że w przypadkach, w których Komisji przysługuje szeroki zakres swobodnego uznania, poszanowanie gwarancji
przyznanych przez wspólnotowy porządek prawny w postępowaniu administracyjnym nabiera jeszcze większego znaczenia. Do gwarancji
tych należy między innymi obowiązek wystarczającego uzasadnienia swoich decyzji przez właściwą instytucję. Tylko na tej podstawie
sąd wspólnotowy może ustalić, czy okoliczności faktyczne i prawne warunkujące korzystanie ze swobodnego uznania zostały uwzględnione
(wyrok Trybunału z dnia 21 listopada 1991 r. w sprawie C‑269/90 Technische Universität München, Rec. s. I‑5469, pkt 14; ww.
w pkt 44 wyrok w sprawie Evropaïki Dynamiki przeciwko Komisji, pkt 54; wyrok z dnia 20 maja 2009 r. w sprawie T‑89/07 VIP
Car Solutions przeciwko Parlamentowi, Rec. s. II‑1403, pkt 61).
Należy również przypomnieć, że wymóg uzasadnienia należy oceniać w odniesieniu do konkretnej sytuacji, w szczególności do
treści aktu, charakteru przywołanych argumentów, a także interesu, jaki w uzyskaniu informacji mogą mieć adresaci aktu lub
inne osoby, których dotyczy on bezpośrednio i indywidualnie (zob. wyrok Trybunału z dnia 2 kwietnia 1998 r. w sprawie C‑367/95 P
Komisja przeciwko Sytraval i Brink’s France, Rec. s. I‑1719, pkt 63 i przywołane tam orzecznictwo).
Ponadto obowiązek uzasadnienia stanowi istotny wymóg formalny, który należy odróżnić od kwestii zasadności uzasadnienia wchodzącej
w zakres materialnej zgodności z prawem materialnym spornego aktu (wyrok Trybunału z dnia 22 marca 2001 r. w sprawie C‑17/99
Francja przeciwko Komisji, Rec. s. I‑2481, pkt 35; wyrok Sądu z dnia 12 listopada 2008 r. w sprawie T‑406/06 Evropaïki Dynamïki
przeciwko Komisji, Zb.Orz. s. II‑247*, pkt 47; ww. w pkt 45 powyżej wyrok w sprawie VIP Car Solutions przeciwko Parlamentowi,
pkt 63).
Wreszcie należy zauważyć, że znajdujące w niniejszej sprawie szczególne zasady dotyczące uzasadnienia decyzji odrzucających
oferty złożone w toku postępowań przetargowych określone zostały w art. 100 ust. 2 rozporządzenia finansowego i w art. 149
ust. 3 zasad wykonania.
Z treści tych przepisów oraz z orzecznictwa Sądu wynika, że Komisja czyni zadość spoczywającemu na niej obowiązkowi uzasadnienia,
przede wszystkim o ile niezwłocznie powiadamia każdego niedopuszczonego oferenta o przyczynach odrzucenia jego oferty, a następnie
informuje tych oferentów, którzy złożyli dopuszczoną ofertę oraz specjalny wniosek w tym zakresie, o danych i zaletach wybranej
oferty, a także o nazwie oferenta, któremu udzielono zamówienia w terminie piętnastu dni od otrzymania pisemnego wniosku (zob.
podobnie ww. w pkt 44 powyżej wyrok z dnia 10 września 2008 r. w sprawie Evropaïki Dynamiki przeciwko Komisji, pkt 47).
Ten sposób postępowania jest zgodny z celem obowiązku uzasadnienia ustanowionym w art. 253 WE, zgodnie z którym uzasadnienie
powinno przedstawiać w sposób jasny i jednoznaczny rozumowanie instytucji, która wydała akt, pozwalając zainteresowanym poznać
motywy podjętej decyzji w celu dochodzenia swoich praw, a sądom wspólnotowym dokonać jej kontroli (ww. w pkt 44 powyżej wyrok
z dnia 10 września 2008 r. w sprawie Evropaïki Dynamiki przeciwko Komisji, pkt 48).
Powyższe uwagi należy uwzględnić przy analizie argumentów skarżącej.
–       W przedmiocie uzasadnienia zawartego w decyzji z dnia 21 maja 2007 r. i w piśmie z dnia 29 maja 2007 r. (część 1)
W celu określenia, czy w niniejszej sprawie spełniony został obowiązek uzasadnienia przewidziany w rozporządzeniu finansowym,
jak i w zasadach wykonania, należy nie tylko zbadać decyzję z dnia 21 maja 2007 r., ale również pismo z dnia 29 maja 2007 r.,
przesłane skarżącej w odpowiedzi na jej wyraźne żądanie z dnia 22 maja 2007 r., mające na celu uzyskanie dodatkowych informacji
na temat odrzucenia jej oferty.
W piśmie z dnia 21 maja 2007 r. Komisja wskazała, że oferta skarżącej nie przekroczyła progów określonych w pkt 3.3 specyfikacji.
Poinformowała również skarżącą o możliwości wystąpienia o dodatkowe informacje na temat uzasadnienia odrzucenia jej oferty.
Na pisemny wniosek skarżącej z dnia 22 maja 2007 r. Komisja odpowiedziała pismem z dnia 29 maja 2007 r. zawierającym liczne
wyjaśnienia żądane przez skarżącą. Komisja podała nazwę wybranego oferenta i wskazała, że uzyskał on 72 punkty na 100 za jakość
swej oferty oraz rezultat końcowy wynoszący 1,170.
Ponadto Komisja załączyła do pisma z dnia 29 maja 2007 r. dwa wyciągi ze sprawozdania z oceny, z których jeden zawierał uwagi
uzasadniające punktację przyznaną ofercie skarżącej w ramach czterech kryteriów oceny technicznej, a drugi – następującą tabelę:
Kryterium
Opis
European Dynamics
ASCII Sword Technologies
Maksymalna ilość punktów
Dobre zrozumienie przewidywanych prac i odpowiedni charakter metodologii zaproponowanej do wykonania zadań
26,667
Jakość i kompletność projektu PMQP (zob. część 4.3.8.3)
8,333
Jakość zaproponowanego planowania projektu i alokacji zasobów w celu wykonania wszystkich zadań w ramach scenariusza (zob.
część 4.4.3.1)
21,667
Jakość i kompletność konkretnego podejścia do wykonania zadań w ramach scenariusza (zob. część 4.4.3.1)
Suma

58,667
Sąd stwierdza na wstępie, że treść jakościowych kryteriów udzielenia zamówienia nr 3 i 4 wskazanych w tabeli dołączonej do
pisma z dnia z dnia 29 maja 2007 r. nie odpowiada w pełni treści kryteriów zawartej w specyfikacji. Jednakże z treści pisma
z dnia 29 maja 2007 r. wynika jasno, że Komisja odnosiła się do jakościowych kryteriów udzielenia zamówienia nr 3 i 4 dla
części 1, czego zresztą nie kwestionowała skarżąca, oraz że błąd w treści powyższych kryteriów zawartych w tabeli jest jedynie
oczywistym błędem pisarskim, który nie ma znaczenia dla zaskarżonej decyzji.
Należy dalej podnieść, że w niniejszej sprawie decyzja z dnia 21 maja 2007 r. nie opiera się na porównaniu świadczeń skarżącej
i wybranego oferenta, lecz na tym, że oferta skarżącej nie uzyskała minimalnej liczby punktów wymaganej przy kryteriach oceny
technicznej.
Zgodnie z brzmieniem ogłoszenia o zamówieniu tylko oferty, które uzyskają 70% całkowitej liczby punktów przyznawanych za kryteria
oceny technicznej oraz które osiągną próg 50% punktów wymaganych za każde kryterium oceny technicznej, będą uznawane za spełniające
te kryteria, następnie analizowane w celu wyłonienia oferty najkorzystniejszej ekonomicznie.
Zatem oferta skarżącej została wyeliminowana nie w wyniku porównania z innymi ofertami, a w szczególności z ofertą wybranego
oferenta, lecz ze względu na nieosiagnięcie przez nią minimalnego progu wymaganego dla jednego z kryteriów oraz minimalnego
wyniku wymaganego dla wszystkich kryteriów.
Informacje podane przez Komisję były więc w tej sprawie wystarczające z punktu widzenia obowiązujących wymogów (zob. podobnie
ww. w pkt 47 powyżej wyrok z dnia 12 listopada 2008 r. w sprawie Evropaïki Dynamiki przeciwko Komisji, pkt 106–108).
W konsekwencji Sąd uznaje, że w świetle powyższych okoliczności obowiązek poinformowania o danych i zaletach wybranej oferty,
przewidziany w art. 100 ust. 2 rozporządzenia finansowego i w art. 149 zasad wykonania, został w niniejszej sprawie wykonany.
Z powyższych względów należy uznać, że zarzut dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia w odniesieniu do decyzji z dnia
21 maja 2007 r. winien zostać oddalony.
–       W przedmiocie uzasadnienia zawartego w decyzji z dnia 13 lipca 2007 r. oraz w piśmie z dnia 16 lipca 2007 r. (część 2)
Dla oceny, czy w niniejszym przypadku spełniony został wymóg uzasadnienia przewidziany w rozporządzeniu finansowym i w zasadach
wykonania, należy zbadać treść pisma z dnia 13 lipca 2007 r. oraz pisma z dnia 16 lipca 2007 r. przesłanego skarżącej w odpowiedzi
na jej wyraźny wniosek z dnia 13 lipca 2007 r. mający na celu uzyskanie dodatkowych informacji na temat odrzucenia jej oferty.
W decyzji z dnia 13 lipca 2007 r. Komisja wskazała, że oferta skarżącej nie została uwzględniona, ponieważ nie zawierała najlepszego
stosunku jakości do ceny.
Na pisemny wniosek skarżącej z dnia 13 lipca 2007 r. Komisja odpowiedziała pismem z dnia 16 lipca 2007 r., w którym podała
szereg informacji żądanych przez skarżąca. Komisja wskazała nazwę wybranego oferenta i wyjaśniła, że uzyskał on 83,33 punkty
na 100 za jakość swej oferty oraz wynik końcowy wynoszący 0,5911, podczas gdy skarżąca uzyskała tylko 70,33 punktów na 100
za jakość oferty i wynik końcowy wynoszący 0,5725.
Do pisma z dnia 16 lipca 2007 r. Komisja załączyła dwa wyciągi ze sprawozdania z oceny, z których jeden zawierał uzasadnienie
punktów przyznanych ofercie skarżącej za cztery kryteria oceny technicznej, a drugi – następująca tabelę:
Kryterium
Opis
European Dynamics
ASCII Sword Technologies
Maksymalna ilość punktów
Dobre zrozumienie przewidywanych prac i odpowiedni charakter metodologii zaproponowanej do wykonania zadań
24,67
25,67
Jakość i kompletność projektu PMQP
6,67
7,67
Jakość zaproponowanego planowania projektu i alokacji zasobów w celu wykonania wszystkich zadań w ramach scenariusza 1
Jakość i kompletność konkretnego podejścia do wykonania zadań w ramach scenariusza 2
SUMA

70,33
83,33
W niniejszym przypadku należy na wstępie zauważyć, że punktacja przyznana ofercie skarżącej przekroczyła minimum punktów wymaganych
zarówno dla wszystkich kryteriów udzielenia zamówienia łącznie, jak i dla każdego z osobna. Dalej dla wyłonienia oferty najkorzystniejszej
ekonomicznie Komisja zbadała propozycje finansowe oferentów, w tym skarżącej, którzy złożyli oferty z co najmniej minimalną
wymagana ilością punktów. Zatem Komisja postanowiła o odrzuceniu oferty skarżącej w wyniku porównania z innymi ofertami, w szczególności
z wybraną ofertą.
Oceny, czy uzasadnienie zawarte w decyzji z dnia 13 lipca 2007 r. i w piśmie z dnia 16 lipca 2007 r. jest wystarczające, należy
dokonywać z uwzględnieniem powyższych okoliczności oraz, jak to przypomniano w pkt 45 powyżej, biorąc pod uwagę szeroki zakres
swobodnego uznania przysługujący Komisji w tej dziedzinie oraz wynikającą stąd nawet bardziej fundamentalną konieczność odpowiedniego
uzasadniania decyzji.
Pismo z dnia 16 lipca 2007 r. zawiera wyciągi ze sprawozdania z oceny obejmujące uwagi uzasadniające ilość punktów przyznanych
ofercie skarżącej w odniesieniu do czterech kryteriów udzielenia zamówienia. W odniesieniu do porównania świadczeń skarżącej
i wybranego oferenta zawiera jedynie tabelę wskazującą, po pierwsze, punkty uzyskane przez skarżącą i wybranego oferenta za
powyższe kryteria udzielenia zamówienia, a po drugie, końcowy rezultat uzyskany przy zastosowaniu formuły zawartej w pkt 3.3
specyfikacji, czyli stosunek sumy punktów uzyskanych za cztery kryteria oceny technicznej i ceny zaproponowanej za konkretną
część zamówienia w celu wyznaczenia stosunku jakości do ceny. Pismo z dnia 16 lipca 2007 r. nie zawiera zatem żadnych uwag,
nawet pobieżnych, na temat wybranej oferty.
W tych okolicznościach należy stwierdzić, że informacje zawarte w decyzji z dnia 13 lipca 2007 r. i w piśmie z dnia 16 lipca
2007 r. nie jawią się jako wystarczające. Nie pozwalają one, po pierwsze, skarżącej na poznanie danych i zalet wybranej oferty,
w celu skorzystania z przysługującej jej praw, a po drugie, sądowi na dokonanie kontroli sposobu porównania ofert przez Komisję.
Dodatkowo należy podnieść, że oferta finansowa złożona przez skarżącą była niższa od wybranej oferty. W tym zakresie należy
stwierdzić, że Komisja nie wskazała wyraźnie całkowitej ceny zaproponowanej przez wybranego oferenta, ograniczając się do
podania ostatecznego wyniku uzyskanego przez jego ofertę, a cenę tę wskazała po raz pierwszy dopiero w tabeli przedstawionej
w odpowiedzi na skargę.
Pomimo tego, że wybrany oferent zaproponował cenę wyższą od ceny skarżącej, Komisja uznała, że jego oferta przedstawia lepszy
stosunek jakości do ceny i tym samym jest korzystniejsza ekonomicznie. Okazuje się więc, że decydujące znaczenie miała jakość
oferty z punktu widzenia kryteriów udzielenia zamówienia. Tym samym w okolicznościach niniejszej sprawy informacje dotyczące
kryteriów udzielenia zamówienia były tym bardziej konieczne, że cena zaoferowana przez skarżącą była niższa od ceny zaoferowanej
przez wybranego oferenta (zob. podobnie pkt 45 powyżej wyrok VIP Car Solutions przeciwko Parlamentowi, pkt 71).
Podsumowując, należy stwierdzić, że Komisja nie wywiązała się prawidłowo z ciążącego na niej obowiązku uzasadnienia, ponieważ
treść decyzji z dnia 13 lipca 2007 r. i pisma z dnia 16 lipca 2007 r. nie spełnia wymogów określonych w art. 100 ust. 2 rozporządzenia
finansowego i art. 149 zasad wykonania.
Z powyższego wynika, że decyzja z dnia 13 lipca 2007 r. o odrzuceniu oferty skarżącej i udzieleniu zamówienia wybranemu oferentowi
jest dotknięta brakiem uzasadnienia.
W konsekwencji należy stwierdzić nieważność decyzji z dnia 13 lipca 2007 r. bez konieczności orzekania w przedmiocie pozostałych
zarzutów poniesionych przez skarżącą w ramach części 2 zamówienia oraz w przedmiocie potrzeby wzywania Komisji do przedstawienia
sprawozdania komisji oceniającej.

W przedmiocie zarzutu dotyczącego oczywistych błędów w ocenie (część 1)
Skarga jest zasadna w odniesieniu do decyzji z dnia 13 lipca 2007 r., a zatem należy ograniczyć badanie zarzutu dotyczącego
oczywistych błędów w ocenie do decyzji z dnia 21 maja 2007 r.
Na wstępie należy przypomnieć, że podejmując decyzję o udzieleniu zamówienia w trybie przetargu, Komisja dysponuje szerokim
zakresem uznania. Kontrola Sądu musi być ograniczona do badania zgodności jej postępowania z wymogami proceduralnymi i obowiązkiem
uzasadnienia decyzji, materialnej zgodności przyjętych okoliczności faktycznych z rzeczywistością oraz czy nie zachodzi oczywisty
błąd w ocenie lub nadużycie uprawnień (wyroki Sądu: z dnia 24 lutego 2000 r. w sprawie T‑145/98 ADT Projekt przeciwko Komisji,
Rec. s. II‑387, pkt 147; z dnia 6 lipca 2005 r. w sprawie T‑148/04 TQ3 Travel Solutions Belgium przeciwko Komisji, Zb.Orz.
s. II‑2627, pkt 47; z dnia 9 września 2009 r. w sprawie T‑437/05 Brink’s Security Luxembourg przeciwko Komisji, Zb.Orz. s. II‑21*,
pkt 193).
W niniejszej sprawie ze specyfikacji wynika, że udzielenie zamówienia następuje na podstawie oferty najkorzystniejszej ekonomicznie,
zgodnie z art. 97 ust. 2, rozporządzenia finansowego.
Zatem w granicach wyznaczonych przez przywołane wyżej orzecznictwo należy zbadać, czy Komisja popełniła oczywiste błędy w ocenie
przy analizie oferty w świetle poszczególnych kryteriów udzielenia zamówienia.
W przedmiocie jakościowego kryterium udzielenia zamówienia nr 1, zatytułowanego „Dobre zrozumienie przewidywanych prac i odpowiedni
charakter metodologii zaproponowanej do wykonania zadań”
Na wstępie należy przypomnieć, że oferta skarżącej uzyskała 16 punktów na 30 w ramach jakościowego kryterium udzielenia zamówienia
nr 1. W piśmie z dnia 29 maja 2007 r. Komisja uzasadniła tę ocenę faktem, że podejście metodologiczne do świadczenia usług
redakcyjnych jest generyczne i że skarżąca nie zrozumiała w pełni, jaka jest docelowa zawartość ani jaki jest docelowy krąg
odbiorców portalu „Twoja Europa”, gdyż zaproponowała „centrum wiadomości” niezgodne z zakresem portalu oraz odwołała się do
odbiorców docelowych będących potencjalnymi inwestorami okazującymi zainteresowanie innowacjami tego rodzaju, co promowane
i wspierane przez portal „Twoja Europa.” Komisja podkreśla również, że podejście dotyczące „kontroli jakości” i „zapewnienia
jakości” oparte było na „metodologii XPR” , która w żaden sposób nie odpowiada opisowi prac dotyczących części 1 zamówienia,
zawartemu w specyfikacji. Komisja podniosła wreszcie, że istniała niejasność co do kwestii, czy tłumaczenia byłyby dokonywane
poprzez języki „pośrednie” („pivot”) czy też bezpośrednio.
Na wstępie skarżąca zwraca uwagę, że pozytywne uwagi zawarte w sprawozdaniu z oceny pozostają w sprzeczności z przyznaniem
skarżącej 16 punktów na 30 w ramach powyższego kryterium udzielenia zamówienia. Skarżąca twierdzi, że jako jedyny element
negatywny we wspomnianym sprawozdaniu wskazano, że oferta wspominała o jedenastu językach urzędowych Unii Europejskiej, gdy
tymczasem był to jedynie oczywisty błąd pisarski.
Następnie skarżąca twierdzi, że przewidziała wszystkie rodzaje aktualnych zawartości portalu i wszystkie aspekty związane
z redakcją, jak również wykazała dogłębne zrozumienie zadań pozostających do wykonania. Dodaje, że celowo powołała się na
rodzaje zawartości niestanowiące elementu obecnej wersji portalu, a w szczególności na zawartość typu „flash”, po to, by wykazać
swoją ogólną zdolność do posługiwania się każdego rodzaju zawartością nowoczesnego portalu i do dostosowania się do nowych
zawartości, jakie mogą pojawić się w czasie wykonywania umowy.
Skarżąca zarzuca Komisji uznanie metodologicznego podejścia w zakresie prac redakcyjnych za generyczne i w tym zakresie powołuje
się na dowód z dokumentu. Zwraca uwagę, że w odniesieniu do „zapewnienia jakości” i „kontroli jakości” jej oferta została
uznana za „pozytywną” i „dobrze przygotowaną”, zatem nie rozumie, dlaczego Komisja przyznała jej bardzo niską punktację techniczną.
Skarżąca kwestionuje wniosek Komisji, że zaproponowanie przez nią „metodologii XPR” nie odpowiada sposobowi, w jaki opisana
została część 1 w specyfikacji. W tym zakresie podnosi, że jej zamiarem było całościowe przedstawienie „ogólnej filozofii”
oferenta w kwestii jakości.
Skarżąca nie zgadza się z oceną Komisji, zdaniem której stanowisko skarżącej w zakresie tłumaczeń nie jest jasne w kwestii
używania „języków pośrednich”. Jej zdaniem nie jest to kwestia, którą należy rozstrzygnąć w chwili składania oferty, lecz
w toku projektu, w zależności od jego parametrów czasowych. Skarżąca dodaje, że w każdym razie tłumaczami są osoby, których
językiem ojczystym jest język docelowy, i że oświadczyła w swej ofercie, iż tłumaczenia bezpośrednie będą „preferowane”. Na
tej podstawie stwierdza, że wzmianka o językach „pośrednich” jest jasna.
Po pierwsze, w ocenie Sądu skarżąca błędnie twierdzi, że przyznanie jej ofercie 16 punktów na 30 w zakresie jakościowego kryterium
udzielenia zamówienia nr 1 doprowadziło do oczywistego błędu w ocenie. Przede wszystkim twierdzenie skarżącej, że Komisja
ukarała ją za oczywisty błąd pisarski, to znaczy za wzmiankę o jedenastu językach urzędowych Unii, nie znajduje poparcia w faktach.
Z decyzji z dnia 21 maja 2007 r. wynika bowiem, że Komisja jedynie podniosła istnienie tego oczywistego błędu pisarskiego,
nie wiążąc z nim negatywnych konsekwencji dla skarżącej. Ponadto wbrew twierdzeniom skarżącej Komisja podniosła szereg negatywnych
elementów jej oferty, takich jak generyczne podejście metodologiczne, błędne wskazanie docelowego kręgu odbiorców prowadzące
do zaproponowania „centrum wiadomości”, niezgodnego z zakresem projektu „Twoja Europa.” Elementy te raczej wskazują, że Komisja
nie popełniła oczywistego błędu w ocenie, przyznając ofercie skarżącej 16 punktów na maksymalnie 30 w zakresie jakościowego
kryterium udzielenia zamówienia nr 1.
Po drugie, skarżąca uważa, że błędnie zarzucono jej zaprezentowanie generycznego podejścia metodologicznego i nieprawidłowe
określenie docelowej treści portali, jak i jego docelowej grupy odbiorców. Twierdzi, że uwzględniła wszystkie rodzaje zawartości
aktualnego portalu i wszystkie aspekty związane z pracami redakcyjnymi, odsyłając w tym zakresie do pkt 2–5 (s. 634–644) i pkt 1–8
(s. 818–865) swojej oferty.
Sąd uważa, że argumentów tych nie można podzielić. Na wstępie skarżąca nie wykazuje – ograniczając się do wymienionych punktów
oferty – że ocena Komisji w przedmiocie generycznego charakteru podejścia metodologicznego przedstawionego w jej ofercie jest
oczywiście błędna. W szczególności, po pierwsze, niektóre przywołane punkty oferty odsyłają do stref tematycznych portalu
(s. 634–636 oferty). Po drugie, inne punkty oferty (s. 637 i 638) dotyczą podejścia do kwestii ułatwienia korzystania z portalu,
które Komisja zresztą oceniła jako interesujące, lub opisują aktualny portal, ograniczając się do powtórzenia treści ze specyfikacji.
Po trzecie, ostatnie punktu oferty (s. 822–855), na które powołuje się skarżąca, opisują podejście metodologiczne do świadczenia
usług „Work Package 1.1”.
Następnie Sąd uważa, iż Komisja nie popełniła oczywistego błędu w ocenie, podkreślając, że zawartość portalu nie została prawidłowo
określona, gdyż oferta odwoływała się do nowych usług. Należy bowiem stwierdzić, że zawartość „flash” wspomniana przez skarżącą
w ofercie nie była dostosowana do celów portalu. Jak to wynika ze specyfikacji, celem portalu jest udostępnienie stałej bazy
danych, której zawartość podlega niewielkim zmianom, najwyżej dwa razy w ciągu roku. W konsekwencji zawartość „flash” pozwalająca
na stałe dostosowywanie treści jest oczywiście nieużyteczna, a ponadto nie była przewidziana w specyfikacji.
Podobnie słusznie podnosi Komisja, że z uwagi na wzmiankę w ofercie o „centrum wiadomości” niezgodnym z zakresem portalu „Twoja
Europa” oraz o „specyficznym docelowym kręgu odbiorców w postaci potencjalnych inwestorów [...] wykazujących zainteresowanie
innowacjami tego typu, co promowane i wspierane przez portal »Twoja Europa«”, skarżąca nie zrozumiała w pełni, jaka jest docelowa
zawartość ani jaki jest docelowy krąg odbiorców portalu. W tym zakresie nie można podzielić argumentu skarżącej, zgodnie z którym
dodanie nowej zawartości do portalu stanowiło pozytywny aspekt oferty. Jak to bowiem słusznie podnosi Komisja, bez sprzeciwu
ze strony skarżącej, ta ostatnia nie wskazała jasno w swojej ofercie, że proponuje dodanie do portalu zawartości wykraczającej
ponad to, co było przewidziane w specyfikacji.
Wreszcie nie ma sprzeczności pomiędzy twierdzeniem, że „zrozumienie całego kontekstu oferty jest prawidłowe”, a twierdzeniem,
zgodnie z którym „podejście metodologiczne […] ma charakter generyczny”, ponieważ oba te twierdzenia oznaczają jedynie, że
skarżąca ogólnie dobrze zrozumiała przedmiot przetargu, lecz zaproponowane przez nią podejście metodologiczne nie było wystarczająco
precyzyjne lub szczegółowe.
Po trzecie, w odniesieniu do „zapewnienia jakości”, „kontroli jakości” i użytej metodologii skarżąca kwestionuje ocenę Komisji,
zgodnie z którą zaproponowanie przez skarżącą „metodologii XPR”, to znaczy metodologii opierającej się na zasadach opracowywania
usług internetowych, nie jest zgodne ze sposobem opisu części 1 w specyfikacji. Skarżąca powołuje się w tym zakresie na liczne
punkty swojej oferty [pkt 3.4.2–3.4.6, s. 837–842, pkt 2–4, s. 1–33 (s. 495–526), i pkt V, s. V-1–V-77 (s. 534–610)], w których
wyjaśniła zastosowaną metodologię „zapewnienia jakości” i „kontroli jakości”, odnosząc się do prac redakcyjnych. Podkreśla
również, że „metodologia XPR” została wspomniana tylko w części wstępnej oferty, prezentującej całościowo „ogólną filozofię
”oferenta w dziedzinie jakości (s. 836 oferty).
Tymczasem przed Sądem Komisja słusznie podnosi, że opis zasad zapewnienia jakości miał charakter generyczny i że punkty, na
które powołuje się skarżąca, nie odpowiadają w wystarczający sposób wymaganiom „WP 1.1 zadanie 4”, zatytułowanym „Zapewnienie
jakości i kontrola jakości utworzonej, aktualizowanej i otrzymanej zwartości przed jej publikacją na portalu”. Należy bowiem
zauważyć, że zapoznanie się z treścią stron oferty skarżącej, na które ona się powołuje, pozwala na uznanie, że Komisja nie
popełniła oczywistego błędu w ocenie, stwierdzając, że informacje zawarte na tych stronach mają charakter generyczny. W tym
zakresie należy podnieść, że skarżąca ograniczyła się do ogólnego odesłania do różnych, przywołanych wyżej punktów swej oferty,
lecz nie podała konkretnych argumentów świadczących o wystąpieniu oczywistego błędu w ocenie, jakim dotknięta byłaby ocena
Komisji w tej kwestii.
Ponadto jeśli chodzi o twierdzenie skarżącej, że Komisja nie zrozumiała, iż metodologia XPR została przedstawiona w części
wstępnej prezentującej całościowo „ogólną filozofię” oferenta w dziedzinie „kontroli jakości” i nie była bezpośrednio związana
z redakcyjnymi aspektami prac w ramach części 1, to nie może ono podważyć generycznego charakteru oferty pod względem „kontroli
jakości”. Skarżąca nie wykazała też, że Komisja w tym zakresie naruszyła jakościowe kryterium udzielenia zamówienia nr 1 ze
specyfikacji. Przeciwnie, należy uznać, że Komisja mogła zgodnie z prawem podjąć decyzję w oparciu o stopień precyzyjności
oferty skarżącej, który stanowi zasadniczy element przy ocenie tej oferty.
Po czwarte, skarżąca nie zgadza się, że nie wyjaśniła, czy tłumaczenia będą dokonywane za pomocą języków pośrednich, czy też
bezpośrednio. Podkreśla, że nie musiała zajmować się kwestią używania języków pośrednich na etapie przedstawiania oferty,
gdyż kwestia ta winna być badana w toku projektu. W każdym razie skarżąca podkreśla, że tłumacze to osoby, dla których języki
docelowe są językiem ojczystym i że oferta wskazuje, iż tłumaczenia bezpośrednie będą „preferowane”.
Jednakże Sąd podnosi, że Komisja w piśmie z dnia 29 maja 2007 r. stwierdziła istnienie niejasności, albo nawet sprzeczności
w ofercie skarżącej, ponieważ skarżąca na s. 873 oferty wskazała, iż tłumacze będą pracować w swych językach ojczystych, natomiast
na s. 644 stwierdzono, że „preferowane są tłumaczenia bezpośrednie, chociaż nieuniknione będą tłumaczenia pośrednie”. Argumenty
podnoszone przez skarżącą przed Sądem w żaden sposób nie podważają tego stwierdzenia Komisji. W ofercie skarżącej nie zostało
bowiem jasno określone, co rozumie ona przez wzmiankę o tłumaczach pracujących w swych językach ojczystych. Dopiero przed
Sądem skarżąca wyjaśniła, że wzmiankę tę należy rozumieć w ten sposób, iż wspomniani tłumacze tłumaczą na swój język ojczysty
bądź to z tekstu oryginalnego, bądź też ewentualnie z języka „pośredniego”. Biorąc pod uwagę niejasny, a nawet sprzeczny charakter
brzmienia oferty skarżącej w powyższym zakresie, Komisja nie popełniła żadnego oczywistego błędu w ocenie, podnosząc, iż nie
wyjaśniono, „czy [języki pośrednie] będą używane w tłumaczeniach, czy też tłumaczenia dokonywane będą bezpośrednio, gdyż kwestia
ta nie została omówiona w ofercie”.
W świetle powyższego Komisja nie popełniła oczywistego błędu w ocenie oferty pod względem jakościowego kryterium udzielenia
zamówienia nr 1.
W przedmiocie jakościowego kryterium udzielenia zamówienia nr 2, zatytułowanego „Jakość i kompletność projektu PMQP, a w szczególności
procedur proponowanych w dziedzinie »zapewnienia jakości« i »kontroli jakości«”
Na wstępie należy przypomnieć, że oferta skarżącej uzyskała wynik 7 punktów na 10 za jakościowe kryterium udzielenia zamówienia
nr 2. Wynik ten był uzasadniony faktem, że projekt PMQP zawarty w ofercie był kompletny co do struktury, lecz że oferta nie
była wystarczająco spersonalizowana i że oferowane sprzęt i oprogramowanie były nieodpowiednie do prac redakcyjnych (część
1).
Po pierwsze, skarżąca twierdzi, że wskazanie sprzętu i oprogramowania w PMQP jest zgodne ze specyfikacją. Jej zdaniem zgodnie
ze specyfikacją oferenci mieli przedstawić PMQP między innymi poprzez określenie „dostaw i dokumentacji (na przykład produktów,
materiałów, sprzętu, oprogramowania, raportów, narzędzi monitorujących itp.)”.
Jednak jak podniosła Komisja, opis PMQP zawarty w specyfikacji jest wspólny dla trzech części zamówienia. Można przyjąć, że
jeżeli specyfikacja wymienia różne możliwe przedmioty dostaw, to kwestia, czy są one odpowiednie, zależy od części, której
dotyczy oferta.
Zatem Komisja słusznie podniosła w swym piśmie z dnia 29 maja 2007 r., że „oczekiwać by można dalszych dostosowań PMQP, ponieważ
nadal wymienia ono sprzęt i oprogramowanie do dostarczenia (zob. np. s. 933 »Handover file«), które nie są istotne z punktu
widzenia część 1”.
Po drugie, skarżąca uważa postawiony jej zarzut, że nie rozwinęła opisu zadań, lecz jedynie skopiowała je ze specyfikacji,
za błędny. Twierdzi ona bowiem, że w odniesieniu do projektu PMQP zastosowała wypróbowaną metodologię i model stosowany w ramach
swej współpracy z Komisją, gdyż odpowiednie szczegółowe warunki umów nie były znane w chwili sporządzania oferty.
Należy jednak stwierdzić, że w pkt 4.3.8.3 specyfikacji PMQP jest zdefiniowany jako pierwszy przedmiot dostawy w ramach projektu
i jako charakterystyczny dla każdego projektu. Nie wydaje się zatem, by Komisja popełniła oczywisty błąd w ocenie, uznając,
iż skarżąca nie rozwinęła opisu zadań.
W konsekwencji należy stwierdzić, że Komisja nie popełniła oczywistego błędu w ocenie oferty skarżącej w świetle jakościowego
kryterium udzielenia zamówienia nr 2 w ramach część 1.
W przedmiocie jakościowego kryterium udzielenia zamówienia nr 3, zatytułowanego „Jakość zaproponowanego planowania projektu
i alokacji zasobów w celu wykonania wszystkich zadań w ramach scenariusza 1”
Na wstępie należy przypomnieć, że oferta skarżącej uzyskała 21,667 punktów na 30 za jakościowe kryterium udzielenia zamówienia
nr 3. W piśmie z dnia 29 maja 2007 r. Komisja podniosła, że podejście do wykonania zadań związanych ze scenariuszem 1 nie
było zbyt szczegółowe i że w odniesieniu do kontroli jakości zawartości pochodzącej z Litwy rodzaj kontroli, jaki miał być
stosowany, i wytyczne redakcyjne, w stosunku do których kontrola miała być wykonywana, nie zostały jasno wskazane w ofercie.
Ponadto w piśmie z dnia 29 maja 2007 r. wskazano, że termin 6 miesięcy przewidziany na dostarczenie ostatecznego sprawozdania
był prawidłowy i że tym samym wzmianka o 52 dniach przy tym terminie była jedynie wynikiem błędu przy przepisywaniu.
Po pierwsze, skarżąca nie zgadza się z tym, że jej podejście do wykonania zadań związanych ze scenariuszem 1 nie było zbyt
szczegółowe. Jej zdaniem również nieuzasadniona jest uwaga, że jeśli chodzi o wymaganą kontrolę jakości zawartości pochodzących
z Litwy powołanie się na wytyczne redakcyjne nie było jasne, a typ wykonywanej „kontroli jakości” nie został określony. Skarżąca
uważa, że stosowała się ściśle do specyfikacji. W tym zakresie podnosi, że specyfikacja wskazywała, że oferenci muszą przedstawić
ofertę ogólną opisującą rozwiązania dla „scenariusza 1”, wraz z maksymalnie czterostronicowym dokumentem sugerującym poszczególne
przewidywane zadania oraz z przyjętym podejściem dla każdego zadania i krótkim jego opisem. Podano, że szczególną uwagę należało
zwrócić na końcowe dostawy. Skarżąca wnosi stąd, że specyfikacja nie wymagała „bardzo szczegółowych wyjaśnień”. Co więcej,
zdaniem skarżącej przedstawiła ona swe podejście do zarządzania jakością oraz procedury kontroli w wielu punktach swej oferty,
a w szczególności na s. 830–831.
Jednakże z twierdzeń skarżącej nie wynika, że Komisja popełniła jakiś oczywisty błąd. Skarżąca powołuje się na inne fragmenty
oferty, w szczególności na s. 830 i 831, w celu wykazania, że zastosowała się do specyfikacji. Nie przedstawiła jednak żadnego
konkretnego dowodu, który mógłby wykazać popełnienie przez Komisję oczywistego błędu w ocenie.
Jak podkreśla Komisja, z analizy oferty skarżącej pod względem jakościowego kryterium udzielenia zamówienia nr 1 wynika, że
zaproponowane podejście metodologiczne do kwestii świadczenia usług dotyczących prac redakcyjnych zostało uznane za generyczne.
Komisja miała słuszne podstawy do uznania, że generyczny charakter zaproponowanego podejścia metodologicznego do kwestii świadczenia
usług dotyczących prac redakcyjnych znalazł odzwierciedlenie w podejściu do wykonania zadań związanych ze scenariuszem 1.
Zatem Komisja mogła słusznie uznać, bez oczywistego błędu w ocenie, że scenariusz 1 nie był zbyt szczegółowy w świetle jakościowego
kryterium udzielenia zamówienia nr 3.
Po drugie, skarżąca twierdzi, że informacja zawarta w jej ofercie, zgodnie z którą określenie terminu dostawy na 52 dni wynika
z błędu przy przepisywaniu, nie powinna była wpłynąć na ilość punktów przyznanych za powyższe jakościowe kryterium udzielenia
zamówienia.
Jednakże z decyzji z dnia 21 maja 2007 r. wynika, że Komisja przyjęła, iż określenie terminu dostawy na 52 dni wynikało zapewne
z błędu pisarskiego. Nie ma żadnych podstaw do przyjęcia, że skarżąca została za to ukarana. Zatem nie zostało wykazane popełnienie
przez Komisję oczywistego błędu w ocenie w tym zakresie.
Biorąc pod uwagę całość powyższych rozważań, należy oddalić zarzut skarżącej dotyczący oczywistych błędów jakoby popełnionych
przez Komisję w ocenie oferty skarżącej w świetle jakościowego kryterium udzielenia zamówienia nr 3.
W przedmiocie jakościowego kryterium udzielenia zamówienia nr 4, zatytułowanego „Jakość zaproponowanego planowania projektu
i alokacji zasobów w celu wykonania wszystkich zadań w ramach scenariusza 2”
Na wstępie należy przypomnieć, że oferta skarżącej uzyskała 14 punktów na 30 za jakościowe kryterium udzielenia zamówienia
nr 4. Z zaskarżonej decyzji wynika, że podejście skarżącej do kwestii wykonania zadań związanych ze scenariuszem dotyczącym
„Work Package 1.2.” (zwanym dalej „scenariuszem 2”) zostało uznane za podstawowe. W zaskarżonej decyzji wskazano również,
że specyfikacja definiuje „powiązanie” pomiędzy scenariuszem dotyczącym „Work Package 1.1.” (zwanym dalej „scenariuszem 1”)
i scenariuszem 2, lecz kwestii tej nie poruszono w ofercie. Zaskarżona decyzja podkreśla, że skarżąca opiera się na błędnej
przesłance, że wszystkie dokumenty będą przekazane w tym samym czasie, co nie jest zgodne ze scenariuszem 1 i nie uwzględnia
czasu niezbędnego na dokonanie tłumaczeń.
Należy wyjaśnić, że zgodnie ze specyfikacją scenariusz 1 obejmuje prace redakcyjne. Zadania przewidziane w ramach scenariusza
1 polegają głównie na uzupełnianiu, aktualizowaniu i poprawianiu różnych opisów i zbiorów linków dotyczących spraw na poziome
europejskim (zadanie 1) oraz opisów i zbiorów linków przesyłanych przez państwa członkowskie. Natomiast scenariusz 2 obejmuje
tłumaczenie treści zawartych w scenariuszu 1. Scenariusz 2 przewiduje dokładnie właśnie następujące dwa zadania: tłumaczenie
różnych opisów i zbiorów linków dotyczących, po pierwsze, spraw europejskich, a po drugie, opisów i linków przesłanych przez
państwa członkowskie.
Po pierwsze, skarżąca kwestionuje ocenę, zgodnie z którą strukturalny podział działań (kalendarz) miał charakter generyczny.
Twierdzi ona, że podział ten stanowił tylko zarys zadań do wykonania, które zostały już przedstawione szczegółowo w pkt 2
(s. 1047 i 1048) i 3 (s. 1049 i 1050) oferty. Podnosi, że zadania te zostały przedstawione w sposób wyczerpujący w odpowiednich
punktach dokumentu o podejściu metodologicznym w ramach jakościowego kryterium udzielenia zamówienia nr 1 (s. 886–890 oferty).
Żaden oczywisty błąd nie został popełniony przy ocenie oferty pod względem jakościowego kryterium udzielenia zamówienia nr 4.
Jak bowiem podkreśla Komisja, oferta została oceniona pod względem jakościowego kryterium udzielenia zamówienia nr 4. Ocena
ta nie dotyczy zatem treści zadań do wykonania, lecz ich planowania. Skarżąca nie przedstawiła żadnego dowodu, który mógłby
podważyć fakt, iż informacje dotyczące planowania zadań do wykonania, zawarte w ofercie, miały charakter generyczny.
Po drugie, skarżąca podkreśla, że w swej ofercie nie założyła wprost, iż wszystkie dokumenty zostaną przesłane w tym samym
czasie. Podnosi również, że termin na przedstawienie dokumentów nie został określony w specyfikacji.
Jednakże Sąd jest zdania, że w świetle brzmienia specyfikacji (zob. pkt 112 powyżej) skarżąca nie jest w stanie zasadnie zakwestionować
faktu, że scenariusz 1 opisuje treść, jaką należy stworzyć lub zaktualizować, a scenariusz 2 dotyczy tłumaczenia tych treści.
Związek pomiędzy oboma scenariuszami jest oczywisty i wynika logicznie z wymagań scenariusza 2. Należy zatem uznać, że względy
dotyczące chwili otrzymania treści i czasu potrzebnego na ich przetłumaczenie winny być oceniane w kontekście związku pomiędzy
scenariuszem 1 i scenariuszem 2.
Należy stwierdzić, że jeśli chodzi o chwilę otrzymania dokumentów, to oferta skarżącej nie zawiera żadnego rozróżnienia pomiędzy
dwoma typami treści do przetłumaczenia (to znaczy treściami określonymi w ramach zadania 1 oraz treściami przewidzianymi w ramach
zadania 2).
W tym zakresie Komisja słusznie podnosi, że wbrew twierdzeniom skarżącej rozróżnienie pomiędzy tymi rodzajami treści nie opiera
się na jakimś nieznanym kryterium, lecz stanowi wymóg zawarty w pkt 4.4.1.2 specyfikacji.
Jeśli chodzi o czas niezbędny do dokonania tłumaczeń, to należy stwierdzić, że jak to podkreśla Komisja, termin „T0 + 51 dni
roboczych” określony przez skarżącą w pkt 2.3 oferty (s. 1040) nie zgadza się ze scenariuszem 1, w którym całkowita liczba
dni tłumaczenia przewidziana dla skarżącej wynosi 55, czyli 30 dni na tłumaczenie treści z zakresu europejskiego („WU 4.1”)
i 25 dni na tłumaczenie treści pochodzących z państw członkowskich („WU 4.2”) (s. 1032).
Zatem należy uznać, że Komisja nie popełniła oczywistego błędu w ocenie oferty pod względem jakościowego kryterium udzielenia
zamówienia nr 4.
Z całości powyższych rozważań wynika, że nie został popełniony żaden oczywisty błąd w ocenie oferty pod względem czterech
kryteriów udzielenia zamówienia. Niniejszy zarzut należy zatem oddalić jako bezzasadny.

W przedmiocie zarzutu dotyczącego naruszenia zasady równego traktowania i obowiązku przejrzystości
Biorąc pod uwagę, że skarga jest zasadna w zakresie dotyczącym decyzji z dnia 13 lipca 2007 r., należy ograniczyć analizę
zarzutu dotyczącego naruszenia zasady równego traktowania i obowiązku przejrzystości do decyzji z dnia 21 maja 2007 r.
Argumenty stron
Skarżąca twierdzi, że zostały naruszone zasada równego traktowania i obowiązek przejrzystości.
Skarżąca podkreśla przede wszystkim, że kompletna kopia sprawozdania komisji oceniającej oraz kopia wybranej oferty powinny
były jej zostać przekazane w celu umożliwienia jej zrozumienia decyzji z dnia 21 maja 2007 r. W tym zakresie skarżąca zwraca
uwagę, że zwróciła się ona do Komisji wprost o przekazanie tych dokumentów i że spotkała się z odmową. Następnie skarżąca
twierdzi, że Komisja nie zbadała prawidłowo oferty, odrzucając ją na podstawie błędnego jej zrozumienia. Ponadto uważa, że
nie była w stanie poznać wszystkich kryteriów oceny stosowanych przez Komisję. Wreszcie podnosi, że Komisja odwołała się do
kryteriów niezawartych w specyfikacji.
Komisja podważa argumenty przedstawione przez skarżącą i wnosi o oddalenie zarzutu.
Ocena Sądu
Argumenty dotyczące naruszenia obowiązku przejrzystości i zasady równego traktowania należy oddalić.
Przede wszystkim skarżąca błędnie powołuje się na fakt, że sprawozdanie komisji oceniającej i kopia wybranej oferty nie zostały
jej przekazane. Spoczywający bowiem na Komisji obowiązek uzasadnienia nie oznacza konieczności przekazywania tych dokumentów.
Artykuł 100 ust. 2 rozporządzenia finansowego przewiduje wyłącznie, że instytucja zamawiająca podaje, na pisemny wniosek,
dane i zalety wybranej oferty oraz nazwę wybranego oferenta w terminie piętnastu dni od dnia otrzymania pisma z wnioskiem
(zob. podobnie wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2007 r. w sprawie T‑250/05 Evropaïki Dynamiki przeciwko Komisji, niepublikowany
w Zbiorze, pkt 113; zob. analogicznie wyrok Sądu z dnia 8 maja 1996 r. w sprawie T‑19/95 Adia interim przeciwko Komisji, Rec.
s. II‑321, pkt 31).
Następnie skarżąca błędnie twierdzi, że naruszone zostały zasada równego traktowania i obowiązek przejrzystości z tego względu,
że Komisja nie zbadała prawidłowo oferty, odrzucając ją na podstawie błędnej interpretacji. Argument ten jest zasadniczo identyczny
z argumentem przywołanym przez skarżącą w ramach zarzutu dotyczącego oczywistego błędu w ocenie popełnionego przez Komisję
i pozbawiony jest znaczenia dla niniejszego zarzutu. Skarżąca nie powołała się na jakąkolwiek konkretną dyskryminację, jakiej
miałaby się stać ofiarą, na żadnym z etapów postępowania. Komisja natomiast podała liczne obiektywne powody uzasadniające
swą decyzję o nieudzieleniu zamówienia skarżącej.
Ponadto argument skarżącej, zgodnie z którym nie mogła ona zapoznać się ze wszystkimi kryteriami oceny, podany jest w sposób
ogólny i nieprecyzyjny. Ponadto z wyciągu ze sprawozdania z oceny załączonego do pisma Komisji z dnia 29 maja 2007 r. wynika,
że oferta skarżącej była oceniona jedynie z punktu widzenia jakościowych kryteriów udzielenia zamówienia wymienionych w specyfikacji.
W konsekwencji argumentu tego nie można przyjąć.
Wreszcie z tego samego powodu należy oddalić argumentację skarżącej, zgodnie z którą Komisja zastosowała kryteria niewymienione
w specyfikacji.
Biorąc pod uwagę, że żaden z zarzutów skarżącej nie jest zasadny, niniejszą skargę należy oddalić w zakresie dotyczącym stwierdzenia
nieważności decyzji z dnia 21 maja 2007 r. o nieuwzględnieniu oferty skarżącej dotyczącej części 1 zamówienia i o udzieleniu
zamówienia innemu oferentowi.

2.W przedmiocie wniosku o odszkodowanie

Argumenty stron
Skarżąca wnosi o zasądzenie od Komisji odszkodowania w kwocie 750 000 EUR jako naprawienia szkody wyrządzonej decyzją z dnia
21 maja 2007 r. oraz w kwocie 400 000 EUR jako naprawienia szkody wyrządzonej decyzją z dnia 13 lipca 2007 r. W tym zakresie
skarżąca powołuje się na art. 235 WE i 288 WE.
Po pierwsze, skarżąca podnosi, że żądane kwoty odpowiadają korzyściom, jakie uzyskałaby z obu omawianych zamówień, gdyby zostały
z nią zawarte umowy. Po drugie, twierdzi, że w ramach skargi o stwierdzenie nieważności decyzji wykazała, iż Komisja dopuściła
się poważnego i wystarczającego istotnego naruszenia zasady prawnej wyższego rzędu w zakresie ochrony jednostki.
Komisja wnosi, tytułem żądanie głównego, by skarga w przedmiocie odpowiedzialności pozaumownej została uznana za nieważną.
Alternatywnie wnosi ona o oddalenie skargi jako oczywiście bezzasadnej.

Ocena Sądu
Na wstępie należy wyjaśnić, jaki jest zakres szkody powoływanej przez skarżącą w pismach procesowych. Skarżąca powołuje przede
wszystkim, jako podstawę szkody, utratę umów ramowych. Następnie w pkt 99 skargi powołuje się na rozważania zawarte w wyroku
Sądu z dnia 17 marca 2005 r. w sprawie T‑160/03 AFCon Management Consultants i in. przeciwko Komisji, Rec. s. II‑981, pkt 102,
dotyczące naprawienia szkody odpowiadającej kosztom związanym z uczestnictwem w procedurze przetargowej. Jednakże w pkt 52
repliki podkreśliła ona jednoznacznie, że nie wnosi o jakiekolwiek odszkodowanie z tytułu kosztów uczestnictwa w procedurze
przetargowej.
Tym samym należy uznać, że jedyną podstawą szkody powołaną przez skarżącą, której naprawienia się ona domaga, jest utrata
umów ramowych.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem powstanie pozaumownej odpowiedzialności Wspólnoty z tytułu bezprawnego postępowania jej
organów w rozumieniu art. 288 akapit drugi WE uzależnione jest od jednoczesnego spełnienia przesłanek, którymi są: bezprawność
postępowania instytucji, wystąpienie rzeczywistej szkody i istnienie związku przyczynowego pomiędzy zarzucanym zachowaniem
a powołaną szkodą (wyroki Sądu: z dnia 11 lipca 1996 r. w sprawie T‑175/94 International Procurement Services przeciwko Komisji,
Rec. s. II‑729, pkt 44; z dnia 16 października 1996 r. w sprawie T‑336/94 Efisol przeciwko Komisji, Rec. s. II‑1343, pkt 30;
z dnia 11 lipca 1997 r. w sprawie T‑267/94 Oleifici Italiani przeciwko Komisji, Rec. s. II‑1239, pkt 20). W przypadku niespełnienia
jednej z tych przesłanek skargę należy oddalić w całości bez konieczności badania pozostałych przesłanek (zob. podobnie wyrok
Trybunału z dnia 15 września 1994 r. w sprawie C‑146/91 KYDEP przeciwko Radzie i Komisji, Rec. s. I‑4199, pkt 81).
W świetle tych rozważań należy zbadać, czy przesłanki odpowiedzialności pozaumownej Komisji zostały spełnione.
Po pierwsze, jeśli chodzi o szkodę wyrządzoną na skutek decyzji z dnia 21 maja 2007 r., to z rozważań dotyczących wniosku
o stwierdzenie nieważności wynika, że skarżąca nie przedstawiła dowodu na niezgodne z prawem postępowanie Komisji. Wszystkie
bowiem argumenty powołane przez skarżącą w celu wykazania niezgodności z prawem decyzji z dnia 21 maja 2007 r. zostały przeanalizowane
i oddalone.
Z przywołanego orzecznictwa wynika (zob. pkt 137 powyżej), że brak jednej przesłanki powstania odpowiedzialności pozaumownej
Komisji jest wystarczający, aby stwierdzić, że Komisja odpowiedzialności tej nie ponosi.
Wynika stąd, że wniosek o odszkodowanie za szkodę rzekomo wyrządzoną decyzją z dnia 21 maja 2007 r. należy oddalić jako bezzasadny,
bez konieczności orzekania o jego dopuszczalności.
Po drugie, należy zbadać wniosek o odszkodowanie z tytułu pozaumownej odpowiedzialności Komisji w następstwie wydania decyzji
z dnia 13 lipca 2007 r.
W tym zakresie należy stwierdzić, że wniosek o odszkodowanie jest oparty na tych samych zarzutach, co przywołane na poparcie
wniosku o stwierdzenie nieważności z dnia 13 lipca 2007 r. W ramach badania tego wniosku podniesiono już, że decyzja z dnia
13 lipca 2007 r. dotknięta jest brakiem uzasadnienia i z tego względu należy stwierdzić jej nieważność.
Należy jednakże zauważyć, że chociaż Komisja w niewystarczający sposób uzasadniła decyzję z dnia 13 lipca 2007 r., nie oznacza
to, że udzielenie zamówienia wybranemu oferentowi stanowi delikt ani że istnieje związek przyczynowy pomiędzy tym faktem a szkodą,
na którą powołuje się skarżąca (zob. podobnie wyrok Sądu z dnia 25 lutego 2003 r. w sprawie T‑4/01 Renco przeciwko Radzie,
Rec. s. II‑171, pkt 89). Brak jest bowiem podstaw, aby przyjąć, że Komisja udzieliłaby spornego zamówienia skarżącej, gdyby
decyzja z dnia 13 lipca 2007 r. była dostateczne uzasadniona.
Wynika stąd, że wniosek o odszkodowanie z tytułu szkody wyrządzonej rzekomo decyzją z dnia 13 lipca 2007 r. w zakresie, w jakim
opiera się on na zarzucie braku uzasadnienia tej decyzji, należy oddalić jako bezzasadny, bez konieczności orzekania w przedmiocie
niedopuszczalności.
W zakresie, w jakim wniosek powyższy opiera się na innych zarzutach, niebędących przedmiotem analizy w ramach wniosku o stwierdzenie
nieważności, jest on przedwczesny i winien być z tego względu oddalony (zob. podobnie wyroki Sądu: z dnia 18 maja 1995 r.
w sprawie T‑478/93 Wafer Zoo przeciwko Komisji, Rec. s. II‑1479, pkt 49, 50; z dnia 15 grudnia 1999 r. w sprawie T‑300/97
Latino przeciwko Komisji, RecFP s. I‑A‑259, II‑1263, pkt 95, 101). Wobec braku uzasadnienia decyzji z dnia 13 lipca 2007 r.
Sąd nie jest w stanie zbadać, czy jest ona wynikiem oczywistego błędu w ocenie, czy naruszenia zasady równego traktowania
i obowiązku przejrzystości, jak to twierdzi skarżąca. Wniosek o stwierdzenie nieważności oparty na tych zarzutach może być
ewentualnie badany tylko w świetle uzasadnienia decyzji zastępującej decyzję z dnia 13 lipca 2007 r., której nieważność została
stwierdzona przez Sąd.
Wynika stąd, że wniosek o odszkodowanie należy oddalić w całości.
Bez konieczności orzekania w przedmiocie zarzutu niedopuszczalności podniesionego przez Komisję wobec dowodu ze sprawozdania
z audytu finansowego złożonego przez skarżącą na rozprawie i w przedmiocie wagi tego dokumentu oraz wagi pisma skierowanego
przez Komisję do skarżącej i dokumentu zawierającego inne ogłoszenie o przetargu, złożone również przez skarżąca na rozprawie,
należy uznać, że z powyższych rozważań wynika, iż dokumenty te nie mają żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sporu. Sąd nie
wziął ich więc pod uwagę, wydając niniejszy wyrok (zob. podobnie wyrok Sądu z dnia 29 października 1998 r. w sprawie T‑13/96
TEAM przeciwko Komisji, Rec. s. II‑4073, pkt 79).

W przedmiocie kosztów
Zgodnie z art. 87 § 3 regulaminu w razie częściowego tylko uwzględnienia żądań każdej ze stron Sąd może postanowić, że koszty
zostaną rozdzielone albo że każda ze stron poniesie własne koszty.
W związku z tym, że skarga została częściowo uwzględniona, słuszna ocena okoliczności sprawy wymaga, aby skarżąca pokryła
50% własnych kosztów i 50% kosztów poniesionych przez Komisję, a Komisja – 50% własnych kosztów i 50% kosztów poniesionych
przez skarżącą.
Z powyższych względów
SĄD (piąta izba)
orzeka, co następuje:
1)
Stwierdza się nieważność decyzji Komisji z dnia 13 lipca 2007 r. o odrzuceniu oferty złożonej przez Evropaïki Dynamiki – Proigmena
Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE w ramach przetargu ENTR/05/78, w zakresie części 2 zamówienia (zarządzanie
infrastrukturą) na zarządzanie portalem „Twoja Europa” i jego utrzymanie, oraz o udzieleniu tego zamówienia innemu oferentowi.
2)
W wniosek o stwierdzenie nieważności zostaje oddalony w pozostałym zakresie.
3)
Wniosek o odszkodowanie zostaje oddalony.
4)
Evropaïki Dynamiki – Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis ponosi 50% własnych kosztów i 50% kosztów
poniesionych przez Komisję Europejską, a Komisja Europejska ponosi 50% własnych kosztów i 50% kosztów poniesionych przez Evropaïki
Dynamiki – Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis.
Vilaras
Prek
Ciucă
Wyrok ogłoszono na posiedzeniu jawnym w Luksemburgu w dniu 9 września 2010 r.
Podpisy
Spis treści
Ramy prawneII – 2
1. Rozporządzenie finansowe i zasady wykonaniaII – 2
2. Ogłoszenie o zamówieniu i specyfikacjaII – 4
Okoliczności postania sporuII – 6
1.  W przedmiocie części 1II – 7
2.  W przedmiocie części 2II – 8
Przebieg postępowania i żądania stronII – 8
Co do prawaII – 9
1. W przedmiocie wniosku o stwierdzenie nieważnościII – 9
W przedmiocie zarzutu dotyczącego naruszenia obowiązku uzasadnieniaII – 10
Argumenty stronII – 10
Ocena SąduII – 10
– W przedmiocie uzasadnienia zawartego w decyzji z dnia 21 maja 2007 r. i w piśmie z dnia 29 maja 2007 r. (część 1)II – 11
– W przedmiocie uzasadnienia zawartego w decyzji z dnia 13 lipca 2007 r. oraz w piśmie z dnia 16 lipca 2007 r. (część 2)II – 14
W przedmiocie zarzutu dotyczącego oczywistych błędów w ocenie (część 1)II – 16
W przedmiocie jakościowego kryterium udzielenia zamówienia nr 1 zatytułowanego „Dobre zrozumienie przewidywanych prac i odpowiedni
charakter metodologii zaproponowanej do wykonania zadań”II – 17
W przedmiocie jakościowego kryterium udzielenia zamówienia nr 2, zatytułowanego „Jakość i kompletność projektu PMQP, a w szczególności
procedur proponowanych w dziedzinie »zapewnienia jakości« i »kontroli jakości«”II – 21
W przedmiocie jakościowego kryterium udzielenia zamówienia nr 3, zatytułowanego „Jakość zaproponowanego planowania projektu
i alokacji zasobów w celu wykonania wszystkich zadań w ramach scenariusza 1”II – 22
W przedmiocie jakościowe kryterium udzielenia zamówienia nr 4, zatytułowanego „Jakość zaproponowanego planowania projektu
i alokacji zasobów w celu wykonania wszystkich zadań w ramach scenariusza 2”II – 23
W przedmiocie zarzutu dotyczącego naruszenia zasady równego traktowania i obowiązku przejrzystościII – 25
Argumenty stronII – 25
Ocena SąduII – 25
2.  W przedmiocie wniosku o odszkodowanieII – 26
Argumenty stronII – 26
Ocena SąduII – 27
W przedmiocie kosztówII – 29
*
Język postępowania: angielski.