CELEX: 61981CJ0257
Ambtenaar
Beroepsziekte

1 BIJ VERZOEKSCHRIFT NEERGELEGD TER GRIFFIE VAN HET HOF OP 21 SEPTEMBER 1981 , HEEFT K ., GEWEZEN HOOFDADMINISTRATEUR BIJ DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN , BEROEP INGESTELD TOT NIETIGVERKLARING VAN HET BESLUIT VAN DE SECRETARIS-GENERAAL VAN DE RAAD VAN 13 JULI 1981 , WAARBIJ VERZOEKER DE TOEPASSING VAN ARTIKEL 78 , TWEEDE ALINEA , VAN HET STATUUT VAN DE AMBTENAREN VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN IS GEWEIGERD . KRACHTENS DIE BEPALING WORDT HET INVALIDITEITSPENSIOEN VAN DE AMBTENAAR DIE GETROFFEN IS DOOR EEN BLIJVENDE INVALIDITEIT DIE ALS VOLLEDIG WORDT BESCHOUWD , WAARDOOR HET HEM NIET MOGELIJK IS WERKZAAMHEDEN TE VERRICHTEN DIE MET EEN AMBT IN ZIJN LOOPBAAN OVEREENKOMEN , VASTGESTELD OP 70 % VAN HET BASISSALARIS VAN DE AMBTENAAR , INDIEN DIE INVALIDITEIT HET GEVOLG IS VAN , ONDER MEER , EEN BEROEPSZIEKTE .
2 VERZOEKER WAS SEDERT NOVEMBER 1973 HOOFDADMINISTRATEUR IN DE RANG A 5 BIJ DE RAAD ; SEDERT 1977 ONDERGING HIJ DIVERSE MEDISCHE BEHANDELINGEN , WAARONDER EEN NEUROLOGISCHE , ALSMEDE CHIRURGISCHE INGREPEN . DAAR HIJ TUSSEN 10 JANUARI 1977 EN 11 JANUARI 1980 IN TOTAAL 393 EN EEN HALVE DAG ZIEKTEVERLOF HAD GENOTEN , BESLOOT DE RAAD OP 17 JANUARI 1980 , ZIJN GEVAL OVEREENKOMSTIG ARTIKEL 59 , LID 1 , VIERDE ALINEA , VAN HET STATUUT AAN DE INVALIDITEITSCOMMISSIE VOOR TE LEGGEN .
3 OP 24 OKTOBER 1980 KWAM DE INVALIDITEITSCOMMISSIE , NA INZAGE VAN HET MEDISCH DOSSIER EN EEN NEUROLOGISCH SPECIALISTENONDERZOEK , TOT DE CONCLUSIE DAT VERZOEKER BLIJVEND INVALIDE WAS EN DAT DEZE INVALIDITEIT ALS VOLLEDIG MOEST WORDEN BESCHOUWD , WAARDOOR HET HEM NIET MOGELIJK WAS WERKZAAMHEDEN TE VERRICHTEN OVEREENKOMEND MET EEN AMBT IN ZIJN LOOPBAAN .
4 BIJ BESLUIT VAN DE SECREATRIS-GENERAAL VAN DE RAAD VAN 28 NOVEMBER 1980 WERD VERZOEKER OVEREENKOMSTIG ARTIKEL 53 VAN HET STATUUT PER 1 DECEMBER 1980 GEPENSIONEERD .
5 OP 10 FEBRUARI 1981 DIENDE VERZOEKER EEN KLACHT IN OVEREENKOMSTIG ARTIKEL 90 , LID 2 , VAN HET STATUUT , ERTOE STREKKENDE DAT ZIJN PENSIOEN MET TOEPASSING VAN ARTIKEL 78 , TWEEDE ALINEA , VAN HET STATUUT ZOU WORDEN VASTGESTELD OP 70 % VAN ZIJN BASISSALARIS ; HIJ VOERDE DAARTOE AAN DAT DE STOORNISSEN DIE TOT ERKENNING VAN ZIJN INVALIDITEIT HADDEN GELEID , ZICH HADDEN GEOPENBAARD IN VERBAND MET DE UITOEFENING VAN ZIJN WERKZAAMHEDEN .
6 BIJ HET THANS BESTREDEN BESLUIT VAN 13 JULI 1981 WEES DE RAAD DIE KLACHT AF , STELLENDE DAT DE INVALIDITEITSCOMMISSIE NIET HAD VASTGESTELD , DAT VERZOEKERS BLIJVENDE ALGEHELE INVALIDITEIT TE WIJTEN WAS AAN EEN BEROEPSZIEKTE . MITSDIEN WAS HET BEDRAG VAN HET INVALIDITEITSPENSIOEN VASTGESTELD MET TOEPASSING VAN ARTIKEL 78 , DERDE ALINEA , VAN HET STATUUT . LAATSTGENOEMD VOORSCHRIFT BEPAALT DAT INDIEN DE INVALIDITEIT AAN EEN ANDERE DAN DE IN ARTIKEL 78 , TWEEDE ALINEA , VERMELDE OORZAKEN TE WIJTEN IS , HET INVALIDITEITSPENSIOEN EVENVEEL BEDRAAGT ALS HET OUDERDOMSPENSIOEN WAAROP DE AMBTENAAR RECHT ZOU HEBBEN GEHAD BIJ HET BEREIKEN VAN DE 65-JARIGE LEEFTIJD , INDIEN HIJ TOT DEZE LEEFTIJD IN DIENST WAS GEBLEVEN .
7 NAAR AANLEIDING VAN VERZOEKERS BEROEP EN TENEINDE SNEL EEN OPLOSSING TE VINDEN , LEGDE DE RAAD DE ZAAK - TOT TWEE MAAL TOE - OPNIEUW AAN DE INVALIDITEITSCOMMISSIE VOOR . IN EEN TWEEDE RAPPORT , GEDAGTEKEND 21 DECEMBER 1981 , DEELDE DE COMMISSIE MEE , DAT ER INDERDAAD EEN OORZAKELIJK VERBAND BESTOND     TUSSEN VERZOEKERS WERKZAAMHEDEN OF ARBEIDSOMSTANDIGHEDEN EN DE VERSLECHTERING VAN ZIJN GEZONDHEIDSTOESTAND , DOCH DAT ZIJN INVALIDITEIT NIET AAN EEN BEROEPSZIEKTE TE WIJTEN WAS .
8 HET DERDE RAPPORT , VAN 25 JANUARI 1982 , GEEFT EVENWEL BLIJK VAN EEN MENINGSVERSCHIL TUSSEN DE ARTSEN . TWEE COMMISSIELEDEN WAREN VAN OORDEEL , DAT VERZOEKERS INVALIDITEIT NIET HET GEVOLG WAS VAN EEN BEROEPSZIEKTE ; HET DERDE LID VERKLAARDE DAT VERZOEKER NIET LEED AAN EEN ZIEKTE VERMELD IN DE LIJST VAN BEROEPSZIEKTEN WAARVOOR VERGOEDING KAN WORDEN TOEGEKEND ( MODEL 503 ). VOORTS BLIJKT UIT HET DOSSIER , DAT VAN DIT LAATSTE RAPPORT TWEE VERSIES WAREN OPGESTELD EN DAT DE DRIE GENEESHEREN IN DE EERSTE VERSIE , EVENEENS VAN  25 JANUARI 1982 , DOCH NADERHAND TERUGGENOMEN , EENSTEMMING HADDEN VERKLAARD DAT VERZOEKERS INVALIDITEIT , ONDANKS HET VERBAND TUSSEN ZIJN ARBEIDSOMSTANDIGHEDEN EN DE VERSLECHTERING VAN ZIJN GEZONDHEIDSTOESTAND , NIET HET GEVOLG WAS VAN EEN BEROEPSZIEKTE VERMELD IN DE VOORNOEMDE LIJST VAN BEROEPSZIEKTEN .
9 DE RAAD BETOOGT IN DE EERSTE PLAATS , DAT VERZOEKERS BEROEP NIET ONTVANKELIJK IS , DAAR HIJ HET BESTAAN VAN EEN BEROEPSZIEKTE NIET OP DE VOORGESCHREVEN WIJZE , OVEREENKOMSTIG DE REGELING VOOR DE VERZEKERING VAN DE AMBTENAREN VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN TEGEN ONGEVALLEN EN BEROEPSZIEKTEN , HEEFT DOEN VASTSTELLEN . KRACHTENS DIE REGELING MOET DE AMBTENAAR DE INSTELLING VAN ZIJN ZIEKTE IN KENNIS STELLEN BINNEN EEN REDELIJKE TERMIJN NA HET BEGIN VAN DE ZIEKTE OF DE DATUM WAAROP ZIJ VOOR HET EERST MEDISCH IS GECONSTATEERD . DAAROP STELT DE INSTELLING EEN MEDISCH ONDERZOEK IN EN BRENGT ZIJ EEN ONTWERP-BESLUIT TER KENNIS VAN DE BETROKKENE , DIE KAN VERLANGEN DAT HET ADVIES VAN EEN MEDISCHE COMMISSIE AD HOC WORDT INGEWONNEN .
10 DIT MIDDEL MOET WORDEN VERWORPEN , NU VOORNOEMDE VERZEKERINGSREGELING IN CASU NIET TER ZAKE DIENEND IS . DEZE LAATSTE WERD IMMERS VASTGESTELD TER UITVOERING VAN ARTIKEL 73 VAN HET STATUUT , BETREFFENDE DE VERZEKERING VAN DE AMBTENAREN TEGEN UIT BEROEPSZIEKTEN EN ONGEVALLEN VOORTVLOEIENDE RISICO ' S ; IN HET ONDERHAVIGE GESCHIL IS EVENWEL ARTIKEL 78 VAN HET STATUUT , BETREFFENDE HET INVALIDITEITSPENSIOEN , AAN DE ORDE , DAT DEEL UITMAAKT VAN DE PENSIOENREGELING IN HOOFDSTUK 3 ( '  ' PENSIOENEN '  ' ) VAN TITEL V VAN HET STATUUT . IN HET ARREST VAN 15 JANUARI 1981 ( ZAAK 731/79 , B./PARLEMENT , JURISPR . 1981 , BLZ . 107 ) STELDE HET HOF VAST , DAT BIJ VERGELIJKING VAN DE ARTIKELEN 73 EN 78 VAN HET STATUUT     BLIJKT DAT HET IN DEZE TWEE BEPALINGEN OM VERSCHILLENDE EN VAN ELKAAR ONAFHANKELIJKE UITKERINGEN GAAT . DEZE OPVATTING VINDT BEVESTIGING IN ARTIKEL 25 VAN DE VERZEKERINGSREGELING , BEPALENDE DAT DE VASTSTELLING VAN EEN BLIJVENDE , OOK ALGEHELE INVALIDITEIT OVEREENKOMSTIG DEZE REGELING  '  ' NIET DE TOEPASSING PREJUDICIEERT VAN HET BEPAALDE IN ARTIKEL 78 VAN HET STATUUT , EN OMGEKEERD . '  '
11 BIJGEVOLG MOETEN ZOWEL DE BLIJVENDE ALGEHELE INVALIDITEIT , WAARDOOR HET DE AMBTENAAR NIET MOGELIJK IS WERKZAAMHEDEN TE VERRICHTEN DIE MET EEN AMBT IN ZIJN LOOPBAAN OVEREENKOMEN , ALS DE OORZAAK VAN DIE INVALIDITEIT , NIET WORDEN VASTGESTELD OVEREENKOMSTIG VOORNOEMDE VERZEKERINGSREGELING , DOCH VOLGENS DE MODALITEITEN EN DE PROCEDURE VOORGESCHREVEN IN DE REGELING BETREFFENDE HET PENSIOENSTELSEL , IN DIT GEVAL BIJLAGE VIII BIJ HET STATUUT ( '  ' NADERE UITWERKING VAN DE PENSIOENREGELING '  ' ). UIT ARTIKEL 13 VAN DIE BIJLAGE BLIJKT DUIDELIJK , DAT HET AAN DE INVALIDITEITSCOMMISSIE STAAT , DE BETROKKEN VASTSTELLINGEN TE DOEN .
12 HET BETOOG VAN DE RAAD MOET EVENWEL IN ZOVERRE WORDEN AANVAARD , DAT HET AAN DE AMBTENAAR STAAT , OM TOEPASSING VAN ARTIKEL 78 , TWEEDE ALINEA , VAN HET STATUUT TE VERZOEKEN , EN DAT DE ADMINISTRATIE , BIJ GEBREKE VAN EEN DERGELIJK VERZOEK , IN DE PROCEDURE INZAKE PENSIONERING WEGENS INVALIDITEIT NIET GEHOUDEN IS , DE OORZAAK VAN DE INVALIDITEIT AMBTSHALVE TE LATEN ONDERZOEKEN EN VAST TE STELLEN .
13 MITSDIEN KAN DE RAAD NIET WORDEN VERWETEN , VERZOEKERS OUDERDOMSPENSIOEN AANVANKELIJK , OP DE GRONDSLAG VAN ZIJN BESLUIT VAN 28 NOVEMBER 1980 , OVEREENKOMSTIG ARTIKEL 78 , DERDE ALINEA , VAN HET STATUUT TE HEBBEN VASTGESTELD , NU VERZOEKER NIET HAD VERZOCHT TE DOEN VASTSTELLEN , DAT ZIJN INVALIDITEIT HET GEVOLG WAS VAN EEN BEROEPSZIEKTE IN DE ZIN VAN ARTIKEL 78 , TWEEDE ALINEA .
14 DE RAAD WAS EVENWEL NIET LANGER GERECHTIGD , VERZOEKERS KLACHT BIJ BESLUIT VAN 13 JULI 1981 ZONDER ONDERZOEK VAN DE VRAAG AF TE WIJZEN ; IN DIE KLACHT IMMERS HAD VERZOEKER JUIST VERZOCHT , DAT ZIJN PENSIOEN OVEREENKOMSTIG ARTIKEL 78 , TWEEDE ALINEA , ZOU WORDEN VASTGESTELD , DAARTOE STELLENDE DAT DE STOORNISSEN DIE TOT ERKENNING VAN ZIJN INVALIDITEIT HADDEN GELEID , ZICH IN VERBAND MET DE UITOEFENING VAN ZIJN WERKZAAMHEDEN HADDEN GEOPENBAARD .
15 IN DIE OMSTANDIGHEDEN HAD DE ADMINISTRATIE NAAR BEHOREN MOETEN DOEN ONDERZOEKEN EN MOETEN VASTSTELLEN , OF VERZOEKERS INVALIDITEIT AL DAN NIET WAS TOE TE SCHRIJVEN AAN EEN BEROEPSZIEKTE IN DE ZIN VAN DE BETROKKEN BEPALING , TENEINDE HEM IN VOORKOMEND GEVAL HET GEVRAAGDE PENSIOEN TOE TE KENNEN . ZULKS WAS IN CASU TE MEER AANGEWEZEN , NU UIT DE OPMERKINGEN VAN DE RAAD ZELF BLIJKT , DAT DE INVALIDITEITSCOMMISSIE DE OORZAAK VAN DE INVALITITEIT VOORDIEN NOG NIET HAD ONDERZOCHT .
16 BEIDE PARTIJEN HEBBEN ZICH TOT STAVING VAN HUN CONCLUSIES BOVENDIEN BEROEPEN OP DE LATERE RAPPORTEN VAN DE INVALIDITEITSCOMMISSIE , RESPECTIEVELIJK VAN 21 DECEMBER 1981 EN VAN 25 JANUARI 1982 . DERHALVE MOET NOG WORDEN ONDERZOCHT , OF HET BESTREDEN BESLUIT VAN DE RAAD GELDIG IS OP GROND VAN DIE RAPPORTEN , VOOR ZOVER DAARUIT RECHTENS GENOEGZAAM ZOU BLIJKEN DAT VERZOEKERS INVALIDITEIT INDERDAAD NIET HET GEVOLG IS VAN EEN BEROEPSZIEKTE IN DE ZIN VAN ARTIKEL 78 , TWEEDE ALINEA , VAN HET STATUUT .
17 DEZE VRAAG MOET ONTKENNEND WORDEN BEANTWOORD . IMMERS HET RAPPORT VAN 21 DECEMBER 1981 SPREEKT WELISWAAR NIET VAN EEN  '  ' BEROEPSZIEKTE '  ' , MAAR ERKENT HET BESTAAN VAN EEN OORZAKELIJK VERBAND TUSSEN VERZOEKERS WERKZAAMHEDEN OF ARBEIDSOMSTANDIGHEDEN EN DE VERSLECHTERING VAN ZIJN GEZONDHEIDSTOESTAND , EVENALS OVERIGENS DE EERSTE VERSIE VAN HET RAPPORT VAN 25 JANUARI 1982 . EN OOK AL HAD LUIDENS DE DEFINITIEVE VERSIE VAN HET RAPPORT VAN 25 JANUARI 1982 EEN MEERDERHEID VAN TWEE ARTSEN VASTGESTELD , DAT VERZOEKERS INVALIDITEIT NIET HET GEVOLG WAS VAN EEN BEROEPSZIEKTE , DAN NEEMT ZULKS NIET WEG , DAT DIE VERSIE GEEN MOTIVERING BEVAT AAN DE HAND WAARVAN ZOU KUNNEN WORDEN BEOORDEELD OP WELKE OVERWEGINGEN DIE VASTSTELLING BERUSTTE ; VOORTS BEVAT ZIJ GENERLEI VERKLARING VAN DE TEGENSPRAAK TUSSEN DEZE VASTSTELLING EN DIE VERVAT IN ZOWEL HET TWEEDE RAPPORT ALS DE EERSTE VERSIE VAN HET DERDE RAPPORT .
18 GEZIEN VOORTS DE OMSTANDIGHEID DAT IN DE TWEEDE VERSIE VAN HET DERDE RAPPORT EEN VAN DE ARTSEN VOOR ZIJN AFWIJKEND STANDPUNT VERWEES NAAR DE - IN CASU IRRELEVANTE - LIJST VAN ERKENDE BEROEPSZIEKTEN , MOET WORDEN BETWIJFELD OF DE INVALIDITEITSCOMMISSIE VOLDOENDE OVER HAAR TAAK WAS INGELICHT , TE MEER DAAR DE RAAD IN ZIJN OPMERKINGEN ZELF HEEFT VERKLAARD , DAT HAAR SLECHTS OFFICIEUS WAS VERZOCHT VERZOEKERS GEVAL TE VERDUIDELIJKEN EN DAT ZIJ NIET BEVOEGD WAS , ZICH UIT TE SPREKEN OVER HET BESTAAN VAN EEN BEROEPSZIEKTE .
19 UIT HET VOORGAANDE VOLGT DAT HET BESLUIT VAN DE SECRETARIS-GENERAAL VAN DE RAAD VAN 13 JULI 1981 TOT AFWIJZING VAN VERZOEKERS KLACHT ONGELDIG IS WEGENS VORMGEBREKEN EN DERHALVE NIETIG MOET WORDEN VERKLAARD .
20 IN DIE OMSTANDIGHEDEN ZAL DE RAAD , ALVORENS UITSPRAAK TE DOEN , DE ZAAK OPNIEUW MOETEN VOORLEGGEN AAN DE INVALIDITEITSCOMMISSIE , DIE ZAL MOETEN NAGAAN AF ER EEN VOLDOENDE NAUW VERBAND BESTAAT TUSSEN VERZOEKERS PATHOLOGISCHE TOESTAND EN EEN AAN DE DOOR VERZOEKER VERRICHTE WERKZAAMHEDEN INHERENT , SPECIFIEK EN KENMERKEND RISICO .
Beslissing inzake de kosten
KOSTEN
INGEVOLGE ARTIKEL 69 , PARAGRAAF 2 , VAN HET REGLEMENT VOOR DE PROCESVOERING MOET DE IN HET ONGELIJK GESTELDE PARTIJ IN DE KOSTEN WORDEN VERWEZEN . AANGEZIEN DE RAAD IN HET ONGELIJK IS GESTELD , DIENT HIJ IN DE KOSTEN TE WORDEN VERWEZEN .
Dictum
HET HOF VAN JUSTITIE ( DERDE KAMER ),
RECHTDOENDE :
1 . VERNIETIGT HET BESLUIT VAN DE SECRETARIS-GENERAAL VAN DE RAAD VAN 13 JULI 1981 TOT AFWIJZING VAN VERZOEKERS KLACHT .
2 . VERWIJST DE RAAD IN DE KOSTEN VAN HET GEDING .