CELEX: 62005TJ0024
Ανταγωνισμός
Συμπράξεις
Ισπανική αγορά αποκτήσεως και πρώτης μεταποιήσεως ακατέργαστου καπνού
Απόφαση που διαπιστώνει παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ
Καθορισμός των τιμών και κατανομή της αγοράς
Υποχρέωση αιτιολογήσεως
Καταλογισμός της παραβατικής συμπεριφοράς
Ίση μεταχείριση

περί επιβολής προστίμου σε μητρική εταιρία δεν είναι η εκ μέρους της μητρικής παρακίνηση της θυγατρικής της να διαπράξει
παράβαση ούτε, κατά μείζονα λόγο, η εμπλοκή της πρώτης στην παράβαση, αλλά το γεγονός ότι αυτές αποτελούν μία και μόνη επιχείρηση
υπό την έννοια του άρθρου 81 ΕΚ. Για τους λόγους που εκτίθενται στη σκέψη 142 ανωτέρω, η διαπίστωση αυτή δεν μπορεί να αμφισβητηθεί
από το χωρίο της αιτιολογικής σκέψεως 376 της προσβαλλόμενης αποφάσεως που επικαλούνται οι προσφεύγουσες (βλ. σκέψεις 59 και
82 ανωτέρω).
Πρέπει επίσης να απορριφθεί το επιχείρημα των προσφευγουσών ότι η καθοριστική επιρροή που πρέπει να ασκεί η μητρική προκειμένου
να της καταλογιστεί η ευθύνη για την παράβαση που διέπραξε η θυγατρική της πρέπει να αφορά τις δραστηριότητες που εμπίπτουν
στην εν στενή εννοία εμπορική πολιτική της εν λόγω θυγατρικής και οι οποίες, περαιτέρω, είναι άμεσα συνδεδεμένες με την παράβαση
αυτή, εν προκειμένω, την αγορά ακατέργαστου καπνού (βλ. σκέψεις 60, 69, 73 και 77 ανωτέρω).
Συγκεκριμένα, όπως επισημάνθηκε με τη σκέψη 126 ανωτέρω, για να προσδιοριστεί αν μια θυγατρική καθορίζει αυτόνομα τη συμπεριφορά
της στην αγορά, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το σύνολο των λυσιτελών στοιχείων που αφορούν τις υφιστάμενες μεταξύ των δύο αυτών
νομικών οντοτήτων οικονομικές, οργανωτικές και νομικές σχέσεις, τα οποία μπορεί να ποικίλουν αναλόγως των περιπτώσεων και,
ως εκ τούτου, δεν είναι δυνατόν να αποτελέσουν αντικείμενο περιοριστικής απαρίθμησης.
Τα στοιχεία στα οποία στηρίζεται η Επιτροπή, με την προσβαλλόμενη απόφαση, για να καταλήξει ότι, κατά τη διάρκεια της οικείας
περιόδου, οι προσφεύγουσες ασκούσαν εμπράκτως καθοριστική επιρροή στη συμπεριφορά της WWTE στην αγορά παρατίθενται στην αιτιολογική
σκέψη 391 της αποφάσεως αυτής και εμπίπτουν σε τρεις διαφορετικές κατηγορίες.
–       Επί των καθηκόντων του V. στο εσωτερικό του ομίλου Standard
Πρώτον, η Επιτροπή προβάλλει ορισμένα στοιχεία σχετικά με τα καθήκοντα του V. στο εσωτερικό του ομίλου Standard.
Διαπιστώνεται ότι, όπως επισήμαναν και οι προσφεύγουσες με έγγραφο απαντήσεως σε αίτημα παροχής πληροφοριών που τους απηύθυνε
η Επιτροπή κατά τη διοικητική διαδικασία και επιβεβαίωσαν με τα έγγραφά τους, ο V. ήταν, τουλάχιστον από την αρχή της περιόδου
εντός της οποίας διαπράχθηκαν οι παραβάσεις, ένα από τα τέσσερα μέλη του διοικητικού συμβουλίου της WWTE. Με το ίδιο έγγραφο
απαντήσεως, οι προσφεύγουσες διευκρίνισαν ότι, κατά διαφορετικές χρονικές στιγμές μιας περιόδου που άρχισε στις 30 Σεπτεμβρίου
1989, ο V. είχε επίσης υπάρξει μέλος του διοικητικού συμβουλίου τεσσάρων άλλων θυγατρικών του ομίλου Standard εγκατεστημένων
στην Ιταλία και στην Ελλάδα. Τα στοιχεία αυτά συνάδουν απολύτως με τα όσα υποστήριξαν οι προσφεύγουσες με το έγγραφό τους
απαντήσεως στην ανακοίνωση των αιτιάσεων και επανέλαβαν με το υπόμνημά τους απαντήσεως, ότι ο V. είχε «ρόλο εκπροσώπου στην
Ευρώπη» τον οποίο εκπλήρωνε μέσω της παρουσίας του στα διοικητικά συμβούλια των διαφόρων αυτών θυγατρικών και ο οποίος συνίστατο
στο καθήκον του «να συντονίζει τις πωλήσεις μεταποιημένου καπνού μέσω του δικτύου διεθνών πωλήσεων της SCC» στην Ευρώπη.
Διαπιστώνεται επίσης ότι οι προσφεύγουσες δεν αμφισβητούν την άποψη που διατυπώνει η Επιτροπή στην αιτιολογική σκέψη 391 της
προσβαλλόμενης αποφάσεως, ότι ο V. είχε τη «γενική ευθύνη των δραστηριοτήτων του ομίλου [Standard] στην Ευρώπη». Οι προσφεύγουσες
αρκούνται να προβάλουν, αφενός, ότι η κατάσταση του V. δεν είναι συγκρίσιμη με αυτήν των διευθυντικών στελεχών στα οποία αναφέρεται
η προπαρατεθείσα στη σκέψη 64 ανωτέρω απόφαση του Πρωτοδικείου ABB Asea Brown Boveri κατά Επιτροπής, με αποτέλεσμα η Επιτροπή
να μην δύναται να αντλήσει επιχειρήματα από την απόφαση αυτή, και, αφετέρου, ότι η εν λόγω θέση είναι πολύ αόριστη και δεν
αποδεικνύει ότι η SCTC είχε δώσει εντολή στην WWTE να υιοθετήσει συμπεριφορά αντίθετη προς τον ανταγωνισμό. Προστίθεται επίσης
ότι, με το δικόγραφο της προσφυγής, οι ίδιες οι προσφεύγουσες χαρακτηρίζουν τον V. ως «διευθυντικό στέλεχος υπεύθυνο για τις
δραστηριότητες του ομίλου στην Ευρώπη».
Με τα έγγραφά τους, οι προσφεύγουσες δεν αμφισβητούν ούτε την άποψη που διατυπώνει επίσης η Επιτροπή στην αιτιολογική σκέψη
391 της προσβαλλόμενης αποφάσεως, ότι ο V. ενεργούσε ως εκπρόσωπος της SCC και ήταν «υπεύθυνος για τις επαφές μεταξύ της WWTE
και των μητρικών της εταιριών». Οι προσφεύγουσες αρκούνται εκ νέου να προβάλουν ότι η εν λόγω θέση είναι πολύ αόριστη και
δεν αποδεικνύει ότι οι εταιρίες αυτές έδωσαν εντολή στην WWTE να υιοθετήσει συμπεριφορά αντίθετη προς τον ανταγωνισμό.
Είναι αληθές ότι ο V. δεν εργαζόταν σε καμία από τις προσφεύγουσες –αλλά στην SCTL, θυγατρική της SCTC κατά 100 %– και ότι
δεν περιλαμβανόταν στον κατάλογο των «corporate directors» ή «corporate officers» της SCC που κοινοποίησε η εταιρία αυτή στην
Επιτροπή κατά τη διάρκεια της διοικητικής διαδικασίας. Παρά ταύτα, τα καθήκοντα που ασκούσε και οι ευθύνες που είχε στο εσωτερικό
του ομίλου Standard ήταν εξαιρετικής σημασίας, στο μέτρο ειδικότερα που αφορούσαν έναν από τους δύο κύριους τομείς δραστηριοτήτων
του ομίλου και το σύνολο του ευρωπαϊκού εδάφους.
Η σπουδαιότητα του ρόλου του V. στο εσωτερικό του ομίλου Standard υπογραμμίζεται περαιτέρω από το γεγονός ότι, στις ετήσιες
εκθέσεις της SCC για τα έτη 1999 έως 2001, αναγράφεται ως ιδιότητα του V. αυτή του «αντιπροέδρου και περιφερειακού διευθυντή
Ευρώπης» του αρμόδιου για τον καπνό τμήματος της εταιρίας αυτής. Η διαβεβαίωση των προσφευγουσών ότι ο τίτλος αυτός δεν υπήρχε
στην πραγματικότητα και ότι απονεμήθηκε στον V. με σκοπό τη βελτίωση της δημόσιας εικόνας του δεν πείθει.
Λαμβανομένων υπόψη των διαφορετικών αυτών στοιχείων, ευλόγως μπορούσε να θεωρηθεί ότι ο V. αποτελούσε διευθυντικό στέλεχος
του ομίλου Standard. Ως εκ τούτου, ορθώς η Επιτροπή έκρινε ότι υπήρχε άμεση σχέση μεταξύ της SCC, μητρικής εταιρίας και ηγετικής
του ομίλου αυτού, και του V.
Η περίσταση αυτή, μαζί με το γεγονός ότι ο V. ήταν ένα εκ των τεσσάρων μελών του διοικητικού συμβουλίου της WWTE, συνιστά
ισχυρή ένδειξη ότι η SCC ασκούσε καθοριστική επιρροή στη συμπεριφορά της WWTE στην αγορά.
–       Επί των πρακτικών της συνεδριάσεως του διοικητικού συμβουλίου της WWTW της 25ης και 26ης Μαρτίου 1996
Δεύτερον, η Επιτροπή στηρίζεται στα πρακτικά της συνεδριάσεως του διοικητικού συμβουλίου της WWTΕ της 25ης και 26ης Μαρτίου
1996, τα οποία συντάχθηκαν τόσο στην ισπανική όσο και στην αγγλική γλώσσα.
Συναφώς, επισημαίνεται ότι από ορισμένα χωρία των πρακτικών, που περιέχονται στο σημείο 2, υπό τον τίτλο «Διαδικασία σχετική
με τις συνεδριάσεις του διοικητικού συμβουλίου» προκύπτει ότι, κατά τη διάρκεια της εν λόγω συνεδριάσεως, τα δύο μέλη του
διοικητικού συμβουλίου της WWTE που διόρισε ο όμιλος Standard ενέμειναν στο γεγονός ότι η εταιρία αυτή δεν μπορούσε να ενεργήσει
ανεξάρτητα από την SCTC. Έτσι, ο V. τόνισε ότι, μολονότι η WWTE αποτελεί «αυτόνομη οντότητα με δική της ταυτότητα», εντούτοις,
αποτελεί «επίσης θυγατρική της SCTC» με αποτέλεσμα να οφείλει «να συμβαδίζει με την νοοτροπία της SCTC». Ο δε C. υπογράμμισε
ότι, «ακόμα και αν σε όλα τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου [της WWTE] είχαν ανατεθεί εξουσίες και ευθύνες, εντούτοις, τα
εν λόγω μέλη δεν είχαν ελευθερία να λαμβάνουν όλες τις αποφάσεις και, ως εκ τούτου, έπρεπε να συμβουλεύονται σε πληθώρα περιπτώσεων
τα ιεραρχικώς ανώτερα όργανα της SCTC.»
Από άλλα χωρία των πρακτικών προκύπτει ότι, για μια σειρά ζητημάτων ή δαπανών, η WWTE έπρεπε να συμβουλεύεται την SCTC ή να
λαμβάνει την προηγούμενη έγκρισή της.
Επομένως, πρώτον, στο σημείο 3, υπό τον τίτλο «Διαδικασίες πωλήσεων», αναφέρεται ότι «ουδεμία ποσότητα καπνού πρέπει να εξάγεται
χωρίς να συνοδεύεται από έντυπο φέρον δύο υπογραφές, η μορφή του οποίου θα καθοριστεί μετά την επίσκεψη του [F., προσκεκλημένου
να συμμετάσχει στην επίμαχη συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου της WWTE] στο Godalming [έδρα της SCTC στο Ηνωμένο Βασίλειο]
αυτή την εβδομάδα» και ότι «το έντυπο αυτό θα πρέπει να συμπληρωθεί από τον [D., ένα από τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου
της WWTE] μετά τον έλεγχο όλων σχετικών στοιχείων από τον [Α.] στο Godalming.»
Δεύτερον, όσον αφορά τη μακροπρόθεσμη χρηματοδότηση, στο έγγραφο των πρακτικών επισημαίνονται τα εξής: «Προς το παρόν, αδυνατούμε
να πράξουμε οτιδήποτε διότι δεν είμαστε σε θέση να υποθηκεύσουμε τα στοιχεία ενεργητικού κατόπιν των οδηγιών της SCTC.» Αναφέρεται
επίσης ότι ο F. θα μεταβεί στο Godalming για να εξετάσει το ζήτημα αυτό μαζί, μεταξύ άλλων, με τον Μ. Πρέπει να διευκρινιστεί
ότι ο Μ. ήταν, κατά την περίοδο εντός της οποίας διαπράχθηκαν οι παραβάσεις, ένας από τους «corporate officers» και αντιπροέδρους
της SCC καθώς και ταμίας της εταιρίας αυτής.
Τρίτον, σε έναν πίνακα που περιλαμβάνεται στο σημείο 10 των πρακτικών απαριθμείται σειρά επενδυτικών έργων που χρήζουν «τελικής
εγκρίσεως της SCTC.» Ως προς το σημαντικότερο έργο, εν προκειμένω την κατασκευή νέας αποθήκης, οι V. και M. επισήμαναν ότι
«η έγκριση της δαπάνης αυτής από τη SCΤC κατά τη διάρκεια της παρούσας χρήσης θα είναι ενδεχομένως εξαιρετικά δυσχερής». Στο
ίδιο σημείο 10 αναφέρεται ότι μια επένδυση σχετική με μεταφορά «αξόνων» από έναν τομέα εκμεταλλεύσεως σε άλλον «κατά πάσα
πιθανότητα θα εγκρινόταν ταχύτατα από την SCTC λαμβανομένης υπόψη της άμεσης ανάγκης για το έργο αυτό.»
Τα στοιχεία που εκτίθενται στις σκέψεις 182 έως 186 ανωτέρω συνιστούν ισχυρές ενδείξεις ότι η SCC ασκούσε καθοριστική επιρροή
στη συμπεριφορά της WWTE στην αγορά. Το επιχείρημα των προσφευγουσών ότι η συμβουλή της SCTC λαμβανόταν, και η έγκρισή της
ήταν αναγκαία, μόνο για ζητήματα άσχετα προς την αγορά ακατέργαστου καπνού, όπως είναι, μεταξύ άλλων, οι πωλήσεις μεταποιημένου
καπνού, στερούνται λυσιτέλειας για τους λόγους που αναλύονται στις σκέψεις 170 και 171 ανωτέρω. Όσον αφορά το επιχείρημα ότι
η προηγούμενη έγκριση της SCTC ήταν απαραίτητη μόνο στις περιπτώσεις των έκτακτων δαπανών, αυτό δεν στηρίζεται σε πραγματικά
περιστατικά δεδομένου ότι ο πίνακας που περιλαμβάνεται στο σημείο 10 των πρακτικών απαριθμεί επενδυτικά έργα το κόστος των
οποίων κυμαίνεται μεταξύ 1 220 και 1 056 911 δολαρίων Αμερικής (USD), μεταξύ των οποίων καταλέγονται και χαμηλά ποσά το ύψος
των οποίων δεν υπερβαίνει καν τα 4 800, 5 600 ή 6 504 USD.
Το συμπέρασμα που εκτίθεται στη σκέψη 187 ανωτέρω επιβεβαιώνεται και από λοιπές ενδείξεις περιλαμβανόμενες στα επίμαχα πρακτικά.
Έτσι, αφενός, από το σημείο 4 των πρακτικών αυτών προκύπτει ότι ο κώδικας συμπεριφοράς ο οποίος επιβαλλόταν στο προσωπικό
της SCTC προοριζόταν να εφαρμοστεί επίσης στο προσωπικό της WWTE, καθόσον είχε συμφωνηθεί, κατόπιν ορισμένων αντιρρήσεων που
διατύπωσε ο πρόεδρος της WWTE, να μεταφραστεί ο κώδικας αυτός από τα αγγλικά στα ισπανικά. Αφετέρου, από το σημείο 7 των εν
λόγω πρακτικών προκύπτει ότι το διοικητικό συμβούλιο της WWTE εξέτασε την οικονομική και εμπορική κατάσταση της SCTC.
Επίσης, πρέπει να επισημανθεί ότι τα επίμαχα πρακτικά αναφέρουν ότι το διοικητικό συμβούλιο της WWTE προετοίμασε τη στρατηγική
αγορών ακατέργαστου καπνού για τη συγκομιδή του έτους 1996 στην Ισπανία. Στο πλαίσιο αυτό, γίνεται ρητή μνεία στη συνεδρίαση
της συμπράξεως των επιχειρήσεων μεταποιήσεως που έλαβε χώρα στις 13 Μαρτίου 1996 στην Μαδρίτη, ως ακολούθως:
«Πριν λίγες εβδομάδες πραγματοποιήθηκε στη Μαδρίτη συνεδρίαση με τη συμμετοχή όλων των αγοραστριών επιχειρήσεων η οποία αποσκοπούσε
στην επίτευξη διαφόρων συμφωνιών σχετικά με τη στρατηγική συνάψεως των συμβάσεων για τη συγκομιδή [του 1996]. Σε τεταμένη
ατμόσφαιρα, οι μόνες προφορικές συμφωνίες που συνάφθηκαν ήταν οι εξής:
1.      ελάχιστη τιμή 3 [ισπανικών πεσετών (ESP)] ανά kg για το προϊόν FCV [flue cured Virginia]
2.      αποκαλύφθηκαν οι προθέσεις όλων των εταιριών ως προς τη μέση τιμή
Δυστυχώς, δεν μπόρεσε να επιτευχθεί συμφωνία όσον αφορά την κατανομή του ισπανικού καπνού μεταξύ των τεσσάρων αγοραστριών
επιχειρήσεων.»
Επομένως, είναι προφανές ότι οι εκπρόσωποι του ομίλου Standard που αποτελούσαν μέλη του διοικητικού συμβουλίου της WWTE ήταν
ενημερωμένοι για τις πρακτικές της συμπράξεως των επιχειρήσεων μεταποιήσεως. Έτι περαιτέρω, όπως θα εκτεθεί λεπτομερέστερα
με τις σκέψεις 192 και 193 κατωτέρω, από άλλα στοιχεία του φακέλου της Επιτροπής προκύπτει ότι ο V. είχε, επιπλέον, προσωπική
ενημέρωση, πέραν των συνεδριάσεων του διοικητικού συμβουλίου της WWTE, σχετικά με ορισμένες πτυχές της συμπράξεως αυτής. Δεν
αμφισβητείται από τους διαδίκους ότι οι εν λόγω εκπρόσωποι ουδέποτε εξέφρασαν την αντίθεσή τους προς τις πρακτικές αυτές και
ότι η SCC –παρά τον κίνδυνο ποινικών διώξεων ή αγωγών αποζημιώσεων τρίτων τον οποίο διέτρεχε συμπεριφερόμενη με τον τρόπο
αυτό– ουδέν μέτρο έλαβε έναντι της WWTE με σκοπό να εμποδίσει την εξακολούθηση της εμπλοκής της στην παράβαση. Η Επιτροπή
θεμιτώς μπορούσε να συναγάγει ότι η SCC ενέκρινε σιωπηρώς την εν λόγω συμμετοχή και να θεωρήσει ότι η εν λόγω συμπεριφορά
συνιστά πρόσθετη ένδειξη της ασκήσεως καθοριστικής επιρροής στη συμπεριφορά της θυγατρικής της.
–       Επί των τηλεομοιοτυπιών που απέστειλε ο πρόεδρος της WWTE στον V.
Τρίτον, η Επιτροπή επικαλείται τέσσερις τηλεομοιοτυπίες που απέστειλε ο πρόεδρος της WWTE στον V.
Με την πρώτη τηλεομοιοτυπία, από 28 Οκτωβρίου 1996, που απεστάλη στην SCTC υπ’ όψιν του V., ο S. ενημερώνει τον παραλήπτη,
μεταξύ άλλων, για το αποτέλεσμα των αγορών καπνού κατά την περίοδο 1996 και για τις καταβαλλόμενες από κάθε ισπανική επιχείρηση
μεταποιήσεως μέσες τιμές, παρέχοντας με τον τρόπο αυτό λεπτομέρειες ως προς ορισμένες πτυχές της συμπράξεως των επιχειρήσεων
μεταποιήσεως. Με τη δεύτερη τηλεομοιοτυπία, από 6 Οκτωβρίου 1997, απευθυνόμενη στην «Standard Commercial – UK» –αναφορά με
την οποία πρέπει κατά πάσα πιθανότατα να θεωρηθεί ότι νοείται η SCTC, η οποία ασκούσε δραστηριότητες στο Ηνωμένο Βασίλειο
(βλ. σκέψη 184 ανωτέρω) και ήταν η μητρική εταιρία της εταιρίας όπου εργαζόταν ο V. (βλ. σκέψη 177 ανωτέρω)– , ο S. παρέχει
λεπτομερείς πληροφορίες ως προς μια συνεδρίαση που πραγματοποιήθηκε μεταξύ της WWTE, της Cetarsa και της Agroexpansión στο
τέλος του Σεπτεμβρίου 1997 κατά τη διάρκεια της οποίας οι εταιρίες αυτές συμφώνησαν να ανταλλάξουν πληροφορίες για τις τιμές
και τις ποσότητες αγοράς κατεργασμένου καπνού. Με την τρίτη τηλεομοιοτυπία, από 8 Οκτωβρίου 1997, απευθυνόμενη στην «Standard
Commercial – UK», ο S. γνωστοποιεί στον V. αντίγραφο επιστολής που απέστειλε αυθημερόν στον πρόεδρο της Cetarsa και με το
οποίο διαμαρτύρεται για το γεγονός ότι η τελευταία αυτή εταιρία δεν τηρεί τις συμφωνίες για τις τιμές που έχουν συναφθεί από
τις επιχειρήσεις μεταποιήσεως. Τέλος, με την τέταρτη τηλεομοιοτυπία, από 10 Οκτωβρίου 1997, απευθυνόμενη στην «Standard Commercial
– UK», ο S. ανακοινώνει στοιχεία που αφορούν τις ποσότητες κατεργασμένου καπνού που αγόραζαν οι επιχειρήσεις μεταποιήσεως
και τις καταβαλλόμενες τιμές.
Για τους λόγους που εκτέθηκαν στη σκέψη 190 ανωτέρω, το γεγονός –που ούτως ή άλλως δεν αμφισβητείται από τις προσφεύγουσες–
ότι ο V. είχε ενημερωθεί προσωπικώς, από τον πρόεδρο της WWTE, σχετικά με διάφορες πτυχές της συμπράξεως των επιχειρήσεων
μεταποιήσεως μπορούσε θεμιτώς να θεωρηθεί πρόσθετη ένδειξη της εκ μέρους της SCC ασκήσεως καθοριστικής επιρροής στη συμπεριφορά
της WWTE.
–       Συμπέρασμα όσον αφορά την περίοδο που εκτείνεται από τις 13 Μαρτίου 1996 μέχρι τις 5 Μαΐου 1998
Από τις περιεχόμενες στις σκέψεις 173 έως 193 εκτιμήσεις ανωτέρω προκύπτει ότι η Επιτροπή απέδειξε επαρκώς κατά νόμον ότι,
κατά τη διάρκεια της περιόδου που εκτείνεται από τις 13 Μαρτίου 1996 μέχρι και τις 4 Μαΐου 1998, η SCC και η SCTC ασκούσαν
εμπράκτως καθοριστική επιρροή στη συμπεριφορά της WWTE.
Αντιθέτως, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, όπως ορθώς υπογραμμίζουν οι προσφεύγουσες, από κανένα από τα στοιχεία που επικαλείται
η Επιτροπή με την προσβαλλόμενη απόφαση δεν μπορεί να συναχθεί ότι η TCLT –η οποία, κατά τις προσφεύγουσες, αποτελεί επιχείρηση
χωρίς δική της δραστηριότητα, η συμμετοχή της οποίας στην WWTE έχει αμιγώς οικονομικό χαρακτήρα– ασκούσε εμπράκτως, κατά τη
διάρκεια της εν λόγω περιόδου, καθοριστική επιρροή στη συμπεριφορά της WWTE στην αγορά. Συγκεκριμένα, τα εν λόγω στοιχεία
αφορούν αποκλειστικά τις SCC και SCTC.
Το γεγονός ότι η TCLT αποτελούσε τον κύριο πελάτη της WWTE από το 1996 έως το 1999 δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη από το Γενικό
Δικαστήριο, δεδομένου ότι η Επιτροπή επικαλέστηκε για πρώτη φορά το γεγονός αυτό μόλις με το υπόμνημα αντικρούσεως, επιχειρώντας
να καταλογίσει στην TCLT την ευθύνη για την παραβατική συμπεριφορά της θυγατρικής της. Επιπλέον, από τα πρακτικά της συνεδριάσεως
του διοικητικού συμβουλίου της WWTE που έλαβε χώρα στις 25 και 26 Μαρτίου 1996 προκύπτει ότι οι αγορές μεταποιημένου καπνού
από την WWTE αποδόθηκαν στην TCLT αποκλειστικά για σκοπούς αμιγώς λογιστικής και φορολογικής φύσεως: «[κ]ατά το παρελθόν,
η WWTE χρέωνε τις εν λόγω αγορές στην TCLT προκειμένου να εγγραφεί κέρδος στα λογιστικά βιβλία της WWTE». Ουδεμία παράδοση
μεταποιημένου καπνού δεν πραγματοποιήθηκε ουσιαστικά στην TCLT. Εν πάση περιπτώσει, μολονότι το γεγονός αυτό μπορεί να αποτελέσει
ένδειξη ενδιαφέροντος εκ μέρους της TCLT για την εμπορική πολιτική της WWTE, εντούτοις, δεν αρκεί αφ’ εαυτού για να αποδείξει
ότι η πρώτη αυτή εταιρία ασκούσε καθοριστική επιρροή στη συμπεριφορά της τελευταίας.
Κατά συνέπεια, η Επιτροπή δεν μπορούσε βασίμως να καταλογίσει στην TCLT την παραβατική συμπεριφορά της WWTE για την περίοδο
που εκτείνεται από τις 13 Μαρτίου 1996 μέχρι και τις 4 Μαΐου 1998 ούτε, ως εκ τούτου, να κρίνει ότι η εταιρία αυτή ευθύνεται
εις ολόκληρον για την καταβολή του επιβληθέντος στην εν λόγω θυγατρική προστίμου όσον αφορά την ίδια περίοδο.
Επί της περιόδου που εκτείνεται από τις 5 Μαΐου 1998 μέχρι την έκδοση της προσβαλλόμενης αποφάσεως
Λαμβανομένων υπόψη των στοιχείων που παρατίθενται στην αιτιολογική σκέψη 393 της προσβαλλόμενης αποφάσεως (βλ. τις πρώτες
τρεις περιπτώσεις της σκέψεως 38 ανωτέρω), μπορεί να θεωρηθεί ότι οι προσφεύγουσες κατείχαν σχεδόν το σύνολο του κεφαλαίου
της WWTE από τις 5 Μαΐου 1998 μέχρι τον Οκτώβριο του 1998 ενώ, από την ημερομηνία αυτή μέχρι και την ημερομηνία εκδόσεως της
προσβαλλόμενης αποφάσεως, οι εν λόγω εταιρίες κατείχαν το σύνολο του κεφαλαίου της WWTE.
Το ανωτέρω επιτείνεται από το γεγονός ότι, από τις 5 Μαΐου 1998, οι προσφεύγουσες διαθέτουν την απαιτούμενη πλειοψηφία για
τη λήψη αποφάσεων της γενικής συνέλευσης της WWTE (αιτιολογική σκέψη 394 της προσβαλλόμενης αποφάσεως) και ότι στο διοικητικό
συμβούλιο της WWTE συμμετέχουν δύο νέα μέλη, διορισθέντα από τη γενική συνέλευση της WWTE προς αντικατάσταση των μελών που
εκπροσωπούσαν τους παλαιούς μετόχους της μειοψηφίας.
Υπό το πρίσμα των στοιχείων που εκτίθενται στις σκέψεις 198 και 199 ανωτέρω, είναι σαφές ότι, από τις 5 Μαΐου 1998, οι προσφεύγουσες
είναι σε θέση να ασκούν καθοριστική επιρροή στη συμπεριφορά της WWTE. Άλλωστε, οι προσφεύγουσες αναγνωρίζουν ρητώς το γεγονός
αυτό με τα έγγραφά τους.
Επομένως, πρέπει να εξεταστεί, όσον αφορά την περίοδο που εκτείνεται από τις 5 Μαΐου 1998 μέχρι την έκδοση της προσβαλλόμενης
αποφάσεως, αν, όπως ισχυρίζεται η Επιτροπή, συνέτρεχε η προϋπόθεση περί της έμπρακτης ασκήσεως καθοριστικής επιρροής για καθεμία
από τις προσφεύγουσες.
Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι η Επιτροπή, έχοντας υποστηρίξει διαφορετική άποψη με τα έγγραφά της (βλ. σκέψη 105 ανωτέρω), παραδέχτηκε,
κατόπιν γραπτής ερωτήσεως που της έθεσε το Πρωτοδικείο, ότι, με την προσβαλλόμενη απόφαση, όσον αφορά τις θυγατρικές που ελέγχονται
κατά 100 % από τις μητρικές τους, επέλεξε να μην αρκεστεί να στηριχθεί στο τεκμήριο για το οποίο γίνεται λόγος στις σκέψεις
129, 130 και 140 ανωτέρω προκειμένου να καταλογίσει στις μητρικές την ευθύνη για την παράβαση που διέπραξαν οι θυγατρικές
τους, αλλά να λάβει επίσης υπόψη πρόσθετα στοιχεία που αποδείκνυαν την έμπρακτη άσκηση καθοριστικής επιρροής (βλ. σκέψεις
118 και 147 ανωτέρω). Από διάφορες αιτιολογικές σκέψεις της προσβαλλόμενης αποφάσεως προκύπτει ότι αυτή είναι πράγματι η προσέγγιση
που σκόπευε να ακολουθήσει εν προκειμένω η Επιτροπή (σκέψεις 141 έως 145 ανωτέρω).
Επομένως, πρέπει να εξακριβωθεί αν τα στοιχεία που περιέλαβε η Επιτροπή στην προσβαλλόμενη απόφαση αποδεικνύουν επαρκώς κατά
νόμον ότι, κατά τη διάρκεια της εξεταζόμενης περιόδου, οι προσφεύγουσες ασκούσαν εμπράκτως καθοριστική επιρροή στη συμπεριφορά
της WWTE. Τα στοιχεία αυτά περιέχονται στις αιτιολογικές σκέψεις 396 και 398 της προσβαλλόμενης αποφάσεως καθώς και στις υποσημειώσεις
313 και 314 της ίδιας αποφάσεως.
–       Επί της συμβολής του V. στη σύναψη των συμβάσεων καλλιέργειας
Το πρώτο στοιχείο που επικαλείται η Επιτροπή είναι το γεγονός, που παρατίθεται στην αιτιολογική σκέψη 396 της προσβαλλόμενης
αποφάσεως, ότι, από το 1998, ο V. «έχει αποφασιστική συμβολή στη σύναψη των συμβάσεων καλλιέργειας που συνομολογεί η WWTE
με τις ομάδες παραγωγών.» Η υποσημείωση 313 της προσβαλλόμενης αποφάσεως παραπέμπει, συναφώς, σε ένα υπόμνημα της εκτελεστικής
επιτροπής της SCTC απευθυνόμενο στον V., σχετικά με τις «ισπανικές συμβάσεις μακροπρόθεσμων προμηθειών», το οποίο χρονολογείται
από τις αρχές του 1998.
Επιβάλλεται η διαπίστωση ότι σκοπός του εν λόγω υπομνήματος είναι στην πραγματικότητα να εξουσιοδοτήσει τον V. –υπό την ιδιότητά
του ως «περιφερειακού διευθυντή Ευρώπης»– «να συνάπτει συμβάσεις προμηθειών με καλλιεργητές για την παράδοση καπνού στην [WWTE]».
Το ίδιο έγγραφο παρέχει ακριβέστατες πληροφορίες για τους όρους υπό τους οποίους ο V. μπορεί να συνάπτει τις συμβάσεις αυτές
και, ειδικότερα, για τον όγκο των αγορών, τις τιμές αγοράς, τα μπόνους ποιότητας και τις προκαταβολές που μπορούν να χορηγούνται
στους παραγωγούς καθώς και για τις «εγγυήσεις για τις προκαταβολές» που μπορούν να ζητηθούν από τους τελευταίους.
Το εν λόγω υπόμνημα, πλην του ότι αντιφάσκει προς τη διαβεβαίωση των προσφευγουσών ότι ο V. ασχολούταν αποκλειστικά με τις
πωλήσεις μεταποιημένου καπνού, αποδεικνύει σαφώς ότι η SCTC διαδραμάτιζε ενεργό ρόλο στην πολιτική αγοράς ακατέργαστου καπνού
της WWTE και, ως εκ τούτου, ασκούσε εμπράκτως καθοριστική επιρροή στη συμπεριφορά της τελευταίας αυτής εταιρίας στην αγορά.
Το υπόμνημα αυτό παρέχει επίσης τη δυνατότητα να αποδειχτεί ότι η SCC ασκούσε εμπράκτως τέτοια επιρροή. Συναφώς, αφενός, διαπιστώνεται
ότι το υπόμνημα αυτό έπρεπε να υπογραφεί από τον Η., πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο της εταιρίας αυτής, και τον Μ., ένα
από τρία μέλη της εκτελεστικής της επιτροπής. Αφετέρου, ο V. –στον οποίο είχε επομένως ανατεθεί η εξουσία συνάψεως ορισμένων
συμβάσεων προμηθειών ακατέργαστου καπνού–εξακολουθούσε, εκείνο το χρονικό διάστημα, να είναι ταυτοχρόνως μέλος του διοικητικού
συμβουλίου της WWTE και να συνδέεται άμεσα με την SCC, της οποίας ήταν ένας εκ των αντιπροέδρων (βλ. σκέψεις 174 έως 179 ανωτέρω).
Οι διαπιστώσεις αυτές δεν μπορούν αν τεθούν υπό αμφισβήτηση με το επιχείρημα των προσφευγουσών ότι οι παραβάσεις που αποτελούν
αντικείμενο της προσβαλλόμενης αποφάσεως αφορούν αποκλειστικά τις συμβάσεις καλλιέργειας μονοετούς διάρκειας, ενώ οι συμβάσεις
τις οποίες αφορά το υπόμνημα της εκτελεστικής επιτροπής της SCTC του 1998 είχαν τριετή ή μεγαλύτερη διάρκεια. Συγκεκριμένα,
ο καταλογισμός της ευθύνης για την παραβατική συμπεριφορά θυγατρικής εταιρίας στη μητρική της δεν απαιτεί να αποδειχτεί ότι
η μητρική εταιρία επηρεάζει την πολιτική της θυγατρικής της στον συγκεκριμένο τομέα στον οποίο σημειώνεται η παράβαση (βλ.
σκέψεις 170 και 171 ανωτέρω).
Για τους ίδιους λόγους με εκείνους που εκτέθηκαν στις σκέψεις 168 και 169 ανωτέρω, δεν ασκεί επιρροή ούτε το επιχείρημα των
προσφευγουσών ότι οι ισπανικές συμβάσεις μακροπρόθεσμων προμηθειών δεν αποδεικνύουν ότι οι εν λόγω εταιρίες έδωσαν εντολή
στην WWTE να διαπράξει την παράβαση.
–       Επί του εγχειριδίου της WWTE
Το δεύτερο στοιχείο που επικαλείται η Επιτροπή είναι το γεγονός, που παρατίθεται στην αιτιολογική σκέψη 398 της προσβαλλόμενης
αποφάσεως, ότι το εγχειρίδιο της WWTE προβλέπει ότι «[ο] πρόεδρος, μαζί με τον διευθυντή αγορών, ευθύνονται άμεσα για τη διαδικασία
συνάψεως των συμβάσεων αφού λάβουν προηγουμένως τη σύμφωνη γνώμη της μητρικής εταιρίας, η οποία εγκρίνει τον προϋπολογισμό
για την ερχόμενη περίοδο ετησίως κάθε Μάρτιο».
Συναφώς, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, σύμφωνα με τις εξηγήσεις που έδωσαν οι ίδιες οι προσφεύγουσες, κατ’ εφαρμογή της διατάξεως
αυτής, απόκειται στην SCTC να συγκατατεθεί, στο πλαίσιο της διαδικασίας εγκρίσεως του ετήσιου προϋπολογισμού της WWTE και
πριν την έναρξη της διαδικασίας συνάψεως των συμβάσεων, για τις ανώτατες ποσότητες ακατέργαστου καπνού που μπορούσαν να αγοραστούν
από την εταιρία αυτή στην Ισπανία (βλ. σκέψη 73 ανωτέρω). Επομένως, απόκειται στην SCTC να εγκρίνει τον προϋπολογισμό για
την αγορά ακατέργαστου καπνού προκειμένου να μπορέσει ο πρόεδρος της WWTE να κινήσει τη διαδικασία συνάψεως των συμβάσεων.
Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνει σαφώς ότι η SCTC ασκούσε εμπράκτως καθοριστική επιρροή στη συμπεριφορά της WWTE στην αγορά.
Όσον αφορά το επιχείρημα των προσφευγουσών ότι το εγχειρίδιο της WWTE στερείται αποδεικτικής αξίας ως προς την περίοδο που
εκτείνεται από τις 5 Μαΐου 1998 μέχρι το 2000, καθόσον χρονολογείται μόλις από το τελευταίο αυτό έτος, αρκεί η επισήμανση
ότι το εν λόγω εγχειρίδιο συνιστά αποδεικτικό στοιχείο που επιρρωννύει την αξία του υπομνήματος της εκτελεστικής επιτροπής
της SCTC προς τον V., για το οποίο γίνεται λόγος στη σκέψη 204 ανωτέρω και το οποίο είναι από μόνο του ικανό να αποδείξει
την έλλειψη εμπορικής αυτονομίας της WWTE από το 1998 (βλ. σκέψεις 206 και 207 ανωτέρω).
Τέλος, το επιχείρημα των προσφευγουσών ότι το εγχειρίδιο της WWTE δεν αποδεικνύει επαρκώς ότι η SCTC έδωσε εντολή στην εταιρία
αυτή να υιοθετήσει συμπεριφορά αντίθετη προς τον ανταγωνισμό πρέπει να απορριφθεί για τους ίδιους λόγους με εκείνους που εκτίθενται
στις σκέψεις 168 και 169 ανωτέρω.
–       Επί των πρακτικών της συνεδριάσεως του διοικητικού συμβουλίου της WWTE της 20ής Ιανουαρίου 2000
Το τρίτο στοιχείο που περιέλαβε η Επιτροπή στην προσβαλλόμενη απόφαση είναι το γεγονός, του οποίου γίνεται μνεία στην υποσημείωση
314 της αποφάσεως αυτής, ότι από τα πρακτικά της συνεδριάσεως του διοικητικού συμβουλίου της WWTE της 20ής Ιανουαρίου 2000
προκύπτει ότι το πρόγραμμα δραστηριοτήτων της εταιρίας αυτής για το φορολογικό έτος 2001 εγκρίθηκε «υπό την επιφύλαξη τροποποιήσεων
προτεινόμενων από τη μητρική εταιρία», ήτοι, κατά τα ίδια τα στοιχεία των προσφευγουσών, την SCTC.
Το στοιχείο αυτό απλώς επιβεβαιώνει ότι η SCTC ασκούσε εμπράκτως καθοριστική επιρροή στη συμπεριφορά της WWTE.
Παρατηρείται ότι τα πρακτικά για τα οποία γίνεται λόγος στη σκέψη 214 ανωτέρω περιέχουν κι άλλα στοιχεία που αποδεικνύουν
ότι η εμπορική πολιτική της WWTE αποτελούσε αντικείμενο ελέγχου εκ μέρους ορισμένων από τις μητρικές της εταιρίες. Έτσι, αναφέρεται
ότι ο «[V.] είχε επιβεβαιώσει ότι θα αναλάμβανε να αποστείλει το σχέδιο καλλιέργειας στο Wilson [ήτοι, τον τόπο όπου βρίσκεται
η έδρα των SCC και SCTC] και ήλπιζε ότι θα εγκρινόταν τον Μάρτιο».
–       Συμπέρασμα όσον αφορά την περίοδο που εκτείνεται από τις 5 Μαΐου 1998 μέχρι την ημερομηνία εκδόσεως της προσβαλλόμενης αποφάσεως
Από τα στοιχεία που εκτίθενται στις σκέψεις 204 έως 216 ανωτέρω, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η SCC και η SCTC κατείχαν,
αρχικώς, σχεδόν το σύνολο και, εν συνεχεία, το σύνολο του κεφαλαίου της WWTE κατά τη διάρκεια της εξεταζόμενης περιόδου, προκύπτει
ότι η Επιτροπή απέδειξε επαρκώς κατά νόμον ότι, κατά τη διάρκεια της εν λόγω περιόδου, οι δύο πρώτες εταιρίες ασκούσαν εμπράκτως
καθοριστική επιρροή στη συμπεριφορά της τρίτης.
Αντιθέτως, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, όπως ορθώς υπογραμμίζουν οι προσφεύγουσες, από κανένα από τα στοιχεία που επικαλείται
η Επιτροπή με την προσβαλλόμενη απόφαση δεν μπορεί να συναχθεί ότι η TCLT ασκούσε εμπράκτως τέτοια επιρροή κατά τη διάρκεια
της περιόδου που εκτείνεται από τις 5 Μαΐου 1998 μέχρι την ημερομηνία εκδόσεως της προσβαλλόμενης αποφάσεως. Συναφώς, η Επιτροπή
δεν μπορεί να στηρίζεται στο γεγονός και μόνον ότι η TCLT κατείχε το σύνολο του κεφαλαίου της WWTE, καθόσον κάτι τέτοιο συνεπάγεται
διακριτική μεταχείριση εις βάρος της TCLT τόσο ως προς την Intabex (βλ. σκέψη 143 ανωτέρω) όσο και ως προς τις Universal και
Universal Leaf (βλ. σκέψη 142 ανωτέρω).
Συνεπώς, η Επιτροπή δεν μπορούσε βασίμως να καταλογίσει στην TCLT την ευθύνη για την παραβατική συμπεριφορά της WWTE για την
περίοδο που μνημονεύεται στη σκέψη 218 ανωτέρω ούτε, ως εκ τούτου, να κρίνει ότι η εταιρία αυτή ευθύνεται εις ολόκληρον για
την καταβολή του επιβληθέντος στην εν λόγω θυγατρική προστίμου όσον αφορά την ίδια περίοδο.
Επί των επιχειρημάτων που επικαλούνται οι προσφεύγουσες προκειμένου να αποδείξουν ότι η WWTE ενεργούσε αυτόνομα στην αγορά
κατά την περίοδο εντός της οποίας διαπράχθηκαν οι παραβάσεις
Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι τα στοιχεία που εκτίθενται στις σκέψεις 75 έως 79 ανωτέρω αποδεικνύουν ότι, κατά την περίοδο
εντός της οποίας διαπράχθηκαν οι παραβάσεις, η WWTE ήταν «σε μεγάλο βαθμό» αυτόνομη σε σχέση με την SCTC ενώ, ως προς τις
SCC και TCLT, απολάμβανε καθεστώτος «σχεδόν πλήρους» αυτονομίας.
Λαμβανομένου υπόψη ότι κρίθηκε ότι η TCLT δεν μπορούσε να θεωρηθεί υπεύθυνη για την παραβατική συμπεριφορά της WWTE (βλ. σκέψεις
195 έως 197, 218 και 219 ανωτέρω), παρέλκει η εξέταση του παρόντος ερωτήματος στο μέτρο που αφορά την TCLT.
Πρώτον, διαπιστώνεται ότι το γεγονός καθαυτό ότι μια θυγατρική έχει τη δική της τοπική διεύθυνση και ίδιους πόρους δεν αποδεικνύει
ότι η εταιρία αυτή καθορίζει αυτόνομα τη συμπεριφορά της στην αγορά σε σχέση με τις μητρικές της εταιρίες. Έτσι, εν προκειμένω,
μολονότι, ασφαλώς, η WWTE τελούσε υπό τέτοιο καθεστώς, εντούτοις, γεγονός παραμένει ότι έπρεπε να λαμβάνει την προηγούμενη
γνώμη ή έγκριση της SCTC για σειρά ζητημάτων και δαπανών (βλ. σκέψεις 183 έως 187 ανωτέρω), ότι ο πρόεδρός της δεν μπορούσε
να κινήσει τη διαδικασία συνάψεως των συμβάσεων αγοράς ακατέργαστου καπνού πριν την εκ μέρους της SCTC έγκριση του αντίστοιχου
κονδυλίου από τον προϋπολογισμό (βλ. σκέψεις 210 και 211 ανωτέρω) και ότι η SCC και η SCTC είχαν ενεργή ανάμειξη στην πολιτική
αγοράς ακατέργαστου καπνού (βλ. σκέψεις 204 έως 207 ανωτέρω).
Δεύτερον, όσον αφορά το επιχείρημα ότι οι αγορές ακατέργαστου καπνού ενέπιπταν στην αποκλειστική αρμοδιότητα της WWTE, επισημαίνεται
ότι, όπως αναγνωρίζουν και οι ίδιες οι προσφεύγουσες και εκτέθηκε στις σκέψεις 210 και 211 ανωτέρω, η SCTC όφειλε να εγκρίνει
τον ετήσιο προϋπολογισμό της WWTE πριν την έναρξη της διαδικασίας συνάψεως των συμβάσεων. Επομένως, είναι σαφές ότι η WWTE
δεν δρούσε αυτόνομα όσον αφορά την αγορά ακατέργαστου καπνού. Εν πάση περιπτώσει, η αυτονομία της θυγατρικής δεν μπορεί να
εκτιμάται αποκλειστικά υπό το πρίσμα της αγοράς προϊόντος στην οποία διαπράχθηκε η παράβαση.
Τρίτον, για τους ίδιους λόγους με εκείνους που εκτίθενται στις σκέψεις 222 και 223 ανωτέρω, οι προσφεύγουσες δεν μπορούν λυσιτελώς
να επικαλούνται το γεγονός ότι ο όμιλος Standard έχει αποκεντρωμένη διάρθρωση. Το επιχείρημα των προσφευγουσών ότι οι δραστηριότητες
της WWTE δεν αντιπροσωπεύουν παρά εντελώς ασήμαντο τμήμα των δραστηριοτήτων του ομίλου Standard δεν αποδεικνύει αφ’ εαυτού
ότι η SCC και η SCTC παραχώρησαν στην WWTE αυτονομία για να καθορίσει τη συμπεριφορά της στην αγορά.
Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι τα στοιχεία που προέβαλαν οι προσφεύγουσες δεν παρέχουν τη δυνατότητα να αποδειχτεί ότι
η WWTE ενεργούσε αυτόνομα στην αγορά κατά την περίοδο εντός της οποίας διαπράχθηκαν οι παραβάσεις.

Συμπέρασμα
Από το σύνολο των προεκτεθέντων προκύπτει ότι ορθώς η Επιτροπή καταλόγισε στις SCC και SCTC την ευθύνη για την παράβαση που
διέπραξε η WWTE κρίνοντας, ως εκ τούτου, ότι οι εταιρίες αυτές ευθύνονταν εις ολόκληρον για την καταβολή του προστίμου και
περιλαμβάνοντάς τις στους αποδέκτες της προσβαλλόμενης αποφάσεως.
Αντιθέτως, η Επιτροπή δεν μπορούσε βασίμως να καταλήξει στο ίδιο συμπέρασμα όσον αφορά την TCLT, τούτο δε ως προς τη συνολική
έκταση της περιόδου εντός της οποίας διαπράχθηκαν οι παραβάσεις.
Ως εκ τούτου, η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί κατά το μέρος που αφορά την TCLT.
Η μερική αυτή ακύρωση δεν ασκεί επιρροή στο ποσό του προστίμου για την καταβολή του οποίου η SCC και η SCTC παραμένουν υπεύθυνες
εις ολόκληρον. Ειδικότερα, αντιθέτως προς τα όσα προβάλλουν οι προσφεύγουσες με το υπόμνημα απαντήσεως, η ακύρωση αυτή δεν
έχει επιπτώσεις στον συντελεστή του 1,5 με τον οποίο πολλαπλασίασε η Επιτροπή το αρχικό ποσό του προστίμου που καθόρισε για
την WWTE προκειμένου να εξασφαλίσει επαρκώς αποτρεπτικό αποτέλεσμα στο πρόστιμο αυτό (σκέψη 423 της προβαλλόμενης αποφάσεως),
δεδομένου ότι ο συντελεστής αυτός ορίστηκε λαμβανομένου υπόψη του συνολικού κύκλου εργασιών της SCC, η οποία ηγείται της οικονομικής
μονάδας στην οποία ανήκει η WWTE. Αντιθέτως προς όσα επίσης υποστηρίζουν οι προσφεύγουσες με το υπόμνημα απαντήσεως, η εν
λόγω μερική ακύρωση δεν επηρεάζει ούτε και την προσαύξηση του 50 % που εφαρμόστηκε, λόγω της διάρκειας της παραβάσεως, στο
αρχικό ποσό του επιβληθέντος στην WWTE προστίμου (αιτιολογικές σκέψεις 432 και 433 της προσβαλλόμενης αποφάσεως). Το γεγονός
ότι η ευθύνη για την παράβαση δεν μπορεί να καταλογιστεί στην TCLT είναι παντελώς αδιάφορο για τη διάρκεια της παραβάσεως
αυτής.

Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον
υπήρχε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Κατ’ εφαρμογήν της παραγράφου 3, πρώτο εδάφιο, της ίδιας διατάξεως, το Γενικό
Δικαστήριο μπορεί να κατανείμει τα έξοδα σε περίπτωση μερικής ήττας των διαδίκων.
Εν προκειμένω, εφόσον η προσφυγή έγινε εν μέρει δεκτή, σύμφωνα με σωστή εκτίμηση των επιδίκων περιστατικών αποφασίζεται ότι
οι προσφεύγουσες φέρουν τα δύο τρίτα των δικών τους δικαστικών εξόδων και τα δύο τρίτα των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή,
η δε Επιτροπή φέρει το ένα τρίτο των δικών της εξόδων και το ένα τρίτο των εξόδων στα οποία υποβλήθηκαν οι προσφεύγουσες.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τέταρτο τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Ακυρώνει την απόφαση Ε(2004) 4030 τελικό της Επιτροπής, της 20ής Οκτωβρίου 2004, σχετικά με διαδικασία δυνάμει του άρθρου
81, παράγραφος 1, [ΕΚ] (Υπόθεση COMP/C.38.238/B.2 – Ακατέργαστος καπνός – Ισπανία), κατά το μέρος που αφορά την Trans-Continental
Leaf Tobacco Corp. Ltd.
2)
Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή.
3)
Η Alliance One International, Inc., η Standard Commercial Tobacco Co., Inc. και η Trans-Continental Leaf Tobacco φέρουν τα
δύο τρίτα των δικών τους δικαστικών εξόδων και τα δύο τρίτα των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή, η δε Επιτροπή φέρει
το ένα τρίτο των δικών της εξόδων και το ένα τρίτο των εξόδων στα οποία υποβλήθηκαν οι προσφεύγουσες.
Czúcz
Labucka
O’Higgins
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 27 Οκτωβρίου 2010.
Περιεχόμενα
Ιστορικό της διαφοράς
1.  Προσφεύγουσες και διοικητική διαδικασία
2.  Προσβαλλόμενη απόφαση
3.  Αποδέκτες της προσβαλλόμενης αποφάσεως
Διαδικασία και αιτήματα των διαδίκων
Σκεπτικό
1.  Επιχειρήματα των διαδίκων
2.  Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Προκαταρκτικές παρατηρήσεις επί της δυνατότητας καταλογισμού στη μητρική εταιρία της ευθύνης για την παραβατική συμπεριφορά
της θυγατρικής της
Επί των κριτηρίων που χρησιμοποίησε η Επιτροπή, με την προσβαλλόμενη απόφαση, για να καταλογίσει σε μητρική εταιρία την ευθύνη
για την παράβαση που διέπραξε η θυγατρική της
Επί του δευτέρου σκέλους του πρώτου λόγου
Επί της νομιμότητας της μεθόδου που εφάρμοσε εν προκειμένω η Επιτροπή και επί του δευτέρου λόγου
Επί της υπάρξεως οικονομικής οντότητας μεταξύ των προσφευγουσών και της WWTE
Επί της περιόδου που εκτείνεται από τις 13 Μαρτίου 1996 μέχρι τις 5 Μαΐου 1998
–  Επί των καθηκόντων του V. στο εσωτερικό του ομίλου Standard
–  Επί των πρακτικών της συνεδριάσεως του διοικητικού συμβουλίου της WWTW της 25ης και 26ης Μαρτίου 1996
–  Επί των τηλεομοιοτυπιών που απέστειλε ο πρόεδρος της WWTE στον V.
–  Συμπέρασμα όσον αφορά την περίοδο που εκτείνεται από τις 13 Μαρτίου 1996 μέχρι τις 5 Μαΐου 1998
Επί της περιόδου που εκτείνεται από τις 5 Μαΐου 1998 μέχρι την έκδοση της προσβαλλόμενης αποφάσεως
–  Επί της συμβολής του V. στη σύναψη των συμβάσεων καλλιέργειας
–  Επί του εγχειριδίου της WWTE
–  Επί των πρακτικών της συνεδριάσεως του διοικητικού συμβουλίου της WWTE της 20ής Ιανουαρίου 2000
–  Συμπέρασμα όσον αφορά την περίοδο που εκτείνεται από τις 5 Μαΐου 1998 μέχρι την ημερομηνία εκδόσεως της προσβαλλόμενης
αποφάσεως
Επί των επιχειρημάτων που επικαλούνται οι προσφεύγουσες προκειμένου να αποδείξουν ότι η WWTE ενεργούσε αυτόνομα στην αγορά
κατά την περίοδο εντός της οποίας διαπράχθηκαν οι παραβάσεις
Συμπέρασμα
Επί των δικαστικών εξόδων
*
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.