CELEX: 62005CJ0260
Αίτηση αναιρέσεως
Κρατικές ενισχύσεις
Παραδεκτό
Πράξη που αφορά την αναιρεσείουσα ατομικά

δεν τα αφορά άμεσα και ατομικά, κατά την έννοια του άρθρου 230, τέταρτο εδάφιο, ΕΚ, δεν μπορούν να επικαλεστούν την
αρχή της αποτελεσματικής ένδικης προστασίας, προκειμένου να τους αναγνωριστεί δικαίωμα ασκήσεως προσφυγής κατά της αποφάσεως
αυτής.
Εκτίμηση του Δικαστηρίου
64     Υπενθυμίζεται ότι, κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, δεν μπορεί να αποκλειστεί η εφαρμογή των προϋποθέσεων του παραδεκτού
προσφυγής ακυρώσεως λόγω του τρόπου με τον οποίον ερμηνεύει ο προσφεύγων το δικαίωμα σε αποτελεσματική έννομη προστασία (διάταξη
της 8ης Μαρτίου 2007, C‑237/06 P, Strack κατά Επιτροπής, μη δημοσιευθείσα στη Συλλογή, σκέψη 108· βλ., επίσης, επ’ αυτού,
αποφάσεις της 25ης Ιουλίου 2002, C‑50/00 P, Unión de Pequeños Agricultores κατά Συμβουλίου, Συλλογή 2002, σ. I‑6677, σκέψη
44, της 1ης Απριλίου 2004, C‑263/02 P, Επιτροπή κατά Jégo-Quéré, Συλλογή 2004, σ. I‑3425, σκέψη 36, καθώς και διάταξη της
13ης Μαρτίου 2007, C-150/06 P, Arizona Chemical κ.λπ. κατά Επιτροπής, μη δημοσιευθείσα στη Συλλογή, σκέψη 40).
65     Ειδικότερα, στον τομέα που αποτελεί αντικείμενο της υπό κρίση προσφυγής, το Δικαστήριο έχει διευκρινίσει ότι ιδιώτης τον οποίον
δεν αφορά άμεσα και ατομικά σχετική με κρατικές ενισχύσεις απόφαση της Επιτροπής και του οποίου τα συμφέροντα δεν επηρεάζονται
ενδεχομένως από το κρατικό μέτρο για το οποίο εκδόθηκε η εν λόγω απόφαση, δεν μπορεί να επικαλεστεί το δικαίωμα σε αποτελεσματική
ένδικη προστασία σε σχέση με την απόφαση αυτή (διάταξη της 1ης Οκτωβρίου 2004, C‑379/03 P, Pérez Escolar κατά Επιτροπής, μη
δημοσιευθείσα στη Συλλογή, σκέψη 41).
66     Πάντως, από την εξέταση των δύο πρώτων λόγων αναιρέσεως προκύπτει, ότι, εν προκειμένω, ελλείπει η μία από τις δύο αυτές προϋποθέσεις,
διότι η αναιρεσείουσα δεν απέδειξε ότι η επίδικη απόφαση την αφορά ατομικώς.
67     Επομένως, η αναιρεσείουσα δεν μπορεί να υποστηρίξει βασίμως ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση προσβάλλει το δικαίωμά της σε
αποτελεσματική ένδικη προστασία. Κατά συνέπεια, ο συγκεκριμένος λόγος αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί.

Επί του τέταρτου λόγου αναιρέσεως
68     Ο τέταρτος λόγος αναιρέσεως διαιρείται σε δύο σκέλη.
Επί του πρώτου σκέλους του τέταρτου λόγου αναιρέσεως
–       Επιχειρήματα των διαδίκων
69     Το πρώτο σκέλος του τέταρτου λόγου αναιρέσεως αντλείται από παραβίαση της αρχής της ίσης δικονομικής μεταχειρίσεως, οφειλόμενη
στο ότι, σε διάστημα λίγων μηνών, το ίδιο τμήμα του Πρωτοδικείου αποφάνθηκε επί δύο παρόμοιων υποθέσεων κατ’ αντίθετο τρόπο
όσον αφορά την ενεργητική νομιμοποίηση τρίτων που έχουν παρέμβει σε επίσημη διαδικασία εξετάσεως κρατικών ενισχύσεων. Ειδικότερα,
η Sniace αναφέρεται στην απόφαση της 21ης Οκτωβρίου 2004, T‑36/99, Lenzing κατά Επιτροπής (Συλλογή 2004, σ. II‑3597), με την
οποία κρίθηκε παραδεκτή η προσφυγή της Lenzing AG κατά αποφάσεως της Επιτροπής σχετικά με ενισχύσεις που χορήγησαν οι ισπανικές
αρχές στη Sniace. Πάντως, το Πρωτοδικείο κατέληξε στην κρίση αυτή βασιζόμενο σε περιστατικά και αποδεικτικά στοιχεία τα οποία,
με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, κρίθηκαν, αντιθέτως, αλυσιτελή. Επομένως, δύο παρόμοιες περιπτώσεις κρίθηκαν με διαφορετικό
τρόπο, χωρίς η διαφοροποίηση αυτή να δικαιολογείται αντικειμενικά.
70     Απαντώντας στα επιχειρήματα αυτά, η Επιτροπή υπενθυμίζει, κατ’ αρχάς, ότι έχει ασκήσει αναίρεση κατά της προπαρατεθείσας αποφάσεως
Lenzing κατά Επιτροπής (C‑525/04 P), υποστηρίζοντας ότι η Lenzing AG δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις της νομολογίας περί ενεργητικής
νομιμοποίησης, διότι η επίμαχη στην υπόθεση αυτή απόφαση δεν την αφορούσε ατομικά. Επομένως, κατά την Επιτροπή, σε περίπτωση
αποκλίσεως μεταξύ των δύο αποφάσεων του Πρωτοδικείου, πρέπει να δοθεί αντίθετη λύση από αυτή που προτείνει η αναιρεσείουσα,
δηλαδή ότι αμφότερες οι προσφυγές είναι απαράδεκτες.
71     Περαιτέρω, η Επιτροπή, η Lenzing Fibers και το ομόσπονδο κράτος του Burgenland προβάλλουν ότι η αρχή της ισότητας δεν έχει
εν προκειμένω εφαρμογή, λόγω ορισμένων αντικειμενικών διαφορών μεταξύ των δύο υποθέσεων. Ειδικότερα, η ενίσχυση που χορηγήθηκε
στο πλαίσιο της υποθέσεως επί της οποίας εκδόθηκε η προπαρατεθείσα απόφαση Lenzing κατά Επιτροπής, αφορούσε την αγορά της
βισκόζης, στην οποία η δικαιούχος επιχείρηση και η προσφεύγουσα ήταν ανταγωνίστριες, ενώ, στην υπό κρίση υπόθεση, η εγκριθείσα
ενίσχυση αφορά αποκλειστικά την παραγωγή lyocell, αγορά στην οποία η Sniace δεν έχει παρουσία. Εξάλλου, σε σχέση με τον ρόλο
της Sniace στην υπό κρίση υπόθεση, η προσφεύγουσα στην υπόθεση Lenzing κατά Επιτροπής είχε πολύ πιο ενεργό ρόλο, διότι είχε
υποβάλει την καταγγελία βάσει της οποίας κινήθηκε η διοικητική διαδικασία και προσκόμισε συμπληρωματικά στοιχεία κατά τη διάρκεια
της διαδικασίας.
–       Εκτίμηση του Δικαστηρίου
72     Ακόμη και αν υποτεθεί ότι το να αποκλίνει το Πρωτοδικείο από ερμηνεία που δέχθηκε με προηγούμενη απόφασή του μπορεί να συνιστά
παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως και, ως εκ τούτου, λόγο αναιρέσεως, επισημαίνεται ότι, εν προκειμένω, αντιθέτως
προς ό,τι υποστηρίζει η Sniace, δεν μπορεί να υποστηριχθεί ότι υπήρξε διαφορετική μεταχείριση παρόμοιων περιπτώσεων.
73     Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την ελεύθερη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών στην οποία προέβη το Πρωτοδικείο με τις σκέψεις
61 έως 78 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, η Sniace δεν παρήγε ούτε σκόπευε να παράγει ίνες lyocell και, επιπλέον, δεν τεκμηρίωσε
άλλους λόγους για τους οποίους η επίδικη απόφαση θα μπορούσε, ενδεχομένως, να επηρεάσει ουσιωδώς τη θέση της στην αγορά. Συναφώς,
όπως επισήμανε η γενική εισαγγελέας στο σημείο 59 των προτάσεών της, η περίπτωση της Sniace διακρίνεται σαφώς, ως προς ένα
καθοριστικό στοιχείο, από αυτή της προσφεύγουσας στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η προπαρατεθείσα απόφαση Lenzing κατά
Επιτροπής. Συγκεκριμένα, στην υπόθεση εκείνη, η προσφεύγουσα βρισκόταν σε άμεση ανταγωνιστική σχέση με τη δικαιούχο της ενισχύσεως
στην οικεία αγορά, γεγονός το οποίο το Πρωτοδικείο έκρινε ως καθοριστικό στο πλαίσιο της εξετάσεως της ενεργητικής νομιμοποιήσεώς
της να ασκήσει προσφυγή κατά της Επιτροπής.
74     Υπό τις συνθήκες αυτές, η αναιρεσείουσα δεν μπορεί να επικαλεστεί την εν λόγω απόφαση, προκειμένου να αποδείξει τυχόν παραβίαση
της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως. Επομένως, το πρώτο σκέλος του τέταρτου λόγου αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμο.
Επί του δεύτερου σκέλους του τέταρτου λόγου αναιρέσεως
–       Επιχειρήματα των διαδίκων
75     Με το δεύτερο σκέλος του τέταρτου λόγου αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προσάπτει στο Πρωτοδικείο ότι παρέβη τα άρθρα 64 και 65
του Κανονισμού Διαδικασίας, διότι δεν δέχθηκε τα αιτήματα της Sniace για τη λήψη μέτρων οργανώσεως της διαδικασίας, σχετικά
με την προσκόμιση στοιχείων και εγγράφων τα οποία ήταν, κατ’ αυτήν, αναγκαία, προκειμένου να διευκρινιστούν ορισμένες πτυχές
της υποθέσεως. Ομοίως, το Πρωτοδικείο αγνόησε τα αιτήματα της αναιρεσείουσας για αυτοπρόσωπη παράσταση των διαδίκων, καθώς
και για την ακρόαση μαρτύρων και εμπειρογνωμόνων.
76     Η Επιτροπή, η Lenzing Fibers και το ομόσπονδο κράτος του Burgenland απαντούν ότι, κατά πάγια νομολογία, οι αποφάσεις με τις
οποίες απορρίπτονται ή γίνονται δεκτά τα υποβαλλόμενα από τους διαδίκους αιτήματα για μέτρα οργανώσεως της διαδικασίας είναι
απόρροια ελεύθερης εκτιμήσεως εκ μέρους του Πρωτοδικείου και, επομένως, δεν υπόκεινται, κατ’ αρχήν, στον αναιρετικό έλεγχο
του Δικαστηρίου.
Εκτίμηση του Δικαστηρίου
77     Όσον αφορά την εξέταση από το Πρωτοδικείο των υποβαλλόμενων από διάδικο αιτημάτων για λήψη μέτρων οργανώσεως της διαδικασίας
και για διεξαγωγή αποδείξεων, υπενθυμίζεται ότι το Πρωτοδικείο είναι αποκλειστικά αρμόδιο να κρίνει την ενδεχόμενη ανάγκη
συμπληρώσεως των πληροφοριακών στοιχείων επί των υποθέσεων των οποίων επιλαμβάνεται. (αποφάσεις της 10ης Ιουλίου 2001, C-315/99
P, Ismeri Europa κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου, Συλλογή 2001, σ. Ι‑5281, σκέψη 19, της 7ης Οκτωβρίου 2004, C‑136/02 P, Mag Instrument
κατά ΓΕΕΑ, Συλλογή 2004, σ. I-9165, σκέψη 76, καθώς και της 28ης Ιουνίου 2005, C‑189/02 P, C‑202/02 P, C‑205/02 P έως C‑208/02 P
και C‑213/02 P, Dansk Rørindustri κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 2005, σ. I‑5425, σκέψη 67).
78     Στο πλαίσιο αυτό, το Δικαστήριο έχει κρίνει, μεταξύ άλλων, ότι, ακόμη και όταν μια υποβληθείσα με το δικόγραφο της προσφυγής
αίτηση εξετάσεως μαρτύρων εκθέτει με ακρίβεια τα πραγματικά περιστατικά για τα οποία επιβάλλεται εξέταση μαρτύρων και τους
λόγους που δικαιολογούν την εξέτασή τους, εναπόκειται στο Πρωτοδικείο να εκτιμήσει τη χρησιμότητα της αιτήσεως σε σχέση με
το αντικείμενο της διαφοράς και την αναγκαιότητα εξετάσεως των προταθέντων μαρτύρων (απόφαση της 17ης Δεκεμβρίου 1998, C‑185/95
P, Baustahlgewebe κατά Επιτροπής, Συλλογή 1998, σ. I-8417, σκέψη 70, προπαρατεθείσα απόφαση Dansk Rørindustri κ.λπ. κατά Επιτροπής,
σκέψη 68, καθώς και διάταξη της 15ης Σεπτεμβρίου 2005, Marlines κατά Επιτροπής, C‑112/04 P, μη δημοσιευθείσα στη Συλλογή σκέψη
38).
79     Κατά συνέπεια, εν προκειμένω, το Πρωτοδικείο ορθώς έκρινε, με τη σκέψη 81 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι τα στοιχεία
της δικογραφίας και οι εξηγήσεις που δόθηκαν κατά την προφορική διαδικασία αρκούσαν προκειμένου να αποφανθεί επί της διαφοράς,
χωρίς να απαιτείται η λήψη περαιτέρω μέτρων οργανώσεως της διαδικασίας
80     Δεδομένου ότι το δεύτερο σκέλος του τέταρτου λόγου αναιρέσεως είναι προδήλως αβάσιμο, ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί στο
σύνολό του.
81     Από το σύνολο των προηγουμένων σκέψεων προκύπτει ότι η αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί, διότι ουδείς από τους προβληθέντες
λόγους αναιρέσεως ευδοκίμησε.

Επί των δικαστικών εξόδων
82     Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, το οποίο εφαρμόζεται στην αναιρετική διαδικασία δυνάμει του άρθρου
118 του κανονισμού αυτού, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, αν υπήρχε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου.
Επειδή η αναιρεσείουσα ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα σύμφωνα με το αίτημα της Επιτροπής, της Lenzing
Fibers και του ομόσπονδου κράτους του Burgenland.
83     Κατά την παράγραφο 4, πρώτο εδάφιο, του άρθρου 69, η οποία επίσης εφαρμόζεται στην αναιρετική διαδικασία δυνάμει του προαναφερθέντος
άρθρου 118, τα κράτη μέλη που παρεμβαίνουν στη δίκη φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα. Επομένως, σύμφωνα με τη διάταξη αυτή,
αποφασίζεται να φέρει η Δημοκρατία της Αυστρίας τα δικαστικά της έξοδα.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) αποφασίζει:
1)
Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
2)
Καταδικάζει τη Sniace SA στα δικαστικά έξοδα.
3)
Η Δημοκρατία της Αυστρίας φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
(υπογραφές)
*
Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική.