CELEX: 62002CJ0161
Nietnakoming
Richtlijn 1999/94/EG
Nietmededeling van omzettingsmaatregelen

Bij op 30 april 2002 ter griffie van het Hof neergelegd verzoekschrift heeft de Commissie van de Europese Gemeenschappen krachtens
artikel 226 EG beroep ingesteld teneinde te doen vaststellen, dat de Franse Republiek de verplichtingen niet is nagekomen
die op haar rusten krachtens richtlijn 1999/94/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 1999 betreffende de
beschikbaarheid van consumenteninformatie over het brandstofverbruik en de CO
-uitstoot bij het op de markt brengen van nieuwe personenauto's (PB 2000, L 12, blz. 16; hierna:
richtlijn), door de Commissie niet in kennis te stellen van de maatregelen ter omzetting van deze richtlijn in de interne rechtsorde,
of althans door haar daarvan niet volledig in kennis te stellen.
De richtlijn beoogt te verzekeren dat gegevens over het brandstofverbruik en de CO
-uitstoot van nieuwe personenauto's die in de Gemeenschap voor verkoop of leasing worden aangeboden, voor de consument beschikbaar
worden gesteld, zodat deze met kennis van zaken een keuze kan maken.
Artikel 12 van de richtlijn bepaalt: 1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 18 januari 2001
aan de [...] richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie hiervan onverwijld in kennis.[...]2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de voornaamste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder de [...]
richtlijn vallende gebied vaststellen.
Aangezien de Commissie geen mededeling had ontvangen over de omzetting van de richtlijn in Frans recht, heeft zij de Franse
Republiek bij brief van 6 april 2001 aangemaand haar opmerkingen kenbaar te maken. Daar een reactie op deze brief uitbleef,
heeft de Commissie op 26 juli 2001 een met redenen omkleed advies uitgebracht waarin zij deze lidstaat verzocht binnen twee
maanden na kennisgeving ervan te voldoen aan de krachtens artikel 12 van de richtlijn op haar rustende verplichtingen.
In hun antwoord van 2 oktober 2001 hebben de Franse autoriteiten de Commissie een ontwerp-decreet doen toekomen dat de omzetting
van de richtlijn in nationaal recht moest verzekeren.
Aangezien de Commissie van oordeel was, dat de Franse Republiek niet aan de krachtens de richtlijn op haar rustende verplichtingen
had voldaan, heeft zij het onderhavige beroep ingesteld.
De Franse regering erkent dat zij de richtlijn niet heeft omgezet. Zij zet uiteen dat het in punt 5 van dit arrest bedoelde
ontwerp-decreet is gewijzigd naar aanleiding van een eerste advies van de Conseil d'État (Franse Raad van State) en dat dit
ontwerp weldra, tezamen met een ontwerp voor een uitvoeringsverordening, na overleg met de automobielsector, aan de Conseil
d'État zal worden voorgelegd, zodat deze maatregelen wellicht in de herfst van 2002 zullen worden gepubliceerd.
Voornoemde regering merkt evenwel op, dat sommige omzettingsmaatregelen reeds een feit zijn, zoals de verschijning begin 2002
van een gids over het brandstofverbruik en de CO
-uitstoot. Bovendien is aan de fabrikanten verzocht, het bedoelde ontwerp-decreet en de ontwerp-verordening reeds op voorhand
toe te passen, met name wat betreft het gebruik van etiketten en affiches die op de verkooppunten aanwezig dienen te zijn.
Dit zal wellicht vanaf september 2002 gebeuren.
Er zij aan herinnerd dat volgens vaste rechtspraak het bestaan van een niet-nakoming moet worden beoordeeld naar de situatie
waarin de lidstaat zich aan het eind van de in het met redenen omkleed advies gestelde termijn bevond, en dat het Hof met
sedertdien opgetreden wijzigingen geen rekening kan houden.
Derhalve kan in casu worden volstaan met de constatering, dat de Franse regering blijkens de punten 7 en 8 van dit arrest
erkent dat zij op de dag van verstrijken van de in het met redenen omkleed advies gestelde termijn niet de nodige maatregelen
ter omzetting van de richtlijn had vastgesteld en dat zij dus niet heeft kunnen voldoen aan de verplichting om deze maatregelen
uiterlijk op diezelfde datum aan de Commissie mee te delen.
Hieruit volgt dat het beroep van de Commissie gegrond moet worden verklaard.
Kosten
Volgens artikel 69, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering wordt de in het ongelijk gestelde partij in de kosten verwezen,
indien dit is gevorderd. Aangezien de Franse Republiek in het ongelijk is gesteld, moet zij overeenkomstig de vordering van
de Commissie in de kosten worden verwezen.
HET HOF VAN JUSTITIE (Vijfde kamer),
rechtdoende, verstaat:
1)
Door de Commissie van de Europese Gemeenschappen niet de maatregelen mee te delen die nodig zijn ter omzetting in intern recht
van richtlijn 1999/94/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 1999 betreffende de beschikbaarheid van consumenteninformatie
over het brandstofverbruik en de CO
-uitstoot bij het op de markt brengen van nieuwe personenauto's, is de Franse Republiek de krachtens deze richtlijn op haar
rustende verplichtingen niet nagekomen.
2)
De Republiek Frankrijk wordt in de kosten verwezen.
Wathelet
Timmermans
Edward
La Pergola
van Bahr
Uitgesproken ter openbare terechtzitting te Luxemburg op 19 juni 2003.
De griffier
De president van de Vijfde kamer
R. Grass
M. Wathelet
–
Procestaal: Frans.