CELEX: 61985CJ0041
Ποσοστώσεις παραγωγής και παραδόσεως χάλυβα
Πρόστιμο

Με δικόγραφο που κατέθεσε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 12 Φεβρουαρίου 1985, η εταιρία Sideradria SpA (στο εξής: Sideradria), με έδρα την Άδρια (Ιταλία), άσκησε, δυνάμει του άρθρου 36, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΚΑΧ, προσφυγή, η οποία έχει ως κύριο αίτημα την ακύρωση της απόφασης της Επιτροπής της 19ης Δεκεμβρίου 1984, με την οποία της επιβλήθηκε πρόστιμο κατ' εφαρμογή του άρθρου 58, παράγραφος 4, της Συνθήκης ΕΚΑΧ και του άρθρου 12 της γενικής απόφασης 1831/81 της 24ης Ιουνίου 1981, περί εισαγωγής συστήματος επιτηρήσεως και νέου συστήματος ποσοστώσεων της παραγωγής ορισμένων προϊόντων για τις επιχειρήσεις της βιομηχανίας σιδήρου και χάλυβα (
ΕΕ L 180, σ. 1
), καθώς και του άρθρου 12 της γενικής απόφασης 1696/82 της 30ής Ιουνίου 1982, περί παρατάσεως του συστήματος επιτηρήσεως και ποσοστώσεων παραγωγής για ορισμένα προϊόντα των επιχειρήσεων σιδήρου και χάλυβα (
ΕΕ L 191, σ. 1
), επικουρικώς δε τη μείωση του επιβληθέντος προστίμου.
Στην έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση αναπτύσσονται τα πραγματικά περιστατικά, οι λόγοι ακυρώσεως και οι ισχυρισμοί των διαδίκων. Τα στοιχεία αυτά της δικογραφίας δεν επαναλαμβάνονται πιο κάτω παρά μόνο καθόσον απαιτείται για να σχηματίσει κρίση το Δικαστήριο.
Δεδομένου ότι η εταιρία Sideradria υπερέβη την ποσόστωση παραγωγής της για το τέταρτο τρίμηνο του 1982 κατά 3371 τόνους και τις ποσοστώσεις παραδόσεως της για το τέταρτο τρίμηνο του 1981 και τα τέσσερα τρίμηνα του 1982 κατά 7832, 6051, 7692, 7159 και 9012 τόνους αντίστοιχα, το πρόστιμο, υπολογιζόμενο με συντελεστή 20 ECU ανά τόνο υπερβάσεως, ανήλθε στο ποσό των 768404 ECU.
Όσον αφορά την υπέρβαση της ποσόστωσης παραγωγής για το τέταρτο τρίμηνο του 1982, η Sideradria υποστηρίζει ότι η Επιτροπή τήρησε αντιφατική στάση, χορηγώντας της στις 19 Αυγούστου 1982 πρόσθετες ποσοστώσεις παραγωγής για τα τέσσερα προηγούμενα τρίμηνα, χωρίς όμως να της παράσχει τη δυνατότητα να κάνει πράγματι χρήση τους, εφόσον η εξουσιοδότηση για τη μεταφορά τους περιοριζόταν στο τρίτο τρίμηνο του 1982. Η Sideradria προσάπτει περαιτέρω στην Επιτροπή ότι στις 29 Οκτωβρίου 1982 αρνήθηκε να εφαρμόσει ως προς αυτήν τις διατάξεις του άρθρου 11, παράγραφος 3, στοιχείο δ), της προαναφερθείσας απόφασης 1696/82, η οποία προβλέπει τη δυνατότητα μεταφοράς του συνόλου των ποσοστώσεων που δεν έχουν χρησιμοποιηθεί για λόγους ανώτερης βίας. Αν είχε επιτραπεί στη Sideradria να μεταφέρει τις χορηγηθείσες πρόσθετες ποσοστώσεις στο τέταρτο τρίμηνο του 1982, η εν λόγω μεταφορά θα κάλυπτε την προσαπτόμενη υπέρβαση. Υπό τις περιστάσεις αυτές, η επιβολή κυρώσεων λόγω υπερβάσεως των ποσοστώσεων παραγωγής είναι υπερβολικά σκληρή.
Πρέπει να τονιστεί ότι ο λόγος αυτός ισοδυναμεί με αμφισβήτηση του κύρους των αποφάσεων της 19ης Αυγούστου και 29ης Οκτωβρίου 1982 που κατέστησαν οριστικές, εφόσον δεν προσβλήθηκαν εντός των προθεσμιών που τάσσει η Συνθήκη. Όπως προκύπτει από πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, ο προσφεύγων δεν μπορεί, επ' ευκαιρία προσφυγής ακυρώσεως ατομικής αποφάσεως, να προβάλει ένσταση ελλείψεως νομιμότητας άλλων ατομικών αποφάσεων, οι οποίες απευθύνονταν προς αυτόν και οι οποίες κατέστησαν οριστικές. Συνεπώς, ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος.
Όσον αφορά την υπέρβαση των ποσοστώσεων παραδόσεως για το τέταρτο τρίμηνο του 1981 και τα τέσσερα τρίμηνα του 1982, η Sideradria προβάλλει τρεις λόγους.
Με τον πρώτο λόγο, η Sideradria υποστηρίζει ότι η χορήγηση των ποσοστώσεων παραδόσεως που κυμαίνονται μεταξύ του τρίτου και του ημίσεος της επιτρεπόμενης παραγωγής της είναι άδικη τη στιγμή κατά την οποία δεν υφίστανται άλλες αγορές για την επωφελή διάθεση της παραγωγής της εκτός της Κοινής Αγοράς.
Με το δεύτερο λόγο, η Sideradria αμφισβητεί τον τρόπο με τον οποίο η Επιτροπή εφάρμοσε το άρθρο 8, παράγραφος 2, της προαναφερθείσας απόφασης 1696/82, σύμφωνα με το οποίο η Επιτροπή μπορεί να προβεί σε κατάλληλη προσαρμογή των ετήσιων ποσοτήτων αναφοράς της επιχείρησης, εφόσον η τελευταία αποδείξει ιδίως ότι ο καθορισμός των ετήσιων ποσοτήτων αναφοράς της προκαλεί σοβαρά προβλήματα. Στην προκειμένη περίπτωση η αύξηση της ποσόστωσης παραδόσεως που χορηγήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 1982 βάσει της εν λόγω διατάξεως ήταν ανεπαρκής, επιπλέον δε μη αναδρομική, με αποτέλεσμα να μην καταστεί δυνατό στη Sideradria να λύσει τα προβλήματά της. Κατά συνέπεια, το μέτρο δεν ήταν το κατάλληλο κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 2, της προαναφερθείσας απόφασης 1696/82. Εξάλλου, η Επιτροπή δεν εφάρμοσε καν το άρθρο 14 της προαναφερθείσας απόφασης 1696/82, σύμφωνα με το οποίο η Επιτροπή προβαίνει σε κατάλληλη προσαρμογή των ποσοτήτων αναφοράς, εάν το σύστημα των ποσοστώσεων προκαλεί εξαιρετικές δυσκολίες στην επιχείρηση.
Με τον τρίτο λόγο, η Sideradria προσάπτει στην Επιτροπή ότι υπολόγισε τις ποσοστώσεις της παραδόσεως με βάση εσφαλμένα στοιχεία, εφόσον ορισμένες από τις πωλήσεις που δηλώθηκαν ως πωλήσεις προς τρίτες χώρες στην πραγματικότητα συνιστούσαν παραδόσεις σε ιταλικές επιχειρήσεις, όπως αποδεικνύεται από το γεγονός ότι για τις εν λόγω πωλήσεις καταβλήθηκε ΦΠΑ.
Όσον αφορά τους τρεις αυτούς λόγους, πρέπει να παρατηρηθεί ότι η Sideradria δεν προσέβαλε εμπροθέσμως ούτε τις αποφάσεις με τις οποίες καθορίστηκαν οι ποσοστώσεις της παραδόσεως ούτε τις αποφάσεις επί των αιτήσεων της για εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 2, και του άρθρου 14 της προαναφερθείσας απόφασης 1696/82. Όπως έχει ήδη υπομνηστεί, ο προσφεύγων δεν μπορεί, σύμφωνα με πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, να προβάλει, επ' ευκαιρία προσφυγής ακυρώσεως ατομικής αποφάσεως, ένσταση ελλείψεως νομιμότητας άλλων ατομικών αποφάσεων, οι οποίες απευθύνονταν προς αυτόν και οι οποίες κατέστησαν οριστικές. Κατόπιν αυτού, οι τρεις λόγοι είναι απορριπτέοι.
Προκειμένου να επιτύχει την ακύρωση ή επικουρικά τη μείωση του προστίμου, η Sideradria ισχυρίζεται ότι ήταν άδικο να της χορηγούνται πρόσθετες ποσοστώσεις παραγωγής για τα προηγούμενα τέσσερα τρίμηνα, καθώς και για το τρέχον, χωρίς να της δίνεται η δυνατότητα να κάνει πράγματι χρήση τους. Υπογραμμίζει δε το γεγονός ότι η επιχείρηση δεν λειτουργούσε κατά το μήνα Αύγουστο 1982 λόγω των ετήσιων διακοπών και ότι, κατά συνέπεια, δεν είχε στη διάθεση της παρά μόνο το μήνα Σεπτέμβριο 1982 για να κάνει χρήση των πρόσθετων ποσοστώσεων που της χορηγήθηκαν. Υπό τις περιστάσεις αυτές, είχε λόγους να ευελπιστεί ότι η Επιτροπή δεν θα της επέβαλε κυρώσεις λογω της υπέρβασης της ποσόστωσης παραγωγής της του τέταρτου τριμήνου του 1982. Όσον αφορά τις υπερβάσεις των ποσοστώσεων παραδόσεως, η Sideradria θεωρεί ότι για να είναι « κατάλληλη » κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 2, της προαναφερθείσας απόφασης 1696/82, η απόφαση της 3ης Δεκεμβρίου 1982, με την οποία τροποποιήθηκε η ποσόστωση της παραδόσεως, θα έπρεπε να αυξήσει σε σημαντικότερο βαθμό την οικεία ποσόστωση και κυρίως να την αυξήσει αναδρομικά, πράγμα που θα είχε ως συνέπεια την εξάλειψη των προσα-φθεισών υπερβάσεων.
Όσον αφορά την υπέρβαση της ποσόστωσης παραγωγής, πρέπει να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι η απόφαση της 19ης Αυγούστου 1982 εκδόθηκε ενώ η επιχείρηση ήταν κλειστή λόγω των ετήσιων διακοπών καθόλη τη διάρκεια του μηνός Αυγούστου και ότι, κατά συνέπεια, η επιχείρηση δεν διέθετε παρά ένα μήνα για να κάνει χρήση των πρόσθετων ποσοστώσεων που της είχαν χορηγηθεί. Υπό τις περιστάσεις αυτές, η επιχείρηση δικαίως ισχυρίζεται ότι ήταν εύλογο να αναμένει τη μη επιβολή κυρώσεων λόγω υπερβάσεως. Κατά την άσκηση των εξουσιών πλήρους δικαιοδοσίας που του παρέχει το άρθρο 36, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΚΑΧ, το Δικαστήριο κρίνει, συνεπώς, ότι είναι ορθό να ακυρωθεί το πρόστιμο που επιβλήθηκε λόγω υπερβάσεως της ποσόστωσης παραγωγής του τέταρτου τριμήνου του 1982.
Αντίθετα, δεν συντρέχει λόγος μειώσεως του προστίμου που επιβλήθηκε λόγω υπερβάσεως των ποσοστώσεων παραδόσεως, δεδομένου ότι τα επιχειρήματα που προβάλλει σχετικά η Sideradria αναφέρονται στη νομιμότητα της απόφασης της 3ης Δεκεμβρίου 1982, η οποία δεν μπορεί πλέον να αμφισβητηθεί.
Πρέπει να υπομνηστεί ότι, σύμφωνα με την προσβαλλόμενη απόφαση, το πρόστιμο υπολογίστηκε βάσει του συνόλου των υπερβάσεων των ποσοστώσεων παραδόσεως, ήτοι 37746 τόνων, καθώς και βάσει του 20 ο/ο των υπερβάσεων της ποσόστωσης παραγωγής, ήτοι 674 τόνοι. Το πρόστιμο, υπολογιζόμενο με συντελεστή 20 ECU ανά τόνο υπερβάσεως που ελήφθη υπόψη, ανέρχεται, συνεπώς, σε 754920 ECU για την υπέρβαση των ποσοστώσεων παραδόσεως και σε 13484 ECU για την υπέρβαση της ποσόστωσης παραγωγής.
Όπως προκύπει από όσα προηγούνται, το πρόστιμο πρέπει να μειωθεί κατά 13484 ECU και, συνεπώς, να περιοριστεί από 768404 ECU σε 754920 ECU ήτοι σε 1036142798 LIT.
Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα. Δεδομένου ότι η προσφεύγουσα ηττήθηκε, όσον αφορά τους ουσιωδέστερους από τους λόγους που προέβαλε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.

Για τους λόγους αυτούς
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( πρώτο τμήμα )
αποφασίζει:

1)
Μειώνει το ποσό του προστίμου που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα οπό 768404 ECU σε 754920 ECU, ήτοι σε 1036142798 LIT.

2)
Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.

3)
Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.

Schockweiler
Bosco
Joliét
Δημοσιεύτηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 10 Δεκεμβρίου 1986.
Ο γραμματέας
Ρ. Heim
Ο πρόεδρος του πρώτου τμήματος
F. Schockweiler
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική.