CELEX: 62004CJ0001
Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις
Διαδικασίες αφερεγγυότητας
Κανονισμός (ΕΚ) 1346/2000
Χρονική ισχύς -Αρμόδιο δικαστήριο

περί κινήσεως της διαδικασίας αυτής, όταν ο οφειλέτης, μετά την υποβολή της αιτήσεως, αλλά πριν από την κίνηση της
διαδικασίας, μεταφέρει το κέντρο των κύριων συμφερόντων του στο έδαφος άλλου κράτους μέλους, ή είναι πλέον αρμόδιο το δικαστήριο
του άλλου κράτους μέλους;»

Επί του προδικαστικού ερωτήματος
21     Το άρθρο 43, πρώτη περίοδος, του κανονισμού θέτει την αρχή που διέπει τους όρους χρονικής ισχύος του εν λόγω κανονισμού. Η
διάταξη αυτή πρέπει να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι ο κανονισμός εφαρμόζεται εφόσον δεν έχει ληφθεί απόφαση περί κινήσεως
της διαδικασίας αφερεγγυότητας πριν από τη θέση της σε ισχύ στις 31 Μαΐου 2002, έστω κι αν η αίτηση περί κινήσεως της διαδικασίας
αφερεγγυότητας είναι προγενέστερη της ημερομηνίας αυτής. Τούτο συμβαίνει στην προκειμένη περίπτωση, διότι η αίτηση της οφειλέτιδας
υποβλήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2001 και δεν είχε ληφθεί απόφαση περί κινήσεως διαδικασίας αφερεγγυότητας πριν από τις 31 Μαΐου
2002.
22     Επομένως, στην υπόθεση της κύριας δίκης, το αιτούν δικαστήριο πρέπει να διερευνήσει αν έχει δικαιοδοσία υπό το πρίσμα του
άρθρου 3, παράγραφος 1, του κανονισμού.
23     Η διάταξη αυτή, στην οποία προβλέπεται ότι αρμόδια για την έναρξη της διαδικασίας αφερεγγυότητας είναι τα δικαστήρια του κράτους
μέλους στο οποίο βρίσκεται το κέντρο των κύριων συμφερόντων του οφειλέτη, δεν διευκρινίζει αν το αρχικώς επιληφθέν δικαστήριο
εξακολουθεί να έχει δικαιοδοσία όταν ο οφειλέτης έχει μεταφέρει το κέντρο των κύριων συμφερόντων του, κατόπιν της υποβολής
της αιτήσεως κινήσεως της διαδικασίας, αλλά πριν από τη σχετική απόφαση.
24     Εντούτοις, η εκ του λόγου αυτού μεταφορά δικαιοδοσίας από το αρχικώς επιληφθέν δικαστήριο σε δικαστήριο άλλου κράτους μέλους
θα αντέβαινε προς τους σκοπούς του κανονισμού.
25     Συγκεκριμένα, στην τέταρτη αιτιολογική σκέψη του τελευταίου, ο κοινοτικός νομοθέτης δηλώνει την πρόθεσή του να αποτρέψει την
εξώθηση των μερών σε μεταφορά των περιουσιακών τους στοιχείων ή των νομικών τους διαφορών από το ένα κράτος μέλος στο άλλο
προς βελτίωση της νομικής τους θέσεως. Ο σκοπός αυτός δεν θα επιτυγχανόταν αν, μεταξύ της υποβολής της αιτήσεως περί κινήσεως
της διαδικασίας και της αποφάσεως περί κινήσεώς της, ο οφειλέτης είχε τη δυνατότητα να μεταφέρει το κέντρο των κύριων συμφερόντων
του σε άλλο κράτος μέλος και κατά τον τρόπο αυτό να καθορίσει το δικαστήριο που έχει δικαιοδοσία και το εφαρμοστέο δίκαιο.
26     Μια τέτοια μεταφορά δικαιοδοσίας θα αντέβαινε επίσης προς τον δηλούμενο στη δεύτερη και στην όγδοη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού
σκοπό της αποτελεσματικής, βελτιωμένης και ταχύτερης λειτουργίας των διασυνοριακών διαδικασιών, καθόσον θα εξανάγκαζε τους
πιστωτές σε συνεχή δίωξη του οφειλέτη, οπουδήποτε εκείνος έκρινε σκόπιμο να εγκατασταθεί κατά τρόπο περισσότερο ή λιγότερο
οριστικό, και στην πράξη θα ενείχε τον κίνδυνο διαιωνίσεως της διαδικασίας.
27     Επιπλέον, η διατήρηση της δικαιοδοσίας του αρχικού δικαστηρίου παρέχει περισσότερη νομική ασφάλεια στους πιστωτές, οι οποίοι
έχουν εκτιμήσει τους κινδύνους που διατρέχουν σε περίπτωση αφερεγγυότητας του οφειλέτη με βάση το πού βρισκόταν το κέντρο
των κύριων συμφερόντων του κατά τον χρόνο της συνάψεως εννόμων σχέσεων με αυτόν.
28     Η γενική εφαρμογή της κύριας διαδικασίας αφερεγγυότητας, η έναρξη, ενδεχομένως, δευτερευουσών διαδικασιών, καθώς και η δυνατότητα
του προσωρινού συνδίκου που διορίζεται από το αρχικώς επιληφθέν δικαστήριο να ζητήσει τη λήψη μέτρων συντηρήσεως ή προστασίας
της ευρισκόμενης σε άλλο κράτος μέλος περιουσίας του οφειλέτη, συνιστούν άλλωστε σημαντικές εγγυήσεις για τους πιστωτές, οι
οποίες εξασφαλίζουν πληρέστατη κάλυψη των περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη, ιδίως όταν αυτός έχει μεταφέρει το κέντρο των
κύριων συμφερόντων του μετά την υποβολή αιτήσεως ενάρξεως της διαδικασίας, αλλά πριν την έναρξη της.
29     Επομένως, στο αιτούν δικαστήριο πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού πρέπει να ερμηνεύεται
υπό την έννοια ότι το δικαστήριο του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου βρίσκεται το κέντρο των κύριων συμφερόντων του οφειλέτη
κατά τον χρόνο κατά τον οποίο ο τελευταίος υποβάλλει αίτηση κινήσεως της διαδικασίας αφερεγγυότητας εξακολουθεί να έχει δικαιοδοσία
κινήσεως της εν λόγω διαδικασίας στην περίπτωση κατά την οποία ο εν λόγω οφειλέτης μεταφέρει το κέντρο των κύριων συμφερόντων
του στο έδαφος άλλου κράτους μέλους μετά την υποβολή της αιτήσεως, αλλά πριν από την κίνηση της διαδικασίας.

Επί των δικαστικών εξόδων
30     Δεδομένου ότι η διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του
εθνικού δικαστηρίου, σε αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι κατέθεσαν παρατηρήσεις
στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (τμήμα μείζονος συνθέσεως) αποφαίνεται:
Το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1346/2000 του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 2000, περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας,
πρέπει να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι το δικαστήριο του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου βρίσκεται το κέντρο των κύριων
συμφερόντων του οφειλέτη κατά τον χρόνο κατά τον οποίο ο οφειλέτης υποβάλλει αίτηση κινήσεως της διαδικασίας αφερεγγυότητας
εξακολουθεί να έχει δικαιοδοσία κινήσεως της εν λόγω διαδικασίας στην περίπτωση κατά την οποία ο εν λόγω οφειλέτης μεταφέρει
το κέντρο των κύριων συμφερόντων του στο έδαφος άλλου κράτους μέλους μετά την υποβολή της αιτήσεως, αλλά πριν από την κίνηση
της διαδικασίας.
(υπογραφές)
*
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.