CELEX: 62005CJ0146
Έκτη οδηγία ΦΠΑ
Άρθρο 28γ, A, στοιχείο α΄, πρώτο εδάφιο
Ενδοκοινοτική παράδοση
Άρνηση απαλλαγής
Εκπρόθεσμη απόδειξη της παραδόσεως

Kittel και Recolta Recycling, σκέψη 54). Ομοίως, η εφαρμογή της κοινοτικής κανονιστικής ρυθμίσεως δεν μπορεί να επεκτείνεται
μέχρι σημείου που να καλύπτει τις πράξεις που διενεργούνται με σκοπό την καταχρηστική εκμετάλλευση των πλεονεκτημάτων που
προβλέπει το κοινοτικό δίκαιο (βλ., υπό την έννοια αυτή, προαναφερθείσα απόφαση Halifax κ.λπ., σκέψη 69).
Υπό περιστάσεις όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης, η προσφυγή σε μεσάζοντα για την είσπραξη συμβατικής προμήθειας
δεν μπορεί να εξομοιωθεί με φορολογική απάτη ή με κατάχρηση των κοινοτικών κανόνων αν αποδεικνύεται ότι η πράξη αυτή δεν πραγματοποιήθηκε
με σκοπό την αδικαιολόγητη απόκτηση φορολογικού πλεονεκτήματος.
Τέλος, πρέπει να τονιστεί ότι το κοινοτικό δίκαιο δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη να θεωρούν, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, την
απόκρυψη της υπάρξεως ενδοκοινοτικής παραδόσεως ως απόπειρα απάτης στον τομέα του ΦΠΑ και να επιβάλλουν, σε τέτοιες περιπτώσεις,
τα πρόστιμα ή τις χρηματικές κυρώσεις που προβλέπει η εσωτερική τους νομοθεσία (βλ., υπό την έννοια αυτή, προαναφερθείσα απόφαση
Schmeink & Cofreth και Strobel, σκέψη 62). Ωστόσο, όπως ορθώς υποστηρίζει η Επιτροπή, οι εν λόγω κυρώσεις πρέπει πάντα να
είναι ανάλογες προς τη σοβαρότητα της καταχρήσεως.
Συνεπώς, στα υποβληθέντα ερωτήματα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 28γ, Α, στοιχείο α΄, πρώτο εδάφιο, της έκτης οδηγίας
πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν επιτρέπει στις φορολογικές αρχές κράτους μέλους να αρνηθούν την απαλλαγή από τον
ΦΠΑ μιας ενδοκοινοτικής παραδόσεως που έχει αναμφισβήτητα πραγματοποιηθεί, για τον μοναδικό λόγο ότι η παράδοση αυτή δεν αποδείχθηκε
εμπροθέσμως.
Κατά την εξέταση του δικαιώματος απαλλαγής της εν λόγω παραδόσεως από τον ΦΠΑ, το αιτούν δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη
ότι ο υποκείμενος στον φόρο απέκρυψε αρχικώς και σκοπίμως την ύπαρξη ενδοκοινοτικής παραδόσεως μόνον αν υφίσταται κίνδυνος
απώλειας φορολογικών εσόδων και αν ο κίνδυνος αυτός δεν εξαλείφθηκε πλήρως από τον υποκείμενο στον φόρο.

Επί των δικαστικών εξόδων
Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον
του εθνικού δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν
παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) αποφαίνεται:
Το άρθρο 28γ, A, στοιχείο α΄, πρώτο εδάφιο, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως
των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών – Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη
φορολογική βάση, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/680/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 1991 πρέπει να ερμηνευθεί
υπό την έννοια ότι δεν επιτρέπει στις φορολογικές αρχές κράτους μέλους να αρνηθούν την απαλλαγή από τον ΦΠΑ μιας ενδοκοινοτικής
παραδόσεως που έχει αναμφισβήτητα πραγματοποιηθεί, για τον μοναδικό λόγο ότι η παράδοση αυτή δεν αποδείχθηκε εμπροθέσμως.
Κατά την εξέταση του δικαιώματος απαλλαγής της εν λόγω παραδόσεως από τον ΦΠΑ, το αιτούν δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη
το ότι ο υποκείμενος στον φόρο απέκρυψε αρχικώς και σκοπίμως την ύπαρξη ενδοκοινοτικής παραδόσεως μόνον αν υφίσταται κίνδυνος
απώλειας φορολογικών εσόδων και αν ο κίνδυνος αυτός δεν εξαλείφθηκε πλήρως από τον υποκείμενο στον φόρο.
(υπογραφές)
*
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.