CELEX: 61994CJ0313
Απαγόρευση χρήσεως σήματος σε κράτος μέλος
Απαγόρευση εισαγωγής προϊόντος από άλλο κράτος μέλος υπό το αυτό σήμα
Άρθρο 30 της Συνθήκης ΕΚ και οδηγία περί σημάτων

για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
34 Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η Ιταλική Κυβέρνηση και η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου, καθώς και η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που κατέθεσαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, δεν αποδίδονται. Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ' αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ,
κρίνοντας επί των ερωτημάτων που του υπέβαλε με διάταξη της 29ης Οκτωβρίου 1994 το Tribunale di Chiavari, αποφαίνεται:
1) Τα άρθρα 30 και 36 της Συνθήκης ΕΚ έχουν την έννοια ότι
* δεν επιτρέπουν την επίκληση της προστασίας από τον αθέμιτο ανταγωνισμό προκειμένου να απαγορευθεί σε επιχείρηση να κάνει χρήση του δικαιώματός της να εισαγάγει σε κράτος μέλος και να εμπορευθεί σ' αυτό υπό ορισμένο σήμα προϊόντα προερχόμενα από άλλο κράτος μέλος όπου διατίθενται νομίμως στο εμπόριο, τη στιγμή κατά την οποία οι λοιποί επιχειρηματίες έχουν το ίδιο δικαίωμα, έστω και αν δεν κάνουν χρήση του
* αντιθέτως, επιτρέπουν, για λόγους προστασίας των καταναλωτών, την απαγόρευση έναντι όλων των επιχειρηματιών εμπορίας προϊόντων προερχομένων από κράτος μέλος όπου διατίθενται νομίμως στο εμπόριο, υπό τον όρον ότι η απαγόρευση αυτή είναι αναγκαία προκειμένου να διασφαλιστεί η προστασία των καταναλωτών, ότι είναι ανάλογη του στόχου αυτού και ότι ο στόχος δεν μπορεί να επιτευχθεί με λιγότερο περιοριστικά για τις ενδοκοινοτικές συναλλαγές μέτρα. Συναφώς, ο εθνικός δικαστής οφείλει ιδίως να εξετάσει αν ο κίνδυνος εξαπατήσεως των καταναλωτών είναι αρκετά σοβαρός, ώστε να έχει το προβάδισμα έναντι των απαιτήσεων της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων.
2) Το άρθρο 12, παράγραφος 2, στοιχείο β', της πρώτης οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων, έχει την έννοια ότι επιτρέπει την απαγόρευση της εμπορίας προϊόντων προερχομένων από κράτος μέλος όπου αυτά διατίθενται νομίμως στο εμπόριο, με το αιτιολογικό ότι φέρουν σήμα του οποίου η χρήση απαγορεύεται ρητώς στον δικαιούχο του εντός του κράτους μέλους εισαγωγής, επειδή έχει κριθεί, με δικαστική απόφαση εκδοθείσα στο κράτος αυτό, ως ικανό να παραπλανήσει τους καταναλωτές