CELEX: 62002TJ0059
Ανταγωνισμός
Συμπράξεις
Κιτρικό οξύ
Άρθρο 81 EK
Πρόστιμο
Άρθρο 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 17
Κατευθυντήριες γραμμές για τον υπολογισμό του ύψους των προστίμων
Ανακοίνωση περί της συνεργασίας
Αρχές της ασφάλειας δικαίου και της μη αναδρομικότητας
Αρχή της αναλογικότητας
Ίση μεταχείριση
Υποχρέωση αιτιολογήσεως
Δικαιώματα άμυνας

αυτή, όπως εξάλλου και στην απόφασή του της 13ης Δεκεμβρίου 2001, Τ-48/98, Αcerinox κατά Επιτροπής (Συλλογή 2001,
σ. II-3859, σκέψεις 132 έως 141), το Πρωτοδικείο εξέτασε την εκ μέρους της Επιτροπής εφαρμογή του τίτλου Δ της ανακοινώσεως
περί της συνεργασίας. Έκρινε κατ’ ουσίαν ότι, για να μην έλθει σε αντίθεση προς την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως, η ανακοίνωση
περί της συνεργασίας πρέπει να εφαρμόζεται υπό την έννοια ότι, όσον αφορά τη μείωση των προστίμων, η Επιτροπή πρέπει να μεταχειρίζεται
κατά τον ίδιο τρόπο τις επιχειρήσεις που παρέχουν στην Επιτροπή, στο ίδιο στάδιο της διαδικασίας και υπό ανάλογες περιστάσεις,
παρόμοιες πληροφορίες σχετικά με τα πραγματικά περιστατικά που τους προσάπτονται. Το Πρωτοδικείο προσέθεσε ότι η περίσταση
και μόνον ότι μία από τις επιχειρήσεις αναγνώρισε τα προσαπτόμενα πραγματικά περιστατικά απαντώντας πρώτη στις ερωτήσεις που
της έθεσε η Επιτροπή στο ίδιο στάδιο της διαδικασίας δεν μπορεί να συνιστά αντικειμενικό λόγο για να της επιφυλαχθεί διαφορετική
μεταχείριση.
401   Επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, στις άλλες αυτές υποθέσεις και αντίθετα προς την υπό κρίση περίπτωση, δεν αμφισβητούνταν ότι
η συνεργασία των εμπλεκομένων επιχειρήσεων δεν ενέπιπτε στο πεδίο εφαρμογής των τίτλων Β και Γ της ανακοινώσεως περί της συνεργασίας.
Όπως προκύπτει από τη σκέψη 219 της αποφάσεως Krupp Thyssen Stainless και Acciai speciali Terni κατά Επιτροπής, σκέψη 398
ανωτέρω, η Επιτροπή εφάρμοσε σε όλες τις επιχειρήσεις τις οποίες αφορούσε η προσβαλλόμενη απόφαση τις διατάξεις του τίτλου
Δ της ανακοινώσεως αυτής. Στις άλλες αυτές υποθέσεις ετίθετο συνεπώς μόνον το ζήτημα αν η Επιτροπή, επιφυλάσσοντας στις προσφεύγουσες
διαφορετική μεταχείριση σε σχέση με μια άλλη εμπλεκόμενη επιχείρηση, εντός του περιθωρίου εκτιμήσεως που διαθέτει για την
εφαρμογή του τίτλου Δ της ανακοινώσεως αυτής, παραβίασε την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως.
402   Αντιθέτως, στην υπό κρίση περίπτωση, η ADM επιχειρεί να αποδείξει, κατ’ ουσίαν, ότι μόνο για αμιγώς τυχαίους λόγους η Cerestar
υπήρξε η πρώτη που παρακινήθηκε να συνεργαστεί με την Επιτροπή και για τον λόγο αυτό χορηγήθηκε στην Cerestar μείωση κατ’
εφαρμογήν του τίτλου Β της ανακοινώσεως περί της συνεργασίας. Η ADM υπαινίσσεται ότι, αν είχε συμφωνήσει πρώτη με την Επιτροπή
για μια ημερομηνία συναντήσεως προκειμένου να της παράσχει περιγραφή της συμπράξεως, θα μπορούσε να τύχει σημαντικότερης μειώσεως
του προστίμου κατ’ εφαρμογήν, τουλάχιστον, του τίτλου Γ της ανακοινώσεως αυτής, καθόσον θα μπορούσε να είχε παράσχει πρώτη
τις πληροφορίες που διαβίβασε η Cerestar. Η ADM δεν επικαλείται συνεπώς τη νομολογία που προήλθε από την απόφαση Krupp Thyssen
Stainless και Acciai speciali Terni κατά Επιτροπής, σκέψη 398 ανωτέρω, για να αποδείξει ότι η Επιτροπή τής εφάρμοσε τον τίτλο
Δ της ανακοινώσεως περί της συνεργασίας κατά τρόπο συνεπαγόμενο διακρίσεις σε σχέση με τα λοιπά μέλη της συμπράξεως.
403   Πρέπει όμως να παρατηρηθεί ότι, αντίθετα προς τους τίτλους Β και Γ της ανακοινώσεως περί της συνεργασίας, ο τίτλος Δ της ανακοινώσεως
αυτής δεν προβλέπει διαφορετική μεταχείριση των εμπλεκομένων επιχειρήσεων με βάση τη σειρά κατά την οποία αυτές συνεργάζονται
με την Επιτροπή. Κατά συνέπεια, στις υποθέσεις επί των οποίων εκδόθηκαν οι αποφάσεις Krupp Thyssen Stainless και Acciai speciali
Terni κατά Επιτροπής, σκέψη 398 ανωτέρω, και Acerinox κατά Επιτροπής, σκέψη 400 ανωτέρω, η Επιτροπή έλαβε υπόψη το στοιχείο
αυτό χωρίς τούτο να προβλέπεται ρητώς στον τίτλο Δ της εν λόγω ανακοινώσεως.
404   Επομένως, η Επιτροπή, ναι μεν για να διασφαλίζει την επιτυχία του καθεστώτος της συνεργασίας των εμπλεκομένων επιχειρήσεων
με την Επιτροπή στον τομέα των μυστικών συμπράξεων, πρέπει να διαθέτει ευρύ περιθώριο εκτιμήσεως για την οργάνωση της διαδικασίας,
πλην όμως δεν μπορεί να ενεργεί αυθαιρέτως.
405   Συναφώς, πρέπει να υπομνηστεί ότι, στις αιτιολογικές σκέψεις 54 και 55 της Αποφάσεως, η Επιτροπή ανέφερε ότι, κατόπιν της
παρεμβάσεως των αμερικανικών αρχών στον τομέα του κιτρικού οξέος, η Επιτροπή απέστειλε τον Αύγουστο του 1997 αιτήσεις παροχής
πληροφοριών στους τέσσερις σημαντικότερους παραγωγούς κιτρικού οξέος της Κοινότητας. Κατόπιν γραπτής ερωτήσεως του Πρωτοδικείου,
η Επιτροπή επιβεβαίωσε ότι η αίτηση αυτή απεστάλη, μεταξύ άλλων, στην ADM. Τον Ιούνιο και τον Ιούλιο του 1998, απεστάλησαν
αιτήσεις παροχής συμπληρωματικών πληροφοριών στους κύριους παραγωγούς κιτρικού οξέος στην Κοινότητα, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται
η ADM. Επιπλέον, μια πρώτη αίτηση παροχής πληροφοριών απεστάλη στην Cerestar. Η αποστολή των τελευταίων αυτών αιτήσεων παροχής
πληροφοριών επιβεβαιώθηκε τόσο από την Επιτροπή, με την απάντησή της στις ερωτήσεις του Πρωτοδικείου, όσο και από την ADM
(βλ. σκέψη 397 ανωτέρω). Κατόπιν της τελευταίας αυτής αιτήσεως παροχής πληροφοριών, η Cerestar ζήτησε να συναντηθεί με την
Επιτροπή στις 29 Οκτωβρίου 1998 και, κατά τη διάρκεια της συναντήσεως αυτής, δήλωσε ότι ήθελε να συνεργαστεί με την Επιτροπή
και παρέσχε στοιχεία σχετικά με την ύπαρξη συμπράξεως επηρεάζουσας τον ΕΟΧ, στον τομέα κιτρικού οξέος. Έτσι, δεν μπορεί να
προσαφθεί στην Επιτροπή ότι ενήργησε αυθαιρέτως έναντι της ADM όσον αφορά την οργάνωση της διαδικασίας που περιλαμβάνει την
αποστολή των αιτήσεων παροχής πληροφοριών.

Επί της παραβιάσεως των αρχών της ίσης μεταχειρίσεως και της αναλογικότητας καθόσον η Επιτροπή περιόρισε τη μείωση του προστίμου
στο 50 %
1.     Επιχειρήματα των διαδίκων
406   Η ADM, αναφερόμενη στα επιχειρήματα που προβλήθηκαν στις σκέψεις 365 έως 372 ανωτέρω, ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή δεν δεσμεύεται
από την ανακοίνωσή της περί της συνεργασίας και ότι θα έπρεπε να της χορηγήσει μείωση ίση ή μεγαλύτερη με αυτήν που χορήγησε
στην Cerestar. Η ADM προσθέτει ότι η συνεργασία της κατά τη διοικητική διαδικασία ήταν τουλάχιστον ισοδύναμη με εκείνη της
Stora Kopparbergs Bergslags AB στην υπόθεση που αποκαλείται «Χαρτόνι» και στην οποία η Επιτροπή είχε μειώσει το πρόστιμο κατά
τα δύο τρίτα.
407   Επομένως, κατά την ADM, η Επιτροπή παραβίασε τις αρχές της ίσης μεταχειρίσεως και της αναλογικότητας.
408   Η Επιτροπή ζητεί την απόρριψη του προβληθέντος λόγου.
2.     Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
409   Πρέπει να υπομνησθεί ότι το άρθρο 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 17, το οποίο συνιστά τη νομική βάση για την επιβολή των
προστίμων σε περίπτωση παραβάσεως των κανόνων του κοινοτικού δικαίου του ανταγωνισμού, παρέχει στην Επιτροπή περιθώριο εκτιμήσεως
κατά τον καθορισμό των προστίμων (απόφαση του Πρωτοδικείου της 21ης Οκτωβρίου 1997, Τ-229/94, Deutsche Bahn κατά Επιτροπής,
Συλλογή 1997 σ. II-1689, σκέψη 127), το οποίο εντάσσεται, μεταξύ άλλων, στη γενική πολιτική της σε θέματα ανταγωνισμού (απόφαση
Musique diffusion française κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 47 ανωτέρω, σκέψεις 105 και 109). Στο πλαίσιο αυτό και προκειμένου
να εξασφαλίσει τη διαφάνεια και τον αντικειμενικό χαρακτήρα των αποφάσεών της περί προστίμων, η Επιτροπή θέσπισε και δημοσίευσε,
το 1996, την ανακοίνωση περί της συνεργασίας. Πρόκειται για ένα έγγραφο προοριζόμενο να διευκρινίσει, τηρουμένων των υπέρτερων
κανόνων δικαίου, τα κριτήρια που πρόκειται να εφαρμόσει στο πλαίσιο της ασκήσεως της εξουσίας εκτιμήσεως που διαθέτει· εντεύθεν
προκύπτει ένας αυτοπεριορισμός της εξουσίας αυτής (βλ., κατ’ αναλογία, αποφάσεις του Πρωτοδικείου της 30ής Απριλίου 1998,
Τ-214/95, Vlaams Gewest κατά Επιτροπής, Συλλογή 1998, σ. II-717, σκέψη 89, και Tokai Carbon κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 63
ανωτέρω, σκέψη 157), στον βαθμό που εναπόκειται στην Επιτροπή να συμμορφωθεί προς τους ενδεικτικούς κανόνες που η ίδια επέβαλε
στον εαυτό της (βλ., κατ’ αναλογία, απόφαση του Πρωτοδικείου της 12ης Δεκεμβρίου 1996, Τ-380/94, AIUFFASS και AKT κατά Επιτροπής,
Συλλογή 1996, σ. II‑2169, σκέψη 57).
410   Έτσι, αντίθετα προς όσα υποστηρίζει η ADM, η Επιτροπή όφειλε να εφαρμόσει τα κριτήρια τα οποία καθόρισε στην ανακοίνωση περί
της συνεργασίας (απόφαση Tokai Carbon κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 63 ανωτέρω, σκέψη 157). Η εφαρμογή αυτή των κριτηρίων που
καθορίστηκαν με την ανακοίνωση περί της συνεργασίας δεν μπορεί, εν προκειμένω, να επηρεασθεί από τη διάταξη των κατευθυντηρίων
γραμμών που προβλέπει ως ελαφρυντική περίσταση την πραγματική συνεργασία της επιχειρήσεως κατά τη διαδικασία. Συγκεκριμένα,
το σημείο 3, τελευταία περίπτωση, των κατευθυντηρίων γραμμών ορίζει ρητώς ότι μόνον η ουσιαστική συνεργασία πέραν του πεδίου
εφαρμογής της ανακοινώσεως περί της συνεργασίας συνιστά ελαφρυντική περίσταση. Εν προκειμένω όμως, η συνεργασία της ADM ήδη
εξ αρχής πραγματοποιήθηκε βάσει της ανακοινώσεως περί της συνεργασίας, πράγμα που αποκλείει τη συνεκτίμηση της συνεργασίας
αυτής ως ελαφρυντικής περίστασης. Επιπλέον, όσον αφορά τη μείωση του προστίμου της ADM, το Πρωτοδικείο θεωρεί ότι, λαμβανομένων
υπόψη των πληροφοριών που γνωστοποίησε η ADM στο πλαίσιο της συνεργασίας της, η μείωση αυτή δεν είναι δυσανάλογη. Τέλος, όσον
αφορά την παραβίαση της ίσης μεταχειρίσεως λαμβανομένης υπόψη της αποφάσεως στην υπόθεση που αποκαλείται «Χαρτόνι» (σκέψη
406 ανωτέρω), το Πρωτοδικείο παρατηρεί ότι η απόφαση αυτή ελήφθη το 1994, ήτοι πριν από την εφαρμογή της ανακοινώσεως περί
της συνεργασίας, και ότι η ADM δεν αποδεικνύει την ισοδυναμία μεταξύ των λεπτομερών αποδείξεων που προσκόμισε η Stora στην
υπόθεση που αποκαλείται «Χαρτόνι» και των αποδείξεων που προσκόμισε η ίδια στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η Απόφαση.
Κατά συνέπεια, δεν μπορεί να γίνεται συναφώς λόγος για παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως.
411   Κατά συνέπεια, οι λόγοι που αντλούνται από την παραβίαση των αρχών της ίσης μεταχειρίσεως και της αναλογικότητας πρέπει να
απορριφθούν.
VIII –
Επί των πλημμελειών που επηρεάζουν τη διοικητική διαδικασία

Επί της εκτάσεως της παραβάσεως που προσάπτεται στα μέρη
1.     Επιχειρήματα των διαδίκων
412   Η ADM ισχυρίζεται ότι, στην αιτιολογική σκέψη 158 της Αποφάσεως, η Επιτροπή ανέφερε τα στοιχεία τα οποία, στις συμφωνίες και
τους διακανονισμούς που συνήφθησαν στο πλαίσιο της συμπράξεως, ήσαν σημαντικά για να στοιχειοθετηθεί η παράβαση του άρθρου
81, παράγραφος 1, ΕΚ και του άρθρου 53, παράγραφος 3, EΟΧ. Η ADM υποστηρίζει όμως ότι δύο από τα στοιχεία αυτά δεν μνημονεύονταν
στην ανακοίνωση αιτιάσεων, ήτοι ότι τα μέρη, πρώτον, είχαν περιορίσει την παραγωγική ικανότητα (δεύτερη περίπτωση) και, δεύτερον,
είχαν ορίσει μεταξύ τους έναν παραγωγό ο οποίος θα είχε ηγετική θέση στις αυξήσεις των τιμών σε κάθε εθνική αγορά (τέταρτη
περίπτωση).
413   Η ADM αμφισβητεί τον ισχυρισμό ότι η παράλειψη αυτή δεν είχε καμία επίπτωση στην ουσία της ανάλυσης των πραγματικών περιστατικών
και των αποδείξεων, καθώς και στον υπολογισμό του προστίμου. Συγκεκριμένα, η ADM υποστηρίζει ότι, κατά τη διοικητική διαδικασία,
ισχυρίστηκε ότι ήταν ακριβώς η απουσία περιορισμού της παραγωγικής ικανότητας που μείωνε τα αποτελέσματα της συμπράξεως, συμπέρασμα
το οποίο είχε απορριφθεί από την Επιτροπή η οποία είχε θεωρήσει, αντιθέτως, ότι υπήρχε πραγματικός αντίκτυπος στην αγορά.
414   Η ADM συνάγει από αυτό ότι, σύμφωνα προς τα αιτήματά της, το άρθρο 1 της Αποφάσεως πρέπει να ακυρωθεί, καθόσον ορίζει, σε
συνδυασμό με την αιτιολογική σκέψη 158 της Αποφάσεως, ότι τα εμπλεκόμενα μέρη περιόρισαν την παραγωγική ικανότητα και όρισαν
έναν παραγωγό μεταξύ τους ο οποίος θα είχε ηγετική θέση στις αυξήσεις των τιμών σε κάθε εθνικό τμήμα της σχετικής αγοράς.
415   Η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι, ναι μεν είναι αληθές ότι τα δύο επίμαχα στοιχεία δεν περιλαμβάνονταν στην ανακοίνωση αιτιάσεων,
πλην όμως επρόκειτο μόνο για δύο από τα οκτώ στοιχεία που μπορούσαν να προσδιοριστούν στην επίμαχη παράβαση, τα οποία παρουσιάστηκαν
ως παράδειγμα μάλλον παρά υπό μορφή εξαντλητικής απαρίθμησης. Τα δύο αυτά στοιχεία δεν άλλαζαν την ουσία των περιγραφών και
των αποδεικτικών στοιχείων που περιέχονται στην ανακοίνωση αιτιάσεων και δεν θα είχαν την παραμικρή επιρροή στον υπολογισμό
του ύψους του προστίμου που επιβλήθηκε στην ADM.
2.     Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Εισαγωγή
416   Πρέπει να υπομνησθεί ότι, κατά τη νομολογία, η ανακοίνωση αιτιάσεων πρέπει να εκθέτει τις αιτιάσεις κατά τρόπον αρκούντως
σαφή, έστω και συνοπτικό, ώστε οι ενδιαφερόμενοι να είναι σε θέση να αντιληφθούν για ποιες ενέργειες τους επέκρινε η Επιτροπή.
Υπό αυτήν και μόνο την προϋπόθεση μπορεί η ανακοίνωση αιτιάσεων να επιτελέσει τη λειτουργία που της αναθέτουν οι κοινοτικοί
κανονισμοί, η οποία συνίσταται στην παροχή όλων των αναγκαίων στοιχείων στις επιχειρήσεις και ενώσεις επιχειρήσεων για να
μπορέσουν να αμυνθούν προσηκόντως προτού η Επιτροπή εκδώσει οριστική απόφαση (απόφαση του Δικαστηρίου της 31ης Μαρτίου 1993,
C-89/85, C-104/85, C‑114/85, C-116/85, C-117/85 et C-125/85 έως C-129/85, Ahlström Osakeyhtiö κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή
1993, σ. I-1307, σκέψη 42, απόφαση του Πρωτοδικείου της 14ης Μαΐου 1998, Τ-352/94, Mo och Domsjö κατά Επιτροπής, Συλλογή 1998,
σ. II-1989, σκέψη 63, επικυρωθείσα κατ’ αναίρεση με την απόφαση του Δικαστηρίου της 16ης Νοεμβρίου 2000, C-283/98 P, Mo och
Domsjö κατά Επιτροπής, Συλλογή 1998, σ. I-9855, απόφαση του Πρωτοδικείου της 30ής Σεπτεμβρίου 2003, T‑191/98, T-212/98 έως
T-214/98, Atlantic Container Line κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 2003, σ. II-3275, σκέψη 138).
417   Πρέπει επομένως να εξεταστεί αν, στην ανακοίνωση αιτιάσεων, η Επιτροπή εξέθεσε κατά τρόπο αρκούντως σαφή, έστω και συνοπτικό,
τις αιτιάσεις που προσάπτονται στην ADM με την Απόφαση, συμπεριλαμβανομένων των δύο αιτιάσεων που επικαλείται η ADM, προκειμένου
να είναι σε θέση να λάβει πράγματι γνώση των συμπεριφορών που της προσάπτονταν.
418   Συναφώς, πρέπει να παρατηρηθεί ότι, στην αιτιολογική σκέψη 158 της Αποφάσεως, τα στοιχεία που η Επιτροπή έλαβε υπόψη και τα
οποία στοιχειοθετούν παράβαση του άρθρου 81, παράγραφος 1, ΕΚ και του άρθρου 53, παράγραφος 1, της Συμφωνίας ΕΟΧ είναι τα
εξής:
–       «η κατανομή αγορών και ποσοστώσεων πωλήσεων·
–       το πάγωμα/ο περιορισμός/η κατάργηση παραγωγικής ικανότητας·
–       ο καθορισμός συντονισμένων αυξήσεων των τιμών·
–       ο ορισμός του παραγωγού ο οποίος θα είχε ηγετική θέση στη διαμόρφωση του επιπέδου αύξησης των τιμών σε κάθε εθνική αγορά·
–       η κατάρτιση καταλόγων με τις τρέχουσες και μελλοντικές ενδεικτικές τιμές, με στόχο τον συντονισμό των αυξήσεων των τιμών·
–       η επινόηση και εφαρμογή συστήματος αναφορών και παρακολούθησης για να διασφαλιστεί η εφαρμογή των συμφωνιών που συνιστούν
περιορισμό του ανταγωνισμού·
–       η κατανομή πελατών·
–       η συμμετοχή σε τακτικές συνεδριάσεις και η πραγματοποίηση άλλων επαφών με στόχο να συμφωνηθούν, να εφαρμοσθούν και/ή να τροποποιηθούν
οι ανωτέρω περιορισμοί, ανάλογα με τις ανάγκες».
419   Δεν αμφισβητείται ότι, στο σημείο 134 της ανακοινώσεως αιτιάσεων, που περιέχει, όπως και η αιτιολογική σκέψη 158 της Αποφάσεως,
περίληψη των αιτιάσεων κατά των εμπλεκομένων μερών, η Επιτροπή δεν ανέφερε ρητώς τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στη δεύτερη
και στην τέταρτη περίπτωση της αιτιολογικής σκέψης 158 της Αποφάσεως.
420   Πρέπει συνεπώς να εκτιμηθεί αν, μετά από πλήρη ανάγνωση της ανακοινώσεως των αιτιάσεων, τα στοιχεία αυτά προέκυπταν κατά τρόπο
αρκούντως σαφή ώστε να μπορούν τα εμπλεκόμενα μέρη να προβάλουν τα δικαιώματά τους άμυνας.
Όσον αφορά την αιτίαση που αφορά το πάγωμα, τον περιορισμό και την κατάργηση ικανότητας παραγωγής κιτρικού οξέος
421   Στην αιτιολογική σκέψη 158, δεύτερη περίπτωση, της Αποφάσεως, η Επιτροπή προσάπτει στα εμπλεκόμενα μέρη ότι πάγωσαν, περιόρισαν
και κατάργησαν παραγωγική ικανότητα. Η αιτίαση αυτή συνδέεται βεβαίως με την αιτίαση που περιέχεται στην αιτιολογική σκέψη
158, πρώτη περίπτωση, της Αποφάσεως (ή είναι συνέπεια αυτής), όπου η Επιτροπή προσάπτει στα εμπλεκόμενα μέρη ότι κατένειμαν
ποσοστώσεις μεριδίων αγοράς.
422   Ωστόσο, οι δύο αυτές αιτιάσεις, όπως παραδέχθηκε η Επιτροπή, δεν είναι πανομοιότυπες, καθόσον η μία αφορά την παραγωγική ικανότητα
και η άλλη τις ποσοστώσεις πωλήσεων. Συναφώς, πρέπει επίσης να υπομνησθεί ότι το άρθρο 81, παράγραφος 1, ΕΚ διακρίνει μεταξύ,
αφενός, του περιορισμού ή του ελέγχου της παραγωγής (στοιχείο β΄) και, αφετέρου, της κατανομής των αγορών (στοιχείο γ΄).
423   Στην ανακοίνωση αιτιάσεων όμως, η Επιτροπή αναφέρθηκε αποκλειστικά στον καθορισμό ποσοστώσεων πωλήσεων (βλ., μεταξύ άλλων,
σημεία 63, 70, 79 έως 82, 86 και 87).
424   Επομένως, ορθώς η ADM υποστηρίζει ότι η αιτίαση που αντλείται από το πάγωμα, τον περιορισμό ή την κατάργηση παραγωγικής ικανότητας
δεν αναφέρθηκε στην ανακοίνωση αιτιάσεων και δεν μπορούσε συνεπώς να της αποδοθεί στην Απόφαση.
425   Κατά συνέπεια, το άρθρο 1 της Αποφάσεως πρέπει να ακυρωθεί, καθόσον, σε συνδυασμό με την αιτιολογική σκέψη 158, διαπιστώνει
ότι η ADM και τα λοιπά μέλη της συμπράξεως πάγωσαν, περιόρισαν και κατάργησαν ικανότητα παραγωγής κιτρικού οξέος.
Επί της αιτιάσεως που αφορά τον ορισμό του παραγωγού ο οποίος θα είχε ηγετική θέση στις αυξήσεις των τιμών σε κάθε εθνικό
τμήμα της σχετικής αγοράς
426   Στην αιτιολογική σκέψη 158, τέταρτη περίπτωση, της Αποφάσεως, η Επιτροπή προσάπτει στα εμπλεκόμενα μέρη ότι όρισαν έναν παραγωγό
ο οποίος θα είχε ηγετική θέση στις αυξήσεις των τιμών σε κάθε εθνικό τμήμα της σχετικής αγοράς.
427   Συναφώς, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, στην ανακοίνωση αιτιάσεων, η Επιτροπή δεν εξέθεσε αυτό το στοιχείο της αιτιάσεως, που
αντλείται από τη σύναψη συμφωνίας σχετικά με τις αυξήσεις των τιμών, έτσι ώστε να παράσχει τη δυνατότητα στους ενδιαφερομένους
να λάβουν γνώση των συμπεριφορών που τους προσήπτε η Επιτροπή.
428   Επομένως, ορθώς η ADM υποστηρίζει ότι η αιτίαση που αντλείται από τον ορισμό του παραγωγού ο οποίος θα είχε ηγετική θέση στις
αυξήσεις των τιμών σε κάθε εθνικό τμήμα της σχετικής αγοράς δεν αναφέρθηκε στην ανακοίνωση αιτιάσεων και δεν μπορούσε συνεπώς
να της αποδοθεί με την Απόφαση.
429   Κατά συνέπεια, πρέπει να ακυρωθεί το άρθρο 1 της Αποφάσεως, καθόσον, σε συνδυασμό με την αιτιολογική σκέψη 158, διαπιστώνει
ότι η ADM και τα λοιπά μέλη της συμπράξεως όρισαν τον παραγωγό ο οποίος θα είχε ηγετική θέση στις αυξήσεις των τιμών σε κάθε
εθνικό τμήμα της σχετικής αγοράς.

Επί της εφαρμογής του παράγοντα της αποτροπής και επί του χαρακτηρισμού της ADM ως ενός των πρωτεργατών της συμπράξεως
1.     Επιχειρήματα των διαδίκων
430   Πρώτον, η ADM ισχυρίζεται ότι δεν μπόρεσε να διατυπώσει την άποψή της επί της χρησιμοποιήσεως, ως αποδείξεων, της εκθέσεως
του FBI και της δηλώσεως της Cerestar της 18ης Μαρτίου 1999.
431   Δεύτερον, η ADM προσάπτει στην Επιτροπή ότι παρέλειψε να την ενημερώσει κατά τη διοικητική διαδικασία ότι εθεωρείτο πρωτεργάτης
της συμπράξεως και ότι δεν ανέφερε τις αποδείξεις επί των οποίων στήριζε το συμπέρασμα αυτό.
432   Τρίτον, η ADM ισχυρίζεται ότι προσεβλήθησαν τα δικαιώματά της άμυνας, καθόσον δεν της δόθηκε η δυνατότητα να υποβάλει τις
παρατηρήσεις της κατά τη διοικητική διαδικασία, σε σχέση με την εφαρμογή του πολλαπλασιαστικού συντελεστή 2 στο αρχικό ποσόν
για τον σκοπό της αποτροπής, πολλαπλασιαστικό συντελεστή ο οποίος δεν προβλέπεται στις κατευθυντήριες γραμμές.
433   Η Επιτροπή ζητεί την απόρριψη των προβληθεισών αιτιάσεων.
2.     Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
434   Πρέπει να υπομνησθεί ότι, κατά πάγια νομολογία, εφόσον η Επιτροπή αναφέρει ρητώς, στην ανακοίνωση αιτιάσεων, ότι πρόκειται
να εξετάσει αν πρέπει να επιβάλει πρόστιμα στα εμπλεκόμενα μέρη και εφόσον εκθέτει τα κύρια πραγματικά και νομικά στοιχεία
που μπορούν να προκαλέσουν την επιβολή προστίμου, όπως είναι η σοβαρότητα και η διάρκεια της υποτιθέμενης παραβάσεως και το
γεγονός ότι αυτή διαπράχθηκε «εκ προθέσεως ή εξ αμελείας», εκπληρώνει την υποχρέωσή της σεβασμού του δικαιώματος ακροάσεως
των επιχειρήσεων. Ενεργώντας έτσι, τους παρέχει τα στοιχεία που είναι αναγκαία να αμυνθούν όχι μόνον κατά της διαπιστώσεως
της παραβάσεως, αλλά και κατά της επιβολής προστίμου σε αυτές (απόφαση Musique diffusion française κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη
47 ανωτέρω, σκέψη 21).
435   Επομένως, όσον αφορά τον καθορισμό του ύψους των προστίμων, τα δικαιώματα άμυνας των εμπλεκομένων επιχειρήσεων διασφαλίζονται
ενώπιον της Επιτροπής μέσω της δυνατότητας να υποβάλλουν παρατηρήσεις σχετικά με τη διάρκεια, τη σοβαρότητα και τη δυνατότητα
προβλέψεως του αντίθετου προς τον ανταγωνισμό χαρακτήρα της παραβάσεως (αποφάσεις του Πρωτοδικείου της 6ης Οκτωβρίου 1994,
Τ-83/91, Tetra Pak κατά Επιτροπής, Συλλογή 1994, σ. II-755, σκέψη 235, και HFB κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 98 ανωτέρω, σκέψη
312). Το συμπέρασμα αυτό επιβάλλεται τοσούτω μάλλον που η Επιτροπή, με τη δημοσίευση των κατευθυντηρίων γραμμών, γνωστοποίησε
στους ενδιαφερομένους, λεπτομερώς, τη μέθοδο υπολογισμού του ύψους ενδεχομένου προστίμου και του τρόπου κατά τον οποίο θα
ελάμβανε υπόψη τα κριτήρια αυτά. Το συμπέρασμα αυτό δεν τίθεται εν αμφιβόλω από το γεγονός ότι οι κατευθυντήριες γραμμές δεν
κάνουν ρητώς αναφορά σε κάποιο πολλαπλασιαστικό συντελεστή, δεδομένου ότι αναφέρουν ότι είναι αναγκαίο να λαμβάνεται υπόψη
η πραγματική οικονομική δυνατότητα των παραβατών να προξενήσουν σημαντική ζημία σε άλλους επιχειρηματίες και να καθορίζεται
το ποσόν του προστίμου σε ύψος που να του εξασφαλίζει επαρκώς αποτρεπτικό χαρακτήρα.
436   Όσον αφορά την υπό κρίση περίπτωση, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, στην ανακοίνωση αιτιάσεων, η Επιτροπή ανέφερε τα κύρια πραγματικά
και νομικά στοιχεία που μπορούν να στηρίξουν το πρόστιμο που προετίθετο να επιβάλει στην ADM, πρόστιμο του οποίου θα καθόριζε
το ύψος με βάση ιδίως τη σοβαρότητα και τη διάρκεια της παραβάσεως.
437   Περαιτέρω, η Επιτροπή ανέφερε στο σημείο 160 της ανακοινώσεως αιτιάσεων ότι προετίθετο να καθορίσει το ποσόν των προστίμων
σε επαρκώς αποτρεπτικό ύψος. Ομοίως, στο σημείο 161 της ανακοινώσεως αιτιάσεων, διευκρίνισε, κατ’ ουσίαν, ότι, για να εκτιμήσει
τη σοβαρότητα της παραβάσεως, προετίθετο να λάβει υπόψη το γεγονός ότι επρόκειτο για πολύ σοβαρή παράβαση η οποία είχε ως
αντικείμενο τον περιορισμό του ανταγωνισμού και η οποία, εξάλλου, λαμβανομένης υπόψη της φύσεως των συναφθεισών συμφωνιών,
είχε σοβαρό αντίκτυπο στον ανταγωνισμό.
438   Ο σεβασμός των δικαιωμάτων άμυνας των εμπλεκομένων επιχειρήσεων δεν υποχρεώνει την Επιτροπή να αναφέρει κατά τρόπο ακριβέστερο,
στην ανακοίνωση αιτιάσεων, τον τρόπο κατά τον οποίο θα χρησιμοποιήσει, ενδεχομένως, έκαστο των στοιχείων αυτών για τον καθορισμό
του ύψους του προστίμου. Ειδικότερα, η Επιτροπή δεν όφειλε να αναφέρει ούτε ότι μπορούσε να θεωρήσει την ADM πρωτεργάτη της
συμπράξεως ούτε το μέγεθος της προσαυξήσεως που θα εφάρμοζε ενδεχομένως στο πρόστιμο της ADM για τον λόγο αυτό (βλ., υπό την
έννοια αυτή, απόφαση του Δικαστηρίου της 9ης Νοεμβρίου 1983, 322/81, Michelin / Επιτροπή, Συλλογή 1983, σ. 3461, σκέψη 20).
439   Καθόσον η ADM υποστηρίζει ότι δεν μπόρεσε να διατυπώσει παρατηρήσεις επί της χρησιμοποιήσεως, ως αποδείξεων, της εκθέσεως
του FBI και της δηλώσεως της Cerestar της 18ης Μαρτίου 1999, πρέπει να υπομνησθεί ότι η Επιτροπή προσάρτησε τα έγγραφα αυτά
στην ανακοίνωση αιτιάσεων και ότι δόθηκε έτσι η δυνατότητα στα μέρη να εκφράσουν τις απόψεις τους επί του θέματος αυτού, συμπεριλαμβανομένης
της χρησιμοποιήσεως των στοιχείων αυτών ως αποδεικτικών στοιχείων.
440   Τέλος, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η κατανομή των μελών των συμπράξεων σε ομάδες συνιστά μια πρακτική την οποία η Επιτροπή
ανέπτυξε βάσει των κατευθυντηρίων γραμμών. Η Απόφαση εκδόθηκε συνεπώς εντός ενός πλαισίου το οποίο γνώριζε καλώς η ADM και
εντάσσεται σε μια πάγια πρακτική ως προς τη λήψη αποφάσεων (βλ., υπό την έννοια αυτή, απόφαση του Δικαστηρίου της 30ής Σεπτεμβρίου
2003, C-57/00 P και C-61/00 P, Freistaat Sachsen κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 2003, σ. I‑9975, σκέψη 77).
441   Κατά συνέπεια, ο λόγος που αντλείται από την προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας πρέπει να απορριφθεί.

Επί της ασκήσεως της εξουσίας πλήρους δικαιοδοσίας
442   Από την ανάλυση του συνόλου των λόγων ακυρώσεως που προέβαλε η ADM προκύπτει ότι μόνον οι αιτιάσεις της ADM που αντλούνται
από τη μη αναφορά εκ μέρους της Επιτροπής στην ανακοίνωση αιτιάσεων ορισμένων στοιχείων που ελήφθησαν υπόψη από αυτήν κατά
της ADM είναι βάσιμες. Έτσι, αναγνωρίστηκε στη σκέψη 424 ανωτέρω ότι ορθώς η ADM υποστηρίζει ότι η αιτίαση που αντλείται από
το πάγωμα, τον περιορισμό και την κατάργηση παραγωγικής ικανότητας δεν αναφέρθηκε στην ανακοίνωση αιτιάσεων και δεν μπορούσε
συνεπώς να της προσαφθεί. Επιπλέον, αναγνωρίστηκε στη σκέψη 428 ανωτέρω ότι ορθώς η ADM υποστηρίζει ότι η αιτίαση που αντλείται
από τον ορισμό του παραγωγού που θα είχε ηγετική θέση στις αυξήσεις των τιμών σε κάθε εθνικό τμήμα της σχετικής αγοράς δεν
αναφέρθηκε στην ανακοίνωση αιτιάσεων και, συνεπώς, δεν μπορούσε να της προσαφθεί.
443   Κατόπιν της αναγνωρίσεως της ως άνω ελλείψεως νομιμότητας, εναπόκειται στο Πρωτοδικείο να αποφανθεί επί της ανάγκης μεταρρυθμίσεως
της Αποφάσεως. Το Πρωτοδικείο θεωρεί, συναφώς, ότι πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η σύμπραξη, η οποία αφορούσε, κατ’ ουσίαν, τον
καθορισμό των τιμών, την κατανομή των ποσοστώσεων πωλήσεων και ένα σύστημα αντιστάθμισης που οργάνωσαν τα μέλη της συμπράξεως
με σκοπό την πλήρη αποτελεσματικότητα της συμπράξεως, συνιστά πολύ σοβαρή παράβαση των κοινοτικών κανόνων του ανταγωνισμού.
Η παράβαση αυτή ήταν διαρκής και ενιαία.
444   Το Πρωτοδικείο διαπιστώνει στη συνέχεια ότι από τις αιτιολογικές σκέψεις της Αποφάσεως, ειδικότερα όσον αφορά την εκτίμηση
της σοβαρότητας της παραβάσεως λόγω της φύσεώς της και τις πραγματικές συνέπειες στην αγορά του κιτρικού οξέος, προκύπτει
ότι οι δύο αιτιάσεις που η Επιτροπή παρέλειψε να αναφέρει στην ανακοίνωση αιτιάσεων είχαν πλεοναστικό χαρακτήρα σε σχέση με
τις συμφωνίες που αφορούσαν τον καθορισμό των τιμών, την κατανομή ποσοστώσεων πωλήσεων και το σύστημα αντιστάθμισης που οργάνωσαν
τα μέλη της συμπράξεως.
445   Επομένως, στο πλαίσιο της εξουσίας του πλήρους δικαιοδοσίας, το Πρωτοδικείο θεωρεί ότι, παρά τις παραλείψεις της Επιτροπής
στην ανακοίνωση αιτιάσεων, δεν πρέπει να τροποποιηθεί το ποσόν του προστίμου που καθόρισε η Επιτροπή.

Επί των δικαστικών εξόδων
446   Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον
υπήρχε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Κατ’ εφαρμογήν της παραγράφου 3, πρώτο εδάφιο, της ίδιας διατάξεως, το Πρωτοδικείο
μπορεί να κατανείμει τα έξοδα σε περίπτωση μερικής ήττας των διαδίκων.
447   Εν προκειμένω, η Επιτροπή ηττήθηκε μόνο καθόσον δεν ανέφερε, στην ανακοίνωση αιτιάσεων, δύο από τις αιτιάσεις που διατύπωσε
στην Απόφαση κατά της ADM (βλ. σκέψεις 425 και 429 ανωτέρω), οι οποίες είχαν πλεοναστικό χαρακτήρα σε σχέση με τις λοιπές
αιτιάσεις που διατύπωσε η Επιτροπή. Η ADM ηττήθηκε όσον αφορά το σύνολο των λοιπών αιτημάτων που προέβαλε.
448   Σε μια τέτοια κατάσταση, κατά δικαία εκτίμηση των περιστατικών της υποθέσεως, αποφασίζεται ότι η Επιτροπή θα φέρει το ένα
δέκατο των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η ADM και ότι η ADM θα φέρει το υπόλοιπο των εξόδων της, καθώς και τα έξοδα στα οποία
υποβλήθηκε η Επιτροπή.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ (τρίτο τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Ακυρώνει το άρθρο 1 της αποφάσεως 2002/742/ΕΚ της Επιτροπής, της Επιτροπής, της 5ης Δεκεμβρίου 2001, σχετικά με διαδικασία
βάσει του άρθρου 81 της Συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/E-1/36.604 – Κιτρικό οξύ), καθόσον,
σε συνδυασμό με την αιτιολογική σκέψη 158, διαπιστώνει ότι η Archer Daniels Midland Co. πάγωσε, περιόρισε και κατάργησε ικανότητα
παραγωγής κιτρικού οξέος.
2)
Ακυρώνει το άρθρο 1 της αποφάσεως 2002/742, καθόσον, σε συνδυασμό με την αιτιολογική σκέψη 158, διαπιστώνει ότι η Archer Daniels
Midland Co. όρισε τον παραγωγό ο οποίος θα είχε ηγετική θέση στις αυξήσεις των τιμών σε κάθε εθνικό τμήμα της σχετίκής αγοράς.
3)
Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
4)
Καταδικάζει την Επιτροπή να φέρει το ένα δέκατο των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Archer Daniels Midland Co.
5)
Καταδικάζει την Archer Daniels Midland Co. να φέρει το υπόλοιπο των εξόδων της, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η
Επιτροπή.
Azizi
Jaeger
Dehousse
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 27 Σεπτεμβρίου 2006.
Ο Γραμματέας

Ο Πρόεδρος
E. Coulon

J. Azizi
Πίνακας περιεχομένων
Το ιστορικό της διαφοράς
Διαδικασία και αιτήματα των διαδίκων
Σκεπτικό
I –  Επί της δυνατότητας εφαρμογής των κατευθυντηρίων γραμμών
Α –   Επιχειρήματα των διαδίκων
Β –   Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
II –  Επί της επιρροής των προστίμων που έχουν ήδη επιβληθεί σε άλλες χώρες
Α –   Επιχειρήματα των διαδίκων
Β –   Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
III –  Επί της σοβαρότητας της παραβάσεως
A –   Εισαγωγή
Β –   Επί της μη συνεκτιμήσεως του κύκλου εργασιών που προέκυψε από την πώληση του επίμαχου προϊόντος
1.  Επιχειρήματα των διαδίκων
2.  Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
α) Επί της παραβιάσεως της αρχής της αναλογικότητας
β) Επί της παραβάσεως των κατευθυντηρίων γραμμών
γ) Επί της παραβάσεως της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως
Γ –   Επί της εφαρμογής ενός πολλαπλασιαστικού συντελεστή στο αρχικό ποσόν
1.  Επιχειρήματα των διαδίκων
2.  Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
α) Επί της παραβιάσεως της αρχής της αναλογικότητας
β) Επί της παραβιάσεως της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως
γ) Επί της παραβάσεως της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως
Δ –   Επί της υπάρξεως σφαλμάτων εκτιμήσεως σχετικά με τον πραγματικό αντίκτυπο της συμπράξεως στην αγορά
1.  Εισαγωγή
2.  Επί του ότι η Επιτροπή επέλεξε εσφαλμένη μέθοδο για να αποδείξει ότι η σύμπραξη είχε πραγματικό αντίκτυπο στην αγορά
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Σύνοψη της αναλύσεως που πραγματοποίησε η Επιτροπή
Εκτίμηση
3.  Επί της εκτιμήσεως της εξελίξεως των τιμών του κιτρικού οξέος
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
4.  Επί του ορισμού της σχετικής αγοράς προϊόντων
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
IV –  Επί της διάρκειας της παραβάσεως
V –  Επί των επιβαρυντικών περιστάσεων
Α –   Εισαγωγή
Β –   Επί του χαρακτηρισμού της ADM ως πρωτεργάτη της συμπράξεως
1.  Εισαγωγή
2.  Επί των προβαλλομένων σφαλμάτων της Επιτροπής όσον αφορά τον ρόλο της ADM ως πρωτεργάτη
α) Επί των διμερών συναντήσεων που οργάνωσε η ADM τον Ιανουάριο του 1991
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
β) Επί της δηλώσεως του πρώην εκπροσώπου της ADM ενώπιον του FBI
Υπενθύμιση των πραγματικών περιστατικών και του κειμένου της Αποφάσεως
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
–  Εισαγωγή
–  Επί του ότι η Επιτροπή παραβίασε τις διαδικαστικές εγγυήσεις που προβλέπει το κοινοτικό δίκαιο
–  Επί του ότι η Επιτροπή δεν εκτίμησε ορθώς το περιεχόμενο της εκθέσεως του FBI
γ) Επί της δηλώσεως της Cerestar
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
3.  Επί του χαρακτηρισμού της ADM ως πρωτεργάτη στο πλαίσιο της συμπράξεως
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Γ –   Επί της παραβιάσεως της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως καθόσον η Επιτροπή επέβαλε στην ADM το ίδιο ποσοστό προσαυξήσεως που
επέβαλε στην HLR
1.  Επιχειρήματα των διαδίκων
2.  Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Δ –   Επί της παραβιάσεως των αρχών της ίσης μεταχειρίσεως και της αναλογικότητας, καθόσον η Επιτροπή απέστη από τη σχετική με τη
λήψη αποφάσεων πρακτική της όσον αφορά το ποσοστό προσαυξήσεως που επέβαλε στην ADM
1.  Επιχειρήματα των διαδίκων
2.  Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Ε –   Επί της παραβάσεως της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως κατά την εκτίμηση των επιβαρυντικών περιστάσεων
VI –  Επί των ελαφρυντικών περιστάσεων
Α –   Προκαταρκτική παρατήρηση
Β –   Επί της παύσεως της συμμετοχής στη σύμπραξη ήδη από τις πρώτες ενέργειες των αρμοδίων αρχών
1.  Επιχειρήματα των διαδίκων
2.  Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Γ –   Επί της μη συνεκτιμήσεως της αποζημιώσεως
1.  Επιχειρήματα των διαδίκων
2.  Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Δ –   Επί της υιοθετήσεως ενός κώδικα συμπεριφοράς εκ μέρους της ADM
1.  Επιχειρήματα των διαδίκων
2.  Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
VII –  Επί της συνεργασίας της ADM κατά τη διοικητική διαδικασία
Α – Εισαγωγή
Β –   Επί του ότι η ADM υπήρξε η πρώτη εταιρία που παρέσχε καθοριστικά στοιχεία για την απόδειξη της υπάρξεως της συμπράξεως
1.  Επιχειρήματα των διαδίκων
2.  Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Γ –   Επί της παραβιάσεως της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης
1.  Επιχειρήματα των διαδίκων
2.  Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Δ –   Επί της παραβιάσεως της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως καθόσον η Επιτροπή επιφύλαξε στην ADM και στην Cerestar διαφορετική μεταχείριση
1.  Επιχειρήματα των διαδίκων
2.  Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Ε –   Επί της παραβιάσεως των αρχών της ίσης μεταχειρίσεως και της αναλογικότητας καθόσον η Επιτροπή περιόρισε τη μείωση του προστίμου
στο 50 %
1.  Επιχειρήματα των διαδίκων
2.  Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
VIII –  Επί των πλημμελειών που επηρεάζουν τη διοικητική διαδικασία
Α –   Επί της εκτάσεως της παραβάσεως που προσάπτεται στα μέρη
1.  Επιχειρήματα των διαδίκων
2.  Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
α) Εισαγωγή
β) Όσον αφορά την αιτίαση που αφορά το πάγωμα, τον περιορισμό και την κατάργηση ικανότητας παραγωγής κιτρικού οξέος
γ) Επί της αιτιάσεως που αφορά τον ορισμό του παραγωγού ο οποίος θα είχε ηγετική θέση στις αυξήσεις των τιμών σε κάθε εθνικό
τμήμα της σχετικής αγοράς
Β –   Επί της εφαρμογής του παράγοντα της αποτροπής και επί του χαρακτηρισμού της ADM ως ενός των πρωτεργατών της συμπράξεως
1.  Επιχειρήματα των διαδίκων
2.  Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Επί της ασκήσεως της εξουσίας πλήρους δικαιοδοσίας
Επί των δικαστικών εξόδων
*
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.
–	Παραλειπόμενα εμπιστευτικά στοιχεία.