CELEX: 62009CJ0138
Προδικαστική παραπομπή
Κρατικές ενισχύσεις
Αποφάσεις της Επιτροπής
Ερμηνεία
Ενισχύσεις χορηγηθείσες από την Περιφέρεια της Σικελίας στις επιχειρήσεις οι οποίες υπoγράφουν συμβάσεις επαγγελματικής καταρτίσεως και εργασίας ή οι οποίες μετατρέπουν τέτοιες συμβάσεις σε συμβάσεις αορίστου χρόνου
Ημερομηνία λήξεως της χορηγήσεως των ενισχύσεων
Όρια του προϋπολογισμού
Τόκοι υπερημερίας
Απαράδεκτο

CELF και Μinistre de la Culture et de la Communication, σκέψη 35).
Η προβλεπόμενη στην ανωτέρω διάταξη απαγόρευση έχει ως σκοπό να εξασφαλίσει ότι τυχόν ενίσχυση δεν παράγει τα αποτελέσματά
της προτού η Επιτροπή εξετάσει εντός εύλογης προθεσμίας το σχέδιο διεξοδικώς και, ενδεχομένως, κινήσει την προβλεπόμενη στην
παράγραφο 2 του ιδίου άρθρου διαδικασία (αποφάσεις της 14ης Φεβρουαρίου 1990, C-301/87, Γαλλία κατά Επιτροπής, γνωστή ως «Boussac
Saint Frères», Συλλογή 1990, σ. I-307, σκέψη 17, και προπαρατεθείσα απόφαση CELF και Μinistre de la Culture et de la Communication,
σκέψη 36).
Εξ αυτού έπεται ότι, δοθέντος ότι η απόφαση του 1995 δεν καθιστά το προβλεπόμενο στο άρθρο 10, παράγραφος 1, στοιχεία a και
b, του νόμου 27/91 καθεστώς ενισχύσεων συμβατό προς την κοινή αγορά παρά μόνον από την ημερομηνία εκδόσεώς της, οποιαδήποτε
υπερήμερη καταβολή των ενισχύσεων δεν μπορεί να είναι γενεσιουργός τόκων παρά μόνον για τα μετά την εν λόγω ημερομηνία καταστάντα
απαιτητά ποσά ενισχύσεων.
Δεύτερον, όπως προκύπτει από την απάντηση επί του ογδόου ερωτήματος, το δικαίωμα της καταβολής τόκων σε περίπτωση υπερήμερης
πληρωμής των ενισχύσεων, οι λεπτομέρειες εφαρμογής και το εφαρμοστέο επί των εν λόγω τόκων επιτόκιο διέπονται από το εθνικό
δίκαιο.
Πάντως, επιβάλλεται η διευκρίνιση ότι η απόφαση του 1995 αφορά μόνον τα μέτρα ενισχύσεων τα οποία προβλέπει ο νόμος 27/91,
ειδικότερα δε το άρθρο 10, παράγραφος 1, στοιχεία a και b, αυτού, εντός του ορίου του κονδυλίου του προϋπολογισμού το οποίο
απαντά στην από 18 Μαΐου 1995 εκ μέρους της Ιταλικής Κυβερνήσεως κοινοποίηση των μέτρων.
Αντιθέτως, το ύψος των τόκων οι οποίοι οφείλονται ενδεχομένως σε περίπτωση υπερήμερης εκτελέσεως των μέτρων ενισχύσεως είναι
αδύνατον να συνιστά εν όλω ή εν μέρει ενισχύσεις αλλ’ ούτε, ως εκ τούτου, και να βαρύνει το επί τούτου προβλεπόμενο κονδύλι
του προϋπολογισμού.
Όπως προκύπτει από τις προηγηθείσες σκέψεις, στο ένατο και το δέκατο ερώτημα προσήκει η απάντηση ότι το ύψος των νομίμων τόκων
οι οποίοι οφείλονται ενδεχομένως σε περίπτωση υπερήμερης καταβολής των ενισχύσεων οι οποίες εγκρίθηκαν με την απόφαση του
1995 για περίοδο μεταγενέστερη της αποφάσεως αυτής δεν πρέπει να περιλαμβάνεται στο ποσόν του εγκριθέντος με την εν λόγω απόφαση
κονδυλίου του προϋπολογισμού. Το επιτόκιο και οι λεπτομέρειες εφαρμογής του διέπονται από το εθνικό δίκαιο.

Επί των δικαστικών εξόδων
Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον
του εθνικού δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν
παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πέραν των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) αποφαίνεται:
1)
Η απόφαση SG (95) D/15975 της Επιτροπής, της 11ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με τον περιφερειακό νόμο 27 της Περιφερείας της
Σικελίας, της 15ης Μαΐου 1991, περί παρεμβάσεων υπέρ της απασχολήσεως (κρατική ενίσχυση NN 91/A/95), πρέπει να ερμηνευθεί
υπό την έννοια ότι δι’ αυτής έγινε δεκτό ότι συμβιβάζεται προς την κοινή αγορά καθεστώς ενισχύσεων συνιστάμενο σε δύο μέτρα,
προβλεπόμενα στο άρθρο 10, παράγραφος 1, στοιχεία a και b, του νόμου 27/91, τα οποία δεν επιδέχονται σώρευση και το γενεσιουργό
γεγονός των οποίων, ήτοι η πρόσληψη εργαζομένου ή η μετατροπή της συμβάσεώς του σε σύμβαση αορίστου χρόνου, πρέπει να χωρήσει
πριν τις 31 Δεκεμβρίου 1996, οι καταβολές, όμως, τις οποίες αυτά επάγονται δύνανται να συνεχιστούν πέραν της ως άνω ημερομηνίας,
υπό την προϋπόθεση ότι δεν προσκρούουν στους εφαρμοστέους εθνικούς δημοσιονομικούς και κανόνες του προϋπολογισμού και ότι
τηρείται το εγκεκριμένο από την Επιτροπή κονδύλι του προϋπολογισμού.
2)
Το άρθρο 1 της αποφάσεως 2003/195/ΕΚ της Επιτροπής, της 16ης Οκτωβρίου 2002, σχετικά με το σύστημα ενισχύσεων το οποίο προτίθεται
να θέσει σε εφαρμογή η Ιταλία υπέρ της απασχολήσεως στην Περιφέρεια της Σικελίας – κρατική ενίσχυση C 56/99 (ex N 668/97),
πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι το προβλεπόμενο στο άρθρο 11, παράγραφος 1, του νόμου 16 της 27ης Μαΐου 1997 περί
εγκρίσεως δαπάνης για τη χρήση αποθεματικών εγγεγραμμένων στα γενικά κεφάλαια του προϋπολογισμού της Περιφερείας για το οικονομικό
έτος 1997 συνιστά νέα ενίσχυση, διακρινόμενη από την προβλεπόμενη στο άρθρο 10 του νόμου 27 της 15ης Μαΐου 1991, της Περιφερείας
της Σικελίας, περί παρεμβάσεων υπέρ της απασχολήσεως. Το προαναφερθέν άρθρο 1 συνιστά εμπόδιο στη χορήγηση επιδοτήσεων για
οποιαδήποτε πραγματοποιηθείσα από 1ης Ιανουαρίου 1997 πρόσληψη εργαζομένων με σύμβαση επαγγελματικής καταρτίσεως και εργασίας
ή με μετατροπή συμβάσεων επαγγελματικής καταρτίσεως και εργασίας σε συμβάσεις αορίστου χρόνου.
3)
Εναπόκειται στο οικείο κράτος μέλος να προσδιορίσει τον διάδικο ο οποίος φέρει το βάρος της αποδείξεως ότι δεν αναλώθηκε το
προβλεπόμενο στα κατά το άρθρο 10, παράγραφος 1, στοιχεία a και b, του περιφερειακού νόμου 27 της 15ης Μαΐου 1991 της Περιφερείας
της Σικελίας μέτρα περί παρεμβάσεων υπέρ της απασχολήσεως, τα οποία εγκρίθηκαν με την απόφαση SG (95) D/15975.
4)
Tο ύψος των νομίμων τόκων οι οποίοι οφείλονται ενδεχομένως σε περίπτωση υπερήμερης καταβολής των ενισχύσεων οι οποίες εγκρίθηκαν
με την απόφαση SG (95) D/15975 για περίοδο μεταγενέστερη της αποφάσεως αυτής δεν πρέπει να περιλαμβάνεται στο ποσόν του εγκριθέντος
με την εν λόγω απόφαση κονδυλίου του προϋπολογισμού. Το επιτόκιο και οι λεπτομέρειες εφαρμογής του διέπονται από το εθνικό
δίκαιο.
(υπογραφές)
*
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική.