CELEX: 62004TJ0007
Κοινοτικό σήμα
Αίτηση καταχωρίσεως του κοινοτικού παραστατικού σήματος Limoncello della Costiera Amalfitana shaker
Προγενέστερο εθνικό λεκτικό σήμα LIMONCHELO
Κίνδυνος συγχύσεως
Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94

του Πρωτοδικείου της 9ης Ιουλίου 2003, T-162/01, Laboratorios RTB κατά ΓΕΕΑ – Giorgio Beverly Hills (GIORGIO BEVERLY
HILLS), Συλλογή 2003, σ. II‑2821, σκέψη 30 και την παρατιθέμενη σ’ αυτήν νομολογία].
44     Σύμφωνα με την ίδια αυτή νομολογία, ο κίνδυνος συγχύσεως πρέπει να εκτιμάται σφαιρικώς, σύμφωνα με την αντίληψη που έχει το
οικείο κοινό για τα επίμαχα σημεία και προϊόντα ή υπηρεσίες, και λαμβανομένων υπόψη όλων των σχετικών εν προκειμένω παραγόντων,
ιδίως της αλληλεξαρτήσεως που υφίσταται μεταξύ της ομοιότητας των σημείων και αυτής των υποδεικνυομένων προϊόντων ή υπηρεσιών
(βλ. την προπαρατεθείσα στην ανωτέρω σκέψη 43 απόφαση GIORGIO BEVERLY HILLS, σκέψεις 31 έως 33, και την παρατιθέμενη σ’ αυτές
νομολογία).
45     Εν προκειμένω, το προγενέστερο σήμα είναι λεκτικό σήμα, καταχωρισμένο και προστατευόμενο στην Ισπανία. Εξάλλου, τα σχετικά
προϊόντα είναι προϊόντα προοριζόμενα για την τρέχουσα κατανάλωση. Ως εκ τούτου, πρέπει να ληφθεί υπόψη, για την εκτίμηση εν
προκειμένω του κινδύνου συγχύσεως, η άποψη του οικείου κοινού, που αποτελείται από τους Ισπανούς μέσους καταναλωτές.
46     Δοθέντος ότι το οικείο κοινό έχει προσδιορισθεί, πρέπει να αναλυθούν οι συγκρίσεις, αφενός, μεταξύ των οικείων προϊόντων και,
αφετέρου, μεταξύ των εν συγκρούσει σημάτων.
2.     Σύγκριση των προϊόντων
47     Προκειμένου περί της συγκρίσεως των σχετικών προϊόντων, πρέπει να παρατηρηθεί ότι το τμήμα προσφυγών έκρινε ότι στα προϊόντα
που αφορούσε το προγενέστερο σήμα περιλαμβάνονταν τα προϊόντα που αφορά το υποβληθέν προς καταχώριση σήμα, χωρίς τούτο να
αμφισβητείται από τους διαδίκους. Επομένως, επιβάλλεται η διαπίστωση της υπάρξεως ταυτοσήμου μεταξύ των εν λόγω προϊόντων.
3.     Σύγκριση των σημείων
Προκαταρκτικές θεωρήσεις
48     Όσον αφορά τη σύγκριση μεταξύ των επιμάχων σημάτων, έχει σημασία να υπογραμμισθεί, καταρχάς, ότι, εν προκειμένω, το υποβληθέν
προς καταχώριση σήμα είναι ένα περίπλοκο σήμα συγκείμενο από λεκτικά και παραστατικά στοιχεία ενώ το προγενέστερο σήμα είναι
ένα καθαρώς λεκτικό σήμα.
49     Στη συνέχεια, το Πρωτοδικείο υπενθυμίζει ότι, προκειμένου περί της ομοιότητας των συγκρουομένων σημείων, από τη νομολογία
προκύπτει ότι η σφαιρική εκτίμηση του κινδύνου συγχύσεως πρέπει, όσον αφορά την οπτική, φωνητική ή εννοιολογική ομοιότητα
των συγκρουομένων σημάτων, να στηρίζεται στη συνολική εντύπωση που δίδουν τα τελευταία, λαμβανομένων υπόψη, μεταξύ άλλων,
των διακριτικών και δεσποζόντων στοιχείων τους (βλ. την προπαρατεθείσα στην ανωτέρω σκέψη 30 απόφαση BASS, σκέψη 47, και την
παρατιθέμενη σ’ αυτήν νομολογία).
50     Κατά συνέπεια, πρέπει να θεωρηθεί ότι ένα σύνθετο σήμα, ένα εκ των συστατικών στοιχείων του οποίου είναι ταυτόσημο ή παρόμοιο
προς άλλο σήμα, πρέπει να θεωρείται ως παρόμοιο προς αυτό το άλλο σήμα μόνον εάν αυτό το συστατικό στοιχείο αποτελεί το δεσπόζον
όσον αφορά την συνολική εντύπωση που δίδει το σύνθετο σήμα. Τούτο ακριβώς συμβαίνει όταν αυτό το συστατικό στοιχείο μπορεί
από μόνο του να δεσπόζει στην εικόνα του σήματος αυτού που το οικείο κοινό διατηρεί στη μνήμη του, οπότε όλα τα λοιπά συστατικά
στοιχεία του σήματος είναι αμελητέα όσον αφορά τη διδόμενη από αυτό συνολική εντύπωση (η προπαρατεθείσα στην ανωτέρω σκέψη
38 απόφαση MATRATZEN, σκέψη 33, απόφαση επιβεβαιωθείσα, στο πλαίσιο αναιρετικής διαδικασίας, με τη διάταξη του Δικαστηρίου
της 28ης Απριλίου 2004, C‑3/03 P, Matratzen Concord κατά ΓΕΕΑ, που δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στη Συλλογή).
51     Η εκτίμηση αυτή δεν σημαίνει ότι πρέπει να ληφθεί υπόψη αποκλειστικώς ένα συστατικό στοιχείο του συνθέτου σήματος και να συγκριθεί
αυτό με άλλο σήμα. Αντιθέτως, πρέπει να γίνει σύγκριση μεταξύ των επιμάχων σημάτων και να εξετασθούν αυτά, λαμβανόμενα καθένα
τους υπόψη στο σύνολό τους. Παρ’ όλ’ αυτά, τούτο δεν αποκλείει το να είναι δυνατό η συνολική εντύπωση που δίδει στο οικείο
κοινό ένα σύνθετο σήμα, υπό ορισμένες περιστάσεις, να κυριαρχείται από ένα ή περισσότερα εκ των συστατικών στοιχείων του (η
προπαρατεθείσα στην ανωτέρω σκέψη 38 απόφαση MATRATZEN, σκέψη 34).
52     Κατά την εκτίμηση του δεσπόζοντος χαρακτήρα ενός ή περισσοτέρων συγκεκριμένων συστατικών στοιχείων ενός συνθέτου σήματος,
πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, ιδίως, οι εγγενείς ιδιότητες καθενός από τα στοιχεία αυτά συγκρινόμενες προς αυτές των λοιπών
στοιχείων. Εξάλλου, και επικουρικώς, μπορεί να λαμβάνεται υπόψη η θέση που έχουν τα διάφορα συστατικά στοιχεία στη διάταξη
των στοιχείων του σύνθετου σήματος (η προπαρατεθείσα στην ανωτέρω σκέψη 38 απόφαση MATRATZEN, σκέψη 35).
53     Συγκεκριμένα, τούτο σημαίνει ότι το τμήμα προσφυγών όφειλε να εξετάσει ποιο από τα συστατικά στοιχεία του υποβληθέντος προς
καταχώριση σήματος μπορούσε, λόγω των οπτικών, φωνητικών ή εννοιολογικών χαρακτηριστικών του, να δίδει από μόνο του μια εντύπωση
του σήματος αυτού την οποία το οικείο κοινό θα διατηρούσε στη μνήμη του, οπότε τα λοιπά στοιχεία αυτού φαίνονται εν προκειμένω
αμελητέα. Όπως αναφέρθηκε στις ανωτέρω σκέψεις 51 και 52, η εξέταση αυτή μπορεί να καταλήξει στο ότι πρέπει να ληφθούν υπόψη
περισσότερα του ενός συστατικά στοιχεία.
54     Όμως, σε περίπτωση που το υποβαλλόμενο προς καταχώριση σήμα είναι ένα σύνθετο, οπτικώς, σήμα, τόσο η εκτίμηση της συνολικής
εντυπώσεως του σήματος αυτού όσο και ο προσδιορισμός τυχόν δεσπόζοντος στοιχείου αυτού πρέπει να γίνονται βάσει οπτικής αναλύσεως.
Ως εκ τούτου, σε μια τέτοια περίπτωση, μόνο στο μέτρο που τυχόν δεσπόζον στοιχείο θα περιελάμβανε και μη οπτικές σημειολογικές
πτυχές θα παρίστατο ανάγκη, ενδεχομένως, να γίνει σύγκριση μεταξύ, αφενός, αυτού του στοιχείου και, αφετέρου, του προγενεστέρου
σήματος, λαμβανομένων επίσης υπόψη αυτών των λοιπών σημειολογικών πτυχών, όπως, π.χ., ασκούσες επιρροή σημαντικές αφηρημένες
φωνητικές ή εννοιολογικές πτυχές.
Δεσπόζον συστατικό στοιχείο
i) Περιγραφή των συστατικών στοιχείων του υποβληθέντος προς καταχώριση σήματος με αφετηρία την οπτική θεώρηση του τελευταίου
55     Το Πρωτοδικείο παρατηρεί ότι τα συστατικά στοιχεία του υποβληθέντος προς καταχώριση σήματος είναι ο όρος «limoncello», με
λευκά στοιχεία και μεγάλους χαρακτήρες, η έκφραση «della costiera amalfitana», με κίτρινα στοιχεία και με μικρότερους χαρακτήρες,
ο όρος «shaker» με μικρότερους κυανούς χαρακτήρες σε πλαίσιο με μαύρο φόντο όπου το γράμμα «k» αναπαριστά ένα ποτήρι και,
τέλος, η παραστατική απεικόνιση ενός μεγάλου στρογγυλού πιάτου του οποίου το κέντρο είναι λευκό ενώ η περιφέρεια είναι στολισμένη,
αφενός, με σχέδια απεικονίζοντα κίτρινα λεμόνια σε σκοτεινό φόντο και, αφετέρου, σε μια κυανόλευκη διακεκομμένη ταινία. Το
σύνολο αυτών των στοιχείων του σήματος είναι τοποθετημένο σε σκούρο κυανό φόντο.
ii) Ο δεσπόζων χαρακτήρας του στρογγυλού στολισμένου με λεμόνια πιάτου όσον αφορά το υποβληθέν προς καταχώριση σήμα
56     Προκειμένου περί του παραστατικού συστατικού στοιχείου του υποβληθέντος προς καταχώριση σήματος που απεικονίζει ένα στολισμένο
με λεμόνια στρογγυλό πιάτο, πρέπει να παρατηρηθεί ότι, εκτός από τη ρεαλιστική απεικόνιση ενός πιάτου, αυτό χαρακτηρίζεται
από χρωματικές αντιθέσεις,  το μεγάλο μέγεθός του και ρεαλιστικά σχέδια λεμονιών στην περιφέρειά του, ενώ όλ’ αυτά δίδουν
σ’ αυτή την απεικόνιση μια όλως ιδιάζουσα οπτική κομψότητα.
57     Αυτό το στολισμένο με λεμόνια στρογγυλό πιάτο διαθέτει, λόγω των εγγενών ιδιοτήτων του, έντονο διακριτικό χαρακτήρα σε σχέση
με τα λοιπά στοιχεία του υποβληθέντος προς καταχώριση σήματος και, ειδικότερα, σε σχέση με τον όρο «limoncello». Ως εκ τούτου,
το εν λόγω πιάτο κατέχει δεσπόζουσα θέση σε σχέση με τα λοιπά στοιχεία του οποίου ζητείται η καταχώριση.
58     Επικουρικώς, πρέπει να παρατηρηθεί ότι, η παραστατική απεικόνιση του πιάτου, παρά την ελαφρώς έκκεντρη θέση της, κείται στα
κάτω δύο τρίτα του υποβληθέντος προς καταχώριση σήματος και καλύπτει το ουσιώδες μέρος του τμήματος αυτού, ενώ ο όρος «limoncello»
καλύπτει μόνον ένα μεγάλο μέρος του άνω ενός τρίτου του εν λόγω σήματος.
59     Επομένως, η απεικόνιση του στολισμένου με λεμόνια στρογγυλού πιάτου πρέπει να θεωρηθεί ως σαφώς αποτελούσα το δεσπόζον συστατικό
στοιχείο του υποβληθέντος προς καταχώριση σήματος.
iii) Στάθμιση των λοιπών στοιχείων του υποβληθέντος προς καταχώριση σήματος
–       Ο όρος «limoncello»
60     Εν προκειμένω, δεν μπορεί να γίνει δεκτή η άποψη του τμήματος προσφυγών, το οποίο έκρινε, στο σημείο 20 της προσβαλλομένης
αποφάσεως, ότι ο όρος  «limoncello» αποτελεί το δεσπόζον στοιχείο του υποβληθέντος προς καταχώριση σήματος λόγω, κυρίως, των
μεγάλων χαρακτήρων του και της εξέχουσας θέσεώς του, για να αποφανθεί, στη συνέχεια, στο σημείο 21 της προσβαλλομένης αποφάσεως,
ότι τα επίμαχα σήματα ήσαν οπτικώς και φωνητικώς περίπου ταυτόσημα.
61     Όσον αφορά τον όρο «limoncello», το Πρωτοδικείο παρατηρεί ότι, έστω κι αν είναι αληθές ότι ο όρος αυτός εμφανίζεται με μεγαλύτερα
τυπογραφικά στοιχεία απ’ ό,τι τα λοιπά λεκτικά συνθετικά στοιχεία του υποβληθέντος προς καταχώριση σήματος, γεγονός πάντως
είναι ότι ο όρος αυτός έχει οπτικό αποτέλεσμα σαφώς λιγότερο έντονο απ’ ό,τι αυτό του στολισμένου με λεμόνια στρογγυλού πιάτου.
Εξάλλου, ο όρος «limoncello» είναι μικροτέρου μεγέθους σε σχέση με το παραστατικό συστατικό στοιχείο που αποτελεί το στολισμένο
με λεμόνια στρογγυλό πιάτο.
62     Γι’ αυτούς και μόνο τους λόγους, και χωρίς να παρίσταται ανάγκη να αναλυθούν τα φωνητικά ή εννοιολογικά χαρακτηριστικά του
όρου αυτού, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι ο όρος «limoncello» δεν αποτελεί το δεσπόζον στοιχείο του υποβληθέντος προς καταχώριση
σήματος.
–       Η έκφραση «della costiera amalfitana»
63     Όσον αφορά την έκφραση «della costiera amalfitana», επιβάλλεται η διαπίστωση, με βάση την οπτική θεώρηση του ζητήματος, ότι
αυτό το στοιχείο είναι γραμμένο με μικρότερους χαρακτήρες απ’ ό,τι ο όρος «limoncello» και είναι περιγραφικό της γεωγραφικής
καταγωγής του εν λόγω προϊόντος. Εξάλλου, η έκφραση αυτή έχει σαφώς μικρότερο μέγεθος και λιγότερο αντίθετα μεταξύ τους χρώματα
σε σχέση με την παραστατική απεικόνιση του στολισμένου με λεμόνια στρογγυλού πιάτου. Το Πρωτοδικείο εκτιμά ότι, χωρίς να παρίσταται
ανάγκη να αναλυθούν τα φωνητικά ή εννοιολογικά χαρακτηριστικά του, αυτό το συστατικό στοιχείο δεν μπορεί να θεωρηθεί, ενόψει
ειδικότερα του μικρού του μεγέθους, ως το δεσπόζον στοιχείο του υποβληθέντος προς καταχώριση σήματος.
–       Ο όρος «shaker»
64     Όσον αφορά τον όρο «shaker», από την οπτική ανάλυση προκύπτει ότι ο όρος αυτός, παρά το λευκό φόντο και το παραστατικό στοιχείο
που απεικονίζεται υπό τη μορφή ποτηριού εντός του γράμματος «k» του όρου αυτού, ο τελευταίος καθώς και το παραστατικό στοιχείο
του είναι μικρού μεγέθους σε σχέση με το στολισμένο με λεμόνια στρογγυλό πιάτο και τον όρο «limoncello» που περιλαμβάνεται
στο εν λόγω σήμα. Επί πλέον, αυτός ο όρος δεν χαρακτηρίζεται από την ίδια χρωματική αντίθεση όπως η απεικόνιση του στολισμένου
με λεμόνια στρογγυλού πιάτου. Κατά συνέπεια, το Πρωτοδικείο εκτιμά ότι, χωρίς να παρίσταται ανάγκη αναλύσεως των φωνητικών
ή εννοιολογικών χαρακτηριστικών του, ο όρος αυτός δεν μπορεί να θεωρηθεί ως το δεσπόζον στοιχείο του υποβληθέντος προς καταχώριση
σήματος.
Συνολική εκτίμηση του κινδύνου συγχύσεως
65     Επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η παραστατική απεικόνιση ενός στολισμένου με λεμόνια στρογγυλού πιάτου αποτελεί το δεσπόζον συστατικό
στοιχείο του υποβληθέντος προς καταχώριση σήματος και ότι τούτο δεν έχει κανένα κοινό σημείο με το προγενέστερο σήμα το οποίο
συνίσταται σε ένα καθαρώς λεκτικό σήμα.
66     Ως εκ τούτου, δεν υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των εν λόγω σημάτων. Η υπεροχή της παραστατικής απεικονίσεως του στολισμένου
με λεμόνια στρογγυλού πιάτου σε σχέση με τα λοιπά στοιχεία του υποβληθέντος προς καταχώριση σήματος αποκλείει κάθε κίνδυνο
συγχύσεως λόγω της υπάρξεως οπτικών, φωνητικών και εννοιολογικών ομοιοτήτων μεταξύ των όρων «limonchelo» και «limoncello»
που περιλαμβάνονται στα επίμαχα σήματα.
67     Στο πλαίσιο συνολικής εκτιμήσεως του κινδύνου συγχύσεως, πρέπει, επί πλέον, να υπομνησθεί ότι  ο μέσος καταναλωτής σπανίως
έχει τη δυνατότητα να προβαίνει σε άμεση σύγκριση των διαφόρων σημάτων αλλά οφείλει να εμπιστεύεται την ατελή εικόνα αυτών
την οποία διατηρεί στη μνήμη του (βλ., κατ’ αναλογίαν, την απόφαση του Δικαστηρίου της 22ας Ιουνίου 1999, C-342/97, Lloyd
Schuhfabrik Meyer, Συλλογή 1999, σ. I‑3819, σκέψη 26). Το γεγονός ότι ο μέσος καταναλωτής διατηρεί απλώς στη μνήμη του μια
ατελή εικόνα του σήματος προσδίδει μεγαλύτερη σημασία στο δεσπόζον στοιχείο του εν λόγω σήματος [απόφαση του Πρωτοδικείου
της 23ης Οκτωβρίου 2002, T-104/01, Oberhauser κατά ΓΕΕΑ – Petit Liberto (Fifties), Συλλογή 2002, σ. II‑4359, σκέψη 47]. Έτσι,
το δεσπόζον στοιχείο του υποβληθέντος προς καταχώριση σήματος, που αποτελεί το στολισμένο με λεμόνια στρογγυλό πιάτο, παρουσιάζει
μεγαλύτερη σημασία στην ανάλυση του συνόλου του σημείου εφόσον ο καταναλωτής, καθώς παρατηρεί την επισήμανση ενός δυνατού
αλκοολούχου ποτού, λαμβάνει υπόψη και συγκρατεί το δεσπόζον στοιχείο του σημείου που του επιτρέπει, στο πλαίσιο μεταγενέστερης
αγοράς, να επαναλάβει την εμπειρία.
68     Η υπεροχή του παραστατικού συστατικού στοιχείου που αποτελείται από στολισμένο με λεμόνια στρογγυλό πιάτο εντός του πλαισίου
του υποβληθέντος προς καταχώριση σήματος αποτελεί, στη συγκεκριμένη περίπτωση, την εκτίμηση των διακριτικών στοιχείων του
προγενεστέρου σήματος από οποιαδήποτε επίπτωση στην εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 40/94.
Πράγματι, μολονότι είναι δυνατό η σημασία του διακριτικού χαρακτήρα ενός προγενεστέρου λεκτικού σήματος να μπορεί να επηρεάσει
την εκτίμηση του κινδύνου συγχύσεως (βλ., υπό την έννοια αυτή, την απόφαση του Δικαστηρίου της 11ης Νοεμβρίου 1997, C-251/95,
SABEL, Συλλογή 1997, σ. I‑6191, σκέψη 24), το κριτήριο αυτό προϋποθέτει ότι υφίσταται, τουλάχιστον, κάποιος κίνδυνος συγχύσεως
μεταξύ του προγενεστέρου και του υποβληθέντος προς καταχώριση σήματος. Όμως, από τη συνολική εκτίμηση του κινδύνου συγχύσεως
μεταξύ των επιμάχων σημάτων προκύπτει ότι η υπεροχή, όσον αφορά το υποβληθέν προς καταχώριση σήμα, ενός στολισμένου με λεμόνια
στρογγυλού πιάτου αποκλείει οποιοδήποτε κίνδυνο συγχύσεως με το προγενέστερο σήμα. Κατά συνέπεια, ουδείς πλέον λόγος συντρέχει
να αποφανθεί το Πρωτοδικείο επί του διακριτικού χαρακτήρα του προγενεστέρου σήματος [βλ., υπό την έννοια αυτή, τις αποφάσεις
του Πρωτοδικείου της 12ης Δεκεμβρίου 2002, T-110/01, France Distribution (HUBERT), Συλλογή 2002, σ. II‑5275, σκέψεις 64 και
65, που επιβεβαιώθηκε στο πλαίσιο αναιρετικής διαδικασίας με την απόφαση του Δικαστηρίου της 12ης Οκτωβρίου 2004, C-106/03 P,
Vedial κατά ΓΕΕΑ, που δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψη 54· της 22ας Οκτωβρίου 2003, T-311/01, Éditions Albert
René κατά ΓΕΕΑ – Trucco (Starix), Συλλογή 2003, σ. II‑4625, σκέψη 61, και της 30ής Ιουνίου 2004, T-317/01, M+M κατά ΓΕΕΑ –
Mediametrie (M+M EUROdATA), που δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψεις 74 και 75].
69     Κατόπιν των ανωτέρω σκέψεων, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, παρά το ταυτόσημο των σχετικών προϊόντων, ο βαθμός ομοιότητας μεταξύ
των εν λόγω σημάτων δεν είναι τόσο έντονος ώστε να μπορεί να θεωρηθεί ότι το ισπανικό κοινό αναφοράς είναι δυνατόν να θεωρήσει
ότι τα σχετικά προϊόντα προέρχονται από την ίδια επιχείρηση ή, ενδεχομένως, από συνδεόμενες μεταξύ τους οικονομικώς επιχειρήσεις.
Ως εκ τούτου, αντίθετα προς τη σχετική εκτίμηση του ΓΕΕΑ στην προσβαλλομένη απόφαση, δεν υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ
των εν λόγω σημάτων κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 40/94.
70     Κατά συνέπεια, πρέπει να γίνει δεκτός ο πρώτος λόγος της προσφεύγουσας.
II –
Όσον αφορά τον δεύτερο και τρίτο λόγο που αντλούνται, αντιστοίχως, από κατάχρηση εξουσίας και έλλειψη αιτιολογίας
71     Δεδομένου ότι ο πρώτος λόγος πρέπει να γίνει δεκτός, παρέλκει η εξέταση των λοιπών λόγων της προσφεύγουσας.
72     Ως εκ τούτου, πρέπει, σύμφωνα με το άρθρο 63, παράγραφος 3, του κανονισμού 40/94, να ακυρωθεί η προσβαλλομένη απόφαση και
να μεταρρυθμιστεί υπό την έννοια ότι η ασκηθείσα από την προσφεύγουσα προσφυγή ενώπιον του τμήματος προσφυγών είναι βάσιμη
και, κατά συνέπεια, πρέπει να απορριφθεί η ανακοπή.

Επί των δικαστικών εξόδων
73     Σύμφωνα με το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά
έξοδα εφόσον υπήρξε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι το καθού ηττήθηκε, πρέπει αυτό να καταδικαστεί,
σύμφωνα με τα αιτήματα της προσφεύγουσας, στα δικαστικά έξοδα.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ (τρίτο τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Ακυρώνει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά
σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 24ης Οκτωβρίου 2003 (υπόθεση R 933/2002-2) και τη μεταρρυθμίζει υπό την έννοια
ότι η ασκηθείσα από την προσφεύγουσα προσφυγή ενώπιον του ΓΕΕΑ είναι βάσιμη και, κατά συνέπεια, η ανακοπή απορριπτέα.
2)
Καταδικάζει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
Jaeger
Azizi
Cremona
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 15 Ιουνίου 2005.
Ο Γραμματέας

Ο Πρόεδρος
H. Jung

M. Jaeger
*
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική.