CELEX: 62007FJ0050
Ambtenaren
Aanwerving
Algemeen vergelijkend onderzoek
Motivering

1.
Ambtenaren – Vergelijkend onderzoek – Jury – Weigering van toelating tot examens
(Ambtenarenstatuut, art. 25, tweede alinea)
2.
Ambtenaren – Niet-contractuele aansprakelijkheid van instellingen – Voorwaarden – Onwettigheid – Schade – Causaal verband
1.
De verplichting om een bezwarend besluit met redenen te omkleden heeft tot doel, enerzijds, de belanghebbende de nodige gegevens
te verschaffen om te beoordelen of het besluit gegrond is en, anderzijds, de rechterlijke toetsing mogelijk te maken. Meer
bepaald, bij een besluit om een sollicitant niet tot een vergelijkend onderzoek toe te laten moet de jury van het vergelijkend
onderzoek nauwkeurig aangeven aan welke in de aankondiging van het vergelijkend onderzoek gestelde voorwaarden de kandidaat
haars inziens niet heeft voldaan.
(cf. punt 22)
Referentie:
Hof: 21 juni 1984, Lux/Rekenkamer, 69/83, Jurispr. blz. 2447, punt 36
Gerecht van eerste aanleg: 21 mei 1992, Fascilla/Parlement, T‑55/91, Jurispr. blz. II‑1757, punt 32; 25 maart 2004, Petrich/Commissie,
T‑145/02, JurAmbt. blz. I‑A‑101 en II‑447, punt 54; 5 april 2005, Hendrickx/Raad, T‑376/03, JurAmbt. blz. I‑A‑83 en II‑379,
punt 68
2.
De Gemeenschap kan pas aansprakelijk worden gesteld indien is voldaan aan een aantal voorwaarden, namelijk dat de aan de instellingen
verweten gedraging onrechtmatig is, dat er werkelijk schade is geleden en dat er een causaal verband bestaat tussen de gedraging
en de gestelde schade.
Voor het bewijs van dat verband dient in beginsel te worden aangetoond dat er een rechtstreeks en zeker causaal verband bestaat
tussen de door de betrokken gemeenschapsinstelling begane onregelmatigheid en de gestelde schade.
In de bijzondere context van een vergelijkend onderzoek staat de mate van het oorzakelijk verband vast wanneer de door een
gemeenschapsinstelling begane onregelmatigheid met zekerheid ertoe heeft geleid, niet noodzakelijkerwijs dat het betrokken
ambt niet is toegewezen, aangezien de betrokkene nooit zal kunnen bewijzen dat hij daar recht op had gehad, maar dat hij een
serieuze kans heeft gemist om daarin te worden aangesteld en daardoor materiële schade in de vorm van een inkomstenderving
heeft geleden.
(cf. punten 38, 40 en 41)
Referentie:
Hof: 16 december 1987, Delauche/Commissie, 111/86, Jurispr. blz. 5345, punt 30
Gerecht van eerste aanleg: 9 februari 1994, Latham/Commissie, T‑3/92, JurAmbt. blz. I‑A‑23 en II‑83, punt 63; 15 februari
1996, Ryan-Sheridan/ESVLA, T‑589/93, JurAmbt. blz. I‑A‑27 en II‑77, punt 141; 5 oktober 2004, Sanders e.a./Commissie, T‑45/01,
Jurispr. blz. II‑3315, punten 149 en 150; 12 september 2007, Combescot/Commissie, T‑250/04, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie,
punten 95 en 96
Gerecht voor ambtenarenzaken: 22 oktober 2008, Tzirani/Commissie, F‑46/07, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie, punt 215