CELEX: 62008CJ0427
Παράβαση κράτους μέλους
Οδηγία 2006/100/ΕΚ
Παράλειψη μεταφοράς στην εσωτερική έννομη τάξη εντός της ταχθείσας προθεσμίας

Με το δικόγραφο της προσφυγής της, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Δικαστήριο να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική
Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη συμμόρφωσή της προς την
οδηγία 2006/100/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Νοεμβρίου 2006, για την προσαρμογή ορισμένων οδηγιών στον τομέα της ελεύθερης
κυκλοφορίας των προσώπων, λόγω της προσχώρησης της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας (ΕΕ L 363, σ. 141), ή, εν πάση περιπτώσει,
μη ανακοινώνοντας τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 2 της ως άνω οδηγίας.
Σύμφωνα με το άρθρο 2 της οδηγίας 2006/100, τα κράτη μέλη όφειλαν να θέσουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές
και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν προς την οδηγία το αργότερο μέχρι την ημερομηνία προσχώρησης της Δημοκρατίας
της Βουλγαρίας, καθώς και της Ρουμανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ήτοι την 1η Ιανουαρίου 2007, και να ενημερώσουν αμέσως την Επιτροπή
σχετικά.

Η προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασία
Μη έχοντας καμία ενημέρωση σχετικά με τα μέτρα που έλαβε η Ελληνική Δημοκρατία για τη μεταφορά της οδηγίας 2006/100 στην εσωτερική
έννομη τάξη, η Επιτροπή κίνησε την κατά το άρθρο 226 ΕΚ διαδικασία διαπιστώσεως παραβάσεως.
Η Ελληνική Δημοκρατία, κατόπιν οχλήσεως που της απηύθυνε η Επιτροπή στις 19 Απριλίου 2007, ανακοίνωσε στην Επιτροπή ορισμένα
μέτρα που θέσπισε προκειμένου να μεταφέρει στην εσωτερική έννομη τάξη την οδηγία 2006/100.
Η Επιτροπή, εκτιμώντας ότι τα μέτρα αυτά αποτελούσαν μερική μόνο μεταφορά της ως άνω οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη, εξέδωσε
στις 23 Οκτωβρίου 2007 αιτιολογημένη γνώμη, με την οποία κάλεσε το κράτος μέλος αυτό να λάβει τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθεί
προς τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την εν λόγω οδηγία εντός προθεσμίας δύο μηνών από της λήψεως της αιτιολογημένης γνώμης.
Με έγγραφα της 12ης, 18ης, 20ής και 24ης Δεκεμβρίου 2007, της 14ης Μαΐου και της 1ης Αυγούστου 2008, η Ελληνική Δημοκρατία
αναφέρθηκε σε διάφορα εθνικά μέτρα μεταφοράς της οδηγίας 2006/100 στην εσωτερική έννομη τάξη, αναγνώρισε όμως ότι η μεταφορά
εκκρεμούσε ως προς τα επαγγέλματα του αρχιτέκτονα, του πηδαλιούχου και του κτηνιάτρου.
Η Επιτροπή, μη έχοντας λάβει καμία άλλη πληροφορία που να της επιτρέπει να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η Ελληνική Δημοκρατία
είχε θεσπίσει οριστικά όλα τα αναγκαία μέτρα για τη μεταφορά της οδηγίας 2006/100 στην εσωτερική έννομη τάξη, άσκησε την υπό
κρίση προσφυγή.

Επί της προσφυγής
Με το υπόμνημα αντικρούσεως, η Ελληνική Δημοκρατία δεν αμφισβητεί την παράβαση που της προσάπτεται και αναγνωρίζει ότι, κατά
το στάδιο αυτό, έχει μεταφέρει τις διατάξεις της οδηγίας 2006/100 στο εσωτερικό δίκαιο μόνον εν μέρει. Όσον αφορά το επάγγελμα
του αρχιτέκτονα, το κράτος μέλος αυτό διευκρινίζει ότι οι διατάξεις της οδηγίας μεταφέρθηκαν στο εσωτερικό δίκαιο με το προεδρικό
διάταγμα 116 της 4ης Νοεμβρίου 2008 (ΦΕΚ A΄ 222), το οποίο διαβίβασε στην Επιτροπή. Όσον αφορά τα επαγγέλματα του πηδαλιούχου
και του κτηνιάτρου, η Ελληνική Δημοκρατία αναφέρεται σε εθνικά μέτρα τα οποία βρίσκονται στο στάδιο της θεσπίσεως.
Συναφώς, πρέπει να υπομνησθεί ότι, κατά πάγια νομολογία, η ύπαρξη παραβάσεως πρέπει να εκτιμάται σε συνάρτηση με την κατάσταση
του κράτους μέλους, όπως αυτή εμφανιζόταν κατά τη λήξη της ταχθείσας με την αιτιολογημένη γνώμη προθεσμίας, και ότι οι επελθούσες
στη συνέχεια μεταβολές δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο (βλ., μεταξύ άλλων, αποφάσεις της 30ής Ιανουαρίου 2002,
C‑103/00, Επιτροπή κατά Ελλάδας, Συλλογή 2002, σ. I‑1147, σκέψη 23, και της 4ης Δεκεμβρίου 2008, C‑113/08, Επιτροπή κατά Ισπανίας,
σκέψη 20).
Εν προκειμένω, δεν αμφισβητείται ότι η Ελληνική Δημοκρατία δεν είχε λάβει, κατά τη λήξη της ταχθείσας με την αιτιολογημένη
γνώμη προθεσμίας, όλα τα αναγκαία μέτρα για την πλήρη μεταφορά της οδηγίας 2006/100 στην ελληνική έννομη τάξη και, κατά συνέπεια,
η προσφυγή της Επιτροπής πρέπει να κριθεί βάσιμη.
Συνεπώς, διαπιστώνεται ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις αναγκαίες νομοθετικές,
κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη συμμόρφωσή της προς την οδηγία 2006/100, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από
το άρθρο 2 της ως άνω οδηγίας.

Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπάρχει
σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η Επιτροπή ζήτησε την καταδίκη της Ελληνικής Δημοκρατίας και η τελευταία
ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) αποφασίζει:
1)
Η Ελληνική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές
διατάξεις για τη συμμόρφωσή της προς την οδηγία 2006/100/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Νοεμβρίου 2006, για την προσαρμογή ορισμένων
οδηγιών στον τομέα της ελεύθερης κυκλοφορίας των προσώπων, λόγω της προσχώρησης της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας, παρέβη τις
υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 2 της ως άνω οδηγίας.
2)
Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
(υπογραφές)
*
Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική.