CELEX: 62002CJ0379
Κοινό δασμολόγιο
Δασμολογικές κλάσεις
Κατάταξη στη Συνδυασμένη Ονοματολογία
Υποστρώματα για τροχήλατες καρέκλες

Η αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία της Συνδυασμένης Ονοματολογίας, του παραρτήματος I του κανονισμού
(ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο
(EE L 256, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε, αντιστοίχως, με τον κανονισμό (ΕΚ) 1734/96 της Επιτροπής, της 9ης Σεπτεμβρίου 1996 (EE
L 238, σ. 1), με τον κανονισμό (ΕΚ) 2086/97 της Επιτροπής, της 4ης Νοεμβρίου 1997 (EE L 312, σ. 1), τον κανονισμό (ΕΚ) 2661/98
της Επιτροπής, της 26ης Οκτωβρίου 1998 (EE L 292, σ. 1), και τον κανονισμό (ΕΚ) 2204/99 της Επιτροπής, της 12ης Οκτωβρίου
1999 (EE L 278, σ. 1, στο εξής: Συνδυασμένη Ονοματολογία).
Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο εκδικάσεως διαφοράς μεταξύ της Imexpo Trading A/S (στο εξής: Imexpo) και του Skatteministeriet
(Υπουργείο Φορολογίας) αναφορικά με τη δασμολογική κατάταξη υποστρωμάτων για τροχήλατες καρέκλες.

Το νομικό πλαίσιο
Σκοπός της Συνδυασμένης Ονοματολογίας είναι η εφαρμογή του Κοινού Δασμολογίου και η διευκόλυνση της τηρήσεως στατιστικών στοιχείων
για το εξωτερικό εμπόριο της Κοινότητας, καθώς και η διευκόλυνση άλλων πολιτικών της Κοινότητας σχετικών με την εισαγωγή ή
την εξαγωγή εμπορευμάτων. Κατατάσσει τα εισαγόμενα ή εξαγόμενα προς την Κοινότητα εμπορεύματα και καθορίζει τον δασμολογικό
συντελεστή που ισχύει για τα εισαγόμενα εμπορεύματα.
H Συνδυασμένη Ονοματολογία στηρίζεται στο παγκόσμιο εναρμονισμένο σύστημα περιγραφής και κωδικοποιήσεως των εμπορευμάτων (στο
εξής: εναρμονισμένο σύστημα), από το οποίο αντλεί τις κλάσεις και διακρίσεις με έξι ψηφία, ενώ μόνον το έβδομο και όγδοο ψηφίο
συνιστούν τις δικές της υποδιαιρέσεις. Το εναρμονισμένο σύστημα απορρέει από τη διεθνή σύμβαση που συνήφθη στις Βρυξέλλες
στις 24 Ιουνίου 1986 η οποία εγκρίθηκε, όπως και το τροποποιητικό της πρωτόκολλο της 24ης Ιουνίου 1986, εξ ονόματος της Κοινότητας,
με την απόφαση 87/369/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 7ης Απριλίου 1987 (EE L 198, σ. 1). Η σύμβαση αυτή καταρτίσθηκε υπό την αιγίδα
του Συμβουλίου Τελωνειακής Συνεργασίας, καλούμενο συνήθως «Παγκόσμια Οργάνωση Τελωνείων» από το 1994, το οποίο συστήθηκε με
τη διεθνή σύμβαση περί ονοματολογίας για την κατάταξη εμπορευμάτων στα δασμολόγια, η οποία υπογράφηκε στις Βρυξέλλες στις
15 Ιουνίου 1950.
Προκειμένου να παράσχει εκτενέστερες διευκρινίσεις ως προς την εφαρμογή του εναρμονισμένου συστήματος, η παγκόσμια οργάνωση
τελωνείων δημοσιεύει κατά τακτά διαστήματα επεξηγηματικές σημειώσεις για το εναρμονισμένο σύστημα. Επίσης, προκειμένου να
διασφαλίσει την εφαρμογή της Συνδυασμένης Ονοματολογίας, η Επιτροπή καταρτίζει επεξηγηματικές σημειώσεις ως προς την Ονοματολογία
αυτή δυνάμει του άρθρου 9, παράγραφος 1, στοιχείο α΄, δεύτερη περίπτωση, του κανονισμού 2658/87. Οι σημειώσεις αυτές, οι οποίες
δημοσιεύονται, κατά τακτά διαστήματα, στην
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
, δεν υποκαθιστούν τις επεξηγηματικές σημειώσεις του εναρμονισμένου συστήματος, αλλά θεωρούνται ως συμπληρωματικές των ανωτέρω
και λαμβάνονται υπόψη από κοινού.
Η Συνδυασμένη Ονοματολογία περιλαμβάνει στον τίτλο I γενικούς κανόνες για την ερμηνεία της.
Ο γενικός κανόνας 1 έχει ως εξής:
«Το κείμενο των τίτλων των τμημάτων των κεφαλαίων ή των υποκεφαλαίων θεωρείται ότι έχει μόνον ενδεικτική αξία, δεδομένου ότι
η κατάταξη καθορίζεται νόμιμα σύμφωνα με το κείμενο των κλάσεων και των σημειώσεων των τμημάτων ή των κεφαλαίων και σύμφωνα
με τους παρακάτω κανόνες, εφόσον αυτοί δεν είναι αντίθετοι προς το κείμενο των εν λόγω κλάσεων και σημειώσεων.»
Ο γενικός κανόνας 3 έχει ως εξής:
«Όταν εμπορεύματα πρέπει, εκ πρώτης όψεως, να καταταγούν σε δύο ή περισσότερες κλάσεις [...], η κατάταξη γίνεται σύμφωνα με
τα παρακάτω:
α)      Η περισσότερο εξειδικευμένη κλάση πρέπει να έχει προτεραιότητα έναντι των κλάσεων με γενικότερο περιεχόμενο. [...]
[...]
γ)      Στις περιπτώσεις που η κατάταξη δεν μπορεί να γίνει σύμφωνα με τον κανόνα [3, στοιχείο a] τότε αυτό κατατάσσεται στην τελευταία
κατά σειρά αρίθμησης μεταξύ των κλάσεων που μπορούν έγκυρα να ληφθούν υπόψη.»
Τέλος, κατά τον γενικό κανόνα 6:
«Η κατάταξη των εμπορευμάτων στις διακρίσεις μιας και της αυτής κλάσης καθορίζεται σύμφωνα με το κείμενο των διακρίσεων αυτών
και των σημειώσεων των διακρίσεων καθώς και αναλογικά (mutatis mutandis), σύμφωνα με τους παραπάνω κανόνες, δεδομένου ότι
μπορούν να συγκριθούν μόνον οι διακρίσεις του αυτού επιπέδου. Εκτός αντιθέτων διατάξεων για τους σκοπούς του κανόνα αυτού
εφαρμόζονται επίσης οι σημειώσεις των τμημάτων και των κεφαλαίων.»

Η διαφορά της κύριας δίκης και το προδικαστικό ερώτημα
Η Imexpo εισάγει στην Κοινότητα πλαστικές πλάκες διαφόρων σχημάτων, οι οποίες έχουν ειδικά σχεδιαστεί ώστε να τοποθετούνται
στη ζώνη εντός της οποία κινούνται οι τροχήλατες καρέκλες προκειμένου να διευκολύνεται η κίνησή τους και να μην καταστρέφεται
το δάπεδο (στο εξής: υποστρώματα για τροχήλατες καρέκλες).
Οι δανικές τελωνειακές αρχές και η Imexpo διαφωνούν ως προς την κατάταξη αυτών των υποστρωμάτων για τροχήλατες καρέκλες στη
Συνδυασμένη Ονοματολογία. Οι πρώτες υποστηρίζουν ότι πρέπει να καταταγούν στο κεφάλαιο 39, πλαστικές ύλες και τεχνουργήματα
από αυτές τις ύλες, στη διάκριση 3918 10 90, η οποία αφορά, μεταξύ άλλων, «[ε]πενδύσεις δαπέδων από πλαστικές ύλες, έστω και
αυτοκόλλητες, σε κυλίνδρους ή με μορφές πλακιδίων ή πλακών» (κλάση 3918), από πολυμερή του χλωριούχου βινυλίου (διάκριση 3918
10), πλην των αποτελουμένων από ένα εμποτισμένο υπόθεμα, επιχρισμένο ή καλυμμένο με πολυχλωριούχο βινύλιο (διάκριση 3918 10 90).
Αντιθέτως, η Imexpo υποστηρίζει ότι τα υποστρώματα για τροχήλατες καρέκλες που εισάγει πρέπει να καταταγούν στο κεφάλαιο 94,
το οποίο αφορά, μεταξύ άλλων, τα έπιπλα, στη διάκριση 9403 70 90, που αφορά έπιπλα άλλα, εκτός από καθίσματα, έπιπλα για την
ιατρική, τη χειρουργική, την οδοντιατρική ή την κτηνιατρική, πολυθρόνες για κομμωτήρια και παρόμοιες πολυθρόνες (κλάση 9403),
από πλαστικές ύλες (διάκριση 9403 70) άλλες πλην από εκείνες που προορίζονται για πολιτικά αεροσκάφη (διάκριση 9403 70 90).
Κατά τα έτη 1997, 1998, 1999 και 2000, τα εμπορεύματα κατατάχθηκαν στη διάκριση 3918 10 90 και τους επιβλήθηκε δασμός ανερχόμενος,
αντιστοίχως, σε 10,7 %, 10,1 %, 9,5 % και 8,9 %, ενώ τα κατατασσόμενα στη διάκριση 9403 70 90 εμπορεύματα υπόκειντο σε δασμό
ανερχόμενο, αντιστοίχως, σε 2,2 %, 1,1 %, και 0 % για τα δύο τελευταία έτη.
Επιληφθέν της διαφοράς της σχετικής με τους δασμούς που έπρεπε να καταβάλει η Imexpo για τα ανωτέρω έτη, το Østre Landsret,
έκρινε αναγκαίο να υποβάλει στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:
«Έχει το παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική
ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1734/96 της Επιτροπής, της 9ης Σεπτεμβρίου
1996, τον κανονισμό (ΕΚ) 2086/97 της Επιτροπής, της 4ης Νοεμβρίου 1997, τον κανονισμό (ΕΚ) 2261/98 της Επιτροπής, της 26ης
Οκτωβρίου 1998, και τον κανονισμό (ΕΚ) 2204/99 της Επιτροπής, της 12ης Οκτωβρίου 1999, την έννοια ότι τα υποστρώματα για τροχήλατες
καρέκλες, που έχουν τη μορφή ενός μη σταθερά συνδεδεμένου επίπεδου πλακιδίου από διαφανή πλαστική ύλη
–        με ευθείες ή με στρογγυλές ή λοξές πλευρές, οι οποίες μπορούν να δημιουργούνται μηχανικώς με φρέζα ή με καλούπια,
–        με μεταλλικές ακίδες από την κάτω πλευρά, για επιστρωμένα με τάπητα δάπεδα, ή χωρίς μεταλλικές ακίδες, για δάπεδα από ξύλο
ή άλλα σκληρά δάπεδα,
–        με ή χωρίς αντιολισθητική μεμβράνη,
–        με ή χωρίς πρεσαρισμένες χειρολαβές,
–        που χρησιμοποιούνται ως υπόστρωμα για καρέκλες προς προστασία της υφιστάμενης επενδύσεως δαπέδου και για εργονομικούς λόγους
–        και τα οποία περιγράφονται κατά τα λοιπά στο συνημμένο διαφημιστικό έντυπο (παράρτημα 1),
πρέπει, για το χρονικό διάστημα από τις 15 Ιουλίου 1997 έως τις 20 Μαρτίου 2000, να καταταγούν ως επένδυση δαπέδου από πλαστικές
ύλες στην κλάση 3918 10 90 του κεφαλαίου 39 ή ως έπιπλα από πλαστικές ύλες στην κλάση 9403 70 90 του κεφαλαίου 94;»

Επί της εφαρμογής του άρθρου 104, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας
Κρίνοντας ότι η απάντηση στο ερώτημα που υπέβαλε το Østre Landsert δεν επιτρέπει περιθώριο εύλογης αμφιβολίας, το Δικαστήριο,
σύμφωνα με το άρθρο 104, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας, ενημέρωσε το αιτούν δικαστήριο ότι προτίθεται να αποφανθεί
με αιτιολογημένη διάταξη και κάλεσε τους κατά το άρθρο 23 του Οργανισμού του Δικαστηρίου ενδιαφερομένους να διατυπώσουν σχετικώς
τις ενδεχόμενες παρατηρήσεις τους.
Η Δανική Κυβέρνηση και η Επιτροπή δεν διατύπωσαν αντιρρήσεις. Εντούτοις, με έγγραφο της 16ης Απριλίου 2004, η Imexpo προέβαλε
ορισμένα επιχειρήματα τα οποία οδήγησαν το Δικαστήριο να μην ακολουθήσει την απλοποιημένη αυτή διαδικασία.

Επί του προδικαστικού ερωτήματος
Το αποφασιστικό κριτήριο για τη δασμολογική κατάταξη των εμπορευμάτων πρέπει γενικώς να αναζητείται στα αντικειμενικά χαρακτηριστικά
και τις ιδιότητές τους, όπως αυτά ορίζονται στον τίτλο των κλάσεων και στις σημειώσεις των τμημάτων ή των κεφαλαίων, όπως
επίσης, σε περίπτωση που δεν αντιβαίνουν προς τους τίτλους αυτούς, στους γενικούς κανόνες για την ερμηνεία της Συνδυασμένης
Ονοματολογίας. Εξάλλου, οι επεξηγηματικές σημειώσεις του εναρμονισμένου συστήματος παρέχουν, αυτές καθ’ εαυτές, πολύτιμα στοιχεία
για την ερμηνεία της Συνδυασμένης Ονοματολογίας (βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της 19ης Μαΐου 1994, C-11/93, Siemens Nixdorf,
Συλλογή 1994, σ. I-1945, σκέψεις 11 και 12). Το ίδιο ισχύει για τις επεξηγηματικές σημειώσεις της Συνδυασμένης Ονοματολογίας.
Εν προκειμένω, τα πλαστικά υποστρώματα για τροχήλατες καρέκλες όπως αυτά περί των οποίων πρόκειται στην κύρια δίκη, μπορούν
να θεωρηθούν ως επενδύσεις δαπέδου. Πράγματι, πρόκειται για τάπητες διαφόρων σχημάτων, μία από τις λειτουργίες των οποίων
είναι η προστασία των επενδύσεων του δαπέδου. Πράγματι, αφενός μεν, η κοινή έννοια του όρου «επένδυση» παραπέμπει σε κάτι
το οποίο καλύπτει με σκοπό την προστασία ή την ενίσχυση, αφετέρου δε, επένδυση η οποία καλύπτει μια επένδυση δαπέδου πρέπει
κι’ αυτή να θεωρηθεί ως επένδυση δαπέδου. Το γράμμα του κεφαλαίου 57 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας, το οποίο φέρει τον τίτλο
«Τάπητες και άλλες επενδύσεις δαπέδου από υφαντικές ύλες», καθώς και το γράμμα πολλών άλλων κλάσεων του ιδίου κεφαλαίου, επιβεβαιώνουν
ότι ένας τάπητας πρέπει, κατ’ αρχήν, να θεωρείται ως επένδυση δαπέδου.
Για να υπαχθεί στην κλάση 3918, μία επένδυση δαπέδου από πλαστικές ύλες πρέπει, επίσης, να διατίθεται υπό μορφή κυλίνδρου
ή υπό μορφή πλακιδίων ή πλακών. Το συμπέρασμα αυτό συνάγεται από το γράμμα του πρώτου μέρους αυτής της κλάσεως «Επενδύσεις
δαπέδων από πλαστικές ύλες, έστω και αυτοκόλλητες, σε κυλίνδρους ή με μορφές πλακιδίων ή πλακών […]» και επιβεβαιώνεται από
το πρώτο εδάφιο της επεξηγηματικής σημειώσεως του εναρμονισμένου συστήματος για την κλάση αυτή κατά την οποία: «Το πρώτο μέρος
αυτής της κλάσεως καλύπτει τις πλαστικές ύλες του τύπου που συνήθως χρησιμοποιούνται ως επενδύσεις δαπέδων, σε κυλίνδρους
ή σε πλακίδια ή πλάκες. Υπογραμμίζεται ότι οι αυτοκόλλητες επενδύσεις δαπέδων εξακολουθούν να κατατάσσονται στην παρούσα κλάση».
Δεν αμφισβητείται ότι τα υποστρώματα περί των οποίων πρόκειται στην κύρια δίκη δεν διατίθενται σε κυλίνδρους. Αντιθέτως, στις
παρατηρήσεις που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου, οι διάδικοι της κύριας δίκης και η Επιτροπή δεν συμφωνούν ως προς τη μορφή
αυτών των επενδύσεων σε πλακίδια ή πλάκες. Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι πρόκειται μάλλον για πλάκες. Πάντως, κατά την κοινή
αντίληψη, οι πλάκες και τα πλακίδια αποτελούν ειδικότερες μορφές πλακών που προορίζονται για την κάλυψη μιας επιφάνειας. Η
Imexpo υποστηρίζει ότι τα πλακίδια και οι πλάκες κατασκευάζονται, κατά κανόνα, με σκοπό να καλύψουν, μαζί με άλλες όμοιες
μονάδες, μια επιφάνεια και ότι, μετά την τοποθέτησή τους, η επένδυση που προκύπτει δεν μπορεί, κατ’ αρχήν, να μετακινηθεί,
χαρακτηριστικό το οποίο δεν έχουν τα υποστρώματα για τροχήλατες καρέκλες. Εντούτοις, μολονότι η χρήση αυτή αποτελεί την πλέον
συνήθη χρήση αυτού του τύπου των προϊόντων, ένα πλακίδιο ή μία πλάκα δεν αποβάλλει την ιδιότητα αυτή αν χρησιμοποιηθεί μεμονωμένα
επί της επιφανείας την οποία πρόκειται να προστατεύσει ή να διακοσμήσει και εφόσον δεν έχει τοποθετηθεί κατά τρόπο μόνιμο.
Συνεπώς, ένα υπόστρωμα για τροχήλατες καρέκλες εμφανίζεται, λόγω των διαστάσεών του, ως πλάκα, δηλαδή ως πλάκα προοριζόμενη
να τοποθετηθεί επί μιας επιφανείας, συγκεκριμένα επί της επιφανείας εντός της οποίας κινείται η τροχήλατη καρέκλα μαζί με
την οποία χρησιμοποιείται.
Επομένως, τα επίμαχα προϊόντα ανταποκρίνονται στον ορισμό των «επενδύσεων δαπέδων από πλαστικές ύλες, έστω και αυτοκόλλητες,
σε κυλίνδρους ή με μορφή πλακιδίων ή πλακών [...]» της κλάσεως 3918 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας.
Όσον αφορά την κατάταξη στη Συνδυασμένη Ονοματολογία, στην περίπτωση κατά την οποία εμπόρευμα ανταποκρίνεται στον ορισμό μιας
κλάσεως, μπορεί, εντούτοις, να ανακύψει το ζήτημα αν επίσης ανταποκρίνεται στον ορισμό μιας άλλης κλάσεως, η οποία το αφορά
ειδικότερα ή η οποία, τουλάχιστον, το χαρακτηρίζει επίσης. Ειδικότερα, σε μια τέτοια περίπτωση, σε υπόθεση όπως αυτή της κύριας
δίκης, το επιληφθέν δικαστήριο οφείλει να εξετάσει αν πρέπει να επιλέξει κλάση διαφορετική από την κλάση 3918, είτε κατ’ εφαρμογή
των σημειώσεων του κεφαλαίου 39, είτε κατ’ εφαρμογήν του γενικού κανόνα 3, ο οποίος παρατέθηκε στη σκέψη 8 της παρούσας αποφάσεως.
Εν προκειμένω, η Imexpo υποστηρίζει ότι τα υποστρώματα για τροχήλατες καρέκλες τα οποία εισάγει εμπίπτουν στη διάκριση 9403
70 90, η οποία αφορά ορισμένα έπιπλα από πλαστικές ύλες. Αν πράγματι αυτό συμβαίνει, τότε θα έπρεπε να προτιμηθεί η κλάση
9403 σε σχέση με την κλάση 3918, καθόσον στη σημείωση 2, στοιχείο τ΄, του κεφαλαίου 39 διευκρινίζεται ότι: «Το κεφάλαιο αυτό
δεν περιλαμβάνει […] τα είδη του κεφαλαίου 94 (έπιπλα, […])». Σύμφωνα με τον γενικό κανόνα 1 η υποσημείωση αυτή προέχει για
την ερμηνεία της Συνδυασμένης Ονοματολογίας έναντι του γενικού κανόνα 3, ιδίως υπό στοιχείο α΄, κατά τον οποίο η πλέον εξειδικευμένη
κλάση πρέπει να προηγείται έναντι των κλάσεων με γενικότερο περιεχόμενο.
Επομένως, το ζήτημα που πρέπει να εξεταστεί είναι αν τα υποστρώματα για τροχήλατες καρέκλες από πλαστικές ύλες μπορούν πράγματι
να θεωρηθούν έπιπλα, κατά την έννοια του κεφαλαίου 94. Επομένως, ελλείψει ρητών διατάξεων στις κλάσεις, διακρίσεις και σημειώσεις
του κεφαλαίου 94 που να χαρακτηρίζουν ως έπιπλα αυτά τα προϊόντα ή, αντιθέτως, να τα αποκλείουν από το κεφάλαιο 94, πρέπει
να ληφθούν υπόψη οι επεξηγηματικές σημειώσεις του εναρμονισμένου συστήματος και, ενδεχομένως, οι επεξηγηματικές σημειώσεις
της Συνδυασμένης Ονοματολογίας (βλ., υπ’ αυτή την έννοια, αποφάσεις της 15ης Φεβρουαρίου 1977, 69/76 και 70/76, Dittmeyer,
Συλλογή τόμος 1977, σ. 75, σκέψη 4 και της 12ης Μαρτίου 1998, C-270/96, Laboratoires Sarget, Συλλογή 1998, σ. I‑1121, σκέψη
16).
Στις γενικές σκέψεις των επεξηγηματικών σημειώσεων του εναρμονισμένου συστήματος για το κεφάλαιο 94, υπογραμμίζεται ότι:
«Κατά την έννοια του παρόντος κεφαλαίου, ως έπιπλα νοούνται
A)      τα διάφορα κινητά αντικείμενα τα μη περιλαμβανόμενα σε περισσότερο εξειδικευμένες κλάσεις της ονοματολογίας που έχουν κατασκευαστεί
ώστε να τοποθετούνται στο δάπεδο […] και που σκοπός τους είναι να διακοσμούν, κυρίως με σκοπό χρηστικό, τα διαμερίσματα […]
τα γραφεία […]»
Ενόψει αυτών των στοιχείων, καίτοι αληθεύει ότι τα υποστρώματα για τροχήλατες καρέκλες από πλαστικές ύλες, όπως αυτά για τα
οποία πρόκειται στην κύρια δίκη, σχεδιάστηκαν με σκοπό να τοποθετούνται στο δάπεδο και διακοσμούν, για χρηστικό κυρίως σκοπό,
διαφόρους χώρους, προκύπτει ότι η κλάση 3918, η οποία περιλαμβάνει «επενδύσεις δαπέδων από πλαστικές ύλες, έστω και αυτοκόλλητες,
σε κυλίνδρους ή με μορφές πλακιδίων ή πλακών […], είναι περισσότερο εξειδικευμένη για τα συγκεκριμένα προϊόντα σε σχέση με
την κλάση 9403 η οποία φέρει τον τίτλο «Άλλα έπιπλα και τα μέρη τους», και καλύπτει εξαιρετικά μεγάλη ποικιλία επίπλων. Κατά
συνέπεια, τα προϊόντα αυτά δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως «έπιπλα από πλαστικές ύλες» της διακρίσεως 9403 70 90.
Κατά συνέπεια, στο υποβληθέν προδικαστικό ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι η Συνδυασμένη Ονοματολογία του παραρτήματος
I του κανονισμού 2658/87 όπως τροποποιήθηκε, αντιστοίχως, με τους κανονισμούς 1734/96, 2086/97, 2261/98 και 2204/99, έχει
την έννοια ότι σε διαφορά όπως αυτή της κύριας δίκης στην οποία υποστηρίζεται εκατέρωθεν από τους διαδίκους ότι τα υποστρώματα
για τροχήλατες καρέκλες από πλαστικές ύλες, όπως αυτά για τα οποία πρόκειται στην κύρια δίκη, εμπίπτουν στη διάκριση 3918 10 90
ή στη διάκριση 9403 70 90 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας, πρέπει να προτιμάται η πρώτη από τις ως άνω κλάσεις.

Επί των δικαστικών εξόδων
Δεδομένου ότι η διαδικασία έχει, ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης, τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον
του αιτούντος δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι
κατέθεσαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (έκτο τμήμα) αποφαίνεται:
Η Συνδυασμένη Ονοματολογία του παραρτήματος I του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική
και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο, όπως τροποποιήθηκε, αντιστοίχως, με τον κανονισμό (ΕΚ) 1734/96 της Επιτροπής,
της 9ης Σεπτεμβρίου 1996, με τον κανονισμό (ΕΚ) 2086/97 της Επιτροπής, της 4ης Νοεμβρίου 1997, με τον κανονισμό (ΕΚ) 2261/98
της Επιτροπής, της 26ης Οκτωβρίου 1998, και με τον κανονισμό (ΕΚ) 2204/99 της Επιτροπής, της 12ης Οκτωβρίου 1999, έχει την
έννοια ότι, σε διαφορά όπως αυτή της κύριας δίκης στην οποία υποστηρίζεται εκατέρωθεν από τους διαδίκους ότι τα υποστρώματα
για τροχήλατες καρέκλες από πλαστικές ύλες, όπως αυτά για τα οποία πρόκειται στην κύρια δίκη, εμπίπτουν στη διάκριση 3918 10 90
ή στη διάκριση 9403 70 90 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας, πρέπει να προτιμάται η πρώτη από τις ως άνω κλάσεις.
Υπογραφές.
*
Γλώσσα διαδικασίας: η δανική.