CELEX: 62002CJ0110
Ενίσχυση της Πορτογαλικής Κυβέρνησης στους εκτροφείς χοίρων
Ενίσχυση που σκοπεί να καταστήσει δυνατή την επιστροφή ενισχύσεων που είχαν κριθεί ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά
Απόφαση του Συμβουλίου που κηρύσσει την ενίσχυση αυτή συμβατή με τη κοινή αγορά
Έλλειψη νομιμότητας
Άρθρο 88, παράγραφος 2, τρίτο εδάφιο, ΕΚ

αυτής, είναι φανερό ότι θα ισοδυναμούσε με εξουδετέρωση της αποτελεσματικότητας των αποφάσεων που λαμβάνει η Επιτροπή
βάσει των άρθρων 87 ΕΚ και 88 ΕΚ (βλ., κατ’ αναλογία, αποφάσεις της 20ής Σεπτεμβρίου 1990, C-5/89, Επιτροπή κατά Γερμανίας,
Συλλογή 1990, σ. I‑3437, σκέψη 17, και της 7ης Μαρτίου 2002, Ιταλία κατά Επιτροπής, όπ.π., σκέψη 104).
Τέλος, υπενθυμίζεται ότι, όπως προκύπτει από τις σκέψεις 33 και 35 της παρούσας απόφασης, άπαξ η Επιτροπή εκδώσει απόφαση
με την οποία διαπιστώνει το ασυμβίβαστο μιας ενίσχυσης με την κοινή αγορά, το Συμβούλιο δεν μπορεί να παραλύσει την αποτελεσματικότητα
της απόφασης αυτής κρίνοντας το ίδιο την ενίσχυση συμβατή με την κοινή αγορά βάσει του άρθρου 88, παράγραφος 2, τρίτο εδάφιο,
ΕΚ.
Συνεπώς το Συμβούλιο δεν μπορεί να εξουδετερώσει την αποτελεσματικότητα μιας τέτοιας απόφασης ούτε κρίνοντας συμβατή με την
κοινή αγορά, βάσει της διάταξης αυτής, μια ενίσχυση που σκοπεί να αντισταθμίσει, για τους λαβόντες την παράνομη ενίσχυση που
είχε κριθεί ασυμβίβαστη από την Επιτροπή, τα ποσά που οφείλουν να επιστρέψουν κατ’ εφαρμογήν της απόφασης αυτής.
Κατά τα λοιπά διαπιστώνεται ότι υπό τις συνθήκες αυτές, η ενίσχυση που χορηγείται στη συνέχεια συνδέεται τόσο άρρηκτα με αυτήν
που κρίθηκε ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά προηγουμένως από την Επιτροπή ώστε η διάκριση μεταξύ αυτών των ενισχύσεων στο πλαίσιο
της εφαρμογής του άρθρου 88, παράγραφος 2, ΕΚ παρίσταται τελείως τεχνητή.
Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι το άρθρο 88, παράγραφος 2, τρίτο εδάφιο, ΕΚ έχει την έννοια ότι το Συμβούλιο δεν μπορεί
βάσει της διάταξης αυτής να κρίνει εγκύρως συμβατή με την κοινή αγορά μια ενίσχυση που έχει ως αντικείμενο τη χορήγηση στους
λαβόντες παράνομη ενίσχυση, η οποία είχε προηγουμένως κριθεί ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά με απόφαση της Επιτροπής, ενός
ποσού που προορίζεται να αντισταθμίσει τα ποσά που οφείλουν να επιστρέψουν αυτοί κατ’ εφαρμογήν της εν λόγω απόφασης.
Στην παρούσα υπόθεση, δεν αμφισβητείται ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία δεν υπέβαλε στο Συμβούλιο αίτηση βάσει του άρθρου 88,
παράγραφος 2, τρίτο εδάφιο, ΕΚ προκειμένου να κριθούν συμβατές με την κοινή αγορά οι ενισχύσεις που θεσπίστηκαν με τα νομοθετικά
διατάγματα του 1994 και του 1999. Δεν αμφισβητείται εξάλλου ότι οι ενισχύσεις αυτές κρίθηκαν ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά
και διατάχθηκε η ανάκτησή τους με τις αποφάσεις 2000/200 και 2001/86.
Όσον αφορά την προσβαλλομένη απόφαση, διαπιστώνεται ότι από τον τίτλο της καθώς και από το άρθρο 1 προκύπτει ότι η ενίσχυση
την οποία κρίνει συμβατή με την κοινή αγορά η απόφαση αυτή είχε ως συγκεκριμένο αντικείμενο τη χορήγηση στους δικαιούχους
των ενισχύσεων, που είχαν κριθεί προηγουμένως ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά με τις αποφάσεις 2000/200 και 20001/86, ενός
ποσού που θα τους έδινε τη δυνατότητα να επιστρέψουν τα ποσά που οφείλουν κατ’ εφαρμογήν των δύο αυτών αποφάσεων.
Όπως προκύπτει από τη σκέψη 47 της παρούσας απόφασης το Συμβούλιο δεν μπορούσε εγκύρως να εκδώσει απόφαση όπως η προσβαλλομένη.
Συνεπώς, ο πρώτος λόγος ακυρώσεως που προβάλλει η Επιτροπή με την προσφυγή της, δηλαδή η έλλειψη αρμοδιότητας του Συμβουλίου
να εκδώσει την προσβαλλομένη απόφαση είναι βάσιμος και η απόφαση πρέπει να ακυρωθεί
Επί του δευτέρου, του τρίτου, του τετάρτου και του πέμπτου λόγου ακυρώσεως
Δεδομένου ότι ο πρώτος λόγος ακυρώσεως της Επιτροπής έγινε δεκτός και η προσβαλλομένη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί για τον λόγο
αυτό, παρέλκει η εξέταση των λοιπών λόγων ακυρώσεως που προβάλλει η Επιτροπή με την προσφυγή της.
Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον
υπήρχε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι  η Επιτροπή ζήτηση να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα, το Συμβούλιο,
το οποίο και ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα. Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 4, πρώτο εδάφιο, του ίδιου
κανονισμού, η Πορτογαλική Δημοκρατία, και η Γαλλική Δημοκρατία φέρουν τα δικά τους έξοδα.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (ολομέλεια)
αποφασίζει:
1)
Ακυρώνει την απόφαση 2002/114/ΕΚ του Συμβουλίου, της 21ης Ιανουαρίου 2002, σχετικά με την άδεια χορήγησης ενίσχυσης από την
Κυβέρνηση της Πορτογαλίας στους Πορτογάλους εκτροφείς χοίρων, δικαιούχους των μέτρων που εγκρίθηκαν το 1994 και το 1998.
2)
Καταδικάζει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα.
3)
Η Πορτογαλική Δημοκρατία και η Γαλλική Δημοκρατία φέρουν τα δικά τους έξοδα.
Σκουρής
Jann
Timmermans
Rosas
Gulmann
Puissochet
Cunha Rodrigues
La Pergola
Schintgen
Macken
Colneric
von Bahr
Lenaerts
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις  29 Ιουνίου 2004.
Ο Γραμματέας
Ο Πρόεδρος
R. Grass
Β. Σκουρής
–
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.