CELEX: 62003CJ0150
Αίτηση αναιρέσεως
Υπάλληλοι
¨Εκτακτοι υπάλληλοι πολιτικών ομάδων του Ευρωπαΐκού Κοινοβουλίου
Πρόσληψη
Απόρριψη υποψηφιότητας
Αιτιολογία
Υποχρέωση ειδικής αιτιολογήσεως

της 20ής Σεπτεμβρίου 1990, T-37/89, Hanning κατά Κοινοβουλίου, Συλλογή 1990, σ. II-463, σκέψη 82).
Εκτίμηση του Δικαστηρίου
Αφενός, ως προς την ηθική βλάβη που θεμελιώνεται στη μη αιτιολόγηση των επίδικων αποφάσεων, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η
ακύρωση των αποφάσεων αυτών αρκεί για την πρόσφορη ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που υπέστη εν προκειμένω η αναιρεσείουσα.
Συνεπώς, το αίτημά της περί αποζημιώσεως για ηθική βλάβη πρέπει να απορριφθεί (βλ., υπό την έννοια αυτήν, προπαρατεθείσα απόφαση
Hochbaum και Rawes κατά Επιτροπής, σκέψη 22).
Αφετέρου, όσον αφορά την υλική ζημία, πρέπει να επισημανθεί ότι η αναιρεσείουσα δεν προσδιόρισε με το δικόγραφο της προσφυγής
της την έκταση της ζημίας που ισχυρίζεται ότι υπέστη, αλλά με το υπόμνημά της απαντήσεως. Κατά συνέπεια, δεν τήρησε τους όρους
του άρθρου 44, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου. Το Δικαστήριο έχει, βεβαίως, αναγνωρίσει ότι, σε
ορισμένες ιδιαίτερες περιπτώσεις, ιδίως όταν είναι δύσκολος ο υπολογισμός της ζημίας που ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι υπέστη,
δεν είναι αναγκαίο να προσδιορίσει αυτός με το δικόγραφο της προσφυγής του το ποσό της ζητούμενης αποζημιώσεως (βλ., μεταξύ
άλλων, αποφάσεις της 14ης Μαΐου 1975, 74/74, CNTA κατά Επιτροπής, Συλλογή τόμος 1975, σ. 157, και της 28ης Μαρτίου 1979, 90/78,
Granaria κατά Συμβουλίου και Επιτροπής, Συλλογή τόμος 1979/I, σ. 615). Εντούτοις, στην παρούσα διαφορά, η αναιρεσείουσα όχι
μόνο δεν απέδειξε αλλά ούτε επικαλέστηκε τη συνδρομή ιδιαίτερων περιστάσεων που δικαιολογούν την παράλειψη υπολογισμού, με
το δικόγραφο της προσφυγής της, του ύψους της ζημίας. Ως εκ τούτου, το αίτημα περί αποκαταστάσεως της υλικής ζημίας είναι
απαράδεκτο και πρέπει να απορριφθεί.
Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι τα αιτήματα αποζημιώσεως δεν μπορούν να γίνουν δεκτά.

Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 122, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας, όταν η αίτηση αναιρέσεως είναι βάσιμη και το Δικαστήριο κρίνει
το ίδιο οριστικά τη διαφορά, αποφαίνεται και επί των δικαστικών εξόδων. Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας,
που, δυνάμει του άρθρου 118, εφαρμόζεται στην κατ’ αναίρεση διαδικασία, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα
εφόσον υπήρξε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η αναιρεσείουσα ζήτησε την καταδίκη του Κοινοβουλίου και
το Κοινοβούλιο ηττήθηκε ως προς τα αιτήματά του, πλην του αιτήματος περί απορρίψεως του αιτήματος αποζημιώσεως, πρέπει το
Κοινοβούλιο να φέρει, πέραν των δικαστικών του εξόδων, το σύνολο των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η C. Hectors κατά την ενώπιον
του Δικαστηρίου διαδικασία και το ήμισυ των εξόδων της κατά την ενώπιον του Πρωτοδικείου διαδικασία.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) αποφασίζει:
1)
Αναιρεί την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 23ης Ιανουαρίου 2003, T-181/01, Hectors κατά Κοινοβουλίου.
2)
Ακυρώνει τις αποφάσεις της αρμόδιας για τη σύναψη συμβάσεων προσλήψεως αρχής περί διορισμού του Β. στη θέση υπαλλήλου διοικήσεως
ολλανδικής γλώσσας της πολιτικής ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και των Ευρωπαίων Δημοκρατών
του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και περί απορρίψεως της υποψηφιότητας της C. Hectors για τη θέση αυτή, καθώς και την απόφαση περί
απορρίψεως της ενστάσεώς της.
3)
Απορρίπτει κατά τα λοιπά την αίτηση αναιρέσεως.
4)
Καταδικάζει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα της κατ’ αναίρεση διαδικασίας, καθώς και στα δικαστικά του έξοδα
και στο ήμισυ των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η C. Hectors κατά την ενώπιον του Πρωτοδικείου διαδικασία.
(υπογραφές)
*
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.