CELEX: 61999CJ0089
Συμφωνία για την ίδρυση του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου
Άρθρο 50, παράγραφος 6, της Συμφωνίας TRIPs
Ερμηνεία
Άμεσο αποτέλεσμα
Εφαρμογή σε δίκη όπου, κατά το χρονικό σημείο που η Συμφωνία TRIPs άρχισε να ισχύει για το σχετικό κράτος, αναμενόταν η έκδοση αποφάσεως
Προϋποθέσεις υπό τις οποίες τάσσεται προθεσμία για την άσκηση αγωγής επί της ουσίας
Υπολογισμός της προθεσμίας αυτής

για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
74 Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η Γαλλική και η ορτογαλική Κυβέρνηση, η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου, καθώς και το Συμβούλιο και η Επιτροπή, που υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, δεν αποδίδονται. Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ' αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ,
κρίνοντας επί των ερωτημάτων που του υπέβαλε με διάταξη της 5ης Μαρτίου 1999 το Hoge Raad der Nederlanden, αποφαίνεται:
1) Στην περίπτωση που η Συμφωνία για τα δικαιώματα επί των προϊόντων της διανοίας στον τομέα του εμπορίου (Συμφωνία TRIPs), η οποία περιλαμβάνεται στο παράρτημα 1 Γ της Συμφωνίας για την ίδρυση του αγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου που εγκρίθηκε εξ ονόματος της Κοινότητας, κατά το μέρος που αφορά θέματα που εμπίπτουν στις αρμοδιότητές της, με την απόφαση 94/800/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1994, κατέστη εφαρμοστέα στο σχετικό κράτος μέλος σε χρονικό σημείο κατά το οποίο η υπόθεση ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου βρισκόταν στο στάδιο της διασκέψεως, αλλά δεν είχε ακόμα εκδοθεί απόφαση, το άρθρο 50 της Συμφωνίας TRIPs έχει εφαρμογή αρκεί η προσβολή των δικαιωμάτων επί προϊόντων της διανοίας να συνεχίστηκε πέραν της ημερομηνίας κατά την οποία οι διατάξεις της Συμφωνίας TRIPs κατέστησαν εφαρμοστέες για την Κοινότητα και τα κράτη μέλη.
2) Οι δικονομικές επιταγές του άρθρου 50 της Συμφωνίας TRIPs, και ειδικότερα η παράγραφος 6 της διατάξεως αυτής, δεν μπορούν να δημιουργήσουν για τους ιδιώτες δικαιώματα που αυτοί θα μπορούν να επικαλούνται ευθέως ενώπιον των κοινοτικών δικαστηρίων και των δικαστηρίων των κρατών μελών. Όμως, όταν οι δικαστικές αρχές καλούνται να εφαρμόσουν ημεδαπούς κανόνες για να διατάξουν ασφαλιστικά μέτρα προκειμένου να προστατευθούν δικαιώματα επί προϊόντων της διανοίας εμπίπτοντα σε τομέα όπου η Συμφωνία TRIPs έχει εφαρμογή και όπου η Κοινότητα έχει ήδη νομοθετήσει, οι δικαστικές αρχές οφείλουν να το πράττουν, στο μέτρο του δυνατού, υπό το πρίσμα του κειμένου και του σκοπού του άρθρου 50, παράγραφος 6, της Συμφωνίας αυτής, και ειδικότερα λαμβάνοντας υπόψη όλες τις περιστάσεις της υποθέσεως την οποία εκδικάζουν, έτσι ώστε να εξασφαλίζεται ισορροπία μεταξύ των αντίρροπων δικαιωμάτων και υποχρεώσεων του κατόχου δικαιωμάτων επί προϊόντων της διανοίας και εκείνων του καθού.
3) Το άρθρο 50, παράγραφος 6, της Συμφωνίας TRIPs πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αίτηση του καθού είναι αναγκαία προκειμένου τα ασφαλιστικά μέτρα που διέταξε ο δικαστής των ασφαλιστικών μέτρων να αρθούν λόγω του ότι δεν ασκήθηκε αγωγή επί της ουσίας είτε εντός της προθεσμίας που τάχθηκε προς τούτο με τα ασφαλιστικά μέτρα είτε, αν δεν τάχθηκε τέτοια προθεσμία, εντός προθεσμίας 20 εργασίμων ημερών, ή 31 ημερολογιακών ημερών αν η προθεσμία αυτή είναι μακρότερη.
4) Ελλείψει στη Συμφωνία TRIPs οποιασδήποτε διατάξεως σχετικά με το χρονικό σημείο ενάρξεως της κατά το άρθρο 50, παράγραφος 6, της πιο πάνω Συμφωνίας προθεσμίας 20 εργασίμων ημερών ή 31 ημερολογιακών ημερών, σε κάθε συμβαλλόμενο μέρος απόκειται να καθορίσει το σημείο αφετηρίας της πιο πάνω προθεσμίας, αρκεί η προθεσμία αυτή να είναι «εύλογη» σε σχέση με τα περιστατικά της ένδικης υποθέσεως, λαμβανομένης υπόψη της αναγκαίας ισορροπίας μεταξύ των αντιτιθεμένων συμφερόντων του κατόχου δικαιωμάτων επί προϊόντων της διανοίας και του καθού.
5) Ελλείψει οποιασδήποτε κοινοτικής διατάξεως στον σχετικό τομέα και σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 1, παράγραφος 1, της Συμφωνίας TRIPs, σε κάθε κράτος μέλος απόκειται να καθορίσει τα όρια της εξουσίας των δικαστικών αρχών όσον αφορά τα ασφαλιστικά μέτρα που αυτές διατάσσουν. Το άρθρο 50, παράγραφος 6, της Συμφωνίας αυτής δεν υπαγορεύει ούτε αποκλείει το να ορίσει η έννομη τάξη κράτους μέλους ότι οι δικαστικές του αρχές έχουν την εξουσία να τάσσουν αυτεπαγγέλτως, την ίδια στιγμή που διατάσσουν ασφαλιστικά μέτρα, την προθεσμία εντός της οποίας πρέπει να ασκηθεί αγωγή επί της ουσίας, χωρίς να είναι αναγκαία προς τούτο αίτηση του καθού.
6) Το άρθρο 50, παράγραφος 6, της Συμφωνίας TRIPs δεν υπαγορεύει ούτε αποκλείει να απονείμουν τα κράτη μέλη στις δικαστικές αρχές την εξουσία να τάσσουν την προθεσμία εντός της οποίας πρέπει να ασκηθεί αγωγή επί της ουσίας. Εφόσον η εν λόγω διάταξη ουδεμία διευκρίνιση παρέχει επί του σημείου αυτού, ο καθορισμός της εκτάσεως της εξουσίας που εν προκειμένω απονέμεται στα δευτεροβάθμια δικαστήρια εμπίπτει στην αρμοδιότητα κάθε κράτους μέλους.