CELEX: 62009CJ0273
Rozporządzenie (WE) nr 729/2004
Klasyfikacja w ramach Nomenklatury Scalonej towaru określanego jako "chodzik na kółkach"- Pozycja nr 9021
Pozycja nr 8716
Sprostowanie
Ważność

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy ważności rozporządzenia Komisji (WE) nr 729/2004 z dnia 15 kwietnia
2004 r. dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury Scalonej (Dz.U. L 113, s. 5) w brzmieniu ustalonym
na mocy sprostowania ogłoszonego w dniu 7 maja 2004 r. (Dz.U. L 173, s. 9) (zwanego dalej „rozporządzeniem nr 729/2004 w brzmieniu
sprostowanym”).
Wniosek ten został złożony w ramach sporu pomiędzy spółką Premis Medical BV (zwaną dalej „spółką Premis Medical”) a Inspecteur
van de Belastingdienst/Douane Rotterdam, kantoor Laan op Zuid (kierownikiem urzędu celnego Rotterdam-Laan op Zuid, zwanego
dalej „Inspecteur”) w przedmiocie klasyfikacji w ramach Nomenklatury Scalonej (zwanej dalej „CN”) towaru określonego jako
„chodzik na kółkach (rollator)” na mocy rozporządzenia nr 729/2004 w brzmieniu sprostowanym.

Ramy prawne

Klasyfikacja taryfowa towarów
Nomenklatura Scalona została ustanowiona na mocy rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury
taryfowej i statystycznej oraz w sprawie wspólnej taryfy celnej (Dz.U. L 256, s. 1) w brzmieniu ustalonym na mocy rozporządzenia
Rady (WE) nr 254/2000 z dnia 31 stycznia 2000 r. (Dz.U. L 28, s. 16) (zwanego dalej „rozporządzeniem nr 2658/87”). Nomenklatura
Scalona opiera się na Międzynarodowej konwencji w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów (zwanego
dalej „systemem zharmonizowanym”) sporządzonej w Brukseli w dniu 14 czerwca 1983 r. oraz protokole zmian do tej konwencji
z dnia 24 czerwca 1986 r., które zostały zatwierdzone w imieniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej decyzją Rady 87/369/EWG
z dnia 7 kwietnia 1987 r. (Dz.U. L 198, s. 1).
Rozporządzenie nr 2658/87 upoważnia Komisję Wspólnot Europejskich do objaśniania treści pozycji taryfowych. Artykuł 9 ust. 1
tego rozporządzenia stanowi w tej kwestii, jak następuje:
„Środki odnoszące się do kwestii określonych poniżej przyjmuje się zgodnie z procedurą określoną w art. 10:
a)      stosowanie Nomenklatury Scalonej i Taric w szczególności dotyczące:
–        klasyfikacji towarów w nomenklaturach, określonych w art. 8,
–        uwag wyjaśniających;
[…]”.
Na mocy art. 10 ust. 1 rozporządzenia nr 2658/87:
„Komisja jest wspomagana przez Komitet Kodeksu Celnego powołany na mocy art. 247 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92[…]”.
Załącznik I do rozporządzenia nr 2658/87 jest aktualizowany przez Komisję raz do roku. Na mocy rozporządzenia Komisji (WE)
nr 1789/2003 z dnia 11 września 2003 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 (Dz.U. L 281, s. 1)
instytucja ta ustanowiła pełną wersję Nomenklatury Scalonej obowiązującą od dnia 1 stycznia 2004 r.
Dział CN 90, wchodzący w skład części drugiej, sekcji XVIII, nosi tytuł: „Przyrządy i aparatura, optyczne, fotograficzne,
kinematograficzne, pomiarowe, kontrolne, precyzyjne, medyczne lub chirurgiczne; ich części i akcesoria”.
Pozycja CN 9021 ma następujące brzmienie:
„9021 Urządzenia ortopedyczne, włącznie z kulami, pasami chirurgicznymi i przepuklinowymi; szyny (łubki) i pozostałe urządzenia
stosowane przy złamaniach; protezy; aparaty słuchowe oraz pozostałe urządzenia zakładane [trzymane w ręku], noszone lub wszczepiane,
mające na celu skorygowanie wady lub kalectwa:
9021 90  – pozostałe:
[…]
9021 90 90  – – pozostałe”.
Uwaga 6 do wskazanego działu 90 ma następujące brzmienie:
„W pozycji 9021 określenie »przyrządy [urządzenia] ortopedyczne« oznacza przyrządy służące do:
— profilaktyki lub korekty zdeformowanego ciała; lub
— podtrzymywania lub utrzymywania części ciała w następstwie choroby, operacji lub urazu.
[…]”.
Zgodnie z uwagami wyjaśniającymi do systemu zharmonizowanego w odniesieniu do wskazanej pozycji nr 9021:
„[…]
V. ‑ Inne aparaty zakładane, noszone lub wszczepiane, mające na celu skorygowanie wady lub kalectwa
Do grupy tej należą [w szczególności]:
(1)      Aparaty wspomagające mowę, przeznaczone dla osób, które utraciły możność posługiwania się strunami głosowymi na skutek urazu
lub operacji chirurgicznej. […]
(2)      Rozruszniki serca [na przykład] stymulujące mięsień sercowy [w wypadku, gdy nie działa on prawidłowo]. […]
(3)      Aparaty elektroniczne dla niewidomych. […]
(4)      Aparaty wszczepiane do organizmu, stosowane do podtrzymywania lub zastępowania funkcji chemicznych określonego organu (np.
wydzielania insuliny).
[…]”.
Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej odnoszące się do jej pozycji nr 9021 stanowią:
„W pozycji tej wyrażenie do »korygowania wady lub niepełnosprawności [kalectwa]« oznacza jedynie urządzenia, które faktycznie
przejmują lub zastępują funkcję uszkodzonej lub niepełnosprawnej części ciała.
Podpozycja ta nie obejmuje urządzeń, które tylko łagodzą skutki wady lub niepełnosprawności [kalectwa].
[…]”.
Dział 87 sekcji XVII drugiej części CN nosi tytuł „Pojazdy nieszynowe [pojazdy samochodowe, ciągniki, rowery oraz pozostałe
pojazdy naziemne] oraz ich części i akcesoria”.
Pozycja CN 8716 ma następujące brzmienie:
„8716 Przyczepy i naczepy; pozostałe pojazdy bez napędu mechanicznego; ich części:
[…]
8716 80 00  – pozostałe pojazdy”.
Zgodnie z uwagami wyjaśniającymi do systemu zharmonizowanego odnoszącymi się do omawianej pozycji nr 8716:
„Niniejsza pozycja obejmuje grupę pojazdów napędzanych niemechanicznie (innych niż objęte poprzednimi pozycjami), wyposażonych
w jedno lub więcej kół, skonstruowanych do przewozu towarów lub osób. Obejmuje ona również pojazdy nienapędzane mechanicznie
i niewyposażone w koła (np. ciężkie sanie transportowe, specjalne sanki poruszające się po bieżniach drewnianych).
Pojazdy objęte niniejszą pozycją przeznaczone są do ciągnięcia przez inne pojazdy (ciągniki, ciężarówki, motocykle, rowery
itp.), pchania lub ciągnięcia ręcznego albo do ciągnięcia przez zwierzęta.
[…]”.

Rozporządzenie nr 729/2004
Zgodnie z art. 1 rozporządzenia nr 729/2004, towary opisane w kolumnie 1 tabeli znajdującej się w załączniku do tego rozporządzenia
klasyfikowane są w ramach Nomenklatury Scalonej za pomocą odpowiednich kodów tej nomenklatury określonych w kolumnie 2 tej
tabeli.
Zgodnie z motywem 5 wskazanego rozporządzenia, wydane przepisy są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego.
Sprostowanie z dnia 7 maja 2004 r. zawiera nowy załącznik do rozporządzenia nr 729/2004, w którym nie zostały wskazane żadne
z towarów zawartych w pierwotnym załączniku do tego rozporządzenia.
Następujące towary zostały określone w kolumnie 1 tabeli zawartej w załączniku do rozporządzenia nr 729/2004 w brzmieniu sprostowanym:
„[…]
5.      Chodzik na kółkach złożony [składający się] z aluminiowej konstrukcji rurowej na czterech kołach, z obrotowymi przednimi kołami,
rączkami i hamulcami. Zawiera siedzisko/pojemnik i druciany koszyk [Jest wyposażony w siedzenie oraz koszyk do przechowywania
przedmiotów]. Produkt może zostać dostosowany [łatwo złożony] do celów transportu.
Produkt jest przeznaczony do wspomagania osób przejawiających trudności w chodzeniu. Umożliwia on poruszanie się [do przodu]
poprzez popychanie chodzika, który zapewnia oparcie”.
Z kolumny 2 wynika, że „chodzik na kółkach”, o którym mowa w pkt 5 tej tabeli, należy klasyfikować do podpozycji CN 8716 80 00,
co zostało uzasadnione w kolumnie 3 w następujący sposób:
„Klasyfikacja ustalona przez ogólne zasady 1 i 6 wykładni Nomenklatury Scalonej oraz treść kodów CN 8716 i 8716 80 00.
Produkt nie został uznany za mający zastosowanie ortopedyczne zgodnie z pozycją 9021, gdyż nie spełnia wymogów Uwagi 6 do
działu 90.
Produkt nie może zostać uznany za środek transportu dla niepełnosprawnych z pozycji 8713”.
Zgodnie z motywem 5 rozporządzenia nr 729/2004 w brzmieniu sprostowanym, „Komitet Kodeksu Celnego nie wydał opinii dotyczącej
produktów nr 1, 2, 4, 5 w załączonej tabeli w terminie określonym przez przewodniczącego”.
Zgodnie z motywem 6 rozporządzenia nr 729/2004 w brzmieniu sprostowanym „[ś]rodki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu
są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego dotyczącą produktu nr 3 w załączonej tabeli”.

Postępowanie przed sądem krajowym i pytania prejudycjalne
W dniu 17 sierpnia 2007 r. spółka Premis Medical zwróciła się do Inspecteur z wnioskiem o udzielenie wiążącej informacji taryfowej
dotyczącej chodzika na kółkach składającego się z aluminiowej ramy, czterech kół, w tym dwóch przednich obrotowych, wyposażonego
w rączki i hamulce oraz opracowanego z myślą o pomocy osobom, które mają problemy z chodzeniem (zwanego dalej „chodzikiem”),
który – zdaniem tej spółki – powinien być klasyfikowany do podpozycji CN 9021 90 90.
W dniu 12 października 2007 r. Inspecteur udzielił wiążącej informacji taryfowej, klasyfikującej omawiany towar do podpozycji
CN 8716 80 00; od informacji tej spółka Premis Medical złożyła odwołanie w dniu 21 listopada 2007 r.
W dniu 15 lutego 2008 r. spółka Premis Medical złożyła deklarację celną dotyczącą wprowadzenia do swobodnego obrotu chodzików,
opisując je w podpozycji CN 8716 80 00. Wskutek złożenia omawianej deklaracji, Inspecteur wydał decyzję celną obciążającą
spółkę Premis Medical należnościami celnymi. W dniu 5 marca 2008 r. skarżąca odwołała się od tej decyzji celnej.
Pismami złożonymi w dniach 9 i 23 maja 2008 r. spółka Premis Medical zaskarżyła obie decyzje Inspecteur oddalające jej odwołania
do Rechtbank Haarlem (sądu okręgowego w Harlemie).
Sąd krajowy jest zdania, że poprzez zastąpienie wykazu towarów ujętych w załączniku do rozporządzenia nr 729/2004, sprostowanie
zmieniło zakres zastosowania tego rozporządzenia. Odnosząc się do kwestii klasyfikacji chodzika w ramach Nomenklatury Scalonej,
sąd krajowy jest zdania, przede wszystkim, że nota wyjaśniająca do Nomenklatury Scalonej dotycząca pozycji nr 9021 znacząco
ogranicza pojęcie „urządzeń mających na celu skorygowanie wady lub kalectwa”, wobec czego należy odmówić zastosowania tej
noty. Sąd krajowy następnie dodaje, że chodzik jest urządzeniem mającym na celu skorygowanie wady, kalectwa lub trudności
w chodzeniu i jest trzymany rękami. Sąd ten jest zdania, ponadto, że chodzik nie odpowiada definicji „pojazdu” w rozumieniu
pozycji CN 8176, którego istotną cechą charakterystyczną jest to, że służy on do przewozu osób lub towarów.
W tych okolicznościach Rechtbank Haarlem postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi pytaniami
prejudycjalnymi:
„1)      Czy rozporządzenie […] nr 729/2004 [w brzmieniu sprostowanym] […] jest ważne w tym znaczeniu, że załącznik dołączony do sprostowania
jest ważny? W przypadku odpowiedzi twierdzącej:
2)      Czy rozporządzenie nr 729/2004 [w brzmieniu sprostowanym] […] jest nieważne, ponieważ Komisja ograniczyła w tym rozporządzeniu
zakres obowiązywania pozycji [CN] 9021? W przypadku odpowiedzi twierdzącej:
3)      Czy rozporządzenie nr 729/2004 [w brzmieniu sprostowanym] […] jest nieważne, ponieważ Komisja nie dokonała prawidłowej klasyfikacji
chodzika w ramach Nomenklatury Scalonej?”.

W przedmiocie pytań prejudycjalnych
Pytania sądu krajowego, rozpatrywane łącznie, zmierzają w istocie do ustalenia, czy rozporządzenie nr 729/2004 w brzmieniu
sprostowanym jest ważne, po pierwsze, w świetle faktu, że sporne sprostowanie zastąpiło towary wymienione w tabeli ujętej
w załączniku do rozporządzenia nr 729/2004 oraz, po drugie, w świetle faktu, że w pkt 5 tabeli ujętej w tymże załączniku zaklasyfikowano
sporne przed sądem krajowym chodziki do podpozycji CN 8716 80 00.
Na wstępie należy przypomnieć, że z chwilą formalnego wydania aktu można wprowadzać do jego brzmienia jedynie poprawki o charakterze
czysto ortograficznym lub gramatycznym (zob. wyroki: z dnia 23 lutego 1988 r. w sprawie 131/86 Zjednoczone Królestwo przeciwko
Radzie, Rec. s. 905, pkt 35; z dnia 15 czerwca 1994 r. w sprawie C‑137/92 P Komisja przeciwko BASF i in., Rec. s. I‑2555,
pkt 68).
W celu dokonania oceny, czy sprostowanie z dnia 7 maja 2004 r. stanowi wyłącznie sprostowanie oczywistej omyłki, niemającej
wpływu na treść rozporządzenia nr 729/2004, należy przypomnieć, że w świetle ustalonego orzecznictwa dla dokonania wykładni
przepisu prawa Unii należy wziąć pod uwagę nie tylko jego brzmienie, ale także kontekst oraz cel, do którego zmierza regulacja,
której część stanowi ten przepis (zob. wyrok z dnia 2 czerwca 1994 r. w sprawie C‑30/93 AC‑ATEL Electronics Vertriebs, Rec.
s. I‑2305, pkt 21 i przytoczone tam orzecznictwo).
W tym względzie należy podnieść, że ogólnie rzecz biorąc, osnowa rozporządzenia z zakresu klasyfikacji taryfowej odnosi się
do towarów określonych w załączniku do tego rozporządzenia, które mają zostać zaklasyfikowane w ramach Nomenklatury Scalonej.
W niniejszej sprawie należy stwierdzić, że załącznik do rozporządzenia nr 729/2004 w swym brzmieniu pierwotnym dotyczył zupełnie
innych towarów, niż załącznik do tego rozporządzenia w brzmieniu sprostowanym. W tym względzie Komisja wyjaśnia, że do rozporządzenia
nr 729/2004 w brzmieniu pierwotnym załączono omyłkowo załącznik do innego rozporządzenia dotyczącego klasyfikacji pewnych
towarów w Nomenklaturze Scalonej, zaś sprostowanie ogłoszone w dniu 7 maja 2004 r. miało na celu poprawienie tej omyłki.
Niemniej jednak należy stwierdzić, że zmiany wprowadzone przez sprostowanie z dnia 7 maja 2004 r. dotyczyły nie tylko załącznika
do rozporządzenia nr 729/2004, ale także jego motywów.
Zgodnie bowiem z brzmieniem motywu 5 do rozporządzenia nr 729/2004 w brzmieniu pierwotnym, wszystkie środki przewidziane przez
to rozporządzenie miały być zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego, podczas gdy zgodnie z brzmieniem motywu 5 rozporządzenia
nr 729/2004 w brzmieniu sprostowanym, poszczególne produkty objęte załącznikiem, wśród nich chodziki, nie były przedmiotem
opinii tego komitetu wydanej w wyznaczonym terminie.
Z powyższego wynika, że wydając rozporządzenie nr 729/2004 w dniu 15 kwietnia 2004 r., Komisja nie mogła mieć na względzie
klasyfikacji taryfowej chodzików, które zostały później wskazane w załączniku do rozporządzenia nr 729/2004 w brzmieniu sprostowanym.
Biorąc pod uwagę powyższe, należy stwierdzić, że sprostowanie ogłoszone w dniu 7 maja 2004 r. wykracza poza zwykłe usunięcie
oczywistej omyłki, a w rzeczywistości zmienia treść rozporządzenia nr 729/2004, obejmując zakresem jego zastosowania chodziki.
Następnie należy zbadać, czy Komisja mogła w sposób ważny zaklasyfikować chodziki do pozycji CN 8716 na mocy rozporządzenia
nr 729/2004 w brzmieniu sprostowanym.
Należy stwierdzić, że rozporządzenie nr 729/2004 w brzmieniu sprostowanym oparte jest na podstawie prawnej w postaci w szczególności
art. 9 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 2658/87, które to rozporządzenie ustanowiło Nomenklaturę Scaloną, opartą na systemie
zharmonizowanym.
Tymczasem z art. 9 ust. 1 lit. a) tiret pierwsze rozporządzenia nr 2658/87 w związku z art. 10 ust. 1 tegoż rozporządzenia
wynika, że Komisja wydaje przepisy wykonawcze do Nomenklatury Scalonej we współdziałaniu z Komitetem Kodeksu Celnego.
Chociaż zgodnie z ustalonym orzecznictwem, Komisja dysponuje w powyższym celu szerokim zakresem swobodnego uznania w przedmiocie
precyzowania zakresu pozycji taryfowych, to jednak nie jest ona upoważniona do zmiany zakresu pozycji taryfowych ustanowionych
na podstawie systemu zharmonizowanego (zob. wyroki: z dnia 7 lipca 2005 r. w sprawach połączonych C‑304/04 i C‑305/04 Jacob
Meijer i Eagle International Freight, Zb.Orz. s. I‑6251, pkt 22 i przytoczone tam orzecznictwo; z dnia 27 kwietnia 2006 r.
w sprawie C‑15/05 Kawasaki Motors Europe, Zb.Orz. s. I‑3657, pkt 35).
Należy zatem zbadać, czy w niniejszej sprawie, klasyfikując towary takie jak chodziki do pozycji CN 8716 zamiast do pozycji
9021, Komisja zmieniła treść pozycji taryfowych.
Odnosząc się do tego zagadnienia, należy przypomnieć utrwalone orzecznictwo, w świetle którego w interesie pewności prawa
i ułatwienia kontroli, decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w ich obiektywnych
cechach i właściwościach, takich jak określone w pozycjach Nomenklatury Scalonej oraz uwagach do sekcji lub działów (zob.
w szczególności wyroki: z dnia 18 lipca 2007 r. w sprawie C‑142/06 Olicom, Zb.Orz. s. I‑6675, pkt 16 i przytoczone tam orzecznictwo;
z dnia 11 grudnia 2008 r. w sprawach połączonych C‑362/07 i C‑363/07 Kip Europe i in., Zb.Orz. s. I‑9489, pkt 26).
Ponadto przeznaczenie produktu może stanowić w zakresie klasyfikacji taryfowej obiektywne kryterium, jeżeli jest ono nierozerwalnie
związane z tym produktem, przy czym związek taki powinien być oceniony według obiektywnych cech i właściwości produktu (zob.
w szczególności wyrok z dnia 17 marca 2005 r. w sprawie C‑467/03 Ikegami, Zb.Orz. s. I‑2389, pkt 23 i przytoczone tam orzecznictwo).
W niniejszej sprawie w świetle opisu wskazanego w postanowieniu odsyłającym chodzik składa się z aluminiowej ramy, czterech
kół, w tym dwóch przednich obrotowych, wyposażony jest w rączki i hamulce oraz w siedzenie i koszyk do przechowywania przedmiotów.
Produkt może być łatwo składany dla celów jego transportu. Zgodnie z tym, co spółka Premis Medical potwierdziła w toku rozprawy,
nie istnieje standardowy chodzik; może on zostać nabyty bez koszyka oraz bez stałego siedzenia. Podobnie maksymalne obciążenie,
wysokość i szerokość siedzenia, a także ciężar i średnica kół mogą także być różne.
Poza sporem była także okoliczność, że produkt ten został opracowany w celu udzielania pomocy osobom, które mają trudności
z chodzeniem, umożliwiając im poruszanie się do przodu poprzez popychanie chodzika, który zapewnia im oparcie.
Gdy chodzi o pozycję CN 8716 obejmującą między innymi „pozostałe pojazdy bez napędu mechanicznego”, z uwag wyjaśniających
do systemu zharmonizowanego dotyczących tej pozycji wynika, że w celu jego zaklasyfikowania do tej pozycji, pojazd mający
jedno lub więcej kół musi być przeznaczony do przewozu osób lub towarów. Tymczasem wydaje się, że chodzik nie posiada takich
cech, gdyż został on specjalnie opracowany, aby pomóc osobom cierpiącym na niepełnosprawność kończyn dolnych, mięśni lub też
stawów niezbędnych do poruszania się.
Nie podważa powyższego stwierdzenia sama okoliczność, że omawiany chodzik może równocześnie pozwalać tym osobom na przewóz
towarów oraz, w niektórych wypadkach, pozwalać im także na odpoczynek na siedzeniu. Przyjmując nawet, że chodzik, który został
specjalnie opracowany w celu ułatwiania chodzenia, może spełniać, jak twierdzi Komisja, także szereg innych funkcji, należy
go sklasyfikować według jego głównej funkcji, która charakteryzuje omawiane urządzenie jako całość.
Gdy chodzi o pozycję CN 9021, która – zdaniem skarżącej przed sądem krajowym – powinna była zostać zastosowana przez Komisję
dla potrzeb spornej klasyfikacji taryfowej, należy przypomnieć, że urządzenia i aparaty objęte działem CN 90 cechują się,
ogólnie rzecz biorąc, swoim wykończeniem oraz wysoką precyzją (zob. podobnie wyrok z dnia 7 listopada 2002 r. w sprawach połączonych
od C‑260/00 do C‑263/00 Lohmann i Medi Bayreuth, Rec. s. I‑10045, pkt 37).
W szczególności pozycja ta obejmuje między innymi „[artykuły i] [u]rządzenia ortopedyczne, włącznie z kulami” oraz „pozostałe
urządzenia zakładane [trzymane w ręku], noszone lub wszczepiane, mające na celu skorygowanie wady lub kalectwa”.
Samo brzmienie tego przepisu nie wyklucza, by chodziki, w zakresie, w jakim mają one na celu skorygowanie wady u ich użytkowników,
którzy korzystają z nich w celu bezpiecznego chodzenia, zostały zaklasyfikowane do pozycji CN 9021.
Gdy chodzi o porównanie chodzika do „kul” inwalidzkich jako „[artykułów lub] urządze[ń] ortopedyczn[ych]”, należy na wstępie
przypomnieć, że podstawową funkcją kul inwalidzkich jest skorygowanie wady lub kalectwa kończyn dolnych w taki sposób, że
osoba dotknięta taką formą niepełnosprawności może, z pomocą kul inwalidzkich, poruszać się w pełni samodzielnie. W tym właśnie
znaczeniu kule inwalidzkie są niezbędne osobie niepełnosprawnej ruchowo do poruszania się (zob. wyrok z dnia 24 marca 1994 r.
w sprawie C‑148/93 3M Medica, Rec. s. I‑1123, pkt 15).
Przechodząc do kwestii chodzika, należy zauważyć, że jego główną funkcją również jest podparcie osoby idącej. Nawet jeśli
w odróżnieniu od kul inwalidzkich chodzik wymaga skorzystania z obu kończyn dolnych, koryguje on, podobnie jak kule inwalidzkie,
wadę lub kalectwo polegające w ogólności na niemożliwości skoordynowania ruchu kończyn dolnych przy równoczesnym utrzymywaniu
równowagi niezbędnej do chodzenia.
Z powyższego wynika, że chodzik pozwala na skorygowanie braku równowagi niezbędnej do chodzenia w sposób, który pozwala danej
osobie na chodzenie w pełni samodzielnie. Ponieważ zdolność do korygowania braku równowagi przy chodzeniu jest nieodłącznym
składnikiem samego chodzenia, tego rodzaju chodzik spełnia funkcję podobną do kul inwalidzkich.
Innymi słowy, chodzik pozwala na bezpieczne przemieszczanie się na własnych nogach w sytuacji, gdy dana osoba, ze względu
na swój stan zdrowia, nie mogłaby tego uczynić bez podparcia, podobnie jak nie mogłaby tego uczynić bez kul inwalidzkich.
Okoliczność, że chodzik może spełniać tę samą funkcję co kule inwalidzkie, przemawia za jego klasyfikacją do pozycji CN 9021.
Klasyfikacji takiej nie podważają uwagi wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej odnoszące się do pozycji CN 9021, wedle których
urządzenia te powinny „przejm[ować] lub zastęp[ować] funkcję uszkodzonej lub niepełnosprawnej części ciała”, zaś pozycja ta
nie obejmuje „urządzeń, które tylko łagodzą skutki wady lub niepełnosprawności [kalectwa]”.
Należy bowiem przyjąć, że chodzik przejmuje lub zastępuje funkcje uszkodzonej lub niepełnosprawnej części ciała w rozumieniu
uwag wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej odnoszących się do pozycji CN 9021, albowiem produkt ten pozwala osobie z niego
korzystającej skorygować brak równowagi niezbędny do chodzenia. Ponadto, jak podkreśliła spółka Premis Medical podczas rozprawy,
chodzik jest specjalnie przystosowywany do specyficznych potrzeb osoby, która z niego korzysta.
Wobec tego Komisja poprzez zaklasyfikowanie chodzików do podpozycji CN 8716 80 00 zawęziła zakres pozycji CN 9021, rozszerzając
równocześnie zakres pozycji CN 8716, przez co wykroczyła poza granice przysługującego jej swobodnego uznania.
Z uwagi na powyższe na zadane pytania należy odpowiedzieć, że rozporządzenie nr 729/2004 w brzmieniu sprostowanym jest nieważne
w zakresie, w którym po pierwsze, sprostowanie rozszerzyło zakres zastosowania pierwotnego rozporządzenia na chodziki na kółkach
składające się z aluminiowej ramy, czterech kół, w tym dwóch przednich obrotowych, wyposażone w rączki i hamulce oraz opracowane
z myślą o pomocy osobom, które mają problemy z chodzeniem, oraz po drugie, klasyfikuje omawiane chodziki do podpozycji CN
8716 80 00.

W przedmiocie kosztów
Dla stron postępowania przed sądem krajowym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej
przed tym sądem, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi,
inne niż poniesione przez strony postępowania przed sądem krajowym, nie podlegają zwrotowi.
Z powyższych względów Trybunał (trzecia izba) orzeka, co następuje:
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 729/2004 z dnia 15 kwietnia 2004 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury
Scalonej w brzmieniu ustalonym na mocy sprostowania ogłoszonego w dniu 7 maja 2004 r. jest nieważne w zakresie, w którym po
pierwsze, sprostowanie rozszerzyło zakres zastosowania pierwotnego rozporządzenia na chodziki na kółkach składające się z aluminiowej
ramy, czterech kół, w tym dwóch przednich obrotowych, wyposażone w rączki i hamulce oraz opracowane z myślą o pomocy osobom,
które mają problemy z chodzeniem, oraz po drugie, klasyfikuje omawiane chodziki do podpozycji 8716 80 00 Nomenklatury Scalonej.
Podpisy
*
Język postępowania: niderlandzki.