CELEX: 62006CJ0208
Κοινό δασμολόγιο
Δασμολογική κατάταξη
Συνδυασμένη Ονοματολογία
Βιντεοκάμερες

87/369/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 7ης Απριλίου 1987 (EE L 198, σ. 1). Η ΣΟ επαναλαμβάνει τις κλάσεις και τις εξαψήφιες
διακρίσεις του ΕΣ, ενώ σχηματίζει τις δικές της υποδιαιρέσεις μόνο με το έβδομο και το όγδοο ψηφίο.
Το δεύτερο μέρος της ΣΟ περιλαμβάνει το τμήμα XVI, το κεφάλαιο 85 του οποίου φέρει τον τίτλο «Μηχανές και συσκευές, ηλεκτρικό
υλικό και τα μέρη τους· συσκευές εγγραφής ή αναπαραγωγής του ήχου, συσκευές εγγραφής ή αναπαραγωγής των εικόνων και του ήχου
για την τηλεόραση, και μέρη και εξαρτήματα των συσκευών αυτών».
Η κλάση 8525 40, με τίτλο «Σταθερές βιντεοσυσκευές λήψης εικόνων και άλλες βιντεοκάμερες· ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές»,
περιλαμβάνει μια διάκριση 8525 40 91, που τιτλοφορείται «άλλες βιντεοσυσκευές: παρέχουν αποκλειστικά τη δυνατότητα καταγραφής
ήχου και εικόνας που λαμβάνεται μόνο από συσκευή τηλεόρασης» και μια διάκριση 8525 40 99, που τιτλοφορείται «άλλες βιντεοσυσκευές:
άλλες».
Πρέπει να διευκρινιστεί ότι η διατύπωση των διακρίσεων 8525 40 91 και 8525 40 99, στους κανονισμούς 2263/2000, 2031/2001 και 1789/2003,
ταυτίζεται.
Για τις βιντεοκάμερες που έχουν καταταγεί στη διάκριση 8525 40 91 προβλέπεται δασμός 4,9 %, ενώ για τις συσκευές που εμπίπτουν
στη διάκριση 8525 40 99 δασμός 14 %.
Οι γενικοί κανόνες για την ερμηνεία της ΣΟ, οι οποίοι περιλαμβάνονται στο πρώτο μέρος, τίτλος Ι, Α, της ΣΟ, ορίζουν, μεταξύ
άλλων, τα εξής:
«Η κατάταξη των εμπορευμάτων στη Συνδυασμένη Ονοματολογία πραγματοποιείται σύμφωνα με τις παρακάτω αρχές:
[…]
2. α) Κάθε αναφορά σε ένα είδος μέσα σε ορισμένη κλάση καλύπτει το είδος αυτό, έστω και αν δεν είναι πλήρες ή τελειωμένο, με την
προϋπόθεση ότι, στην κατάσταση που παρουσιάζεται, εμφανίζει τα ουσιώδη χαρακτηριστικά του πλήρους ή του τελειωμένου είδους.
Καλύπτει επίσης το πλήρες ή τελειωμένο είδος ή αυτό που θεωρείται σαν τέτοιο, βάσει των προηγουμένων διατάξεων, στην περίπτωση
που αυτό παρουσιάζεται ασυναρμολόγητο ή αποσυναρμολογημένο.
[…]»
Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων δημοσιεύει στην
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως,
σε τακτά διαστήματα και βάσει του άρθρου 9, παράγραφος 1, του κανονισμού 2658/87, τις «Επεξηγηματικές σημειώσεις της Συνδυασμένης
Ονοματολογίας των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που αφορούν την ταξινόμηση» (στο εξής: επεξηγηματικές σημειώσεις). Οι επεξηγηματικές
σημειώσεις σχετικά με τον κανονισμό 2263/2000 (ΕΕ 2000, C 199, σ. 1), οι οποίες έχουν εν μέρει εφαρμογή στην υπόθεση C-209/06,
διευκρινίζουν, σε σχέση με τη διάκριση 8525 40 99:
«άλλες
Στην παρούσα διάκριση υπάγονται οι συνδυασμοί συσκευών (“κάμερες-μαγνητοσκόπια”) (εικονοσκόπια) που αποτελούνται από μία βιντεοκάμερα
και μια συσκευή εγγραφής ή αναπαραγωγής βιντεοφωνική· οι συσκευές αυτές επιτρέπουν την εγγραφή όχι μόνο των εικόνων που παίρνει
η κάμερα αλλά και των τηλεοπτικών προγραμμάτων. Οι εγγραφόμενες εικόνες μπορούν να αναπαραχθούν με εξωτερικό τηλεοπτικό δέκτη.
[...]
Αντίθετα, οι “κάμερες-μαγνητοσκόπια” που επιτρέπουν μόνον την εγγραφή των εικόνων που παίρνει η βιντεοκάμερα και την αναπαραγωγή
τους με το εξωτερικό (μη ενσωματωμένο) τηλεοπτικό δέκτη υπάγονται στη διάκριση 8525 40 91.»
Οι επεξηγηματικές σημειώσεις τροποποιήθηκαν στη συνέχεια με την ανακοίνωση της Επιτροπής, της 6ης Ιουλίου 2001 (ΕΕ C 190,
σ. 10). Για τη διάκριση 8525 40 99, επαναλήφθηκε η προηγούμενη διατύπωση και παρεμβλήθηκε το ακόλουθο εδάφιο:
«Υπάγονται επίσης στην παρούσα διάκριση οι “κάμερες-μαγνητοσκόπια” (εικονοσκόπια) στις οποίες η είσοδος βίντεο κλείνει με
πλάκα, ή με άλλο μέσο, ή στις οποίες η διεπαφή (interface) βίντεο είναι δυνατόν να λειτουργήσει στη συνέχεια ως είσοδος βίντεο
με τη βοήθεια λογισμικού. Οι συσκευές αυτές είναι ωστόσο κατασκευασμένες με σκοπό την εγγραφή τηλεοπτικών προγραμμάτων η άλλων
εξωτερικά εισερχομένων βιντεοσημάτων.»
Το κείμενο των επεξηγηματικών σημειώσεων παρέμεινε αμετάβλητο κατόπιν της εκδόσεως των κανονισμών 2031/2001 και 1789/2003.

Οι διαφορές στις κύριες δίκες και τα προδικαστικά ερωτήματα

Στοιχεία σχετικά με τα πραγματικά περιστατικά που είναι κοινά σε αμφότερες τις υποθέσεις
Η Medion και η Canon εισήγαγαν στη Γερμανία ψηφιακές βιντεοκάμερες εξοπλισμένες με τη «διεπαφή IEEE 1394», η οποία παρέχει
τη δυνατότητα μεταφοράς ψηφιακών δεδομένων. Οι συσκευές αυτές είναι εξοπλισμένες με κατάλογο επιλογών αποτελούμενο από σειρά
πλήκτρων και με μια μικρή έγχρωμη οθόνη «LCD».
Από την περιγραφή των προϊόντων αυτών και από τις οδηγίες χρήσης τους προκύπτει ότι ο αγοραστής έχει την επιλογή είτε να παρακολουθήσει
τις μαγνητοσκοπήσεις που πραγματοποίησε με την κάμερα στην έγχρωμη οθόνη «LCD» είτε να τις μεταφέρει, μέσω κατάλληλων καλωδίων,
σε άλλες συσκευές, για παράδειγμα στην τηλεόραση, που προσφέρουν μεγαλύτερη και καλύτερης ποιότητας εικόνα. Η λειτουργία αυτή
καλείται κοινώς «DV‑out».
Ορισμένες άλλες βιντεοκάμερες έχουν τη δυνατότητα να λαμβάνουν στοιχεία από άλλες συσκευές, οπότε χρησιμοποιούνται ως μαγνητοσκόπια
για την εγγραφή ψηφιακών ακολουθιών προερχομένων από υπολογιστή, όπως για παράδειγμα στην περίπτωση του βιντεομοντάζ. Οι Medion
και Canon δεν αναφέρθηκαν στη λειτουργία αυτή, που καλείται κοινώς «DV‑in», κατά την εισαγωγή των επίδικων στην κύρια δίκη
εικονοσκοπίων.
Περαιτέρω, ούτε οι κατασκευαστές των εν λόγω συσκευών ούτε η Medion και η Canon πρότειναν, με την περιγραφή ή τις οδηγίες
χρήσης των συσκευών αυτών, τη μεταγενέστερη ενεργοποίηση μιας λειτουργίας DV‑in ή τη δυνατότητα ενεργοποιήσεώς της από τρίτους.
Αντιθέτως, οι δύο εταιρίες εισήγαγαν, την ίδια περίοδο, βιντεοκάμερες για τις οποίες υπήρχε σαφής μνεία της λειτουργίας DV‑in.

Υπόθεση C-208/06
Τον Φεβρουάριο του 2004, η Medion ζήτησε από το αρμόδιο τελωνείο του Essen-Stadthafen (Γερμανία) να της επιτραπεί να εκτελωνίσει
και να θέσει σε ελεύθερη κυκλοφορία ψηφιακή βιντεοκάμερα τύπου MD 9069, η οποία υπαγόταν, κατά την προσφεύγουσα, στη διάκριση
8525 40 91 ΣΟ.
Με την προσφυγή της ενώπιον του Finanzgericht Düsseldorf, η Medion υποστήριξε, κατ’ ουσίαν, ότι, κατά τον κρίσιμο χρόνο της
αποδοχής της τελωνειακής διασάφησης, η επίδικη βιντεοκάμερα δεν είχε τη δυνατότητα DV‑in. Διευκρίνισε, επίσης, ότι ο κατασκευαστής
της εν λόγω βιντεοκάμερας της είχε επισημάνει ότι η συσκευή δεν μπορούσε να αποκτήσει τη λειτουργία DV‑in παρά μόνο μέσω του
αναπρογραμματισμού της «διαγράψιμης προγραμματιζόμενης μνήμης απλής ανάγνωσης», οπότε απαιτούνταν είτε νέος εξοπλισμός είτε
αντικατάσταση της μητρικής κάρτας από ειδικευμένο μηχανικό. Επιπλέον, η Medion ισχυρίστηκε ότι είχε λάβει δεσμευτικές δασμολογικές
πληροφορίες από ολλανδικό τελωνείο που είχε κατατάξει τις ίδιες συσκευές εικονοληψίας στη διάκριση 8525 40 91 ΣΟ.
Το Finanzgericht Düsseldorf διέταξε πραγματογνωμοσύνη σχετικά με το αν, και ενδεχομένως πώς, μπορεί να ρυθμιστεί η βιντεοκάμερα,
χωρίς μετατροπή του υλισμικού της, ώστε να μπορεί επίσης να εγγράφει τις εικόνες και τους ήχους που λαμβάνει από εξωτερικές
συσκευές.
Κατόπιν της καταθέσεως της εκθέσεως πραγματογνωμοσύνης, το αιτούν δικαστήριο διερωτήθηκε ως προς την κατάταξη της επίδικης
βιντεοκάμερας. Διαπίστωσε ότι, κατά τον χρόνο γενέσεως της τελωνειακής οφειλής, η εν λόγω βιντεοκάμερα δεν είχε ακόμη τα κρίσιμα
για την κατάταξη χαρακτηριστικά, και η μόνη πιθανότητα ήταν να τα αποκτήσει μεταγενέστερα, χάρη σε σχετική ρύθμιση.
Επισήμανε, επίσης, ότι το ζήτημα της κατατάξεως των εμπορευμάτων που, κατά τον εκτελωνισμό, δεν έχουν μεν ορισμένα χαρακτηριστικά,
πλην όμως τα αποκτούν μεταγενέστερα χάρη σε σχετική ρύθμιση, δεν αντιμετωπίζεται ομοιόμορφα στην κοινοτική έννομη τάξη. Το
αιτούν δικαστήριο αναφέρει, συναφώς, τις ολλανδικές δεσμευτικές τελωνειακές πληροφορίες που επικαλέστηκε η Medion, καθώς και
μια απόφαση της γαλλικής Commission de conciliation et d'expertise douanière (επιτροπής συμβιβασμού και πραγματογνωμοσύνης
σε δασμολογικές υποθέσεις), της 7ης Οκτωβρίου 2003. Κατόπιν τούτων, το εν λόγω δικαστήριο εξέτασε την επίδραση των μεταγενέστερων
ρυθμίσεων επί της κατατάξεως του οικείου εμπορεύματος.
Υπό τις περιστάσεις αυτές, το Finanzgericht Düsseldorf αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο
το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:
«Κατατάσσεται η φορητή βιντεοκάμερα, η οποία κατά την εισαγωγή της δεν έχει τη δυνατότητα να εγγράφει εισερχόμενα βιντεοσήματα
από εξωτερικές πηγές, στη διάκριση 8525 40 99 ΣΟ, αν η σύνδεση βίντεο στην κάμερα μπορεί να ενεργοποιηθεί εκ των υστέρων,
με τη χρήση ορισμένων πλήκτρων, ως είσοδος βιντεοσήματος, έστω και αν ο παραγωγός και ο εισαγωγέας ούτε έχουν αναφέρει ούτε
προωθούν τη δυνατότητα αυτή;»

Υπόθεση C-209/06
Μεταξύ Ιουλίου του 2001 και Φεβρουαρίου του 2002, η Canon έθεσε σε ελεύθερη κυκλοφορία μοντέλα από τις βιντεοκάμερες MV 400,
MV 425 και MV 3 MC. Δήλωσε ότι οι βιντεοκάμερες αυτές υπάγονταν στη διάκριση 8525 40 91 ΣΟ. Στο πλαίσιο σχετικού ελέγχου,
το τελωνείο του Krefeld (Γερμανία) κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι βιντεοκάμερες αυτές έπρεπε να καταταγούν στη διάκριση 8525 40 99 ΣΟ.
Κατόπιν τούτου, ασκήθηκε προσφυγή ενώπιον του Finanzgericht Düsseldorf.
Προς στήριξη της προσφυγής της, η Canon τόνισε τη διαφορά μεταξύ των μοντέλων των βιντεοκαμερών που εισάγει, ανάλογα με το
αν αυτά έχουν ή δεν έχουν τη λειτουργία DV-in, και ισχυρίστηκε ότι, για τις επίδικες βιντεοκάμερες, η εν λόγω λειτουργία μπορεί
να ενεργοποιηθεί μόνον κατόπιν μετατροπής του υλισμικού. Η Canon υποστήριξε, επίσης, ότι, αν γινόταν δεκτή η κατάταξη στη
διάκριση 8525 40 99, στις περιπτώσεις που η λειτουργία DV‑in ενεργοποιείται μετά τον εκτελωνισμό, τούτο θα αντέβαινε προς
τη βασική θεμελιώδη αρχή της δασμολογικής κατάταξης. Η δυνατότητα ενεργοποιήσεως μετά τον εκτελωνισμό δημιουργεί αβεβαιότητα
ως προς το αν πράγματι υφίσταται η δυνατότητα αυτή και, επομένως, ως προς την κατάταξη του εμπορεύματος.
Το αιτούν δικαστήριο διέταξε πραγματογνωμοσύνη όμοια με εκείνη που διεξάχθηκε στη διαφορά της Medion.
Κατόπιν της καταθέσεως της εκθέσεως πραγματογνωμοσύνης, το Finanzgericht Düsseldorf αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία
και να υποβάλει στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:
«Κατατάσσεται η φορητή βιντεοκάμερα, η οποία κατά την εισαγωγή της δεν έχει τη δυνατότητα να εγγράφει εισερχόμενα βιντεοσήματα
από εξωτερικές πηγές, στη διάκριση 8525 40 99 ΣΟ, αν η σύνδεση βίντεο στην κάμερα μπορεί να ενεργοποιηθεί εκ των υστέρων,
με τη χρήση ορισμένου λογισμικού, ως είσοδος βιντεοσήματος, έστω και αν ο παραγωγός και ο εισαγωγέας ούτε έχουν αναφέρει ούτε
προωθούν τη δυνατότητα αυτή;»
Με διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου, της 26ης Ιουνίου 2006, οι υποθέσεις C‑208/06 και C‑209/06 ενώθηκαν προς διευκόλυνση
της γραπτής και προφορικής διαδικασίας και προς έκδοση κοινής αποφάσεως.

Επί των προδικαστικών ερωτημάτων
Παρατηρήσεις που υποβλήθηκαν στο Δικαστήριο
Οι Medion και Canon φρονούν ότι στα προδικαστικά ερωτήματα αρμόζει αρνητική απάντηση. Επικαλούνται διάφορους λόγους για τους
οποίους οι επίδικες στην κύρια δίκη βιντεοκάμερες πρέπει να καταταγούν στη διάκριση 8525 40 91 και όχι στη διάκριση 8525 40 99.
Τονίζουν, κατ’ αρχάς, ότι καμία από τις βιντεοκάμερες δεν είχε, κατά τον χρόνο του εκτελωνισμού, δυνατότητα εγγραφής εξωτερικών
βιντεοσημάτων. Η Canon εκτιμά ότι αντικειμενικά χαρακτηριστικά του υλισμικού μπορούν να θεωρηθούν μόνον οι λειτουργίες του
λογισμικού που ήταν ενεργοποιημένες κατά τον χρόνο του εκτελωνισμού.
Η Medion και η Canon ισχυρίζονται, επίσης, ότι κάθε μετατροπή, περιλαμβανομένης της παρεμβάσεως στους κωδικούς και τις παραμέτρους
του λογισμικού που επηρεάζουν τη λειτουργία DV, η οποία πραγματοποιείται χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του κατασκευαστή, συνιστά,
για τις δύο αυτές εταιρίες, προσβολή των δικαιωμάτων τους βιομηχανικής ιδιοκτησίας.
Τέλος, η Medion και η Canon διευκρίνισαν ότι ο πραγματογνώμονας τον οποίο διόρισε το αιτούν δικαστήριο χρειάστηκε να καταβάλει
ιδιαίτερη προσπάθεια για να ενεργοποιήσει τη λειτουργία DV‑in. Κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, πρόσθεσαν ότι, μετά την
ενεργοποίηση της λειτουργίας αυτής, οι επίδικες στην κύρια δίκη βιντεοκάμερες μπορούν να λειτουργήσουν ως μαγνητοσκόπιο, μόνον
εφόσον είναι συνδεδεμένες με προσωπικό υπολογιστή και όχι αυτόνομα.
Η Γαλλική Κυβέρνηση φρονεί ότι οι επίδικες στην κύρια δίκη βιντεοκάμερες πρέπει να καταταγούν στη διάκριση 8525 40 99. Τα
αντικειμενικά χαρακτηριστικά και οι αντικειμενικές ιδιότητες ενός εμπορεύματος δεν περιορίζονται μόνο στις λειτουργίες του
εμπορεύματος αυτού που είναι ενεργοποιημένες σε συγκεκριμένη χρονική στιγμή, αλλά καλύπτουν όλες τις δυνητικές λειτουργίες
του εν λόγω εμπορεύματος. Συναφώς, μια λειτουργία όπως η DV‑in, ακόμη και απενεργοποιημένη, πρέπει να θεωρηθεί ως αντικειμενικό
χαρακτηριστικό και αντικειμενική ιδιότητα αυτών των βιντεοκαμερών, εφόσον είναι δυνατό να ενεργοποιηθεί χωρίς μετατροπή του
υλισμικού.
Η Επιτροπή εκτιμά, επίσης, ότι οι εν λόγω βιντεοκάμερες εμπίπτουν στην κατηγορία «άλλες» υπό την έννοια της διακρίσεως 8525 40 99.
Κατά την άποψή της, η κατάταξη στη ΣΟ εξαρτάται από τις λειτουργίες που διαθέτουν οι εν λόγω βιντεοκάμερες κατά τη χρονική
στιγμή της εισαγωγής τους, ήτοι από τις δυνητικές λειτουργίες που διαθέτουν αντικειμενικά εκείνη τη στιγμή.

Απάντηση του Δικαστηρίου
Από τη διατύπωση των ερωτημάτων αυτών, τα οποία πρέπει να εξεταστούν από κοινού, προκύπτει ότι το αιτούν δικαστήριο ζητεί
κατ’ ουσίαν να εξακριβωθεί αν, για την κατάταξη των βιντεοκαμερών, μπορεί ή πρέπει να ληφθεί υπόψη η δυνατότητα ενεργοποιήσεως
της λειτουργίας DV‑in, σε περίπτωση που αυτή δεν ήταν ενεργοποιημένη κατά τη στιγμή του εκτελωνισμού αλλά υπάρχει δυνατότητα
μεταγενέστερης ενεργοποιήσεώς της με συγκεκριμένο χειρισμό ή με την προσθήκη λογισμικού. Επιπλέον, διερωτάται ως προς τη σημασία
που έχει ενδεχομένως το γεγονός ότι ο κατασκευαστής δεν επισήμανε ούτε εγγυήθηκε τη δυνατότητα αυτή κατά τη στιγμή του εκτελωνισμού.
Υπενθυμίζεται καταρχάς ότι, κατά πάγια νομολογία, χάριν της ασφάλειας δικαίου και προς διευκόλυνση των ελέγχων, το αποφασιστικό
κριτήριο για τη δασμολογική κατάταξη των εμπορευμάτων πρέπει γενικά να αναζητείται στα αντικειμενικά τους χαρακτηριστικά και
στις αντικειμενικές τους ιδιότητες, όπως ορίζονται στην οικεία κλάση της ΣΟ και στις σημειώσεις των τμημάτων ή των κεφαλαίων
(βλ., μεταξύ άλλων, αποφάσεις της 26ης Σεπτεμβρίου 2000, C‑42/99, Eru Portuguesa, Συλλογή 2000, σ. I‑7691, σκέψη 13, της 16ης
Φεβρουαρίου 2006, C‑500/04, Proxxon, Συλλογή 2006, σ. I‑1545, σκέψη 21, και της 15ης Φεβρουαρίου 2007, C‑183/06, RUMA, που
δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή, σκέψη 27).
Συναφώς, δεν ασκεί επιρροή το αν ο κατασκευαστής του προϊόντος επιδίωξε να προβάλει κάποιο συγκεκριμένο χαρακτηριστικό του
εν λόγω προϊόντος.
Περαιτέρω, το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι το αποφασιστικό κριτήριο για τη δασμολογική κατάταξη των εμπορευμάτων στη ΣΟ πρέπει
να αναζητείται, γενικά, στα αντικειμενικά χαρακτηριστικά και τις ιδιότητες των προϊόντων όπως αυτά παρουσιάζονται προς εκτελωνισμό
(βλ. αποφάσεις της 17ης Μαρτίου 1983, 175/82, Dinter, Συλλογή 1983, σ. 969, σκέψη 10, και της 27ης Μαΐου 1993, C‑33/92, Gausepohl‑Fleisch,
Συλλογή 1993, σ. I‑3047, σκέψη 9). Tα αντικειμενικά χαρακτηριστικά και ιδιότητες των προϊόντων πρέπει να μπορούν να επαληθεύονται
κατά τη στιγμή του εκτελωνισμού (βλ., υπ’ αυτή την έννοια, αποφάσεις της 8ης Φεβρουαρίου 1990, C‑233/88, Van de Kolk, Συλλογή
1990, σ. I‑265, σκέψη 12, της 12ης Δεκεμβρίου 1996, C‑38/95, Foods Import, Συλλογή 1996, σ. I‑6543, σκέψη 17, και της 13ης
Ιουλίου 2006, C‑14/05, Anagram International, Συλλογή 2006, σ. I‑6763, σκέψη 26).
Επιπλέον, ο προορισμός του προϊόντος μπορεί να αποτελέσει αντικειμενικό κριτήριο για την κατάταξη, αρκεί να είναι συμφυής
με το εν λόγω προϊόν, ο συμφυής δε αυτός χαρακτήρας πρέπει να μπορεί να εκτιμηθεί με γνώμονα τα αντικειμενικά χαρακτηριστικά
και τις αντικειμενικές ιδιότητες του προϊόντος αυτού (βλ. αποφάσεις της 1ης Ιουνίου 1995, C-459/93, Thyssen Haniel Logistic,
Συλλογή 1995, σ. Ι-1381, σκέψη 13, και της 11ης Ιανουαρίου 2007, C‑400/05, B. A. S. Trucks, που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη
στη Συλλογή, σκέψη 29).
Τέλος, το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι από τον γενικό κανόνα 2, στοιχείο α΄, των γενικών κανόνων για την ερμηνεία της ΣΟ προκύπτει
ότι, για τους σκοπούς της δασμολογικής κατατάξεως, ένα μη πλήρες ή μη τελειωμένο προϊόν πρέπει να εξομοιώνεται προς ένα πλήρες
ή τελειωμένο προϊόν, υπό την προϋπόθεση ότι εμφανίζει τα ουσιώδη χαρακτηριστικά του πλήρους ή τελειωμένου προϊόντος (βλ. απόφαση
της 9ης Φεβρουαρίου 1999, C‑280/97, ROSE Elektrotechnic, Συλλογή 1999, σ. I‑689, σκέψη 18). Το τμήμα του προϊόντος πρέπει
να είναι αρκετά μεγάλο ή σημαντικό για να προσδίδει στο προϊόν το βασικό του χαρακτηριστικό (βλ., υπ’ αυτή την έννοια, αποφάσεις
της 5ης Οκτωβρίου 1994, C‑151/93, Voogd Vleesimport en –export BV, Συλλογή 1994, σ. I‑4915, σκέψη 20, και της 15ης Δεκεμβρίου
1994, C‑401/93, Goldstar Europe, Συλλογή 1994, σ. I‑5587, σκέψεις 26 έως 28).
Από τις επεξηγηματικές σημειώσεις προκύπτει ότι το στοιχείο που διαφοροποιεί τις βιντεοκάμερες που εμπίπτουν στη διάκριση
8525 40 91 από αυτές που εμπίπτουν στη διάκριση 8525 40 99 είναι η δυνατότητα των τελευταίων, εκτός της εγγραφής ήχων και
εικόνων μέσω της κάμερας ή του μικροφώνου που είναι ενσωματωμένα στη συσκευή αυτή, να εγγράφουν τα ίδια στοιχεία όταν αυτά
προέρχονται από πηγές πλην της κάμερας ή του εν λόγω μικροφώνου. Το κύριο χαρακτηριστικό μιας βιντεοκάμερας που εμπίπτει στη
διάκριση 8525 40 99 είναι επομένως, ιδίως, η λειτουργία DV-in, ήτοι η δυνατότητα εγγραφής από εξωτερικές βιντεοφωνικές πηγές.
Ο χρήστης μπορεί να χρησιμοποιήσει άμεσα τη δυνατότητα αυτή, εφόσον ο κατασκευαστής έχει προβλέψει την εύκολη ενεργοποίηση
της λειτουργίας DV‑in, ενεργοποίηση που εξηγείται στο εγχειρίδιο των οδηγιών χρήσεως που παραδίδεται στον αγοραστή της συσκευής.
Αν η διαδικασία αυτή δεν περιλαμβάνεται στο εν λόγω εγχειρίδιο, η λειτουργία DV‑in δεν αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό της
βιντεοκάμερας, παρά μόνον εφόσον ο σχετικός χειρισμός μπορεί να πραγματοποιηθεί εύκολα από τον χρήστη που δεν διαθέτει ειδικές
δεξιότητες, χωρίς να χρειάζεται μετατροπή του υλισμικού της κάμερας. Επομένως, οι βιντεοκάμερες πρέπει, πριν από την ενεργοποίηση
της λειτουργίας DV-in, να διαθέτουν δομή που να ενσωματώνει τα βασικά χαρακτηριστικά της εν λόγω λειτουργίας, τα δε στοιχεία
που της παρέχουν τη δυνατότητα ενεργοποιήσεως να μην προϋποθέτουν την προσθήκη εξωτερικού υλισμικού.
Περαιτέρω, για να μπορεί η βιντεοκάμερα να καταταγεί στη διάκριση 8525 40 99, πρέπει, αφού πραγματοποιηθεί ο σχετικός χειρισμός
και ενεργοποιηθεί η λειτουργία DV-in, να λειτουργεί όπως και οι βιντεοκάμερες που έχουν σχεδιαστεί με λειτουργία DV-in. Ειδικότερα,
είναι αναγκαίο να μπορεί η βιντεοκάμερα αυτή, όπως και οι τελευταίες, να χρησιμοποιείται για την εγγραφή από εξωτερικές βιντεοφωνικές
πηγές, κατά τρόπο αυτόνομο και χωρίς να εξαρτάται από εξωτερικά υλισμικά ή λογισμικά.
Στις υποθέσεις της κύριας δίκης, από τη δικογραφία και, ιδίως, από τις πραγματογνωμοσύνες που διέταξε το αιτούν δικαστήριο
προκύπτει ότι η διαδικασία χειρισμού των βιντεοκαμερών για την ενεργοποίηση της λειτουργίας DV-in είναι σχετικά περίπλοκη.
Προς τούτο ήταν αναγκαία η αναζήτηση στο Διαδίκτυο ενός πρωτοκόλλου χειρισμού των πλήκτρων (για τις βιντεοκάμερες Medion)
ή η αγορά λογισμικού (για τις βιντεοκάμερες Canon), για όλες δε τις συσκευές ήταν αναγκαία η σύνδεση με προσωπικό υπολογιστή
και η χρησιμοποίηση ορισμένων εξαρτημάτων, όπως το καλώδιο LANC. Περαιτέρω, η Medion και η Canon ισχυρίστηκαν, κατά την επ’
ακροατηρίου συζήτηση, ότι, ακόμη και αν η λειτουργία DV‑in ενεργοποιηθεί για μια φορά, απαιτείται περαιτέρω η σύνδεση της
βιντεοκάμερας με προσωπικό υπολογιστή προκειμένου να μπορέσει να λειτουργήσει κατ’ αυτόν τον τρόπο.
Κατόπιν των προεκτεθέντων, εναπόκειται στον εθνικό δικαστή να εκτιμήσει τον βαθμό περιπλοκότητας των χειρισμών που απαιτούνται
για την ενεργοποίηση της λειτουργίας DV-in και να εξετάσει την αναλογία και τον αυτόνομο χαρακτήρα της λειτουργίας των επίδικων
στην κύρια δίκη βιντεοκαμερών σε σχέση με εκείνες που παρουσιάστηκαν με ενεργοποιημένη τη λειτουργία DV-in. Σε περίπτωση που
το αιτούν δικαστήριο κρίνει ότι ένας χρήστης που δεν έχει ειδικές δεξιότητες μπορεί εύκολα να ενεργοποιήσει τη λειτουργία
DV-in, χωρίς να απαιτείται μετατροπή του υλισμικού της βιντεοκάμερας, και, αφού εξεταστεί ο αναλογικός και αυτόνομος χαρακτήρας
της λειτουργίας, η βιντεοκάμερα πρέπει να καταταγεί στη διάκριση 8525 40 99. Αν δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις αυτές, οι εν
λόγω βιντεοκάμερες πρέπει να καταταγούν στη διάκριση 8525 40 91.
Κατά συνέπεια, στα υποβληθέντα ερωτήματα αρμόζει η απάντηση ότι μια βιντεοκάμερα δεν μπορεί να καταταγεί στη διάκριση 8525 40 99
ΣΟ, παρά μόνον εφόσον είναι ενεργοποιημένη κατά τον εκτελωνισμό η λειτουργία της εγγραφής εικόνων και ήχων προερχομένων από
πηγές πλην της μηχανής λήψης ή του μικροφώνου που είναι ενσωματωμένα στη συσκευή αυτή, ή εφόσον, ακόμη και αν ο κατασκευαστής
δεν επιδίωξε να προβάλει το χαρακτηριστικό αυτό, η εν λόγω λειτουργία μπορεί να ενεργοποιηθεί εκ των υστέρων, με εύκολο χειρισμό
της συσκευής από χρήστη που δεν διαθέτει ειδικές δεξιότητες, χωρίς να απαιτείται μετατροπή του υλισμικού της βιντεοκάμερας.
Στην περίπτωση μεταγενέστερης ενεργοποιήσεως, απαιτείται επίσης, αφενός, αφότου ενεργοποιηθεί η λειτουργία, να λειτουργεί
η βιντεοκάμερα όπως και οι λοιπές βιντεοκάμερες στις οποίες είναι ενεργοποιημένη κατά τον εκτελωνισμό η λειτουργία της εγγραφής
εικόνων και ήχων προερχομένων από πηγές πλην της κάμερας ή του μικροφώνου που είναι ενσωματωμένα στη συσκευή αυτή, και, αφετέρου,
να έχει αυτόνομη λειτουργία. Η συνδρομή των προϋποθέσεων αυτών πρέπει να μπορεί να επαληθευτεί κατά τον χρόνο του εκτελωνισμού.
Εναπόκειται στον εθνικό δικαστή να εκτιμήσει αν πληρούνται οι προϋποθέσεις αυτές. Αν δεν πληρούνται οι εν λόγω προϋποθέσεις,
η βιντεοκάμερα αυτή πρέπει να καταταγεί στη διάκριση 8525 40 91.

Επί των δικαστικών εξόδων
Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον
του εθνικού δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν
παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) αποφαίνεται:
Μια βιντεοκάμερα δεν μπορεί να καταταγεί στη διάκριση 8525 40 99 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας που περιλαμβάνεται στο παράρτημα
Ι του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη Δασμολογική και Στατιστική Ονοματολογία και το
Κοινό Δασμολόγιο, όπως τροποποιήθηκε με τους κανονισμούς (ΕΚ) 2263/2000 της Επιτροπής, της 13ης Οκτωβρίου 2000, (ΕΚ) 2031/2001
της Επιτροπής, της 6ης Αυγούστου 2001, και (ΕΚ) 1789/2003 της Επιτροπής, της 11ης Σεπτεμβρίου 2003, παρά μόνον εφόσον είναι
ενεργοποιημένη κατά τον εκτελωνισμό η λειτουργία της εγγραφής εικόνων και ήχων προερχομένων από πηγές άλλες πλην της μηχανής
λήψης ή του μικροφώνου που είναι ενσωματωμένα στη συσκευή αυτή, ή εφόσον, ακόμη και αν ο κατασκευαστής δεν επιδίωξε να προβάλει
το χαρακτηριστικό αυτό, η εν λόγω λειτουργία μπορεί να ενεργοποιηθεί εκ των υστέρων, με εύκολο χειρισμό της συσκευής από χρήστη
που δεν διαθέτει ειδικές δεξιότητες, χωρίς να απαιτείται μετατροπή του υλισμικού της βιντεοκάμερας. Στην περίπτωση μεταγενέστερης
ενεργοποιήσεως, απαιτείται επίσης, αφενός, αφότου ενεργοποιηθεί η λειτουργία, να λειτουργεί η βιντεοκάμερα όπως και οι λοιπές
βιντεοκάμερες στις οποίες είναι ενεργοποιημένη κατά τον εκτελωνισμό η λειτουργία της εγγραφής εικόνων και ήχων προερχομένων
από πηγές άλλες πλην της κάμερας ή του μικροφώνου που είναι ενσωματωμένα στη συσκευή αυτή, και, αφετέρου, να έχει αυτόνομη
λειτουργία. Η συνδρομή των προϋποθέσεων αυτών πρέπει να μπορεί να επαληθευτεί κατά τον χρόνο του εκτελωνισμού. Εναπόκειται
στο εθνικό δικαστήριο να εκτιμήσει αν πληρούνται οι προϋποθέσεις αυτές. Αν δεν πληρούνται οι εν λόγω προϋποθέσεις, η βιντεοκάμερα
αυτή πρέπει να καταταγεί στη διάκριση 8525 40 91 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας.
(υπογραφές)
*
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.