CELEX: 62001CJ0276
Οδηγία 89/397/ΕΟό
Επίσημος έλεγχος των τροφίμων
Άρθρο 7, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο
Ανάλυση δειγμάτων
Δικαίωμα αντιπραγματογνωμοσύνης
Άμεσο αποτέλεσμα
Δυνατότητα αποδοχής των αποτελεσμάτων των αναλύσεων ως αποδεικτικού μέσου σε περίπτωση προσβολής του δικαιώματος αντιπραγματογνωμοσύνης

για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
81 Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η Γερμανική, η Δανική και η Ιταλική Κυβέρνηση καθώς και η Επιτροπή, οι οποίες κατέθεσαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, δεν αποδίδονται. Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ' αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πέμπτο τμήμα),
κρίνοντας επί των ερωτημάτων που του υπέβαλε με διάταξη της 5ης Ιουλίου 2001 το Amtsgericht Schleswig, αποφαίνεται:
1) Το άρθρο 7, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 89/397/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1989, σχετικά με τον επίσημο έλεγχο των τροφίμων, έχει την έννοια ότι ο παραγωγός προϊόντος μπορεί να επικαλεστεί, δυνάμει της εν λόγω διατάξεως, δικαίωμα αντιπραγματογνωμοσύνης έναντι των αρμοδίων αρχών κράτους μέλους, σε περίπτωση που οι εν λόγω δημόσιες αρχές, βασιζόμενες σε ανάλυση δειγμάτων του προϊόντος που ελήφθησαν σε καταστήματα λιανικού εμπορίου, αμφισβητούν τη συμμόρφωση του εν λόγω προϊόντος του προς τις εθνικές διατάξεις περί τροφίμων.
2) Εναπόκειται σε εθνικό δικαστήριο, επιληφθέν ενδίκου μέσου όπως αυτό της κύριας δίκης, να εκτιμήσει, υπό το πρίσμα του συνόλου των νομικών και πραγματικών στοιχείων που έχει στη διάθεσή του, εάν τα αποτελέσματα από αναλύσεις δειγμάτων προϊόντων πρέπει, ή όχι, να γίνουν αποδεκτά ως αποδεικτικό μέσο παραβάσεως της περί τροφίμων εθνικής νομοθεσίας κράτους μέλους εκ μέρους του παραγωγού των εν λόγω προϊόντων, σε περίπτωση που αυτός δεν μπόρεσε να ασκήσει το δικαίωμά του αντιπραγματογνωμοσύνης κατά το άρθρο 7, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας. Συναφώς, εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο να επαληθεύσει ότι οι εθνικές διατάξεις περί διεξαγωγής αποδείξεων οι οποίες εφαρμόζονται στο πλαίσιο της διαδικασίας του ενδίκου μέσου, αφενός, δεν είναι λιγότερο ευνοϊκές από εκείνες που αφορούν παρόμοια ένδικα βοηθήματα της εσωτερικής έννομης τάξεως (αρχή της ισοδυναμίας) και, αφετέρου, δεν καθιστούν πρακτικά αδύνατη ή υπερβολικά δυσχερή την άσκηση των δικαιωμάτων που απονέμει η κοινοτική έννομη τάξη (αρχή της αποτελεσματικότητας). Πέραν αυτού, το εθνικό δικαστήριο καλείται να εξετάσει κατά πόσον πρέπει να αποκλειστεί ένα τέτοιο αποδεικτικό μέσο προκειμένου να αποτραπούν μέτρα που δεν συνάδουν με τον σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων, ιδίως του δικαιώματος σε δίκαιη δίκη ενώπιον δικαστηρίου όπως κατοχυρώνεται με το άρθρο 6, παράγραφος 1, της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών.