CELEX: 62001TJ0236
Ανταγωνισμός
Σύμπραξη
Αγορά των ηλεκτροδίων γραφίτη
Καθορισμός των τιμών και κατανομή των αγορών
Υπολογισμός του ποσού των προστίμων
Σώρευση των κυρώσεων
Κατευθυντήριες γραμμές για τον υπολογισμό του ποσού των προστίμων
Εφαρμογή
Βαρύτητα και διάρκεια της παραβάσεως
Επιβαρυντικές περιστάσεις
Ελαφρυντικές περιστάσεις
Ικανότητα πληρωμής του προστίμου
Συνεργασία κατά τη διοικητική διαδικασία
Όροι πληρωμής

CB κατά Επιτροπής, σκέψη 54). Στις υποθέσεις αυτές, το Πρωτοδικείο δέχθηκε τόκους υπερημερίας με επιτόκια 7,5 %, 13,25 %
και 13,75 %, διευκρινίζοντας ότι η Επιτροπή μπορεί να υιοθετήσει ένα σημείο αναφοράς σε επίπεδο υψηλότερο από το μέσο επιτόκιο
χορηγήσεως δανείου που ισχύει στην αγορά, στον βαθμό που τούτο είναι αναγκαίο προς αποθάρρυνση παρελκυστικών συμπεριφορών
(προπαρατεθείσα απόφαση LR AF 1998 κατά Επιτροπής, σημείο 398).
477   Υπό τις συνθήκες αυτές, η Επιτροπή δεν υπερέβη, εν προκειμένω, το περιθώριο διακριτικής ευχέρειας που διαθέτει κατά τον καθορισμό
του επιτοκίου για τους τόκους υπερημερίας. Η SGL και η UCAR, ως συνετές και ενήμερες επιχειρήσεις, όφειλαν να γνωρίζουν την
πρακτική της Επιτροπής ως προς τη λήψη των αποφάσεών της και την προαναφερθείσα νομολογία. Δεν μπορούσαν να προσδοκούν ότι
η Επιτροπή θα εφάρμοζε γι’ αυτές επιεικέστερα επιτόκια. Στο παρόν πλαίσιο –που δεν καλύπτεται από τα άρθρα 242 και 256 ΕΚ
καθώς και από τα άρθρα 104 έως 110 του Κανονισμού Διαδικασίας–, η Επιτροπή δεν όφειλε να λάβει υπόψη της την οικονομική κατάσταση
της UCAR (βλ., ανωτέρω, σκέψεις 379 έως 372 και 472).
478   Όσον αφορά ειδικότερα την υποχρέωση της UCAR να συστήσει τραπεζική εγγύηση, το Πρωτοδικείο έκρινε ότι, παρέχοντας τη δυνατότητα
απαλλαγής από την άμεση πληρωμή του προστίμου μέσω τραπεζικής εγγυήσεως σκοπούσας στη διασφάλιση της πληρωμής του προστίμου
και των σχετικών τόκων, η Επιτροπή παρέχει στην οικεία επιχείρηση το ευεργέτημα ενός προνομίου μη προκύπτοντος από τις διατάξεις
ούτε της Συνθήκης ούτε του κανονισμού 17 (προπαρατεθείσα στη σκέψη 475 απόφαση CB κατά Επιτροπής, σκέψη 82). Το προνόμιο αυτό
καθίσταται σημαντικότερο για τον λόγο ότι το επιτόκιο που εφαρμόζεται σε περίπτωση συστάσεως τραπεζικής εγγυήσεως είναι χαμηλότερο
εκείνου που απαιτείται σε περίπτωση μη πληρωμής του προστίμου (προπαρατεθείσα απόφαση CB κατά Επιτροπής, σκέψη 83).
479   Λαμβανομένης υπόψη της νομολογίας αυτής, η Επιτροπή δεν όφειλε να δεχθεί το αίτημα της UCAR που απέβλεπε στην αποκόμιση μεγαλύτερου
πλεονεκτήματος, ήτοι να μην απαιτήσει τη σύσταση τραπεζικής εγγυήσεως και να δεχθεί, αντ’ αυτής, την παροχή εμπράγματης ασφάλειας.
Συγκεκριμένα, η σύσταση τραπεζικής εγγυήσεως ως ασφάλειας είναι ισχυρότερη σε σχέση με άλλες μορφές ασφάλειας, καθότι αρκεί,
σε περίπτωση μη πληρωμής, η αναγωγή κατά της τράπεζας για να καταβληθεί αμέσως το ποσό για το οποίο έχει συσταθεί εγγύηση,
ενώη ενεργοποίηση μιας άλλης ασφάλειας μπορεί να αποδειχθεί αβέβαιη και να χρειαστούν περαιτέρω προσπάθεια και χρόνος. Το
Δικαστήριο, σε άλλη περίπτωση, παραχώρησε στα κοινοτικά όργανα το δικαίωμα να καθιερώσουν απλό και αποτελεσματικό μηχανισμό
εγγυοδοσίας (απόφαση του Δικαστηρίου της 18ης Νοεμβρίου 1987, 137/85, Maizena, Συλλογή 1987, σ. 4587, σκέψη 10). Η Επιτροπή
δεν είναι η ίδια τραπεζικός οργανισμός και δεν διαθέτει ούτε την υποδομή ούτε τις εξειδικευμένες υπηρεσίες μιας τράπεζας που
θα απαιτούνταν για την αξιολόγηση της εν λόγω ασφάλειας και για την επαλήθευση των όρων της ενδεχόμενης ενεργοποιήσεώς της
σε περίπτωση μη πληρωμής. Επομένως, είχε δικαίωμα να αρνηθεί, χωρίς ειδική αιτιολογία, να δεχθεί την ασφάλεια που της παρέσχε
η UCAR.
480   Τέλος, όσον αφορά την αδυναμία της UCAR να συστήσει τραπεζική εγγύηση, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η εν λόγω δήλωση της προσφεύγουσας
δεν τεκμηριώθηκε επαρκώς κατά νόμο. Συγκεκριμένα, η προσφεύγουσα δεν προσκόμισε κανένα έγγραφο από τις δανείστριες τράπεζές
της που να αποδεικνύει ότι υπέβαλε αίτηση για τη σύσταση τραπεζικής εγγυήσεως σχετικά με το πρόστιμό της, ενώ παράλληλα συνέχιζε
να λαμβάνει τραπεζικές προκαταβολές για τις τρέχουσες δραστηριότητες της εταιρίας, και ότι η τράπεζα απέρριψε την αίτησή της
λόγω οικονομικών δυσχερειών. Επιπλέον, η UCAR δεν απέδειξε ότι δεν είχε τη δυνατότητα να λάβει, βάσει της εμπράγματης ασφάλειας
που παρείχε στην Επιτροπή, τραπεζική εγγύηση από χρηματοοικονομικό ίδρυμα πέραν των τραπεζών που της χορηγούσαν δάνεια.
481   Δεδομένου ότι οι λόγοι ακυρώσεως και τα επιχειρήματα που υποβλήθηκαν στο πλαίσιο αυτό απορρίφθηκαν στο σύνολό τους, τα αιτήματα
περί ακυρώσεως του άρθρου 4 της προσβαλλόμενης αποφάσεως καθώς και των εγγράφων του Ιουλίου και του Αυγούστου, στο μέτρο που
είναι παραδεκτά, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμα.

Επί της επαναλήψεως της προφορικής διαδικασίας
482   Με υπόμνημα της 9ης Ιανουαρίου 2004, η GrafTech International Ltd., πρώην UCAR, ζήτησε την επανάληψη της προφορικής διαδικασίας
στην υπόθεση T-246/01. Προς στήριξη του αιτήματός της, υπενθύμισε ότι επικαλέστηκε, κατά τη διοικητική διαδικασία ενώπιον
της Επιτροπής και κατά τη δίκη ενώπιον του Πρωτοδικείου, την αδυναμία της να πληρώσει το πρόστιμο λόγω της επισφαλούς οικονομικής
της καταστάσεως, η οποία επιδεινώθηκε με τις κυρώσεις που της επέβαλαν οι αρχές τρίτων χωρών. Μολονότι κατ’ αυτόν τον τρόπο
απέδειξε την αδυναμία της να επωμισθεί το βάρος του προστίμου υπό την έννοια του σημείου 5, στοιχείο β΄, των κατευθυντήριων
γραμμών, η Επιτροπή αρνήθηκε να εφαρμόσει τη διάταξη αυτή στην περίπτωσή της, για τον λόγο ότι η χορηγηθείσα λόγω αυτού μείωση
του προστίμου θα απέφερε αδικαιολόγητο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στις επιχειρήσεις που ήταν λιγότερο προσαρμοσμένες στις συνθήκες
της αγοράς. Με την από 3 Δεκεμβρίου 2003 απόφασή της σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρο 81 της Συνθήκης ΕΚ (COMP 38.359
– Προϊόντα με βάση άνθρακα και γραφίτη για ηλεκτρικές και μηχανικές εφαρμογές), η Επιτροπή έλαβε ριζικά αντίθετη θέση σχετικά
με το ζήτημα της ικανότητας μιας επιχειρήσεως να επωμισθεί το βάρος του προστίμου υπό την έννοια του προαναφερθέντος σημείου
5, στοιχείο β΄.
483   Παραπέμποντας σε ανακοινωθέν τύπου της Επιτροπής της ίδιας ημέρας, η UCAR διευκρινίζει συναφώς ότι η Επιτροπή μείωσε κατά
33 % το ποσό του προστίμου που θα είχε άλλως επιβληθεί στην SGL λόγω του ότι στην εταιρία αυτή είχαν ήδη επιβληθεί υψηλά πρόστιμα
λόγω της συμμετοχής της σε δύο προηγούμενες συμπράξεις και της δυσχερούς οικονομικής της κατάστασης. Για τη UCAR είναι αναγκαίο
να διεξαχθεί νέα προφορική διαδικασία στην υπό κρίση υπόθεση προκειμένου η Επιτροπή να δηλώσει αν σκοπεύει να εμμείνει στην
άρνησή της έναντι της UCAR και, σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, να εξηγήσει πώς η άρνηση αυτή μπορεί να συμβιβαστεί με
την προσέγγιση που ακολούθησε με την από 3 Δεκεμβρίου 2003 απόφασή της.
484   Ως προς την επιχειρηματολογία αυτή, το Πρωτοδικείο εκτιμά ότι δεν  υπάρχει λόγος να διατάξει, σύμφωνα με το άρθρο 62 του Κανονισμού
Διαδικασίας, την επανάληψη της προφορικής διαδικασίας. Συγκεκριμένα, το Πρωτοδικείο, το οποίο διαθέτει διακριτική ευχέρεια
στον τομέα αυτό, δεν υποχρεούται να δεχθεί αίτηση επαναλήψεως παρά μόνον εφόσον ο ενδιαφερόμενος στηρίζεται σε πραγματικά
περιστατικά δυνάμενα να ασκήσουν αποφασιστική επιρροή στην επίλυση της διαφοράς, τα οποία δεν μπόρεσε να επικαλεσθεί πριν
από το πέρας της προφορικής διαδικασίας (απόφαση του Δικαστηρίου της 8ης Ιουλίου 1999, C-199/92 P, Hüls κατά Επιτροπής, Συλλογή
1999, σ. I-4287, σκέψεις 127 και 128). Εν προκειμένω, ναι μεν η UCAR δεν μπόρεσε να επικαλεστεί, κατά την προφορική διαδικασία
της 3ης Ιουλίου 2003,  την ως άνω απόφαση της Επιτροπής της 3ης Δεκεμβρίου 2003, η απόφαση αυτή δεν ασκεί όμως επιρροή στο
παρόν πλαίσιο. Συγκεκριμένα, όπως προκύπτει από την παρατεθείσα στη σκέψη 370 νομολογία, η Επιτροπή ουδόλως υποχρεούται να
λάβει υπόψη της, κατά τον καθορισμό του ποσού του προστίμου, την ελλειμματική οικονομική κατάσταση της οικείας επιχειρήσεως,
και μάλιστα ανεξαρτήτως από το γεγονός ότι ενδέχεται να λάβει υπόψη της την κατάσταση αυτή υπό τις ειδικές περιστάσεις μιας
συγκεκριμένης υποθέσεως.
485   Κατά συνέπεια, η αίτηση επαναλήψεως της προφορικής διαδικασίας πρέπει να απορριφθεί.

Επί των δικαστικών εξόδων
486   Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον
υπήρχε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του ίδιου κανονισμού, το Πρωτοδικείο
μπορεί να κατανείμει τα δικαστικά έξοδα σε περίπτωση μερικής ήττας των διαδίκων.
487   Εν προκειμένω, στις υποθέσεις T-239/01 και T-246/01, δεδομένου ότι οι προσφεύγουσες ηττήθηκαν κατά μεγάλο μέρος, κατόπιν δίκαιης
εκτιμήσεως των περιστάσεων της υποθέσεως, η SGL πρέπει να φέρει επτά όγδοα των δικαστικών της εξόδων και επτά όγδοα των εξόδων
της Επιτροπής και η τελευταία θα φέρει το ένα όγδοο των δικών της εξόδων και το ένα όγδοο των εξόδων της SGL, ενώ η UCAR θα
φέρει τέσσερα πέμπτα των δικών της εξόδων και τέσσερα πέμπτα των εξόδων της Επιτροπής και η τελευταία θα φέρει το ένα πέμπτο
των δικών της εξόδων και το ένα πέμπτο των εξόδων της UCAR.
488   Δεδομένου ότι στις υποθέσεις T-245/01 και T-252/01 οι προσφεύγουσες δικαιώθηκαν κατά ένα όχι αμελητέο μέρος,  κατόπιν δίκαιης
εκτιμήσεως των περιστάσεων της υποθέσεως, η SDK και η C/G θα φέρουν τα τρία πέμπτα των δικών τους δικαστικών εξόδων και τα
τρία πέμπτα των εξόδων της Επιτροπής, ενώ η τελευταία θα φέρει τα δύο πέμπτα των δικών της εξόδων και τα δύο πέμπτα των εξόδων
στα οποία υποβλήθηκαν οι προσφεύγουσες.
489   Επειδή στις υποθέσεις Τ-236/01, Τ-244/01 και Τ-251/01 οι διάδικοι ηττήθηκαν και δικαιώθηκαν κατά ίσα μέρη, κατόπιν δίκαιης
εκτιμήσεως των περιστάσεων της υποθέσεως, η Tokai, η Nippon και η SEC θα φέρουν το ήμισυ των δικαστικών τους εξόδων και το
ήμισυ των εξόδων της Επιτροπής και η τελευταία θα φέρει το ήμισυ των δικαστικών της εξόδων και το ήμισυ των εξόδων στα οποία
υποβλήθηκαν οι προσφεύγουσες.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ (δεύτερο τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Στην υπόθεση T-236/01, Tokai Carbon κατά Επιτροπής:
–
ορίζει το ποσό του προστίμου που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα με το άρθρο 3 της αποφάσεως 2002/271 στα 12 276 000 ευρώ·
–
απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά·
–
κάθε διάδικος θα φέρει το ήμισυ των δικαστικών του εξόδων και το ήμισυ των εξόδων του αντιδίκου.
2)
Στην υπόθεση T-239/01, SGL Carbon κατά Επιτροπής:
–       ορίζει το ποσό του προστίμου που επιβλήθηκε στην
προσφεύγουσα με το άρθρο 3 της αποφάσεως 2002/271 στα 69 114 000 ευρώ·
–
απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά·
–
η προσφεύγουσα θα φέρει τα επτά όγδοα των δικαστικών της εξόδων και τα επτά όγδοα των εξόδων της Επιτροπής και η τελευταία
θα φέρει το ένα όγδοο των δικών της εξόδων και το ένα όγδοο των εξόδων της προσφεύγουσας.
3)
Στην υπόθεση T-244/01, Nippon  Carbon κατά Επιτροπής:
–
ορίζει το ποσό του προστίμου που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα με το άρθρο 3 της αποφάσεως 2002/271 στα 6 274 000 ευρώ·
–
απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά·
–
κάθε διάδικος θα φέρει το ήμισυ των δικαστικών του εξόδων και το ήμισυ των εξόδων του αντιδίκου.
4)
Στην υπόθεση T-245/01, Showa Denko κατά Επιτροπής:
–
ορίζει το ποσό του προστίμου που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα με το άρθρο 3 της αποφάσεως 2002/271 στα 10 440 000 ευρώ·
–
απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά·
–
η προσφεύγουσα θα φέρει τα τρία πέμπτα των δικών της δικαστικών εξόδων και τα τρία πέμπτα των εξόδων της Επιτροπής, ενώ η
τελευταία θα φέρει τα δύο πέμπτα των δικών της εξόδων και τα δύο πέμπτα των εξόδων της προσφεύγουσας.
5)
Στην υπόθεση T-246/01, GrafTech International, πρώην UCAR International, κατά Επιτροπής:
–
ορίζει το ποσό του προστίμου που επιβλήθηκε στη UCAR International, προσφεύγουσα με το άρθρο 3 της αποφάσεως 2002/271 στα
42 050 000 ευρώ·
–
απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά·
–
η προσφεύγουσα θα φέρει τα τέσσερα πέμπτα των δικών της δικαστικών εξόδων και τα τέσσερα πέμπτα των εξόδων της Επιτροπής,
ενώ η τελευταία θα φέρει το ένα πέμπτο των δικών της εξόδων και το ένα πέμπτο των εξόδων της προσφεύγουσας.
6)
Στην υπόθεση T-251/01, SEC Corporation κατά Επιτροπής:
–
ορίζει το ποσό του προστίμου που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα με το άρθρο 3 της αποφάσεως 2002/271 στα 6 138 000 ευρώ·
–
απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά·
–
κάθε διάδικος θα φέρει το ήμισυ των δικαστικών του εξόδων και το ήμισυ των εξόδων του αντιδίκου.
7)
Στην υπόθεση T-252/01, The Carbide/Graphite Group κατά Επιτροπής:
–
ορίζει το ποσό του προστίμου που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα με το άρθρο 3 της αποφάσεως 2002/271 στα 6 480 000 ευρώ·
–
απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά·
–
η προσφεύγουσα θα φέρει τα τρία πέμπτα των δικών της δικαστικών εξόδων και τα τρία πέμπτα των εξόδων της Επιτροπής, ενώ η
τελευταία θα φέρει τα δύο πέμπτα των δικών της εξόδων και τα δύο πέμπτα των εξόδων της προσφεύγουσας.
Forwood
Pirrung
Meij
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 29 Απριλίου 2004.
Ο Γραμματέας

Ο Πρόεδρος
H. Jung

J. Pirrung
Πίνακας περιεχομένων
Ιστορικό της διαφοράς και διαδικασία
Αιτήματα των διαδίκων
Σκεπτικό
Α – Επί των αιτημάτων περί ακυρώσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως στο σύνολό της ή ορισμένων διαπιστώσεων πραγματικών περιστατικών
1.  Επί των αιτημάτων περί ακυρώσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως στο σύνολό της
α) Υπόθεση Τ-239/01
Επί της αρνήσεως πλήρους προσβάσεως στη δικογραφία
Επί του μη οριστικού χαρακτήρα της ανακοινώσεως των αιτιάσεων
Επί της παράνομης εκθέσεως του συμβούλου ακροάσεων
β) Υπόθεση T-246/01
2.  Επί των αιτημάτων περί μερικής ακυρώσεως του άρθρου 1 της προσβαλλομένης αποφάσεως και ορισμένων διαπιστώσεων πραγματικών
περιστατικών που περιλαμβάνονται σ’ αυτή
α) Επί του λόγου ακυρώσεως που αντλείται, στην υπόθεση T-239/01, από εσφαλμένη διαπίστωση σχετική με την εφαρμογή κεντρικού
συστήματος εποπτείας
β) Επί του λόγου ακυρώσεως που αντλείται, στην υπόθεση T-236/01, από εσφαλμένη διαπίστωση της παγκόσμιας κλίμακας της συμπράξεως
γ) Επί του λόγου ακυρώσεως που αντλείται, στην υπόθεση T-239/01, από το ότι εκτιμήθηκε εσφαλμέναη διάρκεια της παραβάσεως
δ) Επί των λόγων ακυρώσεως που αντλούνται, στην υπόθεση T-244/01, από παράβαση ουσιωδών τύπων, λόγω της ελλείψεως επαρκών
αποδεικτικών στοιχείων ως προς τη συμμετοχή της Nippon στην παράβαση από τον Μάιο του 1992 έως τον Μάρτιο του 1993, και από
την επ’ αυτού έλλειψη αιτιολογίας
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Β – Επί των αιτημάτων που αφορούν την ακύρωση του άρθρου 3 της προσβαλλομένης αποφάσεως ή τη μείωση των επιβληθέντων προστίμων
1.  Επί των λόγων ακυρώσεως που αντλούνται από παραβίαση της αρχής της μη σωρεύσεως των κυρώσεων και της υποχρεώσεως της Επιτροπής
να λάβει υπόψη τις προηγουμένως επιβληθείσες κυρώσεις καθώς και από έλλειψη αιτιολογίας επ’ αυτού
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
2.  Επί των λόγων ακυρώσεως που αντλούνται από παράβαση των κατευθυντήριων γραμμών, από τον παράνομο χαρακτήρα τους και από
έλλειψη αιτιολογίας επ’ αυτού
α) Προκαταρκτικές παρατηρήσεις επί του νομικού πλαισίου στο οποίο εντάσσονται τα επιβληθέντα στις προσφεύγουσες πρόστιμα
β) Επί των αρχικών ποσών που ελήφθησαν υπόψη στην προσβαλλόμενη απόφαση σε συνάρτηση με τη βαρύτητα της παραβάσεως
Περίληψη της προσβαλλομένης αποφάσεως
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
–  Επί της εφαρμογής των κατευθυντήριων γραμμών για τον καθορισμό του κύκλου εργασιών που έπρεπε να ληφθεί υπόψη
–  Επί του κύκλου εργασιών που έλαβε υπόψη της η Επιτροπή για τον καθορισμό του αρχικού ποσού
–  Επί της πραγματικής επιρροής της συμπράξεως στις αυξήσεις των τιμών και στα μερίδια της αγοράς ορισμένων μελών της συμπράξεως
–  Επί της ταξινομήσεως των μερών της συμπράξεως σε τρεις κατηγορίες και επί του καθορισμού των αντίστοιχων αρχικών ποσών
–  Επί του «αποτρεπτικού συντελεστή» που εφαρμόστηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση
γ) Επί των αρχικών ποσών που ελήφθησαν υπόψη με την προσβαλλόμενη απόφαση σε συνάρτηση με τη διάρκεια της παραβάσεως
Περίληψη της αποφάσεως
Υπόθεση T-239/01
Υπόθεση T-246/01
–  Επιχειρήματα των διαδίκων
–  Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
δ) Επί των επιβαρυντικών περιστάσεων
Περίληψη της προσβαλλομένης αποφάσεως
Υποθέσεις T-244/01 και T-251/01
Υποθέσεις Τ-239/01 και T-246/01
ε) Επί των ελαφρυντικών περιστάσεων
Περίληψη της αποφάσεως
Υποθέσεις T-236/01, T-239/01, T-244/01, T-246/01, T-251/01 και T-252/01
–  Επιχειρήματα των διαδίκων
–  Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
στ) Επί του ανώτατου ορίου των προστίμων και επί της ικανότητας ορισμένων προσφευγουσών να επωμισθούν το βάρος ενός προστίμου
κατά την έννοια του σημείου 5 των κατευθυντήριων γραμμών
Υποθέσεις T-239/01 και T-245/01
Υποθέσεις T-239/01, T-246/01, T-251/01 και T-252/01
–  Επιχειρήματα των διαδίκων
–  Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
3.  Επί των λόγων ακυρώσεως που αντλούνται από τη μη εφαρμογή της ανακοινώσεως περί συνεργασίας
α) Υπόθεση T-239/01
Περίληψη της υποθέσεως
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
β) Υπόθεση T-246/01
Περίληψη της υποθέσεως
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
γ) Υπόθεση T-252/01
Περίληψη της υποθέσεως
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Γ – Επί των αιτημάτων που διατυπώθηκαν στις υποθέσεις T-239/01 και T-246/01 και αποβλέπουν στην ακύρωση του άρθρου 4 της προσβαλλόμενης
αποφάσεως καθώς και των εγγράφων του Ιουλίου και του Αυγούστου
1.  Επιχειρήματα των διαδίκων
2.  Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Επί της επαναλήψεως της προφορικής διαδικασίας
Επί των δικαστικών εξόδων
*
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.