CELEX: 62005FJ0104
Υπαλληλική υπόθεση
Υπάλληλοι
Προαγωγή

:
Ακυρώνεται η απόφαση περί καθορισμού του συνολικού αριθμού μορίων του Valero Jordana για την περίοδο προαγωγών 2004, καθώς
και η απόφαση περί μη προαγωγής του για την περίοδο αυτή. Η προσφυγή απορρίπτεται κατά τα λοιπά. Η Επιτροπή φέρει το σύνολο
των δικαστικών εξόδων.
Περίληψη
1.
Υπάλληλοι – Προαγωγή – Εφαρμοστέοι κανόνες – Περίοδος προαγωγών 2004
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, παράρτημα XIII, άρθρο 6, εδ. 2)
2.
Υπάλληλοι – Προαγωγή – Εφαρμοστέοι κανόνες – Περίοδος προαγωγών 2004
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 45· κανονισμός 723/2004 του Συμβουλίου, άρθρο 2)
3.
Υπάλληλοι – Προαγωγή – Συγκριτική εξέταση των προσόντων
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 45)
4.
Υπάλληλοι – Προσφυγή – Έννομο συμφέρον
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 45)
1.
Το άρθρο 6, δεύτερο εδάφιο, του παραρτήματος XIII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων (στο εξής: ΚΥΚ) προσδιορίζει
όχι το εφαρμοστέο στην περίοδο προαγωγών 2004 κείμενο του ΚΥΚ, αλλά εκείνο που ορίζει τα αποτελέσματα των αποφάσεων περί προαγωγών
που λαμβάνονται στο πλαίσιο της εν λόγω περιόδου. Σκοπός της διατάξεως αυτής είναι να εξασφαλίσει υπέρ των υπαλλήλων, για
τους οποίους η απόφαση περί προαγωγής λαμβάνεται μεν στο τέλος του έτους 2004 αλλά των οποίων η προαγωγή λαμβάνει χώρα σε
προγενέστερη της 1ης Μαΐου 2004 ημερομηνία, ότι το απορρέον από την προαγωγή τους όφελος για τη σταδιοδρομία τους, ιδίως όσον
αφορά τη βαθμολογική εξέλιξη, θα είναι απολύτως όμοιο προς εκείνο που θα απέρρεε από μιαν απόφαση περί προαγωγής ληφθείσα
προ της ενάρξεως της ισχύος του ΚΥΚ, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 723/2004.
(βλ. σκέψη 66)
2.
Ελλείψει διατάξεων που να προβλέπουν παρέκκλιση από την αρχή της άμεσης εφαρμογής των νέων ρυθμίσεων στον κανονισμό 723/2004,
ο οποίος τροποποίησε, από 1ης Μαΐου 2004, τον Κανονισμό Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων και το Καθεστώς που ισχύει για
το Λοιπό Προσωπικό, το άρθρο 45 του ΚΥΚ, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό αυτό, εφαρμόζεται αμέσως μετά την έναρξη της
ισχύος του εν λόγω κανονισμού. Κατά συνέπεια, τον Νοέμβριο του 2004 η Επιτροπή δεν μπορούσε να εφαρμόσει νομίμως τις διατάξεις
του άρθρου 45 του παλαιού ΚΥΚ, οι οποίες είχαν καταργηθεί με τον ως άνω κανονισμό, προκειμένου να λάβει την απόφαση περί καθορισμού
του συνολικού αριθμού μορίων προτεραιότητας υπαλλήλου κατά την περίοδο προαγωγών 2004 και την απόφαση να μην τον προαγάγει
στο πλαίσιο της εν λόγω περιόδου.
(βλ. σκέψεις 71 και 72)
3.
Είναι παράνομη η απόφαση της Επιτροπής που προσδιορίζει, στο πλαίσιο της περιόδου προαγωγών 2004, τον συνολικό αριθμό μορίων
προτεραιότητας ενός υπαλλήλου χωρίς να λαμβάνει ειδικά υπόψη τα δύο συμπληρωματικά κριτήρια που προβλέπει το άρθρο 45 του
ΚΥΚ, όπως αυτός ίσχυε την 1η Μαΐου 2004, ήτοι τη χρησιμοποίηση εκ μέρους του υπαλλήλου, κατά την άσκηση των καθηκόντων του,
γλωσσών διαφορετικών από τη γλώσσα την οποία αποδεδειγμένα γνωρίζει απταίστως κατά τον διορισμό του και, ενδεχομένως, το επίπεδο
των ευθυνών που έχει.
Το παράνομο της αποφάσεως αυτής συνεπάγεται το παράνομο της αποφάσεως περί μη προαγωγής του εν λόγω υπαλλήλου αν μια νέα εξέταση
των υποψηφιοτήτων, κατά την οποία θα λαμβάνονται υπόψη τα δύο αυτά κριτήρια, μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα μια σαφώς διαφορετική
εκτίμηση της ιεραρχήσεως των προσόντων των υπαλλήλων και, ενδεχομένως, παρέχει δυνατότητα προαγωγής στον ως άνω υπάλληλο στο
πλαίσιο της περιόδου αυτής.
(βλ. σκέψεις 74, 76 και 78 έως 80)
4.
Μια προσφυγή είναι παραδεκτή μόνον αν ο προσφεύγων έχει προσωπικό συμφέρον από την ακύρωση της προσβαλλομένης πράξεως. Ένας
υπάλληλος δεν μπορεί να θεωρεί ευλόγως ότι θίγεται από έναν πίνακα προαγομένων υπαλλήλων και, επομένως, δεν έχει προσωπικό
συμφέρον να ζητήσει την ακύρωσή του παρά μόνον αν δεν περιλαμβάνεται σε αυτόν το όνομά του, καθόσον οι εν λόγω προαγωγές δεν
εμποδίζουν τη δική του προαγωγή στο πλαίσιο της σχετικής περιόδου, κατόπιν νέας συγκριτικής εξετάσεως των προσόντων των υποψηφίων,
σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 45 του ΚΥΚ. Κατά συνέπεια, αίτημα περί ακυρώσεως του πίνακα αυτού στο σύνολό του είναι
απαράδεκτο.
(βλ. σκέψεις 84 έως 86)
Παραπομπή:
ΠΕΚ: 21 Νοεμβρίου 1996, T‑144/95, Μιχαήλ κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 1996, σ. I‑A‑529 και II‑1429, σκέψη 31· 28 Σεπτεμβρίου
2004, T‑310/00, MCI κατά Επιτροπής, Συλλογή 2004, σ. II‑3253, σκέψη 44