CELEX: 62009CJ0038
Appell
Stħarriġ mill-Qorti tal-Ġustizzja
Regolamenti (KE) Nru 2100/94 u Nru 1239/95
Agrikoltura
Drittijiet Komunitarji ta’ varjetajiet ta’ pjanti
Karattru distintiv tal-varjetà li saret applikazzjoni għaliha
Popolarità tal-varjetà
Prova
Varjetà tal-pjanta SUMCOL 01

Permezz tal-appell tiegħu, R. Schräder qed jitlob l-annullament tas-sentenza tal-Qorti tal-Prim’Istanza tal-Komunitajiet Ewropej
(li saret il-Qorti Ġenerali tal-Unjoni Ewropea fl-1.12.09), tad-19 ta’ Novembru 2008, Schräder vs CVPO (SUMCOL 01) (T‑187/06,
Ġabra p. II‑3151, iktar ’il quddiem is-“sentenza appellata”), li permezz tagħha hija ċaħdet ir-rikors tiegħu intiż li jannulla
d-deċiżjoni tal-Bord tal-Appell tal-Uffiċċju Komunitarju tal-Varjetajiet tal-Pjanti (CPVO) tat-2 ta’ Mejju 2006 (Każ A 003/2004,
iktar ’il quddiem id-“deċiżjoni kkontestata”).

Il-kuntest ġuridiku
Skont l-Artikolu 6 tar-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 2100/94, tas-27 ta’ Lulju 1994, dwar drittijiet ta’ varjetajiet ta’
pjanti fil-Komunità (ĠU Edizzjoni Speċjali bil-Malti, Kapitolu 3, Vol. 16, p. 390) kif emendat bir-Regolament tal-Kunsill
(KE) Nru 2506/95, 25 ta’ Ottubru 1995 (ĠU Edizzjoni Speċjali bil-Malti, Kaptiolu 3, Vol. 18, p. 255, iktar ’il quddiem ir-“Regolament
Nru 2100/94”) id-drittijiet Komunitarji tal-varjetajiet ta’ pjanti huma mogħtija lill-varjetajiet li huma distinti, uniformi,
stabbli u ġodda.
L-Artikolu 7 tar-Regolament Nru 2100/94 jistabbilixxi:
“1.      Varjetà tkun meqjusa li tkun distinta jekk tkun distingwibbli b’mod ċar b’referenza għall-espressjoni tal-karatteristiċi li
jirriżultaw minn ġenotip partikolari jew taħlita ta’ ġenotipi, minn kull varjetajiet oħra li l-eżistenza tagħha jkun fatt
li jafu kulħadd fid-data ta’ l-applikazzjoni […]
2.      L-eżistenza ta’ varjetajiet oħrajn għandhom b’mod partikolari ikunu meqjusa li jkunu fatt li jafu kulħadd jekk fid-data ta’
l-applikazzjoni […]:
a)      kienet il-għan [is-suġġett] ta’ dritt tal-varjetajiet ta’ pjanti jew imdaħħla f’reġistru uffiċjali ta’ varjetajiet ta’ pjanti,
fil-Komunità jew xi Stat, jew f’xi organizzazzjoni intergovernattiva bil-kompetenza relevanti;
b)      applikazzjoni għall-għoti ta’ dritt ta’ varjetajiet ta’ pjanti jew dwar id-dħul tagħhom f’dak ir-reġistru uffiċjali kienet
magħmula, sakemm dik l-applikazzjoni tkun wasslet għall-għoti jew id-dħul sadanittantant.
Ir-Regoli ta’ l-implimentazzjoni […] jistgħu jispeċifikaw aktar każi bħala eżempju li għandhom ikunu meqjusa bħala fatt li
jafu kulħadd.”
Skont l-Artikolu 54 tar-Regolament Nru 2100/94, is-CPVO għandu jeżamina, b’mod partikolari, jekk il-varjetà tistax tkun is-suġġett
ta’ dritt Komunitarju tal-varjetajiet ta’ pjanti, jekk il-varjetà hijiex ġdida u jekk l-applikant huwiex intitolat li jdaħħal
applikazzjoni. Huwa għandu jeżamina jekk id-denominazzjoni tal-varjetà proposta hijiex eliġibbli. Għal dan il-għan, huwa jista’
juża s-servizzi ta’ korpi oħrajn. L-ewwel applikant huwa meqjus li għandu d-dritt Komunitarju tal-varjetajiet ta’ pjanti.
Skont l-Artikolu 55 ta’ dan ir-regolament, meta s-CPVO jikkonstata li ma hemm l-ebda ostakolu għal dritt Komunitarju tal-varjetajiet
ta’ pjanti, huwa għandu jieħu l-miżuri neċessarji sabiex l-eżami tekniku, intiż li jivverifika li l-kundizzjonijiet meħtieġa
huma sodisfatti, isir, tal-inqas f’wieħed mill-Istati Membri, mill-korp jew korpi kompetenti inkarigati mill-Kunsill Amministrattiv
bl-eżami tekniku tal-varjetajiet tal-ispeċi kkonċernati (Uffiċċji tal-Eżami).
Skont l-Artikoli 61 u 62 tal-imsemmi regolament, jekk l-Uffiċċju jqis li r-riżultati ta’ dan l-eżami huma suffiċjenti sabiex
jiddeċiedi dwar l-applikazzjoni u ma hemmx impedimenti skont l-Artikoli 59 u 61 ta’ dan l-istess regolament, huwa għandu jagħti
d-dritt Komunitarju ta’ varjetajiet ta’ pjanti. Min-naħa l-oħra, l-applikazzjoni għal dritt Komunitarju tiġi miċħuda jekk
ir-riżultat tal-imsemmi eżami ma jkunx konklużiv.
Skont l-Artikolu 67(2) tar-Regolament Nru 2100/94, appell ippreżentat kontra deċiżjoni tas-CPVO li tiċħad l-applikazzjoni
għal dritt Komunitarju għandu effett sospensiv. Madankollu, is-CPVO jista’, jekk iqis li ċ-ċirkustanzi hekk jeħtieġu, jordna
li d-deċiżjoni kkontestata ma tiġix sospiża.
L-Artikolu 70(2) tal-istess regolament jistabbilixxi:
“Jekk id-deċiżjoni ma tkun[x] ratifikata fi żmien xahar wara l-wasla ta’ l-istqarrija tal-bażi, għall-appell, l-Uffiċċju għandu
minnfih:
–        jiddeċiedi jekk jieħux azzjoni skond l-Artikolu 67(2), it-tieni sentenza;
u
–        jibgħat l-appell lill-Bord ta’ l-Appell”.
Mill-Artikoli 71 sa 73 tar-Regolament Nru 2100/94 jirriżulta li l-Bord tal-Appell għandu jiddeċiedi l-appell li jitressaq
quddiemu kemm billi jeżerċita l-kompetenzi tas-CPVO, kif ukoll billi jibgħat il-kawża lura lid-dipartiment kompetenti tas-CPVO
għal azzjoni ulterjuri. Id-deċiżjonijiet tal-Bordijiet tal-Appell li jiddeċiedu fuq appell jistgħu jkunu s-suġġett ta’ appell
quddiem il-Qorti tal-Ġustizzja. Dan l-appell jista’ jsir għal inkompetenza, ksur tal-forom proċedurali sostanzjali, ksur tat-Trattat,
tar-Regolament Nru 2100/94 jew ta’ kwalunkwe dispożizzjoni legali marbuta mal-applikazzjoni tagħhom, jew minħabba abbuż ta’
poter. Il-Qorti tal-Ġustizzja għandha l-ġurisdizzjoni kemm biex tannulla kif ukoll biex tirriforma d-deċiżjoni tal-Bord tal-Appell.
L-Artikolu 75 ta’ dan ir-regolament, li jiffoka fuq il-motivazzjoni tad-deċiżjonijiet u d-dritt għal smigħ, jistabbilixxi:
“Id-deċiżjonijiet tas-[CPVO] għandhom ikollhom magħhom dikjarazzjoni tal-bażi li fuqhom ikunu bbażati. Għandhom ikunu bbażati
biss fuq bażi jew xiehda li tagħhom il-partijiet fil-proċeduri kellhom l-opportunità li jippreżentaw il-kummenti tagħhom orali
jew bil-miktub”.
L-Artikolu 76 tal-imsemmi regolament jistabbilixxi li s-CPVO għandu jipproċedi b’investigazzjoni
ex officio
fuq il-fatti, sa fejn dawn ikunu s-suġġett tal-eżami previst fl-Artikoli 54 u 55 tal-istess regolament. Is-CPVO għandu jinjora
l-fatti li ma ġewx invokati jew l-provi li ma ġewx prodotti fit-terminu stabbilit minnu.
L-Artikolu 88 tal-imsemmi regolament iwaqqaf l-ispezzjoni pubblika.
Mill-Artikolu 15(1) u (2) tar-Regolament tal-Kummissjoni (KE) Nru 1239/95, tal-31 ta’ Mejju 1995, li jistabbilixxi r-regoli
ta’ implimentazzjoni sabiex jiġi applikat ir-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 2100/94 rigward il-proċedimenti quddiem l-Uffiċċju
Komunitarju tal-Varjetajiet tal-Pjanti (ĠU Edizzjoni Speċjali bil-Malti, Kapitolu 3, Vol. 17, p. 327) jirriżulta li, meta
r-responsabbiltà tal-eżami tekniku tingħata lill-Uffiċċju tal-Eżami, ftehim bil-miktub għandu jiġi konkluż bejn dan l-uffiċċju
u s-CPVO. L-effett tal-konklużjoni ta’ dan il-ftehim huwa li jagħti lill-atti mwettqa jew li għad iridu jitwettqu, skont il-ftehim,
mill-membri tal-persunal tal-Uffiċċju tal-Eżami, il-kwalità ta’ atti tas-CPVO li jistgħu jiġu kkontestati minn terzi.
Skont l-Artikolu 60(1) tar-Regolament Nru 1239/95, meta s-CPVO jqis li hemm bżonn li jisma’ lill-partijiet fil-proċedimenti,
jew li jisma’ x-xhieda jew l-esperti, jew li jwettaq spezzjoni f’postijiet, huwa għandu, għal dan il-għan, jieħu deċiżjoni
li tiddikjara l-mezzi tal-ġbir ta’ provi, il-fatti rilevanti li għandhom jiġu pprovati, kif ukoll id-data, il-ħin u l-post
għall-finijiet tal-imsemmija mezzi tal-ġbir ta’ provi. Jekk is-smigħ tax-xhieda u tal-esperti tkun intalbet minn wieħed mill-partijiet
fil-proċedimenti, id-deċiżjoni tas-CPVO għandha tistabbilixxi t-terminu li fih din il-parti għandha tikkomunika lill-imsemmi
uffiċċju l-ismijiet u l-indirizzi tax-xhieda jew tal-esperti li hija tixtieq li jinstemgħu.
Skont l-Artikolu 62(1) ta’ dan ir-regolament, is-CPVO jista’ jissuġġetta l-eżekuzzjoni tal-ġbir ta’ provi għal depożitu ta’
somma li għandu jsir mill-parti li titlob li jinġabru tali provi.
Skont l-Artikolu 63(2) tal-imsemmi regolament, il-verbal tad-depożizzjoni ta’ xhud, ta’ espert jew ta’ parti fil-proċedimenti
għandu jinqara jew jiġi ssottomess lilu jew lilha sabiex jiġi eżaminat minnu jew minnha. Il-verbal għandu jsemmi li din il-formalità
tkun saret u li l-persuna li tkun għamlet id-depożizzjoni tkun approvatu jew tkun ressqet oġġezzjonijiet.

Il-fatti li wasslu għall-kawża
Fis-7 ta’ Ġunju 2001, R. Schräder ippreżenta applikazzjoni għal dritt Komunitarju ta’ varjetajiet ta’ pjanti lis-CPVO għal
varjetà tal-pjanta SUMCOL 01, li tappartjeni lill-ispeċi
Plectranthus ornatus
. Hija ġejja mit-tlaqqim bejn pjanta ta’ din l-ispeċi u pjanta tal-ispeċi
Plectranthus ssp.
, li toriġina mill-Amerika Latina.
Fl-1 ta’ Lulju 2001, is-CPVO inkariga lill-Bundessortenamt (Uffiċċju Federali ta’ Varjetajiet ta’ Pjanti, il-Ġermanja) sabiex
jagħmel eżami tekniku, skont l-Artikolu 55(1) tar-Regolament Nru 2100/94.
Matul l-ewwel sena tal-proċedura ta’ eżami, il-kompetituri ta’ R. Schräder opponew li jingħata d-dritt mitlub billi sostnew
li l-varjetà li saret applikazzjoni għaliha ma kinitx varjetà ta’ pjanta ġdida, iżda varjetà selvaġġa provenjenti mill-Afrika
t’Isfel u kkummerċjalizzata għal diversi snin f’dan il-pajjiż, kif ukoll fil-Ġermanja.
Wara l-ewwel paragun bejn il-varjetà li saret applikazzjoni għaliha u l-varjetà ta’ referenza pprovduta fil-Ġermanja, il-Bundessortenamt
ikkuntattja lil E. van Jaarsveld, kollaboratur tal-ġnien botaniku ta’ Kirstenbosch (l-Afrika t’Isfel) sabiex jipprovdi tirqida
jew żerriegħa tal-ispeċi
Plectranthus comosus
jew
Plectranthus ornatus.
Wara skambju ta’ posta elettronika fil-25 ta’ Marzu u fis-16 ta’ Ottubru 2002, il-Bundessortenamt irċeeva, fit-12 ta’ Diċembru
2002, it-tirqida mibgħuta minn E. van Jaarsveld u din ġiet ippreżentata bħala li ttieħdet mill-ġnien privat ta’ dan tal-aħħar.
Dawn il-pjanti ġew ikkultivati u eżaminati matul l-2003. Biż-żmien deher li l-varjetà li saret applikazzjoni għaliha tiddistingwi
ruħha biss b’mod minimu mill-pjanti miksuba permezz tat-tirqida li E. van Jaarsveld bagħat. Skont posta elettronika tad-19
ta’ Awwissu 2003, miktuba minn Heine, eżaminatriċi tal-Bundessortenamt responsabbli mill-eżami tekniku, id-differenzi kienu
ċertament “sinjifikattivi”, iżda bilkemm viżibbli.
B’ittra tas-7 ta’ Awwissu 2003, is-CPVO informa lil R. Schräder li, skont il-Bundessortenamt, “[kienu] jeżistu nuqqasijiet
fid-distintività tal-pjanti fil-konfront tal-pjanti eżaminati fil-ġnien botaniku ta’ Kirstenbosch”. Madankollu, kien paċifiku
bejn il-partijiet li dawn il-pjanti kienu fil-fatt miġjuba mill-ġnien privat ta’ E. van Jaarsveld. Din l-ittra kienet issemmi
wkoll il-fatt li, skont Heine, l-appellant ma kienx kapaċi jidentifika l-varjetà SUMCOL 01 waqt l-ispezzjoni tiegħu tal-ġnien
ta’ sperimentazzjoni tal-Bundessortenamt.
F’Settembru 2003, R. Schräder espona l-osservazzjonijiet tiegħu b’risposta għar-riżultati tal-eżami tekniku. Fuq il-bażi,
min-naħa waħda, tar-riżultati tal-vjaġġ investigattiv tiegħu fl-Afrika t’Isfel, li sar bejn id-29 ta’ Awwissu u l-1 ta’ Settembru
2003, u, min-naħa l-oħra, fuq ir-riżultati taż-żjara tiegħu fil-ġnien botaniku ta’ Meise (il-Belġju), fil-15 ta’ Settembru
2003, huwa ddikjara ruħu konvint li l-pjanti miġjuba mill-ġnien ta’ E. van Jaarsveld, użati għall-finijiet tal-paragun, ma
kinux jappartjenu għall-varjetà ta’ referenza, iżda għall-varjetà SUMCOL 01 stess. Barra minn hekk, huwa esprima d-dubji tiegħu
fir-rigward tal-popolarità tal-varjetà ta’ referenza.
Ir-rapport finali tal-Bundessortenamt tad-9 ta’ Diċembru 2003, stabbilit skont ir-regoli tal-Unjoni Internazzjonali għall-Protezzjoni
ta’ Varjetajiet Ġodda ta’ Pjanti (UPOV), ġie kkomunikat għall-osservazzjonijiet lill-appellant flimkien ma’ ittra tas-CPVO
tal-15 ta’ Diċembru 2003. Dan ir-rapport jikkonkludi li l-varjetà li saret applikazzjoni għaliha SUMCOL 01 hija nieqsa minn
karattru distintiv meta mqabbla mal-varjetà ta’ referenza
Plectranthus ornatus
tal-Afrika t’Isfel, ipprovduta minn E. van Jaarsveld.
R. Schräder sostna l-aħħar osservazzjonijiet tiegħu fuq dan ir-rapport fit-3 ta’ Frar 2004.
Permezz tad-Deċiżjoni R 446 tad-19 ta’ April 2004 (iktar ’il quddiem id-“deċiżjoni ta’ rifjut”), is-CPVO ċaħad, skont l-Artikolu
7 tar-Regolament Nru 2100/94, l-applikazzjoni għal drittijiet Komunitarji minħabba n-nuqqas ta’ karattru distintiv tal-varjetà
SUMCOL 01.
Fil-11 ta’ Ġunju 2004, R. Schräder ippreżenta appell mid-deċiżjoni ta’ rifjut quddiem il-Bord tal-Appell tas-CPVO. Fl-istess
okkażjoni, huwa talab sabiex ikun jista’ jikkonsulta l-atti tal-proċedimenti. Din it-talba ġiet milqugħa fil-25 ta’ Awwissu
2004, jiġifieri ħamest ijiem qabel l-iskadenza tat-terminu ta’ erba’ xhur għal preżentata ta’ nota li tesponi l-bażi tal-appell,
skont l-Artikolu 69 tar-Regolament Nru 2100/94. Il-persuna kkonċernata ppreżentat din in-nota fit-30 ta’ Awwissu 2004.
Id-deċiżjoni ta’ rifjut ma kinitx suġġetta għal reviżjoni interlokutorja fit-terminu ta’ xahar wara l-wasla tan-nota tal-appell.
Madankollu, b’ittra tat-30 ta’ Settembru 2004, is-CPVO għarraf lill-appellant bid-deċiżjoni tiegħu tal-istess jum li “jiddifferixxi
d-deċiżjoni tiegħu” fuq dan il-punt għal ġimagħtejn oħra minħabba li kien qies li kien utli li jsiru investigazzjonijiet ġodda.
Wara skambju ta’ posta elettronika ma’ E. van Jaarsveld fit-8 u fil-15 ta’ Ottubru 2004 u wara intervent mill-Ministeru tal-Agrikoltura
tal-Afrika t’Isfel, is-CPVO ddeċieda, fl-10 ta’ Novembru 2004, li ma jibdilx id-deċiżjoni ta’ rifjut u bagħat l-appell quddiem
il-Bord tal-Appell.
Fir-risposta bil-miktub tiegħu tat-8 ta’ Settembru 2005 għal mistoqsija magħmula mill-Bord tal-Appell, u billi rrefera għal
ittra li bagħat lil Heine fl-20 ta’ Ġunju 2005 li kienet tispjega li l-Bundessortenamt ma setax “jagħmel distinzjoni bejn
il-pjanti li huma s-suġġett tal-applikazzjoni u l-pjanti tal-Afrika t’Isfel, u għal din ir-raġuni jista’ jiġi argumentat li
l-pjanti kollha joriġinaw mill-pjanti li huma s-suġġett tal-applikazzjoni”, is-CPVO rrikonoxxa li l-bdil fil-klima u fil-post
seta’ jwassal lill-pjanta sabiex tirreaġixxi u li għaldaqstant, hekk kif kien spjega l-Bundessortenamt, ma setax jiġi kompletament
eskluż li varjetajiet li kellhom differenzi daqstant minimi bħall-varjetà li saret applikazzjoni għaliha u l-varjetà ta’ referenza
kienu jidħlu taħt l-istess varjetà.
Il-partijiet instemgħu mill-Bord tal-Appell waqt is-seduta tat-30 ta’ Settembru 2005. Mill-verbal ta’ din is-seduta jirriżulta
li Heine assistiet fiha bħala rappreżentant tas-CPVO. B’mod partikolari hija ddikjarat li, mis-sitt tirqidiet mibgħuta minn
E. van Jaarsveld, erba’ biss kienu rnexxielhom jaslu qawwija u sħaħ wara t-trasport. Sabiex tiġi eskluża l-possibbiltà li
d-differenzi bejn il-varjetà li saret applikazzjoni għaliha u l-varjetà ta’ referenza jkunu dovuti għal fatturi ambjentali,
kien sar tirqid ġdid u ntuża bħala varjetà ta’ referenza. Peress li dawn kienu tat-tieni ġenerazzjoni, id-differenzi kkonstatati
kellhom, fil-fehma tagħha, jiġu attribwiti għal fatturi ġenotipiċi.
Mill-verbal tas-seduta jirriżulta wkoll li, fi tmiem is-seduta, il-Bord tal-Appell ma kienx konvint ħafna mill-popolarità
tal-varjetà ta’ referenza. Mingħajr ma qiegħed f’dubju l-kredibbiltà u l-esperjenza teknika ta’ E. van Jaarsveld, huwa qies
li wħud mid-dikjarazzjonijiet f’dan ir-rigward ta’ E. van Jaarsveld ma kinux sostnuti biżżejjed, b’tali mod li kien jidhirlu
neċessarju li ssir żjara fil-postijiet fl-Afrika t’Isfel minn wieħed mill-membri tagħha bħala mezz ta’ ġbir ta’ provi previst
mill-Artikolu 78 tar-Regolament Nru 2100/94.
Fis-27 ta’ Diċembru 2005, il-Bord tal-Appell adotta l-miżura dwar il-ġbir ta’ provi inkwistjoni permezz ta’ digriet. Huwa
ssuġġetta l-eżekuzzjoni ta’ din il-miżura għall-kundizzjoni li l-appellant iħallas depożitu fuq l-ispejjeż ta’ EUR 6 000 skont
l-Artikolu 62 tar-Regolament tal-Kummissjoni (KE) Nru 1239/95 […].
F’nota tas-6 ta’ Jannar 2006, l-appellant osserva li ma kienx obbligat iressaq provi u li ma kienx hu li talab il-miżura dwar
il-ġbir ta’ provi. Huwa enfasizza li huwa s-CPVO li kellu jiddetermina l-karattru distintiv skont l-Artikolu 7 tar-Regolament
Nru 2100/94. Għaldaqstant, fl-opinjoni tiegħu, “vjaġġ ta’ rikonoxximent” fl-Afrika t’Isfel huwa previst biss taħt l-Artikolu
76 tar-Regolament Nru 2100/94. B’hekk, huwa ma kellux iħallas l-ispejjeż.
Permezz tad-deċiżjoni kkontestata, il-Bord tal-Appell ċaħad l-appell kontra d-deċiżjoni ta’ rifjut. Essenzjalment, huwa qies
li l-varjetà SUMCOL 01 ma setgħetx tiġi distinta b’mod ċar minn varjetà ta’ referenza magħrufa sewwa fil-mument tal-preżentata
tal-applikazzjoni, f’dan il-każ il-varjetà
P. ornatus Südafrika
li t-tip tagħha ġiet ipprovduta minn E. van Jaarsveld. Barra minn hekk, huwa ma eżegwixxix id-digriet tal-miżura dwar il-ġbir
ta’ provi għaliex “fl-aħħar ġie konvint li l-varjetà użata għall-paragun kienet il-varjetà ta’ referenza u mhux is-SUMCOL 01
u li l-varjetà ta’ referenza kienet magħrufa sewwa fid-data tal-preżentata tal-applikazzoni”.

Ir-rikors quddiem il-Qorti tal-Prim’Istanza (illum il-Qorti Ġenerali) u s-sentenza appellata
Fit-18 ta’ Lulju 2006, R. Schräder ressaq quddiem il-Qorti Ġenerali rikors intiż li jannulla d-deċiżjoni kkontestata u fih
qajjem tmien motivi.
L-ewwel motiv, li kien jinqasam fi tliet partijiet, kien ibbażat fuq ksur tad-dispożizzjonijiet maqgħuda tal-Artikoli 62 u
7(1) u (2) tar-Regolament Nru 2100/94. It-tieni u t-tielet motivi kienu bbażati, rispettivament, fuq ksur tal-Artikolu 76
ta’ dan ir-regolament, kif ukoll fuq ksur tal-Artikolu 75 tal-imsemmi regolament u tal-“projbizzjoni ġenerali, fi Stat tad-dritt,
li jittieħdu deċiżjonijiet għall-għarrieda”. Ir-raba’ u l-ħames motivi kienu bbażati fuq il-ksur tal-Artikolu 60(1) tar-Regolament
Nru 1239/95 u tal-Artikolu 62(1) tal-istess regolament rispettivament. Is-sitt, is-seba’ u t-tmien motivi kienu bbażati fuq
il-ksur tal-Artikolu 88 tar-Regolament Nru 2100/94, tal-Artikolu 70(2) ta’ dan l-aħħar regolament u fuq l-ewwel sentenza tal-Artikolu
67(2) tal-istess regolament rispettivament.
Wara li ddefinixxiet il-limiti tal-istħarriġ ġudizzjarju tagħha, il-Qorti Ġenerali eżaminat il-kunsiderazzjonijiet fil-mertu
magħmula mill-Bord tal-Apppel skont l-Artikolu 7(1) u (2) tar-Regolament Nru 2100/94. Fir-rigward tal-kwistjoni dwar jekk
il-pjanta miġjuba mill-ġnien privat ta’ E. van Jaarsveld kinitx il-pjanta tal-varjetà SUMCOL 01, il-Qorti Ġenerali, fil-punt 87
tas-sentenza appellata, ikkonkludiet li l-varjetà li saret applikazzjoni għaliha u l-varjetà ta’ referenza miġjuba mill-ġnien
privat ta’ E. van Jaarsveld huma żewġ varjetajiet differenti. Barra minn hekk, hija qieset, fil-punt 92 ta’ din is-sentenza,
li l-Bord tal-Appell seta’ ġustament jasal għall-konklużjoni li, minn naħa, il-varjetà ta’ referenza kienet magħrufa sewwa,
u dan wara li tkun ikkonstatat li l-appellant la ressaq argument speċifiku u lanqas provi partikolari biex jikkontesta x-xebh
bejn il-varjetà ta’ referenza miġjuba mill-ġnien ta’ E. van Jaarsveld u l-varjetà tal-Afrika t’Isfel tal-ispeċi
Plectranthus ornatus
u, min-naħa l-oħra, li d-dikjarazzjonijet ta’ E. van Jaarsveld kienu kkorroborati mill-awtoritajiet tal-Afrika t’Isfel u
minn diversi pubblikazzjonijiet xjentifiċi.
Barra minn hekk, fir-rigward tal-argument tal-appellant, ibbażat fuq il-ksur tal-Artikolu 62 tar-Regolament Nru 2100/94, li
l-varjetà SUMCOL 01 kienet distinta mill-varjetà ta’ referenza b’mod ċar, il-Qorti Ġenerali kkonstatat, fil-punt 104 tas-sentenza
appellata, kontradizzjoni f’dan l-argument u qieset li l-premessa li fuqha dan l-argument kien ibbażat kienet żbaljata.
Għaldaqstant, hija ċaħdet l-ewwel motiv invokat.
Fir-rigward tat-tieni motiv, ibbażat fuq il-ksur tal-Artikolu 76 tar-Regolament Nru 2100/94, il-Qorti Ġenerali qieset, fil-punt 127
tas-sentenza appellata, li “[i]l-Bord tal-Appell seta’ validament jiddeduċi li l-varjetà SUMCOL 01 ma setgħetx tiġi distinta
b’mod ċar minn varjetà ta’ riferenza magħrufa sew fil-mument ta’ meta saret l-applikazzjoni” u li “għaldaqstant, huwa ma kienx
marbut li jagħmel eżami tekniku ġdid”.
It-tielet motiv, ibbażat fuq il-ksur tal-Artikolu 75 tar-Regolament Nru 2100/94, ġie miċħud peress li, hekk kif il-Bord tal-Appell
jista’ jiddeċiedi
ex officio
dwar miżura ta’ ġbir ta’ provi, huwa jista’ wkoll jiddeċiedi
ex officio
li jiddifferixxiha, peress li l-kwistjoni fundamentali hija jekk il-partijiet setgħux jieħdu pożizzjoni fuq ir-raġunijiet
u l-provi mressqa minn dan il-bord.
Fir-rigward tar-raba’ motiv, ibbażat fuq il-ksur tal-Artikolu 60(1) tar-Regolament Nru 1239/95, dwar il-kundizzjonijiet li
fihom Heine pparteċipat fil-proċedimenti quddiem il-Bord tal-Appell, il-Qorti Ġenerali kkonstatat, fil-punt 130 tas-sentenza
appellata, li “Heine dehret [fis-seduta tal-Bord tal-Appell] bħala aġent tas-CPVO u mhux fil-kwalità ta’ xhud jew espert”.
Fir-rigward tal-ħames motiv, ibbażat fuq ksur tal-Artikolu 62 tar-Regolament Nru 1239/95, u li jipprovdi li l-Bord tal-Appell
ma setax legalment jimponi fuq R. Schräder il-fatt li dan tal-aħħar jiddepożita ammont sabiex jingħata digriet għal miżura
ta’ ġbir ta’ provi, il-Qorti Ġenerali kkonstatat, fil-punt 116 tas-sentenza appellata, li dan il-motiv kien jidher fondat
u, għalhekk, id-digriet dwar il-miżura ta’ ġbir ta’ provi tas-27 ta’ Novembru 2005 kien ivvizzjat b’illegalità. Madankollu,
fil-punt ta’ wara ta’ din is-sentenza, hija ċaħdet dan il-motiv bħala ineffettiv fid-dawl tas-sens tad-deċiżjoni kkontestata.
Fir-rigward tas-sitt motiv, ibbażat fuq il-ksur tal-Artikolu 88 tar-Regolament Nru 2100/94, u li jipprovdi li R. Schräder
ma setax jieħu konjizzjoni tal-inkartament, il-Qorti Ġenerali rrilevat, fil-punt 134 tas-sentenza appellata, li “r-rikorrent
ingħata l-inkartament kollu u li tqiegħed f’pożizzjoni li jsostni l-fehma tiegħu b’mod effettiv”.
Fir-rigward tas-seba’ motiv, ibbażat fuq il-ksur tal-Artikolu 70(2) tar-Regolament Nru 2100/94, li jirrigwarda t-termini li
fihom is-CPVO għandu jiddeċiedi u li jippreġudika b’mod serju d-drittijiet tiegħu, il-Qorti Ġenerali rrilevat, fil-punti 142
u 143 tas-sentenza appellata, is-segwenti:
“142      Għalkemm it-terminu previst fl-Artikolu 70 tar-Regolament Nru 2100/94 inqabeż b’xahar u għaxart-ijiem, il-Qorti [Ġenerali]
tqis li dan id-dewmien huwa ġġustifikat fid-dawl tal-fatti partikolari tal-każ, b’mod partikolari tan-neċessità li jsiru mistoqsijiet
lil persuni li jinsabu f’pajjiż imbiegħed.
143      F’kull każ, il-qbiż ta’ dan it-terminu ma jistax jiġġustifika l-annullament tad-deċiżjoni kkontestata, iżda l-iktar l-iktar
il-ħlas ta’ danni jekk ikun jidher li r-rikorrent ikun sofra xi ħsara”.
Fir-rigward tat-tmien motiv, ibbażat fuq il-ksur tal-ewwel sentenza tal-Artikolu 67(2) tar-Regolament Nru 2100/94, dwar il-kundizzjonijiet
tat-tħassir tal-applikazzjoni għal dritt, il-Qorti Ġenerali ddeċidiet, fil-punt 148 tas-sentenza appellata:
“F’dan ir-rigward, u anki jekk jitqies li l-applikazzjoni għal dritt ġiet imħassra mir-reġistru tas-CPVO immedjatament wara
l-adozzjoni tad-deċiżjoni ta’ rifjut, bi ksur tal-ewwel sentenza tal-Artikolu 67(2) tar-Regolament Nru 2100/94, li jgħid li
appell imressaq kontra tali deċiżjoni għandu l-effett li jissospendi, tali illegalità ma tirriżultax mid-deċiżjoni ta’ rifjut
stess, u għaldaqstant, la tista’ taffettwa l-validità ta’ din id-deċiżjoni u lanqas, bħala konsegwenza, il-validità tad-deċiżjoni
kkontestata”.
Konsegwentament, il-Qorti Ġenerali ċaħdet ir-rikors ta’ R. Schräder.

It-talbiet tal-partijiet
R. Schräder jitlob, prinċipalment, li l-Qorti tal-Ġustizzja tannulla s-sentenza appellata kif ukoll id-deċiżjoni kkontestata
u, sussidjarjament, tibgħat il-kawża lura quddiem il-Qorti Ġenerali, u, f’kull każ, tikkundanna lis-CPVO għall-ispejjeż kollha
sostnuti matul il-proċeduri quddiem il-Qorti Ġenerali u l-Qorti tal-Ġustizzja.
Is-CPVO jitlob li l-appell jiġi miċħud u li l-appellant jiġi kkundannat għall-ispejjeż marbuta mal-proċeduri quddiem il-Qorti
Ġenerali u l-Qorti tal-Ġustizzja.

Fuq l-appell
Insostenn tal-appell tiegħu, R. Schräder jinvoka żewġ aggravji bbażati, l-ewwel wieħed fuq difetti proċedurali, li jinqasam
f’sitt partijiet, u t-tieni wieħed fuq il-ksur tad-dritt Komunitarju, li jinqasam f’ħames partijiet.
Is-CPVO jitlob, prinċipalment, l-inammissibbiltà tal-appell għaliex dan jirrigwarda biss il-fatti u l-evalwazzjoni tal-provi,
u, sussidjarjament, li kull wieħed mill-aggravji jiġi miċħud u għalhekk li l-appell jiġi miċħud.

Fuq l-ewwel aggravju
L-ewwel aggravju jinqasam f’sitt partijiet.
Fuq l-ewwel u t-tieni parti, ibbażati fuq ksur tal-Artikolu 7 tar-Regolament Nru 2100/94
–       L-argumenti tal-partijiet
Permezz ta’ dawn iż-żewġ partijiet tal-ewwel aggravju, R. Schräder essenzjalment jikkontesta l-konstatazzjonijiet tal-Qorti
Ġenerali marbuta mal-kwistjoni dwar jekk il-pjanta miġjuba mill-ġnien privat ta’ E. van Jaarsveld, li ġiet użata bħala varjetà
ta’ referenza, u l-varjetà li saret applikazzjoni għaliha SUMCOL 01 kinux fil-fatt l-istess varjetà.
Permezz tal-ewwel parti tal-aggravju, R. Schräder jikkontesta l-konstatazzjonijiet tal-Qorti Ġenerali, magħmula fil-punti 76,
79 u 131 tas-sentenza appellata, li jirrigwardaw id-dikjarazzjonijiet ta’ Heine, dwar il-kwistjoni jekk il-varjetà li saret
applikazzjoni għaliha SUMCOL 01 u l-varjetà ta’ referenza ta’ E. van Jaarsveld kinux identiċi.
F’dan ir-rigward, huwa jsostni, l-ewwel nett, li l-Qorti Ġenerali għamlet żball meta kkonstatat, fl-imsemmi punt 131, li huwa
ma kienx ipproduċa provi insostenn tal-allegazzjoni tiegħu li d-dikjarazzjonijiet ta’ Heine kienu ġew irreġistrati b’mod inkomplet
fid-deċiżjoni inkwistjoni.
It-tieni nett, R. Schräder isostni li l-verbal tas-seduta tal-Bord tal-Appell tat-30 ta’ Settembru 2005, imsemmi fil-punt 79
tas-sentenza appellata, ma jistax iservi ta’ prova definittiva tad-dikjarazzjonijiet magħmula mill-partijiet matul din is-seduta
inkwantu dan kien sar bi ksur tal-Artikolu 63(2) tar-Regolament Nru 1239/95.
It-tielet nett, il-Qorti Ġenerali għamlet żball meta bbażat ruħha, fl-imsemmi punt 79 tas-sentenza appellata, fuq provi li
ma jinsabux fil-proċess u għalhekk żnaturat il-provi. Barra minn hekk, fir-rigward tal-posta elettronika ta’ Heine tal-20
ta’ Ġunju 2005, hija kienet ibbażat il-konstatazzjonijiet tagħha fuq sempliċi suppożizzjoni.
Permezz tat-tieni parti ta’ dan l-aggravju, ibbażata fuq difett proċedurali marbut mal-konstatazzjonijiet tal-Qorti Ġenerali
li jidhru fil-punti 36, 71, 73, 74, 79 u 131 tas-sentenza appellata, li jgħidu li l-varjetà ta’ referenza u l-varjetà li saret
applikazzjoni għaliha ma kinux fil-fatt identiċi, R. Schräder essenzjalment jikkontesta l-konklużjoni li waslet għaliha l-Qorti
Ġenerali billi jqis li l-pjanti mibgħuta minn E. van Jaarsveld ma jappartjenux għall-varjetà SUMCOL 01.
Għal dan l-għan, l-appellant isostni li l-Qorti Ġenerali wettqet żewġ żbalji ta’ liġi.
L-ewwel żball ta’ liġi jirriżulta mill-fatt li l-Qorti Ġenerali imponiet rekwiżiti eċċessivi fil-konfront tal-argument tiegħu
u b’hekk kisret il-prinċipji li jirregolaw il-ġbir tal-provi. B’mod partikolari, peress li kien għadda ż-żmien minn meta l-pjanti
kienu ġew eżaminati, R. Schräder ma setax jipproduċi iktar provi sabiex jirribatti l-allegazzjonijiet magħmula minn Heine
matul s-seduta quddiem il-Bord tal-Appell. Barra minn hekk, R. Schräder isostni li l-Qorti Ġenerali, fil-punt 130 tas-sentenza
appellata, indikat li Heine kienet għamlet id-dikjarazzjonijiet tagħha bħala parti fil-proċedimenti u mhux bħala xhud jew
espert. Peress li R. Schräder kien ikkontesta dawn id-dikjarazzjonijiet, il-Bord tal-Appell u l-Qorti Ġenerali ma setgħux
jagħtu preferenza lid-dikjarazzjonijiet tas-CPVO mingħajr ma jaċċettaw l-provi li huwa ried iressaq. Bir-rifjut, b’mod ġenerali,
tat-talbiet għal tressiq ta’ provi magħmula minn R. Schräder, il-Qorti Ġenerali kienet tkun qed tikser id-dritt għal smigħ
tiegħu.
It-tieni żball ta’ liġi jikkonsisti fi żnaturament tal-fatti u tal-provi. R. Schräder isostni li, meta waslet għall-konklużjoni
kkontestata li tinsab fil-punt 74 tas-sentenza appellata, li tipprovdi li l-elementi invokati minnu ma kinux suffiċjentement
speċifiċi, il-Qorti Ġenerali żnaturat il-fatti u l-provi. B’mod partikolari, il-Qorti Ġenerali injorat il-fatt li R. Schräder
kien ressaq kummenti, matul is-seduta quddiem il-Bord tal-Appell, dwar il-varjetajiet imqabbla fl-2003 u kkummenta wkoll,
fl-osservazzjonijiet bil-miktub tiegħu tal-14 ta’ Ottubru 2005, dwar id-differenzi speċifiċi bejn il-varjetajiet imqabbla.
Fl-aħħar nett, il-Qorti Ġenerali injorat it-talba tiegħu għal tressiq ta’ provi, li tinsab bil-punt 43 tar-rikors, fejn ippropona
li jipprovdi rapport ta’ espert insostenn tal-affermazzjoni tiegħu li dawn id-differenzi setgħu jiġu spjegati mir-riproduzzjoni
tal-varjetà ta’ referenza min-naħa tal-Bundessortenamt.
Fir-rigward tal-ewwel parti, is-CPVO sostna, l-ewwel nett, li r-rapport tat-12 ta’ Diċembru 2003, ippreżentat minn Heine,
juri l-eżistenza ta’ tliet differenzi minimi bejn iż-żewġ varjetajiet ikkonċernati. It-tqegħid f’dubju u l-evalwazzjoni ta’
tali konstatazzjoni ma jaqgħux taħt il-kompetenza tal-Qorti tal-Ġustizzja iżda biss taħt dik tal-esperti.
It-tieni nett, huwa josserva li R. Schräder qatt ma kkontesta l-imsemmi rapport. Filwaqt li l-posta elettronika tal-20 ta’
Ġunju 2005 hija manifestament spekulattiva u mhux definittiva, l-opinjoni ta’ Heine hija mfassla fuq bażi xjentifika.
Fl-aħħar nett, is-CPVO jirrileva li l-kredibbiltà ta’ Heine hija msaħħa mill-kompetenza magħrufa tal-Bundessortenamt fil-qasam
tal-omologazzjoni u l-ħarsien tal-varjetajiet tal-pjanti.
Fir-rigward tat-tieni parti, is-CPVO essenzjalment isostni li l-Qorti Ġenerali setgħet biss teżerċita stħarriġ ristrett fuq
il-konstatazzjoni tad-differenzi li hemm bejn iż-żewġ pjanti kkonċernati u fuq l-oriġini ta’ dawn tal-aħħar. Huwa jżid jgħid
li l-Qorti Ġenerali ma kinitx marbuta li tirrikorri għal opinjoni ta’ espert.
–       Il-kunsiderazzjonijiet tal-Qorti tal-Ġustizzja
Peress li l-ewwel żewġ parijiet tal-aggravju jittrattaw il-ksur tal-Artikolu 7 tar-Regolament Nru 2100/94, hemm lok li dawn
jiġu eżaminati flimkien.
Skont l-Artikolu 225(1) KE u l-ewwel paragrafu tal-Artikolu 58 tal-Istatut tal-Qorti tal-Ġustizzja, l-appell huwa limitat
għall-punti ta’ liġi. Il-Qorti Ġenerali hija għaldaqstant unikament kompetenti sabiex tikkonstata u tevalwa l-fatti rilevanti
u biex tevalwa l-provi. L-evalwazzjoni ta’ dawn il-fatti u provi għaldaqstant ma tikkostitwixxix, ħlief fil-każ tal-iżnaturament
tagħhom, punt ta’ liġi, suġġett bħala tali, għall-istħarriġ tal-Qorti tal-Ġustizzja fil-kuntest ta’ appell (ara b’mod partikolari
s-sentenzi tad-19 ta’ Settembru 2002, DKV vs UASI, C‑104/00 P, Ġabra p. I‑7561, punt 22, u tat-12 ta’ Jannar 2006, Deutsche
Sisi-Werke vs UASI, C‑173/04 P, Ġabra p.I‑551, punt 35).
Għandu jiġi rrilevat li l-Qorti Ġenerali ċaħdet bħala infondat l-argument ta’ R. Schräder li jgħid li s-CPVO u l-Bord tal-Appell
kienu żbaljati meta kkunsidraw li l-varjetà SUMCOL 01 kienet nieqsa minn karattru distintiv fis-sens tal-Artikolu 7(1) tar-Regolament
Nru 2100/94.
Fil-punt 73 tas-sentenza appellata, il-Qorti Ġenerali ddikjarat li l-elementi invokati minn R. Schräder ma kinux biżżejjed
sabiex jistabbilixxu li l-Bundessortenamt u, bħalu, is-CPVO kif ukoll il-Bord tal-Appell kienu wettqu, fuq dan il-punt, żball
manifest ta’ evalwazzjoni li jista’ jwassal għall-annullament tad-deċiżjoni kkontestata.
R. Schräder jopponi din il-konstatazzjoni inkwantu, l-ewwel nett, il-Qorti Ġenerali, fil-punt 74 tas-sentenza appellata, indikat
li l-elementi li huwa ressaq dwar l-effett tal-fatturi ambjentali ma kinux biżżejjed biex jirribattu l-konklużjonijiet kontrarji
tal-Bundessortenamt u, it-tieni nett, inkwantu l-Qorti Ġenerali ma aċċettatx, fil-punti 77 sa 79 tal-imsemmija sentenza, l-argumenti
invokati minn R. Schräder dwar il-bażi tad-dikjarazzjonijiet magħmula minn Heine matul is-seduta quddiem il-Bord tal-Appell
u fil-posta elettronika indirizzata lis-CPVO.
Billi jipprova juri li l-Qorti Ġenerali ma setgħetx tikkonkludi b’mod raġonevoli li l-fatti u ċ-ċirkustanzi msemmija iktar
’il fuq ma kinux suffiċjenti biex jirribattu l-konklużjoni li wasal għaliha l-Bundessortenamt u li ġiet ikkonfermata mill-Bord
tal-Appell, R. Schräder, għalkemm jinvoka formalment żball ta’ liġi, qiegħed, essenzjalment, ifittex li jqiegħed fid-dubju
l-evalwazzjonijiet tal-fatti mwettqa mill-Qorti Ġenerali u, b’mod partikolari, li jikkontesta l-valur probatorju li ġie attribwit
lil dawn il-fatti
Għaldaqstant, l-ewwel u t-tieni parti tal-ewwel aggravju huma, f’dan il-kuntest, inammissibbli.
Fir-rigward tal-argumenti bbażati fuq il-fatt li l-Qorti Ġenerali żnaturat il-fatti u l-provi meta evalwat l-argumenti bbażati
fuq id-dikjarazzjonijiet ta’ Heine u fuq l-impatt eventwali tal-fatturi ambjentali fuq id-differenzi bejn il-varjetà ta’ referenza
u l-varjetà li saret applikazzjoni għaliha, hemm lok li jitfakkar li hija l-Qorti Ġenerali biss li tista’ tiddeċiedi dwar
il-bżonn eventwali li tiġi kkompletata l-informazzjoni li jkollha għad-dispożizzjoni tagħha dwar il-kawżi quddiemha. Hija
biss għandha s-setgħa li tevalwa n-natura probatorja tal-atti tal-kawża, u ma tistax tiġi mistħarrġa mill-Qorti tal-Ġustizzja
fl-appell, ħlief f’każ ta’ żnaturament tal-provi ppreżentati quddiem il-Qorti Ġenerali jew meta l-ineżattezza materjali tal-konstatazzjonijiet
magħmula minn din tal-aħħar jirriżultaw mid-dokumenti fil-proċess (sentenza tal-11 ta’ Settembru 2008, Il-Ġermanja
et
vs Kronofrance, C‑75/05 P u C‑80/05 P, Ġabra p. I‑6619, punt 78 u l-ġurisprudenza ċċitata).
Fatti li ma jiġux invokati mill-partijiet quddiem id-dipartimenti tas-CPVO ma jistgħux jiġu invokati fl-istadju tar-rikors
imressaq quddiem il-qorti Komunitarja. Il-Qorti Ġenerali hija fil-fatt inkarigata tevalwa l-legalità tad-deċiżjoni tal-Bord
tal-Appell billi tistħarreġ l-applikazzjoni tad-dritt Komunitarju li ssir minnu, fid-dawl, b’mod partikolari, tal-fatti li
jkunu ġew sottomessi lill-imsemmi bord, iżda hija ma tistax, min-naħa l-oħra, tagħmel stħarriġ tali li tqis fatti ġodda prodotti
quddiemha (ara, b’analoġija, is-sentenza tat-13 ta’ Marzu 2007, UASI vs Kaul, C‑29/05 P, Ġabra p. I‑2213, punt 54).
Barra minn hekk, hemm lok li jitfakkar li l-Qorti Ġenerali, li lilha biss tappartjeni l-kompetenza li tiddeċiedi fil-limiti
stabbiliti mill-Artikolu 73(2) tar-Regolament Nru 2100/94, ma kinitx marbuta li tagħmel stħarriġ komplet sabiex tiddetermina
jekk il-varjetà SUMCOL 01 kinitx jew le nieqsa minn karattru distintiv fis-sens tal-Artikolu 7(1) tar-Regolament Nru 2100/94,
iżda setgħet, fid-dawl tal-komplessità xjentifika u teknika tal-imsemmija kundizzjoni li l-osservanza tagħha għandha barra
minn hekk tiġi mistħarrġa permezz ta’ eżami tekniku li bih is-CPVO għandu jinkariga lil wieħed mill-korpi nazzjonali kompetenti
skont l-Artikolu 55 tar-Regolament Nru 2100/94, tisħarreġ jekk kienx hemm żball manifest ta’ evalwazzjoni.
Għaldaqstant, il-Qorti Ġenerali setgħet korrettament tqis li l-elementi li jinsabu fil-proċess kienu biżżejjed sabiex jippermettu
lill-Bord tal-Appell jiddeċiedi fuq id-deċiżjoni ta’ rifjut.
Barra minn hekk, kif irrileva l-Avukat Ġenerali fil-punt 45 tal-konklużjonijiet tiegħu, il-Qorti Ġenerali llimitat ruħha,
fil-punt 74 tas-sentenza appellatta, għal indikazzjoni li l-ispjegazzjonijiet, ix-xhieda u r-rapporti ta’ esperti invokati
minn R. Schräder ma kinux biżżejjed sabiex jirribattu l-konklużjoni li għaliha wasal il-Bundessortenamt.
Il-Qorti Ġenerali ma wettqet l-ebda żball ta’ liġi meta ħadet din id-deċiżjoni.
Fir-rigward tal-evalwazzjoni tad-dikjarazzjonijet ta’ Heine, il-Qorti Ġenerali qieset, fil-punt 79 tas-sentenza appellata,
li d-dikjarazzjoni magħmula minn Heine fil-posta elettronika tal-20 ta’ Ġunju 2005 ma kellhiex għalfejn tingħata sinjifikat
partikolari peress li din ma ġietx sostnuta matul s-seduta tal-Bord tal-Appell.
F’dan ir-rigward, għandu jiġi rrilevat li l-Qorti Ġenerali ma kisritx ir-regoli dwar il-produzzjoni jew l-oneru tal-prova
meta fl-eżerċizzju tal-kompetenza esklużiva tagħha stabbilixxiet il-valur probatorju li kellu jingħata li din id-dikjarazzjoni.
Barra minn hekk, anki jekk wieħed jissuponi li ġie stabbilit, kif isostni R. Schräder, li l-verbal tal-imsemmija seduta ma
tqegħidx għall-approvazzjoni tal-partijiet, b’mod kuntrarju għall-Artikolu 63(2) tar-Regolament Nru 1239/95, għandu jitqies
li l-konstatazzjonijiet magħmula mill-Qorti Ġenerali fl-imsemmi punt 79 jaqgħu taħt l-evalwazzjoni esklużiva tagħha u li dawn
ma jistgħux jitqiegħdu f’dubju fl-istadju tal-appell.
Fil-fatt, hija biss il-Qorti Ġenerali li tista’ tistabbilixxi jekk id-dikjarazzjonijiet ta’ Heine ġewx irreġistrati b’mod
inkomplet fid-deċiżjoni kkontestata. B’hekk, billi fil-punt 131 tas-sentenza appellata ġie kkunsidrat li dan ma kienx il-każ,
il-Qorti Ġenerali ma wettqet l-ebda żnaturament tal-fatti tal-każ ineżami.
Barra minn hekk, din l-irregolarità, anki jekk wieħed jissuponi li ġiet stabbilita, ma għandha l-ebda effett fuq il-kontenut
tad-dikjarazzjoni ta’ Heine li ġie kkunsidrat mill-Qorti Ġenerali fil-punt 79 ta’ dan is-sentenza.
Għaldaqstant, l-ewwel u t-tieni parti tal-aggravju eżaminat għandhom jiġu miċħuda fl-intier tagħhom.
Fuq it-tielet, ir-raba’ u l-ħames partijiet, ibbażati fuq żbalji ta’ liġi mwettqa fil-kuntest tal-evalwazzjoni tal-valur probatorju
tad-dikjarazzjoni ta’ E. van Jaarsveld.
–       L-argumenti tal-partijiet
Permezz ta’ dawn il-tliet partijiet tal-ewwel aggravju, R. Schräder essenzjalment jikkontesta r-raġunament tal-Qorti Ġenerali
peress li, fil-punt 81 tas-sentenza appellata, hija kkonfermat il-pożizzjoni tal-Bord tal-Appell li tipprovdi “li l-esperjenza
‘tidher li teskludi’ li l-pjanti tal-varjetà SUMCOL 01 setgħu jaslu fil-ġnien privat ta’ E. van Jaarsveld”.
F’dan ir-rigward, permezz tat-tielet parti tal-aggravju, R. Schräder isostni li l-konstatazzjonijiet magħmula mill-Qorti Ġenerali
fil-punt 82 tas-sentenza appellata huma żbaljati sa fejn huwa wera, mid-19 ta’ Awwissu 2003, li l-pjanti li jappartjenu għal
din il-varjetà setgħu jinxtraw bil-posta fil-Ġermanja u li, fl-Afrika t’Isfel, l-imsemmija varjetà ma kinitx disponsibbli
fil-kummerċ ortikolu iżda biss fil-ġnien privat ta’ E. van Jaarsveld. Barra minn hekk, R. Schräder iqis li l-Qorti Ġenerali
żnaturat il-provi li huwa pproduċa sa fejn il-Qorti Ġenerali kkonfermat il-konstatazzjoni tal-Bord tal-Appell li tipprovdi
li l-varjetà ta’ referenza kienet ġeneralment disponibbli fl-imxietel fl-Afrika t’Isfel.
Permezz tar-raba’ parti tal-aggravju, filwaqt li jikkontesta l-evalwazzjoni magħmula mill-Qorti Ġenerali fil-punti 84, 93
u 95 tas-sentenza appellata dwar il-kredibbiltà u l-imparzjalità ta’ E. van Jaarsveld, R. Schräder isostni li l-Qorti Ġenerali
injorat il-provi li huwa pproduċa dwar ir-raġunijiet li E. van Jaarsveld kellu sabiex iwaqqaf milli l-varjetà SUMCOL 01 tibbenefika
minn dritt Komunitarju ta’ varjetajiet ta’ pjanti.
Permezz tal-ħames parti tal-aggravju, huwa jsostni li, fil-punt 85 tas-sentenza appellata, il-Qorti Ġenerali wettqet żball
ta’ liġi meta injorat l-ispjegazzjoni tiegħu dwar il-“kredibbiltà” ta’ E. van Jaarsveld u dwar in-natura verosimili tad-dikjarazzjonijiet
ta’ dan tal-aħħar.
Min-naħa tiegħu, is-CPVO jqis li R. Schräder qed jikkontesta biss il-konstatazzjonijiet ta’ fatt li l-Qorti tal-Ġustizzja
ma tistax tistħarreġ. Barra minn hekk, meta jallega li E. van Jaarsveld huwa kompetitur, R. Schräder qed iqajjem għall-ewwel
darba dan l-argument fl-istadju tal-appell, u dan bi ksur tal-Artikolu 42 tar-Regoli tal-Proċedura tal-Qorti tal-Ġustizzja.
–       Il-kunsiderazzjonijiet tal-Qorti tal-Ġustizzja
Peress li t-tielet, ir-raba’ u l-ħames partijiet tal-ewwel aggravju jittrattaw l-evalwazzjoni magħmula mill-Qorti Ġenerali
dwar il-preżenza tal-pjanta SUMCOL 01 fil-ġnien privat ta’ E. van Jaarsveld, fl-Afrika t’Isfel, hemm lok li dawn jiġu eżaminati
flimkien.
F’dan ir-rigward, il-Qorti Ġenerali ddeċidiet, fil-punt 86 tas-sentenza appellata, li “l-argument ta’ [R. Schräder] intiż
sabiex tiġi miċħuda t-teżi, adottata mill-Bord tal-Appell, li tgħid li l-esperjenza “tidher li teskludi” li pjanti tal-varjetà
SUMCOL 01 setgħu jaslu fil-ġnien privat ta’ E. van Jaarsveld huwa, f’kull każ, ineffettiv”.
Din ir-risposta għal din il-parti tal-aggravju ma hija vvizzjata minn l-ebda żball ta’ liġi.
Fil-fatt, kif setgħet tikkonstata l-Qorti Ġenerali, anki jekk jitqies li jista’ jiġi stabbilit li l-varjetà SUMCOL 01 kienet
preżenti fil-ġnien ta’ E. van Jaarsveld, fl-Afrika t’Isfel, dan il-fatt ma għandu l-ebda effett fuq il-konstatazzjonijiet
xjentifiċi, li jipprovdu li d-differenzi li kienu jeżistu bejn din l-aħħar varjetà u l-pjanta miġjuba mill-ġnien ta’ E. van
Jaarsveld, użata bħala l-varjetà ta’ referenza, konstatazzjonijiet li jikkostitwixxu l-bażi tad-deċiżjoni kkontestata inkwistjoni.
Għadaqstant, it-tielet, ir-raba’ u l-ħames partijiet tal-aggravju eżaminat għandhom jiġu miċħuda u jitqiesu li huma ineffettivi.
Fuq is-sitt parti tal-aggravju, ibbażata fuq il-konstatazzjoni li l-varjetà ta’ referenza setgħet titqies li hija magħrufa
sewwa.
–       L-argumenti tal-partijiet
Permezz tas-sitt parti ta’ dan l-aggravju, R. Schräder essenzjalment jikkontesta l-konstatazzjonijiet magħmula mill-Qorti
Ġenerali fil-punti 90, 91, 68, 80 u 96 tas-sentenza appellata, sa fejn dawn jirrigwardaw il-popolarità tal-pjanti tal-ġnien
privat ta’ E. van Jaarsveld, skont l-Artikolu 7(2) tar-Regolament Nru 2100/94.
Għal dan l-għan, huwa jsostni li l-Qorti Ġenerali wettqet diversi żbalji ta’ liġi.
L-ewwel nett, R. Schräder isostni li l-Qorti Ġenerali wettqet żball ta’ liġi u żnaturat il-provi meta ppreżumiet b’mod żbaljat
li l-Bord tal-Appell, is-CPVO u l-Bundessortenamt kienu pparagunaw il-varjetà ta’ referenza ta’ E. van Jaarsveld mal-“varjetà”
deskritta minn L. E. Codd, botanista mill-Afrika t’Isfel.
It-tieni nett, is-sentenza hija kontradittorja sa fejn, fil-punti 80 u 96 tas-sentenza appellata, hemm imsemmi li L. E. Codd
iddeskriva “speċi” botanika msejħa
Plectranthus ornatus
filwaqt li l-punt 91 ta’ din is-sentenza jirreferi għal “varjetà”
Plectranthus ornatus
.
It-tielet nett, il-Qorti Ġenerali estendiet is-suġġett tal-kawża minkejja li ddikjarat, fil-punt 68 tas-sentenza appellata,
li s-CPVO ma setax jinvoka għall-ewwel darba quddiemha “varjetà” deskritta minn L. E. Codd inkwantu din tal-aħħar ma kinitx
ġiet ikkunsidrata mill-Bord tal-Appell.
Is-CPVO jqis li din il-parti tal-aggravju invokat għandu nuqqas ta’ preċiżjoni u għalhekk għandha tiġi miċħuda skont l-Artikolu
112 tar-Regoli tal-Proċedura tal-Qorti tal-Ġustizzja.
Madankollu, huwa jsostni li l-varjetà ta’ referenza għandha titqies li hija magħrufa sewwa għaliex E. van Jaarsveld jikkonferma
li din kienet diġà kkumerċjalizzata fl-Afrika t’Isfel fid-data meta applika għal dritt Komunitarju, li l-imsemmija pjanti
nġiebu mingħand ħbieb tiegħu stess, li l-Qorti Ġenerali ġustament ivverifikat jekk il-“varjetà” kinitx magħrufa sewwa u mhux
“l-ispeċi”, u li R. Schräder ma weriex li d-dispożittiv tas-sentenza kkontestata kien ikun differenti li kieku l-Qorti Ġenerali
injorat il-letteratura xjentifika.
–       Il-kunsiderazzjonijiet tal-Qorti tal-Ġustizzja
It-tliet argumenti invokati insostenn ta’ din il-parti tal-ewwel aggravju huma intiżi sabiex jikkontestaw il-konklużjoni tal-Qorti
Ġenerali, li tinsab fil-punt 92 tas-sentenza appellata, li tipprovdi li l-varjetà ta’ referenza kienet magħrufa sewwa.
F’dan ir-rigward, l-ewwel nett, għandu jiġi rrilevat li, b’mod kuntrarju għal dak li jsostni R. Schräder, fil-punt 91 tal-imsemmija
sentenza, il-Qorti Ġenerali kkonstatat li l-Bord tal-Appell ma pparagunax il-varjetà ta’ referenza prodotta minn E. van Jaarsveld
mal-varjetà deskritta minn L. E. Codd, iżda li l-imsemmi bord ipparaguna biss l-imsemmija varjetà ta’ referenza mal-varjetà
magħrufa fl-Afrika t’Isfel li tappartjeni għall-ispeċi
Plectranthus ornatus
. B’dan il-mod, hija riedet tiċħad l-argument ta’ R. Schräder li l-pjanta mibgħuta minn E. van Jaarsveld kienet pjanta iżolata
li tinsab fil-ġnien tiegħu.
It-tieni nett, fir-rigward tal-kontradizzjoni li teżisti bejn il-punti 80, 81 u 91 tas-sentenza appellata, minħabba l-allegata
konfużjoni bejn il-kunċetti “varjetà” u “speċi”, għandu jiġi kkonstatat li minn dawn il-punti ma jirriżultax li l-Qorti Ġenerali
ma qisitx kif meħtieġ id-distinzjoni bejn l-imsemmija kunċetti. Fil-fatt, il-Qorti Ġenerali rrikonoxxiet, fil-punt 80 tal-imsemmija
sentenza, li
Plectranthus ornatus
hija speċi li tagħha hemm diversi varjetajiet u, fil-punt 91 ta’ din is-sentenza, il-Qorti Ġenerali rreferiet għal “varjetà
tal-Afrika t’Isfel tal-ispeċi
Plectranthus ornatus
”.
Barra minn hekk, l-ebda kontradizzjoni ma tista’ tiġi rrilevata mis-sempliċi fatt li, kif R. Schräder isostni, il-Qorti Ġenerali
ssuġġerixxiet b’mod żbaljat li L. E. Codd iddeskriva varjetà tal-
Plectranthus ornatus
minflok l-ispeċi korrispondenti fil-pubblikazzjoni tiegħu. Fil-fatt, kif osserva l-Avukat Ġenerali fil-punt 67 tal-konklużjonijiet
tiegħu, in-natura stess ta’ “speċi” hija li tkun ikkostitwita mill-varjetajiet differenti tagħha u, għalhekk, deskrizzjoni
dettaljata ta’ tali speċi ma tistax tiġi faċilment separata mill-varjetajiet li din tinkludi.
It-tielet nett, peress li l-argument li joħroġ minn estensjoni tas-suġġett tal-kawża huwa bbażat fuq interpretazzjoni żbaljata
tal-punt 91 tas-sentenza appellata, dan għandu jiġi miċħud bħala infondat.
Minn dan isegwi li s-sitt parti tal-aggravju eżaminat għandha tiġi miċħuda.
Minn dak li ntqal preċedentement jirriżulta li l-ewwel aggravju għandu jiġi miċħud fl-intier tiegħu.

Fuq it-tieni aggravju
Dan it-tieni aggravju jinqasam f’ħames partijiet.
Fuq l-ewwel, it-tieni u t-tielet partijiet, ibbażati fuq kontradizzjonijiet, żbalji u ksur tad-dritt Komunitarju fir-rigward
tal-fatt li pubblikazzjonijiet xjentifiċi ġew ikkunsidrati sabiex jiġi stabbilit il-fatt li l-varjetà ta’ referenza hija magħrufa
sewwa
–       L-argumenti tal-partijiet
Permezz tal-ewwel parti ta’ dan l-aggravju, R. Schräder essenzjalment isostni, minn naħa, li, fil-punti 66, 80 u 96 sa 100
tas-sentenza appellata, il-Qorti Ġenerali kkontradixxiet lilha nnifisha billi qieset li “l-varjetajiet l-iktar varji” setgħu
jappartjenu għall-ispeċi botanika
Plectranthus ornatus
u billi ammettiet, b’mod definittiv, li d-deskrizzjonijiet li jidhru fil-pubblikazzjonijiet jikkorrispondu għad-deskrizzjoni
ta’ “speċi” botanika. Fil-fatt, id-dokument TG/1/3 tal-UPOV, tad-19 ta’ April 2002, (iktar ’il quddiem id-“dokument TG/1/3”),
jirreferri biss għad-deskrizzjoni “ta’ varjetà waħda” sabiex jevalwa l-popolarità tal-varjetà.
Min-naħa l-oħra, fid-dawl tal-portata tal-istħarriġ tagħha kif speċifikat fil-punt 66 tas-sentenza appellata, il-Qorti Ġenerali
ma kinitx marbuta li tivverifika jekk l-ispeċi inkwistjoni kinitx diġà magħrufa billi tibbaża ruħha fuq deskrizzjoni dettaljata.
Is-CPVO jsostni din l-ewwel parti tat-tieni aggravju hija sempliċement is-sitt parti tal-ewwel aggravju mtennija mill-ġdid.
Permezz tat-tieni parti tat-tieni aggravju, R. Schräder iqis li l-investigazzjoni tal-fatti magħmula kemm mis-CPVO kif ukoll
mill-Bord tal-Appell u mill-Qorti Ġenerali kienet manifestament inkompleta inkwantu ma sarx paragun bejn l-espressjoni tal-karatteristiċi
li jinsabu fil-pubblikazzjoni ta’ L. E. Codd u dik tal-varjetà li saret applikazzjoni għaliha.
Is-CPVO jirrileva li mhuwiex possibbli li fl-istadju tal-appell jiġi kkontestat l-eżami tal-fatti magħmula minnu stess jew
mill-Bord tal-Appell.
Permezz tat-tielet parti ta’ dan l-aggravju, R. Schräder isostni li l-Artikolu 7(2) tar-Regolament Nru 2100/94 jipprekludi,
bħala regola ġenerali, li deskrizzjoni dettaljata ta’ varjetà li tidher f’pubblikazzjoni tiġi invokata għall-finijiet tal-evalwazzjoni
tal-karattru distintiv ta’ varjetà li saret applikazzjoni għaliha. Barra minn hekk, il-Konvenzjoni Internazzjonali għall-Protezzjoni
ta’ Varjetajiet Ġodda ta’ Pjanti tat-2 ta’ Diċembru 1961, fil-verżjoni emendata tagħha tad-19 ta’ Marzu 1991, li tagħha l-Komunità
Ewropea hija parti, ma żżommx iktar l-eżempju tad-deskrizzjoni dettaljata ta’ varjetà sabiex tiġġustifika l-popolarità ta’
din il-varjetà, u dan anki jekk dan ir-rekwiżit huwa espressament imsemmi fil-verżjoni emendata ta’ din il-konvenzjoni tat-23
ta’ Ottubru 1978. Konsegwentement, la l-Bord tal-Appell u lanqas il-Qorti Ġenerali ma setgħu jibbażaw ruħhom fuq id-deskrizzjoni
li tidher fil-pubblikazzjoni ta’ L. E. Codd.
Barra minn hekk, l-interpretazzjoni li l-Qorti Ġenerali tagħti lill-Artikolu 7(2) tar-Regolament Nru 2100/94 tmur kontra l-leġiżlazzjoni
Ġermaniża applikabbli fil-qasam tad-drittijiet tal-varjetajiet ta’ pjanti, tinjora l-karatteristiċi partikolari tal-oġġett
protett, li huwa kkostitwit minn materja ħajja, u tmur kontra d-duttrina.
Is-CPVO jindika li kull tip ta’ prova huwa ammissibbli sabiex isir eżami tal-popolarità tal-varjetà li saret applikazzjoni
għaliha u li fir-Regolament Nru 2100/94 ma hemm l-ebda deroga.
–       Il-kunsiderazzjonijiet tal-Qorti tal-Ġustizzja
Permezz tal-ewwel, tat-tieni u tat-tielet partijiet tat-tieni aggravju, R. Schräder essenzjalment jikkontesta l-fatt li l-Qorti
Ġenerali aċċettat li d-deskrizzjoni dettaljata ta’ varjetà li tidher f’pubblikazzjoni xjentifika tista’ tiġi kkunsidrata sabiex
tiġġustifika l-popolarità ta’ varjetà fis-sens tal-Artikolu 7(2) tar-Regolament Nru 2100/94.
F’dan ir-rigward, għandu jiġi kkonstatat li, fil-punt 96 tas-sentenza appellata, il-Qorti Ġenerali tirreferi, sussidjarjament,
għal-letteratura xjentifika biex tikkonferma d-dikjarazzjonijiet ta’ E. van Jaarsveld. Fil-punti 97 u 98 ta’ din is-sentenza,
il-Qorti Ġenerali rrilevat li, skont id-direttivi tal-UPOV u, b’mod partikolari, skont il-punt 5.2.2.1, “Popolarità”, tad-dokument
TG/1/3 “il-pubblikazzjoni ta’ deskrizzjoni dettaljata hija, b’mod partikolari, waħda minn fost l-elementi li għandhom jiġu
kkunsidrati sabiex tiġi stabbilita l-popolarità.” Fil-punt 99 tal-imsemmija sentenza, hija aċċettat li dan l-element jista’
wkoll jitqies skont l-Artikolu 7(2) tar-Regolament Nru 2100/94 u, fil-punt 100 tal-istess sentenza, hija ddeċidiet li l-Bord
tal-Appell seta’ jieħu inkunsiderazzjoni d-deskrizzjonijiet dettaljati li jinsabu fix-xogħlijiet ta’ L. E. Codd sabiex jistabbilixxi
l-popolarità tal-varjetà ta’ referenza.
F’dan ir-rigward, għandu jitfakkar li skont ġurisprudenza stabbilita, il-Qorti tal-Ġustizzja għandha tiċħad kategorikament
l-ilmenti kollha kontra motivi sussidjarji ta’ sentenza tal-Qorti Ġenerali għaliex dawn ma jistgħux iwasslu għall-annullament
tagħha u huma għalhekk ineffettivi (sentenza tas-7 ta’ Novembru 2002, Hirschfeldt vs AEE, C‑184/01 P, Ġabra p. I‑10173, punt
48).
F’din il-kawża, għandu jiġi kkonstatat li l-motivazzjoni tal-Qorti Ġenerali li tinsab fil-punti 96 sa 100 tas-sentenza appellata
għandha natura sussidjarja meta mqabbla ma’ dik li tinsab fil-punti 89 sa 85 tal-imsemmija sentenza.
Minn dan isegwi li l-ewwel, it-tieni u t-tielet partijiet tat-tieni aggravju huma ineffettivi u għalhekk għandhom jiġu miċħuda.
Fuq ir-raba’ parti, ibbażata fuq il-fatt li l-Qorti Ġenerali wettqet żball ta’ liġi meta injorat l-argumenti ta’ R. Schräder
dwar il-ksur tal-Artikolu 62 tar-Regolament Nru 2100/94
–       L-argumenti tal-partijiet
R. Schräder isostni li l-Qorti Ġenerali wettqet żball ta’ liġi meta injorat l-argument tiegħu bbażat fuq il-ksur tal-Artikolu
62 tar-Regolament Nru 2100/94. Huwa jsostni li fil-punt 104 tas-sentenza appellata, il-Qorti Ġenerali żbaljat meta qieset
li t-teżi tiegħu, spjegata fil-punt 103 ta’ din is-sentenza, li s-CPVO kellu jirrikonoxxi li l-varjetà SUMCOL 01 kienet distinta
b’mod ċar, kienet f’kontradizzjoni ċara mat-teżi minnu żviluppata, li tipprovdi li l-varjetà li saret applikazzjoni għaliha
u l-varjetà ta’ referenza kienu fil-fatt l-istess u jikkostitwixxu varjetà waħda. L-allegata kontradizzjoni ma tistax tirriżulta
peress li, jekk il-pjanti mibgħuta minn E. van Jaarsveld kienu jappartjenu għall-varjetà SUMCOL 01, ma kienx ikun hemm “varjetà
ta’ referenza” sabiex id-distinzjoni inkwistjoni tiġi stabbilita.
Is-CPVO jitlob li din il-parti tat-tieni aggravju għandha tiġi miċħuda.
–       Il-kunsiderazzjonijiet tal-Qorti tal-Ġustizzja
Qabelxejn, għandu jiġi kkonstatat li l-Qorti Ġenerali kienet diġà ċaħdet, fil-punt 87 tas-sentenza appellata, il-premessa
li fuqha jistrieħ l-argument ta’ R. Schräder li l-varjetà ta’ referenza u l-varjetà li saret applikazzjoni għaliha huma fil-fatt
l-istess u jikkostitwixxu pjanta waħda.
Anki jekk wieħed kellu jqis li fil-punt 104 tas-sentenza appellata, il-Qorti Ġenerali żbaljat meta qieset li l-pożizzjoni
ta’ R. Schräder kienet kontradittorja, minkejja li dan tal-aħħar ressaq, fil-kuntest tal-Artikolu 62 tar-Regolament Nru 2100/94,
motiv b’mod sussidjarju, għandu xorta waħda jiġi kkonstatat, madankollu, li l-Qorti Ġenerali ċaħdet dan il-motiv għar-raġunijiet
irriprodotti fil-punt 106 tas-sentenza appellata, li R. Schräder ma kkritikax.
Għaldaqstant, hemm lok li r-raba’ parti tat-tieni aggravju tiġi miċħuda.
Fuq il-ħames parti tal-aggravju, ibbażata fuq żbalji ta’ liġi fl-evalwazzjoni tal-parteċipazzjoni ta’ Heine fis-seduta
–       L-argumenti tal-partijiet
R. Schräder isostni li l-Qorti Ġenerali kisret l-Artikoli 60(1) u 15(2) tar-Regolament Nru 1239/95 meta eżaminat, fil-punti 129
sa 132 tas-sentenza appellata, il-kundizzjonijiet li fihom Heine pparteċipat fis-seduta quddiem il-Bord tal-Appell.
F’dan ir-rigward, l-ewwel nett, huwa jispeċifika li l-Qorti Ġenerali ma tatx biżżejjed importanza lill-fatt li kien hemm bżonn
ta’ deċiżjoni li tordna miżura ta’ ġbir ta’ provi sabiex jinstema’ parti fil-proċedimenti, it-tieni nett, li l-Qorti Ġenerali
indikat b’mod żbaljat li Heine kienet aġent tas-CPVO meta fil-fatt kienet impjegata tal-Bundessortenamt u, it-tielet nett,
li la s-CPVO u lanqas il-Bord tal-Appell ma wrew li r-rekwiżiti ta’ rappreżentanza legali tas-CPVO minn Heine kienu ġew sodisfatti.
Is-CPVO jsostni li s-sejħiet li huwa għamel għall-finijiet tas-seduta tat-30 ta’ Mejju 2005 kienu regolari. Huwa biss il-President
tas-CPVO li għandu jiddeċiedi dwar il-kompożizzjoni tad-delegazzjoni tiegħu u għalhekk dwar il-parteċipazzjoni ta’ Heine,
li pparteċipat fit-tħejjija tad-deċiżjoni ta’ rifjut.
–       Il-kunsiderazzjonijiet tal-Qorti tal-Ġustizzja
Għandu jiġi kkonstatat li l-Qorti Ġenerali rrilevat, fil-punt 130 tas-sentenza appellata, li mill-verbal tas-seduta tal-Bord
tal-Appell jirriżulta li Heine dehret quddiem dan tal-aħħar bħala aġent tas-CPVO u mhux bħala xhud jew espert.
Għaldaqstant, ladarba Heine għandha titqies li hija aġent tas-CPVO, l-obbligi li jirriżultaw mill-Artikoli 60(1) u 15(1) tar-Regolament
Nru 1239/95 ma jistgħux jiġu utilment invokati.
Fil-fatt, skont l-Artikolu 68 tar-Regolament Nru 2100/94, ladarba s-CPVO kien parti fil-proċedura għat-tressiq ta’ kawża u
Heine l-aġent tiegħu, il-Qorti Ġenerali ma kisritx l-Artikolu 60(1) tar-Regolament Nru 1239/95 meta ddeċidiet, fil-punt 130
tas-sentenza appellata, li l-preżenza tagħha fis-seduta ma kinitx teħtieġ l-adozzjoni ta’ miżura ta’ ġbir ta’ provi fis-sens
tad-dispożizzjoni ċċitata iktar ’il fuq.
Barra minn hekk, il-Qorti Ġenerali ġustament irrilevat li, skont l-Artikolu 15(2) tar-Regolament Nru 1239/95, l-atti mwettqa
minn Heine, skont it-termini tal-ftehim konkluż bejn is-CPVO u l-Bundessortenamt dwar l-eżami tekniku, għandhom il-kwalità
ta’ atti tas-CPVO li jistgħu jiġu kkontestati minn terzi.
Minn dan isegwi li l-ħames parti tal-aggravju eżaminat għandha tiġi miċħuda.
Minn dak li ntqal preċedentement jirriżulta li t-tieni aggravju għandu jiġi miċħud fl-intier tiegħu.
Mill-kunsiderazzjonijiet preċedenti kollha jirriżulta li l-appell għandu jiġi miċħud.

Fuq l-ispejjeż
Skont l-Artikolu 69(2) tar-Regoli tal-Proċedura tal-Qorti tal-Ġustizzja, applikabbli għall-proċedura ta’ appell skont l-Artikolu
118 tal-istess regoli, il-parti li titlef il-kawża għandha tbati l-ispejjeż, jekk dawn ikunu ġew mitluba. Peress li R. Schräder
tilef il-kawża, hemm lok li huwa jiġi ordnat ibati l-ispejjeż, kif mitlub mis-CVPA.
Għal dawn il-motivi, Il-Qorti tal-Ġustizzja (It-Tieni Awla) taqta’ u tiddeċiedi:
1)
L-appell huwa miċħud.
2)
R. Schräder huwa kkundannat għall-ispejjeż.
Firem
*
Lingwa tal-kawża: il-Ġermaniż.