CELEX: 62003TJ0126
Κοινοτικό σήμα
Διαδικασία ανακοπής
Κίνδυνος συγχύσεως
Απόδειξη χρήσεως του προγενέστερου σήματος
Αίτηση καταχωρίσεως του κοινοτικού λεκτικού σήματος ALADIN
Προγενέστερο εθνικό λεκτικό σήμα ALADDIN
Άρθρα 8, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, και 43, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94

Canon, σκέψη 19).
96     Εν προκειμένω, πρέπει ασφαλώς να γίνει δεκτό ότι τα επίδικα προϊόντα είναι μερικώς παρόμοια και ότι το ενδιαφερόμενο κοινό,
συγκείμενο από επαγγελματίες ειδικευμένους στον τομέα των προϊόντων που αφορά η αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος, είναι
ικανό να εκδηλώσει υψηλό βαθμό προσοχής κατά την επιλογή των προϊόντων αυτών [βλ., υπ’ αυτή την έννοια, αποφάσεις του Πρωτοδικείου
της 9ης Απριλίου 2003, T‑224/01, Durferrit κατά ΓΕΕΑ – Kolene (NU-TRIDE), Συλλογή 2003, σ. II‑1589, σκέψεις 37, 40 και 52,
και της 30ής Ιουνίου 2004, T‑317/01, M+M κατά ΓΕΕΑ – Mediametrie (M+M EUROdATA), που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή,
σκέψεις 51 και 52].
97     Εντούτοις, πρέπει περαιτέρω να σημειωθεί ότι, εκτός από τον μερικώς παρόμοιο χαρακτήρα τους που επισημάνθηκε ανωτέρω, τα επίδικα
προϊόντα συνδέονται, γενικώς, με τη δραστηριότητα του καθαρισμού και με τα μέταλλα, σχέση η οποία ενισχύεται επιπλέον από
το γεγονός ότι τα επίδικα σήματα είναι όμοια από εννοιολογικής απόψεως, πράγμα που δεν αμφισβητείται από το ΓΕΕΑ, και μπορεί
να θεωρηθεί ότι συνδέονται με τα προϊόντα που καλύπτουν, καθότι παραπέμπουν σε πρόσωπο παραμυθιού που σχετίζεται με μια μεταλλική
λάμπα λαδιού.
98     Υπό τις συνθήκες αυτές, δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι το ενδιαφερόμενο κοινό αντιλαμβάνεται τα επίδικα προϊόντα ως ανήκοντα
στο ίδιο φάσμα προϊόντων καθαρισμού που έχουν σχέση με το μέταλλο. Ακόμη και αν υποτεθεί ότι το εν λόγω κοινό, το οποίο αποτελείται
ασφαλώς από επαγγελματίες, έχει συνείδηση των διαφορών μεταξύ των τρόπων παρασκευής των προϊόντων αυτών, δεν θα συναγάγει
κατ’ ανάγκη ότι οι διαφορές αυτές εμποδίζουν την ίδια επιχείρηση να παρασκευάζει ή να διαθέτει στο εμπόριο τα δύο είδη προϊόντων
ταυτόχρονα. Επομένως, το ενδιαφερόμενο κοινό θα έχει την εντύπωση ότι τα επίδικα προϊόντα είναι δυνατό να έχουν την ίδια εμπορική
καταγωγή [βλ., υπ’ αυτή την έννοια, απόφαση του Πρωτοδικείου της 4ης Νοεμβρίου 2003, T‑85/02, Díaz κατά ΓΕΕΑ – Granjas Castelló
(CASTILLO), που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή, σκέψη 33].
99     Συνεπώς, το ενδιαφερόμενο κοινό μπορεί να θεωρήσει ότι τα επίδικα προϊόντα είναι συγγενή, καθότι ανήκουν στην ίδια οικογένεια
προϊόντων και, ως εκ τούτου, να τα αντιμετωπίσει ως στοιχεία ενός γενικότερου φάσματος προϊόντων που μπορεί να έχουν κοινή
εμπορική προέλευση.
100   Επομένως, κατά το Πρωτοδικείο, το γεγονός ότι το ενδιαφερόμενο κοινό αποτελείται από επαγγελματίες ειδικευμένους στην κατεργασία
μετάλλων δεν αρκεί, λαμβανομένων υπόψη του ομοειδούς χαρακτήρα των επίδικων προϊόντων, του υψηλότατου βαθμού ομοιότητας μεταξύ
των συγκρουόμενων σημείων και του ισχυρού διακριτικού χαρακτήρα του προγενέστερου σήματος, για να αποκλειστεί το ενδεχόμενο
να πιστεύσει το εν λόγω κοινό ότι τα επίδικα προϊόντα προέρχονται από την ίδια επιχείρηση ή, ενδεχομένως, από οικονομικά συνδεόμενες
επιχειρήσεις.
101   Συνεπώς, υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των συγκρουόμενων σημάτων. Επομένως, ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως της προσφεύγουσας
που αντλείται από παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 40/94, πρέπει επίσης να γίνει δεκτός.
102   Από το σύνολο των προεκτεθέντων προκύπτει ότι η προσφυγή πρέπει να γίνει δεκτή και η προσβαλλόμενη απόφαση να ακυρωθεί.

Επί των δικαστικών εξόδων
103   Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά
έξοδα εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι το ΓΕΕΑ ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά
έξοδα σύμφωνα με το αίτημα της προσφεύγουσας.
104   Όσον αφορά, ωστόσο, το ζήτημα των αποδοτέων εξόδων, πρέπει να υπομνησθεί ότι, κατά το άρθρο 136, παράγραφος 2, του Κανονισμού
Διαδικασίας, «τα αναγκαία έξοδα στα oπoία υπoβάλλονται oι διάδικοι στο πλαίσιο της ενώπιον τoυ τµήµατος προσφυγών διαδικασίας,
καθώς και τα έξοδα στα oπoία υπoβάλλονται προκειµένου να προσκοµίσουν τις προβλεπόμενες από τo άρθρο 131, παράγραφος 4, δεύτερο
εδάφιο, μεταφράσεις των υπoµνηµάτων ή εγγράφων στη γλώσσα της διαδικασίας, θεωρoύνται ως αποδοτέα έξοδα». Τα έξοδα όμως της
διαδικασίας ανακοπής δεν συνιστούν έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών. Συνεπώς, το αίτημα της προσφεύγουσας
για την καταβολή από το ΓΕΕΑ των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε για τη διαδικασία της ανακοπής πρέπει να απορριφθεί.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ (τέταρτο τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Ακυρώνει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα,
σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 31ης Ιανουαρίου 2003.
2)
Καταδικάζει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
Legal
Tiili
Vadapalas
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 14 Ιουλίου 2005.
Ο Γραμματέας

Ο Πρόεδρος
H. Jung

H. Legal
*
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.