CELEX: 61983CJ0271
Κοινή επιχείρηση ΕΚΑΕ
Αξίωση υπαγωγής στο καθεστώς εκτάκτου υπαλλήλου

Με δικόγραφα που κατέθεσαν στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 13 Δεκεμβρίου 1983, 11 Ιανουαρίου, 10 Φεβρουαρίου, 26 Απριλίου, 25 Ιουνίου, 13 Αυγούστου 1984 και 18 Ιανουαρίου 1985, ο Ainsworth Alan και άλλοι άσκησαν προσφυγές με τις οποίες ζητούν:
1)
να ακυρωθεί, δυνάμει του άρθρου 146, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΚΑΕ η απόφαση με την οποία ο διευθυντής της κοινής επιχειρήσεως Joint European Torus (JET) Joint Undertaking αρνήθηκε να εντάξει τους προσφεύγοντες στο προσωπικό της Επιτροπής της ΕΚΑΕ ως έκτακτους υπαλλήλους·
2)
επικουρικώς, να αναγνωριστεί, δυνάμει του άρθρου 148, παράγραφος 3, της Συνθήκης ΕΚΑΕ, ότι η Επιτροπή παραλείποντας να προσφέρει στους προσφεύγοντες θέση έκτακτου υπαλλήλου παρέβη τις διατάξεις της Συνθήκης ΕΚΑΕ·
3)
να καταδικαστεί η Κοινότητα ( Ευρατόμ ή ΕΟΚ) δυνάμει των άρθρων 151 και 188, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΚΑΕ και των άρθρων 178 και 215, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΟΚ να αποζημιώσει τους προσφεύγοντες για τη ζημία που υπέστησαν λόγω των παράνομων διαδικασιών προσλήψεων που θέσπισε το Συμβούλιο και εφάρμοσε η Επιτροπή.
Το κανονιστικό πλαίσιο της διαφοράς και οι ισχυρισμοί και τα επιχειρήματα των διαδίκων αναπτύσσονται στην έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση. Τα στοιχεία αυτά του φακέλου δεν επαναλαμβάνονται πιο κάτω παρά μόνο καθόσον απαιτείται για να σχηματίσει κρίση το Δικαστήριο.
Πρέπει να υπομνηστεί ότι στο πλαίσιο του προγράμματος ερευνών της ΕΚΑΕ στον τομέα της πυρηνικής συντήξεως και της φυσικής του πλάσματος, το Συμβούλιο, με την απόφαση 78/471 της 30ής Μαΐου 1978 ( ΕΕ ειδ. έκδ. 12/001, σ. 233 ) δημιούργησε για περίοδο δώδεκα ετών μία κοινή επιχείρηση, την « Joint European Torus ( JET ) Joint Undertaking» (στο εξής: JET), που περιλαμβάνει, μαζί με την United Kingdom Atomic Energy Authority — φιλοξενούσα οργάνωση (στο εξής: «UKAEA») — δώδεκα άλλους οργανισμούς έρευνας ή ευρωπαϊκά κράτη. Η έδρα της JET βρίσκεται στο Culham ( Ηνωμένο Βασίλειο ).
Το καταστατικό της κοινής επιχειρήσεως που επισυνάφθηκε στην προαναφερόμενη απόφαση 78/471/Ευρατόμ του Συμβουλίου, ορίζει ότι η JET δεν είναι ο εργοδότης του προσωπικού που αποτελεί την ομάδα του σχεδίου. Το προσωπικό αυτό, υπό τη διοικητική εξουσία του διευθυντή του JET απασχολείται, αναλόγως των περιπτώσεων, είτε από την UKAEA είτε από την Επιτροπή. Κατά το άρθρο 8, παράγραφοι 4 και 5, του καταστατικού αυτού, το προσωπικό που προέρχεται από την UKAEA εξακολουθεί να απασχολείται από την οργάνωση αυτή, ενώ το προσωπικό που προέρχεται από τα άλλα μέλη της κοινής επιχειρήσεως προσλαμβάνεται από την Επιτροπή σε θέσεις έκτακτων υπαλλήλων των Κοινοτήτων.
Με ατομικές επιστολές που απηύθυναν μεταξύ Ιουλίου 1983 και Ιουνίου 1984 στο διευθυντή της κοινής επιχειρήσεως και στην Επιτροπή, οι προσφεύγοντες, βρετανικής ιθαγενείας, οι οποίοι είχαν προηγουμένως προσληφθεί από την UKAEA και τεθεί στη διάθεση της κοινής επιχειρήσεως από την εν λόγω οργάνωση, ζήτησαν:
—
από την Επιτροπή, βάσει του άρθρου 148, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΚΑΕ, να προσληφθούν ως έκτακτοι υπάλληλοι των Κοινοτήτων με απόσπαση στην ομάδα του σχεδίου JET·
—
από την κοινή επιχείρηση και/ή από τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες να αποζημιωθούν για Til χρηματική και κάθε άλλη ζημία υφιστάμενη ή μελλοντική συνεπεία της υπαγωγής τους στο καθεστώς που κρίθηκε κατά το χρόνο της επιλογής τους ότι εφαρμόζεται σ' αυτούς.
Με εγκύκλιο που απηύθυνε σε καθένα από τους προσφεύγοντες μεταξύ Νοεμβρίου 1983 και Νοεμβρίου 1984, ο διευθυντής της κοινής επιχειρήσεως τους γνωστοποίησε ότι δεν ήταν σε θέση να δεχτεί την αίτηση τους λόγω του ότι, δυνάμει του καταστατικού της JET, « το προσωπικό της UKAEA θα συνεχίσει να απασχολείται από αυτήν ».
Κατά τη γνώμη των προσφευγόντων, η εγκύκλιος αυτή πρέπει να θεωρηθεί ως κοινοποίηση της απόφασης που έλαβε η Επιτροπή ως προς αυτούς και ζητούν την ακύρωση της. Πάντως, αν η εγκύκλιος δεν θεωρηθεί ως κοινοποίηση, οι ενάγοντες προβάλλουν ότι η Επιτροπή παρέλειψε να απαντήσει στην αίτηση τους και, επομένως, ζητούν επικουρικώς από το Δικαστήριο να αναγνωρίσει την παράλειψη της Επιτροπής.
Η Επιτροπή και το Συμβούλιο προέβαλαν ενστάσεις απαραδέκτου των υπό κρίση προσφυγών επί των οποίων το Δικαστήριο πρέπει να αποφανθεί πριν εισέλθει στην ουσία.
Επί του παραδεκτού
Πρώτον, η Επιτροπή και το Συμβούλιο αμφισβητούν την αρμοδιότητα του Δικαστηρίου να αποφανθεί επί των προσφυγών. Τα κοινοτικά αυτά όργανα προβάλλουν ότι η αρμοδιότητα του Δικαστηρίου προϋποθέτει ότι οι πράξεις της κοινής επιχειρήσεως μπορούν να εξομοιωθούν με πράξεις ενός κοινοτικού οργάνου και, συγχρόνως, ότι οι πράξεις αυτές δεν εμπίπτουν στην αρμοδιότητα των εθνικών δικαστηρίων δυνάμει του άρθρου 49 της Συνθήκης ΕΚΑΕ.
Πρέπει σχετικά να υπομνηστεί ότι το άρθρο 152 της Συνθήκης ΕΚΑΕ παρέχει αρμοδιότητα στο Δικαστήριο να αποφαίνεται « επί οποιασδήποτε διαφοράς μεταξύ της Κοινότητος και των υπαλλήλων της εντός των ορίων και σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που ορίζει ο κανονισμός περί της υπηρεσιακής τους καταστάσεως ή που προκύπτουν από το καθεστώς που τους διέπει », μόνο δε υπό την επιφύλαξη των αρμοδιοτήτων που παρέχονται στο Δικαστήριο δυνάμει της Συνθήκης αυτής, το άρθρο 49, παράγραφος 5, ορίζει ότι « οι διαφορές στις οποίες έχουν συμφέρον οι κοινές επιχειρήσεις επιλύονται από τα αρμόδια εθνικά δικαιοδοτικά όργανα ».
Εν προκειμένω, οι προσφεύγοντες διεκδικούν το δικαίωμα να προσληφθούν από την Επιτροπή ως έκτακτοι υπάλληλοι σύμφωνα με το « καθεστώς που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων » και αμφισβητούν τη νομιμότητα της απόφασης με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα να γίνουν οι εν λόγω προσλήψεις. Η Επιτροπή δεν αμφισβητεί ότι η εν λόγω απόφαση, που υπογράφεται από το διευθυντή της JET, έχει ληφθεί επ' ονόματί της, δυνάμει εξουσιοδοτήσεως.
Εξάλλου, όπως έκρινε το Δικαστήριο με την απόφαση της 11ης Μαρτίου 1975 ( Porrini και άλλοι κατά Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας,
65/74, ECR σ. 319
), το άρθρο 152 της Συνθήκης ΕΚΑΕ πρέπει να ερμηνευτεί υπό την έννοια ότι έχει εφαρμογή όχι μόνο στα πρόσωπα που έχουν την ιδιότητα του μονίμου ή άλλου υπαλλήλου εκτός του τοπικού, αλλά και στα πρόσωπα που διεκδικούν την ιδιότητα αυτή.
Από αυτό προκύπτει ότι το Δικαστήριο είναι αποκλειστικά αρμόδιο να αποφανθεί, βάσει του άρθρου 152 της Συνθήκης ΕΚΑΕ, επί των υπό κρίση προσφυγών.
Δεύτερον, η Επιτροπή και το Συμβούλιο υποστηρίζουν ότι τα αιτήματα ακυρώσεως είναι απαράδεκτα ως οψίμως προβληθέντα. Πράγματι, θεωρούν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση περί μη προσλήψεως είναι απλώς επιβεβαιωτική των αποφάσεων που, μεταξύ 1978 και 1983, καθόρισαν την υπηρεσιακή κατάσταση των προσφευγόντων και κατέστησαν οριστικές λόγω του ότι δεν προσβλήθηκαν εμπρόθεσμα.
Η επιχειρηματολογία αυτή δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Από τα στοιχεία που προσκομίστηκαν στη δικογραφία προκύπτει ότι οι προσφεύγοντες προσλήφθηκαν από την UKAEA μεταξύ του 1978 και 1983 και, υπό την ιδιότητα αυτή, τέθηκαν στη διάθεση της κοινής επιχειρήσεως για να συμμετάσχουν στην ομάδα του σχεδίου. Οι σχετικές αποφάσεις που ελήφθησαν και οι οποίες καθόριζαν μόνο τους όρους προσλήψεως των ενδιαφερομένων από την UKAEA είχαν άλλο αντικείμενο από αυτό της προσβαλλόμενης απόφασης. Ως εκ τούτου, η απόφαση αυτή δεν μπορεί να θεωρηθεί ως επιβεβαιωτική των πρώτων αποφάσεων. Τα αιτήματα ακυρώσεως δεν προβάλλονται επομένως οψίμως.
Τέλος, τα καθών κοινοτικά όργανα προβάλλουν ότι το απαράδεκτο των αιτημάτων ακυρώσεως επεκτείνεται, κατά συνέπεια, στα αιτήματα αποζημιώσεως. Πρέπει σχετικά να υπομνηστεί ότι, κατά πάγια νομολογία, η αγωγή αποζημιώσεως θεσπίστηκε ως αυτοτελές μέσο παροχής έννομης προστασίας που έχει ειδική λειτουργία στο πλαίσιο του συστήματος μέσων παροχής έννομης προστασίας και το οποίο εξαρτάται από προϋποθέσεις ασκήσεως που έχουν τεθεί ενόψει του ειδικού του αντικειμένου. Εν προκειμένω, αρκεί να γίνει δεκτό ότι τα καθών κοινοτικά όργανα δεν αμφισβητούν ότι οι προσφυγές ασκήθηκαν εντός της προθεσμίας που ορίζει το άρθρο 44 του Οργανισμού του Δικαστηρίου ΕΚΑΕ.
Από τα προηγούμενα προκύπτει ότι οι ενστάσεις απαραδέκτου της Επιτροπής και του Συμβουλίου πρέπει να απορριφθούν.
Επί της ουσίας
Επί των αιτημάτων ακυρώσεως της απόφασης περί αρνήσεως προσλήψεως των προ-αφευγόντων ως εκτάκτων υπαλλήλων των Κοινοτήτων
Προς στήριξη των αιτημάτων αυτών, οι προσφεύγοντες επικαλούνται τρεις λόγους που αντλούν αντιστοίχως από:
—
την παράβαση του καταστατικού της κοινής επιχειρήσεως ( άρθρο 8 )·
—
την έλλειψη νομιμότητας, κατ' ένσταση, του καταστατικού της κοινής επιχειρήσεως καθόσον αυτό επιτρέπει σύστημα προσλήψεως αντίθετο προς τη θεμελιώδη αρχή του κοινοτικού δικαίου της απαγόρευσης των διακρίσεων λόγω ιθαγενείας·
—
την ανεπαρκή αιτιολογία της επίδικης αποφάσεως κατά παράβαση του άρθρου 162 της Συνθήκης ΕΚΑΕ.
Επί του λόγου που αντλείται από την παράβαση του καταστατικού της κοινής επιχειρήσεως
Οι προσφεύγοντες προβάλλουν ότι, δυνάμει του άρθρου 8 του καταστατικού της JET, όλα τα μέλη του προσωπικού που αποτελούν την ομάδα του σχεδίου πρέπει να προσληφθούν από την Επιτροπή ως έκτακτοι υπάλληλοι των Κοινοτήτων, με μόνη εξαίρεση αυτούς οι οποίοι, κατά το χρόνο της επιλογής τους από την JET, απασχολούνταν ήδη από τη φιλοξενούσα οργάνωση UKAEA. Η πρακτική που ακολούθησε η διεύθυνση της JET, η οποία προσφέρει στους υποψηφίους βρετανικής ιθαγενείας, οι οποίοι δεν περιλαμβάνονται στο προσωπικό της UKAEA κατά την επιλογή τους, τη μόνη δυνατότητα να προσληφθούν από την UKAEA και, υπό την ιδιότητα αυτή, να τεθούν στη διάθεση της JET, έρχεται σε αντίθεση τόσο με το άρθρο 8 του καταστατικού της JET όσο και προς τις θεμελιώδεις αρχές της ίσης μεταχειρίσεως και της απαγόρευσης των διακρίσεων λόγω ιθαγενείας.
Από την επιχειρηματολογία αυτή, όπως διευκρινίστηκε από τις παρατηρήσεις που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο, προκύπτει ότι οι προσφεύγοντες αμφισβητούν, στην πραγματικότητα, δύο διαφορετικές πρακτικές της διεύθυνσης της κοινής επιχειρήσεως.
Πρώτον, υποστηρίζουν ότι υποψήφιος ο οποίος δεν είναι ήδη μέλος του προσωπικού της UKAEA κατά την επιλογή του από την JET πρέπει κατ' ανάγκη, κατ' εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 5, του καταστατικού, να προσληφθεί ως έκτακτος υπάλληλος των Κοινοτήτων λόγω της ιδιότητας του ως « άλλο προσωπικό ». Αποκλείεται να μπορεί ένας τέτοιος υποψήφιος, μετά την επιλογή του, να προσληφθεί από την UKAEA και να τεθεί, υπό την ιδιότητα αυτή, στη διάθεση της JET.
Πρέπει να τονιστεί σχετικά ότι το άρθρο 8, παράγραφος 4, του καταστατικού ορίζει ότι το προσωπικό που τίθεται στη διάθεση της JET από την UKAEA, φιλοξενούσα οργάνωση, « θα συνεχίσει να απασχολείται από την οργάνωση αυτή υπό τους όρους απασχολήσεως που προβλέπονται από αυτή και θα διατίθεται από αυτή στην κοινή επιχείρηση ». Ούτε οι διατάξεις αυτές ούτε καμιά άλλη διάταξη του άρθρου 8 διασαφηνίζουν ότι το προσωπικό που τίθεται στη διάθεση της JET από μια οργάνωση μέλος δεν μπορεί να προσληφθεί από την εν λόγω οργάνωση μετά την επιλογή του από την JET. Υποψήφιος που προσλήφθη από την UKAEA και τέθηκε στη διάθεση της JET εμπίπτει ipso facto στο άρθρο 8, παράγραφος 4, του καταστατικού: επομένως, δεν μπορεί να απαιτεί να προσληφθεί ως έκτακτος υπάλληλος των Κοινοτήτων λόγω της ιδιότητας του ως « άλλο προσωπικό » κατ' εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 5.
Είναι αληθές ότι στην πραγματικότητα οι διατάξεις του άρθρου 8, παράγραφοι 1 και 5, του καταστατικού, που ορίζουν ότι η ομάδα του σχεδίου θα αποτελείται επίσης από το « άλλο προσωπικό » μαζί με το προσωπικό που προέρχεται από τα μέλη της κοινής επιχειρήσεως, δεν είχαν πρακτικές συνέπειες. Όμως, όπως παρατήρησαν το Συμβούλιο και η Επιτροπή, η περιορισμένη διάρκεια που ορίστηκε για την επιχείρηση JET με το άρθρο 1 της προαναφερθείσας απόφασης 78/471 του Συμβουλίου, και η μέριμνα να εξασφαλιστεί σε όλα τα μέλη του προσωπικού της JET εργασία μετά τη λήξη του σχεδίου, ώθησαν τη διεύθυνση της JET να ευνοήσει τη λύση της διάθεσης προσωπικού από τα μέλη της κοινής επιχειρήσεως απαιτώντας από κάθε υποψήφιο να εξεύρει μια οργάνωση-μέλος που να δέχεται να τον θέσει στη διάθεση της JET. Μια τέτοια πολιτική, η οποία ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της χρηστής διοικήσεως, δεν έρχεται σε αντίθεση με καμιά διάταξη του καταστατικού και δεν μπορεί επομένως να θεωρηθεί ως παράνομη.
Το πρώτο σκέλος της επιχειρηματολογίας που προέβαλαν οι προσφεύγοντες δεν μπορεί επομένως να γίνει δεκτό.
Δεύτερον, οι προσφεύγοντες προβάλλουν ότι η διεύθυνση της JET δεν περιοριζόταν να απαιτεί από τους υποψηφίους βρετανικής ιθαγενείας να τεθούν στη διάθεση της από μια οποιαδήποτε οργάνωση-μέλος της κοινής επιχειρήσεως, αλλά ότι τους επέβαλε επιπλέον την υποχρέωση να απευθυνθούν αποκλειστικά, προς το σκοπό αυτό, στην UKAEA. Θεωρούν ότι η πρακτική αυτή συνιστά δυσμενή διάκριση λόγω ιθαγενείας, που απαγορεύεται από το κοινοτικό δίκαιο.
Επί του σημείου αυτού, πρέπει να γίνει δεκτή η επιχειρηματολογία των προσφευγόντων. Όπως αναγνώρισε η ίδια η Επιτροπή κατά την προφορική διαδικασία, η επιβαλλόμενη κατά τον τρόπο αυτό υποχρέωση στους βρετανούς μόνο υποψηφίους εμφανίζει χαρακτήρα δυσμενούς διακρίσεως λόγω ιθαγενείας και δεν έχει καμιά αντικειμενική δικαιολογία.
Πάντως, παραμένει να εξεταστεί το αν η παράνομη αυτή πρακτική αποτέλεσε πράγματι την αιτία ορισμένων από τις προσβαλλόμενες αρνητικές αποφάσεις περί προσλήψεως, τις οποίες κατέστησε πλημμελείς. Σχετικά, πρέπει να σημειωθεί ότι σε απάντηση ερωτήσεως που έθεσε το Δικαστήριο, κανένας από τους προσφεύγοντες δεν απέδειξε, ούτε καν υποστήριξε ότι, προκειμένου να συμμορφωθεί με τις' απαιτήσεις της διεύθυνσης της JET, αναγκάστηκε να παραιτηθεί από τη δυνατότητα να τεθεί στη διάθεση της JET από άλλη οργάνωση-μέλος πλην της UKAEA, και εν συνεχεία, να προσληφθεί ως έκτακτος υπάλληλος των Κοινοτήτων κατ' εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 5, του καταστατικού.
Συνεπώς, πρέπει να γίνει δεκτό ότι η πρακτική δυσμενούς διακρίσεως που διαπιστώθηκε πιο πάνω δεν επηρέασε την υπηρεσιακή κατάσταση των προσφευγόντων και δεν κατέστησε πλημμελή την προσβαλλόμενη απόφαση.
Από τα προηγούμενα προκύπτει ότι ο πρώτος λόγος πρέπει να απορριφθεί.
Επί του λόγου που αντλείται από την έλλειψη νομιμότητας του καταστατικού της κοινής επιχειρήσεως
Οι προσφεύγοντες προβάλλουν κατ' ένσταση την ακυρότητα του καταστατικού της JET. Κατ' αυτούς, η διάκριση που γίνεται με το άρθρο 8, παράγραφοι 4 και 5, του καταστατικού αυτού συνιστά συγκεκαλυμμένη δυσμενή διάκριση λόγω ιθαγενείας σε βάρος των βρετανών μόνο υπηκόων. Μια τέτοια δυσμενής διάκριση είναι ιδίως αντίθετη προς τις διατάξεις του άρθρου 96 της Συνθήκης ΕΚΑΕ και δεν δικαιολογείται από λόγους δημοσίας τάξεως, δημοσίας ασφαλείας και δημοσίας υγείας.
Πρέπει να υπομνηστεί ότι, δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 8, παράγραφοι 4 και 5, του καταστατικού της JET, το προσωπικό που διατίθεται στην JET από τη φιλοξενούσα οργάνωση UKAEA συνεχίζει να απασχολείται από την οργάνωση αυτή υπό τους όρους απασχολήσεως που προβλέπονται από αυτή, ενώ το προσωπικό που διατίθεται στην JET από τα μέλη της κοινής επιχειρήσεως εκτός της UKAEA προσλαμβάνεται σε θέσεις εκτάκτων υπαλλήλων των Κοινοτήτων. Από τα στοιχεία που προσκομίστηκαν στη δικογραφία προκύπτει ότι οι υπάλληλοι που έχουν διατεθεί από την UKAEA έχουν σημαντικά μικρότερες αποδοχές από εκείνες που λαμβάνουν οι υπάλληλοι οι οποίοι προσλήφθηκαν ως έκτακτοι υπάλληλοι των Κοινοτήτων.
Οι διατάξεις αυτές δεν εισάγουν δυσμενή διάκριση λόγω ιθαγενείας: πράγματι, όπως υπομνήστηκε πιο πάνω, κάθε οργάνωση-μέλος είναι ελεύθερη να θέσει στη διάθεση της JET υπαλλήλους όλων των εθνικοτήτων. Εξάλλου, από τα στοιχεία που προσκομί-στησαν στη δικογραφία και κατά τη συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου προέκυψε ότι οι υπό κρίση διατάξεις έχουν πράγματι ως σκοπό τον καθορισμό διαφορετικού μισθού αναλόγως της οργάνωσης-μέλους που διαθέτει τον ενδιαφερόμενο υπάλληλο στην κοινή επιχείρηση, και όχι αναλόγως της ιθαγενείας του υπαλλήλου αυτού.
Παραμένει εντούτοις το γεγονός ότι η γενική αρχή της ίσης μεταχειρίσεως, η οποία είναι μια από τις θεμελιώδεις αρχές του κοινοτικού δικαίου, αντιτίθεται στη διαφορετική αντιμετώπιση παρόμοιων καταστάσεων, εκτός αν η διαφοροποίηση που εισάγεται δικαιολογείται αντικειμενικά ( βλέπε κατά την έννοια αυτή, κυρίως, τις αποφάσεις της 14ης Ιουλίου 1983, Ferrano και άλλοι,
152/81, Συλλογή σ. 2357
, και της 6ης Δεκεμβρίου 1984, Biovilac,
59/83, Συλλογή σ. 4057
).
Για να εκτιμηθεί αν δικαιολογείται αντικειμενικώς η διαφορετική μεταχείριση που θέσπισε το άρθρο 8, παράγραφοι 4 και 5, του καταστατικού, πρέπει να ληφθεί υπόψη η εντελώς ιδιαίτερη φύση της κοινής επιχειρήσεως για την οποία πρόκειται και οι ειδικές ανάγκες που έπρεπε να ληφθούν υπόψη με τους κανόνες οργανώσεως της.
Όπως παρατήρησε η Επιτροπή και το Συμβούλιο, η JET συνιστά επιχείρηση απασχολούμενη αποκλειστικά με την έρευνα και της οποίας η διάρκεια υπάρξεως περιορίζεται χρονικά. Μια τέτοια επιχείρηση μπορεί να λειτουργήσει επωφελώς μόνο σε στενή συνεργασία με μια εθνική οργάνωση που υπάρχει ήδη. Έτσι, η JET εγκαταστάθηκε στο Culham ( Ηνωμένο Βασίλειο ) στον ίδιο ακριβώς χώρο των εγκαταστάσεων της UKAEA, φιλοξενούσα οργάνωση της κοινής επιχειρήσεως.
Ως φιλοξενούσα οργάνωση, η UKAEA δέχτηκε να αναλάβει τις ευθύνες που συνεπάγονται γι' αυτή η οργάνωση και η λειτουργία της JET. Ειδικότερα, δυνάμει του άρθρου 9, παράγραφος 1, του καταστατικού, για τη χρηματοδότηση των δαπανών της JET μόνη η UKAEA καλύπτει μερίδιο ίσο με εκείνο που βαρύνει το σύνολο των άλλων μελών της κοινής επιχειρήσεως ( εκτός της Ευρατόμ ). Πρέπει επίσης να τονιστεί ότι, δυνάμει του άρθρου 15 του ίδιου καταστατικού και του παραρτήματος του, η UKAEA αναλαμβάνει τη δαπάνη της πρότυπης διαμορφώσεως του χώρου ανεγέρσεως, παρέχει όλες τις τεχνικές, διοικητικές και γενικές υπηρεσίες που ζητεί η JET, διαθέτει το βοηθητικό προσωπικό και φέρει την ευθύνη για την αποκομιδή των ραδιενεργών αποβλήτων. Κατά τη συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου προέκυψε επίσης ότι ένα μέρος του επιστημονικού εξοπλισμού της UKAEA είναι δυνατό να χρησιμοποιήθηκε πράγματι από την JET και ότι η UKAEA δέχτηκε να θέσει στη διάθεση της ομάδας του σχεδίου 222 πρόσωπα επί συνόλου 384.
Η UKAEA, φιλοξενούσα οργάνωση της JET, βρέθηκε έτσι στην πολύ ιδιόμορφη κατάσταση να διοικεί προσωπικό που είχε τα ίδια προσόντα, απασχολούμενο στο ίδιο χώρο με καθήκοντα της ίδιας φύσεως, ενταγμένο όμως σε δύο οργανισμούς νομικά χωριστούς. Μερίμνησε δε ώστε η κατάσταση αυτή να μη διαταράξει τη δική της λειτουργία και, υποστηριζόμενη επί του σημείου αυτού από την κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου, ζήτησε, κατά τις διαπραγματεύσεις που προηγήθηκαν της εκδόσεως της προαναφερθείσας απόφασης 78/471/Ευρατόμ του Συμβουλίου, το προσωπικό που θα διέθετε στην JET να εξακολουθούσε να υπόκειται στους δικούς της όρους προσλήψεως. Λόγω της προνομιούχου θέσεως που από τα ειδικά χαρακτηριστικά της κοινής επιχειρήσεως παρείχετο στην UKAEA, το καταστατικό της JET δεν μπορούσε να αγνοήσει την απαίτηση αυτή.
Υπό τις περιστάσεις αυτές καταφαίνεται ότι η εντελώς ειδική κατάσταση στην οποία βρίσκεται η UKAEA, φιλοξενούσα οργάνωση, σε σχέση με την JET, και η οποία δεν συγκρίνεται με την κατάσταση καμιάς άλλης οργανώσεως-μέλους της JET, συνιστά αντικειμενική δικαιολογία της διαφορετικής μεταχειρίσεως που θεσπίσθηκε με το άρθρο 8, παράγραφοι 4 και 5, του καταστατικού.
Επομένως, ο δεύτερος λόγος πρέπει να απορριφθεί.
Επί του λόγου που αντλείται από την ανεπαρκή αιτιολογία της προσβαλλομένης αποφάσεως
Πρέπει να γίνει δεκτό ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αναφέρεται στο γράμμα του άρθρου 8, παράγραφοι 1, 4 και 5, του καταστατικού και συνάγει ότι κατ' εφαρμογή των διατάξεων αυτών οι υπάλληλοι που προσλαμβάνονται από την UKAEA εξακολουθούν να διέπονται από τους όρους προσλήψεως της φιλοξενούσας οργάνωσης και δεν μπορούν να προσληφθούν ως έκτακτοι υπάλληλοι των Κοινοτήτων. Αιτιολογία αυτού του είδους περιέχει τα στοιχεία του συλλογισμού της Επιτροπής κατά τρόπο που επιτρέπει στο Δικαστήριο και στους ενδιαφερομένους να ελέγξουν την ορθή εφαρμογή των κειμένων διατάξεων. Πρέπει επομένως να θεωρηθεί ως επαρκής, και ο προαναφερόμενος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί.
Από τις προηγούμενες σκέψεις προκύπτει ότι τα αιτήματα ως προς την ακύρωση της απόφασης περί μη προσλήψεως των προσφευγόντων ως εκτάκτων υπαλλήλων των Κοινοτήτων πρέπει να απορριφθούν.
Επί των αιτημάτων ακυρώσεως λόγω παραλείψεως που στηρίζονται στο άρθρο 148, παράγραφος 3, της Συνθήκης ΕΚΑΕ
Τα αιτήματα αυτά υποβλήθηκαν μόνο επικουρικώς, για την περίπτωση που το Δικαστήριο θα έκρινε ότι η απόφαση της οποίας ζητείται η ακύρωση δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι εκφράζει τη θέση της Επιτροπής επί των αιτήσεων που της είχαν υποβάλει οι προσφεύγοντες. Δεδομένου ότι αυτό δεν συνέβη, δεν συντρέχει λόγος να αποφανθεί το Δικαστήριο επί των προαναφερόμενων αιτημάτων.
Επί των αιτημάτων περί αποκαταστάσεως της ζημίας που υπέστησαν οι προσφεύγοντες
Τα αιτήματα αυτά στηρίζονται, πρώτον, στο φερόμενο παράνομο χαρακτήρα που καθιστά πλημμελή την άρνηση προσλήψεως των προσφευγόντων ως εκτάκτων υπαλλήλων των Κοινοτήτων, για τους λόγους που εκτέθηκαν προς στήριξη των αιτημάτων ακυρώσεως. Η απόρριψη των αιτημάτων αυτών συνεπάγεται, κατά συνέπεια, την απόρριψη του πρώτου αυτού λόγου.
Δεύτερον, οι προσφεύγοντες διευκρίνισαν ότι το αίτημα τους περί αποζημιώσεως στηρίζεται επίσης στο πταίσμα που διέπραξε η Επιτροπή δηλώνοντας ότι οι υποψήφιοι βρετανικής ιθαγενείας δεν μπορούσαν να προσληφθούν παρά μόνο από τη φιλοξενούσα οργάνωση, αποκλειόμενης κάθε άλλης οργανώσεως-μέλους.
Πρέπει σχετικά να υπογραμμιστεί ότι το πταίσμα της Επιτροπής δεν μπορεί να θεμελιώσει αίτημα αποζημιώσεως των προσφευγόντων παρά μόνο αν είχε πραγματική επίπτωση στην κατάσταση των ενδιαφερομένων, δηλαδή αν είχε αναγκάσει τους προσφεύγοντες να παραιτηθούν από την επιδίωξη τους να διατεθούν στην JET από άλλο μέλος της κοινής επιχειρήσεως εκτός από την UKAEA.
Όπως έγινε δεκτό πιο πάνω, η απόδειξη αυτή δεν έχει προσκομιστεί. Επομένως, ο δεύτερος λόγος, καθώς και τα αιτήματα περί αποζημιώσεως πρέπει να απορριφθούν.
Από τις προηγούμενες σκέψεις προκύπτει ότι οι προσφυγές πρέπει να απορριφθούν στο σύνολο τους.
Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα. Σύμφωνα όμως με το άρθρο 70 του ίδιου κανονισμού, προκειμένου περί προσφυγών υπαλλήλων των Κοινοτήτων, τα όργανα φέρουν τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν.

Για τους λόγους αυτούς
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
αποφασίζει:

1)
Απορρίπτει τις προσφυγές.

2)
Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.

Mackenzie Stuart
Galmot
Κακούρης
O'Higgins
Schockweiler
Bosco
Due
Everling
Bahlmann
Joliét
Rodríguez Iglesias
Δημοσιεύτηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 15 Ιανουαρίου 1987.
Ο γραμματέας
Ρ. Heim
Ο πρόεδρος
Α. J. Mackenzie Stuart
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.