CELEX: 62005CJ0094
Κοινή γεωργική πολιτική
Κανονισμός (ΕΚ) 97/95
Πριμοδοτήσεις προς τις αμυλοποιίες
Όροι χορηγήσεως
Κυρώσεις
Αναλογικότητα
Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95
Προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων

National Farmers’ Union κ.λπ., προπαρατεθείσα, σκέψη 53).
58     Κατά συνέπεια, μπορεί να θεωρηθεί ότι η κύρωση την οποία θεσπίζει το άρθρο 13, παράγραφος 4, του κανονισμού 97/95 μπορεί να
θεωρηθεί κατάλληλη για την πραγματοποίηση των επιδιωκομένων σκοπών και μη βαίνουσα πέραν του αναγκαίου για την επίτευξη των
σκοπών αυτών μέτρου.
59     Επομένως, από την εξέταση του δευτέρου σκέλους του δευτέρου ερωτήματος δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να θίξει το κύρος
του άρθρου 13, παράγραφος 4, του κανονισμού 97/95 από πλευράς της αρχής της αναλογικότητας που προβλέπει το άρθρο 2, παράγραφοι
1 και 3, του κανονισμού 2988/95.

Επί του τρίτου ερωτήματος
60     Με το τρίτο του ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ερωτά κατ’ ουσίαν αν το γεγονός ότι η αρμόδια εθνική αρχή ενημερώθηκε περί του
ότι η αμυλοποιία είχε εφοδιαστεί με γεώμηλα από επιχειρηματία, ο οποίος τα προμηθευόταν αμέσως ή εμμέσως από παραγωγούς, μπορεί
να επηρεάσει τον χαρακτηρισμό μιας παρατυπίας η οποία θεωρήθηκε ως διαπραχθείσα «εξ αμελείας», υπό την έννοια του άρθρου 5,
παράγραφος 1, του κανονισμού 2988/95, και, κατά συνέπεια, να επηρεάσει την επιβολή, ως προς την εν λόγω αμυλοποιία, της κυρώσεως
του άρθρου 13, παράγραφος 4, του κανονισμού 97/95.
61     Συναφώς, επιβάλλεται να υπομνησθεί ότι η αμυλοποιία αυτή δεν μπορεί να επικαλεσθεί την αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης
εμπιστοσύνης όταν η εθνική αρχή, εσκεμμένως ή εκ παραδρομής, παρέβη το κοινοτικό δίκαιο θεωρώντας μια σύμβαση, κοινοποιηθείσα
από την ίδια αμυλοποιία, ως σύμβαση καλλιέργειας, ενώ δεν πληρούσε καμία από τις προϋποθέσεις τις οποίες προβλέπει η κοινοτική
κανονιστική ρύθμιση για την αναγνώρισή της ως τέτοιου είδους συμβάσεως.
62     Εξάλλου, το γεγονός ότι η αρμόδια αρχή ενημερώθηκε περί του ότι η αμυλοποιία είχε εφοδιστεί με γεώμηλα από επιχειρηματία,
ο οποίος τα προμηθευόταν αμέσως ή εμμέσως από παραγωγούς, δεν καθιστά αφ’ εαυτού δυνατή την άρση του χαρακτηρισμού της επίμαχης
παρατυπίας ως διαπραχθείσας «εξ αμελείας», ακόμη δε και «εκ προθέσεως», υπό την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 1, του κανονισμού
2988/95.
63     Άλλωστε, το άρθρο 13, παράγραφος 4, του εν λόγω κανονισμού δεν προβλέπει καμία παρέκκλιση από την επιβολή της κυρώσεως που
θεσπίζει, κατ’ αντιδιαστολήν προς διατάξεις όπως το άρθρο 9, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 3887/92 της Επιτροπής, της
23ης Δεκεμβρίου 1992, για τις λεπτομέρειες εφαρμογής του ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης και ελέγχου σχετικά με ορισμένα
καθεστώτα κοινοτικών ενισχύσεων (ΕΕ L 391, σ. 36). Η τελευταία αυτή διάταξη, την οποία αφορά η απόφαση της 19ης Νοεμβρίου
2002, C-304/00, Strawson και Gagg & Sons (Συλλογή 2002, σ. I-10737, σκέψη 62), και στην οποία αναφέρεται η Emsland-Stärke
με τις παρατηρήσεις της, προβλέπει ότι η κύρωση την οποία θεσπίζει δεν επιβάλλεται εφόσον ο κάτοχος της εκμεταλλεύσεως αποδείξει
ότι βασίστηκε ορθά σε αναγνωρισμένες από την αρμόδια αρχή εσφαλμένες πληροφορίες.
64     Από τις ανωτέρω σκέψεις προκύπτει ότι στο τρίτο υποβληθέν ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το γεγονός ότι η αρμόδια
εθνική αρχή ενημερώθηκε περί του ότι η αμυλοποιία είχε εφοδιαστεί με γεώμηλα από επιχειρηματία, ο οποίος τα προμηθευόταν αμέσως
ή εμμέσως από παραγωγούς, δεν μπορεί να επηρεάσει τον χαρακτηρισμό μιας παρατυπίας η οποία θεωρήθηκε ως διαπραχθείσα «εξ αμελείας»,
υπό την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 1, του κανονισμού 2988/95, ούτε, κατά συνέπεια, να επηρεάσει την επιβολή, ως προς
την εν λόγω αμυλοποιία, της κυρώσεως του άρθρου 13, παράγραφος 4, του κανονισμού 97/95.

Επί των δικαστικών εξόδων
65     Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον
του εθνικού δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν
παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) αποφαίνεται:
1)
Η κύρωση του άρθρου 13, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 97/95 της Επιτροπής, της 17ης Ιανουαρίου 1995, για τον καθορισμό
των λεπτομερειών εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 1766/92 του Συμβουλίου όσον αφορά την ελάχιστη τιμή και την αντισταθμιστική
πληρωμή που πρέπει να καταβληθούν στους παραγωγούς γεωμήλων καθώς και του κανονισμού (ΕΚ) 1868/94 του Συμβουλίου για την καθιέρωση
καθεστώτος ποσοστώσεων για την παραγωγή αμύλου γεωμήλων, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1125/96 της Επιτροπής, της
24ης Ιουνίου 1996, επιβάλλεται σε αμυλοποιία η οποία, χωρίς να είναι απαραίτητο να έχει υπερβεί την επιμέρους ποσόστωση που
της χορηγήθηκε, εφοδιάζεται με γεώμηλα από επιχειρηματία, ο οποίος τα προμηθεύεται αμέσως ή εμμέσως από παραγωγούς, ακόμη
και οσάκις η σύμβαση αγοράς και παραδόσεως που συνάφθηκε μεταξύ αυτής και του εν λόγω επιχειρηματία ονομάστηκε «σύμβαση καλλιέργειας»
από τους συμβαλλομένους σ’ αυτήν, αναγνωρίστηκε ως τέτοιου είδους από την αρμόδια κατά το άρθρο 4, παράγραφος 2, του εν λόγω
κανονισμού εθνική αρχή, αλλά δεν μπορεί να τύχει του χαρακτηρισμού αυτού υπό την έννοια του άρθρου 1, στοιχεία δ΄ και ε΄,
του ίδιου αυτού κανονισμού.
2)
Από την εξέταση του πρώτου σκέλους του δευτέρου ερωτήματος δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να θίξει το κύρος του άρθρου
13, παράγραφος 4, του κανονισμού 97/95, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1125/96, από πλευράς της αρχής της ασφαλείας δικαίου.
3)
Από την εξέταση του δευτέρου σκέλους του δευτέρου ερωτήματος δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να θίξει το κύρος του άρθρου
13, παράγραφος 4, του κανονισμού 97/95, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1125/96, από πλευράς της αρχής της αναλογικότητας
που προβλέπει το άρθρο 2, παράγραφοι 1 και 3, του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995,
σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
4)
Το γεγονός ότι η αρμόδια εθνική αρχή ενημερώθηκε περί του ότι η αμυλοποιία είχε εφοδιαστεί με γεώμηλα από επιχειρηματία, ο
οποίος τα προμηθευόταν αμέσως ή εμμέσως από παραγωγούς, δεν μπορεί να επηρεάσει τον χαρακτηρισμό μιας παρατυπίας η οποία θεωρήθηκε
ως διαπραχθείσα «εξ αμελείας», υπό την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 1, του κανονισμού 2988/95, ούτε, κατά συνέπεια, να
επηρεάσει την επιβολή, ως προς την εν λόγω αμυλοποιία, της κυρώσεως του άρθρου 13, παράγραφος 4, του κανονισμού 97/95, όπως
τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1125/96.
(υπογραφές)
*
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.