CELEX: 62002CJ0386
Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων
Αποζημίωση πρώην αιχμαλώτων πολέμου
Προϋπόθεση σχετικά με το ότι ο ενδιαφερόμενος πρέπει να έχει την ιθαγένεια του οικείου κράτους μέλους κατά το χρονικό σημείο της υποβολής της αιτήσεως αποζημιώσεως

Even, σκέψεις 20 έως 24).
Το ίδιο συμπέρασμα επιβάλλεται και από πλευράς του άρθρου 39, παράγραφος 2, ΕΚ, το οποίο αφορά την απασχόληση, την αμοιβή
και τους λοιπούς όρους εργασίας, στους οποίους δεν είναι δυνατόν να εμπίπτουν παροχές αποζημιώσεως οι οποίες συνδέονται με
υπηρεσίες παρασχεθείσες από τους πολίτες, εν καιρώ πολέμου, προς την ίδια τους τη χώρα και των οποίων ουσιώδης σκοπός είναι
η χορήγηση στους εν λόγω πολίτες ενός πλεονεκτήματος λόγω των δοκιμασιών που υπέστησαν για τη χώρα αυτή.
Υπό τις συνθήκες αυτές, στο υποβληθέν προδικαστικό ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι τα άρθρα 39, παράγραφος 2, ΕΚ, 4,
παράγραφος 4, του κανονισμού 1408/71 και 7, παράγραφος 2, του κανονισμού 1612/68 πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι
δεν απαγορεύουν εθνική ρύθμιση σύμφωνα με την οποία, υπό περιστάσεις όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης, δεν χορηγείται
μια παροχή υπέρ των πρώην αιχμαλώτων πολέμου για τον λόγο ότι ο ενδιαφερόμενος δεν έχει κατά τον χρόνο υποβολής της σχετικής
αιτήσεως την ιθαγένεια του οικείου κράτους μέλους αλλά την ιθαγένεια άλλου κράτους μέλους.

Επί των δικαστικών εξόδων
Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον
του αιτούντος δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν, προκειμένου
να καταθέσουν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, άλλοι πλην των εν λόγω διαδίκων, δεν αποδίδονται.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) αποφαίνεται:
Τα άρθρα 39, παράγραφος 2, ΕΚ, 4, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής
των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας,
όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 118/97 του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 1996, και 7, παράγραφος
2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο
εσωτερικό της Κοινότητος, πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι δεν απαγορεύουν εθνική ρύθμιση σύμφωνα με την οποία, υπό
περιστάσεις όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης, δεν χορηγείται μια παροχή υπέρ των πρώην αιχμαλώτων πολέμου για τον
λόγο ότι ο ενδιαφερόμενος δεν έχει κατά τον χρόνο υποβολής της σχετικής αιτήσεως την ιθαγένεια του οικείου κράτους μέλους
αλλά την ιθαγένεια άλλου κράτους μέλους.
(υπογραφές)
*
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.