CELEX: 62005TJ0221
Dumping
Przywóz włókien poliestrowych z Korei
Rozporządzenie kończące przegląd okresowy
Zastosowanie metody innej niż metoda stosowana w pierwotnym okresie dochodzenia
Konieczność zmiany okoliczności
Korekta żądana z tytułu kosztów kredytu
Termin zapłaty
Ciężar dowodu
Zasada dobrej administracji
Artykuł 2 ust. 10 lit. b) i g) oraz art. 11 ust. 9 rozporządzenia (WE) nr 384/96

Po pierwsze, żądanie stwierdzenia nieważności art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 428/2005 z dnia 10 marca 2005 r. nakładającego
ostateczne cła antydumpingowe na przywóz włókien poliestrowych z Chińskiej Republiki Ludowej i Arabii Saudyjskiej, wprowadzającego
zmiany do rozporządzenia (WE) nr 2852/2000 nakładającego ostateczne cła antydumpingowe na przywóz włókien poliestrowych z Republiki
Korei i kończącego postępowanie antydumpingowe w odniesieniu do przywozu z Tajwanu (Dz.U. L 71, s. 1) oraz, po drugie, żądanie,
na podstawie art. 241 WE, stwierdzenia niemożności stosowania przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia
1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. 1996, L 56,
s. 1), w zakresie w jakim są one podstawą zakwestionowanych wniosków zawartych w rozporządzeniu nr 428/2005.
Sentencja
1)
Stwierdza się nieważność art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 428/2005 z dnia 10 marca 2005 r. nakładającego ostateczne cła
antydumpingowe na przywóz włókien poliestrowych z Chińskiej Republiki Ludowej i Arabii Saudyjskiej, wprowadzającego zmiany
do rozporządzenia (WE) nr 2852/2000 nakładającego ostateczne cła antydumpingowe na przywóz włókien poliestrowych z Republiki
Korei i kończącego postępowanie antydumpingowe w odniesieniu do przywozu z Tajwanu, w zakresie w jakim cło antydumpingowe
nałożone na wywóz do Wspólnoty Europejskiej towarów produkowanych i wywożonych przez Huvis Corp. przekracza cło, które znalazłoby
zastosowanie, gdyby dokonano korekty normalnej wartości z tytułu opłat importowych i podatków pośrednich w zastosowaniu metody
„input” stosowanej w pierwotnym okresie dochodzenia.
2)
Skarga zostaje oddalona w pozostałym zakresie.
3)
Rada pokrywa koszty własne oraz 70% kosztów poniesionych przez Huvis Corp.
4)
Komisja pokrywa koszty własne.