CELEX: 61986CJ0055
Ontvankelijkheid
Verordening die sancties stelt op de niet-naleving van de visserijbepalingen van de Toetredingsakte Spanje en Portugal

Bij verzoekschrift, neergelegd ter griffie van het Hof op 26 februari 1986, heeft de Asociación provincial de armadores de buques de pesca de Gran Sol de Pontevedra (hierna: Arposol) krachtens artikel 173, tweede alinea, EEG-Verdrag beroep ingesteld tot nietigverklaring van verordening nr. 3781/85 van de Raad van 31 december 1985 tot vaststelling van de maatregelen die moeten worden genomen tegen degenen die bepaalde voorschriften inzake visserijactiviteiten welke zijn vervat in de Akte van Toetreding van Spanje en Portugal, niet in acht nemen (
PB 1985, L 363, blz. 26
).
Arposol is een vereniging die is opgericht ter vertegenwoordiging en behartiging van de belangen van 46 Spaanse visserijrederijen, waarvan de schepen de niet-gespecialiseerde visvangst uitoefenen in de wateren van de Lid-Staten van de oude Gemeenschap van Tien.
Ingevolge artikel 158 van de „Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek en de aanpassing van de Verdragen” van 12 juni 1985 (hierna: Toetredingsakte;
PB 1985, L 302, blz. 9
) mogen slechts 300 niet-gespecialiseerde Spaanse vissersvaartuigen die in de zogenoemde„basislijst” in bijlage IX bij de Toetredingsakte zijn opgenomen, hun visserijactiviteiten uitoefenen in de wateren van de Lid-Staten van de oude Gemeenschap van Tien. Onder andere alle leden van Arposol staan op deze lijst. Artikel 158, lid 2, bepaalt dat slechts 150 van deze schepen tegelijkertijd hun visserijactiviteiten mogen uitoefenen, op voorwaarde dat zij voorkomen op een periodieke lijst die door de Commissie wordt vastgesteld. Volgens artikel 163 dienen de Spaanse autoriteiten bij de Commissie ontwerpen van de periodieke lijsten in.
In de artikelen 160, 164, 165, 349, 351 en 352 van de Toetredingsakte zijn soortgelijke regelingen met basislijsten en periodieke lijsten voorzien voor de toegang van Spaanse gespecialiseerde vissersvaartuigen tot de wateren van de Lid-Staten van de oude Gemeenschap van Tien, de toegang van Portugese schepen tot de Spaanse wateren en tot de wateren van de Lid-Staten van de oude Gemeenschap van Tien en ten slotte voor de toegang van vaartuigen van de Lid-Staten van de oude Gemeenschap van Tien tot de Spaanse en Portugese wateren.
Verordening nr. 3781/85 van de Raad stelt maatregelen vast die de naleving moeten garanderen van de regeling inzake de toelating tot de wateren en visbestanden, bedoeld in de artikelen 163, 164, 165, 349, 351 en 352 van de Toetredingsakte, door vissersvaartuigen die varen onder de vlag van of zijn ingeschreven in een Lid-Staat.
Artikel 2, lid 1, van verordening nr. 3781/85 bepaalt, dat de bevoegde instanties van de Lid-Staten de Commissie en de Lid-Staat waarvan het vaartuig de vlag voert of waar het vaartuig is geregistreerd, onverwijld in kennis moeten stellen van elke door hen geconstateerde overtreding van bovengenoemde bepalingen van de Toetredingsakte en daarbij dienen te vermelden : de naam en de identificatiekentekens van het betrokken vaartuig, de naam van de kapitein, de eigenaar en, eventueel, van de reder, de omstandigheden waaronder de overtreding is begaan en de strafrechtelijke, administratieve of andere maatregelen die eventueel zijn genomen, alsmede elk besluit van een rechterlijke instantie met betrekking tot deze overtreding. Volgens artikel 2, lid 2, kan de Lid-Staat op grond van de kennisgeving van een rechterlijke uitspraak of in elk ander geval waarin een overtreding van genoemde regeling van de Toetredingsakte is geconstateerd, het betrokken vaartuig niet meer vermelden op de ontwerpen van periodieke lijsten die deze staat bij de Commissie indient. Artikel 3 van de verordening voorziet perioden gedurende
welke een vaartuig niet meer kan worden vermeld op deze ontwerpen van periodieke lijsten; deze perioden zijn van uiteenlopende lengte, naar gelang het een eerste overtreding betreft of niet en naar gelang het gaat om een vaartuig waarmee gespecialiseerde visserij wordt uitgeoefend of niet. Deze verschillende perioden variëren van twee tot achttien maanden.
Voor een nadere uiteenzetting van de feiten, de procedure, de relevante bepalingen en de middelen en argumenten van partijen wordt verwezen naar het rapport ter terechtzitting.
Bij memorie, neergelegd ter griffie van het Hof op 13 mei 1986, heeft de Raad krachtens artikel 91, paragraaf 1, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof een exceptie van niet-ontvankelijkheid opgeworpen. Tot staving van zijn exceptie betoogt hij in de eerste plaats, dat de betrokken verordening verzoekster niet rechtstreeks en individueel raakt in de zin van artikel 173, tweede alinea, EEG-Verdrag, aangezien zij een algemene strekking heeft en zuiver normatief van aard is. Verder is het beroep volgens de Raad niet-ontvankelijk, aangezien een vereniging, als vertegenwoordigster van een categorie ondernemers, niet individueel zou worden geraakt door een handeling die de algemene belangen van deze categorie treft. Ten slotte meent de Raad, dat het instellen van een nationaal beroep tegen de maatregelen waarbij toepassing wordt gegeven aan de verordening, de aangewezen procedure is om op te komen tegen verordening nr. 3781/85.
Daarentegen meent verzoekster dat de bestreden verordening in werkelijkheid slechts een beperkt aantal adressaten betreft, waaronder haar leden, en dat zij daardoor dus rechtstreeks en individueel wordt geraakt. Voorts stelt zij, dat het Hof in ambtenarenzaken beroepen heeft toegelaten, die door verenigingen namens hun leden waren ingediend. Ten slotte meent zij, dat de procedure van artikel 173 EEG-Verdrag de aangewezen wijze is om beroep in te stellen tegen een gemeenschapshandeling.
Krachtens artikel 173, tweede alinea, EEG-Verdrag kan iedere natuurlijke of rechtspersoon slechts beroep instellen tegen beschikkingen die zijn genomen in de vorm van een verordening of van een beschikking, gericht tot een andere persoon, indien deze hem rechtstreeks en individueel raken.
In casu zij opgemerkt, dat een Lid-Staat de sanctie van niet-inschrijving slechts kan nemen, wanneer aan alle in artikel 2 van verordening nr. 3781/85 gestelde voorwaarden is voldaan, met name aan de voorwaarde dat een andere Lid-Staat de Lid-Staat waarvan het vaartuig de vlag voert, in kennis heeft gesteld van een door een rechter of administratie vastgestelde overtreding. Bovendien wordt deze sanctie slechts definitief nadat de Commissie de periodieke lijsten heeft goedgekeurd, waarop de naam van het gestrafte vaartuig niet voorkomt.
De eigenaren van de in Arposol verenigde schepen kunnen dus slechts worden getroffen, wanneer de Lid-Staat op grond van artikel 2 van de bestreden verordening weigert hen in te schrijven op de ontwerpen van periodieke lijsten, die deze staat bij de Commissie indient, en indien deze lijsten als zodanig door de Commissie worden goedgekeurd.
Zo gezien moet worden vastgesteld, dat verzoekster door verordening nr. 3781/85 niet rechtstreeks wordt geraakt, aangezien haar leden in feite slechts worden getroffen door een nationaal besluit dat enkel wordt genomen wanneer aan verschillende voorwaarden is voldaan, en wanneer dit besluit wordt bekrachtigd door de Commissie.
Op grond van het voorgaande dient het beroep niet-ontvankelijk te worden verklaard en behoeven de andere middelen van niet-ontvankelijkheid niet te worden onderzocht.
Kosten
Ingevolge artikel 69, paragraaf 2, van het Reglement voor de procesvoering moet de in het ongelijk gestelde partij in de kosten worden verwezen. Aangezien verzoekster in het ongelijk is gesteld, moet zij dus in de kosten worden verwezen.

HET HOF VAN JUSTITIE (Vijfde kamer),
rechtdoende:

1)
Verklaart het beroep niet-ontvankelijk.

2)
Verwijst verzoekster in de kosten.

Bosco
Moitinho de Almeida
Everling
Galmot
Joliet
Uitgesproken ter openbare terechtzitting te Luxemburg op 14 januari 1988.
De griffier
P. Heim
De president van de Vijfde kamer
G. Bosco
(
*1
)	Procestaal: Spaans.