CELEX: 62006FJ0046
Sprawy pracownicze
Urzędnicy

1.
Urzędnicy – Ocena – Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej – Sporządzenie – Przekazanie projektu sprawozdania z przebiegu
kariery zawodowej
(regulamin pracowniczy, art. 43)
2.
Urzędnicy – Ocena – Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej – Obowiązek określenia celów do osiągnięcia – Zakres
(regulamin pracowniczy, art. 43)
3.
Urzędnicy – Ocena – Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej – Sporządzenie – Przekroczenie terminu
(regulamin pracowniczy, art. 43)
4.
Urzędnicy – Skarga – Zarzuty
5.
Urzędnicy – Ocena – Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej –Konieczność spójności pomiędzy ocenami analitycznymi a komentarzami
(regulamin pracowniczy, art. 43)
6.
Urzędnicy – Ocena – Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej – Kontrola sądowa – Granice
(regulamin pracowniczy, art. 43)
7.
Urzędnicy – Skarga – Zarzuty
1.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 akapit szósty przyjętych przez Komisję ogólnych przepisów wykonawczych dotyczących służby zewnętrznej
Komisji, po ukończeniu sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej przez drugiego oceniającego oraz przez zatwierdzającego
przekazuje się je zatrudnionemu na danym stanowisku. Wspomniane ogólne przepisy wykonawcze nie przewidują przekazania zatrudnionemu
na danym stanowisku projektu sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej na żadnym z etapów poprzedzających ukończenie sprawozdania.
Urzędnik nie może więc oprzeć się na porównaniu projektu sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej ze sprawozdaniem z przebiegu
kariery zawodowej za dany okres odniesienia, domagając się stwierdzenia nieważności sprawozdania ze względu na różnicę w ocenach
wyrażonych w obu dokumentach, ponieważ przekazanie projektu sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej nie jest częścią właściwej
procedury sporządzania omawianego sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej. Tym samym oceniający nie muszą tłumaczyć w sprawozdaniu
z przebiegu kariery zawodowej powodu zmiany oceny w stosunku do projektu sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej.
(zob. pkt 54, 58)
2.
Z art. 8 ust. 5 akapit czwarty wydanych przez Komisję ogólnych przepisów wykonawczych do art. 43 regulaminu pracowniczego
wynika, że organ administracji zobowiązany jest do wyznaczenia osobie zatrudnionej na danym stanowisku celów i kryteriów oceny.
Zgodnie z tym przepisem formalny dialog, jaki odbywa się pomiędzy oceniającym a zatrudnionym na danym stanowisku na początku
każdego postępowania w sprawie oceny, powinien dotyczyć nie tylko oceny pracy tej osoby podczas okresu odniesienia, trwającego
od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rok, w którym prowadzone jest postępowanie w sprawie oceny, lecz
również ustalenia celów na rok następujący po okresie odniesienia. Cele te stanowią punkt odniesienia dla oceny wydajności.
(zob. pkt 64)
Odesłanie:
Sąd ds. Służby Publicznej: sprawa F‑42/06 Sundholm przeciwko Komisji, 13 grudnia 2007 r., dotychczas nieopublikowana w Zbiorze,
pkt 31
3.
Nieważność sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej wyłącznie ze względu na to, że zostało ono sporządzone z przekroczeniem
terminu, może zostać stwierdzona tylko w wyjątkowych okolicznościach. O ile opóźnienie w sporządzeniu sprawozdania z przebiegu
kariery zawodowej może stanowić podstawę roszczenia o odszkodowanie przysługującego danemu urzędnikowi, to nie może wpłynąć
na ważność sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej, a w efekcie nie może uzasadniać stwierdzenia jego nieważności.
(zob. pkt 75)
Odesłanie:
Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑278/01 Den Hamer przeciwko Komisji, 7 maja 2003 r., RecFP s. I‑A‑139, II‑665, pkt 32; sprawy
połączone T‑155/03, T‑157/03 i T‑331/03 Cwik przeciwko Komisji, 13 grudnia 2005 r., Zb.Orz.SP s. I‑A‑411, II‑1865, pkt 96;
sprawa T‑110/04 Sequeira Wandschneider przeciwko Komisji, 7 marca 2007 r., dotychczas nieopublikowana w Zbiorze, pkt 39
4.
Fakt, że skarżący zbyt późno podniósł brak lub niewystarczający charakter uzasadnienia aktu instytucji, nie ma znaczenia,
gdyż jest to bezwzględna przeszkoda procesowa, którą sąd wspólnotowy może, a nawet powinien, w każdym razie, zbadać z urzędu.
Nie można odmówić żadnemu skarżącemu możliwości skorzystania z tego zarzutu tylko dlatego, że nie podniósł go na wcześniejszym
etapie.
(zob. pkt 96)
Odesłanie:
Trybunał: sprawa C‑166/95 P Komisja przeciwko Daffix, 20 lutego 1997 r., Rec. s. I‑983, pkt 24
Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑153/95 Kaps przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości, 21 maja 1996 r., RecFP s. I‑A‑233, II‑663,
pkt 75; sprawa T‑171/05 Nijs przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu, 3 października 2006 r., Zb.Orz.SP s. II‑A‑2‑999, pkt 31, 32
5.
Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej nie jest wadliwe z powodu oczywistego braku wewnętrznej spójności, jeżeli określone
rubryki sprawozdania zawierają ocenę pozytywną, której przeczy uwaga krytyczna. Nie ma bowiem wewnętrznej sprzeczności w ogólnym
uznaniu jakości pracy urzędnika, przy wytknięciu mu jednocześnie określonych wad lub trudności.
(zob. pkt 103)
Odesłanie:
Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑165/04 Vounakis przeciwko Komisji, 13 lipca 2006 r., Zb.Orz.SP s. I‑A‑2‑155, II‑A‑2‑735,
pkt 94
6.
Sąd nie może zastępować swoją oceną oceny osób odpowiedzialnych za jej sporządzenie w odniesieniu do osoby nią objętej. Instytucjom
wspólnotowym przysługuje bowiem szeroki zakres uznania w zakresie oceny pracy ich urzędników. Sądy wartościujące wyrażone
na temat urzędników w sprawozdaniach z przebiegu ich kariery zawodowej wyłączone są z zakresu kontroli sądu, której podlegają
jedynie ewentualne nieprawidłowości formalne, oczywiste błędy w ustaleniach faktycznych powodujące wadliwość oceny administracji
oraz ewentualne nadużycia władzy.
(zob. pkt 119)
Odesłanie:
Trybunał: sprawy połączone 36/81, 37/81 i 218/81 Seton przeciwko Komisji, 1 czerwca 1983 r., Rec. s. 1789, pkt 23
Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑33/91 Williams przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu, 10 grudnia 1992 r., Rec. s. II‑2499,
pkt 43; sprawa T‑144/03 Schmit przeciwko Komisji, 4 maja 2005 r., Zb.Orz.SP s. I‑A‑101, II‑465, pkt 70
7.
Nadużycie władzy, którego jedną tylko z postaci stanowi nadużycie proceduralne, występuje wyłącznie wówczas, gdy istnieją
obiektywne, istotne i spójne przesłanki pozwalające na ustalenie, że zaskarżony akt został wydany w innym celu niż cel wskazany
we właściwych przepisach regulaminu pracowniczego.
W tym względzie nie wystarczy podniesienie pewnych okoliczności na poparcie takich twierdzeń, lecz należy przedstawić wystarczająco
dokładne, obiektywne i spójne przesłanki mogące przemawiać za ich prawdziwością lub co najmniej prawdopodobieństwem, bez czego
nie można podważyć merytorycznej słuszności twierdzeń danej instytucji.
(zob. pkt 156, 157)
Odesłanie:
Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑111/99 Samper przeciwko Parlamentowi, 5 lipca 2000 r., RecFP s. I‑A‑135, II‑611, pkt 64;
sprawa T‑152/00 E przeciwko Komisji, 19 września 2001 r., RecFP s. I‑A‑179, II‑813, pkt 69