CELEX: 62006FJ0147
Ambtenaren
Algemeen vergelijkend onderzoek

1.
Ambtenaren – Vergelijkend onderzoek – Jury – Organisatie van werkzaamheden
2.
Ambtenaren – Vergelijkend onderzoek – Jury – Samenstelling – Bekwaamheid van leden om examen objectief te beoordelen
(Ambtenarenstatuut, bijlage III, art. 3)
3.
Ambtenaren – Vergelijkend onderzoek – Verplichting van gemeenschapsinstellingen om alle kandidaten een rustig en regelmatig
verloop van de examens te verzekeren
4.
Ambtenaren – Vergelijkend onderzoek – Jury – Afwijzing van sollicitatie – Motiveringsplicht – Omvang – Eerbiediging van geheim
van werkzaamheden
(Art. 253 EG; Ambtenarenstatuut, art. 25, tweede alinea; bijlage III, art. 6)
5.
Ambtenaren – Vergelijkend onderzoek – Beoordeling van geschiktheid van kandidaten – Beoordelingsvrijheid van jury – Besluit
tot niet-plaatsing op lijst van geschikte kandidaten – Motiveringsplicht – Omvang
(Ambtenarenstatuut, bijlage III)
6.
Ambtenaren – Aanwerving – Toepasselijke regels – Beroep op nationaal recht – Daarvan uitgesloten
1.
Geen enkele bepaling van het Statuut verbiedt de jury van een vergelijkend onderzoek om het Frans als werktaal te gebruiken.
(cf. punten 43 en 44)
2.
Om overeenkomstig de bepalingen van het Statuut en van artikel 3 van bijlage III bij het Statuut te zijn ingesteld, moet de
jury van een vergelijkend onderzoek aldus zijn samengesteld dat een objectieve beoordeling van de prestaties van de kandidaten
voor het examen ten aanzien van de verwachte beroepsbekwaamheid is gewaarborgd.
Spel‑ en syntactische fouten die de correctors in de beoordelingsfiche van een schriftelijk examen hebben gemaakt kunnen per
definitie en gelet op de druk waaronder de juryleden van een vergelijkend onderzoek met zeer veel deelnemers staan, geen twijfel
zwaaien over de beroepscapaciteiten en de objectiviteit van de juryleden.
(cf. punten 49 en 52)
Referentie:
Gerecht van eerste aanleg: 13 september 2001, Svantesson e.a./Raad, T‑160/99, JurAmbt. blz. I‑A‑175 en II‑799, punt 32
3.
Op grond van de beginselen van behoorlijk bestuur en gelijke behandeling moeten de gemeenschapsinstellingen ervoor zorgen
dat bij een vergelijkend onderzoek alle kandidaten zo veel mogelijk in een rustige sfeer en zoals voorgeschreven examen kunnen
afleggen. Hiertoe dient de administratie voor een goede organisatie van het vergelijkend onderzoek te zorgen.
De bekendmaking van de samenstelling van een jury van een vergelijkend onderzoek drie dagen vóór het begin van de examens,
in plaats van ongeveer veertien dagen zoals bepaald in de aankondiging van vergelijkend onderzoek, kan echter niet leiden
tot de onwettigheid van het besluit van de jury om een bepaald cijfer te geven aan een kandidaat die niet aantoont dat hij,
indien hij kennis had genomen van de samenstelling van de jury binnen de in die aankondiging voorziene termijn, een ander
cijfer had kunnen krijgen.
(cf. punten 67‑69)
Referentie:
Gerecht van eerste aanleg: 3 maart 1993, Delloye e.a./Commissie, T‑44/92, Jurispr. blz. II‑221, punt 24; 9 november 1999,
Papadeas/Comité van de Regio’s, T‑102/98, JurAmbt. blz. I‑A‑211 en II‑1091, punt 68
4.
De in artikel 253 EG en artikel 25, tweede alinea, van het Statuut voorziene verplichting om een bezwarend besluit te motiveren
heeft tot doel, enerzijds, de belanghebbende de nodige gegevens te verschaffen om te beoordelen of het besluit al dan niet
gegrond is en, anderzijds, het rechterlijk toezicht mogelijk te maken.
Wat de besluiten van een jury van een vergelijkend onderzoek betreft, moet deze motiveringsplicht evenwel in overeenstemming
worden gebracht met de inachtneming van het beginsel dat de werkzaamheden van de jury op grond van artikel 6 van bijlage III
bij het Statuut geheim zijn. Die werkzaamheden zijn geheim verklaard teneinde de onafhankelijkheid van de jury’s en de objectiviteit
van hun werkzaamheden te waarborgen in dier voege dat zij tegen inmenging en druk van buitenaf, van de zijde van de gemeenschapsadministratie
zelf, van de betrokken kandidaten dan wel van derden, worden beschermd. De eerbiediging van dit geheim brengt derhalve mee
dat de opvattingen van de individuele juryleden niet ruchtbaar mogen worden en dat gegevens verband houdende met beoordelingen,
de kandidaten persoonlijk dan wel in vergelijking met andere kandidaten betreffende, niet aan de openbaarheid mogen worden
prijsgegeven.
Gelet op de regel dat de werkzaamheden van de jury geheim zijn, vormt de mededeling van de voor de verschillende examens behaalde
cijfers een afdoende motivering van de besluiten van de jury. Een dergelijke motivering schaadt de rechten van de kandidaten
niet. Zij stelt hen in staat kennis te nemen van het waardeoordeel dat over hun prestaties is uitgebracht en, in voorkomend
geval, na te gaan of zij het door de aankondiging van vergelijkend onderzoek vereiste aantal punten om tot bepaalde of tot
alle proeven te worden toegelaten, daadwerkelijk niet hebben behaald.
(cf. punten 75‑78)
Referentie:
Hof: 26 november 1981, Michel/Parlement, 195/80, Jurispr. blz. 2861, punt 22; 4 juli 1996, Parlement/Innamorati, C‑254/95 P,
Jurispr. blz. I‑3423, punten 23 en 24
Gerecht van eerste aanleg: 23 januari 2003, Angioli/Commissie, T‑53/00, JurAmbt. blz. I‑A‑13 en II‑73, punt 67; 27 maart 2003,
Martínez Páramo e.a./Commissie, T‑33/00, JurAmbt. blz. I‑A‑105 en II‑541, punten 43 en 44; 19 februari 2004, Konstantopoulou/Hof
van Justitie, T‑19/03, JurAmbt. blz. I‑A‑25 en II‑107, punten 27, 32 en 33
5.
Gelet op de ruime beoordelingsvrijheid waarover de jury van een vergelijkend onderzoek beschikt om de resultaten van de examens
te beoordelen, is zij niet gehouden om in de motivering van haar besluit om een kandidaat niet toe te laten tot een examen,
te preciseren welke antwoorden van de kandidaat onvoldoende zijn bevonden of uit te leggen waarom deze antwoorden onvoldoende
zijn bevonden.
De jury die de kandidaat zowel het cijfer van een schriftelijk examen heeft gegeven alsook de kopie van het examen zelf en
de beoordelingsfiche ervan, waardoor hij kennis kan nemen van de beoordelingscriteria die de jury heeft gebruikt en van haar
beoordeling van de kwaliteit van de prestatie aan de hand van vooraf vastgestelde variabelen, voldoet derhalve aan de op haar
rustende motiveringsplicht.
(cf. punten 79, 82 en 84)
Referentie:
Gerecht van eerste aanleg: Konstantopoulou/Hof van Justitie, reeds aangehaald, punt 34
6.
Voor de procedure van aanwerving van gemeenschapsambtenaren gelden alleen de bepalingen van het Statuut en de ter toepassing
daarvan vastgestelde besluiten. Onder deze omstandigheden kan een kandidaat niet met succes aanvoeren dat een besluit van
een jury van een vergelijkend onderzoek in strijd is met het nationale recht.
(cf. punten 88 en 89)