CELEX: 62002TJ0311
Κοινοτικό σήμα
Αίτηση αφορώσα το λεκτικό σήμα LIMO
Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου
Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β΄ και γ΄, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94

CARCARD, σκέψη 25, και προαναφερθείσα απόφαση UltraPlus, σκέψη 22).
28     Εν προκειμένω, το τμήμα προσφυγών διαπίστωσε ότι το ενδιαφερόμενο κοινό αποτελείται από εξειδικευμένους καταναλωτές (σκέψη
17 της προσβαλλόμενης αποφάσεως). Δεδομένου ότι τα επίδικα προϊόντα προορίζονται για επαγγελματίες και όχι για τον μέσο καταναλωτή,
πρέπει να γίνει αποδεκτή η ανάλυση αυτή του τμήματος προσφυγών. Εξάλλου, δεν αμφισβητήθηκε από τους προσφεύγοντες. Άρα, το
ενδιαφερόμενο κοινό υποτίθεται ότι είναι εξειδικευμένο, καλά πληροφορημένο, προσεκτικό και ενημερωμένο [βλ. απόφαση του Πρωτοδικείου
της 27ης Φεβρουαρίου 2002, T-34/00, Eurocool Logistik κατά ΓEEA (EUROCOOL), Συλλογή 2002, σ. IΙ-683, σκέψη 47].
29     Προκαταρκτικώς, όσον αφορά το επιχείρημα των προσφευγόντων ότι δεν υφίσταται επιτακτική ανάγκη διαθέσεως προς χρήση των σημείων
LIMOS και LIMO, δοθέντος ότι δεν χρησιμοποιούνται συνήθως στην εξειδικευμένη γλώσσα για την περιγραφή των οικείων προϊόντων,
επιβάλλεται να υπογραμμιστεί ότι, στη σκέψη 35 της αποφάσεώς του της 4ης Μαΐου 1999, C-108/97 και C-109/97, Windsurfing Chiemsee
(Συλλογή 1999, σ. Ι-2779), το Δικαστήριο έκρινε ότι η εφαρμογή του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, της πρώτης οδηγίας
89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (ΕΕ 1989,
L 40, σ. 1), η διατύπωση του οποίου είναι πανομοιότυπη με εκείνη του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, του κανονισμού 40/94,
δεν εξαρτάται από την ύπαρξη συγκεκριμένης, ενεστώσας και σοβαρής ανάγκης θέσεως προς χρήση στη διάθεση όλων.
30     Επομένως, επιβάλλεται, για τους σκοπούς της εφαρμογής του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, του κανονισμού 40/94, αποκλειστικώς
η εξέταση, βάσει της ασκούσας επιρροή εν προκειμένω σημασίας του επίδικου λεκτικού σημείου, του αν υφίσταται για το κοινό
στο οποίο στοχεύει το σημείο αυτό αρκούντως άμεση και συγκεκριμένη σχέση μεταξύ του σημείου και των προϊόντων ή υπηρεσιών
για τα ζητείται η καταχώριση [απόφαση του Πρωτοδικείου της 27ης Φεβρουαρίου 2002, T-106/00, Streamserve κατά ΓΕΕΑ (STREAMSERVE),
Συλλογή 2002, σ. II-723, σκέψη 40, επικυρωθείσα, κατόπιν ασκήσεως αναιρέσεως, με τη διάταξη του Δικαστηρίου της 5ης Φεβρουαρίου
2004, C-150/02 P, Streamserve κατά ΓΕΕΑ, Συλλογή 2004, σ. Ι-1461, και προαναφερθείσα απόφαση CARCARD, σκέψη 28].
31     Πρέπει να υπογραμμιστεί ότι το τμήμα προσφυγών δεν διατύπωσε την άποψη ότι το σημείο LIMO αποτελούσε αντικείμενο, στα πλαίσια
της εξειδικευμένης γλώσσας, τρέχουσας χρήσεως ως συντομογραφίας του λεκτικού συμπλέγματος «Laser Intensity Modulation». Συναφώς,
οι προσφεύγοντες παρατηρούν ότι το σημείο LIMO δεν απαντά ούτε στα εξειδικευμένα συγγράμματα ούτε στο διαδίκτυο, όπου, αντιθέτως,
εμφαίνεται ως σύντμηση των λέξεων «λιμουζίνα» ή «αεριούχος λεμονάδα» ή της ληφθείσας από τις οικονομικές επιστήμες εκφράσεως
«least input for the most output».
32     Εντούτοις, το γεγονός ότι το σημείο LIMO δεν χρησιμοποιείται συνήθως στους εξειδικευμένους κύκλους ως σύντμηση του λεκτικού
συμπλέγματος «Laser Intensity Modulation» δεν αποτελεί επαρκή λόγο για τον a priori αποκλεισμό του περιγραφικού χαρακτήρα
του. Πράγματι, επιβάλλεται η παρατήρηση ότι, προκειμένου το ΓΕΕΑ να αρνηθεί την καταχώριση στηριζόμενο στο άρθρο 7, παράγραφος
1, στοιχείο γ΄, του κανονισμού 40/94, δεν απαιτείται τα σημεία και οι ενδείξεις που συνθέτουν το σήμα και αποτελούν αντικείμενο
του άρθρου αυτού να χρησιμοποιούνται στην πραγματικότητα κατά τον χρόνο της υποβολής της αιτήσεως καταχωρίσεως για σκοπούς
περιγραφικούς προϊόντων ή υπηρεσιών για τα οποία υποβάλλεται η αίτηση ή χαρακτηριστικών γνωρισμάτων των εν λόγω προϊόντων
ή των εν λόγω υπηρεσιών. Αρκεί, όπως υποδηλώνει το ίδιο το γράμμα της ανωτέρω διατάξεως, τα οικεία σημεία και οι ενδείξεις
να μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τους σκοπούς αυτούς [προαναφερθείσα απόφαση ΓΕΕΑ κατά Wrigley, σκέψη 32, και διάταξη του
Δικαστηρίου της 5ης Φεβρουαρίου 2004, C-326/01 P, Telefon & Buch κατά ΓΕΕΑ, Συλλογή 2004, σ. Ι-1371, σκέψη 28].
33     Εν προκειμένω, κατά την ανάλυσή του προκειμένου να εκτιμηθεί αν το σημείο LIMO μπορεί να χρησιμοποιηθεί για σκοπούς περιγραφικούς
των εμπιπτόντων στις κλάσεις 9 και 10 προϊόντων και αποτελούντων αντικείμενο της αιτήσεως κοινοτικού σήματος ή των χαρακτηριστικών
γνωρισμάτων των εν λόγω προϊόντων, το τμήμα προσφυγών διαπίστωσε κατ’ αρχάς ότι, δεδομένου ότι το «LIMOS» είναι γνωστή συντομογραφία
του λεκτικού συμπλέγματος «Laser Intensity Modulation System» στον τομέα των επιδίκων προϊόντων, ήταν περιγραφικό του είδους
και/ή του προορισμού τους. Ακολούθως, έκρινε ότι η αφαίρεση από την ακολουθία γραμμάτων «LIMOS» του γράμματος «s», συρρικνούμενη
σε «LIMO», δεν ήταν ικανή να εξαλείψει τον περιγραφικό χαρακτήρα του αιτηθέντος σήματος.
34     Όσον αφορά το σημείο LIMOS, το τμήμα προσφυγών συνήγαγε εγκύρως, στη σκέψη 16 της προσβαλλόμενης αποφάσεως, ότι χρησιμοποιούνταν
στον τομέα της ηλεκτρονικής ως συντομογραφία του λεκτικού συμπλέγματος «Laser Intensity Modulation System», στηριζόμενο στο
γεγονός ότι με την ανωτέρω σημασία παρατίθεται τόσο σε αφορών τις χρησιμοποιούμενες στον τομέα της ηλεκτρονικής συντομογραφίες
σύγγραμμα όσο και σε ιστοσελίδες του διαδικτύου.
35     Πράγματι, η καταγραφή της συντομογραφίας αυτής σε σύγγραμμα αφιερωμένο στις συντομογραφίες στον τομέα της ηλεκτρονικής ενέχει
ιδιαίτερη σημασία που δεν μπορεί να αγνοηθεί με το αιτιολογικό απλώς και μόνον ότι η εγκυκλοπαίδεια στην οποία παραπέμπουν
οι προσφεύγοντες (βλ. ανωτέρω σκέψη 16) δεν εκλαμβάνει με τη σειρά της το «LIMOS» ως συντομογραφία.
36     Επιπλέον, η απόδειξη της χρησιμοποιήσεως του «LIMOS» στην πραγματικότητα ως συντομογραφία του «Laser Intensity Modulation
System» δεν προκύπτει μόνον από τον ορισμό που δίδεται σε λεξικό αλλά και από έγγραφα εμπορικής φύσεως. Πράγματι, όπως προκύπτει
από τις αναφερθείσες ιστοσελίδες του διαδικτύου, επί παραδείγματι, από τον τμήμα προσφυγών, το «LIMOS» αποτελεί τη συντομογραφία
του λεκτικού συμπλέγματος «Laser Intensity Modulation System», το οποίο περιγράφει, στις ιστοσελίδες αυτές, σύστημα αναπαραγωγής
(«copying system») που χρησιμοποιούν στους έγχρωμους αντιγραφείς τύπου FC 70 η Toshiba και τύπου CF 9001 η Minolta.
37     Υπό τις περιστάσεις αυτές, στερείται προδήλως ερείσματος εν τοις πράγμασι η αιτίαση των προσφευγόντων που αρύεται από την
υποτιθέμενη μη τήρηση των κριτηρίων αναλύσεως εκ μέρους του τμήματος προσφυγών με την απόφασή του περί της αιτήσεως καταχωρίσεως
του σήματος DS (βλ. ανωτέρω σκέψη 18). Εξάλλου, πρέπει να υπομνηστεί ότι εν προκειμένω το ενδιαφερόμενο κοινό είναι εξειδικευμένο,
σε αντίθεση προς ό,τι συνέβαινε στην υπόθεση που οδήγησε στην έκδοση της αποφάσεως εκείνης, με την οποία το τμήμα προσφυγών
στηρίχθηκε ακριβώς στο γεγονός ότι το ενδιαφερόμενο κοινό αποτελούνταν από μέσους καταναλωτές και όχι από επαγγελματίες προκειμένου
να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο εξεταστής δεν μπορούσε να συναγάγει αποκλειστικά με βάση το γεγονός ότι σε λεξικό ακρωνύμων
και συντομογραφιών αναφερόταν ότι τα γράμματα «DS» μπορούσαν να εκληφθούν από ένα τέτοια κοινό ως σημαίνοντα «Digital Signal».
Επομένως, οι προσφεύγοντες σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να επικαλεστούν την απόφαση εκείνη προκειμένου να στηρίξουν την
επιχειρηματολογία τους.
38     Όσον αφορά τον περιγραφικό χαρακτήρα του σημείου LIMOS, επιβάλλεται η διαπίστωση, όπως έπραξε το τμήμα προσφυγών στη σκέψη
17 της προσβαλλόμενης αποφάσεως, ότι οι προσφεύγοντες αναγνώρισαν, στη σελίδα 3 του υπομνήματός τους της 7ης Ιουνίου 2000
όπου εξέθεταν τους λόγους της προσφυγής τους στο ΓΕΕΑ, ότι «τα περιγραφόμενα στην αίτηση προϊόντα […] είναι εκείνα που, εν
πάση περιπτώσει, μπορούν να είναι αυτά που συνθέτουν το «“Laser Intensity Modulation Systems”», έστω και αν προσέθεσαν ότι
«κανένα από τα ανωτέρω προϊόντα, εντούτοις, δεν μπορεί να περιγραφεί ευθέως ως συνιστών ένα τέτοιο σύστημα». Λαμβάνοντας υπό
σημείωση την αναγνώριση αυτή, την οποία, εξάλλου, επανέλαβαν οι προσφεύγοντες ενώπιον του Πρωτοδικείου κατά τη συνεδρίαση
της 27ης Απριλίου 2004, το τμήμα προσφυγών βεβαίωσε ότι το σημείο LIMOS ήταν περιγραφικό «του είδους και/ή του προορισμού»
των εν λόγω προϊόντων.
39     Συναφώς, το Πρωτοδικείο τονίζει ότι ούτε το τμήμα προσφυγών με την απόφασή του ούτε το ΓΕΕΑ στα πλαίσια της παρούσας ένδικης
διαδικασίας απέδειξαν πώς το σημείο LIMOS είναι περιγραφικό του είδους των προϊόντων που επιδιώκεται να υπαχθούν στις κλάσεις
9 και 10.
40     Εντούτοις, ως γνωστόν, τα εν λόγω προϊόντα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως απαρτίζοντα ένα σύστημα διαμορφώσεως της εντάσεως
του λέιζερ. Οι προσφεύγοντες δεν διατύπωσαν κανένα σοβαρό επιχείρημα προκειμένου να αναιρέσουν το συμπέρασμα του τμήματος
προσφυγών ότι, ενόψει του χαρακτηριστικού αυτού γνωρίσματος των εν λόγω προϊόντων, το σημείο LIMOS, ως συντομογραφία του λεκτικού
συμπλέγματος «Laser Intensity Modulation System», είναι περιγραφικό, τουλάχιστον του προορισμού τους. Πράγματι, οι προσφεύγοντες
περιορίστηκαν να επισημάνουν κατ’ ουσίαν ότι από τον συνδυασμό απλώς και μόνο δύο ή περισσοτέρων από τα επίδικα προϊόντα είναι
αδύνατη η επίτευξη ενός «Laser Intensity Modulation System». Πάντως, στερείται σημασίας η διευκρίνιση αυτή, η οποία δεν αποκλείει
το ενδεχόμενο τα ανωτέρω προϊόντα, λαμβανόμενα κεχωρισμένως, να μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως συστατικά στοιχεία ενός τέτοιου
συστήματος σε συνδυασμό με άλλα προϊόντα, μη αποτελούντα αντικείμενο της αιτήσεως κοινοτικού σήματος.
41     Δεδομένου ότι τα προϊόντα των οποίων επιδιώκεται η κατάταξη στις κλάσεις 9 και 10 απευθύνονται σε εξειδικευμένο καταναλωτή,
δυνάμενο να γνωρίζει ότι το σημείο LIMOS είναι συντομογραφία του «Laser Intensity Modulation System» στον τομέα των ιδίων
αυτών προϊόντων μπορούν να ενταχθούν σε παρόμοιο σύστημα, επιβάλλεται η εκτίμηση ότι, ελλείψει στοιχείων περί του αντιθέτου
προσκομισθέντων από τους προσφεύγοντες, το εν λόγω σημείο είναι περιγραφικό ενός των πιθανών προορισμών των επιδίκων προϊόντων,
δυναμένου να συνυπολογιστεί κατά την επιλογή εκ μέρους του ενδιαφερόμενου κοινού και συνιστώντος ως εκ τούτου ουσιώδες χαρακτηριστικό
γνώρισμα [βλ., υπό την έννοια αυτή, απόφαση του Πρωτοδικείου της 26ης Νοεμβρίου 2003, T‑222/02, HERON Robotunits κατά ΓΕΕΑ
(ROBOTUNITS), Συλλογή 2003, σ. ΙΙ-4995, σκέψη 44].
42     Αν, λοιπόν, το σημείο LIMOS εμφανίζει από απόψεως του ενδιαφερόμενου κοινού αρκούντως άμεση και συγκεκριμένη σχέση με τα προϊόντα
των κλάσεων 9 και 10 για τα οποία ζητήθηκε η καταχώριση, παραμένει ακόμη να εξακριβωθεί αν το ίδιο συμπέρασμα επιβάλλεται
και όσον αφορά το σημείο LIMO, το οποίο αποτελεί το αντικείμενο της αιτήσεως κοινοτικού σήματος.
43     Συναφώς, ορθώς το τμήμα προσφυγών έκρινε ότι η αφαίρεση του γράμματος «s» από το τέλος του σημείου LIMOS δεν καθιστά το ούτως
προκύπτον σήμα λιγότερο περιγραφικό κατά την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, του κανονισμού 40/94 και έναντι
των επιδίκων προϊόντων.
44     Πράγματι, το αποδεδειγμένο γεγονός της χρήσεως του «LIMOS» ως συντομογραφίας του λεκτικού συμπλέγματος «Laser Intensity Modulation
System» είναι ήδη ενδεικτικό του ότι το σημείο LIMO μπορεί να χρησιμοποιηθεί και γίνει αντιληπτό από το ενδιαφερόμενο κοινό
ως συντομογραφία του λεκτικού συμπλέγματος «Laser Intensity Modulation». Το γεγονός ότι το σημείο LIMO επιδέχεται περιγραφή
ως το φαινόμενο της διαμορφώσεως της εντάσεως του λέιζερ και όχι συστήματος που επιτυγχάνει το φαινόμενο αυτό δεν επαρκεί
για να αποκλείσει τον περιγραφικό χαρακτήρα του ιδίου αυτού σημείου έναντι των επιδίκων προϊόντων. Αν τα τελευταία μπορούν
να είναι συστατικά στοιχεία ενός συστήματος που επιτυγχάνει διαμόρφωση της εντάσεως του λέιζερ, ένα σημείο προσδιοριστικό
της διαμορφώσεως αυτής εξακολουθεί να παραμένει περιγραφικό ενός πιθανού προορισμού των οικείων προϊόντων.
45     Έτσι, ορθώς το τμήμα προσφυγών έκρινε ότι ο εξειδικευμένος καταναλωτής είναι σε θέση να συνδέσει κατά τρόπο αρκούντως άμεσο
και συγκεκριμένο τα περιλαμβανόμενα στις κλάσεις 9 και 10 προϊόντα που αποτελούν αντικείμενο της αιτήσεως κοινοτικού σήματος
και το σημείο LIMO και αντιλαμβάνεται το σημείο αυτό ως τη συντομογραφία του «Laser Intensity Modulation» και ως αναφερόμενο
τουλάχιστον σε έναν από τους πιθανούς προορισμούς των προϊόντων αυτών, ήτοι την ενσωμάτωσή τους σε σύστημα διαμορφώσεως της
εντάσεως του λέιζερ.
46     Τέλος, πρέπει επίσης να απορριφθεί το επιχείρημα των προσφευγόντων ότι –λαμβάνοντας υπόψη τη φερόμενη ως αμφισήμαντη σημασία
του σημείου LIMO, το οποίο χρησιμοποιείται ως συντομογραφία των λέξεων «λιμουζίνα» και «αεριούχος λεμονάδα» ή ακόμη της εκφράσεως
«least input for the most output», ή γίνεται αντιληπτό ως εμπορική επωνυμία συγκεκριμένης επιχειρήσεως– το ενδιαφερόμενο κοινό,
αντιμέτωπο με το εν λόγω σημείο, δεν φέρει στη μνήμη του προϊόντα των οποίων ζητείται η κατάταξη στις κλάσεις 9 και 10.
47     Συναφώς, αρκεί η υπόμνηση ότι, για να προσκρούει στην άρνηση καταχωρίσεως, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο
γ΄, του κανονισμού 40/94, ένα λεκτικό σημείο αρκεί να υποδηλώνει, τουλάχιστον σε μία από τις ενδεχόμενες έννοιές του, ένα
χαρακτηριστικό γνώρισμα των οικείων προϊόντων ή υπηρεσιών (προαναφερθείσα απόφαση ΓΕΕΑ κατά Wrigley, σκέψη 32, προαναφερθείσα
διάταξη Telefon & Buch κατά ΓΕΕΑ, σκέψεις 28 και 37, πραοαναφερθείσες αποφάσεις STREAMSERVE, σκέψη 42, και CARCARD, σκέψη
30). Όπως προκύπτει από τις προηγηθείσες σκέψεις, η μία από τις πιθανές σημασίες του σημείου LIMO είναι «Laser Intensity Modulation»,
ενώ το ενδιαφερόμενο κοινό είναι απολύτως σε θέση να αντιληφθεί το σημείο αυτό υπό την ανωτέρω έννοια.
48     Έπεται ότι είναι απορριπτέος ο αρυόμενος από την παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, του κανονισμού 40/94 λόγος.
49     Υπό τις περιστάσεις αυτές, παρέλκει η εξέταση του αρυόμενου από την παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του
κανονισμού 40/94 λόγου. Πράγματι, κατά πάγια νομολογία, αρκεί να συντρέχει ένας από τους απόλυτους λόγους απαραδέκτου ώστε
ένα σημείο να μη μπορεί να καταχωριστεί ως κοινοτικό σήμα [απόφαση του Δικαστηρίου της 19ης Σεπτεμβρίου 2002, C‑104/00 P,
DKV κατά ΓΕΕΑ, Συλλογή 2002, σ. I‑7561, σκέψη 29, αποφάσεις του Πρωτοδικείου της 26ης Οκτωβρίου 2000, T‑360/99, Community
Concepts κατά ΓΕΕΑ (Investorworld), Συλλογή 2000, σ. II‑3545, σκέψη 26, της 31ης Ιανουαρίου 2001, T‑331/99, Mitsubishi HiTec
Paper Bielefeld κατά ΓΕΕΑ (Giroform), Συλλογή 2001, σ. II‑433, σκέψη 30, και της 20ής Νοεμβρίου 2002, T‑79/01 και T‑86/01,
Bosch κατά ΓΕΕΑ (Kit Pro και Kit Super Pro), Συλλογή 2002, σ. II‑4881, σκέψη 36].
50     Επομένως, επιβάλλεται η απόρριψη της προσφυγής.

Επί των δικαστικών εξόδων
51     Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά
έξοδα, εφόσον υπήρξε σχετικό αίτημα του αντιδίκου. Δεδομένου ότι οι προσφεύγοντες ηττήθηκαν, πρέπει να καταδικαστούν στα δικαστικά
έξοδα, σύμφωνα με τα αιτήματά του ΓΕΕΑ.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ (πρώτο τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Απορρίπτει την προσφυγή.
2)
Καταδικάζει τους προσφεύγοντες στα δικαστικά έξοδα.
Vesterdorf
Mengozzi
Martins Ribeiro
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 20 Ιουλίου 2004.
Ο Γραμματέας

Ο Πρόεδρος
H. Jung

B. Vesterdorf
*
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.