CELEX: 62007TJ0342
Ανταγωνισμός
Συγκεντρώσεις
Αεροπορικές μεταφορές
Απόφαση κηρύσσουσα τη συγκέντρωση ασύμβατη προς την κοινή αγορά
Εκτίμηση των αποτελεσμάτων της πράξεως συγκεντρώσεως επί του ανταγωνισμού
Φραγμοί για την είσοδο στην αγορά- Βελτίωση της αποτελεσματικότητας
Δεσμεύσεις

.
4.
Επί της εκτιμήσεως επί της ουσίας των δεσμεύσεων της 3ης Μαΐου 2007 και του σχεδίου δεσμεύσεων της 1ης Ιουνίου 2007
Επιχειρήματα των διαδίκων
Η προσφεύγουσα προσάπτει στην Επιτροπή ότι υπερτίμησε την ανταγωνιστική πίεση την οποία ασκούσαν μεταξύ τους η Aer Lingus
και η ίδια και ότι υπέπεσε σε πλάνη στο πλαίσιο της εκτιμήσεως της απειλής εισόδου στην αγορά η οποία θα ήταν δυνατό να εμποδίσει
την αντίθετη στον ανταγωνισμό εκμετάλλευση ενός μονοπωλίου (βλ. κατευθυντήριες γραμμές και απόφαση easyJet κατά Επιτροπής,
προπαρατεθείσα στη σκέψη 102, σκέψη 202). Στηριζόμενη σε εσφαλμένη ανάλυση των αποτελεσμάτων της πράξεως συγκεντρώσεως στον
ανταγωνισμό, η Επιτροπή προέβαλε δυσανάλογες απαιτήσεις προς τη Ryanair προκειμένου αυτή να εξεύρει έναν «αρχικό αγοραστή»
ο οποίος θα χρησιμοποιούσε το Δουβλίνο ως βάση για πλείονα αεροσκάφη, ώστε να ανταγωνισθεί άμεσα την προκύπτουσα από την πράξη
συγκεντρώσεως οντότητα. Πράγματι, καμία αεροπορική εταιρία δεν θα ήταν σε θέση να χρησιμοποιήσει ένα μόνον αεροδρόμιο ως βάση
τόσο πολλών αεροπλάνων συγχρόνως και να παρέχει εντός εξαμήνου υπηρεσίες και στα 35 δρομολόγια στα οποία οι δραστηριότητες
αλληλεπικαλύπτονται. Πολλά από τα δρομολόγια αυτά χαρακτηρίζονται από έντονη πλεονάζουσα μεταφορική ικανότητα και η εξάμηνη
προθεσμία δεν θα καθιστούσε δυνατή τη μεταβίβαση του αναγκαίου αριθμού χρονοθυρίδων στον νεοεισερχόμενο στην αγορά μεταφορέα,
λόγω του χρονοδιαγράμματος των διαδικασιών μεταβιβάσεως χρονοθυρίδων που προβλέπει η IATA.
Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι τα μέρη της συγκεντρώσεως δεν οφείλουν να αποδείξουν ότι οι προταθείσες δεσμεύσεις θα επιλύσουν
αμέσως τα διαπιστωθέντα από την Επιτροπή προβλήματα ανταγωνισμού. Αντιθέτως, στην Επιτροπή εναπόκειται να αποδείξει ότι η
πράξη συγκεντρώσεως, όπως τροποποιήθηκε με τις δεσμεύσεις, παρακωλύει ουσιωδώς τον αποτελεσματικό ανταγωνισμό (απόφαση EDP
κατά Επιτροπής, προπαρατεθείσα στη σκέψη 28, σκέψεις 63 και 77). Η Επιτροπή δεν προέβη σε συνολική εκτίμηση της πράξεως συγκεντρώσεως,
όπως τροποποιήθηκε, μολονότι τούτο απαιτείται, σύμφωνα με τη σκέψη 77 της αποφάσεως EDP κατά Επιτροπής, προπαρατεθείσας στη
σκέψη 28. Εξάλλου, όσον αφορά τις δεσμεύσεις που προτάθηκαν μετά τη λήξη της προθεσμίας του άρθρου 19, παράγραφος 2, του κανονισμού
802/2004, από τις σκέψεις 161 έως 163 της αποφάσεως EDP κατά Επιτροπής, προπαρατεθείσας στη σκέψη 28, προκύπτει ότι η Επιτροπή
θα ήταν υποχρεωμένη να τις λάβει υπόψη μόνον εφόσον επέλυαν σαφώς τα προβλήματα ανταγωνισμού, χωρίς να υπάρχει ανάγκη για
περαιτέρω έρευνα. Αντιθέτως προς όσα επισημαίνονται στην αιτιολογική σκέψη 1237 της προσβαλλομένης αποφάσεως, ο κανόνας αυτός
δεν έχει εφαρμογή στο σχέδιο δεσμεύσεων της 1ης Ιουνίου 2007, δεδομένου ότι το σχέδιο αυτό αποτελούσε τη συμμόρφωση προς συγκεκριμένες
υποδείξεις τις οποίες διατύπωσε η Επιτροπή, σύμφωνα με την εκ μέρους της εκτίμηση των δεσμεύσεων της 3ης Μαΐου 2007.
Κατ’ ουσίαν, η προσφεύγουσα εκτιμά ότι η εκχώρηση χρονοθυρίδων και οι δεσμεύσεις ως προς τη συμπεριφορά αρκούσαν για να εξαλείψουν
κάθε πρόβλημα ανταγωνισμού. Ως εκ τούτου, η εκχώρηση χρονοθυρίδων στο Λονδίνο-Heathrow, «των πιο πολύτιμων ανά τον κόσμο»,
«θα συνεπαγόταν πιθανότατα την επέκταση του μεριδίου των ανταγωνιστών στο δρομολόγιο αυτό» (αιτιολογική σκέψη 1216 της προσβαλλομένης
αποφάσεως). Η διάθεση χρονοθυρίδων για άλλα δρομολόγια με τόπο αναχωρήσεως το Δουβλίνο, το Shannon ή το Cork θα παρείχε σε
οποιαδήποτε αεροπορική εταιρία τη δυνατότητα να διεισδύσει σε οποιοδήποτε δρομολόγιο στο οποίο υπάρχει αλληλεπικάλυψη δραστηριοτήτων
ή σε οποιοδήποτε δρομολόγιο της επιλογής της, ενδεχομένως χρησιμοποιώντας την Ιρλανδία ως βάση για τα αεροπλάνα. Το «πάγωμα
της συχνότητας των πτήσεων» θα διασφάλιζε ότι, σε περίπτωση αυξημένης ζητήσεως σε ένα δρομολόγιο, η Ryanair δεν θα ήταν σε
θέση να «σφετερισθεί» τη ζήτηση αυτή εις βάρος ενός ανταγωνιστή. Η δέσμευση περί μη μειώσεως της συχνότητας των πτήσεων, εκτός
αν ένα δρομολόγιο δεν ήταν αποδοτικό, θα συνεπαγόταν ότι, ακόμη και ελλείψει διεισδύσεως νέου μεταφορέα σε συγκεκριμένο δρομολόγιο,
η συνδυασμένη μεταφορική ικανότητα της Ryanair και της Aer Lingus δύσκολα θα επέτρεπε την αύξηση των τιμών με ταυτόχρονη διατήρηση
ενός αποδεκτού συντελεστή πληρότητας. Η άμεση μείωση κατά 10 % των τιμών της Aer Lingus κατόπιν της πράξεως συγκεντρώσεως
θα αποτελούσε πηγή αμέσων οικονομιών για τους καταναλωτές. Οι δεσμεύσεις αυτές είναι σύμφωνες με αυτές τις οποίες δέχθηκε
η Επιτροπή με την απόφαση της 11ης Φεβρουαρίου 2004 (Υπόθεση COMP/M.3280 – Air France/KLM), η οποία αφορούσε επιχειρηματίες
με μεγαλύτερη ισχύ στην αγορά από αυτή της Ryanair.
Πρώτον, ως προς τις δεσμεύσεις που αφορούσαν τις χρονοθυρίδες, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη
κρίνοντας ότι δεν ήταν κατάλληλες. Η Επιτροπή έθεσε λάθος ερώτηση κατά την έρευνα της αγοράς. Έπρεπε να ρωτήσει αν οι ανταγωνιστές
είχαν την πρόθεση να διεισδύσουν στα δρομολόγια αν η προκύπτουσα από την πράξη συγκεντρώσεως οντότητα δεν διέθετε επαρκή μεταφορική
ικανότητα στα δρομολόγια αυτά ή αν εφάρμοζε σημαντικά υψηλότερες τιμές απ’ ό,τι πριν τη συγκέντρωση. Εξάλλου, πλείονες ανταγωνιστές
είχαν δηλώσει ότι, ακόμη και αν δεν σχεδίαζαν να εισέλθουν στην αγορά στο άμεσο μέλλον, θα εξέταζαν αυτό το ενδεχόμενο αν
ήταν ενδιαφέρον από εμπορικής απόψεως. Συνεπώς, το γεγονός ότι κανένας ανταγωνιστής δεν απάντησε ότι επρόκειτο να διεισδύσει
στα δρομολόγια στα οποία υπήρχε αλληλεπικάλυψη δραστηριοτήτων συνιστούσε ένδειξη ότι οι ανταγωνιστές πίστευαν ότι η πράξη
συγκεντρώσεως δεν θα παρήγε αντίθετα στον ανταγωνισμό αποτελέσματα. Συνεπώς, είναι παράλογο να απαιτείται να ωθούν οι δεσμεύσεις
πράγματι σε είσοδο στην αγορά. Μια τέτοια απαίτηση θα τιμωρούσε τη Ryanair για τον λόγο ότι είναι «εξαιρετικά αποτελεσματική»
και ότι προσφέρει τόσο χαμηλές τιμές ώστε καμία αεροπορική εταιρία δεν επιθυμεί να την ανταγωνιστεί, ακόμη και σε δρομολόγια
τα οποία τυγχάνουν «μονοπωλιακής» εκμεταλλεύσεως. Η προσφεύγουσα προσθέτει ότι η Επιτροπή δεν μπορούσε να επικαλεσθεί τις
απαντήσεις που δόθηκαν στην ερώτηση αριθ. 6 του ερωτηματολογίου το οποίο απηύθηνε στους επιχειρηματίες που αναπτύσσουν δραστηριότητα
στην αγορά, όσον αφορά τις εισόδους στην αγορά, προκειμένου να εκτιμήσει τις δεσμεύσεις της 3ης Μαΐου 2007. Εν πάση περιπτώσει,
οι δεσμεύσεις που αφορούσαν τις χρονοθυρίδες στο Δουβλίνο θα επαρκούσαν για την επίλυση των εντοπισθέντων προβλημάτων. Η Επιτροπή
δεν παρέσχε κανένα αποδεικτικό στοιχείο όσον αφορά τον λόγο για τον οποίο ένας νεοεισερχόμενος στην αγορά μεταφορέας θα έπρεπε
να είναι σε θέση να εκμεταλλευθεί αμέσως όλα τα δρομολόγια στα οποία υπάρχει αλληλεπικάλυψη δραστηριοτήτων, προσφέροντας τις
ίδιες συχνότητες πτήσεων με αυτές τις οποίες διασφαλίζει η Aer Lingus, προκειμένου να ασκεί αποτελεσματική ανταγωνιστική πίεση
(αιτιολογικές σκέψεις 1200 έως 1206 της προσβαλλομένης αποφάσεως). Η Επιτροπή δεν στήριξε με αποδεικτικά στοιχεία τις έννοιες
του «κρίσιμου μεγέθους» και του «απαιτούμενου βαθμού ανταγωνισμού» τις οποίες χρησιμοποίησε συναφώς.
Δεύτερον, όσον αφορά τις χρονοθυρίδες στα αεροδρόμια προορισμού, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή δεν μπορεί να διατείνεται
ότι οι δεσμεύσεις που αφορούν τις χρονοθυρίδες είναι ανεπαρκείς διότι δεν είναι ακριβείς ως προς το σημείο αυτό. Συγκεκριμένα,
η Aer Lingus διέθετε μόνον περιορισμένο αριθμό χρονοθυρίδων στα κύρια αεροδρόμια και η Ryanair δεν θα ήταν σε θέση να τις
εγκαταλείψει χωρίς να διακυβεύσει τη λογική της πράξεως συγκεντρώσεως και να μειώσει σημαντικά την ικανότητα της Aer Lingus
να ανταγωνισθεί τους μεταφορείς που λειτουργούν ως δίκτυο. Οι τελευταίοι διαθέτουν επαρκή αριθμό χρονοθυρίδων στα κύρια αεροδρόμια.
Στην πλειονότητα των περιπτώσεων κατέχουν δεσπόζουσα θέση στους κομβικούς αερολιμένες στους οποίους αναπτύσσουν δραστηριότητα.
Συνεπώς, δεν έχουν ανάγκη επιπλέον χρονοθυρίδων προκειμένου να είναι σε θέση να διεισδύσουν σε δρομολόγια ή να επεκτείνουν
τα δικά τους, από το αεροδρόμιο το οποίο έχουν ως βάση προς το Δουβλίνο. Οι χρονοθυρίδες αυτές ενισχύουν απλώς την κυριαρχία
των εταιριών αυτών στα αεροδρόμια τα οποία έχουν ως βάση και μειώνουν την ανταγωνιστική απειλή την οποία θα μπορούσε να αποτελεί
γι’ αυτές το σήμα Aer Lingus. Τούτο δεν ισχύει κατ’ ανάγκη για τους μεταφορείς χαμηλού κόστους που εξυπηρετούν ή δύνανται
να εξυπηρετούν τα ίδια δευτερεύοντα αεροδρόμια με αυτά που εξυπηρετεί η Ryanair, όπου δεν υπάρχουν προβλήματα ως προς τις
χρονοθυρίδες. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή κακώς επικαλέσθηκε την έννοια των ζευγών πόλεων και επέμεινε να είναι ο νεοεισερχόμενος
στην αγορά μεταφορέας αεροπορική εταιρία χαμηλού κόστους, απαιτώντας συγχρόνως να εγκαταλείψει η Ryanair τις χρονοθυρίδες
στα κύρια αεροδρόμια. Η αναφορά της Επιτροπής στη δυνατότητα υποκαταστάσεως από πλευράς της ζητήσεως και από πλευράς της προσφοράς
(αιτιολογική σκέψη 1208 της προσβαλλομένης αποφάσεως) χρησιμεύει μόνο για την απόκρυψη αυτής της «πρόδηλης αντιφάσεως» της
συλλογιστικής. Όσον αφορά την έρευνα αγοράς επί του ζητήματος των αεροδρομίων προορισμού, οι απαντήσεις των ανταγωνιστών έπρεπε
να εξετασθούν με τη μεγαλύτερη δυνατή προσοχή, διότι ορισμένοι από αυτούς θα αντιμετώπιζαν αυξημένο ανταγωνισμό αν εγκρινόταν
η συγκέντρωση. Το μόνο ζήτημα το οποίο ασκεί επιρροή είναι το αν η πρόσβαση στις χρονοθυρίδες τις οποίες διαθέτει η Aer Lingus
σε ορισμένα σημαντικά αεροδρόμια είναι ουσιώδης για την είσοδο στην αγορά, σε περίπτωση που η προκύπτουσα από την πράξη συγκεντρώσεως
οντότητα θα καταχρώνταν τη θέση της. Ως εκ τούτου, η British Airways δεν έκρινε ότι η πρόσβαση στις χρονοθυρίδες στα σημαντικά
αεροδρόμια είναι ουσιώδης, για τον λόγο ότι οι οικισμοί αυτοί διαθέτουν άλλα αεροδρόμια των οποίων οι χρονοθυρίδες δεν είναι
υπερφορτωμένες και ότι η εφαρμοστέα στις χρονοθυρίδες κανονιστική ρύθμιση ορίζει ότι το ήμισυ της νέας χωρητικότητας πρέπει
να απονέμεται στους νεοεισερχομένους στην αγορά μεταφορείς.
Τρίτον, όσον αφορά τον κατακερματισμό της εισόδου, η προσφεύγουσα προσάπτει στην Επιτροπή ότι έλαβε υπόψη της το στοιχείο
αυτό στις αιτιολογικές σκέψεις 1211 και 1212 της προσβαλλομένης αποφάσεως. Ωστόσο, το σχέδιο δεσμεύσεων της 1ης Ιουνίου 2007
προέβλεπε ειδικώς ότι η αεροπορική εταιρία η οποία παίρνει τις χρονοθυρίδες στο Heathrow έχει προτεραιότητα για τις χρονοθυρίδες
στο Δουβλίνο. Επιπλέον, προκειμένου να αποδείξει ότι μια «κατακερματισμένη είσοδος στην αγορά» θα δημιουργούσε πρόβλημα, η
Επιτροπή στηρίχθηκε μόνο σε μια συνολική αναφορά στις απαντήσεις στην ερώτηση αριθ. 2, στοιχείο β΄, η οποία τέθηκε στο πλαίσιο
της έρευνας αγοράς και σε μια αναφορά στην «κρίσιμη μάζα», μη προσδιοριζόμενο όρο ο οποίος προέρχεται από την απάντηση της
LTU στην έρευνα αυτή (αιτιολογική σκέψη 1212 της προσβαλλομένης αποφάσεως). Μόνο 15 από τους 20 μετασχόντες στην έρευνα αγοράς
απάντησαν στην ερώτηση που αφορούσε την «κατακερματισμένη είσοδο στην αγορά». Επιπλέον, όπως και σε άλλες περιπτώσεις, η Επιτροπή
παρέλειψε να αναγνωρίσει ότι οι νεοεισερχόμενοι στην αγορά μεταφορείς που έχουν σημαντικές δυνατότητες, εν προκειμένω οι British
Airways, SAS, Flybe, Air Baltic και Clickair, προέβησαν σε δηλώσεις που αντέκρουαν τα συμπεράσματα αυτά. Ορισμένες από τις
απαντήσεις υποδηλώνουν μάλιστα ότι η είσοδος ενός νέου μεταφορέα στην αγορά θα ήταν ολέθρια για τον ανταγωνισμό. Η μόνη άξια
να τεθεί ερώτηση είναι αν η είσοδος στην αγορά, είτε κατακερματισμένη είτε από ένα μόνον ανταγωνιστή, θα ασκούσε επαρκή πίεση
στην προκύπτουσα από την πράξη συγκεντρώσεως οντότητα, σε περίπτωση που η τελευταία θα αύξανε τις τιμές. Το αν η είσοδος ενός
νέου μοναδικού ανταγωνιστή θα αποτελούσε ισχυρότερη ανταγωνιστική πίεση από την είσοδο πλέον του ενός νεοεισερχομένων στην
αγορά μεταφορέων δεν αποτελεί την κατάλληλη ερώτηση.
Τέταρτον, ως προς τη μέθοδο εκμεταλλεύσεως του νεοεισερχομένου στην αγορά μεταφορέα, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή
προφανώς απαιτεί να ακολουθεί αυτός ακριβώς το ίδιο οικονομικό μοντέλο με την Aer Lingus. Η προσφεύγουσα υπενθυμίζει ότι η
Aer Lingus δεν ασκεί καμία σημαντική ανταγωνιστική πίεση στη Ryanair και ότι, εν πάση περιπτώσει, τίποτε δεν αποδεικνύει ότι
ένας νέος μεταφορέας, όποιο και αν είναι το οικονομικό του μοντέλο, μπορεί να της ασκήσει σημαντικό ανταγωνισμό. Επιπλέον,
δεδομένου ότι η πράξη συγκεντρώσεως σκοπεί στην αύξηση της αποτελεσματικότητας της Aer Lingus ώστε να ανταγωνίζεται τους μεταφορείς
που λειτουργούν ως δίκτυο, ή επέκταση ή η είσοδος ενός άλλου λειτουργούντος ως δίκτυο μεταφορέα, όπως η British Airways και
η Air France, θα παρείχε ευχερώς στους καταναλωτές μια αξιόπιστη εναλλακτική επιλογή σε σχέση με την Aer Lingus. Η Επιτροπή
δεν μπορεί, από τη μία πλευρά, να απαιτεί να αναφέρει η Ryanair το οικονομικό μοντέλο το οποίο εφαρμόζει ένας νεοεισερχόμενος
στην αγορά επιχειρηματίας και, από την άλλη πλευρά, να απαιτεί απλώς να καθιστούν οι προταθείσες δεσμεύσεις δυνατή την είσοδο
στην αγορά ορισμένων μεταφορέων οι οποίοι είναι σε θέση περισσότερο από άλλους να επιτύχουν την άσκηση πιέσεως στην προκύπτουσα
από την πράξη συγκεντρώσεως οντότητα.
Πέμπτον, ως προς τις δεσμεύσεις που αφορούν τις χρονοθυρίδες στο Λονδίνο-Heathrow, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή
έθεσε υπό αμφισβήτηση τη χρησιμότητά τους, με την αιτιολογία ότι παρέχονταν αποκλειστικώς στην British Airways και στην Air
France. Τούτο όμως δεν ίσχυε, δεδομένου ότι η Ryanair είχε επισημάνει εγγράφως, την 1η Ιουνίου 2007, ότι οι χρονοθυρίδες αυτές
μπορούσαν να αναληφθούν από οποιαδήποτε εταιρία διαθέτει υποδομή στο Heathrow. Εν πάση περιπτώσει, η Επιτροπή δεν ανταποκρίθηκε
στο βάρος αποδείξεως το οποίο υπέχει θέτοντας απλώς υπό αμφισβήτηση τη χρησιμότητα της εκχωρήσεως των χρονοθυρίδων. Κακώς
επίσης ισχυρίστηκε, στην αιτιολογική σκέψη 1217 της προσβαλλομένης αποφάσεως, ότι οι δύο αυτές εταιρίες δεν θα μπορούσαν να
αντισταθμίσουν σε επαρκή βαθμό την εξάλειψη της ανταγωνιστικής πιέσεως της Aer Lingus. Συγκεκριμένα, η British Airways και
η Air France, οι οποίες συγκαταλέγονται μεταξύ των ισχυροτέρων ανταγωνιστών στην Ευρώπη, αναπτύσσουν δραστηριότητα στην Ιρλανδία
εδώ και δεκαετίες και γνωρίζουν καλά την ιρλανδική αγορά: η British Airways ανέπτυσσε ήδη δραστηριότητα εκτελέσεως πτήσεων
με κοινούς κωδικούς με την Aer Lingus στο δρομολόγιο αυτό και στην Air France ανήκει η CityJet, εταιρία με βάση το Δουβλίνο.
Ομοίως, η Επιτροπή ουδόλως αποδεικνύει, στην αιτιολογική σκέψη 1218 της προσβαλλομένης αποφάσεως, ότι, αν οι χρονοθυρίδες
είχαν κατανεμηθεί μεταξύ δύο πολύ ισχυρών μεταφορέων, η πράξη συγκεντρώσεως όπως τροποποιήθηκε με τις δεσμεύσεις, θα παρακώλυε
σημαντικά τον αποτελεσματικό ανταγωνισμό στο δρομολόγιο Δουβλίνο-Λονδίνο (Heathrow). Εξάλλου, δεδομένου ότι η δυνατότητα υποκαταστάσεως
μεταξύ των αεροδρομίων του Λονδίνου είναι περιορισμένη κατά την προσφεύγουσα, το δρομολόγιο αυτό το οποίο εκμεταλλεύεται η
Aer Lingus δεν καθιστά δυνατή την άσκηση καμίας σημαντικής ανταγωνιστικής πιέσεως στα δρομολόγια της Ryanair προς τα άλλα
αεροδρόμια του Λονδίνου. Τέλος, αναφέροντας απλώς και μόνον τον «κίνδυνο νομικής αντιδικίας» ως προς τη δυνατότητα της Ryanair
να εκχωρήσει τις χρονοθυρίδες στο Heathrow χωρίς τη συναίνεση των λοιπών μετόχων της Aer Lingus, η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη
της τη νομική γνωμοδότηση ενός Senior Counsel, κατά την οποία μια τέτοια εκχώρηση θα ήταν δυνατή.
Έκτον, όσον αφορά τις δεσμεύσεις ως προς τη συμπεριφορά, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η δέσμευση που αφορά τη μείωση κατά
10 % των τιμών της Aer Lingus ήταν δυνατό να ελεγχθεί ευχερώς μέσω της εκ μέρους της Aer Lingus δημοσιεύσεως της μέσης τιμής
της στην ετήσια έκθεσή της. Κακώς η Επιτροπή ζητεί από τη Ryanair να διευκρινίσει αν η μείωση των τιμών αφορά όλα τα δρομολόγια
στα οποία οι δραστηριότητες αλληλεπικαλύπτονται. Συγκεκριμένα, θα ήταν πρακτικώς αδύνατο να αυξηθούν οι τιμές στα δρομολόγια
στα οποία οι δραστηριότητες αλληλεπικαλύπτονται και πάλι να μειωθούν κατά 10 % οι τιμές σε όλα τα δρομολόγια μικρών αποστάσεων.
Ομοίως, μολονότι η Επιτροπή υποστηρίζει ότι δεν μπορεί να προβλέψει ποιες τιμές είναι ανταγωνιστικές, η μείωση των τιμών θα
παρείχε σημαντικά και πραγματοποιήσιμα οφέλη. Το «πάγωμα της συχνότητας των πτήσεων» σε περίπτωση νέας εισόδου στην αγορά
είχε ως σκοπό να δώσει απάντηση στα επιχειρήματα της Επιτροπής περί της δήθεν επιθετικής αντιδράσεως της Ryanair έναντι των
νεοεισερχομένων στην αγορά μεταφορέων, συνιστάμενης στην αύξηση της συχνότητας των πτήσεων στα δρομολόγια στα οποία διεισδύει
άλλη αεροπορική εταιρία. Επιπλέον, η δέσμευση περί μη μειώσεως των συχνοτήτων σκοπούσε στη διασκέδαση της ανησυχίας μήπως
η Ryanair μειώσει τη μεταφορική της ικανότητα στα δρομολόγια στα οποία οι δραστηριότητες αλληλεπικαλύπτονται και είναι έτσι
σε θέση να αυξήσει τις τιμές της. Δεσμευόμενη να διατηρήσει τη συνδυασμένη μεταφορική ικανότητα στα δρομολόγια στα οποία οι
δραστηριότητες αλληλεπικαλύπτονται, η Ryanair δεν θα ήταν πλέον σε θέση να αυξήσει τις τιμές διατηρώντας συγχρόνως έναν αποδεκτό
συντελεστή πληρότητας, πράγμα το οποίο είναι κεντρικής σημασίας στο πλαίσιο του οικονομικού της μοντέλου.
Έβδομον, όσον αφορά τη λύση του «αρχικού αγοραστή», η προσφεύγουσα επισημαίνει κατ’ αρχάς ότι η λύση αυτή ουδέποτε χρησιμοποιήθηκε
σε προγενέστερες υποθέσεις στις οποίες εμπλέκονται αεροπορικές εταιρίες. Μια τέτοια απαίτηση είναι επίσης περιττή και δυσανάλογη.
Λόγω του ότι η Ryanair προσφέρει τις χαμηλότερες τιμές της αγοράς και ότι ο μεγάλος αριθμός δρομολογίων στα οποία οι δραστηριότητες
αλληλεπικαλύπτονται δεν δημιουργεί επαρκή κυκλοφορία ώστε να συντηρεί έναν τρίτο μεταφορέα, θα ήταν εμπορικώς δυσχερέστατο
να εξευρεθεί ένας «αρχικός αγοραστής». Η μόνη λύση συνίσταται στην εκ μέρους της Ryanair και της Aer Lingus εγκατάλειψη των
δρομολογίων αυτών ή σύναψη με τον «αρχικό αγοραστή» παράνομης συμπράξεως για τον καθορισμό των τιμών. Επιπλέον, από το «πάγωμα
της συχνότητας των πτήσεων» προκύπτει ότι ο κίνδυνος να αυξήσει η Ryanair τη συχνότητα των πτήσεών της στα δρομολόγια στα
οποία οι δραστηριότητες αλληλεπικαλύπτονται δεν θα απέτρεπε τους μεταφορείς που εισέρχονται στην αγορά από τη διείσδυση στα
δρομολόγια αυτά. Εξαιρουμένων των χρονοθυρίδων στο Heathrow, οι χρονοθυρίδες στο Δουβλίνο και στην πλειονότητα των λοιπών
αεροδρομίων της Ευρώπης (εξαιρουμένων ίσως των άλλων υπερφορτωμένων κυρίων αεροδρομίων) δεν έχουν καθαρή αξία και, συνεπώς,
δεν θα ήταν ενδιαφέρουσες για μια άλλη αεροπορική εταιρία. Τέλος, η Επιτροπή εσφαλμένως έκρινε ότι η δέσμευση που αφορά τον
«αρχικό αγοραστή» ήταν ανεπαρκής, λόγω της περιορισμένης εκτάσεώς της και λόγω του ότι θα συνεπαγόταν μια «κατακερματισμένη
είσοδο» (αιτιολογική σκέψη 1238 της προσβαλλομένης αποφάσεως). Αυτή η δέσμευση, η οποία ενισχύθηκε στο σχέδιο δεσμεύσεων της
1ης Ιουνίου 2007, στηριζόταν στο σχετικό αίτημα των υπηρεσιών της Επιτροπής. Η προσφεύγουσα επικρίνει επίσης τη βούληση της
Επιτροπής να την υποχρεώσει να φέρει τον κίνδυνο της μη εξευρέσεως «αρχικού αγοραστή» εντός της ταχθείσας προθεσμίας.
Η Επιτροπή, υποστηριζόμενη από την Ιρλανδία και την Aer Lingus Group, υπενθυμίζει ότι εξέτασε και απέρριψε τις δεσμεύσεις
της 3ης Μαΐου 2007, προβαίνοντας στις ακόλουθες διαπιστώσεις: τα μέτρα που αφορούσαν τις χρονοθυρίδες δεν ήταν κατάλληλα,
διότι δεν συνεπάγονταν σημαντική διείσδυση στα δρομολόγια στα οποία οι υπηρεσίες αλληλεπικαλύπτονται (αιτιολογικές σκέψεις
1186 έως 1196 της προσβαλλομένης αποφάσεως), η πρόταση του «αρχικού αγοραστή» δεν θεράπευε την έλλειψη προοπτικής εισόδου
(αιτιολογική σκέψη 1197 της προσβαλλομένης αποφάσεως), η έκταση των δεσμεύσεων ήταν ανεπαρκής (αιτιολογικές σκέψεις 1199 έως
1206 της προσβαλλομένης αποφάσεως), οι δεσμεύσεις δεν ανέφεραν χρονοθυρίδες στα σημαντικά αεροδρόμια προορισμού (αιτιολογικές
σκέψεις 1207 έως 1209 της προσβαλλομένης αποφάσεως), οι δεσμεύσεις θα κατέληγαν απλώς και μόνο στην είσοδο πλειόνων αεροπορικών
εταιριών στην αγορά (κατακερματισμένη είσοδος) (αιτιολογικές σκέψεις 1210 έως 1212 της προσβαλλομένης αποφάσεως), οι δεσμεύσεις
δεν ελάμβαναν υπόψη το μοντέλο εκμεταλλεύσεως του νεοεισερχομένου στην αγορά μεταφορέα (αιτιολογικές σκέψεις 1213 έως 1215
της προσβαλλομένης αποφάσεως), οι δεσμεύσεις που αφορούσαν τις χρονοθυρίδες στο Λονδίνο-Heathrow δεν καθιστούσαν δυνατή την
εξάλειψη των προβλημάτων ανταγωνισμού στο δρομολόγιο Δουβλίνο-Λονδίνο (αιτιολογικές σκέψεις 1216 έως 1219 της προσβαλλομένης
αποφάσεως) και οι άλλες δεσμεύσεις δεν καθιστούσαν δυνατή την εξάλειψη των εμποδίων στον αποτελεσματικό ανταγωνισμό (αιτιολογικές
σκέψεις 1220 έως 1226 της προσβαλλομένης αποφάσεως).
Ειδικότερα, η Επιτροπή κρίνει ότι τα διορθωτικά μέτρα που αφορούν την πρόσβαση επιτρέπονται μόνο σε περίπτωση που αποδεικνύεται
επαρκώς ότι νέοι ανταγωνιστές θα εισέλθουν πράγματι στην αγορά, θεραπεύοντας έτσι τα εντοπισθέντα προβλήματα ανταγωνισμού
(αιτιολογική σκέψη 1188 της προσβαλλομένης αποφάσεως). Ο θεμελιώδης σκοπός της δεσμεύσεως είναι η διασφάλιση των ανταγωνιστικών
διαρθρώσεων της αγοράς και, προδήλως, απλώς και μόνον η απειλή της εισόδου ενός ανταγωνιστή δεν αρκεί για την επίτευξη του
σκοπού αυτού παρά μόνο σε πολύ εξαιρετικές περιστάσεις. Στην πραγματικότητα, η δυνατότητα υποκαταστάσεως από πλευράς ζητήσεως
θα ήταν ο «πλέον άμεσος και ο πλέον αποτελεσματικός παράγων πειθαρχίας» έναντι των προμηθευτών ορισμένου προϊόντος ή των παρεχόντων
ορισμένη υπηρεσία, ιδίως όσον αφορά τις αποφάσεις τους περί καθορισμού των τιμών, ενώ οι πιέσεις που συνδέονται με τον εν
δυνάμει ανταγωνισμό θα ήταν κατά κανόνα λιγότερο άμεσες και θα απαιτούσαν, εν πάση περιπτώσει, εμπεριστατωμένη ανάλυση. Η
Επιτροπή επισημαίνει ότι, εν προκειμένω, οι σχετικές αγορές δεν χαρακτηρίζονται από μια «αποδεδειγμένη ευκολία εισόδου», αλλά
μάλλον από ένα «φαινόμενο αποχωρήσεως των ανταγωνιστών πλην της Aer Lingus». Κανένα στοιχείο στις κατευθυντήριες γραμμές δεν
εμφαίνει ότι πράξη συγκεντρώσεως η οποία καταλήγει στη δημιουργία μονοπωλίου δεν παρακωλύει σημαντικά τον αποτελεσματικό ανταγωνισμό
αν υπάρχει επαρκής απειλή εισόδου νέων ανταγωνιστών. Η απόφαση easyJet κατά Επιτροπής, προπαρατεθείσα στη σκέψη 102, ωσαύτως
δεν ασκεί επιρροή συναφώς. Στην υπόθεση εκείνη, το Πρωτοδικείο έκρινε ότι δεν είναι αναγκαίο να κατονομασθεί ένας νεοεισερχόμενος
στην αγορά μεταφορέας, δεδομένου ότι διάφοροι ανταγωνιστές έδειξαν ενδιαφέρον, κατόπιν των δεσμεύσεων, προκειμένου να εισέλθουν
στις επηρεαζόμενες αγορές και, συνεπώς, ήταν δυνατό να θεωρηθεί η πραγματική είσοδος ενός νέου ανταγωνιστή στην αγορά ως πολύ
πιθανή. Εν προκειμένω, αντιθέτως, η είσοδος εντός νέου αγοραστή είναι απίθανη για τους λόγους που εκτίθενται στο σημείο 7.8
της προσβαλλομένης αποφάσεως και λόγω του ότι κανένας από τους ανταγωνιστές που απάντησαν στην έρευνα αγοράς δεν γνωστοποίησε
την πρόθεσή του να διεισδύσει συγκεκριμένα σε ένα από τα δρομολόγια στα οποία οι υπηρεσίες αλληλεπικαλύπτονται (αιτιολογικές
σκέψεις 1190 έως 1196 της προσβαλλομένης αποφάσεως), εξαιρουμένων ενδεχομένως της Air France και της British Airways, οι οποίες
θα επέκτειναν τις δραστηριότητές τους στο δρομολόγιο Δουβλίνο-Λονδίνο, πράγμα το οποίο η Επιτροπή έκρινε ανεπαρκές για την
εξάλειψη των προβλημάτων ανταγωνισμού στο δρομολόγιο αυτό (αιτιολογικές σκέψεις 1216 έως 1219 της προσβαλλομένης αποφάσεως).
Λόγω αυτής της ελλείψεως προοπτικής εισόδου, η Επιτροπή πρότεινε ανεπισήμως στη Ryanair να υποδείξει έναν «αρχικό αγοραστή».
Έχει μικρή σημασία το αν πρόκειται για την πρώτη συγκέντρωση αεροπορικών εταιριών ως προς την οποία η Επιτροπή διατύπωσε μια
τέτοια πρόταση ή αν η Ryanair έκρινε δυσχερές, ακόμη δε και αδύνατο να την ακολουθήσει. Σε σχέση με προγενέστερες υποθέσεις,
η υπό κρίση πράξη συγκεντρώσεως διαφέρει, καθόσον αφορά δύο εταιρίες οι οποίες προσφέρουν υπηρεσίες από σημείο σε σημείο και
εκμεταλλεύονται αμφότερες σημαντικό αριθμό αεροσκαφών από το ίδιο αεροδρόμιο σε μεγάλο αριθμό δρομολογίων στα οποία οι υπηρεσίες
αλληλεπικαλύπτονται. Από την άλλη πλευρά, αντιθέτως προς προγενέστερες υποθέσεις, ο κορεσμός των αεροδρομίων δεν αποτελεί
τον μόνο φραγμό εισόδου εν προκειμένω. Η Επιτροπή υπογραμμίζει ότι δεν μπορεί να δεχθεί δεσμεύσεις που θα εξάλειφαν εν μέρει
μόνον τα προβλήματα αυτά ανταγωνισμού, με την αιτιολογία ότι ο ενδιαφερόμενος δεν θα μπορούσε να δεχθεί άλλες δεσμεύσεις.
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Το σχέδιο δεσμεύσεων της 1ης Ιουνίου 2007 καταρτίσθηκε κατόπιν εμπεριστατωμένων συζητήσεων μεταξύ της Επιτροπής και της Ryanair
ως προς το περιεχόμενο των δεσμεύσεων της 3ης Μαΐου 2007 και ως προς τους τρόπους επιλύσεως των εντοπισθέντων προβλημάτων.
Συναφώς, πρέπει να γίνει αναφορά στα επιχειρήματα που προέβαλε η Ryanair ως προς το περιεχόμενο της συσκέψεως της 1ης Ιουνίου
2007 (βλ. σκέψη 470 ανωτέρω) και ως προς το περιεχόμενο της μαγνητοφωνημένης τηλεφωνικής συνδιασκέψεως που διεξήχθη μεταξύ
της Ryanair και της Επιτροπής στις 29 Μαΐου 2007.
Παρά τις διευκρινίσεις ως προς τι θεωρούνταν αναγκαίο για να επιτραπεί η πράξη συγκεντρώσεως, η προσφεύγουσα –όπως ομολογεί
η ίδια (βλ. σκέψη 470 ανωτέρω)– υπέβαλε μια τελική πρόταση δεσμεύσεων η οποία δεν ανταποκρινόταν στα αιτήματα της Επιτροπής
όσον αφορά τον σημαντικό αριθμό αεροσκαφών που έπρεπε να τοποθετηθεί στο Δουβλίνο εντός εξαμήνου από της εκδόσεως της προσβαλλομένης
αποφάσεως, με δυνατότητα παρατάσεως επί εξάμηνο. Η πρόταση της Ryanair ήταν να δεχθεί την κατ’ αρχήν άμεση τοποθέτηση του
ημίσεος αυτού του σημαντικού αριθμού αεροσκαφών, πλέον δύο αεροπλάνων προοριζόμενων για τα δρομολόγια προς το Λονδίνο-Heathrow,
εντός προθεσμίας έξι μηνών από της δημοσιεύσεως μιας νέας προσφοράς, η οποία θα δημοσιευόταν εντός εξαμήνου από της εκδόσεως
της προσβαλλομένης αποφάσεως, με δυνατότητα παρατάσεως επί εξάμηνο.
Επιπλέον, στο πλαίσιο των λύσεων που προτάθηκαν εν προκειμένω, δηλαδή κυρίως των απόκτηση χρονοθυρίδων από έναν ή πλείονες
επιχειρηματίες, η Ryanair θεωρεί δεδομένο ότι η ενότητα Ryanair-Aer Lingus δεν θα δημιουργούσε προβλήματα ανταγωνισμού για
όσο χρόνο θα επέτρεπε στους νεοεισερχομένους στην αγορά μεταφορείς ή στους επιχειρηματίες που αναπτύσσουν ήδη δραστηριότητα
στην αγορά αυτή, όσον αφορά το δρομολόγιο προς το Λονδίνο-Heathrow, να αγοράσουν χρονοθυρίδες για να αναπτύξουν το μερίδιό
τους αγοράς. Η Επιτροπή έκρινε ότι το μέτρο αυτό είναι ανεπαρκές προκειμένου να θέσει υπό αμφισβήτηση το αντίθετο προς τον
ανταγωνισμό αποτέλεσμα το οποίο θα αντιπροσώπευε η εξαφάνιση του κύριου ανταγωνιστή της Ryanair. Ως εκ τούτου η Επιτροπή εξέθεσε
κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση ότι η Ryanair, αντί να επιθυμεί να πείσει την Επιτροπή να δεχθεί την κατ’ αρχήν δημιουργία
ή ενίσχυση της δεσπόζουσας θέσεως της ενότητας Ryanair-Aer Lingus στο τάδε ή στο δείνα δρομολόγιο, κρίνοντας ότι ένας υποθετικός
ανταγωνιστής θα ερχόταν να εγκατασταθεί ή να αναπτύξει το μερίδιο αγοράς του απλώς και μόνο διότι προσφέρονται χρονοθυρίδες,
θα έπρεπε εν προκειμένω να παραιτηθεί από μέρος του μεριδίου αγοράς της προς όφελος των ανταγωνιστών.
Συναφώς, επισημαίνεται ότι, αντιθέτως προς προγενέστερες συγκεντρώσεις στον τομέα των αεροπορικών μεταφορών επιβατών (όπως
οι επίμαχες στις υποθέσεις Air France κατά KLM και Lufthansa κατά Swiss), η Επιτροπή δεν μπορούσε εν προκειμένω να ικανοποιηθεί
απλώς και μόνο με χρονοθυρίδες για τη διασφάλιση της προσβάσεως σε ένα δρομολόγιο. Συγκεκριμένα, δεν πρόκειται περί πράξεως
συγκεντρώσεως η οποία ενδιαφέρει τους εν ενεργεία μεταφορείς οι οποίοι διαθέτουν, σε διαφορετικές χώρες, αεροδρόμιο το οποίο
χρησιμοποιούν ως βάση. Η Ryanair και η Aer Lingus αναπτύσσουν δραστηριότητα από το ίδιο αεροδρόμιο, το αεροδρόμιο του Δουβλίνου,
στο οποίο διαθέτουν σημαντικά πλεονεκτήματα, τα οποία οι ανταγωνιστές δεν μπορούν εύκολα να αποκτήσουν.
Επιπλέον, τα αποτελέσματα των ερευνών αγοράς απέδειξαν ότι οι παρόντες και οι ενδεχόμενοι ανταγωνιστές δεν ήταν έτοιμοι να
ανταγωνισθούν την προκύπτουσα από την πράξη συγκεντρώσεως οντότητα στο σύνολο των δρομολογίων τα οποία επηρεάζει η πράξη συγκεντρώσεως.
Ακόμη και στο δρομολόγιο Δουβλίνο-Λονδίνο (Heathrow), το ενδιαφέρον ορισμένων αεροπορικών εταιριών που ήταν ενίοτε ήδη παρούσες
δεν επιβεβαιώθηκε με σαφή ανάληψη δεσμεύσεως συναφώς, την οποία θα μπορούσε να παρουσιάσει η Ryanair για να στηρίξει τη δέσμευσή
της περί του «αρχικού αγοραστή».
Στο παρόν στάδιο της διαδικασίας, για τους λόγους που εκτίθενται ορθώς στην προσβαλλομένη απόφαση όσον αφορά τις δεσμεύσεις
της 3ης Μαΐου 2007, και λαμβανομένων υπόψη των διευκρινίσεων που δόθηκαν με το σχέδιο δεσμεύσεων της 1ης Ιουνίου 2007, η προσφεύγουσα
δεν εκθέτει επιχειρήματα ικανά να θέσουν υπό αμφισβήτηση, επαρκώς κατά νόμον, την εκτεθείσα στην προσβαλλομένη απόφαση εκτίμηση
της Επιτροπής ότι το σχέδιο δεσμεύσεων της 1ης Ιουνίου 2007 δεν της παρείχε τη δυνατότητα να καταλήξει με βεβαιότητα στο συμπέρασμα
ότι θα ήταν δυνατή η εφαρμογή του και ότι οι εντεύθεν προκύπτουσες λύσεις θα ήταν αρκούντως βιώσιμες και διαρκείς ώστε να
μην ανακύψουν στο σχετικώς εγγύς μέλλον τα εμπόδια στον αποτελεσματικό ανταγωνισμό τα οποία οι δεσμεύσεις αυτές σκοπούν να
αποτρέψουν.
Συνεπώς, ο πέμπτος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί, τόσο όσον αφορά την τυπική εγκυρότητα των προτάσεων που υποβλήθηκαν
στην Επιτροπή στο πλαίσιο της διοικητικής διαδικασίας, όσο και όσον αφορά την εκτίμηση του περιεχομένου των προτάσεων αυτών
επί της ουσίας.
Κατόπιν όλων των ανωτέρω σκέψεων, η προσφυγή της Ryanair πρέπει να απορριφθεί.

Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπήρχε
σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου.
Δεδομένου ότι Ryanair ηττήθηκε, πρέπει να υποχρεωθεί να φέρει, πλην των δικαστικών εξόδων της, τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν
η Επιτροπή και η Aer Lingus Group, σύμφωνα με το σχετικό αίτημά τους.
Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 4, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας, τα κράτη μέλη που παρεμβαίνουν στη δίκη φέρουν τα
δικαστικά έξοδά τους. Επομένως, η Ιρλανδία φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τρίτο τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Απορρίπτει την προσφυγή.
2)
Η Ryanair Holdings plc φέρει τα δικαστικά έξοδά της, καθώς και τα έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Aer Lingus Group
plc.
3)
Η Ιρλανδία φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
Azizi
Cremona
Frimodt Nielsen
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 6 Ιουλίου 2010.
(υπογραφές)
Περιεχόμενα
Ιστορικό της διαφοράς
Α –   Διάδικοι
Β –   Διοικητική διαδικασία
Γ –   Περιεχόμενο της προσβαλλομένης αποφάσεως
1. Σχετικές αγορές
2. Εκτίμηση των αποτελεσμάτων της πράξεως συγκεντρώσεως στον ανταγωνισμό
3. Εκτίμηση των δεσμεύσεων
Διαδικασία και αιτήματα των διαδίκων
Νομική εκτίμηση
Α –    Επί του πρώτου λόγου ακυρώσεως, αφορώντος την εκτίμηση της σχέσεως ανταγωνισμού μεταξύ της Ryanair και της Aer Lingus
1. Επί της «υπερβολικής βαρύτητας» που προσδόθηκε στα μερίδια αγοράς
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
2. Επί της μη συνεκτιμήσεως των «θεμελιωδών διαφορών» μεταξύ της Ryanair και της Aer Lingus
α) Επί της χρήσεως των όρων «άμεσοι ανταγωνιστές» και επί της «αυτόματης» συναγωγής της υπάρξεως σημαντικών ανταγωνιστικών
πιέσεων
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
β) Επί των «θεμελιωδών διαφορών» ως προς το κόστος εκμεταλλεύσεως, τις τιμές που εφαρμόζονται και το επίπεδο των παρεχομένων
υπηρεσιών
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
γ) Επί της διαφοράς μεταξύ των αεροδρομίων προορισμού
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
3. Επί του ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος που παρέχει η ύπαρξη βάσεως στο αεροδρόμιο του Δουβλίνου
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
4. Επί των «μη τεχνικών αποδεικτικών στοιχείων»
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
5. Επί της οικονομετρικής αναλύσεως της Επιτροπής
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
6. Επί των οικονομετρικών αναλύσεων τις οποίες υπέβαλε η Ryanair
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
7. Επί των ανταγωνιστικών πιέσεων που ασκούν οι εταιρίες οι οποίες εκτελούν ναυλωμένες πτήσεις
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
8. Επί της έρευνας που πραγματοποιήθηκε μεταξύ των επιβατών
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
9. Επί της έρευνας μεταξύ των πελατισσών επιχειρήσεων
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
10. Επί της ζημίας για τους καταναλωτές
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Β –   Επί του δευτέρου λόγου ακυρώσεως, ο οποίος αφορά την εκτίμηση των φραγμών για την είσοδο στην αγορά
1. Επί της σημασίας που πρέπει να δοθεί στη μη είσοδο νέων ανταγωνιστών στις σχετικές αγορές
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
2. Επί των εισόδων και των αποχωρήσεων στον τομέα των αεροπορικών μεταφορών
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
3. Επί της συνεκτιμήσεως του οικονομικού μοντέλου της Ryanair
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
4. Επί των πλεονεκτημάτων που συνδέονται με την κατοχή βάσεων λειτουργίας στην Ιρλανδία
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
5. Επί του κόστους και των κινδύνων που συνεπάγεται η είσοδος στην αγορά
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
6. Επί της φήμης της Ryanair ως φραγμού για την είσοδο στην αγορά
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
7. Επί της έγκαιρης εισόδου
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
8. Επί της υπάρξεως πιο προσοδοφόρων δρομολογίων εκτός Ιρλανδίας
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
9. Επί του κορεσμού των αεροδρομίων
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
10. Επί της θέσεως της ενότητας Ryanair-Aer Lingus στο αεροδρόμιο του Δουβλίνου
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Γ –    Επί του τρίτου λόγου ακυρώσεως, ο οποίος αφορά την ανάλυση του ανταγωνισμού ανά δρομολόγιο
1. Επί του παραδεκτού
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
2. Επί της ουσίας
α) Επί του δρομολογίου Δουβλίνο-Λονδίνο
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
β) Επί των δρομολογίων Δουβλίνο-Birmingham, Δουβλίνο-Εδιμβούργο, Δουβλίνο-Γλασκώβη, Δουβλίνο-Manchester και Δουβλίνο -Newcastle
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
–  Επί του δρομολογίου Δουβλίνο-Birmingham
–  Επί του δρομολογίου Δουβλίνο-Εδιμβούργο
–  Επί των δρομολογίων Δουβλίνο-Γλασκώβη, Δουβλίνο-Manchester και Δουβλίνο-Newcastle
γ) Επί των δρομολογίων Shannon-Λονδίνο και Cork-Λονδίνο
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
δ) Επί των δρομολογίων Δουβλίνο-Φρανκφούρτη, Δουβλίνο-Παρίσι, Δουβλίνο-Μαδρίτη, Δουβλίνο-Βρυξέλλες, Δουβλίνο-Βερολίνο και
Δουβλίνο-Αμβούργο (Lόbeck)
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
–  Επί των δρομολογίων Δουβλίνο-Βερολίνο και Δουβλίνο-Αμβούργο (Lόbeck)
–  Επί του δρομολογίου Δουβλίνο-Βρυξέλλες
–  Επί του δρομολογίου Δουβλίνο-Φρανκφούρτη
–  Επί των δρομολογίων Δουβλίνο-Μαδρίτη και Δουβλίνο-Παρίσι
γ) Επί των δρομολογίων Δουβλίνο-Μιλάνο και Δουβλίνο-Ρώμη
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Δ –    Επί του τετάρτου λόγου ακυρώσεως, ο οποίος αφορά την εκτίμηση της προβαλλομένης βελτιώσεως της αποτελεσματικότητας
1.  Επί του επαληθεύσιμου χαρακτήρα της προβαλλόμενης βελτιώσεως της αποτελεσματικότητας
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
2.  Επί του αν ορισμένες από τις προβαλλόμενες βελτιώσεις της αποτελεσματικότητας απορρέουν από τη συγκεκριμένη πράξη συγκεντρώσεως
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
3.  Επί του οφέλους για τους καταναλωτές
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
4.  Συμπέρασμα επί της αναλύσεως των αποτελεσμάτων της πράξεως συγκεντρώσεως στον ανταγωνισμό
Ε –   Επί του πέμπτου λόγου ακυρώσεως, ο οποίος αφορά την εκτίμηση των δεσμεύσεων
1.  Προκαταρκτικές σκέψεις
α) Επί του πλαισίου αναλύσεως των δεσμεύσεων
β) Επί της περιγραφής και της εκτιμήσεως των δεσμεύσεων της 3ης Μαΐου 2007
γ) Επί της περιγραφής και της εκτιμήσεως του σχεδίου δεσμεύσεων της 1ης Ιουνίου 2007
2.  Επί της μη υπάρξεως τυπικών πλημμελειών στις δεσμεύσεις της 3ης Μαΐου 2007
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
3.  Επί της μη υπάρξεως τυπικών πλημμελειών στο σχέδιο δεσμεύσεων της 1ης Ιουνίου 2007
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
4.  Επί της εκτιμήσεως επί της ουσίας των δεσμεύσεων της 3ης Μαΐου 2007 και του σχεδίου δεσμεύσεων της 1ης Ιουνίου 2007
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί των δικαστικών εξόδων
*
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.