CELEX: 62004TJ0346
Κοινοτικό σήμα
Διαδικασία ανακοπής
Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού κοινοτικού σήματος ARTHUR ET FELICIE
Προγενέστερο εικονιστικό σήμα που περιλαμβάνει το λεκτικό στοιχείο "Arthur"
Σχετικός λόγος αρνήσεως καταχωρίσεως
Κίνδυνος συγχύσεως
Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94

NLSPORT, NLJEANS, NLACTIVE και NLCollection, σκέψη 51]. Υπό τις συνθήκες αυτές, είναι πιθανό το οικείο κοινό να θεωρήσει
ότι τα ενδύματα τα οποία προσδιορίζονται από τα αντιπαρατιθέμενα σήματα ανήκουν μεν σε δύο χωριστές σειρές προϊόντων, αλλά
προέρχονται από την ίδια επιχείρηση (βλ., υπό την έννοια αυτή, προαναφερθείσα απόφαση Fifties, σκέψη 49). Kατά συνέπεια, το
τμήμα προσφυγών ορθώς διαπίστωσε ότι ήταν δυνατόν το ενδιαφερόμενο κοινό να θεωρήσει ότι τα προσδιοριζόμενα από το σήμα ARTHUR
ET FELICIE προϊόντα ανήκουν σε μια καινούρια σειρά προϊόντων και διατίθενται στο εμπόριο από τον δικαιούχο του σήματος Arthur
ή από επιχείρηση που συνδέεται οικονομικώς με αυτόν (βλ., υπό την έννοια αυτή, προαναφερθείσα απόφαση BUDMEN, σκέψη 57). Πράγματι,
δεν αμφισβητείται ότι η παρεμβαίνουσα παρουσίασε μια εικονιστική παραλλαγή του σήματός της με τα λεκτικά στοιχεία «La fiancée
d’Arthur» για ορισμένα είδη γυναικείων εσωρούχων.
69     Υπό τις συνθήκες αυτές, δεδομένης της ταυτότητας των επίμαχων προϊόντων, μιας ορισμένης ομοιότητας των οικείων σημείων, καθώς
και του ισχυρού διακριτικού χαρακτήρα του προγενέστερου σήματος, ή εν πάση περιπτώσει λόγω της αναγνωρισιμότητάς του στην
αγορά, πρέπει να γίνει δεκτό ότι το τμήμα προσφυγών, αποφαινόμενο ότι δεν υφίστατο κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων
σημείων, δεν υπέπεσε σε πλάνη. Εξάλλου, αντιθέτως προς τους ισχυρισμούς που προέβαλε η προσφεύγουσα κατά την επ’ ακροατηρίου
συζήτηση, και όπως προκύπτει σαφώς από το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 40/94 και από πάγια νομολογία,
δεν απαιτείται η απόδειξη πραγματικής συγχύσεως, αλλά η ύπαρξη κινδύνου συγχύσεως.
70     Τέλος, όσον αφορά τις αποφάσεις εθνικών δικαστηρίων τις οποίες επικαλέσθηκαν οι διάδικοι, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι το
κοινοτικό καθεστώς των σημάτων είναι ένα αυτοτελές σύστημα, το οποίο αποτελείται από σύνολο κανόνων και έχει δικούς του στόχους,
δεδομένου ότι η εφαρμογή του είναι ανεξάρτητη κάθε εθνικού συστήματος [απόφαση του Πρωτοδικείου της 5ης Δεκεμβρίου 2000, T‑32/00,
Messe München κατά ΓΕΕΑ (electronica), Συλλογή 2000, σ. II3829, σκέψη 47]. Κατά συνέπεια, η δυνατότητα καταχωρίσεως ενός σημείου
ως κοινοτικού σήματος πρέπει να εκτιμάται μόνο με βάση τη σχετική κοινοτική ρύθμιση.
71     Όσον αφορά την πρακτική του ΓΕΕΑ, από τη νομολογία προκύπτει ότι οι αποφάσεις που αφορούν την καταχώριση ενός σημείου ως κοινοτικού
σήματος, τις οποίες καλούνται να λαμβάνουν τα τμήματα προσφυγών δυνάμει του κανονισμού 40/94, εμπίπτουν στη δέσμια αρμοδιότητα
και όχι στη διακριτική τους ευχέρεια. Επομένως, η νομιμότητα των αποφάσεων των τμημάτων προσφυγών πρέπει να εκτιμάται αποκλειστικώς
βάσει του κανονισμού αυτού, όπως έχει ερμηνευθεί από τον κοινοτικό δικαστή, και όχι βάσει μιας προηγούμενης πρακτικής των
τμημάτων αυτών ως προς τη λήψη αποφάσεων [αποφάσεις του Πρωτοδικείου της 27ης Φεβρουαρίου 2002, T-106/00, Streamserve κατά
ΓΕΕΑ (STREAMSERVE), Συλλογή 2002, σ. II‑723, σκέψη 66· της 20ής Νοεμβρίου 2002, T-79/01 και T‑86/01, Bosch κατά ΓΕΕΑ (Kit
Pro et Kit Super Pro), Συλλογή 2002, σ. II‑4881, σκέψη 32, και της 9ης Μαρτίου 2005, T-33/03, Osotspa κατά ΓΕΕΑ – Distribution
& Marketing (Hai), που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή, σκέψη 69].
72     Κατά συνέπεια, πρέπει να απορριφθεί ο μοναδικός λόγος ακυρώσεως της προσφεύγουσας, χωρίς να παρίσταται ανάγκη να αποφανθεί
το Πρωτοδικείο επί των αιτημάτων ακυρώσεως και επικυρώσεως της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών.

Επί των δικαστικών εξόδων
73     Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον
υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η προσφεύγουσα ηττήθηκε, πρέπει να καταδικασθεί στα δικαστικά
έξοδα του ΓΕΕΑ, σύμφωνα με το αίτημα αυτού. Το σχετικό με τα δικαστικά έξοδα της παρεμβαίνουσας αφορά μόνον τα έξοδα στα οποία
υποβλήθηκε ενώπιον του ΓΕΕΑ. Επομένως, η παρεμβαίνουσα φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ (τρίτο τμήμα)
αποφασίζει :
1)
Απορρίπτει την προσφυγή.
2)
Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα, πλην αυτών της παρεμβαίνουσας.
3)
Η παρεμβαίνουσα φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
Jaeger
Tiili
Czúcz
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 24 Νοεμβρίου 2005.
Ο Γραμματέας

Ο Πρόεδρος
E. Coulon

M. Jaeger
*
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.