CELEX: 62005TJ0103
Υπάλληλοι
Αμοιβή
Παράτυπη απουσια

αυτή, μολονότι στερείται λεπτομερούς αιτιολογήσεως όσον αφορά την ικανότητα για εργασία του εν λόγω υπαλλήλου, αναφέρεται
σε ένα συνημμένο έγγραφο, και συγκεκριμένα σε ένα σημείωμα της ιατρικής υπηρεσίας, όπου καταγράφονται κατά χρονολογική σειρά
τα σχετικά με την ασθένειά του γεγονότα και, επιπλέον, εντάσσεται σε ένα πλαίσιο στο οποίο η διοίκηση επιχείρησε να προστατεύσει
τα συμφέροντα του υπαλλήλου, επιτρέποντάς του σταδιακή ανάληψη της δραστηριότητάς του.
(βλ. σκέψεις 35, 36 και 38)
Παραπομπή: ΔΕΚ, 17 Δεκεμβρίου 1981, 791/79, Demont κατά Επιτροπής, Συλλογή 1981, σ. 3105, σκέψη 12· ΔΕΚ, 7 Μαρτίου 1990, C‑116/88
και C‑149/88, Hecq κατά Επιτροπής, Συλλογή 1990, σ. I‑599, σκέψη 26· ΔΕΚ, 12 Νοεμβρίου 1996, C‑294/95 P, Ojha κατά Επιτροπής,
Συλλογή 1996, σ. I‑5863, σκέψη 35· ΠΕΚ, 22 Ιανουαρίου 1998, T‑98/96, Costacurta κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 1998, σ. I‑A‑21
και II‑49, σκέψη 86
2.
Ένας υπάλληλος δεν δύναται να απαλλαγεί από την υποχρέωσή του να αναλάβει τη δραστηριότητά του, που απορρέει από τη βάσει
ιατρικού ελέγχου διαπίστωση περί της ικανότητάς του για εργασία, προσκομίζοντας ιατρικό πιστοποιητικό το οποίο, καίτοι αναφέρει
ότι ακολουθείται ιατρική αγωγή, δεν αποδεικνύει εντούτοις ανικανότητα για εργασία και, κατά συνέπεια, δεν αναφέρει της ημερομηνίες
ενάρξεως και λήξεως της ες λόγω ανικανότητας. Ένα τέτοιο έγγραφο δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να υποκαταστήσει πιστοποιητικό,
από το οποίο προκύπτει, με επαρκή ακρίβεια και καθοριστικό χαρακτήρα, η ανικανότητα για εργασία.
(βλ. σκέψεις 61 έως 63)
Παραπομπή: ΠΕΚ, 20 Νοεμβρίου 1996, T‑135/95, Z κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 1996, σ. I‑A‑519 και II‑1413, σκέψη 34· ΠΕΚ,
6 Μαΐου 1997, T‑169/95, Quijano κατά Κοινοβουλίου, Συλλογή Υπ.Υπ. 1997, σ. I‑A‑91 και II‑273, σκέψη 40