CELEX: 62007TJ0438
Κοινοτικό σήμα
Διαδικασία ανακοπής
Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού κοινοτικού σήματος SpagO
Προγενέστερο λεκτικό εθνικό σήμα SPA
Σχετικός λόγος απαραδέκτου
Δεν συντρέχει προσβολή της φήμης
Άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009]

Ιστορικό της διαφοράς
Την 27η Ιουλίου 2001, η παρεμβαίνουσα, De Francesco Import GmbH, υπέβαλε αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος ενώπιον του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της , για το κοινοτικό σήμα (
ΕΕ 1994, L 11, σ. 1
), όπως έχει τροποποιηθεί [αντικαταστάθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της , για το κοινοτικό σήμα (
ΕΕ L 78, σ. 1
)].
Το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση είναι το λεκτικό σημείο SpagO.
Τα προϊόντα για τα οποία ζητήθηκε καταχώριση εμπίπτουν στην κλάση 33 του Διακανονισμού της Νίκαιας, της 15ης Ιουνίου 1957, για τη διεθνή ταξινόμηση των προϊόντων και των υπηρεσιών για την καταχώριση των σημάτων, όπως έχει αναθεωρηθεί και τροποποιηθεί, και αντιστοιχούν στην ακόλουθη περιγραφή: «οινοπνευματώδη ποτά (εκτός ζύθου)».
Η αίτηση καταχωρίσεως του κοινοτικού σήματος δημοσιεύθηκε στο
Δελτίο κοινοτικών σημάτων
αριθ. 18/2002, της 4ης Μαρτίου 2002.
Στις 4 Ιουνίου 2002, η προσφεύγουσα, Spa Monopole, compagnie fermière de Spa SA/NV, άσκησε ανακοπή κατά της καταχωρίσεως του αιτηθέντος κοινοτικού σήματος δυνάμει του άρθρου 42 του κανονισμού 40/94 (νυν άρθρου 41 του κανονισμού 207/2009) για το σύνολο των προϊόντων που αφορούσε η εν λόγω αίτηση.
Η ανακοπή στηρίχθηκε στο προγενέστερο λεκτικό σήμα SPA, που είχε καταχωριστεί στο Γραφείο Σημάτων της Μπενελούξ για τα προϊόντα «ύδατα μεταλλικά και αεριούχα και άλλα ποτά μη οινοπνευματώδη· σιρόπια και άλλα παρασκευάσματα για ποτά», που εμπίπτουν στην κλάση 32.
Το τμήμα ανακοπών του ΓΕΕΑ, με απόφαση της 28ης Ιουλίου 2006, δέχθηκε την ανακοπή βάσει του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94 (νυν άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009). Για λόγους οικονομίας της διαδικασίας, το τμήμα ανακοπών περιόρισε την εξέταση της ανακοπής στην καταχώριση του λεκτικού σήματος SPA στο Γραφείο Σημάτων της Μπενελούξ. Το τμήμα ανακοπών διαπίστωσε ότι υφίσταται επαρκής ομοιότητα μεταξύ των επίμαχων σημάτων, δεδομένου του κοινού τους στοιχείου «spa». Σε ό,τι αφορά τα οινοπνευματώδη ποτά που αφορά το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση, το τμήμα ανακοπών έκρινε πιθανή την προσβολή της φήμης του προγενέστερου σήματος εξαιτίας των βλαβερών συνεπειών που μπορεί να έχει για την υγεία η κατανάλωση οινοπνεύματος.
Στις 28 Σεπτεμβρίου 2006 η παρεμβαίνουσα άσκησε προσφυγή κατά της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών.
Με απόφαση της 13ης Σεπτεμβρίου 2007 (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση), το δεύτερο τμήμα προσφυγών του ΓΕΕΑ ακύρωσε την απόφαση του τμήματος ανακοπών. Έκρινε ότι δεν υφίστατο κίνδυνος συγχύσεως υπό την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β’, του κανονισμού 40/94 [νυν άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β’, του κανονισμού 207/2009] δεδομένου ότι δεν υπήρχε παρά μικρή ομοιότητα, αφενός, μεταξύ των προϊόντων που υπάγονται στην κλάση 32 και αυτών που υπάγονται στην κλάση 33 και, αφετέρου, μεταξύ των συγκρουόμενων σημάτων. Σε ό,τι αφορά το άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94, το τμήμα προσφυγών επανέλαβε τα συμπεράσματα του τμήματος ανακοπών, στα οποία αναγνωρίζεται η φήμη του σήματος SPA για τα μεταλλικά ύδατα στις χώρες της Μπενελούξ. Εντούτοις, το τμήμα ανακοπών διαπίστωσε ότι δεν υφίσταται παρά μικρή ομοιότητα μεταξύ των συγκρουόμενων σημάτων, ότι η ομοιότητα αυτή δεν επαρκεί ούτως ώστε το ενδιαφερόμενο κοινό να συνδέει μεταξύ τους τα συγκρουόμενα σήματα, καθώς επίσης ότι η χρήση τους σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση δεν δύναται να βλάψει τη φήμη του προγενέστερου σήματος.
Αιτήματα των διαδίκων
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
—
να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
—
να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
Το ΓΕΕΑ και η παρεμβαίνουσα ζητούν από το Πρωτοδικείο:
—
να απορρίψει την προσφυγή·
—
να καταδικάσει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
Σκεπτικό
Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει έναν μοναδικό λόγο, που αντλείται από παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94.
Η προσφεύγουσα υποστηρίζει, κατ’ ουσία, ότι το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε πλάνη, καθότι προέβη στη διαπίστωση ότι η ομοιότητα μεταξύ των συγκρουόμενων σημάτων δεν επαρκεί ώστε να τα συνδέει μεταξύ τους ο ενδιαφερόμενος καταναλωτής και έκρινε ότι η χρήση του αμφισβητούμενου σήματος για οινοπνευματώδη ποτά δεν βλάπτει τη φήμη και την εμπορική αξία του προγενέστερου σήματος για το μεταλλικό νερό.
Το Πρωτοδικείο υπενθυμίζει ότι από το άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94 προκύπτει ότι η εφαρμογή του εξαρτάται από τις ακόλουθες τρεις προϋποθέσεις: πρώτον, ταυτότητα ή ομοιότητα των συγκρουόμενων σημάτων· δεύτερον, ύπαρξη φήμης του προγενεστέρου σήματος που προβάλλεται προς στήριξη της ανακοπής και, τρίτον, ύπαρξη του κινδύνου ότι η χωρίς εύλογη αιτία χρήση του αιτουμένου σήματος θα προσπόριζε αθέμιτο όφελος από τον διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη του προγενεστέρου σήματος ή θα έβλαπτε τα στοιχεία αυτά. Οι τρεις αυτές προϋποθέσεις είναι σωρευτικές, η δε απουσία μιας από αυτές αρκεί να αποκλείσει την εφαρμογή της εν λόγω διατάξεως [απόφαση του Πρωτοδικείου της 25ης Μαΐου 2005,
T-67/04, Spa Monopole κατά ΓΕΕΑ – Spa-Finders Travel Arrangements (SPA-FINDERS), Συλλογή 2005, σ. II-1825
, σκέψη 30].
Πρέπει επίσης να υπομνησθεί ότι, όπως προκύπτει από τη νομολογία, οσάκις υφίστανται οι προσβολές, στις οποίες αναφέρεται το άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94, συνιστούν επακόλουθο ορισμένου βαθμού ομοιότητας μεταξύ των συγκρουόμενων σημάτων, εξαιτίας της οποίας το ενδιαφερόμενο κοινό τα φέρνει κοντά, δηλαδή τα συνδέει μεταξύ τους, χωρίς κατ’ ανάγκην να τα συγχέει (βλ. κατ’ αναλογία, απόφαση του Δικαστηρίου της 27ης Νοεμβρίου 2008,
C-252/07, Intel Corporation, Συλλογή 2008, σ. I-8823
, σκέψη 30 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
Η ύπαρξη ενός τέτοιου συνδέσμου πρέπει να εκτιμάται σφαιρικώς, λαμβανομένων υπόψη όλων των παραγόντων που ασκούν επιρροή στη συγκεκριμένη περίπτωση, κυρίως, του βαθμού της ομοιότητας των συγκρουόμενων σημάτων, της φύσεως των προϊόντων ή των υπηρεσιών για τα οποία έχει καταχωριστεί καθένα από τα συγκρουόμενα σήματα, περιλαμβανομένων του βαθμού εγγύτητας ή ετερότητας των εν λόγω προϊόντων ή υπηρεσιών, όσο και του ενδιαφερόμενου κοινού, του εύρους της φήμης του προγενέστερου σήματος και της υπάρξεως κινδύνου συγχύσεως του ενδιαφερόμενου κοινού (βλ. προπαρατεθείσα απόφαση Intel Corporation, σκέψεις 41 και 42 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
Ακριβώς υπό το πρίσμα των ως άνω σκέψεων πρέπει να εκτιμηθεί η νομιμότητα της προσβαλλόμενης αποφάσεως.
Εν προκειμένω, διαπιστώνεται ότι το τμήμα προσφυγών ορθώς επεσήμανε, στην εικοστή τέταρτη σκέψη της προσβαλλόμενης αποφάσεως, ότι το ενδιαφερόμενο κοινό είναι το ευρύ κοινό των κρατών της Μπενελούξ. Πράγματι, τόσο τα προϊόντα τα οποία αφορά το προγενέστερο σήμα, που έχει καταχωριστεί στις χώρες της Μπενελούξ, όσο και εκείνα τα οποία αφορά το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση αποτελούν προϊόντα τρέχουσας κατανάλωσης.
Σε ό,τι αφορά τη φήμη του προγενέστερου σήματος, δεν αμφισβητείται μεταξύ των διαδίκων ότι το προγενέστερο σήμα χαίρει φήμης για τα μεταλλικά ύδατα στις χώρες της Μπενελούξ.
Σε ό,τι αφορά την προϋπόθεση περί ταυτότητας ή ομοιότητας των συγκρουόμενων σημάτων, πρέπει να σημειωθεί ότι ο βαθμός ομοιότητας μεταξύ των συγκρουόμενων σημάτων προϋποθέτει την ύπαρξη στοιχείων οπτικής, φωνητικής ή εννοιολογικής ομοιότητας (απόφαση του Δικαστηρίου της 23ης Οκτωβρίου 2003,
C-408/01, Adidas-Salomon και Adidas Benelux, Συλλογή 2003, σ. I-12537
, σκέψη 28).
Εν προκειμένω, στην τεσσαρακοστή τέταρτη και τεσσαρακοστή πέμπτη σκέψη της προσβαλλόμενης αποφάσεως, το τμήμα προσφυγών αποφάνθηκε ότι, λαμβανομένων υπόψη της οπτικής και της φωνητικής ομοιότητας των τριών πρώτων γραμμάτων των συγκρουόμενων σημείων, καθώς και των διαφορών από οπτικής και φωνητικής απόψεως εξαιτίας του στοιχείου «go», υφίσταται μικρή ομοιότητα μεταξύ των συγκρουόμενων σημείων. Η ομοιότητα αυτή δεν επαρκεί ούτως ώστε να συνδέσει ο συγκεκριμένος καταναλωτής μεταξύ τους τα συγκρουόμενα σημεία.
Το συμπέρασμα αυτό πρέπει να γίνει δεκτό.
Ασφαλώς, οι καταναλωτές προσδίδουν γενικώς μεγαλύτερη σημασία στην αρχή των λέξεων [απόφαση του Πρωτοδικείου της 17ης Μαρτίου 2004,
T-183/02 και T-184/02, El Corte Inglés κατά ΓΕΕΑ – González Cabello και Iberia Líneas Aéreas de España (MUNDICOR), Συλλογή 2004, σ. II-965
, σκέψη 81]. Εντούτοις, η εκτίμηση αυτή δεν ισχύει σε όλες τις περιπτώσεις [βλ. απόφαση του Πρωτοδικείου της , T-158/05, Trek Bicycle κατά ΓΕΕΑ – Audi (ALLTREK), δεν έχει δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψη 70 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία] και, εν πάση περιπτώσει, δεν αναιρεί την αρχή κατά την οποία η εξέταση της ομοιότητας των σημάτων πρέπει να γίνεται βάσει της συνολική εντυπώσεως που αυτά προκαλούν.
Εν προκειμένω, λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι τα συγκρουόμενα σημεία είναι βραχέα, το ενδιαφερόμενο κοινό θα επικεντρώνεται στη λέξη ως σύνολο. Σημειωτέον, συναφώς, ότι δεδομένης της μικρής και απλής δομής του σημείου του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση, είναι μάλλον απίθανο να τείνει ο μέσος καταναλωτής στην κατάτμηση του σημείου SpagO σε δύο λέξεις, «spa» και «go».
Από τη δικογραφία προκύπτει, εξάλλου, ότι σύμφωνα με τον τρίτο κανόνα, παράγραφος 1, τελευταίο εδάφιο, του κανονισμού 2868/95 της Επιτροπής, της 13ης Δεκεμβρίου 1995, περί της εφαρμογής του κανονισμού 40/94 (
ΕΕ L 303, σ. 1
), όπως έχει τροποποιηθεί, το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση αποτελείται από το λεκτικό στοιχείο «spago», το οποίο φέρει στην αρχή και στο τέλος του κεφαλαία στοιχεία.
Από οπτικής απόψεως, η συνολική εντύπωση που προκαλεί, αφενός, το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση, αφετέρου, το προγενέστερο βραχύτερο σήμα διαφέρει ως προς την προσθήκη του επιθήματος «go» στο σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση. Ομοίως, από φωνητικής απόψεως, παρότι τα δύο συγκρουόμενα σήματα αρχίζουν με το στοιχείο «spa», η προσθήκη του στοιχείου «go» στο σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση επιτρέπει τη μεταξύ τους διάκριση. Συγκεκριμένα, το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση θα προφέρεται ως βραχεία λέξη, χωρίς παρατεταμένη παύση μεταξύ των συλλαβών, στην οποία η συλλαβή «spa» δεν διαδραματίζει αυτόνομο ρόλο, αλλά συνδέεται άρρηκτα με τη δεύτερη συλλαβή «go».
Επιπλέον, παρότι τα δύο συγκρουόμενα σημεία φέρουν αμφότερα το κοινό στοιχείο «spa», το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση συνιστά επινοημένη λέξη για το ενδιαφερόμενο κοινό.
Συναφώς, πρέπει να υπομνησθεί ότι, από εννοιολογικής απόψεως, και όπως ορθώς επεσήμανε το τμήμα προσφυγών στην τεσσαρακοστή τέταρτη σκέψη της προσβαλλόμενης αποφάσεως, δεν είναι δυνατή καμία σύγκριση. Στην αντίληψη του ενδιαφερόμενου κοινού, το προγενέστερο σήμα αναφέρεται στην πόλη Spa (Βέλγιο), γνωστή για τα μεταλλικά της ύδατα και τις θερμές πηγές της, στη βελγική αυτοκινητιστική πίστα Spa-Francorchamps ή στην περιγραφική της σημασία όσον αφορά θερμές πηγές, όπως χαμάμ ή σάουνα (προπαρατεθείσα απόφαση SPA-FINDERS, σκέψη 44). Αντιθέτως, ο όρος «spago» αποτελεί επινοημένη λέξη που δεν έχει συγκεκριμένη σημασία σε οποιαδήποτε από τις επίσημες γλώσσες των χωρών της Μπενελούξ.
Ως εκ τούτου, δεν υφίσταται παρά μικρή ομοιότητα μεταξύ των συγκρουόμενων σημάτων.
Επιπλέον, κατά την εκτίμηση της υπάρξεως συνδέσμου μεταξύ των συγκρουόμενων σημάτων, πρέπει να ληφθεί επίσης υπόψη η φύση των επίμαχων προϊόντων. Συναφώς, διαπιστώνεται καταρχάς ότι η περιεκτικότητα των ποτών σε οινόπνευμα καθιστά δυνατό τον διαχωρισμό τους από το νερό και τα μη οινοπνευματώδη ποτά. Τα χαρακτηριστικά των ποτών αυτών είναι διαφορετικά. Ενώ τα οινοπνευματώδη ποτά καταναλώνονται κατά κανόνα υπό ειδικές και κοινωνικές περιστάσεις, το νερό και τα μη οινοπνευματώδη ποτά καταναλώνονται καθημερινώς. Επιπλέον, η κατανάλωση νερού αντιστοιχεί σε ζωτική ανάγκη. Ο μέσος καταναλωτής, που θεωρείται ότι έχει τη συνήθη πληροφόρηση και είναι ευλόγως προσεκτικός και ενημερωμένος, προσέχει αυτόν τον διαχωρισμό μεταξύ οινοπνευματωδών και μη οινοπνευματωδών ποτών, που είναι μάλιστα αναγκαίος, δεδομένου ότι ορισμένοι καταναλωτές δεν θέλουν ή μάλιστα δεν μπορούν να καταναλώσουν οινόπνευμα. Εξάλλου, οι τιμές των οινοπνευματωδών ποτών είναι κατά κανόνα πολύ ακριβότερες από εκείνες των μη οινοπνευματωδών ποτών. Επιπλέον, η εμπορία οινοπνεύματος έχει υπαχθεί, από πολλές απόψεις, σε πολλές ρυθμίσεις. Συγκεκριμένα, συνδέεται με την κτήση άδειας πωλήσεως, η δε αγορά οινοπνευματωδών ποτών προϋποθέτει ελάχιστο όρο ηλικίας. Το γεγονός ότι τα επίμαχα ποτά μπορούν να καταναλώνονται στα ίδια μέρη και κατά συμπληρωματικό τρόπο, υπό την έννοια ότι μπορούν να αναμειχθούν ή να προσφέρονται μαζί, όπως επίσης το γεγονός ότι συχνά καταναλώνονται από τα ίδια πρόσωπα και πωλούνται σε παρεμφερή σημεία πωλήσεως, δεν θέτει υπό αμφισβήτηση την εν λόγω διαπίστωση [βλ. συναφώς, απόφαση του Πρωτοδικείου της 15ης Φεβρουαρίου 2005,
T-296/02, Lidl Stiftung κατά ΓΕΕΑ – REWE-Zentral (LINDENHOF), Συλλογή 2005, σ. II-563
, σκέψεις 54 έως 57].
Ως εκ τούτου, λαμβανομένης υπόψη της διαφορετικής φύσεως των προϊόντων που διακρίνουν τα συγκρουόμενα σήματα, πρέπει να επισημανθεί ότι το στοιχείο «spa», που περιέχεται στο σήμα SpagO, του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση, δεν θα γίνει αντιληπτό από τον μέσο καταναλωτή των χωρών της Μπενελούξ, ως σχετιζόμενο με τα μεταλλικά ύδατα που διατίθενται στο εμπόριο με το προγενέστερο σήμα.
Ο παραλληλισμός που επιχειρεί η προσφεύγουσα με την άρνηση καταχωρίσεων εξαιτίας της φήμης του προγενέστερου σήματος στερείται σημασίας.
Πρώτον, ως προς τις αναφορές στην πρακτική λήψεως αποφάσεων του ΓΕΕΑ, υπενθυμίζεται ότι, κατά πάγια νομολογία, η νομιμότητα των αποφάσεων των τμημάτων προσφυγών εκτιμάται αποκλειστικώς βάσει του κανονισμού 40/94, όπως αυτός έχει ερμηνευθεί από τον κοινοτικό δικαστή, και όχι βάσει μιας προηγούμενης πρακτικής των τμημάτων αυτών ως προς τη λήψη αποφάσεων [βλ. απόφαση του Πρωτοδικείου της 16ης Μαρτίου 2005,
T-112/03, L’Oréal κατά ΓΕΕΑ – Revlon (FLEXI AIR), Συλλογή 2005, σ. II-949
, σκέψη 68 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία].
Δεύτερον, το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι SPA GO, ούτε SPA-GO, αλλά SpagO, σε μία μόνον λέξη. Συναφώς, πρέπει να επισημανθεί ότι παράσταση του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση διαφέρει από αυτήν των σημάτων που επικαλείται η προσφεύγουσα στο δικόγραφο της προσφυγής της, στα οποία το στοιχείο «spa» ξεχωρίζει σαφώς, εμφανίζεται σε κυρίαρχη θέση και συνοδεύεται από πρόσθετα σημεία τα οποία είναι, κατά κανόνα, αποκλειστικά περιγραφικά. Επομένως, στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση του Πρωτοδικείου της 19ης Ιουνίου 2008, Τ-93/06, Mülhens κατά ΓΕΕΑ – Spa Monopole (MINERAL SPA) (δεν έχει δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψεις 29 έως 39), ο όρος «spa» ξεχώριζε από το πρώτο στοιχείο και ο όρος «minéral» περιέγραφε τα συστατικά των επίμαχων προϊόντων, ενώ στην παρούσα υπόθεση, η λέξη «spago» αποτελεί νεολογισμό, στο πλαίσιο του οποίου το στοιχείο «spa» χάνεται στη συνολική εντύπωση που προκαλεί το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση.
Για τον ίδιο λόγο, το επιχείρημα της προσφεύγουσας ότι, εφόσον το προγενέστερο σήμα επαναλαμβάνεται εξ ολοκλήρου στο σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση, τα συγκρουόμενα σήματα πρέπει να θεωρηθούν παρεμφερή δεν μπορεί να γίνει δεκτό. Εν προκειμένω, αντιθέτως από ό,τι ισχυρίζεται η προσφεύγουσα, το στοιχείο «spa» δεν συνιστά το κυρίαρχο στοιχείο του σημείου του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση. Ακόμα και αν οι καταναλωτές δεν θυμούνται ότι τα γράμματα «s» και «o» γράφονται με κεφαλαία στοιχεία στο σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση, το ενδιαφερόμενο κοινό θα αναγνωρίσει, όπως ήδη αναφέρθηκε ανωτέρω, το σημείο SpagO ως μία επινοημένη λέξη που στερείται σημασίας.
Παρότι η προσφεύγουσα παρουσιάζει το προγενέστερο σήμα ως σήμα που χαίρει φήμης, και μάλιστα μεγάλης, τούτο ουδόλως αναιρεί τη διαπίστωση ότι εν προκειμένω υφίσταται μικρή οπτική και φωνητική ομοιότητα μεταξύ αυτού και του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση. Όμως, το καθιερωμένο κριτήριο της φήμης δεν σημαίνει, κατ’ ανάγκην, ότι υφίσταται σύνδεσμος μεταξύ των συγκρουόμενων σημάτων (προπαρατεθείσα απόφαση Corporation, σκέψη 64).
Κατά συνέπεια, ορθώς έκρινε το τμήμα ανακοπών ότι, παρά τον έντονο διακριτικό χαρακτήρα που εν τω μεταξύ απέκτησε το προγενέστερο σήμα, οι ομοιότητες μεταξύ των συγκρουόμενων σημείων δεν επαρκούν για την απόδειξη ύπαρξης συνδέσμου μεταξύ, αφενός, του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση για τα οινοπνευματώδη ποτά και, αφετέρου, του προγενέστερου σήματος για τα μεταλλικά ύδατα.
Δεδομένου ότι δεν πληρούται μία εκ των τριών σωρευτικών προϋποθέσεων εφαρμογής του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94, παρέλκει η εξέταση του ζητήματος κατά πόσο συντρέχει κάποια από τις προσβολές στις οποίες αναφέρεται η τρίτη προϋπόθεση της εν λόγω διατάξεως.
Από τα παραπάνω προκύπτει ότι ο μοναδικός λόγος που αντλείται από παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 49/94 δεν είναι βάσιμος και, κατά συνέπεια, η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί.
Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η προσφεύγουσα ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα, σύμφωνα με τα αιτήματα του ΓΕΕΑ και της παρεμβαίνουσας.

Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ (όγδοο τμήμα)
αποφασίζει:

1)
Απορρίπτει την προσφυγή.

2)
Καταδικάζει τη Spa Monopole, compagnie fermière de Spa SA/NV, στα δικαστικά έξοδα.

Martins Ribeiro
Παπασάββας
Wahl
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 12 Νοεμβρίου 2009.
(υπογραφές)
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.