CELEX: 62004TJ0234
Rikors għal annullament
Deċiżjoni 2004/01/KE
Sustanzi perikolużi
Bżonn ta’ awtorizzazzjoni mill-Kummissjoni sabiex jinżammu dispożizzjonijiet nazzjonali nnotifikati
Teħid ta’ pożizzjoni mill-Kummissjoni dwar il-portata ta’ l-armonizzazzjoni
Att li jista’ jiġi kkontestat
Inammissibbiltà

Il-kuntest ġuridiku
Dispożizzjonijiet internazzjonali
Il-Komunità Ewropea u numru ta’ Stati Membri tagħha kienu partijiet kontraenti tal-Konvenzjoni għall-Prevenzjoni tat-Tniġġis Marittimu minn Sorsi bbażati fuq l-Art, iffirmata fl-4 ta’ Ġunju 1974 f’Pariġi (iktar ’il quddiem il-“Konvenzjoni ta’ Pariġi”). Fil-kuntest ta’ din il-Konvenzjoni, il-Kummissjoni ta’ Pariġi adotta d-Deċiżjoni 95/1 (iktar ’il quddiem id-“Deċiżjoni PARCOM 95/1”) li tipprevedi l-eliminazzjoni progressiva ta’ l-użu ta’ short-chained chlorinated paraffins (iktar ’il quddiem is-“SCCPs”). Il-Komunità Ewropea mhijiex parti kontraenti fid-Deċiżjoni PARCOM 95/1.
Il-Konvenzjoni ta’ Pariġi ġiet sostitwita mill-Konvenzjoni għall-Ħarsien ta’ l-Ambjent Marittimu tal-Grigal ta’ l-Atlantiku, li ġiet approvata f’isem il-Komunità permezz tad-Deċiżjoni tal-Kunsill 98/249/KE, tas-7 ta’ Ottubru 1997, dwar il-konklużjoni tal-Konvenzjoni għal Ħarsien ta’ l-Ambjent Marittimu tal-Grigal ta’ l-Atlantiku (
ĠU 1998, L 104, p. 1
) (iktar ’il quddiem il-“Konvenzjoni OSPAR”) u nħatret kummissjoni ġdida (iktar ’il quddiem il-“Kummissjoni OSPAR”) minflok il-Kummissjoni ta’ Pariġi.
Dispożizzjonijiet Komunitarji
L-Artikolu 95(4) u (6) KE jipprovdi li:
“4.   Jekk, wara l-adozzjoni mill-Kunsill jew mill-Kummissjoni ta’ miżuri ta’ armonizzazzjoni, Stat Membru jħoss li jkun meħtieġ li jżomm id-dispożizzjonijiet nazzjonali fuq il-bażi ta’ neċessitajiet maġġuri msemmija fl-Artikolu 30, jew li għandhom x’jaqsmu mal-ħarsien ta’ l-ambjent tax-xogħol, dan għandu jgħarraf lill-Kummissjoni b’dawn id-dispożizzjonijiet kif ukoll dwar ir-raġuni għaliex għandhom jinżammu.
[…]
6.   Il-Kummissjoni għandha, fi żmien sitt xhur min-notifika msemmija fil-paragrafi 4 u 5, tapprova jew tiċħad id-dispożizzjonijiet nazzjonali involuti, wara li tkun ivverifikat jekk humiex jew le me[zz] ta’ diskriminazzjoni arbitrarja jew ta’ restrizzjoni moħbija fuq il-kummerċ bejn Stat Membri u jekk joħolqux, jew le ostakolu għall-funzjonament tas-suq intern.
Fin-nuqqas ta’ deċiżjoni mill-Kummissjoni matul dan il-perijodu, id-dispożizzjonijiet nazzjonali msemmija fil-paragrafi 4 u 5 għandhom ikunu meqjusa bħala li kienu approvati.
Meta tkun iġġustifikata mill-komplessità tal-materja u meta m’hemmx periklu għas-saħħa umana, il-Kummissjoni tista’ tgħarraf lill-Istat Membru kkonċernat li l-perijodu msemmi f’dan il-paragrafu jista’ jittawwal b’perijodu ieħor sa sitt xhur.”
Id-Direttiva tal-Kunsill 76/769/KEE, tas-27 ta’ Lulju 1976, dwar l-approssimazzjoni tal-liġijiet, regolamenti u dispożizzjonijiet amministrattivi [ta’ l]-Istati Membri li għandhom x’jaqsmu mar-restrizzjonijiet dwar il-marketing [it-tqegħid fis-suq] u l-użu ta’ ċerti sustanzi u preparazzjonijiet perikolużi (
ĠU L 262, p. 201
), tinkludi dispożizzjonijiet li jillimitaw it-tqegħid fis-suq u l-użu ta’ ċerti sustanzi u preparazzjonijiet perikolużi.
Skond l-Artikolu 1(1) tad-Direttiva 76/769, din tapplika għas-sustanzi u l-preparazzjonijiet perikolużi elenkati fl-Anness ta’ din id-direttiva. L-Artikolu 2 ta’ din id-direttiva jippreċiża li l-Istati Membri għandhom jieħdu l-passi meħtieġa biex jassiguraw li s-sustanzi u l-preparazzjonijiet perikolużi elenkati fl-Anness ma jkunux jistgħu jitqiegħdu fis-suq jew jintużaw ħlief taħt il-kundizzjonijiet speċifikati fid-Direttiva.
Id-Direttiva 76/769 ġiet emendata diversi drabi, b’mod partikolari, sabiex jiżdiedu sustanzi u preparazzjonijiet perikolużi fl-Anness u sabiex jiġi limitat, għar-raġunijiet ta’ ħarsien tas-saħħa tal-bniedem u ta’ l-ambjent, it-tqegħid fis-suq jew l-użu ta’ dawn is-sustanzi u preparazzjonijiet perikolużi.
Id-Direttiva 2002/45/KE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill, tal-25 ta’ Ġunju 2002, li temenda għall-għoxrin darba d-Direttiva tal-Kunsill 76/769 li għandha x’taqsam ma’ restrizzjonijiet dwar il-marketing [it-tqegħid fis-suq] u l-użu ta’ ċerti sustanzi u preparazzjonijiet perikolużi (short-chain chlorinated paraffins) (
ĠU L 177, p. 21
, iktar ’il quddiem id-“Direttiva SCCPs”) żiedet il-punt 42 fl-Anness tad-Direttiva 76/769, li jistabbilixxi r-regoli dwar it-tqegħid fis-suq u l-użu tas-SCCPs.
Skond il-punt 42.1 ta’ l-Anness tad-Direttiva 76/769, kif emendata mid-Direttiva SCCPs, is-SCCPs “[m]a jistgħux jitqiegħ[du] fis-suq għal użu bħala sustanzi jew bħala kostitwenti ta’ sustanzi jew prepara[zzjonijiet] oħra f’konċentrazzjonijiet ogħla minn 1 %:
—
f’xogħol tal-ħadid;
—
għa[l]-likur xaħmi tal-ġilda”.
Skond il-punt 42.2 ta’ l-imsemmi Anness, “[q]abel l-1 ta’ Jannar 2003 l-utilitajiet rimanenti kollha tas-SCCPs jiġu riveduti mill-Kummissjoni Ewropea, f’kooperazzjoni ma’ l-Istati Membri u l-Kummissjoni ta’ l-OSPAR, fid-dawl ta’ kwalunkwe data xjentifika rilevanti ġdida dwar ir-riskji [i]mposti minn SCCPs għas-saħħa u għall-ambjent. Il-Parlament Ewropew ikun infurmat bir-riżultat ta’ din ir-reviżjoni”.
L-Artikolu 2(1) tad-Direttiva SCCPs jipprovdi li l-Istati Membri għandhom jadottaw u jippubblikaw, sa mhux iktar tard mis-6 ta’ Lulju 2003, il-liġijiet, ir-regolamenti u d-dispożizzjonijiet amministrattivi neċessarji sabiex jikkonformaw ruħhom ma’ din id-direttiva, filwaqt li jinformaw bihom minnufih lill-Kummissjoni u japplikaw dawk il-miżuri sa mhux iktar tard mis-6 ta’ Jannar 2004.
Dispożizzjonijiet nazzjonali
Sabiex jissodisfa l-obbligi internazzjonali tiegħu skond il-Konvenzjoni ta’ Pariġi u d-Deċiżjoni PARCOM 95/1, fit-3 ta’ Novembru 1999 ir-Renju ta’ l-Olanda adotta l-Besluit houdende regels inzake het beperken van het gebruik van kortketenige gechloreerde paraffines (Besluit gechloreerde paraffines WMS) [Digriet li jipprojbixxi ċertu użu tas-SCCPs (Liġi dwar is-Sustanzi Kimiċi), Staatsblad van het Koninkrijk der Nederlanden, 1999, p. 478, iktar ’il quddiem “id-digriet”]. Skond l-Artikolu 4, id-digriet daħal fis-seħħ fil-31 ta’ Diċembru 1999.
Skond l-Artikolu 1 tad-digriet, dan japplika għal alkani klorinati b’katina ta’ għaxar sa tlettax-il atoma tal-karbonju u li għandhom grad ta’ klorinazzjoni ta’ jew iktar minn 48 % bħala piż.
L-Artikolu 2(1) tad-digriet jipprovdi li huwa pprojbit li jintużaw SCCPs imsemmija fl-Artikolu 1:
a)
bħala plastifikanti fiż-żebgħa, kisi jew siġillanti;
b)
fil-fluwidi għax-xogħol tal-metall;
c)
bħala flame-retardant fil-gomma, plastik jew tessuti.
Madankollu, skond l-Artikolu 2(2) tad-digriet, is-SCCPs jistgħu jintużaw sal-31 ta’ Diċembru 2004 fis-siġillanti għal digi jew għal ħitan tal-lqugħ jew bħala flame-retardant fil-conveyor belts li jintużaw b’mod esklużiv fl-industrija tal-minjieri.
Il-fatti li wasslu għall-kawża
Wara l-adozzjoni tad-Direttiva SCCPs, il-Gvern Olandiż, permezz ta’ ittra tas-17 ta’ Jannar 2003, informa lill-Kummissjoni li huwa kien tal-fehma li l-portata ta’ l-armonizzazzjoni tad-Direttiva SCCPs kienet limitata għall-użu tas-SCCPs li kienu pprojbiti espliċitament fil-punt 42.1 ta’ l-Anness tad-Direttiva 76/769, kif emendata mid-Direttiva SCCPs. Konsegwentement, użu ieħor, bħal dak li jirriżulta mid-Deċiżjoni PARCOM 95/1, ma jaqax taħt l-armonizzazzjoni tad-Direttiva SCCPs, b’tali mod li jista’ jiġi awtorizzat jew ipprojbit mill-Istati Membri, mingħajr ma jsir rikors għall-proċedura prevista fl-Artikolu 95(4) u (6) KE.
Fl-ittra tiegħu tas-17 ta’ Jannar 2003, il-Gvern Olandiż invoka wkoll l-Artikolu 95(4) KE, “għal finijiet prattiċi u kif meħtieġ mil-liġi”, billi indika, skond din id-dispożizzjoni, ir-raġunijiet favur iż-żamma, fil-leġiżlazzjoni nazzjonali, tal-projbizzjonijiet inklużi fid-Deċiżjoni PARCOM 95/1. Fl-aħħar nett, fl-istess ittra, huwa esprima “it-tama li l-Kummissjoni tiddetermina malajr il-pożizzjoni tagħha skond il-pożizzjoni ta[r-Renju] ta’ l-Olanda fir-rigward tad-diskrezzjoni li huwa għandu sabiex [iżomm] id-dispożizzjonijiet nazzjonali [tiegħu] u li tagħti deċiżjoni favorevoli għat-talba li huwa għamel skond l-Artikolu 95(4) KE”.
Permezz ta’ ittra tal-25 ta’ Marzu 2003, il-Kummissjoni informat lir-Renju ta’ l-Olanda li hija kienet irċeviet in-notifika tagħha skond l-Artikolu 95(4) KE u li l-perijodu ta’ sitt xhur li fih kellha tagħmel l-eżami tagħha beda jiddekorri fit-22 ta’ Jannar 2003, jiġifieri ġurnata wara li hija rċeviet in-notifika. Fl-istess ittra, il-Kummissjoni indikat ukoll li kellha tintbagħat kopja tan-notifika lill-Istati Membri l-oħra, sabiex jintlaqgħu l-osservazzjonijiet tagħhom, u li f’dan ir-rigward kellha tiġi ppubblikata komunikazzjoni fil-Ġurnal Uffiċjali.
Fid-Deċiżjoni 2003/549/KE, tas-17 ta’ Lulju 2003, li testendi l-perijodu ta’ żmien imsemmi fl-Artikolu 95(6) [KE], u li tikkonċerna d-dispożizzjonijiet nazzjonali dwar l-użu ta’ short-chained chlorinated paraffins innotifikati mir-Renju ta’ l-Olanda skond l-Artikolu 95(4) [KE] (
ĠU L 187, p. 27
), il-Kummissjoni ddeċidiet, minn naħa, li t-talba li ġiet innotifikata lilha mir-Renju ta’ l-Olanda fil-21 ta’ Jannar 2003, bil-għan li jikseb approvazzjoni tad-dispożizzjonijiet nazzjonali tiegħu dwar l-użu tas-SCCPs, kienet ammissibbli u min-naħa l-oħra, li fid-dawl tal-kumplessità tal-kwistjoni u n-nuqqas ta’ elementi li jipperikolaw is-saħħa tal-bniedem, l-estensjoni tal-perijodu msemmi fl-ewwel paragrafu ta’ l-Artikolu 95(6) KE, jiġifieri sa l-20 ta’ Diċembru 2003, kienet iġġustifikata.
L-Artikolu 1 tad-Deċiżjoni 2003/549 jipprovdi li:
“Skond it-tielet paragrafu ta’ l-Artikolu 95(6) tat-Trattat, il-perijodu previst fl-ewwel paragrafu ta’ dan l-istess Artikolu 95(6) sabiex jiġu approvati jew irrifjutati d-dispożizzjonijiet nazzjonali dwar is-SCCPs innotifikati [mir-Renju] ta’ l-Olanda fil-21 ta’ Jannar 2003, skond l-Artikolu 95(4), huwa estiż sa l-20 ta’ Diċembru 2003.” [traduzzjoni mhux uffiċjali]
Permezz tad-Deċiżjoni 2004/1/KE, tas-16 ta’ Diċembru 2003, li tikkonċerna d-dispożizzjonijiet nazzjonali dwar l-użu tas-SCCPs innotifikati mir-Renju ta’ l-Olanda skond l-Artikolu 95(4) [KE] (
ĠU 2004, L 1, p. 20
, iktar ’il quddiem id-“deċiżjoni kkontestata”), il-Kummissjoni approvat iż-żamma parzjali tad-dispożizzjonijiet nazzjonali in kwistjoni għal perijodu limitat.
Fid-deċiżjoni kkontestata, il-Kummissjoni, qabel xejn, indikat li hija kienet iddeċidiet, fid-Deċiżjoni 2003/549, li t-talba magħmula mir-Renju ta’ l-Olanda kienet ammissibbli u fir-rigward ta’ dan il-punt, għamlet referenza għal din id-Deċiżjoni, filwaqt li, madankollu, fakkret ir-raġunijiet ta’ l-inkompatibbiltà tad-dispożizzjonijiet innotifikati ma’ l-eżiġenzi tad-Direttiva SCCPs. Sussegwentement, fir-rigward tal-fondatezza tat-talba magħmula mir-Renju ta’ l-Olanda skond l-Artikolu 95(4) KE, li hija intiża għaż-żamma tad-dispożizzjonijiet nazzjonali li jidderogaw mid-Direttiva SCCPs, il-Kummissjoni ddeċidiet li numru minnhom setgħu jinżammu temporanjament (sal-31 ta’ Diċembru 2006) imma li, għar-raġunijiet ta’ ħarsien ta’ l-ambjent, dispożizzjonijiet oħra ma kinux iġġustifikati u għalhekk ma setgħux jinżammu.
L-Artikoli 1 sa 3 tad-deċiżjoni kkontestata huma fformulati kif ġej:
“
Artikolu 1
Id-dispożizzjonijiet nazzjonali dwar is-SCCPs li [r-Renju ta’] l-Olanda [n]notifika lill-Kummissjoni fil-21 ta’ Jannar 2003 skond l-Artikolu 95(4) [KE] huma approvati, safejn ma japplikawx għall-użu tas-SCCPs bħala kostitwenti ta’ sustanzi oħra u preparazzjonijiet ta’ konċentrazzjonijet inqas minn 1 % li huma intiżi:
—
bħala plastifikanti fiż-żebgħa, kisi jew siġillanti,
—
bħala flame-retardant fil-gomma jew tessuti.
Artikolu 2
Din id-deċiżjoni għandha tapplika sal-31 ta’ Diċembru 2006.
Artikolu 3
Din id-deċiżjoni hija indirizzata lir-Renju ta’ l-Olanda.” [traduzzjoni mhux uffiċjali]
Il-proċedura
Permezz ta’ rikors ippreżentat fir-Reġistru tal-Qorti tal-Ġustizzja fis-26 ta’ Frar 2004, ir-Renju ta’ l-Olanda ressaq kawża, li kienet irreġistrata bin-numru C-103/04.
Permezz ta’ att separat, iddepożitat fir-Reġistru tal-Qorti tal-Ġustizzja fl-14 ta’ Mejju 2004, il-Kummissjoni qajmet eċċezzjoni ta’ inammissibbiltà skond l-Artikolu 91(1) tar-Regoli tal-Proċedura tal-Qorti tal-Ġustizzja.
Permezz ta’ digriet tal-Qorti tal-Ġustizzja tat-8 ta’ Ġunju 2004, il-kawża C-103/04 intbagħtet quddiem il-Qorti tal-Prim’Istanza skond id-dispożizzjonijiet ta’ l-Artikolu 2 tad-Deċiżjoni tal-Kunsill 2004/407/KE, Euratom, tas-26 ta’ April 2004, li temenda l-Artikoli 51 u 54 tal-Protokoll dwar l-Istatut tal-Qorti tal-Ġustizzja (
ĠU L 132, p. 5
), u ġiet irreġistrata bin-numru T-234/04.
Permezz ta’ att iddepożitat fir-Reġistru tal-Qorti tal-Prim’Istanza fl-24 ta’ Settembru 2004, ir-Renju tad-Danimarka talab li jintervjeni fil-kawża in sostenn tar-Renju ta’ l-Olanda. Permezz ta’ digriet tal-15 ta’ Novembru 2004, il-President tal-Ħames Awla tal-Qorti tal-Prim’Istanza laqa’ din it-talba.
Permezz ta’ att ippreżentat fir-Reġistru tal-Qorti tal-Prim’Istanza fis-6 ta’ Lulju 2004, ir-Renju ta’ l-Olanda ppreżenta l-osservazzjonijiet tiegħu dwar l-eċċezzjoni ta’ inammissibbiltà mqajma mill-Kummissjoni.
Fis-6 ta’ Ġunju 2006, il-Qorti tal-Prim’Istanza, wara li semgħet lill-partijiet, iddeċidiet li tibgħat din il-kawża quddiem il-Ħames Awla Estiża tal-Qorti tal-Prim’Istanza.
Skond l-Artikolu 114(3) tar-Regoli tal-Proċedura, il-proċedura orali nfetħet wara li saret talba mill-Kummissjoni sabiex tiġi deċiża l-kwistjoni ta’ inammissibbiltà.
Fil-kuntest tal-miżuri ta’ organizzazzjoni tal-proċedura, il-Qorti tal-Prim’Istanza stiednet lill-partijiet sabiex jirrispondu bil-miktub għal ċerti domandi. Huma għamlu dan fil-perijodu stabbilit.
It-trattazzjoni u r-risposti tal-partijiet għad-domandi magħmula mill-Qorti tal-Prim’Istanza nstemgħu waqt is-seduta tas-7 ta’ Settembru 2006.
It-talbiet tal-partijiet
Fir-rikors tiegħu, ir-Renju ta’ l-Olanda jitlob lill-Qorti tal-Prim’Istanza sabiex:
—
tannulla d-deċiżjoni kkontestata safejn l-Kummissjoni tikkunsidra li l-approvazzjoni tagħha, skond l-Artikolu 95(6) KE hija neċessarja għaż-żamma tal-leġiżlazzjoni Olandiża dwar l-applikazzjoni tas-SCCPs li mhumiex imsemmiija fid-Direttiva SCCPs;
—
tikkundanna lill-Kummissjoni għall-ispejjeż.
Fl-eċċezzjoni tagħha ta’ inammissibbiltà, il-Kummissjoni titlob lill-Qorti tal-Prim’Istanza sabiex:
—
tiċħad ir-rikors bħala inammissibbli;
—
tikkundanna lir-Renju ta’ l-Olanda għall-ispejjeż.
Fl-osservazzjonijiet tiegħu dwar l-eċċezzjoni ta’ inammissibbiltà, ir-Renju ta’ l-Olanda jitlob lill-Qorti tal-Prim’Istanza sabiex tiċħad it-talbiet tal-Kummissjoni intiżi sabiex hija tiddeċiedi dwar l-inammissibbiltà qabel ma teżamina l-mertu.
Fid-dritt
Skond l-Artikolu 114(1) tar-Regoli tal-Proċedura, jekk waħda mill-partijiet hekk titlob, il-Qorti tal-Prim’Istanza tista’ tieħu deċiżjoni dwar l-inammissibbiltà mingħajr ma tidħol fil-mertu tal-kawża. Skond il-paragrafu 3 ta’ l-istess Artikolu, il-proċeduri għandhom jitkomplew oralment sakemm il-Qorti tal-Prim’Istanza ma tiddeċidix mod ieħor.
Skond l-Artikolu 113 tar-Regoli tal-Proċedura, il-Qorti tal-Prim’Istanza tista’, f’kull waqt u anki
ex officio
, wara li tisma’ lill-partijiet, teżamina l-inammissibbiltà tar-rikors għal raġunijiet ta’ ordni pubbliku, u tiddeċiedi, f’dan ir-rigward, skond il-kundizzjonijiet previsti fl-Artikolu 114(3) u (4) ta’ l-imsemmija Regoli.
L-argumenti tal-partijiet
Il-Kummissjoni ssostni, l-ewwel nett, li, bħala risposta għan-notifika magħmula permezz ta’ l-ittra tas-17 ta’ Jannar 2003, hija bagħtet ittra lir-Renju ta’ l-Olanda fil-25 ta’ Marzu 2003 fejn informatu li hija kienet irċeviet l-imsemmija notifika u li l-perijodu għall-eżami tagħha beda jiddekorri fit-22 ta’ Jannar 2003, jiġifieri ġurnata wara li rċeviet in-notifika. Skond il-Kummissjoni, minn dan jirriżulta b’mod ċar li hija qieset li d-dispożizzjonijiet nazzjonali nnotifikati kienu jaqgħu taħt il-kamp ta’ applikazzjoni tad-Direttiva SCCPs, peress li kieku dan ma kienx il-każ, ma kien ikun hemm ebda raġuni għaliex din il-proċedrua tiġi segwita.
It-tieni nett, il-Kummissjoni ssostni li, għall-kuntrarju ta’ dak li huwa allegat mir-Renju ta’ l-Olanda, l-ittra tas-17 ta’ Jannar 2003 ma indikat imkien li huwa kellu l-intenzjoni li jissottometti żewġ rikjesti speċifiċi u differenti lill-Kummissjoni, li jeħtieġu żewġ risposti indipendenti. Fil-fatt, għalkemm huwa minnu li, fit-Titolu 5 intitolat “Talbiet”, ta’ l-ittra tas-17 ta’ Jannar 2003, il-Gvern Olandiż talab li din tiddeċiedi f’perijodu qasir dwar id-diskrezzjoni tiegħu li jżomm il-leġiżlazzjoni nazzjonali tiegħu, madankollu jibqa’ l-fatt li dan talab ukoll deċiżjoni favur it-talba li huwa ressaq skond l-Artikolu 95(4) KE. Għalhekk, il-Kummissjoni kienet tal-fehma li, fid-dawl tal-formulazzjoni u tal-preżentazzjoni ta’ l-ittra tas-17 ta’ Jannar 2003, kien loġiku li hija tasal għall-konklużjoni li, indipendentement mill-opinjoni tar-Renju ta’ l-Olanda dwar il-portata ta’ l-armonizzazzjoni mixtieqa mid-Direttiva SCCPs, dan kien għamel notifika fis-sens ta’ l-Artikolu 95(4) KE.
It-tielet nett, il-Kummissjoni ssostni li hija impliċitament irrispondiet għad-domanda dwar il-portata tad-Direttiva SCCPs fid-Deċiżjoni 2003/549, billi vverifikat, bħas-soltu, l-ammissibbiltà tan-notifika. L-opinjoni tagħha f’dan ir-rigward kienet esposta b’mod ċar fil-premessi 32 sa 39 ta’ l-imsemmija Deċiżjoni u kkonkludiet li t-talba mressqa mir-Renju ta’ l-Olanda kellha tiġi meqjusa bħala ammissibbli. B’mod partikolari, fil-premessa 34 tad-Deċiżjoni 2003/549, il-Kummissjoni sostniet li d-Direttiva SCCPs għandha tiġi interpretata bħala miżura li tintroduċi armonizzazzjoni ta’ l-użu attwali kollu tas-SCCPs u li tipprekludi lill-Istati Membri milli jistabbilixxu jew iżommu restrizzjonijiet nazzjonali fuq l-użu tas-SCCPs li jmur lilhinn minn dak li huwa ddefinit fl-imsemmija Direttiva.
Kuntrarjament għal dak li jsostni r-Renju ta’ l-Olanda fir-rikors tiegħu, id-Deċiżjoni 2003/549 mhijiex limitata għal sempliċi estensjoni tat-terminu previst fl-Artikolu 95(6) KE, u dan huwa kkonfermat mill-fatt li, fid-deċiżjoni kkontestata, il-Kummissjoni ma tittrattax iktar l-armonizzazzjoni meħtieġa mid-Direttiva SCCPs. Fir-rigward ta’ din il-kwistjoni, id-deċiżjoni kkontestata hija ta’ natura konfermattiva u bl-ebda mod ma tipproduċi effetti ġuridiċi awtonomi li jistgħu, fihom infushom, jiġu kkontestati b’rikors għal annullament fis-sens ta’ l-Artikolu 230 KE.
Jekk ir-Renju ta’ l-Olanda ma qabilx ma’ l-evalwazzjoni tal-Kummissjoni fir-rigward ta’ l-evalwazzjoni ta’ l-ammissibbiltà tan-notifika tagħha tas-17 ta’ Jannar 2003, huwa kellu jikkontesta d-Deċiżjoni 2003/549. Peress li ma aġixxiex f’dan is-sens fil-perijodu stabbilit fl-Artikolu 230 KE, huwa ma jistax, preżentement, jikkontesta l-pożizzjoni tal-Kummissjoni fl-imsemmija Deċiżjoni dwar l-ammissibbiltà billi jirrikorri għal possibbiltajiet ta’ rikorsi kontra deċiżjoni sussegwenti tal-Kummissjoni. Dan ikun ifisser li jkun hemm estensjoni mhux iġġustifikata tal-perijodu stabbilit fl-Artikolu 230 KE.
Ir-Renju ta’ l-Olanda jsostni, l-ewwel nett, li d-deċiżjoni kkontestata hija iktar minn sempliċi konferma tad-Deċiżjoni 2003/549, li tikkonċerna biss l-estensjoni tat-terminu ta’ żmien. Fil-fatt, il-konsegwenzi tal-pożizzjoni tal-Kummissjoni li l-approvazzjoni skond l-Artikolu 95(6) KE hija neċessarja huma, minn naħa, li l-miżuri nazzjonali jistgħu jinżammu biss għal perijodu limitat u, min-naħa l-oħra, li l-projbizzjoni ta’ SCPPs bħal dik prevista fil-leġiżlazzjoni Olandiża għandha portata iżjed limitata minn dik indikata. Għalhekk, hija d-deċiżjoni kkontestata li bidlet is-sitwazzjoni ġuridika tiegħu b’mod sinjifikattiv, peress li limitat id-diskrezzjoni tiegħu sabiex iżomm id-dispożizzjonijiet nazzjonali, kemm fir-rigward tal-portata tagħhom kif ukoll fir-rigward ta’ żmien.
It-tieni nett, il-Gvern Olandiż ifakkar li, fil-korrispondenza tiegħu mal-Kummissjoni, huwa dejjem indika li kien tal-fehma li l-użu tas-SCCPs li ma kinux imsemmija fid-Direttiva SCCPs ma jaqgħux taħt il-kamp ta’ applikazzjoni ta’ din ta’ l-aħħar u għaldaqstant huwa seta’ jinkludihom fil-leġiżlazzjoni nazzjonali mingħajr ma jkollu għalfejn jirrikorri għall-Artikolu 95(4) KE. Għalhekk, huwa jsostni, prinċipalment, li talab lill-Kummissjoni tiddeċiedi dwar il-bżonn ta’ notifika skond l-Artikolu 95(4) KE, li jirriżulta mill-fatt li, fl-ittra tas-17 ta’ Jannar 2003, qabel xejn, huwa spjega r-raġunijiet għalfejn in-notifika skond l-Artikolu 95(4) KE ma kinitx neċessarja f’dan il-każ, filwaqt li esprima t-tama li l-Kummissjoni tiddeċiedi f’perijodu qasir dwar il-bżonn ta’ tali notifika, li ma kinitx saret “għal finijiet prattiċi u kif meħtieġ mil-liġi”. Għalhekk, huwa biss sussidjarjament, jiġifieri “fil-każ li l-Kummissjoni [tkun] tal-fehma li l-użu, ipprojbit mid-Deċiżjoni PARCOM 95/1 iżda li [ma kienx] ipprojbit mid-Direttiva tal-25 ta’ Ġunju 2002, jaqa’ taħt il-kamp ta’ applikazzjoni ta’ din id-direttiva”, li kien jitlob lill-Kummissjoni tapprova ż-żamma tal-miżuri nazzjonali kkonċernati.
It-tielet nett, filwaqt li jirrikonoxxi li l-ammissibbiltà tan-notifika kienet eżaminata fil-premessi 32 sa 39 tad-Deċiżjoni 2003/549, il-Gvern Olandiż jenfasizza li d-dispożittiv ta’ din id-deċiżjoni tirrigwarda biss l-estensjoni tal-perijodu ta’ żmien imsemmi fl-Artikolu 95(6) KE, b’tali mod li rikors kontra din id-deċiżjoni kien ikun inammissibbli. Il-pożizzjonijiet espressi fil-motivazzjoni ta’ att ma jistgħux jiġu kkontestati b’rikors għal annullament sakemm ma jifformawx il-bażi essenzjali tad-dispożittiv ta’ dan l-att (digriet tal-Qorti tal-Ġustizza tat-28 ta’ Jannar 2004, L-Olanda vs Il-Kummissjoni,
C-164/02, Ġabra p. I-1177
, punt 21), li mhuwiex il-każ preżentement.
Ir-raba’ nett, m’hemm ebda dubju li, meta mqabbla mad-deċiżjoni kkontestata, id-Deċiżjoni 2003/549 hija deċiżjoni intermedjarja. Hekk, skond il-ġurisprudenza, atti jew deċiżjonijiet li l-adozzjoni tagħhom issir f’diversi stadji, b’mod partikolari, meta huma r-riżultat ta’ proċedura interna, ma jikkostitwixxux, bħala prinċipju, atti li jistgħu jiġu kkontestati; huma l-miżuri li jiffissaw definittivament il-pożizzjoni ta’ l-istituzzjoni fl-aħħar ta’ din il-proċedura, minbarra miżuri intermedjarji li l-għan tagħhom huwa l-preparazzjoni tad-deċiżjoni finali, li jistgħu jiġu kkontestati (sentenzi tal-Qorti tal-Prim’Istanza tat-18 ta’ Mejju 1994, BEUC u NCC vs Il-Kummissjoni,
T-37/92, Ġabra p. II-285
, punt 27, u tat-22 ta’ Mejju 1996, AITEC vs Il-Kummissjoni,
T-277/94, Ġabra p. II-351
, punt 51; digriet tal-President tal-Qorti tal-Prim’Istanza tal-5 ta’ Diċembru 2001, Commerzbank vs Il-Kummissjoni,
T-219/01 R, Ġabra p. II-3501
, punt 33).
Barra minn hekk, ir-Renju ta’ l-Olanda jsostni li, jekk jitqies li d-Deċiżjoni 2003/549 tista’ tiġi kkontestata, il-fatt li ma ġietx ikkontestata ma jistax ifixkel l-ammissibbiltà tar-rikors imressaq kontra d-deċiżjoni kkontestata. F’dan ir-rigward, huwa jibbaża ruħu fuq il-ġurisprudenza li teskludi li l-fatt li ma tiġix ikkontestata deċiżjoni li tagħti bidu għal proċedura formali ta’ investigazzjoni ta’ għajnuna mogħtija mill-Istat jista’ jwassal sabiex rikors kontra d-deċiżjoni finali jitqies bħala inammissibbli (sentenzi tal-Qorti tal-Prim’Istanza tal-31 ta’ Marzu 1998, Preussag Stahl vs Il-Kummissjoni,
T-129/96, Ġabra p. II-609
, punt 31; tat-12 ta’ Mejju 1999, Moccia Irme
et
vs Il-Kummissjoni,
T-164/96 sa T-167/96, T-122/97 u T-130/97, Ġabra p. II-1477
, punt 65, u tas-27 ta’ Novembru 2003, Regione Siciliana vs Il-Kummissjoni,
T-190/00, Ġabra p. II-5015
, punt 47).
Il-kunsiderazzjonijiet tal-Qorti tal-Prim’Istanza
Skond ġurisprudenza stabbilita, l-atti jew deċiżjonijiet li jistgħu jiġu kkontestati b’talba għal annullament skond l-Artikolu 230 KE huma l-miżuri li jipproduċu effetti legali li huma vinkolanti għar-rikorrent u li jaffettwaw l-interessi tiegħu (sentenzi tal-Qorti tal-Ġustizzja tal-11 ta’ Novembru 1981, IBM vs Il-Kummissjoni,
60/81, Ġabra p. 2639
, punt 9, u tat-22 ta’ Ġunju 2000, L-Olanda vs Il-Kummissjoni,
C-147/96, Ġabra p. I-4723
, punt 25; digriet L-Olanda vs Il-Kummissjoni, punt 44 iktar ’il fuq, punt 18; digriet tal-Qorti tal-Prim’Istanza tat-30 ta’ Marzu 2006, Korkmaz
et
vs Il-Kummissjoni,
T-2/04, Ġabra p. II-41
, punt 33).
Madankollu, mhuwiex biżżejjed li att jintbagħat minn istituzzjoni Komunitarja lid-destinatarju tiegħu, bħala risposta għal rikjesta magħmula minnu, sabiex jikkwalifika bħala deċiżjoni fis-sens ta’ l-Artikolu 230 KE, u li b’hekk jagħti bidu għal proċedura ta’ talba għal annullament (ara, f’dan is-sens, id-digriet tal-Qorti tal-Ġustizzja tas-27 ta’ Jannar 1993, Miethke vs Il-Parlament,
C-25/92, Ġabra p. I-473
, punt 10; sentenzi tal-Qorti tal-Prim’Istanza AITEC vs Il-Kummissjoni, punt 45 iktar ’il fuq, punt 50, u ta’ l-10 ta’ April 2003, Alessandrini
et
vs Il-Kummissjoni,
T-93/00 u T-46/01, Ġabra p. II-1635
, punt 60; digriet tal-Qorti tal-Prim’Istanza tat-13 ta’ Lulju 2004, Comunidad Autónoma de Andalucía vs Il-Kummissjoni,
T-29/03, Ġabra p. II-2923
, punt 29). Barra minn hekk, huwa paċifiku li s-sempliċi espressjoni ta’ opinjoni bil-miktub minn istituzzjoni ma tistax tikkostitwixxi deċiżjoni li tista’ tiġi kkontestata b’talba għal annullament, peress li hija ma tistax tipproduċi effetti fid-dritt u lanqas hija intiża sabiex tipproduċi tali effetti (sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja tal-5 ta’ Ottubru 1999, L-Olanda vs Il-Kummissjoni,
C-308/95, Ġabra p. I-6513
, punt 27).
F’dan il-każ, permezz ta’ l-ittra tas-17 ta’ Jannar 2003, il-Gvern Olandiż għamel żewġ talbiet lill-Kummissjoni. Minn naħa, huwa talab lill-Kummissjoni sabiex tieħu pożizzjoni dwar il-kwistjoni tal-portata tal-kamp ta’ applikazzjoni tad-Direttiva SCCPs, filwaqt li tenna l-pożizzjoni tiegħu li l-użu pprojbit mid-Deċiżjoni PARCOM 95/1, li ma kienx espliċitament ipprojbit mid-Direttiva SCCPs, ma jaqax taħt il-qasam ta’ armonizzazzjoni ta’ din ta’ l-aħħar, b’tali mod li seta’ jiġi awtorizzat jew ipprojbit fil-leġiżlazzjoni nazzjonali mingħajr ma kienet effettivament neċessarja deċiżjoni tal-Kummissjoni. Min-naħa l-oħra, huwa talab li, fil-każ li l-Kummissjoni tikkunsidra li d-dispożizzjonijiet nazzjonali nnotifikati jaqgħu taħt il-kamp ta’ applikazzjoni tad-Direttiva SCCPs, din għandha tiddeċiedi dwar iż-żamma tagħhom skond il-proċedura prevista fl-Artikolu 95(6) KE. Il-fatt li fl-istess ittra r-Renju ta’ l-Olanda talab lill-Kummissjoni sabiex tiddeċiedi dwar il-bżonn ta’ approvazzjoni skond l-Artikolu 95(6) KE, li huwa jikkontesta, u l-fatt li talab formalment din l-approvazzjoni huwa, bħalma spjega l-Gvern Olandiż, dovut għall-fatt li għeluq it-terminu għat-traspożizzjoni tad-Direttiva SCCPs kien qiegħed joqrob u ried jikkonforma ruħu fil-ħin ma’ l-obbligi tiegħu taħt din id-direttiva.
Għandu jingħad ukoll, kif jirriżulta mill-ittri indirizzati lill-Kummissjoni u lill-Kunsill fil-25 ta’ Ġunju 2001, li l-Gvern Olandiż, matul il-proċedura ta’ l-adozzjoni tad-Direttiva SCCPs, esprima l-preokkupazzjonijiet tiegħu dwar il-fatt li d-Direttiva SCCPs ma tipprovdix l-istess livell ta’ protezzjoni bħad-Deċiżjoni PARCOM 95/1 u qajjem il-kwistjoni dwar kemm huwa xieraq li tiġi adottata miżura ta’ armonizzazzjoni Komunitarja li tipprekludih milli jikkonforma ruħu ma’ l-obbligi internazzjonali tiegħu in kwantu parti fil-Konvenzjoni OSPAR. Din il-pożizzjoni ġiet ikkonfermata matul l-adozzjoni tad-Direttiva SCCPs, peress li d-delegazzjoni Olandiża vvotat kontra u indikat, fid-dikjarazzjoni tal-vot ta’ l-24 ta’ April 2002, li l-implementazzjoni tad-Direttiva SCCPs kienet tfisser l-impossibbiltà għar-Renju ta’ l-Olanda li jħares l-obbligi internazzjonali tiegħu skond il-Kovenzjoni ta’ Pariġi u d-Deċiżjoni PARCOM 95/1. Il-kwistjoni tar-rispett ta’ dawn l-obbligi hija msemmija wkoll fil-punt 6 tat-titolu 5 ta’ l-ittra tas-17 ta’ Jannar 2003.
Billi jitlob l-annullament tad-deċiżjoni safejn biss il-Kummissjoni tikkunsidra li ż-żamma ta’ dawn id-dispożizzjonijiet nazzjonali in kwistjoni tirrikjedi l-awtorizzazzjoni tagħha skond l-Artikolu 95(6) KE, ir-Renju ta’ l-Olanda jikkontesta l-pożizzjoni tal-Kummissjoni dwar l-ewwel talba tiegħu, kif magħmula fl-ittra tas-17 ta’ Jannar 2003, jiġifieri dik dwar il-portata ta’ l-armonizzazzjoni rikjesta mid-Direttiva SCCPs. Fi kliem ieħor, l-evalwazzjoni tal-Kummissjoni dwar il-fondatezza tal-ġustifikazzjonijiet ipprovduti mir-Renju ta’ l-Olanda sabiex iżomm fis-seħħ dispożizzjonijiet nazzjonali nnotifikati ma tifformax parti mis-suġġett tal-kawża, peress li din tikkonċerna biss l-interpretazzjoni tal-Kummissjoni tal-portata ta’ l-armonizzazzjoni rikjesta mid-Direttiva SCCPs.
Għalhekk, għandu jiġi stabbilit jekk il-pożizzjoni tal-Kummissjoni li hija kkontestata mir-Renju ta’ l-Olanda, safejn din timplika li kienet neċessarja awtorizzazzjoni skond l-Artikolu 95(6) sabiex jinżammu fis-seħħ dispożizzjonijiet nazzjonali nnotifikati, tikkostitwixxix att li jista’ jiġi kkontestat.
Fl-ewwel lok, għandhom jiġu mfakkra t-termini u l-loġika sottostanti l-proċedura prevista fl-Artikolu 95(4) u (6) KE.
L-ewwel nett, l-Artikolu 95(4) KE jipprovdi li, jekk wara l-adozzjoni ta’ miżura Komunitarja ta’ armonizzazzjoni, Stat Membru jħoss li jkun meħtieġ li jżomm dispożizzjonijiet nazzjonali fuq il-bażi ta’ neċessitajiet maġġuri msemmija fl-Artikolu 30 KE jew li għandhom x’jaqsmu mal-ħarsien ta’ l-ambjent jew ta’ l-ambjent tax-xogħol, dan għandu jgħarraf lill-Kummissjoni bihom, filwaqt li jindika r-raġuni għalfejn għandhom jinżammu.
Għalhekk, mill-kliem ta’ din id-dispożizzjoni jirriżulta li huwa l-Istat Membru li għandu jieħu d-deċiżjoni li jagħmel in-notifika u li b’hekk jibda l-proċedura prevista fl-Artikolu 95(4) u (6) KE, li jippresupponi li huwa jiddetermina, minn qabel, jekk id-dispożizzjonijiet nazzjonali in kwistjoni jirrikjedux awtorizzazzjoni mill-Kummissjoni sabiex jibqgħu fis-seħħ. Il-fatt li din il-proċedura hija intiża sabiex l-Istat Membru kkonċernat ikun jista’ jikseb awtorizzazzjoni sabiex iżomm id-dispożizzjonijiet nazzjonali inkompatibbli mal-miżura ta’ armonizzazzjoni huwa, barra minn hekk, ikkonfermat mill-ġustifikazzjonijiet imsemmija fl-Artikolu 95(4) KE, li l-Istat Membru għandu jippreżenta in sostenn tat-talba tiegħu.
Fit-tieni lok, din l-interpretazzjoni hija kkonfermata mill-ġurisprudenza, peress li l-Qorti tal-Ġustizzja diġà ddeċidiet li l-proċedura prevista fl-Artikolu 95(4) u (6) KE mhijiex mibdija minn istituzzjoni Komunitarja imma minn Stat Membru, peress li d-deċiżjoni ta’ l-istituzzjoni Komunitarja tittieħed biss bħala reazzjoni għal din l-inizjattiva. Permezz tat-talba tiegħu, l-Istat Membru huwa liberu li jesprimi ruħu dwar id-deċiżjoni li jitlob l-adozzjoni tagħha, hekk kif jirriżulta espliċitament mill-Artikolu 95(4) KE, li jobbliga lill-imsemmi Stat jindika r-raġunijiet li għalihom ikun żamm id-dispożizzjonijiet nazzjonali in kwistjoni (sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja ta’ l-20 ta’ Marzu 2003, Id-Danimarka vs Il-Kummissjoni,
C-3/00, Ġabra p. I-2643
, punti 47 u 48; ara wkoll, f’dan is-sens, is-sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja tal-15 ta’ Settembru 2005, Cindu Chemicals
et
,
C-281/03 u C-282/03, Ġabra p. I-8069
, punt 47).
Minbarra hekk, il-Qorti tal-Ġustizzja ppreċiżat li, wara notifika minn Stat Membru lill-Kummissjoni tad-dispożizzjonijiet nazzjonali derogatorji, il-proċedura tkompli permezz ta’ fażi li fiha l-Kummissjoni tagħmel evalwazzjoni ta’ l-elementi tal-fajl, li hija intiża sabiex tivverifika jekk il-kundizzjonijiet mitluba humiex issodisfati u li tingħalaq permezz ta’ deċiżjoni finali li tawtorizza jew tipprojbixxi l-imsemmija dispożizzjonijiet nazzjonali. Għal dan il-għan, hija l-Kummissjoni li għandha teżamina l-mertu tal-ġustifikazzjonijiet ipprovduti mill-Istat Membru (sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja tal-21 ta’ Jannar 2003, Il-Ġermanja vs Il-Kummissjoni,
C-512/99, Ġabra p. I-845
, punt 44). Għalhekk, in-notifika tad-dispożizzjonijiet nazzjonali derogatorji tippresupponi li d-dispożizzjonijiet huma differenti minn dawk previsti mid-direttiva ta’ armonizzazzjoni, li timplika, mill-fatt ta’ l-inkompatibbiltà tagħhom mal-miżura Komunitarja ta’ armonizzazzjoni, li l-bżonn li jiġu awtorizzati bħala deroga għandu jiġi stabbilit mill-Istat Membru kkonċernat.
Fit-tielet lok, għandu jiġi rrilevat, kif jirriżulta mill-ġurisprudenza, li d-dispożizzjonijiet nazzjonali msemmija fl-Artikolu 95(4) huma dispożizzjonijiet li kienu fis-seħħ qabel il-miżura Komunitarja ta’ armonizzazzjoni u li għalhekk, il-leġiżlatur Komunitarju kien konxju minnhom, imma dan ta’ l-aħħar ma setax jew ma ppruvax ikun iggwidat minnhom għall-iskop ta’ armonizzazzjoni. Huwa għalhekk ikkunsidrat aċċettabbli għall-Istat Membru li jitlob li r-regoli tiegħu jibqgħu fis-seħħ, jekk ikunu ġġustifikati permezz ta’ neċessitajiet maġġuri li hemm referenza għalihom fl-Artikolu 30 KE jew li jirrigwardaw il-ħarsien ta’ l-ambjent (sentenzi Il-Ġermanja vs Il-Kummissjoni, punt 57 iktar ’il fuq, punt 41, u Id-Danimarka vs Il-Kummissjoni, punt 56 iktar ’il fuq, punt 58).
Madankollu, il-fatt li l-loġika sottostanti l-Artikolu 95(4) KE tinsab fil-fatt li l-leġiżlatur Komunitarju kien konxju mil-liġijiet nazzjonali differenti li kienu fis-seħħ qabel l-adozzjoni tal-miżura ta’ armonizzazzjoni, jimplika li l-livelli differenti ta’ protezzjoni u l-ġustifikazzjonijiet tagħhom kienu ġew diskussi u meħuda in kunsiderazzjoni matul l-adozzjoni ta’ tali miżura. Peress li jkun ipparteċipa fil-proċess ta’ l-adozzjoni ta’ din il-miżura, kull Stat Membru għalhekk, bħala prinċipju, ikollu l-elementi kollha sabiex jiddetermina l-bżonn li jibda l-proċedura prevista fl-Artikolu 95(4) u (6) u, b’mod partikolari, dawk li jippermettuh jikkonstata inkompatibbiltà bejn id-dispożizzjonijiet nazzjonali u l-miżura ta’ armonizzazzjoni adottata.
Mill-kliem, mill-għan u mill-iskema ġenerali ta’ l-Artikolu 95(4) u (6) jirriżulta li l-bidu tal-proċedura msemmija fih timplika evalwazzjoni mill-Istat Membru nnifsu ta’ l-inkompatibbiltà eventwali tad-dispożizzjonijiet nazzjonali ma’ miżura ta’ armonizzazzjoni u, jekk huwa jqis neċessarju, notifika lill-Kummissjoni ta’ dawn id-dispożizzjonijiet sabiex tinkiseb awtorizzazzjoni għaż-żamma tagħhom biss fis-seħħ. Barra minn hekk, minn dak li jippreċedi jirriżulta li, fil-kuntest tal-proċedura prevista fl-Artikolu 95(4) u (6) KE, hija l-Kummissjoni li għandha teżamina l-fondatezza tal-ġustifikazzjonijiet ipprovduti mill-Istat Membru kkonċernat għaż-żamma tal-miżuri nazzjonali kkonċernati. Fil-fatt, l-Artikolu 95(6) KE ma jagħtix kompetenza lill-Kummissjoni sabiex tieħu deċiżjoni ħlief biex tistabbilixxi, wara tali eżami, jekk it-talba għal awtorizzazzjoni għandhiex tiġi approvata jew le.
Minn dan isegwi li l-Artikolu 95(4) KE ma jikkostitwixxix bażi għal talba minn Stat Membru intiża sabiex il-Kummissjoni tieħu deċiżjoni dwar il-portata ta’ l-armonizzazzjoni taħt direttiva Komunitarja u/jew dwar il-kompatibbiltà tal-leġiżlazzjoni nazzjonali ma’ tali direttiva. Peress li, skond din l-istess dispożizzjoni, id-deċiżjoni li ssir notifika, sabiex tinkiseb awtorizzazzjoni b’deroga, għandha tittieħed mill-Istat Membru kkonċernat u li, barra minn hekk, peress li ebda dispożizzjoni tad-Direttiva SCCPs ma tagħti kompetenza lill-Kummissjoni sabiex tiddeċiedi dwar l-interpretazzjoni tagħha, teħid ta’ pożizzjoni mill-imsemmija istituzzjoni fir-rigward tal-kamp ta’ applikazzjoni tal-miżura ta’ armonizzazzjoni in kwistjoni tikkostitwixxi biss sempliċi opinjoni, u ma torbotx lill-awtoritajiet nazzjonali kompetenti (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tal-Qorti tal-Ġustizzja tas-27 ta’ Marzu 1980, Sucrimex u Westzucker vs Il-Kummissjoni,
133/79, Ġabra p. 1299
, punti 16 sa 18, u tas-27 ta’ Settembru 1988, Ir-Renju Unit vs Il-Kummissjoni,
114/86, Ġabra p. 5289
, punt 13; ara, f’dan is-sens, id-digrieti tal-Qorti tal-Ġustizzja tas-17 ta’ Mejju 1989, L-Italja vs Il-Kummissjoni,
151/88, Ġabra p. 1255
, punt 22, u tat-13 ta’ Ġunju 1991, Sunzest vs Il-Kummissjoni,
C-50/90, Ġabra p. I-2917
, punti 12 sa 14).
Effettivament, f’ċirkustanzi bħal dawn, mhijiex l-interpretazzjoni tad-direttiva in kwistjoni proposta mill-Kummissjoni li tista’ tipproduċi effetti legali, imma l-applikazzjoni tagħha għal sitwazzjoni partikolari (sentenza tal-Qorti tal-Prim’Istanza tas-16 ta’ Lulju 1998, Regione Toscana vs Il-Kummissjoni,
T-81/97, Ġabra p. II-2889
, punt 23, u Alessandrini
et
vs Il-Kummissjoni, punt 48 iktar ’il fuq, punt 61). Madankollu, mill-kunsiderazzjonijiet preċedenti jirriżulta li, l-applikazzjoni tad-Direttiva SCCPs, inkluż il-bżonn li tinkiseb awtorizzazzjoni b’deroga għaż-żamma fis-seħħ tal-leġiżlazzjoni nazzjonali, ma tirriżultax mill-interpretazzjoni proposta mill-Kummissjoni, imma taqa’ taħt ir-responsabbiltà ta’ l-Istat Membru kkonċernat, li waħdu, jekk jidhirlu li huwa neċessarju, jista’ jagħti bidu għal proċedura ta’ notifika prevista fl-Artikolu 95 KE. Fi kliem ieħor, jekk xejn ma jfixkel lil Stat Membru milli jitlob l-opinjoni tal-Kummissjoni fir-rigward ta’ l-interpretazzjoni ta’ miżura Komunitarja ta’ armonizzazzjoni, jibqa’ l-fatt li, tali opinjoni ma torbotx id-destinatarju tagħha, fis-sens li la tobbligah jinnotifika d-dispożizzjonijiet nazzjonali tiegħu sabiex jikseb approvazzjoni b’deroga u lanqas li jħassarhom jew jemendahom.
L-obbligu eventwali ta’ l-Istat Membru li jħassar jew jemenda d-dispożizzjonijiet nazzjonali tiegħu jirriżulta direttament mid-Direttiva SCCPs u mhux mill-interpretazzjoni li l-Kummissjoni tagħti tal-portata ta’ l-armonizzazzjoni ta’ din id-direttiva, li jimplika li tali interpretazzjoni ma tipproduċi ebda effett ġuridiku. Dan huwa kkonfermat mill-fatt li, skond ġurisprudenza li hija applikabbli f’dan il-qasam, notifika magħmula skond l-Artikolu 95 KE ma tawtorizzax l-Istat Membru kkonċernat sabiex japplika d-dispożizzjonijiet nazzjonali tiegħu ħlief wara li jkun kiseb deċiżjoni ta’ approvazzjoni mingħand il-Kummissjoni, b’tali mod li din ma tissollevax lill-Istat Membru milli, sadanittant, jikkonforma mal-kundizzjonijiet stabbiliti fid-direttiva ta’ armonizzazzjoni (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja ta’ l-1 ta’ Ġunju 1999, Kortas,
C-319/97, Ġabra p. I-3143
, punti 28 u 38).
It-tieni nett, għandu jiġi vverifikat jekk, indipendentement mill-fatt li r-Renju ta’ l-Olanda għamilx talba speċifika sabiex jikseb risposta formali dwar il-portata tal-kamp ta’ applikazzjoni tad-Direttiva SCCPs, it-teħid ta’ pożizzjoni tal-Kummissjoni f’dan ir-rigward, safejn din hija inkluża fil-kuntest ta’ l-eżami ta’ l-ammissibbiltà tan-notifika ppreżentata mill-Istat Membru kkonċernat, għandhiex tiġi kkunsidrata bħala parti integrali mill-proċedura li fiha l-Kummissjoni tapprova jew tirrifjuta t-talba għaż-żamma tad-dispożizzjonijiet nazzjonali nnotifikati u jekk, minn dan il-fatt, din tikkostitwixxix att li jista’ jiġi kkontestat.
Kif jirriżulta mill-prassi tal-Kummissjoni f’dan il-qasam, id-deċiżjonijiet adottati wara l-proċedura prevista fl-Artikolu 95(4) u (6) KE jinkludu, fil-kuntest ta’ l-eżami ta’ l-ammissibbiltà, indikazzjoni tal-punti li fir-rigward tagħhom id-dispożizzjonijiet nazzjonali nnotifikati jvarjaw mill-miżura Komunitarja ta’ armonizzazzjoni. Indikazzjoni bħal din, li ma tirriżultax minn ebda analiżi li fl-aħħar tagħha l-Kummissjoni tiddikjara inkompatibbiltà bejn id-dispożizzjonijiet nazzjonali u l-miżura ta’ armonizzazzjoni in kwistjoni, tikkostitwixxi sempliċi referenza għall-punti li fir-rigward tagħhom, skond in-notifika ta’ l-Istat Membru, dawn id-dispożizzjonijiet huma differenti minn dawk previsti mid-direttiva ta’ armonizzazzjoni.
Madankollu, ma jistax jiġi eskluż li l-Kummissjoni tasal, fil-kuntest ta’ l-eżami ta’ l-ammissibbiltà, li tiddeċiedi,
ex officio
, jew bħal fil-każ preżenti, fuq talba ta’ l-Istat Membru kkonċernat, dwar l-interpretazzjoni tal-kamp ta’ applikazzjoni tad-direttiva ta’ armonizzazzjoni in kwistjoni. L-evalwazzjoni preliminari dwar l-ammissibbiltà tan-notifika, li tista’ tinkludi, skond il-każ, l-opinjoni tagħha dwar il-portata ta’ l-armonizzazzjoni mwettqa mid-direttiva in kwistjoni, tippermetti lill-Kummissjoni tivverifika jekk il-kundizzjonijiet meħtieġa sabiex hija tadotta deċiżjoni abbażi ta’ l-Artikolu 95(6) KE humiex issodisfati, u permezz ta’ dan, tevita wkoll eżami superfluwu u bla bżonn tal-ġustifikazzjonijiet mogħtija mill-Istat Membru għaż-żamma fis-seħħ tal-leġiżlazzjoni nazzjonali li huwa nnotifika.
Għalhekk, wara tali evalwazzjoni, il-Kummissjoni tista’ tasal għall-konklużjoni li ebda awtorizzazzjoni ma kienet neċessarja sabiex Stat Membru jżomm fis-seħħ id-dispożizzjonijiet li huwa nnotifika, preċiżament għar-raġuni li dawn ma jaqgħux taħt il-kamp ta’ applikazzjoni tad-direttiva ta’ armonizzazzjoni. Il-fatt li, f’sitwazzjoni bħal din, il-Kummissjoni tiddikjara t-talba għal awtorizzazzjoni b’deroga bħala inammissibbli [ara, f’dan is-sens, id-Deċiżjoni tal-Kummissjoni, tal-25 ta’ Jannar 2002, rigward id-dispożizzjonijiet nazzjonali li jikkonċernaw it-testijiet HIV innotifikati mir-Renju Unit skond l-Artikolu 95(4) KE fir-rigward tad-Direttiva 98/79/KE dwar il-mezzi mediċi dijanjostiċi
in vitro
(
ĠU L 25, p. 47
)] jikkonferma li, indipendentement minn talba ta’ Stat Membru f’dan is-sens, hija tagħmel eżami preliminari sabiex jiġi stabbilit jekk il-kundizzjonijiet għall-adozzjoni ta’ deċiżjoni bbażata fuq l-Artikolu 95(6) KE jkunux issodisfati.
Meta l-Kummissjoni tillimita ruħha, fil-kuntest ta’ l-eżami ta’ l-ammissibbiltà tan-notifika, li tfakkar il-portata ta’ l-armonizzazzjoni mwettqa mid-direttiva in kwistjoni u tikkonferma l-evalwazzjoni magħmula mill-Istat Membru li wassal lil dan ta’ l-aħħar sabiex jinnotifika d-dispożizzjonijiet nazzjonali kkonċernati, kif inhuwa l-każ f’din il-kawża fir-rigward tat-tieni talba tal-Gvern Olandiż, jeħtieġ li jiġi kkunsidrat li r-riżultat ta’ eżami bħal dan ma jistax ibiddel is-sitwazzjoni ġuridika ta’ l-Istat Membru kkonċernat, peress li hija n-notifika li saret li tat bidu għal proċedura prevista fl-Artikolu 95(4) u (6) KE u mhux l-opinjoni tal-Kummissjoni fir-rigward ta’ interpretazzjoni tad-direttiva ta’ armonizzazzjoni in kwistjoni. Fil-fatt, fil-kuntest ta’ din il-proċedura, tali opinjoni timplika biss li jsir l-eżami tal-ġustifikazzjonijiet mogħtija mill-Istat Membru bil-għan eventwali taż-żamma tad-dispożizzjonijiet nazzjonali nnotifikati.
Peress li, f’dan il-każ, il-Kummissjoni eżerċitat il-kompetenza tagħha taħt l-Artikolu 95(6) KE li tieħu deċiżjoni, billi eżaminat il-fondatezza tal-ġustifikazzjonijiet mogħtija mir-Renju ta’ l-Olanda bil-għan li tistabbilixxi jekk il-kundizzjonijiet għall-għoti ta’ awtorizzazzjoni b’deroga kinux issodisfati u billi ddeċidiet li tagħti lil dan l-Istat Membru l-awtorizzazzjoni mitluba, anki jekk hija limitata u mogħtija għal żmien definit, għandu jiġu konkluż li t-teħid tal-pożizzjoni tal-Kummissjoni kkontestata minn dan l-Istat Membru ma biddlitx is-sitwazzjoni ġuridika tiegħu u għalhekk ma tistax tiġi kkontestata b’rikors għal annullament.
Minbarra dan, ma jistax jiġi aċċettat li Stat Membru huwa liberu li jinnotifika dispożizzjonijiet nazzjonali abbażi ta’ l-Artikolu 95(4) KE u sussegwentement jikkontesta d-deċiżjoni finali biss jekk din tikkonsisti f’rifjut, totali jew parzjali, tad-deroga mitluba, billi jsostni li l-approvazzjoni tal-Kummissjoni ma kinitx neċessarja u li għaldaqstant din ma setgħetx tevalwa d-dispożizzjonijiet innotifikati billi ssegwi l-proċedura prevista fl-Artikolu 95(4) u (6) KE. Effettivament, dan ikun ifisser li dan l-Istat ikun qed jingħata l-possibbiltà, permezz tan-notifika, li jikseb dikjarazzjoni mingħand il-Kummissjoni dwar il-kompatibbiltà tad-dispożizzjonijiet tiegħu mal-miżura Komunitarja ta’ armonizzazzjoni, li mhuwiex is-suġġett ta’ din il-kawża.
Mill-kunsiderazzjonijiet preċedenti jirriżulta li r-rikors, safejn huwa intiż li jinkiseb l-annullament ta’ l-allegata deċiżjoni tal-Kummissjoni dwar l-interpretazzjoni tal-portata ta’ l-armonizzazzjoni mwettqa mid-Direttiva SCCPs, huwa inammissibbli.
Fuq l-ispejjeż
Skond l-Artikolu 87(2) tar-Regoli tal-Proċedura, il-parti li titlef il-kawża għandha tbati l-ispejjeż, jekk dawn ikunu ġew mitluba. Peress li r-Renju ta’ l-Olanda tilef, hemm lok li huwa jiġi ordnat ibati l-ispejjeż, kif mitlub mill-Kummissjoni.
Skond l-ewwel paragrafu ta’ l-Artikolu 87(4) tar-Regoli tal-Proċedura, l-Istati Membri intervenjenti fil-kawża għandhom ibatu l-ispejjeż tagħhom. Minn dan isegwi li r-Renju tad-Danimarka għandu jbati l-ispejjeż tiegħu.

Għal dawn il-motivi,
IL-QORTI TAL-PRIM’ISTANZA (Il-Ħames Awla Estiża)
taqta’ u tiddeċiedi:

1)
Ir-rikors huwa miċħud bħala inammissibbli.

2)
Ir-Renju ta’ l-Olanda għandu jbati l-ispejjeż tiegħu kif ukoll dawk inkorsi mill-Kummissjoni.

3)
Ir-Renju tad-Danimarka għandu jbati l-ispejjeż tiegħu.

Vilaras
Martins Ribeiro
Dehousse
Šváby
Jürimäe
Mogħtija fil-Qorti bil-miftuħ fil-Lussemburgu, fit-8 ta’ Novembru 2007.
E. Coulon
Reġistratur
M. Vilaras
President
(
*1
)	Lingwa tal-kawża: l-Olandiż.