CELEX: 62006CJ0192
Γεωργικές διαρθρώσεις
Καθεστώς κοινοτικών ενισχύσεων
Άρθρο 7, παράγραφος 6, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1765/92
Άρθρο 9, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 3887/92
Προσωρινή παύση καλλιέργειας
Μείωση των αντισταθμιστικών πληρωμών

Σκεπτικό της απόφασης
1. Η αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία των διατάξεων, αφενός, του άρθρου 9, παράγραφοι 2 έως 4, του κανονισμού (ΕΟΚ) 3887/92 της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 1992, για τις λεπτομέρειες εφαρμογής του ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης και ελέγχου σχετικά με ορισμένα καθεστώτα κοινοτικών ενισχύσεων (ΕΕ L 391, σ. 36), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (EΚ) 1648/95 της Επιτροπής, της 6ης Ιουλίου 1995 (ΕΕ L 156, σ. 27, στο εξής: κανονισμός 3887/92), και, αφετέρου, του άρθρου 7, παράγραφος 6, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1765/92 του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1992, για τη θέσπιση καθεστώτος στήριξης των παραγωγών ορισμένων αροτριαίων καλλιεργειών (ΕΕ L 181, σ. 12), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (EΚ) 2989/95 του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1995 (ΕΕ L 312, σ. 5, στο εξής: κανονισμός 1765/92).
2. Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ του M. Kruck, γεωργού, και του Landkreis Potsdam-Mittelmark, σχετικά με την καταβολή αντισταθμιστικών πληρωμών τις οποίες ζητεί ο M. Kruck για την περίοδο εμπορίας 1996-1997.
Το νομικό πλαίσιο
Η κοινοτική νομοθεσία
Ο κανονισμός 1765/92
3. Από τη δεύτερη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 1765/92 προκύπτει ότι, «για τη διασφάλιση καλύτερης ισορροπίας της αγοράς, θα πρέπει να θεσπιστεί ένα νέο καθεστώς στήριξης· ότι ο καλύτερος τρόπος για την επίτευξη αυτού του στόχου είναι η προσέγγιση των κοινοτικών τιμών ορισμένων αροτριαίων καλλιεργειών με τις τιμές της παγκόσμιας αγοράς και η αντιστάθμιση της απώλειας εισοδήματος που προκύπτει από τη μείωση των θεσμικών τιμών, με την καταβολή αντισταθμιστικής πληρωμής στους παραγωγούς που σπέρνουν αυτά τα προϊόντα· ότι ως εκ τούτου, η επιλέξιμη έκταση θα πρέπει να περιορισθεί στις εκτάσεις που προορίζονται για αροτριαίες καλλιέργειες ή στις εκτάσεις για τις οποίες χορηγήθηκαν κρατικές ενισχύσεις στο παρελθόν».
4. Σύμφωνα με το άρθρο 2 του κανονισμού 1765/92:
«1. Οι κοινοτικοί παραγωγοί αροτριαίων καλλιεργειών δύνανται να ζητήσουν τη χορήγηση αντισταθμιστικής πληρωμής υπό τους όρους που καθορίζονται στον παρόντα τίτλο.
2. Η αντισταθμιστική πληρωμή καθορίζεται ανά εκτάριο και κυμαίνεται ανάλογα με την περιοχή.
Η αντισταθμιστική πληρωμή χρησιμοποιείται για εκτάσεις αροτριαίων καλλιεργειών ή για την απόσυρση γαιών σύμφωνα με το άρθρο 7 του παρόντος κανονισμού που δεν υπερβαίνουν την περιφερειακή βασική έκταση. Υπολογίζεται ως ο μέσος όρος εκταρίων μιας περιφέρειας που, κατά το 1989, 1990 και 1991 χρησιμοποιήθηκαν για αροτριαίες καλλιέργειες και, ενδεχομένως, που είχαν τεθεί σε αγρανάπαυση σύμφωνα με ένα καθεστώς κρατικών ενισχύσεων. Ως “περιφέρεια”  νοείται ένα κράτος μέλος ή μια περιφέρεια εντός ενός κράτους μέλους κατ’ επιλογή του συγκεκριμένου κράτους μέλους.
[…]»
5. Το άρθρο 7, παράγραφος 1, του κανονισμού αυτού καθορίζει τον τρόπο με τον οποίο επιβάλλεται η προσωρινή παύση καλλιέργειας ορισμένων εκτάσεων σε κάθε παραγωγό που ζητεί αντισταθμιστικές πληρωμές.
6. Το άρθρο 7, παράγραφος 5, του κανονισμού αυτού ρυθμίζει το ύψος της αντισταθμιστικής πληρωμής που καταβάλλεται ως αντιστάθμιση της προσωρινής παύσης της καλλιέργειας.
7. Το άρθρο 7, παράγραφος 6, πρώτο εδάφιο, του ίδιου αυτού κανονισμού προβλέπει:
«Οι παραγωγοί δύνανται να εισπράττουν την αντιστάθμιση που προβλέπεται στην παράγραφο 5 για την παύση της καλλιέργειας γαιών που υπερβαίνει την υποχρέωσή τους με σκοπό την καλύτερη συμβολή στον έλεγχο της παραγωγής. Στην περίπτωση αυτή, η έκταση που τίθεται σε αγρανάπαυση δεν μπορεί να υπερβεί την έκταση που διατίθεται σε άλλες αροτριαίες καλλιέργειες για την οποία έχει ζητηθεί αντισταθμιστική πληρωμή. […] Τα κράτη μέλη δύνανται να προβλέπουν κατώτατο όριο παύσης της καλλιέργειας γαιών, ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι ειδικές απαιτήσεις της γεωργίας τους, όπως η προστασία του περιβάλλοντος ή οι κίνδυνοι υπερβολικής μειώσεως των γεωργικών δραστηριοτήτων σε ορισμένες περιφέρειες.»
8. Το άρθρο 9, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 1765/92, το οποίο αποκλείει ορισμένες εκτάσεις από τις αντισταθμιστικές πληρωμές, έχει ως εξής:
«Οι αιτήσεις για την καταβολή αντισταθμιστικής πληρωμής και οι δηλώσεις παύσης καλλιέργειας γαιών δεν δύνανται να υποβάλλονται για εκτάσεις που εχρησιμοποιούντο έως τις 31 Δεκεμβρίου 1991 για μόνιμη βοσκή, για μόνιμες καλλιέργειες, για δάση ή για μη γεωργικούς σκοπούς.»
Ο κανονισμός (EΚ) 762/94
9. Σύμφωνα με την έκτη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού (ΕΚ) 762/94 της Επιτροπής, της 6ης Απριλίου 1994, για τις λεπτομέρειες του κανονισμού 1765/92 του Συμβουλίου, όσον αφορά την παύση καλλιέργειας γαιών (ΕΕ L 90, σ. 8), ο κανονισμός 1765/92 «προβλέπει αντιστάθμιση για την παύση καλλιέργειας που πραγματοποιείται καθ’ υπέρβαση της υποχρέωσης των παραγωγών, για να υπάρξει καλύτερος έλεγχος της παραγωγής· […] ο στόχος αυτός μπορεί να επιτευχθεί μόνον εάν η παύση καλλιέργειας γαιών πραγματοποιείται σε εκτάσεις με αροτριαίες καλλιέργειες· […] στις σχετικές διατάξεις, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η ποικιλία των γεωργικών διαρθρώσεων της Κοινότητας».
10. Σύμφωνα με το άρθρο 2, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 762/94, «με τον όρο “παύση καλλιέργειας” νοείται η απόσυρση από την καλλιέργεια μιας εκτάσεως που είχε καλλιεργηθεί για τη συγκομιδή του προηγούμενου έτους».
Ο κανονισμός (ΕΟΚ) 3887/92
11. Ο κανονισμός 3887/92 διευκρινίζει τις λεπτομέρειες εφαρμογής του ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης και ελέγχου σχετικά με ορισμένα καθεστώτα κοινοτικών ενισχύσεων. Μεταξύ άλλων, θεσπίζει ελέγχους για την εξακρίβωση της τηρήσεως των προϋποθέσεων χορηγήσεως των ενισχύσεων στον τομέα «εκτάσεις».
12. Σύμφωνα με το άρθρο 9 του κανονισμού 3887/92:
«1. Όταν διαπιστωθεί ότι η πράγματι καθορισθείσα έκταση είναι μεγαλύτερη από τη δηλωθείσα στην αίτηση χορήγησης ενίσχυσης για εκτάσεις, για τον υπολογισμό του ύψους της ενίσχυσης λαμβάνεται υπόψη η δηλωθείσα έκταση.
2. Όταν διαπιστωθεί ότι η δηλωθείσα έκταση στην αίτηση ενίσχυσης υπερβαίνει την καθορισθείσα έκταση, το ποσό της ενίσχυσης υπολογίζεται βάσει της έκτασης που έχει πράγματι καθορισθεί κατά τη διάρκεια του ελέγχου. Εντούτοις, εκτός από τις περιπτώσεις ανωτέρας βίας, η καθορισθείσα έκταση μειώνεται κατά δύο φορές το πλεόνασμα που διαπιστώθηκε, όταν αυτό υπερβαίνει το 3 % ή δύο εκτάρια και ισούται με το 20 % κατ’ ανώτατο όριο της καθορισθείσας έκτασης.
Σε περίπτωση που το διαπιστωθέν πλεόνασμα υπερβαίνει το 20 % της καθορισθείσας έκτασης, δεν χορηγείται καμία ενίσχυση ή αντιστάθμιση που να συνδέεται με την έκταση.
[…]
Οι μειώσεις δεν εφαρμόζονται αν, για τον καθορισμό της έκτασης, ο κάτοχος εκμετάλλευσης αποδεικνύει ότι βασίστηκε ορθά σε στοιχεία αναγνωρισμένα από την αρμόδια αρχή.
[…]
Κατά την έννοια του παρόντος άρθρου, ως καθορισθείσα έκταση νοείται εκείνη για την οποία έχουν τηρηθεί όλοι οι κανονιστικοί όροι.
3. Για την εφαρμογή των παραγράφων 1 και 2, λαμβάνονται υπόψη μόνο και χωριστά οι εκτάσεις για ζωοτροφές, οι εκτάσεις στις οποίες έχει παύσει προσωρινά η καλλιέργεια και εκείνες στις οποίες πραγματοποιούνται διάφορες αροτριαίες καλλιέργειες, για τις οποίες εφαρμόζεται διαφορετικό ποσό ενίσχυσης.
4. α)	Οι εκτάσεις που έχουν καθιερωθεί σύμφωνα με τις διατάξεις των παραγράφων 1, 2 και 3 για τους σκοπούς του υπολογισμού της ενίσχυσης, χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό του ορίου των πριμοδοτήσεων που αναφέρονται στα άρθρα 4ζ και 4η του κανονισμού (ΕΟΚ) 805/68, καθώς και για τον υπολογισμό της αντισταθμιστικής αποζημίωσης.
Ο υπολογισμός της μέγιστης επιλέξιμης έκτασης για αντισταθμιστικές αποζημιώσεις σε παραγωγούς αροτριαίων καλλιεργειών γίνεται με βάση την έκταση της πράγματι καθορισθείσας έκτασης που τέθηκε σε προσωρινή παύση της καλλιέργειας και κατ’ αναλογία των διαφόρων καλλιεργειών.
β) Σε περίπτωση μεταβίβασης της υποχρέωσης παύσης της καλλιέργειας, οι υπολογισμοί, που αναφέρονται στο στοιχείο α), της μέγιστης έκτασης που είναι επιλέξιμη για αντισταθμιστικές πληρωμές για τους παραγωγούς αροτριαίων καλλιεργειών γίνονται ως εξής:
– όσον αφορά την εκμετάλλευση στην οποία έχει τηρηθεί η μεταβιβασθείσα υποχρέωση παύσης της καλλιέργειας, με βάση την καθορισθείσα έκταση παύσης καλλιέργειας μείον τη μεταβιβασθείσα έκταση παύσης καλλιέργειας,
– όσον αφορά την εκμετάλλευση η οποία μεταβίβασε την υποχρέωση παύσης της καλλιέργειας, με βάση την καθορισθείσα έκταση παύσης της καλλιέργειας, συμπεριλαμβανομένης της μεταβιβασθείσας έκτασης παύσης της καλλιέργειας.»
[…]»
Η εθνική νομοθεσία
13. Το άρθρο 1 της Verordnung über eine Stützungsregelung für Erzeuger bestimmter landwirtschaftlicher Kulturpflanzen (κανονιστικής διατάξεως περί του καθεστώτος στηρίξεως των παραγωγών ορισμένων αροτριαίων καλλιεργειών, BGBl. 1995 I, σ. 1561, στο εξής: KVO) ορίζει:
«Οι διατάξεις της παρούσας κανονιστικής αποφάσεως ισχύουν για την εκτέλεση των νομοθετικών πράξεων του Συμβουλίου και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που αφορούν τη θέσπιση καθεστώτος στηρίξεως των παραγωγών ορισμένων αροτριαίων καλλιεργειών καθώς και ενός ολοκληρωμένου διοικητικού και εποπτικού συστήματος για ορισμένες κοινοτικές ρυθμίσεις που αφορούν την καταβολή ενισχύσεων σχετικά με:
1. την απλοποιημένη αντισταθμιστική πληρωμή σε μι κροπαραγωγούς,
2. τη γενική αντισταθμιστική πληρωμή σε παραγωγούς οι οποίοι παύουν προσωρινώς την καλλιέργεια σε ορισμένες εκτάσεις,
3. την προσωρινή παύση καλλιέργειας στο πλαίσιο της ρυθμίσεως σχετικά με τη γενική αντισταθμιστική πληρωμή,
4. την εκ νέου καλλιέργεια πρώτων υλών σε εκτάσεις που έχουν παύσει προσωρινώς να καλλιεργούνται στο πλαίσιο της ρυθμίσεως για τη γενική αντισταθμιστική πληρωμή.»
14. Σύμφωνα με το άρθρο 12a, παράγραφος 1, πρώτη περίοδος, της KVO:
«Αντισταθμιστικές πληρωμές για εκτάσεις στις οποίες έχει παύσει προσωρινώς η καλλιέργεια μπορούν να χορηγηθούν κατ’ ανώτατο όριο για το 33 % των εκτάσεων μιας εκμεταλλεύσεως για τις οποίες έχει υποβληθεί αίτηση καταβολής αντισταθμιστικών πληρωμών βάσει των νομοθετικών πράξεων που μνημονεύονται στο άρθρο 1.»
Η διαφορά της κύριας δίκης και το προδικαστικό ερώτημα
15. Από τη διάταξη παραπομπής προκύπτει ότι ο M. Kruck, γεωργός εγκατεστημένος στο ομόσπονδο κράτος του Βρανδεμβούργου, υπέβαλε, για την περίοδο εμπορίας 1996-1997, αίτηση καταβολής αντισταθμιστικής πληρωμής για επιφάνεια 13,3830 εκταρίων καλλιεργούμενη με πρωτεϊνούχα προϊόντα, 45,9521 εκταρίων καλλιεργούμενη με ελαιώδες λινάρι και 29,2247 εκταρίων η οποία τελούσε σε προσωρινή παύση καλλιέργειας.
16. Με την από 6 Ιανουαρίου 1997 απόφασή του, το Landkreis Potsdam-Mittelmark αρνήθηκε να χορηγήσει ενίσχυση για τις καλλιεργούμενες εκτάσεις για τον λόγο ότι ένα μέρος των δηλωθεισών εκτάσεων δεν ήσαν επιλέξιμες, ήτοι 2,5 εκτάρια των εκτάσεων που καλλιεργούνταν με πρωτεϊνούχα προϊόντα και 29,5998 εκτάρια των εκτάσεων που καλλιεργούνταν με ελαιώδες λινάρι, και επομένως τούτο υπερέβαινε σε αμφότερες τις περιπτώσεις το 20 % των εκτάσεων για τις οποίες είχε πράγματι διαπιστωθεί ότι ήσαν επιλέξιμες για την καταβολή ενισχύσεως.
17. Περαιτέρω, σύμφωνα με το Landkreis Potsdam-Mittelmark, ζήτημα καταβολής αντισταθμιστικής πληρωμής για τις εκτάσεις που τελούσαν σε προσωρινή παύση καλλιέργειας ετίθετο μόνο για το 33 % των επιλέξιμων εκτάσεων. Στην περίπτωση του M. Kruck, λαμβανομένης υπόψη της επιλέξιμης καλλιεργούμενης εκτάσεως και της σχετικής με το ομόσπονδο κράτος του Βρανδεμβούργου συνολικής μειώσεως των αντισταθμιστικών πληρωμών, η αντισταθμιστική πληρωμή για την προσωρινή παύση της καλλιέργειας χορηγήθηκε μόνο για έκταση 12,76 εκταρίων.
18. Στις 6 Μαΐου 1997, το Landkreis Potsdam-Mittelmark απέρριψε τη διοικητική προσφυγή του προσφεύγοντος.
19. Κατά τη διάρκεια της ένδικης διαδικασίας που ακολούθησε, το Verwaltungsgericht Potsdam (διοικητικό πρωτοδικείο του Potsdam) τροποποίησε την εν λόγω απόφαση κρίνοντας έκταση 11,1530 εκταρίων ως επιλέξιμη για καλλιέργεια πρωτεϊνούχων προϊόντων. Αντιθέτως, η προσφυγή απορρίφθηκε όσον αφορά τις εκτάσεις καλλιέργειας ελαιώδους λιναριού. Το Oberverwaltungsgericht für das Land Brandenburg (διοικητικό εφετείο του ομόσπονδου κράτους του Βρανδεμβούργου) επικύρωσε την απόφαση αυτή.
20. Το Bundesverwaltungsgericht (ομοσπονδιακό διοικητικό δικαστήριο) απέρριψε την αίτηση αναιρέσεως που άσκησε ο M. Kruck κατά της αποφάσεως του Oberverwaltungsgericht für das Land Brandenburg, καθόσον η αίτηση αυτή αφορούσε την αντισταθμιστική πληρωμή για το ελαιώδες λινάρι.
21. Ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου αντικείμενο της διαφοράς εξακολουθεί να είναι η αξίωση για καταβολή αντισταθμιστικής πληρωμής λόγω εκούσιας προσωρινής παύσης της καλλιέργειας.
22. Συναφώς, το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει ότι δεν διαπιστώθηκε ότι ο προσφεύγων της κύριας δίκης ανέγραψε υπέρογκα στοιχεία στην αίτησή του σε σχέση με τις εκτάσεις στις οποίες είχε παύσει προσωρινώς η καλλιέργεια ή χρησιμοποιούσε τις εκτάσεις αυτές κατά τρόπο ανεπίτρεπτο. Εξάλλου, το αιτούν δικαστήριο διευκρινίζει ότι οι αναφερόμενες στην αίτησή του εκτάσεις δεν υπερβαίνουν το 33 % των εκτάσεων της εκμεταλλεύσεως για τις οποίες υποβλήθηκε η αίτηση καταβολής αντισταθμιστικής πληρωμής. Συνεπώς, η αναφερόμενη στην αίτηση έκταση μπορούσε, κατ’ αρχήν, να τύχει ενισχύσεως.
23. Ωστόσο, εφόσον, μετά τη διαπίστωση παρατυπιών ως προς τις εκτάσεις των αροτριαίων καλλιεργειών, μειώθηκαν οι αντισταθμιστικές πληρωμές για τις εκτάσεις αυτές, το αιτούν δικαστήριο ερωτά αν το γεγονός αυτό έχει συνέπειες για την καταβολή αντισταθμιστικών πληρωμών λόγω προσωρινής παύσης της καλλιέργειας.
24. Το Bundesverwaltungsgericht παρατηρεί ότι οι συνέπειες της παρατυπίας, λόγω της μη τηρήσεως των επιβαλλομένων κατά την καλλιέργεια των πρωτεϊνούχων προϊόντων και του ελαιώδους λιναριού προϋποθέσεων, περιορίζονται στη χορηγηθείσα για τα είδη αυτά ενίσχυση.
25. Πράγματι, το άρθρο 9 του κανονισμού 3887/92 δεν προβλέπει εκ πλαγίου επιπτώσεις επί της καταβολής αντισταθμιστικών πληρωμών λόγω προσωρινής παύσης της καλλιέργειας. Αντιθέτως, σύμφωνα με το αιτούν δικαστήριο, δυνάμει του άρθρου 9, παράγραφος 3, του κανονισμού 3887/92, οι εκτάσεις που έχουν παύσει προσωρινώς να καλλιεργούνται αποτελούν ρητώς μια χωριστή «κατηγορία».
26. Υπό τις συνθήκες αυτές, το Bundesverwaltungsgericht αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:
«Πρέπει το άρθρο 9, παράγραφοι 2 έως 4, του κανονισμού [3887/92] να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η μέγιστη επιφάνεια, η οποία λαμβάνεται υπόψη για την καταβολή αντισταθμιστικών πληρωμών λόγω της προσωρινής παύσης της καλλιέργειας γαιών βάσει του άρθρου 7, παράγραφος 6, δεύτερη και τέταρτη περίοδος, του κανονισμού [1765/92], υπολογίζεται βάσει των αροτριαίων εκτάσεων που αναγράφονται στην αίτηση περί καταβολής αντισταθμιστικών πληρωμών ή βάσει των πράγματι καθορισθεισών εκτάσεων;»
Επί του προδικαστικού ερωτήματος
27. Πρώτον, υπενθυμίζεται ότι, σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 2, του κανονισμού 1765/92 που θεσπίζει καθεστώς στήριξης για τους παραγωγούς αροτριαίων καλλιεργειών, η αντισταθμιστική πληρωμή χορηγείται για εκτάσεις αροτριαίων καλλιεργειών ή για την προσωρινή παύση καλλιέργειας γαιών σύμφωνα με το άρθρο 7 του κανονισμού αυτού.
28. Σύμφωνα με την έκτη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 762/94, ο στόχος της προσωρινής παύσης της καλλιέργειας για καλύτερο έλεγχο της παραγωγής μπορεί να επιτευχθεί μόνον εάν η παύση καλλιέργειας γαιών που υπερβαίνει την υποχρέωση των παραγωγών αφαιρείται από την έκταση των αροτριαίων καλλιεργειών.
29. Σύμφωνα με το άρθρο 7, παράγραφος 6, του κανονισμού 1765/92, «η έκταση που τίθεται [εκούσια] σε αγρανάπαυση δεν μπορεί να υπερβεί την έκταση που διατίθεται σε άλλες αροτριαίες καλλιέργειες για την οποία έχει ζητηθεί αντισταθμιστική πληρωμή».
30. Περαιτέρω, τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν μικρότερο ποσοστό προσωρινής παύσης της καλλιέργειας ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι ιδιαίτερες απαιτήσεις της γεωργίας τους. Στη Γερμανία, το όριο αυτό καθορίστηκε στο 33% με το άρθρο 12a, παράγραφος 1, πρώτη περίοδος, της KVO.
31. Συνομολογείται ότι η σχέση μεταξύ των εκτάσεων που πρόκειται να τεθούν σε αγρανάπαυση και των εκτάσεων αροτριαίων καλλιεργειών που αποτελούν το αντικείμενο αιτήσεως καταβολής αντισταθμιστικών πληρωμών σκοπεί μόνο να καθορίσει το ποσοστό των γαιών που δύνανται να τεθούν σε αγρανάπαυση.
32. Η έννοια των εκτάσεων αροτριαίων καλλιεργειών για τις οποίες ζητήθηκε η καταβολή αντισταθμιστικών πληρωμών του άρθρου 7, παράγραφος 6, του κανονισμού 1765/92 σημαίνει ότι οι εν λόγω εκτάσεις πρέπει πράγματι να χρησιμοποιούνται για τις καλλιέργειες αυτές.
33. Περαιτέρω, εφόσον το άρθρο 9 του κανονισμού 1765/92 αποκλείει την καταβολής αντισταθμιστικών πληρωμών για ορισμένες εκτάσεις, οι ίδιες αυτές εκτάσεις δεν μπορούν να αποτελέσουν εκτάσεις αροτριαίων καλλιεργειών, κατά την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 6, του ιδίου κανονισμού, για τον υπολογισμό των εκτάσεων που είναι επιλέξιμες για αγρανάπαυση.
34. Δεύτερον, υπενθυμίζεται ότι, σύμφωνα με την έβδομη και ένατη αιτιολογική σκέψη, οι στόχοι του κανονισμού 3887/92 είναι ο έλεγχος της τηρήσεως των διατάξεων σε θέματα κοινοτικών ενισχύσεων με τρόπο αποτελεσματικό και η θέσπιση διατάξεων που αποσκοπούν στην πρόληψη και την επιβολή κυρώσεων κατά τρόπο αποτελεσματικό σε περιπτώσεις παρατυπιών και απάτης (βλ., συναφώς, αποφάσεις της 1ης Ιουλίου 2004, C‑295/02, Gerken, Συλλογή 2004, σ. I‑6369, σκέψη 41, και της 24ης Μαΐου 2007, C‑45/05, Maatschap Schonewille-Prins, που δεν έχει ακόμη δημοσιευτεί στη Συλλογή, σκέψη 63).
35. Πράγματι, για να επιτευχθούν οι στόχοι αυτοί, το άρθρο 9, παράγραφος 2, του εν λόγω κανονισμού, σε περίπτωση κατά την οποία η έκταση που δηλώθηκε στην αίτηση χορηγήσεως ενισχύσεων «εκτάσεις» υπερβαίνει την καθορισθείσα κατόπιν ελέγχου έκταση, προβλέπει κυρώσεις κλιμακούμενες ανάλογα με τη σοβαρότητα της τελεσθείσας μη σύννομης πράξεως.
36. Συναφώς, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, για την εφαρμογή των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 9 του κανονισμού 3887/92, λαμβάνονται υπόψη μόνον και χωριστά οι εκτάσεις για ζωοτροφές, οι εκτάσεις που έχουν παύσει προσωρινώς να καλλιεργούνται και οι εκτάσεις στις οποίες πραγματοποιούνται διάφορες αροτριαίες καλλιέργειες.
37. Επομένως, καθεμία από τις εν λόγω κατηγορίες εκτάσεων που δηλώθηκαν στην αίτηση χορηγήσεως ενισχύσεων πρέπει να ληφθεί υπόψη χωριστά από της απόψεως του ελέγχου τηρήσεως των προϋποθέσεων που απαιτούνται για την καταβολή αντισταθμιστικών πληρωμών και των εννόμων συνεπειών που προκύπτουν από τον έλεγχο αυτό.
38. Συνεπώς, στο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 9 του κανονισμού 3887/92 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ο υπολογισμός της μέγιστης επιφάνειας που λαμβάνεται υπόψη για την καταβολή αντισταθμιστικών πληρωμών λόγω προσωρινής παύσης της καλλιέργειας, δυνάμει του άρθρου 7, παράγραφος 6, πρώτο εδάφιο, δεύτερη και τέταρτη περίοδος, του κανονισμού 1765/92, γίνεται βάσει των εκτάσεων καλλιέργειας που αναγράφονται στην αίτηση περί καταβολής αντισταθμιστικών πληρωμών, εφόσον οι εκτάσεις αυτές χρησιμοποιούνται πράγματι για αροτριαίες καλλιέργειες και η επιφάνεια αυτή δεν περιλαμβάνει εκτάσεις που αποκλείονται από την καταβολή αντισταθμιστικών πληρωμών, σύμφωνα με το άρθρο 9 του κανονισμού 1765/92.
Επί των δικαστικών εξόδων
39. Δεδομένου ότι η διαδικασία έχει, ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης, τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου, σε αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) αποφαίνεται:
Το άρθρο 9 του κανονισμού (ΕΟΚ) 3887/92 της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 1992, για τις λεπτομέρειες εφαρμογής του ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης και ελέγχου σχετικά με ορισμένα καθεστώτα κοινοτικών ενισχύσεων, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (EΚ) 1648/95 της Επιτροπής, της 6ης Ιουλίου 1995, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ο υπολογισμός της μέγιστης επιφάνειας που λαμβάνεται υπόψη για την καταβολή αντισταθμιστικών πληρωμών λόγω προσωρινής παύσης της καλλιέργειας, δυνάμει του άρθρου 7, παράγραφος 6, πρώτο εδάφιο, δεύτερη και τέταρτη περίοδος, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1765/92 του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1992, για τη θέσπιση καθεστώτος στήριξης των παραγωγών ορισμένων αροτριαίων καλλιεργειών, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (EΚ) 2989/95 του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1995, γίνεται βάσει των εκτάσεων καλλιέργειας που αναγράφονται στην αίτηση περί καταβολής αντισταθμιστικών πληρωμών, εφόσον οι εκτάσεις αυτές χρησιμοποιούνται πράγματι για αροτριαίες καλλιέργειες και η επιφάνεια αυτή δεν περιλαμβάνει εκτάσεις που αποκλείονται από την καταβολή αντισταθμιστικών πληρωμών, σύμφωνα με το άρθρο 9 του κανονισμού 1765/92.