CELEX: 61989CJ0066
Κοινό δασμολόγιο
Διάκριση 85.21 Δ ΙΙ
Δίσκοι από πυρίτιο

Με απόφαση της 24ης Φεβρουαρίου 1989, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 6 Μαρτίου 1989 το tribunal d'instance του Mans υπέβαλε, δυνάμει του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, τρία προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία του κανονισμού (ΕΟΚ) 1203/86 της Επιτροπής, της 23ης Απριλίου 1986, σχετικά με την κατάταξη προϊόντων στη διάκριση 85.21 Δ II του κοινού δασμολογίου (
ΕΕ L 108, σ. 20
).
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ του directeur général des douanes et des droits indirects ( γενικού διευθυντή τελωνείων και εμμέσων φόρων ) και της εταιρίας Powerex-Europe όσον αφορά τη δασμολογική κατάταξη των δίσκων πυριτίου για τις εισαγωγές τις οποίες πραγματοποίησε η τελευταία μεταξύ της 16ης Μαΐου και της 14ης Σεπτεμβρίου 1986.
Η εταιρία Powerex-Europe εισήγαγε από τις Ηνωμένες Πολιτείες στη Γαλλία δίσκους πυριτίου οι οποίοι προορίζονταν να μετατραπούν, μετά από ορισμένη επεξεργασία, σε διατάξεις με ημιαγωγό. Τα εισαχθέντα εξαρτήματα είναι δύο τύπων, Α και Β, οι οποίοι αντιστοιχούν σε δύο διαφορετικούς βαθμούς επεξεργασίας των εξαρτημάτων αυτών και σε διαφορετικά στάδια εισαγωγής τους στη χρησιμοποιούμενη από την εν λόγω εταιρία διαδικασία παραγωγής. Οι δίσκοι αυτοί έχουν υποβληθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες σε θερμική διάχυση και, στη συνέχεια, έχουν συγκολληθεί σε υπόθεμα από μολυβδένιο. Τα εξαρτήματα τύπου Β έχουν επιπλέον ένα επιφανειακό στρώμα, το οποίο δημιουργείται με λείανση της επιφάνειας του δίσκου πυριτίου. Αυτό το επιφανειακό στρώμα καλύπτεται με μονωτικό βερνίκι, επεξεργασία η οποία πραγματοποιείται και αυτή στο σύνολο της πριν από την εισαγωγή τους στη Γαλλία.
Η εισαγωγική εταιρία δήλωσε τα είδη αυτά στην τελωνειακή υπηρεσία ως ξεχωριστά τεμάχια (ανταλλακτικά) ημιαγωγών, που αντιστοιχούν στη διάκριση 85.21 Ε του κοινού δασμολογίου, στα οποία επιβάλλεται δασμός 5,8 %. Η γαλλική τελωνειακή υπηρεσία, η οποία στηρίχθηκε στον κανονισμό 1203/86, θεώρησε ότι τα εισαγόμενα εμπορεύματα υπάγονται στη δασμολογική διάκριση 85.21 Δ II « δίοδοι, κρυσταλλολυχνίες και παρόμοιες διατάξεις με ημιαγωγό », για την οποία προβλέπεται δασμός 17 ο/ο, εκτιμώντας ότι αυτά τα εμπορεύματα δεν αποτελούν ανταλλακτικά, αλλά εξαρτήματα σε σχεδόν τελειωμένη κατάσταση, τα οποία έχουν τα ουσιώδη χαρακτηριστικά του τελειωμένου είδους. Βάσει αυτής της εκτιμήσεως επέβαλε πρόσθετο δασμό ο οποίος αντιστοιχούσε στη διαφορά μεταξύ των δασμών που έπρεπε να καταβληθούν κατ' αυτήν και των πράγματι καταβληθέντων.
Η εισαγωγική εταιρία άσκησε προσφυγή κατά της κατατάξεως αυτής ενώπιον του tribunal d'instance του Mans. Το δικαστήριο αυτό έκρινε, μετά τη διενέργεια πραγματογνωμοσύνης, ότι εξακολουθούσαν να υφίστανται αμφιβολίες όσον αφορά τη δασμολογική κατάταξη του εν λόγω εμπορεύματος, ανέστειλε τη διαδικασία και υπέβαλε τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα, ζητώντας από το Δικαστήριο να αποφανθεί:
« 1)
Αν οι δύο κατηγορίες προϊόντων που εισήγαγε η εταιρία Powerex-Europe — των οποίων οι ιδιότητες και τα χαρακτηριστικά έχουν περιγραφεί από τον πραγματογνώμονα Camus στην κατ' αντιμωλίαν έκθεση του της 29ης Δεκεμβρίου 1988 — εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κοινοτικού κανονισμού 1203/86 της 23ης Απριλίου 1986.
2)
Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1) αν ο εν λόγω κανονισμός πρέπει να θεωρηθεί ανίσχυρος για τους προβαλλόμενους από την εταιρία Powerex-Europe λόγους.
3)
Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 2) αν η απόφαση περί του ανίσχυρου θα παραγάγει αποτελέσματα επί των πραγματοποιηθεισών προ της εκδόσεως της εισαγωγών. »
Στην έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση αναπτύσσονται διεξοδικώς τα πραγματικά περιστατικά της διαφοράς της κύριας δίκης, η εφαρμοστέα κανονιστική ρύθμιση, καθώς και οι γραπτές παρατηρήσεις που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο. Τα στοιχεία αυτά της δικογραφίας δεν επαναλαμβάνονται κατωτέρω παρά μόνο καθόσον απαιτείται για τη συλλογιστική του Δικαστηρίου.
Με το πρώτο ερώτημα το εθνικό δικαστήριο ζητεί να πληροφορηθεί στην ουσία αν ο κανονισμός 1203/86 έχει την έννοια ότι εφαρμόζεται για τις δύο κατηγορίες εξαρτημάτων που εισήγαγε η εταιρία Powerex-Europe.
Για να δοθεί απάντηση στο ερώτημα αυτό πρέπει προηγουμένως να σημειωθεί ότι ο επίδικος κανονισμός αναφέρεται, στην πρώτη και την τέταρτη αιτιολογική του σκέψη, στους δίσκους από πυρίτιο οι οποίοι έχουν υποστεί επιλεγμένη διάχυση κατά τρόπο ώστε να δημιουργούνται ξεχωριστές περιοχές και τοποθετούνται σε υπόθεμα από μολυβδένιο, και οι οποίοι, αν και δεν είναι εφοδιασμένοι με θήκη και σύνδεση, αποτελούν ήδη, στην κατάσταση που παρουσιάζονται, διατάξεις με ημιαγωγό. Στο άρθρο 1 ο εν λόγω κανονισμός κατατάσσει τους δίσκους από πυρίτιο που έχουν αυτά τα χαρακτηριστικά στη διάκριση 85.21 Δ II.
Στη συνέχεια πρέπει να υπομνηστεί ο γενικός κανόνας 2, περίπτωση α ), για την ερμηνεία της ονοματολογίας του κοινού δασμολογίου, ο οποίος προβλέπει ότι « η κατονομασία είδους τινός εις ορισμένην κλάσιν του δασμολογίου καλύπτει το είδος τούτο, έστω και αν τούτο είναι μη πλήρες ή μη τελειωμένον, υπό την προϋπόθεσιν ότι, εις την κατάστασιν εις την οποία παρουσιάζεται, εμφανίζει τα ουσιώδη χαρακτηριστικά του πλήρους ή τελειωμένου είδους ».
Συναφώς πρέπει να διευκρινιστούν καταρχάς τα ουσιώδη χαρακτηριστικά μιας διατάξεως με ημιαγωγό. Προκύπτει από την έκθεση δικαστικής πραγματογνωμοσύνης, καθώς και από τις παρατηρήσεις που υποβλήθηκαν κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση, ότι οι εν λόγω διατάξεις έχουν δύο ουσιώδη χαρακτηριστικά: το πρώτο είναι ότι επιτρέπουν μεν τη διέλευση του ηλεκτρικού ρεύματος από τη μία πλευρά στην άλλη, την εμποδίζουν όμως κατά την αντίστροφη φορά. Το δεύτερο χαρακτηριστικό είναι ότι ο χρήστης αυτής της διατάξεως πρέπει να μπορεί να ελέγχει την ισχύ και την ένταση της ηλεκτρικής ροής η οποία διέρχεται κατά τη μία φορά, καθώς και να μπορεί επίσης να τη διακόπτει.
Στη συνέχεια πρέπει να καθοριστεί το χρονικό σημείο από το οποίο ένας δίσκος πυριτίου αποκτά τις ουσιώδεις ηλεκτρικές ιδιότητες μιας πλήρους ή τελειωμένης διατάξεως με ημιαγωγό, όπως περιγράφεται ανωτέρω.
Επ' αυτού πρέπει να γίνει δεκτό, όπως προκύπτει και από την έκθεση πραγματογνωμοσύνης, ότι ο δίσκος πυριτίου είναι ένα υλικό το οποίο δεν είναι καλός αγωγός του ηλεκτρικού ρεύματος παρά μόνο μετά από έγχυση πρόσθετων ουσιών. Αυτές οι πρόσθετες ουσίες ή προσμείξεις καθιστούν δυνατή τη διέλευση του ρεύματος από τη μία πλευρά του δίσκου στην άλλη. Υπάρχουν δύο μέθοδοι για την έγχυση προσθέτων ουσιών: η θερμική διάχυση και η διάχυση με ακτινοβόληση με δέσμη ηλεκτρονίων ή πρόσμειξη.
Βάσει της πρώτης μεθόδου, το κύριο μέρος των προσθέτων ουσιών εισάγεται εντός του δίσκου πυριτίου. Από το σημείο αυτό και μετά είναι δυνατή η διέλευση του ρεύματος, χωρίς εντούτοις αυτή να μπορεί να ελέγχεται με ακρίβεια, καθώς δεν είναι δυνατός ούτε ο έλεγχος της ηλεκτρικής ισχύος ούτε το χρονικό σημείο κατά το οποίο διακόπτεται το ρεύμα. Η δεύτερη μέθοδος συνίσταται στην επιλεγμένη εισαγωγή κατάλληλης πρόσμειξης. Βάσει της μεθόδου αυτής, το πυρίτιο υποβάλλεται σε ακτινοβόληση με ηλεκτρόνια υψηλής ταχύτητας. Με αυτή τη διαδικασία καθίσταται δυνατός ο έλεγχος ακριβώς της ενέργειας και της ροής των ηλεκτρονίων και η κατάλληλη προσαρμογή των αποτελεσμάτων της εισαγωγής προσμείξεως, πράγμα το οποίο δεν είναι δυνατό να γίνει μόνο με τη θερμική διάχυση.
Από τις παρατηρήσεις αυτές προκύπτει ότι η αναφερόμενη στον εν λόγω κανονισμό επιλεγμένη διάχυση είναι εκείνη η οποία προσδίδει σε ένα δίσκο από πυρίτιο τα ουσιώδη χαρακτηριστικά της πλήρους ή τελειωμένης διατάξεως με ημιαγωγό, δηλαδή η διάχυση με ακτινοβόληση με δέσμη ηλεκτρονίων. Με τον τρόπο αυτό, μολονότι δεν είναι εφοδιασμένος με θήκη και σύνδεση, ο δίσκος αυτός πρέπει να καταταγεί, κατ' εφαρμογήν των γενικών κανόνων 1 και 2, περίπτωση α), για την ερμηνεία της ονοματολογίας, στη διάκριση 85.21 Δ Π.
Αυτή η ερμηνεία του όρου « επιλεγμένη διάχυση » είναι σύμφωνη προς εκείνη η οποία προκύπτει βάσει του κανονισμού ( ΕΟΚ) 288/89 της Επιτροπής, της 3ης Φεβρουαρίου 1989, σχετικά με τον προσδιορισμό της καταγωγής ολοκληρωμένων κυκλωμάτων (
ΕΕ L 33, σ. 23
Χ στην τρίτη αιτιολογική σκέψη του οποίου ορίζεται ότι « η διάχυση, στο πλαίσιο αυτό, ορίζεται ως η διαδικασία με την οποία τα ολοκληρωμένα κυκλώματα σχηματίζονται σε υπόστρωμα ημιαγωγού με την επιλεκτική εισαγωγή κατάλληλης πρόσμειξης ».
Επομένως, πρέπει να εξακριβώνεται κάθε φορά αν τα εξαρτήματα τα οποία προορίζονται να προσαρμοστούν στη διάταξη με ημιαγωγό έχουν ήδη στην κατάσταση στην οποία βρίσκονται τα ουσιώδη χαρακτηριστικά πλήρους ή τελειωμένης διατάξεως με ημιαγωγό, δηλαδή αν έχουν ήδη υποβληθεί, πριν από την εισαγωγή τους, σε επιλεγμένη διάχυση με ακτινοβολία με δέσμη ηλεκτρονίων.
Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι αυτοί οι δίσκοι από πυρίτιο πρέπει να υποβληθούν αναγκαστικά, μετά την εισαγωγή τους, σε σημαντική επεξεργασία, ιδίως επιλεγμένη διάχυση με ακτινοβολία με δέσμη ηλεκτρονίων και, στη συνέχεια, στη λεγόμενη διαδικασία συναρμολογήσεως ή του εφοδιασμού τους με θήκη, καθώς δεν έχουν τα ουσιώδη χαρακτηριστικά των διατάξεων με ημιαγωγό που καθορίζονται στη διάκριση 85.21 Δ II και, επομένως, δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού
Συνεπώς, στο πρώτο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι ο κανονισμός 1203/86 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν εφαρμόζεται στους δίσκους από πυρίτιο που πρέπει αναγκαστικά να υποβληθούν, μετά την εισαγωγή τους, σε σημαντική επεξεργασία, περιλαμβάνουσα ιδίως επιλεγμένη διάχυση με ακτινοβολία με δέσμες ηλεκτρονίων και, στη συνέχεια, στη λεγόμενη διαδικασία της συναρμολογήσεως ή του εφοδιασμού τους με θήκη.
Ενόψει της απαντήσεως που δόθηκε στο πρώτο ερώτημα δεν είναι αναγκαίο να δοθούν απαντήσεις στο δεύτερο και το τρίτο ερώτημα, τα οποία υποβλήθηκαν μόνο για την περίπτωση που το Δικαστήριο δεχθεί ότι τα επίδικα προϊόντα εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού 1203/86.
Επί των δικαστικών εξόδων
Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η γαλλική κυβέρνηση και η επιτροπή των ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που κατέθεσαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, δεν αποδίδονται. Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος, έναντι των διαδίκων της κύριας δίκης, το οποίο ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ' αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων.

Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έκτο τμήμα),
κρίνοντας επί των ερωτημάτων που του υπέβαλε το tribunal d'instance του Mans με απόφαση της 24ης Φεβρουαρίου 1989, αποφαίνεται:

Ο κανονισμός ( ΕΟΚ ) 1203/86 της Επιτροπής, της 23ης Απριλίου 1986, σχετικά με την κατάταξη προϊόντων στη διάκριση 85.21 Δ II του κοινού δασμολογίου, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν εφαρμόζεται στους δίσκους από πυρίτιο που πρέπει αναγκαστικά να υποβληθούν μετά την εισαγωγή τους σε σημαντική επεξεργασία, περιλαμβάνουσα ιδίως επιλεγμένη διάχυση με ακτινοβολία με δέσμες ηλεκτρονίων και στη συνέχεια τη λεγόμενη διαδικασία της συναρμολογήσεως ή του εφοδιασμού τους με θήκη.

Κακούρης
Schockweiler
Mancini
O'Higgins
Diez de Velasco
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 17 Μαΐου 1990.
Ο γραμματέας
J.-G. Giraud
Ο πρόεδρος του έκτου τμήματος
Κ. Ν. Κακούρης
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.