CELEX: 62002TJ0020
Κοινοτικό σήμα
Αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού και λεκτικού κοινοτικού σήματος HAPPY DOG
Προγενέστερο εθνικό λεκτικό σήμα HAPPIDOG
Κίνδυνος συγχύσεως
Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94

Fifties, σκέψη 46).
45     Η ύπαρξη του κινδύνου συγχύσεως, που διαπιστώνεται με τον ανωτέρω τρόπο, μεταξύ των συγκρουόμενων σημείων δεν τίθεται υπό
αμφισβήτηση με την επιχειρηματολογία της προσφεύγουσας επί του περιγραφικού χαρακτήρα του λεκτικού συμπλέγματος «happy dog».
Καθόσον η προσφεύγουσα θέλησε να αναφερθεί στη σχέση την οποία δέχεται η νομολογία μεταξύ του βαθμού της διαφοράς του προγενέστερου
σήματος και της εκτάσεως της προστασίας του (προαναφερθείσες αποφάσεις SABEL, σκέψη 24, Canon, σκέψη 18, και Lloyd Schuhfabrik
Meyer, σκέψη 20), για να ισχυριστεί, με τον τρόπο αυτό, ότι δεν υφίσταται εν προκειμένω κίνδυνος συγχύσεως λόγω του μικρού
διακριτικού χαρακτήρα του προγενέστερου λεκτικού σήματος, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η επιχειρηματολογία αυτή στερείται
ερείσματος.
46     Πράγματι, και αν ακόμα υποτεθεί ότι το λεκτικό σύμπλεγμα «happy dog» μπορεί να θεωρηθεί ως περιγραφικό όσον αφορά τροφές για
σκύλους, αφενός, και ότι, κατά συνέπεια, το ίδιο το προηγούμενο λεκτικό σήμα μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει περιορισμένο διακριτικό
χαρακτήρα, αφετέρου, πρέπει να σημειωθεί ότι, λόγω της αλληλεξαρτήσεως των σχετικών παραγόντων για την εκτίμηση του κινδύνου
συγχύσεως, η ταυτότητα των προσδιοριζόμενων προϊόντων σε συνδυασμό με μεγάλη ομοιότητα των συγκρουόμενων σημείων, όπως αυτή
που διαπιστώνεται εν προκειμένω, αρκεί για να συναχθεί η ύπαρξη ενός τέτοιου κινδύνου (βλ. επ’ αυτού την απόφαση του Πρωτοδικείου
της 15ης Ιανουαρίου 2003, T-99/01, Drinks κατά ΓΕΕΑ – Karlsberg Brauerei (MYSTERY), Συλλογή 2003, σ. II‑43, σκέψη 36).
47     Από τις προηγούμενες σκέψεις προκύπτει ότι ο πρώτος λόγος που επικαλείται η προσφεύγουσα πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

Επί της μη εφαρμογής του άρθρου 12 του κανονισμού 40/94
Επιχειρήματα των διαδίκων
48     Η προσφεύγουσα εκθέτει ότι από τα άρθρα 12 του κανονισμού 40/94 προκύπτει ότι τα δικαιώματα του δικαιούχου κοινοτικού σήματος
περιορίζονται όταν ένας τρίτος χρησιμοποιεί, για τον προσδιορισμό των προϊόντων του, ενδείξεις, μεταξύ άλλων, περί το είδος,
την ποιότητα ή την αξία των εν λόγω προϊόντων. Σύμφωνα με τη διάταξη αυτή, η προστασία της οποίας χαίρει το προγενέστερο λεκτικό
σήμα δεν επιτρέπει την απαγόρευση της χρησιμοποιήσεως περιγραφικών όρων όπως «happy dog», όπως στην υπό κρίση υπόθεση.
49     Η προσφεύγουσα διατείνεται ότι εξέθεσε την επιχειρηματολογία αυτή στο πλαίσιο της ενώπιον του Γραφείου διαδικασίας, το Γραφείο
όμως δεν την εξέτασε «αλλ’ ούτε και έλαβε υπόψη το άρθρο 12 του κανονισμού 40/94». Με τον τρόπο αυτό το Γραφείο παρέβη τον
κανονισμό αυτό μη τηρώντας τις εφαρμοστέες διατάξεις του.
50     Το Γραφείο ισχυρίζεται ότι το άρθρο 12 του κανονισμού 40/94 δεν μπορεί να εφαρμόζεται στο πλαίσιο διαδικασίας καταχωρίσεως,
πράγμα το οποίο έχει δεχθεί το Δικαστήριο στο πλαίσιο της εφαρμογής των απολύτων λόγων απαραδέκτου (απόφαση του Δικαστηρίου
της 4ης Μαΐου 1999, C‑108/97 και C‑109/97, Windsurfing Chiemsee, Συλλογή 1999, σ. Ι‑2779) και βάσει σκέψεων που ισχύουν και
στο πλαίσιο διαδικασίας ανακοπής στηριζόμενης στο άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 40/94.
51     Η SCA Nutrition υποστηρίζει επίσης ότι το άρθρο 12 του κανονισμού 40/94 δεν έχει εφαρμογή σε διαδικασία καταχωρίσεως κοινοτικού
σήματος και ότι η προσφεύγουσα δεν μπορεί να επικαλείται τη διάταξη αυτή, διότι έχει προφανώς την πρόθεση να χρησιμοποιήσει
το κατατεθέν σημείο ως ένδειξη εμπορικής προελεύσεως, δηλαδή ως σήμα, πράγμα το οποίο δεν αντιστοιχεί στην έννοια της θεμιτής
χρήσεως, όπως αυτή προσδιορίζεται στο άρθρο 12 του κανονισμού 40/94.
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
52     Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι, σύμφωνα με το άρθρο 12 του κανονισμού 40/94, η προστασία της οποίας χαίρει το προγενέστερο
λεκτικό σήμα δεν μπορεί να συνεπάγεται για τους ανταγωνιστές απαγόρευση της χρησιμοποιήσεως περιγραφικών όρων όπως «happy
dog» για τα προϊόντα τους. .
53     Εντούτοις, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι από την εξέταση του συνόλου των εγγράφων που κατέθεσε η προσφεύγουσα κατά τη διοικητική
διαδικασία προκύπτει ότι ουδέποτε ανέφερε ρητά το άρθρο 12 του κανονισμού 40/94 ούτε, a fortiori ανέπτυξε επιχειρηματολογία
στηριζόμενη στη συγκεκριμένη αυτή διάταξη του εν λόγω κανονισμού. .
54     Υπό τις συνθήκες αυτές, η αιτίαση της προσφεύγουσας ότι το τμήμα προσφυγών παρέλειψε να αποφανθεί επί της εφαρμογής στη συγκεκριμένη
περίπτωση του άρθρου 12 του κανονισμού 40/94 στηρίζεται σε εσφαλμένη βάση και πρέπει να απορριφθεί.
55     Επιπλέον, και αν ακόμα υποτεθεί ότι το επιχείρημα που περιλαμβάνεται στην έκθεση των λόγων της προσφυγής κατά της αποφάσεως
του τμήματος ανακοπών, κατά το οποίο οι ανταγωνιστές πρέπει να μπορούν να χρησιμοποιούν ελεύθερα την περιγραφική έκφραση «happy
dog», μπορούσε να εκληφθεί από το τμήμα προσφυγών ως έμμεση αλλά αναγκαία παραπομπή στο άρθρο 12 του κανονισμού 40/94, πρέπει
να σημειωθεί ότι το άρθρο αυτό δεν έχει εφαρμογή στη διαδικασία καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος.
56     Πράγματι, το άρθρο 12 του κανονισμού 40/94, αφορά τους περιορισμούς του δικαιώματος το οποίο παρέχει ένα κοινοτικό σήμα στον
δικαιούχο του, στο πλαίσιο των εμπορικών συναλλαγών. Έτσι, κάποιος που, σε μια υποθετική περίπτωση, προσβάλει το σήμα μπορεί
να επικαλεσθεί, ενδεχομένως, τη διάταξη αυτή αμυνόμενος προκειμένου να απαλλαγεί από κάθε είδους μομφή σχετικά με την προσβολή
των δικαιωμάτων του δικαιούχου κοινοτικού σήματος το οποίο αποτελείται, ιδίως, από όρους που προσδιορίζουν την ποιότητα ή
άλλα χαρακτηριστικά του οικείου προϊόντος. Επομένως, το άρθρο 12 του κανονισμού 40/94, δεν μπορεί να λαμβάνεται υπόψη κατά
τη διαδικασία καταχωρίσεως σήματος, διότι δεν παρέχει στους τρίτους δικαίωμα χρήσεως των όρων αυτών ως σήματος, όπως υποστηρίζει
η προσφεύγουσα, αλλά περιορίζεται στο να διασφαλίζει ότι τρίτοι μπορούν να το χρησιμοποιούν περιγραφικά, ήτοι ως ένδειξη σχετική
με την ποιότητα ή τα άλλα χαρακτηριστικά του προϊόντος, υπό την προϋπόθεση ότι η χρήση αυτή γίνεται σύμφωνα με τα χρηστά συναλλακτικά
ήθη που ισχύουν στη βιομηχανία και το εμπόριο [βλ., κατ’ αναλογία, την προαναφερθείσα απόφαση Windsurfing Chiemsee, σκέψη
28, και την απόφαση του Πρωτοδικείου της 15ης Οκτωβρίου 2003, T‑295/01, Nordmilch κατά ΓΕΕΑ (OLDENBURGER), μη δημοσιευθείσα
ακόμα στη Συλλογή, σκέψεις 55 έως 57.
57     Επομένως, ο δεύτερος λόγος που επικαλείται η προσφεύγουσα πρέπει να απορριφθεί.
58     Από το σύνολο των προηγουμένων σκέψεων προκύπτει ότι η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί.

Επί των δικαστικών εξόδων
59     Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον
υπάρχει σχετικό αίτημα. Δεδομένου ότι η προσφεύγουσα ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα του Γραφείου και
της SCA Nutrition, σύμφωνα με τα σχετικά αιτήματά τους. Αντιθέτως, δεδομένου ότι η Provimi δεν διατύπωσε αίτημα περί δικαστικών
εξόδων, φέρει τα δικά της δικαστικά έξοδα.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ (τέταρτο τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Απορρίπτει την προσφυγή.
2)
Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικά της δικαστικά έξοδα, καθώς και σε εκείνα του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής
Αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) και της SCA Nutrition Ltd.
3)
Η Provimi Ltd καταδικάζεται στα δικά της δικαστικά έξοδα.
Legal
Tiili
Βηλαράς
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 31 Μαρτίου 2004.
Ο Γραμματέας

Ο Πρόεδρος
H. Jung

H. Legal
*
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.