CELEX: 62009CJ0250
Οδηγία 2000/78/ΕΚ
Άρθρο 6, παράγραφος 1
Απαγόρευση των διακρίσεων λόγω ηλικίας
Καθηγητές τριτοβάθμιας εκπαίδευσης
Εθνική διάταξη που προβλέπει τη σύναψη συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου μετά τη συμπλήρωση του 65ου έτους της ηλικίας
Αυτοδίκαιη συνταξιοδότηση στην ηλικία των 68 ετών
Δικαιολογητικοί λόγοι για τις διαφορές στη μεταχείριση λόγω ηλικίας

της 7ης Σεπτεμβρίου 2006, C‑180/04, Vassallo, Συλλογή 2006, σ. I‑7251, σκέψη 26 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
Το Δικαστήριο πάντως έχει διασαφηνίσει τις συνέπειες που έχει για τη διαφορά μεταξύ ιδιώτη και δημόσιου φορέα το ασύμβατο
της εθνικής νομοθεσίας με την απαγόρευση των διακρίσεων λόγω ηλικίας, την οποία επιβάλλουν, όσον αφορά τις εργασιακές συνθήκες
και τους όρους απασχόλησης, τα άρθρα 2 και 3, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, της οδηγίας 2000/78. Το Δικαστήριο έχει αποφανθεί
ότι οι εθνικοί νόμοι που είναι αντίθετοι προς την εν λόγω οδηγία πρέπει, στην περίπτωση  αυτή, να παραμένουν ανεφάρμοστοι
(βλ., επ’ αυτού, προπαρατεθείσα απόφαση Petersen, σκέψη 81).
Κατά συνέπεια, στο αιτούν δικαστήριο πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι, σε περίπτωση διαφοράς μεταξύ δημόσιου φορέα και ιδιώτη,
εφόσον η επίμαχη στις κύριες δίκες εθνική ρύθμιση δεν πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/78,
το εθνικό δικαστήριο είναι υποχρεωμένο να μην εφαρμόσει την εν λόγω ρύθμιση.

Επί του τρίτου ερωτήματος
Με το τρίτο ερώτημα το αιτούν δικαστήριο ζητεί από το Δικαστήριο να ερμηνεύσει την επίμαχη εθνική νομοθεσία.
Υπενθυμίζεται συναφώς ότι, στο πλαίσιο της διαδικασίας του άρθρου 267 ΣΛΕΕ, το Δικαστήριο δεν έχει αρμοδιότητα για την ερμηνεία
της εθνικής νομοθεσίας, καθόσον η ερμηνεία αυτή εναπόκειται αποκλειστικά στο αιτούν δικαστήριο (βλ. απόφαση της 7ης Σεπτεμβρίου
2006, C‑53/04, Marrosu και Sardino, Συλλογή 2006, σ. I‑7213, σκέψη 54).
Σε ορισμένες περιπτώσεις το Δικαστήριο συνήγαγε από ερωτήματα που αφορούσαν εκ πρώτης όψεως την εθνική νομοθεσία ορισμένη
προβληματική σχετική με την ερμηνεία του δικαίου της Ένωσης, της οποίας η εξέταση από το Δικαστήριο θα μπορούσε να βοηθήσει
το αιτούν δικαστήριο να επιλύσει τη διαφορά που είχε υποβληθεί στην κρίση του.
Στην υπόθεση C‑268/09 όμως, στο πλαίσιο της οποίας έχει υποβληθεί το τρίτο ερώτημα, δεν είναι δυνατή η συναγωγή τέτοιας προβληματικής,
διαφορετικής από την προβληματική που εξετάστηκε ενόψει της απάντησης στα δύο πρώτα ερωτήματα.
Κατά συνέπεια, δεν χρειάζεται να δοθεί απάντηση στο τρίτο ερώτημα.

Επί των δικαστικών εξόδων
Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον
του εθνικού δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι κατέθεσαν
παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) αποφαίνεται:
Η οδηγία 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην
απασχόληση και την εργασία, και ειδικότερα το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής, έχει την έννοια ότι δεν αντιβαίνει
σ’ αυτή η εθνική ρύθμιση που, όπως η επίμαχη στις κύριες δίκες ρύθμιση, προβλέπει ότι οι καθηγητές τριτοβάθμιας εκπαίδευσης
συνταξιοδοτούνται αυτοδικαίως, όταν συμπληρώσουν το 68ο έτος της ηλικίας τους, και ότι μετά τη συμπλήρωση του 65ου έτους μπορούν
να συνεχίσουν τη δραστηριότητά τους βάσει μόνο συμβάσεων ορισμένου χρόνου που συνάπτονται για ένα έτος και μπορούν να ανανεώνονται
δύο φορές κατ’ ανώτατο όριο, εφόσον η ρύθμιση αυτή εξυπηρετεί θεμιτό στόχο, αναγόμενο κυρίως στην πολιτική που εφαρμόζεται
στον τομέα της απασχόλησης και της αγοράς εργασίας, όπως είναι η διασφάλιση ορισμένου ποιοτικού επιπέδου της εκπαίδευσης και
η βέλτιστη κατανομή των καθηγητικών θέσεων μεταξύ των γενιών, και εφόσον παρέχει τα πρόσφορα και αναγκαία μέσα για την επίτευξη
του στόχου αυτού. Στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να εξακριβώσει τη συνδρομή των προϋποθέσεων αυτών.
Σε περίπτωση διαφοράς μεταξύ δημόσιου φορέα και ιδιώτη, εφόσον μια εθνική ρύθμιση όπως η επίμαχη στις κύριες δίκες δεν πληροί
τις προϋποθέσεις του άρθρου 6, παράγραφος 1 της οδηγίας 2000/78, το εθνικό δικαστήριο είναι υποχρεωμένο να μην εφαρμόσει τη
ρύθμιση αυτή.
(υπογραφές)
*
Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική.