CELEX: 62007FJ0104
Sprawy pracownicze
Zatrudnienie

1.
Urzędnicy – Skarga – Akt niekorzystny – Decyzja wydana po ponownym zbadaniu wcześniejszej decyzji – Odmowa zatrudnienia członka
personelu kontraktowego po wydaniu opinii przez komisję lekarską
(regulamin pracowniczy, art. 33, art. 90 art. 2; warunki zatrudnienia innych pracowników, art. 83)
2.
Urzędnicy – Warunki zatrudnienia innych pracowników – Zatrudnienie personelu kontraktowego na podstawie art. 2 załącznika
do warunków zatrudnienia innych pracowników
(warunki zatrudnienia innych pracowników, art. 82 ust. 3 lit. d), załącznik, art. 2)
1.
Skarga o stwierdzenie nieważności, wniesiona na wyłącznie potwierdzającą wcześniejszą, niezaskarżoną w terminie decyzję, jest
niedopuszczalna; należy podkreślić przy tym, że kwalifikacja ta wymaga oczywiście, by rozpatrywany akt nie zawierał żadnego
nowego elementu w stosunku do tej decyzji, i że nie został poprzedzony ponownym rozpatrzeniem sytuacji jego adresata.
Jednakże w ramach skargi na odmowną decyzję w sprawie zatrudnienia członka personelu kontraktowego z uwagi na jego fizyczną
niezdolność do pracy, stwierdzoną w trakcie badania lekarskiego w związku z zatrudnieniem, uznanie prawa do zwrócenia się
do komisji lekarskiej zgodnie z art. 33 regulaminu pracowniczego prowadzi do tego, że to decyzję wydaną po wydaniu opinii
przez tę komisję, a nie pierwotną decyzję, należy uznać za akt niekorzystny w rozumieniu art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego.
Przeciwny pogląd skutkowałby bowiem pozbawieniem skuteczności uznanego w regulaminie pracowniczym prawa do zwrócenia się o opinię
komisji lekarskiej. W tym względzie, gdyby tylko uprzednią decyzję odmowną w sprawie zatrudnienia należało uważać za akt niekorzystny,
osoby pragnące zwrócić się o opinię komisji lekarskiej, celem uniknięcia ewentualnego przekroczenia wyznaczonego terminu,
byłyby zmuszone złożyć, równocześnie ze zwróceniem się do komisji lekarskiej, zażalenie w rozumieniu art. 90 ust. 2 regulaminu
pracowniczego, co pomniejszałoby użyteczność postępowania ustanowionego w art. 33 regulaminu pracowniczego. Taka sytuacja
byłaby również sprzeczna z zasadą ekonomiki postępowania.
(zob. pkt 40, 49, 50)
Odesłanie:
Sąd Pierwszej Instancji: sprawy połączone T‑121/89 i T‑13/90 X przeciwko Komisji, 18 września 1992 r., Rec. s. II‑2195, pkt 4,
5, 7, 11, 12; sprawa T‑535/93 F przeciwko Radzie, 23 lutego 1995 r., RecFP s. I‑A‑49, II‑163, pkt 4, 5, 7–9, 11; sprawa T‑331/94
IPK przeciwko Komisji, 15 października 1997 r., Rec. s. II‑1665, pkt 24; sprawa T‑100/96 Vicente-Nuñez przeciwko Komisji,
21 października 1998 r., RecFP s. I‑A‑591, II‑1779, pkt 37; sprawa T‑65/00 Ioannou przeciwko Radzie, 18 stycznia 2001 r.,
RecFP s. I‑A‑15, II‑67, pkt 5, 8 13–15; sprawy połączone T‑95/00 i T‑96/00 Zaur-Gora i Dubigh przeciwko Komisji, 3 kwietnia
2001 r., RecFP s. I‑A‑79, II‑379, pkt 24, 27
2.
Na podstawie art. 2 załącznika do warunków zatrudnienia innych pracowników umowa o pracę w charakterze członka personelu kontraktowego
na czas nieokreślony, zaproponowana każdej osobie zatrudnionej we Wspólnotach w dniu 1 maja 2004 r. na warunkach określonych
we wspomnianym art. 2, zaczyna obowiązywać najpóźniej dnia 1 maja 2005 r. Ponadto zgodnie z art. 83 akapit pierwszy warunków
zatrudnienia innych pracowników badanie lekarskie przez lekarza danej instytucji, któremu przed zatrudnieniem poddany jest
pracownik, pozwala upewnić się, że pracownik ten spełnia warunki sprawności fizycznej przewidziane w art. 82 ust. 3 lit. d)
warunków zatrudnienia innych pracowników.
Tym samym z art. 83 akapit pierwszy w związku z art. 82 ust. 3 lit. d) warunków zatrudnienia innych pracowników oraz z art. 2
załącznika do warunków zatrudnienia innych pracowników wynika, że członek personelu kontraktowego, którego umowa o pracę powinna
zacząć obowiązywać najpóźniej w dniu 1 maja 2005 r., najpóźniej w tym dniu winien spełniać warunki sprawności fizycznej. Ponieważ
art. 2 załącznika do warunków zatrudnienia innych pracowników stanowi w tym względzie odstępstwo od ogólnej procedury zatrudniania
personelu kontraktowego, podlega on wykładni zawężającej.
W rezultacie wykładni art. 82 ust. 3 lit. d) warunków zatrudnienia innych pracowników nie można dokonywać w ten sposób, że
celem stwierdzenia, że warunki sprawności fizycznej zostały spełnione, wystarczy, by fizyczna niezdolność do pracy nie była
nieodwracalna i w rezultacie, by warunki sprawności fizycznej mogły być spełnione później, nawet po upływie długiego okresu.
(zob. pkt 71, 72, 75, 76, 79)