CELEX: 61980CJ0116
Κοινωνική ασφάλιση
Σώρευση συντάξεων

για τα δικαστικά έξοδα
Επί τών δικαστικών εξόδων
16 Τά έξοδα στά οποία υπεβλήθησαν η κυβέρνηση τού Βασιλείου τού Βελγίου , η κυβέρνηση τής Ιταλικής Δημοκρατίας , η κυβέρνηση τού Βασιλείου τών Κάτω Χωρών καί η Επιτροπή τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων , οι οποίες υπέβαλαν παρατηρήσεις στό Δικαστήριο , δέν αποδίδονται . Δεδομένου οτι η παρούσα διαδικασία έχει ως πρός τούς διαδίκους τής κυρίας δίκης τόν χαρακτήρα παρεμπίπτοντος πού ανέκυψε ενώπιον τού εθνικού δικαστηρίου , σ’ αυτό εναπόκειται νά αποφασίσει γιά τά δικαστικά έξοδα .
Διατακτικό
Διά ταύτα
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( πρώτο τμήμα )
κρίνοντας επί τού ερωτήματος πού τού υπέβαλε τό Arbeidshof τής Αμβέρσας , μέ αποφάσεις τής 22ας Απριλίου 1980 , αποφαίνεται :
α ) Εφ’ οσον ο εργαζόμενος λαμβάνει μία σύνταξη δυνάμει μόνης τής εθνικής νομοθεσίας , οι διατάξεις τού κανονισμού 1408/71 δέν εμποδίζουν τήν επ’ αυτού εφαρμογή μόνης τής εθνικής νομοθεσίας στό σύνολό της , περιλαμβανομένων καί τών εθνικών κανόνων εναντίον τής σωρεύσεως , υπό τήν επιφύλαξη οτι , άν η εφαρμογή τής νομοθεσίας αυτής αποδεικνύεται γιά τόν εργαζόμενο λιγότερο ευνοϊκή από τήν εφαρμογή τών κανόνων τού άρθρου 46 τού κανονισμού 1408/71 , πρέπει νά εφαρμοσθούν οι διατάξεις τού άρθρου αυτού .
β)Όταν ενας εργαζόμενος λαμβάνει παροχές αναπηρίας , πού έχουν μετατραπεί σέ σύνταξη γήρατος δυνάμει τής νομοθεσίας Κράτους μέλους , καί παροχές αναπηρίας πού δέν έχουν ακόμη μετατραπεί σέ σύνταξη γήρατος δυνάμει τής νομοθεσίας άλλου Κράτους μέλους , η σύνταξη γήρατος καί οι παροχές αναπηρίας λογίζονται ως παροχές τής ιδίας φύσεως . Κατά συνέπεια , έχουν εφαρμογή οι διατάξεις τού κεφαλαίου 3 τού κανονισμού 1408/71 καί , δυνάμει τού άρθρου 12 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο τού κανονισμού , αποκλείεται η εφαρμογή τών εθνικών κανόνων πού απαγορεύουν τήν σώρευση παροχών .
γ)Όταν ο εργαζόμενος λαμβάνει παροχές αναπηρίας ή γήρατος τής ιδίας φύσεως , χορηγούμενες από φορείς δύο ή περισσοτέρων Κρατών μελών , σύμφωνα μέ τίς διατάξεις τού άρθρου 46 τού κανονισμού 1408/71 , δέν έχουν εφαρμογή οι εθνικές διατάξεις περί μειώσεως , αναστολής ή     καταργήσεως . Συνεπώς , τό ποσό πού αναφέρεται στό άρθρο 46 παράγραφος 1 ειναι τό ποσό πού θά εδικαιούτο ο εργαζόμενος δυνάμει τής εθνικής νομοθεσίας , άν δέν ελάμβανε σύνταξη δυνάμει τής νομοθεσίας άλλου Κράτους μέλους . Άν , δυνάμει τής εθνικής νομοθεσίας , ο εργαζόμενος πού δύναται νά αποδείξει ωρισμένο αριθμό ετών ασφαλίσεως δικαιούται πλήρους συντάξεως , λαμβάνεται υπ’ όψη τό ποσό τής πλήρους αυτής συντάξεως .
δ)Ο κανονισμός 574/72 τού Συμβουλίου τής 21ης Μαρτίου 1972 περί τού τρόπου εφαρμογής τού κανονισμού 1408/71 ( ΕΕ ειδ . έκδ . Ν 74 , τόμ . 05/001 , σ . 138 ) περιέχει , στά άρθρα 15 καί 46 , διατάξεις περί συμπτώσεως περιόδων ασφαλίσεως πού διηνύθησαν υπό τήν νομοθεσία δύο ή περισσοτέρων Κρατών μελών . Δέν επιτρέπεται , επομένως , στόν φορέα ενός Κράτους μέλους νά εφαρμόζει , γιά τόν συνυπολογισμό καί τόν αναλογικό επιμερισμό τών περιόδων ασφαλίσεως , εθνικούς κανόνες πού ειναι γιά τόν εργαζόμενο λιγότερο ευνοϊκοί από τούς κανόνες τού κανονισμού .