CELEX: 62000TJ0158
Ανταγωνισμός
Συγκεντρώσεις
Παραδεκτό
Αγορές της συνδρομητικής τηλεοράσεως και των υπηρεσιών ψηφιακής διαδραστικής (interactive) τηλεοράσεως
Σοβαρές αμφιβολίες όσον αφορά τη συμβατότητα με την κοινή αγορά
Δεσμεύσεις κατά το πρώτο στάδιο του ελέγχου
Προθεσμία
Τροποποίηση δεσμεύσεων
Ανεπάρκεια δεσμεύσεων

SIC κατά Επιτροπής, δεν είναι βάσιμο, καθόσον οι διαδικασίες ελέγχου από την Επιτροπή, βάσει του άρθρου 6 του κανονισμού
περί συγκεντρώσεων, δεν μπορούν να εξομοιωθούν με αυτές που διεξάγονται βάσει του άρθρου 88 ΕΚ.
Καταρχάς, πρέπει ιδίως να υπομνηστεί ότι, κατά το προκαταρκτικό στάδιο της διαδικασίας για τις κρατικές ενισχύσεις, οι ενδιαφερόμενοι
τρίτοι δεν έχουν κανένα δικαίωμα συμμετοχής στη διαδικασία. Εν συνεχεία, επιβάλλεται η παρατήρηση ότι η Επιτροπή, εάν διαπιστώσει,
κατά την προκαταρκτική εξέταση βάσει του άρθρου 88 ΕΚ, ότι ένα σχέδιο συνιστά ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87, παράγραφος
1, ΕΚ και ότι, αντιστοίχως, υπάρχουν αμφιβολίες ως προς τη συμβατότητά του με την κοινή αγορά, είναι υποχρεωμένη να κινήσει
την επίσημη διαδικασία, ενώ, όπως εκτέθηκε ανωτέρω, εάν η Επιτροπή διαπιστώσει ότι μία συγκέντρωση προκαλεί σοβαρές αμφιβολίες,
δεν είναι υποχρεωμένη να προχωρήσει στο δεύτερο στάδιο της διαδικασίας, εφόσον οι τροποποιήσεις επί του σχεδίου συγκεντρώσεως
ή οι δεσμεύσεις των οικείων επιχειρήσεων επιτρέπουν την εξάλειψη των εν λόγω αμφιβολιών.
Από τις προηγηθείσες σκέψεις συνάγεται ότι ο λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί.
Επί του πέμπτου λόγου ακυρώσεως που αντλείται από τον αθέμιτο περιορισμό των δικαιωμάτων συμμετοχής τρίτων στη διαδικασία
Επιχειρήματα των διαδίκων
Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή παραβίασε τα δικαιώματα συμμετοχής τρίτων στη διαδικασία, διότι αποδέχθηκε καθυστερημένα
τις δεσμεύσεις που πρότειναν τα μετέχοντα στη συγκέντρωση μέρη, με αποτέλεσμα η ίδια να μην μπορεί πλέον να λάβει θέση εγκαίρως.
Η προσφεύγουσα υπενθυμίζει ότι το άρθρο 18, παράγραφος 1, του κανονισμού 447/98 ορίζει ότι οι δεσμεύσεις τις οποίες προτείνουν
στην Επιτροπή οι συμμετέχουσες επιχειρήσεις βάσει του άρθρου 6, παράγραφος 2, του κανονισμού 4064/89, για να ληφθούν υπόψη
κατά την έκδοση της αποφάσεως βάσει του άρθρου 6, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του ανωτέρω κανονισμού, πρέπει να κοινοποιούνται
στην Επιτροπή εντός τριών εβδομάδων από την ημερομηνία παραλαβής της κοινοποιήσεως.
Κατά την ερμηνεία της προσφεύγουσας, η διάταξη αυτή επιβάλλει όλες οι δεσμεύσεις, που τα μετέχοντα στη συγκέντρωση μέρη επιθυμούν
να προτείνουν, να κοινοποιούνται υποχρεωτικά στην Επιτροπή  εντός τριών εβδομάδων από την ημερομηνία παραλαβής της κοινοποιήσεως.
Μόνον οι δευτερεύουσες και οι αμέσως προσδιορίσιμες τροποποιήσεις μπορούν να γίνουν κατόπιν δεκτές.
Στηρίζει την ερμηνεία αυτή με τρία επιχειρήματα.
Υπενθυμίζει, καταρχάς, ότι, όπως προκύπτει από το άρθρο 10, παράγραφος 6, του κανονισμού περί συγκεντρώσεων, εάν η Επιτροπή
δεν λάβει απόφαση δυνάμει του άρθρου 6, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, εντός της προθεσμίας των έξι εβδομάδων, θεωρείται ότι η
συγκέντρωση κηρύχθηκε συμβατή με την κοινή αγορά. Από αυτό συνάγει ότι, εάν γίνει δεκτό ότι οι συμμετέχουσες στη συγκέντρωση
επιχειρήσεις μπορούν απεριόριστα να τροποποιούν τις δεσμεύσεις τους μετά την παρέλευση της προθεσμίας των τριών εβδομάδων,
που ορίζεται στο άρθρο 18, παράγραφος 1, του κανονισμού 447/98 περί κοινοποιήσεων, θα μπορούν να προτείνουν ουσιώδεις τροποποιήσεις
λίγο πριν την εκπνοή της προθεσμίας των έξι εβδομάδων, εξαναγκάζοντας έτσι την Επιτροπή σε σιωπηρή έγκριση βάσει του άρθρου
10, παράγραφος 6, του κανονισμού περί συγκεντρώσεων.
Δεύτερον, η προτεινόμενη ερμηνεία συνάδει επίσης προς την αιτιολογική σκέψη 8 του κανονισμού 1310/97, σύμφωνα με την οποία
η Επιτροπή μπορεί να αποδεχθεί τις δεσμεύσεις κατά το πρώτο στάδιο της διαδικασίας, μόνον όταν το πρόβλημα του ανταγωνισμού
εντοπίζεται αμέσως και αντιμετωπίζεται εύκολα. Συναφώς, η προσφεύγουσα αναφέρεται επίσης στην ανακοίνωση για τα διορθωτικά
μέτρα, στη σκέψη 37 της οποίας η Επιτροπή διατυπώνει την άποψη ότι, δεδομένου ότι τα μέτρα του πρώτου σταδίου του ελέγχου
έχουν σχεδιαστεί για να προσφέρουν μία ευθεία απάντηση σε ένα άμεσα προσδιορίσιμο πρόβλημα ανταγωνισμού, μόνον περιορισμένες
τροποποιήσεις των προτεινόμενων δεσμεύσεων μπορούν να γίνουν δεκτές.
Η προσφεύγουσα αποκρούει συναφώς το επιχείρημα της KirchPayTV ότι οι τροποποιήσεις βάσει παρατηρήσεων που υποβάλλονται από
τρίτους δεν αποτελούν ένδειξη ότι τα προβλήματα που προκαλεί η συγκέντρωση δεν είναι αμέσως προσδιορίσιμα ή ότι δεν μπορούν
να επιλυθούν εύκολα. Πράγματι, η Επιτροπή έχει δικαίωμα να λαμβάνει υπόψη τις παρατηρήσεις τρίτων, προκειμένου να ζητήσει
από τα μέρη να τροποποιήσουν τις δεσμεύσεις που πρότειναν, μόνον εάν οι εν λόγω παρατηρήσεις τής γεννούν σοβαρές αμφιβολίες
ως προς τη δυνατότητα να κηρυχθεί η συγκέντρωση συμβατή με την κοινή αγορά. Οι σημαντικές και συχνές τροποποιήσεις των δεσμεύσεων
κατόπιν των παρατηρήσεων τρίτων αντανακλούν, επομένως, το μέγεθος των δυσκολιών που προκαλεί η συγκέντρωση.
Τρίτον, η προτεινόμενη ερμηνεία επιβεβαιώνεται από το ότι, στο άρθρο 18, παράγραφος 1, του κανονισμού 447/98, περί κοινοποιήσεων,
δεν προβλέπεται δυνατότητα της Επιτροπής να παρατείνει την προθεσμία υποβολής δεσμεύσεων, αντίθετα προς την παράγραφο 2 του
ίδιου άρθρου σχετικά με τις δεσμεύσεις που προτείνονται κατά το δεύτερο στάδιο.
Κατά συνέπεια, ενόψει των ανωτέρω παρατηρήσεων, η προσφεύγουσα καταλήγει ότι η Επιτροπή δεν μπορούσε, καταρχήν, να λάβει υπόψη
τις τροποποιήσεις των δεσμεύσεων που προτάθηκαν μετά την παρέλευση της προθεσμίας του άρθρου 18, παράγραφος 1, του κανονισμού
447/98, και συγκεκριμένα μετά τις 29 Φεβρουαρίου 2000.
Η προσφεύγουσα παρατηρεί ότι, παρά ταύτα, η Επιτροπή έλαβε υπόψη, μετά την εν λόγω ημερομηνία, δύο τροποποιήσεις των δεσμεύσεων,
οι οποίες ήταν ουσιώδεις και, για προφανείς λόγους τακτικής, δεν είχαν προταθεί παρά ελάχιστο χρόνο πριν την παρέλευση της
προθεσμίας των έξι εβδομάδων του άρθρου 10, παράγραφος 1, του κανονισμού 4064/89.
Θεωρεί ότι, με την ενέργειά της αυτή, η Επιτροπή περιόρισε κατά τρόπο απαράδεκτο τα δικαιώματα συμμετοχής τρίτων στη διαδικασία.
Φρονεί ότι η διαπίστωση αυτή επιβεβαιώνεται από το γενονός ότι της παραχωρήθηκε προθεσμία είκοσι τεσσάρων μόλις ωρών για την
πρώτη τροποποίηση των δεσμεύσεων και ότι δεν είχε τη δυνατότητα να παρουσιάσει τις παρατηρήσεις της επί της δεύτερης τροποποιήσεως
των δεσμεύσεων.
Η προσφεύγουσα διευκρινίζει ότι δεν επικαλείται παραβίαση του δικαιώματος ακροάσεως τρίτων. Προβάλλει, όμως, το αβάσιμο των
επιχειρημάτων της Επιτροπής και της KirchPayTV, βάσει των οποίων αμφισβητείται η ίδια η ύπαρξη τέτοιου δικαιώματος. Για τον
ίδιο λόγο, αμφισβητεί την ορθότητα της αναφοράς της KirchPayTV στο άρθρο 16, παράγραφος 1, του κανονισμού 447/98 και του επιχειρήματος
ότι ουδεμία προθεσμία για την ακρόαση τρίτων προβλέπεται στο άρθρο 18, παράγραφος 4, του κανονισμού 4064/89.
Στο ίδιο πλαίσιο, ισχυρίζεται ότι η προπαρατεθείσα απόφαση Kaysersberg κατά Επιτροπής, την οποία επικαλείται η Επιτροπή για
να στηρίξει το επιχείρημά της που αντλείται από τον εξαιρετικά περιορισμένο χαρακτήρα των δικαιωμάτων των τρίτων κατά τη διάρκεια
της διαδικασίας ελέγχου των συγκεντρώσεων, δεν ασκεί εν προκειμένω επιρροή, διότι αφορά πραγματικά περιστατικά προγενέστερα
της θέσεως σε ισχύ του κανονισμού 447/98 και, συνεπώς, του άρθρου 18, παράγραφος 1, αυτού, βάσει του οποίου τάσσεται προθεσμία
για την υποβολή προτάσεων περί αναλήψεως δεσμεύσεων. Η προσφεύγουσα παρατηρεί συναφώς ότι το Πρωτοδικείο, με τη σκέψη 141
της προαναφερθείσας αποφάσεως, αναφέρθηκε ρητά στην έλλειψη διατάξεως σχετικής με την επιβολή προθεσμίας και έκρινε ότι, από
την έλλειψη αυτή, συνάγεται ότι η Επιτροπή δεν μπορούσε να αρνηθεί την εξέταση των δεσμεύσεων που έστω και καθυστερημένα προτάθηκε
να αναληφθούν. Η προσφεύγουσα συνάγει ότι, στην επίδικη περίπτωση, επιβάλλεται αντίθετο συμπέρασμα.
Η Επιτροπή, υποστηριζόμενη από την KirchPayTV, ζητεί την απόρριψη της επιχειρηματολογίας της προσφεύγουσας επ' αυτού του λόγου
ακυρώσεως.
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Πρέπει να υπομνηστεί ότι τα μετέχοντα στη συγκέντρωση μέρη κοινοποίησαν πλήρως το σχέδιο συγκεντρώσεως στις 7 Φεβρουαρίου
2000, υπέβαλαν δε στην Επιτροπή τις δεσμεύσεις στις 29 Φεβρουαρίου 2000 και τις δύο τροποποιημένες εκδοχές αυτών στις 14 και
16 Μαρτίου 2000.
Πρέπει να επισημανθεί ότι κατά το άρθρο 18, παράγραφος 1, του κανονισμού 447/98: Οι δεσμεύσεις που προτείνουν στην Επιτροπή οι συμμετέχουσες επιχειρήσεις σύμφωνα με το άρθρο 6, παράγραφος 2, του κανονισμού
[...] αριθ. 4064/89 και οι οποίες, σύμφωνα με την πρόθεση των μερών, πρόκειται να αποτελέσουν τη βάση για απόφαση σύμφωνα
με το άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του εν λόγω κανονισμού, υποβάλλονται στην Επιτροπή το αργότερο εντός τριών εβδομάδων
από την ημερομηνία παραλαβής της κοινοποιήσεως.
Εν προκειμένω, εφόσον η κοινοποίηση κηρύχθηκε πλήρης από την Επιτροπή στις 7 Φεβρουαρίου 2000, η προθεσμία για την υποβολή
δεσμεύσεων στην Επιτροπή, κατά τη διάρκεια του πρώτου σταδίου, έληξε στις 29 Φεβρουαρίου 2000, κατ' εφαρμογή της μεθόδου υπολογισμού
των προθεσμιών που ορίζεται στα άρθρα 6 έως 9 και 18, παράγραφος 3, του κανονισμού 447/98. Ως εκ τούτου, η αρχική εκδοχή των
δεσμεύσεων κατατέθηκε στην Επιτροπή εντός των προθεσμιών που επιβάλλονται βάσει του άρθρου 18, παράγραφος 1, του κανονισμού
447/98.
Ωστόσο, είναι δεδομένο ότι η αρχική εκδοχή των δεσμεύσεων δεν είναι αυτή που τελικά έγινε δεκτή από την Επιτροπή με την προσβαλλόμενη
απόφασή της, και ότι τόσο η τροποποιημένη όσο και η τελική εκδοχή των δεσμεύσεων κατατέθηκαν από τα μέρη μετά τις 29 Φεβρουαρίου
2000. Πρέπει, επομένως, να εξεταστεί εάν η Επιτροπή αποδέχθηκε νομίμως τις εν λόγω δεσμεύσεις.
Το Πρωτοδικείο έκρινε συναφώς ότι το άρθρο 18, παράγραφος 1, του κανονισμού 447/98 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι,
παρόλο που τα μετέχοντα στη συγκέντρωση μέρη δεν μπορούν να υποχρεώσουν την Επιτροπή να λάβει υπόψη της τις δεσμεύσεις και
τις τροποποιήσεις που επήλθαν μετά την προθεσμία των τριών εβδομάδων, εντούτοις η Επιτροπή, εάν κρίνει ότι διαθέτει τον απαραίτητο
για την εξέταση χρόνο, πρέπει να έχει τη δυνατότητα να εγκρίνει τη συγκέντρωση κατόπιν των ανωτέρω δεσμεύσεων, ακόμη κι αν
οι τροποποιήσεις επέλθουν μετά την προθεσμία των τριών εβδομάδων (προπαρατεθείσα απόφαση Royal Philips Electronics κατά Επιτροπής,
σκέψη 239).
Ως εκ τούτου, η Επιτροπή νομίμως δέχθηκε την τροποποιημένη και την τελική εκδοχή των δεσμεύσεων μετά την προθεσμία των τριών
εβδομάδων του άρθρου 18, παράγραφος 1, του κανονισμού 447/98, διότι η εν λόγω προθεσμία δεν είναι δεσμευτική για την Επιτροπή.
Είναι αληθές ότι, στην παράγραφο 37 της ανακοινώσεως για τα διορθωτικά μέτρα, η Επιτροπή επισήμανε ότι:  Όταν η αξιολόγηση αποκαλύπτει ότι οι προτεινόμενες δεσμεύσεις δεν αρκούν για να άρουν τις ανησυχίες που προκαλεί η συγκέντρωση
από άποψη ανταγωνισμού, τα μέρη ενημερώνονται σχετικά. Δεδομένου ότι τα μέτρα του πρώτου σταδίου έχουν σχεδιαστεί για να προσφέρουν
μία ευθεία απάντηση σε ένα άμεσα προσδιορίσιμο πρόβλημα ανταγωνισμού, μπορούν να γίνουν δεκτές μόνο περιορισμένες τροποποιήσεις
επί των προτεινόμενων δεσμεύσεων. Οι εν λόγω τροποποιήσεις, που αποτελούν άμεση ανταπόκριση στο αποτέλεσμα των διαβουλεύσεων,
περιλαμβάνουν διευκρινίσεις, επεξεργασίες ή και άλλες βελτιώσεις που διασφαλίζουν τη λειτουργικότητα και την αποτελεσματικότητα
των δεσμεύσεων.
Ωστόσο, η εν λόγω ανακοίνωση πρέπει να ερμηνευθεί υπό το πρίσμα του άρθρου 18, παράγραφος 1, του κανονισμού 447/98.
Επομένως, εάν η Επιτροπή κρίνει ότι διαθέτει τον απαραίτητο χρόνο για την εξέταση των τροποιήσεων των δεσμεύσεων μετά τη λήξη
της προθεσμίας, πρέπει να είναι σε θέση να εγκρίνει τη συγκέντρωση υπό το πρίσμα των τροποποιημένων δεσμεύσεων.
Σε κάθε περίπτωση, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι οι τροποποιήσεις που έγιναν εν προκειμένω δεκτές από την Επιτροπή μετά την
παρέλευση της προθεσμίας των τριών εβδομάδων είναι περιορισμένες κατά την έννοια της παραγράφου 37 της ανακοινώσεως, δηλαδή
αποτελούν άμεση ανταπόκριση στο αποτέλεσμα των διαβουλεύσεων, περιλαμβάνουν διευκρινίσεις, επεξεργασίες ή και άλλες βελτιώσεις
που διασφαλίζουν τη λειτουργικότητα και την αποτελεσματικότητα των δεσμεύσεων.
Επιβάλλεται συναφώς να τονιστεί ότι η προσφεύγουσα ούτε απέδειξε, ούτε καν απαρίθμησε στα υπομνήματά της ή κατά την προφορική
διαδικασία, ποιες ουσιώδεις τροποποιήσεις επήλθαν μετά την πάροδο των τριών εβδομάδων, αλλ' απλώς περιορίστηκε στον ισχυρισμό
ότι επήλθαν τέτοιες τροποποιήσεις.
Eν γένει, από τη σύγκριση της αρχικής εκδοχής των δεσμεύσεων, που κατατέθηκε εντός της προθεσμίας των τριών εβδομάδων, με
την πρώτη τροποποίηση και την τελική εκδοχή των δεσμεύσεων που έγιναν δεκτές από την Επιτροπή, προκύπτει ότι δεν μεταβλήθηκε
η συνολική προσέγγιση της Επιτροπής, σκοπός της οποίας είναι το άνοιγμα της αγοράς, ούτε βέβαια η ουσία καθεμιάς από τις δεσμεύσεις.
Εξάλλου, η τροποποιημένη και η τελική εκδοχή των δεσμεύσεων εμφανίζονται
βελτιωμένες σε σχέση με την αρχική εκδοχή αυτών, προκειμένου ακριβώς να ληφθούν υπόψη οι παρατηρήσεις που διατύπωσαν τρίτοι και, ιδίως,
η προσφεύγουσα.
Όσον αφορά τις μεταβολές που η τροποποιημένη εκδοχή επέφερε στην αρχική εκδοχή σχετικά με τις τρεις πρώτες δεσμεύσεις για
την πρόσβαση τρίτων στην πλατφόρμα της Kirch, οι μεταβολές αυτές συνίστανται ιδίως στη διεύρυνση της κατηγορίας των ωφελούμενων
από τις οικείες δεσμεύσεις, ώστε να περιλάβει όλους τους ενδιαφερόμενους τρίτους και να μην περιοριστεί στις τηλεοπτικές επιχειρήσεις,
καθώς και στην περαιτέρω διευκρίνιση της υποχρεώσεως της οικείας εταιρίας της Kirch να συνεργαστεί με τον αποδέκτη της προσφοράς,
υποχρέωση στην οποία περιλαμβάνεται και η παροχή πληροφοριών, σχετικών με το σύστημα ελεγχόμενης προσβάσεως και με τις τεχνικές
υπηρεσίες, εντός προθεσμίας ενός μηνός από το σχετικό έγγραφο αίτημα του ενδιαφερόμενου τρίτου.
Όσον αφορά την τέταρτη δέσμευση, για την πρόσβαση των εφαρμογών των τρίτων στο σύστημα d-box της Kirch, η τελική εκδοχή κυρίως
επέφερε μεταβολές βάσει των οποίων η πρόσβαση στο σύστημα εκμεταλλεύσεως του d-box, μέσω του Application Programming Interface
(διεπαφή προγραμματισμού εφαρμογών) (στο εξής:
ΑΡΙ), γνωστού με την ονομασία DVB Multimedia Home Platform (MHP), εξαρτάται από συμφωνία της Kirch με τους τρίτους ως προς τους
όρους που είναι εύλογοι, κατάλληλοι και δεν προκαλούν διακρίσεις. Περαιτέρω, οι νέες διατάξεις για τις δοκιμές στις οποίες
οι τρίτοι μπορούν να υποβάλλουν την εφαρμογή τους ουδόλως τροποποιούν το περιεχόμενο της δεσμεύσεως.
Κατά συνέπεια, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η ίδια η ουσία της δεσμεύσεως, η οποία συνίσταται στη διεύρυνση της προσβάσεως
των τρίτων στο σύστημα d-box της Kirch, παραμένει αμετάβλητη και ότι οι τροποποιήσεις αποτελούν βελτιώσεις κατά την έννοια
της παραγράφου 37 της ανακοινώσεως για τα διορθωτικά μέτρα.
Όσον αφορά την πέμπτη δέσμευση σχετικά με τη διαλειτουργικότητα των εφαρμογών μέσω του ΑΡΙ, οι μεταβολές που επήλθαν στην
τελική εκδοχή περιορίζονται στη μεταβολή της προθεσμίας, εντός της οποίας πρέπει να τεθεί σε εφαρμογή η διαλειτουργικότητα,
και στη διασφάλιση ότι δεν θα ζητηθεί καμία επιπλέον άδεια για την ανάπτυξη εφαρμογών συμβατών με το ΜΗΡ.
Όσον αφορά την έκτη δέσμευση για τη διαλειτουργικότητα των ανταγωνιστικών πλατφορμών, η τελική εκδοχή της δεσμεύσεως περιορίζεται
απλώς στην περαιτέρω διευκρίνιση των όρων από τους οποίους η Kirch εξαρτά τη σύναψη συμφωνιών Simulcrypt με όλους τους προμηθευτές
συστημάτων ελεγχόμενης ψηφιακής προσβάσεως. Η Kirch δεσμεύεται έτσι να καταβάλει κάθε προσπάθεια, προκειμένου να εγγυηθεί
ότι οι συμφωνίες Simulcrypt θα τεθούν σε ισχύ το συντομότερο δυνατό, αντί σε διάστημα δώδεκα μηνών. Εξάλλου, η τήρηση της
δεσμεύσεως αυτής εξαρτάται από το κατά πόσον ο προμηθευτής του συστήματος ελεγχόμενης προσβάσεως και η Kirch  θα συνεργαστούν
όσο είναι αντικειμενικά δυνατόν. Πρόκειται εμφανώς για τροποποιήσεις που δεν μεταβάλλουν ούτε το είδος ούτε την ουσία της δεσμεύσεως.
Όσον αφορά την έβδομη δέσμευση για την πρόσβαση άλλων τεχνικών πλατφορμών στις υπηρεσίες συνδρομητικής τηλεοράσεως της Kirch,
επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η προσθήκη, στην υποχρέωση της Kirch να πωλεί τις υπηρεσίες συνδρομητικής τηλεοράσεως απευθείας
στους συνδρομητές, του όρου περί μη διακρίσεως μεταξύ των συνδρομητών που λαμβάνουν το τηλεοπτικό σήμα μέσω της τεχνικής πλατφόρμας
της Kirch και αυτών που λαμβάνουν το τηλεοπτικό σήμα μέσω άλλων πλατφορμών, συνιστά βελτίωση της αρχικής εκδοχής της εν λόγω
δεσμεύσεως, χωρίς όμως να τροποποιεί ούτε το περιεχόμενό της ούτε το είδος της.
Όσον αφορά τις τροποποιήσεις της όγδοης δεσμεύσεως για τη χρησιμοποίηση της τεχνολογίας του συστήματος d-box από άλλες ανταγωνιστικές
τεχνικές πλατφόρμες, πρέπει να τονιστεί ότι οι τροποποιήσεις που επήλθαν στην αρχική εκδοχή αποτελούν βελτίωση της δεσμεύσεως
αυτής, καθόσον οι όροι για τις εγγυήσεις που οφείλουν να παρέχουν οι τρίτοι αντικαταστάθηκαν από τη χορήγηση άδειας, με όρους
εύλογους και μη δημιουργούντες διακρίσεις, σε κάθε τρίτο ενδιαφερόμενο που θα τη ζητήσει.
Όσον αφορά την ένατη δέσμευση για την παραγωγή αποκωδικοποιητών
πολλαπλού συστήματος, οι επελθούσες τροποποιήσεις συνίστανται στην περαιτέρω διευκρίνιση του περιεχομένου της δεσμεύσεως της Kirch και συμβάλλουν
στη διευκόλυνση της προσβάσεως των τρίτων. Πράγματι, με την τροποποιημένη εκδοχή της δεσμεύσεως αυτής, η Kirch δεσμεύτηκε
αφενός να μην απαγορεύει στους κατασκευαστές να εισάγουν στους αποκωδικοποιητές αυτούς σύστημα ελεγχόμενης προσβάσεως τρίτων
και αφετέρου να μην αρνείται την παροχή υπηρεσιών συνδρομητικής τηλεοράσεως στους συνδρομητές, για τον λόγο και μόνον ότι
αυτοί επιθυμούν να χρησιμοποιούν ένα σύστημα d-box με τέτοια δυνατότητα. Στην τελική εκδοχή προστίθεται ότι η Kirch δεσμεύεται
να μην επιβάλει στους κατασκευαστές άλλους περιορισμούς που θα τους εμπόδιζαν να κατασκευάζουν αποκωδικοποιητές με πρόσθετα
συστήματα ελεγχόμενης προσβάσεως.
Προστέθηκαν μόνον οι δεσμεύσεις 10 και 11, που αφορούν, αντιστοίχως, τη μετάβαση από το αναλογικό στο ψηφιακό σύστημα και
τον περιορισμό σχετικά με την πρόσθετη χωρητικότητα στα καλωδιακά δίκτυα. Ωστόσο, συγκρινόμενες με τις εννέα άλλες δεσμεύσεις,
δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η προσθήκη των δεσμεύσεων αυτών αποτελεί ουσιώδη τροποποίηση, καθόσον αυτές έχουν ως αντικείμενο
την ενίσχυση μόνον της προσβάσεως τρίτων στις επιμέρους οικείες αγορές, την οποία πρόσβαση διασφαλίζουν κατ' εξοχήν οι εννέα
πρώτες δεσμεύσεις.
Πράγματι, η δέσμευση για τη μετάβαση από το αναλογικό στο ψηφιακό σύστημα, έχοντας σκοπό να αποτρέψει την παρεμπόδιση της
δραστηριότητας των τρίτων ενδιαφερόμενων στην αγορά της συνδρομητικής τηλεοράσεως, λόγω της χρησιμοποιήσεως από τους καταναλωτές
αναλογικών αποκωδικοποιητών που δεν είναι συμβατοί με τέτοιες υπηρεσίες, δεν μπορεί να θεωρηθεί ουσιώδης, αλλ' αντιθέτως,
ως βελτίωση που διευκολύνει περισσότερο την πρόσβαση τρίτων στο σύστημα της Kirch.
Ομοίως, η τελευταία δέσμευση ότι η Kirch δεν θα ζητήσει πρόσθετες ψηφιακές θέσεις στο καλωδιακό δίκτυο μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου
2004, αποσκοπώντας στην παρεμπόδιση της Kirch να βρεθεί σε θέση ισχύος έναντι των τρίτων ως προς την παροχή υπηρεσιών συνδρομητικής
τηλεοράσεως, δεν μπορεί να θεωρηθεί ουσιώδης τροποποίηση, αλλ' αντιθέτως, ως βελτίωση της αρχικής εκδοχής των δεσμεύσεων που
έχει σκοπό να τις καταστήσει εφαρμόσιμες και αποτελεσματικές.
Βάσει όλων των ανωτέρω σκέψεων, η τροποποιημένη και η τελική εκδοχή των δεσμεύσεων μπορούν να θεωρηθούν ως περιορισμένες τροποποιήσεις
οι οποίες, σύμφωνα με την παράγραφο 37 της ανακοινώσεως για τα διορθωτικά μέτρα, μπορούν να γίνουν δεκτές από την Επιτροπή
εκτός της προθεσμίας του άρθρου 18, παράγραφος 1, του κανονισμού 447/98.
Επιπλέον, η προσφεύγουσα επανέλαβε κατ' επανάληψη στα υπομνήματά της ότι οι εν λόγω τροποποιήσεις αποτελούν
τακτικές τροποποιήσεις σε συνέχεια δεσμεύσεων που είναι εντελώς ακατάλληλες και ανεπαρκείς στην αρχική μορφή τους. Οι ισχυρισμοί αυτοί οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η προσφεύγουσα στρέφεται, στην πραγματικότητα, κατά των αρχικών δεσμεύσεων
και όχι κατά των τροποποιήσεων που επήλθαν, κατόπιν των παρατηρήσεων τρίτων, ώστε να καταστούν εφαρμόσιμες και αποτελεσματικές,
χωρίς να τροποποιούν ούτε το είδος τους ούτε το περιεχόμενό τους.
Από τις προηγηθείσες σκέψεις συνάγεται ότι οι τροποποιήσεις των αρχικών δεσμεύσεων ήταν περιορισμένες κατά την έννοια της
παραγράφου 37 της ανακοινώσεως για τα διορθωτικά μέτρα.
Επιβάλλεται, ωστόσο, να εξεταστεί εάν, όπως ισχυρίζεται η προσφεύγουσα, η αποδοχή από την Επιτροπή των τροποποιήσεων των αρχικών
δεσμεύσεων μετά την πάροδο της προθεσμίας των τριών εβδομάδων έβλαψε τα διαδικαστικά της δικαιώματα.
Επιβάλλεται, συναφώς, να τονιστεί ότι, καταρχάς, η προσφεύγουσα, πριν πληροφορηθεί από την Επιτροπή, στις 29 Φεβρουαρίου 2000,
τις προτεινόμενες από την BSkyB και την Kirch  δεσμεύσεις, είχε ήδη συμμετάσχει στη διαδικασία ως τρίτη, η δε Επιτροπή τής
είχε απευθύνει, στις 11 Ιανουαρίου 2000, αίτημα για την παροχή πληροφοριών, δυνάμει του οποίου η προσφεύγουσα έπρεπε να παρουσιάσει
τις παρατηρήσεις της ως προς τον αντίκτυπο του σχεδίου συγκεντρώσεως επί του ανταγωνισμού. Οι παρατηρήσεις αυτές υποβλήθηκαν
στις 14 και στις 21 Ιανουαρίου 2000 και ακολούθησε συζήτηση με τη Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού στις 9 Φεβρουαρίου 2000.
Το Πρωτοδικείο παρατηρεί εξάλλου ότι, κατόπιν αιτήματος της Επιτροπής, η προσφεύγουσα, με επιστολή της 22ας Φεβρουαρίου 2000,
κοινοποίησε στην Επιτροπή τις απαιτήσεις, προϋποθέσεις και δημόσιες συμβατικές δεσμεύσεις που η ίδια θεωρούσε αναγκαίες βάσει
του δικαίου του ανταγωνισμού.
Το Πρωτοδικείο παρατηρεί επίσης ότι η προσφεύγουσα, όπως η ίδια σημειώνει στο δικόγραφο της προσφυγής της, εκλήθη να εκφέρει
άποψη επί των αρχικών δεσμεύσεων εντός προθεσμίας κατά τι μικρότερης των σαράντα οκτώ ωρών, καθώς και επί της πρώτης δέσμης
τροποποιήσεων εντός προθεσμίας κατά τι μικρότερης των είκοσι τεσσάρων ωρών.
Επίσης, με την επιστολή της στις 2 Μαρτίου 2000, η προσφεύγουσα επέκρινε το γεγονός ότι οι δεσμεύσεις που αρχικά πρότειναν
τα μετέχοντα στη συγκέντρωση μέρη αποτελούν μόνον υπόσχεση ότι δεν θα γίνει κατάχρηση της δεσπόζουσας θέσεως της KirchPayTV.
Η προσφεύγουσα επανέλαβε ακόμη μία φορά την άποψή της ότι, ακόμη και αν ληφθούν υπόψη ευρύτερες δεσμεύσεις, το σχέδιο συγκεντρώσεως
δεν είναι συμβατό με το κοινοτικό δίκαιο.
Η προσφεύγουσα είχε επίσης τη δυνατότητα να υποβάλει τις παρατηρήσεις της επί της πρώτης δέσμης δεσμεύσεων με την επιστολή
της της 15ης Μαρτίου 2000. Εξέφρασε ακόμη μία φορά τον φόβο ότι θα ενισχυθεί η δεσπόζουσα θέση της Kirch στην αγορά της συνδρομητικής
τηλεοράσεως στη Γερμανία και ότι θα δημιουργηθεί σχεδόν μονοπώλιο στους τομείς της προμήθειας τεχνικών πλατφορμών και της
παροχής υπηρεσιών. Ζήτησε, επίσης, τροποποιήσεις σχετικά με τους τρόπους εφαρμογής των δεσμεύσεων, με σκοπό την περαιτέρω
διεύρυνση της προσβάσεως στην αγορά άλλων set-top box, περαν του d-box, και το άνοιγμα του συστήματος της Kirch στο πρότυπο
ΜΗΡ, χωρίς προθεσμίες και προϋποθέσεις ή βάρη εμπορικής φύσεως που εισάγουν δυσμενείς διακρίσεις.
Ενόψει των ανωτέρω σκέψεων, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η Επιτροπή άκουσε τους τρίτους, περιλαμβανομένης της προσφεύγουσας,
κατά το πρώτο στάδιο.
Ως εκ τούτου, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η προσφεύγουσα είχε κάθε δυνατότητα να γνωστοποιήσει τη θέση της ως προς το περιεχόμενο
και το είδος των δεσμεύσεων τις οποίες έπρεπε, κατ' αυτή, να αναλάβουν τα μετέχοντα στη συγκέντρωση μέρη και να επιβάλλει
ως όρους ή υποχρεώσεις η Επιτροπή.
Ωστόσο, στην προπαρατεθείσα απόφαση Kaysersberg κατά Επιτροπής, το Πρωτοδικείο, με τη σκέψη 119, έκρινε ότι
το θεμιτό συμφέρον των εχόντων ορισμένη ιδιότητα τρίτων, όπως η προσφεύγουσα, να προβάλουν την άποψή τους επί των επιζήμιων
για τον ανταγωνισμό συνεπειών της συγκεντρώσεως διασφαλίζεται πλήρως όταν, όπως συνέβη εν προκειμένω, οι τελευταίοι μπόρεσαν,
βάσει όλων των στοιχείων που τους γνωστοποίησε η Επιτροπή κατά την κινηθείσα σύμφωνα με το άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο
γ΄, του κανονισμού 4064/89 διαδικασία και, μεταξύ άλλων, των προτάσεων για αναλήψεις δεσμεύσεων που υποβλήθηκαν από τις συμμετέχουσες
επιχειρήσεις, να προβάλουν την άποψή τους επί των τροποποιήσεων που σκοπείται να επενεχθούν στο σχέδιο συγκεντρώσεως προκειμένου
να διαλυθούν οι σοβαρές αμφιβολίες που υφίσταντο ως προς τη συμβατότητα με την κοινή αγορά. Πράγματι, σε μια τέτοια περίπτωση,
θα έχει αρκούντως διασφαλιστεί ότι οι εκτεθείσες από τις ανταγωνίστριες τρίτες επιχειρήσεις απόψεις θα καταστεί δυνατό, ενδεχομένως,
να ληφθούν υπόψη από την Επιτροπή προκειμένου αυτή να εκτιμήσει τη νομιμότητα, από πλευράς κοινοτικού δικαίου, της πράξεως
συγκεντρώσεως και να πεισθεί, ειδικότερα, ως προς το επαρκές, για τον σκοπό αυτό, των προταθεισών από τις οικείες επιχειρήσεις
αναλήψεων δεσμεύσεων.
Όσον αφορά το γεγονός ότι η προσφεύγουσα είχε στη διάθεσή της προθεσμία μόλις είκοσι τεσσάρων ωρών για να σχολιάσει τις πρώτες
τροποποιήσεις επί των αρχικών δεσμεύσεων, πρέπει να τονιστεί ότι, βάσει του άρθρου 18, παράγραφος 4, του κανονισμού 4064/89
και του κανονισμού 447/98, η Επιτροπή δεν έχει καμία ιδιαίτερη υποχρέωση ως προς την έκταση της προθεσμίας που ορίζει. Στο
πλαίσιο αυτό, το Πρωτοδικείο ήδη έκρινε, με την προπαρατεθείσα απόφαση Kaysersberg κατά Επιτροπής, τα εξής:  [...] το γεγονός και μόνο ότι η προσφεύγουσα είχε στη διάθεσή της προθεσμία δύο μόνο εργασίμων ημερών για να υποβάλει τις
παρατηρήσεις της επί των προταθεισών από την P & G στο σχέδιο συγκεντρώσεως τροποποιήσεων δεν αποδεικνύει, εν προκειμένω,
ότι προσεβλήθη από την Επιτροπή το παρεχόμενο από το άρθρο 18, παράγραφος 4, του κανονισμού 4064/89 δικαίωμά της να ακουστεί.
Η ερμηνεία αυτή επιβάλλεται για τον πρόσθετο λόγο ότι, μολονότι το θεμιτό συμφέρον των τρίτων που έχουν συγκεκριμένη ιδιότητα
να ακουστούν είναι δυνατό να απαιτεί όπως παρέχεται στους τελευταίους επαρκής προς τούτο προθεσμία, μια τέτοια απαίτηση πρέπει,
παρ' όλ' αυτά να εναρμονίζεται με την επιτακτική ανάγκη ταχύτητας που χαρακτηρίζει τη γενική οικονομία του κανονισμού 4064/89
και επιβάλλει στην Επιτροπή την τήρηση για την έκδοση της αποφάσεως αυστηρών προθεσμιών, άλλως η σχετική πράξη λογίζεται συμβατή
με την κοινή αγορά.
Για τους ίδιους λόγους και, κατά μείζονα λόγο, όσον αφορά την απόφαση που έλαβε η Επιτροπή κατά το πρώτο στάδιο, το γεγονός
ότι η προσφεύγουσα είχε στη διάθεσή της προθεσμία κατά τι μικρότερη των είκοσι τεσσάρων ωρών για να σχολιάσει τις τροποποιήσεις
των αρχικών δεσμεύσεων που της γνωστοποιήθηκαν, δεν επηρεάζει τη νομιμότητα της αποφάσεως.
Περαιτέρω, η προσφεύγουσα δεν προσκομίζει κανένα στοιχείο προκειμένου να αποδείξει για ποιο λόγο μία μεγαλύτερη προθεσμία
θα της έδινε τη δυνατότητα να διατυπώσει περισσότερες παρατηρήσεις ως προς την πρώτη δέσμη των δεσμεύσεων που πρότειναν η
BSkyB και η Kirch , ώστε να γνωστοποιήσει τη θέση της επί της επάρκειας ή μη των δεσμεύσεων· περιορίζεται στο να προσάψει
στην Επιτροπή ανεπάρκεια της ταχθείσας προθεσμίας. Συναφώς, έχει σημασία να τονιστεί ότι οι παρατηρήσεις της προσφεύγουσας
ενώπιον του Πρωτοδικείου είναι κατ' ουσίαν οι ίδιες με αυτές που διατύπωσε κατά τη διοικητική διαδικασία.
Επομένως, δεν είναι βάσιμη η αιτίαση που αντλείται από ανεπάρκεια της προθεσμίας που παραχωρήθηκε στην προσφεύγουσα για να
υποβάλει τις παρατηρήσεις επί των δεσμεύσεων που πρότειναν τα μετέχοντα στη συγκέντρωση μέρη και επί των σχετικών τροποποιήσεων.
Όσον αφορά την αιτίαση ότι η δεύτερη δέσμη των τροποποιήσεων δεν γνωστοποιήθηκε στην προσφεύγουσα και ότι, ως εκ τούτου, δεν
είχε τη δυνατότητα να προβάλει τις παρατηρήσεις της επί των εν λόγω τροποποιήσεων των αρχικών δεσμεύσεων, πρέπει καταρχάς
να υπομνηστεί ότι, όπως εκτέθηκε ανωτέρω, η προσφεύγουσα είχε τη δυνατότητα να γνωστοποιήσει τη θέση της επί του περιεχομένου
και του είδους των δεσμεύσεων οι οποίες, κατ' αυτή, θα έπρεπε να αναληφθούν από τα μετέχοντα στη συγκέντρωση μέρη και να επιβληθούν
ως όροι και υποχρεώσεις από την Επιτροπή, προκειμένου η συγκέντρωση να κηρυχθεί συμβατή με την κοινή αγορά.
Περαιτέρω, από την προπαρατεθείσα απόφαση Kaysersberg κατά Επιτροπής (σκέψη 120) προκύπτει ότι, κατά το δεύτερο στάδιο, η
Επιτροπή δεν είναι υποχρεωμένη, βάσει του άρθρου 18, παράγραφος 4, του κανονισμού 4064/89, να κοινοποιεί στους έχοντες ορισμένη
ιδιότητα τρίτους, για διατύπωση προηγούμενης γνώμης, την οριστική εκδοχή των δεσμεύσεων που αναλαμβάνουν οι οικείες επιχειρήσεις
βάσει των αντιρρήσεων που διατυπώνονται από την Επιτροπή, κατόπιν, μεταξύ άλλων, των παρατηρήσεων τρίτων επί των προτάσεων
δεσμεύσεων που έχουν διατυπώσει οι οικείες επιχειρήσεις.
Το ίδιο ισχύει, κατά μείζονα λόγο, όταν πρόκειται για απόφαση που λαμβάνει η Επιτροπή με το πέρας του πρώτου σταδίου.
Ομοίως, όσον αφορά την αιτίαση της προσφεύγουσας που αντλείται από ανεπάρκεια της προθεσμίας για την υποβολή των παρατηρήσεών
της, η προσφεύγουσα δεν προσκομίζει κανένα στοιχείο από το οποίο να προκύπτουν οι παρατηρήσεις που σκόπευε να διατυπώσει επί
της δεύτερης δέσμης τροποποιήσεων.
Επομένως, ο πέμπτος λόγος ακυρώσεως δεν είναι βάσιμος.
Από το σύνολο των ανωτέρω σκέψεων προκύπτει ότι η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της.
Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά
έξοδα, εφόσον υπήρχε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η προσφεύγουσα ηττήθηκε, πρέπει να φέρει, πέραν
των δικών της δικαστικών εξόδων, και τα έξοδα της Επιτροπής και των παρεμβαινόντων διαδίκων, σύμφωνα με σχετικά αιτήματά τους.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ (τρίτο τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Aπορρίπτει την προσφυγή.
2)
Η προσφεύγουσα φέρει τα δικά της δικαστικά έξοδα καθώς και αυτά της Επιτροπής και των παρεμβαινόντων διαδίκων, ήτοι της KirchPayTV
και της BSkyB.
Jaeger
Lenaerts
Azizi
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 30 Σεπτεμβρίου 2003.
Ο Γραμματέας
Ο Π  ρόεδρος
H. Jung
K. Lenaerts
–
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.