CELEX: 61986CJ0052
Υπάλληλος
Aκύρωση αποφάσεως διορισμού

Με δικόγραφο που κατέθεσε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 21 Φεβρουαρίου 1986 η Teresa Banner, υπάλληλος με το βαθμό Β 1 στη γενική διεύθυνση έρευνας και τεκμηρίωσης, υπηρεσία βιβλιοθήκης, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, άσκησε προσφυγή με την οποία ζητεί την ακύρωση της από 17 Ιουλίου 1985 απόφασης του γενικού διευθυντή διοικήσεως, προσωπικού και οικονομικών υπηρεσιών, με την οποία διορίστηκε ένας άλλος υπάλληλος, ο Fumagalli, στη θέση κύριου βοηθού διοικήσεως V/B/1647 ( βαθμός Β 1 ) στην προαναφερθείσα διεύθυνση, υπηρεσία ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Όπως προκύπτει από τη δικογραφία, τη θέση αυτή κατείχε προσωρινά από 13 Οκτωβρίου 1984 ο Fumagalli, υπάλληλος με το βαθμό Β 2. Με την από 3 Ιουνίου 1985 ανακοίνωση κενής θέσης υπ' αριθ. 4615, το Κοινοβούλιο κίνησε τη διαδικασία πληρώσεως της εν λόγω θέσης με προαγωγή ή μετάθεση. Υποβλήθηκαν έντεκα αιτήσεις μεταξύ των οποίων και της προσφεύγουσας. Οκτώ από τις αιτήσεις προέρχονταν από υποψήφιους για προαγωγή, μεταξύ των οποίων και ο Fumagalli ο οποίος είχε περιληφθεί στον πίνακα προακτέων υπαλλήλων από το 1984. Στις 20 Ιουνίου 1985, ο πίνακας των υποψηφίων διαβιβάστηκε στο γενικό διευθυντή έρευνας και τεκμηρίωσης ο οποίος, στις 4 Ιουλίου 1985, πρότεινε το διορισμό του Fumagalli « (που είχε) ήδη τα προσόντα και την πείρα σε συγκεκριμένο τομέα που απαιτούνται για τη θέση αυτή ». Με την προαναφερθείσα απόφαση της 17ης Ιουλίου 1985 ο υπάλληλος αυτός διορίστηκε στην εν λόγω θέση.
Στην έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση αναπτύσσονται διεξοδικώς τα πραγματικά περιστατικά, οι ισχυρισμοί και τα επιχειρήματα των διαδίκων. Τα στοιχεία αυτά του φακέλου δεν επαναλαμβάνονται πιο κάτω παρά μόνο καθόσον απαιτείται για να σχηματίσει κρίση το Δικαστήριο.
Κατά την προσφεύγουσα, η επίδικη απόφαση συνιστά κατάχρηση εξουσίας καθόσον απλώς « τακτοποιεί » την κατάσταση του Fumagalli. Η προσφεύγουσα προβάλλει σχετικώς ότι ο υπάλληλος αυτός τοποθετήθηκε στην εν λόγω θέση στις 13 Οκτωβρίου 1984, η δε αρμόδια για τους διορισμούς αρχή (στο εξής: η ΑΔΑ) δημοσίευσε την ανακοίνωση κενής θέσεως μόλις στις 3 Ιουνίου 1985, δηλαδή επτά μήνες αργότερα. Επικαλείται εξάλλου τα όσα της δήλωσε σχετικώς ο γενικός διευθυντής έρευνας και τεκμηρίωσης, Taylor. Υπό τις συνθήκες αυτές η προσφεύγουσα φρονεί ότι η ΑΔΑ δεν προέβη σε συγκριτική εξέταση των προσόντων των υποψηφίων, από την οποία θα προέκυπτε ότι η ίδια είχε τα περισσότερα προσόντα για την εν λόγω θέση.
Το Κοινοβούλιο αμφισβητεί ότι συντρέχει κατάχρηση εξουσίας και παρατηρεί ότι η προσφεύγουσα δεν προσκόμισε υπέρ του ισχυρισμού της ούτε απόδειξη ούτε αρχή αποδείξεως. Το Κοινοβούλιο παρατηρεί ότι το διάστημα που μεσολάβησε μέχρι τη δημοσίευση της ανακοίνωσης κενής θέσεως οφείλεται σε «βραδύτητα της διοικήσεως ». Τέλος υποστηρίζει ότι, αντίθετα με τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας, η ΑΔΑ συνέκρινε τα προσόντα των υποψηφίων και τήρησε τους όρους που θέτει η ανακοίνωση κενής θέσεως.
Πρέπει να σημειωθεί, πρώτον, όπως έκρινε επανειλημμένα το Δικαστήριο, ότι μια απόφαση είναι πλημμελής λόγω καταχρήσεως εξουσίας μόνο εφόσον, βάσει αντικειμενικών, ουσιωδών και συγκλινουσών ενδείξεων, παρίσταται εκδοθείσα για την επίτευξη σκοπών ξένων προς αυτούς που επικαλείται ( βλέπε ιδίως την απόφαση της 21ης Ιουνίου 1984, Lux,
69/83, Συλλογή σ. 2447
).
Εν προκειμένω όμως δεν υπάρχουν τέτοιες ενδείξεις. Πράγματι, καίτοι θα ήταν προτιμότερη η δημοσίευση της εν λόγω ανακοίνωσης κενής θέσεως σε συντομότερο χρόνο, το γεγονός δε ότι ο Fumagalli κατείχε ήδη την εν λόγω θέση μπορούσε πράγματι να αποβεί προς όφελος του στην περίπτωση μελλοντικής διαδικασίας για την οριστική πλήρωση της θέσεως, τα στοιχεία αυτά δεν αρκούν για να αποδειχθεί ότι το Κοινοβούλιο χρησιμοποίησε εν προκειμένω τη διαδικασία προαγωγής όχι για την πλήρωση της κενής θέσης από τον καταλληλότερο υποψήφιο αλλά για άλλο σκοπό.
Εξάλλου οι δηλώσεις του πρώην γενικού διευθυντή έρευνας και τεκμηρίωσης προς την προσφεύγουσα δεν είναι λυσιτελείς υπό τις προαναφερθείσες συνθήκες, διότι, από 1ης Ιανουαρίου 1985, ο εν λόγω υπάλληλος δεν ασκούσε πλέον καθήκοντα στη διεύθυνση έρευνας και τεκμηρίωσης και ήταν αμέτοχος στη διαδικασία πληρώσεως της εν λόγω θέσης.
Τέλος, όσον αφορά το ζήτημα αν η ΑΔΑ προέβη ή όχι σε συγκριτική εξέταση των προσόντων των υποψηφίων, όπως απαιτεί το άρθρο 45, παράγραφος 1, του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, πρέπει να σημειωθεί ότι η ΑΔΑ διαθέτει ευρεία εξουσία εκτιμήσεως σ' αυτό το θέμα. Ο έλεγχος του Δικαστηρίου περιορίζεται στο ζήτημα αν η διοίκηση, λαμβανομένων υπόψη των στοιχείων στα οποία στήριξε την εκτίμηση της, κινήθηκε εντός λογικών ορίων και δεν χρησιμοποίησε την εξουσία της κατά τρόπο προφανώς εσφαλμένο (απόφαση της 12ης Φεβρουαρίου 1987, Bonino,
233/85, Συλλογή σ. 755
). Από τη δικογραφία όμως δεν προκύπτει ότι η ΑΔΑ παρέβη εν προκειμένω αυτές τις υποχρεώσεις.
Βάσει των προηγουμένων σκέψεων και χωρίς να απαιτείται να εξεταστεί η ένσταση απαραδέκτου που προέβαλε το Κοινοβούλιο, η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί.
Επί των δικαστικών εξόδων
Σύμφωνα με το άρθρο 69, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα. Σύμφωνα όμως με το άρθρο 70 του κανονισμού διαδικασίας, προκειμένου περί προσφυγών υπαλλήλων των Κοινοτήτων τα όργανα φέρουν τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν.

Για τους λόγους αυτούς
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τρίτο τμήμα)
αποφασίζει:

1)
Απορρίπτει την προσφυγή.

2)
Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.

Galmot
Everling
Moitinho de Almeida
Δημοσιεύτηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 25 Φεβρουαρίου 1987.
Ο γραμματέας
Ρ. Heim
Ο πρόεδρος του τρίτου τμήματος
Υ. Galmot
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.