CELEX: 62009CJ0444
Κοινωνική πολιτική
Οδηγία 1999/70/ΕΚ
Ρήτρα 4 της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP
Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων
Εφαρμογή της συμφωνίας-πλαισίου στο έκτακτο προσωπικό (αναπληρωτές) Αυτόνομης Κοινότητας
Εθνική νομοθεσία που προβλέπει, όσον αφορά τη χορήγηση επιδόματος αρχαιότητας, διαφορετική μεταχείριση η οποία θεμελιώνεται αποκλειστικά στον προσωρινό χαρακτήρα της σχέσεως εργασίας
Υποχρέωση αναδρομικής αναγνωρίσεως του δικαιώματος στο επίδομα αρχαιότητας

Impact, σκέψη 96). Μόνο για την περίπτωση αυτή και εφόσον ο εθνικός νόμος περί μεταφοράς της οδηγίας είχε αποκλείσει
την αναδρομική ισχύ των διατάξεών του, το Δικαστήριο επισήμανε, όπως προκύπτει από τη σκέψη 93 της παρούσας αποφάσεως, ότι
το δίκαιο της Ένωσης και ιδίως η υποχρέωση σύμφωνης ερμηνείας, δεν μπορεί, διότι άλλως θα υποχρεωνόταν το αιτούν δικαστήριο
να εφαρμόσει contra legem το εθνικό δίκαιο, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι υποχρεώνει το ως άνω δικαστήριο να αναγνωρίσει
στον επίμαχο εθνικό νόμο περί μεταφοράς της οδηγίας αναδρομική ισχύ αναγόμενη στην ημερομηνία εκπνοής της προθεσμίας μεταφοράς
της εν λόγω οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη.
Εντούτοις, σε αντίθεση με την υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η προπαρατεθείσα απόφαση Impact, από τα στοιχεία που παρέσχε
το αιτούν δικαστήριο προκύπτει ότι, στην υπόθεση της κύριας δίκης, δεν ανακύπτουν προβλήματα όσον αφορά την αρμοδιότητα του
ως άνω δικαστηρίου να αποφανθεί επί των αξιώσεων της προσφεύγουσας της κύριας δίκης σχετικά με την καταβολή των επιδομάτων
τριετίας, καθόσον το αίτημά της στηρίζεται ευθέως στις διατάξεις της οδηγίας 1999/70.
Δεδομένου ότι η ρήτρα 4, σημείο 1, της συμφωνίας-πλαισίου παράγει άμεσο αποτέλεσμα, η προσφεύγουσα της κύριας δίκης μπορεί
νομίμως να ζητήσει αναδρομικώς την καταβολή των επιδομάτων αρχαιότητας επί των οποίων έχει αξίωση κατά του Consellería ως
εργοδότη, στηριζόμενη ευθέως στις διατάξεις της ως άνω ρήτρας.
Εν προκειμένω, η προσφεύγουσα της κύριας δίκης, κατά το διάστημα από τη λήξη της προθεσμίας που είχε ταχθεί στα κράτη μέλη
για τη μεταφορά της οδηγίας 1999/70 μέχρι τη θέσπιση του άρθρου 25, παράγραφος 2, του LEBEP, στερήθηκε, κατά τρόπο εισάγοντα
δυσμενή διάκριση, επίδομα αρχαιότητας το οποίο συγκαταλεγόταν στις συνθήκες απασχόλησης κατά την έννοια της ρήτρας 4, σημείο
1, της συμφωνίας-πλαισίου. Υπ’ αυτές τις συνθήκες, η προσφεύγουσα της κύριας δίκης στηρίζεται σε διάταξη έχουσα άμεσο αποτέλεσμα
προκειμένου να αντισταθμίσει κενό το οποίο διατηρήθηκε στο ισπανικό εσωτερικό δίκαιο εξαιτίας της εσφαλμένης μεταφοράς της
οδηγίας 1999/70.
Υπ’ αυτές τις συνθήκες, στο τρίτο ερώτημα στην υπόθεση C‑456/09 πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι, παρά την ύπαρξη, στην εθνική
νομοθεσία που μεταφέρει στην εσωτερική έννομη τάξη την οδηγία 1999/70, διατάξεως η οποία αναγνωρίζει το δικαίωμα των αναπληρωτών
υπαλλήλων σε καταβολή των επιδομάτων που αντιστοιχούν στις τριετίες αρχαιότητας, αλλά αποκλείει την αναδρομική ισχύ του ως
άνω δικαιώματος, οι αρμόδιες αρχές του οικείου κράτους μέλους υποχρεούνται, βάσει του δικαίου της Ένωσης και καθόσον πρόκειται
για διάταξη της συμφωνίας-πλαισίου η οποία παράγει άμεσο αποτέλεσμα, να προσδώσουν στο δικαίωμα αυτό σε καταβολή των επιδομάτων
αναδρομική ισχύ από την ημερομηνία κατά την οποία έληξε η προθεσμία που είχε ταχθεί στα κράτη μέλη για τη μεταφορά της ως
άνω οδηγίας.

Επί των δικαστικών εξόδων
Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον
του αιτούντος δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι
κατέθεσαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) αποφαίνεται:
1)
Υπάλληλος ο οποίος ανήκει στο έκτακτο προσωπικό (αναπληρωτές) της Αυτόνομης Κοινότητας της Γαλικίας, όπως η προσφεύγουσα της
κύριας δίκης, εμπίπτει στο προσωπικό πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά
με τη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP, και της συμφωνίας-πλαισίου
για την εργασία ορισμένου χρόνου, η οποία συνήφθη στις 18 Μαρτίου 1999 και προσαρτάται στην ως άνω οδηγία.
2)
Επίδομα αρχαιότητας όπως το επίμαχο στην κύρια δίκη εμπίπτει, ως όρος απασχόλησης, στη ρήτρα 4, σημείο 1, της συμφωνίας-πλαισίου
για την εργασία ορισμένου χρόνου, η οποία προσαρτάται στην οδηγία 1999/70, οπότε οι εργαζόμενοι ορισμένου χρόνου δύνανται
να εναντιωθούν σε μεταχείριση η οποία, χωρίς οποιονδήποτε αντικειμενικό λόγο, είναι, όσον αφορά την καταβολή του ως άνω επιδόματος,
δυσμενέστερη έναντι της μεταχειρίσεως των εργαζομένων με σχέση εργασίας αορίστου χρόνου οι οποίοι τελούν σε παρόμοια κατάσταση.
Ο προσωρινός χαρακτήρας της σχέσεως εργασίας ορισμένων εργαζομένων του Δημοσίου δεν δύναται να αποτελέσει αφεαυτού αντικειμενικό
λόγο κατά την έννοια της ως άνω ρήτρας της συμφωνίας-πλαισίου.
3)
Το γεγονός και μόνο ότι εθνική διάταξη όπως το άρθρο 25, παράγραφος 2, του νόμου 7/2007, περί του βασικού καθεστώτος των εργαζομένων
του Δημοσίου (Ley 7/2007 del Estatuto básico del empleado público), της 12ης Απριλίου 2007, δεν περιέχει αναφορά στην οδηγία
1999/70 δεν εμποδίζει να θεωρηθεί η διάταξη αυτή ως εθνικό μέτρο που μεταφέρει την ως άνω οδηγία στην εσωτερική έννομη τάξη.
4)
Η ρήτρα 4, σημείο 1, της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου, η οποία προσαρτάται στην οδηγία 1999/70, είναι
απαλλαγμένη αιρέσεων και αρκούντως ακριβής ώστε οι αναπληρωτές υπάλληλοι να μπορούν να την επικαλεσθούν έναντι του κράτους
ενώπιον εθνικού δικαστηρίου, προκειμένου να τους αναγνωρισθεί δικαίωμα επί επιδομάτων αρχαιότητας, όπως είναι τα επίμαχα στην
κύρια δίκη επιδόματα τριετίας, για το διάστημα από τη λήξη της προθεσμίας που είχε ταχθεί στα κράτη μέλη για τη μεταφορά της
οδηγίας 1999/70 στην εσωτερική έννομη τάξη μέχρι την ημερομηνία ενάρξεως ισχύος του εθνικού νόμου που μετέφερε την ως άνω
οδηγία στο εσωτερικό δίκαιο του οικείου κράτους μέλους, υπό την επιφύλαξη της τηρήσεως των εφαρμοστέων διατάξεων του εθνικού
δικαίου σχετικά με την παραγραφή.
5)
Παρά την ύπαρξη, στην εθνική νομοθεσία που μεταφέρει στην εσωτερική έννομη τάξη την οδηγία 1999/70, διατάξεως η οποία αναγνωρίζει
το δικαίωμα των αναπληρωτών υπαλλήλων σε καταβολή των επιδομάτων που αντιστοιχούν στις τριετίες αρχαιότητας, αλλά αποκλείει
την αναδρομική ισχύ του ως άνω δικαιώματος, οι αρμόδιες αρχές του οικείου κράτους μέλους υποχρεούνται, βάσει του δικαίου της
Ένωσης και καθόσον πρόκειται για έχουσα άμεσο αποτέλεσμα διάταξη της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου,
η οποία προσαρτάται στην οδηγία 1999/70, να προσδώσουν στο δικαίωμα αυτό σε καταβολή των επιδομάτων αναδρομική ισχύ από την
ημερομηνία κατά την οποία έληξε η προθεσμία που είχε ταχθεί στα κράτη μέλη για τη μεταφορά της ως άνω οδηγίας.
(υπογραφές)
*
Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική.