CELEX: 62001TJ0035
Ντάμπινγκ
Επιβολή οριστικών δασμών αντιντάμπινγκ
Ηλεκτρονικοί ζυγοί προελεύσεως Κίνας
Καθεστώς επιχειρήσεως που λειτουργεί υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς
Προσδιορισμός της ζημίας
Αιτιώδης συνάφεια
Δικαιώματα άμυνας

την οποία ενδεχομένως λαμβάνει η Επιτροπή ή το Συμβούλιο, αλλά αν η απόφαση αυτή στηρίζεται σε διαφορετικά πραγματικά
περιστατικά και σε διαφορετικό σκεπτικό, αυτά πρέπει να γνωστοποιούνται το συντομότερο δυνατόν.
291   Δυνάμει του κανονισμού (ΕΟΚ) 2423/88 του Συμβουλίου, της 11ης Ιουλίου 1988, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν
αντικείμενο ντάμπινγκ ή επιδοτήσεων εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας (ΕΕ L 209, σ. 1, στο εξής:
παλαιός βασικός κανονισμός), η εκτίμηση της επάρκειας των πληροφοριών που παρείχαν τα κοινοτικά όργανα γινόταν βάσει του βαθμού
εξειδικεύσεως των αιτουμένων πληροφοριών (προαναφερθείσα στην ανωτέρω σκέψη 288 απόφαση Ajinomoto και NutraSweet κατά Συμβουλίου,
σκέψη 93).
292   Επιπλέον, ο ελλιπής χαρακτήρας της τελικής γνωστοποιήσεως των στοιχείων, η οποία σκοπό έχει να παράσχει στα ενδιαφερόμενα
μέρη τη δυνατότητα να γνωστοποιούν λυσιτελώς την άποψή τους κατά τη διάρκεια της διοικητικής διαδικασίας, συνεπάγεται το παράνομο
κανονισμού που επιβάλλει οριστικούς δασμούς αντιντάμπινγκ μόνον στην περίπτωση που τα ενδιαφερόμενα μέρη δεν ήταν σε θέση,
λόγω της παραλείψεως αυτής, να υπερασπισθούν λυσιτελώς τα συμφέροντά τους (προαναφερθείσα απόφαση στην ανωτέρω σκέψη 288 Champion
Stationery κ.λπ. κατά Συμβουλίου, σκέψεις 55, 73 και 81 έως 84).
293   Συνεπώς, πρέπει να εξετασθεί, υπό το πρίσμα των αρχών αυτών, αν υπήρξε προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας της προσφεύγουσας κατά
τη διάρκεια της διαδικασίας έρευνας.
294   Εν προκειμένω, η Επιτροπή κοινοποίησε στην προσφεύγουσα στις 21 Σεπτεμβρίου 2000 το ενημερωτικό έγγραφο περί των πραγματικών
περιστατικών και εκτιμήσεων βάσει των οποίων σκόπευε να προτείνει την επιβολή οριστικών δασμών αντιντάμπινγκ ύψους 13,1 %
για τις εισαγωγές των κατασκευαζόμενων από την προσφεύγουσα ηλεκτρονικών ζυγών. Στην προσφεύγουσα χορηγήθηκε προθεσμία για
την υποβολή των παρατηρήσεών της έως τις 11 Οκτωβρίου 2000. Με τηλεομοιοτυπία της 29ης Σεπτεμβρίου 2000, η προσφεύγουσα ζήτησε
συμπληρωματικά στοιχεία από την Επιτροπή. Η Επιτροπή απάντησε με δύο έγγραφα της 29ης Σεπτεμβρίου 2000 (ως προς τα ερωτήματα
περί του ντάμπινγκ) και της 4ης Οκτωβρίου 20000 (ως προς τα ερωτήματα περί της ζημίας και της αιτιώδους συνάφειας). Με τηλεομοιοτυπία
της 4ης Οκτωβρίου 2000, προγενέστερη του εγγράφου της Επιτροπής της ίδιας ημέρας, η προσφεύγουσα ζήτησε παράταση της προθεσμίας
για την υποβολή των παρατηρήσεών της. Η Επιτροπή απέρριψε το αίτημα αυτό με τηλεομοιοτυπία της 5ης Οκτωβρίου 2000. Με έγγραφο
της 10ης Οκτωβρίου 2000, η προσφεύγουσα υπέβαλε παρατηρήσεις ως προς τα ζητήματα του ντάμπινγκ, της ζημίας και της αιτιώδους
συνάφειας. Στις 11 Οκτωβρίου 2000, η Επιτροπή απάντησε στο έγγραφο αυτό ως προς ορισμένες πτυχές του ντάμπινγκ. Συναφώς, δέχθηκε
το επιχείρημα της προσφεύγουσας περί των αμοιβών των πωλητών και μείωσε το περιθώριο ντάμπινγκ από 13,1 σε 12,8 %. Τέλος,
στις 23 Οκτωβρίου 2000, η Επιτροπή γνωστοποίησε τις λοιπές παρατηρήσεις της επί του εγγράφου της 10ης Οκτωβρίου 2000.
295   Προκειμένου να κριθεί αν η προσφεύγουσα ήταν σε θέση να υπερασπισθεί λυσιτελώς τα συμφέροντά της, επιβάλλεται να εξετασθούν
οι απαντήσεις της Επιτροπής στα επίμαχα ερωτήματα της προσφεύγουσας.
296   Με το ερώτημα 2, η προσφεύγουσα ζητούσε να πληροφορηθεί, «[π]ροκειμένου να μπορέσει να εκφέρει γνώμη επί του συγκρίσιμου χαρακτήρα
της κανονικής αξίας και των εξαγωγικών τιμών, […] ποιες διορθώσεις [είχαν γίνει] στις εξαγωγικές τιμές και στις τιμές πωλήσεως
στην εγχώρια αγορά του Ινδονήσιου παραγωγού».
297   Με το ενημερωτικό έγγραφο της 21ης Σεπτεμβρίου 2000 (παράρτημα Α, σημείο 2.γ), η Επιτροπή παρέσχε τις ακόλουθες διευκρινίσεις
ως προς το ζήτημα της συγκρίσεως:
«Για τη σύγκριση μεταξύ της κανονικής αξίας και της εξαγωγικής τιμής ελήφθη ως βάση η αξία κατά την έξοδο από το εργοστάσιο
και κατά το ίδιο στάδιο εμπορίας (διανομείς/μεταπωλητές). Συναφώς, τα σχετικά με την εταιρία σας στοιχεία αντλήθηκαν από την
απάντησή σας στο ερωτηματολόγιο. Η Επιτροπή έλαβε υπόψη, υπό τη μορφή προσαρμογών, τις διαφορές που επικαλέσθηκε η εταιρία
σας και διόρθωσε κατά 1 % την τιμολογιακή τιμή βάσει της διαφοράς ως προς το κόστος των πιστώσεων που έχουν χορηγηθεί για
τις οικείες πωλήσεις, σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 10, στοιχείο ζ΄, του βασικού κανονισμού.»
298   Με το έγγραφο της 29ης Σεπτεμβρίου 2000, η Επιτροπή παρέσχε συμπληρωματικές πληροφορίες ως προς τα τεχνικά χαρακτηριστικά
των μοντέλων προελεύσεως Ινδονησίας που χρησιμοποιήθηκαν στην έρευνα. Περαιτέρω, η Επιτροπή διευκρίνισε ότι δεν έγινε καμία
διόρθωση προς τα άνω βάσει διαφορών ως προς τα φυσικά χαρακτηριστικά· αυτό ίσχυε για τις εγχώριες πωλήσεις και για τις εξαγωγικές
πωλήσεις του μοντέλου αναφοράς TEC SL-2200. Η Επιτροπή διευκρίνισε επίσης ότι οι τιμές πωλήσεως του μοντέλου TEC SL-2200 είχαν
καθορισθεί βάσει της αξίας κατά την έξοδο από το εργοστάσιο. Με το έγγραφο της 11ης Οκτωβρίου 2000, η Επιτροπή απάντησε ως
εξής στο έγγραφο της 10ης Οκτωβρίου 2000, με το οποίο η προσφεύγουσα υποστήριζε ότι η Επιτροπή παρέλειψε να λάβει υπόψη τις
διαφορές ως προς τα φυσικά χαρακτηριστικά μεταξύ του μοντέλου που χρησιμοποιήθηκε για τον προσδιορισμό της κανονικής αξίας
και των διαφόρων εξαγωγικών μοντέλων της προσφεύγουσας:
«Πρέπει να επισημανθεί ότι, όπως προκύπτει από τον λεπτομερή κατάλογο των επιμέρους συναλλαγών της προσφεύγουσας, δεν αποδεικνύεται
ο ισχυρισμός ότι υφίσταται διαφορά στην τιμή στην αγορά, η οποία να απαιτεί ενδεχομένως διόρθωση της κανονικής αξίας, μεταξύ
ενός ηλεκτρονικού ζυγού με σύστημα απεικονίσεως φθορισμού και ενός με σύστημα ψηφιακής απεικονίσεως (LCD). Διαπιστώθηκε ότι
ορισμένες πωλήσεις του ίδιου μοντέλου με σύστημα απεικονίσεως φθορισμού πραγματοποιήθηκαν σε τιμή κατώτερη της τιμής των μοντέλων
που στερούνται του χαρακτηριστικού αυτού. Κατά συνέπεια, η αιτίαση αυτή πρέπει να απορριφθεί.»
299   Περαιτέρω, με το σημείο 2 του εγγράφου αυτού, η Επιτροπή επισήμανε:
«Επίσης, πρέπει να υπομνησθεί ότι, όπως επισημάνθηκε με το έγγραφο της Επιτροπής της 29ης Σεπτεμβρίου 2000, καμία διόρθωση
της κανονικής αξίας προς τα άνω βάσει διαφορών ως προς τα φυσικά χαρακτηριστικά δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα για τεχνικά χαρακτηριστικά,
όπως η λειτουργία με μπαταρίες, η λειτουργία “PLU”, η απεικόνιση “fold-up” κ.λπ., τα οποία υπάρχουν στα μοντέλα που εξάγει
η προσφεύγουσα, αλλά όχι στο μοντέλο SL-2200 της TEC. Λαμβανομένων υπόψη των διαφορών αυτών, μπορεί να συναχθεί το συμπέρασμα
ότι το επίπεδο ντάμπινγκ είναι υψηλότερο.»
300   Τέλος, με το σημείο 3 του ίδιου εγγράφου, η Επιτροπή τόνισε ότι, αν είχε ακολουθήσει την προτεινόμενη από την προσφεύγουσα
προσέγγιση ως προς τον υπολογισμό του περιθωρίου ντάμπινγκ, θα είχε καταλήξει σε περιθώριο μεγαλύτερο από αυτό που καθόρισε
εφαρμόζοντας τη δική της μέθοδο.
301   Εν προκειμένω, η προσφεύγουσα επικαλέσθηκε διαφορές ως προς το κόστος των πιστώσεων που έχουν χορηγηθεί για τις οικείες πωλήσεις.
Όπως προκύπτει από το σημείο 2.γ του παραρτήματος Α του ενημερωτικού εγγράφου της 21ης Σεπτεμβρίου 2000, η Επιτροπή δέχθηκε
τον παράγοντα αυτό. Κατόπιν της κοινοποιήσεως του ενημερωτικού εγγράφου, η προσφεύγουσα υπέβαλε ερωτήματα ως προς τα φυσικά
χαρακτηριστικά των προϊόντων. Όπως διαπιστώθηκε με την ανωτέρω σκέψη, η Επιτροπή αιτιολόγησε επαρκώς γιατί δεν προέβη σε διόρθωση
βάσει διαφορών ως προς τα φυσικά χαρακτηριστικά.
302   Κατά συνέπεια, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η προσφεύγουσα ήταν σε θέση να γνωρίζει ποια μοντέλα έλαβε υπόψη η Επιτροπή για
τον προσδιορισμό της κανονικής αξίας. Είχε επίσης επαρκή πληροφόρηση ως προς τους λόγους για τους οποίους ουδεμία διόρθωση
έγινε βάσει διαφορών ως προς τα φυσικά χαρακτηριστικά. Πράγματι, η Επιτροπή επέλεξε να μην προβεί σε διόρθωση προς τα άνω,
η οποία θα συνεπαγόταν μεγαλύτερο περιθώριο ντάμπινγκ. Περαιτέρω, η προσφεύγουσα γνώριζε ότι η σύγκριση των τιμών αφορούσε
το ίδιο στάδιο εμπορίας. Η προσφεύγουσα δεν ζήτησε περαιτέρω διορθώσεις. Συνεπώς, όσον αφορά το ερώτημα 2 της από 29 Σεπτεμβρίου
2000 τηλεομοιοτυπίας της, ήταν σε θέση να υπερασπισθεί λυσιτελώς τα συμφέροντά της.
303   Τα ερωτήματα 3 και 4 αφορούν διόρθωση ως προς τις αμοιβές των πωλητών, στην οποία προέβη η Επιτροπή αρχικώς σε σχέση με την
εξαγωγική τιμή της προσφεύγουσας και η οποία είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση της εξαγωγικής τιμής και, ως εκ τούτου, την αύξηση
του περιθωρίου ντάμπινγκ.
304   Από τα έγγραφα της 29ης Σεπτεμβρίου 2000 και της 11ης Οκτωβρίου 2000 προκύπτει ότι η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη τη διόρθωση
ως προς την αμοιβή των πωλητών για τον τελικό υπολογισμό του περιθωρίου ντάμπινγκ. Πράγματι, με το έγγραφο της 11ης Οκτωβρίου
2000 μείωσε το περιθώριο ντάμπινγκ από 13,1 σε 12,8 %. Επομένως, έλαβε απόφαση ευνοϊκότερη για την προσφεύγουσα και δέχθηκε
πλήρως τα σχετικά επιχειρήματά της. Κατά συνέπεια, παρέλκει η περαιτέρω εξέταση του προσήκοντος χαρακτήρα της απαντήσεως της
Επιτροπής στα ερωτήματα 3 και 4 της προσφεύγουσας.
305   Με το ερώτημα 6, η προσφεύγουσα ανέφερε τα εξής:
«Στο ίδιο έγγραφο της 14ης Απριλίου 2000, το οποίο απηύθυνε στην Επιτροπή η JKM Consulting, αναφέρεται: “Όπως συμφωνήθηκε
κατά τη συνάντηση αυτή, η Bizerba και η Avery Berkel θα ολοκληρώσουν την απάντησή τους όσον αφορά τις εταιρίες τους, υπό μορφή
εμπιστευτικού και μη εμπιστευτικού εγγράφου, η οποία θα κοινοποιηθεί στην Επιτροπή. ” [Η προσφεύγουσα] επιθυμεί να πληροφορηθεί
ποια στοιχεία όφειλαν να προσκομίσουν με την απάντησή τους κατά το χρονικό αυτό σημείο η Bizerba και η Avery Berkel.»
306   Η Επιτροπή απάντησε με το έγγραφο της 4ης Οκτωβρίου 2000 ως εξής:
«Οι υπηρεσίες της Επιτροπής συζήτησαν με την κοινοτική βιομηχανία τους δείκτες της ζημίας. Η κοινοτική βιομηχανία υπέβαλε
παρατηρήσεις, αντίγραφα των οποίων περιήλθαν εις γνώση σας με τον μη εμπιστευτικό φάκελο.»
307   Ένα έγγραφο της Bizerba με τις παρατηρήσεις της επί της ζημίας, το οποίο απεστάλη στις 10 Απριλίου 2000 και παρελήφθη στις
14 Απριλίου 2000, καταλέγεται μεταξύ των εγγράφων τα οποία η προσφεύγουσα επισύναψε στο δικόγραφο της προσφυγής. Το έγγραφο
αυτό περιλαμβάνει συμπληρωματικά στοιχεία εκ μέρους της Bizerba, τα οποία επικαλείται το έγγραφο της JKM Consulting της 14ης
Απριλίου 2000. Ως προς τα στοιχεία της Avery Berkel, πρέπει να τονισθεί ότι το έγγραφο της εταιρίας αυτής δεν περιλαμβάνεται
στα έγγραφα τα οποία η προσφεύγουσα επισύναψε στο δικόγραφο της προσφυγής, μολονότι από τη δικογραφία προκύπτει ότι η προσφεύγουσα
είχε γνώση αυτού. Πράγματι, το έγγραφο αυτό, το οποίο επισυνάφθηκε στο υπόμνημα ανταπαντήσεως του Συμβουλίου, περιλαμβανόταν
στον μη εμπιστευτικό φάκελο, αντίγραφο του οποίου είχε λάβει η προσφεύγουσα. Συναφώς, το Συμβούλιο προσκόμισε συνημμένα στο
υπόμνημά του ανταπαντήσεως τα δύο πρωτόκολλα από τα οποία προκύπτει ότι ο νόμιμος εκπρόσωπος της προσφεύγουσας εξέτασε τον
μη εμπιστευτικό φάκελο στις 14 Σεπτεμβρίου 2000 και την 1η Δεκεμβρίου 2000. Από το σημείο 12 του πρωτοκόλλου της 14ης Σεπτεμβρίου
2000 προκύπτει ότι ο νόμιμος εκπρόσωπος της προσφεύγουσας έλαβε αντίγραφο της επιστολής της Avery Berkel που απεστάλη στις
14 Απριλίου 2000 και παρελήφθη στις 17 Απριλίου 2000. Συνεπώς, δεν ευσταθούν οι ισχυρισμοί της προσφεύγουσας ότι «[ο] μη εμπιστευτικός
φάκελος δεν περιελάμβανε μεταγενέστερες του εγγράφου της 14ης Απριλίου 2000 παρατηρήσεις εκ μέρους της Bizerba και της Avery
Berkel, οι οποίες συμπλήρωναν “τις απαντήσεις τους όσον αφορά ειδικώς τις συγκεκριμένες εταιρίες”» και ότι «στον φάκελο αυτό
περιλαμβάνονται μόνον οι από 10 Απριλίου 2000 παρατηρήσεις της Bizerba, ενώ δεν περιλαμβάνονται παρατηρήσεις εκ μέρους της
Avery Berkel». Πράγματι, τόσο η Bizerba όσο και η Avery Berkel απηύθυναν στην Επιτροπή, μετά τη συνάντηση στις αρχές Απριλίου
2000, έγγραφα προς συμπλήρωση των απαντήσεών τους. Όπως προκύπτει από τα ανωτέρω, η προσφεύγουσα είχε λάβει γνώση των εγγράφων
αυτών.
308   Κατά συνέπεια, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η προσφεύγουσα είχε λάβει γνώση του συνόλου των μη εμπιστευτικών εγγράφων με τις
παρατηρήσεις της κοινοτικής βιομηχανίας. Ως εκ τούτου, όσον αφορά το ερώτημα 6 της τηλεομοιοτυπίας της 29ης Σεπτεμβρίου 2000,
η προσφεύγουσα ήταν σε θέση να υπερασπισθεί λυσιτελώς τα συμφέροντά της.
309   Με το ερώτημα 10 η προσφεύγουσα ζήτησε να πληροφορηθεί αν η Επιτροπή είχε εξετάσει σε ποιο βαθμό είχε επηρεάσει την ανταγωνιστικότητα
της Avery Berkel εντός της ζώνης ευρώ η υψηλή συναλλαγματική ισοτιμία της στερλίνας.
310   Με το έγγραφο της 4ης Οκτωβρίου 2000 η Επιτροπή απάντησε ως εξής:
«Για τους λόγους που αναφέρθηκαν με την απάντηση στο ερώτημα 9, δεν κατέστη δυνατή η συλλογή λεπτομερών αριθμητικών στοιχείων
περί της ζημίας για τη ζώνη ευρώ και για την εκτός αυτής ζώνη […]. [Η εξέλιξη των στοιχείων δεν ήταν δυνατό να προσδιορισθεί,
δεδομένου ότι ο πίνακας 4.2.2 είχε καταρτισθεί με βάση λεπτομερείς καταλόγους επιμέρους συναλλαγών, τους οποίους προσκόμισαν
οι κοινοτικοί παραγωγοί που συνεργάσθηκαν στην έρευνα. Η απαίτηση λεπτομερών καταλόγων επιμέρους συναλλαγών μόνο για τη χρονική
περίοδο έρευνας αποτελεί τρέχουσα πρακτική της Επιτροπής.] Εντούτοις, βάσει των διαθέσιμων στοιχείων, η ζημία είναι πρόδηλη
όσον αφορά τις πωλήσεις των κοινοτικών παραγωγών που συνεργάσθηκαν στην έρευνα, τόσο προς τους πελάτες της ζώνης ευρώ όσο
και προς τους εκτός της ζώνης αυτής πελάτες.»
311   Επομένως, η Επιτροπή διευκρίνισε ότι δεν διέθετε στοιχεία περί της ζημίας χωριστά για κάθε ζώνη. Περαιτέρω, επισήμανε ότι
είχε καταλήξει στην ύπαρξη ζημίας για τους παραγωγούς που είχαν συνεργασθεί (ήτοι, και για την Avery Berkel), όσον αφορά τις
πωλήσεις τους τόσο σε πελάτες της ζώνης ευρώ όσο και σε πελάτες εκτός αυτής. Συνεπώς, η Επιτροπή παρέσχε στην προσφεύγουσα
εξηγήσεις ως προς τη μέθοδο που ακολούθησε κατά την εξέταση του ζητήματος αυτού.
312   Πρέπει να γίνει δεκτό ότι η Επιτροπή έδωσε προσήκουσα απάντηση στο ερώτημα της προσφεύγουσας και παρέσχε όλες τις αναγκαίες
πληροφορίες για τη λυσιτελή υπεράσπιση των συμφερόντων αυτής. Αντιθέτως, όπως τονίζει το Συμβούλιο, το ζήτημα αν η Επιτροπή
έλαβε προσηκόντως υπόψη τον παράγοντα αυτό δεν άπτεται του σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας της προσφεύγουσας.
313   Με το ερώτημα 11 η προσφεύγουσα ζητεί να μάθει «με ποιον τρόπο η Επιτροπή προέβη, στο πλαίσιο της εξετάσεως της ζημίας, σε
σαφή διάκριση μεταξύ των [ηλεκτρονικών ζυγών] των κατηγοριών χαμηλής, μέσης και υψηλής τεχνολογίας», δεδομένου ότι «[σ]ύμφωνα
με το σημείο 2.1 του ενημερωτικού εγγράφου “από την έρευνα προέκυπτε ότι δεν ήταν δυνατή η σαφής διάκριση μεταξύ των τριών
κατηγοριών λόγω του ότι τα μοντέλα των όμορων κατηγοριών μπορούσαν συχνά να υποκατασταθούν αμοιβαίως”».
314   Με το έγγραφο της 4ης Οκτωβρίου 2000, η προσφεύγουσα έδωσε την ακόλουθη απάντηση:
«Το επίμαχο στην παρούσα έρευνα προϊόν ταυτίζεται με το προϊόν που χρησιμοποιήθηκε σε προγενέστερες έρευνες ή σε έρευνες που
βρίσκονται σε εξέλιξη. Όλα τα μοντέλα που χρησιμοποιήθηκαν προκειμένου να γίνουν συγκρίσεις στο πλαίσιο της παρούσας έρευνας
υποδείχθηκαν από τις εταιρίες που συνεργάσθηκαν στην έρευνα (είτε παραγωγούς-εξαγωγείς είτε κοινοτικούς παραγωγούς) και έγινε
επαλήθευση αυτών κατά το αναγκαίο μέτρο.»
315   Επομένως, η Επιτροπή αιτιολόγησε την κατανομή του προϊόντος στις κατηγορίες χαμηλής, μέσης και υψηλής τεχνολογίας. Συνεπώς,
πρέπει να γίνει δεκτό ότι η απάντηση της Επιτροπής παρέσχε στην προσφεύγουσα τη δυνατότητα να υπερασπισθεί λυσιτελώς τα συμφέροντά
της.
316   Επιπλέον, όπως ορθώς υποστηρίζει το Συμβούλιο, η διάκριση μεταξύ των ηλεκτρονικών ζυγών της κατηγορίας χαμηλής τεχνολογίας
και των λοιπών ηλεκτρονικών ζυγών ήταν μόνον ενδεικτική, δεδομένου ότι η ανάλυση της ζημίας κάλυψε όλο το φάσμα του προϊόντος
(βλ. ανωτέρω σκέψεις 127 έως 131).
317   Με το ερώτημα 12 η προσφεύγουσα υπέβαλε παρατηρήσεις ως προς τη σημασία του ντάμπινγκ:
«Το σημείο 4.4.1 του ενημερωτικού εγγράφου αναφέρει ότι “η εξέταση συμπεριέλαβε όλους τους ρητώς προβλεπόμενους στο άρθρο
3, παράγραφος 5, του βασικού κανονισμού παράγοντες”. Εντούτοις, δεν προκύπτει σαφώς ότι εξετάσθηκε η σημασία του πραγματικού
περιθωρίου ντάμπινγκ κατά το άρθρο 3, παράγραφος 5, [του εν λόγω κανονισμού]. Τίθεται το ζήτημα αν η Επιτροπή έκρινε κατά
τη διάρκεια της έρευνας ότι ο παράγοντας αυτός δεν ασκεί επιρροή. Λαμβανομένων υπόψη των ιδιαιτέρως ευρέων περιθωρίων εφαρμογής
χαμηλότερων τιμών που καθόρισε η Επιτροπή, τα οποία είναι σαφώς μεγαλύτερα από τα περιθώρια ντάμπινγκ που καθορίσθηκαν για
τους παραγωγούς που έλαβαν μέρος στην έρευνα, τίθεται το ερώτημα πώς η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η προβαλλόμενη
ζημία οφείλεται στις επιπτώσεις του ντάμπινγκ. Έλαβε υπόψη η Επιτροπή το γεγονός ότι οι εισαγωγές, ακόμη και σε τιμές που
δεν συνιστούν ντάμπινγκ, θα είχαν προκαλέσει την ίδια ζημία, δεδομένου ότι, ακόμη και κατόπιν της εξαλείψεως του προβαλλόμενου
ντάμπινγκ, η δυνατότητα εφαρμογής χαμηλότερων τιμών θα παρέμενε ουσιώδης και σχεδόν αμετάβλητη για τους περισσότερους από
τους παραγωγούς που συνεργάσθηκαν στην έρευνα;»
318   Η Επιτροπή απάντησε με το έγγραφο της 4ης Οκτωβρίου 2000 ως εξής:
«Το ερώτημα αυτό αφορά ένα υποθετικό πρόβλημα, δεδομένου ότι ζητείται από τις υπηρεσίες της Επιτροπής να αντιμετωπίσουν μια
μη πραγματική κατάσταση κατά την οποία οι πωλήσεις των παραγωγών-εξαγωγέων δεν θα είχαν πραγματοποιηθεί σε τιμές ντάμπινγκ.
Η παρούσα έρευνα προδήλως δεν αφορά την περίπτωση αυτή. Εντούτοις, οι υπηρεσίες της Επιτροπής εξέτασαν όλους τους παράγοντες
που θα μπορούσαν να σχετίζονται με τη ζημία που υπέστη η κοινοτική βιομηχανία. Με το κεφάλαιο “Αιτιώδης συνάφεια” του ενημερωτικού
εγγράφου αναγνωρίσθηκε η αιτιώδης συνάφεια μεταξύ των εισαγωγών σε τιμές ντάμπινγκ από τις οικείες χώρες και της ζημίας που
υπέστη η κοινοτική βιομηχανία.»
319   Πρέπει να γίνει δεκτό ότι η Επιτροπή απάντησε προσηκόντως στο ερώτημα 12 της προσφεύγουσας.
320   Για τους ανωτέρω λόγους, το πρώτο σκέλος του τετάρτου λόγου ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί.
2.
Δεύτερο σκέλος: επί της παραβάσεως του άρθρου 20, παράγραφος 5, του βασικού κανονισμού
Επιχειρήματα των διαδίκων
321   Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι τα κοινοτικά όργανα, παραλείποντας να της χορηγήσουν την ελάχιστη προθεσμία δέκα ημερών για
την υποβολή των παρατηρήσεών της επί του ενημερωτικού εγγράφου, παρέβησαν το άρθρο 20, παράγραφος 5, του βασικού κανονισμού.
Συγκεκριμένα, η προσφεύγουσα δεν μπόρεσε να επωφεληθεί της προβλεπόμενης από την προαναφερθείσα διάταξη προθεσμίας, διότι
η τελική απάντηση της Επιτροπής στο αίτημα παροχής συμπληρωματικών πληροφοριών κοινοποιήθηκε στις 4 Οκτωβρίου 2000 και η προθεσμία
που χορηγήθηκε στην προσφεύγουσα για την υποβολή των παρατηρήσεών της έληγε στις 11 Οκτωβρίου 2000.
322   Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται, πρώτον, ότι το Συμβούλιο δεν αιτιολόγησε την άποψή του ότι η προσφεύγουσα κακώς υποστήριζε ότι
η προθεσμία έπρεπε να υπολογισθεί από την ημέρα κοινοποιήσεως των διευκρινιστικών στοιχείων. Δεύτερον, η προσφεύγουσα απορρίπτει
την ερμηνεία του Συμβουλίου σύμφωνα με την οποία η τελική κοινοποίηση των συμπληρωματικών στοιχείων έπρεπε να θεωρηθεί ως
παροχή διευκρινίσεων που δεν καθιστά αναγκαία τη χορήγηση στους ενδιαφερομένους της ελάχιστης προθεσμίας για την υποβολή των
παρατηρήσεών τους. Κατά την προσφεύγουσα, η ερμηνεία αυτή δεν λαμβάνει επαρκώς υπόψη τα δικαιώματα άμυνας στο πλαίσιο των
διαδικασιών αντιντάμπινγκ. Τρίτον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι αρκεί να αποδειχθεί ότι δεν τηρήθηκε δεσμευτική προθεσμία
που προβλέπεται από τον βασικό κανονισμό. Τέλος, η προσφεύγουσα τονίζει ότι δεν μπορούσε να υποβάλει τις παρατηρήσεις της
μέχρι τις 7 Οκτωβρίου 2000, δεδομένου ότι η τελική κοινοποίηση των στοιχείων περί της ζημίας πραγματοποιήθηκε στις 4 Οκτωβρίου
2000 και ότι η 7η και 8η Οκτωβρίου ήταν, αντιστοίχως, Σάββατο και Κυριακή, ήτοι νόμιμες αργίες στην Κίνα. Επομένως, είχε στη
διάθεσή της μία μόνον ημέρα για την σύνταξη των επίμαχων παρατηρήσεων. Η προσφεύγουσα επιθυμούσε να εξετάσει ιδίως τη διαπίστωση
της Επιτροπής ότι δεν υφίσταντο διαφορές ως προς τα φυσικά χαρακτηριστικά μεταξύ των μοντέλων που πωλούνταν στη ζώνη ευρώ
και εκτός αυτής, την ύπαρξη συγκρίσιμων μοντέλων, τα στοιχεία περί της καταναλώσεως που επισυνάφθηκαν στο έγγραφο της 4ης
Οκτωβρίου 2000, καθώς και την απόδειξη της πραγματοποιήσεως εξαγωγών άλλων προϊόντων πέραν των ηλεκτρονικών ζυγών, τα οποία
υπάγονται στον ίδιο κωδικό, όπως αυτός έχει καθορισθεί από την Eurostat. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι στο πλαίσιο της διαδικασίας
ντάμπινγκ είναι αναγκαίο να διασφαλίζεται ένα ελάχιστο επίπεδο σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας υπό τη μορφή της χορηγήσεως
στους ενδιαφερομένους προθεσμίας τουλάχιστον δέκα ημερών για την υπεράσπιση των συμφερόντων τους.
323   Το Συμβούλιο απορρίπτει το επιχείρημα της προσφεύγουσας και επισημαίνει, κυρίως, ότι η τελική ενημέρωση πραγματοποιήθηκε με
έγγραφο της 21ης Σεπτεμβρίου 2000 και ότι χορηγήθηκε προθεσμία έως τις 11 Οκτωβρίου 2000. Επομένως, κατά το Συμβούλιο, η προθεσμία
υπερέβαινε τις δέκα ημέρες.
324   Επικουρικώς, το Συμβούλιο υποστηρίζει ότι, ακόμη και αν γίνει δεκτή η ερμηνεία της προσφεύγουσας ως προς την έναρξη της προθεσμίας,
εντούτοις το γεγονός ότι δεν είχε στη διάθεσή της δέκα ημέρες για την υποβολή των παρατηρήσεών της δεν επιφέρει, αυτό και
μόνον, την ακύρωση του προσβαλλόμενου κανονισμού. Το Συμβούλιο υποστηρίζει ότι η προσφεύγουσα πρέπει να αποδείξει ότι το γεγονός
αυτό την εμπόδισε να υπερασπισθεί λυσιτελώς τα συμφέροντά της. Κατά το Συμβούλιο, το έγγραφο της 21ης Σεπτεμβρίου 2000 περιείχε
όλες τις αναγκαίες πληροφορίες για τη λυσιτελή υπεράσπιση των συμφερόντων της προσφεύγουσας.
325   Περαιτέρω, το Συμβούλιο επισημαίνει ότι νέοι πραγματικοί ισχυρισμοί, ήτοι ότι η προσφεύγουσα δεν είχε κατορθώσει να συγκεντρώσει
αποδεικτικά στοιχεία περί των διαφορών ως προς τα φυσικά χαρακτηριστικά μεταξύ των μοντέλων που πωλούνταν στη ζώνη ευρώ και
εκτός αυτής, καθώς και περί των στοιχείων που αφορούν την κατανάλωση, προβλήθηκαν για πρώτη φορά με το υπόμνημα απαντήσεως
και είναι, ως εκ τούτου, απαράδεκτοι. Εν πάση περιπτώσει, οι ισχυρισμοί αυτοί είναι αβάσιμοι.
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
326   Το άρθρο 20, παράγραφος 5, του βασικού κανονισμού ορίζει ότι «[τ]υχόν παραστάσεις των ενδιαφερομένων μετά την τελική αποκάλυψη
στοιχείων λαμβάνονται υπόψη εφόσον παραληφθούν εντός προθεσμίας που ορίζει η Επιτροπή κατά περίπτωση, η οποία δεν μπορεί να
είναι βραχύτερη των δέκα ημερών, λαμβανομένου δεόντως υπόψη του επείγοντος του θέματος».
327   Εν προκειμένω, η Επιτροπή κοινοποίησε το ενημερωτικό έγγραφο στις 21 Σεπτεμβρίου 2000. Για την υποβολή των παρατηρήσεών της
η προσφεύγουσα έλαβε προθεσμία έως τις 11 Οκτωβρίου 2000, ήτοι μεγαλύτερη των δέκα ημερών. Με τηλεομοιοτυπία της 29ης Σεπτεμβρίου
2000, η προσφεύγουσα ζήτησε συμπληρωματικές πληροφορίες από την Επιτροπή. Η Επιτροπή απάντησε με χωριστά έγγραφα της 29ης
Σεπτεμβρίου 2000 και της 4ης Οκτωβρίου 2000. Με τηλεομοιοτυπία της 4ης Οκτωβρίου 2000, η προσφεύγουσα ζήτησε παράταση για
την υποβολή των παρατηρήσεών της. Με τηλεομοιοτυπία της 5ης Οκτωβρίου 2000, η Επιτροπή απέρριψε το αίτημα αυτό. Με έγγραφο
της 10ης Οκτωβρίου 2000, η προσφεύγουσα υπέβαλε τις παρατηρήσεις της επί των στοιχείων που είχε λάβει από την Επιτροπή.
328   Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι θα έπρεπε να της χορηγηθεί προθεσμία δέκα ημερών από την κοινοποίηση του εγγράφου της Επιτροπής
της 4ης Οκτωβρίου 2000. Το Συμβούλιο ισχυρίζεται ότι η προθεσμία αρχίζει την ημέρα κοινοποιήσεως της τελικής ενημερώσεως,
ήτοι στις 21 Σεπτεμβρίου 2000.
329   Προτού εξετασθεί αν το Συμβούλιο ορθώς υποστηρίζει ότι το έγγραφο της 21ης Σεπτεμβρίου 2000 συνιστούσε την τελική ενημέρωση
και ότι τα μεταγενέστερα έγγραφα είχαν απλώς διευκρινιστικό χαρακτήρα, επιβάλλεται, κατ’ αρχάς, να εξετασθεί ποιες θα ήταν
εν προκειμένω οι συνέπειες αν γινόταν δεκτό ότι τα έγγραφα της 29ης Σεπτεμβρίου 2000 και της 4ης Οκτωβρίου 2000 είχαν επίσης
τον χαρακτήρα τελικής ενημερώσεως.
330   Από τη νομολογία προκύπτει ότι η απουσία αναφοράς ορισμένων στοιχείων στο ενημερωτικό έγγραφο δεν συνιστά προσβολή των δικαιωμάτων
άμυνας της προσφεύγουσας, εφόσον αποδεικνύεται ότι η προσφεύγουσα έλαβε γνώση των στοιχείων αυτών με άλλη ευκαιρία, σε χρονικό
σημείο κατά το οποίο είχε ακόμη τη δυνατότητα να γνωστοποιήσει λυσιτελώς την άποψή της επί του ζητήματος αυτού, προτού η Επιτροπή
διατυπώσει την πρότασή της σχετικά με την έκδοση του προσβαλλόμενου κανονισμού (βλ., υπό την έννοια αυτή, προαναφερθείσα στην
ανωτέρω σκέψη 288 απόφαση Champion Stationery κ.λπ. κατά Συμβουλίου, σκέψη 83).
331   Ακόμη και αν γίνει δεκτό ότι έπρεπε να χορηγηθεί στην προσφεύγουσα προθεσμία τουλάχιστον δέκα ημερών για την υποβολή τυχόν
παρατηρήσεών της επί των στοιχείων που δεν περιλαμβάνονταν στο ενημερωτικό έγγραφο της 21ης Σεπτεμβρίου 2000 και ότι η προθεσμία
αυτή δεν τηρήθηκε, εντούτοις η περίσταση αυτή δεν συνεπάγεται, άνευ ετέρου, την ακύρωση του προσβαλλόμενου κανονισμού. Πράγματι,
πρέπει επίσης να αποδειχθεί ότι η μη χορήγηση στην προσφεύγουσα, εκ μέρους των κοινοτικών οργάνων, της προθεσμίας του άρθρου
20, παράγραφος 5, του βασικού κανονισμού για την υποβολή τυχόν παρατηρήσεών της επί των ως άνω συμπληρωματικών πληροφοριών
προσέβαλε με συγκεκριμένο τρόπο τα δικαιώματα άμυνας της προσφεύγουσας στο πλαίσιο της επίμαχης διαδικασίας.
332   Συναφώς, πρέπει να τονισθεί ότι η προσφεύγουσα, με τις παρατηρήσεις της επί του από 21 Σεπτεμβρίου 2000 ενημερωτικού εγγράφου
της Επιτροπής, αμφισβήτησε πλείονα σημεία, μεταξύ των οποίων καταλέγονται τα ανωτέρω εξετασθέντα. Τα έγγραφα της 29ης Σεπτεμβρίου
2000 και της 4ης Οκτωβρίου 2000 της Επιτροπής συνιστούσαν απαντήσεις στα υποβληθέντα με την τηλεομοιοτυπία της 29ης Σεπτεμβρίου
2000 ερωτήματα της προσφεύγουσας. Όπως προκύπτει από τις ανωτέρω σκέψεις 295 έως 320, δεν υπήρξε προσβολή των δικαιωμάτων
άμυνας της προσφεύγουσας όσον αφορά τα ερωτήματα αυτά. Επιπλέον, η προσφεύγουσα μπόρεσε να υποβάλει τις παρατηρήσεις της,
τόσο επί του ενημερωτικού εγγράφου όσο και επί των συμπληρωματικών απαντήσεων της Επιτροπής, με το από 10 Οκτωβρίου 2000 έγγραφό
της.
333   Ειδικότερα, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι δεν ήταν σε θέση, εντός της σύντομης προθεσμίας που της χορηγήθηκε μετά την κοινοποίηση
με το έγγραφο της 4ης Οκτωβρίου 2000 των συμπληρωματικών στοιχείων περί της ζημίας, να συγκεντρώσει αποδεικτικά στοιχεία ως
προς το ότι και άλλα προϊόντα πέραν των ηλεκτρονικών ζυγών, υπαγόμενα στον κωδικό ΣΟ 8423 8150, είχαν εξαχθεί από την Κίνα,
καθώς και από τη Νότια Κορέα και την Ταϊβάν.
334   Το επιχείρημα αυτό δεν μπορεί να γίνει δεκτό. Πράγματι, η προσφεύγουσα είχε πληροφορηθεί με το ενημερωτικό έγγραφο της 21ης
Σεπτεμβρίου 2000 ότι η Επιτροπή είχε θεωρήσει ότι όλες οι εξαγωγές υπό τον ως άνω κωδικό αφορούσαν εξαγωγές ηλεκτρονικών ζυγών.
Επομένως, δεν πρόκειται για νέα «τελική ενημέρωση».
335   Όσον αφορά τον ισχυρισμό της προσφεύγουσας ότι δεν είχε χρόνο να εξετάσει τη διαπίστωση της Επιτροπής, η οποία της κοινοποιήθηκε
στις 4 Οκτωβρίου 2000, ότι δεν υφίσταντο διαφορές ως προς τα φυσικά χαρακτηριστικά μεταξύ των μοντέλων που πωλούνταν στη ζώνη
ευρώ και εκτός αυτής και ότι υφίσταντο συγκρίσιμα μοντέλα, επιβάλλεται να τονισθεί ότι με τον πίνακα 4.2.2 του ενημερωτικού
εγγράφου της 21ης Σεπτεμβρίου 2000 η Επιτροπή γνωστοποίησε, προς επίρρωση της συλλογιστικής της περί των συνεπειών της εισαγωγής
του ευρώ, τις μέσες τιμές (κατόπιν τιμαριθμικής αναπροσαρμογής) κάθε κατηγορίας στη ζώνη ευρώ και εκτός αυτής. Με το σημείο
8 της τηλεομοιοτυπίας της 29ης Σεπτεμβρίου 2000, η προσφεύγουσα ανέφερε τα εξής: «Ως προς τον πίνακα 4.2.2, [η προσφεύγουσα]
ζητεί να μάθει αν υφίσταται, μεταξύ των μοντέλων που πωλούνται από την κοινοτική βιομηχανία στη ζώνη ευρώ και εκτός αυτής,
οποιαδήποτε διαφορά ως προς τα φυσικά χαρακτηριστικά, βάσει της οποίας πραγματοποιήθηκε η σύγκριση των τιμών.» Με το έγγραφο
της 4ης Οκτωβρίου 2000, η Επιτροπή απάντησε ότι «στον πίνακα 4.2.2 χρησιμοποιήθηκαν συγκρίσιμα μοντέλα και [ότι], ως εκ τούτου,
δεν παρίσταται ανάγκη να γίνουν διορθώσεις για τις διαφορές ως προς τα φυσικά χαρακτηριστικά». Με το από 10 Οκτωβρίου έγγραφό
της, η προσφεύγουσα διαπιστώνει απλώς ότι «[ε]ξάλλου, η μεγάλη διαφορά στις τιμές μεταξύ των πωλήσεων των καταγγελλουσών κοινοτικών
εταιριών στη ζώνη ευρώ και εκτός αυτής, όπως προκύπτει από τα έγγραφα της Επιτροπής, αποτελεί σαφή ένδειξη αντίθετης προς
τον ανταγωνισμό συμπεριφοράς εκ μέρους των καταγγελλουσών και παρεμποδίσεως των παράλληλων εισαγωγών στην ενιαία αγορά».
336   Επομένως, η προσφεύγουσα δεν ισχυρίσθηκε καν, μετά την απάντηση της Επιτροπής με το από 4 Οκτωβρίου 2000 έγγραφό της, ότι
διατηρούσε αμφιβολίες ως προς την ύπαρξη διαφορών σχετικών με τα φυσικά χαρακτηριστικά των μοντέλων που πωλούνταν στη ζώνη
ευρώ και εκτός αυτής, καθώς και ως προς τη δυνατότητα συγκρίσεως των μοντέλων αυτών. Συνεπώς, πρέπει να γίνει δεκτό ότι δεν
υπήρξε προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας.
337   Όσον αφορά τα σχετικά με την κατανάλωση στοιχεία, τα οποία περιλαμβάνονταν στο έγγραφο του Απριλίου 2000 και κοινοποιήθηκαν
στη προσφεύγουσα με το έγγραφο της 4ης Οκτωβρίου 2000, αρκεί η διαπίστωση ότι επρόκειτο για προκαταρκτικά στοιχεία και ότι
μόνον τα στοιχεία του ενημερωτικού εγγράφου της 21ης Σεπτεμβρίου 2000 ασκούσαν επιρροή. Συνεπώς, το επιχείρημα αυτό είναι
αλυσιτελές.
338   Υπό τις συνθήκες αυτές, η προσφεύγουσα ήταν σε θέση να γνωστοποιήσει, ήδη με το από 10 Οκτωβρίου 2000 έγγραφό της, την άποψή
της επί των αμφισβητούμενων μεταξύ αυτής και της Επιτροπής ζητημάτων και να προβάλει το σύνολο των ισχυρισμών που ανέπτυξε
ακολούθως ενώπιον του Πρωτοδικείου.
339   Υπό τις συνθήκες αυτές, το επιχείρημα της προσφεύγουσας περί προσβολής των δικαιωμάτων άμυνας κατά τη διαδικασία έρευνας δεν
μπορεί να γίνει δεκτό.
340   Πρέπει να επισημανθεί, επίσης, ότι η προσφεύγουσα κακώς επικαλείται το άρθρο 20, παράγραφος 3, του βασικού κανονισμού, κατά
το οποίο «[α]ν δεν έχει επιβληθεί προσωρινός δασμός, παρέχεται στα μέρη η δυνατότητα να ζητήσουν την τελική αποκάλυψη στοιχείων
εντός προθεσμίας που τάσσει η Επιτροπή». Η προθεσμία που χορηγήθηκε με το έγγραφο της 21ης Σεπτεμβρίου 2000 αφορούσε την υποβολή
τυχόν παρατηρήσεων και όχι την υποβολή αιτήματος τελικής αποκαλύψεως στοιχείων.
341   Συνεπώς, το δεύτερο σκέλος του τετάρτου λόγου ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί.
3.
Τρίτο σκέλος: επί της παραβάσεως του άρθρου 6, παράγραφος 9, του βασικού κανονισμού και του άρθρου 253 ΕΚ
Επιχειρήματα των διαδίκων
342   Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το Συμβούλιο, μη περατώνοντας την έρευνα εντός προθεσμίας ενός έτους, παρέβη το άρθρο 6, παράγραφος
9, του βασικού κανονισμού. Επιπλέον, η μη δικαιολόγηση της υπερβάσεως της προθεσμίας, σ’ έναν τομέα που έχει αποτελέσει στο
παρελθόν αντικείμενο πλειόνων διαδικασιών, συνιστά παράβαση του άρθρου 253 ΕΚ. Η προσφεύγουσα επικαλείται τη νομολογία του
Πρωτοδικείου (προαναφερθείσα στην ανωτέρω σκέψη 167 απόφαση NTN Corporation και Koyo Seiko κατά Συμβουλίου, σκέψεις 119 έως
125, και απόφαση του Πρωτοδικείου της 28ης Σεπτεμβρίου 1995, Τ-164/94, Ferchimex κατά Συμβουλίου, Συλλογή 1995, σ. II-2681,
σκέψη 166).
343   Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προθεσμία ενός έτους αποτελεί γενικό κανόνα. Αν δεν είναι δυνατή η τήρηση της προθεσμίας
αυτής, η έρευνα πρέπει να ολοκληρώνεται εντός προθεσμίας δεκαπέντε μηνών. Η υποχρέωση αυτή αφορά ειδικότερα τις περιπτώσεις
στις οποίες αποδεικνύεται ότι δεν ήταν δυνατή η τήρηση της προθεσμίας ενός έτους.
344   Το Συμβούλιο απορρίπτει τον ισχυρισμό αυτό και υποστηρίζει ότι η ερμηνεία της προσφεύγουσας αντιβαίνει στο σαφές γράμμα του
άρθρου 6, παράγραφος 9, του βασικού κανονισμού. Τα κοινοτικά όργανα υπέχουν τυπική υποχρέωση περατώσεως των ερευνών εντός
προθεσμίας δεκαπέντε μηνών.
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
345   Πρώτον, επιβάλλεται να τονισθεί ότι η νομολογία του Πρωτοδικείου που επικαλέσθηκε η προσφεύγουσα, σύμφωνα με την οποία η διαδικασία
αντιντάμπινγκ δεν πρέπει να παρατείνεται πέραν μιας εύλογης προθεσμίας που πρέπει να εκτιμάται ανάλογα με τις ειδικές περιστάσεις
κάθε περιπτώσεως (προαναφερθείσα στην ανωτέρω σκέψη 342 απόφαση Ferchimex κατά Συμβουλίου, σκέψη 166), αφορούσε το άρθρο 7,
παράγραφος 9, στοιχείο α΄, του παλαιού βασικού κανονισμού.
346   Επιβάλλεται η διαπίστωση ότι το άρθρο 6, παράγραφος 9, του βασικού κανονισμού δεν ταυτίζεται με το άρθρο 7, παράγραφος 9,
στοιχείο α΄, του παλαιού βασικού κανονισμού, το οποίο είχε ως εξής:
«Η έρευνα περατώνεται είτε με την ολοκλήρωσή της είτε με τη λήψη οριστικού μέτρου. Ολοκληρώνεται κανονικά εντός προθεσμίας
ενός έτους μετά την έναρξη της διαδικασίας.»
347   Το εν προκειμένω εφαρμοστέο άρθρο 6, παράγραφος 9, του βασικού κανονισμού ορίζει:
«Για διαδικασίες κινηθείσες κατά το άρθρο 5 παράγραφος 9, [του εν λόγω κανονισμού], η έρευνα περατούται ει δυνατόν εντός έτους.
[Εν πάση περιπτώσει], [ο]ι έρευνες περατούνται εντός 15 μηνών από την έναρξη της διαδικασίας βάσει των πορισμάτων που εξάγονται
σύμφωνα με τα άρθρα 8 [του βασικού κανονισμού, περί της αναλήψεως υποχρεώσεων] ή 9 [του βασικού κανονισμού, περί της λήψεως
οριστικών μέτρων].»
348   Επομένως, αντιθέτως προς την παλαιά διάταξη, το άρθρο 6, παράγραφος 9, του βασικού κανονισμού προβλέπει ενδεικτική προθεσμία
ενός έτους και δεσμευτική προθεσμία δεκαπέντε μηνών. Από το συνδυασμό των δύο αυτών προθεσμιών προκύπτει ότι, αν τα κοινοτικά
όργανα δεν έχουν ολοκληρώσει την έρευνα εντός της ενδεικτικής προθεσμίας ενός έτους, αρκεί, για τον σεβασμό των διαδικαστικών
κανόνων του βασικού κανονισμού, η ολοκλήρωση της έρευνας εντός της δεσμευτικής προθεσμίας δεκαπέντε μηνών, χωρίς να απαιτείται
να εξετασθεί αν η προθεσμία αυτή, η οποία υπερβαίνει την ενδεικτική, αλλά υπολείπεται της δεσμευτικής προθεσμίας, είναι εύλογη
στην προκειμένη περίπτωση. Κατά συνέπεια, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η προβληθείσα από την προσφεύγουσα νομολογία δεν εφαρμόζεται
στις περιπτώσεις που τηρείται η δεσμευτική προθεσμία δεκαπέντε μηνών.
349   Δεύτερον, πρέπει να επισημανθεί ότι, εν προκειμένω, η διαδικασία άρχισε στις 16 Σεπτεμβρίου 1999 με τη σχετική ανακοίνωση
που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της ίδιας ημέρας και περατώθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2000 με την έκδοση του προσβαλλόμενου
κανονισμού από το Συμβούλιο. Κατά συνέπεια, η έρευνα δεν ολοκληρώθηκε εντός της ενδεικτικής προθεσμίας ενός έτους. Εντούτοις,
είναι σαφώς ότι αυτό συνέβη εντός της δεσμευτικής προθεσμίας δεκαπέντε μηνών. Συνεπώς, τα κοινοτικά όργανα δεν παρέβησαν το
άρθρο 6, παράγραφος 9, του βασικού κανονισμού.
350   Τρίτον, υπό τις συνθήκες αυτές, τα κοινοτικά όργανα δεν ήταν υποχρεωμένα να αναφέρουν τους λόγους για τους οποίους δεν τήρησαν
την ενδεικτική προθεσμία. Επομένως, δεν υπήρξε παράβαση εκ μέρους τους του άρθρου 253 ΕΚ.
351   Κατά συνέπεια, το τρίτο σκέλος του τετάρτου λόγου ακυρώσεως δεν μπορεί να γίνει δεκτό.
352   Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της.

Επί των δικαστικών εξόδων
353   Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά
έξοδα, εφόσον υπήρχε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η προσφεύγουσα ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί
στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας, η οποία είχε υποβάλει σχετικό αίτημα.
354   Η Επιτροπή, η οποία παρενέβη στη δίκη, φέρει τα δικαστικά της έξοδα, σύμφωνα με το άρθρο 87, παράγραφος 4, πρώτο εδάφιο, του
Κανονισμού Διαδικασίας.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ (τέταρτο πενταμελές τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Απορρίπτει την προσφυγή.
2)
Η προσφεύγουσα φέρει τα δικαστικά της έξοδα, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το καθού.
3)
Η παρεμβαίνουσα φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
Tiili
Pirrung
Mengozzi
Meij

Βηλαράς
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο, στις 28 Οκτωβρίου 2004.
Ο Γραμματέας

Η Πρόεδρος
H. Jung

V. Tiili
Περιεχόμενα
Το νομοθετικό πλαίσιο
Τα πραγματικά περιστατικά
Διαδικασία και αιτήματα των διαδίκων
Επί της ουσίας
Α – Επί του πρώτου λόγου ακυρώσεως, ο οποίος αντλείται από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως κατά την εφαρμογή του άρθρου 2, παράγραφος
7, του βασικού κανονισμού
1.  Εισαγωγή
2.  Επί της οικονομίας του άρθρου 2, παράγραφος 7, του βασικού κανονισμού
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
3.  Επί της πρώτης προϋποθέσεως του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο γ΄, του βασικού κανονισμού
α) Ως προς τον καθορισμό ενιαίων τιμών
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
β) Επί των πωλήσεων επί ζημία
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
γ) Επί της σχέσεως μεταξύ των πωλήσεων στην κινεζική αγορά και των εξαγωγών
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
δ) Συμπέρασμα ως προς την πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο γ΄, του βασικού κανονισμού
Β – Επί του δευτέρου λόγου ακυρώσεως, ο οποίος αντλείται από παράβαση του άρθρου 3, παράγραφοι 2, 3, 5 και 8, του βασικού
κανονισμού και από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως ως προς τον προσδιορισμό της ζημίας
1.  Προκαταρκτικές παρατηρήσεις
2.  Έκτο σκέλος: επί της παραβάσεως του άρθρου 3, παράγραφοι 2 και 8, του βασικού κανονισμού, το οποίο αφορά την αξιολόγηση
των επιπτώσεων των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ σε σχέση με την παραγωγή μιας κατηγορίας μόνον του ομοειδούς
προϊόντος από την κοινοτική βιομηχανία
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
3.  Πρώτο σκέλος: επί της παραβάσεως του άρθρου 3, παράγραφος 5, του βασικού κανονισμού
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
4.  Δεύτερο σκέλος: επί της συνεκτιμήσεως, για τον προσδιορισμό της ζημίας, των εισαγωγών που δεν αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
5.  Τρίτο σκέλος: επί του συμπεράσματος του Συμβουλίου ότι η κοινοτική βιομηχανία υπέστη σημαντική ζημία
α) Απόκλιση μεταξύ των αρχικών και των οριστικών στοιχείων
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
β) Αξιολόγηση ορισμένων δεικτών της ζημίας
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
–  Τιμές πωλήσεως του ομοειδούς προϊόντος
–  Αποδοτικότητα και συνέπειες της εισαγωγής του ευρώ
γ) Ύπαρξη σημαντικής ζημίας και εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
δ) Αφετηρία και κορύφωση των συνεπειών της προοπτικής εισαγωγής του ευρώ
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
6.  Τέταρτο σκέλος: επί της πρόδηλης πλάνης των κοινοτικών οργάνων ως προς την εκτίμηση της σημασίας του πραγματικού περιθωρίου
ντάμπινγκ
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
7.  Πέμπτο σκέλος: επί της παραβάσεως του άρθρου 3, παράγραφοι 2 και 3, του βασικού κανονισμού που αντλείται από τη συνεκτίμηση
στοιχείων της Eurostat
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Γ – Επί του τρίτου λόγου ακυρώσεως, ο οποίος αντλείται από παράβαση του άρθρου 3, παράγραφος 6, του βασικού κανονισμού
1.  Εισαγωγή
2.  Πρώτο σκέλος: επί της αποδοτικότητας
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
3.  Δεύτερο σκέλος: επί της εξελίξεως των τιμών πωλήσεως
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
4.  Τρίτο σκέλος: επί του υπολογισμού της εφαρμογής χαμηλότερων τιμών
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
5.  Τέταρτο σκέλος: επί του μεριδίου αγοράς
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Δ – Επί του τέταρτου λόγου ακυρώσεως που αντλείται από παράβαση των διαδικαστικών κανόνων του βασικού κανονισμού
1.  Πρώτο σκέλος: επί της παραβάσεως του άρθρου 20, παράγραφος 4, του βασικού κανονισμού
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
2.  Δεύτερο σκέλος: επί της παραβάσεως του άρθρου 20, παράγραφος 5, του βασικού κανονισμού
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
3.  Τρίτο σκέλος: επί της παραβάσεως του άρθρου 6, παράγραφος 9, του βασικού κανονισμού και του άρθρου 253 ΕΚ
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Επί των δικαστικών εξόδων
*
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.