CELEX: 62006CJ0208
Gemeenschappelijk douanetarief
Tariefindeling
Gecombineerde nomenclatuur
Videocamera-opnametoestellen

De verzoeken om een prejudiciële beslissing betreffen de uitlegging van de postonderverdelingen 8525 40 91 en 8525 40 99 van
de gecombineerde nomenclatuur, die is opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987
met betrekking tot de tarief‑ en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 256, blz. 1), zoals gewijzigd
bij de verordeningen (EG) nr. 2263/2000 van de Commissie van 13 oktober 2000 (PB L 264, blz. 1), (EG) nr. 2031/2001 van de
Commissie van 6 augustus 2001 (PB L 279, blz. 1) en (EG) nr. 1789/2003 van de Commissie van 11 september 2003 (PB L 281, blz. 1;
hierna: „GN”).
Deze verzoeken zijn ingediend in het kader van twee gedingen tussen Medion AG (hierna: „Medion”) en het Hauptzollamt Duisburg
enerzijds, en Canon Deutschland GmbH (hierna: „Canon”) en het Hauptzollamt Krefeld anderzijds, inzake de indeling in de GN
van videocamera-opnametoestellen (camcorders) die deze twee firma’s in Duitsland hebben ingevoerd.

Rechtskader
De bij verordening nr. 2658/87 ingevoerde GN, is gebaseerd op het wereldwijd geharmoniseerde systeem inzake de omschrijving
en de codering van goederen (hierna: „GS”), dat is opgesteld door de Internationale Douaneraad, thans de Werelddouaneorganisatie,
en is ingevoerd bij het Internationaal Verdrag van Brussel van 14 juni 1983, dat namens de Gemeenschap is goedgekeurd bij
besluit 87/369/EEG van de Raad van 7 april 1987 (PB L 198, blz. 1). De GN stemt overeen met het GS wat de posten en de uit
zes cijfers bestaande subposten betreft. Alleen de postonderverdelingen met een zevende en achtste cijfer zijn specifiek voor
de GN.
Het tweede deel van de GN bevat een afdeling XVI, waarin een hoofdstuk 85 is opgenomen met als opschrift „Machines, toestellen
en elektrotechnisch materieel, alsmede delen daarvan; toestellen voor het opnemen of het weergeven van geluid, voor het opnemen
of het weergeven van beelden en geluid voor televisie, alsmede delen en toebehoren van deze toestellen”.
Post 8525 40, met als opschrift „videocamera’s voor stilstaand beeld (zogenaamde ‚still image’ videocamera’s) en andere videocamera-opnametoestellen;
digitale fototoestellen”, bevat een postonderverdeling 8525 40 91, met als opschrift „andere: enkel voorzien van een opnamemogelijkheid
van het door de televisiecamera geregistreerde beeld en geluid”, en een postonderverdeling 8525 40 99, met als opschrift „andere”.
De bewoordingen van de postonderverdelingen 8525 40 91 en 8525 40 99 zijn identiek in de verordeningen nrs. 2263/2000, 2031/2001
en 1789/2003.
De onder postonderverdeling 8525 40 91 ingedeelde camcorders zijn aan een douanerecht van 4,9 % onderworpen, terwijl dit recht
14 % bedraagt voor die welke onder postonderverdeling 8525 40 99 vallen.
De algemene regels voor de interpretatie van de GN, die zijn neergelegd in het eerste deel, titel I, A, bepalen onder meer:
„Voor de indeling van goederen in de gecombineerde nomenclatuur gelden de volgende bepalingen:
[...]
2.      a)     De vermelding van een goed in een post heeft eveneens betrekking op dat goed in niet-complete of in niet-afgewerkte staat,
voor zover dit de essentiële kenmerken van het complete of het afgewerkte goed vertoont. Deze vermelding heeft eveneens betrekking
op een compleet of een afgewerkt goed of een op grond van de voorgaande volzin als zodanig aan te merken goed, indien het
wordt aangeboden in gedemonteerde of in niet-gemonteerde staat.
[...]”
Overeenkomstig artikel 9, lid 1, van verordening nr. 2658/87 maakt de Commissie van de Europese Gemeenschappen op geregelde
tijdstippen toelichtingen op de gecombineerde nomenclatuur van de Europese Gemeenschappen (hierna: „toelichtingen”) bekend
in het
Publicatieblad van de Europese Unie
. De toelichtingen betreffende verordening nr. 2263/2000 (PB 2000, C 199.blz. 1), die deels in zaak C‑209/06 van toepassing
zijn, preciseerden met betrekking tot postonderverdeling 8525 40 99 het volgende:
„andere
Tot deze onderverdeling behoren de videocamera’s genoemde combinaties van apparaten bestaande uit een videocamera en een video-opname‑ en
videoweergaveapparaat, waardoor niet alleen door de camera geregistreerde beelden kunnen worden opgenomen, maar ook televisieprogramma’s.
De opgenomen beelden kunnen door een extern televisieontvangtoestel worden weergegeven.
Videocamera’s waarmee alleen de door de videocamera geregistreerde beelden opgenomen en door een extern televisieontvangtoestel
weergegeven kunnen worden, behoren daarentegen tot onderverdeling 8525 40 91.”
De toelichtingen zijn gewijzigd ingevolge een mededeling van de Commissie van 6 juli 2001 (PB C 190, blz. 10). Voor postonderverdeling
8525 40 99 is voormelde formulering overgenomen en is de volgende tussenalinea ingevoegd:
„Videocamera’s (zogenaamde camcorders), waarbij de video-ingang is afgedekt door middel van een plaatje of op andere wijze,
of waarin de video-interface achteraf met behulp van programmatuur kan worden geactiveerd als video-ingang, behoren eveneens
tot deze onderverdeling. Deze toestellen zijn ontworpen om televisieprogramma’s of andere van buitenaf inkomende videosignalen
op te nemen.”
De tekst van de toelichtingen is bij de verordeningen nrs. 2031/2001 en 1789/2003 niet gewijzigd.

Feiten in de hoofdgedingen en prejudiciële vragen

Feitelijke gegevens die de twee zaken gemeen hebben
Medion en Canon hebben in Duitsland digitale camcorders ingevoerd die met een „interface IEEE 1394” voor digitale gegevensoverdracht
zijn uitgerust. Deze toestellen zijn voorzien van een menu met een aantal bedieningstoetsen, alsook een klein „lcd”-kleurenscherm.
Uit de omschrijvingen van deze producten en de gebruiksinstructies ervan blijkt dat de koper de keuze heeft om de met de camera
gemaakte video-opnamen op het „lcd”-kleurenscherm te bekijken of om deze door middel van daartoe bestemde kabels naar andere
toestellen over te brengen, bijvoorbeeld een televisie, met een veel groter beeld dat van hogere kwaliteit is. Deze functie
wordt doorgaans „dv‑out” genoemd.
Met sommige andere camcorders kunnen gegevens van andere toestellen worden ontvangen. De camcorders worden dan gebruikt voor
het registreren van digitale sequenties die van een computer afkomstig zijn, bijvoorbeeld een videomontage. Deze functie,
die doorgaans „dv-in” wordt genoemd, is door Medion en Canon niet vermeld bij de invoer van de in de hoofdgedingen aan de
orde zijnde camcorders.
Bovendien hebben noch de producenten van deze camcorders noch Medion en Canon in de productomschrijving of in de gebruiksinstructies
de mogelijkheid vermeld, de dv-in-functie achteraf te activeren of door derden te laten installeren. Wel hebben beide ondernemingen
in diezelfde tijdvakken camcorders ingevoerd waarvoor duidelijk was aangegeven dat zij over de dv-in-functie beschikten.

Zaak C‑208/06
In de maand februari 2004 heeft Medion het bevoegde douanekantoor van Essen-Stadthafen (Duitsland) verzocht om inklaring van
een digitale camcorder van het type MD 9069 teneinde deze in het vrije verkeer te brengen, en die camcorder aangegeven onder
postonderverdeling 8525 40 91 van de GN. Dit kantoor heeft het apparaat als een onder postonderverdeling 8525 40 99 van de
GN vallend product ingedeeld.
In haar beroep voor het Finanzgericht Düsseldorf heeft Medion in wezen betoogd dat de betrokken camcorder op het beslissende
tijdstip van de douaneaangifte niet voor dv-in kon worden gebruikt. Tevens heeft zij gepreciseerd dat de producent van de
camcorder haar erop had gewezen dat het toestel enkel geschikt kon worden gemaakt voor dv-in door het omprogrammeren van het
EPROM (Erasable Programmable Read-Only Memory) („wisbaar, programmeerbaar, alleen-lezen geheugen”), hetgeen alleen met behulp
van een ander technisch apparaat mogelijk was of waartoe de hoofdchip door een ingenieur diende te worden omgewisseld. Medion
heeft voorts aangevoerd dat zij bindende tariefinlichtingen had ontvangen van een Nederlands douanekantoor, dat diezelfde
camcorders onder postonderverdeling 8525 40 91 van de GN had ingedeeld.
Het Finanzgericht Düsseldorf heeft besloten om aan een deskundige te vragen of, en zo ja hoe, de camcorder zonder wijzigingen
van zijn hardware zo kan worden ingesteld, dat hij ook beelden en geluid kan opnemen die niet door de camera zelf zijn geregistreerd.
Nadat de deskundige zijn verslag had ingediend, zijn bij de verwijzende rechterlijke instantie twijfels gerezen over de indeling
van de litigieuze camcorder. Zij heeft geconstateerd dat deze camcorder op het tijdstip van het belastbare feit nog niet over
bepaalde, voor de douanerechtelijke indeling relevante eigenschappen beschikte, doch deze pas later door een bepaalde instelling
had verkregen of kon verkrijgen.
Zij heeft eveneens opgemerkt dat de vraag betreffende de indeling van goederen die op het tijdstip van de inklaring nog niet
over bepaalde eigenschappen beschikken, doch deze eigenschappen later door een bepaalde instelling verkrijgen, in de communautaire
rechtsorde niet eenduidig wordt beantwoord. Zij verwijst op dit punt naar de door Medion ingeroepen Nederlandse bindende tariefinlichtingen,
alsook naar een beslissing van de Franse Commission de Conciliation et d’Expertise Douanière van 7 oktober 2003. Deze rechterlijke
instantie vraagt zich bijgevolg af, welke invloed instellingen achteraf op de indeling van goederen hebben.
In die omstandigheden heeft het Finanzgericht Düsseldorf de behandeling van de zaak geschorst en het Hof de volgende prejudiciële
vraag gesteld:
„Moet een camcorder waarmee op het tijdstip van invoer geen van buiten inkomende videosignalen kunnen worden opgenomen, worden
ingedeeld onder GN-postonderverdeling 8525 40 99, wanneer de videoaansluiting achteraf, door het bedienen van bepaalde schakelaars,
als video-ingang kan worden ingesteld, hoewel zowel de producent als de verkoper niet op deze mogelijkheid hebben gewezen
en deze niet ondersteunen?”

Zaak C‑209/06
Tussen de maanden juli 2001 en februari 2002 heeft Canon camcorders van de typen MV 400, MV 425 et MV 3 MC in het vrije verkeer
gebracht. Zij heeft deze camcorders onder postonderverdeling 8525 40 91 van de GN aangegeven. Na een controle is het douanekantoor
van Krefeld (Duitsland) tot de conclusie gekomen dat deze camcorders onder postonderverdeling 8525 40 99 van de GN moesten
worden ingedeeld. Daarop is beroep bij het Finanzgericht Düsseldorf ingesteld.
Ter onderbouwing van haar beroep heeft Canon gewezen op het verschil tussen de door haar ingevoerde camcorders naargelang
zij al dan niet over de dv-in-functie beschikken en heeft zij betoogd dat de dv-in-functie van de litigieuze camcorders enkel
kan worden geactiveerd door wijzigingen in het apparaat. Canon heeft eveneens aangevoerd dat, indien indeling onder postonderverdeling
8525 40 99 mogelijk was ingeval de dv-in-functie na de inklaring wordt geactiveerd, daarmee een fundamenteel beginsel van
douanerechtelijke indeling zou worden geschonden. Indien men zich baseert op een activering na de inklaring, baseert men zich
op een onzekere gebeurtenis, namelijk de vraag of die activering ook plaats zal vinden.
De verwijzende rechterlijke instantie heeft eenzelfde deskundigenonderzoek gelast als in het geding betreffende Medion.
Naar aanleiding van het deskundigenverslag heeft het Finanzgericht Düsseldorf de behandeling van de zaak geschorst en het
Hof de volgende prejudiciële vraag gesteld:
„Moet een camcorder waarmee op het tijdstip van invoer geen van buiten inkomende videosignalen kunnen worden opgenomen, worden
ingedeeld onder GN-postonderverdeling 8525 40 99, wanneer de videoaansluiting achteraf, door het gebruik van bepaalde software,
als video-ingang kan worden ingesteld, hoewel zowel de producent als de verkoper niet op deze mogelijkheid hebben gewezen
en deze niet ondersteunen?”
Bij beschikking van de president van het Hof van 26 juni 2006 zijn de zaken C‑208/06 en C‑209/06 voor de schriftelijke behandeling,
de mondelinge behandeling en het arrest gevoegd.

Beantwoording van de prejudiciële vragen

Bij het Hof ingediende opmerkingen
Volgens Medion en Canon moeten de prejudiciële vragen ontkennend worden beantwoord. Zij voeren meerdere redenen aan waarom
de in de hoofdgedingen aan de orde zijnde camcorders onder postonderverdeling 8525 40 91 en niet onder postonderverdeling
8525 40 99 moeten worden ingedeeld.
Zij onderstrepen allereerst dat op het tijdstip van de inklaring geen van buiten inkomende videosignalen met deze camcorders
konden worden opgenomen. Canon is van mening dat bij software enkel hetgeen op het tijdstip van de inklaring als softwarefunctie
beschikbaar is, als objectief kenmerk van de apparatuur kan worden aangemerkt.
Medion en Canon voeren tevens aan dat elke zonder de instemming van de producent aangebrachte wijziging, met inbegrip van
het manipuleren van codes en parameters van de software die de dv-functie bepaalt, voor deze twee firma’s dan ook een inbreuk
op hun industriële‑eigendomsrechten oplevert.
Ten slotte hebben Medion en Canon erop gewezen dat het de door de verwijzende rechterlijke instantie aangestelde deskundige
bijzonder veel moeite heeft gekost om de dv-in-functie te activeren. Ter terechtzitting hebben zij hieraan toegevoegd dat
de in de hoofdgedingen aan de orde zijnde camcorders na de activering van deze functie slechts als videorecorder kunnen functioneren
indien zij op een pc worden aangesloten, en dus niet in een stand-alone positie.
De Franse regering is van mening dat de camcorders in de hoofdgedingen onder postonderverdeling 8525 40 99 moeten worden ingedeeld.
Voor de objectieve kenmerken en eigenschappen van een goed zijn niet alleen bepalend de functies ervan die op een bepaald
tijdstip klaar voor gebruik zijn, maar alle potentiële functies van dit goed. Zelfs indien zij buiten werking is gesteld,
dient een functie als de dv-in-functie derhalve als een objectief kenmerk en een objectieve eigenschap van dergelijke camcorders
te worden aangemerkt, voor zover deze functie zonder wijziging in het apparaat kan worden geactiveerd.
De Commissie is eveneens van mening dat deze camcorders tot de categorie „andere” in de zin van postonderverdeling 8525 40 99
behoren. Volgens haar hangt de indeling in de GN af van de gebruiksmogelijkheden waartoe de camcorders zich bij de invoer
ervan lenen, dat wil zeggen de potentiële functies waarover zij op dat tijdstip objectief gezien beschikken.

Antwoord van het Hof
Uit de formulering van de vragen, die samen moeten worden onderzocht, blijkt dat de verwijzende rechterlijke instantie in
wezen wenst te vernemen of voor de indeling van camcorders in aanmerking kan of moet worden genomen dat de dv‑in-functie kan
worden geactiveerd, indien deze activering op de dag van de inklaring niet heeft plaatsgevonden, maar achteraf door manipulatie
of door toevoeging van software kan plaatsvinden. Voorts vraagt zij zich af in hoeverre van belang is dat de producent die
mogelijkheid op het tijdstip van de inklaring niet heeft gesignaleerd, noch heeft ondersteund.
Om te beginnen zij eraan herinnerd dat volgens vaste rechtspraak in het belang van de rechtszekerheid en van een gemakkelijke
controle het beslissende criterium voor de tariefindeling van goederen in de regel moet worden gezocht in de objectieve kenmerken
en eigenschappen ervan, zoals deze in de tekst van de posten van de GN en in de aantekeningen bij de afdelingen of hoofdstukken
zijn omschreven (zie onder meer arresten van 26 september 2000, Eru Portuguesa, C‑42/99, Jurispr. blz. I‑7691, punt 13; 16 februari
2006, Proxxon, C‑500/04, Jurispr. blz. I‑1545, punt 21, en 15 februari 2007, RUMA, C‑183/06, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie,
punt 27).
In dit verband is het niet van belang of de producent van het goed een bepaald kenmerk van het product al dan niet op de voorgrond
heeft willen stellen.
Voorts heeft het Hof geoordeeld dat het beslissende criterium voor de indeling van de goederen in de GN moet worden gezocht
in de objectieve kenmerken en eigenschappen van de producten zoals deze ter inklaring worden aangeboden (zie arresten van
17 maart 1983, Dinter, 175/82, Jurispr. blz. 969, punt 10, en 27 mei 1993, Gausepohl‑Fleisch, C‑33/92, Jurispr. blz. I‑3047,
punt 9). Deze objectieve kenmerken en eigenschappen van de producten moeten kunnen worden vastgesteld op het tijdstip van
de inklaring (zie in die zin arresten van 8 februari 1990, Van de Kolk, C‑233/88, Jurispr. blz. I‑265, punt 12; 12 december
1996, Foods Import, C‑38/95, Jurispr. blz. I‑6543, punt 17, en 13 juli 2006, Anagram International, C‑14/05, Jurispr. blz. I‑6763,
punt 26).
Bovendien kan de bestemming van het product een objectief indelingscriterium zijn, wanneer die bestemming inherent is aan
het product. De inherentie moet kunnen worden beoordeeld aan de hand van de objectieve kenmerken en eigenschappen van het
product (zie arresten van 1 juni 1995, Thyssen Haniel Logistic, C‑459/93, Jurispr. blz. I‑1381, punt 13, en 11 januari 2007,
B. A. S. Trucks, C‑400/05, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie, punt 29).
Ten slotte heeft het Hof geoordeeld dat volgens artikel 2, sub a, van de algemene regels voor de interpretatie van de GN een
niet-compleet of niet-afgewerkt product bij de tariefindeling moet worden gelijkgesteld met een compleet of afgewerkt product,
voor zover het de essentiële kenmerken daarvan vertoont (zie arrest van 9 februari 1999, ROSE Elektrotechnic, C‑280/97, Jurispr.
blz. I‑689, punt 18). Het onderdeel van het product moet voldoende groot of belangrijk zijn om het product een van zijn essentiële
kenmerken te verlenen (zie in die zin arresten van 5 oktober 1994, Voogd Vleesimport en ‑export BV, C‑151/93, Jurispr. blz. I‑4915,
punt 20, en 15 december 1994, GoldStar Europe, C‑401/93, Jurispr. blz. I‑5587, punten 26‑28).
Uit de toelichtingen volgt dat de camcorders die tot postonderverdeling 8525 40 91 behoren, verschillen van die van postonderverdeling
8525 40 99 doordat deze laatste niet alleen beelden en geluiden kunnen opnemen via de geïntegreerde camera of microfoon, maar
ook van andere bronnen dan voormelde camera of microfoon afkomstige beelden en geluiden kunnen opnemen. Het essentiële kenmerk
van een camcorder die onder postonderverdeling 8525 40 99 valt, is dus met name de dv-in-functie, dat wil zeggen de mogelijkheid
om niet door de camera zelf geregistreerde beelden en geluiden op te nemen.
Deze capaciteit kan rechtstreeks voor de gebruiker toegankelijk zijn indien de producent erin heeft voorzien dat de dv-in-functie
gemakkelijk kan worden geactiveerd, en deze activering in de aan de koper van het toestel verstrekte gebruiksaanwijzing wordt
uitgelegd. Indien die procedure niet in deze handleiding is opgenomen, kan de dv-in-functie slechts als essentieel kenmerk
van de camcorder worden beschouwd, indien de manipulatie gemakkelijk kan worden verricht door een gebruiker die niet over
bijzondere bekwaamheden beschikt en zonder dat de camcorder daarbij materiële wijzigingen ondergaat. Het is dus noodzakelijk
dat de camcorders vóór de activering van de dv-in-functie voorzien zijn van een structuur die het merendeel van de kenmerken
van deze functie bevat en dat aan de elementen waarmee zij kan worden geactiveerd geen extern materiaal hoeft te worden toegevoegd.
Om de camcorder onder postonderverdeling 8525 40 99 te kunnen indelen is bovendien vereist dat, wanneer de manipulatie is
verricht en de dv-in-functie is geactiveerd, de camcorder op analoge wijze functioneert als een andere camcorder die uitdrukkelijk
voor de dv-in-functie is ontworpen. Inzonderheid moet de camcorder, evenals deze laatste, kunnen worden gebruikt om op autonome
wijze zonder externe hard‑ of software van buiten inkomende beelden en geluiden op te nemen.
In de hoofdgedingen, blijkt uit de stukken van het dossier, met name de door de verwijzende rechter gelaste deskundigenonderzoeken,
dat de manipulatie om de dv-in-functie van de camcorders te activeren vrij ingewikkeld is. Voor de camcorders van Medion moest
op Internet een protocol voor bediening van de toetsen worden opgezocht en voor de camcorders van Canon moest software worden
aangeschaft, terwijl voor alle toestellen een aansluiting op een pc en het gebruik van bepaalde benodigdheden zoals een „LANC”‑kabel
noodzakelijk was. Overigens hebben Medion en Canon ter terechtzitting aangevoerd dat ook na activering van de dv-in-functie
de camcorder op een pc moet zijn aangesloten om in deze modus te kunnen functioneren.
Gelet op deze overwegingen staat het aan de nationale rechter om te beoordelen hoe ingewikkeld de ingrepen zijn die moeten
worden verricht om de dv-in-functie te activeren, en om te verifiëren of de camcorders in de hoofdgedingen op analoge en even
autonome wijze functioneren als die welke met dv-in-functie worden aangeboden. In het geval dat de verwijzende rechter tot
het oordeel komt dat de dv-in-functie gemakkelijk kan worden geactiveerd door een gebruiker die niet over bijzondere bekwaamheden
beschikt en zonder dat de camcorder daarbij materiële wijzigingen ondergaat, en vaststelt dat deze als een camcorder met dv‑in-functie
en op autonome wijze functioneert, dient de camcorder onder postonderverdeling 8525 40 99 te worden ingedeeld. Indien deze
voorwaarden niet vervuld zijn, moeten deze camcorders onder postonderverdeling 8525 40 91 worden ingedeeld.
Bijgevolg moet op de gestelde vragen worden geantwoord dat een camcorder slechts onder postonderverdeling 8525 40 99 van de
GN kan worden ingedeeld, indien de functie om beelden en geluiden op te nemen die van andere bronnen dan de geïntegreerde
camera of microfoon afkomstig zijn, op het tijdstip van de inklaring actief is of indien deze functie, ook al heeft de producent
dit kenmerk niet op de voorgrond willen stellen, op een later tijdstip door een gebruiker die niet over bijzondere bekwaamheden
beschikt door een eenvoudige manipulatie kan worden geactiveerd zonder dat de camcorder daarbij materiële wijzigingen ondergaat.
Ingeval deze functie achteraf wordt geactiveerd, is tevens vereist dat, enerzijds, de camcorder na de activering van de functie
op analoge wijze functioneert als een andere camcorder, waarvan de functie om beelden en geluiden op te nemen die van andere
bronnen dan de geïntegreerde camera of microfoon afkomstig zijn, op het tijdstip van de inklaring actief is, en, anderzijds,
dat hij op autonome wijze functioneert. Of aan deze voorwaarden is voldaan, moet op het tijdstip van de inklaring kunnen worden
geverifieerd. Het staat aan de nationale rechter om te beoordelen of deze voorwaarden vervuld zijn. Indien deze voorwaarden
niet vervuld zijn, moet de betrokken camcorder onder postonderverdeling 8525 40 91 van de gecombineerde nomenclatuur worden
ingedeeld.

Kosten
Ten aanzien van de partijen in de hoofdgedingen is de procedure als een aldaar gerezen incident te beschouwen, zodat de nationale
rechterlijke instantie over de kosten heeft te beslissen. De door anderen wegens indiening van hun opmerkingen bij het Hof
gemaakte kosten komen niet voor vergoeding in aanmerking.
Het Hof van Justitie (Derde kamer) verklaart voor recht:
Een camcorder kan slechts worden ingedeeld onder postonderverdeling 8525 40 99 van de gecombineerde nomenclatuur, die is opgenomen
in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief‑ en statistieknomenclatuur
en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij de verordeningen (EG) nr. 2263/2000 van de Commissie van 13 oktober
2000, (EG) nr. 2031/2001 van de Commissie van 6 augustus 2001 en (EG) nr. 1789/2003 van de Commissie van 11 september 2003,
indien de functie om beelden en geluiden op te nemen die van andere bronnen dan de geïntegreerde camera of microfoon afkomstig
zijn, op het tijdstip van de inklaring actief is of indien deze functie, ook al heeft de producent dit kenmerk niet op de
voorgrond willen stellen, op een later tijdstip door een gebruiker die niet over bijzondere bekwaamheden beschikt door een
eenvoudige manipulatie kan worden geactiveerd zonder dat de camcorder daarbij materiële wijzigingen ondergaat. Ingeval deze
functie achteraf wordt geactiveerd, is tevens vereist dat, enerzijds, de camcorder na de activering van de functie op analoge
wijze functioneert als een andere camcorder, waarvan de functie om beelden en geluiden op te nemen die van andere bronnen
dan de geïntegreerde camera of microfoon afkomstig zijn, op het tijdstip van de inklaring actief is, en, anderzijds, dat hij
op autonome wijze functioneert. Of aan deze voorwaarden is voldaan, moet op het tijdstip van de inklaring kunnen worden geverifieerd.
Het staat aan de nationale rechter om te beoordelen of deze voorwaarden vervuld zijn. Indien deze voorwaarden niet vervuld
zijn, moet de betrokken camcorder onder postonderverdeling 8525 40 91 van de gecombineerde nomenclatuur worden ingedeeld.
ondertekeningen
*
Procestaal: Duits.