CELEX: 62007TJ0300
Δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών
Κοινοτική διαδικασία πρόσκλησης για την υποβολή προσφορών
Παροχή υπηρεσιών πληροφορικής για τη διαχείριση και τη συντήρηση μιας δικτυακής πύλης Internet
Απόρριψη προσφοράς
Κριτήρια ανάθεσης
Υποχρέωση αιτιολόγησης
Πρόδηλο σφάλμα εκτίμησης
Ίση μεταχείριση
Διαφάνεια

του Πρωτοδικείου της 8ης Μαΐου 1996, T‑19/95, Adia interim κατά Επιτροπής, Συλλογή 1996, σ. II‑321, σκέψη 31).
Εξάλλου, κακώς η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι έχουν παραβιαστεί η αρχή της ίσης μεταχείρισης και η υποχρέωση διαφάνειας, ισχυριζόμενη
ότι η Επιτροπή δεν εξέτασε ορθά την προσφορά της και ότι την απέρριψε κατόπιν κακής ερμηνείας. Η επιχειρηματολογία αυτή συμπίπτει
ουσιαστικά με την επιχειρηματολογία που ανέπτυξε η προσφεύγουσα στο πλαίσιο του λόγου ακύρωσης που στηριζόταν στην ύπαρξη
πρόδηλων σφαλμάτων εκτίμησης της Επιτροπής και δεν είναι λυσιτελής στο πλαίσιο του υπό εξέταση λόγου ακύρωσης. Η προσφεύγουσα
δεν υποστηρίζει ότι υπέστη η ίδια οποιαδήποτε διάκριση σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Αντίθετα, η Επιτροπή επικαλέστηκε
πολλούς αντικειμενικούς λόγους ως ερείσματα της απόφασής της να μην κατακυρώσει τη σύμβαση στην προσφεύγουσα.
Επιπλέον, το επιχείρημα της προσφεύγουσας ότι δεν της δόθηκε η δυνατότητα να λάβει γνώση όλων των κριτηρίων αξιολόγησης προβάλλεται
γενικά και αόριστα. Από το απόσπασμα της έκθεσης αξιολόγησης που είχε επισυναφθεί στο έγγραφο της Επιτροπής της 29ης Μαΐου
2007 προκύπτει άλλωστε ότι η προσφορά της προσφεύγουσας αξιολογήθηκε με βάση αποκλειστικά και μόνον τα ποιοτικά κριτήρια ανάθεσης
που προβλέπονται στη συγγραφή υποχρεώσεων. Κατά συνέπεια, το επιχείρημα αυτό πρέπει να απορριφθεί.
Τέλος, για τον ίδιο λόγο, πρέπει να απορριφθεί το επιχείρημα της προσφεύγουσας ότι η Επιτροπή εφάρμοσε κριτήρια που δεν προβλέπονται
στη συγγραφή υποχρεώσεων.
Δεδομένου ότι κανείς από τους λόγους ακύρωσης που πρόβαλε η προσφεύγουσα δεν είναι βάσιμος, η υπό κρίση προσφυγή πρέπει να
απορριφθεί, καθόσον αφορά το αίτημα ακύρωσης της απόφασης της 21ης Μαΐου 2007 να μη γίνει δεκτή η προσφορά της προσφεύγουσας
για την παρτίδα 1 και να κατακυρωθεί η σύμβαση σε άλλον προσφέροντα.
2.
Επί της αγωγής αποζημίωσης

Επιχειρήματα των διαδίκων
Η προσφεύγουσα ζητεί να υποχρεωθεί η Επιτροπή να της καταβάλει αποζημίωση ύψους 750 000 ευρώ για τη ζημία που της προξένησε
η απόφαση της 21ης Μαΐου 2007 και αποζημίωση ύψους 400 000 ευρώ για τη ζημία που της προξένησε η απόφαση της 13ης Ιουλίου
2007. Η προσφεύγουσα στηρίζεται συναφώς στα άρθρα 235 ΕΚ και 288 ΕΚ.
Η προσφεύγουσα αφενός ισχυρίζεται ότι τα ποσά που ζητεί αντιπροσωπεύουν το κέρδος που θα είχε πραγματοποιήσει από τις δύο
συμβάσεις, αν είχαν κατακυρωθεί σ’ αυτή. Αφετέρου υποστηρίζει ότι απέδειξε, στο πλαίσιο της προσφυγής ακύρωσης, ότι η Επιτροπή
διέπραξε σοβαρή και κατάφωρη παράβαση υπέρτερου κανόνα δικαίου που προστατεύει τους ιδιώτες.
Η Επιτροπή ζητεί, κυρίως, την απόρριψη της αγωγής αποζημίωσης λόγω εξωσυμβατικής ευθύνης ως απαράδεκτης και, επικουρικά, την
απόρριψή της ως προδήλως αβάσιμης.

Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Καταρχάς πρέπει να προσδιοριστεί η έκταση της ζημίας την οποία υποστηρίζει, με τα δικόγραφά της, ότι υπέστη η προσφεύγουσα.
Η προσφεύγουσα αναφέρει καταρχάς ως ζημία της την απώλεια των συμβάσεων-πλαισίων. Αναφέρεται επίσης, με το σημείο 99 του δικογράφου
της προσφυγής-αγωγής, στις σκέψεις της απόφασης του Πρωτοδικείου της 17ης Μαρτίου 2005, T‑160/03, AFCon Management Consultants
κ.λπ. κατά Επιτροπής (Συλλογή 2005, σ. II-981, σκέψη 102), οι οποίες αφορούσαν την αποκατάσταση της ζημίας που οφείλεται στις
δαπάνες συμμετοχής σε διαδικασία διαγωνισμού. Η προσφεύγουσα τόνισε πάντως σαφώς, με το σημείο 52 του υπομνήματος απάντησης,
ότι δεν ζητούσε την επιδίκαση αποζημίωσης για τις δαπάνες συμμετοχής της στη διαδικασία του διαγωνισμού.
Κατά συνέπεια, πρέπει να γίνει δεκτό ότι η μόνη ζημία την οποία προβάλλει η προσφεύγουσα και για την οποία ζητεί αποζημίωση
είναι η απώλεια των συμβάσεων-πλαισίων.
Κατά πάγια πλέον νομολογία, εξωσυμβατική ευθύνη της Κοινότητας, κατά την έννοια του άρθρου 288, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ, γεννάται
λόγω παράνομης συμπεριφοράς των οργάνων της, μόνον εφόσον συντρέχει ένα σύνολο προϋποθέσεων, και συγκεκριμένα έλλειψη νομιμότητας
της προσαπτόμενης στα όργανα συμπεριφοράς, υποστατό της ζημίας και αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της προσαπτόμενης συμπεριφοράς
και της προβαλλόμενης ζημίας (αποφάσεις του Πρωτοδικείου της 11ης Ιουλίου 1996, T‑175/94, International Procurement Services
κατά Επιτροπής, Συλλογή 1996, σ. II‑729, σκέψη 44, της 16ης Οκτωβρίου 1996, T‑336/94, Efisol κατά Επιτροπής, Συλλογή 1996,
σ. II‑1343, σκέψη 30, και της 11ης Ιουλίου 1997, T‑267/94, Oleifici Italiani κατά Επιτροπής, Συλλογή 1997, σ. II‑1239, σκέψη
20). Αν δεν πληρούται έστω και μία από τις προϋποθέσεις αυτές, η αγωγή απορρίπτεται στο σύνολό της, χωρίς να απαιτείται η
εξέταση των λοιπών προϋποθέσεων (βλ., επ’ αυτού, απόφαση του Δικαστηρίου της 15ης Σεπτεμβρίου 1994, C-146/91, ΚΥΔΕΠ κατά Συμβουλίου
και Επιτροπής, Συλλογή 1994, σ. Ι-4199, σκέψη 81).
Υπό το πρίσμα αυτών ακριβώς των σκέψεων πρέπει να εξεταστεί κατά πόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις γένεσης εξωσυμβατικής ευθύνης
της Επιτροπής.
Πρώτον, όσον αφορά το αίτημα αποζημίωσης για τη ζημία που η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι υπέστη λόγω της απόφασης της 21ης
Μαΐου 2007, από τις σκέψεις που διατυπώθηκαν σε σχέση με το ακυρωτικό αίτημα προκύπτει ότι η προσφεύγουσα δεν απέδειξε ότι
η Επιτροπή είχε επιδείξει παράνομη συμπεριφορά. Πράγματι, όλα τα επιχειρήματα που πρόβαλε η προσφεύγουσα για να αποδείξει
την έλλειψη νομιμότητας της απόφασης της 21ης Μαΐου 2007 εξετάστηκαν και απορρίφθηκαν.
Από την προπαρατεθείσα όμως νομολογία (βλ. ανωτέρω τη σκέψη 137) προκύπτει ότι η μη συνδρομή έστω και μιας από τις προϋποθέσεις
γένεσης εξωσυμβατικής ευθύνης της Επιτροπής αρκεί για να διαπιστωθεί η μη ύπαρξη τέτοιας ευθύνης.
Κατά συνέπεια, η αγωγή αποζημίωσης για τη ζημία που η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι υπέστη λόγω της απόφασης της 21ης Μαΐου
2007 πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη, χωρίς να χρειάζεται να ληφθεί απόφαση επί του παραδεκτού της.
Δεύτερον, πρέπει να εξεταστεί το αίτημα αποζημίωσης που στηρίζεται στην ύπαρξη εξωσυμβατικής ευθύνης της Επιτροπής λόγω της
έκδοσης της απόφασης της 13ης Ιουλίου 2007.
Συναφώς αρκεί η διαπίστωση ότι το αίτημα αποζημίωσης στηρίζεται στους ίδιους λόγους και ισχυρισμούς που προβλήθηκαν προς στήριξη
του αιτήματος ακύρωσης της απόφασης της 13ης Ιουλίου 2007. Κατόπιν της εξέτασης του αιτήματος αυτού διαπιστώθηκε ότι η απόφαση
της 13ης Ιουλίου 2007 είναι πλημμελώς αιτιολογημένη και πρέπει συνεπώς να ακυρωθεί.
Επιβάλλεται πάντως η διαπίστωση ότι, μολονότι η Επιτροπή δεν αιτιολόγησε επαρκώς την απόφαση της 13ης Ιουλίου 2007, αυτό δεν
αποτελεί απόδειξη για το ότι η κατακύρωση της σύμβασης στον επιλεγέντα ανάδοχο συνιστά πταίσμα ή ότι υπάρχει αιτιώδης συνάφεια
μεταξύ του γεγονότος αυτού και της ζημίας την οποία ισχυρίζεται ότι υπέστη η προσφεύγουσα (βλ., επ’ αυτού, απόφαση του Πρωτοδικείου
της 25ης Φεβρουαρίου 2003, T‑4/01, Renco κατά Συμβουλίου, Συλλογή 2003, σ. II‑171, σκέψη 89). Πράγματι, από κανένα στοιχείο
δεν συνάγεται ότι η Επιτροπή θα είχε κατακυρώσει την επίμαχη σύμβαση στην προσφεύγουσα, αν η απόφαση της 13ης Ιουλίου 2007
είχε αιτιολογηθεί επαρκώς.
Κατά συνέπεια, η αγωγή αποζημίωσης για τη ζημία που η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι υπέστη λόγω της απόφασης της 13ης Ιουλίου
2007 πρέπει, καθόσον στηρίζεται στην έλλειψη αιτιολογίας της εν λόγω απόφασης, να απορριφθεί ως αβάσιμη, χωρίς να χρειάζεται
να ληφθεί απόφαση επί του παραδεκτού της.
Η αγωγή αυτή, καθόσον στηρίζεται σε άλλους λόγους και ισχυρισμούς, οι οποίοι δεν εξετάστηκαν στο πλαίσιο της προσφυγής ακύρωσης,
είναι πρόωρη και πρέπει να απορριφθεί για τον λόγο αυτόν (βλ., επ’ αυτού, αποφάσεις του Πρωτοδικείου της 18ης Μαΐου 1995,
T‑478/93, Wafer Zoo κατά Επιτροπής, Συλλογή 1995, σ. II‑1479, σκέψεις 49 και 50, και της 15ης Δεκεμβρίου 1999, T‑300/97, Latino
κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 1999, σ. I‑A‑259 και II‑1263, σκέψεις 95 και 101). Συγκεκριμένα, αφού η απόφαση της 13ης Ιουλίου
2007 δεν είναι αιτιολογημένη, το Γενικό Δικαστήριο δεν μπορεί να εξετάσει κατά πόσον αποτελεί απόρροια πρόδηλου σφάλματος
εκτίμησης ή παραβίασης της αρχής της ίσης μεταχείρισης ή παράβασης της υποχρέωσης διαφάνειας, όπως ισχυρίζεται η προσφεύγουσα.
Η προσφυγή ακύρωσης που θα στηριζόταν στους λόγους αυτούς θα μπορούσε ενδεχομένως να εξεταστεί υπό το πρίσμα των αιτιολογιών
της απόφασης που θα αντικαταστήσει την απόφαση της 13ης Ιουλίου 2007, κατόπιν της ακύρωσής της από το Γενικό Δικαστήριο.
Κατά συνέπεια, η αγωγή αποζημίωσης πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της.
Το Γενικό Δικαστήριο, χωρίς να είναι αναγκαίο να αποφανθεί επί της ενστάσεως απαραδέκτου που προέβαλε η Επιτροπή κατά της
έκθεσης λογιστικού ελέγχου που κατέθεσε η προσφεύγουσα κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση και επί της λυσιτέλειας του εγγράφου
αυτού, καθώς και ενός ηλεκτρονικού μηνύματος που είχε στείλει η Επιτροπή στην προσφεύγουσα και ενός εγγράφου που περιελάμβανε
μια άλλη πρόσκληση προς υποβολή προσφορών, τα οποία επίσης κατέθεσε η προσφεύγουσα κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, διαπιστώνει
ότι από τα ανωτέρω προκύπτει ότι τα έγγραφα αυτά δεν παρουσιάζουν κανένα ενδιαφέρον για την επίλυση της διαφοράς. Συνεπώς,
τα εν λόγω έγγραφα δεν έχουν ληφθεί υπόψη από το Γενικό Δικαστήριο για την έκδοση της παρούσας απόφασης (βλ., επ’ αυτού, απόφαση
του Πρωτοδικείου της 29ης Οκτωβρίου 1998, T‑13/96, TEAM κατά Επιτροπής, Συλλογή 1998, σ. II‑4073, σκέψη 79).

Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, το Γενικό Δικαστήριο μπορεί, σε περίπτωση
μερικής ήττας των διαδίκων, να κατανείμει τα δικαστικά έξοδα ή να ορίσει ότι κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
Δεδομένου ότι η προσφυγή-αγωγή έγινε εν μέρει δεκτή, αποφασίζεται, κατ’ ορθή εκτίμηση των επίδικων περιστατικών, ότι η προσφεύγουσα-ενάγουσα
θα φέρει το 50 % των δικών της εξόδων και το 50 % των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή, η δε Επιτροπή θα φέρει το 50 %
των δικών της εξόδων και το 50 % των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα-ενάγουσα.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πέμπτο τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής της 13ης Ιουλίου 2007, με την οποία αφενός απορρίφθηκε η προσφορά που είχε υποβάλει η Ευρωπαϊκή
Δυναμική – Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ στο πλαίσιο της διαδικασίας του διαγωνισμού
ENTR/05/078, για την παρτίδα 2 (διαχείριση της υποδομής), με αντικείμενο τη διαχείριση και τη συντήρηση της δικτυακής πύλης
«Η Ευρώπη σου», και αφετέρου κατακυρώθηκε η σύμβαση αυτή σε άλλο προσφέροντα.
2)
Απορρίπτει την προσφυγή ακύρωσης κατά τα λοιπά.
3)
Απορρίπτει την αγωγή αποζημίωσης.
4)
Η Ευρωπαϊκή Δυναμική – Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ φέρει το 50 % των δικών της εξόδων
και το 50 % των εξόδων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η δε Επιτροπή φέρει το 50 % των δικών της εξόδων και το 50 % των εξόδων στα
οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Δυναμική – Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής.
Βηλαράς
Prek
Ciucă
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 9 Σεπτεμβρίου 2010.
(υπογραφές)
Πίνακας περιεχομένων
Το νομικό πλαίσιο
1.  Ο δημοσιονομικός κανονισμός και οι κανόνες εφαρμογής του
2.  Η προκήρυξη του διαγωνισμού και η συγγραφή υποχρεώσεων
Ιστορικό της διαφοράς
1.  Όσον αφορά την παρτίδα 1
2.  Όσον αφορά την παρτίδα 2
Διαδικασία και αιτήματα των διαδίκων
Σκεπτικό
1.  Επί της προσφυγής ακύρωσης
Επί του λόγου ακύρωσης που αφορά την παράβαση της υποχρέωσης αιτιολόγησης
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
–  Επί της αιτιολογίας που παρατίθεται στην απόφαση της 21ης Μαΐου 2007 και στο έγγραφο της 29ης Μαΐου 2007 (παρτίδα 1)
–  Επί της αιτιολογίας που παρατίθεται στην απόφαση της 13ης Ιουλίου 2007 και στο έγγραφο της 16ης Ιουλίου 2007 (παρτίδα 2)
Επί του λόγου ακύρωσης που αφορά πρόδηλα σφάλματα εκτίμησης (παρτίδα 1)
Όσον αφορά το υπ’ αριθ. 1 ποιοτικό κριτήριο ανάθεσης: «Ικανότητα αντίληψης της προς εκτέλεση εργασίας και καταλληλότητα της
προτεινόμενης μεθόδου εργασίας»
Όσον αφορά το υπ’ αριθ. 2 ποιοτικό κριτήριο ανάθεσης: «Ποιότητα και πληρότητα του προσχεδίου του PMQP και ειδικότερα των διαδικασιών
που προτείνονται για τη “διασφάλιση της ποιότητας” και τον “ποιοτικό έλεγχο”»
Όσον αφορά το υπ’ αριθ. 3 ποιοτικό κριτήριο ανάθεσης: «Ποιότητα του προτεινόμενου προγραμματισμού του σχεδίου και της προτεινόμενης
χρήσης των διαθέσιμων πόρων για την εκτέλεση όλων των εργασιών της εναλλακτικής δυνατότητας 1»
Όσον αφορά το υπ’ αριθ. 4 ποιοτικό κριτήριο ανάθεσης: «Ποιότητα του προτεινόμενου προγραμματισμού του σχεδίου και της προτεινόμενης
χρήσης των διαθέσιμων πόρων για την εκτέλεση όλων των εργασιών της εναλλακτικής δυνατότητας 2»
Επί του λόγου ακύρωσης που αφορά την παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης και την παράβαση της υποχρέωσης διαφάνειας
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
2.  Επί της αγωγής αποζημίωσης
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί των δικαστικών εξόδων
*
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.