CELEX: 62001TJ0209
Προσφυγή ακυρώσεως
Ανταγωνισμός
Απόφαση της Επιτροπής που κηρύσσει συγκέντρωση ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά
Κανονισμός (ΕΟΚ) 4064/89
Αλυσιτελής η εν μέρει προσβολή της αποφάσεως
Αγορές αεροσκαφών
Προσφυγή μη δυνάμενη να οδηγήσει στην ακύρωση αποφάσεως

του προέδρου που εμπίπτει στη διακριτική του ευχέρεια θα διεύρυνε το περιεχόμενο εφαρμογής του δικογράφου της προσφυγής
και, κατά συνέπεια, θα απέβαινε καθοριστική για την έκβαση της ένδικης διαδικασίας, γεγονός που θα εισήγαγε σε αυτήν ένα στοιχείο
αυθαιρεσίας.
73     Όσον αφορά την απόφαση Charbonnages de Beeringen κ.λπ. κατά Ανωτάτης Αρχής, ανωτέρω σκέψη 59, επιβάλλεται να τονιστεί ότι
το Δικαστήριο, δεχόμενο ότι μια γενική αναφορά σε ό,τι έχει λεχθεί σε άλλη υπόθεση δεν αρκεί για να κριθεί παραδεκτό το δικόγραφο
της προσφυγής και μάλιστα όταν η αναφορά έγινε χωρίς να ζητηθεί συγχρόνως η συνεκδίκαση των υποθέσεων, δεν έκρινε ότι αν είχε
υποβληθεί εμπροθέσμως αίτηση συνεκδικάσεως η προσφυγή θα είχε ασκηθεί παραδεκτώς. Αντιθέτως, περιορίστηκε να διαπιστώσει ότι,
στην υπόθεση της οποίας είχε επιληφθεί, η έλλειψη της αιτήσεως αυτής περί συνεκδικάσεως από το Δικαστήριο των δύο υποθέσεων
ενίσχυε την ανεπάρκεια της πραγματοποιηθείσας με το δικόγραφο της προσφυγής συνολικής παραπομπής στην προσφυγή τρίτου προσώπου.
74     Εξάλλου, στο μέτρο που το Δικαστήριο, με την απόφαση Forges de Thy‑Marcinelle και Monceau κατά Επιτροπής, ανωτέρω σκέψη 42,
έκρινε ότι «το παραδεκτό του δευτέρου δικογράφου καλύπτει το απαράδεκτο του πρώτου», επιβάλλεται να τονιστεί ότι, στην υπόθεση
εκείνη, τα εν λόγω δικόγραφα των προσφυγών είχαν κατατεθεί από το ίδιο πρόσωπο, ενώ εν προκειμένω η προσφεύγουσα ζητεί να
στηριχθεί σε λόγους ακυρώσεως που προβάλλει τρίτος.
75     Έτσι, χωρίς να χρειάζεται να διατυπωθεί κρίση στην παρούσα υπόθεση για τα πιθανά αποτελέσματα της συνεκδικάσεως δύο προσφυγών
που άσκησε η ίδια προσφεύγουσα, αρκεί η διαπίστωση ότι το γεγονός της συνεκδικάσεως δύο υποθέσεων στις οποίες οι προσφεύγουσες
είναι διαφορετικές δεν μπορεί να μεταβάλει το περιεχόμενο του δικογράφου της προσφυγής που κατέθεσε χωριστά η καθεμία προσφεύγουσα,
διότι διαφορετικά παραβιάζεται η ανεξαρτησία και η αυτοτέλεια των χωριστών προσφυγών τους (βλ., κατ’ αναλογία, απόφαση Moccia
Irme κ.λπ. κατά Επιτροπής, προπαρατεθείσα στη σκέψη 71, σκέψη 66).
76     Επομένως, στην υπό κρίση υπόθεση, μπορούν να ληφθούν υπόψη μόνον οι άλλοι λόγοι ακυρώσεως και όχι όσοι προβλήθηκαν διά συνολικής
παραπομπής στο δικόγραφο προσφυγής της GE.
77     Υπό τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υποθέσεως, δεν υφίσταται λόγος συνεκδικάσεως της υπό κρίση υποθέσεως με την υπόθεση
T-210/01. Επομένως, το σχετικό αίτημα που διατυπώνει η προσφεύγουσα με το δικόγραφό της πρέπει να απορριφθεί.
Ως προς τη λυσιτέλεια των λόγων ακυρώσεως που προβάλλονται στην υπό κρίση υπόθεση
78     Το δεύτερο επιχείρημα της προσφεύγουσας, συναφώς, συνίσταται στο ότι οι σχετικοί με τις ομαδικές πωλήσεις λόγοι ακυρώσεως
αποτελούν το καθοριστικό στοιχείο της προσβαλλόμενης αποφάσεως, χωρίς το οποίο η πράξη αυτή δεν θα μπορούσε να υφίσταται.
79     Επιβάλλεται η υπόμνηση ότι από το άρθρο 2, παράγραφος 3, του κανονισμού 4064/89 προκύπτει ότι, σε θέματα συγκεντρώσεων, αν
η κοινοποιηθείσα συγκέντρωση δημιουργεί ή ενισχύει δεσπόζουσα θέση, με αποτέλεσμα να παρακωλύεται σε σημαντικό βαθμό ο ουσιαστικός
ανταγωνισμός στην κοινή αγορά, η Επιτροπή πρέπει, κατ’ αρχήν, να την απαγορεύει, ακόμη κι αν υποτεθεί ότι η συγκέντρωση δεν
δημιουργεί άλλο εμπόδιο στον ανταγωνισμό. Όταν η Επιτροπή εξετάζει διαδοχικά περισσότερες αγορές και καταλήγει στο συμπέρασμα
ότι θα δημιουργηθεί ή θα ενισχυθεί δεσπόζουσα θέση σε πολλές από αυτές με συνέπεια να παρακωλυθεί σε σημαντικό βαθμό ο ουσιαστικός
ανταγωνισμός, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, εξαιρέσει ρητής περί του αντιθέτου αναφοράς στην απόφαση, η Επιτροπή θεωρεί ότι
η κατάσταση που προκύπτει λόγω της συγκεντρώσεως σε καθεμία από τις αγορές αυτές δικαιολογεί, από μόνη της, την απαγόρευση
της κοινοποιηθείσας συγκεντρώσεως.
80     Συναφώς, επιβάλλεται η υπόμνηση ότι, με την απόφασή του στην υπόθεση Schneider Electric κατά Επιτροπής, προπαρατεθείσα στη
σκέψη 49 (σκέψεις 404 έως 420), το Πρωτοδικείο τόνισε ότι τα σφάλματα που διαπιστώθηκαν στην υπόθεση εκείνη όσον αφορά την
ανάλυση των διαφόρων εθνικών αγορών δεν επαρκούσαν αυτά καθεαυτά για να θέσουν υπό αμφισβήτηση τις αιτιάσεις που η Επιτροπή
διατύπωσε σε σχέση με τις διαφορετικές γαλλικές τομεακές αγορές. Έτσι, η οικονομική ανάλυση στην οποία στηρίζεται η απόφαση
της Επιτροπής με την οποία απαγορεύθηκε η επίδικη συγκέντρωση δεν μπορούσε να θεωρηθεί ανεπαρκής για τις τελευταίες αυτές
αγορές μόνο για τον λόγο ότι διαπιστώθηκαν σφάλματα σε σχέση με άλλες αγορές.
81     Ομοίως, όταν η Επιτροπή διαπιστώνει ότι θα δημιουργηθεί ή θα ενισχυθεί δεσπόζουσα θέση σε μία μόνον αγορά για πολλούς αυτοτελείς
και διακριτούς λόγους, πρέπει να θεωρείται κατ’ αρχήν, και ελλείψει αντίθετης αναφοράς στο σκεπτικό της αποφάσεως της Επιτροπής,
ότι καθένας από τους προβαλλόμενους λόγους έχει, από μόνος του, οδηγήσει την Επιτροπή στη διαπίστωση αυτή. Αυτό αληθεύει ακόμη
περισσότερο όταν από την αυτοτελή περιγραφή του στοιχείου αυτού της συλλογιστικής προκύπτει ότι αυτό από μόνο του αρκεί για
να αποδειχθεί ότι θα μεταβάλλονταν ποιοτικά ή ουσιωδώς οι συνθήκες ανταγωνισμού στην οικεία αγορά.
82     Εν προκειμένω, η Επιτροπή διευκρίνισε με την αιτιολογική σκέψη 567 της προσβαλλόμενης αποφάσεως ότι έπρεπε να συναχθεί το
συμπέρασμα ότι «η προτεινόμενη συγκέντρωση οδηγεί στη δημιουργία ή την ενίσχυση δεσπόζουσας θέσης στις αγορές κινητήρων [για
μεγάλα εμπορικά αεροσκάφη], κινητήρων για [μεγάλα] περιφερειακά αεροσκάφη, κινητήρων για επιχειρηματικά αεροσκάφη, αεροηλεκτρονικών
και μη αεροηλεκτρονικών προϊόντων, καθώς και μικρών αεριοστρόβιλων θαλάσσης, η οποία παρεμποδίζει σε σημαντικό βαθμό τον πραγματικό
ανταγωνισμό στην κοινή αγορά».
83     Η Επιτροπή, όπως αναφέρει με το υπόμνημά της αντικρούσεως, δεν προέβη σε ιεράρχηση, με την προσβαλλόμενη απόφαση, των προβλημάτων
ανταγωνισμού που διαπίστωσε σε καθεμία από τις αγορές που εξέτασε και απαρίθμησε στη συνέχεια, στο πλαίσιο του συμπεράσματός
της που εκτίθεται στην προηγούμενη σκέψη. Επομένως, από την προσβαλλόμενη απόφαση επιβάλλεται να συναχθεί το συμπέρασμα ότι
κάθε ξεχωριστό μέρος της συλλογιστικής της και, κυρίως, η ανάλυσή της για καθεμία από τις αγορές που απαριθμούνται στην εν
λόγω σκέψη αποτελούν αυτοτελή βάση της προσβαλλόμενης αποφάσεως.
84     Το συμπέρασμα αυτό ενισχύεται από τη λεπτομερή εξέταση των διαφορετικών αυτών μερών της συλλογιστικής της Επιτροπής.
85     Συναφώς, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι οι σκέψεις σχετικά με τις οριζόντιες αλληλοεπικαλύψεις που προκύπτουν από την κοινοποιηθείσα
πράξη συγκεντρώσεως στην αγορά κινητήρων για μεγάλα περιφερειακά αεροσκάφη, στην αγορά κινητήρων για επιχειρηματικά αεροσκάφη
και στην αγορά μικρών αεριοστρόβιλων θαλάσσης δεν μπορούν να αλληλοενισχύονται, λαμβανομένης υπόψη της μη υπάρξεως οικονομικών
συνδέσμων μεταξύ των αγορών αυτών. Ειδικότερα, η δημιουργία δεσπόζουσας θέσεως στην αγορά των μικρών αεριοστρόβιλων δεν μπορεί
να επηρεάσει ούτε να επηρεαστεί από τη δημιουργία ή την ενίσχυση δεσποζουσών θέσεων στις διάφορες αγορές κινητήρων και άλλων
αεροναυπηγικών εξαρτημάτων, εφόσον πρόκειται, στις δύο αυτές περιπτώσεις, για προϊόντα που αφορούν διαφορετικούς εμπορικούς
τομείς.
86     Περαιτέρω, επιβάλλεται να τονιστεί συναφώς ότι, με τις αιτιολογικές σκέψεις 428 έως 431, με τίτλο «α) Οριζόντια αλληλοεπικάλυψη
σε υφιστάμενους τύπους αεροσκαφών», η Επιτροπή περιέγραψε τα άμεσα αποτελέσματα της συγκεντρώσεως στην αγορά κινητήρων για
μεγάλα περιφερειακά αεροσκάφη που προκύπτουν από την εν λόγω αλληλοεπικάλυψη. Η περιγραφή αυτή περιλαμβάνει αναφορά στην επιρροή
της GE Capital και της GECAS ως παράγοντα που ενισχύει την προϋφιστάμενη δεσπόζουσα θέση της GE στην υπό κρίση αγορά, προέβη
δε η Επιτροπή στην αναφορά αυτή για να απορρίψει το επιχείρημα των μετεχόντων στη συγκέντρωση, σύμφωνα με το οποίο το μονοπώλιο
που δημιούργησε η συγχώνευσή τους αποτελούσε φαινόμενο καθαρά στατικό. Αντιθέτως, η Επιτροπή δεν προέβαλε, στο πλαίσιο αυτό,
την άποψή της για τις ομαδικές πωλήσεις. Η άποψη αυτή προβλήθηκε, όσον αφορά την αγορά κινητήρων μεγάλων περιφερειακών αεροσκαφών,
υπό τον τίτλο «β) Επιπτώσεις της πράξεως συγκεντρώσεως σε μελλοντικούς διαγωνισμούς για τύπους αεροσκαφών», που περιλαμβάνει
χωριστή έκθεση για τις μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της συγχωνεύσεως αυτής στην εν λόγω αγορά. Από τα προαναφερθέντα
προκύπτει ότι η Επιτροπή διαπίστωσε με την προσβαλλόμενη απόφαση ότι η οριζόντια αλληλοεπικάλυψη στην αγορά κινητήρων μεγάλων
περιφερειακών αεροσκαφών που προέκυψε από τη συγκέντρωση ενίσχυσε άμεσα την προϋφιστάμενη δεσπόζουσα θέση της GE ανεξάρτητα
από κάθε άλλον παράγοντα που θα μπορούσε να ενισχύσει ακόμη περισσότερο τη θέση αυτή στο μέλλον.
87     Όσον αφορά την αγορά των μικρών αεριοστρόβιλων, η Επιτροπή περιέγραψε την οριζόντια αλληλοεπικάλυψη υπό ξεχωριστό τίτλο, στις
αιτιολογικές σκέψεις 476 και 477 της προσβαλλόμενης αποφάσεως, πριν να εξετάσει, σε ξεχωριστά κεφάλαια, τον «αποκλεισμό των
ανταγωνιστών» από την αγορά με την κάθετη ολοκλήρωση, αφενός, των μικρών αεριοστρόβιλων θαλάσσης και, αφετέρου, των αεροηλεκτρονικών
προϊόντων και των παραγγελιών της προσφεύγουσας. Η Επιτροπή εξέθεσε, με την αιτιολογική σκέψη 476 της αποφάσεως, ότι η συγκέντρωση
θα δημιουργούσε μία εταιρία που θα διέθετε μερίδιο μεταξύ 65 και 80 % της εν λόγω αγοράς και η οποία θα ήταν τέσσερις ή πέντε
φορές μεγαλύτερη από την άμεση ανταγωνίστριά της. Με την αιτιολογική σκέψη 477, η Επιτροπή συμπέρανε ότι η εταιρία αυτή θα
ήταν μακράν η μεγαλύτερη επιχείρηση στην αγορά μικρών αεριοστρόβιλων θαλάσσης και εξέθεσε τους λόγους για τους οποίους ο ανταγωνισμός
από τις άλλες υφιστάμενες ή δυνητικές επιχειρήσεις στην αγορά αυτή δεν θα ήταν αποτελεσματικός. Απορρέει έτσι από τη δομή
και από το γράμμα αυτού του τμήματος της προσβαλλόμενης αποφάσεως ότι, κατά την Επιτροπή, τα αποτελέσματα της συγκεντρώσεως
που περιγράφονται στο πρώτο μέρος που αφιερώνεται στην οριζόντια αλληλοεπικάλυψη στον τομέα των αεριοστρόβιλων αρκούν για
τη δημιουργία δεσπόζουσας θέσεως στην αγορά αυτή, ανεξάρτητα από άλλους παράγοντες που αποκλείουν τον ανταγωνισμό και, κατά
συνέπεια, ενισχύουν περισσότερο τη θέση αυτή.
88     Εν πάση περιπτώσει, επιβάλλεται να τονιστεί ότι, εν προκειμένω, η προσφεύγουσα δεν αμφισβήτησε ούτε την άποψη της Επιτροπής
για τον αποκλεισμό των ανταγωνιστών από την αγορά των μικρών αεριοστρόβιλων θαλάσσης λόγω της κάθετης ολοκλήρωσης των δραστηριοτήτων
κατασκευής των προϊόντων αυτών της GE και της δραστηριότητας κατασκευής των συστημάτων ελέγχου και άλλων ανταλλακτικών που
χρησιμοποιούνται στους εν λόγω αεριοστρόβιλους της προσφεύγουσας ούτε την άποψή της για τον αποκλεισμό των ανταγωνιστών από
την αγορά των μικρών αεριοστρόβιλων θαλάσσης που προκύπτει από την κάθετη ολοκλήρωση της προσφεύγουσας με τη GE λόγω της οικονομικής
ισχύος της τελευταίας (βλ. τις αιτιολογικές σκέψεις 478 έως 484 της προσβαλλόμενης αποφάσεως καθώς και τις σκέψεις 113 και
114 ανωτέρω).
89     Όσον αφορά τον αποκλεισμό των ανταγωνιστών από την αγορά με την κάθετη ολοκλήρωση της δραστηριότητας κατασκευής των κινητήρων
μεγάλων περιφερειακών αεροσκαφών και των εκκινητήρων της προσφεύγουσας, η Επιτροπή εξέθεσε ρητά, με την αιτιολογική σκέψη
419 της προσβαλλόμενης αποφάσεως, ότι, ανεξάρτητα από τις επιπτώσεις των συνδυασμένων προσφορών προϊόντων, η κρινόμενη πράξη
συγκεντρώσεως θα ενίσχυε τη δεσπόζουσα θέση της GE στην αγορά κινητήρων μεγάλων περιφερειακών αεροσκαφών εξαιτίας του κάθετου
αποκλεισμού των ανταγωνιστών κατασκευαστών κινητήρων.
90     Ωστόσο, η προσφεύγουσα ανέφερε, με το υπόμνημά της ανταπαντήσεως, ότι η Επιτροπή ισχυρίστηκε, στο σημείο 51 του υπομνήματός
της αντικρούσεως, ότι, «εκτός αυτού, η αιτιολογία της αποφάσεως στηρίζεται κυρίως στον συνδυασμό των πραγματικών και νομικών
στοιχείων τα οποία, από κοινού θεωρούμενα (και μόνον από κοινού), οδήγησαν την Επιτροπή στην απαγόρευση της κρινόμενης συγκεντρώσεως».
Κατά την προσφεύγουσα, από τον ισχυρισμό αυτό προκύπτει ότι μπορεί να αποφευχθεί η ακύρωση της προσβαλλόμενης αποφάσεως μόνον
αν όλα τα κύρια στοιχεία στα οποία στηρίζεται είναι βάσιμα, ιδίως δε η ανάλυση των ομαδικών πωλήσεων κατά της οποίας βάλλει
λεπτομερώς η προσφεύγουσα με το δικόγραφο της προσφυγής της.
91     Η Επιτροπή ωστόσο ισχυρίστηκε, στο σημείο 18 του υπομνήματός της αντικρούσεως, και επανέλαβε κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση,
ότι κάθε ένας από τους βασικούς λόγους στους οποίους στηρίχθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση θα αρκούσε για να δικαιολογήσει την
απαγόρευση της κοινοποιηθείσας συγκεντρώσεως. Κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση χαρακτήρισε τον αναφερθέντα στην προηγούμενη
σκέψη ισχυρισμό της ως «ατυχή» και τόνισε ότι ο ισχυρισμός αυτός περιλαμβάνεται σε ανάλυση στην οποία προέβη για να απαντήσει
στα επιχειρήματα της προσφεύγουσας σύμφωνα με τα οποία η απόφαση στηρίζεται «κατά το πλείστον» σε δύο θεωρίες, δηλαδή, πρώτον,
στην υποτιθέμενη οικονομική ισχύ της GE και την κάθετη ολοκλήρωσή της στις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες, στην αγορά και στη
χρηματοδοτική μίσθωση αεροσκαφών και στις υπηρεσίες της αγοράς εξαρτημάτων και ανταλλακτικών και, δεύτερον, στη μελλοντική
πρακτική των ομαδικών πωλήσεων.
92     Η εξήγηση αυτή της Επιτροπής πρέπει να γίνει δεκτή.
93     Πράγματι, από τη συνολική ανάγνωση των σημείων 48 έως 51 του υπομνήματος αντικρούσεως προκύπτει ότι η Επιτροπή επιδίωξε να
αμφισβητήσει την άποψη της προσφεύγουσας σύμφωνα με την οποία οι δύο αυτές «θεωρίες» αποτελούσαν αυτές μόνες την πραγματική
βάση της προσβαλλόμενης αποφάσεως, αποκλειομένων των άλλων αντίθετων προς τον ανταγωνισμό πτυχών της κοινοποιηθείσας συγκεντρώσεως
που αναλύονται με την πράξη αυτή.
94     Εξάλλου, όπως ορθώς ανέφερε η Επιτροπή κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, στο Πρωτοδικείο εναπόκειται να ελέγχει τη νομιμότητα
της ίδιας της αποφάσεως, λαμβάνοντας υπόψη την αιτιολογία της πράξεως και όχι τις κρίσεις που διατυπώθηκαν περί αυτής με το
υπόμνημα αντικρούσεως. Βεβαίως, η Επιτροπή εκφράσθηκε στο υπόμνημα αντικρούσεως με διφορούμενο τρόπο, δεδομένου ότι η διατύπωση
αυτή θα μπορούσε να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι παραιτείται από το να υποστηρίξει ότι κάθε στοιχείο της αναλύσεώς της μπορεί
να είναι επαρκές για τη θεμελίωση της προσβαλλόμενης αποφάσεως. Αλλά, δεδομένου ότι η Επιτροπή διευκρίνισε με το υπόμνημά
της ανταπαντήσεως και στην επ’ ακροατηρίου συζήτηση ότι δεν είχε την άποψη αυτή, η προσβαλλόμενη απόφαση δεν πρέπει να ερμηνευθεί
κατά τον τρόπο αυτό, δηλαδή αντιθέτως προς το γράμμα της, τη διάρθρωσή της και τη γενική της οικονομία (βλ. σκέψεις 79 έως
85 ανωτέρω).
95     Κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, η προσφεύγουσα υποστήριξε επίσης ότι το Πρωτοδικείο έπρεπε να περιοριστεί στο να εξετάσει
αν η ανταγωνιστικότητα, όπως την είχε σταθμίσει η Επιτροπή, διέφερε από αυτήν που πράγματι θα προέκυπτε από τη συγκέντρωση.
Σε περίπτωση που θα υπήρχαν συναφώς σημαντικές διαφορές, η προσβαλλόμενη απόφαση θα έπρεπε να ακυρωθεί. Με την επιχειρηματολογία
αυτή, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται, κατ’ ουσίαν, ότι στην Επιτροπή εναπόκειται να αποφασίσει αν πρέπει να απαγορεύσει μια συγκέντρωση
κατόπιν αποφάσεως του Πρωτοδικείου με την οποία απορρίπτεται η ανάλυσή της όσον αφορά ορισμένες αγορές. Δεν εναπόκειται, επομένως,
στο Πρωτοδικείο, σύμφωνα με την επιχειρηματολογία αυτή, να διατηρήσει σε ισχύ μια απόφαση απαγορεύσεως αντικαθιστώντας το
συμπέρασμα της Επιτροπής με το δικό του συνολικό συμπέρασμα.
96     Εντούτοις, όπως τονίσθηκε με τη σκέψη 79 ανωτέρω, η Επιτροπή πρέπει να απαγορεύσει συγκέντρωση που πληροί τα κριτήρια του
άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού 4064/89. Έτσι, δεν συντρέχει λόγος να ακυρωθεί η απόφαση περί απαγορεύσεως για τον
λόγο ότι η προσφεύγουσα απέδειξε την ύπαρξη ενός ή περισσοτέρων σφαλμάτων της αναλύσεως σε σχέση με μία ή περισσότερες αγορές,
εφόσον προκύπτει πάντως από την απόφαση περί απαγορεύσεως ότι η κοινοποιηθείσα συγκέντρωση πληρούσε τα εν λόγω κριτήρια σε
σχέση με μία ή περισσότερες άλλες αγορές (βλ. σκέψεις 48 έως 50 και 79 έως 81 ανωτέρω). Ειδικότερα, αν οι λόγοι που αφορούν
τις άλλες αυτές αγορές δεν προσβάλλονται με το δικόγραφο της προσφυγής, επιβάλλεται να θεωρηθούν, για τους σκοπούς της υπό
κρίση προσφυγής, ως βάσιμοι. Αντλώντας έτσι συμπεράσματα από το περιεχόμενο του δικογράφου της προσφυγής, το Πρωτοδικείο δεν
αντικαθιστά με τις εκτιμήσεις του τις εκτιμήσεις της Επιτροπής διότι οι εκτιμήσεις εκείνες του οργάνου που δεν προσβλήθηκαν
συνεχίζουν να αποτελούν τη βάση της πράξεως αυτής.
97     Στο πλαίσιο της επιχειρηματολογίας της που αναφέρεται στη σκέψη 78 ανωτέρω, η προσφεύγουσα ανέφερε επίσης, κατά την επ’ ακροατηρίου
συζήτηση, ότι η Επιτροπή έδωσε την εντύπωση, ιδίως κατά τη διοικητική διαδικασία, ότι ο κίνδυνος των ομαδικών πωλήσεων μετά
τη συγκέντρωση αποτέλεσε το καθοριστικό στοιχείο της υποθέσεως. Η εντύπωση αυτή διαστρέβλωσε όλη τη διοικητική διαδικασία
και στέρησε από τους μετέχοντες στη συγκέντρωση τη δυνατότητα να προτείνουν δεσμεύσεις που ενδεχομένως θα επέλυαν τα άλλα
προβλήματα. Για τον ίδιο επίσης λόγο η προσφεύγουσα εστίασε την προσφυγή της στις σχετικές με την ύπαρξη ομίλου επιπτώσεις
που υποτίθεται ότι θα προέκυπταν από τη συγκέντρωση.
98     Η επιχειρηματολογία αυτή που προέβαλε η προσφεύγουσα για πρώτη φορά κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση συνιστά νέο ισχυρισμό.
Δεδομένου ότι ο ισχυρισμός αυτός αφορά την υποτιθέμενη στάση που η Επιτροπή υιοθέτησε κατά τη διοικητική διαδικασία, είναι
αυτονόητο ότι η προσφεύγουσα ήταν σε θέση να τον προβάλει με το εισαγωγικό της δίκης δικόγραφό της. Συνεπώς, ο ισχυρισμός
αυτός είναι απαράδεκτος σύμφωνα με το άρθρο 48, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου.
99     Εν πάση περιπτώσει, η Επιτροπή διατύπωσε σαφώς, με την ανακοίνωση αιτιάσεων της 8ης Μαΐου 2001, τις αιτιάσεις που αφορούν
όλες τις αρνητικές επιπτώσεις της συγχωνεύσεως για τον ανταγωνισμό, ιδίως δε αυτές που αφορούν τις οριζόντιες και κάθετες
επιπτώσεις που απορρέουν από αυτήν, τις οποίες επισήμανε μεταγενέστερα με την προσβαλλόμενη απόφαση (βλ., ειδικότερα, τα σημεία
118 έως 122, 124 έως 126, 459 έως 471, 473, 474, 578 έως 586 και 612 έως 633 της ανακοινώσεως εκείνης). Πάντως, επιβάλλεται
να θεωρηθεί ότι, σε θέματα ελέγχου των συγκεντρώσεων, η Επιτροπή δεν μπορεί να υποχρεωθεί, πέραν της υποχρεώσεως να εκθέσει
με την ανακοίνωση τις αιτιάσεις της και να τη συμπληρώσει στην περίπτωση που αποφασίσει στη συνέχεια να προβάλει νέες αντιρρήσεις,
να αναφέρει την άποψή της για την πιθανή επίλυση των προβλημάτων που διαπιστώθηκαν προηγουμένως στο χρονικό διάστημα μεταξύ
της αποστολής της ανακοινώσεως και της λήψεως της τελικής αποφάσεως (βλ., υπό την έννοια αυτή, αποφάσεις του Δικαστηρίου της
14ης Ιουλίου 1972, 53/69, Sandoz κατά Επιτροπής, Συλλογή τόμος 1972-1973, σ. 195, σκέψη 14, και της 7ης Ιανουαρίου 2004, C-204/00 P,
C-205/00 P, C-211/00 P, C-213/00 P, C-217/00 P και C-219/00 P, Aalborg Portland κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 2004, σ. I-123,
σκέψεις 192 και 193· απόφαση του Πρωτοδικείου της 4ης Μαρτίου 1999, T-87/96, Assicurazioni Generali και Unicredito κατά Επιτροπής,
Συλλογή 1999, σ. II-203).
100   Επιπλέον, δεδομένου ότι η προσφεύγουσα ουδόλως ισχυρίσθηκε ότι είχε λάβει σαφείς, απόλυτες και συγκλίνουσες διαβεβαιώσεις,
προερχόμενες από αξιόπιστες και εξουσιοδοτημένες πηγές της Επιτροπής όσον αφορά την παραίτησή της από ορισμένες αιτιάσεις,
η αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης δεν μπορεί να εφαρμοστεί εν προκειμένω (βλ., υπ’ αυτή την έννοια, αποφάσεις του Πρωτοδικείου
της 6ης Ιουλίου 1999, T-203/97, Forvass κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 1999, σ. I-A-129 και II-705, σκέψη 70, και τη νομολογία
που παρατίθεται εκεί, και της 18ης Ιανουαρίου 2000, T-290/97, Mehibas Dordtselaan κατά Επιτροπής, Συλλογή 2000, σ. II-15,
σκέψη 59).
101   Τέλος, επιβάλλεται να τονιστεί, εν πάση περιπτώσει, ότι, όσον αφορά την αγορά κινητήρων για μεγάλα περιφερειακά αεροσκάφη,
η Επιτροπή διαπίστωσε με την αιτιολογική σκέψη 20 της προσβαλλόμενης αποφάσεως την ιδιαίτερη σημασία των αεροσκαφών αυτών
στο κοινοτικό πλαίσιο, δεδομένου ότι αποτελούσαν το 14 % του συνολικού ευρωπαϊκού στόλου το 1992 και το 33 % το 1998. Παρατήρησε,
με την αιτιολογική σκέψη 431 της προσβαλλόμενης αποφάσεως, ότι η σημασία της αγοράς αυτής, επί της οποίας η συγχωνευθείσα
εταιρία θα αποκτούσε το μονοπώλιο μετά τη συνένωση, θα είχε ως συνέπεια την ακόμη μεγαλύτερη εξάρτηση των αεροπορικών εταιριών
από την εταιρία αυτή.
102   Κατόπιν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η επιχειρηματολογία της προσφεύγουσας σύμφωνα με την οποία οι αιτιάσεις που προέβαλε
επί της ουσίας όσον αφορά τα αποτελέσματα του ομίλου, κυρίως τις ομαδικές πωλήσεις, αρκούν για να δικαιολογήσουν την ακύρωση
της προσβαλλόμενης αποφάσεως.
103   Επιβάλλεται η διαπίστωση ότι οι οριζόντιες και κάθετες αρνητικές επιπτώσεις της συγκεντρώσεως στον ανταγωνισμό που προβάλλονται
με την προσβαλλόμενη απόφαση δεν αποτελούν επικουρικούς λόγους στη γενική οικονομία της προσβαλλόμενης αποφάσεως και επαρκούν
για τη στήριξη της απαγορεύσεως της κοινοποιηθείσας πράξεως.
104   Κατά συνέπεια, η προσφυγή μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την ακύρωση της προσβαλλόμενης αποφάσεως μόνον εάν με τους λόγους που
ρητά προβλήθηκαν με την προσφυγή αυτή βάλλεται το συμπέρασμα της Επιτροπής όσον αφορά κάθε πτυχή που εξετάσθηκε αυτοτελώς
με την προσβαλλόμενη απόφαση, και ιδίως τις οριζόντιες και κάθετες αρνητικές επιπτώσεις στον ανταγωνισμό που διαπιστώθηκαν.
–       Όσον αφορά το περιεχόμενο του δικογράφου της προσφυγής
105   Τέλος, πρέπει να εξεταστεί συναφώς η επιχειρηματολογία της προσφεύγουσας, σύμφωνα με την οποία προέβαλε αιτιάσεις, με το δικόγραφο
της προσφυγής της υπό τον τίτλο «Περίληψη της αποφάσεως», σχετικά με τις οριζόντιες και κάθετες αρνητικές επιπτώσεις στον
ανταγωνισμό που διαπιστώθηκαν με την προσβαλλόμενη απόφαση. Πρέπει να εξεταστεί αν οι παρατηρήσεις αυτές της προσφεύγουσας
μπορούν να χαρακτηρισθούν ως λόγοι ακυρώσεως.
106   Συναφώς, επιβάλλεται η διαπίστωση, κατ’ αρχάς, ότι στοιχεία που περιλαμβάνονται σε δικόγραφο προσφυγής ακυρώσεως υπό τον τίτλο
«Περίληψη της αποφάσεως» δεν αποτελούν, εκ πρώτης όψεως, αυτοτελείς λόγους ακυρώσεως που μπορούν ενδεχομένως να οδηγήσουν
στην ακύρωση της προσβαλλόμενης αποφάσεως, αλλά αποτελούν μάλλον περιγραφή της προσβαλλόμενης αποφάσεως. Ωστόσο, δεν είναι
δυνατόν να αποκλεισθεί a priori η δυνατότητα να περιλαμβάνεται σε αυτό το τμήμα του δικογράφου της προσφυγής η ανάπτυξη ενός
ή περισσότερων λόγων ακυρώσεως. Εντούτοις, κάποιο χωρίο υπό τον τίτλο αυτό μπορεί, ενδεχομένως, να θεωρηθεί ότι αποτελεί λόγο
ακυρώσεως, μόνον κατά το μέτρο που προκύπτει, κατά τρόπο σαφή και μονοσήμαντο, ότι, πέραν της περιγραφικής λειτουργίας του,
με το χωρίο αυτό βάλλεται το κύρος των διαπιστώσεων της προσβαλλόμενης αποφάσεως, παρά τη δομή του δικογράφου και τη θέση
του χωρίου στη γενική του οικονομία.
107   Εξετάζονται διαδοχικά κατωτέρω οι ισχυρισμοί που εκτίθενται στο δικόγραφο της προσφυγής υπό τον τίτλο «Περίληψη της αποφάσεως»
σχετικά με κάθε μία από τις κύριες βάσεις στις οποίες στηρίζεται η προσβαλλόμενη απόφαση.
–       Οριζόντια αλληλοεπικάλυψη στην αγορά κινητήρων για μεγάλα περιφερειακά αεριωθούμενα αεροσκάφη
108   Συναφώς, η προσφεύγουσα περιορίζεται να ισχυριστεί, στο σημείο 30 του δικογράφου της, τα εξής:
«[…] η Επιτροπή παραδέχεται ότι η αύξηση του μεριδίου της αγοράς που προκύπτει από τη συγχώνευση είναι “μάλλον ελάχιστη” και
παρατηρείται στο πλαίσιο της υποτιθέμενης προϋφιστάμενης κυριαρχίας της GE. Επομένως, οι ισχυρισμοί σύμφωνα με τους οποίους
η συγχώνευση της GE και της Honeywell θα εμπόδιζε τους πελάτες “να επωφεληθούν από τον ανταγωνισμό των τιμών” (γεγονός που
έρχεται σε αντίθεση με το συμπέρασμα ότι η GE κυριαρχεί ήδη στην αγορά) και θα έδινε σε αυτές “ένα σημαντικό πλεονέκτημα εδραίωσης
σε [...] μελλοντικά σχέδια”, δεν έχουν καθόλου ή έχουν ελάχιστη βαρύτητα.»
109   Από τους ισχυρισμούς αυτούς προκύπτει ότι η προσφεύγουσα θεωρεί ότι οι σχετικοί με την αγορά αυτή λόγοι της προσβαλλόμενης
αποφάσεως περιγράφουν μια μεταβολή του ανταγωνιστικού περιβάλλοντος η οποία είναι άνευ σημασίας. Ωστόσο, τα ουσιώδη πραγματικά
και νομικά περιστατικά στα οποία στηρίζεται συναφώς η προσφυγή δεν προκύπτουν με συνεκτικότητα και κατανοητώς, έστω και περιληπτικά,
από το προαναφερθέν στην προηγούμενη σκέψη χωρίο. Συγκεκριμένα, η προσφεύγουσα περιορίζεται στο να επισημάνει την ελάχιστη
σημασία των οριζόντιων αρνητικών επιπτώσεων στον ανταγωνισμό που διαπίστωσε η Επιτροπή όσον αφορά τις οριζόντιες επιπτώσεις
στην αγορά των κινητήρων για μεγάλα αεριωθούμενα αεροσκάφη, χωρίς να εξηγεί ποιες θα ήταν, κατ’ αυτήν, οι έννομες συνέπειες
της επιχειρηματολογίας αυτής.
110   Ειδικότερα, δεν είναι δυνατό να συναχθεί από το εν λόγω χωρίο αν άποψη της προσφεύγουσας είναι η εκτίμηση ότι η «υποτιθέμενη»
προϋφιστάμενη δεσπόζουσα θέση της GE στην αγορά αυτή ουδόλως θα ενισχυόταν από την πράξη συγκεντρώσεως ή αν θα ενισχυόταν
σε βαθμό μη σημαντικό εκφραζόμενο από την έννοια «de minimis» ή, τέλος, αν η ενίσχυση της δεσπόζουσας θέσεως θα είχε ως αποτέλεσμα
να παρακωλύεται σε μεγάλο βαθμό ο αποτελεσματικός ανταγωνισμός στην κοινή αγορά ή σε σημαντικό τμήμα της. Υπό τις συνθήκες
αυτές, δεν εναπόκειται στο Πρωτοδικείο να συμπληρώσει το τμήμα αυτό του δικογράφου της προσφυγής, επιλέγοντας τον νομικό χαρακτηρισμό
που πρέπει να δοθεί στην εξαιρετικά ασαφή κριτική που ασκεί η προσφεύγουσα.
111   Έτσι, το εδάφιο 30 του δικογράφου της προσφυγής υπό τον τίτλο «Περίληψη της αποφάσεως» δεν είναι αρκούντως σαφές και ακριβές
ώστε να αποτελέσει ανάπτυξη ισχυρισμού υπό την έννοια του άρθρου 44, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας και της νομολογίας
που το ερμήνευσε (βλ., ειδικότερα, σκέψη 55 ανωτέρω).
112   Επομένως, όποια κι αν είναι η κατάσταση όσον αφορά τις άλλες αγορές που εξετάζονται με την προσβαλλόμενη απόφαση, επιβάλλεται
η διαπίστωση ότι η ανάλυση της Επιτροπής όσον αφορά την οριζόντια αλληλοεπικάλυψη στην αγορά των κινητήρων για μεγάλα περιφερειακά
αεροσκάφη δεν προσβάλλεται με το δικόγραφο της προσφυγής και πρέπει, συνεπώς, να θεωρηθεί βάσιμη για τους σκοπούς της παρούσας
διαδικασίας.
–       Οριζόντια αλληλοεπικάλυψη στην αγορά των μικρών αεριοστρόβιλων θαλάσσης
113   Συναφώς, η προσφεύγουσα περιορίζεται να ισχυριστεί, στο σημείο 39 του δικογράφου της προσφυγής της, τα εξής:
«Όσον αφορά τους αεριοστρόβιλους θαλάσσης, η Επιτροπή εκτίμησε ότι η συγχώνευση θα οδηγούσε στη δημιουργία δεσπόζουσας θέσεως
διότι: i) η εταιρία που θα προέκυπτε από τη συγχώνευση θα κατείχε το 65 με 80 % της αγοράς· ii) ο πρωτεύων ρόλος της Honeywell
στην αγορά θα ενισχυόταν με τη σύνδεσή της με την οικονομική δυνατότητα της GE και την κάθετη ολοκλήρωση και iii) η GE θα
μπορούσε να ασκήσει σημαντική επιρροή επί των ανταγωνιστών της μέσω της δραστηριότητας της Honeywell η οποία συνίσταται στην
προμήθεια βασικών οργάνων σε ανταγωνιστές.»
114   Επιβάλλεται η διαπίστωση ότι το χωρίο αυτό περιγράφει απλώς και μόνον διαπιστώσεις της προσβαλλόμενης αποφάσεως όσον αφορά
την αγορά αυτή και δεν περιέχει το παραμικρό στοιχείο που να μπορεί να ερμηνευθεί ως λόγος ακυρώσεως σύμφωνα με τις απαιτήσεις
του άρθρου 44, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας. Έτσι, εκ νέου, οποιαδήποτε και αν είναι η κατάσταση όσον αφορά τις
άλλες αγορές που εξετάστηκαν με την προσβαλλόμενη απόφαση, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η ανάλυση της Επιτροπής όσον αφορά
την οριζόντια αλληλοεπικάλυψη στην αγορά των αεριοστρόβιλων θαλάσσης δεν προσβάλλεται με το δικόγραφο της προσφυγής και πρέπει,
συνεπώς, να θεωρηθεί βάσιμη για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας.
–       Κάθετη ολοκλήρωση των δραστηριοτήτων κατασκευής εκκινητήρων
115   Όσον αφορά την κάθετη ολοκλήρωση των δραστηριοτήτων κατασκευής εκκινητήρων της προσφεύγουσας με τις δραστηριότητες της GE
κατασκευής κινητήρων για μεγάλα αεροσκάφη, η προσφεύγουσα περιορίζεται, στο σημείο 29 του δικογράφου της προσφυγής της, να
περιγράψει τα συναφή στοιχεία της αιτιολογίας της προσβαλλόμενης αποφάσεως:
«Όσον αφορά την αγορά κινητήρων μεγάλων εμπορικών αεροσκαφών, η Επιτροπή εκτίμησε ότι η GE κατείχε ήδη δεσπόζουσα θέση στην
αγορά αυτή στην οποία η παρουσία της Honeywell είναι μηδαμινή. Η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η συγχώνευση θα ενίσχυε
τη δεσπόζουσα θέση της GE διότι: […] iii) η εταιρία που θα προέκυπτε από τη συγχώνευση θα είχε το κίνητρο και τη δυνατότητα
να εμποδίσει άλλους κατασκευαστές κινητήρων να την ανταγωνιστούν, καθόσον η Honeywell είναι σημαντικός προμηθευτής εκκινητήρων.»
116   Επιβάλλεται η διαπίστωση, εκ νέου, ότι η περιγραφή αυτή δεν περιέχει το παραμικρό στοιχείο που να μπορεί να ερμηνευθεί ως
λόγος ακυρώσεως σύμφωνα με τις απαιτήσεις του άρθρου 44, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας. Επομένως, το συμπέρασμα
της Επιτροπής ως προς την ενίσχυση της δεσπόζουσας θέσεως της GE στην αγορά των κινητήρων μεγάλων εμπορικών αεροσκαφών λόγω
της θέσεως που κατέχει η προσφεύγουσα στην παραγωγή εκκινητήρων πρέπει να θεωρηθεί βάσιμο για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας.
117   Έτσι, όποια κι αν είναι η κατάσταση όσον αφορά τις άλλες αγορές που εξετάζονται με την προσβαλλόμενη απόφαση, επιβάλλεται
η διαπίστωση ότι η ανάλυση της Επιτροπής όσον αφορά την κάθετη ολοκλήρωση των δραστηριοτήτων κατασκευής εκκινητήρων δεν προσβάλλεται
με το δικόγραφο της προσφυγής και πρέπει, συνεπώς, να θεωρηθεί βάσιμη για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας.
–       Επιπτώσεις σχετικά με την ύπαρξη ομίλου που προκύπτουν από την κάθετη ολοκλήρωση
118   Τέλος, όσον αφορά τις σχετικά με την ύπαρξη ομίλου επιπτώσεις που προκύπτουν από την κάθετη ολοκλήρωση της προσφεύγουσας με
τις θυγατρικές της GE, δηλαδή τις GECAS, GECCAG και GE Capital, η προσφεύγουσα εξετάζει μόνον την πτυχή σχετικά με τη δυνατότητα
χρηματοδοτήσεως σε συνδυασμό με το γεγονός της οικονομικής ισχύος της GE Capital. Ως προς τη δυνατότητα ασκήσεως επιρροής
στις επιλογές των πελατών με σκοπό να ευνοηθούν οι κινητήρες της GE και τα αεροηλεκτρονικά και μη αεροηλεκτρονικά προϊόντα
της προσφεύγουσας, η τελευταία εκτιμά, έχοντας περιγράψει εν συντομία στο σημείο 43 του δικογράφου της την άποψη αυτή της
Επιτροπής, ότι: «Επειδή η θεωρία αυτή είναι τόσο λίγο αληθοφανής δεν θα επεκταθούμε περισσότερο ως προς το θέμα αυτό στην
υπό κρίση προσφυγή». Δεδομένου ότι η προσφεύγουσα δεν αναπτύσσει κανένα επιχείρημα για να προσβάλει το βάσιμο της αιτιολογίας
της προσβαλλόμενης αποφάσεως σχετικά με την επιρροή που θα μπορούσαν να ασκήσουν οι GECAS και GECCAG υπό την ιδιότητά τους
ως αγοραστών αεροσκαφών, η αιτιολογία αυτή πρέπει να θεωρηθεί βάσιμη για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας.
–       Οριζόντια αλληλοεπικάλυψη στην αγορά των κινητήρων επιχειρηματικών αεροσκαφών
119   Η προσφεύγουσα προέβη σε λεπτομερή σχολιασμό στα σημεία 31 έως 37 του δικογράφου της προσφυγής της θέτοντας υπό αμφισβήτηση,
ειδικότερα, τον ορισμό της επίδικης αγοράς καθώς και το γεγονός ότι η Επιτροπή βασίστηκε στα αριθμητικά στοιχεία που αφορούν
τα μερίδια της αγοράς. Παρά το γεγονός ότι η επιχειρηματολογία αυτή παρατίθεται υπό τον τίτλο «Περίληψη της αποφάσεως», επιβάλλεται
η διαπίστωση ότι τα πραγματικά και νομικά στοιχεία που προέβαλε συναφώς με το δικόγραφό της είναι επαρκή για να στοιχειοθετήσουν
λόγο ακυρώσεως που μπορεί, αν αποδειχθεί βάσιμος, να καταστήσει ελαττωματική την ανάλυση στην οποία προέβη η Επιτροπή με την
προσβαλλόμενη απόφαση όσον αφορά τη δημιουργία δεσπόζουσας θέσεως στην αγορά αυτή, ιδίως λόγω του γεγονότος των οριζόντιων
αρνητικών επιπτώσεων στον ανταγωνισμό που προκύπτουν από την πράξη συγκεντρώσεως.
Συμπέρασμα
120   Η προσφεύγουσα δεν έβαλε κατά πολλών από τις αυτοτελείς βάσεις που θεμελιώνουν την απαγόρευση της πράξεως συγκεντρώσεως. Ειδικότερα,
δεν έβαλε κατά της διαπίστωσης σχετικά με την ενίσχυση της προϋφιστάμενης δεσπόζουσας θέσεως της GE στην αγορά μεγάλων περιφερειακών
αεροσκαφών ούτε κατά της δημιουργίας δεσπόζουσας θέσεως στην αγορά μικρών αεριοστρόβιλων θαλάσσης λόγω των οριζόντιων αλληλοεπικαλύψεων
μεταξύ των δραστηριοτήτων των δύο επιχειρήσεων. Ούτε εξάλλου έβαλε κατά της διαπίστωσης σχετικά με την ενίσχυση της προϋφιστάμενης
δεσπόζουσας θέσεως της GE στην αγορά κινητήρων για μεγάλα εμπορικά αεροσκάφη λόγω της κάθετης ολοκλήρωσης της δραστηριότητας
παραγωγής εκκινητήρων της προσφεύγουσας με τη δραστηριότητα παραγωγής των εν λόγω κινητήρων.
121   Επομένως, το μη βαλλόμενο τμήμα της αιτιολογίας της προσβαλλόμενης αποφάσεως πρέπει να θεωρηθεί βάσιμο για τους σκοπούς της
παρούσας διαδικασίας. Λαμβανομένου υπόψη του αλληλένδετου αλλά αυτοτελούς χαρακτήρα των στοιχείων της υπό κρίση συλλογιστικής,
κατά τρόπο ώστε το καθένα από αυτά θα μπορούσε κατ’ αρχήν από μόνο του να δικαιολογήσει την απαγόρευση της συγκεντρώσεως,
η Επιτροπή θα απαγόρευε οπωσδήποτε την πράξη συγκεντρώσεως αν είχε δεχθεί, με την προσβαλλόμενη απόφαση, μόνον τις διαπιστώσεις
για τις αρνητικές επιπτώσεις στον ανταγωνισμό που δεν προσβλήθηκαν εν προκειμένω. Ειδικότερα, δεν προκύπτει ούτε από την ανακοίνωση
των αιτιάσεων ούτε από την προσβαλλόμενη απόφαση ότι η άποψη της Επιτροπής ως προς τη μη συμβατότητα προς την κοινή αγορά
της κοινοποιηθείσας πράξεως στηρίχθηκε αποκλειστικά ή έστω κατά βάση στην ανάλυσή της για τις ομαδικές πωλήσεις.
122   Κατά συνέπεια, οι λόγοι ακυρώσεως που προέβαλε η προσφεύγουσα και οι οποίοι κρίθηκαν παραδεκτοί και επηρεάζουν, στην περίπτωση
που είναι βάσιμοι, το τμήμα της αιτιολογίας της προσβαλλόμενης αποφάσεως που αφορά τις ομαδικές πωλήσεις, τις διασταυρούμενες
επιδοτήσεις και τις οριζόντιες επιπτώσεις στην αγορά των επιχειρηματικών αεροσκαφών, είναι αλυσιτελείς εφόσον δεν θα μπορούσαν
να καταλήξουν στην ακύρωση της προσβαλλόμενης αποφάσεως στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας.
123   Επομένως, ακόμη και αν όλοι οι νομικοί ισχυρισμοί και τα επιχειρήματα που προέβαλε η προσφεύγουσα εν προκειμένω ήσαν βάσιμοι,
δεν θα επαρκούσαν για να επιφέρουν την ακύρωση της προσβαλλόμενης αποφάσεως στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας.
2.
Προσβολή των διαδικαστικών δικαιωμάτων

Επιχειρήματα των διαδίκων
124   Η προσφεύγουσα προέβαλε έναν λόγο ακυρώσεως αντλούμενο από την προσβολή των δικαιωμάτων της άμυνας. Προβάλλει, κατ’ ουσίαν,
ότι η Επιτροπή, εισάγοντας για πρώτη φορά με την προσβαλλόμενη απόφαση τις έννοιες των διασταυρούμενων επιδοτήσεων μεταξύ
των διαφόρων δραστηριοτήτων της νέας εταιρίας και του μη συμφέροντος τιμήματος, προσέβαλε τα δικαιώματά της άμυνας.
125   Η Επιτροπή απαντά, κατ’ ουσίαν, ότι οι δύο αυτές πτυχές της υποθέσεως προβλήθηκαν, συνοπτικά, στην ανακοίνωση αιτιάσεων της
8ης Μαΐου 2001 και ότι, εν πάση περιπτώσει, δεν μπορούν να χαρακτηρισθούν ως αυτοτελείς αιτιάσεις.

Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
126   Πρέπει να τονιστεί ότι η υποτιθέμενη προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας που προβάλλεται εν προκειμένω αναφέρεται αποκλειστικά
στα στοιχεία της προσβαλλόμενης αποφάσεως κατά των οποίων η προσφεύγουσα έβαλε εξάλλου στο πλαίσιο των λοιπών λόγων ακυρώσεως,
δηλαδή στις ομαδικές πωλήσεις και στις διασταυρούμενες επιδοτήσεις. Έτσι, ακόμη και αν ο υπό κρίση λόγος ακυρώσεως είναι βάσιμος,
μπορεί να κλονίσει μόνο εκείνες τις βάσεις της συλλογιστικής της Επιτροπής κατά των οποίων βάλλουν επίσης οι λοιποί αυτοί
λόγοι ακυρώσεως. Επομένως, ο υπό κρίση λόγος ακυρώσεως δεν μπορεί να έχει καμία επίπτωση ως προς τις άλλες βάσεις που θεμελιώνουν
την προσβαλλόμενη απόφαση.
127   Έτσι, ο υπό κρίση λόγος ακυρώσεως είναι αλυσιτελής στην ίδια βάση και για τους ίδιους λόγους για τους οποίους είναι αλυσιτελείς
και οι λοιποί λόγοι που προέβαλε η προσφεύγουσα.
128   Εν πάση περιπτώσει, επιβάλλεται η διαπίστωση εν προκειμένω ότι οι δύο υπό κρίση έννοιες αναφέρθηκαν συνοπτικά με την ανακοίνωση
αιτιάσεων και ότι συνδέονται στενά με άλλα στοιχεία που εκτέθηκαν λεπτομερώς με αυτή, οπότε δεν μπορούν να θεωρηθούν αυτοτελείς
αιτιάσεις. Υπό τις συνθήκες αυτές, η προσφεύγουσα μπόρεσε να αμυνθεί προσηκόντως όσον αφορά τις εκτιμήσεις αυτές.

Συμπέρασμα
129   Υπό τις περιστάσεις αυτές, εφόσον η προσφεύγουσα δεν έβαλε κατά όλων των βάσεων που συνιστούν, καθεμία ξεχωριστά, επαρκές
νομικό και πραγματικό έρεισμα της προσβαλλόμενης αποφάσεως, ακόμη και αν υποτεθεί ότι είναι βάσιμοι όλοι οι λόγοι ακυρώσεως
που προβλήθηκαν εγκύρως από την προσφεύγουσα, η προσφυγή της δεν μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την ακύρωση της προσβαλλόμενης
αποφάσεως στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας.
130   Επομένως, η προσφυγή απορρίπτεται.

Επί των δικαστικών εξόδων
131   Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά
έξοδα, εφόσον υπήρχε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Επειδή η προσφεύγουσα ηττήθηκε και η καθής, καθώς και οι παρεμβαίνουσες
Rolls-Royce και Rockwell, ζήτησαν να καταδικαστεί η προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα, πρέπει αυτή να καταδικαστεί να φέρει
τα δικαστικά της έξοδα καθώς και τα έξοδα της καθής και των παρεμβαινουσών.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ (δεύτερο πενταμελές τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Απορρίπτει την προσφυγή.
2)
Η προσφεύγουσα φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και τα έξοδα της Επιτροπής και των παρεμβαινουσών.
Pirrung
Tiili
Meij
Βηλαράς

Forwood
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 14 Δεκεμβρίου 2005
Ο Γραμματέας

Ο Πρόεδρος
E. Coulon

J. Pirrung
Περιεχόμενα
Νομικό πλαίσιο
Το ιστορικό της διαφοράς
Η προσβαλλόμενη απόφαση
Διαδικασία
Αιτήματα των διαδίκων
Σκεπτικό
1.  Ως προς το περιεχόμενο της προσφυγής και το αντικείμενο της διαφοράς
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Εισαγωγή
Όσον αφορά την παραπομπή στους λόγους ακυρώσεως που προβλήθηκαν στην υπόθεση T-210/01
Ως προς το αίτημα συνεκδικάσεως
Ως προς τη λυσιτέλεια των λόγων ακυρώσεως που προβάλλονται στην υπό κρίση υπόθεση
–  Όσον αφορά το περιεχόμενο του δικογράφου της προσφυγής
–  Οριζόντια αλληλοεπικάλυψη στην αγορά κινητήρων για μεγάλα περιφερειακά αεριωθούμενα αεροσκάφη
–  Οριζόντια αλληλοεπικάλυψη στην αγορά των μικρών αεριοστρόβιλων θαλάσσης
–  Κάθετη ολοκλήρωση των δραστηριοτήτων κατασκευής εκκινητήρων
–  Επιπτώσεις σχετικά με την ύπαρξη ομίλου που προκύπτουν από την κάθετη ολοκλήρωση
–  Οριζόντια αλληλοεπικάλυψη στην αγορά των κινητήρων επιχειρηματικών αεροσκαφών
Συμπέρασμα
2.  Προσβολή των διαδικαστικών δικαιωμάτων
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Συμπέρασμα
Επί των δικαστικών εξόδων
*
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.