CELEX: 62007FJ0033
Servizz pubbliku
Uffiċjali
Promozzjoni

Uffiċjali – Promozzjoni – Eżami komparattiv tal-merti
(Regolamenti tal-Persunal, Artikolu 45)
L-Artikolu 2 tad-Deċiżjoni tal-Kummissjoni dwar il-modalitajiet relatati mal-proċedura ta’ promozzjoni tal-uffiċjali mħallsa
mill-fondi “Riċerka” tal-baġit ġenerali, li jipprevedi restrizzjoni għall-mobbiltà tal-uffiċjali, ma huwiex kuntrarju għall-interess
tas-servizz.
Din id-deċiżjoni, li tapplika għall-uffiċjali li qabel kienu membri tal-persunal temporanju u mħallsa mill-fondi “Riċerka”,
tipprovdi, fl-Artikolu 2(1) tagħha, bħala deroga mid-dispożizzjonijiet ġenerali ta’ eżekuzzjoni tal-Artikolu 45 tar-Regolamenti
tal-Persunal adottati mill-Kummissjoni, li dawn l-uffiċjali li jaqgħu taħt it-Taqsima “Riċerka” tal-baġit ġenerali, wara kompetizzjoni,
iżommu l-punti ta’ promozzjoni miksuba bħala membru tal-persunal temporanju. Skont l-Artikolu 2(2) tal-imsemmija deċiżjoni,
dawn il-punti ta’ mertu u ta’ prijorità huma madankollu annullati jekk dawn huma ttrasferiti, fuq talba tagħhom, fuq impjieg
li jaqa’ taħt it-taqsima funzjonali tal-baġit ġenerali, fis-sentejn li jsegwu d-data tal-ħatra tagħhom bħala uffiċjal bi prova.
Ir-restrizzjoni għall-mobbiltà tal-uffiċjali inkwistjoni hija ġġustifikata minn kunsiderazzjonijiet bbażati fuq il-funzjonament
tajjeb tal-istituzzjoni u għalhekk fl-interess tas-servizz. Jekk l-allokazzjoni tajba tar-riżorsi f’persunal u l-mobbiltà
tal-uffiċjali fi ħdan l-istituzzjonijiet jikkostitwixxu għanijiet konformi mal-interess tas-servizz, dan tal-aħħar ma huwiex
imnaqqas. L-imsemmija deċiżjoni hija intiża sabiex tinkoraġġixxi l-uffiċjali, li qabel kienu membri tal-persunal temporanju
impjegati mill-fondi allokati għar-riċerka, sabiex jibqgħu jaħdmu għal perijodu minimu ta’ sentejn taħt it-Taqsima “Riċerka”
tal-baġit ġenerali li għalihom huma ġew maħtura bħala uffiċjali u li għalihom huma għandhom il-kwalifiki meħtieġa.
Jirriżulta mid-dispożizzjonijiet inkwistjoni li l-Kummissjoni ma tinjorax l-interess tas-servizz relatat mal-mobbiltà tal-uffiċjali
fi ħdan l-istituzzjonijiet, u li hija tipprova, għall-kuntrarju, tirrikonċiljah mal-interessi l-oħra tas-servizz li hija għandha
speċifikament fl-għan tagħha. B’hekk, ir-restrizzjoni miġjuba lill-mobbiltà tal-uffiċjali kkonċernati hija limitata fil-portata
tagħha, sa fejn din tirrigwarda biss l-uffiċjali, ex  membri tal-persunal temporanju li jaqgħu taħt il-fondi allokati għar-riċerka
u li ilhom sentejn li ġew maħtura bħala uffiċjali għal impjiegi li jaqgħu taħt l-istess baġit. B’mod partikolari, din hija
limitata fit-tul tagħha għal perijodu ta’ sentejn li jibda mill-ħatra tal-uffiċjali kkonċernati bħala uffiċjal bi prova.
Barra dan, id-deċiżjoni ma tiksirx il-prinċipju ta’ trattament ugwali tal-uffiċjali. L-Artikolu 2(3) tal-imsemmija deċiżjoni
tipprevedi li, b’eċċezzjoni għall-Artikolu 2(2) ta’ din id-deċiżjoni, tliet kategoriji ta’ uffiċjali msemmija fil-paragrafu 1
iżommu l-punti msemmija li huma kisbu bħala membri tal-persunal temporanju, anki jekk huma ttrasferiti f’impjieg li jaqa’
taħt it-taqsima tal-funzjonament tal-baġit ġenerali, fis-sentejn li jiġu wara d-data tal-ħatra tagħhom bħala uffiċjali bi
prova. L-uffiċjali “li huma ttrasferiti fl-interess tas-servizz mill-Awtorità tal-Ħatra skont l-Artikolu 7(1) tar-Regolamenti
tal-Persunal” jifformaw wieħed minn dawn il-kategoriji. Jirriżulta mill-finalitajiet tal-Artikolu 2 tad-deċiżjoni li l-istituzzjoni
tixtieq tindika b’dan il-mod lill-uffiċjali ttrasferiti fl-interess biss tas-servizz u mingħajr kunsiderazzjoni tax-xewqat
tagħhom ta’ mobbiltà, bħalma d-dispożizzjonijiet tal-ewwel subparagrafu tal-Artikolu 7(1) tar-Regolamenti tal-Persunal, għall-esklużjoni
ta’ dawn tat-tieni subparagrafu tal-istess paragrafu, jippermettu lill-istituzzjonijiet. Jekk it-trasferimenti għandhom dejjem
jiġu deċiżi fl-interess tas-servizz, is-sitwazzjoni tal-uffiċjali ttrasferiti hija sostanzjalment differenti, skont jekk l-amministrazzjoni
ħaditx inkunsiderazzjoni jew le tax-xewqat ta’ mobbiltà tagħhom.
Kategorija oħra ta’ uffiċjali prevista fl-Artikolu 2(3) tal-imsemmija deċiżjoni hija dik tal-uffiċjali ttrasferiti fuq it-talba
tagħhom u li jokkupaw impjieg ikkunsidrat bħala sensittiv sa mill-inqas sentejn. F’dan ir-rigward, trattament differenti bejn
l-uffiċjali ttrasferiti fuq it-talba tagħhom f’impjieg li jaqa’ taħt it-taqsima funzjonali tal-baġit ġenerali fis-sentejn
li jiġu wara l-ħatra tagħhom bħala uffiċjali bi prova, skont jekk huma okkupawx jew le sa mill-inqas sentejn impjieg ikkunsidrat
bħala sensittiv, huwa ġġustifikat. Anki jekk l-uffiċjal maħtur f’impjieg sensittiv huwa ġeneralment ittrasferit wara ħames
snin biss, il-konklużjoni li l-imsemmi uffiċjal ma jinsabx f’sitwazzjoni differenti minn dik ta’ uffiċjali oħra ħlief wara
ħames snin u mhux wara sentejn ma hijiex eżatta. L-obbligu akkumulat ta’ mobbiltà li jwieżen fuq l-uffiċjali li huma mqiegħda
f’impjiegi sensittivi jirriżulta mill-fatt li n-natura tal-funzjonijiet tagħhom jesponihom għal riskju iktar sinjifikattiv
ta’ irregolaritajiet finanzjarji jew ta’ kunflitti ta’ interess. Għaldaqstant, l-uffiċjali li ġew ttrasferiti f’impjiegi sensittivi
jitqiegħdu, sakemm idumu fl-impjieg u mhux biss sa ħames snin, f’sitwazzjoni oġġettivament differenti minn dik ta’ uffiċjali
oħra. F’dawn iċ-ċirkustanzi, ma hemmx raġun li jiġi kkunsidrat li l-applikazzjoni, għal dawn l-uffiċjali, ta’ regoli derogatorji
fir-rigward ta’ mobbiltà tkun iġġustifikata biss wara ħames snin. Għall-kuntrarju, fid-dawl tal-interess tas-servizz li għandu
jiffaċilita l-mobbiltà tal-uffiċjali mqiegħda f’impjiegi sensittivi, bl-għan li jiġu limitati r-riskji li huma esposti għalihom,
jidher raġonevoli li l-imsemmija uffiċjali jiġu esklużi mill-kamp ta’ applikazzjoni ta’ dispożizzjoni li tikkostitwixxi inkoraġġiment
ikbar għal stabbilita matul sentejn addizzjonali mill-ħatra tagħhom bħala uffiċjal bi prova. B’hekk, l-eċċezzjoni prevista
mill-paragrafu 3 favur l-imsemmija uffiċjali ma hijiex sproporzjonata meta mqabbla mal-għan imfittex.
(ara l-punti 32, 67 sa 73, u 90 sa 96)
Referenza: Il-Qorti tal-Prim’Istanza 12 ta’ Ġunju 1997, Carbajo Ferrero vs Il‑Parlament, T‑237/95, Ġabra p. I‑A‑141 u II‑429,
punt 99