CELEX: 62006FJ0076
Sprawy pracownicze
Urzędnicy

1.
Urzędnicy – Wynagrodzenie – Praca w niepełnym wymiarze czasu pracy poprzedzająca przejście na emeryturę
(regulamin pracowniczy urzędników, załącznik IVa, art. 4 lit. b); załącznik VIII, art. 2–5, 9, 9a, 11)
2.
Urzędnicy – Skarga – Uprzednie zażalenie w drodze administracyjnej – Identyczność przedmiotu i podstawy
(regulamin pracowniczy urzędników, art. 90 ust. 2)
1.
Artykuł 4 lit. b) załącznika IVa do regulaminu pracowniczego, który reguluje sposoby naliczania wynagrodzenia, obniżonego
w związku z pracą w niepełnym wymiarze czasu pracy w przygotowaniu przejścia na emeryturę, wymienia w sposób wyczerpujący
lata służby, które powinny zostać uwzględnione celem obliczenia wartości procentowej wynagrodzenia podstawowego, o jakie może
ubiegać się zainteresowany. Przepis ten przewiduje, że uwzględnia się lata służby w rozumieniu art. 2–5, 9 i 9a załącznika VIII
do regulaminu pracowniczego, lecz nie wymienia art. 11 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego. W rezultacie lata służby
uzyskane w następstwie przeniesienia uprawnień emerytalnych do wspólnotowego systemu emerytalnego, na co zezwala wspomniany
art. 11, nie są przewidziane przez art. 4 lit. b) załącznika IVa do regulaminu pracowniczego.
Za taką wykładnią literalną art. 4 lit. b) załącznika IVa do regulaminu pracowniczego przemawiają dwa względy związane z systemem,
w jaki wpisuje się ten przepis. Po pierwsze, przepisy przewidziane w art. 4 załącznika IVa do regulaminu pracowniczego stanowią
system autonomiczny regulujący sposoby naliczania wynagrodzenia za pracę w niepełnym wymiarze czasu pracy wykonywaną celem
przygotowania przejścia urzędnika na emeryturę, ponieważ wspomniany system stanowi część ogólnego systemu pracy w niepełnym
wymiarze czasu pracy, ustanowionego w załączniku IVa do regulaminu pracowniczego. Natomiast norma przewidziana w art. 11 załącznika VIII
do regulaminu pracowniczego jest normą szczególną systemu emerytalnego i nie może być rozumiana jako zasada ogólna nakazująca
traktowanie pracy wykonywanej przed rozpoczęciem służby we Wspólnotach jako rzeczywistej służby. Po drugie, z kontekstu art. 4
załącznika IVa do regulaminu pracowniczego oraz celów wytyczonych przez uregulowania, których część stanowi, a mianowicie
systemu pracy w niepełnym wymiarze czasu pracy, nie wynika, że przy naliczaniu wartości procentowej wynagrodzenia podstawowego
przyznanego zainteresowanemu w ramach przyjęcia jego wniosku o wykonywanie pracy w niepełnym wymiarze czasu pracy celem przygotowania
przejścia na emeryturę należałoby uwzględnić lata poprzedzające rozpoczęcie służby we Wspólnotach.
Co się tyczy zasady równego traktowania w odniesieniu do lat służby w ramach instytucji w stosunku do lat służby wyliczonych
w związku z przeniesieniem uprawnień emerytalnych, kwota pieniędzy, którą urzędnik wpłaca do budżetu wspólnotowego, oraz czas
poświęcony na służbę instytucjom wspólnotowym nie stanowią porównywalnych wartości. Tym samym urzędnik, który w chwili rozpoczęcia
służby we Wspólnotach przeniósł do wspólnotowego systemu emerytalnego kapitał odpowiadający uprawnieniom, jakie nabył w systemie
krajowym, nie znajduje się w sytuacji porównywalnej z urzędnikiem, który wcześniej rozpoczął służbę we Wspólnotach i od tego
momentu wpłacał do wspólnotowego systemu emerytalnego składki potrącane z wynagrodzenia.
(zob. pkt 34–39, 41)
Odesłanie:
Trybunał: sprawa C‑227/04 P Lindorfer przeciwko Radzie, 11 września 2007 r. Zb.Orz. str. I‑6767, pkt 67, 68
Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑11/021 Pappas przeciwko Komisji, 6 grudnia 2004 r., Zb.Orz.SP str. I‑A‑381, II‑1773, pkt 44
2.
Zasada zgodności pomiędzy zażaleniem w drodze administracyjnej w rozumieniu art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego a następującą
po nim skargą wymaga pod rygorem niedopuszczalności, by podniesiony przed sądem wspólnotowym zarzut został już podniesiony
w postępowaniu poprzedzającym wniesienie skargi, tak by właściwy organ był w stanie zapoznać się w sposób wystarczająco precyzyjny
z krytyką, jaką zainteresowany formułuje pod adresem zaskarżonej decyzji. Zasadę tę uzasadnia sam cel postępowania poprzedzającego
wniesienie skargi, polegający na umożliwieniu polubownego rozstrzygnięcia różnic powstałych pomiędzy urzędnikiem a administracją.
Administracja powinna zatem zostać jasno poinformowana o zarzutach podnoszonych przez składającego zażalenie, aby móc mu zaproponować
ewentualne polubowne rozstrzygniecie.
(zob. pkt 45)
Odesłanie:
Trybunał: sprawa 58/75 Sergy przeciwko Komisji, 1 sierpnia 1976 r., Rec. str. 1139, pkt 32; sprawa 133/88 Del Amo Martinez
przeciwko Parlamentowi, 14 marca 1989 r., Rec. str. 689, pkt 9
Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑135/05 Campoli przeciwko Komisji, 29 listopada 2006 r., Zb.Orz.SP str. I‑A‑2‑297, II‑A‑2‑1527,
pkt 32 i przytoczone tam orzecznictwo