CELEX: 62006TJ0363
Κοινοτικό σήμα
Διαδικασία ανακοπής
Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού λεκτικού σήματος MAGIC SEAT
Προγενέστερο εθνικό εικονιστικό σήμα SEAT
Σχετικός λόγος απαραδέκτου
Κίνδυνος συγχύσεως
Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94

Ιστορικό της διαφοράς
Στις 20 Δεκεμβρίου 2001, η προσφεύγουσα Honda Motor Europe Ltd υπέβαλε αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος στο Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (
ΕΕ 1994, L 11, σ. 1
), όπως έχει τροποποιηθεί.
Το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση είναι το λεκτικό σημείο MAGIC SEAT.
Τα προϊόντα για τα οποία ζητήθηκε η καταχώριση εμπίπτουν στην κλάση 12 του Διακανονισμού της Νίκαιας, της 15ης Ιουνίου 1957, για τη διεθνή ταξινόμηση των προϊόντων και των υπηρεσιών εν όψει καταχωρίσεως των σημάτων, όπως έχει αναθεωρηθεί και τροποποιηθεί και αντιστοιχούν στην ακόλουθη περιγραφή: «Καθίσματα οχημάτων και μηχανισμοί καθίσματος οχημάτων και μέρη και εξαρτήματα των προαναφερθέντων ειδών».
Η αίτηση δημοσιεύθηκε στο
Δελτίο κοινοτικών σημάτων
αριθ. 70/2002 της 2ας Σεπτεμβρίου 2002.
Στις 7 Οκτωβρίου 2002, η Seat, SA, άσκησε ανακοπή κατά της καταχωρίσεως του αιτούμενου κοινοτικού σήματος δυνάμει του άρθρου 42 του κανονισμού 40/94 για το σύνολο των προϊόντων που αφορούσε η εν λόγω αίτηση.
Η ανακοπή βασιζόταν ειδικότερα στο υπ’ αριθ. 2819822 ισπανικό εικονιστικό σήμα το οποίο καταχωρίστηκε στις 3 Μαρτίου 1999 για τα προϊόντα «χερσαία οχήματα, συμπλέκτες και εξαρτήματα μεταδόσεως κινήσεως, καθώς και άλλα συστατικά και ανταλλακτικά χερσαίων οχημάτων που δεν εντάσσονται σε άλλες κλάσεις· μηχανήματα κινήσεως στο έδαφος, στον αέρα ή στο νερό», που εμπίπτουν στην κλάση 12 και το οποίο απεικονίζεται κατωτέρω:
Ένας από τους λόγους που προβλήθηκαν προς στήριξη της ανακοπής ήταν ο κίνδυνος συγχύσεως, κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β’, του κανονισμού 40/94, μεταξύ του σήματος του οποίου ζητείται η καταχώριση και του προγενέστερου σήματος. Προς στήριξη της ανακοπής, η Seat επικαλέστηκε και τη φήμη του σήματός της, ιδιαιτέρως δε στην Ισπανία.
Με την από 10 Ιουνίου 2005 απόφασή του, το τμήμα ανακοπών δέχτηκε την ανακοπή για τον λόγο ότι υπάρχει κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ του σήματος του οποίου ζητείται η καταχώριση και του προγενέστερου σήματος, λαμβανομένης υπόψη του πανομοιότυπου των προϊόντων και της ομοιότητας των εν λόγω σημάτων. Επιπλέον, το τμήμα ανακοπών έκρινε ότι, λαμβανομένου υπόψη του συμπεράσματος αυτού, δεν είναι αναγκαία η εξέταση του προβαλλόμενου ισχυρού διακριτικού χαρακτήρα του προγενέστερου σήματος.
Στις 5 Αυγούστου 2005, η προσφεύγουσα άσκησε προσφυγή ενώπιον του ΓΕΕΑ κατά της αποφάσεως αυτής.
Με απόφαση της 7ης Σεπτεμβρίου 2006 (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση), το πρώτο τμήμα προσφυγών απέρριψε την προσφυγή στο σύνολό της. Το τμήμα προσφυγών αιτιολόγησε την απόφασή του επισημαίνοντας ότι υπάρχει κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ του σήματος του οποίου ζητείται η καταχώριση και του προγενέστερου σήματος, διότι τα επίμαχα προϊόντα είναι πανομοιότυπα και τα αντιτιθέμενα σημεία παρόμοια. Το τμήμα προσφυγών στήριξε το τελευταίο αυτό συμπέρασμα στη διαπίστωση ότι τα αντιτιθέμενα σημεία είναι, μέχρις ορισμένου βαθμού, παρόμοια από οπτικής απόψεως, ότι είναι παρόμοια από φωνητικής απόψεως και ότι υπάρχει κίνδυνος να εκληφθούν ως παρόμοια από εννοιολογικής απόψεως. Το τμήμα προσφυγών επισήμανε επίσης ότι το προγενέστερο σήμα έχει έντονο διακριτικό χαρακτήρα στην Ισπανία λόγω της φήμης του. Το τμήμα προσφυγών προσέθεσε ότι, ακόμα και αν οι καταναλωτές δεν συγχέουν τα σημεία μεταξύ τους και αντιλαμβάνονται τη διαφορά τους, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να τα συσχετίσουν και να τα εκλάβουν ως έχοντα την ίδια εμπορική προέλευση.
Αιτήματα των διαδίκων
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
—
να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση,
—
να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
Το ΓΕΕΑ ζητεί από το Πρωτοδικείο:
—
να απορρίψει την προσφυγή,
—
να καταδικάσει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
Σκεπτικό
Προς στήριξη της προσφυγής της η προσφεύγουσα προβάλλει, κατ’ ουσίαν, ένα μοναδικό λόγο ακυρώσεως, ο οποίος αντλείται από παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β’, του κανονισμού 40/94.
Επιχειρήματα των διαδίκων
Όσον αφορά την οπτική σύγκριση των επίδικων σημείων, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το τμήμα προσφυγών, κρίνοντας ότι το λογότυπο «S» του προγενέστερου σήματος γίνεται αντιληπτό ως διακοσμητικό στοιχείο ή ως πρώτο γράμμα της λέξης «seat», υποτίμησε τη σπουδαιότητα του λογότυπου αυτού. Άλλωστε, το συμπέρασμα αυτό αντιφάσκει προς τη διαπίστωση που περιλαμβάνεται στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι τα δύο σήματα διαφέρουν οπτικώς λόγω της παρουσίας του εν λόγω λογοτύπου στο προγενέστερο σήμα και της παρουσίας της λέξης «magic» στο σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση. Το λογότυπο «S» αποτελεί το κυρίαρχο οπτικό στοιχείο του προγενέστερου σήματος ενώ, στο σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση, η λέξη «magic» προσελκύει αμέσως το βλέμμα. Το τμήμα προσφυγών όφειλε επομένως, κατά την προσφεύγουσα, να συμπεράνει ότι υπάρχει συνολικά πολύ μικρή οπτική ομοιότητα μεταξύ των αντιτιθέμενων σημείων. Επιπλέον, το λογότυπο «S» αποτελεί πολύ γνωστό και με διακριτική ισχύ σημείο, όπως τα λογότυπα των Citroën, Peugeot, Audi, Mercedes, Toyota και Honda. Η παραγνώριση του στοιχείου αυτού θα είχε ως συνέπεια την προστασία μόνο του λεκτικού στοιχείου ενός εικονιστικού ή σύνθετου σήματος, κατ’ αντίθεση προς την όλη οικονομία του κοινοτικού σήματος, δεδομένου ότι συχνά τα σήματα αξίζουν προστασίας μόνο χάριν του εμβληματικού χαρακτήρα στοιχείου τους. Τέλος, η παραγνώριση του εμβληματικού χαρακτήρα στοιχείου εν προκειμένω θα αποτελούσε απαράδεκτη πράξη «ριζικής διάσπασης» του σύνθετου σήματος [απόφαση του Πρωτοδικείου της 28ης Ιουνίου 2005,
T-301/03, Canali Ireland κατά ΓΕΕΑ — Canal Jean (CANAL JEAN CO. NEW YORK), Συλλογή 2005, σ. II-2479
, σκέψη 48]. Κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, η προσφεύγουσα επικαλέστηκε επίσης προς στήριξη του επιχειρήματος αυτού και την απόφαση του Δικαστηρίου της 20ής Σεπτεμβρίου 2007, C-193/06 Ρ, Nestlé κατά ΓΕΕΑ (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στη Συλλογή).
Όσον αφορά τη φωνητική σύγκριση των επίδικων σημάτων, το τμήμα προσφυγών εσφαλμένα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα σημεία είναι παρόμοια. Αφενός, ο Ισπανός καταναλωτής δεν προφέρει τον όρο «magic» ως ισπανική λέξη, διότι η λέξη αυτή δεν υπάρχει στην ισπανική γλώσσα και, κατά συνέπεια, ούτε το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση, θεωρούμενο στο σύνολό του, προφέρεται ως ισπανική έκφραση. Αφετέρου, το τμήμα προσφυγών δεν έλαβε υπόψη το γεγονός ότι ο όρος «magic» είναι η πρώτη λέξη του σήματος MAGIC SEAT, οπότε οι φωνητικές διαφορές με το προγενέστερο σήμα SEAT εντοπίζονται στην αρχή του σήματος του οποίου ζητείται η καταχώριση.
Ως προς την εννοιολογική σύγκριση, η προσφεύγουσα προσάπτει στο τμήμα προσφυγών ότι έκρινε ότι η λέξη «seat» καθαυτήν δεν έχει κανένα νόημα στα ισπανικά και ότι δεν εκτίμησε το προγενέστερο σήμα στο σύνολό του, το οποίο αποτελείται από τη λέξη «seat» και το λογότυπο «S» και γίνεται αμέσως και σαφώς αντιληπτό από τον Ισπανό καταναλωτή ως όρος που προσδιορίζει την πολύ γνωστή ισπανική εταιρία κατασκευής αυτοκινήτων Seat. Όσον αφορά το σήμα MAGIC SEAT του οποίου ζητείται η καταχώριση, η λέξη «magic», μολονότι παρουσιάζει ομοιότητες με την ισπανική λέξη «mágico», γίνεται αντιληπτή ως όρος που έχει νόημα στην αγγλική, ή τουλάχιστον σε γλώσσα άλλη εκτός από την ισπανική, σε καμία όμως περίπτωση δεν γίνεται αντιληπτή ως αναφορά στην ισπανική εταιρία αυτοκινήτων Seat. Κατά συνέπεια, η εννοιολογική διαφορά μεταξύ των σημάτων εξουδετερώνει ενδεχόμενη οπτική ή φωνητική ομοιότητα. Επιπλέον, το τμήμα προσφυγών δεν έλαβε υπόψη τις αποδείξεις που προσκόμισε η προσφεύγουσα όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο μπορούν οι Ισπανοί καταναλωτές να αντιλαμβάνονται το σήμα MAGIC SEAT, ιδιαίτερα δε την έκθεση του S. σύμφωνα με την οποία οι Ισπανοί καταναλωτές που γνωρίζουν την αγγλική γλώσσα αναγνωρίζουν στη λέξη «magic» έναν αγγλικό όρο, ενώ αυτοί που δεν γνωρίζουν την αγγλική γλώσσα μπορεί να τη θεωρήσουν παρόμοια με την ισπανική λέξη «mágico», οπότε το σήμα MAGIC SEAT γίνεται αντιληπτό στο σύνολό του ως αγγλική έκφραση ή, τουλάχιστον, ως έκφραση ξένης γλώσσας.
Όσον αφορά τον κίνδυνο συγχύσεως, από τέσσερα στοιχεία συνάγεται ότι εν προκειμένω τέτοιος κίνδυνος δεν υπάρχει. Πρώτον, τα καθίσματα οχημάτων είναι ορισμένες φορές αρκετά ακριβά και επομένως οι αγοραστές επιδεικνύουν ως προς αυτά σχετικά υψηλό βαθμό προσοχής. Δεύτερον, τα καθίσματα οχημάτων αγοράζονται συνήθως με τη βοήθεια ενός επαγγελματία. Τρίτον, ακόμα και όταν τα προϊόντα αυτά αγοράζονται χωρίς τη βοήθεια επαγγελματιών, οι καταναλωτές, προφανώς γνώστες αυτοκινήτου ή μέλη λεσχών αυτοκινητιστών, είναι καλά πληροφορημένοι. Τέλος, κάθε άτομο, επαγγελματίας ή μη, επιχειρεί ασφαλώς να βεβαιωθεί ότι αγοράζει το κάθισμα που αντιστοιχεί στο οικείο όχημα. Επιπλέον, το τμήμα προσφυγών παρέλειψε να λάβει υπόψη τη γνώμη του ειδικού G. από την οποία προκύπτει ότι τα καθίσματα οχημάτων συνήθως διατίθενται στο εμπόριο μέσω εξουσιοδοτημένων μεταπωλητών, ότι πωλούνται ως αρχικός εξοπλισμός ή ως εξαρτήματα της δευτερογενούς αγοράς ανταλλακτικών, ότι κατά γενικό κανόνα αγοράζονται από ειδήμονες και ότι ακόμα και για καθίσματα οχημάτων της δευτερογενούς αγοράς ανταλλακτικών απαιτείται ένας συνδυασμός εργαλείων και εξαρτημάτων για την τοποθέτησή τους, που να αντιστοιχεί στο μοντέλο του οχήματος.
Το ΓΕΕΑ αμφισβητεί τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας.
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Κατά το γράμμα του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β’, του κανονισμού 40/94, κατόπιν ανακοπής του δικαιούχου προγενέστερου σήματος, το σήμα δεν γίνεται δεκτό για καταχώριση εάν, λόγω του πανομοιότυπου ή της ομοιότητάς του με το προγενέστερο σήμα και του πανομοιότυπου ή της ομοιότητας των προϊόντων ή υπηρεσιών που προσδιορίζουν τα δύο σήματα, υπάρχει κίνδυνος σύγχυσης του κοινού της εδαφικής περιοχής στην οποία απολαύει προστασίας το προγενέστερο σήμα. Ο κίνδυνος συγχύσεως περιλαμβάνει και τον κίνδυνο συσχετισμού με το προγενέστερο σήμα. Εξάλλου, δυνάμει του άρθρου 8, παράγραφος 2, στοιχείο α’, περίπτωση ii, του κανονισμού 40/94, ως προγενέστερα σήματα νοούνται τα καταχωρισμένα σε κράτος μέλος σήματα τα οποία έχουν κατατεθεί πριν από την ημερομηνία της αίτησης καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος.
Κατά πάγια νομολογία, συνιστά κίνδυνο συγχύσεως ο κίνδυνος να σχηματίσει το κοινό την πεποίθηση ότι τα σχετικά προϊόντα ή υπηρεσίες προέρχονται από την ίδια επιχείρηση ή, ενδεχομένως, από συνδεόμενες μεταξύ τους οικονομικώς επιχειρήσεις. Κατά την εν λόγω νομολογία, ο κίνδυνος συγχύσεως πρέπει να εκτιμάται σφαιρικώς, λαμβανομένων υπόψη όλων των κρίσιμων παραμέτρων της κάθε περιπτώσεως, ιδίως της αλληλεξαρτήσεως μεταξύ της ομοιότητας των σημείων και της ομοιότητας των προσδιοριζόμενων προϊόντων ή υπηρεσιών [βλ. απόφαση του Πρωτοδικείου της 9ης Ιουλίου 2003,
T-162/01, Laboratorios RTB κατά ΓΕΕΑ — Giorgio Beverly Hills (GIORGIO BEVERLY HILLS), Συλλογή 2003, σ. II-2821
, σκέψεις 30 έως 33 και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία].
Εν προκειμένω, το προγενέστερο σήμα στο οποίο στηρίζεται η ανακοπή είναι το ισπανικό εικονιστικό σήμα SEAT. Όπως έκρινε το τμήμα προσφυγών με την προσβαλλόμενη απόφαση, η σχετική εδαφική περιοχή για την εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β’, του κανονισμού 40/94 είναι η ισπανική επικράτεια. Επιπλέον, λαμβανομένης υπόψη της φύσης των προϊόντων, το ενδιαφερόμενο κοινό αποτελείται, αφενός, από μεταπωλητές αυτοκινήτων, ιδιοκτήτες συνεργείων αυτοκινήτων και μηχανικούς αυτοκινήτων και, αφετέρου, από μέσους καταναλωτές οι οποίοι θα έχουν πιθανότατα τη συνδρομή μηχανικού ή άλλου επαγγελματία ειδικευμένου στον τομέα αυτό κατά την αλλαγή ή επισκευή οποιουδήποτε στοιχείου που αφορά κάθισμα οχημάτων. Επιπλέον, ο κατ’ αυτόν τον τρόπο ορισμός του ενδιαφερόμενου κοινού δεν αμφισβητείται από την προσφεύγουσα.
Ως προς τη σύγκριση των οικείων προϊόντων, το τμήμα προσφυγών ορθώς έκρινε, χωρίς να αντικρουστεί επ’ αυτού από την προσφεύγουσα, ότι τα επίδικα προϊόντα είναι πανομοιότυπα στο μέτρο που τα προσδιοριζόμενα στην αίτηση καταχωρίσεως προϊόντα, δηλαδή τα «καθίσματα οχημάτων και μηχανισμοί καθίσματος οχημάτων και μέρη και εξαρτήματα των προαναφερθέντων ειδών», περιλαμβάνονται στον ευρύτερο ορισμό ορισμένων προϊόντων που καλύπτονται από το προγενέστερο σήμα, δηλαδή «συστατικά και ανταλλακτικά χερσαίων οχημάτων».
Επί της συγκρίσεως των σημείων
Όπως προκύπτει από πάγια νομολογία, η σφαιρική αξιολόγηση του κινδύνου συγχύσεως πρέπει, όσον αφορά την οπτική, φωνητική ή εννοιολογική ομοιότητα των αντιτιθέμενων σημείων, να στηρίζεται στη συνολική εντύπωση που δίνουν τα σημεία αυτά, λαμβανομένων υπόψη ιδίως των διακριτικών και κυρίαρχων στοιχείων τους [βλ. απόφαση του Πρωτοδικείου της 14ης Οκτωβρίου 2003,
T-292/01, Phillips-Van Heusen κατά ΓΕΕΑ — Pash Textilvertrieb und Einzelhandel (BASS), Συλλογή 2003, σ. II-4335
, σκέψη 47, και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία].
Όσον αφορά, πρώτον, την οπτική σύγκριση των αντιτιθέμενων σημείων, υπενθυμίζεται ότι τίποτα δεν εμποδίζει να εξακριβώνεται η ύπαρξη οπτικής ομοιότητας μεταξύ ενός λεκτικού και ενός εικονιστικού σήματος, δεδομένου ότι τα δύο αυτά είδη σημάτων αποτελούν γραφήματα ικανά να δημιουργήσουν μια οπτική εντύπωση [αποφάσεις του Πρωτοδικείου της 12ης Δεκεμβρίου 2002,
T-110/01, Vedial κατά ΓΕΕΑ — France Distribution (HUBERT), Συλλογή 2002, σ. II-5275
, σκέψη 51, και της 4ης Μαΐου 2005,
T-359/02, Chum κατά ΓΕΕΑ — Star TV (STAR TV), Συλλογή 2005, σ. II-1515
, σκέψη 43].
Συναφώς, επισημαίνεται ότι ένα σύνθετο σήμα, αποτελούμενο ταυτόχρονα από λεκτικά και εικονιστικά στοιχεία, μπορεί να θεωρηθεί παρόμοιο με άλλο σήμα, το οποίο είναι πανομοιότυπο ή παρεμφερές προς ένα από τα στοιχεία που αποτελούν το σύνθετο σήμα, μόνον αν το στοιχείο αυτό αποτελεί το κυρίαρχο στοιχείο της συνολικής εντυπώσεως που προκαλεί το σύνθετο σήμα. Τούτο συμβαίνει οσάκις το συστατικό αυτό στοιχείο είναι ικανό, αφ’ εαυτού, να αποτελέσει το κυρίαρχο στοιχείο της εικόνας του σήματος που συγκρατεί στη μνήμη του το ενδιαφερόμενο κοινό, οπότε όλα τα υπόλοιπα στοιχεία που αποτελούν το σήμα είναι αμελητέα από πλευράς της συνολικής εντυπώσεως που προκαλεί το εν λόγω σήμα [αποφάσεις του Πρωτοδικείου της 23ης Οκτωβρίου 2002,
T-6/01, Matratzen Concord κατά ΓΕΕΑ — Hukla Germany (MATRATZEN), Συλλογή 2002, σ. II-4335
, σκέψη 33, και προπαρατεθείσα STAR TV, σκέψη 44].
Η προσέγγιση αυτή δεν σημαίνει ότι πρέπει να απομονώνεται ένα από τα στοιχεία που αποτελούν το σύνθετο σήμα και να συγκρίνεται αυτό με ένα άλλο σήμα. Αντιθέτως, η σύγκριση αυτή πρέπει να γίνεται κατόπιν εξετάσεως εκάστου των επίμαχων σημάτων ως σύνολο. Εντούτοις, τούτο δεν αποκλείει ότι στη συνολική εντύπωση που συγκρατεί στη μνήμη του το ενδιαφερόμενο κοινό από ένα σύνθετο σήμα μπορεί, υπό ορισμένες συνθήκες, να κυριαρχούν ένα ή περισσότερα από τα στοιχεία που το αποτελούν [βλ. προπαρατεθείσα απόφαση MATRATZEN, σκέψη 34· απόφαση του Πρωτοδικείου της 11ης Μαΐου 2005,
T-31/03, Grupo Sada κατά ΓΕΕΑ — Sadia (GRUPO SADA), Συλλογή 2005, σ. II-1667
, σκέψη 49].
Όσον αφορά την εκτίμηση του κυρίαρχου χαρακτήρα ενός ή περισσοτέρων συγκεκριμένων στοιχείων που αποτελούν ένα σύνθετο σήμα, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, μεταξύ άλλων, οι εγγενείς ιδιότητες καθενός από τα εν λόγω συστατικά στοιχεία σε σύγκριση με τις εγγενείς ιδιότητες των άλλων στοιχείων. (προπαρατεθείσες αποφάσεις MATRATZEN, σκέψη 35, και GRUPO SADA, σκέψη 49).
Διαπιστώνεται, εν προκειμένω, ότι τα δύο προς σύγκριση σημεία έχουν από κοινού τη λέξη «seat», στην οποία προστίθεται, όσον αφορά το προγενέστερο σήμα, λογότυπο που έχει τη μορφή στυλιζαρισμένου «S» και, όσον αφορά το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση, η λέξη «magic».
Το τμήμα προσφυγών έκρινε ότι ο όρος «seat» αποτελεί το κυρίαρχο στοιχείο του προγενέστερου σήματος, δηλαδή το στοιχείο που θα χρησιμοποιήσουν οι Ισπανοί καταναλωτές αν θελήσουν να προσδιορίσουν το σήμα στο σύνολό του.
Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι, σύμφωνα με τη νομολογία, στις περιπτώσεις που το σήμα απαρτίζεται τόσο από λεκτικά όσο και από εικονιστικά στοιχεία, τα λεκτικά στοιχεία έχουν, καταρχήν, εντονότερο διακριτικό χαρακτήρα απ’ ό,τι τα εικονιστικά, διότι ο μέσος καταναλωτής θα αναφέρεται πολύ ευκολότερα στο σχετικό προϊόν χρησιμοποιώντας την ονομασία του παρά περιγράφοντας το εικονιστικό στοιχείο του σήματος [βλ., συναφώς, αποφάσεις του Πρωτοδικείου της 23ης Οκτωβρίου 2002,
T-104/01, Oberhauser κατά ΓΕΕΑ — Petit Liberto (Fifties), Συλλογή 2002, σ. II-4359
, σκέψη 47· και της 14ης Ιουλίου 2005,
T-312/03, Wassen International κατά ΓΕΕΑ — Stroschein Gesundkost (SELENIUM-ACE), Συλλογή 2005, σ. II-2897
, σκέψη 37].
Εν προκειμένω, διαπιστώνεται ότι το λογότυπο «S» του προγενέστερου σήματος είναι ελαφρώς στυλιζαρισμένο χωρίς να είναι πρωτότυπο ή ιδιαίτερα δομημένο. Συγκεκριμένα, αποτελεί το πρώτο γράμμα του λεκτικού στοιχείου «seat» το οποίο, μολονότι είναι τοποθετημένο κάτω από το λογότυπο «S» και απεικονίζεται με μικρότερους χαρακτήρες απ’ ό,τι το εν λόγω λογότυπο, εντούτοις είναι γραμμένο με κεφαλαία γράμματα μεγάλου μεγέθους, είναι μεγαλύτερο από το εν λόγω λογότυπο και απολύτως ευανάγνωστο. Επιπλέον, όπως ορθώς υποστηρίζει το ΓΕΕΑ, και παρά τα στοιχεία τα οποία αναφέρει η προσφεύγουσα, όπως η απεικόνιση του λογοτύπου «S» στην πρώτη σελίδα της ετήσιας έκθεσης της εταιρίας Seat ή στο εμπρόσθιο μέρος των οχημάτων που εμπορεύεται η εταιρία αυτή, το εν λόγω λογότυπο δεν διαθέτει εγγενές σημασιολογικό περιεχόμενο που να προσδίδει στο προγενέστερο σήμα τον διακριτικό του χαρακτήρα, αλλά σκοπεί κυρίως να τονίσει το πρώτο γράμμα της λέξης «seat».
Επομένως, το τμήμα προσφυγών ορθώς έκρινε με τη σκέψη 25 της προσβαλλόμενης απόφασης ότι, μολονότι το λογότυπο καθαυτό είναι αναμφισβήτητα αναγνωρίσιμο αφ’ εαυτού, παράλληλα είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένο με το λεκτικό στοιχείο «seat» που έχει στην Ισπανία έντονο διακριτικό χαρακτήρα λόγω της φήμης του. Επομένως, είναι πιθανό το προγενέστερο σήμα, συνολικώς εξεταζόμενο, να προσδιορίζεται με το λεκτικό στοιχείο «seat», ενώ το λογότυπο να εκλαμβάνεται ως διακοσμητικό στοιχείο ή ως το αρχικό γράμμα του λεκτικού στοιχείου «seat». Κατά συνέπεια, επιβάλλεται η επικύρωση του συμπεράσματος του τμήματος προσφυγών ότι το λεκτικό στοιχείο «seat» είναι κυρίαρχο στο προγενέστερο σήμα.
Επομένως, αντιθέτως προς τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας, το τμήμα προσφυγών εφάρμοσε ορθώς τη νομολογία σύμφωνα με την οποία στη συνολική εντύπωση από ένα σύνθετο σήμα που συγκρατούν στη μνήμη τους οι ενδιαφερόμενοι, ενδέχεται, υπό ορισμένες συνθήκες, να κυριαρχούν ένα ή περισσότερα από τα στοιχεία που το αποτελούν (βλ. προπαρατεθείσα απόφαση Nestlé κατά ΓΕΕΑ, σκέψη 42).
Από τα ανωτέρω συνάγεται επίσης ότι το τμήμα προσφυγών, με τη σκέψη 28 της προσβαλλόμενης αποφάσεως, ορθώς κατέληξε ότι, από οπτικής απόψεως, τα επίμαχα σημεία είναι παρόμοια, μέχρις ορισμένου βαθμού, ως προς την παρουσία του κοινού στοιχείου «seat», αλλά ότι διαφοροποιούνται ως προς το εικονιστικό στοιχείο που είναι παρόν στο προγενέστερο σήμα και ως προς τη λέξη «magic» η οποία γίνεται αντιληπτή, στο σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση, ως χαρακτηρίζουσα τη λέξη «seat» λόγω της ομοιότητάς της με την αντίστοιχη ισπανική λέξη «mágico».
Τέλος, πρέπει επίσης να απορριφθεί το επιχείρημα της προσφεύγουσας ότι οι παράγραφοι 25 και 28 της προσβαλλόμενης αποφάσεως είναι αλληλοσυγκρουόμενες καθόσον, σύμφωνα με την προσφεύγουσα, από την παράγραφο 25 προκύπτει ότι το λογότυπο του προγενέστερου σήματος στερείται σημασίας και από την παράγραφο 28 ότι τα δύο σημεία διαφέρουν οπτικά λόγω της παρουσίας του εν λόγω λογοτύπου στο προγενέστερο σήμα και της λέξης «magic» στο σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση. Συγκεκριμένα, όπως επισημάνθηκε ανωτέρω, το τμήμα προσφυγών δεν αγνόησε το λογότυπο «S» στη σκέψη 25 της προσβαλλόμενης αποφάσεως, αλλά έκρινε ότι στο εν λόγω σήμα, εκτιμώμενο στο σύνολό του, κυριαρχεί το λεκτικό στοιχείο «seat» και ότι το λογότυπο εκλαμβάνεται ως διακοσμητικό στοιχείο ή ως το αρχικό γράμμα του λεκτικού στοιχείου «seat». Κατά συνέπεια, μολονότι στην παράγραφο 28 της προσβαλλόμενης αποφάσεως, το τμήμα προσφυγών αναγνώρισε ότι, οπτικώς, τα επίμαχα σήματα διαφέρουν λόγω του συμπληρωματικού εικονιστικού στοιχείου του προγενέστερου σήματος και της λέξης «magic» που περιέχεται στην αίτηση καταχώρισης σήματος, έκρινε επίσης ότι τα εν λόγω σήματα είναι, μέχρις ορισμένου βαθμού, παρόμοια καθόσον αμφότερα περιέχουν το στοιχείο «seat», κυρίαρχο στοιχείο του προγενέστερου σήματος.
Όσον αφορά, δεύτερον, τη φωνητική σύγκριση μεταξύ των δύο επίμαχων σημείων, δεν αμφισβητείται ότι το εικονιστικό στοιχείο με τη μορφή «S» του προγενέστερου σήματος δεν προορίζεται για να προφέρεται. Επιπλέον, διαπιστώνεται, όπως ορθώς επισήμανε το τμήμα προσφυγών, χωρίς να αντικρουστεί από την προσφεύγουσα, ότι το λεκτικό στοιχείο του προγενέστερου σήματος «seat» προφέρεται από το ενδιαφερόμενο κοινό ως δύο συλλαβές «se-at».
Όσον αφορά το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση, διαπιστώνεται ότι υπάρχει η πιθανότητα ο όρος «seat», που περιλαμβάνεται στο λεκτικό σήμα MAGIC SEAT, να μη γίνει αντιληπτός από το ενδιαφερόμενο κοινό, συμπεριλαμβανομένου του καταναλωτή που γνωρίζει την αγγλική, ως μετάφραση στην αγγλική της λέξης «κάθισμα», καθόσον η λέξη αυτή ευθέως μπορεί να συσχετισθεί με την επωνυμία της πολύ γνωστής ισπανικής εταιρίας κατασκευής αυτοκινήτων Seat. Συνεπώς, ενδέχεται, αντιθέτως προς όσα ισχυρίζεται η προσφεύγουσα, η λέξη αυτή να προφερθεί ως ισπανική λέξη με δύο συλλαβές και όχι ως μία συλλαβή όπως στην αγγλική.
Όσον αφορά το επιχείρημα της προσφεύγουσας ότι η ανάλυση του τμήματος προσφυγών αντιβαίνει στη νομολογία σύμφωνα με την οποία οι καταναλωτές προσδίδουν γενικώς μεγαλύτερη σημασία στην αρχή παρά στο τέλος ενός σήματος, υπενθυμίζεται ότι η εκτίμηση αυτή δεν ισχύει σε όλες τις περιπτώσεις [βλ. απόφαση του Πρωτοδικείου της 16ης Μαΐου 2007, T-158/05, Trek Bicycle κατά ΓΕΕΑ — Audi (ALLTREK), που δεν έχει δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψη 70 και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία] και, εν πάση περιπτώσει, δεν αναιρεί την αρχή κατά την οποία η εξέταση της ομοιότητας των σημάτων πρέπει να γίνεται βάσει της συνολική εντυπώσεως που προκαλούν τα σήματα αυτά, εφόσον ο μέσος καταναλωτής αντιλαμβάνεται συνήθως το σήμα ως ολότητα και δεν επιδίδεται στην εξέταση των διαφόρων λεπτομερειών του.
Όπως επισημάνθηκε ανωτέρω, ο όρος «magic» εκλαμβάνεται από το ενδιαφερόμενο κοινό ως προσδιοριστικός της λέξης «seat» λόγω της ομοιότητάς του με τον ισπανικό «mágico», που έχει σαφώς εγκωμιαστικό χαρακτήρα. Πρέπει να παρατηρηθεί συναφώς ότι, κατά πάγια νομολογία, το κοινό, γενικώς, δεν θεωρεί ένα περιγραφικό στοιχείο, που αποτελεί τμήμα ενός σύνθετου σήματος, ως το διακριτικό και κυρίαρχο στοιχείο της συνολικής εντυπώσεως που προκαλείται από το σήμα αυτό [αποφάσεις του Πρωτοδικείου της 3ης Ιουλίου 2003,
T-129/01, Alejandro κατά ΓΕΕΑ — Anheuser-Busch (BUDMEN), Συλλογή 2003, σ. II-2251
, σκέψη 53, και της 6ης Οκτωβρίου 2004,
T-117/03 έως T-119/03 και T-171/03, New Look κατά ΓΕΕΑ — Naulover (NLSPORT, NLJEANS, NLACTIVE και NLCollection), Συλλογή 2004, σ. II-3471
, σκέψη 34]. Το επιχείρημα ότι το ενδιαφερόμενο κοινό δεν προφέρει το «magic seat» ως ισπανική έκφραση επειδή η λέξη «magic» δεν υπάρχει στη γλώσσα αυτή πρέπει να απορριφθεί για τον ίδιο λόγο.
Επομένως, δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση προφέρεται «ma-gic se-at» τουλάχιστον από τμήμα του ενδιαφερόμενου κοινού. Υπό τις συνθήκες αυτές, δεδομένου ότι από την ενσωμάτωση του λεκτικού στοιχείου του προγενέστερου σήματος στο κυρίαρχο στοιχείο του σήματος του οποίου ζητείται η καταχώριση μπορεί να συναχθεί σημαντική φωνητική ομοιότητα μεταξύ των επίμαχων σημάτων, η εκτίμηση του τμήματος προσφυγών ως προς το ζήτημα αυτό πρέπει, κατά συνέπεια, να επικυρωθεί [βλ., συναφώς, προπαρατεθείσα απόφαση NLSPORT, NLJEANS, NLACTIVE και NLCollection, σκέψη 37].
Όσον αφορά, τέλος, την εννοιολογική σύγκριση των δύο επίμαχων σημείων, πρέπει να ληφθεί υπόψη η αντίληψη που το ενδιαφερόμενο κοινό ενδεχομένως έχει για τα επίμαχα σήματα και, ειδικότερα, για το κυρίαρχο στοιχείο «seat» του προγενέστερου σήματος, το οποίο είναι κοινό στα δύο σημεία.
Όσον αφορά τη σημασία του προγενέστερου σήματος, αφενός, υπενθυμίζεται ότι το λογότυπο «S» δεν έχει εγγενές σημασιολογικό περιεχόμενο.
Αφετέρου, το τμήμα προσφυγών έκρινε, στη σκέψη 30 της προσβαλλόμενης αποφάσεως, ότι ο όρος «seat» καθαυτόν συνιστά το ακρωνύμιο της επωνυμίας της εταιρίας που είναι δικαιούχος του προγενέστερου σήματος, δηλαδή της Sociedad Española de Automóviles de Turismo, στερούμενος κάθε σημασίας στην ισπανική γλώσσα. Το τμήμα προσφυγών προσέθεσε ότι, λόγω της φήμης που έχουν αποκτήσει η εταιρία αυτή και το προγενέστερο σήμα, ο όρος «seat» έχει ταυτιστεί με μάρκα αυτοκινήτου.
Η ανάλυση αυτή του τμήματος προσφυγών πρέπει να επικυρωθεί. Συγκεκριμένα, ο όρος «seat» δεν υπάρχει μεν στην ισπανική γλώσσα έχει όμως αποκτήσει δευτερογενή έννοια ή ιδιάζουσα σημασία στο μέτρο που εμφαίνει σαφώς την ισπανική εταιρία κατασκευής αυτοκινήτων Seat (βλ., συναφώς και κατ’ αναλογία, απόφαση του Δικαστηρίου της 12ης Φεβρουαρίου 2004,
C-363/99, Koninklijke KPN Nederland, Συλλογή 2004, σ. I-1619
, σκέψη 104). Η προσφεύγουσα αναγνωρίζει άλλωστε ότι το προγενέστερο σήμα που αποτελείται από το λογότυπο και τον όρο «seat» θα εκληφθεί αμέσως από τον ενδιαφερόμενο καταναλωτή ως όρος που προσδιορίζει την πολύ γνωστή ισπανική εταιρία κατασκευής αυτοκινήτων Seat.
Όσον αφορά το σήμα MAGIC SEAT του οποίου ζητείται η καταχώριση, το τμήμα προσφυγών κατέληξε ακολούθως στο συμπέρασμα ότι είναι ενδεχόμενο το σήμα αυτό να εκληφθεί ως εννοιολογικώς παρόμοιο με το προγενέστερο σήμα SEAT, καθόσον αποτελείται από ένα σήμα που διαθέτει έντονο διακριτικό χαρακτήρα στο οποίο προστίθεται το εγκωμιαστικό επίθετο «magic».
Η ανάλυση αυτή πρέπει επίσης να επικυρωθεί στο μέτρο που δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι το ενδιαφερόμενο κοινό, όταν βρεθεί ενώπιον του σήματος MAGIC SEAT που προσδιορίζει καθίσματα οχημάτων πωλούμενα από την προσφεύγουσα, θα συνδέσει το εν λόγω σήμα με το προγενέστερο σήμα SEAT και επομένως με την ισπανική εταιρία κατασκευής αυτοκινήτων, λαμβανομένης υπόψη της φήμης του προγενέστερου σήματος και του καθαρά εγκωμιαστικού χαρακτήρα του επιθέτου «magic».
Συναφώς, πρέπει να απορριφθούν οι αποδείξεις γλωσσολογικού χαρακτήρα οι οποίες, κατά την προσφεύγουσα, δεν ελήφθησαν υπόψη από το τμήμα προσφυγών. Η απλή δήλωση του ειδικού S. ότι για τους περισσότερους Ισπανούς καταναλωτές το «magic» αποτελεί αγγλική λέξη και ότι, μολονότι η λέξη αυτή μπορεί να τους φανεί παρόμοια με την ισπανική λέξη «mágico», το σήμα MAGIC SEAT, εκτιμώμενο στο σύνολό του, γίνεται παρ’ όλ’ αυτά αντιληπτό σε αυτούς ως αγγλική έκφραση δεν αρκεί για να αποδειχθεί ότι το σήμα αυτό δεν μπορεί να εκληφθεί από τουλάχιστον ένα τμήμα του ενδιαφερόμενου κοινού ως ισπανική έκφραση.
Συγκεκριμένα, η δήλωση αυτή αποτελεί μια γνώμη που δεν στηρίζεται σε κανένα στατιστικό ή επιστημονικό δεδομένο ικανό να αποδείξει ότι το ενδιαφερόμενο κοινό γνωρίζει αγγλικά. Όπως επισημάνθηκε ανωτέρω, το ενδιαφερόμενο κοινό αποτελείται, αφενός, από μεταπωλητές αυτοκινήτων, από ιδιοκτήτες συνεργείων αυτοκινήτων και μηχανικούς αυτοκινήτων και, αφετέρου, από μέσους καταναλωτές οι οποίοι θα έχουν πιθανότατα τη συνδρομή μηχανικού ή άλλου επαγγελματία ειδικευμένου στον τομέα αυτό κατά την αλλαγή ή επισκευή οποιουδήποτε στοιχείου σχετικού με κάθισμα οχημάτων. Υπό τις περιστάσεις αυτές, η εν λόγω δήλωση δεν αρκεί για να αποκλειστεί ότι τουλάχιστον ένα τμήμα του ενδιαφερόμενου κοινού δεν θα εκλάβει το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση ως μη ισπανική έκφραση αλλά θα το συσχετίσει με την ισπανική εταιρία κατασκευής οχημάτων Seat.
Κατά συνέπεια, στο μέτρο που υπάρχει κίνδυνος τα δύο επίμαχα σημεία να γίνουν αντιληπτά τουλάχιστον από τμήμα του ενδιαφερόμενου κοινού ως όροι που υποδηλώνουν την ισπανική εταιρία κατασκευής αυτοκινήτων Seat, το τμήμα προσφυγών ορθώς έκρινε ότι τα σημεία αυτά είναι εννοιολογικώς παρόμοια.
Δεδομένου ότι δεν υφίσταται εννοιολογική διαφορά μεταξύ των δύο αντιτιθέμενων σημείων ικανή να εξουδετερώσει τις οπτικές και φωνητικές ομοιότητές τους, πρέπει να απορριφθεί το επιχείρημα της προσφεύγουσας που αντλείται από τη μη εφαρμογή, εκ μέρους του τμήματος προσφυγών, του κανόνα της εξουδετερώσεως.
Από τις προεκτεθείσες σκέψεις προκύπτει ότι τα αντιτιθέμενα σημεία εμφανίζονται ως συνολικώς παρόμοια, ενώ η ομοιότητά τους αυτή απορρέει ειδικότερα από την αναπαραγωγή του κυρίαρχου στοιχείου «seat» του προγενέστερου σήματος στο σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση.
Επί του κινδύνου συγχύσεως
Υπενθυμίζεται ότι, σύμφωνα με τη νομολογία, δεδομένου ότι ο κίνδυνος συγχύσεως αυξάνει όσο σημαντικότερος είναι ο διακριτικός χαρακτήρας του προγενέστερου σήματος, τα σήματα που έχουν έντονο διακριτικό χαρακτήρα, είτε από τη φύση τους είτε λόγω του ότι είναι γνωστά στην αγορά, απολαύουν προστασίας μεγαλύτερης απ’ ό,τι εκείνα των οποίων ο διακριτικός χαρακτήρας είναι ασθενέστερος (βλ., κατ’ αναλογία, απόφαση του Δικαστηρίου της 22ας Ιουνίου 1999,
C-342/97, Lloyd Schuhfabrik Meyer, Συλλογή 1999, σ. I-3819
, σκέψη 20 και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
Επιπλέον, κατά τη σφαιρική αξιολόγηση του κινδύνου συγχύσεως, θεωρείται ότι ο μέσος καταναλωτής της κατηγορίας των σχετικών προϊόντων έχει τη συνήθη ενημέρωση και είναι ευλόγως προσεκτικός και ενημερωμένος. Εντούτοις, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το γεγονός ότι ο μέσος καταναλωτής σπανίως μόνον έχει τη δυνατότητα να συγκρίνει ευθέως τα διάφορα σήματα και ότι στηρίζεται στην ατελή εικόνα τους που έχει συγκρατήσει στη μνήμη του. Πρέπει, επίσης, να λαμβάνεται υπόψη και το γεγονός ότι το επίπεδο προσοχής του μέσου καταναλωτή μπορεί να ποικίλλει αναλόγως του είδους των σχετικών προϊόντων ή υπηρεσιών (βλ., κατ’ αναλογία, προπαρατεθείσα απόφαση Lloyd Schuhfabrik Meyer, σκέψη 26) καθώς επίσης και το γεγονός ότι ένα κοινό επαγγελματιών εξειδικευμένων στον τομέα των οικείων προϊόντων μπορεί να επιδείξει ιδιαίτερη προσοχή κατά την επιλογή αυτών των προϊόντων [βλ. απόφαση του Πρωτοδικείου της 14ης Ιουλίου 2005,
T-126/03, Reckitt Benckiser (España) κατά ΓΕΕΑ — Aladin (ALADIN), Συλλογή 2005, σ. II-2861
, σκέψη 96 και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία].
Εν προκειμένω, το τμήμα προσφυγών έκρινε ότι υπάρχει κίνδυνος συγχύσεως επειδή τα σήματα είναι παρόμοια, το προγενέστερο σήμα έχει έντονο διακριτικό χαρακτήρα στην Ισπανία λόγω της φήμης του και τα οικεία προϊόντα είναι πανομοιότυπα. Το τμήμα προσφυγών διευκρίνισε ότι, ειδικότερα, ακόμα και αν το ενδιαφερόμενο κοινό δεν συγχέει τα σήματα μεταξύ τους αντιλαμβανόμενο τη διαφορά τους, υπάρχει εντούτοις κίνδυνος να συσχετίσει τα δύο αυτά σημεία υποθέτοντας ότι τα προσδιοριζόμενα προϊόντα έχουν την ίδια εμπορική προέλευση.
Από την προεκτεθείσα ανάλυση προκύπτει ότι τα προϊόντα που αφορούν τα δύο σημεία είναι πανομοιότυπα και ότι τα δύο σήματα είναι συνολικώς παρόμοια.
Επιπλέον, δεν αμφισβητείται ότι το προγενέστερο σήμα έχει έντονο διακριτικό χαρακτήρα στην Ισπανία λόγω της φήμης του οπότε απολαύει ευρύτερης προστασίας απ’ ό,τι τα σήματα των οποίων ο διακριτικός χαρακτήρας είναι ασθενέστερος.
Επομένως, είναι πιθανό το ενδιαφερόμενο κοινό να σχηματίσει την πεποίθηση ότι τα οικεία προϊόντα προέρχονται από την ίδια επιχείρηση ή, ενδεχομένως, από οικονομικώς συνδεόμενες μεταξύ τους επιχειρήσεις. Συνεπώς, το τμήμα προσφυγών δεν υπέπεσε σε πλάνη εκτιμήσεως κρίνοντας ότι υπάρχει για το ενδιαφερόμενο κοινό κίνδυνος συγχύσεως ή συσχετισμού.
Το συμπέρασμα αυτό ουδόλως αναιρείται από τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας.
Όσον αφορά το επιχείρημα ότι η λέξη «seat» που περιλαμβάνεται στην αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος παύει να έχει τη δευτερογενή έννοια της ένδειξης της εμπορικής προελεύσεως λόγω του συσχετισμού της με τον αγγλικό όρο «magic», αρκεί να υπομνησθεί ότι, λαμβανομένης υπόψη της φήμης του σήματος SEAT και του περιγραφικού χαρακτήρα του όρου «magic», υπάρχει η πιθανότητα ο όρος αυτός να γίνει αντιληπτός από το ενδιαφερόμενο κοινό ως προσδιοριστικός της λέξης «seat», ειδικότερα στην έκφραση «magic seat!», όπως επισήμανε το τμήμα προσφυγών στη σκέψη 27 της προσβαλλόμενης αποφάσεως. Επιπλέον, το συμπέρασμα αυτό επιρρωννύεται από το γεγονός ότι, όπως υπογραμμίζει το ΓΕΕΑ στα δικόγραφά του, παρατηρείται όλο και συχνότερα σε μη αγγλόφωνα κράτη μέλη το φαινόμενο της προωθήσεως σημάτων μέσω χρήσης αγγλικών όρων με σκοπό την ενίσχυση της διεθνούς εικόνας τους, καθώς και από το ότι η χρήση της αγγλικής λέξης «magic» ως εγκωμιαστικού χαρακτηρισμού έχει γενικευτεί.
Πρέπει να απορριφθεί και το επιχείρημα που αντλείται από τα τέσσερα στοιχεία βάσει των οποίων το τμήμα προσφυγών έπρεπε να συναγάγει το συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει κίνδυνος συγχύσεως, δηλαδή τη σχετικά υψηλή τιμή των καθισμάτων οχημάτων, τη βοήθεια που συνήθως παρέχεται από τον πωλητή κατά την αγορά των προϊόντων αυτών, την καλή γνώση που έχει ο καταναλωτής για τα εν λόγω προϊόντα και το γεγονός ότι κάθε καταναλωτής, επαγγελματίας και μη, φροντίζει να εξασφαλίσει τη συμβατότητα του καθίσματος με το μοντέλο του οικείου οχήματος.
Επιβάλλεται συγκεκριμένα η διαπίστωση ότι η προσφεύγουσα, προβάλλοντας τα τέσσερα αυτά στοιχεία, υποστηρίζει προφανώς ότι ο βαθμός προσοχής του ενδιαφερόμενου κοινού, αποτελούμενου από επαγγελματίες και μη, είναι υψηλός, πράγμα που αποτρέπει το κοινό αυτό από το να περιέλθει σε σύγχυση ως προς τα δύο επίμαχα σήματα. Συναφώς, πρέπει να επικυρωθεί η περιεχόμενη στη σκέψη 35 της προσβαλλόμενης αποφάσεως αξιολόγηση του τμήματος προσφυγών, σύμφωνα με την οποία η ύπαρξη κινδύνου συγχύσεως μεταξύ των δύο επίμαχων σημάτων ουδόλως επηρεάζεται από το γεγονός ότι το κοινό αποτελείται ουσιαστικά από ειδικούς. Συγκεκριμένα, όπως επισημαίνει το τμήμα προσφυγών, το εμπόριο εξαρτημάτων και ανταλλακτικών αυτοκινήτων δεν περιορίζεται μόνο στους εξουσιοδοτημένους μεταπωλητές αυτοκινήτων μιας μάρκας, οπότε δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι ένας Ισπανός μεταπωλητής ή μηχανικός αυτοκινήτων που προμηθεύεται εξαρτήματα και ανταλλακτικά αυτοκινήτων προερχόμενα από διαφορετικούς κατασκευαστές θα υποθέσει ότι τα προϊόντα που διατίθενται στο εμπόριο με το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση προέρχονται από τη Seat ή από κατασκευαστή που συνδέεται οικονομικά με τη Seat.
Επιπλέον, αν και ο υψηλός βαθμός προσοχής του ενδιαφερόμενου καταναλωτή μπορεί, όντως, να εξασφαλίζει την ενημερότητά του ως προς τα τεχνικά χαρακτηριστικά των καθισμάτων οχημάτων ώστε να είναι σε θέση να βεβαιωθεί για τη συμβατότητά τους με το μοντέλο του οικείου οχήματος, πρέπει να γίνει δεκτό ότι, λαμβανομένου υπόψη του πανομοιότυπου των σχετικών προϊόντων, της ομοιότητας των αντιτιθέμενων σημάτων και του έντονου διακριτικού χαρακτήρα του προγενέστερου σήματος, το γεγονός ότι το ενδιαφερόμενο κοινό αποτελείται από επαγγελματίες δεν αρκεί για να αποκλειστεί το ενδεχόμενο δημιουργίας στο κοινό αυτό της πεποιθήσεως ότι τα προϊόντα προέρχονται από την ίδια επιχείρηση ή, ενδεχομένως, από συνδεόμενες μεταξύ τους οικονομικώς επιχειρήσεις (βλ., συναφώς, προπαρατεθείσα απόφαση ALADIN, σκέψη 100). Συγκεκριμένα, αν και ο υψηλός βαθμός προσοχής του ενδιαφερόμενου κοινού συνεπάγεται ότι το κοινό αυτό θα είναι πληροφορημένο σχετικά με τα καθίσματα οχημάτων και θα μπορεί έτσι να αποφύγει λάθη ως προς τη συμβατότητα των καθισμάτων αυτών με το μοντέλο του οικείου οχήματος, δεν μπορεί ωστόσο να αποκλειστεί η πιθανότητα δημιουργίας στο κοινό αυτό της πεποιθήσεως ότι τα καθίσματα που φέρουν το σήμα MAGIC SEAT ανήκουν σε μια καινούρια σειρά προϊόντων της γνωστής ισπανικής εταιρίας κατασκευής αυτοκινήτων Seat.
Τέλος, όσον αφορά το επιχείρημα που αντλείται από τον ισχυρισμό ότι το τμήμα προσφυγών δεν έλαβε υπόψη τη δήλωση του ειδικού G. από την οποία προκύπτει, κατά την προσφεύγουσα, ότι τα καθίσματα οχημάτων διατίθενται συνήθως στο εμπόριο μέσω εξουσιοδοτημένων μεταπωλητών και πωλούνται είτε ως αρχικός εξοπλισμός είτε ως ανταλλακτικά, πρέπει να γίνει δεκτό ότι το επιχείρημα αυτό στερείται λυσιτέλειας στο μέτρο που, δεδομένου ότι ο ιδιαίτερος τρόπος εμπορίας των προσδιοριζόμενων από τα σήματα προϊόντων μπορεί να ποικίλλει διαχρονικά και ανάλογα με τη βούληση των δικαιούχων των σημάτων αυτών, η ανάλυση του μελλοντικού κινδύνου συγχύσεως μεταξύ δύο σημάτων δεν μπορεί να εξαρτηθεί από τις πραγματοποιηθείσες ή μη, και εκ φύσεως υποκειμενικές, εμπορικές προθέσεις των δικαιούχων των σημάτων [απόφαση του Δικαστηρίου της 15ης Μαρτίου 2007, C-171/06 P, T.I.M.E. ART κατά ΓΕΕΑ, που δεν έχει δημοσιευτεί στη Συλλογή, σκέψη 59].
Επιπλέον, στο μέτρο που η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το τμήμα προσφυγών δεν έλαβε υπόψη τη δήλωση του ειδικού G. σύμφωνα με την οποία τα καθίσματα οχημάτων κατά κανόνα αγοράζονται από ειδήμονες στους οποίους δεν μπορεί να προκληθεί σύγχυση και ότι ακόμα και τα καθίσματα που αγοράζονται ως ανταλλακτικά απαιτούν για την τοποθέτησή τους τα κατάλληλα για το μοντέλο του συγκεκριμένου οχήματος εργαλεία και εξαρτήματα, το επιχείρημά της αυτό πρέπει να απορριφθεί δεδομένου ότι ανωτέρω αποδείχτηκε ότι, μολονότι ο υψηλός βαθμός προσοχής του ενδιαφερόμενου κοινού μπορεί να βοηθήσει το κοινό αυτό να αποφύγει λάθη ως προς τη συμβατότητα των καθισμάτων αυτών με το μοντέλο του συγκεκριμένου οχήματος, δεν μπορεί όμως να αποτρέψει τον κίνδυνο συγχύσεως ή συσχετισμού ως προς την εμπορική τους προέλευση.
Επομένως, ο μοναδικός λόγος που προέβαλε κατ’ ουσίαν η προσφεύγουσα είναι αβάσιμος. Κατά συνέπεια, η υπό κρίση προσφυγή πρέπει να απορριφθεί.
Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον έχει διατυπωθεί σχετικό αίτημα. Δεδομένου ότι η προσφεύγουσα ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα του ΓΕΕΑ, σύμφωνα με το σχετικό αίτημά του.

Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ (τέταρτο τμήμα)
αποφασίζει:

1)
Απορρίπτει την προσφυγή.

2)
Καταδικάζει τη Honda Motor Europe Ltd στα δικαστικά έξοδα.

Czúcz
Cooke
Labucka
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 9 Σεπτεμβρίου 2008.
Ο Γραμματέας
E. Coulon
Ο Πρόεδρος
O. Czúcz
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.