CELEX: 62005TJ0190
Κοινοτικό σήμα
Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού κοινοτικού σήματος TWIST & POUR
Απόλυτος λόγος απορρίψεως της αιτήσεως καταχωρίσεως
Σήμα στερούμενο διακριτικού χαρακτήρα
Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94

Koninklijke KPN Nederland, σκέψη 39 ανωτέρω, σκέψεις 86 και 102).
58     Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ακόμη, πρώτον, ότι το τμήμα προσφυγών έσφαλε συνάγοντας την έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα από τον
φερόμενο ως περιγραφικό χαρακτήρα του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση.
59     Συναφώς, πρέπει να υπενθυμιστεί, αφενός, ότι, αν αληθεύει ότι έκαστος των λόγων αρνήσεως καταχωρίσεως που παρατίθενται στο
άρθρο 3, παράγραφος 1, της πρώτης οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988 για την προσέγγιση των νομοθεσιών
των κρατών μελών περί σημάτων (ΕΕ 1989, L 40, σ. 1), είναι ανεξάρτητος των λοιπών και απαιτεί χωριστή εξέταση, υφίσταται,
ωστόσο, όπως τονίστηκε με τη σκέψη 39 ανωτέρω, εμφανής αλληλεπικάλυψη των αντίστοιχων πεδίων εφαρμογής των λόγων που αναφέρονται
στα στοιχεία β΄ έως δ΄ της εν λόγω διατάξεως. Αφετέρου, όπως επίσης αναφέρθηκε με τη σκέψη 39 ανωτέρω, ένα λεκτικό σήμα που
είναι περιγραφικό των χαρακτηριστικών των προϊόντων ή των υπηρεσιών στερείται, ως εκ τούτου, οπωσδήποτε διακριτικού χαρακτήρα
όσον αφορά τα ίδια αυτά προϊόντα ή υπηρεσίες.
60     Η προσφεύγουσα προσάπτει, στη συνέχεια, στο τμήμα προσφυγών ότι χρησιμοποίησε ένα κριτήριο, δηλαδή τον σκοπό του γενικού συμφέροντος
σύμφωνα με τον οποίο τα σημεία μπορούν ελευθέρως να χρησιμοποιηθούν από όλους, ο οποίος είναι λυσιτελής στο πλαίσιο του άρθρου
7, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, αλλά όχι στο πλαίσιο της ίδιας αυτής διατάξεως, στοιχείο β΄.
61     Ως προς αυτό, βεβαίως αληθεύει, όπως έχει κρίνει το Δικαστήριο με τη σκέψη 36 της αποφάσεως SAT.1 κατά ΓΕΕΑ, σκέψη 14 ανωτέρω,
ότι το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 40/94 δεν επιδιώκει τον σκοπό γενικού συμφέροντος σύμφωνα με τον
οποίο μπορούν τα σημεία να χρησιμοποιούνται ελεύθερα απ' όλους.
62     Συγκεκριμένα, όπως προκύπτει από τη σκέψη 26 της αποφάσεως SAT.1 κατά ΓΕΕΑ, σκέψη 14 ανωτέρω, το γενικό συμφέρον που διέπει
το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της πρώτης οδηγίας 89/104, διάταξη της οποίας το περιεχόμενο είναι πανομοιότυπο με
αυτό του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 40/94, πηγάζει από την ανάγκη να μην περιορίζεται αδικαιολόγητα
η διαθεσιμότητα στοιχείων στερούμενων διακριτικού χαρακτήρα που συνθέτουν το οικείο σημείο για τους άλλους επιχειρηματίες
που προσφέρουν προϊόντα ή υπηρεσίες του ιδίου είδους με αυτά για τα οποία ζητήθηκε η καταχώριση.
63     Ωστόσο, εν προκειμένω, το τμήμα προσφυγών έκρινε, με τη σκέψη 13 της προσβαλλόμενης αποφάσεως, ότι η καταχώριση του λεκτικού
σημείου TWIST & POUR δεν έπρεπε να γίνει δεκτή εφόσον «αποτελού[σε] μέρος μιας κατηγορίας σημείων των οποίων δεν έπρεπε να
περιοριστεί αδικαιολόγητα η διαθεσιμότητα για τους άλλους επιχειρηματίες».
64     Επιβάλλεται επομένως η διαπίστωση ότι το τμήμα προσφυγών, αποφαινόμενο με τον τρόπο αυτό, χρησιμοποίησε το σχετικό κριτήριο
βάσει του οποίου πρέπει να ερμηνευθεί το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, οπότε δεν μπορεί να του αποδοθεί καμία σχετική
αιτίαση.
65     Όσον αφορά, τέλος, το επιχείρημα της προσφεύγουσας ότι το ΓΕΕΑ προέβη στην καταχώριση παρόμοιων σημάτων όπως τα TWIST & VAC,
TWIST & DRINK, TWISTER TESTER, TWISTED TUBE και TWISTED DIPS, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, ακόμη και αν υποτεθεί ότι τα σήματα
αυτά είχαν στενότερη σχέση με τα προϊόντα για τα οποία καταχωρίστηκαν από αυτήν που έχει το σημείο TWIST & POUR και τα προϊόντα
για τα οποία ζητήθηκε η καταχώριση του σημείου αυτού, ουδόλως προκύπτει ότι η ομοιόμορφη εφαρμογή του κανονισμού 40/94 συνεπάγεται
ότι το εν λόγω σημείο πρέπει να καταχωριστεί για τα εν λόγω οικεία προϊόντα. Συγκεκριμένα, υπενθυμίζεται ότι, σύμφωνα με πάγια
νομολογία, οι αποφάσεις που αφορούν την καταχώριση ενός σημείου ως κοινοτικού σήματος, τις οποίες καλούνται να λαμβάνουν τα
τμήματα προσφυγών δυνάμει του κανονισμού 40/94, εμπίπτουν στη δέσμια αρμοδιότητα και όχι στη διακριτική τους ευχέρεια. Επομένως,
ο χαρακτήρας ενός σημείου το οποίο είναι δεκτικό καταχωρίσεως ως κοινοτικό σήμα πρέπει να εκτιμάται με βάση τον κανονισμό
40/94, όπως αυτός ερμηνεύθηκε από τον κοινοτικό δικαστή, και όχι με βάση προγενέστερη πρακτική των τμημάτων προσφυγών [απόφαση
BioID κατά ΓΕΕΑ, σκέψη 38 ανωτέρω, σκέψη 47· αποφάσεις του Πρωτοδικείου της 9ης Οκτωβρίου 2002, T‑36/01, Glaverbel κατά ΓΕΕΑ
(Επιφάνεια υαλοπίνακα), Συλλογή 2002, σ. II‑3887, σκέψη 35· της 20ής Νοεμβρίου 2002, T‑79/01 και T‑86/01, Bosch κατά ΓΕΕΑ
(Kit Pro και Kit Super Pro), Συλλογή 2002, σ. II‑4881, σκέψη 32, και της 24ης Νοεμβρίου 2005, T‑346/04, Sadas κατά ΓΕΕΑ –
LTJ Diffusion (ARTHUR ET FELICIE), Συλλογή 2005, σ. II‑4891, σκέψη 71].
66     Κατόπιν όλων των προεκτεθέντων, πρέπει να συναχθεί ότι ορθώς έκρινε το τμήμα προσφυγών ότι το σημείο TWIST & POUR στερείται
διακριτικού χαρακτήρα υπό την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 40/94, οπότε ο μοναδικός λόγος
ακυρώσεως δεν μπορεί να γίνει δεκτός.
67     Συνεπώς, όπως προκύπτει από το σύνολο των προεκτεθέντων, η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί.

Επί των δικαστικών εξόδων
68     Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά
έξοδα, εφόσον υπήρχε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η προσφεύγουσα ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί
στα δικαστικά έξοδα, σύμφωνα με το σχετικό αίτημα του ΓΕΕΑ.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ (πέμπτο τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Απορρίπτει την προσφυγή.
2)
Καταδικάζει την The Sherwin-Williams Company στα δικαστικά έξοδα.
Βηλαράς
Martins Ribeiro
Jürimäe
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 12 Ιουνίου 2007.
Ο Γραμματέας

Ο Πρόεδρος
E. Coulon

M. Βηλαράς
*
Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική.