CELEX: 61985CJ0048
Οίνος
Εμπλουτισμός
Ανακαθαρισθέν συμπυκνωμένο γλεύκος σταφυλής

Με δικόγραφο που κατέθεσε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 18 Φεβρουαρίου 1985, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 169, δεύτερη παράγραφος, της Συνθήκης ΕΟΚ, προσφυγή με την οποία ζητεί να αναγνωριστεί ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, μη επιτρέποντας την προσθήκη ανα-καθαρισθέντος συμπυκνωμένου γλεύκους σταφυλής κατά την παραγωγή τοπικών οίνων και οίνων ποιότητας παραγομένων εντός καθορισμένων περιοχών ( v.q.p.r.d. ), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την κοινή οργάνωση της αμπελοοινικής αγοράς και κυρίως από τα άρθρα 32 και 33 του κανονισμού 337/79 του Συμβουλίου, της 5ης Φεβρουαρίου 1979, περί κοινής οργανώσεως της αμπελοοινικής αγοράς ( ΕΕ ειδ. έκδ. 03/024, σ. 112 ), και από το άρθρο 8 του κανονισμού 338/79 του Συμβουλίου, της 5ης Φεβρουαρίου 1979, περί καθορισμού ειδικών διατάξεων σχετικών με τους οίνους ποιότητας που παράγονται εντός καθορισμένων περιοχών ( ΕΕ ειδ. έκδ. 03/024, σ. 159).
Με την απάντησή της, η Επιτροπή επικαλείται ακόμη το άρθρο 30 της Συνθήκης ΕΟΚ, ισχυριζόμενη ότι η απαγόρευση χρησιμοποιήσεως του ανακαθαρισθέντος συμπυκνωμένου γλεύκους σταφυλής που παρασκευάζεται κανονικά σε άλλο κράτος μέλος καταλήγει να αποτελεί μέτρο ισοδύναμου αποτελέσματος προς ποσοτικό περιορισμό επί των εισαγωγών, παρεμποδίζοντας την ελεύθερη κυκλοφορία του προϊόντος αυτού την οποία διασφαλίζει το άρθρο 33 του κανονισμού 337/79.
Κατά το άρθρο 10, παράγραφος 8, του γερμανικού νόμου περί αμπελοοινικών προϊόντων Weingesetz, της 31ης Αυγούστου 1982, η ονομασία «Landwein» (τοπικός οίνος ) δεν μπορεί να δοθεί σε οίνο που παρασκευάζεται με προσθήκη συμπυκνωμένου γλεύκους σταφυλής και ανακαθαρισθέντος συμπυκνωμένου γλεύκους σταφυλής. Το άρθρο 11 του ίδιου νόμου δεν επιτρέπει την ονομασία v.q.p.r.d. για τους οίνους που παρασκευάζονται με την προσθήκη αυτών των συστατικών.
Η Επιτροπή θεωρεί ότι οι διατάξεις αυτές δεν συμβιβάζονται με την κοινοτικής κανονιστική ρύθμιση περί κοινής οργανώσεως της αμπελοοινικής αγοράς τη σχετική με την αύξηση του κατ' όγκο φυσικού αλκοολικού τίτλου των οίνων.
Το άρθρο 32 του κανονισμού 337/79, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 3577/81 του Συμβουλίου, της 3ης Δεκεμβρίου 1981, περί τροποποιήσεως του κανονισμού 337/79 περί κοινής οργανώσεως της αμπελοοινικής αγοράς (
ΕΕ L 359, σ. 1
), παρέχει στα κράτη τη δυνατότητα, όταν οι κλιματολογικές συνθήκες καθιστούν τούτο^ αναγκαίο σε ορισμένες αμπελουργικές ζώνες της Κοινότητας, να επιτρέπουν την αύξηση του κατ' όγκο φυσικού αλκοολικού τίτλου του οίνου σύμφωνα με τις οινολογικές πρακτικές που καθορίζονται με το άρθρο 33 του ίδιου κανονισμού.
Το άρθρο 33 του κανονισμού αυτού, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 453/80 του Συμβουλίου, της 18ης Φεβρουαρίου 1980, περί τροποποιήσεως του κανονισμού 337/79 περί κοινής οργανώσεως της αμπελοοινικής αγοράς ( ΕΕ ειδ. έκδ. 03/028, σ. 9 ), απαριθμεί ως μόνες παραδεκτές πρακτικές:
α)
την προσθήκη σακχαρόζης,
β)
την προσθήκη συμπυκνωμένου γλεύκους σταφυλής,
γ)
την προσθήκη ανακαθαρισθέντος συμπυκνωμένου γλεύκους σταφυλής,
δ)
όσον αφορά αποκλειστικά τον οίνο τον κατάλληλο να δώσει επιτραπέζιο οίνο και τον επιτραπέζιο οίνο, τη μερική συμπύκνωση με ψύξη,
ε)
όσον αφορά τα γλεύκη σταφυλής, τη μερική συμπύκνωση.
Η Επιτροπή προβάλλει το επιχείρημα ότι οι διάφορες αυτές μέθοδοι δεν έχουν την ίδια αξία και ότι υπάρχει μεταξύ τους μια ιεραρχία η οποία προκύπτει από άλλες κοινοτικές διατάξεις. Έτσι, η απαγόρευση χρησιμοποιήσεως σακχαρόζης για τον εμπλουτισμό συνιστά, κατά την παράγραφο 17 του προγράμματος δράσης της Επιτροπής (Συμπλήρωμα 7/78 του Δελτίου των ΕΚ, σ. 10), στόχο της κοινής πολιτικής που εφαρμόζεται στον αμπελοοινικό τομέα. Εξάλλου, κατά το άρθρο 33, παράγραφος 3, του κανονισμού 337/79, η μέθοδος αυτή δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί παρά μόνο στις αμπελουργικές περιοχές όπου αυτή εφαρμόζεται κατά παράδοση ή κατ' εξαίρεση, σύμφωνα με τη νομοθεσία που υφίστατο την 8η Μαΐου 1970 η προσθήκη υδατικού διαλύματος σακχαρόζης απαγορεύεται, εξάλλου, από τις 30 Ιουνίου 1979. Αντίθετα, ο κοινοτικός νομοθέτης εξέφρασε την προτίμηση του για ένα προϊόν που προέρχεται από την άμπελο προβλέποντας, με τον κανονισμό 2144/82 του Συμβουλίου, της 27ης Ιουλίου 1982, με τον οποίο τροποποίησε τον κανονισμό 337/79 περί κοινής οργανώσεως της αμπελοοινικής αγοράς (
ΕΕ L 227, σ. 1
), τη χορήγηση ενισχύσεως για τη χρησιμοποίηση ανακαθαρισθέντος συμπυκνωμένου γλεύκους σταφυλής. Κατά την Επιτροπή, από την προτιμησιακή αυτή σειρά των μεθόδων εμπλουτισμού προκύπτει ότι τα κράτη μέλη, όταν επιτρέπουν τον εμπλουτισμό που προβλέπει το άρθρο 32 του κανονισμού 337/79, δεν μπορούν να αποκλείσουν τις μεθόδους εκείνες που αναφέρονται στο άρθρο 33 οι οποίες ακριβώς είναι οι πλέον πρόσφορες για την επίτευξη του επιδιωκόμενου στόχου, δηλαδή της παραγωγής οίνου αποκλειστικά και μόνο από σταφύλια και της αποφυγής υπερπαραγωγής οίνου που δεν μπορεί να διατεθεί.
Η Ιταλική Δημοκρατία, παρεμβαίνουσα, υποστηρίζει ότι, εφόσον επιτρέπεται η προσθήκη σακχαρόζης και αν απαγορεύεται η προσθήκη ανακαθαρισθέντος συμπυκνωμένου γλεύκους σταφυλής, το εθνικό μέτρο καθίσταται απαράδεκτο ως αντίθετο προς το γράμμα και το πνεύμα του κοινοτικού κανόνα. Εφόσον καμιά από τις δύο πρακτικές δεν μπορεί να έχει επίπτωση στη γεύση ή στα άλλα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του προϊόντος, το να επιτραπεί η μία και να αποκλειστεί η άλλη πρακτική δεν συνιστά εφαρμογή αυστηρότερου κριτηρίου, αλλά μέτρου στερούμενου πλήρως λογικής και αδικαιολόγητου, εις βάρος μεθόδου που προτιμάται από την κοινοτική κανονιστική ρύθμιση και υπέρ άλλης μεθόδου την οποία η κοινοτική κανονιστική ρύθμιση επιτρέπει μόνο υπό ειδικές προϋποθέσεις.
Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας αμφισβητεί ότι υπάρχει οποιαδήποτε ιεραρχία μεταξύ των διαφόρων μεθόδων που δέχεται το άρθρο 33, ισχυριζόμενη ότι η διάταξη αυτή αναφέρει μόνο τις μεθόδους εμπλουτισμού που μπορούν νομίμως να χρησιμοποιούνται και όχι εκείνες που πρέπει να χρησιμοποιούνται. Εναπόκειται στα κράτη μέλη, στα πλαίσια των δυνατοτήτων που παρέχει το άρθρο 33, να αποφασίζουν ποιες από αυτές τις μεθόδους εμπλουτισμού θα επιτρέπουν.
Πρέπει να εξεταστεί αν ο κανονισμός 337/79 αφήνει στα κράτη μέλη την ευχέρεια επιλογής μεταξύ των διαφόρων μεθόδων που το άρθρο 33 ορίζει ως τις μόνες επιτρεπόμενες ή αν, όπως υποστήριξε κατά την προφορική διαδικασία η Επιτροπή, τα κράτη μέλη έχουν μόνο την ευχέρεια επιλογής, που τους παρέχει το άρθρο 32, να επιτρέπουν ή όχι τον εμπλουτισμό και αν, εφόσον επιτρέψουν τον εμπλουτισμό, οφείλουν να δέχονται όλες τις μεθόδους που αναφέρονται στο άρθρο 33 υπό τις προϋποθέσεις που προβλέπονται σ' αυτό.
Πρέπει να γίνει δεκτό ότι ο κανονισμός 337/79, σύμφωνα με το άρθρο 1, θεσπίζει κοινή οργάνωση αγοράς στον αμπελοοινικό τομέα, που περιλαμβάνει σύστημα τιμών και παρεμβάσεων, σύστημα συναλλαγών με τις τρίτες χώρες, κανόνες που αφορούν την παραγωγή και τον έλεγχο της εκτάσεως των περιοχών των φυτευμένων με αμπέλους, καθώς και κανόνες που αφορούν ορισμένες οινολογικές πρακτικές και τη διάθεση στην κατανάλωση.
Όπως έχει επανειλημμένα δεχτεί το Δικαστήριο, το ουσιώδες στην κοινή οργάνωση αγορών είναι ότι, στους τομείς που καλύπτει, τα κράτη μέλη δεν μπορούν πλέον να παρεμβαίνουν με εθνικές διατάξεις που θεσπίζουν μονομερώς ( βλέπε κυρίως απόφαση της 29ης Ιουνίου 1978, Dechmann,
154/77, Slg. σ. 1573
). Η νομοθετική τους αρμοδιότητα δεν μπορεί να είναι παρά συμπληρωματική και αφορά μόνο τις καταστάσεις που δεν διέπονται από κοινοτικές διατάξεις και τις περιπτώσεις όπου οι κοινοτικές διατάξεις τους αναγνωρίζουν ρητή αρμοδιότητα.
Εν προκειμένω η οργάνωση αυτή, στους τομείς που αναφέρονται στο άρθρο 1 του κανονισμού, χαρακτηρίζεται από λεπτομερειακή κανονιστική ρύθμιση, της οποίας οι τρόποι εφαρμογής επιφυλάσσονται στην Επιτροπή στο πλαίσιο της διαδικασίας που θεσπίζει το άρθρο 67, κατά το οποίο τα μέτρα αυτά λαμβάνονται από την Επιτροπή, κατόπιν διατυπώσεως γνώμης της επιτροπής διαχειρίσεως των οίνων, με δυνατότητα παρεμβάσεως του Συμβουλίου όταν τα μέτρα που θεσπίζει η Επιτροπή δεν είναι σύμφωνα με τη γνώμη που διατύπωσε η επιτροπή διαχειρίσεως. Η κοινή αυτή κανονιστική ρύθμιση επιτρέπει στα κράτη μέλη να θεσπίζουν ειδικά μέτρα, διαφορετικής φύσεως ή κατά παρέκκλιση, μόνο επί συγκεκριμένων ζητημάτων, είτε κατά τη διάρκεια ορισμένης μεταβατικής περιόδου είτε υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις.
'Ετσι, το άρθρο 32 εκκινεί από την αρχή — η οποία, όπως έκρινε το Δικαστήριο με την απόφαση της 27ης Φεβρουαρίου 1986 (Röser,
238/84, Συλλογή 1986, σ. 795
), προκύπτει από την οικονομία και το σύστημα των διατάξεων που περιλαμβάνονται στον τίτλο IV του κανονισμού 337/79 — ότι η αύξηση του κατ' όγκο φυσικού αλκοολικού τίτλου του οίνου και του γλεύκους σταφυλών απαγορεύεται, παρέχει όμως στα κράτη μέλη την ευχέρεια, υπό τις προϋποθέσεις που επιβάλλουν τα άρθρα 32, 33 και 36, να την επιτρέπουν κατ' εξαίρεση όταν οι κλιματολογικές συνθήκες καθιστούν τούτο αναγκαίο. 'Ετσι, αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θεσπίζονται με το άρθρο αυτό, κάθε κράτος μέλος είναι ελεύθερο να επιτρέψει ή όχι κατ' αρχήν την αύξηση. Το τρίτο εδάφιο της παραγράφου 1 ορίζει ότι, όταν κράτος μέλος λαμβάνει μια τέτοια απόφαση, « η αύξηση του φυσικού αλκοολικού τίτλου κατ' όγκο γίνεται σύμφωνα με τις οινολογικές πρακτικές που αναφέρονται στο άρθρο 33... ».
Το άρθρο 33 απαριθμεί τις μόνες επιτρεπτές μεθόδους διακρίνοντας αναλόγως των διαφόρων σταδίων οινοποιήσεως. Κατά την παράγραφο 2, καθεμία από τις αναφερόμενες επεξεργασίες αποκλείει την προσφυγή στις άλλες. Οι παράγραφοι 4 μέχρι 7 καθορίζουν τα όρια που δεν μπορούν να υπερβούν οι μέθοδοι εμπλουτισμού. Κατά την παράγραφο 8, οι λεπτομέρειες εφαρμογής των διατάξεων του άρθρου 33 ανήκουν στις αρμοδιότητες της Κοινότητας και θεσπίζονται κατά το άρθρο 67.
Από τις προηγούμενες σκέψεις προκύπτει ότι ο κανονισμός 337/79 δεν αφήνει στα κράτη μέλη, τα οποία έκαναν χρήση της δυνατότητας που τους παρέχει το άρθρο 32 να επιτρέπουν την αύξηση του αλκοολικού τίτλου, κανένα περιθώριο εκτιμήσεως ως προς τις μεθόδους εμπλουτισμού που μπορούν να χρησιμοποιηθούν. Συνεπώς, η εθνική νομοθεσία δεν μπορεί, επί του σημείου αυτού, να περιορίσει τα αποτελέσματα του κανονισμού και να περιστείλει τα δικαιώματα που οι πολίτες μπορούν να αντλήσουν από ρητή διάταξη η οποία δεν προβλέπει καμιά δυνατότητα παρεκκλίσεως.
Δεδομένου ότι ο κανονισμός 337/79 δεν απονέμει καμιά αρμοδιότητα στον εθνικό νομοθέτη, επιβάλλεται να εξακριβωθεί αν, όπως υποστηρίζει η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, άλλες διατάξεις της επιτρέπουν να περιορίσει την έκταση εφαρμογής του άρθρου 33 του κανονισμού 337/79.
Όσον αφορά τους οίνους ποιότητας που παράγονται εντός καθορισμένων περιοχών, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας ισχυρίζεται ότι το άρθρο 19, πρώτη παράγραφος, του κανονισμού 338/79, που επιτρέπει τον καθορισμό αυστηρότερων όρων παραγωγής από εκείνους που προβλέπουν οι διατάξεις του κοινοτικού δικαίου, της παρέχει από άποψη κοινοτικού δικαίου νομικό έρεισμα για να αποκλείσει τα ανακα-θαρισθέντα συμπυκνωμένα γλεύκη σταφυλής. Εξάλλου, η δυνατότητα αυτή της παρέχεται από το άρθρο 8, παράγραφος 2, του ίδιου κανονισμού, που ορίζει ότι οι ειδικές μέθοδοι οινοποιήσεως και επεξεργασίας καθορίζονται για καθέναν από τους οίνους v.q.p.r.d. από κάθε ενδιαφερόμενο κράτος μέλος παραγωγής, εφόσον ο εμπλουτισμός πρέπει να θεωρηθεί ότι αποτελεί μέρος της διαδικασίας οινοποιήσεως.
Το άρθρο 19 επιτρέπει στα κράτη μέλη, λαμβάνοντας υπόψη τις νόμιμες και πάγιες συνήθειες, να συμπληρώνουν τις διατάξεις του κανονισμού 338/79 με μέτρα που να καθορίζουν πρόσθετα χαρακτηριστικά ή πρόσθετους ή αυστηρότερους όρους παραγωγής και κυκλοφορίας. Το άρθρο αυτό δεν αφορά τις μεθόδους εμπλουτισμού, οι οποίες δεν μπορούν να θεωρηθούν ως περιλαμβανόμενες στους όρους παραγωγής. Οι τελευταίοι, όπως συνάγεται από το άρθρο 46 του κανονισμού 337/79, συνίστανται στις οινολογικές πρακτικές και κατεργασίες οι οποίες αναφέρονται στο παράρτημα III του κανονισμού, που δεν απαριθμεί τις μεθόδους εμπλουτισμού. Εξάλλου, το άρθρο 32 του κανονισμού 337/79 τις εξαιρεί από τους κανονικούς όρους παραγωγής, περιοριζόμενο στο να επιτρέπει στα κράτη μέλη, σε εξαιρετικές περιπτώσεις και υπό περιοριστικές προϋποθέσεις, να τις δέχονται κατ' αρχήν.
Όσον αφορά το άρθρο 8, παράγραφος 2, του κανονισμού 338/79, μολονότι προβλέπει ειδικά την κατ' εξαίρεση δυνατότητα αυξήσεως του φυσικού αλκοολικού τίτλου κατ' όγκο, παραπέμπει στις μεθόδους και τους όρους που αναφέρονται στο άρθρο 33 του κανονισμού 337/79, χωρίς να προβλέπει τη δυνατότητα για τα κράτη μέλη να επιβάλλουν περιορισμούς.
Από τα παραπάνω συνάγεται ότι η ειδική κανονιστική ρύθμιση για τους v.q.p.r.d. δεν μπορεί να θεμελιώσει την αρμοδιότητα των κρατών μελών να θεσπίζουν με τη νομοθεσία τους περιορισμούς στη δυνατότητα επιλογής που παρέχει στους επιχειρηματίες το άρθρο 33 του κανονισμού 337/79.
Όσον αφορά τον « Landwein » ( τοπικό οίνο ), η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας θεωρεί ότι νομικό έρεισμα για να απαγορεύσει τη χρησιμοποίηση του ανακα-θαρισθέντος συμπυκνωμένου γλεύκους σταφυλής της παρέχει το κοινοτικό δίκαιο με το άρθρο 2, παράγραφος 3, στοιχείο θ ), δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 355/79 του Συμβουλίου, της 5ης Φεβρουαρίου 1979, περί των γενικών κανόνων για την περιγραφή και την παρουσίαση οίνων και γλευκών σταφυλής ( ΕΕ ειδ. έκδ. 03/024, σ. 200 ), που επιτρέπει στα κράτη να καθορίζουν τους όρους παραγωγής των τοπικών οίνων που παράγουν.
Η διάταξη αυτή προβλέπει ότι η ένδειξη « τοπικός οίνος » επιφυλάσσεται « στους επιτραπέζιους οίνους, οι οποίοι ανταποκρίνονται σε ορισμένους όρους παραγωγής, ιδίως όσον αφορά τις ποικιλίες αμπέλου, τον ελάχιστο φυσικό αλκοολικό τίτλο κατ' όγκο και τους οργανοληπτικούς χαρακτήρες ».
Η διάταξη αυτή θεσπίστηκε κατ' εφαρμογή του άρθρου 54 του κανονισμού 337/79, κατά το οποίο το Συμβούλιο θεσπίζει « τους κανόνες τους σχετικούς με την περιγραφή και την παρουσίαση των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 1 », και έχει ως σκοπό, όπως εξάλλου αναφέρεται στη δεύτερη και τρίτη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 355/79, να παρέχονται τα απαραίτητα στοιχεία ως προς την ταυτότητα και τις ειδικές ιδιότητες των εν λόγω ιδιαίτερων επιτραπέζιων οίνων. Μολονότι η διάταξη αυτή επιτρέπει να μη δίνεται η ονομασία « τοπικός οίνος » στους επιτραπέζιους οίνους που δεν ανταποκρίνονται σε ορισμένους όρους παραγωγής που απαιτούνται ώστε να δικαιολογείται η ειδική ονομασία, δεν παρέχει πάντως στα κράτη μέλη καμιά αρμοδιότητα να περιορίζουν τις επιτρεπόμενες από το άρθρο 33 του κανονισμού 337/79 μεθόδους εμπλουτισμού όταν δέχονται κατ' αρχήν την αύξηση του φυσικού αλκοολικού τίτλου κατ' όγκο. Εξάλλου, από το άρθρο 46, παράγραφος 2, του κανονισμού 337/79, το οποίο έχει επίσης εφαρμογή στους τοπικούς οίνους, δεν μπορεί να συναχθεί τέτοια αρμοδιότητα των κρατών μελών, καθόσον οι αυστηρότεροι όροι που επιτρέπει να θεσπίζουν τα κράτη μέλη μπορούν να αφορούν μόνο τις « οινολογικές πρακτικές και κατεργασίες που αναφέρονται στο παράρτημα
III
», μεταξύ των οποίων δεν περιλαμβάνονται οι μέθοδοι εμπλουτισμού.
Επομένως, πρέπει να αναγνωριστεί ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, μη επιτρέποντας την προσθήκη ανακαθαρισθέντος συμπυκνωμένου γλεύκους σταφυλής κατά την παραγωγή τοπικών οίνων και οίνων ποιότητας παραγομένων εντός καθορισμένων περιοχών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την κοινή οργάνωση της αμπελοοινικής αγοράς και κυρίως από τα άρθρα 32 και 33 του κανονισμού 337/79 του Συμβουλίου, της 5ης Φεβρουαρίου 1979, περί κοινής οργανώσεως της αμπελοοι-νικής αγοράς, και το άρθρο 8 του κανονισμού 338/79 του Συμβουλίου, της 5ης Φεβρουαρίου 1979, περί καθορισμού ειδικών διατάξεων σχετικών με τους οίνους ποιότητας που παράγονται εντός καθορισμένων περιοχών.
Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα. Επειδή η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.

Για τους λόγους αυτούς
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
αποφασίζει:

1)
Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, μη επιτρέποντας την προσθήκη ανακα-θαρισθέντος συμπυκνωμένου γλεύκους σταφυλής κατά την παραγωγή τοπικών οίνων και οίνων ποιότητας παραγομένων εντός καθορισμένων περιοχών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την κοινή οργάνωση της αμπελοοινικής αγοράς και κυρίως από τα άρθρα 32 και 33 του κανονισμού 337/79 του Συμβουλίου, της 5ης Φεβρουαρίου 1979, περί κοινής οργανώσεως της αμπελοοινικής αγοράς, και από το άρθρο 8 του κανονισμού 338/79 του Συμβουλίου, της 5ης Φεβρουαρίου 1979, περί καθορισμού ειδικών διατάξεων σχετικών με τους οίνους ποιότητας που παράγονται εντός καθορισμένων περιοχών.

2)
Καταδικάζει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.

Mackenzie Stuart
Koopmans
Everling
Bahlmann
Due
Galinot
Schockweiler
Δημοσιεύτηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 18 Σεπτεμβρίου 1986.
Ο γραμματέας
P. Heim
Ο πρόεδρος
A. J. Mackenzie Stuart
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.