CELEX: 62001CJ0486
Αίτηση αναιρέσεως
Δήλωση περί σχηματισμού πολιτικής ομάδας κατά την έννοια του άρθρου 29, παράγραφος 1, του κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
Έλλειψη πολιτικής συγγένειας
Διάλυση με αναδρομική ισχύ της ομάδας ΤΣΑΒ
Ανταναίρεση
Ερμηνεία του άρθρου 230, τέταρτο εδάφιο, ΕΚ
Έννοια της αποφάσεως που αφορά "άμεσα και ατομικά" ένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο
Απαράδεκτο της προσφυγής την οποία άσκησε ένα εθνικό πολιτικό κόμμα

Les Verts κατά Κοινοβουλίου, αναγνώρισε την κατ’ αρχήν ισότητα των πολιτικών σχηματισμών κατά τη συμμετοχή στην προεκλογική
εκστρατεία για την εκλογή των μελών του Κοινοβουλίου, ισότητα η οποία πρέπει να εξακολουθεί να υφίσταται και μετά τη διενέργεια
των εκλογών. Πράγματι, η εν λόγω απόφαση αφορά μια εντελώς διαφορετική κατάσταση σε σχέση με την επίδικη στην υπό κρίση υπόθεση.
Έτσι, στην υπόθεση που οδήγησε στην έκδοση της προαναφερθείσας αποφάσεως Les Verts κατά Κοινοβουλίου, οι επίμαχες στην υπόθεση
εκείνη αποφάσεις του Κοινοβουλίου αφορούσαν άμεσα το προσφεύγον κόμμα, καθόσον οι αποφάσεις αυτές προέβλεπαν, ενόψει της εκλογής
των μελών του Κοινοβουλίου που πραγματοποιήθηκε το 1984, την κατανομή των πιστώσεων μεταξύ των πολιτικών σχηματισμών –στους
οποίους περιλαμβανόταν και το κόμμα αυτό– χωρίς να απαιτείται κάποια συμπληρωματική πράξη, κατά τρόπο ώστε ο υπολογισμός του
μεριδίου των πιστώσεων που θα έπρεπε να χορηγηθεί σε κάθε έναν από τους σχετικούς πολιτικούς σχηματισμούς ήταν αυτόματος και
δεν έδινε λαβή σε κανένα είδος εκτιμήσεως, όπως έκρινε το Δικαστήριο με τη σκέψη 31 της αποφάσεως αυτής.
Στην παρούσα υπόθεση, αντιθέτως, η επίδικη πράξη δεν αφορά άμεσα το Front national. Είναι μεν όντως αναμφισβήτητο ότι δεν
απαιτείται κανένα μέτρο εκτελέσεως για να παραγάγει η εν λόγω πράξη τα αποτελέσματά της, δεν υπάρχει όμως αμφιβολία ότι, όπως
αναφέρει το ίδιο το άρθρο 29 του κανονισμού, η πράξη αυτή δεν μπορεί να έχει αποτελέσματα παρά μόνον όσον αφορά τη νομική
κατάσταση των μελών του Κοινοβουλίου και όχι έναντι των εθνικών πολιτικών κομμάτων με τα οποία εξελέγησαν τα μέλη αυτά και
τα οποία, ενδεχομένως, συνέβαλαν στην εκλογή τους. Σε αντίθεση με όσα απαιτεί η νομολογία που υπενθυμίζεται στη σκέψη 34 της
παρούσας αποφάσεως, μια τέτοια πράξη δεν έχει, επομένως, άμεσα αποτελέσματα επί της νομικής καταστάσεως του Front national.
Συνεπώς, λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω σκέψεων, συνάγεται ότι το Πρωτοδικείο υπέπεσε σε νομικό σφάλμα θεωρώντας, στη σκέψη
67 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι η επίδικη πράξη αφορά άμεσα το Front national, οπότε η εν λόγω απόφαση πρέπει να
αναιρεθεί κατά το μέρος που κηρύσσει παραδεκτή την προσφυγή του Front national.
Επί του παραδεκτού της προσφυγής του Front national
Σύμφωνα με το άρθρο 61, πρώτο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου, το Δικαστήριο, σε περίπτωση αναιρέσεως της αποφάσεως
του Πρωτοδικείου, μπορεί είτε να αποφανθεί το ίδιο οριστικά επί της διαφοράς, όταν αυτή είναι ώριμη προς εκδίκαση, είτε να
αναπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο για να αποφανθεί.
Εν προκειμένω, το Δικαστήριο εκτιμά ότι διαθέτει όλα τα αναγκαία στοιχεία για να αποφανθεί το ίδιο επί του παραδεκτού της
προσφυγής που άσκησε το Front national ενώπιον του Πρωτοδικείου. Πράγματι, τα επιχειρήματα που επικαλέστηκε το κόμμα αυτό
προς στήριξη της θέσεώς του ταυτίζονται με αυτά τα οποία ανέπτυξε στο πλαίσιο των παρατηρήσεων επί της αντίθετης αιτήσεως
αναιρέσεως του Κοινοβουλίου και στηρίζονται, στην ουσία, στην προεκτεθείσα άποψη ότι η επίδικη πράξη αφορά το κόμμα αυτό άμεσα,
καθόσον η εν λόγω πράξη θίγει αισθητά τους όρους προωθήσεως των ιδεών και των σχεδίων του κόμματος στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου.
Για τους λόγους που εκτίθενται στις σκέψεις 36 έως 43 της παρούσας αποφάσεως, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η επίδικη πράξη αφορά
άμεσα το Front national.
Υπό τις συνθήκες αυτές, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη η προσφυγή που άσκησε το Front national ενώπιον του Πρωτοδικείου.
Κατά συνέπεια, παρέλκει η απόφανση επί της κύριας αιτήσεως αναιρέσεως.
Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του κανονισμού Διαδικασίας, που εφαρμόζεται στη διαδικασία της αναιρέσεως δυνάμει του άρθρου
118 του ίδιου κανονισμού, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπήρχε σχετικό αίτημα. Δεδομένου ότι
το Κοινοβούλιο ζήτησε την καταδίκη του Front national και το τελευταίο ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα
της παρούσας διαδικασίας, καθώς και σε εκείνα της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων περί της οποίας γίνεται λόγος στη σκέψη
2 της παρούσας αποφάσεως.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τμήμα μείζονος συνθέσεως)
αποφασίζει:
1)
Αναιρεί την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 2ας Οκτωβρίου 2001, T‑222/99, T‑327/99 και T‑329/99, Martinez
κ.λπ. κατά Κοινοβουλίου, κατά το μέρος που κηρύσσει παραδεκτή την προσφυγή του Front national (υπόθεση T‑327/99).
2)
Απορρίπτει ως απαράδεκτη την προσφυγή του Front national με την οποία αυτό ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως του Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου της 14ης Σεπτεμβρίου 1999, σχετικά με την ερμηνεία του άρθρου 29, παράγραφος 1, του κανονισμού του εν λόγω κοινοτικού
οργάνου και σχετικά με αναδρομική διάλυση της «Ομάδας Τεχνικού Συντονισμού Ανεξάρτητων Βουλευτών (ΤΣΑΒ) – Μικτή ομάδα».
3)
Καταργείται η δίκη επί της αιτήσεως αναιρέσεως που υπέβαλε το Front national κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου περί της
οποίας γίνεται λόγος στο σημείο 1 του παρόντος διατακτικού.
4)
Καταδικάζει το Front national στα δικαστικά έξοδα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τόσο στο πλαίσιο της παρούσας υποθέσεως όσο
και στο πλαίσιο της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων.
Σκουρής
Jann
Timmermans
Rosas
Puissochet
Cunha Rodrigues
Schintgen
Macken
Colneric
von Bahr
Silva de Lapuerta
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 29 Ιουνίου 2004.
Ο Γραμματέας
Ο Πρόεδρος
R. Grass
Β. Σκουρής
–
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.