CELEX: 61993TJ0491
Επείγουσα βοήθεια της Κοινότητας προς τα κράτη της πρώην Σοβιετικής Ενώσεως
Πρόσκληση προς υποβολή προσφορών
Προσφυγή ακυρώσεως
Παραδεκτό
Αγωγή αποζημιώσεως
Παραδεκτό

του Πρωτοδικείου (τρίτο τμήμα) της 24ης Σεπτεμβρίου 1996.  -  Richco Commodities Ltd κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.  -  Επείγουσα βοήθεια της Κοινότητας προς τα κράτη της πρώην Σοβιετικής Ενώσεως - Πρόσκληση προς υποβολή προσφορών - Προσφυγή ακυρώσεως - Παραδεκτό - Αγωγή αποζημιώσεως - Παραδεκτό.  -  Υπόθεση T-491/93.
Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1996 σελίδα II-01131
Περίληψη
Λέξεις κλειδιά
++++
1. Προσφυγή ακυρώσεως * Φυσικά ή νομικά πρόσωπα * Πράξεις που τα αφορούν άμεσα και ατομικά * Εκταμίευση δανείου που έχει χορηγήσει η Κοινότητα στη Σοβιετική 'Ενωση και στις Δημοκρατίες της * Απόφαση της Επιτροπής, αποδέκτης της οποίας είναι ο δανειολήπτης και με την οποία δεν αναγνωρίζονται ως σύμφωνες προς τις ισχύουσες κοινοτικές διατάξεις ορισμένες τροποποιήσεις των συμβάσεων που έχουν συναφθεί μεταξύ του εκπροσώπου του δανειολήπτη και μιας επιχειρήσεως στην οποία έχει ανατεθεί κατόπιν διαγωνισμού η παράδοση των αγαθών * Προσφυγή της επιχειρήσεως * Απαράδεκτο
(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 173, εδ. 4)
2. Αγωγή αποζημιώσεως * Αυτοτελής έναντι της προσφυγής ακυρώσεως * Αγωγή με την οποία ζητείται η ανάκληση οριστικής ατομικής αποφάσεως * Απαράδεκτο * Βάρος αποδείξεως * Αίτημα περί αναγνωρίσεως της ευθύνης της Κοινότητας * Επιτρέπεται
(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 178 και άρθρο 215, εδ. 2)
Περίληψη
1. Στο πλαίσιο της εκταμιεύσεως δανείου που έχει χορηγήσει η Κοινότητα στη Σοβιετική 'Ενωση και στις Δημοκρατίες της, προκειμένου να καταστεί δυνατή η εισαγωγή γεωργικών προϊόντων, τροφίμων και ιατρικών ειδών, η απόφαση της Επιτροπής, αποδέκτης της οποίας είναι ο οικονομικός εκπρόσωπος της δανειοδοτούμενης Δημοκρατίας και με την οποία δεν αναγνωρίζονται ως σύμφωνες προς τις ισχύουσες κοινοτικές διατάξεις οι τροποποιήσεις των συμβάσεων παραδόσεως σιταριού που έχουν συναφθεί μεταξύ μιας επιχειρήσεως και του εξουσιοδοτημένου προς τούτο από τη δανειοδοτούμενη Δημοκρατία εκπροσώπου, δεν αφορά άμεσα, υπό την έννοια του άρθρου 173, τέταρτο εδάφιο, της Συνθήκης, την εν λόγω επιχείρηση, διότι η επιχείρηση αυτή έχει έννομες σχέσεις μόνο με τον αντισυμβαλλόμενό της, δηλαδή τον εξουσιοδοτημένο για τη σύναψη των συμβάσεων εκπρόσωπο, η δε Επιτροπή δεν έχει έννομες σχέσεις παρά μόνο με τον αντισυμβαλλόμενό της, δηλαδή τον οικονομικό εκπρόσωπο της δανειοδοτούμενης Δημοκρατίας, και συνεπώς η παρέμβασή της, σκοπός της οποίας είναι απλώς να εξακριβωθεί κατά πόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει η κοινοτική ρύθμιση, δεν επηρεάζει το νομικό κύρος των ανωτέρω συμβάσεων.
Κατά συνέπεια, η επιχείρηση με την οποία έχει συναφθεί η σύμβαση δεν νομιμοποιείται να ασκήσει προσφυγή ακυρώσεως κατά της εν λόγω αποφάσεως.
2. Η αγωγή αποζημιώσεως βάσει των άρθρων 178 και 215, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης έχει θεσπιστεί ως αυτοτελές ένδικο βοήθημα που επιτελεί ιδιαίτερη λειτουργία στο πλαίσιο του συστήματος παροχής έννομης προστασίας, πράγμα που σημαίνει ότι το απαράδεκτο της προσφυγής ακυρώσεως δεν συνεπάγεται κατ' αρχήν το απαράδεκτο της αγωγής με την οποία ζητείται η αποκατάσταση της ζημίας που ο ενάγων ισχυρίζεται ότι υπέστη λόγω της πράξεως της οποίας ζητείται η ακύρωση. Εντούτοις, τούτο δεν ισχύει, όταν με την αγωγή αποζημιώσεως ζητείται στην πραγματικότητα η ανάκληση οριστικής ατομικής αποφάσεως και επομένως επιδιώκεται η καταστρατήγηση της διαδικασίας. Το βάρος αποδείξεως της καταστρατηγήσεως αυτής φέρει ο διάδικος που την επικαλείται.
Δεν πληρούται η υποχρέωση αυτή, όταν η προβαλλόμενη ένσταση απαραδέκτου συνίσταται μόνο στον ισχυρισμό ότι ο ενάγων, υποβάλλοντας το αίτημα αποζημιώσεως, δεν επιδιώκει παρά να επιτύχει το ίδιο τίμημα που θα του είχε καταβληθεί αν η Επιτροπή, στο πλαίσιο της εκταμιεύσεως δανείου χορηγουμένου από την Κοινότητα, είχε αναγνωρίσει ότι οι τροποποιήσεις εμπορικής συμβάσεως συναφθείσας από τον ενάγοντα είναι σύμφωνες προς τις ισχύουσες κοινοτικές διατάξεις. Επί πλέον, δεδομένου ότι δεν αποκλείεται το ενδεχόμενο συμπεριφοράς ή πράξεων της Επιτροπής, των υπηρεσιών ή μεμονωμένων υπαλλήλων της που να προκαλούν ζημίες σε τρίτους, οποιοσδήποτε θεωρεί ότι υπέστη ζημία από τέτοιες πράξεις ή από τέτοια συμπεριφορά πρέπει να έχει τη δυνατότητα να ασκήσει αγωγή αποζημιώσεως, υποχρεούμενος βεβαίως να αποδείξει την ύπαρξη ζημίας από παράνομη πράξη ή συμπεριφορά που μπορεί να καταλογιστεί στην Κοινότητα. Κατά συνέπεια, το αίτημα αποκαταστάσεως της υλικής ζημίας που ισχυρίζεται ο ενάγων ότι υπέστη λόγω της αποφάσεως της Επιτροπής να μην αναγνωρίσει ότι οι τροποποιήσεις της συμβάσεως ήταν σύμφωνες προς τις εν λόγω διατάξεις πρέπει να κριθεί παραδεκτό.