CELEX: 62002TJ0305
Κοινοτικό σήμα
Τρισδιάστατο σήμα
Σχήμα φιάλης
Απόλυτος λόγος απαραδέκτου
Διακριτικός χαρακτήρας
.ρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94

Lloyd Schuhfabrik Meyer, σκέψη 26).
Επιβάλλεται, δεύτερον, η διαπίστωση ότι το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 40/94 δεν διακρίνει μεταξύ των
διαφόρων κατηγοριών σημάτων. Συνεπώς, δεν πρέπει να εφαρμόζονται αυστηρότερα κριτήρια κατά την εκτίμηση του διακριτικού χαρακτήρα
των τρισδιάστατων σημάτων των συνιστάμενων στο σχήμα των ίδιων των προϊόντων ή,  όπως εν προκειμένων, στο σχήμα της συσκευασίας
των εν λόγω προϊόντων, σε σχέση με τα κριτήρια που ισχύουν για τις λοιπές κατηγορίες σημάτων (προπαρατεθείσα απόφαση
Σχήμα φακών τσέπης, σκέψη 32).
Με την προσβαλλόμενη απόφαση, το τμήμα προσφυγών κατέληξε ότι το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση στερείται διακριτικού
χαρακτήρα, εκτιμώντας
το σχήμα της φιάλης είναι κλασικό, παρά την επίπεδη βάση της, το κυλινδρικό σχήμα της που συμπιέζεται σε ύψος τριών τετάρτων
του συνολικού ύψους και μετά ξαναγίνεται πλατύ, την κωνική απόληξή της ή το μπλε χρώματος πώμα της. Όσον αφορά τη διακόσμηση της φιάλης, το τμήμα προσφυγών έκρινε ότι
τα κοιλώματα που φέρει σε διάφορα επίπεδα είναι επίσης συνηθισμένα σε τέτοιου είδους συσκευασίες και ότι
οι διαγώνιες αυλακώσεις και οι οριζόντιες κυματοειδείς γραμμές, ιδίως δε το μοτίβο των ρόμβων που σχηματίζεται λόγω της διαφάνειας
της φιάλης, επ' ουδενί θεραπεύουν την έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα του συνόλου, καθόσον πρόκειται για σύμβολα απλά, των οποίων
η φορά και η τοποθέτηση είναι κλασικές για τέτοιου είδους συσκευασίες (σκέψη 12 της προσβαλλόμενης αποφάσεως).
Με το υπόμνημά του, το ΓΕΕΑ αφενός υποστηρίζει ότι τμήμα προσφυγών δεν υπέπεσε σε σφάλμα εκτιμήσεως και αφετέρου προσκομίζει
ένα σύνολο εγγράφων, αποσπάσματα από ένα διαδικτυακό τόπο που μνημονεύεται στην προσβαλλόμενη απόφαση και διάφορες φιάλες
οι οποίες είναι κυρτές στο πάνω μέρος τους και φέρουν οριζόντιες κυματοειδείς γραμμές, στο κάτω μέρος τους, ή πλάγιες γραμμές.
Το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει το τμήμα προσφυγών βασίζεται ουσιαστικά στην ατομική εξέταση των διαφόρων εικονιστικών στοιχείων
και πηγάζει από εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 40/94.
Επιβάλλεται η υπόμνηση ότι, προκειμένου να εκτιμηθεί αν το κοινό εκλαμβάνει ως ένδειξη προελεύσεως το σχήμα της επίμαχης φιάλης,
πρέπει εξεταστεί η συνολική εντύπωση την οποία προκαλεί η εμφάνιση της εν λόγω φιάλης [βλ. κατά την έννοια αυτή την απόφαση
του Δικαστηρίου της 11ης Νοεμβρίου 1997, C-251/95, SABEL, Συλλογή 1997, σ. I-6191, σκέψη 23, και απόφαση του Πρωτοδικείου,
της 4ης Μαρτίου 2003, Unilever κατά ΓΕΕΑ, Τ-194/01, (ταμπλέτα ωοειδούς σχήματος), η οποία δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στη Συλλογή,
σκέψη 54].
Εν προκειμένω, επιβάλλεται η παρατήρηση ότι, μολονότι το κυρτό σχήμα της φιάλης καθώς και οι οριζόντιες και πλάγιες γραμμές
απαντώνται σε πολλές φιάλες που διατίθενται στην αγορά, πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη σημασία στον τρόπο με τον οποίο τα διάφορα
αυτά στοιχεία έχουν διαρρυθμιστεί. Συναφώς, είναι σημαντικό να τονιστεί ότι το σημείο που απαρτίζεται από στοιχεία το καθένα
εκ των οποίων στερείται διακριτικού χαρακτήρα μπορεί εντούτοις να έχει τέτοιο χαρακτήρα, υπό την προϋπόθεση ότι συγκεκριμένες
ενδείξεις, όπως, κυρίως, ο τρόπος συνδυασμού των διαφόρων στοιχείων, καταδεικνύουν ότι το εν λόγω σημείο αντιπροσωπεύει κάτι
περισσότερο από το σύνολο των στοιχείων που το απαρτίζουν [βλ. απόφαση του Πρωτοδικείου της 2ας Ιουλίου 2002, SAT.1 κατά ΓΕΕΑ
(SAT.2), Τ-323/02, Συλλογή 2002, σ. ΙΙ-2839, σκέψη 49, και την προπαρατεθείσα Kit Pro και Kit Super Pro, σκέψη 29].
Επιβάλλεται, επομένως, η διαπίστωση ότι, όπως συνάγεται από την εξέταση του συνόλου των εγγράφων που τα μέρη προσκόμισαν κατά
τη συζήτηση, ο συνδυασμός των ως άνω παραστατικών στοιχείων που απαρτίζουν το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση είναι
πραγματικά ιδιαίτερος και δεν μπορεί να θεωρηθεί εντελώς συνηθισμένος. Έτσι, το χαρακτηριστικά κυλινδρικό σχήμα της φιάλης
φέρει πλάγιες αυλακώσεις, οι οποίες αφενός καλύπτουν πλήρως το κυρτό τμήμα της φιάλης, τονίζοντας το θολωτό και σφαιρικό τμήμα
του άνω τμήματός της και αφετέρου αναδεικνύονται από την παρουσία στο κάτω μέρος της φιάλης γραμμών αντίθετης φοράς, κατά
τρόπον ώστε το σύνολο να σχηματίζει ένα σχέδιο που προσελκύει την προσοχή και απομνημονεύεται εύκολα. Ο συνδυασμός αυτός προσδίδει,
επομένως, στη φιάλη μια ιδιαίτερη εμφάνιση, ικανή να προσελκύσει την προσοχή του ενδιαφερόμενου κοινού, το οποίο, καθώς ενδιαφέρεται
για τη συσκευασία των προϊόντων, θα έχει τη δυνατότητα να διακρίνει τα προϊόντα τα οποία αφορά η αίτηση από τα προϊόντα άλλης
εμπορικής προελεύσεως [βλ. συναφώς απόφαση του Πρωτοδικείου της 6ης Μαρτίου 2003, DaimlerChrysler κατά ΓΕΕΑ (μάσκα οχήματος),
Τ-128/01, η οποία δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψεις 46 και 48].
Περαιτέρω, πρέπει να τονιστεί ότι το τμήμα προσφυγών, εκτιμώντας ότι το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση στερείται διακριτικού
χαρακτήρα, δεν έλαβε υπόψη τη διατύπωση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 40/94, απ' όπου προκύπτει
ότι ένας ελάχιστος διακριτικός χαρακτήρας αρκεί, προκειμένου να μην έχει εφαρμογή ο απόλυτος λόγος απαραδέκτου που προβλέπει
το άρθρο αυτό [απόφαση του Πρωτοδικείου της 27ης Φεβρουαρίου 2002, υπόθεση Τ-34/00, Eurocool Logistik κατά ΓΕΕΑ (EUROCOOL),
Συλλογή 2002, σ. ΙΙ-683, σκέψη 39 και προπαρατεθείσα απόφαση
μάσκα οχήματος, σκέψη 49]. Ωστόσο, καθόσον το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση αποτελείται, όπως προαναφέρθηκε, από ένα συνδυασμό χαρακτηριστικών
εικονιστικών στοιχείων τα οποία το διακρίνουν από άλλα σχήματα φιαλών που διατίθενται στην αγορά για τα οικεία προϊόντα, θεωρείται
ότι το εν λόγω σήμα, στο σύνολό του, διαθέτει τον ελάχιστο απαιτούμενο διακριτικό χαρακτήρα.
Από το σύνολο των σκέψεων που προηγήθηκαν και χωρίς να απαιτείται απόφαση επί λοιπών επιχειρημάτων της προσφεύγουσας, συνάγεται
ότι το τμήμα προσφυγών κακώς θεώρησε ότι το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση στερείται διακριτικού χαρακτήρα κατά την
έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 40/94.
Επιβάλλεται, επομένως, να αναγνωριστεί η βασιμότητα του λόγου ακυρώσεως και να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη απόφαση.
Επί των δικαστικών εξόδων
Σύμφωνα με το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα έξοδα,
εφόσον υπήρχε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου.
Δεδομένου ότι το ΓΕΕΑ ηττήθηκε και η προσφεύγουσα υπέβαλε σχετικό αίτημα, πρέπει το ΓΕΕΑ να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ (τέταρτο τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Ακυρώνει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά
σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 12ης Ιουλίου 2002 (υπόθεση R 719/2000-4).
2)
Καταδικάζει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
Tiili
Mengozzi
Βηλαράς
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 3 Δεκεμβρίου 2003.
Ο Γραμματέας
Η Πρόεδρος
H. Jung
V. Tiili
–
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.