CELEX: 61987CJ0106
Απόφαση του Δικαστηρίου
Απόρριψη αγωγής αποζημιώσεως
Αποτέλεσμα επί των αγωγών αποζημιώσεως που ασκούνται ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων

για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
31 Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που υπέβαλε παρατηρήσεις στο Δικαστήριο δεν αποδίδονται. Δεδομένου ότι η παρούσα δίκη έχει, έναντι των διαδίκων της κύριας δίκης, το χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ' αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πέμπτο τμήμα),
κρίνοντας επί των ερωτημάτων που του υπέβαλε με απόφαση της 30ής Οκτωβρίου 1986 το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, αποφαίνεται:
1) Κατά το άρθρο 178 της Συνθήκης ΕΟΚ, το Δικαστήριο είναι αποκλειστικώς αρμόδιο να εκδικάζει αγωγές αποζημιώσεως που ασκούνται βάσει του άρθρου 215, δεύτερη παράγραφος, της Συνθήκης ΕΟΚ και στρέφονται κατά της Κοινότητας. Εξάλλου, τα εθνικά δικαστήρια είναι αρμόδια να εκδικάζουν αγωγές περί αποκαταστάσεως ζημιών που προξενούν στους ιδιώτες οι εθνικές αρχές κατά την εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου.
2) Η απόφαση του Δικαστηρίου της 19ης Σεπτεμβρίου 1985 (Αστερίς και λοιποί κατά Επιτροπής, 194 έως 206/83, Συλλογή 1985, σ. 2821), με την οποία απορρίφθηκαν οι αγωγές αποζημιώσεως που άσκησαν ορισμένες επιχειρήσεις παραγωγής τοματοπολτού κατά της Κοινότητας βάσει των άρθρων 178 και 215, δεύτερη παράγραφος, της Συνθήκης ΕΟΚ, δεν εμποδίζει τις ίδιες επιχειρήσεις να ασκήσουν αγωγή αποζημιώσεως κατά του ελληνικού δημοσίου στηριζόμενη σε άλλη βάση η οποία συνίσταται στην παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά των ίδιων των ελληνικών αρχών, έστω και αν αυτές ενεργούν στο πλαίσιο του κοινοτικού δικαίου.
3) Αποζημιώσεις τις οποίες οι εθνικές αρχές υποχρεούνται ενδεχομένως να καταβάλουν σε ιδιώτες προς αποκατάσταση ζημίας που τους προξένησαν δεν αποτελούν ενισχύσεις κατά την έννοια των άρθρων 92 και 93 της Συνθήκης ΕΟΚ.
4) Ο κανονισμός 381/86 της Επιτροπής, της 20ής Φεβρουαρίου 1986, σχετικά με πρόσθετη πληρωμή ενίσχυσης στην παραγωγή για ορισμένα μεγέθη συσκευασιών τοματοπολτού που είχαν παραχθεί από ελληνικές τομάτες κατά την περίοδο εμπορίας 1983/84, με τον οποίο χορηγήθηκε στις ελληνικές επιχειρήσεις πρόσθετη ενίσχυση που δεν τους είχε καταβληθεί λόγω τεχνικού σφάλματος του κανονισμού 1615/83 της Επιτροπής, της 15ης Ιουνίου 1983, περί καθορισμού των συντελεστών που πρέπει να εφαρμοστούν στο ποσό της ενισχύσεως στην παραγωγή για τον τοματοπολτό για την περίοδο εμπορίας 1983/84, ο οποίος ακυρώθηκε με την απόφαση του Δικαστηρίου της 19ης Σεπτεμβρίου 1985 (Ελληνική Δημοκρατία κατά Επιτροπής, 192/83, Συλλογή 1985, σ. 2802), δεν εμποδίζει τις οικείες επιχειρήσεις να ασκήσουν αγωγή κατά του ελληνικού δημοσίου περί αποκαταστάσεως κάθε ζημίας υπερβαίνουσας τα ποσά που καταβλήθηκαν αναδρομικά κατ' εφαρμογή του κανονισμού. Η αγωγή αυτή δεν μπορεί να έχει την ίδια βάση με τις αγωγές που απέρριψε το Δικαστήριο με την απόφαση της 19ης Σεπτεμβρίου 1985 (194 έως 206/83, προαναφερθείσα).