CELEX: 61988CJ0041
Υπάλληλοι
Επανένταξη κατόπιν αποσπάσεως

1. Η προσφυγή, έστω κι αν στρέφεται τυπικά κατά της αποφάσεως περί απορρίψεως της ενστάσεως υπαλλήλου έχει ως αποτέλεσμα να επιλαμβάνεται το Δικαστήριο της βλαπτικής πράξεως κατά της οποίας υποβλήθηκε η ένσταση (πάγια νομολογία, βλέπε απόφαση της 17ης Ιανουαρίου 1989, Vainker κατά Κοινοβουλίου, 293/87, Συλλογή 1989, σ. 23).
2. Το Δικαστήριο δεν είναι αρμόδιο να απευθύνει στη διοίκηση διαταγές στο πλαίσιο του ελέγχου νομιμότητας που στηρίζεται στο άρθρο 91 του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, και επομένως πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η αίτηση που ζητεί την έκδοση τέτοιας διαταγής. Οι υποχρεώσεις που επιβάλλονται στη διοίκηση μπορούν να απορρέουν μόνο από την ακύρωση μιας πράξεώς της, κατά το άρθρο 176 της Συνθήκης (πάγια νομολογία, βλέπε αποφάσεις της 26ης Ιανουαρίου 1989, Koutchoumoff κατά Επιτροπής, 224/87, Συλλογή 1989, σ. 99, και της 27ης Απριλίου 1989, Turner κατά Επιτροπής, 192/88, Συλλογή 1989, σ. 1017).
3. Η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή δεν μπορεί, με εσωτερική οδηγία ή άλλη παρόμοια πράξη, να αποκλίνει από τις επιτακτικές διατάξεις του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως (βλέπε την απόφαση της 10ης Δεκεμβρίου 1987, Del Plato και λοιποί κατά Επιτροπής, 181 έως 184/86, Συλλογή 1987, σ. 4991) ή να δημιουργεί υπέρ των υπαλλήλων δικαιώματα που μπορούν να οδηγήσουν σε κατάταξη αντίθετη προς τον κανονισμό υπηρεσιακής καταστάσεως.
4. Το άρθρο 29, παράγραφος 1, στοιχείο α), του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, σύμφωνα με το οποίο η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή πρέπει, για την πλήρωση των κενών θέσεων, να εξετάσει καταρχάς τις δυνατότητες προαγωγής και μεταθέσεως εντός του οργάνου, δεν αναγνωρίζει στους υπαλλήλους που συγκεντρώνουν τις προϋποθέσεις ώστε να δύνανται να προαχθούν το δικαίωμα για αυτόματη προαγωγή.
5. Το άρθρο 38 του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως δεν εξασφαλίζει στον υπάλληλο που έχει αποσπαστεί προς το συμφέρον της υπηρεσίας τη διατήρηση, κατά την επανένταξή του στη θέση που κατείχε προηγουμένως, του βαθμού που είχε και των αποδοχών που ελάμβανε στη θέση στην οποία είχε αποσπασθεί.
Διάδικοι
Στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-41/88 και C-178/88,
Mathilde Becker, υπάλληλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κάτοικος Pruem zur Lay, Van-der-Heyder-strasse 7, Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, εκπροσωπούμενη από τους Victor Biel και Aloyse May, δικηγόρους Λουξεμβούργου, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο του δεύτερου των προαναφερθέντων, 31, Grand-rue,
προσφεύγουσα στην υπόθεση C-41/88,
και
Josyane Starquit, υπάλληλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κάτοικος Λουξεμβούργου, εκπροσωπούμενη από τον Alex Schmitt, δικηγόρο Λουξεμβούργου, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο του προαναφερθέντος, 62, avenue Guillaume,
προσφεύγουσα στην υπόθεση C-178/88,
κατά
Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, εκπροσωπουμένου από τους F. Pasetti Bombardella, jurisconsultum, M. Peter, προϊστάμενο τμήματος της νομικής υπηρεσίας, και D. Petersheim, μέλος της νομικής υπηρεσίας, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την έδρα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Kirchberg,
καθού,
που έχει ως αντικείμενο την ακύρωση των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 12ης Νοεμβρίου 1987 και της 30ής Μαρτίου 1988 περί αποκαταστάσεως της σταδιοδρομίας των προσφευγουσών μετά την επανένταξή τους,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (δεύτερο τμήμα)
συγκείμενο από τους O. Due, πρόεδρο, F. A. Schockweiler, πρόεδρο τμήματος, G. F. Mancini, δικαστή,
(το σκεπτικό παραλείπεται)
αποφασίζει:
Διατακτικό
1) Απορρίπτει τις προσφυγές.
2) Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.