CELEX: 61989CJ0291
Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο
Προσφυγή ακυρώσεως στρεφόμενη κατά της μειώσεως μιας χρηματοδοτικής συνδρομής που είχε αρχικά εγκριθεί

Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 21 Σεπτεμβρίου 1989, η εταιρία Interhotel ζήτησε, δυνάμει του άρθρου 173, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΟΚ, την ακύρωση αποφάσεως της Επιτροπής, της 19ης Ιουλίου 1989, αφο-ρώσας μείωση της χρηματοδοτικής συνδρομής την οποία το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο ( στο εξής: Ταμείο ) είχε αρχικά δεχθεί να χορηγήσει για ένα σχέδιο εκπαιδευτικού προγράμματος το οποίο είχε υποβληθεί για λογαριασμό της προσφεύγουσας.
Κατά το άρθρο 1; παράγραφος 2, στοιχείο α, της από 17 Οκτωβρίου 1983 αποφάσεως 83/516/ΕΟΚ του Συμβουλίου, για την αποστολή του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου (
ΕΕ L 289, σ. 38
), το Ταμείο συμμετέχει στη χρηματοδότηση προγραμμάτων επαγγελματικής κατάρτισης και επαγγελματικού προσανατολισμού.
Εφόσον το Ταμείο εγκρίνει αίτηση χορηγήσεως συνδρομής καταβάλλει, κατά το άρθρο 5, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2950/83 του Συμβουλίου, της 17ης Οκτωβρίου 1983, για την εφαρμογή της απόφασης 83/516/ΕΟΚ (
ΕΕ L 289, σ. 1
, στο εξής: ο κανονισμός), προκαταβολή ύψους 50% της σχετικής συνδρομής κατά την ημερομηνία που έχει προβλεφθεί για την έναρξη των εκπαιδευτικών προγραμμάτων. Δυνάμει της παραγράφου 4 του ίδιου άρθρου, οι αιτήσεις για την καταβολή του υπολοίπου περιέχουν λεπτομερή έκθεση για το περιεχόμενο, τα αποτελέσματα και τις οικονομικές πλευρές του σχετικού προγράμματος.
Το άρθρο 6, παράγραφος 1, του κανονισμού ορίζει ότι, όταν η συνδρομή του Ταμείου δεν χρησιμοποιείται σύμφωνα με τους όρους που καθορίζονται από την εγκριτική απόφαση, η Επιτροπή μπορεί να αναστείλει, να μειώσει ή να καταργήσει τη συνδρομή αυτή, αφού δώσει στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος την ευκαιρία να υποβάλει τις παρατηρήσεις του. Κατά την παράγραφο 2 του άρθρου αυτού, τα καταβληθέντα ποσά που δεν χρησιμοποιήθηκαν σύμφωνα με τους όρους που καθορίζονται από την εγκριτική απόφαση αναζητούνται και το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος είναι επικουρικά υπεύθυνο προς επιστροφή των ποσών που καταβλήθηκαν αχρεωστήτως όταν πρόκειται για προγράμματα για τα οποία έχει παράσχει σχετική εγγύηση δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 2, της προαναφερθείσας αποφάσεως 83/516.
Το γραφείο του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου ( στο εξής: ΓΕΚΤ) στη Λισσαβώνα υπέβαλε εξ ονόματος της Πορτογαλικής Δημοκρατίας και υπέρ της προσφεύγουσας εταιρίας αίτηση στις υπηρεσίες του Ταμείου περί χορηγήσεως χρηματοδοτικής συνδρομής.
Το σχέδιο εκπαιδευτικών προγραμμάτων για το οποίο ζητήθηκε η συνδρομή εγκρίθηκε με απόφαση της Επιτροπής, υπό την επιφύλαξη ορισμένων τροποποιήσεων όσον αφορά το ύψος της συνδρομής και τον αριθμό των ατόμων που θα ελάμβαναν μέρος σ' αυτό το πρόγραμμα. Η απόφαση αυτή γνωστοποιήθηκε στο ΓΕΚΤ, κατόπιν δε το εν λόγω γραφείο τις κοινοποίησε στην προσφεύγουσα.
Όταν ολοκληρώθηκε η εκτέλεση του εκπαιδευτικού προγραμμάτος, η προσφεύγουσα υπέβαλε στο ΓΕΚΤ τα έγγραφα τα οποία αποδείκνυαν ότι το πρόγραμμα όντως πραγματοποιήθηκε, τις τελικές αιτήσεις για την καταβολή του υπολοίπου ποσού και την έκθεση περί ποσοτικής και ποιοτικής εκτιμήσεως που προβλέπεται στο άρθρο 5, παράγραφος 4, του κανονισμού.
Κατ' εφαρμογή του άρθρου αυτού η Πορτογαλική Δημοκρατία βεβαίωσε το υποστατό και τη λογιστική ακρίβεια των στοιχείων που περιελάμβαναν οι αιτήσεις πληρωμής και τις απέστειλε στην Επιτροπή.
Κατόπιν εξετάσεως της αιτήσεως περί καταβολής του υπολοίπου, η Επιτροπή εντόπισε ορισμένες δαπάνες μη δυνάμενες να τύχουν της τελικής εγκρίσεως. Κατά συνέπεια, με την προσβαλλόμενη απόφαση, που γνωστοποιήθηκε στο ΓΕΚΤ και κοινοποιήθηκε από το γραφείο αυτό στην προσφεύγουσα, η Επιτροπή κατέληξε στο ότι η προσφεύγουσα δεν εδικαιούτο να λάβει οποιοδήποτε ποσό ως υπόλοιπο και κατάργησε μέρος της καταβληθείσας συνδρομής, επέβαλε δε την επιστροφή ορισμένου ποσού.
Η προσφεύγουσα προέβαλε προς στήριξη της στρεφόμενης κατά της αποφάσεως αυτής προσφυγής ακυρώσεως δύο λόγους, βασιζόμενους στην έλλειψη αιτιολογίας της προσβαλλομένης αποφάσεως και στην παράβαση της σχετικής με τη λειτουργία του Ταμείου κανονιστικής ρυθμίσεως.
Στην έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση αναπτύσσονται διεξοδικώς η εξέλιξη της διαδικασίας και οι λόγοι και τα επιχειρήματα των διαδίκων. Τα στοιχεία αυτά της δικογραφίας δεν επαναλαμβάνονται κατωτέρω παρά μόνον καθόσον απαιτείται για τη συλλογιστική του Δικαστηρίου.
Προκύπτει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση κοινοποιήθηκε από την Επιτροπή στις αρμόδιες πορτογαλικές αρχές υπό τη μορφή αιτιολογημένης πράξεως, με την οποία τους ανακοινώθηκε στην ουσία ότι, δυνάμει του άρθρου 6, παράγραφος 1, του κανονισμού, η συνδρομή του Ταμείου μειώθηκε σε σχέση με το αρχικά εγκριθέν ποσό.
Υπό τις συνθήκες αυτές, η επίδικη απόφαση περί μειώσεως της σχετικής συνδρομής, αν και απευθύνθηκε στην Πορτογαλική Δημοκρατία, αφορά άμεσα και ατομικά την προσφεύγουσα υπό την έννοια του άρθρου 173, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης, καθόσον τη στερεί από ένα μέρος της συνδρομής που είχε αρχικά εγκριθεί, χωρίς να έχει το κράτος μέλος ίδια εξουσία εκτιμήσεως επ' αυτού.
Κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου, το Δικαστήριο μπορεί να εξετάζει αυτεπαγγέλτως την ύπαρξη παραβάσεως ουσιώδους τύπου (βλ. αποφάσεις της 21ης Δεκεμβρίου 1954,
1/54, Γαλλία κατά Ανωτάτης Αρχής, Rec. 1954, σ. 7
·
2/54, Ιταλία κατά Ανωτάτης Αρχής, Rec. 1954, σ. 73
και της 20ής Μαρτίου 1959,
18/57, Noid κατά Ανωτάτης Αρχής, Rec. 1959, σ. 89
).
Δεν αμφισβητείται ότι, πριν από τη λήψη της επίδικης αποφάσεως, η Επιτροπή δεν παρέσχε στην Πορτογαλική Δημοκρατία τη δυνατότητα να υποβάλει τις παρατηρήσεις της, παραβιάζοντας έτσι την υποχρέωση που της επιβάλλεται σαφώς από το άρθρο 6, παράγραφος 1, του κανονισμού.
Διαπιστώνεται εξάλλου ότι το Ταμείο έρχεται σε άμεση επαφή μόνο με το κράτος μέλος ( βλ. αποφάσεις της 15ης Μαρτίου 1984,
310/81, EISS κατά Επιτροπής, Συλλογή 1984, σ. 1341, σκέψη 15
), το οποίο καθίσταται συνυπεύθυνο όσον αφορά τις υποβαλλόμενες αιτήσεις, καθόσον βεβαιώνει το υποστατό και τη λογιστική ακρίβεια των στοιχείων που περιλαμβάνονται στις αιτήσεις καταβολής του υπολοίπου, το δε κράτος μέλος μπορεί να κληθεί να βεβαιώσει το αίσιο πέρας των εκπαιδευτικών προγραμμάτων.
Λαμβανομένης υπόψη της αποφασιστικής αναμείξεως του και της σημασίας των ευθυνών που αναλαμβάνει για την υποβολή και τον έλεγχο της χρηματοδοτήσεως των εκπαιδευτικών προγραμμάτων, η δυνατότητα του ενδιαφερομένου κράτους μέλους να υποβάλλει τις παρατηρήσεις του πριν από τη λήψη οριστικής αποφάσεως περί μειώσεως της συνδρομής αποτελεί ουσιώδη τύπο, η μη τήρηση του οποίου συνεπάγεται την ακυρότητα της προσβαλλομένης αποφάσεως.
Κατά συνέπεια, η επίδικη απόφαση περί μειώσεως πρέπει να ακυρωθεί, χωρίς να είναι αναγκαίο να εξεταστούν οι λόγοι ακυρώσεως που επικαλείται η προσφεύγουσα.
Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπήρξε σχετικό αίτημα. Επειδή η Επιτροπή ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.

Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (δεύτερο τμήμα)
αποφασίζει:

1)
Ακυρώνει την απόφαση της 19ης Ιουλίου 1989 με την οποία απορρίφθηκαν δαπάνες συνολικού ύψους 62479600 ESC που αφορούσαν την αίτηση παροχής συνδρομής υπ' αριθ. 870840/Ρ1, η οποία υποβλήθηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο.

2)
Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

O'Higgins
Mancini
Schockweiler
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 7 Μαΐου 1991.
Ο Γραμματέας
J.- G. Giraud
Ο Πρόεδρος του δευτέρου τμήματος
Τ. F. O'Higgins
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική.