CELEX: 61988CJ0008
ΕΓΤΠΕ
Μη αναγνώριση δαπανών

Με δικόγραφο που κατέθεσε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 12 Ιανουαρίου 1988, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας ζήτησε, δυνάμει του άρθρου 173, πρώτο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΟΚ, την ακύρωση της αποφάσεως 87/541/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 21ης Οκτωβρίου 1987, για την τροποποίηση των αποφάσεων 87/468/ΕΟΚ και 87/469/ΕΟΚ σχετικά με την εκκαθάριση των λογαριασμών των κρατών μελών όσον αφορά τις δαπάνες που χρηματοδοτούνται από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (στο εξής: ΕΓΤΠΕ), τμήμα « Εγγυήσεων », για τα οικονομικά έτη 1984 και 1985 (
ΕΕ L 324, σ. 32
), κατά το μέτρο που με την απόφαση αυτή δεν ελήφθησαν υπόψη, όσον αφορά την κοινοτική χρηματοδότηση, ορισμένα ποσά που η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας είχε καταβάλει ως πριμοδοτήσεις, προβλεπόμενες από την κοινοτική νομοθεσία, στους παραγωγούς πρόβειου κρέατος και για τη διατήρηση των αγελών θηλαζουσών αγελάδων, όσον αφορά τα προαναφερθέντα οικονομικά έτη.
Στις αποφάσεις 87/468 και 87/469, η εκκαθάριση των λογαριασμών δεν αφορούσε ορισμένες δαπάνες της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, ως προς τις οποίες είχε κριθεί αναγκαία η διενέργεια συμπληρωματικών ελέγχων. Η βαλλόμενη πράξη αφορά τις δαπάνες αυτές.
Η μη αναγνώριση με την προσβαλλόμενη απόφαση, μετά απ' αυτούς τους συμπληρωματικούς ελέγχους, των πριμοδοτήσεων για παραγωγούς προβείου κρέατος αφορά αποκλειστικώς το ομόσπονδο κράτος της Ρηνανίας-Βόρειας Βεστφαλίας και αντιστοιχεί σε ποσό 1681980,64 γερμανικών μάρκων ( DM ) για το 1984 και 1596934, 47 DM για το 1985, ενώ η μη αναγνώριση πριμοδοτήσεων για τη διατήρηση αγελών θηλαζουσών αγελάδων δεν αφορά παρά τα ομόσπονδα κράτη της Ρηνανίας-Βόρειας Βεστφαλίας, Βάδης-Βυρτεμβέργης και Βαυαρίας, και αντιστοιχεί στα ποσά των 222376,22 DM για το 1984 και των 182636,48 DM για το 1985.
Η πριμοδότηση για τους παραγωγούς προβείου κρέατος προβλέπεται στο άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1837/80 του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1980, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του προβείου κρέατος ( ΕΕ ειδ. έκδ. 03/029, σ. 150 ).
Κατά τον κανονισμό ( ΕΟΚ) 872/84 του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 1984, για τη θέσπιση γενικών κανόνων σχετικά με τη χορήγηση πριμοδότησης υπέρ των παραγωγών προβείου κρέατος και για την κατάργηση του κανονισμού ( ΕΟΚ ) 2643/80 (
ΕΕ L 90, σ. 40
), ο αιτών την εν λόγω πριμοδότηση πρέπει να διαθέτει, από την 1η Απριλίου 1984, δέκα τουλάχιστον προβατίνες, ενώ για την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου μέχρι την 31η Μαρτίου 1984 ο ελάχιστος αριθμός προβατίνων είχε καθοριστεί από τα κράτη μέλη.
Ο κανονισμός ( ΕΟΚ ) 3007/84 της Επιτροπής, της 26ης Οκτωβρίου 1984, περί λεπτομερειών εφαρμογής της εν λόγω πριμοδοτήσεως (
ΕΕ L 283, σ. 28
), προβλέπει, στο άρθρο του 2, ότι ο αιτών πρέπει να έχει διατηρήσει στην εκμετάλλευση του, μετά τα τέλη Οκτωβρίου 1984, τον αριθμό των προβατίνων για τις οποίες ζητείται η πριμοδότηση επί εκατό τουλάχιστον ημέρες από τις 30 Απριλίου εκάστου έτους. Η υποχρέωση αυτή δεν ίσχυσε για το οικονομικό έτος 1984.
Όσον αφορά την πριμοδότηση για τη διατήρηση αγελών θηλαζουσών αγελάδων, η πριμοδότηση αυτή θεσπίστηκε με τον κανονισμό ( ΕΟΚ ) 1357/80 του Συμβουλίου, της 5ης Ιουνίου 1980 ( ΕΕ ειδ. έκδ. 03/028, σ. 194 ).
Σύμφωνα με τον κανονισμό αυτό, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1417/81 του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 1981 (
ΕΕ L 142, σ. 4
), οι θηλάζουσες αγελάδες για τις οποίες ζητείται η εν λόγω πριμοδότηση πρέπει να ανήκουν σε κάποιο γένος ζώων προοριζόμενο για την παραγωγή κρέατος το οποίο να μνημονεύεται στον κανονισμό. Εξάλλου, ο αιτών πρέπει να αποδεικνύει, κατά τρόπο ικανοποιητικό για την αρμόδια αρχή, « ότι την ημέρα της καταθέσεως της αιτήσεως δεν πωλεί γάλα ούτε γαλακτοκομικά προϊόντα προερχόμενα από τη δική του εκμετάλλευση » και να αναλαμβάνει την υποχρέωση να μην πωλεί ούτε γάλα ούτε γαλακτοκομικά προϊόντα επί δώδεκα μήνες από την ημέρα καταθέσεως της αιτήσεως καθώς και να διατηρεί στην εκμετάλλευση του, το λιγότερο επί έξι μήνες από την ίδια ημέρα, αριθμό θηλαζουσών αγελάδων ίσο τουλάχιστον προς εκείνον για τον οποίο χορηγήθηκε η πριμοδότηση.
Δυνάμει των συνδυασμένων διατάξεων του εν λόγω κανονισμού και της οδηγίας 72/159/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Απριλίου 1972, περί του εκσυγχρονισμού των γεωργικών εκμεταλλεύσεων (
ABI. L 96, σ. 1
), ο αιτών την πριμοδότηση πρέπει προσέτι να εκμεταλλεύεται ατομικώς και κατά κύριο επάγγελμα μια γεωργική εκμετάλλευση, να είναι δηλαδή πρόσωπο του οποίου το τμήμα του εισοδήματος του που προέρχεται από τη γεωργική του εκμετάλλευση να είναι ίσο ή ανώτερο του 50 ο/ο του συνολικού του εισοδήματος.
Στην έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση αναπτύσσονται διεξοδικώς τα πραγματικά περιστατικά της υποθέσεως, η εξέλιξη της διαδικασίας, το νομοθετικό πλαίσιο καθώς και οι ισχυρισμοί και επιχειρήματα των διαδίκων. Τα στοιχεία αυτά της δικογραφίας δεν επαναλαμβάνονται κατωτέρω παρά μόνο κατά το μέτρο που απαιτείται για τη συλλογιστική του Δικαστηρίου.
Η άρνηση, μέσω της προσβαλλομένης πράξεως, της Επιτροπής να λάβει υπόψη, για κοινοτική χρηματοδότηση, τα ποσά των εν λόγω πριμοδοτήσεων αιτιολογείται από τις προσαπτόμενες στις γερμανικές αρχές πλημμέλειες. Οι πλημμέλειες αυτές συνίστανται, γενικώς, στην έλλειψη του κατάλληλου συστήματος διοικητικών και επιτόπιων ελέγχων καθώς και στην έλλειψη αποδείξεων ως προς το ότι ορισμένοι διοικητικοί και επιτόπιοι έλεγχοι διενεργήθηκαν κατά τρόπο ικανοποιητικό.
Τα συστήματα ελέγχου περί των οποίων πρόκειται δεν έχουν θεσπιστεί στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κατά τρόπο ομοιόμορφο για ολόκληρη την επικράτεια μέσω αποφάσεων της ομοσπονδιακής κυβερνήσεως, αλλά υπεύθυνα γι' αυτά είναι τα ομόσπονδα κράτη. Η Επιτροπή προσάπτει στις ομοσπονδιακές αρχές ότι δεν παρέσχον στα ομόσπονδα κράτη λεπτομερείς οδηγίες ως προς τη φύση και τη συχνότητα των ελέγχων με τους οποίους μπορεί να διασφαλίζεται η τήρηση των προϋποθέσεων που τίθενται από την κοινοτική νομοθεσία για τη χορήγηση των επίμαχων πριμοδοτήσεων. Η Επιτροπή προσάπτει στα ομόσπονδα κράτη ότι ούτε καθόρισαν ούτε εφάρμοσαν κατάλληλα μέτρα ελέγχου.
Συναφώς, επιβάλλεται η παρατήρηση ότι στις αρχές γενικώς των κρατών μελών, είτε πρόκειται για αρχές της κεντρικής κυβερνήσεως του κράτους, είτε για αρχές ομόσπονδου κράτους, είτε για άλλες αρχές τμημάτων του εθνικού εδάφους, απόκειται η διασφάλιση, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους, της τηρήσεως των κανόνων του κοινοτικού δικαίου. Αντιθέτως, δεν εναπόκειται στην Επιτροπή να αποφαίνεται επί της κατανομής των αρμοδιοτήτων μέσω των θεσμικών κανόνων κάθε κράτους μέλους και επί των υποχρεώσεων που μπορεί να εμπίπτουν αντίστοιχα στις αρχές της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας και στις αρχές των ομόσπονδων κρατών. Το εν λόγω κοινοτικό όργανο μπορεί να ελέγχει μόνον αν όλα τα μέτρα εποπτείας και ελέγχου που έχουν θεσπιστεί βάσει των διαδικασιών που προβλέπονται σε μια εθνική έννομη τάξη είναι αρκούντως αποτελεσματικά ώστε να καθίσταται δυνατή η ορθή εφαρμογή των κοινοτικών επιταγών.
Κατά συνέπεια, δεν παρίσταται ανάγκη να ερευνηθεί αν η ομοσπονδιακή κυβέρνηση είχε δώσει, όπως υποστηρίζει, επαρκείς οδηγίες στα ομόσπονδα κράτη, αλλά πρέπει να εξεταστούν οι προβαλλόμενοι με την προσφυγή ισχυρισμοί κατά των αιτιάσεων της Επιτροπής όσον αφορά την έλλειψη κανόνων σχετικών με τον τρόπο ελέγχου της τηρήσεως των οριζομένων από την κοινοτική νομοθεσία προϋποθέσεων, την έλλειψη εμπεριστατωμένων διοικητικών ελέγχων και συγκεκριμένης εποπτείας των εξαρτημένων εκτελεστικών υπηρεσιών, την έλλειψη ή το ανεπαρκές των συγκεκριμένων οδηγιών προς τους επιφορτισμένους με επιτόπιους ελέγχους υπαλλήλους, την ανυπαρξία οποιασδήποτε προβλέψεως όσον αφορά τη συχνότητα των επιβαλλομένων αυτών ελέγχων και την έλλειψη οποιασδήποτε γραπτής εκθέσεως όσον αφορά τις επιτόπου διενεργηθείσες επιθεωρήσεις και τα αποτελέσματα τους. Δυνάμει των ισχυουσών στον οικείο τομέα κοινοτικών διατάξεων, οι σχετικές υποχρεώσεις αποτελούν τις ελάχιστες προϋποθέσεις.
Με τον κύριο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι οι κατ' αυτόν τον τρόπο διατυπωθείσες από την Επιτροπή προϋποθέσεις αποτελούν για τα κράτη μέλη πρόσθετες υποχρεώσεις που δεν απορρέουν από τους διέποντες τον σχετικό τομέα κοινοτικούς κανόνες ούτε μπορούν, επομένως, να αποτελούν έγκυρο κριτήριο για την εκτίμηση του τρόπου κατά τον οποίο τα επίμαχα τρία συστήματα επιδοτήσεων εφαρμόστηκαν στα εν λόγω τρία ομόσπονδα κράτη.
Συναφώς πρέπει να υπογραμμιστεί ότι, έστω και αν η προαναφερθείσα σχετική κοινοτική νομοθεσία δεν επιβάλλει ρητώς στα κράτη μέλη τη θέσπιση μέτρων εποπτείας και ελέγχου όπως αυτά που αναφέρει η Επιτροπή, εξίσου αληθές είναι ότι η υποχρέωση αυτή απορρέει εμμέσως από το γεγονός ότι, δυνάμει της εν λόγω νομοθεσίας, στα κράτη μέλη εναπόκειται η εφαρμογή των εν λόγω συστημάτων πριμοδοτήσεως και η οργάνωση του συστήματος ελέγχου και εποπτείας.
Πιο συγκεκριμένα, πρέπει εν προκειμένω να υπομνηστεί ότι με το άρθρο 8 του κανονισμού ( ΕΟΚ ) 729/70 του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 1970, περί χρηματοδοτήσεως της κοινής γεωργικής πολιτικής ( ΕΕ ειδ. έκδ. 03/005, σ. 93 ), επιβάλλεται στα κράτη μέλη η γενική υποχρέωση λήψεως των μέτρων που είναι αναγκαία για τη διασφάλιση της πραγματοποιήσεως και του νομότυπου των χρηματοδοτούμενων από το ΕΓΤΠΕ πράξεων, για την πρόληψη και δίωξη των πλημμελειών και την ανάκτηση των απολεσθέντων λόγω πλημμελειών ή αμελειών ποσών εξάλλου, κατά το άρθρο 9 του ίδιου κανονισμού, τα κράτη μέλη θέτουν στη διάθεση της Επιτροπής όλα τα αναγκαία για την εύρυθμη λειτουργία του ΕΓΤΠΕ στοιχεία και λαμβάνουν κάθε μέτρο ικανό να διευκολύνει τους ελέγχους που η Επιτροπή κρίνει χρήσιμους.
Εκτός από τις γενικές αυτές διατάξεις, πρέπει να επισημανθεί, όσον αφορά τις πριμοδοτήσεις προς τους παραγωγούς προβείου κρέατος, ότι το άρθρο 5 του προαναφερθέντος κανονισμού 3007/84, ορίζει ότι, πριν από τη λήξη της ανωτέρω καθορισθείσας περιόδου των εκατό ημερών, « ... οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών προβαίνουν σε διοικητικούς ελέγχους που συμπληρώνονται με συστηματικές ή δειγματοληπτικές επιτόπιες επιθεωρήσεις του αριθμού των επιλέξιμων προβατίνων που δηλώθηκαν όταν ζητήθηκε η πριμοδότηση ».
Όσον αφορά τις πριμοδοτήσεις για τη διατήρηση των αγελών θηλαζουσών αγελάδων, το άρθρο 4, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1244/82 της Επιτροπής, της 19ης Μαΐου 1982, περί των λεπτομερειών εφαρμογής του καθεστώτος πριμοδοτήσεων προς διατήρηση των αγελών θηλαζουσών αγελάδων (
ΕΕ L 143, σ. 20
), επιβάλλει στις επιφορτισμένες από κάθε κράτος μέλος αρμόδιες αρχές την υποχρέωση να προβαίνουν σε διοικητικούς ελέγχους, συμπληρούμενους από επιτόπιες, δειγματοληπτικές ή, εν ανάγκη, συστηματικές επιθεωρήσεις.
Από τις διατάξεις αυτές, θεωρούμενες υπό το φως της υποχρεώσεως της θεμιτής με την Επιτροπή συνεργασίας, που έχει καθιερωθεί με το άρθρο 5 της Συνθήκης, όσον αφορά, ειδικότερα, την ορθή χρησιμοποίηση των κοινοτικών πόρων, απορρέει ότι τα κράτη μέλη υποχρεούνται να οργανώσουν ένα σύνολο διοικητικών και επιτόπιων ελέγχων για να καταστεί δυνατή η διασφάλιση της ορθής τηρήσεως των ουσιαστικών και τυπικών προϋποθέσεων χορηγήσεως των εν λόγω πριμοδοτήσεων.
Εφόσον δεν έχει γίνει μια τέτοια συνολική οργάνωση ή εφόσον αυτή που έχει θεσπιστεί από ένα κράτος μέλος είναι ανεπαρκής σε σημείο που να επιτρέπει να υφίστανται αμφιβολίες ως προς την τήρηση των προϋποθέσεων που έχουν τεθεί για τη χορήγηση των εν λόγω πριμοδοτήσεων, δικαιολογημένα η Επιτροπή δεν αναγνωρίζει ορισμένες από τις δαπάνες του οικείου κράτους μέλους.
Κατά συνέπεια, ο λόγος ακυρώσεως του προσφεύγοντος κράτους, κατά τον οποίο οι απαιτήσεις της Επιτροπής έναντι των κρατών μελών αποτελούν υποχρεώσεις μη επιβαλλόμενες από την ανωτέρω κοινοτική νομοθεσία, δεν είναι βάσιμος.
Πρέπει, ωστόσο, να διευκρινιστεί ότι η Επιτροπή υποχρεούται πάντοτε να δικαιολογεί την απόφαση της με την οποία διαπιστώνει την έλλειψη ή το ανεπαρκές των θεσπισμένων από τα οικεία κράτη μέλη ελέγχων.
Υπό το φως ακριβώς των θεωρήσεων αυτών, πρέπει να εξεταστούν, εν προκειμένω, οι λόγοι της προσφυγής που στρέφονται κατά των τμημάτων της προσβαλλομένης πράξεως που αφορούν την εφαρμογή των εν λόγω συστημάτων πριμοδοτήσεων στα τρία σχετικά ομόσπονδα κράτη.
Αναφορικά με τα ποσά της πριμοδοτήσεως υπέρ των παραγωγών πρόβειου κρέατος όσον αφορά το ομόσπονδο κράτος της Ρηνανίας-Βόρειας Βεστφαλίας, που δεν αναγνωρίστηκαν με την προσβαλλόμενη πράξη, η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι, κατά τη διενεργηθείσα από τους υπαλλήλους της επιθεώρηση, οι αρμόδιες αρχές του ομόσπονδου αυτού κράτους δεν ήταν καν σε θέση να παράσχουν στοιχεία ούτε ως προς την ενδεχόμενη ύπαρξη συστήματος διοικητικών ελέγχων ούτε ως προς τον τρόπο διενεργείας των επιβαλλομένων επιτοπίων ελέγχων.
Οι αρχές αυτές δεν ήταν σε θέση να παράσχουν στοιχεία σχετικά με τον τρόπο εξετάσεως των αιτήσεων για πριμοδοτήσεις, την ένταση των επιτόπιων ελέγχων, την έλλειψη καταρτίσεως γραπτών εκθέσεων μετά τους τυχόν διενεργηθέντες ελέγχους και το σύστημα επικοινωνίας μεταξύ των εποπτευουσών αρχών και των εχόντων εκτελεστικό ρόλο τοπικών υπαλλήλων.
Η προσφεύγουσα κυβέρνηση, χωρίς να αντικρούει τις διαπιστώσεις αυτές διά της προσκομίσεως αποδείξεων, περιορίζεται στο να υποστηρίζει ότι, στην πραγματικότητα, διενεργήθηκαν διοικητικοί καθώς και επιτόπιοι έλεγχοι και ότι η μη κατάρτιση γραπτών εκθέσεων αποδεικνύει ότι οι επιφορτισμένοι με τον έλεγχο υπάλληλοι δεν διαπίστωσαν πλημμέλειες, εφόσον γραπτές εκθέσεις συντάσσονται μόνον όταν είναι κάτι τέτοιο αναγκαίο, δηλαδή σε περίπτωση πλημμελειών.
Συναφώς πρέπει να παρατηρηθεί ότι το προσφεύγον κράτος δεν απέδειξε ότι οι διαπιστώσεις της Επιτροπής ήταν ανακριβείς. Οι διαπιστώσεις αυτές αποτελούν στοιχεία ικανά να γεννήσουν σοβαρές αμφιβολίες όσον αφορά τη θέσπιση ενός κατάλληλου και αποτελεσματικού συνόλου μέτρων εποπτείας και ελέγχου των προϋποθέσεων χορηγήσεως πριμοδοτήσεων στο οικείο ομόσπονδο κράτος.
Κατόπιν των σκέψεων αυτών, οι λόγοι ακυρώσεως της προσφυγής σχετικά με τη μη αναγνώριση, για κοινοτική χρηματοδότηση, των ποσών που καταβλήθηκαν ως πριμοδοτήσεις στους παραγωγούς πρόβειου κρέατος στη Ρηνανία-Βόρεια Βεστφαλία, για τα οικονομικά έτη 1984 και 1985, πρέπει να απορριφθούν.
Όσον αφορά την πριμοδότηση για τη διατήρηση αγελών θηλαζουσών αγελάδων, από την προσβαλλόμενη πράξη, τη δικογραφία καθώς και την ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία προκύπτει ότι οι αιτιάσεις κατά των τριών προναφερθέντων ομόσπονδων κρατών αφορούν ειδικότερα τα τέσσερα κατωτέρω σημεία, καθένα από τα οποία συνιστά, κατά την Επιτροπή, συγκεκριμένη παράλειψη τηρήσεως των απαιτούμενων για τη χορήγηση της πριμοδοτήσεως προϋποθέσεων.
Πρώτον, στα τρία εν λόγω ομόσπονδα κράτη, δεν υπάρχουν κανόνες όσον αφορά τον τρόπο επιτόπιου υπολογισμού του αριθμού των θηλαζουσών αγελάδων που διαθέτει μια εκμετάλλευση ώστε να καθίσταται πράγματι δυνατή η τήρηση της υποχρεώσεως σχετικά με τη διατήρηση επί έξι μήνες αριθμού θηλαζουσών αγελάδων τουλάχιστον ίσου προς αυτόν για τον οποίο χορηγήθηκε η πριμοδότηση.
Δεύτερον, ήταν ανάγκη να προβλεφθεί η κατάρτιση γραπτών εκθέσεων επί των αποτελεσμάτων των επιτόπου διενεργηθέντων ελέγχων τέτοια πρόβλεψη επίσης δεν υφίσταται σε κανένα από τα τρία εν λόγω ομόσπονδα κράτη.
Τρίτον, έπρεπε να έχουν θεσπιστεί στα τρία αυτά ομόσπονδα κράτη κανόνες όσον αφορά τον έλεγχο της τηρήσεως της υποχρεώσεως που αναλαμβάνει ο αιτών την πριμοδότηση να μην πωλεί ούτε γάλα ούτε γαλακτοκομικά προϊόντα επί δώδεκα μήνες από την ημερομηνία καταθέσεως της αιτήσεως του.
Τέλος, έπρεπε να υφίστανται, επίσης, κανόνες σχετικά με τον έλεγχο της προϋποθέσεως ότι ο αιτών την πριμοδότηση πρέπει να εκμεταλλεύεται ατομικώς και κατά κύριο επάγγελμα μια γεωργική εκμετάλλευση, δηλαδή να αντλεί το 50 % τουλάχιστον των εισοδημάτων του από τη γεωργική του εκμετάλλευση.
Η προσφεύγουσα αμφισβητεί ότι υποχρεούνταν να θεσπίσει κανόνες όπως αυτοί τους οποίους αναφέρει η Επιτροπή.
Βάσει των γενικών σκέψεων που αναπτύχθηκαν ανωτέρω, πρέπει συναφώς να επισημανθεί ότι η κοινοτική νομοθεσία, χωρίς να φθάνει μέχρι του σημείου να αναγκάζει τα κράτη μέλη να θεσπίζουν λεπτομερείς και άκαμπτους κανόνες στον σχετικό τομέα, επιβάλλει, ωστόσο, την υποχρέωση εισαγωγής μιας κατάλληλης δέσμης μέτρων όπου περιέχονται συγκεκριμένες κατευθυντήριες γραμμές προς τους επιφορτισμένους με τις επιτόπιες επιθεωρήσεις υπαλλήλους.
Εν προκειμένω, ένα τέτοιο σύνολο μέτρων πρέπει να περιλαμβάνει κανόνες σχετικά με τον τρόπο υπολογισμού του αριθμού των θηλαζουσών αγελάδων που διαθέτει μια γεωργική εκμετάλλευση, της εντάσεως των επιβαλλομένων ελέγχων καθώς και τα κριτήρια σχετικά με την επιλογή των προς επιθεώρηση εκμεταλλεύσεων. Το εν λόγω σύνολο μέτρων πρέπει επίσης να προβλέπει την κατάρτιση γραπτής εκθέσεως για τα αποτελέσματα των επιτόπου διενεργούμενων επιθεωρήσεων. Ελλείψει τέτοιας οργανώσεως, ο προβλεπόμενος από το άρθρο 4, παράγραφος 1, του προαναφερθέντος κανονισμού 1244/82 έλεγχος θα εστερείτο περιεχομένου και ο έλεγχος που πρέπει στη συνέχεια να διενεργηθεί από την Επιτροπή θα καθίστατο ουσιαστικώς αδύνατος.
Κατά συνέπεια, ο λόγος ακυρώσεως κατά τον οποίο η Επιτροπή αβασίμως θεώρησε τις ανωτέρω διατυπωθείσες υποχρεώσεις ως προϋποθέσεις απορρέουσες από τη σχετική κοινοτική νομοθεσία δεν μπορεί να γίνει δεκτός.
Στη συνέχεια, η γερμανική κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι, στην πραγματικότητα, διενεργούνταν τακτικοί έλεγχοι και ότι αυτοί ήταν επαρκείς.
Όσον αφορά τον ισχυρισμό αυτό, από τη δικογραφία προκύπτει ότι κατ' ουσίαν δεν υφίσταντο στα ομόσπονδα κράτη της Ρηνανίας-Βόρειας Βεστφαλίας και της Βαυαρίας κανόνες ούτε ως προς τον τρόπο υπολογισμού του αριθμού των υφισταμένων σε μια γεωργική εκμετάλλευση θηλαζουσών αγελάδων ούτε ως προς την αναγκαιότητα καταρτίσεως γραπτών εκθέσεων μετά τις διενεργούμενες επιθεωρήσεις· επίσης δεν υφίσταντο κανόνες ως προς τον τρόπο ελέγχου όσον αφορά την τήρηση των προϋποθέσεων σχετικά με τη μη πώληση γάλακτος και την υπεροχή του γεωργικού εισοδήματος του αιτούντος την πριμοδότηση.
Η Επιτροπή, προς στήριξη των συμπερασμάτων της σχετικά με την ανυπαρξία μιας πραγματικής γενικής οργανώσεως ελέγχων στα οικεία ομόσπονδα κράτη, αναφέρει ορισμένες ατομικές περιπτώσεις κατά τις οποίες διαπίστωσε ότι οι εν λόγω πριμοδοτήσεις είχαν χορηγηθεί κατά τρόπο αδικαιολόγητο. Κατά τη γνώμη της προσφεύγουσας, οι ατομικές αυτές περιπτώσεις, έστω και αν υποτεθεί ότι έχουν διαπιστωθεί, δεν μπορούν να δικαιολογήσουν τη γενική άρνηση καταβολής, από το ΕΓΤΠΕ, που αποφάσισε η Επιτροπή, αλλά, το πολύ πολύ, τη μη αναγνώριση των δαπανών που αντιστοιχούν στις εν λόγω ατομικές περιπτώσεις.
Η άποψη αυτή δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Πράγματι, αυτές οι ατομικές περιπτώσεις αδικαιολόγητης χορηγήσεως πριμοδοτήσεως δεν αποτελούν παρά ένα πρόσθετο στοιχείο για τη δικαιολόγηση της αιτιάσεως της Επιτροπής κατά την οποία, στα δύο προαναφερθέντα ομόσπονδα κράτη, δεν υφίσταντο αποτελεσματικά μέτρα εποπτείας και ελέγχου της τηρήσεως των προϋποθέσεων χορηγήσεως των πριμοδοτήσεων.
Εξ αυτού έπεται ότι οι λόγοι ακυρώσεως της προσφυγής αναφορικά με τα δύο ομόσπονδα κράτη πρέπει να απορριφθούν.
Όσον αφορά, αντιθέτως, το ομόσπονδο κράτος της Βάδης-Βυρτεμβέργης, παρά το βάσιμο των αιτιάσεων της Επιτροπής σχετικά με την παράλειψη προβλέψεως καταρτίσεως γραπτής εκθέσεως ύστερα από τις επιτόπου διενεργούμενες επιθεωρήσεις, η μη τήρηση των λοιπών προαναφερθεισών υποχρεώσεων δεν αποδείχθηκε. Πράγματι, όπως προκύπτει από τη δικογραφία, στο ομόσπονδο αυτό κράτος είχε οργανωθεί κάποιο σύστημα ελέγχου συνεπαγόμενο έρευνα, έστω και μη εμπεριστατωμένη, των προϋποθέσεων σχετικά με τη μη πώληση γάλακτος και την υπεροχή του γεωργικού εισοδήματος. Το συμπέρασμα αυτό ενισχύεται από το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν ανέφερε, σε σχέση με το ομόσπονδο αυτό κράτος, ατομικές περιπτώσεις κατά τις οποίες η πριμοδότηση χορηγήθηκε κατά τρόπο καταφανώς εσφαλμένο.
Κατά συνέπεια, το μέρος της αποφάσεως της Επιτροπής με το οποίο δεν χρεώνεται το ΕΓΤΠΕ με τις δαπάνες που διενεργήθηκαν στο ομόσπονδο κράτος της Βάδης-Βυρτεμβέργης, όσον αφορά πριμοδοτήσεις για τη διατήρηση αγελών θηλαζουσών αγελάδων, δεν είναι δικαιολογημένο και πρέπει, ως εκ τούτου, να ακυρωθεί.
Από τις προηγούμενες σκέψεις προκύπτει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση της Επιτροπής πρέπει να ακυρωθεί μόνον κατά το μέτρο που δεν χρέωσε το ΕΓΤΠΕ με τις δαπάνες που διενεργήθηκαν, όσον αφορά πριμοδοτήσεις για τη διατήρηση αγελών θηλαζουσών αγελάδων, στο ομόσπονδο κράτος της Βάδης-Βυρτεμβέργης για τα οικονομικά έτη 1984 και 1985, και να απορριφθεί κατά τα λοιπά.
Eni των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα. Ωστόσο, σύμφωνα με την παράγραφο 3, πρώτο εδάφιο, του ίδιου άρθρου το Δικαστήριο μπορεί να συμψηφίσει τα έξοδα ολικώς ή μερικώς σε περίπτωση μερικής ήττας των διαδίκων.

Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
αποφασίζει:

1)
Ακυρώνει την απόφαση 87/541/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 21ης Οκτωβρίου 1987, περί τροποποιήσεως των αποφάσεων 87/468/ΕΟΚ και 87/469/ΕΟΚ σχετικά με την εκκαθάριση των λογαριασμών των κρατών μελών όσον αφορά τις δαπάνες που χρηματοδοτούνται από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων, τμήμα « Εγγυήσεων », για τα οικονομικά έτη 1984 και 1985, κατά το μέτρο που η εν λόγω απόφαση δεν επιβάρυνε το ΕΓΤΠΕ με τις δαπάνες που διενεργήθηκαν, όσον αφορά τις πριμοδοτήσεις για τη διατήρηση αγελών θηλαζουσών αγελάδων στο ομόσπονδο κράτος της Βάδης-Βυρτεμβέργης, για τα εν λόγω οικονομικά έτη.

2)
Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή.

3)
Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.

Due
Κακούρης
Mancini
O'Higgins
Moitinho de Almeida
Grévisse
Diez de Velasco
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 12 Ιουνίου 1990.
Ο γραμματέας
J.-G. Giraud
Ο πρόεδρος
O. Due
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.