CELEX: 62008TJ0563
Gemeenschapsmerk
Oppositieprocedure
Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk CARBON CAPITAL MARKETS
Ouder nationaal en gemeenschapsbeeldmerk CM Capital Markets
Relatieve weigeringsgrond
Ontbreken van verwarringsgevaar
Tekens die niet overeenstemmen
Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009]

Voorgeschiedenis van het geding
Op 9 juni 2005 heeft interveniënte, Carbon Capital Markets Ltd, bij het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
tekeningen en modellen) (BHIM) een gemeenschapsmerkaanvraag ingediend krachtens verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van
20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1), zoals gewijzigd [vervangen door verordening (EG) nr. 207/2009
van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1)].
De inschrijvingsaanvraag betreft het woordteken CARBON CAPITAL MARKETS.
De diensten waarvoor de inschrijving werd aangevraagd, behoren tot klasse 36 in de zin van de Overeenkomst van Nice van 15 juni
1957 betreffende de internationale classificatie van de waren en diensten ten behoeve van de inschrijving van merken, zoals
herzien en gewijzigd. Zij zijn omschreven als volgt: „Financiële diensten; het verhandelen van goederen; makelaardij in termijngoederen;
financiering van goederen; belegging in goederen; diensten met betrekking tot de handel in handelsgoederen; verschaffing van
prijsgegevens van handelsgoederen; kapitaalbeleggingen; beleggingsdiensten; diensten met betrekking tot handel in emissie[rechten];
handel in opties; handel in emissie[rechten]; handel in effecten; handel in aandelen; makelaardij in termijngoederen; risicomanagement;
financiering van acquisities; informatie, advisering en raadgeving met betrekking tot handel in emissies”.
De gemeenschapsmerkaanvraag is op 12 december 2005 in
het Blad van gemeenschapsmerken
nr. 50/2005 gepubliceerd.
Op 10 maart 2006 heeft verzoekster, CM Capital Markets Holding, SA, krachtens artikel 42 van verordening nr. 40/94 (thans
artikel 41 van verordening nr. 207/2009) oppositie ingesteld tegen de inschrijving van het aangevraagde merk voor de in punt 3
supra bedoelde diensten.
De oppositie was gebaseerd op twee inschrijvingen van het hierna weergegeven beeldteken in de kleuren blauw en grijs (hierna:
„oudere merken”):
Dit teken was het voorwerp van:
–        enerzijds, gemeenschapsmerkinschrijving nr. 3409281 van 6 juli 2005 ter aanduiding van diensten van de klassen 35, 36 en 42
in de zin van de Overeenkomst van Nice, die voor elk van deze klassen zijn omschreven als volgt:
–        klasse 35: „Kostprijsanalyse; bedrijfsorganisatorische en bestuurlijke advisering; hulp bij de leiding van industriële ondernemingen;
professionele consultatie op zakelijk gebied, plaatsing van personeel, adviezen bij personeelsproblemen; boekhouden; het invullen
van belastingformulieren; statistische informatie; marktstudie”;
–        klasse 36: „Actuariaat; beheer van financiële goederen; incassobureaus, bureaus voor het innen van huur; financiële analyse;
beursmakelaardij; uitgifte van waardebonnen; fiscale en financiële expertises; fiscale expertises; beleggingstrusts en holdings;
financiële, monetaire en beursdiensten; kapitaalvorming en ‑belegging; koers‑ en beursnoteringen”;
–        klasse 42: „Dienstverlening op het gebied van industriële analyse en industrieel onderzoek; ontwerpen en ontwikkelen van computers;
raadgeving op het gebied van computerprogrammering; studies, analyse, ontwikkeling van softwareprojecten en computersystemen;
advisering op het gebied van computers, verhuur van computers; software; ontwikkelen en creëren van webpagina’s; wetenschappelijke
en technologische diensten, onderzoek en ontwerp op dit gebied; dienstverlening op het gebied van industriële analyse en industrieel
onderzoek; advisering en juridische bijstand”;
–        anderzijds, Spaanse inschrijving nr. 2381503 van 5 oktober 2001 ter aanduiding van diensten van klasse 36 in de zin van de
Overeenkomst van Nice, die zijn omschreven als volgt: „Financiële diensten en geldwisseldiensten”.
De oppositie was gebaseerd op alle door de oudere merken beschermde diensten.
Tot staving van de oppositie werd de weigeringsgrond van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 (thans artikel 8,
lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009) aangevoerd.
Op 30 oktober 2007 heeft de oppositieafdeling van het BHIM de oppositie afgewezen. Zij heeft zich in wezen op het standpunt
gesteld dat er geen gevaar voor verwarring van de betrokken tekens bestond.
Op 17 december 2007 heeft verzoekster krachtens de artikelen 57 tot en met 62 van verordening nr. 40/94 (thans artikelen 58
tot en met 64 van verordening nr. 207/2009) bij het BHIM beroep ingesteld tegen de beslissing van de oppositieafdeling.
Bij beslissing van 26 september 2008 (hierna: „bestreden beslissing”) heeft de eerste kamer van beroep van het BHIM het beroep
verworpen. Zij was in het bijzonder in punt 26 van de bestreden beslissing van oordeel dat de door de betrokken merken aangeduide
diensten weliswaar „in wezen dezelfde” waren, maar die merken niet dermate overeenstemden dat er gevaar voor verwarring ertussen
bestond, gelet op het feit dat de uitdrukking „capital markets” een soortnaam is voor de diensten van de financiële sector,
gelet op het zwakke onderscheidend vermogen van huis uit van de oudere merken en het feit dat het relevante publiek zeer oplettend
en goedgeïnformeerd is.

Conclusies van partijen
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
–        de bestreden beslissing te vernietigen, zodat de inschrijving van het aangevraagde merk in haar geheel wordt geweigerd;
–        haar argumenten toe te wijzen;
–        het BHIM te verwijzen in de kosten.
Het BHIM concludeert dat het het Gerecht behage:
–        het beroep te verwerpen;
–        verzoekster te verwijzen in de kosten.
Interveniënte concludeert dat het het Gerecht behage:
–        de bestreden beslissing te bevestigen, zodat de inschrijving van het aangevraagde merk in haar geheel wordt toegestaan;
–        haar argumenten toe te wijzen;
–        verzoekster te verwijzen in de kosten.

In rechte
Verzoekster voert één middel aan, te weten schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94.

Argumenten van partijen
Verzoekster betoogt in wezen dat de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat er geen gevaar voor verwarring van
de betrokken merken bestond.
In de eerste plaats is verzoekster van mening dat de door de betrokken merken aangeduide diensten dezelfde zijn, zoals de
kamer van beroep heeft opgemerkt.
In de tweede plaats stelt verzoekster in wezen dat de betrokken merken „bijna dezelfde” zijn.
Verzoekster is van mening dat enerzijds in het aangevraagde merk drie woorden, te weten „carbon”, „capital” en „markets”,
en anderzijds in de oudere merken de letter „c” en de twee woorden, te weten „capital” en „markets”, de dominerende bestanddelen
van deze merken zijn. In dit verband merkt zij op dat de tekens de woorden „capital” en „markets” gemeen hebben. Bovendien
is de letter „c” in de oudere merken de beginletter van het woord „carbon”, dat deel uitmaakt van het aangevraagde merk en
waarnaar hij verwijst. De oudere merken en het aangevraagde merk suggereren en beschermen immers diensten die verband houden
met de markten van koolstofdioxide die de betrokken ondernemingen verhandelen.
Op dit punt wijst verzoekster met klem erop dat blijkens de beslissingspraktijk van het BHIM en de rechtspraak de consument
een samengesteld merk identificeert en onthoudt aan de hand van het woordelement ervan, en niet aan de hand van het grafische
element, dat in casu verwaarloosbaar is, en samengestelde merken dezelfde zijn wanneer zij dezelfde woordelementen bevatten.
Zoals de oppositieafdeling van het BHIM in verschillende zaken heeft opgemerkt ten einde verwarringsgevaar vast te stellen,
is het van belang erop te wijzen dat de woordelementen van de betrokken merken „voor meer dan 70 % overeenstemmen”. Verder
volstaan de grafische verschillen tussen de betrokken merken niet om verwarringsgevaar te vermijden.
In de derde plaats voert verzoekster aan dat de kamer van beroep niet overeenkomstig de rechtspraak „de nodige aandacht heeft
besteed aan het feit dat, wanneer de diensten dezelfde zijn, de grens en het onderscheid tussen de [betrokken] merken duidelijk
en direct [moet] zijn”. Dienaangaande verwijst verzoekster naar de rechtspraak volgens welke een gemiddelde consument zelden
de mogelijkheid heeft, verschillende merken rechtstreeks met elkaar te vergelijken, en dus moet afgaan op het onvolmaakte
beeld dat hem is bijgebleven, en een dergelijke consument geen bijzondere technische kennis heeft en evenmin gespecialiseerd
is. Derhalve is verzoekster van mening dat, zoals het Gerecht in het arrest van 23 oktober 2002, Oberhauser/BHIM – Petit Liberto
(Fifties) (T‑104/01, Jurispr. blz. II‑4359, punt 50) heeft gesteld, de kamer van beroep in casu had moeten oordelen dat „[h]et
feit dat de door de betrokken merken aangeduide diensten dezelfde zijn, als logisch gevolg heeft dat mogelijke verschillen
tussen de [betrokken] tekens zwakker worden”.
In de vierde plaats betoogt verzoekster dat rekening moet worden gehouden met het gevaar voor associatie van de betrokken
merken, aangezien het zeer waarschijnlijk is dat de consument die vertrouwd is met de oudere merken en de commerciële herkomst
ervan, deze associeert met het aangevraagde merk.
Het BHIM en interveniënte betwisten verzoeksters argumenten

Beoordeling door het Gerecht
Volgens artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 wordt na oppositie door de houder van een ouder merk inschrijving
van het aangevraagde merk geweigerd wanneer het gelijk is aan of overeenstemt met het oudere merk en betrekking heeft op dezelfde
of soortgelijke waren of diensten, indien daardoor verwarring bij het publiek kan ontstaan op het grondgebied waarop het oudere
merk wordt beschermd. Verwarring omvat het gevaar voor associatie met het oudere merk. Verder moet volgens artikel 8, lid 2,
sub a‑i en ‑ii, van verordening nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 2, sub a‑i en ‑ii, van verordening nr. 207/2009) onder oudere
merken worden verstaan: de in een lidstaat ingeschreven merken en gemeenschapsmerken waarvan de datum van de inschrijvingsaanvraag
voorafgaat aan de datum van de gemeenschapsmerkaanvraag.
Volgens vaste rechtspraak is er sprake van verwarringsgevaar wanneer het publiek kan menen dat de betrokken waren of diensten
van dezelfde onderneming of van economisch verbonden ondernemingen afkomstig zijn. Volgens diezelfde rechtspraak dient het
verwarringsgevaar globaal te worden beoordeeld, met inachtneming van de wijze waarop het relevante publiek de betrokken tekens
en waren of diensten percipieert en van alle relevante omstandigheden van het concrete geval, in het bijzonder de onderlinge
samenhang tussen de overeenstemming van de tekens en de soortgelijkheid van de waren en diensten waarop zij betrekking hebben
[zie arrest Gerecht van 9 juli 2003, Laboratorios RTB/BHIM – Giorgio Beverly Hills (GIORGIO BEVERLY HILLS), T‑162/01, Jurispr.
blz. II‑2821, punten 30‑33, en aldaar aangehaalde rechtspraak].
Het onderhavige geval dient tegen de achtergrond van deze rechtspraak te worden onderzocht.
Relevant publiek
Volgens de rechtspraak dient in het kader van de globale beoordeling van het verwarringsgevaar te worden uitgegaan van de
normaal geïnformeerde en redelijk omzichtige en oplettende gemiddelde consument van de betrokken warencategorie. Ook moet
in aanmerking worden genomen dat het aandachtsniveau van de gemiddelde consument kan variëren naar gelang van de soort waren
of diensten waarom het gaat [zie arrest Gerecht van 13 februari 2007, Mundipharma/BHIM – Altana Pharma (RESPICUR), T‑256/04,
Jurispr. blz. II‑449, punt 42, en aldaar aangehaalde rechtspraak].
In casu wordt in de eerste plaats tussen partijen niet betwist dat, aangezien de oudere merken een gemeenschapsmerk en een
Spaans merk zijn, de kamer van beroep in punt 16 van de bestreden beslissing op goede gronden heeft gesteld dat moet worden
uitgegaan van de wijze waarop de consument van de diensten de betrokken merken percipieert op het gehele communautaire grondgebied
[zie, in die zin, arrest Gerecht van 22 maart 2007, Brinkmann/BHIM – Terra Networks (Terranus), T‑322/05, niet gepubliceerd
in de Jurisprudentie, punten 29 en 30].
In de tweede plaats is de kamer van beroep – tevens in punt 16 van de bestreden beslissing – tot de conclusie gekomen dat
het relevante publiek „zeer oplettend en goedgeïnformeerd” is, na te hebben vastgesteld dat „de oudere merken diensten aanduiden
die zijn bestemd voor een gespecialiseerde groep van personen – in het bijzonder deskundigen, makelaars en andere personen
die op de financiële en kapitaalmarkten actief zijn – en [dat] de diensten waarop het aangevraagde merk betrekking heeft,
bestemd zijn voor hetzelfde publiek”.
Om te beginnen dient te worden opgemerkt dat verzoekster weliswaar in haar schriftelijke stukken uitdrukkelijk verwijst naar
rechtspraak volgens welke – kort gezegd – een gemiddelde consument geen bijzondere technische kennis heeft en evenmin gespecialiseerd
is, maar zij betoogt niet uitdrukkelijk dat de kamer van beroep blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting bij de afbakening
van het relevante publiek. Verder voert verzoekster geen enkel argument of bewijselement aan ten bewijze dat de gebruikers
van de betrokken diensten, gesteld dat het gaat om eindverbruikers en niet alleen om beroepsbeoefenaars, niet zeer oplettend
en goedgeïnformeerd zijn, zoals de kamer van beroep heeft opgemerkt, gelet op de aard van de financiële diensten waarop de
betrokken merken betrekking hebben. De beoordeling van de kamer van beroep op dit punt kan derhalve niet op losse schroeven
worden gezet.
In de derde plaats dient, gelet op het feit dat het relevante publiek zeer oplettend en goedgeïnformeerd is, te worden opgemerkt
dat de kamer van beroep in punt 21 van de bestreden beslissing op goede gronden heeft geoordeeld dat dit publiek vertrouwd
is met de Engelse financiële basisterminologie. Partijen hebben dit niet betwist.
Gelet op het voorgaande dient te worden geoordeeld dat het relevante publiek bestaat uit de consument op het communautaire
grondgebied die zeer oplettend, goedgeïnformeerd en vertrouwd met de Engelse financiële basisterminologie is.
Vergelijking van de diensten
Partijen betwisten niet dat de kamer van beroep in punt 26 van de bestreden beslissing terecht heeft gesteld dat „de betrokken
diensten in wezen dezelfde zijn”. Aangezien de door de oudere merken aangeduide diensten die in het bijzonder behoren tot
klasse 36 in de zin van de Overeenkomst van Nice, dezelfde soorten diensten van de financiële sector omvatten als die van
dezelfde klasse waarop het aangevraagde merk betrekking heeft, dient te worden geoordeeld dat de betrokken diensten dezelfde
zijn [zie, in die zin, arrest Gerecht van 18 april 2007, House of Donuts/BHIM – Panrico (House of donuts), T‑333/04 en T‑334/04,
niet gepubliceerd in de Jurisprudentie, punt 41].
Vergelijking van de tekens
De globale beoordeling van het verwarringsgevaar dient, wat de visuele, fonetische of begripsmatige overeenstemming van de
betrokken tekens betreft, te berusten op de totaalindruk die door deze tekens wordt opgeroepen, waarbij in het bijzonder rekening
dient te worden gehouden met de onderscheidende en dominerende bestanddelen ervan [zie arrest Gerecht van 14 oktober 2003,
Phillips-Van Heusen/BHIM – Pash Textilvertrieb und Einzelhandel (BASS), T‑292/01, Jurispr. blz. II‑4335, punt 47, en aldaar
aangehaalde rechtspraak].
Bij de beoordeling van de overeenstemming van twee merken mag niet slechts één bestanddeel van een samengesteld merk worden
beschouwd en vergeleken met een ander merk. Bij een dergelijke vergelijking moeten de betrokken merken juist elk in hun geheel
worden onderzocht, hetgeen niet uitsluit dat de totaalindruk die een samengesteld merk bij het relevante publiek nalaat, in
bepaalde omstandigheden door een of meerdere bestanddelen ervan kan worden gedomineerd (zie arrest Hof van 12 juni 2007, BHIM/Shaker,
C‑334/05 P, Jurispr. blz. I‑4529, punt 41, en aldaar aangehaalde rechtspraak). Alleen wanneer alle andere bestanddelen van
het merk te verwaarlozen zijn, kan de overeenstemming op basis van enkel het dominerende bestanddeel worden beoordeeld (arresten
Hof BHIM/Shaker, reeds aangehaald, punt 42, en van 20 september 2007, Nestlé/BHIM, C‑193/06 P, niet gepubliceerd in de Jurisprudentie,
punt 42). Dit kan in het bijzonder het geval zijn wanneer dit bestanddeel op zichzelf het beeld van dit merk dat bij het relevante
publiek in herinnering blijft, kan domineren, zodat alle andere bestanddelen verwaarloosbaar zijn voor de totaalindruk die
door het merk wordt opgeroepen (arrest Nestlé/BHIM, reeds aangehaald, punt 43).
Bovendien staat niets eraan in de weg dat wordt nagegaan of er visuele overeenstemming tussen een woordmerk en een beeldmerk
bestaat, aangezien deze twee typen merken een grafische vorm hebben waardoor een visuele indruk kan ontstaan [zie arrest Gerecht
van 4 mei 2005, Chum/BHIM – Star TV (STAR TV), T‑359/02, Jurispr. blz. II‑1515, punt 43, en aldaar aangehaalde rechtspraak].
Wat in de eerste plaats eventuele dominerende bestanddelen van de betrokken merken betreft, dient in casu te worden opgemerkt
dat, terwijl verzoekster aanvoert dat de woordelementen „carbon”, „capital” en „markets” van het aangevraagde merk en „c”,
„capital” en „markets” van de oudere merken de dominerende bestanddelen van de betrokken tekens zijn, de kamer van beroep
in de bestreden beslissing niet heeft gesteld dat zij van mening was dat bepaalde elementen van de betrokken merken domineerden.
Daarentegen heeft zij in punt 21 van de bestreden beslissing uitdrukkelijk uitgesloten dat de termen „capital” en „markets”
in het kader van de vergelijking van de betrokken tekens een „doorslaggevende factor” kunnen vormen. Op dit punt heeft de
kamer van beroep in wezen gesteld dat de termen „capital” en „markets” soortnamen waren in de financiële sector en dat overeenkomstig
de rechtspraak het relevante publiek in de regel een beschrijvend bestanddeel van een samengesteld merk niet als het onderscheidende
en dominerende bestanddeel van de door dit merk opgeroepen totaalindruk beschouwt.
Wat ten eerste het aangevraagde merk betreft, dient te worden opgemerkt dat, wanneer bepaalde elementen van een merk de waren
en diensten waarvoor het merk is ingeschreven of de in de inschrijvingsaanvraag aangeduide waren en diensten beschrijven,
deze elementen slechts een zwak, of zelfs zeer zwak onderscheidend vermogen wordt toegekend [zie, in die zin, arresten Gerecht
van 12 september 2007, Koipe/BHIM – Aceites del Sur (La Española), T‑363/04, Jurispr. blz. II‑3355, punt 92, en van 13 december
2007, Cabrera Sánchez/BHIM – Industrias Cárnicas Valle (el charcutero artesano), T‑242/06, niet gepubliceerd in de Jurisprudentie,
punt 52, en aldaar aangehaalde rechtspraak]. Door het zwakke, en zelfs zeer zwakke onderscheidend vermogen ervan zullen de
beschrijvende elementen van een merk over het algemeen door het publiek niet worden beschouwd als de dominerende bestanddelen
van de erdoor opgeroepen totaalindruk, behalve wanneer zij, met name vanwege de positie of de afmetingen ervan, in het oog
kunnen springen van het publiek en hem kunnen bijblijven [zie, in die zin, arresten Gerecht el charcutero artesano, reeds
aangehaald, punt 53, en aldaar aangehaalde rechtspraak, en van 12 november 2008, Shaker/BHIM –Limiñana y Botella (Limoncello
della Costiera Amalfitana shaker), T‑7/04, Jurispr. blz. II‑3085, punt 44, en aldaar aangehaalde rechtspraak]. Dit betekent
evenwel niet dat de beschrijvende elementen van een merk noodzakelijkerwijs verwaarloosbaar zijn voor de door dit merk opgeroepen
totaalindruk. In dit verband dient in het bijzonder te worden onderzocht of andere elementen van het merk op zichzelf het
beeld van dit merk dat bij het relevante publiek in herinnering blijft, kunnen domineren (zie punt 36 supra).
Het aangevraagde merk wordt gevormd door de drie woorden „carbon”, „capital” en „markets”. Vastgesteld dient te worden dat
de uitdrukking „capital markets” beschrijvend is voor alle diensten die het aangevraagde merk wil beschermen, en voorts dat
het woord „carbon” een deel van deze diensten suggereert, zoals de diensten die verband houden met „de handel in emissierechten”,
die het relevante publiek, dat zeer oplettend en goedgeïnformeerd is, zal opvatten als een verwijzing naar financiële diensten
in verband met de emissie van koolstofdioxide. Bovendien vormt de uitdrukking „carbon capital markets” syntactisch een coherente
eenheid die door het relevante publiek zal worden begrepen als een verwijzing naar „kapitaalmarkten in de koolstofsector”.
Bijgevolg kan geen enkel van de drie woordelementen van het aangevraagde merk dominerend of verwaarloosbaar worden geacht.
Er moet dus rekening worden gehouden met de door het aangevraagde merk opgeroepen totaalindruk [zie, in die zin, arrest Gerecht
van 11 december 2008, Tomorrow Focus/BHIM – Information Builders (Tomorrow Focus), T‑90/06, niet gepubliceerd in de Jurisprudentie,
punt 29].
Wat ten tweede de oudere merken betreft, heeft de kamer van beroep in punt 22 van de bestreden beslissing terecht erop gewezen
dat enerzijds zij worden gevormd door een grafisch element bestaande in een rechthoekig kader met daarin de hoofdletter „c”
boven een golvende lijn die volgens de kamer van beroep kan worden gezien als een fantasieletter „m”, en anderzijds onder
dit beeldelement en op centrale wijze de uitdrukking „capital markets” is geschreven in kleine letters, met uitzondering van
de beginletters ervan. Terwijl het woord „capital” in dezelfde grijze kleur is geschreven als de letter „c” in het beeldelement,
is het woord „markets” in dezelfde blauwe kleur geschreven als de golvende lijn.
In dit verband moet verzoeksters argument worden afgewezen, volgens hetwelk het relevante publiek meer belang hecht aan de
woordelementen dan aan de beeldelementen van een samengesteld merk, zodat de letter „c” en de woordelementen „capital” en
„markets” in de oudere merken domineren.
Wat enerzijds het beeldelement van de oudere merken betreft, dient immers te worden opgemerkt dat de letter „c” en, in voorkomend
geval, de letters „c” en „m”, gesteld dat het relevante publiek de fantasieletter „m” niet ziet als een eenvoudige golvende
lijn, een visueel geheel vormen dat onlosmakelijk is verbonden met het rechthoekige kader waarin zij zijn geschreven. Het
is dus het grafische element in zijn geheel dat – zoals de kamer van beroep in punt 22 van de bestreden beslissing terecht
heeft gesteld – in het bijzonder de aandacht van het relevante publiek kan trekken wegens de bijzondere grafische vormgeving
ervan, en niet de letter „c” op zich of, in voorkomend geval, de letters „c” en „m”.
Wat anderzijds het woordelement van de oudere merken betreft, dient te worden vastgesteld dat – zoals in punt 40 supra met
betrekking tot het aangevraagde merk is uiteengezet – de uitdrukking „capital markets”, die de door de oudere merken aangeduide
diensten beschrijft, weliswaar in beginsel niet in staat is om de door de oudere merken opgeroepen totaalindruk te domineren,
maar dit niet wegneemt dat het gaat om een relevant element voor de vergelijking van de betrokken tekens, met name omdat zij
in de oudere merken visueel een even belangrijke plaats inneemt als het grafische element.
Gelet op het voorgaande dient dus te worden geoordeeld dat, anders dan verzoekster betoogt, de oudere merken visueel, fonetisch
en begripsmatig met het aangevraagde merk dienen te worden vergeleken op grond van de totaalindruk die wordt opgeroepen door
het grafische element en het woordelement ervan, zonder dat een ervan als dominerend of verwaarloosbaar kan worden beschouwd.
In de tweede plaats dient met betrekking tot de visuele vergelijking van de betrokken merken te worden vastgesteld dat deze
merken weliswaar de woordelementen „capital” en „markets” gemeen hebben, zoals verzoekster opmerkt, maar dit niet wegneemt
dat de visuele configuratie ervan verschillend is, zoals de kamer van beroep in punt 22 van de bestreden beslissing terecht
heeft gesteld.
Terwijl immers de term „carbon” voorafgaat aan de termen „capital” en „markets” in het aangevraagde merk, staat het grafische
element van de oudere merken daarentegen boven het woordelement „capital markets”, zodat de woord‑ en grafische elementen
van de oudere merken een ander grafisch geheel vormen dan dat van het aangevraagde merk. Bovendien wordt het visuele verschil
tussen de betrokken merken versterkt door het feit dat het woord „carbon” van het aangevraagde merk en de letter „c” of, in
voorkomend geval, de letters „c” en „m”, die deel uitmaken van het grafische element van de oudere merken, de eerste plaats
in deze tekens innemen.
Bijgevolg dient, anders dan verzoekster betoogt, te worden vastgesteld dat de betrokken merken, globaal beoordeeld, visueel
niet overeenstemmen.
Wat in de derde plaats de fonetische vergelijking van de betrokken merken betreft, heeft de kamer van beroep in punt 23 van
de bestreden beslissing vastgesteld dat, ondanks de verschillen doordat de oudere merken aldus worden opgevat dat zij een
foneem en vijf lettergrepen bevatten, terwijl het aangevraagde merk zeven lettergrepen telt, de betrokken merken in zekere
mate overeenstemmen door de aanwezigheid van de uitdrukking „capital markets”.
Verzoekster betwist deze opvatting van de kamer van beroep en voert aan dat de betrokken merken „bijna dezelfde” zijn, aangezien
het enige verschil is gelegen in het feit dat de oudere merken de letter „c” bevatten terwijl het aangevraagde merk het woord
„carbon” bevat.
De vijf lettergrepen van de uitdrukking „capital markets” in de betrokken merken zijn weliswaar dezelfde en staan in dezelfde
volgorde, maar de betrokken merken verschillen van elkaar doordat het aangevraagde merk twee lettergrepen, te weten „car”
en „bon”, meer bevat dan de oudere merken, deze twee lettergrepen anders klinken dan de letter „c” of, in voorkomend geval,
de letters „c” en „m”, die deel uitmaken van de oudere merken, en deze fonetische verschillen onmiddellijk hoorbaar zijn wanneer
de betrokken merken worden uitgesproken.
Op dit punt faalt verzoeksters argument dat blijkens de door haar aangehaalde rechtspraak en beslissingspraktijk van het BHIM
samengestelde merken dezelfde zijn wanneer zij dezelfde woordelementen bevatten. Een dergelijk beginsel kan immers in elk
geval niet worden toegepast in casu, aangezien – zoals in punt 52 supra is uiteengezet – een deel van de woordelementen van
de betrokken merken niet hetzelfde is en de betrokken woordelementen geenszins verwaarloosbaar zijn voor de door deze merken
opgeroepen totaalindruk.
Anders dan verzoekster stelt, heeft de kamer van beroep dus geen blijk gegeven van een onjuiste opvatting door vast te stellen
dat de betrokken merken, globaal beoordeeld, slechts in zekere mate fonetisch overeenstemmen.
Wat in de vierde plaats de begripsmatige vergelijking van de betrokken merken betreft, heeft de kamer van beroep in punt 24
van de bestreden beslissing gesteld dat deze merken een verschillende betekenis hadden, aangezien in wezen de letter „c” in
de oudere merken niet kan worden beschouwd als de afkorting van het woord „carbon” in het aangevraagde merk, maar eerder als
die van het woord „capital” in de oudere merken, net zoals de fantasieletter „m” wordt opgevat als de afkorting van het woord
„markets”.
Verzoekster betwist deze beoordeling van de kamer van beroep en betoogt dat de betrokken merken dezelfde betekenis hebben,
aangezien de letter „c” in de oudere merken moet worden opgevat als een verwijzing naar de term „carbon” die expliciet is
opgenomen in het aangevraagde merk. Volgens verzoekster verwijst de letter „c” in de oudere merken naar het woord „carbon”,
aangezien de betrokken merken dezelfde diensten beschermen, die verband houden met de markten van koolstofdioxide die de betrokken
ondernemingen verhandelen.
In dit verband dient om te beginnen te worden opgemerkt dat het relevante publiek, dat bestaat uit de zeer oplettende en goedgeïnformeerde
consument die vertrouwd is met de Engelse financiële basisterminologie, slechts zeer weinig belang zal hechten aan de betekenis
van de termen „capital” en „markets”, die deze diensten beschrijven en hem niet in staat stellen om de commerciële herkomst
van de betrokken merken te identificeren.
Bovendien dient – zoals de kamer van beroep in punt 24 van de bestreden beslissing terecht heeft opgemerkt – niet alleen te
worden gewezen op het feit dat er een zeer groot aantal woorden met de beginletter „c” bestaan, maar ook op het feit dat het
relevante publiek deze letter eerder kan opvatten als een verwijzing naar het woord „capital” dan naar het woord „carbon”.
In de oudere merken staat de letter „c” immers boven het woord „capital”, is geschreven in dezelfde kleur, en een soortgelijk
lettertype en soortgelijke grootte zijn gebruikt als voor dat woord, zodat het relevante publiek de letter „c” kan opvatten
als een verwijzing naar het woord „capital”. Deze vaststelling wordt bevestigd door het feit dat, indien de golvende lijn
wordt opgevat als een fantasieletter „m”, de letters „c” en „m” kunnen worden opgevat als de respectieve beginletters van
de woorden „capital” en „markets”, die in dezelfde kleuren zijn geschreven, of – zoals het BHIM opmerkt – als het acroniem
van de handelsbenaming van verzoekster.
Anders dan verzoekster aanvoert, kan voorts het feit dat de betrokken merken dezelfde diensten aanduiden, niet afdoen aan
de conclusie (zie punt 58 supra) dat het relevante publiek in casu niet in staat is om een verband te leggen tussen de letter
„c” in de oudere merken en het woord „carbon” in het aangevraagde merk.
Er dient dus – zoals de kamer van beroep heeft gedaan – te worden vastgesteld dat de betrokken merken verwijzen naar verschillende
betekenissen en dus, globaal beoordeeld, begripsmatig niet overeenstemmen.
Gelet op de voorgaande vaststellingen dient dus te worden geoordeeld – zoals de kamer van beroep op goede gronden in punt 25
van de bestreden beslissing heeft gedaan en anders dan verzoekster betoogt – dat de betrokken tekens verschillend zijn. In
de door de betrokken tekens opgeroepen totaalindruk volstaan de visuele en begripsmatige verschillen tussen deze tekens immers
om de beperkte fonetische overeenstemming ervan te neutraliseren, in het bijzonder omdat het relevante publiek in casu zeer
oplettend en goedgeïnformeerd is.
Verwarringsgevaar
De kamer van beroep heeft zich in punt 26 van de bestreden beslissing op het standpunt gesteld dat, ondanks het feit dat door
de betrokken merken aangeduide diensten dezelfde zijn, die merken onvoldoende overeenstemden voor de vaststelling van verwarringsgevaar,
aangezien de uitdrukking „capital markets” een soortnaam is voor de diensten van de financiële sector, het relevante publiek
zeer oplettend en goedgeïnformeerd is en de oudere merken een zwak onderscheidend vermogen van huis uit hebben.
Verzoekster verwijt de kamer van beroep in wezen dat zij niet heeft geconcludeerd tot het bestaan van verwarringsgevaar terwijl
uit de rechtspraak voortvloeit dat het feit dat de door de betrokken merken aangeduide diensten dezelfde zijn, als logisch
gevolg heeft dat mogelijke verschillen tussen de betrokken tekens zwakker worden.
Dienaangaande volstaat de vaststelling dat, gelet op het ontbreken van overeenstemming van de betrokken tekens (zie punt 61
supra), de kamer van beroep op goede gronden heeft geoordeeld dat, ondanks het feit dat de betrokken diensten dezelfde waren,
er geen rechtstreeks gevaar voor verwarring van het aangevraagde merk met de oudere merken bestond. Het ontbreken van overeenstemming
van de betrokken tekens kan immers in het kader van de globale beoordeling van het verwarringsgevaar niet worden gecompenseerd
door het feit dat de aangeduide diensten dezelfde zijn [zie, in die zin, arrest Gerecht van 12 februari 2009, Lee/DE/BHIM
– Cooperativa italiana di ristorazione (PIAZZA del SOLE), T‑265/06, niet gepubliceerd in de Jurisprudentie, punt 56].
Voor zover verzoekster bovendien betoogt dat er gevaar voor associatie van de betrokken merken bestaat doordat het zeer waarschijnlijk
is dat een consument die reeds vertrouwd is met de oudere merken en de commerciële herkomst ervan, deze merken associeert
met het aangevraagde merk, dient een dergelijk argument te worden afgewezen, aangezien – zoals in punt 61 supra is vastgesteld
– de betrokken tekens verschillend zijn [zie, in die zin, arrest Gerecht van 18 december 2008, Torres/BHIM – Bodegas Peñalba
López (Torre Albéniz), T‑287/06, Jurispr. blz. II‑3817, punt 81].
Gelet op een en ander, moet het enige middel van verzoekster ongegrond worden verklaard.
Bijgevolg moet het beroep worden verworpen.

Kosten
Volgens artikel 87, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht wordt de in het ongelijk gestelde partij
in de kosten verwezen, voor zover dat is gevorderd. Aangezien verzoekster in het ongelijk is gesteld, moet zij overeenkomstig
de vordering van het BHIM en interveniënte in de kosten worden verwezen.
HET GERECHT (Tweede kamer),
rechtdoende, verklaart:
1)
Het beroep wordt verworpen.
2)
CM Capital Markets Holding, SA wordt verwezen in de kosten.
Pelikánová
Jürimäe
Soldevila Fragoso
Uitgesproken ter openbare terechtzitting te Luxemburg op 22 juni 2010.
ondertekeningen
*
Procestaal: Engels.