CELEX: 62004TJ0396
Κοινοτικό σήμα
Διαδικασία ανακοπής
Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού εικονιστικού σήματος εμπεριέχοντος το λεκτικό στοιχείο "NICKY"
Προγενέστερα εθνικά εικονιστικά σήματα εμπεριέχοντα το λεκτικό στοιχείο "NOKY"- Απόρριψη της ανακοπής λόγω ανυπαρξίας κινδύνου συγχύσεως
Ακύρωση από το τμήμα προσφυγών
Αναπομπή στο τμήμα ανακοπών για εξέταση της ομοιότητας μεταξύ των προϊόντων και της αποδείξεως της χρήσεως
Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94

του τμήματος ανακοπών.
24     Η παρεμβαίνουσα ισχυρίζεται ιδίως ότι, σε εννοιολογικό επίπεδο, το σήμα NICKY, που χρησιμοποιείται για προϊόντα όπως είδη
από χαρτί, χαρτομάντιλα και χαρτοπετσέτες, δεν θυμίζει στον Γάλλο καταναλωτή κανένα όνομα προσώπου, διότι τίποτα δεν θα τον
ωθήσει να συνδυάσει αυτά τα προϊόντα με πρόσωπο φέρον το όνομα «Nicky», καθόσον μάλιστα η χρήση ενός τέτοιου υποκοριστικού
είναι πάρα πολύ σπάνια.

Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
25     Το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 40/94, προβλέπει ότι, κατόπιν ανακοπής του δικαιούχου προγενεστέρου
σήματος, το αιτούμενο σήμα δεν γίνεται δεκτό για καταχώριση όταν, λόγω του ταυτόσημου ή της ομοιότητας των προϊόντων ή των
υπηρεσιών που προσδιορίζουν τα δύο σήματα, υπάρχει κίνδυνος συγχύσεως του κοινού της εδαφικής περιοχής στην οποία απολαύει
προστασίας το προγενέστερο σήμα.
26     Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι ο κίνδυνος συγχύσεως προϋποθέτει την ύπαρξη αφενός ταυτότητας ή ομοιότητας μεταξύ του υποβληθέντος
προς καταχώριση σήματος και του προγενεστέρου σήματος και αφετέρου ταυτότητας ή ομοιότητας μεταξύ των προϊόντων ή των υπηρεσιών
που αφορά η αίτηση καταχωρίσεως και αυτών για τα οποία έχει καταχωριστεί το προγενέστερο σήμα. Πρόκειται για σωρευτικές προϋποθέσεις
(απόφαση του Δικαστηρίου της 12ης Οκτωβρίου 2004, C‑106/03 P, Vedial κατά ΓΕΕΑ, Συλλογή 2004, σ. I‑9573, σκέψη 51).
27     Έτσι, σε περίπτωση που τα επίμαχα σημεία είναι τελείως διαφορετικά, είναι δυνατό, κατ’ αρχήν, χωρίς εξέταση των επίμαχων προϊόντων,
να θεωρηθεί ότι δεν υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως.
28     Πρέπει να προστεθεί ότι, κατά πάγια νομολογία, συνιστά κίνδυνο συγχύσεως το ενδεχόμενο να μπορεί το κοινό να πιστέψει ότι
τα σχετικά προϊόντα ή οι σχετικές υπηρεσίες προέρχονται από την ίδια επιχείρηση ή, ενδεχομένως, από συνδεόμενες μεταξύ τους
οικονομικώς επιχειρήσεις.
29     Κατά την ίδια αυτή νομολογία, ο κίνδυνος συγχύσεως πρέπει να εκτιμάται σφαιρικώς, σύμφωνα με την αντίληψη που έχει το οικείο
κοινό για τα εν λόγω σημεία και τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες και λαμβανομένων υπόψη όλων των κρίσιμων εν προκειμένω παραγόντων,
ιδίως της αλληλεξαρτήσεως μεταξύ της ομοιότητας των σημείων και της ομοιότητας των προσδιοριζομένων προϊόντων ή υπηρεσιών
[βλ. απόφαση του Πρωτοδικείου της 9ης Ιουλίου 2003, T-162/01, Laboratorios RTB κατά ΓΕΕΑ – Giorgio Beverly Hills (GIORGIO
BEVERLY HILLS), Συλλογή 2003, σ. ΙΙ-2821, σκέψεις 31 έως 33, και την παρατιθέμενη εκεί νομολογία].
30     Ενόψει αυτής της αλληλεξαρτήσεως, μια έστω και περιορισμένη ομοιότητα μεταξύ των σημάτων μπορεί να αντισταθμίζεται από την
έντονη ομοιότητα μεταξύ των προσδιοριζομένων προϊόντων ή υπηρεσιών και αντιστρόφως (βλ., κατ’ αναλογία, την προπαρατεθείσα
στη σκέψη 14 ανωτέρω απόφαση του Δικαστηρίου Canon, σκέψη 17, καθώς και την απόφαση της 22ας Ιουνίου 1999, C‑342/97, Lloyd Schuhfabrik Meyer, Συλλογή 1999, σ. I‑3819, σκέψη 19).
31     Κατά συνέπεια, αν υφίσταται έστω και κάποια περιορισμένη ομοιότητα μεταξύ δύο σημείων, ο κίνδυνος συγχύσεως πρέπει να εκτιμάται
σφαιρικώς λαμβανομένων υπόψη όλων των κρίσιμων επιρροή στοιχείων.
32     Συναφώς, από πάγια νομολογία προκύπτει επίσης ότι η σφαιρική εκτίμηση του κινδύνου συγχύσεως πρέπει να στηρίζεται, όσον αφορά
την οπτική, φωνητική ή εννοιολογική ομοιότητα των επίμαχων σημείων, στη συνολική εντύπωση που δημιουργούν τα σημεία αυτά,
λαμβανομένων υπόψη ιδίως των διακριτικών και κυρίαρχων στοιχείων τους [βλ. την προπαρατεθείσα στην ανωτέρω σκέψη 19 απόφαση
BASS, σκέψη 47, καθώς και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία].
33     Εν προκειμένω, δεν αμφισβητείται ότι το κοινό αναφοράς σε σχέση με μια τέτοια εκτίμηση είναι το γαλλικό κοινό.
34     Πρέπει να γίνει δεκτό ότι υφίσταται, σε οπτικό επίπεδο, ορισμένη ομοιότητα μεταξύ των εν λόγω σημείων. Τρία από τα τέσσερα
γράμματα του σημείου NOKY βρίσκονται στην ίδια θέση στη λέξη NICKY. Τα σημεία έχουν το ίδιο αρχικό γράμμα «n» και την ίδια
κατάληξη «ky». Καθώς αυτή η κατάληξη δεν είναι συνήθης στη γαλλική γλώσσα, μπορεί να θεωρηθεί ως το κυρίαρχο στοιχείο των
δύο σημείων, το οποίο συγκρατεί την προσοχή του Γάλλου καταναλωτή.
35     Υφίσταται επίσης, σε φωνητικό επίπεδο, ομοιότητα μεταξύ των οικείων σημείων, στο μέτρο που η τελευταία συλλαβή «ky», που απαντά
σε αμφότερα τα επίμαχα σημεία, συγκρατεί την προσοχή του Γάλλου καταναλωτή. Κατά συνέπεια, οι πρώτες συλλαβές των εν λόγω
σημείων, που είναι διαφορετικές, έχουν μικρότερη σημασία από φωνητική άποψη.
36     Συναφώς, πρέπει να υπομνηστεί ότι, σύμφωνα με τη νομολογία, ο βαθμός φωνητικής ομοιότητας μεταξύ δύο σημάτων έχει μικρή σημασία
στην περίπτωση προϊόντων που διατίθενται στο εμπόριο κατά τέτοιο τρόπο ώστε, συνήθως, το οικείο κοινό, κατά την αγορά, να
αντιλαμβάνεται οπτικά το σήμα που τα προσδιορίζει (προπαρατεθείσα στη σκέψη 19 ανωτέρω απόφαση BASS, σκέψη 55).
37     Ομοίως, είναι δυνατό, σε εννοιολογικό επίπεδο, όπως επισημαίνει η προσφεύγουσα (βλ. σκέψεις 18 και 19 ανωτέρω), η λέξη Nicky
να γίνεται αντιληπτή από τον Γάλλο καταναλωτή ως υποκοριστικό των κύριων ονομάτων Nicolas ή Nicole. Πάντως, η σημασία του
επιχειρήματος αυτού επηρεάζεται εν μέρει από τη φύση των εν λόγω προϊόντων και τις συνθήκες υπό τις οποίες αυτά διατίθενται
στο εμπόριο. Κατά συνέπεια, η εκτίμηση του επιχειρήματος αυτού δεν θα έπρεπε να απομονωθεί από τους λοιπούς δυνάμενους να
ασκήσουν επιρροή παράγοντες.
38     Πρέπει να γίνει δεκτό ότι οι επισημανθείσες στις ανωτέρω σκέψεις 34 και 35 ομοιότητες μεταξύ των σημείων είναι τέτοιες, ώστε
το τμήμα προσφυγών ορθώς κατέληξε στο συμπέρασμα ότι έπρεπε να προβεί σε σύγκριση των προϊόντων προκειμένου να εκτιμηθεί σφαιρικώς
ο σχετικός κίνδυνος συγχύσεως. Τούτο ιδίως συμβαίνει όταν τα σημεία παρουσιάζουν στοιχεία ομοιότητας, έστω και περιορισμένης,
που μπορούν να επισκιασθούν στο πλαίσιο σφαιρικής εκτιμήσεως από άλλα στοιχεία, όπως η φύση των προϊόντων και οι συνθήκες
υπό τις οποίες τα τελευταία διατίθενται στο εμπόριο.
39     Πράγματι, όταν τα επίμαχα σημεία δεν στερούνται προδήλως ομοιότητας αλλά παρουσιάζουν ορισμένα στοιχεία ομοιότητας, καθώς
και ορισμένα στοιχεία δυνάμενα να τα διαφοροποιήσουν, η εκτίμηση της σημασίας των μεν και των δε δεν πρέπει να γίνεται κατά
τρόπο μεμονωμένο, αλλά στο πλαίσιο σφαιρικής εκτιμήσεως του κινδύνου συγχύσεως, λαμβανομένων υπόψη όλων των κρίσιμων παραγόντων
(βλ. σκέψη 29 ανωτέρω).
40     Από όλα τα ανωτέρω προκύπτει ότι πρέπει να απορριφθεί ο μοναδικός λόγος ακυρώσεως, που αντλείται από την παράβαση του άρθρου
8, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 40/94.
41     Όσο για τα έγγραφα 13 έως 21 που είναι συνημμένα στο δικόγραφο της προσφυγής (βλ. σκέψη 22 ανωτέρω), αυτά δεν μπορούν να ληφθούν
υπόψη, δεδομένου ότι η ενώπιον του Πρωτοδικείου προσφυγή αποσκοπεί στον έλεγχο της νομιμότητας των αποφάσεων των τμημάτων
προσφυγών του ΓΕΕΑ, σύμφωνα με το άρθρο 63 του κανονισμού 40/94. Πράγματι, έργο του Πρωτοδικείου δεν είναι η επανεξέταση των
πραγματικών περιστατικών υπό το φως των προσκομιζόμενων για πρώτη φορά ενώπιον αυτού αποδείξεων. Εξάλλου, αν επιτρεπόταν η
προσκόμιση των αποδείξεων αυτών, τούτο θα ερχόταν σε αντίθεση με το άρθρο 135, παράγραφος 4, του Κανονισμού Διαδικασίας, σύμφωνα
με το οποίο τα υπομνήματα των διαδίκων δεν μπορούν να τροποποιήσουν το αντικείμενο της ενώπιον του τμήματος προσφυγών διαφοράς.
Kατά συνέπεια, αυτές οι αποδείξεις δεν πρέπει να ληφθούν υπόψη, χωρίς να χρειάζεται να εξεταστεί η αποδεικτική τους ισχύς
(προπαρατεθείσα στη σκέψη 22 ανωτέρω απόφαση BUDMEN, σκέψη 67).
42     Κατόπιν των προηγουμένων σκέψεων, το ακυρωτικό αίτημα της προσφεύγουσας πρέπει να απορριφθεί.
43     Όσον αφορά το αίτημα της παρεμβαίνουσας να διαπιστωθεί οριστικώς ότι η ασκηθείσα κατά της αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού
σήματος ανακοπή είναι βάσιμη, πρέπει να σημειωθεί ότι, όπως προκύπτει από τη συνδυασμένη ανάγνωση των παραγράφων 2 και 3 του
άρθρου 63 του κανονισμού 40/94, η μεταρρύθμιση μιας αποφάσεως του τμήματος προσφυγών είναι δυνατή μόνον εφόσον η τελευταία
στερείται ουσιαστικής ή τυπικής νομιμότητας [απόφαση του Πρωτοδικείου της 12ης Δεκεμβρίου 2002, T-247/01, eCopy κατά ΓΕΕΑ (ECOPY), Συλλογή 2002, σ. II-5301, σκέψη 46]. Συναφώς, αρκεί η διαπίστωση ότι η προσβαλλομένη απόφαση δεν
στερείται νομιμότητας και πρέπει να γίνει σφαιρική εκτίμηση εν προκειμένω του κινδύνου συγχύσεως, λαμβανομένων υπόψη όλων
των κρίσιμων στοιχείων.
44     Κατά συνέπεια, η αίτηση της παρεμβαίνουσας περί μεταρρυθμίσεως πρέπει να απορριφθεί.

Επί των δικαστικών εξόδων
45     Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον
υπήρχε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η προσφεύγουσα ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά
έξοδα, σύμφωνα με τα αιτήματα του ΓΕΕΑ και της παρεμβαίνουσας.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ (πρώτο τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Απορρίπτει την προσφυγή.
2)
Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
Cooke
Labucka
Trstenjak
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 23 Νοεμβρίου 2005.
Ο Γραμματέας

Ο Πρόεδρος
E. Coulon

J. D. Cooke
*
* Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική.