CELEX: 61995CJ0322
Κανονισμοί (ΕΟΚ) 1408/71 και 574/72
Παροχές αναπηρίας
Κτήση του δικαιώματος
Περίοδος αναφοράς
Συνυπολογισμός περιόδων του έχουν συμπληρωθεί στην αλλοδαπή

για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
34 Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ιταλική Κυβέρνηση και η Επιτροπή των Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων, που κατέθεσαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, δεν αποδίδονται. Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ' αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(πέμπτο τμήμα),
κρίνοντας επί του ερωτήματος που του υπέβαλε με διάταξη της 3ης Οκτωβρίου 1995 η Pretura circondariale di Roma, αποφαίνεται:
Τα άρθρα 48 έως 51 της Συνθήκης ΕΚ, το άρθρο 9α του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2001/83 του Συμβουλίου, της 2ας Ιουνίου 1983, στη συνέχεια δε τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2332/89 του Συμβουλίου, της 18ης Ιουλίου 1989, και το άρθρο 15, παράγραφος 1, στοιχείο ςς, ψηφίο ii, του κανονισμού (ΕΟΚ) 574/72 του Συμβουλίου, της 21ης Μαρτίου 1972, περί του τρόπου εφαρμογής του κανονισμού 1408/71, όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον προαναφερθέντα κανονισμό 2001/83, πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι δεν υποχρεώνουν ένα κράτος μέλος να παρατείνει την περίοδο αναφοράς, την οποία προβλέπει η νομοθεσία του προς κατοχύρωση της ελαχίστης προϋποθέσεως ασφαλίσεως, προς χορήγηση παροχής αναπηρίας, κατά περίοδο ίση προς τις περιόδους ανεργίας τις οποίες έχει συμπληρώσει ο ενδιαφερόμενος υπό τη νομοθεσία άλλου κράτους μέλους, η οποία, κατ' αντίθεση προς την του πρώτου κράτους μέλους, επιτρέπει την παράταση αυτή όταν οι περίοδοι ανεργίας διανύονται στην επικράτειά του. Περαιτέρω, τα άρθρα 48 έως 51 της Συνθήκης δεν εμποδίζουν τη νομοθεσία κράτους μέλους να μη λαμβάνει υπόψη, για τη διαπίστωση της συνδρομής της ελαχίστης προϋποθέσεως ασφαλίσεως εν όψει χορηγήσεως παροχής αναπηρίας, περιόδους ασφαλίσεως κατά της ανεργίας συμπληρωθείσες εντός ορισμένης περιόδου που προηγείται της επελεύσεως του ασφαλιζομένου κινδύνου υπό τη νομοθεσία άλλου κράτους μέλους, πέραν εκείνων που λαμβάνονται υπόψη από τη νομοθεσία του πρώτου κράτους μέλους εντός της ίδιας περιόδου.