CELEX: 62005TJ0321
Ανταγωνισμός
Κατάχρηση δεσπόζουσας θέσεως
Αγορά των φαρμάκων κατά του στομαχικού έλκους
Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 82 ΕΚ
Ορισμός της αγοράς
Σημαντικοί περιορισμοί του ανταγωνισμού
Καταχρηστική προσφυγή στις διαδικασίες που αφορούν συμπληρωματικά πιστοποιητικά προστασίας για τα φάρμακα και στις διαδικασίες εγκρίσεως της θέσεως των φαρμάκων στην αγορά
Παραπλανητικές δηλώσεις
Ανάκληση των αδειών εμπορίας
Εμπόδια στη διάθεση γενόσημων φαρμάκων στην αγορά και στις παράλληλες εισαγωγές
Πρόστιμα

Michelin κατά Επιτροπής, σκέψη 265). Επιπροσθέτως, η Επιτροπή δεν δύναται να απεμπολεί την εξουσία της εκτιμήσεως,
καταφεύγοντας αποκλειστικώς και με μηχανικό τρόπο σε αριθμητικούς τύπους (απόφαση του Δικαστηρίου της 16ης Νοεμβρίου 2000,
C‑291/98 P, Sarrió κατά Επιτροπής, Συλλογή 2000, σ. I‑9991, σκέψη 76).
Όσον αφορά, τρίτον, την αιτίαση που σχετίζεται με τη διάρκεια των παραβάσεων, επιβάλλεται η επισήμανση ότι η Επιτροπή έκρινε
ότι, μεταξύ 1993 και 1998, είχε τελεσθεί μόνον η πρώτη κατάχρηση δεσπόζουσας θέσεως και ότι αυτή μπορούσε κανονικά να παραγάγει
αποτελέσματα μόνο σε μεταγενέστερο χρόνο, κατά τη λήξη της ισχύος των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, μολονότι δεν αποκλείσθηκε
το ενδεχόμενο επελεύσεως αποτελεσμάτων και προ του χρονικού αυτού σημείου. Η Επιτροπή αποφάσισε, ως εκ τούτου, να εφαρμόσει
ποσοστό προσαυξήσεως 5 % ανά έτος και 2,5 % ανά περίοδο διάρκειας μεταξύ έξι μηνών και ενός έτους, για το προ του 1998 διάστημα.
Για το λοιπό διάστημα (από το 1998 έως το 2000), η Επιτροπή αποφάσισε να εφαρμόσει ποσοστό προσαυξήσεως 10 % ανά πλήρες έτος
και 5 % ανά περίοδο διάρκειας μεταξύ έξι μηνών και ενός έτους. Η Επιτροπή έλαβε, επιπλέον, υπόψη το γεγονός ότι στην ΑstraZeneca
plc μπορούσε να αποδοθεί ευθύνη για τις παραβάσεις μόνον από της 6ης Απριλίου 1999. Επομένως, στο ποσό εκκινήσεως των 40 εκατομμυρίων
ευρώ που καθόρισε για την AstraZeneca AB και την AstraZeneca plc, η Επιτροπή εφάρμοσε ποσοστό προσαυξήσεως 50 % για την AstraZeneca
AB και 15 % για την AstraZeneca plc (βλ. αιτιολογικές σκέψεις 918 έως 920 της προσβαλλόμενης αποφάσεως).
Όπως επιβεβαιώνει η Επιτροπή με το υπόμνημα της αντικρούσεως, για έκαστο των ετών 1994, 1995, 1996 και 1997 εφαρμόσθηκε ποσοστό
προσαυξήσεως 5 % και, συνεπώς, το συνολικό ποσοστό προσαυξήσεως για το διάστημα μεταξύ 1994 και 1997 διαμορφώνεται σε 20 %.
Εν συνεχεία, για έκαστο των ετών 1998, 1999 και 2000 εφαρμόσθηκε ποσοστό προσαυξήσεως 10 % και, συνεπώς, το συνολικό ποσοστό
προσαυξήσεως για το διάστημα μεταξύ 1998 και 2000 διαμορφώνεται σε 30 %. Επομένως, για το διάστημα μεταξύ 1994 και 2000 εφαρμόζεται
συνολικό ποσοστό προσαυξήσεως 50 %. Καθόσον η AstraZeneca plc φέρει ευθύνη μόνο για το διάστημα από της 6ης Απριλίου 1999
και εντεύθεν, το ποσοστό προσαυξήσεως που την αφορά καλύπτει το διάστημα μεταξύ Απριλίου 1999 και 31ης Δεκεμβρίου 2000, ανερχόμενο,
ως εκ τούτου, σε 15 %. Το λοιπό ποσοστό προσαυξήσεως, 35 %, πρέπει, κατά συνέπεια, να βαρύνει αποκλειστικώς την AstraZeneca
AB.
Δεδομένου ότι το 15 % των 40 εκατομμυρίων ευρώ ισούται με 6 εκατομμύρια ευρώ, η Επιτροπή επέβαλε το ποσό των 46 εκατομμυρίων
ευρώ στις δύο προσφεύγουσες αλληλεγγύως. Επιπροσθέτως, ποσό ύψους 14 εκατομμυρίων ευρώ, το οποίο αντιστοιχεί στο 35 % των
40 εκατομμυρίων ευρώ, επεβλήθη αποκλειστικώς στην AstraZeneca AB.
Μολονότι με την προσβαλλόμενη απόφαση η Επιτροπή δεν προέβη σε τόσο λεπτομερή ανάλυση του τρόπου διά του οποίου κατέληξε στα
ποσά των 46 εκατομμυρίων ευρώ και των 14 εκατομμυρίων ευρώ, το Γενικό δικαστήριο εκτιμά ότι η καθής δεν αθέτησε την υποχρέωση
αιτιολογήσεως που υπέχει, καθώς από τα στοιχεία της προσβαλλόμενης αποφάσεως συνάγεται η μέθοδος υπολογισμού που αυτή ακολούθησε.
Το Γενικό Δικαστήριο κρίνει ότι δεν είναι αναγκαία η τροποποίηση της εφαρμοσθείσας από την Επιτροπή μεθόδου, η οποία λαμβάνει
υπόψη το γεγονός ότι η δεύτερη κατάχρηση δεσπόζουσας θέσεως άρχισε μόλις τον Μάρτιο του 1998. Τα επιχειρήματα διά των οποίων
οι προσφεύγουσες επιδιώκουν την εφαρμογή διαφορετικών μεθόδων υπολογισμού πρέπει, επομένως, να απορριφθούν. Επιπροσθέτως,
όσον αφορά το επιχείρημα ότι η Επιτροπή δεν έλαβε αρκούντως υπόψη το γεγονός ότι η πρώτη κατάχρηση δεσπόζουσας θέσεως δεν
παρήγαγε αποτελέσματα, επιβάλλεται εκ νέου η υπόμνηση ότι στοιχεία που άπτονται του σκοπού μιας συμπεριφοράς δύνανται να αποδεικνύονται
σημαντικότερα κατά τον καθορισμό του ύψους του προστίμου από εκείνα που σχετίζονται με τα αποτελέσματά της (προπαρατεθείσα
με τη σκέψη 902 απόφαση Thyssen Stahl κατά Επιτροπής, σκέψη 636, και προπαρατεθείσα με τη σκέψη 334 απόφαση Michelin κατά
Επιτροπής, σκέψη 259).
Πρέπει, εξάλλου, να επισημανθεί ότι η πλάνη περί το δίκαιο στην οποία υπέπεσε η Επιτροπή, δεχόμενη ως ημερομηνία ενάρξεως
της πρώτης καταχρήσεως δεσπόζουσας θέσεως την ημερομηνία διαβιβάσεως στους συμβούλους σε θέματα πνευματικής ιδιοκτησίας οδηγιών
για την υποβολή αιτήσεων χορηγήσεως ΣΠΠ στα γραφεία διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας (βλ. ανωτέρω, σκέψεις 370 έως 372), ουδεμία επιρροή
ασκεί στο ποσοστό προσαυξήσεως που εφαρμόσθηκε σε σχέση με τη διάρκεια των παραβάσεων. Όπως, ειδικότερα, προκύπτει, το διάστημα
μεταξύ της 7ης Ιουνίου 1993 και της 31ης Δεκεμβρίου 1993 δεν ελήφθη εν πάση περιπτώσει υπόψη από την Επιτροπή κατά τον υπολογισμό
του ποσοστού προσαυξήσεως.
Συνακολούθως, καθόσον το Γενικό Δικαστήριο έχει αποφασίσει να μειώσει το ποσό εκκινήσεως σε 35 εκατομμύρια ευρώ για τον λόγο
ότι η Επιτροπή δεν απέδειξε επαρκώς κατά νόμον ότι οι αιτήσεις ανακλήσεως των αδειών κυκλοφορίας στο πλαίσιο της δεύτερης
καταχρήσεως δεσπόζουσας θέσεως ηδύναντο να παρεμποδίσουν ή να περιορίσουν τις παράλληλες εισαγωγές στη Δανία και στη Νορβηγία,
τα ποσοστά προσαυξήσεως για τα οποία έγινε λόγος ανωτέρω, με τη σκέψη 908 της παρούσας αποφάσεως, πρέπει να εφαρμοσθούν επί
του εν λόγω ποσού. Το Γενικό Δικαστήριο κρίνει, ως εκ τούτου, προσήκουσα την επιβολή στις δύο προσφεύγουσες αλληλεγγύως προστίμου
ύψους 40 250 000 και την επιβολή αποκλειστικώς στην ΑstraZeneca AB προστίμου ύψους 12 250 000 ευρώ.
Όσον αφορά, τέταρτον, την αιτίαση περί μη αναγνωρίσεως ελαφρυντικών περιστάσεων, επιβάλλεται η επισήμανση ότι οι προσφεύγουσες
επαναλαμβάνουν επιχειρήματα που ελήφθησαν υπόψη κατά την εξέταση των καταχρήσεων δεσπόζουσας θέσεως και κατά την αξιολόγηση
της βαρύτητας της παραβάσεως. Οι προσφεύγουσες δεν αποδεικνύουν, εξάλλου, το βάσιμο του επιχειρήματός τους ότι το πνεύμα συνεργασίας
που επέδειξαν στο πλαίσιο της διοικητικής διαδικασίας δικαιολογεί την αναγνώριση ελαφρυντικής περιστάσεως. Η τελευταία αυτή
αιτίαση πρέπει, επομένως, να απορριφθεί.

Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπάρχει
σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας, σε περίπτωση μερικής ήττας
των διαδίκων ή εφόσον συντρέχουν εξαιρετικοί λόγοι, το Γενικό Δικαστήριο μπορεί να κατανείμει τα έξοδα ή να αποφασίσει ότι
έκαστος των διαδίκων φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
Η Επιτροπή ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο να καταδικάσει τις προσφεύγουσες στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, ανεξαρτήτως της
εκβάσεως της ενώπιόν του ένδικης διαδικασίας. Συγκεκριμένα, κατά την καθής, πρώτον, τα διαδικαστικά έγγραφα ήταν αδικαιολογήτως
σχοινοτενή, δεύτερον, η ίδια υποχρεώθηκε να εξετάσει πληθώρα «μαρτυριών» οι οποίες ηδύναντο να κριθούν απαράδεκτες ως αποδεικτικά
στοιχεία και, τέλος, οι προσφεύγουσες παραμόρφωσαν τόσο το περιεχόμενο της προσβαλλόμενης αποφάσεως όσο και το περιεχόμενο
του υπομνήματός της αντικρούσεως.
Συναφώς, μολονότι, εν προκειμένω, τα υπομνήματα των προσφευγουσών θα μπορούσαν να είναι λιγότερο ογκώδη, το Γενικό Δικαστήριο
εκτιμά ότι οι προσφεύγουσες δεν επιβάρυναν καταχρηστικώς την ενώπιόν του ένδικη διαδικασία (βλ., συναφώς, προπαρατεθείσα με
τη σκέψη 243 απόφαση Atlantic Container Line κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψεις 1646 και 1647). Συνεπώς, το αίτημα της Επιτροπής
επί του σημείου αυτού πρέπει να απορριφθεί.
Εν προκειμένω, οι προσφεύγουσες ηττήθηκαν ως προς το αίτημά τους περί ακυρώσεως της προσβαλλόμενης αποφάσεως στο σύνολό της.
Η Επιτροπή ηττήθηκε ως προς το αίτημά της περί απορρίψεως της προσφυγής στο σύνολό της.
Όσον αφορά την κυρίως διαδικασία, επιβάλλεται, υπό τις συνθήκες αυτές, η κατανομή των δικαστικών εξόδων. Οι προσφεύγουσες
φέρουν το 90 % των δικαστικών εξόδων τους και το 90 % των δικαστικών εξόδων της Επιτροπής, εξαιρουμένων των εξόδων αυτής που
σχετίζονται με την παρέμβαση της ΕFPIA. Η Επιτροπή φέρει το 10 % των δικαστικών εξόδων της και το 10 % των δικαστικών εξόδων
των προσφευγουσών.
Η EFPIA φέρει τα δικαστικά έξοδά της. Δεδομένου ότι η Επιτροπή δεν ζήτησε την καταδίκη της EFPIA στα δικαστικά έξοδα στα οποία
η ίδια υπεβλήθη λόγω της παρεμβάσεως της EFPIA, η EFPIA δεν φέρει τα έξοδα αυτά.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έκτο πενταμελές τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Ακυρώνει το άρθρο 1, παράγραφος 2, της αποφάσεως C(2005) 1757 τελικό της Επιτροπής, της 15ης Ιουνίου 2005, σχετικά με διαδικασία
[εφαρμογής] του άρθρου 82 [ΕΚ] και του άρθρου 54 της [Σ]υμφωνίας ΕΟΧ (Υπόθεση COMP/A.37.507/F3 – AstraZeneca), καθόσον με
το άρθρο αυτό διαπιστώνεται ότι η AstraZeneca AB και η AstraZeneca plc, ζητώντας την ανάκληση των αδειών κυκλοφορίας των καψακίων
Losec στη Δανία και στη Νορβηγία και, παράλληλα, αποσύροντας από τις αγορές των εν λόγω χωρών τα καψάκια Losec και θέτοντας
σε κυκλοφορία τα δισκία Losec MUPS, παρέβησαν τις διατάξεις του άρθρου 82 ΕΚ και του άρθρου 54 της Συμφωνίας ΕΟΧ, στον βαθμό
κατά τον οποίο έγινε δεκτό ότι οι πράξεις αυτές ήταν ικανές να περιορίσουν τις παράλληλες εισαγωγές καψακίων Losec στις εν
λόγω χώρες.
2)
Μειώνει σε 40 250 000 ευρώ το πρόστιμο που, με το άρθρο 2 της αποφάσεως αυτής, επεβλήθη αλληλεγγύως και εις ολόκληρον στην
AstraZeneca AB και στην AstraZeneca plc και σε 12 250 000 ευρώ το πρόστιμο που, με το αυτό άρθρο, επεβλήθη στην AstraZeneca
AB.
3)
Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
4)
Η AstraZeneca AB και η AstraZeneca plc φέρουν το 90 % των δικαστικών εξόδων τους και το 90 % των δικαστικών εξόδων της Ευρωπαϊκής
Επιτροπής, πλην των εξόδων αυτής που σχετίζονται με την παρέμβαση της European Federation of Pharmaceutical Industries and
Associations (EFPIA).
5)
Η EFPIA φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
6)
Η Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της που σχετίζονται με την παρέμβαση της EFPIA, καθώς και το 10 % των λοιπών δικαστικών
εξόδων της και το 10 % των εξόδων της AstraZeneca AB και της AstraZeneca plc.
Meij
Vadapalas
Wahl
Truchot

Frimodt Nielsen
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο την 1η Ιουλίου 2010.
(υπογραφές)
Πίνακας περιεχομένων
Ιστορικό της διαφοράς
Διαδικασία και αιτήματα των διαδίκων
Σκεπτικό
Α –   Επί της σχετικής αγοράς
1.  Εισαγωγικές παρατηρήσεις
2.  Επί του πρώτου λόγου ακυρώσεως, που αντλείται από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως ως προς τη σημασία του σταδιακού χαρακτήρα
της αυξήσεως της χρήσεως των ΑΑΠ εις βάρος των Η2-ανταγωνιστών
α) Επιχειρήματα των προσφευγουσών και της EFPIA
β) Επιχειρήματα της Επιτροπής
γ) Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί της διαφοροποιημένης θεραπευτικής χρήσεως των ΑΑΠ και των Η2-ανταγωνιστών
Επί της σημασίας του σταδιακού χαρακτήρα της αντικαταστάσεως των Η2-ανταγωνιστών από τους ΑΑΠ
3.  Επί του δευτέρου λόγου ακυρώσεως, που αντλείται από διάφορες ανακολουθίες και από πλάνες εκτιμήσεως
α) Επιχειρήματα των προσφευγουσών και της EFPIA
β) Επιχειρήματα της Επιτροπής
γ) Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί της συνεκτιμήσεως της θεραπευτικής χρήσεως των επίδικων προϊόντων
Επί της αποδοθείσας στους δείκτες τιμών σημασίας
Επί των «συγκυριακών συμβάντων»
Β –   Επί της δεσπόζουσας θέσεως
1.  Επιχειρήματα των διαδίκων
2.  Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
α) Επί του μεριδίου αγοράς της ΑΖ
β) Επί των επιπέδων των τιμών
γ) Επί της κατοχής και ασκήσεως δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας
δ) Επί της θέσεως της ΑΖ ως εταιρίας που εισήλθε πρώτη στην αγορά
ε) Επί της οικονομικής ισχύος της ΑΖ
στ) Επί της δεσπόζουσας θέσεως της ΑΖ στη Γερμανία
Γ –   Επί της πρώτης καταχρήσεως δεσπόζουσας θέσεως, η οποία σχετίζεται με τα συμπληρωματικά πιστοποιητικά προστασίας
1.  Ρυθμιστικό πλαίσιο και επικρινόμενη συμπεριφορά
2.  Επί του πρώτου λόγου ακυρώσεως, που αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο
α) Επιχειρήματα των προσφευγουσών
Επί των νομικών αρχών που τυγχάνουν εφαρμογής
Επί της πλάνης περί το δίκαιο που προσάπτεται στην Επιτροπή
β) Επιχειρήματα της Επιτροπής
Επί των νομικών αρχών που τυγχάνουν εφαρμογής
Επί της πλάνης περί το δίκαιο που προσάπτεται στην Επιτροπή
γ) Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί του χαρακτηρισμού της επικρινόμενης συμπεριφοράς ως καταχρήσεως δεσπόζουσας θέσεως
Επί του χρονικού σημείου ενάρξεως εφαρμογής της φερόμενης ως καταχρηστικής πρακτικής
Επί του αντίθετου προς τους κανόνες του ανταγωνισμού χαρακτήρα της επικρινόμενης συμπεριφοράς και επί των αποτελεσμάτων της
επί ανταγωνισμού
3.  Επί του δευτέρου λόγου ακυρώσεως, ο οποίος αφορά τη μη απόδειξη της καταχρήσεως δεσπόζουσας θέσεως
α) Επιχειρήματα των προσφευγουσών
Επί της προβαλλόμενης απάτης
Επί του πρώτου σταδίου της καταχρήσεως
Επί του δευτέρου σταδίου της καταχρήσεως
–  Επί της φύσεως των σχετικών με το δεύτερο στάδιο της καταχρήσεως ισχυρισμών
–  Επί των οδηγιών που διαβιβάσθηκαν στους συμβούλους σε θέματα ευρεσιτεχνίας
–  Επί των δηλώσεων ενώπιον του λουξεμβουργιανού γραφείου διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας (Ιούνιος 1993)
–  Επί των δηλώσεων ενώπιον του βελγικού γραφείου διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας (Σεπτέμβριος 1993-Νοέμβριος 1993)
–  Επί των δηλώσεων ενώπιον του ολλανδικού γραφείου διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας (Νοέμβριος 1993-Δεκέμβριος 1993)
–  Επί των δηλώσεων ενώπιον του γραφείου διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας του Ηνωμένου Βασιλείου (Ιανουάριος 1994-Ιούνιος 1994)
–  Επί της ανακλήσεως της αιτήσεως χορηγήσεως ΣΠΠ στη Δανία (Νοέμβριος 1994)
–  Επί των δηλώσεων της AZ στο πλαίσιο της δεύτερης σειράς αιτήσεων χορηγήσεως ΣΠΠ
–  Επί των αιτήσεων που υποβλήθηκαν στις χώρες του ΕΟΧ
–  Επί των δηλώσεων ενώπιον του ιρλανδικού γραφείου διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας (Οκτώβριος 1995)
–  Επί των δηλώσεων ενώπιον των γραφείων διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας των χωρών της Μπενελούξ και της Φινλανδίας (Μάιος 1998)
–  Επί των δηλώσεων που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο της ένδικης διαδικασίας στη Γερμανία
–  Επί των δηλώσεων που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο της ένδικης διαδικασίας στη Νορβηγία
–  Επί των δηλώσεων που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο της ένδικης διαδικασίας στη Φινλανδία
–  Επί της υπάρξεως στρατηγικής σκοπούσας στην παραπλάνηση των συμβούλων της AZ σε θέματα ευρεσιτεχνίας, των εθνικών γραφείων
διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και των εθνικών δικαστηρίων
β) Επιχειρήματα της Επιτροπής
γ) Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί του βάρους αποδείξεως
Επί του πρώτου σταδίου της καταχρήσεως δεσπόζουσας θέσεως
Επί του δευτέρου σταδίου της καταχρήσεως δεσπόζουσας θέσεως
–  Επί των δηλώσεων ενώπιον του λουξεμβουργιανού γραφείου διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας (Ιούνιος 1993)
–  Επί των δηλώσεων ενώπιον του βελγικού γραφείου διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας (Σεπτέμβριος 1993-Νοέμβριος 1993)
–  Επί των δηλώσεων ενώπιον του ολλανδικού γραφείου διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας (Νοέμβριος 1993-Δεκέμβριος 1993)
–  Επί των δηλώσεων ενώπιον του γραφείου διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας του Ηνωμένου Βασιλείου (Ιανουάριος 1994-Ιούνιος 1994)
–  Επί της ανακλήσεως της αιτήσεως χορηγήσεως ΣΠΠ στη Δανία (Νοέμβριος 1994)
–  Επί των αιτήσεων που υποβλήθηκαν στις χώρες του ΕΟΧ (Δεκέμβριος 1994)
–  Επί των δηλώσεων ενώπιον του ιρλανδικού γραφείου διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας (Οκτώβριος 1995)
–  Επί των δηλώσεων ενώπιον των γραφείων διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας των χωρών της Μπενελούξ και της Φινλανδίας (Μάιος 1998)
–  Επί των δηλώσεων που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο της ένδικης διαδικασίας στη Γερμανία
–  Επί των δηλώσεων που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο των ένδικων διαδικασιών στη Νορβηγία και στη Φινλανδία
Συμπέρασμα επί της πρώτης καταχρήσεως δεσπόζουσας θέσεως
Δ –   Επί της δεύτερης καταχρήσεως δεσπόζουσας θέσεως, η οποία σχετίζεται με τις επιλεκτικές ανακλήσεις των αδειών κυκλοφορίας των
καψακίων Losec
1.  Ρυθμιστικό πλαίσιο και επικρινόμενη συμπεριφορά
2.  Επί του πρώτου λόγου ακυρώσεως, που αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο
α) Επιχειρήματα των προσφευγουσών
Επί του ρυθμιστικού πλαισίου και επί των πραγματικών περιστατικών
Επί της νομικής αναλύσεως της Επιτροπής
Επί της μη στοιχειοθετήσεως καταχρήσεως δεσπόζουσας θέσεως εν πάση περιπτώσει
β) Επιχειρήματα της Επιτροπής
Επί του ρυθμιστικού πλαισίου και επί των πραγματικών περιστατικών
Επί της νομικής αναλύσεως της Επιτροπής
Επί της μη στοιχειοθετήσεως καταχρήσεως δεσπόζουσας θέσεως εν πάση περιπτώσει
γ) Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Ρυθμιστικό πλαίσιο
Επί της υιοθετηθείσας από την Επιτροπή νομικής προσεγγίσεως
Επί της μη στοιχειοθετήσεως καταχρήσεως δεσπόζουσας θέσεως εν πάση περιπτώσει
3.  Επί του δευτέρου λόγου ακυρώσεως, ο οποίος αντλείται από πλάνη περί τα πράγματα
α) Επιχειρήματα των προσφευγουσών
Λόγοι δημιουργίας και εμπορίας του Losec MUPS
Aμφισβήτηση των αποδεικτικών στοιχείων
Επί των αποτελεσμάτων
β) Επιχειρήματα της Επιτροπής
γ) Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Το πλαίσιο των πραγματικών περιστατικών στο οποίο εντάσσεται η δεύτερη κατάχρηση δεσπόζουσας θέσεως που διαπίστωσε η Επιτροπή
–  Πρακτικά της συσκέψεως του MAC της 9ης Αυγούστου 1996
–  Υπόμνημα για τη στρατηγική LPP της 20ής Δεκεμβρίου 1996
–  Έγγραφο για τη στρατηγική LPP της 29ης Απριλίου 1997
–  Λόγος που εκφώνησε ο προϊστάμενος του τμήματος διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας της ΑΖ τον Οκτώβριο του 1999 και διαφάνειες του
Μαΐου του 1997
–  Έγγραφο «Losec® MUPS STEPSUM» υποβληθέν με υπόμνημα της 26ης Φεβρουαρίου 1997
–  Πρακτικά της συσκέψεως «Losec MUPS i Europa – “Brain Storming”» της 18ης Σεπτεμβρίου 1997
–  Υπόμνημα της 25ης Σεπτεμβρίου 1997
–  Στρατηγική MUPS της 3ης Οκτωβρίου 1997
–  Υπόμνημα της 22ας Οκτωβρίου 1997 με τίτλο «Συνέπειες της στρατηγικής MUPS – Προσωρινή έκθεση»
–  Έγγραφο «Σενάριο Losec/H199» της 29ης Απριλίου 1998
–  Σχέδιο εγγράφου της 30ής Νοεμβρίου 1998 για τη σύσκεψη της ομάδας GITA της 4ης Δεκεμβρίου 1998
–  Έγγραφο που αφορά το «Plan de franchise gastro-intestinal» της 12ης Μαΐου 1992
–  Έγγραφα εθνικών στρατηγικών
–  Εφαρμογή της στρατηγικής LPP στην πράξη
–  Αποτελέσματα των ανακλήσεων των αδειών κυκλοφορίας στην αγορά
Επί του καταχρηστικού χαρακτήρα της συμπεριφοράς της AZ
–  Επί της στρατηγικής LPP
–  Επί του καταχρηστικού χαρακτήρα της επικρινόμενης συμπεριφοράς
–  Επί του χαρακτήρα της στρατηγικής από την οποία εκπορεύεται η κατάχρηση δεσπόζουσας θέσεως ως σχεδιασθείσας σε επίπεδο
διοικήσεως
Επί του χαρακτήρα της επικρινόμενης συμπεριφοράς ως περιοριστικής του ανταγωνισμού
Συμπέρασμα
Ε –   Επί των προστίμων
1.  Επιχειρήματα των διαδίκων
2.  Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί των δικαστικών εξόδων
*
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.
–	Παραλειπόμενα εμπιστευτικά στοιχεία.