CELEX: 62002TJ0015
Ανταγωνισμός
Συμπράξεις στον τομέα των βιταμινούχων προϊόντων
Δικαιώματα άμυνας
Κατευθυντήριες γραμμές για τον υπολογισμό του ποσού των προστίμων
Καθορισμός του ποσού εκκινήσεως του προστίμου
Αποτρεπτικό αποτέλεσμα
Επιβαρυντικές περιστάσεις
Ρόλος πρωτοστάτη ή υποκινητή
Συνεργασία κατά τη διοικητική διαδικασία
Επαγγελματικό απόρρητο και αρχή της χρηστής διοικήσεως

, προκειμένου να υποστηρίξει ότι η προσφεύγουσα είχε διαδραματίσει ρόλο υποκινητή που δικαιολογούσε την επιβολή αυξήσεως
του προστίμου λόγω επιβαρυντικών περιστάσεων και, αφετέρου, ότι, όπως προκύπτει από τις αιτιολογικές σκέψεις 212 και 234 της
Αποφάσεως, η Roche είχε αρχίσει μόνη τις επαφές με την Eisai ενόψει ενδεχόμενης προσχωρήσεως της τελευταίας στην εν λόγω σύμπραξη.
541   Από τις ανωτέρω σκέψεις προκύπτει ότι η αιτιολογία βάσει της οποίας η Επιτροπή συνήγαγε, με την Απόφαση, ότι η προσφεύγουσα
δεν πληρούσε την προβλεπόμενη στο τμήμα Β, στοιχείο ε΄, της ανακοινώσεως περί συνεργασίας προϋπόθεση ως προς όλες τις παραβάσεις
της προκειμένης υποθέσεως είναι πλημμελής και ότι, ως εκ τούτου, η Απόφαση πάσχει συναφώς λόγω ελλείψεως νομιμότητας.
542   Επομένως, στο πλαίσιο της ασκήσεως της κατά πλήρη δικαιοδοσία αρμοδιότητάς του κατόπιν της ως άνω διαπιστώσεως περί ελλείψεως
νομιμότητας, το Πρωτοδικείο λαμβάνει υπόψη τις πραγματικές περιστάσεις που επικαλέσθηκε η καθής ενώπιόν του, προκειμένου να
αποδειχθεί ότι η προσφεύγουσα διαδραμάτισε ρόλο υποκινητή ή αποφασιστικό ρόλο –ή, με άλλες λέξεις, ρόλο υποκινητή ή ρόλο πρωτοστάτη–
ως προς τις παραβάσεις της προκειμένης υποθέσεως, και ότι, κατά συνέπεια, η προσφεύγουσα δεν πληρούσε την προαναφερθείσα προϋπόθεση.
543   Πάντως, το Πρωτοδικείο εξέτασε ήδη τις ως άνω περιστάσεις κατά την εκ μέρους του ανάλυση του πέμπτου λόγου ακυρώσεως (βλ.
σκέψεις 304 έως 463 ανωτέρω) και συνήγαγε ότι οι περιστάσεις αυτές αποδεικνύουν επαρκώς κατά νόμον ότι η προσφεύγουσα διαδραμάτισε
ρόλο πρωτοστάτη ως προς τις αφορώσες τις βιταμίνες Α, Ε και Β 5 παραβάσεις, ενώ δεν αποδεικνύουν επαρκώς κατά νόμον ότι η
προσφεύγουσα διαδραμάτισε ρόλο πρωτοστάτη ή υποκινητή ως προς τις αφορώσες τις βιταμίνες C, D 3, το βήτα-καροτένιο και τα
καροτενοειδή παραβάσεις. Εξάλλου, δεν υποστηρίχθηκε και δεν προκύπτει από τη δικογραφία ότι η προσφεύγουσα υποχρέωσε άλλες
επιχειρήσεις να συμμετάσχουν στις τελευταίες παραβάσεις.
544   Αφού υπομνησθεί ότι η προσφεύγουσα δεν αμφισβητεί, με την υπό κρίση προσφυγή, τον ρόλο της ως πρωτοστάτη ή ως υποκινητή της
αφορώσας τη βιταμίνη Β 2 παραβάσεως, επιβάλλεται, ως εκ τούτου, το συμπέρασμα ότι η προσφεύγουσα δεν πληρούσε την προβλεπόμενη
στο τμήμα Β, στοιχείο ε΄, της ανακοινώσεως περί συνεργασίας προϋπόθεση ως προς τις αφορώσες τις βιταμίνες Α, Ε, B 2 και B 5
παραβάσεις, ενώ πληρούσε την εν λόγω προϋπόθεση ως προς τις αφορώσες τις βιταμίνες C, D 3, το βήτα-καροτένιο και τα καροτενοειδή
παραβάσεις.
545   Επομένως, δεν είναι δυνατόν να εφαρμοσθεί επί της προσφεύγουσας το τμήμα Β της εν λόγω ανακοινώσεως ως προς τις αφορώσες τις
βιταμίνες A, E, B 2 και B 5 παραβάσεις.
546   Αντιθέτως, ως προς τις αφορώσες τις βιταμίνες C, D 3, το βήτα-καροτένιο και τα καροτενοειδή παραβάσεις, εναπόκειται στο Πρωτοδικείο,
στο πλαίσιο της ασκήσεως της κατά πλήρη δικαιοδοσία αρμοδιότητάς του, να εκτιμήσει αν η προσφεύγουσα πληρούσε επίσης τις άλλες
σωρευτικές προϋποθέσεις που προβλέπονται στο τμήμα Β της ανακοινώσεως περί συνεργασίας ενόψει της ενδεχόμενης χορηγήσεως στην
προσφεύγουσα του ευεργετήματος της μη επιβολής προστίμου ή της «πολύ σημαντικής» μειώσεως του ποσού του προστίμου δυνάμει
του ιδίου τμήματος.
Επί του ζητήματος αν η προσφεύγουσα πληρούσε τις προβλεπόμενες στο τμήμα Β, στοιχεία α΄ έως δ΄, της ανακοινώσεως περί συνεργασίας
προϋποθέσεις ως προς τις αφορώσες τις βιταμίνες C, D 3, το βήτα-καροτένιο και τα καροτενοειδή παραβάσεις
Επί των προϋποθέσεων που προβλέπονται υπό στοιχεία α΄, γ΄ και δ΄
547   Η προβλεπόμενη στο τμήμα Β, στοιχείο γ΄, της ανακοινώσεως περί συνεργασίας προϋπόθεση πληρούται προδήλως, για κάθε μία από
τις αφορώσες τις βιταμίνες C, D 3, το βήτα-καροτένιο και τα καροτενοειδή παραβάσεις, βάσει των πληροφοριών που αφορούν τη
διάρκεια των εν λόγω παραβάσεων και οι οποίες περιλαμβάνονται στην Απόφαση. Από το άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο β΄, του
διατακτικού της Αποφάσεως προκύπτει ιδίως ότι οι τέσσερις αυτές παραβάσεις είχαν όλες ήδη παύσει το αργότερο τον Δεκέμβριο
του 1998, ήτοι πριν από τη συνεργασία που παρέσχε η προσφεύγουσα κατά την έρευνα της Επιτροπής.
548   Όσον αφορά τις προβλεπόμενες στο εν λόγω τμήμα, στοιχεία α΄ και δ΄, προϋποθέσεις, η καθής, στο πλαίσιο της εκτελέσεως των
μέτρων οργανώσεως της διαδικασίας που διέταξε το Πρωτοδικείο, ανέφερε ότι η προσφεύγουσα πληρούσε τις εν λόγω προϋποθέσεις
ως προς τις τέσσερις επίμαχες παραβάσεις. Κανένα στοιχείο της δικογραφίας δεν φαίνεται να δικαιολογεί το να αποστεί το Πρωτοδικείο
από την ως άνω εκτίμηση.
Επί της προϋποθέσεως που προβλέπεται υπό στοιχείο β΄
549   Τέλος, όσον αφορά την προβλεπόμενη στο τμήμα Β, στοιχείο β΄, της ανακοινώσεως περί συνεργασίας προϋπόθεση, πρέπει να υπομνησθεί
ότι, στην αιτιολογική σκέψη 743, πρώτη περίοδος, της Αποφάσεως, η Επιτροπή εκτίμησε ότι «η Roche και η BASF, μέσω του βασικού
υλικού που παρείχαν στην Επιτροπή από τις 2 Ιουνίου 1999 έως τις 30 Ιουλίου 1999, ήταν οι πρώτες που παρείχαν στην Επιτροπή
σαφείς αποδείξεις της ύπαρξης συμπράξεων που αφορούσαν τις αγορές των βιταμινών B 2, B 5, C, D 3, βήτα-καροτενίου και καροτενοειδών».
Η διατύπωση της ως άνω περιόδου δεν παρέχει τη δυνατότητα να γίνει αντιληπτό αν η Επιτροπή εκτίμησε ότι η Roche και η BASF
πληρούσαν από κοινού την προβλεπόμενη στο τμήμα Β, στοιχείο β΄, προϋπόθεση για κάθε μία από τις μνημονευθείσες παραβάσεις.
Εξάλλου, η ως άνω περίοδος αποσκοπεί μόνον στο να δικαιολογήσει το συμπέρασμα που διατυπώθηκε στην αιτιολογική σκέψη 745,
πρώτη περίοδος, σύμφωνα με το οποίο οι άλλες ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις εμποδίζονταν να τηρήσουν την προϋπόθεση αυτή.
550   Πάντως, λαμβανομένης υπόψη της διατυπώσεως του τμήματος Β, στοιχείο β΄, της ανακοινώσεως περί συνεργασίας, που αποσκοπεί μόνον
στο να χορηγήσει πολύ σημαντική μείωση του προστίμου στη μόνη επιχείρηση που ήταν πράγματι η «πρώτη» που προσκόμισε καθοριστικά
στοιχεία (βλ., υπ’ αυτήν την έννοια, απόφαση της 15ης Ιουνίου 2005, Tokai Carbon κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 70 ανωτέρω, σκέψη
365), δεν μπορεί να υποστηριχθεί ότι η Roche και η BASF πληρούσαν από κοινού την προβλεπόμενη στο τμήμα Β, στοιχείο β΄, προϋπόθεση
για κάθε μία από τις αφορώσες τις βιταμίνες C και D 3, το βήτα-καροτένιο και τα καροτενοειδή παραβάσεις, κατά το μέτρο που
από τη δικογραφία προκύπτει ότι οι ως άνω επιχειρήσεις δεν μπορούσαν να προσκομίσουν τέτοια στοιχεία κατά την ίδια ημερομηνία.
551   Συγκεκριμένα, αφενός, όπως κρίθηκε στις σκέψεις 517 και 518 ανωτέρω ως προς τις αφορώσες τις βιταμίνες A και E παραβάσεις,
βάσει σκέψεων που είναι επίσης λυσιτελείς όσον αφορά τις άλλες παραβάσεις της προκειμένης υποθέσεως, κατά τη σύσκεψη της 17ης
Μαΐου 1999 στα γραφεία της Επιτροπής, στην οποία η Roche και η BASF συμμετείχαν μαζί, οι τελευταίες δεν προσκόμισαν καθοριστικά
στοιχεία για την απόδειξη οιασδήποτε παραβάσεως. Αφετέρου, από τη δικογραφία προκύπτει ότι, κατά την περίοδο μεταξύ της 2ας
Ιουνίου 1999 και της 30ής Ιουλίου 1999, που μνημονεύεται στην αιτιολογική σκέψη 743 της Αποφάσεως, η BASF και η Roche ουδέποτε
διαβίβασαν πληροφοριακά στοιχεία κατά την ίδια ημερομηνία.
552   Επομένως, εναπόκειται στο Πρωτοδικείο να εξακριβώσει, κατά την άσκηση της κατά πλήρη δικαιοδοσία αρμοδιότητάς του, ποια επιχείρηση,
μεταξύ της προσφεύγουσας και της Roche, ήταν η πρώτη που προσκόμισε καθοριστικά στοιχεία για την απόδειξη της υπάρξεως των
αφορωσών τις βιταμίνες C, D 3, το βήτα-καροτένιο και τα καροτενοειδή παραβάσεων.
–       Παράβαση αφορώσα τη βιταμίνη D 3
553   Από τη δικογραφία προκύπτει ότι η μόνη συμβολή που διαβίβασε η BASF στην Επιτροπή ως προς την αφορώσα τη βιταμίνη D 3 παράβαση
μετά τη σύσκεψη της 17ης Μαΐου 1999 στα γραφεία του θεσμικού οργάνου περιέχεται στην από 15 Ιουνίου 1999 δήλωσή της, η οποία
παρελήφθη από την Επιτροπή αυθημερόν. Η ως άνω συμβολή συνίσταται στον προσδιορισμό της διάρκειας της εν λόγω παραβάσεως (από
το 1993 έως το 1997) και σε 16 επόμενες σειρές, από τις οποίες μόνον οι 9 είναι αφιερωμένες στη σύμπραξη και από τις οποίες
προκύπτουν μόνον, επιπλέον της ως άνω διάρκειας, οι συμμετέχοντες στη σύμπραξη και η «γενική ιδέα» της συμπράξεως, ήτοι η
μη επέκταση των μεριδίων αγοράς. Τα ονόματα τριών εκπροσώπων των τριών εμπλεκομένων επιχειρήσεων μνημονεύονται, αλλά δεν υπάρχει
καμία πληροφορία ως προς τα συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά που μπορούν να θεωρηθούν ως συστατικά στοιχεία της παραβάσεως.
Εξάλλου, η περιγραφή των αφορώντων την ως άνω σύμπραξη πραγματικών περιστατικών, η οποία περιέχεται στις αιτιολογικές σκέψεις
459 έως 483 της Αποφάσεως, στηρίζεται κατ’ ουσίαν στα στοιχεία που προσκόμισε η Roche και ιδίως η Solvay.
554   Υπό τις συνθήκες αυτές, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η προσφεύγουσα δεν απέδειξε ότι προσκόμισε στην Επιτροπή, κατά τη διοικητική
διαδικασία, καθοριστικά στοιχεία για την απόδειξη της υπάρξεως της αφορώσας τη βιταμίνη D 3 παραβάσεως.
555   Επομένως, επιβάλλεται το συμπέρασμα ότι, όσον αφορά την ως άνω παράβαση, η προσφεύγουσα δεν πληρούσε την προβλεπόμενη στο
τμήμα Β, στοιχείο β΄, της ανακοινώσεως περί συνεργασίας προϋπόθεση και, ως εκ τούτου, δεν μπορεί να επικαλεσθεί το εν λόγω
τμήμα.
–       Παραβάσεις αφορώσες τη βιταμίνη C, το βήτα-καροτένιο και τα καροτενοειδή
556   Πρέπει να επισημανθεί ότι, μετά τη σύσκεψη της 17ης Μαΐου 1999, η προσφεύγουσα απευθύνθηκε για πρώτη φορά στην Επιτροπή με
έγγραφο της 21ης Μαΐου 1999, το οποίο παρελήφθη από το θεσμικό όργανο αυθημερόν, προκειμένου να της διαβιβάσει, όπως είχε
συμφωνηθεί κατά την εν λόγω σύσκεψη, αντίγραφο του δικαστικού συμβιβασμού (βλ. σκέψη 468 ανωτέρω) στον οποίο είχε καταλήξει
στις 20 Μαΐου 1999 με το Υπουργείο Δικαιοσύνης των Ηνωμένων Πολιτειών, καθώς και του σχετικού ενημερωτικού υπομνήματος.
557   Ωστόσο, με τα ως άνω έγγραφα, η προσφεύγουσα δεν προσκόμισε στην Επιτροπή καθοριστικά στοιχεία για την απόδειξη της υπάρξεως
των συμπράξεων που αφορούσαν, ιδίως, τη βιταμίνη C, το βήτα-καροτένιο και τα καροτενοειδή.
558   Συγκεκριμένα, αφενός, το έγγραφο της 21ης Μαΐου 1999 περιορίζεται να αναγγείλει ότι η BASF είχε αρχίσει την κατάρτιση μιας
εξαντλητικής εκθέσεως ως προς τις ενέργειες που επηρέαζαν την ευρωπαϊκή αγορά και ότι επρόκειτο να έλθει εκ νέου σε επαφή
με την Επιτροπή μετά την ολοκλήρωση της εν λόγω εκθέσεως. Αφετέρου, ο δικαστικός συμβιβασμός και το ενημερωτικό της υπόμνημα
–έστω και αν ληφθούν υπόψη στο παρόν πλαίσιο παρά τη δημοσιότητα που δόθηκε στο περιεχόμενό τους από το Υπουργείο Δικαιοσύνης
των Ηνωμένων Πολιτειών ήδη από τις 20 Μαΐου 1999, όπως επιβεβαιώνουν τα ανακοινωθέντα τύπου που προσκομίσθηκαν στα παραρτήματα
D.4 και D.5 του υπομνήματος ανταπαντήσεως– καταδεικνύουν μόνον, ως προς τις επίμαχες ενέργειες περί συμπαιγνίας, τη φύση τους
καθώς και τη διάρκεια και τα σχετικά βιταμινούχα προϊόντα (στα οποία δεν περιλαμβάνονταν, εν πάση περιπτώσει, τα καροτενοειδή),
πέραν, κατά έμμεσο τρόπο, των ονομάτων ορισμένων εμπλεκομένων υπαλλήλων της BASF, χωρίς, ωστόσο, να αναφέρουν το παραμικρό
συγκεκριμένο πραγματικό περιστατικό που να αποτελεί συστατικό στοιχείο της παραβάσεως.
559   Αντιθέτως, πρέπει να θεωρηθεί ότι η προσφεύγουσα, με την επόμενη συμβολή της, ήτοι με την από 15 Ιουνίου 1999 δήλωσή της,
προσκόμισε στο θεσμικό όργανο καθοριστικά στοιχεία για την απόδειξη της υπάρξεως των συμπράξεων που αφορούσαν, ιδίως, τη βιταμίνη
C, το βήτα-καροτένιο και τα καροτενοειδή, καθόσον τα ως άνω στοιχεία αφορούσαν όχι μόνον τα μέλη, τη φύση και τη διάρκεια
των παραβάσεων, αλλά και τα συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά που αποτελούσαν συστατικά στοιχεία της παραβάσεως.
560   Συγκεκριμένα, ως προς την αφορώσα τη βιταμίνη C σύμπραξη, η ως άνω δήλωση προσδιορίζει –πέραν των μελών της συμπράξεως και
της περιόδου την οποία αφορά η παράβαση– ορισμένο αριθμό συσκέψεων, τον τόπο και τους συμμετέχοντες στις εν λόγω συσκέψεις,
περιέχει περιγραφή της εξελίξεως της συμπράξεως και ακριβή ένδειξη του περιεχομένου των συζητήσεων που έλαβαν χώρα κατά τη
διάρκεια των διαφόρων συσκέψεων που καταγράφηκαν (με αριθμητικά στοιχεία όσον αφορά τις κατανεμηθείσες ποσοστώσεις), καταδεικνύοντας
επίσης την αντίθεση μεταξύ της Takeda και των Ευρωπαίων παραγωγών.
561   Ως προς τις αφορώσες το βήτα-καροτένιο και τα καροτενοειδή συμπράξεις, τα στοιχεία που παρασχέθηκαν με την από 15 Ιουνίου
1999 δήλωση της BASF συνίστανται, για καθεμία από τις δύο παραβάσεις, σε μια γενική περιγραφή της συμπράξεως, με διευκρινίσεις,
μεταξύ άλλων, σχετικά με τα μέλη και τη διάρκεια της συμπράξεως, την κατάσταση της αγοράς κατά το χρονικό σημείο της δημιουργίας
της συμπράξεως, τα κίνητρα των μερών, την ημερομηνία, τον τόπο και τους συμμετέχοντες στην ιδρυτική σύσκεψη της συμπράξεως,
τη συμφωνία που επετεύχθη κατά την εν λόγω σύσκεψη όσον αφορά τις ποσοστώσεις πωλήσεων (με λεπτομερή αριθμητικά στοιχεία όσον
αφορά τις κατανεμηθείσες ποσοστώσεις), τη συχνότητα, τον τόπο, το συνοπτικό αντικείμενο και τους συμμετέχοντες στις μεταγενέστερες
συσκέψεις.
562   Ο εκούσιος χαρακτήρας της διαβιβάσεως όλων αυτών των στοιχείων στην Επιτροπή δεν αμφισβητείται από την καθής και δεν μπορεί,
εξάλλου, να αμφισβητηθεί, παρά την αίτηση παροχής πληροφοριών που απηύθυνε η Επιτροπή στην προσφεύγουσα στις 26 Μαΐου 1999.
Συγκεκριμένα, η δήλωση της BASF της 15ης Ιουνίου 1999 αποτελούσε συνέχεια των αναγγελθέντων από την εν λόγω επιχείρηση κατά
τη σύσκεψη της 17ης Μαΐου 1999, κατά τη διάρκεια της οποίας είχε ήδη μνημονευθεί η ύπαρξη συμπράξεων που επηρέαζαν ιδίως τις
αγορές της βιταμίνης C και του βήτα-καροτενίου. Επιπλέον, η αίτηση παροχής πληροφοριών της Επιτροπής της 26ης Μαΐου 1999 δεν
αφορούσε τη σύμπραξη σχετικά με τα καροτενοειδή. Όπως περιγράφηκε στη σκέψη 556 ανωτέρω, η BASF, με το έγγραφό της προς την
Επιτροπή της 21ης Μαΐου 1999, επιβεβαίωσε, εξάλλου, ότι είχε αρχίσει την κατάρτιση πλήρους εκθέσεως ως προς τις παραβάσεις
που επηρεάζουν την ευρωπαϊκή αγορά και ότι επρόκειτο να έλθει εκ νέου σε επαφή με την Επιτροπή μετά την ολοκλήρωση της εν
λόγω εκθέσεως.
563   Επιπλέον, από τη δικογραφία προκύπτει ότι η μόνη μεταγενέστερη της συσκέψεως της 17ης Μαΐου 1999 συμβολή της Roche που διαβιβάσθηκε
στην Επιτροπή πριν από τις 15 Ιουλίου 1999 είναι η δήλωση της Roche της 2ας Ιουνίου 1999, η οποία περιήλθε στην Επιτροπή στις
4 Ιουνίου 1999.
564   Πάντως, η ως άνω δήλωση, της οποίας ένα μη εμπιστευτικό κείμενο κατατέθηκε στη δικογραφία από την καθής στο πλαίσιο της εκτελέσεως
των μέτρων οργανώσεως της διαδικασίας που διέταξε το Πρωτοδικείο κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, έχει ως αντικείμενο μόνον
τις αφορώσες τις βιταμίνες A, E και C παραβάσεις.
565   Έτσι, δεδομένου ότι η δήλωση της Roche της 2ας Ιουνίου 1999 δεν περιέχει κανένα στοιχείο σχετικά με τις συμπράξεις που αφορούν
το βήτα-καροτένιο και τα καροτενοειδή, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η προσφεύγουσα, με την από 15 Ιουνίου 1999 δήλωσή της,
ήταν όντως η πρώτη που προσκόμισε καθοριστικά στοιχεία για την απόδειξη της υπάρξεως των ως άνω συμπράξεων. Κατά συνέπεια,
η προσφεύγουσα πληρούσε επίσης, ως προς τις παραβάσεις που αφορούν τα δύο αυτά προϊόντα, την προβλεπόμενη στο τμήμα Β, στοιχείο
β΄, της ανακοινώσεως περί συνεργασίας προϋπόθεση.
566   Επομένως, έπρεπε να χορηγηθεί στην προσφεύγουσα, όπως αυτή ισχυρίζεται, το ευεργέτημα της εφαρμογής του εν λόγω τμήματος για
τις ως άνω παραβάσεις.
567   Αντιθέτως, ως προς την αφορώσα τη βιταμίνη C παράβαση, επιβάλλεται το αντίθετο συμπέρασμα, δεδομένου ότι πρέπει να διαπιστωθεί,
λαμβανομένου υπόψη του μη εμπιστευτικού κειμένου της δηλώσεως της Roche της 2ας Ιουνίου 1999 που προσκόμισε η καθής, ότι η
Roche, με την ως άνω δήλωση, ήταν η πρώτη που προσκόμισε καθοριστικά στοιχεία για την απόδειξη της υπάρξεως της αφορώσας την
εν λόγω βιταμίνη συμπράξεως.
568   Συγκεκριμένα, καίτοι είναι αληθές ότι, όσον αφορά την ως άνω σύμπραξη, η εν λόγω δήλωση της Roche περιλαμβάνει ένα σύνολο
πληροφοριών που είναι, βεβαίως, πιο περιορισμένο από εκείνο που περιλαμβάνεται στη δήλωση της BASF της 15ης Ιουνίου 1999,
γεγονός παραμένει ότι η δήλωση της Roche προσδιορίζει επίσης ορισμένο αριθμό συσκέψεων, τον τόπο και τους συμμετέχοντες στις
εν λόγω συσκέψεις, με ένδειξη, αν και πολύ συνοπτική, του αντικειμένου των συσκέψεων. Πάντως, αφού υπομνησθεί ότι η έννοια
των καθοριστικών στοιχείων δεν μπορεί να ερμηνευθεί ως αναφερόμενη σε στοιχεία που είναι, αυτά καθ’ εαυτά, επαρκή προκειμένου
να αποδειχθεί η παράβαση (βλ. σκέψη 492 ανωτέρω), επιβάλλεται η εκτίμηση ότι, κατά το μέτρο που η Roche, με την εν λόγω δήλωση,
ανέφερε ακριβή πραγματικά στοιχεία που είναι συστατικά της παραβάσεως, η επιχείρηση αυτή ήταν η πρώτη που προσκόμισε καθοριστικά
στοιχεία κατά την έννοια του τμήματος Β, στοιχείο β΄, της ανακοινώσεως περί συνεργασίας ως προς την αφορώσα τη βιταμίνη C
παράβαση.
569   Πρέπει να υπογραμμιστεί ότι η ίδια η προσφεύγουσα, με τις παρατηρήσεις της επί των εγγράφων που προσκόμισε η καθής μετά την
επ’ ακροατηρίου συζήτηση και τα οποία αφορούν τη συνεργασία της Roche, εξετάζοντας επικουρικώς την περίπτωση που το Πρωτοδικείο
δεν θα δεχόταν τον κύριο ισχυρισμό της ότι η BASF και η Roche προσκόμισαν από κοινού καθοριστικά στοιχεία κατά τη σύσκεψη
της 17ης Μαΐου 1999, δεν συμπεριέλαβε τη σύμπραξη που αφορά τη βιταμίνη C μεταξύ των συμπράξεων για τις οποίες έπρεπε να θεωρηθεί
ότι ήταν η πρώτη που προσκόμισε καθοριστικά στοιχεία, δεδομένου ότι η εν λόγω σύμπραξη καλύπτεται ήδη από τη δήλωση της Roche
της 2ας Ιουνίου 1999. Η προσφεύγουσα δεν αμφισβητεί τον εκούσιο χαρακτήρα της συνεργασίας που παρέσχε η Roche με την ως άνω
δήλωση, η οποία, για τους ίδιους λόγους που μνημονεύονται στη σκέψη 562 ανωτέρω ως προς τη δήλωση της BASF της 15ης Ιουνίου
1999, δεν μπορεί, εξάλλου, να επηρεασθεί από την αίτηση παροχής πληροφοριών που απηύθυνε η Επιτροπή προς τη Roche στις 26
Μαΐου 1999.
570   Κατά συνέπεια, δεδομένου ότι η προσφεύγουσα δεν πληροί την προβλεπόμενη στο τμήμα Β, στοιχείο β΄, της ανακοινώσεως περί συνεργασίας
προϋπόθεση ως προς την αφορώσα τη βιταμίνη C παράβαση, δεν μπορεί να επικαλεσθεί το εν λόγω τμήμα για την ως άνω παράβαση.
Εφαρμογή, έναντι της προσφεύγουσας, του τμήματος Β της ανακοινώσεως περί συνεργασίας ως προς τις αφορώσες το βήτα-καροτένιο
και τα καροτενοειδή παραβάσεις
571   Προκειμένου να εξασφαλισθεί η προστασία της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης που το τμήμα Β της ανακοινώσεως περί συνεργασίας
δημιούργησε στην προσφεύγουσα, εναπόκειται στο Πρωτοδικείο, στο πλαίσιο της ασκήσεως της κατά πλήρη δικαιοδοσία αρμοδιότητάς
του, να καθορίσει το ενδεδειγμένο επίπεδο της μειώσεως του προστίμου που πρέπει να χορηγηθεί στην προσφεύγουσα, δυνάμει του
εν λόγω τμήματος, για τις αφορώσες το βήτα-καροτένιο και τα καροτενοειδή παραβάσεις (βλ., υπ’ αυτήν την έννοια, αποφάσεις
του Πρωτοδικείου Tate & Lyle κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 190 ανωτέρω, σκέψεις 162 έως 166· ABB Asea Brown Boveri κατά Επιτροπής,
σκέψη 192 ανωτέρω, σκέψεις 244, 245, 260 και 261· της 9ης Ιουλίου 2003, T‑230/00, Daesang και Sewon κατά Επιτροπής, Συλλογή
2003, σ. II‑2733, σκέψεις 144 και 145, και της 29ης Απριλίου 2004, Tokai Carbon κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 131 ανωτέρω, σκέψεις
416 έως 418, 440 και 455).
572   Συναφώς, το Πρωτοδικείο επισημαίνει ότι η προσφεύγουσα προέβη στις πρώτες ενέργειές της έναντι της Επιτροπής πολύ αργότερα
από τη διεξαγωγή έρευνας από τις αρμόδιες για το antitrust αρχές των Ηνωμένων Πολιτειών σχετικά με τις ενέργειες περί συμπαιγνίας
στον τομέα των βιταμινών και λίγο πριν από τη σύναψη του δικαστικού συμβιβασμού. Έτσι, η συνεργασία της BASF, αν και εκούσια
–καθόσον δεν αποτελούσε συνέπεια της ασκήσεως των εξουσιών έρευνας της Επιτροπής έναντι της προσφεύγουσας–, παρασχέθηκε, ωστόσο,
υπό την πίεση που δημιούργησε η σύναψη του δικαστικού συμβιβασμού και από τον κίνδυνο ενδεχόμενης επακόλουθης ενέργειας της
Επιτροπής. Καίτοι είναι αληθές ότι –σε αντίθεση με τις ενέργειες περί συμπαιγνίας που αφορούσαν το βήτα-καροτένιο, οι οποίες
μνημονεύονται σαφώς στην αμερικανική έρευνα, όπως προκύπτει από τις σελίδες 3 και 4 του ενημερωτικού υπομνήματος που συνοδεύει
τον δικαστικό συμβιβασμό– οι ενέργειες περί συμπαιγνίας που αφορούσαν τα καροτενοειδή δεν είχαν επισύρει την προσοχή του Υπουργείου
Δικαιοσύνης των Ηνωμένων Πολιτειών, η αποκάλυψή τους στο πλαίσιο ενδεχόμενης έρευνας της Επιτροπής, η οποία προκλήθηκε από
τη σύναψη και την κοινολόγηση του δικαστικού συμβιβασμού, δεν μπορούσε, βεβαίως, να αποκλεισθεί.
573   Επιπλέον, για τις δύο επίμαχες παραβάσεις, πρέπει να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι, καίτοι ο ρόλος της BASF δεν ήταν τέτοιος
που να την εμποδίζει να εκπληρώνει την προβλεπόμενη στο τμήμα B, στοιχείο ε΄, της ανακοινώσεως περί συνεργασίας προϋπόθεση,
η σημασία της εν λόγω επιχειρήσεως, στο πλαίσιο μιας συμπράξεως που αποτελείται μόνον από δύο επιχειρήσεις, παραμένει προφανής.
Επιπλέον, ο ενεργός ρόλος της BASF ως προς τις εν λόγω παραβάσεις απορρέει ιδίως από το γεγονός ότι η εν λόγω επιχείρηση πραγματοποιούσε
αντισταθμιστικές αγορές από τη Roche όταν διαπιστώθηκε ότι είχε υπερβεί τη συνολική ποσόστωση που είχε κατανεμηθεί για το
βήτα-καροτένιο (βλ. σελίδες 15 και 16 της δηλώσεως της BASF της 15ης Ιουνίου 1999 και αιτιολογική σκέψη 521 της Αποφάσεως)
και από το γεγονός ότι η ως άνω επιχείρηση είχε επιτύχει να διαπραγματευθεί με τη Roche την είσοδό της στον τομέα της ασταξανθίνης,
ενός «ροζ» καροτενοειδούς (βλ. σελίδες 16 και 17 της δηλώσεως της BASF της 15ης Ιουνίου 1999 και αιτιολογικές σκέψεις 525
και 527 της Αποφάσεως).
574   Υπό το πρίσμα των περιστάσεων αυτών, το Πρωτοδικείο εκτιμά ότι ενδείκνυται να χορηγηθεί στην προσφεύγουσα, δυνάμει του τμήματος
Β της ανακοινώσεως περί συνεργασίας, μείωση κατά 75 % του ποσού, υπολογιζομένου πριν από την εφαρμογή της εν λόγω ανακοινώσεως,
των προστίμων που της επιβλήθηκαν για τις αφορώσες το βήτα-καροτένιο και τα καροτενοειδή παραβάσεις.
Συμπέρασμα ως προς τον έκτο λόγο ακυρώσεως
575   Κατόπιν της εξετάσεως του υπό κρίση λόγου ακυρώσεως και της ασκήσεως της κατά πλήρη δικαιοδοσία αρμοδιότητας του Πρωτοδικείου
για την οποία έδωσε λαβή η ως άνω εξέταση, πρέπει, αφενός, να επιβεβαιωθεί ο αποκλεισμός της προσφεύγουσας από το ευεργέτημα
της εφαρμογής του τμήματος Β της ανακοινώσεως περί συνεργασίας ως προς τις αφορώσες τις βιταμίνες A, E, B 2, B 5, C και D 3
παραβάσεις και, αφετέρου, να χορηγηθεί στην προσφεύγουσα, δυνάμει του εν λόγω τμήματος, μείωση κατά 75 % του ποσού, υπολογιζομένου
πριν από την εφαρμογή της εν λόγω ανακοινώσεως, των προστίμων που της επιβλήθηκαν για τις αφορώσες το βήτα-καροτένιο και τα
καροτενοειδή παραβάσεις.

ΣΤ – Επί του εβδόμου λόγου ακυρώσεως, που αντλείται, ανεξαρτήτως της ανακοινώσεως περί συνεργασίας, από την ανεπάρκεια της
μειώσεως του ποσού των προστίμων, η οποία χορηγήθηκε στην προσφεύγουσα λόγω της συνεργασίας της
1.
Επιχειρήματα των διαδίκων
576   Η προσφεύγουσα προσάπτει στην Επιτροπή ότι δεν της χορήγησε, ανεξαρτήτως της ανακοινώσεως περί συνεργασίας, μεγαλύτερη μείωση
του ποσού του προστίμου λόγω της συνεργασίας της –η οποία, κατά τη γνώμη της, ήταν υποδειγματική καθόσον ήταν πρόωρη, πλήρης
και συνεχής– στο πλαίσιο της έρευνας της Επιτροπής.
577   Έτσι, η προσφεύγουσα υπογραμμίζει ότι ήταν η πρώτη επιχείρηση που προσέφερε τη συνεργασία της πριν από την έναρξη της έρευνας
της Επιτροπής και ότι συνεργάστηκε πλήρως με την Επιτροπή καθ’ όλη τη διάρκεια της έρευνας, προσφερθείσα ιδίως να θέσει στη
διάθεσή της, εντός βραχείας προθεσμίας, ανώτατα στελέχη της BASF, προσκομίζοντας μια λεπτομερή και πλήρη έκθεση σχετικά με
την παράνομη δραστηριότητα καθώς και παρέχοντας εξηγήσεις και χρήσιμες εμπεριστατωμένες πληροφορίες, ορισμένες από τις οποίες
δεν είχαν καν ζητηθεί, απευθύνοντας στην Επιτροπή επιμελώς συντεταγμένες εκθέσεις που αποτελούσαν τη βάση για μεγάλα τμήματα
της Αποφάσεως. Η σπουδαιότητα των αποδείξεων που προσκόμισε η BASF αναγνωρίζεται σε διάφορα σημεία της Αποφάσεως, η οποία
δέχεται ρητώς, στην αιτιολογική σκέψη 745, ότι αυτές ήσαν καθοριστικές για την απόδειξη των αφορωσών τις βιταμίνες A, E, B 2,
B 5, C και D 3, το βήτα-καροτένιο και τα καροτενοειδή παραβάσεων. Επιπλέον, η προσφεύγουσα υπενθυμίζει ότι προχώρησε περισσότερο
απ’ ό,τι απαιτείτο δυνάμει των τμημάτων B και Γ της ανακοινώσεως περί συνεργασίας, κατά το μέτρο που ανέλαβε τη χωρίς προηγούμενο
πρωτοβουλία να απολύσει πλείονα ανώτατα στελέχη που ήσαν αμέσως υπεύθυνα για τη σύμπραξη και εφάρμοσε συμπληρωματικά προγράμματα
που αποσκοπούσαν στην τήρηση και τη συνειδητοποίηση της σχετικής με το antitrust νομοθεσίας, υπερβαίνοντας τις προσπάθειες,
οι οποίες ήσαν ήδη, κατά τη γνώμη της, σημαντικές και τις οποίες είχε καταβάλει κατά το παρελθόν στον τομέα αυτό.
578   Η προσφεύγουσα υπενθυμίζει ότι το Πρωτοδικείο απολαύει απεριόριστης αρμοδιότητας προκειμένου να μεταβάλει το ποσό των προστίμων
και δεν δεσμεύεται από τις κατευθυντήριες γραμμές ή από την ανακοίνωση περί συνεργασίας, και αναφέρεται, συναφώς, στην απόφαση
Tate & Lyle κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 190 ανωτέρω (σκέψη 163). Ειδικότερα, η προσφεύγουσα παρατηρεί ότι, με την ως άνω απόφαση
(σκέψη 165), το Πρωτοδικείο έκρινε ότι η μείωση κατά 50 % του ποσού του προστίμου που επιβλήθηκε λόγω ελλείψεως συνεργασίας,
η οποία χορηγήθηκε στην Tate & Lyle, δεν ήταν επαρκής, λαμβανομένων υπόψη της σημασίας και του συνεχούς και πλήρους χαρακτήρα
της συνεργασίας που παρέσχε η εν λόγω επιχείρηση, και ότι το Πρωτοδικείο χορήγησε μείωση κατά 60 %, παρά τον σημαντικό ρόλο
που είχε διαδραματίσει η Tate & Lyle στο πλαίσιο της συμπράξεως και παρά ορισμένες παραλείψεις κατά τη συνεργασία της. Επομένως,
η προσφεύγουσα καλεί το Πρωτοδικείο να ασκήσει τη διακριτική εξουσία του προκειμένου να μειώσει περαιτέρω, λόγω της συνεργασίας
που παρέσχε η προσφεύγουσα στην Επιτροπή, το ποσό των προστίμων που της επιβλήθηκαν.
579   Η καθής θεωρεί ότι το αίτημα της προσφεύγουσας που αποσκοπεί στο να της χορηγηθεί μείωση των προστίμων της ανώτερη του 50 %
εκτός του πεδίου εφαρμογής της ανακοινώσεως περί συνεργασίας είναι αβάσιμο, αφενός, διότι η Απόφαση έχει ήδη λάβει υπόψη τη
συμπεριφορά της προσφεύγουσας ως εκ του ότι της χορήγησε μείωση κατ’ εφαρμογήν του τμήματος Δ της εν λόγω ανακοινώσεως και,
αφετέρου, διότι η προσφεύγουσα δεν δικαιούται σε καμία περίπτωση να λάβει μείωση των προστίμων της εκτός του πεδίου εφαρμογής
της ως άνω ανακοινώσεως.
2.
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
580   Σύμφωνα με το τμήμα Α, παράγραφος 3, πρώτη περίοδος, της ανακοινώσεως περί συνεργασίας, στην εν λόγω ανακοίνωση «καθορίζονται
οι όροι υπό τους οποίους οι επιχειρήσεις που συνεργάζονται με την Επιτροπή στα πλαίσια της έρευνας που διεξάγει για μια σύμπραξη,
θα μπορούν να τύχουν απαλλαγής από τα πρόστιμα που θα έπρεπε να τους επιβληθούν διαφορετικά ή μείωσης του ποσού τους». Έτσι,
το τμήμα Δ, παράγραφος 1, της ανακοινώσεως προβλέπει, προς όφελος της οικείας επιχειρήσεως, μείωση κατά 10 έως 50 % του ποσού
του «προστίμου που θα της είχε επιβληθεί εάν δεν είχε συνεργαστεί».
581   Η προσφεύγουσα, στην οποία χορηγήθηκε, για όλες τις παραβάσεις για τις οποίες της επιβλήθηκε πρόστιμο, μείωση κατά 50 % δυνάμει
του τμήματος Δ της ανακοινώσεως περί συνεργασίας, καλεί, κατ’ ουσίαν, το Πρωτοδικείο να εκτιμήσει και να ανταμείψει τη συνεργασία
της χωρίς να λάβει υπόψη τις διατάξεις της εν λόγω ανακοινώσεως, η οποία δεν δεσμεύει το Πρωτοδικείο.
582   Συναφώς, πρέπει να επισημανθεί ότι ο έλεγχος που το Πρωτοδικείο καλείται να ασκήσει επί αποφάσεως με την οποία η Επιτροπή
διαπιστώνει παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ και επιβάλλει πρόστιμα περιορίζεται στη
νομιμότητα της εν λόγω αποφάσεως, λαμβανομένου υπόψη ότι η κατά πλήρη δικαιοδοσία αρμοδιότητα που διαθέτει το Πρωτοδικείο
κατά την έννοια του άρθρου 229 ΕΚ και του άρθρου 17 του κανονισμού 17 μπορεί να ασκηθεί, ενδεχομένως, μόνον κατόπιν της διαπιστώσεως
της ελλείψεως νομιμότητας από την οποία πάσχει η απόφαση και την ύπαρξη της οποίας καταγγέλλει η οικεία επιχείρηση με την
προσφυγή της, και προκειμένου να αρθούν οι συνέπειες της ως άνω ελλείψεως νομιμότητας επί του καθορισμού του ποσού του επιβληθέντος
προστίμου, εάν παρίσταται ανάγκη, με την ακύρωση ή την τροποποίηση του τελευταίου.
583   Πάντως, εν προκειμένω, με τον υπό κρίση λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα δεν προσάπτει στην Επιτροπή ότι διέπραξε παρανομίες
κατά την εκτίμηση, υπό το πρίσμα της ανακοινώσεως περί συνεργασίας, της συνεργασίας της κατά τη διοικητική έρευνα, ούτε προβάλλει
ένσταση ελλείψεως νομιμότητας της εν λόγω ανακοινώσεως, ως προς την οποία δεν αμφισβητείται ότι η Επιτροπή την εφάρμοσε έναντι
της προσφεύγουσας.
584   Εξάλλου, η προσφεύγουσα ουδόλως μπορεί να αντλήσει επιχειρήματα από την απόφαση Tate & Lyle κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 190
ανωτέρω. Συγκεκριμένα, ναι μεν, με την ως άνω απόφαση, το Πρωτοδικείο (βλ. σκέψεις 157 έως 165) έκρινε όντως ότι η μείωση
κατά 50 % του ποσού του προστίμου, η οποία χορηγήθηκε στην Tate & Lyle από την Επιτροπή, δεν ήταν επαρκής, λαμβανομένων υπόψη
της σημασίας και του συνεχούς και πλήρους χαρακτήρα της συνεργασίας που προσέφερε η εν λόγω επιχείρηση, και ότι το ποσοστό
της εν λόγω μειώσεως έπρεπε να αυξηθεί σε 60 %, πλην όμως τούτο συνέβη λόγω σφάλματος που διέπραξε η Επιτροπή κατά την εφαρμογή
της προϋποθέσεως που προβλέπεται στο τμήμα Β, στοιχείο δ΄, της ως άνω ανακοινώσεως. Επομένως, η εν λόγω απόφαση, με την οποία
διαπιστώθηκε ότι η έκταση της συνεργασίας που παρέσχε η ενδιαφερόμενη επιχείρηση δεν είχε εκτιμηθεί ορθώς από την Επιτροπή
υπό το πρίσμα της ανακοινώσεως περί συνεργασίας, ουδόλως μπορεί να θεωρηθεί ως προηγούμενο βάσει του οποίου το Πρωτοδικείο
δεν έλαβε υπόψη το περιεχόμενο της εν λόγω ανακοινώσεως προκειμένου να εκτιμήσει και να ανταμείψει κατά βούληση τη συνεργασία
της ως άνω επιχειρήσεως.
585   Ωστόσο, επιβάλλεται η παρατήρηση ότι η δυνατότητα χορηγήσεως, σε μια επιχείρηση που συνεργάστηκε με την Επιτροπή κατά τη διάρκεια
διαδικασίας λόγω παραβάσεως των κανόνων ανταγωνισμού, μειώσεως του προστίμου εκτός του πλαισίου που καθορίζεται από την ανακοίνωση
περί συνεργασίας αναγνωρίζεται από τις κατευθυντήριες γραμμές, των οποίων το σημείο 3, έκτη περίπτωση, προβλέπει τη συνεκτίμηση,
ως ελαφρυντικής περιστάσεως, της «ουσιαστικής συνεργασίας της επιχείρησης στο πλαίσιο της διαδικασίας, πέραν του πεδίου εφαρμογής
της [ανακοινώσεως περί συνεργασίας]».
586   Πάντως, έστω και αν υποτεθεί ότι ο υπό κρίση λόγος ακυρώσεως μπορεί να ερμηνευθεί, παρά την έλλειψη ρητής επικλήσεως του σημείου
3, έκτη περίπτωση, των κατευθυντηρίων γραμμών, υπό την έννοια ότι αποσκοπεί στο να διαπιστωθεί ότι η Επιτροπή όφειλε να χορηγήσει
στην προσφεύγουσα περαιτέρω μείωση του προστίμου δυνάμει της εν λόγω διατάξεως, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι οι παραβάσεις
της προκειμένης υποθέσεως εμπίπτουν όντως στο πεδίο εφαρμογής της ανακοινώσεως περί συνεργασίας, της οποίας το τμήμα Α, παράγραφος
1, πρώτο εδάφιο, αναφέρεται στις μυστικές συμπράξεις με στόχο τον καθορισμό τιμών, ποσοστώσεων παραγωγής ή πώλησης, κατανομής
των αγορών ή απαγόρευσης εισαγωγών ή εξαγωγών. Κατά συνέπεια, η προσφεύγουσα δεν μπορεί βασίμως να προσάπτει στην Επιτροπή
ότι δεν έλαβε υπόψη τον βαθμό της συνεργασίας της ως ελαφρυντική περίσταση, εκτός του νομικού πλαισίου της ανακοινώσεως περί
συνεργασίας (βλ., υπ’ αυτήν την έννοια, απόφαση HFB κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 227 ανωτέρω, σκέψεις 609 και 610, η οποία
επικυρώθηκε, κατ’ αναίρεση, ιδίως επί του σημείου αυτού, με την απόφαση Dansk Rørindustri κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 48 ανωτέρω,
σκέψεις 380 έως 382).
587   Κατά τα λοιπά, μια τέτοια αιτίαση δεν μπορεί να απευθυνθεί στην Επιτροπή, έστω και αν έπρεπε να γίνει δεκτό ότι η συνεργασία
σε μια έρευνα που αφορά οριζόντιες συμπράξεις καθορισμού τιμών και κατανομής πωλήσεων μπορεί να ανταμειφθεί δυνάμει του σημείου
3, έκτη περίπτωση, των κατευθυντηρίων γραμμών.
588   Συγκεκριμένα, σε μια τέτοια περίπτωση, η μείωση προστίμου δυνάμει της ως άνω διατάξεως θα προϋπέθετε κατ’ ανάγκην ότι η επίμαχη
συνεργασία δεν μπορούσε να ανταμειφθεί στο πλαίσιο της ανακοινώσεως περί συνεργασίας και ότι η εν λόγω συνεργασία ήταν αποτελεσματική,
ήτοι ότι διευκόλυνε το έργο της Επιτροπής που συνίσταται στη διαπίστωση και τη δίωξη των παραβάσεων των κοινοτικών κανόνων
του ανταγωνισμού (αποφάσεις Archer Daniels Midland και Archer Daniels Midland Ingredients κατά Επιτροπής, σκέψη 269 ανωτέρω,
σκέψη 300, και Mannesmannröhren-Werke κατά Επιτροπής, σκέψη 95 ανωτέρω, σκέψη 308).
589   Πάντως, η προσφεύγουσα επικαλείται εν προκειμένω, αφενός, περιστάσεις –ήτοι τις εκθέσεις, τις εξηγήσεις και τις αποδείξεις
που προσκομίστηκαν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας– βάσει των οποίων ήδη της χορηγήθηκε, όπως ορθώς παρατηρεί η καθής, η
μέγιστη μείωση που μπορεί να χορηγηθεί δυνάμει του τμήματος Δ της ανακοινώσεως περί συνεργασίας (50 %) και, αφετέρου, περιστάσεις
–την απόλυση πλειόνων ανωτάτων στελεχών που είχαν εμπλακεί στις συμπράξεις και την εφαρμογή συμπληρωματικών προγραμμάτων που
αποσκοπούσαν στην τήρηση και στη συνειδητοποίηση της σχετικής με το antitrust νομοθεσίας– που δεν ήσαν ικανές να διευκολύνουν
το έργο της Επιτροπής που συνίσταται στη διαπίστωση και τη δίωξη των επίμαχων παραβάσεων. Εξάλλου, καμία ιδιαίτερη σημασία
δεν μπορεί να προσδοθεί στην πρόταση της προσφεύγουσας προς την Επιτροπή να θέσει στη διάθεσή της ανώτατα στελέχη για να εξεταστούν
ως μάρτυρες, κατά το μέτρο που είναι δυνατόν να θεωρηθεί ότι τα πληροφοριακά στοιχεία που θα μπορούσαν να παράσχουν τα εν
λόγω στελέχη στην Επιτροπή σε ένα τέτοιο πλαίσιο πρέπει να έχουν ενσωματωθεί ή, εν πάση περιπτώσει, θα μπορούσαν να έχουν
ενσωματωθεί από την προσφεύγουσα στις εκθέσεις που διαβίβασε στο θεσμικό όργανο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας.
590   Υπό τις συνθήκες αυτές, ο υπό κρίση λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί.

Επί του ογδόου λόγου ακυρώσεως, που αντλείται από παραβίαση του επαγγελματικού απορρήτου και της αρχής της χρηστής διοικήσεως
1.
Επιχειρήματα των διαδίκων
591   Η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή παρέβη την υποχρέωσή της σχετικά με το επαγγελματικό απόρρητο που διατυπώνεται στο
άρθρο 287 ΕΚ και το καθήκον χρηστής διοικήσεως που υπέχει, ως εκ του ότι αποκάλυψε στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, πριν από την
έκδοση της Αποφάσεως, σημαντικά τμήματα της Αποφάσεως που αφορούσαν το συνολικό πρόστιμο που επιβλήθηκε στην BASF. Συγκεκριμένα,
μια άκρως ακριβής έκθεση που μνημόνευε το υψηλότατο πρόστιμο που επρόκειτο να επιβληθεί στην BASF δημοσιεύθηκε στους
Financial Times
το πρωί της 21ης Νοεμβρίου 2001, ήτοι πριν από τη σύσκεψη του σώματος των επιτρόπων. Το ίδιο άρθρο καταχωρίσθηκε στον δικτυακό
τόπο των
Financial Times
την προηγούμενη ημέρα. Άλλα παρεμφερή άρθρα δημοσιεύθηκαν μεταξύ της 20ής και της 21ης Νοεμβρίου 2001.
592   Η προσφεύγουσα υπενθυμίζει ότι το Πρωτοδικείο, με την απόφαση της 6ης Ιουλίου 2000, T‑62/98, Volkswagen κατά Επιτροπής (Συλλογή
2000, σ. II‑2707, σκέψη 281), έκρινε ότι, σε διαδικασίες στο πλαίσιο των οποίων μπορεί να επιβληθεί πρόστιμο, η φύση και ο
χρόνος της προτεινομένης κυρώσεως καλύπτονται, ως εκ της φύσεώς τους, από το επαγγελματικό απόρρητο, όσο η κύρωση δεν έχει
οριστικώς εγκριθεί και ανακοινωθεί. Η προσφεύγουσα προσθέτει ότι, σύμφωνα με την ως άνω απόφαση, η αρχή αυτή απορρέει, ιδίως,
από την ανάγκη σεβασμού της φήμης και της αξιοπρέπειας του ενδιαφερομένου, όσο αυτός δεν έχει καταδικαστεί, και δεν συμπίπτει
απλώς με την υποχρέωση σεβασμού του επαγγελματικού απορρήτου, αλλά και με την υποχρέωση για εξασφάλιση της χρηστής διοικήσεως.
593   Πάντως, η προσφεύγουσα υπενθυμίζει ότι, κατά τη νομολογία, η πρόωρη δημοσιοποίηση του προστίμου μπορεί να επιφέρει την ακύρωση
της σχετικής αποφάσεως αν αποδειχθεί ότι, ελλείψει αυτής της πλημμέλειας, η εν λόγω απόφαση θα είχε διαφορετικό περιεχόμενο
(απόφαση Suiker Unie κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 80 ανωτέρω, σκέψη 91· αποφάσεις του Πρωτοδικείου της 7ης Ιουλίου 1994, T‑43/92,
Dunlop Slazenger κατά Επιτροπής, Συλλογή 1994, σ. II‑441, σκέψη 29, και Volkswagen κατά Επιτροπής, σκέψη 592 ανωτέρω, σκέψη
283). Ωστόσο, εν προκειμένω, αν απαιτείτο από την προσφεύγουσα μια τέτοια απόδειξη, τούτο θα επέβαλλε στην προσφεύγουσα ένα
παράλογο βάρος, κατά το μέτρο που η προσφεύγουσα δεν ήταν παρούσα στη σύσκεψη των μελών της Επιτροπής και δεν έχει πρόσβαση
στα πρακτικά ή στα έγγραφα που συνοψίζουν τις συζητήσεις που έλαβαν χώρα κατά τη σύσκεψη αυτή. Επομένως, η προσφεύγουσα προβάλλει
ότι είναι πλέον ενδεδειγμένο –προκειμένου να μη στερηθεί κάθε αποτελεσματικότητας η σχετική νομολογία του Δικαστηρίου και
του Πρωτοδικείου και, σε τελική ανάλυση, επίσης το άρθρο 287 ΕΚ και το καθήκον χρηστής διοικήσεως που υπέχει η Επιτροπή– να
υποχρεωθεί η Επιτροπή να αποδείξει ότι η διαδικασία λήψεως της αποφάσεως ουδόλως επηρεάσθηκε από τις πρόωρες αποκαλύψεις στα
μέσα μαζικής ενημέρωσης.
594   Εν πάση περιπτώσει, η πρόωρη δημοσιοποίηση ακριβών πληροφοριών σχετικά με το συνολικό πρόστιμο που επρόκειτο να επιβληθεί
στην BASF συνιστά διαδικαστική πλημμέλεια που έχει ως αποτέλεσμα το να εμποδίζει το σώμα των επιτρόπων να αξιολογήσει προσηκόντως
και κατά ανεξάρτητο τρόπο την υπόθεση. Συγκεκριμένα, κατά την προσφεύγουσα, η δημοσιοποίηση αυτή κατέστησε πολύ δύσκολη για
το σώμα των επιτρόπων την επιβολή χαμηλότερου προστίμου, κατά το μέτρο που η τροποποίηση του ποσού του προστίμου θα απαιτούσε
εξηγήσεις και θα ήταν πηγή εμποδίων για τον συνάδελφό τους, που ήταν το αρμόδιο για τις υποθέσεις ανταγωνισμού μέλος της Επιτροπής.
595   Η καθής παρατηρεί, πρώτον, ότι τα αποσπάσματα των άρθρων διαφόρων εφημερίδων, τα οποία δημοσιεύθηκαν στο διαδίκτυο και τα
οποία κατέθεσε η προσφεύγουσα στη δικογραφία, ουδόλως αποδεικνύουν ότι τα σχετικά με την προσφεύγουσα αποσπάσματα της Αποφάσεως
δημοσιεύθηκαν πρόωρα. Τα εν λόγω αποσπάσματα παρείχαν μόνον, κατά τη γνώμη της, μια απλή και κατά προσέγγιση ένδειξη του τελικού
ποσού των συνολικών προστίμων που επιβλήθηκαν στους δύο κύριους παραγωγούς, τη Roche και την BASF.
596   Δεύτερον, η καθής υποστηρίζει ότι εναπόκειται στην προσφεύγουσα να αποδείξει, σύμφωνα με τη θέση που έλαβε το Πρωτοδικείο
στην απόφαση Volkswagen κατά Επιτροπής, σκέψη 592 ανωτέρω (σκέψη 283), ότι το περιεχόμενο της Αποφάσεως θα ήταν διαφορετικό
αν η ως άνω δημοσιοποίηση πληροφοριών στα μέσα μαζικής ενημέρωσης δεν είχε λάβει χώρα. Πάντως, η προσφεύγουσα δεν απέδειξε
ότι η διαδικασία λήψεως αποφάσεως της Επιτροπής επηρεάσθηκε, εν προκειμένω, από το γεγονός ότι αόριστες ενδείξεις σχετικά
με το ποσό των προστίμων δημοσιεύθηκαν πριν από την έκδοση της Αποφάσεως.
597   Με το υπόμνημά της απαντήσεως, η προσφεύγουσα παρατηρεί ότι τα άρθρα του τύπου που επισυνάπτονται σε παράρτημα του δικογράφου
της προσφυγής είναι ιδιαιτέρως παρεμφερή και ομοιογενή ως προς την αναφορά τους στο συνολικό πρόστιμο που επρόκειτο να της
επιβληθεί και είχαν ως αποτέλεσμα το να δημοσιοποιηθεί το εν λόγω πρόστιμο πριν από την έκδοση της Αποφάσεως. Τα περισσότερα
άρθρα μνημονεύουν ένα πρόστιμο «περίπου 300 εκατομμυρίων ευρώ» και ένα άρθρο μνημονεύει ακόμη το ποσό των 296 εκατομμυρίων
ευρώ.
598   Με το υπόμνημά της ανταπαντήσεως, η καθής προβάλλει την ένσταση ότι, με το υπόμνημα απαντήσεως, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται
για πρώτη φορά ότι η δημοσιοποίηση στα μέσα μαζικής ενημέρωσης του μελετώμενου προστίμου συνιστά παράβαση του άρθρου 287 ΕΚ
και όχι, όπως υποστηρίχθηκε με το δικόγραφο της προσφυγής, η δημοσιοποίηση σημαντικών τμημάτων ή αποσπασμάτων της Αποφάσεως.
Η καθής εκτιμά ότι, κατά το μέτρο που ο ως άνω ισχυρισμός μπορεί να θεωρηθεί ως νέος νομικός ισχυρισμός, πρέπει να κηρυχθεί
απαράδεκτος δυνάμει του άρθρου 48, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας.
599   Επί της ουσίας, η καθής προβάλλει, ιδίως, ότι η προσφεύγουσα δεν ήταν σε θέση να αποδείξει ότι οι πληροφορίες οι οποίες αφορούν
τα πρόστιμα και οι οποίες δημοσιεύθηκαν στον τύπο προέρχονταν, όπως ισχυρίζεται η προσφεύγουσα, από την Επιτροπή, ενώ στην
υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της 6ης Ιουλίου 2000, Volkswagen κατά Επιτροπής, σκέψη 592 ανωτέρω, δεν αμφισβητείτο
ότι οι πληροφορίες που είχαν δημοσιοποιηθεί πρόωρα προέρχονταν από την Επιτροπή.
2.
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
600   Εκ προοιμίου, πρέπει να απορριφθεί, ως προδήλως αβάσιμη, η ένσταση απαραδέκτου που προέβαλε η καθής, δυνάμει του άρθρου 48,
παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, κατά του επιχειρήματος της προσφεύγουσας ότι η δημοσιοποίηση στα μέσα μαζικής ενημέρωσης
του ποσού του μελετώμενου συνολικού προστίμου συνιστά παράβαση του άρθρου 287 ΕΚ.
601   Σε αντίθεση με ό,τι ισχυρίζεται η καθής, το ως άνω επιχείρημα δεν προβλήθηκε για πρώτη φορά με το υπόμνημα απαντήσεως της
προσφεύγουσας. Είναι αληθές ότι, με το δικόγραφο της προσφυγής της, η προσφεύγουσα μνημόνευσε, περιστασιακά (σημεία 204 και
205), τη δημοσιοποίηση «τμημάτων» της Αποφάσεως που αφορούσαν το πρόστιμο που επιβλήθηκε στην BASF. Ωστόσο, είναι προφανές,
κατόπιν της αναγνώσεως των σημείων 204 έως 208 του δικογράφου της προσφυγής, ότι, με τον υπό κρίση λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα
αναφέρεται όχι τόσο στην αναδημοσίευση αποσπασμάτων της Αποφάσεως όσο στην ένδειξη του ποσού του συνολικού προστίμου που της
επιβλήθηκε (βλ., συναφώς, ιδίως, τον τίτλο του υπό κρίση λόγου ακυρώσεως που προηγείται του σημείου 204, «Η αποκάλυψη στα
μέσα μαζικής ενημέρωσης από την Επιτροπή του προστίμου που επιβλήθηκε στην BASF», τον υπότιτλο που προηγείται του σημείου
205, «Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης είχαν στην κατοχή τους ακριβή λεπτομερειακά στοιχεία που αφορούσαν το πρόστιμο που επιβλήθηκε
στην BASF […]», και το σημείο 207, πρώτη περίοδος, «Η αποκάλυψη ακριβών λεπτομερειακών στοιχείων που αφορούσαν το υψηλότατο
πρόστιμο που επρόκειτο να επιβληθεί στην BASF […]»).
602   Έτσι, προκύπτει επίσης, ως προς την ουσία, ότι είναι αλυσιτελής η παρατήρηση της καθής ότι τα αποσπάσματα άρθρων του τύπου
που προσκόμισε η προσφεύγουσα δεν αποδεικνύουν την πρόωρη δημοσίευση αποσπασμάτων της Αποφάσεως που αφορούσαν την προσφεύγουσα,
αλλά μόνον τη δημοσίευση μιας κατά προσέγγιση ενδείξεως του τελικού ποσού των προστίμων που επιβλήθηκαν στην προσφεύγουσα.
603   Δεδομένου ότι η καθής δεν αμφισβητεί, στην πραγματικότητα, το γεγονός της πρόωρης δημοσιοποιήσεως της μελετώμενης επιβολής
προστίμου στην BASF και, με υψηλό βαθμό ακρίβειας, του μελετώμενου ποσού του συνολικού προστίμου, πρέπει να εξετασθεί ποιες
συνέπειες επιφέρει ένα τέτοιο γεγονός.
604   Πρέπει να υπομνησθεί ότι, σε διαδικασίες που στηρίζονται στην αρχή της εκατέρωθεν ακροάσεως και οι οποίες μπορούν να καταλήξουν
στην επιβολή κυρώσεων, η φύση και ο χρόνος της προτεινομένης κυρώσεως καλύπτονται, ως εκ της φύσεώς τους, από το επαγγελματικό
απόρρητο, όσο η κύρωση δεν έχει οριστικώς εγκριθεί και ανακοινωθεί. Η αρχή αυτή απορρέει, ιδίως, από την ανάγκη σεβασμού της
φήμης και της αξιοπρέπειας του ενδιαφερομένου, όσο αυτός δεν έχει καταδικαστεί. Εξάλλου, το καθήκον της Επιτροπής να μην επιτρέπει
διαρροή στον τύπο πληροφοριών σχετικών με τη σχεδιαζόμενη να επιβληθεί ακριβή κύρωση δεν συμπίπτει απλώς με την υποχρέωσή
της να σέβεται το επαγγελματικό απόρρητο, αλλά και με την υποχρέωσή της για εξασφάλιση της χρηστής διοικήσεως (απόφαση της
6ης Ιουλίου 2000, Volkswagen κατά Επιτροπής, σκέψη 592 ανωτέρω, σκέψη 281, που επικυρώθηκε, κατ’ αναίρεση, με την απόφαση
της 18ης Σεπτεμβρίου 2003, Volkswagen κατά Επιτροπής, σκέψη 394 ανωτέρω).
605   Πάντως, εν προκειμένω, δεν αποδείχθηκε ότι οι υπηρεσίες της Επιτροπής είναι υπεύθυνες για τη διαρροή πληροφοριών την οποία
καταμαρτυρούν τα άρθρα του τύπου στα οποία αναφέρεται η προσφεύγουσα. Εξάλλου, δεν είναι δυνατόν να τεκμαίρεται μια τέτοια
προέλευση της διαρροής.
606   Εν πάση περιπτώσει, έστω και αν υποτεθεί ότι οι υπηρεσίες της Επιτροπής είναι υπεύθυνες για την ως άνω διαρροή, μια τέτοια
πλημμέλεια, κατά πάγια νομολογία, μπορεί να επιφέρει την ακύρωση της σχετικής αποφάσεως μόνον αν αποδειχθεί ότι, ελλείψει
αυτής της πλημμέλειας, η εν λόγω απόφαση δεν θα είχε εκδοθεί ή θα είχε διαφορετικό περιεχόμενο (βλ. απόφαση Suiker Unie κ.λπ.
κατά Επιτροπής, σκέψη 80 ανωτέρω, σκέψη 91· αποφάσεις Dunlop Slazenger κατά Επιτροπής, σκέψη 593 ανωτέρω, σκέψη 29· της 14ης
Μαΐου 1998, Cascades κατά Επιτροπής, σκέψη 188 ανωτέρω, σκέψη 58· της 6ης Ιουλίου 2000, Volkswagen κατά Επιτροπής, σκέψη 592
ανωτέρω, σκέψη 283, και HFB κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 227 ανωτέρω, σκέψη 370). Σύμφωνα με την ίδια νομολογία, εναπόκειται
στην προσφεύγουσα να προσκομίσει τουλάχιστον ενδείξεις που αποσκοπούν στην υποστήριξη ενός τέτοιου συμπεράσματος.
607   Σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας, το κριτήριο ότι η πλημμέλεια που απορρέει από την πρόωρη δημοσιοποίηση
ενός στοιχείου της αποφάσεως μπορεί να επιφέρει την ακύρωσή της μόνον εφόσον αποδειχθεί ότι, αν δεν υφίστατο η πλημμέλεια
αυτή, η εν λόγω απόφαση θα είχε διαφορετικό περιεχόμενο, δεν συνεπάγεται ότι στην πράξη δεν επιβάλλονται κυρώσεις για αυτού
του είδους τις πλημμέλειες. Συγκεκριμένα, ανεξάρτητα από τη δυνατότητα ακυρώσεως της εν λόγω αποφάσεως στην περίπτωση που
η διαπραχθείσα πλημμέλεια επηρεάζει το περιεχόμενό της, ο ενδιαφερόμενος μπορεί βασίμως να επιδιώξει τη θεμελίωση ευθύνης
του οικείου θεσμικού οργάνου για τη ζημία που θεωρεί ότι υπέστη λόγω της πλημμέλειας αυτής (απόφαση της 18ης Σεπτεμβρίου 2003,
Volkswagen κατά Επιτροπής, σκέψη 394 ανωτέρω, σκέψη 165).
608   Πάντως, εν προκειμένω, με τα στοιχεία συστηματικού χαρακτήρα που επικαλείται με τα δικόγραφά της, η προσφεύγουσα δεν απαλλάσσεται
από το βάρος αποδείξεως που φέρει.
609   Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η πρόωρη δημοσιοποίηση ακριβών πληροφοριών ως προς το συνολικό πρόστιμο που επρόκειτο να της
επιβληθεί είχε ως αποτέλεσμα το να εμποδίζει το σώμα των επιτρόπων να αξιολογήσει προσηκόντως και κατά ανεξάρτητο τρόπο την
υπόθεση. Συγκεκριμένα, κατά την προσφεύγουσα, η δημοσιοποίηση αυτή κατέστησε πολύ δύσκολη για το σώμα των επιτρόπων την επιβολή
χαμηλότερου προστίμου, κατά το μέτρο που η τροποποίηση του ποσού του προστίμου θα απαιτούσε εξηγήσεις και θα ήταν πηγή εμποδίων
για τον συνάδελφό τους, που ήταν τότε το αρμόδιο για τις υποθέσεις ανταγωνισμού μέλος της Επιτροπής.
610   Πάντως, αφενός, τίποτε δεν υποχρέωνε, προφανώς, τους επιτρόπους να δικαιολογήσουν την ενδεχόμενη επιλογή χαμηλότερου ποσού
του προστίμου από εκείνο που ανακοινώθηκε διά του τύπου. Αφετέρου, δεδομένου ότι οι αποφάσεις της Επιτροπής πρέπει να είναι
σύμφωνες με την αρχή της συλλογικότητας, την οποία ορθώς επικαλέσθηκε η καθής, δεν είναι δυνατόν να τεκμαίρεται ότι οι επίτροποι
επηρεάσθηκαν, ως προς την ελευθερία εκτιμήσεώς τους, από ένα αίσθημα κακώς εννοουμένης αλληλεγγύης έναντι του συναδέλφου τους
που ήταν αρμόδιος για τις υποθέσεις ανταγωνισμού.
611   Κατά συνέπεια, δεδομένου ότι τίποτε δεν επιτρέπει να θεωρηθεί ότι, αν το μελετώμενο ποσό του συνολικού προστίμου που επρόκειτο
να επιβληθεί στην προσφεύγουσα δεν είχε δημοσιοποιηθεί, το σώμα των επιτρόπων θα είχε τροποποιήσει το προτεινόμενο ποσό του
προστίμου ή το προτεινόμενο περιεχόμενο της αποφάσεως, ο υπό κρίση λόγος ακυρώσεως δεν μπορεί να γίνει δεκτός.

Συμπέρασμα επί του ποσού των προστίμων που επιβλήθηκαν στην προσφεύγουσα
612   Κατόπιν της εξετάσεως των λόγων ακυρώσεως που προέβαλε η προσφεύγουσα και της ασκήσεως της κατά πλήρη δικαιοδοσία αρμοδιότητας
στην οποία, ενδεχομένως, κατέληξε η ως άνω εξέταση, πρέπει:
–       να επιβεβαιωθεί το ποσό των προστίμων που επιβλήθηκαν στην προσφεύγουσα με το άρθρο 3, στοιχείο β΄, της Αποφάσεως για τις
αφορώσες τις βιταμίνες A, E, B 2 και B 5 παραβάσεις·
–       να τροποποιηθεί το ποσό των προστίμων που της επιβλήθηκαν για τις αφορώσες τις βιταμίνες C και D 3 παραβάσεις, με την ακύρωση
της αυξήσεως κατά 35 % του βασικού ποσού, η οποία έλαβε χώρα λόγω των επιβαρυντικών περιστάσεων·
–       να τροποποιηθεί το ποσό των προστίμων που της επιβλήθηκαν για τις αφορώσες το βήτα-καροτένιο και τα καροτενοειδή παραβάσεις,
με την ακύρωση της αυξήσεως κατά 35 % του βασικού ποσού, η οποία έλαβε χώρα λόγω των επιβαρυντικών περιστάσεων, και με την
αύξηση από 50 σε 75 % του ποσοστού της μειώσεως του προστίμου, η οποία έλαβε χώρα δυνάμει της ανακοινώσεως περί συνεργασίας.
613   Ως συνέπεια της ως άνω τροποποιήσεως, το ποσό των προστίμων που επιβλήθηκαν στην προσφεύγουσα με το άρθρο 3, στοιχείο β΄,
της Αποφάσεως για τις αφορώσες τις βιταμίνες C και D 3, το βήτα-καροτένιο και τα καροτενοειδή παραβάσεις μειώνεται ως εξής:
–       παράβαση αφορώσα τη βιταμίνη C: 10, 875 εκατομμύρια ευρώ·
–       παράβαση αφορώσα τη βιταμίνη D 3 : 5,6 εκατομμύρια ευρώ·
–       παράβαση αφορώσα το βήτα-καροτένιο: 16 εκατομμύρια ευρώ·
–       παράβαση αφορώσα τα καροτενοειδή: 15,5 εκατομμύρια ευρώ.

Επί του εμπιστευτικού χαρακτήρα ορισμένων στοιχείων που περιλαμβάνονται στην Απόφαση
614   Πρέπει να επισημανθεί ότι, στους πίνακες που περιλαμβάνονται στην αιτιολογική σκέψη 123 του δημοσιευθέντος κειμένου της Αποφάσεως,
ορισμένα στοιχεία που αφορούν τον παγκόσμιο κύκλο εργασιών ως προς το σχετικό προϊόν κατά το τελευταίο πλήρες ημερολογιακό
έτος της παραβάσεως και τα μερίδια αγοράς που κατείχαν οι επιχειρήσεις κατά το χρονικό διάστημα εντός του οποίου διαπράχθηκαν
οι παραβάσεις παραλείπονται ή αντικαθίστανται από όρια διακυμάνσεως μεγεθών, προκειμένου να προστατευθεί το επιχειρηματικό
απόρρητο. Ακριβέστερα, πρόκειται για τα στοιχεία που αφορούν τις αγορές των βιταμινών A, E, B 5, του βήτα-καροτενίου και των
καροτενοειδών.
615   Ούτε η προσφεύγουσα ούτε η Επιτροπή ζήτησαν αρχικώς από το Πρωτοδικείο να επιφυλάξει εμπιστευτική μεταχείριση στα ως άνω στοιχεία.
616   Δεδομένου ότι το άρθρο 17, παράγραφος 4, των οδηγιών προς τον Γραμματέα του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που θεσπίστηκαν
στις 3 Μαρτίου 1994 (ΕΕ 1994, L 78, σ. 32) και τροποποιήθηκαν τελευταία στις 5 Ιουνίου 2002 (ΕΕ 2002, L 160, σ. 1), προβλέπει
ότι, «[ύ]στερα από αίτημα διαδίκου ή αυτεπαγγέλτως, […] ορισμένα στοιχεία μπορούν να παραλειφθούν από τις δημοσιεύσεις υποθέσεων,
εφόσον το έννομο συμφέρον δικαιολογεί να παραμείνουν εμπιστευτικά […] τα ανωτέρω στοιχεία», το Πρωτοδικείο κάλεσε τους διαδίκους,
στο πλαίσιο των μέτρων οργανώσεως της διαδικασίας, να λάβουν θέση επί του ζητήματος αν, κατά τη γνώμη τους, υφίστατο έννομο
συμφέρον που δικαιολογούσε να παραμείνουν εμπιστευτικά, στις δημοσιεύσεις σχετικά με την υπό κρίση υπόθεση, τα στοιχεία που
μνημονεύονται στη σκέψη 614 ανωτέρω.
617   Η προσφεύγουσα απάντησε ότι, λαμβανομένου υπόψη του ιστορικού χαρακτήρα τους, τα αφορώντα την προσφεύγουσα στοιχεία δεν έχρηζαν
εμπιστευτικής μεταχειρίσεως στις δημοσιεύσεις του Πρωτοδικείου σχετικά με την υπό κρίση υπόθεση. Η καθής, ενώ συμφωνεί με
την ενδεχόμενη δημοσίευση των αφορώντων την προσφεύγουσα στοιχείων, εφόσον η τελευταία συγκατατίθεται στην εν λόγω δημοσίευση,
διευκρίνισε ότι, αντιθέτως, τα στοιχεία που αφορούν τις άλλες επιχειρήσεις δεν μπορούσαν να αποκαλυφθούν, καθόσον εμπίπτουν
στο επιχειρηματικό απόρρητο και καθόσον οι εν λόγω επιχειρήσεις είχαν ζητήσει την εμπιστευτική μεταχείριση των στοιχείων αυτών
ενόψει της δημοσιεύσεως της Αποφάσεως.
618   Δεδομένου ότι τα επίμαχα στοιχεία αφορούν περιόδους (μέχρι το 1998) που έληξαν τουλάχιστον πριν από έξι έτη και ότι δεν έχουν,
εξάλλου, στρατηγική σημασία, το Πρωτοδικείο, εκτιμώντας ότι τα εν λόγω στοιχεία είχαν πλέον προσλάβει ιστορικό χαρακτήρα (βλ.,
υπ’ αυτήν την έννοια, διάταξη του Πρωτοδικείου της 19ης Ιουνίου 1996, T‑134/94, T‑136/94 έως T‑138/94, T‑141/94, T‑145/94,
T‑147/94, T‑148/94, T‑151/94, T‑156/94 και T‑157/94, NMH Stahlwerke κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 1996, σ. II‑537, σκέψεις
25 και 32), αποφάσισε ότι δεν υπήρχε λόγος να τύχουν τα ανωτέρω στοιχεία εμπιστευτικής μεταχειρίσεως στις δημοσιεύσεις σχετικά
με την υπό κρίση υπόθεση. Έτσι, ορισμένα στοιχεία που αφορούν τις αγορές των βιταμινών A, E, B 5, του βήτα-καροτενίου και
των καροτενοειδών, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αφορούν άλλες επιχειρήσεις εκτός από την προσφεύγουσα, μπορούν να περιλαμβάνονται
στην παρούσα απόφαση ή να συναχθούν εμμέσως από αυτή, βοηθώντας, εξάλλου, την κατανόηση της συλλογιστικής του Πρωτοδικείου
όσον αφορά τον τρίτο λόγο ακυρώσεως της υπό κρίση προσφυγής.

Επί των δικαστικών εξόδων
619   Σύμφωνα με το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά
έξοδα, εφόσον υπήρχε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του ιδίου κανονισμού,
το Πρωτοδικείο μπορεί να κατανείμει τα δικαστικά έξοδα σε περίπτωση μερικής ήττας των διαδίκων.
620   Εν προκειμένω, δεδομένου ότι η προσφεύγουσα ηττήθηκε κατά μεγάλο μέρος, κατόπιν δίκαιης εκτιμήσεως των περιστάσεων της υποθέσεως,
η προσφεύγουσα πρέπει να φέρει τα τέσσερα πέμπτα των δικών της δικαστικών εξόδων και τα τέσσερα πέμπτα των εξόδων της Επιτροπής
και η τελευταία πρέπει να φέρει το ένα πέμπτο των δικών της δικαστικών εξόδων και το ένα πέμπτο των εξόδων της προσφεύγουσας.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ (τέταρτο τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Καθορίζει το ποσό των προστίμων που επιβλήθηκαν στην προσφεύγουσα για τις αφορώσες τις βιταμίνες C και D 3, το βήτα-καροτένιο
και τα καροτενοειδή παραβάσεις με το άρθρο 3, στοιχείο β΄, της αποφάσεως 2003/2/EΚ της Επιτροπής, της 21ης Νοεμβρίου 2001,
σχετικά με διαδικασία βάσει του άρθρου 81 της Συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (Υπόθεση COMP/E-1/37.512
– Βιταμίνες), ως εξής:
–
παράβαση αφορώσα τη βιταμίνη C: 10, 875 εκατομμύρια ευρώ·
–
παράβαση αφορώσα τη βιταμίνη D 3 : 5,6 εκατομμύρια ευρώ·
–
παράβαση αφορώσα το βήτα-καροτένιο: 16 εκατομμύρια ευρώ·
–
παράβαση αφορώσα τα καροτενοειδή: 15,5 εκατομμύρια ευρώ.
2)
Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
3)
Η προσφεύγουσα φέρει τα τέσσερα πέμπτα των δικών της δικαστικών εξόδων και τα τέσσερα πέμπτα των εξόδων της Επιτροπής και
η τελευταία φέρει το ένα πέμπτο των δικών της δικαστικών εξόδων και το ένα πέμπτο των εξόδων της προσφεύγουσας.
Legal
Mengozzi
Wiszniewska-Białecka
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 15 Μαρτίου 2006.
Ο Γραμματέας

Ο Πρόεδρος
E. Coulon

H. Legal
Πίνακας περιεχομένων
Ιστορικό της διαφοράς
Διαδικασία και αιτήματα των διαδίκων
Επί των αιτημάτων περί ακυρώσεως και μειώσεως του συνολικού προστίμου
Α –   Επί του πρώτου και του δευτέρου λόγου ακυρώσεως, που αντλούνται από την προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας
1.  Επιχειρήματα των διαδίκων
α) Επί του πρώτου λόγου ακυρώσεως, που αντλείται από την προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας λόγω της ελλείψεως προηγούμενης γνωστοποιήσεως
της εκτιμήσεως της Επιτροπής σχετικά με την ύπαρξη πολλών χωριστών συμπράξεων
β) Επί του δευτέρου λόγου ακυρώσεως, που αντλείται από την προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας λόγω της ανεπαρκούς διασαφηνίσεως,
με την ανακοίνωση των αιτιάσεων, των στοιχείων που η Επιτροπή επροτίθετο να λάβει υπόψη κατά τον υπολογισμό των προστίμων.
2.  Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Β –   Επί του τρίτου λόγου ακυρώσεως, που αντλείται από παραβίαση των αρχών της αναλογικότητας και της ίσης μεταχειρίσεως κατά τον
καθορισμό του ποσού εκκινήσεως ορισμένων προστίμων που επιβλήθηκαν στην προσφεύγουσα
1.  Επιχειρήματα των διαδίκων
2.  Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
α) Προκαταρκτικές παρατηρήσεις
β) Επί της διαμορφώσεως των γενικών ποσών εκκινήσεως σε συνάρτηση με το μέγεθος της επηρεασθείσας αγοράς
γ) Επί των ειδικών ποσών εκκινήσεως που επιβλήθηκαν στην προσφεύγουσα
Βιταμίνη E
Βιταμίνες B 5 και C
Βήτα-καροτένιο και καροτενοειδή
Γ –   Επί του τετάρτου λόγου ακυρώσεως, που αφορά την αύξηση, για λόγους αποτροπής, των ποσών εκκινήσεως των προστίμων που επιβλήθηκαν
στην προσφεύγουσα
1.  Επιχειρήματα των διαδίκων
α) Πρώτο σκέλος: η αύξηση κατά 100 % για λόγους αποτροπής δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένη
β) Δεύτερο σκέλος: ουδεμία αύξηση για λόγους αποτροπής απαιτείτο στην περίπτωση της προσφεύγουσας
γ) Τρίτο σκέλος: η αύξηση κατά 100 % για λόγους αποτροπής είναι αντίθετη προς τις κατευθυντήριες γραμμές και προς τη δικαιολογημένη
εμπιστοσύνη που απορρέει από αυτές
δ) Τέταρτο σκέλος: η αύξηση κατά 100 % για λόγους αποτροπής είναι υπερβολική και δυσανάλογη
ε) Πέμπτο σκέλος: το αποτρεπτικό αποτέλεσμα έπρεπε να εκτιμηθεί σε σχέση με το συνολικό πρόστιμο και όχι σε σχέση με το ποσό
εκκινήσεως του προστίμου
2.  Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
α) Επί της τηρήσεως της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως (πρώτο σκέλος)
β) Επί του βασίμου της αυξήσεως κατά 100 % για λόγους αποτροπής (δεύτερο έως πέμπτο σκέλος)
Επί του δευτέρου και του πέμπτου σκέλους
–   Επί της συνεκτιμήσεως των σχετικών με την αποτροπή απαιτήσεων στο πλαίσιο του καθορισμού του ποσού του προστίμου
–  Επί της λυσιτέλειας της συνεκτιμήσεως του μεγέθους και των συνολικών πόρων των επιχειρήσεων προκειμένου να εξασφαλισθεί
το αποτρεπτικό αποτέλεσμα των προστίμων
–  Επί του σταδίου του υπολογισμού του προστίμου, κατά το οποίο πρέπει να λαμβάνονται υπόψη το μέγεθος και οι συνολικοί πόροι
των επιχειρήσεων για λόγους αποτροπής
–  Επί της ανάγκης να εφαρμοστεί στην προσφεύγουσα, για λόγους αποτροπής, συντελεστής αυξήσεως του προστίμου λόγω του μεγέθους
της και των συνολικών πόρων της
Επί του τρίτου και του τετάρτου σκέλους
Συμπέρασμα ως προς την εφαρμογή του συντελεστή αυξήσεως των προστίμων που μνημονεύεται στην αιτιολογική σκέψη 699 της Αποφάσεως
Επί των περιστάσεων που καταδεικνύουν, όπως υποστηρίζεται, την ασήμαντη πιθανότητα υποτροπής εκ μέρους της προσφεύγουσας
–  Επί των μέτρων που έλαβε η προσφεύγουσα με σκοπό την πρόληψη της υποτροπής
–  Επί της παρασχεθείσας στην Επιτροπή συνεργασίας κατά τη διάρκεια της έρευνας
–  Επί των καταδικαστικών αποφάσεων που εκδόθηκαν εντός τρίτων χωρών
–  Συμπέρασμα ως προς τις περιστάσεις τις οποίες επικαλέσθηκε η προσφεύγουσα
γ) Συμπέρασμα ως προς τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως
Δ –   Επί του πέμπτου λόγου ακυρώσεως, που αντλείται από πλάνες εκτιμήσεως κατά την απόδοση στην προσφεύγουσα ρόλου πρωτοστάτη και
υποκινητή ως προς τις αφορώσες τις βιταμίνες A, E, B 5, C και D 3, το βήτα-καροτένιο και τα καροτενοειδή παραβάσεις
1.  Προκαταρκτικά ζητήματα γενικής φύσεως
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Προκαταρκτικές παρατηρήσεις
Επί της ασυμφωνίας μεταξύ της ανακοινώσεως των αιτιάσεων και της Αποφάσεως όσον αφορά τον ρόλο πρωτοστάτη των συμπράξεων
Επί του γεγονότος ότι η προσφεύγουσα δεν αμφισβήτησε τον ρόλο της ως πρωτοστάτη κατά τη διοικητική διαδικασία
Επί των γενικών εκτιμήσεων που εκτίθενται στις αιτιολογικές σκέψεις 713 έως 717 της Αποφάσεως
Επί των πραγματικών περιστατικών που επικαλέσθηκε η καθής ως αποδεικτικά στοιχεία για τον ρόλο πρωτοστάτη ή/και υποκινητή
που διαδραμάτισε η προσφεύγουσα σε καθεμία από τις παραβάσεις
2.  Εξέταση του ρόλου που διαδραμάτισε η προσφεύγουσα στις διάφορες παραβάσεις
α) Παραβάσεις αφορώσες τις βιταμίνες A και E
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
–  Ρόλος υποκινητή
–  Ρόλος πρωτοστάτη
–  Συμπέρασμα επί της εφαρμογής της επιβαρυντικής περιστάσεως ως προς τις αφορώσες τις βιταμίνες A και E παραβάσεις
β) Παράβαση αφορώσα τη βιταμίνη B 5
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
γ) Παράβαση αφορώσα τη βιταμίνη C
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
δ) Παράβαση αφορώσα τη βιταμίνη D 3
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
–  Ρόλος υποκινητή
–  Ρόλος πρωτοστάτη
ε) Παραβάσεις αφορώσες το βήτα-καροτένιο και τα καροτενοειδή
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
3.  Συμπέρασμα επί της αυξήσεως, λόγω επιβαρυντικών περιστάσεων, του βασικού ποσού των προστίμων που επιβλήθηκαν στην προσφεύγουσα
Ε – Επί του έκτου λόγου ακυρώσεως, που αντλείται από την παράβαση του τμήματος Β της ανακοινώσεως περί συνεργασίας και από
την προσβολή των θεμιτών προσδοκιών που δημιούργησε η ως άνω ανακοίνωση στην προσφεύγουσα
1.  Επιχειρήματα των διαδίκων
2.  Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
α) Επί του ζητήματος αν η προσφεύγουσα πληρούσε την προβλεπόμενη στο τμήμα Β, στοιχείο β΄, προϋπόθεση της ανακοινώσεως περί
συνεργασίας ως προς τις αφορώσες τις βιταμίνες Α και Ε παραβάσεις
Επί της έννοιας των «καθοριστικών στοιχείων» κατά το πνεύμα του τμήματος Β, στοιχείο β΄, της ανακοινώσεως περί συνεργασίας
Επί του ζητήματος αν τα καθοριστικά στοιχεία κατά την έννοια του τμήματος Β, στοιχείο β΄, της ανακοινώσεως περί συνεργασίας
μπορούν να παρέχονται προφορικώς
Επί του ζητήματος αν η προσφεύγουσα, κατά τη σύσκεψη με τις υπηρεσίες της Επιτροπής στις 17 Μαΐου 1999, προσκόμισε καθοριστικά
στοιχεία για την απόδειξη της υπάρξεως των αφορωσών τις βιταμίνες Α και Ε συμπράξεων.
Επί του ζητήματος αν η Επιτροπή καθυστέρησε αδικαιολόγητα τη λήψη των πληροφοριακών στοιχείων που παρείχε η προσφεύγουσα
Συμπέρασμα
β) Επί του ζητήματος αν η προσφεύγουσα πληρούσε την προβλεπόμενη στο τμήμα Β, στοιχείο ε΄, της ανακοινώσεως περί συνεργασίας
προϋπόθεση ως προς τις οκτώ παραβάσεις για τις οποίες της επιβλήθηκε πρόστιμο
γ) Επί του ζητήματος αν η προσφεύγουσα πληρούσε τις προβλεπόμενες στο τμήμα Β, στοιχεία α΄ έως δ΄, της ανακοινώσεως περί συνεργασίας
προϋποθέσεις ως προς τις αφορώσες τις βιταμίνες C, D 3, το βήτα-καροτένιο και τα καροτενοειδή παραβάσεις
Επί των προϋποθέσεων που προβλέπονται υπό στοιχεία α΄, γ΄ και δ΄
Επί της προϋποθέσεως που προβλέπεται υπό στοιχείο β΄
–  Παράβαση αφορώσα τη βιταμίνη D 3
–  Παραβάσεις αφορώσες τη βιταμίνη C, το βήτα-καροτένιο και τα καροτενοειδή
δ) Εφαρμογή, έναντι της προσφεύγουσας, του τμήματος Β της ανακοινώσεως περί συνεργασίας ως προς τις αφορώσες το βήτα-καροτένιο
και τα καροτενοειδή παραβάσεις
ε) Συμπέρασμα ως προς τον έκτο λόγο ακυρώσεως
ΣΤ – Επί του εβδόμου λόγου ακυρώσεως, που αντλείται, ανεξαρτήτως της ανακοινώσεως περί συνεργασίας, από την ανεπάρκεια της
μειώσεως του ποσού των προστίμων, η οποία χορηγήθηκε στην προσφεύγουσα λόγω της συνεργασίας της
1.  Επιχειρήματα των διαδίκων
2.  Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Ζ – Επί του ογδόου λόγου ακυρώσεως, που αντλείται από παραβίαση του επαγγελματικού απορρήτου και της αρχής της χρηστής διοικήσεως
1.  Επιχειρήματα των διαδίκων
2.  Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Η – Συμπέρασμα επί του ποσού των προστίμων που επιβλήθηκαν στην προσφεύγουσα
Επί του εμπιστευτικού χαρακτήρα ορισμένων στοιχείων που περιλαμβάνονται στην Απόφαση
Επί των δικαστικών εξόδων
*
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.