CELEX: 62008TJ0156
Odwołanie
Służba publiczna
Urzędnicy na okresie próbnym
Sprawozdanie z okresu próbnego
Brak aktu niekorzystnego
Termin do wniesienia skargi
Przekroczenie terminu

1.
Postępowanie – Skarga wszczynająca postępowanie – Wymogi formalne – Przedstawienie żądań skargi
(regulamin Sądu Pierwszej Instancji, art. 44 § 1 lit. c), d))
2.
Urzędnicy – Skarga – Akt niekorzystny – Pojęcie – Czynność przygotowawcza – Środki podjęte w trakcie okresu próbnego urzędnika
– Wyłączenie
(regulamin pracowniczy, art. 34, 90, 91)
3.
Urzędnicy – Skarga – Ramy proceduralne – Artykuł 236 WE i art. 90 i 91 regulaminu pracowniczego – Skarga o odszkodowanie z tytułu
naruszenia rozporządzenia nr 45/2001
(art. 236 WE; regulamin pracowniczy, art. 90, 91; rozporządzenie nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady)
4.
Prawo wspólnotowe – Zasady – Prawo do obrony – Prawo do bycia wysłuchanym przed sądem – Obowiązek zawarcia w orzeczeniu wszystkich
twierdzeń stron – Brak
1.
Skarga niekoniecznie musi zawierać formalne żądania, aby spełnić wymogi art. 44 § 1 lit. c) i d) regulaminu Sądu Pierwszej
Instancji, jeśli z całości argumentacji strony skarżącej wynika, jakiego aktu dotyczy skarga. Jednak skarga nieokreślająca
wyraźnie aktu, którego stwierdzenia nieważności dochodzi strona skarżąca, i niepozwalająca na wystarczająco dokładne zidentyfikowanie
tego aktu nie może spełniać omawianych wymogów.
(zob. pkt 36, 37)
Odesłanie: Trybunał, sprawa C‑388/93 PIA Hifi przeciwko Komisji, 7 lutego 1994 r., Rec. s. I‑387, pkt 10
2.
W przypadku aktów bądź decyzji, których wydanie następuje w kilku etapach, w szczególności po zakończeniu postępowania wewnętrznego,
aktami zaskarżalnymi są zasadniczo jedynie te akty, które ustalają ostateczne stanowisko instytucji na koniec tego postępowania,
z wyłączeniem aktów tymczasowych, które służą przygotowaniu wydania decyzji końcowej. Czynności przygotowawcze przed wydaniem
decyzji nie wiążą się z niekorzystnymi skutkami i tylko przy okazji skargi na decyzję kończącą postępowanie skarżący może
podnieść niezgodność z prawem wcześniejszych aktów, które są z nią ściśle związane.
Tak jest właśnie w przypadku sprawozdań z okresu próbnego, których celem jest przygotowanie decyzji administracji w sprawie
powołania zainteresowanego po zakończeniu okresu próbnego lub w sprawie jego zwolnienia, oraz aktów dotyczących przebiegu
okresu próbnego, wydanych na podstawie art. 34 regulaminu pracowniczego, takich jak decyzja o przeniesieniu urzędnika na okresie
próbnym do innej jednostki celem kontynuacji okresu próbnego lub decyzja o przedłużeniu okresu próbnego. Akty te ewidentnie
mają na celu umożliwienie administracji lepszej oceny umiejętności urzędnika na okresie próbnym, jak również przygotowanie
decyzji w sprawie powołania zainteresowanego na czas nieokreślony lub w sprawie jego zwolnienia, których wydanie powinno nastąpić
po zakończeniu okresu próbnego, a tym samym nie mogą być przedmiotem autonomicznej skargi o stwierdzenie nieważności. Nie
można uznać, że posiadają charakter aktu niekorzystnego, nawet gdyby zawierały negatywne oceny danego urzędnika, ponieważ
akty te nie zmieniają, same z siebie, jego sytuacji prawnej. Oceny te mogą w odpowiednim przypadku stanowić przedmiot skargi
o naprawienie podnoszonej przez zainteresowanego szkody.
(zob. pkt 49, 55, 56, 58)
Odesłanie: Sąd Pierwszej Instancji, sprawa T‑275/02 D przeciwko EBI, 8 marca 2005 r., Zb.Orz.SP s. I‑A‑51, II‑211, pkt 44
i przytoczone tam orzecznictwo
3.
Wniesiona przez urzędnika przeciwko zatrudniającej go instytucji skarga o odszkodowanie z tytułu rzekomego naruszenia przez
tę instytucję rozporządzenia nr 45/2001 o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje
i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych wpisuje się w ramy art. 236 WE oraz art. 90 i 91 regulaminu pracowniczego,
a więc jej dopuszczalność zależy od przestrzegania przewidzianego przez regulamin pracowniczy postępowania poprzedzającego
wniesienie skargi. Rozporządzenie nr 45/2001 nie zawiera żadnego przeciwnego przepisu.
(zob. pkt 73)
4.
Prawo do bycia wysłuchanym w ramach postępowania sądowego nie oznacza, że sąd powinien zawrzeć w swoim orzeczeniu wszystkie
twierdzenia każdej ze stron w całości. Sąd, po wysłuchaniu twierdzeń stron i po dokonaniu oceny środków dowodowych, powinien
orzec w przedmiocie żądań skargi i uzasadnić swe orzeczenie.
(zob. pkt 87)
Odesłanie: Trybunał, sprawa C‑221/97 P Schröder i in. przeciwko Komisji, 10 grudnia 1998 r., Rec. s. I‑8255, pkt 24