CELEX: 62006TJ0207
Κοινοτικό σήμα
Αίτηση λεκτικού κοινοτικού σήματος EUROPIG
Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου
Περιγραφικός χαρακτήρας
Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα
Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β΄ και γ΄, και άρθρο 7, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94

PAPERLAB, προπαρατεθείσα, σκέψη 26, και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
29     Ένα σήμα που συνίσταται σε νεολογισμό ή λέξη την οποία συνθέτουν στοιχεία έκαστο των οποίων είναι περιγραφικό χαρακτηριστικών
γνωρισμάτων των προϊόντων ή υπηρεσιών για τα οποία υποβλήθηκε η αίτηση καταχωρίσεως είναι το ίδιο περιγραφικό των χαρακτηριστικών
των εν λόγω προϊόντων ή υπηρεσιών, κατά την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, του κανονισμού 40/94, εκτός αν
υφίσταται μια αντιληπτή διαφορά μεταξύ του νεολογισμού ή της λέξεως και του απλού συνόλου των συστατικών τους στοιχείων. Αυτό
προϋποθέτει ότι, λόγω του ασυνήθους χαρακτήρα του συνδυασμού σε σχέση με τα εν λόγω προϊόντα ή υπηρεσίες, ο νεολογισμός ή
η λέξη δημιουργούν εντύπωση η οποία απέχει επαρκώς από αυτήν που προκαλεί η απλή ένωση των ενδείξεων που προσφέρουν τα στοιχεία
που αποτελούν τον νεολογισμό ή τη λέξη, ώστε οι συνδηλώσεις του νεολογισμού ή της λέξεως να κατισχύουν των συνδηλώσεων του
συνόλου των εν λόγω στοιχείων. Συναφώς, είναι επίσης λυσιτελής η ανάλυση του συγκεκριμένου όρου βάσει των κατάλληλων λεξιλογικών
και γραμματικών κανόνων (βλ., απόφαση PAPERLAB, προπαρατεθείσα, σκέψη 27, και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
30     Πρέπει επίσης να υπομνησθεί ότι η εκτίμηση του περιγραφικού χαρακτήρα ενός σημείου μπορεί να χωρήσει μόνον, αφενός, σε σχέση
με τα ως άνω προϊόντα και υπηρεσίες και, αφετέρου, σε σχέση με τον τρόπο με τον οποίο το ενδιαφερόμενο κοινό το αντιλαμβάνεται
(βλ. απόφαση MunichFinancialServices, προπαρατεθείσα, σκέψη 26, και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
31     Εν προκειμένω, τα προϊόντα για τα οποία ζητήθηκε η καταχώριση είναι «Κρέας· πουλερικά (όχι ζωντανά)· κυνήγια· εκχυλίσματα
κρέατος· διατηρημένα μαγειρεμένα γεύματα με βάση κρέας και/ή λαχανικά· κρέας, διατηρημένο· λουκάνικα· λουκάνικα· αλλαντικά·
είδη σαλαμοποιίας· χοιρομέρι· μπέικον· ριγιέτ (είδος επαλειφόμενου κρεατοσκευάσματος)», που εμπίπτουν στην κλάση 29, και «Κρεατόπιτες·
ζύμη (για γλυκά)», που εμπίπτουν στην κλάση 30.
32     Ως προς το κοινό σε σχέση με το οποίο πρέπει να εκτιμηθεί ο επίμαχος λόγος απαραδέκτου, αυτό συνίσταται, όπως αναφέρει το
τμήμα προσφυγών του Γραφείου στη σκέψη 10 της προσβαλλόμενης αποφάσεως, χωρίς τούτο να αμφισβητείται από την προσφεύγουσα,
από τον μέσο αγγλόφωνο καταναλωτή. Συγκεκριμένα, αφενός, τα προϊόντα στα οποία αναφέρεται το αιτηθέν σήμα, τα οποία απευθύνονται
τόσο στους επαγγελματίες του τομέα όσο και στους τελικούς καταναλωτές, προορίζονται για γενική κατανάλωση και, αφετέρου, το
επίδικο σημείο αποτελείται από όρους προερχόμενους από την αγγλική γλώσσα.
33     Επομένως, πρέπει να εξεταστεί αν υπάρχει, από την άποψη του κοινού αυτού, μια επαρκώς άμεση και συγκεκριμένη σχέση μεταξύ
του σημείου EUROPIG και των προϊόντων για τα οποία ζητήθηκε η καταχώριση.
34     Συναφώς, διαπιστώνεται ότι, όπως ορθώς αναφέρει το τμήμα προσφυγών του Γραφείου, το σημείο EUROPIG συνίσταται από τον συνδυασμό
της συντομογραφίας «euro», που παραπέμπει σε μια από τις εν δυνάμει σημασίες του επιθέτου «ευρωπαϊκός», και του όρου pig,
που προσδιορίζει τον χοίρο. Το σημείο αυτό αποτελείται επίσης αποκλειστικά από ενδείξεις που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για
να προσδιορίσουν ορισμένα χαρακτηριστικά των προϊόντων για τα οποία γίνεται λόγος. Συνδυαζόμενο με αυτά τα τελευταία, το σημείο
αυτό μπορεί πράγματι να γίνει αντιληπτό από το οικείο κοινό ως η ένδειξη ότι πρόκειται για προϊόντα λαμβανόμενα από χοίρους
και ευρωπαϊκής προελεύσεως. Το συμπέρασμα αυτό δεν αναιρείται από το γεγονός ότι, όπως ισχυρίζεται η προσφεύγουσα, τα στοιχεία
«euro» ή «pig» μπορούν να έχουν άλλες σημασίες.
35     Εξάλλου, ο νεολογισμός «europig» δεν εμφανίζει ασυνήθη αλλά συνήθη δομή σε σχέση με τους λεξικολογικούς κανόνες της αγγλικής
γλώσσας. Επομένως, το αιτηθέν σήμα δεν δημιουργεί, για το ενδιαφερόμενο κοινό, εντύπωση η οποία απέχει επαρκώς από αυτήν που
προκαλεί η απλή παράθεση λεκτικών στοιχείων τα οποία τις συνθέτουν, ικανή να μεταβάλει την έννοια ή το περιεχόμενό του.
36     Επομένως, εξεταζόμενο στο σύνολό του, το σημείο EUROPIG έχει επαρκώς άμεση και συγκεκριμένη σχέση με τα προϊόντα στα οποία
αναφέρεται η αίτηση καταχωρίσεως.
37     Κανένα από τα επιχειρήματα που προέβαλε η προσφεύγουσα δεν είναι ικανό να θέσει υπό αμφισβήτηση το συμπέρασμα αυτό.
38     Πρέπει, πρώτον, να καταρριφθεί το επιχείρημα που αντλείται από το ότι το χοιρινό κρέας προσδιορίζεται, στα αγγλικά, με τη
λέξη «pork» και όχι με τον όρο «pig», εφόσον το ζώο από το οποίο προέρχεται το χοιρινό κρέας προσδιορίζεται με την τελευταία
αυτή λέξη και το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, του κανονισμού 40/94 χαρακτηρίζει ως περιγραφικές τις ενδείξεις σχετικά
με τα χαρακτηριστικά του προϊόντος, όπως η πρώτη ύλη από την οποία αυτό προέρχεται.
39     Δεύτερον, δεν ασκεί επιρροή το επιχείρημα ότι ο όρος «euro» δεν μπορεί να νοηθεί ως ένδειξη γεωγραφικής προελεύσεως των προϊόντων,
λόγω του ότι στις συσκευασίες τίθεται η ένδειξη «γαλλικό κρέας». Προβάλλοντας το επιχείρημα αυτό, η προσφεύγουσα παραπέμπει
στις προϋποθέσεις υπό τις οποίες σχεδιάζει να διαθέσει στο εμπόριο τα προϊόντα της. Όμως, ο περιγραφικός χαρακτήρας ενός σημείου
πρέπει να εκτιμάται ατομικώς σε σχέση με καθεμιά από τις κατηγορίες προϊόντων και/ή υπηρεσιών που αναφέρονται στην αίτηση
καταχωρίσεως. Κατά συνέπεια, δεν ασκεί επιρροή στην εκτίμηση του περιγραφικού χαρακτήρα ενός σημείου, σε σχέση με συγκεκριμένη
κατηγορία προϊόντων και/ή υπηρεσιών, το ζήτημα αν ο αιτών την καταχώριση του επιμάχου σήματος έχει κατά νου ή εφαρμόζει κάποια
εμπορικής φύσεως ιδέα [βλ., υπό το πνεύμα αυτό, αποφάσεις του Πρωτοδικείου της 20ής Μαρτίου 2002, T‑355/00, DaimlerChrysler
κατά ΓΕΕΑ (TELE AID), Συλλογή 2002, σ. II‑1939, σκέψη 42· T‑356/00, DaimlerChrysler κατά ΓΕΕΑ (CARCARD), Συλλογή 2002, σ.
II‑1963, σκέψη 46, και T‑358/00, DaimlerChrysler κατά ΓΕΕΑ (TRUCKCARD), Συλλογή 2002, σ. II‑1993, σκέψη 47].
40     Τρίτον, όσον αφορά το επιχείρημα της προσφεύγουσας ότι το ΓΕΕΑ δέχθηκε να καταχωρίσει, αφενός, αρκετά σήματα περιλαμβάνοντα
το λεκτικό στοιχείο «euro», και, αφετέρου, το εικονιστικό σήμα Europig, αρκεί η υπόμνηση ότι, κατά πάγια νομολογία, οι αποφάσεις
που καλούνται να λάβουν τα τμήματα προσφυγών δυνάμει του κανονισμού 40/94, όσον αφορά την καταχώριση σημείου ως κοινοτικού
σήματος, εμπίπτουν στη σφαίρα της ασκήσεως δέσμιας αρμοδιότητας και όχι της διακριτικής ευχέρειας. Επομένως, η νομιμότητα
των αποφάσεων των τμημάτων προσφυγών πρέπει να εκτιμάται αποκλειστικά με βάση τον κανονισμό αυτό, όπως ερμηνεύεται από τον
κοινοτικό δικαστή, και όχι με βάση προγενέστερη πρακτική σε επίπεδο αποφάσεων που λαμβάνουν τα τμήματα προσφυγών [απόφαση
του Δικαστηρίου της 15ης Σεπτεμβρίου 2005, C‑37/03 P, BioID κατά ΓΕΕΑ, Συλλογή 2005, σ. I‑7975, σκέψη 47, και απόφαση του
Πρωτοδικείου της 9ης Οκτωβρίου 2002, T‑36/01, Glaverbel κατά ΓΕΕΑ (Επιφάνεια επίπεδης υάλου), Συλλογή 2002, σ. II‑3887, σκέψη
35].
41     Σε κάθε περίπτωση, προκύπτει ότι οι καταχωρίσεις που παραθέτει η προσφεύγουσα αφορούν εικονιστικά σήματα, γεγονός που μπορεί
να μεταβάλει την εκτίμηση του καταχωρίσημου χαρακτήρα ενός σημείου. Συγκεκριμένα, η ύπαρξη ενός πρόσθετου εικονιστικού στοιχείου
μπορεί να μεταβάλει την αντίληψη του σήματος λαμβανομένου στο σύνολό του.
42     Τέλος, όσον αφορά το επιχείρημα που αντλείται από την καταχώριση, αφενός, του σήματος EUROPIG στο Ηνωμένο Βασίλειο και, αφετέρου,
του σήματος EUROVEAU στη Γαλλία, αρκεί η υπόμνηση ότι το καθεστώς των σημάτων αποτελεί αυτόνομο σύστημα, αποτελούμενο από
σύνολο σκοπών και κανόνων που προσιδιάζουν σ’ αυτό, δεδομένου ότι η εφαρμογή του είναι ανεξάρτητη από κάθε εθνικό σύστημα
[απόφαση του Πρωτοδικείου της 5ης Δεκεμβρίου 2000, T‑32/00, Messe München κατά ΓΕΕΑ (electronica), Συλλογή 2000, σ. II‑3829,
σκέψη 47]. Ως εκ τούτου, η δυνατότητα καταχωρίσεως ενός σημείου ως κοινοτικού σήματος πρέπει να εκτιμάται μόνο βάσει της σχετικής
κοινοτικής κανονιστικής ρυθμίσεως. Το ΓΕΕΑ και, εφόσον παραστεί ανάγκη, ο κοινοτικός δικαστής δεν δεσμεύονται από απόφαση
εκδοθείσα σε κράτος μέλος ή τρίτη χώρα η οποία αναγνωρίζει τη δυνατότητα του ιδίου σημείου να καταχωριστεί ως εθνικό σήμα.
Τούτο ισχύει ακόμη και αν η απόφαση αυτή ελήφθη κατ’ εφαρμογήν εθνικής νομοθεσίας εναρμονισμένης με την πρώτη οδηγία 89/104/ΕΟΚ
του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (ΕΕ 1989, L 40,
σ. 1), ή ακόμη εντός χώρας ανήκουσας στη γλωσσική ζώνη από την οποία προέρχεται το επίμαχο λεκτικό σημείο [βλ., υπό το πνεύμα
αυτό, απόφαση του Πρωτοδικείου της 16ης Μαρτίου 2006, T‑322/03, Telefon & Buch κατά ΓΕΕΑ – Herold Business Data (WEISSE SEITEN),
Συλλογή 2006, σ. II‑835, σκέψη 30, και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία].
43     Από το σύνολο των προεκτεθέντων προκύπτει ότι ο πρώτος λόγος που αντλείται από παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο
γ΄, του κανονισμού 40/94 πρέπει να απορριφθεί.

Επί του δεύτερου λόγου, που αντλείται από παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 40/94
44     Κατά την προσφεύγουσα, το αιτηθέν σήμα έχει διακριτικό χαρακτήρα κατά την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β΄,
του κανονισμού 40/94. Συγκεκριμένα, όχι μόνον η επωνυμία «europig» δεν είναι συνήθης στον τομέα των αλλαντικών, αλλά κανένας
ανταγωνιστής της προσφεύγουσας δεν χρησιμοποιεί την επωνυμία αυτή για να προσδιορίσει προϊόντα που είναι πανομοιότυπα ή παρόμοια
με εκείνα που προσδιορίζει το αιτηθέν σήμα.
45     Συναφώς, το Πρωτοδικείο υπενθυμίζει ότι, όπως σαφώς προκύπτει από το άρθρο 7, παράγραφος 1, του κανονισμού 40/94, αρκεί να
ισχύει ένας από τους απαριθμούμενους στη διάταξη αυτή απόλυτους λόγους απαραδέκτου προκειμένου το επίδικο σημείο να μην μπορεί
να καταχωρισθεί ως κοινοτικό σήμα (απόφαση του Δικαστηρίου της 19ης Σεπτεμβρίου 2002, C‑104/00 P, DKV κατά ΓΕΕΑ, Συλλογή 2002,
σ. I‑7561, σκέψη 29).
46     Επομένως, παρέλκει εν προκειμένω η εξέταση του παρόντος λόγου, αφού ο πρώτος λόγος έχει απορριφθεί.
47     Εξάλλου, κατά πάγια νομολογία, ένα λεκτικό σήμα που είναι περιγραφικό των χαρακτηριστικών των προϊόντων ή των υπηρεσιών, κατά
την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, του κανονισμού 40/94, στερείται, ως εκ τούτου, οπωσδήποτε διακριτικού
χαρακτήρα όσον αφορά τα ίδια αυτά προϊόντα ή υπηρεσίες, και κατά την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του ίδιου
κανονισμού [βλ. απόφαση του Πρωτοδικείου της 12ης Ιανουαρίου 2005, T‑367/02 έως T‑369/02, Wieland-Werke κατά ΓΕΕΑ (SnTEM,
SnPUR, SnMIX), Συλλογή 2005, σ. II‑47, σκέψη 46, και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία].
48     Υπό τις συνθήκες αυτές, ούτε ο δεύτερος λόγος, που αντλείται από παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού
40/94, μπορεί, σε κάθε περίπτωση, να γίνει δεκτός.

Επί του τρίτου λόγου, που αντλείται από παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 3, του κανονισμού 40/94
Επιχειρήματα των διαδίκων
49     Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι, αντίθετα προς ό,τι αποφάσισε το τμήμα προσφυγών του Γραφείου, το αιτηθέν σήμα απέκτησε διακριτικό
χαρακτήρα λόγω της χρήσεως που του έχει γίνει, σύμφωνα με το άρθρο 7, παράγραφος 3, του κανονισμού 40/94.
50     Η χρήση αυτή επιβεβαιώνεται από τα έγγραφα που προσκόμισε η προσφεύγουσα κατά τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ. Το γεγονός ότι
το σήμα που μνημονεύεται στα έγγραφα αυτά είναι εικονιστικού χαρακτήρα, αντίθετα προς το αιτηθέν σήμα, δεν μπορεί να είναι
καθοριστικό, εφόσον η επωνυμία «europig» χρησιμοποιείται προφορικά στο εμπόριο, πράγμα που οδήγησε στο να αποκτήσει αυτόνομο
διακριτικό χαρακτήρα σε σχέση με τη γραφική απεικόνισή του.
51     Το ΓΕΕΑ προβάλλει ότι ένα σήμα δεν μπορεί να καταχωρισθεί κατ’ εφαρμογήν της διατάξεως αυτής παρά μόνον υπό ορισμένες προϋποθέσεις.
Συγκεκριμένα, η κτήση από ένα σήμα διακριτικού χαρακτήρα λόγω χρήσεως επιβάλλει όπως σημαντικό τμήμα του κοινού μπορεί να
προσδιορίσει, χάρη στο σήμα αυτό, τα προϊόντα που προέρχονται από συγκεκριμένη επιχείρηση. Ο διακριτικός αυτός χαρακτήρας
πρέπει εξάλλου να αποδεικνύεται σε σημαντικό τμήμα της Κοινότητας όπου το εν λόγω σήμα εστερείτο διακριτικού χαρακτήρα βάσει
του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β΄ έως δ΄, του κανονισμού 40/94.
52     Όμως, από τα έγγραφα που προσκόμισε η προσφεύγουσα δεν κατέστη δυνατή η απόδειξη ότι το αιτηθέν σήμα απέκτησε διακριτικό χαρακτήρα
λόγω χρήσεως. Τα έγγραφα αυτά, πρώτον, δεν φέρουν ημερομηνία ή είναι μεταγενέστερα της αιτήσεως καταχωρίσεως, δεύτερον, αφορούσαν
πωλήσεις προϊόντων σε γεωγραφικές περιοχές όπου η αγγλική δεν είναι επίσημη γλώσσα και, τρίτον, αναφέρονταν αποκλειστικά σε
εικονιστικό σημείο διαφορετικό από το αιτηθέν σήμα ή την εταιρική επωνυμία. Σε κάθε περίπτωση, τα έγγραφα αυτά, από τα οποία
δεν καθίσταται δυνατός ο προσδιορισμός του τμήματος της αγοράς των προϊόντων τα οποία πωλούνται με το σήμα αυτό, δεν αποδεικνύουν
ότι το αγγλόφωνο κοινό θα αντιλαμβανόταν το σημείο αυτό ως ένδειξη καταγωγής.
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
53     Δυνάμει του άρθρου 7, παράγραφος 3, του κανονισμού 40/94, οι απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου της καταχωρίσεως που αναφέρει το άρθρο
7, παράγραφος 1, στοιχεία β΄, γ΄ και δ΄, του εν λόγω κανονισμού δεν εμποδίζουν την καταχώριση ενός σήματος αν αυτό έχει αποκτήσει,
για τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες για τις οποίες ζητείται η καταχώριση, διακριτικό χαρακτήρα λόγω της χρήσεως που του έχει γίνει.
54     Από τη διάταξη αυτή συνάγεται ότι σημεία ή σήματα μπορούν να αποκτήσουν διακριτικό χαρακτήρα λόγω της χρήσεως παρά την έλλειψη
εγγενούς διακριτικού χαρακτήρα.
55     Από τη σχετική με την ερμηνεία του άρθρου 3, παράγραφος 3, της οδηγίας 89/104 νομολογία, του οποίου το κανονιστικό περιεχόμενο
είναι κατ’ ουσίαν πανομοιότυπο με αυτό του άρθρου 7, παράγραφος 3, του κανονισμού 40/94, προκύπτει ότι η κτήση διακριτικού
χαρακτήρα λόγω της χρήσεως του σήματος απαιτεί τουλάχιστον σημαντικό τμήμα του ενδιαφερόμενου κοινού να προσδιορίζει, χάρη
στο σήμα, τα οικεία προϊόντα ή τις υπηρεσίες ως προερχόμενα από συγκεκριμένη επιχείρηση. Ωστόσο, οι περιστάσεις υπό τις οποίες
μπορεί να θεωρηθεί ότι πληρούται η προϋπόθεση που συνδέεται με την κτήση διακριτικού χαρακτήρα λόγω της χρήσεως δεν μπορούν
να καθορισθούν μόνο βάσει γενικών και αφηρημένων στοιχείων, όπως είναι ορισμένα ποσοστά [βλ., υπό το πνεύμα αυτό, αποφάσεις
του Δικαστηρίου Windsurfing Chiemsee, προπαρατεθείσα, σκέψη 52, και της 18ης Ιουνίου 2002, C‑299/99, Philips, Συλλογή 2002,
σ. I‑5475, σκέψεις 61 και 62· βλ., επίσης, όσον αφορά τον κανονισμό 40/94, απόφαση του Πρωτοδικείου της 29ης Απριλίου 2004,
T‑399/02, Eurocermex κατά ΓΕΕΑ (Μορφή μιας φιάλης μπύρας), Συλλογή 2004, σ. II‑1391, σκέψη 42].
56     Κατά πάγια νομολογία, για την αξιολόγηση της κτήσεως διακριτικού χαρακτήρα λόγω της χρήσεως, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη παράγοντες
όπως είναι, μεταξύ άλλων, το μερίδιο της αγοράς που αναλογεί στο σήμα, η ένταση, η γεωγραφική έκταση και η διάρκεια της χρήσεως
του σήματος αυτού και το μέγεθος των επενδύσεων στις οποίες έχει προβεί η επιχείρηση για την προώθησή του. Προσήκοντα συναφώς
αποδεικτικά στοιχεία αποτελούν, μεταξύ άλλων, οι δηλώσεις εμπορικών και βιομηχανικών επιμελητηρίων ή άλλων επαγγελματικών
ενώσεων (απόφαση Μορφή μιας φιάλης μπύρας, προπαρατεθείσα, σκέψη 44· βλ. επίσης, υπό το πνεύμα αυτό και κατ’ αναλογία, αποφάσεις
Windsurfing Chiemsee, προπαρατεθείσα, σκέψη 51, και Philips, προπαρατεθείσα, σκέψη 60).
57     Λαμβάνοντας υπόψη τους παράγοντες αυτούς, πρέπει να εξετασθεί αν, εν προκειμένω, το τμήμα προσφυγών του Γραφείου παρέβη το
άρθρο 7, παράγραφος 3, του κανονισμού 40/94 κρίνοντας ότι το αιτηθέν σήμα δεν μπορούσε να καταχωρισθεί κατ’ εφαρμογήν της
διατάξεως αυτής.
58     Συναφώς, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι το σύνολο των εγγράφων που υπέβαλε η προσφεύγουσα, τα οποία συνίστανται κατά τα ουσιώδη
από τιμολόγια και εμπορικά διαφημιστικά, είτε στερούνται ημερομηνίας είτε είναι μεταγενέστερα της ημερομηνίας της αιτήσεως
καταχωρίσεως του σήματος EUROPIG, δηλαδή της 4ης Μαΐου 2004. Εξάλλου, από τα έγγραφα αυτά, τα οποία αφορούν πωλήσεις πραγματοποιηθείσες
σε μη αγγλόφωνες περιοχές, δεν μπορεί να συναχθεί ότι τουλάχιστον σημαντικό τμήμα του ενδιαφερόμενου κοινού προσδιορίζει,
χάρη στο αιτηθέν σήμα, τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες που αυτό αφορά, ότι δηλαδή προέρχονται από συγκεκριμένη επιχείρηση.
59     Επομένως, συννόμως το τμήμα προσφυγών του Γραφείου κατέληξε στο ότι τα έγγραφα που προσκόμισε η προσφεύγουσα ήσαν ανεπαρκή
για να αποδείξουν ότι το αιτηθέν σήμα απέκτησε διακριτικό χαρακτήρα.
60     Επομένως, ο λόγος που αντλείται από παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 3, του κανονισμού 40/94 πρέπει επίσης να απορριφθεί.
61     Κατά συνέπεια, πρέπει η προσφυγή να απορριφθεί στο σύνολό της.

Επί των δικαστικών εξόδων
62     Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπάρχει
σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η προσφεύγουσα ηττήθηκε πρέπει να καταδικαστεί στα έξοδα του ΓΕΕΑ, σύμφωνα
με το αίτημα του τελευταίου.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ (τέταρτο τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Απορρίπτει την προσφυγή.
2)
Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
Legal
Vadapalas
Wahl
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 14 Ιουνίου 2007.
Ο Γραμματέας

Ο Πρόεδρος
E. Coulon

H. Legal
*
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.