CELEX: 62008TJ0361
Κοινοτικό σήμα
Διαδικασία ανακοπής
Αίτηση για την καταχώριση του εικονιστικού σήματος Thai Silk ως κοινοτικού σήματος
Προγενέστερο εθνικό εικονιστικό σήμα που αναπαριστά ένα πτηνό
Παραδεκτό της προσφυγής
Σχετικός λόγος απαραδέκτου
Κίνδυνος σύγχυσης
Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009]

ς, το ενδεχόμενο ύπαρξης κινδύνου σύγχυσης.
Επί της ομοιότητας των προϊόντων
Όπως προκύπτει από το σημείο 29 της προσβαλλόμενης απόφασης, τα προϊόντα της κλάσης 25 που καλύπτει το προγενέστερο σήμα,
δηλαδή τα ενδύματα, περιλαμβάνουν τα καλυπτόμενα από το κοινοτικό εικονιστικό σήμα Thai Silk προϊόντα των κλάσεων 24 και 25,
δηλαδή το μετάξι και τα ενδύματα από μετάξι αντίστοιχα.
Κατά συνέπεια, τα επίμαχα προϊόντα πρέπει να θεωρηθούν πανομοιότυπα, οπότε δεν μπορεί να γίνει δεκτό το επιχείρημα του παρεμβαίνοντος
ότι τα ενδύματα και το μετάξι δεν αποτελούν πανομοιότυπα προϊόντα.
Επί του κινδύνου σύγχυσης
Μολονότι τα επίμαχα προϊόντα είναι πανομοιότυπα και μολονότι τα επίδικα σημεία παρουσιάζουν χαμηλό βαθμό εννοιολογικής ομοιότητας,
ορθώς το τμήμα προσφυγών κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η γενική εντύπωση που δημιουργούν τα επίδικα σήματα δεν μπορεί να δημιουργήσει
κίνδυνο σύγχυσης του σχετικού κοινού.
Υπενθυμίζεται συναφώς ότι δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να μπορεί η εννοιολογική ομοιότητα που οφείλεται στο γεγονός
ότι δύο σήματα χρησιμοποιούν εικόνες που ταυτίζονται ως προς το σημασιολογικό τους περιεχόμενο να δημιουργήσει κίνδυνο σύγχυσης,
αν το προγενέστερο σήμα έχει ιδιαίτερο διακριτικό χαρακτήρα είτε εγγενώς είτε λόγω της φήμης που έχει μεταξύ του κοινού. Αν
όμως το σήμα δεν έχει ιδιαίτερη φήμη και συνίσταται σε εικόνα με πολύ λίγα φανταστικά στοιχεία, η απλή εννοιολογική ομοιότητα
μεταξύ των σημάτων δεν αρκεί προς δημιουργία κινδύνου σύγχυσης (βλ. απόφαση SABEL, σκέψη 48 ανωτέρω, σκέψεις 24 και 25).
Διαπιστώνεται όμως ότι ούτε από τη δικογραφία ούτε από την επιχειρηματολογία των διαδίκων προκύπτει ότι το προγενέστερο σήμα
έχει ιδιαίτερο διακριτικό χαρακτήρα εγγενώς ή λόγω της ενδεχόμενης φήμης του.
Εξάλλου, πρέπει να τονιστεί ότι, κατά τη συνολική εκτίμηση του κινδύνου σύγχυσης, η οπτική, η ακουστική και η εννοιολογική
πτυχή των επίμαχων σημείων δεν έχουν πάντοτε την ίδια βαρύτητα. Πρέπει να εξετάζονται οι αντικειμενικές συνθήκες υπό τις οποίες
τα σήματα μπορούν να εμφανίζονται στην αγορά. Η σπουδαιότητα των στοιχείων ομοιότητας ή διαφοράς των σημάτων μπορεί να εξαρτάται,
μεταξύ άλλων, από τα εγγενή χαρακτηριστικά τους ή από τις συνθήκες εμπορίας των προϊόντων ή υπηρεσιών που προσδιορίζονται
από τα επίμαχα σήματα. Αν τα προϊόντα, τα οποία προσδιορίζονται με τα επίμαχα σήματα, πωλούνται συνήθως σε καταστήματα αυτοεξυπηρέτησης,
όπου ο καταναλωτής επιλέγει μόνος του το προϊόν και, επομένως, πρέπει να βασιστεί κυρίως στην εικόνα του σήματος το οποίο
έχει τεθεί επί του οικείου προϊόντος, η οπτική ομοιότητα των σημάτων έχει, κατά κανόνα, μεγαλύτερη σημασία. Αν, αντιθέτως,
το προσδιοριζόμενο προϊόν πωλείται ως επί το πλείστον διά του προφορικού λόγου, η ακουστική ομοιότητα των σημάτων έχει, κατά
κανόνα, μεγαλύτερη βαρύτητα [απόφαση του Πρωτοδικείου της 6ης Οκτωβρίου 2004, T‑117/03 έως T‑119/03 και T‑171/03, New Look
κατά ΓΕΕΑ – Naulover (NLSPORT, NLJEANS, NLACTIVE και NLCollection), Συλλογή 2004, σ. II‑3471, σκέψη 49].
Σε σχέση με τα προϊόντα που αφορά η υπό κρίση υπόθεση και τον τρόπο εμπορίας τους, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι δεν υπάρχει
ούτε οπτική ούτε ακουστική ομοιότητα των επίδικων σημάτων, με δεδομένο ότι η οπτική και η ακουστική ομοιότητα έχουν εν προκειμένω
τη μεγαλύτερη σημασία.
Επομένως, οι διαπιστωθείσες οπτικές και ακουστικές διαφορές είναι ικανές να εξουδετερώσουν τον χαμηλό βαθμό εννοιολογικής
ομοιότητας. Συγκεκριμένα, το σχετικό κοινό, αν έχει ενώπιόν του τα δύο επίμαχα σήματα, αποκλείεται να τα συσχετίσει και να
εκτεθεί έτσι σε κίνδυνο σύγχυσης, θεωρώντας ότι τα οικεία προϊόντα προέρχονται από την ίδια επιχείρηση ή από οικονομικώς συνδεόμενες
μεταξύ τους επιχειρήσεις. Εξάλλου, μολονότι οι παραγωγοί ενδυμάτων δημιουργούν ενίοτε πολλές σειρές προϊόντων, είναι τελείως
απίθανο, όπως άλλωστε διαπίστωσε ορθά το τμήμα προσφυγών στο σημείο 32 της προσβαλλόμενης απόφασης, να θεωρήσει το σχετικό
κοινό, αν έχει ενώπιόν του τα δύο επίμαχα σήματα, ότι πρόκειται για παραλλαγές του ίδιου σήματος ή για παράγωγα σήματα του
ίδιου κατασκευαστή.
Υπό τις συνθήκες αυτές, ο μόνος προβαλλόμενος λόγος ακύρωσης πρέπει να απορριφθεί, οπότε πρέπει να απορριφθεί και η προσφυγή.

Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον
υπήρχε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η Peek & Cloppenburg και η van Graaf ηττήθηκαν, πρέπει να καταδικαστούν
στα δικαστικά έξοδα σύμφωνα με το αίτημα του ΓΕΕΑ και του παρεμβαίνοντος.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (όγδοο τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Απορρίπτει την προσφυγή.
2)
Καταδικάζει την Peek & Cloppenburg και τη van Graaf GmbH & Co. KG στα δικαστικά έξοδα.
Martins Ribeiro
Παπασάββας
Wahl
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 21 Απριλίου 2010.
(υπογραφές)
*
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.