CELEX: 62003CJ0507
Δημόσιες συμβάσεις
Άρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ
Οδηγία 92/50/ΕΟΚ
Σύναψη δημοσίας συμβάσεως με την ιρλανδική ταχυδρομική υπηρεσία An Post χωρίς προηγούμενη δημοσίευση προκηρύξεως -Βέβαιο διασυνοριακό ενδιαφέρον
Διαφάνεια

HI, σκέψη 44).
29     Συνεπώς, το καθεστώς δημοσιότητας που έχει θεσπίσει ο κοινοτικός νομοθέτης για τις συμβάσεις που αφορούν υπηρεσίες του παραρτήματος
I B δεν μπορεί να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι εμποδίζει την εφαρμογή των αρχών που απορρέουν από τα άρθρα 43 ΕΚ και 49
ΕΚ, στην περίπτωση κατά την οποία τέτοιες συμβάσεις παρουσιάζουν παρ’ όλ’ αυτά βέβαιο διασυνοριακό ενδιαφέρον.
30     Έτσι, στο μέτρο κατά το οποίο μια αφορώσα υπηρεσίες του παραρτήματος I B σύμβαση παρουσιάζει τέτοιο ενδιαφέρον, η σύναψη,
χωρίς καμία διαφάνεια, της συμβάσεως αυτής με επιχείρηση εγκατεστημένη στο κράτος μέλος της αναθέτουσας αρχής συνιστά διαφορετική
μεταχείριση εις βάρος των επιχειρήσεων που πιθανώς ενδιαφέρονται για τη σύμβαση αυτή και είναι εγκατεστημένες σε άλλο κράτος
μέλος (βλ., υπό την έννοια αυτή, προπαρατεθείσα απόφαση Telaustria και Telefonadress, σκέψεις 60 και 61, και απόφαση της 21ης
Ιουλίου 2005, C‑231/03, Coname, Συλλογή 2005, σ. I-7287, σκέψη 17).
31     Μια τέτοια διαφορετική μεταχείριση η οποία, αποκλείοντας όλες τις επιχειρήσεις που είναι εγκατεστημένες σε άλλο κράτος μέλος,
επηρεάζει δυσμενώς κυρίως τις επιχειρήσεις αυτές, αν δεν δικαιολογείται από αντικειμενικές περιστάσεις, συνιστά έμμεση δυσμενή
διάκριση λόγω ιθαγενείας, η οποία απαγορεύεται από τα άρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ (προπαρατεθείσα απόφαση Coname, σκέψη 19 και παρατιθέμενη
νομολογία).
32     Υπό τις συνθήκες αυτές, εναπόκειται στην Επιτροπή να αποδείξει ότι, μολονότι η επίμαχη σύμβαση συνδεόταν με υπηρεσίες του
παραρτήματος I B της οδηγίας 92/50, η σύμβαση αυτή παρουσίαζε, για μια επιχείρηση εγκατεστημένη σε κράτος μέλος διαφορετικό
από εκείνο της οικείας αναθέτουσας αρχής, βέβαιο ενδιαφέρον και ότι η επιχείρηση αυτή, καθόσον δεν είχε πρόσβαση στις κατάλληλες
πληροφορίες πριν από τη σύναψη της συμβάσεως αυτής, δεν ήταν σε θέση να εκδηλώσει το ενδιαφέρον της για τη σύμβαση αυτή.
33     Συγκεκριμένα, κατά πάγια νομολογία, η Επιτροπή οφείλει να προσκομίζει στο Δικαστήριο όλα τα στοιχεία που είναι αναγκαία για
την εκ μέρους του διαπίστωση της παραβάσεως, χωρίς να μπορεί να στηριχθεί σε οποιοδήποτε τεκμήριο (βλ., υπό την έννοια αυτή,
ιδίως, αποφάσεις της 6ης Νοεμβρίου 2003, C‑434/01, Επιτροπή κατά Ηνωμένου Βασιλείου, Συλλογή 2003, σ. I‑13239, σκέψη 21· της
29ης Απριλίου 2004, C‑117/02, Επιτροπή κατά Πορτογαλίας, Συλλογή 2002, σ. I‑5517, σκέψη 80, και της 26ης Απριλίου 2007, C‑135/05,
Επιτροπή κατά Ιταλίας, που δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψη 26), εν προκειμένω τεκμήριο βάσει του οποίου μια
σύμβαση που αφορά υπηρεσίες του παραρτήματος I B της οδηγίας 92/50 και υπάγεται στους κανόνες που περιγράφονται στη σκέψη
24 της παρούσας αποφάσεως παρουσιάζει κατ’ ανάγκη βέβαιο διασυνοριακό ενδιαφέρον.
34     Εν προκειμένω, όμως, η Επιτροπή δεν προσκόμισε τα στοιχεία αυτά. Ειδικότερα, η εκ μέρους της απλή υπόδειξη για την ύπαρξη
καταγγελίας που της απευθύνθηκε σε σχέση με την επίμαχη σύμβαση δεν μπορεί να αρκέσει για να αποδείξει ότι η εν λόγω σύμβαση
παρουσίαζε βέβαιο διασυνοριακό ενδιαφέρον και να βεβαιώσει, ως εκ τούτου, την ύπαρξη παραβάσεως.
35     Επιβάλλεται συνεπώς η διαπίστωση ότι η Ιρλανδία, αναθέτοντας χωρίς προηγούμενη δημοσιότητα την παροχή υπηρεσιών καταβολής
κοινωνικών παροχών στην An Post, δεν παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ καθώς και από τις γενικές
αρχές του κοινοτικού δικαίου σε σχέση με σύμβαση που αφορά την παροχή τέτοιων υπηρεσιών.
36     Ως εκ τούτου, η προσφυγή της Επιτροπής πρέπει να απορριφθεί.

Επί των δικαστικών εξόδων
37     Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα έξοδα, εφόσον υπήρχε σχετικό
αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η Ιρλανδία ζήτησε την καταδίκη της Επιτροπής και αυτή ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί
στα δικαστικά έξοδα. Σύμφωνα με την παράγραφο 4, πρώτο εδάφιο, του ίδιου άρθρου, το Βασίλειο της Δανίας, η Γαλλική Δημοκρατία,
το Βασίλειο των Κάτω Χωρών και η Δημοκρατία της Φινλανδίας, που παρενέβησαν στη δίκη, φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (τμήμα μείζονος συνθέσεως) αποφασίζει:
1)
Απορρίπτει την προσφυγή.
2)
Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.
3)
Το Βασίλειο της Δανίας, η Γαλλική Δημοκρατία, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών και η Δημοκρατία της Φινλανδίας φέρουν τα δικαστικά
τους έξοδα.
(υπογραφές)
*
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.