CELEX: 62003CJ0181
Αίτηση αναιρέσεως
Πρώην υπάλληλος
Αίτηση για τη χορήγηση συντάξεως αναπηρίας
Προϋποθέσεις χορηγήσεως

Bähr κατά Επιτροπής, σκέψη 12).
40     Επομένως, ο υπάλληλος ο οποίος έπαυσε οριστικά να ασκεί τα καθήκοντά του από ετών και ο οποίος προσβλήθηκε από ασθένεια που
θα τον καθιστούσε ανίκανο να ασκεί τα καθήκοντά του, εφόσον τα ασκούσε ακόμη, δεν δικαιούται για τον λόγο αυτό και μόνο να
ζητήσει την κίνηση της διαδικασίας περί αναγνωρίσεως αναπηρίας (προπαρατεθείσα απόφαση Bähr κατά Επιτροπής, σκέψη 13).
41     Στην προκειμένη περίπτωση, το Πρωτοδικείο διαπίστωσε ότι ο A. Nardone παραιτήθηκε εκουσίως από τα καθήκοντά του με επιστολή
της 18ης Οκτωβρίου 1981, χωρίς να αναφέρει τα προβλήματα υγείας ούτε να ζητήσει εξέταση της καταστάσεως της υγείας του από
την επιτροπή αναπηρίας. Μόνο 18 έτη αργότερα, το 1999, ο αναιρεσείων υπέβαλε αίτηση για τη χορήγηση συντάξεως αναπηρίας.
42     Λαμβάνοντας υπόψη την πραγματική αυτή κατάσταση, ορθώς, με τις σκέψεις 30 έως 32 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως, το Πρωτοδικείο
έκρινε ότι ο αναιρεσείων δεν τελούσε στην κατάσταση, που αναφέρει το άρθρο 13 του παραρτήματος VIII του ιδίου ΚΥΚ, του υπαλλήλου
ο οποίος υποχρεώνεται να αναστείλει την άσκηση των καθηκόντων του λόγω της αδυναμίας στην οποία βρίσκεται να συνεχίσει να
τα ασκεί συνεπεία της καταστάσεως αναπηρίας.
43     Υπό τις προϋποθέσεις αυτές, ο πρώτος λόγος είναι αβάσιμος και, επομένως, πρέπει να απορριφθεί.

Επί του δευτέρου λόγου
Επιχειρήματα των διαδίκων
44     Με τον δεύτερο λόγο, ο A. Nardone προβάλλει ότι κακώς το Πρωτοδικείο έκρινε ότι αυτός δεν πληρούσε ούτε τη δεύτερη από τις
δύο προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 13 του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ, κατά την οποία ο υπάλληλος ο οποίος ζητεί τη χορήγηση
συντάξεως αναπηρίας πρέπει να αποκτά δικαιώματα προς σύνταξη. Πράγματι, ο αναιρεσείων φρονεί ότι αποκτούσε δικαιώματα προς
σύνταξη κατά την έννοια του άρθρου 13 του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ, για τον λόγο ότι, κατά την έξοδό του από την υπηρεσία,
του χορηγήθηκε επίδομα αποχωρήσεως, σύμφωνα με το άρθρο 12 του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ.
45     Η Επιτροπή αμφισβητεί το παραδεκτό του λόγου αυτού, που, κατ’ αυτήν, υποβλήθηκε για πρώτη φορά ενώπιον του Δικαστηρίου.
46     Επιπροσθέτως, η Επιτροπή φρονεί ότι ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος.
Εκτίμηση του Δικαστηρίου
47     Επιβάλλεται να παρατηρηθεί, όπως έπραξε το Πρωτοδικείο στη σκέψη 33 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως, ότι το άρθρο 13 του
παραρτήματος VIII του ΚΥΚ επιβάλλει δύο σωρευτικές προϋποθέσεις. Επομένως, διαπιστώνοντας, στην ίδια αυτή σκέψη 33, ότι ο
αναιρεσείων δεν πληρούσε τη δεύτερη από τις προϋποθέσεις αυτές αφού είχε αποδείξει, στις σκέψεις 30 έως 32, ότι δεν πληρούσε
την πρώτη, το Πρωτοδικείο αποφάνθηκε ως εκ περισσού.
48     Καθόσον ο δεύτερος λόγος στρέφεται κατά της ως εκ περισσού αιτιολογήσεως της επίδικης αποφάσεως, πρέπει να απορριφθεί ως αλυσιτελής
(βλ., ιδίως, απόφαση της 22ας Δεκεμβρίου 1993, C-244/9 P, Pincherle κατά Επιτροπής, Συλλογή 1993, σ. Ι-6965, σκέψεις 25 και
31, και διάταξη της 12ης Δεκεμβρίου 1996, C-49/96 P, Προγούλης κατά Επιτροπής, Συλλογή 1996, σ. Ι-6803, σκέψη 27).

Επί των δικαστικών εξόδων
49     Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας, που εφαρμόζεται στην αναιρετική διαδικασία δυνάμει
του άρθρου 118 του κανονισμού αυτού, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα έξοδα, εφόσον υπήρξε σχετικό αίτημα. Δυνάμει του
άρθρου 70 του εν λόγω κανονισμού, στις διαφορές μεταξύ των Κοινοτήτων και των υπαλλήλων τους, τα όργανα φέρουν τα έξοδά τους.
Ωστόσο, από το άρθρο 122, δεύτερο εδάφιο, του εν λόγω κανονισμού, προκύπτει ότι το άρθρο 70 δεν έχει εφαρμογή στην αναίρεση
που ασκείται από μόνιμο ή μη μόνιμο υπάλληλο κατά κοινοτικού οργάνου. Δεδομένου ότι η Επιτροπή ζήτησε την καταδίκη του αναιρεσείοντος
και ο τελευταίος ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.
Για τους λόγους αυτούς το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) αποφασίζει:
1)
Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
2)
Καταδικάζει τον A. Nardone στα δικαστικά έξοδα.
(υπογραφές)
*
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.