CELEX: 62005TJ0133
Κοινοτικό σήμα
Διαδικασία ανακοπής
Προγενέστερα εθνικά εικονιστικά και λεκτικά σήματα PAM-PAM
Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού λεκτικού σήματος PAM-PIM'S BABY-PROP
Σχετικός λόγος απαραδέκτου
Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού (EΚ) 40/94

του Πρωτοδικείου της 21ης Απριλίου 2005, T‑164/03, Ampafrance κατά ΓΕΕΑ − Johnson & Johnson (monBeBé), Συλλογή 2005,
σ. ΙΙ-1401, σκέψη 53], τα οποία ανήκουν στην ίδια οικογένεια προϊόντων, στις πάνες-βρακάκια, και μπορεί να έχουν κοινή εμπορική
προέλευση (βλ., υπό την έννοια αυτή, προπαρατεθείσα στη σκέψη 18 απόφαση CASTILLO, σκέψεις 33 έως 38).
39     Συνεπώς, το τμήμα προσφυγών δεν υπέπεσε σε πλάνη κρίνοντας ότι τα προσδιοριζόμενα από τα εν συγκρούσει σήματα προϊόντα είναι
πανομοιότυπα ή τουλάχιστον παρουσιάζουν μεγάλη ομοιότητα.
Επί της συγκρίσεως των σημείων
40     Καταρχάς, υπενθυμίζεται ότι δύο σήματα είναι παρόμοια οσάκις, κατά την αντίληψη του ενδιαφερομένου κοινού, υπάρχει μια τουλάχιστον
μερική ταυτότητα μεταξύ τους όσον αφορά μία ή περισσότερες πτυχές εκ της οπτικής, της ακουστικής και της εννοιολογικής [αποφάσεις
του Πρωτοδικείου της 23ης Οκτωβρίου 2002, T‑6/01, Matratzen Concord κατά ΓΕΕΑ – Hukla Germany (MATRATZEN), Συλλογή 2002, σ.
II-4335, σκέψη 30, και της 22ας Ιουνίου 2005, T‑34/04, Plus κατά ΓΕΕΑ − Bälz και Hiller (Turkish Power), Συλλογή 2005, σ.
ΙΙ-2401, 43].
–       Επιχειρήματα των διαδίκων
41     Ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι, αντίθετα προς ό,τι έκρινε το τμήμα προσφυγών, δεν υφίσταται ταυτότητα των σημείων PAM‑PAM και
PAM‑PIM’S BABY‑PROP. Μεταξύ του προγενέστερου σήματος και του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση υπάρχει, κατά τον προσφεύγοντα,
πολύ πιο σημαντική οπτική, ακουστική και εννοιολογική διαφορά από αυτήν που διαπίστωσε το τμήμα προσφυγών.
42     Συναφώς, ο προσφεύγων βάλλει κατά της προσεγγίσεως που υιοθέτησε το τμήμα προσφυγών, σύμφωνα με την οποία η προσοχή του καταναλωτή
εστιάζεται απαραίτητα στο πρώτο μέρος ενός σήματος, στην προκειμένη περίπτωση στους όρους «pam-pim’s», χωρίς να προσέχει το
δεύτερο μέρος, δηλαδή το «baby-prop». Κατά τον προσφεύγοντα, αντιθέτως, ο καταναλωτής έλκεται οπτικά από τον πρωτότυπο ή ιδιαίτερο
χαρακτήρα ενός σήματος.
43     Πρώτον, δεδομένου ότι διαφέρει ο αριθμός των λέξεων του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση και του επίμαχου προγενέστερου
σήματος, αυτά δεν είναι οπτικά παρόμοια. Ο προσφεύγων επικαλείται επίσης μια ακόμη πιο σημαντική οπτική και γραφική διαφορά
μεταξύ του σήματος PAM‑PIM’S BABY‑PROP του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση και του επίμαχου προγενέστερου σήματος PAM‑PAM, του
μόνου προγενέστερου που αντιστοιχεί σε προϊόντα που εμπίπτουν επίσης στην κλάση 16.
44     Δεύτερον, ο προσφεύγων επισημαίνει μια φωνητική διαφορά, ότι δηλαδή η συλλαβή «pim’s» προσδίδει μια χροιά γλυκύτητας στο σήμα
του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση, αντίθετα με το επίμαχο προγενέστερο σήμα PAM‑PAM, το οποίο ηχεί σαν τύμπανο.
45     Εξάλλου, ο προσφεύγων προσάπτει στο τμήμα προσφυγών ότι εκτίμησε την οπτική και ακουστική ομοιότητα κατά τρόπο υποκειμενικό.
Αυτός ο υποκειμενικός χαρακτήρας προκύπτει, κατά τον προσφεύγοντα, από το ότι συμπίπτουν η ληφθείσα υπόψη για τα προγενέστερα
σήματα εδαφική περιοχή (η Ισπανία) και ο τόπος εκδόσεως της αποφάσεως.
46     Τρίτον, από εννοιολογικής απόψεως, ο προσφεύγων επικαλείται την έλλειψη ομοιότητας μεταξύ των οικείων σημείων. Το σήμα του
οποίου ζητήθηκε η καταχώριση καθιστά άμεσα δυνατό τον προσδιορισμό του σχετικού προϊόντος, δηλαδή τις πάνες για βρέφη, ενώ
το επίμαχο προγενέστερο σήμα δεν σημαίνει κάτι ιδιαίτερο. Επιπλέον, δεν αποδείχθηκε ότι ο μέσος Ισπανός καταναλωτής συνδέει
οπωσδήποτε το σήμα αυτό με τις πάνες για βρέφη.
47     Το ΓΕΕΑ διατείνεται ότι ορθώς το τμήμα προσφυγών επιβεβαίωσε τη θέση του τμήματος ανακοπών περί υπάρξεως ομοιότητας των οικείων
σημείων.
–       Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
48     Κατά τη νομολογία, η σφαιρική εκτίμηση του κινδύνου συγχύσεως πρέπει, όσον αφορά την οπτική, φωνητική ή εννοιολογική ομοιότητα
των οικείων σημάτων, να στηρίζεται στη συνολική εντύπωση που δημιουργείται από αυτά, λαμβανομένων υπόψη, μεταξύ άλλων, των
διακριτικών και κυρίαρχων στοιχείων τους [αποφάσεις του Δικαστηρίου της 11ης Νοεμβρίου 1997, C‑251/95, SABEL, Συλλογή 1997,
σ. I‑6191, σκέψη 23, και της 22ας Ιουνίου 1999, C‑342/97, Lloyd Schuhfabrik Meyer, Συλλογή 1999, σ. I‑3819, σκέψη 25· απόφαση
του Πρωτοδικείου της 5ης Οκτωβρίου 2005, T‑423/04, Bunker & BKR κατά ΓΕΕΑ – Marine Stock (B. K. R.), η οποία δεν έχει δημοσιευθεί
ακόμη στη Συλλογή, σκέψη 57].
49     Μολονότι ο μέσος καταναλωτής προσλαμβάνει συνήθως το σήμα ως μια ολότητα και δεν επιδίδεται σε εξέταση των διαφόρων λεπτομερειών
του, κατά κανόνα στη μνήμη του εντυπώνονται ευχερέστερα τα κυρίαρχα και έχοντα διακριτική δύναμη χαρακτηριστικά ενός σήματος
[βλ., υπό την έννοια αυτή, προπαρατεθείσα στη σκέψη 29 απόφαση του Πρωτοδικείου Fifties, σκέψεις 47 και 48, και απόφαση του
Πρωτοδικείου της 6ης Οκτωβρίου 2004, T‑117/03 έως T‑119/03 και T‑171/03, New Look κατά ΓΕΕΑ – Naulover (NLSPORT, NLJEANS,
NLACTIVE και NLCollection), η οποία δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή, σκέψη 39].
50     Στην προκειμένη περίπτωση, το τμήμα προσφυγών έκρινε ότι, στο σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση, οι όροι «pam-pim’s» ήταν
διακριτικοί των προσδιοριζομένων προϊόντων και κυρίαρχοι σε σχέση με τους όρους «baby-prop» (σκέψη 21 της προσβαλλομένης αποφάσεως).
51     Πρέπει να σημειωθεί ότι, όπως ορθώς επισήμανε το τμήμα προσφυγών, στη μνήμη του καταναλωτή αναφοράς θα εντυπωθούν ευχερέστερα
οι όροι «pam‑pim’s» που, αφενός, δεν έχουν κάποια ιδιαίτερη σημασία στα ισπανικά, εκτός του ότι αποτελούν έκφραση ενός παιδικού
γλωσσικού ιδιώματος, και, αφετέρου, βρίσκονται στην αρχή του σήματος PAM‑PIM’S BABY‑PROP του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση.
Ο καταναλωτής προσέχει κατά κανόνα περισσότερο το αρχικό τμήμα ενός σήματος παρά το τέλος του [βλ., υπό την έννοια αυτή, προπαρατεθείσα
στη σκέψη 22 απόφαση BUDMEN, σκέψη 47, και προπαρατεθείσα στη σκέψη 28 απόφαση Arthur et FÉlicie, σκέψη 46]. Το λεκτικό σύμπλεγμα «pam‑pim’s» έχει επομένως ιδιαίτερη σημασία για την οπτική και φωνητική εκτίμηση του προγενέστερου
σήματος, λαμβανομένης υπόψη της θέσεώς του στην αρχή, δηλαδή στο πλέον ορατό σημείο [βλ., υπό την έννοια αυτή, απόφαση του
Πρωτοδικείου της 14ης Ιουλίου 2005, T‑312/03, Wassen International κατά ΓΕΕΑ – Stroschein Gesundkost (SELENIUM-ACE), Συλλογή
2005, σ. ΙΙ-2897, σκέψη 41].
52     Όσον αφορά το λεκτικό σύμπλεγμα «baby-prop» που περιέχεται στο σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση, αυτό δεν μπορεί να αποσπάσει
την προσοχή από το στοιχείο «pam-pim’s» σε βαθμό τέτοιο που να διαφοροποιεί επαρκώς τον τρόπο με τον οποίο το κοινό θα προσλάβει
το σήμα αυτό. Συναφώς, οι διάδικοι ορθώς συμφωνούν ότι το τμήμα προσφυγών δεν υπέπεσε σε πλάνη κρίνοντας ότι ο Ισπανός καταναλωτής
αναφοράς θα κατανοήσει τον όρο «baby» ως έχοντα τη σημασία «βρέφος». Αυτός ο όρος μπορεί να χρησιμοποιείται σε εκφράσεις της
καθημερινής γλώσσας για την περιγραφή της λειτουργίας των πανών για βρέφη [βλ., υπό την έννοια αυτή, απόφαση του Δικαστηρίου
της 20ής Σεπτεμβρίου 2001, C‑383/99 P, Procter & Gamble κατά ΓΕΕΑ, Συλλογή 2001, σ. I‑6251, σκέψη 43]. Στο πλαίσιο αυτό, ο
συνδυασμός των όρων «baby» και «prop», στο τέλος του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση, έχει δευτερεύουσα μόνο θέση
στο σύνολο που αποτελεί το σημείο (βλ., για μια παρεμφερή εκτίμηση, προπαρατεθείσα στη σκέψη 29 απόφαση HUBERT, σκέψη 53).
53     Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι το λεκτικό σύμπλεγμα «pam-pim’s» αποτελεί το κυρίαρχο στοιχείο του σήματος του οποίου ζητήθηκε
η καταχώριση.
54     Το ζήτημα αν τα επίμαχα σημεία εμφανίζουν ομοιότητες πρέπει να εξετασθεί υπό το πρίσμα της εκτιμήσεως αυτής.
55     Πρέπει να επισημανθεί, καταρχάς, ότι, μολονότι το τμήμα προσφυγών διαπίστωσε, με την προσβαλλόμενη απόφαση, την ύπαρξη οπτικής
και ακουστικής ομοιότητας (σκέψεις 23 και 24 της προσβαλλομένης αποφάσεως), καθώς και μικρής εννοιολογικής ομοιότητας, μεταξύ
του επίμαχου προγενέστερου σήματος και του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση, λαμβάνοντας ιδίως υπόψη τα διακριτικά
και κυρίαρχα στοιχεία του (σκέψη 25 της προσβαλλομένης αποφάσεως), δεν διαπίστωσε, αντιθέτως προς ό,τι υποστηρίζει ο προσφεύγων,
ότι τα σημεία αυτά είναι πανομοιότυπα.
56     Πρώτον, από οπτικής απόψεως, το κυρίαρχο στοιχείο του σήματος «pam‑pim’s» του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση και το επίμαχο
προγενέστερο σήμα PAM‑PAM αποτελούνται, και τα δύο, από δύο όρους που συνδέονται με μια παύλα. Οι όροι αυτοί περιέχουν, ο
καθένας, τρία γράμματα, δύο εκ των οποίων είναι όμοια, που βρίσκονται στην ίδια σειρά και στην ίδια θέση.
57     Η διαφορά που επισημαίνεται με την προσβαλλόμενη απόφαση μεταξύ των φωνηέντων «a» και «i», καθώς και η προσθήκη ενός «s» του
οποίου προηγείται απόστροφος δεν είναι αρκούντως σημαντικές ώστε να θέσουν υπό αμφισβήτηση την οπτική ομοιότητα μεταξύ του
επίμαχου προγενέστερου σήματος και του κυρίαρχου στοιχείου του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση (βλ., υπό την έννοια
αυτή, προπαρατεθείσα με τη σκέψη 29 απόφαση ELS, σκέψη 66).
58     Ομοίως, η προσθήκη των όρων «baby-prop» στην αίτηση καταχωρίσεως σήματος δεν μπορεί να μεταβάλει την εκτίμηση αυτή, στο μέτρο
που οι όροι αυτοί έχουν δευτερεύουσας σημασίας θέση στο σύνολο που αποτελεί το σημείο.
59     Ορθώς, επομένως, έκρινε το τμήμα προσφυγών ότι υφίσταται οπτική ομοιότητα μεταξύ του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση
και του επίμαχου προγενέστερου σήματος.
60     Όσον αφορά το επιχείρημα του προσφεύγοντος που αντλείται από την ύπαρξη διαφοράς μεταξύ του σήματος του οποίου ζητήθηκε η
καταχώριση και του προγενέστερου εικονιστικού σήματος, είναι αλυσιτελές δεδομένου ότι το Πρωτοδικείο διαπίστωσε με την σκέψη
21 ανωτέρω ότι το τμήμα προσφυγών νομίμως στήριξε το αιτιολογικό της αποφάσεώς του μόνο στο επίμαχο προγενέστερο λεκτικό σήμα,
χωρίς να είναι αναγκαίο να εξετάσει τα άλλα σήματα των οποίων έγινε επίκληση.
61     Δεύτερον, από φωνητικής απόψεως, το κυρίαρχο στοιχείο του σήματος «pam-pim’s» του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση και το επίμαχο
προγενέστερο σήμα PAM‑PAM αποτελούνται από δύο μονοσύλλαβους όρους οι οποίοι αρχίζουν με το ίδιο σύμφωνο «p» και τελειώνουν
στο ίδιο σύμφωνο «m». Έχουν επίσης κοινή την αρχική συλλαβή «pam». Η μόνη διαφορά ως προς την προφορά για το ισπανικό κοινό
αφορά το κεντρικό φωνήεν της δεύτερης συλλαβής, «a» στο επίμαχο προγενέστερο σήμα και «i» στο σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση.
Αυτή η ελάσσων διαφορά ουδόλως μπορεί να θέσει υπό αμφισβήτηση την ακουστική ομοιότητα μεταξύ των οικείων σημάτων.
62     Όσον αφορά τους όρους «baby-prop» που περιέχει το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση, ήδη αναφέρθηκε ότι έχουν θέση δευτερεύουσας
σημασίας στο σύνολο του σημείου. Δεν μπορούν, συνεπώς, να θέσουν υπό αμφισβήτηση τη μεγάλη ακουστική ομοιότητα μεταξύ του
κυρίαρχου στοιχείου του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση και του επίμαχου προγενέστερου σήματος [βλ., υπό την έννοια
αυτή, απόφαση του Πρωτοδικείου της 11ης Μαΐου 2005, T‑31/03, Grupo Sada κατά ΓΕΕΑ − Sadia (GRUPO SADA), Συλλογή 2005, σ. I‑10001, σκέψη
62].
63     Ο ισχυρισμός του προσφεύγοντος ότι το επίμαχο προγενέστερο σήμα ηχεί σαν τύμπανο, αντίθετα με το σήμα του οποίου ζητήθηκε
η καταχώριση, το οποίο παραπέμπει σε μια χροιά γλυκύτητας, δεν δικαιολογείται. Εν πάση περιπτώσει, δεν είναι επαρκής για να
αποκλείσει κάθε ακουστική ομοιότητα μεταξύ του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση και του επίμαχου προγενέστερου σήματος,
δεδομένου ότι δεν αποδείχθηκε η γλυκύτητα του ήχου «pam-pim’s».
64     Συνεπώς, ορθώς έκρινε το τμήμα προσφυγών ότι υφίσταται ακουστική ομοιότητα μεταξύ του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση
και του επίμαχου προγενέστερου σήματος, δεδομένου ότι, στο σύνολό τους, οι ομοιότητες υπερισχύουν των διαφορών (βλ., για μια
παρεμφερή προσέγγιση, προπαρατεθείσα στη σκέψη 51 απόφαση SELENIUM-ACE, σκέψη 44).
65     Επισημαίνεται, εξάλλου, ότι ο ισχυρισμός του προσφεύγοντος περί υποκειμενικής εκτιμήσεως από μέρους του τμήματος προσφυγών
δεν δικαιολογείται.
66     Τρίτον, από εννοιολογικής απόψεως, το σημείο PAM‑PAM και το κυρίαρχο στοιχείο, «pam-pim’s», του σήματος του οποίου ζητήθηκε
η καταχώριση δεν έχουν, για το ενδιαφερόμενο κοινό, το ίδιο σαφές και καθορισμένο σημειολογικό περιεχόμενο. Συγκεκριμένα,
όπως ορθώς επισήμανε το τμήμα προσφυγών, δεν έχουν κάποια σημασία στα ισπανικά, εκτός από το να παραπέμπει στα χαρακτηριστικά
ψελλίσματα των βρεφών. Ως προς τους όρους «baby-prop» που χρησιμοποιεί το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση, επισημαίνεται
ότι έχουν θέση δευτερεύουσας σημασίας στο σύνολο που αποτελεί το σημείο. Επιπροσθέτως, μολονότι ο όρος «baby» μπορεί να νοηθεί
από το ενδιαφερόμενο κοινό ως έχον τη σημασία «βρέφος», πρέπει να επισημανθεί ότι ο όρος «prop» δεν έχει κάποια ιδιαίτερη
σημασία στα ισπανικά. Στο σύνολό του, το σήμα PAM‑PIM’S BABY-PROP του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση δεν διαθέτει επομένως σαφή
και καθορισμένη σημασία. Αντιθέτως προς ό,τι υποστηρίζει ο προσφεύγων, δεν καθιστά δυνατό τον προσδιορισμό του οικείου προϊόντος
από το ενδιαφερόμενο κοινό.
67     Συνεπώς, δεν υφίστανται εννοιολογικές διαφορές ικανές να εξουδετερώσουν τις οπτικές και φωνητικές ομοιότητες μεταξύ των οικείων
σημείων.
68     Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι το τμήμα προσφυγών ορθώς αποφάνθηκε ότι υφίσταται ομοιότητα μεταξύ των οικείων σημάτων.
Επί του κινδύνου συγχύσεως
–       Επιχειρήματα των διαδίκων
69     Κατά τον προσφεύγοντα, δεν υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των οικείων σημάτων, διότι το ενδιαφερόμενο κοινό στο οποίο
απευθύνεται το κάθε σήμα είναι εντελώς διαφορετικό. Ο καταναλωτής στον οποίο απευθύνεται το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση
συγκαταλέγεται σε ένα κοινό που απαρτίζεται από νέους γονείς, ενώ οι πάνες για ενηλίκους που διατίθενται υπό το σήμα PAM‑PAM
απευθύνονται σε ένα κοινό αποτελούμενο από άτομα της τρίτης ή ακόμη και της τέταρτης ηλικίας.
70     Κατά το ΓΕΕΑ, η σφαιρική εκτίμηση του κινδύνου συγχύσεως αποδεικνύει την ύπαρξή του. Λαμβανομένης υπόψη της ομοιότητας των
επίμαχων προϊόντων και σημάτων, ο Ισπανός καταναλωτής αναφοράς θα έτεινε να αποδώσει στα προϊόντα με το σήμα PAM‑PIM’S BABY‑PROP
την ίδια εμπορική προέλευση με αυτή των προϊόντων που φέρουν το σήμα PAM‑PAM.
–       Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
71     Κίνδυνος συγχύσεως είναι ο κίνδυνος να δημιουργηθεί στο κοινό η πεποίθηση ότι τα επίμαχα προϊόντα ή υπηρεσίες προέρχονται
από την ίδια επιχείρηση ή, ενδεχομένως, από οικονομικά συνδεόμενες επιχειρήσεις (απόφαση του Δικαστηρίου της 29ης Σεπτεμβρίου
1998, C‑39/97, Canon, Συλλογή 1998, σ. I‑5507, σκέψη 29· προπαρατεθείσα στη σκέψη 48 απόφαση Lloyd Schuhfabrik Meyer, σκέψη
17, και προπαρατεθείσα στη σκέψη 28 απόφαση Arthur et FÉlicie, σκέψη 26).
72     Η ύπαρξη κινδύνου συγχύσεως του κοινού πρέπει να εκτιμάται συνολικά, λαμβανομένων υπόψη όλων των σχετικών παραγόντων της συγκεκριμένης
περιπτώσεως (προπαρατεθείσα στη σκέψη 48 απόφαση SABEL, σκέψη 22· προπαρατεθείσα στη σκέψη 71 απόφαση Canon, σκέψη 16, και
προπαρατεθείσα στη σκέψη 48 απόφαση Lloyd Schuhfabrik Meyer, σκέψη 18).
73     Για τη συνολική αυτή εκτίμηση, ο μέσος καταναλωτής των οικείων προϊόντων θεωρείται ότι έχει τη συνήθη πληροφόρηση και είναι
ευλόγως προσεκτικός και ενημερωμένος. Το επίπεδο της προσοχής του είναι δυνατόν να μεταβάλλεται αναλόγως της κατηγορίας των
αντίστοιχων προϊόντων ή υπηρεσιών (προπαρατεθείσα στη σκέψη 29 απόφαση ELS, σκέψη 47).
74     Στην προκειμένη περίπτωση, κατόπιν των προεκτεθεισών σκέψεων, πρέπει να γίνει δεκτό ότι η ύπαρξη ομοιότητας μεταξύ του σήματος
του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση και του επίμαχου προγενέστερου σήματος έχει αποδειχθεί. Επιπροσθέτως, επιβάλλεται να υπομνησθεί,
όπως και με την προσβαλλόμενη απόφαση, ότι τα προϊόντα που προσδιορίζονται από τα επίμαχα σήματα είναι πανομοιότυπα. Η ταυτότητα
αυτή έχει ως επιστέγασμα να μετριάζεται το μέγεθος των ενδεχομένων διαφορών μεταξύ των επίμαχων σημείων (βλ., υπό την έννοια
αυτή, προπαρατεθείσα στη σκέψη 22 απόφαση BUDMEN, σκέψη 59).
75     Όσον αφορά το ενδιαφερόμενο κοινό, αποδείχθηκε ανωτέρω ότι τόσο το επίμαχο προγενέστερο σήμα όσο και το σήμα του οποίου ζητήθηκε
η καταχώριση προσδιορίζουν, ειδικότερα, πάνες-βρακάκια για βρέφη. Το κοινό στο οποίο απευθύνονται είναι, επομένως, το ίδιο,
τουλάχιστον εν μέρει, για τα δύο επίμαχα σήματα.
76     Υπενθυμίζεται ότι, συχνά, στον τομέα των ειδών ενδύσεως, το ίδιο σήμα εμφανίζεται υπό διάφορες μορφές αναλόγως του τύπου των
προϊόντων που προσδιορίζει. Είναι επίσης σύνηθες, η ίδια επιχείρηση κατασκευής ενδυμάτων να χρησιμοποιεί παράγωγα σήματα,
ήτοι σημεία που προέρχονται από ένα κύριο σήμα και έχουν ένα κοινό κυρίαρχο στοιχείο, για να διακρίνει τις διάφορες γραμμές
παραγωγής της (προπαρατεθείσα στη σκέψη 29 απόφαση Fifties, σκέψη 49, προπαρατεθείσα στη σκέψη 22 απόφαση BUDMEN, σκέψη 57,
και προπαρατεθείσα στη σκέψη 49 απόφαση NLSPORT, NLJEANS, NLACTIVE και NLCollection, σκέψη 51). Υπό τις συνθήκες αυτές, είναι
πιθανό το ενδιαφερόμενο κοινό να θεωρήσει ότι τα ενδύματα τα οποία προσδιορίζονται από τα επίμαχα σήματα ανήκουν μεν σε δύο
χωριστές σειρές προϊόντων, προέρχονται δε από την ίδια επιχείρηση κατασκευής (βλ., υπό την έννοια αυτή, προπαρατεθείσα στη
σκέψη 29 απόφαση Fifties, σκέψη 49, και προπαρατεθείσα στη σκέψη 28 απόφαση Arthur et FÉlicie, σκέψη 68).
77     Λαμβανομένου υπόψη του συνόλου των στοιχείων αυτών, πρέπει να συναχθεί ότι ο μέσος Ισπανός καταναλωτής μπορεί να θεωρήσει
ότι τα προϊόντα που φέρουν το σήμα PAM‑PIM’S BABY‑PROP και τα προϊόντα που διατίθενται προς πώληση υπό το σήμα PAM‑PAM προέρχονται
από την ίδια επιχείρηση ή, ενδεχομένως, από οικονομικά συνδεόμενες επιχειρήσεις.
78     Συνεπώς, το τμήμα προσφυγών ορθώς αποφάνθηκε ότι υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των επίμαχων σημάτων.
79     Κατά συνέπεια, ο μοναδικός λόγος της προσφυγής, ο οποίος αντλείται από παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του
κανονισμού 40/94, απορρίπτεται.

Επί των δικαστικών εξόδων
80     Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα. Δεδομένου
ότι ο προσφεύγων ηττήθηκε ως προς τα αιτήματά του, πρέπει να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα, σύμφωνα με τα αιτήματα του
ΓΕΕΑ.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ (πέμπτο τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Απορρίπτει την προσφυγή.
2)
Καταδικάζει τον προσφεύγοντα στα δικαστικά έξοδα.
Βηλαράς
Dehousse
Šváby
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 7 Σεπτεμβρίου 2006.
Ο Γραμματέας

Ο Πρόεδρος
E. Coulon

M. Vilaras
*
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.