CELEX: 61989CJ0290
Παράλειψη μεταφοράς των οδηγιών του Συμβουλίου 75/440/ΕΟΚ και 79/869/ΕΟΚ στην εσωτερική έννομη τάξη
Ύδατα επιφανείας προοριζόμενα για την παραγωγή ποσίμου ύδατος

Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου, στις 19 Σεπτεμβρίου 1989, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΟΚ, προσφυγή με την οποία ζήτησε να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας να κοινοποιήσει τα μέτρα που έλαβε προς εφαρμογή των οδηγιών 75/440/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 16ης Ιουνίου 1975, περί της απαιτουμένης ποιότητας των υδάτων επιφανείας που προορίζονται για την παραγωγή ποσίμου ύδατος στα κράτη μέλη (ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ. 80), και 79/869/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 9ης Οκτωβρίου 1979, περί των μεθόδων μετρήσεως και περί της συχνότητας των δειγματοληψιών και της αναλύσεως των επιφανειακών υδάτων τα οποία προορίζονται για την παραγωγή ποσίμου ύδατος στα κράτη μέλη ( ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ. 220 ), ή παραλείποντας να λάβει τα απαιτούμενα για την εφαρμογή τους μέτρα, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ.
Το άρθρο 10 της οδηγίας 75/440/ΕΟΚ και το άρθρο 13 της οδηγίας 79/869/ΕΟΚ, που προαναφέρθηκαν, ορίζουν ότι τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν προς τις διατάξεις των οδηγιών σε δύο χρόνια από την κοινοποίηση τους και ότι πληροφορούν σχετικά με αυτό αμέσως την Επιτροπή. Οι οδηγίες κοινοποιήθηκαν στο Βασίλειο του Βελγίου στις 18 Ιουνίου 1975 και στις 19 Οκτωβρίου 1979, αντιστοίχως, και επομένως η ταχθείσα προθεσμία εξέπνευσε στις 18 Ιουνίου 1977 και στις 19 Οκτωβρίου 1981 αντιστοίχως.
Στην έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση αναπτύσσονται διεξοδικώς τα πραγματικά περιστατικά της υποθέσεως, η εξέλιξη της διαδικασίας καθώς και οι λόγοι της προσφυγής και τα επιχειρήματα των διαδίκων. Τα στοιχεία αυτά της δικογραφίας δεν επαναλαμβάνονται κατωτέρω παρά μόνο καθόσον απαιτείται για τη συλλογιστική του Δικαστηρίου.
Το άρθρο 8 της οδηγίας 79/869 επιβάλλει στα κράτη μέλη την υποχρέωση να χορηγούν στην Επιτροπή, μετά από αίτηση της, όλες τις κατάλληλες πληροφορίες σχετικά με τις χρησιμοποιούμενες μεθόδους αναλύσεως και τη συχνότητα των αναλύσεων. Το Βασίλειο του Βελγίου δεν απάντησε στα ερωτήματα που του έθεσε σχετικά η Επιτροπή, με επιστολή της 8ης Δεκεμβρίου 1986, ούτε σε άλλα ερωτήματα που διατυπώθηκαν στην ίδια επιστολή και αφορούσαν επίσης τη θέση των οδηγιών 75/440 και 79/869 σε εφαρμογή. Μόνο ενώπιον του Δικαστηρίου η Βελγική Κυβέρνηση διευκρίνισε τον τρόπο με τον οποίο η οδηγία αυτή είχε, κατά την άποψη της, μεταφερθεί στην εσωτερική έννομη τάξη.
Κατά συνέπεια, το Βασίλειο του Βελγίου παρέβη το προαναφερθέν άρθρο 8 καθώς και το άρθρο 5 της Συνθήκης και, επομένως, πρέπει να γίνει δεκτή η αιτίαση που στηρίζεται στη μη κοινοποίηση των καταλλήλων μέτρων για τη θέση των οδηγιών 75/440 και 79/869 σε εφαρμογή.
Όσον αφορά την αιτίαση που στηρίζεται στη μη λήψη των μέτρων που απαιτούνται για να τεθούν οι δύο οδηγίες σε εφαρμογή, πρέπει κατ' αρχάς να επισημανθεί ότι η Επιτροπή δέχεται την άποψη της Βελγικής Κυβερνήσεως, που διατυπώθηκε στο υπόμνημα απαντήσεως, σύμφωνα με την οποία δεν πρέπει να υπάρξουν μέτρα μεταφοράς των οδηγιών όσον αφορά την περιφέρεια των Βρυξελλών, δεδομένου ότι, στην περιφέρεια αυτή, δεν υπάρχουν ύδατα επιφανείας προοριζόμενα για την παραγωγή ποσίμου ύδατος.
Όσον αφορά τη Φλαμανδική Περιφέρεια, οι διάδικοι συμφωνούν ότι τα μέτρα που έλαβε η Βελγική Κυβέρνηση αποτελούν ορθή μεταφορά των οδηγιών στο εσωτερικό δίκαιο, εκτός από το άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 75/440. Πράγματι, το Βασίλειο του Βελγίου δεν καθόρισε κανένα συστηματικό πρόγραμμα δράσεως με χρονοδιάγραμμα για τη βελτίωση των υδάτων επιφανείας, όπως απαιτεί η διάταξη αυτή.
Όσον αφορά τη Βαλλονική Περιφέρεια, η Βελγική Κυβέρνηση δεν αμφισβητεί ότι πολλές διατάξεις των οδηγιών δεν μεταφέρθηκαν στο εσωτερικό δίκαιο, υποστηρίζει όμως ότι το γεγονός αυτό οφείλεται στην έλλειψη των αναγκαίων οικονομικών μέσων.
Σχετικά πρέπει να υπενθυμιστεί ότι κατά πάγια νομολογία τα κράτη μέλη δεν μπορούν να επικαλεστούν διατάξεις, την ακολουθούμενη πρακτική ή καταστάσεις της εσωτερική έννομης ή οικονομικής τάξης τους για να δικαιολογήσουν τη μη τήρηση των υποχρεώσεων και προθεσμιών που απορρέουν από τις οδηγίες ( βλ. ιδίως την απόφαση της 3ης Οκτωβρίου 1984,
254/83, Επιτροπή κατά Ιταλίας, Συλλογή 1984, σ. 3395
).
Από τα προηγούμενα προκύπτει ότι το Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας να κοινοποιήσει τα μέτρα που έλαβε προς εφαρμογή των οδηγιών 75/440/ΕΟΚ και 79/869/ΕΟΚ και παραλείποντας να λάβει τα απαιτούμενα για την εφαρμογή τους μέτρα, όσον αφορά τη Φλαμανδική και τη Βαλλονική Περιφέρεια, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ.
Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα. Δεδομένου ότι το Βασίλειο του Βελγίου ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.

Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
αποφασίζει:

1)
Το Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας να κοινοποιήσει τα μέτρα που έλαβε προς εφαρμογή των οδηγιών 75/440/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 16ης Ιουνίου 1975, περί της απαιτουμένης ποιότητας των υδάτων επιφανείας που προορίζονται για την παραγωγή ποσίμου ύδατος στα κράτη μέλη, και 79/869/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 9ης Οκτωβρίου 1979, περί των μεθόδων μετρήσεως και περί της συχνότητας των δειγματοληψιών και της αναλύσεως των επιφανειακών υδάτων τα οποία προορίζονται για την παραγωγή ποσίμου ύδατος στα κράτη μέλη, και παραλείποντας να λάβει τα απαιτούμενα για την εφαρμογή τους μέτρα, όσον αφορά τη Φλαμανδική και τη Βαλλονική Περιφέρεια, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ.

2)
Καταδικάζει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.

Due
Moitinho de Almeida
Diez de Velasco
Slynn
Κακούρης
Joliet
Grévisse
Zuleeg
Kapteyn
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 11 Ιουνίου 1991.
Ο Γραμματέας
J.-G. Giraud
Ο Πρόεδρος
Ο. Due
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική.