CELEX: 61999CJ0313
Συμπληρωματική εισφορά στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων
Κανονισμός (ΕΟΚ) 3950/92
Μεταφορά της ποσότητας αναφοράς σε περίπτωση πωλήσεως ή εκμισθώσεως της επιχειρήσεως
Δυνατότητα κράτους μέλους να ανακτήσει μέρος της ποσότητας αναφοράς και να το προσθέσει στο εθνικό απόθεμα

για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
55 Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή, που κατέθεσε παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, δεν αποδίδονται. Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ' αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έκτο τμήμα),
κρίνοντας επί των ερωτημάτων που του υπέβαλε με διάταξη της 30ής Ιουλίου 1999 το High Court, αποφαίνεται:
1) Όταν τα κράτη μέλη καθορίζουν, κατ' εφαρμογή του άρθρου 7, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΟΚ) 3950/92 του Συμβουλίου, της 28ης Δεκεμβρίου 1992, για τη θέσπιση συμπληρωματικής εισφοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1560/93 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, τις διαδικασίες σύμφωνα με τις οποίες οι ποσότητες αναφοράς μεταβιβάζονται, σε περίπτωση πωλήσεως ή εκμισθώσεως των γαλακτοκομικών εκμεταλλεύσεων, μαζί με τις εκμεταλλεύσεις με τις οποίες είναι συνδεδεμένες, αυτά μπορούν να προβλέπουν, σύμφωνα με την εν λόγω διάταξη, ότι μέρος των ποσοτήτων αυτών αναφοράς δεν θα μεταβιβαστεί μαζί με τις εκμεταλλεύσεις στον παραγωγό που τις παραλαμβάνει, αλλά θα προστεθεί στο εθνικό απόθεμα μέσω μέτρου ανακτήσεως («clawback»). Τέτοιο μέτρο πρέπει να θεσπίζεται και να εφαρμόζεται:
- χωρίς να διακυβεύει τους στόχους της κοινής γεωργικής πολιτικής και, ειδικότερα, της κοινής οργανώσεως των αγορών στον τομέα του γάλακτος·
- βάσει αντικειμενικών κριτηρίων και
- σύμφωνα με τις γενικές αρχές του κοινοτικού δικαίου, όπως, ιδίως, τις αρχές της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, της αναλογικότητας, της απαγόρευσης των διακρίσεων καθώς και του σεβασμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων.
2) Η αρχή της ασφάλειας δικαίου δεν απαγορεύει, ως γενική αρχή του κοινοτικού δικαίου, σε κράτος μέλος να επιλέγει, για να θεσπίσει τα εθνικά μέτρα κατ' εφαρμογήν του άρθρου 7, παράγραφος 1, του κανονισμού 3950/92, διαδικασία σύμφωνα με την οποία ένα νομοθέτημα επιτρέπει στην αρμόδια αρχή, όπως ο Υπουργός, να θεσπίζει τα μέτρα αυτά με απόφαση. Ως προς τη δημοσιότητα των μέτρων αυτών, η ως άνω αρχή απαιτεί να είναι τέτοια ώστε τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα, τα οποία αφορούν τα εν λόγω μέτρα, να ενημερώνονται για τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους που απορρέουν από αυτά. Εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο να αποφανθεί, βάσει των πραγματικών στοιχείων που διαθέτει, αν αυτό συντρέχει στην υπόθεση της κύριας δίκης.