CELEX: 61995CJ0114
Θαλάσσιες μεταφορές
Τέλος επί των εμπορευμάτων
Πρόσθετο τέλος επί των εισαγωγών

για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
50 Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή των Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων, που κατέθεσε παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, δεν αποδίδονται. Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ' αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(έκτο τμήμα),
κρίνοντας επί των ερωτημάτων που του υπέβαλε με δύο διατάξεις της 24ης Μαρτίου 1995 το Ψstre Landsret, αποφαίνεται:
1) Το άρθρο 95 της Συνθήκης ΕΟΚ απαγορεύει την επιβολή από κράτος μέλος προσθέτου τέλους επί των εισαγωγών ίσου προς 40 %, κατά το οποίο προσαυξάνεται, σε περίπτωση εισαγωγής εμπορευμάτων με πλοίο από άλλο κράτος μέλος, το γενικό τέλος που εισπράττεται επί των εμπορευμάτων που φορτώνονται, εκφορτώνονται ή κατ' άλλον τρόπο τοποθετούνται σε πλωτά μέσα ή στην ξηρά στους λιμένες του πρώτου κράτους μέλους ή στον ειδικά διαρρυθμισμένο δίαυλο προσβάσεως στους λιμένες αυτούς.
2) Η πρόσθετη φορολογική επιβάρυνση επί των εισαγωγών είναι επίσης αντίθετη προς το κοινοτικό δίκαιο εφόσον επιβάλλεται στα εμπορεύματα τα οποία εισάγονται από τρίτη χώρα με την οποία η Κοινότητα έχει συνάψει συμφωνία περιλαμβάνουσα διατάξεις ανάλογες με το άρθρο 18 της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϋκής Οικονομικής Κοινότητας και του Βασιλείου της Σουηδίας, υπογραφείσας στις Βρυξέλλες στις 22 Ιουλίου 1972, συναφθείσας και εγκριθείσας εξ ονόματος της Κοινότητας με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2838/72 του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1972.
3) Tο κοινοτικό δίκαιο δεν εμποδίζει την εκ μέρους κράτους μέλους επιβολή προσθέτου τέλους επί των εισαγωγών επί εμπορευμάτων τα οποία εισάγονται απευθείας από τρίτη χώρα με την οποία η Κοινότητα δεν έχει συνάψει συμφωνία.
4) Στην περίπτωση όπου φορολογική επιβάρυνση προς το κοινοτικό δίκαιο έχει καθοριστεί ή εγκριθεί από κράτος μέλος, αυτό υποχρεούται, κατ' αρχήν, να επιστρέψει τις εισπραχθείσες κατά παράβαση του κοινοτικού δικαίου φορολογικές επιβαρύνσεις. Στην περίπτωση όπου το προϋόν των φορολογικών επιβαρύνσεων έχει διατεθεί σε αυτόνομους διοικητικούς οργανισμούς που ελέγχονται από τις αρχές της τοπικής αυτοδιοικήσεως, το κοινοτικό δίκαιο δεν εμποδίζει όπως η αγωγή περί επιστροφής των φόρων αυτών στρέφεται κατά του τελευταίου αυτού οργανισμού, υπό την επιφύλαξη ότι οι λεπτομέρειες ασκήσεως αυτής της αγωγής δεν είναι λιγότερο ευνοϋκές από εκείνες που αφορούν παρόμοια ένδικα μέσα εσωτερικής έννομης τάξεως ούτε καθιστούν αδύνατη ή υπερβολικά δυσχερή την επιστροφή των αχρεωστήτως καταβληθεισών φορολογικών επιβαρύνσεων.
5) Το κοινοτικό δίκαιο δεν εμποδίζει την έναρξη της κατά το εθνικό δίκαιο προθεσμίας παραγραφής απαιτήσεων επιστροφής τελών, εισπραχθέντων κατά παράβαση του άρθρου 95 της Συνθήκης ή διατάξεως ανάλογης προς το άρθρο 18 της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϋκής Οικονομικής Κοινότητας και του Βασιλείου της Σουηδίας, από χρονικό σημείο προγενέστερο εκείνου της καταργήσεως των τελών αυτών.