CELEX: 61985CJ0167
Προσφυγή κατά παραλείψεως
Άρθρο 15B της αποφάσεως 234/84/ΕΚΑΧ για παράταση του συστήματος επιτήρησης και ποσοστώσεως παραγωγής για ορισμένα προϊόντα των επιχειρήσεων της βιομηχανίας σιδήρου και χάλυβα

Με δικόγραφα που πρωτοκολλήθηκαν στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 31 Μαΐου και 12 Ιουλίου 1985, η Assider και η κυβέρνηση της Ιταλικής Δημοκρατίας άσκησαν, βάσει του άρθρου 35, τρίτη παράγραφος, της Συνθήκης ΕΚΑΧ, προσφυγές με τις οποίες ζητείται η ακύρωση της αποφάσεως με την οποία η Επιτροπή σιωπηρώς αρνήθηκε να εφαρμόσει τις διατάξεις του άρθρου 15Β της αποφάσεως 234/84/ΕΚΑΧ της Επιτροπής, της 31ης Ιανουαρίου 1984, για παράταση του συστήματος επιτηρήσεως και ποσοστώσεων παραγωγής για ορισμένα προϊόντα των επιχειρήσεων της βιομηχανίας σιδήρου και χάλυβα (
ΕΕ L 29, σ. 1
).
Η Assider ζήτησε, επικουρικώς, την ακύρωση της ρητής αποφάσεως περί μη εφαρμογής των διατάξεων του προαναφερθέντος άρθρου 15Β, που περιέχεται σε έγγραφο της Επιτροπής υπό ημερομηνία 22 Μαρτίου 1985.
Με έγγραφα που απεύθυνε στην Επιτροπή μεταξύ 30ής Νοεμβρίου 1984 και 25ης Φεβρουαρίου 1985, η ιταλική κυβέρνηση, αφενός, υπενθύμισε ότι οι παραδόσεις στην Ιταλία προϊόντων σιδήρου και χάλυβα, τα οποία αφορά η προαναφερθείσα απόφαση 234/34/ΕΚΑΧ, μεταβλήθηκαν για το σύνολο του έτους 1984 σε σημαντικό βαθμό σχετικά με τις συνηθισμένες παραδόσεις και, αφετέρου, ζήτησε από την Επιτροπή να εφαρμόσει τις διορθωτικές διατάξεις που προβλέπει το άρθρο 15Β της προαναφερθείσας απόφασης 234/84/ΕΚΑΧ. Η Assider υπέβαλε την ίδια αίτηση με επιστολή της 18ης Φεβρουαρίου 1985.
Με έγγραφο της 22ας Μαρτίου 1985, η Επιτροπή επισήμανε στην ιταλική κυβέρνηση ότι, αφού εξακρίβωσε το βάσιμο των καταγγελιών που κατέθεσε η τελευταία από τις 5 Ιουνίου 1984, και αφού διοργάνωσε διμερείς συναντήσεις με τις αρμόδιες αρχές των ενδιαφερομένων κρατών μελών, κίνησε ορισμένες διαδικασίες σχετικές με ορισμένες διαπιστωθείσες παραβάσεις στον τομέα των τιμών και ότι θα έκρινε κατά περίπτωση τη σκοπιμότητα κινήσεως της προβλεπόμενης, από το άρθρο 15Β της προαναφερθείσας απόφασης 234/84/ΕΚΑΧ, διαδικασίας.
Με έγγραφο της 24ης Απριλίου 1985, η Επιτροπή διαβίβασε προς την Assider το πιο πάνω έγγραφο που είχε απευθύνει στην ιταλική κυβέρνηση στις 22 Μαρτίου 1985 και περιορίστηκε να προσθέσει ότι θα κρατούσε την Assider ενήμερη, στην περίπτωση που το αποτέλεσμα της διενεργούμενης έρευνας θα δικαιολογούσε άλλες ενέργειες της Επιτροπής, στο πλαίσιο της προβλεπόμενης από το άρθρο 15Β της αποφάσεως 234/84/ΕΚΑΧ διαδικασίας.
Στην έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση αναπτύσσονται διεξοδικώς το κανονιστικό πλαίσιο της διαφοράς καθώς και οι ισχυρισμοί και τα επιχειρήματα των διαδίκων. Τα στοιχεία αυτά του φακέλου δεν επαναλαμβάνονται πιο κάτω παρά μόνο καθόσον απαιτείται για να σχηματίσει κρίση το Δικαστήριο.
Επί του παραδεκτού των επικουρικών αιτημάτων της Assider
Η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι ούτε το έγγραφο της 22ας Μαρτίου 1985 ούτε εκείνο της 24ης Απριλίου 1985 περιέχουν ρητή απόρριψη του αιτήματος που διατύπωσαν οι προσφεύγουσες βάσει του άρθρου 35 της Συνθήκης ΕΚΑΧ. Τα επικουρικά αιτήματα της Assider, με τα οποία ζητείται η ακύρωση της υποτιθέμενης ρητής αποφάσεως περί αρνήσεως που περιέχεται στο έγγραφο της 22ας Μαρτίου 1985, είναι, επομένως, απαράδεκτα.
Όπως προκύπτει από την ανωτέρω υπομνησθείσα διατύπωση του εγγράφου της 22ας Μαρτίου 1985, που διαβιβάστηκε στην Assider στις 24 Απριλίου 1985, το εν λόγω έγγραφο δεν αποτελεί ρητή απόφαση περί αρνήσεως της θέσεως σε κίνηση της διαδικασίας του προαναφερθέντος άρθρου 15 Β, αλλά ενημέρωση επί του σημείου στο οποίο βρίσκονταν οι αναληφθείσες ενέργειες προς το σκοπό λήψεως σχετικής αποφάσεως. Κατά συνέπεια, το έγγραφο, αυτό καθαυτό, δεν μπορεί να εξομοιωθεί με ρητή απόφαση ικανή να διακόψει την προβλεπόμενη από το άρθρο 35, τρίτη παράγραφος, της Συνθήκης ΕΚΑΧ προθεσμία και να αποτελέσει αντικείμενο προσφυγής ακυρώσεως.
Όπως προκύπτει από τα προεκτιθέμενα, τα επικουρικά αιτήματα της Assider ·, με τα οποία ζητείται η ακύρωση της περιεχόμενης στο έγγραφο της 22ας Μαρτίου 1985 απόφασης είναι απαράδεκτα. Τουναντίον, πρέπει να εξεταστούν κατ' ουσία τα αιτήματα των προσφευγουσών με τα οποία ζητείται η ακύρωση της σιωπηρής απόφασης αρνήσεως που προκύπτει από τη σιωπή που τήρησε η Επιτροπή επί των αιτήσεων τους.
Επί της ουσίας
Παρατηρείται ότι, παρόλον ότι τα υποβληθέντα από τις προσφεύγουσες στην Επιτροπή αιτήματα απέβλεπαν στην εφαρμογή του άρθρου 15Β, χωρίς άλλη διευκρίνιση, της προαναφερθείσας απόφασης ΕΚΑΧ, προκύπτει τόσο από τις ίδιες τις προσφυγές, όσο και από τις ενώπιον του Δικαστηρίου συζητήσεις ότι η Assidei', καθώς και η ιταλική κυβέρνηση, περιορίζονται στο να ζητήσουν την ακύρωση της σιωπηρής αρνήσεως της Επιτροπής να εφαρμόσει την παράγραφο 4 του άρθρου 15Β της εν λόγω αποφάσεως.
Οι προσφεύγουσες προβάλλουν δύο ισχυρισμούς για να στηρίξουν τα αιτήματα τους. Ο πρώτος στηρίζεται στην παράβαση του άρθρου 15Β, παράγραφος 4, της προαναφερθείσας απόφασης ΕΚΑΧ και διαφόρων διατάξεων της Συνθήκης ΕΚΑΧ. Ο δεύτερος ισχυρισμός στηρίζεται στην κατάχρηση εξουσίας που προκύπτει από το ότι η Επιτροπή επεδίωξε στόχο διαφορετικό από το στόχο που οδήγησε στη θέσπιση του άρθρου 15Β.
Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται, πρώτον, ότι στο μέτρο που, όπως στην προκειμένη περίπτωση, η καταγγελία της ιταλικής κυβέρνησης κρίθηκε βάσιμη, η Επιτροπή όφειλε να επέμβει αμελλητί και να καλέσει τις σχετικές επιχειρήσεις να αναλάβουν γραπτά την υποχρέωση να διορθώσουν τη διαφορά που σημειώθηκε στις συνηθισμένες παραδόσεις τους. Η παράβαση του άρθρου 15Β, παράγραφος 4, συνεπάγεται την παράβαση του άρθρου 58 της Συνθήκης ΕΚΑΧ βάσει του οποίου θεσπίστηκε η προαναφερθείσα απόφαση 234/84/ΕΚΑΧ, καθώς και του άρθρου 5 της εν λόγω Συνθήκης που θεσπίζει την υποχρέωση εξασφαλίσεως ιδίως της διατηρήσεως κανονικών όρων ανταγωνισμού.
Παρατηρείται ότι, δυνάμει του άρθρου 15Β, παράγραφος 4, που προαναφέρθηκε, η Επιτροπή δεν επεμβαίνει παρά όταν κρίνει, βάσει της παραγράφου 1 αυτής της διατάξεως, βάσιμη την καταγγελία που έχει υποβάλει κράτος μέλος.
Όπως προκύπτει από τις ίδιες τις διατάξεις της παραγράφου 3 του άρθρου 15Β, η Επιτροπή, για να ελέγξει το βάσιμο της καταγγελίας κράτους μέλους, δεν πρέπει να αρκείται στην εκτίμηση των στατιστικών στοιχείων που της υποβάλλονται, αλλά οφείλει επίσης να λαμβάνει υπόψη της « όλες τις σχετικές με αυτό περιστάσεις ». Διαθέτει έτσι περιθώριο εκτιμήσεως για να κρίνει αν η καταγγελία κράτους μέλους πρέπει να θεωρηθεί βάσιμη.
Αντιστρόφως, όπως προκύπτει από τη διατύπωση της παραγράφου 4 του άρθρου 15 Β, στην περίπτωση που η Επιτροπή, κατόπιν του ελέγχου που διενήργησε, κρίνει βάσιμη την καταγγελία που της υποβλήθηκε, οφείλει να καλέσει τις σχετικές επιχειρήσεις να αναλάβουν την οριζόμενη από αυτές τις διατάξεις υποχρέωση. Σημειώνεται, αντιστρόφως, ότι η παράγραφος 5 του άρθρου 15Β αφήνει στην Επιτροπή μεγάλο περιθώριο εκτιμήσεως για να αποφασίσει μείωση των ποσοστώσεων έναντι της επιχειρήσεως που αρνείται να αναλάβει τέτοια υποχρέωση ή θα την παρέβαινε.
Στην προκειμένη περίπτωση, προκύπτει από το έγγραφο της δικογραφίας ότι η Επιτροπή αναγνώρισε την ακρίβεια των στατιστικών που της υποβλήθηκαν από τις ιταλικές αρχές και το γεγονός ότι οι συνηθισμένες παραδόσεις είχαν τροποποιηθεί σε σημαντικό βαθμό κατά την έννοια του άρθρου 15Β, παράγραφος 1 διαπίστωσε ότι αυτές οι τροποποιήσεις, που έγιναν εις βάρος των ιταλών παραγωγών, δεν είχαν διορθωθεί από άλλες, ευνοϊκές γι' αυτούς, τροποποιήσεις- αναζητώντας τα αίτια αυτών των φαινομένων, τα απέδωσε όχι σε φυσικές διακυμάνσεις της αγοράς αλλά στην παραβίαση, από ορισμένους παραγωγούς, της κοινοτικής κανονιστικής ρύθμισης περί των τιμών των προϊόντων σιδήρου και χάλυβα τέλος, τον Οκτώβριο 1984, η Επιτροπή ζήτησε από τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη τη γνώμη που απαιτεί το άρθρο 15Β, παράγραφος 4, στην περίπτωση που « θεωρήσει βάσιμη την καταγγελία ».
Γίνεται δεκτό, υπ' αυτές τις συνθήκες, ότι η καταγγελία της ιταλικής κυβερνήσεως κρίθηκε βάσιμη από την Επιτροπή, ήδη από το τέταρτο τρίμηνο 1984 και ότι, συνεπώς, η Επιτροπή όφειλε κατά τις διατάξεις του άρθρου 15 Β, παράγραφος 4, να καλέσει τις υπεύθυνες επιχειρήσεις να αναλάβουν γραπτά την υποχρέωση να διορθώσουν τη διαφορά που σημειώθηκε στις συνηθισμένες παραδόσεις τους.
Για να δικαιολογήσει την αδράνειά της, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι δεν είχε την υποχρέωση να ενεργήσει εντός ορισμένης προθεσμίας και ότι έκρινε αναγκαίο, πριν εφαρμόσει το άρθρο 15Β, παράγραφος 4, να γνωρίσει το αποτέλεσμα διαδικασιών επί παραβάσει της κανονιστικής ρυθμίσεως περί των τιμών των προϊόντων σιδήρου και χάλυβα, που είχε κινήσει έναντι ορισμένων παραγωγών. Αυτός ο έλεγχος δεν είχε ακόμα περατωθεί το Δεκέμβριο 1986.
Αυτή η επιχειρηματολογία δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Πράγματι, το προβλεπόμενο από το άρθρο 15Β, παράγραφος 4, μέτρο δεν έχει το χαρακτήρα κυρώσεως και, επομένως, δεν εξαρτάται από τη διαπίστωση οποιασδήποτε παραβάσεως εκ μέρους των σχετικών επιχειρήσεων. Επιπλέον, η διατύπωση του άρθρου 15Β καθιστά εμφανές ότι η θεσπιζόμενη από αυτό διαδικασία πρέπει να διεξάγεται με επιμέλεια και η παράγραφος 4 του εν λόγω άρθρου απαιτεί ακριβώς να πραγματοποιείται η αιτηθείσα ανάληψη υποχρεώσεων από τις σχετικές επιχειρήσεις κατά το τρίμηνο που ακολουθεί αμέσως το τρίμηνο κατά το οποίο η Επιτροπή κρίνει την καταγγελία βάσιμη. Η Επιτροπή όφειλε, στη συγκεκριμένη περίπτωση, να καλέσει τις ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις να αναλάβουν την υποχρέωση να διορθώσουν, ήδη από το πρώτο τρίμηνο 1985, τη διαφορά που σημειώθηκε στις συνηθισμένες παραδόσεις τους.
Όπως προκύπτει από τα ανωτέρω, χωρίς να υφίσταται ανάγκη να εξεταστεί ο δεύτερος ισχυρισμός των προσφευγουσών, η απόφαση της Επιτροπής, με την οποία σιωπηρώς αρνήθηκε να λάβει τα προβλεπόμενα από το άρθρο 15Β, παράγραφος 4, της αποφάσεως 234/84/ΕΚΑΧ μέτρα, παρέβη τις εν λόγω διατάξεις και πρέπει, συνεπώς, να ακυρωθεί.
Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα. Δεδομένου ότι η Επιτροπή ηττήθη, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.

Για τους λόγους αυτούς
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
αποφασίζει:

1)
Ακυρώνει τη σιωπηρή απόφαση της Επιτροπής περί αρνήσεως λήψεως των προβλεπόμενων από το άρθρο 15Β, παράγραφος 4, της αποφάσεως 234/84/ΕΚΑΧ μέτρων.

2)
Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Mackenzie Stuart
Galmot
Κακούρης
Bosco
Koopmans
Everling
Joliét
Moitinho de Almeida
Rodríguez Iglesias
Δημοσιεύτηκε σε δημόσια συνεδρίαση στου Λουξεμβούργο στις 9 Απριλίου 1987.
Ο γραμματέας
Ρ. Heim
Ο πρόεδρος
Α. J. Mackenzie Stuart
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική.