CELEX: 62003CJ0320
Παράβαση κράτους μέλους
Άρθρα 28 ΕΚ έως 30 ΕΚ
Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων
Άρθρα 1 και 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) 881/92
Άρθρα 1 και 6 του κανονισμού (ΕΟΚ) 3118/93
Μεταφορές
Τομεακή απαγόρευση κυκλοφορίας φορτηγών άνω των 7,5 τόνων που μεταφέρουν ορισμένα είδη εμπορευμάτων
Ποιότητα του αέρα
Προστασία της υγείας και του περιβάλλοντος
Αρχή της αναλογικότητας

, η οποία εκδόθηκε βάσει των προαναφερθεισών διατάξεων του IG-L, ακόμη και αν υποτεθεί ότι μπορεί να χαρακτηριστεί
ως σχέδιο ή πρόγραμμα, δεν περιέχει, όπως επισήμανε η Επιτροπή, όλα τα στοιχεία που προβλέπει το παράρτημα IV της οδηγίας
96/62 και, ειδικότερα, τα προβλεπόμενα στα σημεία 7 έως 10 του παραρτήματος αυτού.
83     Υπό τις συνθήκες αυτές, ακόμη και αν γίνει δεκτό ότι η επίδικη απόφαση στηρίζεται στο άρθρο 8, παράγραφος 3, της οδηγίας 96/62,
δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι αποτελεί ορθή και πλήρη εφαρμογή της διατάξεως αυτής.
84     Ωστόσο, η προηγούμενη διαπίστωση δεν συνεπάγεται ότι το εμπόδιο στην ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων, που απορρέει από
το μέτρο απαγορεύσεως της κυκλοφορίας που επιβλήθηκε με την επίδικη απόφαση, μπορεί να δικαιολογηθεί βάσει επιταγών γενικού
συμφέροντος, όπως αυτές που έχουν καθιερωθεί με τη νομολογία του Δικαστηρίου.
85     Προκειμένου να διαπιστωθεί αν ένα τέτοιο εμπόδιο είναι ανάλογο με τον νόμιμο επιδιωκόμενο εν προκειμένω σκοπό, ήτοι την προστασία
του περιβάλλοντος, είναι σημαντικό να καθοριστεί αν αυτό είναι αναγκαίο και πρόσφορο για την επίτευξη του σκοπού αυτού.
86     Επ’ αυτού, η Επιτροπή και τα παρεμβαίνοντα κράτη μέλη τονίζουν τόσο την έλλειψη πραγματικών εναλλακτικών τρόπων μεταφοράς
των οικείων εμπορευμάτων όσο και την ύπαρξη πολλών άλλων μέτρων, όπως η επιβολή περιορισμών στα όρια ταχύτητας ή τα συστήματα
διοδίων για τις διάφορες κατηγορίες βαρέων οχημάτων ή και το σύστημα των οικοσημείων, τα οποία μπορούν ενδεχομένως να περιορίσουν
τις εκπομπές του διοξειδίου του αζώτου σε επιτρεπτά επίπεδα.
87     Χωρίς να χρειάζεται το Δικαστήριο να αποφανθεί επί της υπάρξεως εναλλακτικών τρόπων, σιδηροδρομικών ή οδικών, μεταφοράς των
προβλεπόμενων στην επίδικη απόφαση εμπορευμάτων υπό αποδεκτούς οικονομικούς όρους ούτε να εξετάσει αν μπορούσαν να ληφθούν
άλλα μέτρα, συνδυασμένα ή μη, για την επίτευξη του σκοπού της μειώσεως των εκπομπών ρύπων στην οικεία περιοχή, αρκεί να σημειωθεί,
συναφώς ότι, πριν από τη λήψη ενός τόσο δραστικού μέτρου όπως η καθολική απαγόρευση κυκλοφορίας σε ένα τμήμα του αυτοκινητοδρόμου
που αποτελεί ζωτικής σημασίας οδό επικοινωνίας μεταξύ ορισμένων κρατών μελών, οι αυστριακές αρχές όφειλαν να εξετάσουν επισταμένως
τη δυνατότητα χρησιμοποιήσεως άλλων μέσων που να περιορίζουν λιγότερο την ελευθερία κυκλοφορίας και να τα απορρίψουν μόνον
εφόσον αποδεικνυόταν σαφώς ότι ήταν απρόσφορα για την επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού.
88     Ειδικότερα, λαμβανομένου υπόψη του δεδηλωμένου σκοπού της εκτελέσεως των οδικών εμπορευματικών μεταφορών σιδηροδρομικώς, οι
εν λόγω αρχές όφειλαν να εξασφαλίσουν την ύπαρξη επαρκούς και κατάλληλου σιδηροδρομικού δικτύου για να καταστεί δυνατή η μεταφορά
αυτή, προτού τεθεί σε ισχύ μέτρο όπως το θεσπισθέν με την επίδικη απόφαση.
89     Όπως επισήμανε ο γενικός εισαγγελέας με το σημείο 113 των προτάσεών του, εν προκειμένω δεν αποδείχθηκε με βεβαιότητα ότι οι
αυστριακές αρχές, θεσπίζοντας την επίδικη απόφαση, είχαν μελετήσει επαρκώς αν ο σκοπός της μειώσεως των εκπομπών ρύπων μπορούσε
να επιτευχθεί με άλλα μέσα, λιγότερο περιοριστικά της ελευθερίας κυκλοφορίας, και αν υπήρχε πράγματι βιώσιμη εναλλακτική λύση
που να διασφαλίζει τη μεταφορά των οικείων εμπορευμάτων με άλλα μέσα μεταφοράς ή μέσω άλλων οδικών διαδρομών.
90     Επιπλέον, μια μεταβατική περίοδος μόλις δύο μηνών μεταξύ της ημερομηνίας εκδόσεως της επίδικης αποφάσεως και της ημερομηνίας
που έταξαν οι αυστριακές αρχές για την επιβολή της τομεακής απαγορεύσεως κυκλοφορίας ήταν προδήλως ανεπαρκής για να παράσχει
στις ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις τη δυνατότητα να προσαρμοσθούν στις απαιτήσεις του νέου συστήματος (βλ., υπ’ αυτή την έννοια,
προπαρατεθείσες αποφάσεις της 14ης Δεκεμβρίου 2004, Επιτροπή κατά Γερμανίας, σκέψεις 79 και 80, καθώς και Radlberger Getränkegesellschaft
και S. Spitz, σκέψεις 80 και 81).
91     Κατόπιν του συνόλου των προεκτεθέντων, επιβάλλεται το συμπέρασμα ότι η επίδικη απόφαση, μη τηρώντας την αρχή της αναλογικότητας,
δεν μπορεί βασίμως να δικαιολογηθεί από λόγους σχετικούς με την προστασία της ποιότητας του αέρα. Κατά συνέπεια, η απόφαση
αυτή είναι αντίθετη προς τα άρθρα 28 ΕΚ και 29 ΕΚ.
Επί της παραβάσεως των κανονισμών 881/92 και 3118/93
92     Κατά την Επιτροπή, η επίδικη απόφαση συνιστά επίσης παράβαση των άρθρων 1 και 3 του κανονισμού 881/92 καθώς και των άρθρων
1 και 6 του κανονισμού 3118/93.
93     Συναφώς, αρκεί η διαπίστωση ότι, τόσο με το δικόγραφο της προσφυγής της ή με το υπόμνημά της απαντήσεως όσο και κατά την επ’
ακροατηρίου συζήτηση, η Επιτροπή δεν επικαλέστηκε ειδικά επιχειρήματα προς στήριξη μιας τέτοιας αιτιάσεως.
94     Κατά συνέπεια, η αιτίαση αυτή πρέπει να απορριφθεί.
95     Λαμβανομένου υπόψη του συνόλου των ανωτέρω εκτιμήσεων, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η Δημοκρατία της Αυστρίας, απαγορεύοντας
στα φορτηγά βάρους άνω των 7,5 τόνων που μεταφέρουν ορισμένα εμπορεύματα να κυκλοφορούν σε τμήμα του αυτοκινητοδρόμου A 12
εντός της κοιλάδας του Inn, κατόπιν της εκδόσεως της επίδικης αποφάσεως, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 28
ΕΚ και 29 ΕΚ.

Επί των δικαστικών εξόδων
96     Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον
υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η Επιτροπή ζήτησε να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα η Δημοκρατία
της Αυστρίας και αυτή ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα. Κατ’ εφαρμογήν της παραγράφου 4 του ίδιου άρθρου,
τα κράτη μέλη που παρενέβησαν υπέρ των αιτημάτων της Επιτροπής φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (τμήμα μείζονος συνθέσεως) αποφασίζει:
1)
Η Δημοκρατία της Αυστρίας, απαγορεύοντας στα φορτηγά βάρους άνω των 7,5 τόνων που μεταφέρουν ορισμένα εμπορεύματα να κυκλοφορούν
σε τμήμα του αυτοκινητοδρόμου A 12 εντός της κοιλάδας του Inn, κατόπιν της εκδόσεως της αποφάσεως του υπουργού-προέδρου του
Τιρόλου περί περιορισμού των μεταφορών στον αυτοκινητόδρομο Α 12 στην κοιλάδα του Inn (τομεακή απαγόρευση κυκλοφορίας) [Verordnung
des Landeshauptmanns von Tirol, mit der auf der A 12 Inntalautobahn verkehrsbeschränkende Maßnahmen erlassen werden (sektorales
Fahrverbot)], της 27ης Μαΐου 2003, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 28 ΕΚ και 29 ΕΚ.
2)
Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
3)
Καταδικάζει τη Δημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά έξοδα.
4)
Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, η Ιταλική Δημοκρατία και το Βασίλειο των Κάτω Χωρών φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
(υπογραφές)
*
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.