CELEX: 62003CJ0371
Εξωτερική πολιτική και πολιτική για την ασφάλεια
Κοινή εμπορική πολιτική
Εμπορικός αποκλεισμός σε βάρος των Δημοκρατιών της Σερβίας και του Μαυροβουνίου
Κανονισμός (ΕΟΚ) 1432/92
Μεταφορά προσώπων

Bosphorus, σκέψεις 13 και 14). Ως εκ τούτου, ο κανονισμός 1432/92 δεν πρέπει να ερμηνευθεί κατά τρόπο αντίθετο προς
τις διατάξεις του ψηφίσματος 757 (1992).
31     Όμως, καμιά διάταξη του κανονισμού 1432/92, όπως άλλωστε συμβαίνει και με το ψήφισμα 757 (1992), δεν απαγορεύει την κυκλοφορία
προσώπων μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και των Δημοκρατιών της Σερβίας και του Μαυροβουνίου.
32     Παρ’ όλ’ αυτά, ορθώς η Γερμανική Κυβέρνηση και η Επιτροπή υποστηρίζουν ότι το άρθρο 1, στοιχείο δ΄, του κανονισμού 1432/92
απαγορεύει την απευθείας εμπορική μεταφορά προσώπων μεταξύ σημείου κείμενου εντός των κρατών μελών και σημείου κείμενου στη
Σερβία ή το Μαυροβούνιο από εγκατεστημένους σε ένα από τα εν λόγω κράτη μέλη μεταφορείς. Πράγματι, καλύπτεται από την εν λόγω
διάταξη μια τέτοια παροχή μη χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών, στο μέτρο που αυτή αντιστοιχεί, εν μέρει, σε «οικονομική δραστηριότητα
η οποία λαμβάνει χώρα εντός των Δημοκρατιών της Σερβίας και του Μαυροβουνίου» και, εν μέρει, σε παροχή υπηρεσιών προς «φυσικ[ά]
πρόσωπ[α] στις Δημοκρατίες της Σερβίας και του Μαυροβουνίου», όπως ρητώς μνημονεύεται στο άρθρο 1, στοιχείο δ΄, του κανονισμού
1432/92 ως παράδειγμα απαγορευομένων μη χρηματοπιστωτικών παροχών υπηρεσιών.
33     Η ίδια ανάλυση ισχύει προκειμένου περί παροχής μεταφορικής υπηρεσίας πραγματοποιουμένης μεταξύ των ιδίων σημείων αναχωρήσεως
και αφίξεως και οργανωμένης μέσω συνεργασίας μεταξύ επιχειρήσεως εγκατεστημένης σε κράτος μέλος και άλλης επιχειρήσεως έχουσας
την έδρα της στη ζώνη οικονομικού αποκλεισμού, καθώς η πρώτη αναλαμβάνει τη μεταφορά με προορισμό ή προέλευση σημεία πλησίον
των συνόρων της ζώνης οικονομικού αποκλεισμού, ενώ η δεύτερη τη μεταφορά από αυτό το σημείο στη ζώνη οικονομικού αποκλεισμού
ή από τη ζώνη αυτή στο εν λόγω σημείο (με μετεπιβίβαση των επιβατών). Συναφώς, μικρή σημασία έχει το γεγονός ότι η παροχή
πραγματοποιείται από διάφορους διαδοχικώς ενεργούντες μεταφορείς ή μέσω υπεργολάβων.
34     Εξάλλου, αν δεν γινόταν δεκτή μια τέτοια ερμηνεία, θα μπορούσε ευχερώς να υπονομευθεί η πρακτική αποτελεσματικότητα του κανονισμού
1432/92 μέσω συμφωνιών συνεργασίας συναπτομένων μεταξύ κοινοτικών επιχειρήσεων και σερβικών ή μαυροβουνιακών επιχειρήσεων.
35     Κατά συνέπεια, εάν κατά την περίοδο που ίσχυε ο κανονισμός 1432/92 ένας λεωφορειούχος συμμετείχε, έστω και ως υπεργολάβος,
σε σπαστή μεταφορά προσώπων μεταξύ του εδάφους κράτους μέλους της Κοινότητας και αυτού των Δημοκρατιών της Σερβίας και του
Μαυροβουνίου, ο εν λόγω λεωφορειούχος θα παραβίαζε τις διατάξεις του κανονισμού αυτού. Αντιθέτως, ο εν λόγω επιχειρηματίας
μπορούσε να συνεχίζει την παροχή εμπορικών υπηρεσιών μεταφοράς προσώπων μέχρι σημείου πλησίον της ζώνης του οικονομικού αποκλεισμού,
υπό την προϋπόθεση ότι αυτή η παροχή δεν εντασσόταν στο πλαίσιο μιας σπαστής μεταφοράς.
36     Κατά συνέπεια, στο πρώτο ερώτημα πρέπει να δοθεί απάντηση ότι το άρθρο 1, στοιχείο δ΄, του κανονισμού 1432/92 πρέπει να ερμηνευθεί
υπό την έννοια ότι η εμπορική μεταφορά προσώπων με προορισμό ή προέλευση τις Δημοκρατίες της Σερβίας και του Μαυροβουνίου
που πραγματοποιείται υπό τη μορφή σπαστής μεταφοράς απαγορευόταν. Με την έκφραση σπαστή μεταφορά νοείται η μεταφορά προσώπων
με προορισμό ή προέλευση τη ζώνη οικονομικού αποκλεισμού, μεταφορά η οποία έχει οργανωθεί διά της συνεργασίας μεταξύ επιχειρήσεως
εγκατεστημένης σε κράτος μέλος και άλλης επιχειρήσεως έχουσας την έδρα της στη ζώνη οικονομικού αποκλεισμού, νοουμένου ότι
η πρώτη αναλαμβάνει τη μεταφορά με προορισμό ή προέλευση σημείο πλησίον των συνόρων της ζώνης οικονομικού αποκλεισμού, ενώ
η δεύτερη τη μεταφορά από το σημείο αυτό στη ζώνη οικονομικού αποκλεισμού ή από την εν λόγω ζώνη στο σημείο αυτό (με μετεπιβίβαση
των επιβατών).

Επί του δευτέρου ερωτήματος
37     Κατόπιν της δοθείσας στο πρώτο ερώτημα απαντήσεως, δεν συντρέχει λόγος να δοθεί απάντηση στο δεύτερο ερώτημα.

Επί των δικαστικών εξόδων
38     Δεδομένου ότι η διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του
αιτούντος δικαστηρίου, σε αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν προκειμένου
να υποβάλλουν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο έτεροι, πλην των εν λόγω διαδίκων, δεν αποδίδονται.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) αποφαίνεται:
Το άρθρο 1, στοιχείο δ΄, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1432/92 του Συμβουλίου, της 1ης Ιουνίου 1992, που παρεμποδίζει τις συναλλαγές
μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και των Δημοκρατιών της Σερβίας και του Μαυροβουνίου πρέπει να ερμηνευθεί υπό
την έννοια ότι η εμπορική μεταφορά προσώπων με προορισμό ή προέλευση τις Δημοκρατίες της Σερβίας και του Μαυροβουνίου που
πραγματοποιούνταν υπό τη μορφή σπαστής μεταφοράς απαγορευόταν.
Με την έκφραση σπαστή μεταφορά νοείται η μεταφορά προσώπων με προορισμό ή προέλευση τη ζώνη οικονομικού αποκλεισμού, μεταφορά
η οποία έχει οργανωθεί διά της συνεργασίας μεταξύ επιχειρήσεως εγκατεστημένης σε κράτος μέλος της Κοινότητας και άλλης επιχειρήσεως
έχουσας την έδρα της στη ζώνη οικονομικού αποκλεισμού, νοουμένου ότι η πρώτη αναλαμβάνει τη μεταφορά με προορισμό ή προέλευση
σημείο πλησίον των συνόρων της ζώνης οικονομικού αποκλεισμού, ενώ η δεύτερη τη μεταφορά από το σημείο αυτό στη ζώνη οικονομικού
αποκλεισμού ή από την εν λόγω ζώνη στο σημείο αυτό (με μετεπιβίβαση των επιβατών).
(υπογραφές)
*
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.