CELEX: 62005CJ0345
Παράβαση κράτους μέλους
Φορολογική νομοθεσία
Προϋποθέσεις απαλλαγής της υπεραξίας που προκύπτει από τη μεταβίβαση εξ επαχθούς αιτίας ακινήτων
Άρθρα 18 ΕΚ, 39 ΕΚ και 43 ΕΚ
Άρθρα 28 και 31 της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο
Συνοχή του φορολογικού συστήματος
Στεγαστική πολιτική

Keller Holding, σκέψη 48, και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
41     Επιβάλλεται, ωστόσο, η επισήμανση ότι οι κανόνες που απαγορεύουν τους περιορισμούς στην ελεύθερη κυκλοφορία και στην ελεύθερη
εγκατάσταση, οι οποίες κατοχυρώνονται από τα άρθρα 28 και 31 της Συμφωνίας ΕΟΧ, ταυτίζονται με τις διατάξεις των άρθρων 39
ΕΚ και 43 ΕΚ.
42     Υπ’ αυτές τις συνθήκες, η προσφυγή της Επιτροπής πρέπει να κριθεί βάσιμη όσον αφορά την αιτίαση περί παραβάσεως των διατάξεων
της Συμφωνίας ΕΟΧ για την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων.
43     Κατά συνέπεια, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, διατηρώντας σε ισχύ φορολογικές διατάξεις, όπως το άρθρο 10, παράγραφος 5, του
CIRS, που εξαρτούν το πλεονέκτημα της φοροαπαλλαγής της υπεραξίας που προκύπτει από τη μεταβίβαση εξ επαχθούς αιτίας ακινήτων
που χρησιμοποιούνται ως ίδια και μόνιμη κατοικία του φορολογουμένου ή μελών της οικογενείας του από την προϋπόθεση της εκ
νέου επενδύσεως των αποκτώμενων κερδών στην αγορά ακινήτων εντός της πορτογαλικής επικράτειας, παρέβη τις υποχρεώσεις που
υπέχει από τα άρθρα 18 ΕΚ, 39 ΕΚ και 43 ΕΚ, καθώς και από τα άρθρα 28 και 31 της Συμφωνίας ΕΟΧ.

Επί της ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων
44     Η Επιτροπή ζητεί επιπλέον από το Δικαστήριο να αναγνωρίσει ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει
από τα άρθρα 56, παράγραφος 1, ΕΚ και 40 της Συμφωνίας ΕΟΧ.
45     Δεδομένου ότι η επίδικη νομοθετική ρύθμιση είναι αντίθετη προς τις  διατάξεις της Συνθήκης και της Συμφωνίας ΕΟΧ περί της
ελεύθερης κυκλοφορίας των προσώπων, παρέλκει η χωριστή εξέταση της εν λόγω νομοθετικής ρυθμίσεως υπό το πρίσμα των άρθρων
56, παράγραφος 1, ΕΚ και 40 της Συμφωνίας ΕΟΧ για την ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων (βλ., κατ’ αναλογία, απόφαση της 4ης
Ιουνίου 2002, C‑483/99, Επιτροπή κατά Γαλλίας, Συλλογή 2002, σ. I‑4781, σκέψη 56).

Επί των δικαστικών εξόδων
46     Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπάρχει
σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Επειδή η Επιτροπή ζήτησε την καταδίκη της Πορτογαλικής Δημοκρατίας και η τελευταία
ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) αποφασίζει:
1)
Διατηρώντας σε ισχύ φορολογικές διατάξεις, όπως το άρθρο 10, παράγραφος 5, του κώδικα φορολογίας εισοδήματος φυσικών προσώπων,
που εξαρτούν το πλεονέκτημα της φοροαπαλλαγής της υπεραξίας που προκύπτει από τη μεταβίβαση εξ επαχθούς αιτίας ακινήτων που
χρησιμοποιούνταν ως ίδια και μόνιμη κατοικία του φορολογουμένου ή μελών της οικογενείας του από την προϋπόθεση της εκ νέου
επενδύσεως των αποκτώμενων κερδών στην αγορά ακινήτων εντός της πορτογαλικής επικράτειας, η Πορτογαλική Δημοκρατία παρέβη
τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 18 ΕΚ, 39 ΕΚ και 43 ΕΚ, καθώς και από τα άρθρα 28 και 31 της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό
Οικονομικό Χώρο, της 2ας Μαΐου 1992.
2)
Καταδικάζει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
(υπογραφές)
*
Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική.