CELEX: 62001TJ0322
Ανταγωνισμός
Συμπράξεις
Γλυκονικό νάτριο
Άρθρο 81 ΕΚ
Πρόστιμο
Άρθρο 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 17
Κατευθυντήριες γραμμές για τον υπολογισμό των προστίμων
Ανακοίνωση περί συνεργασίας
Αρχή της αναλογικότητας
Ίση μεταχείριση
Αρχή ne bis in idem

Boehringer κατά Επιτροπής, σκέψη 271 ανωτέρω, σκέψη 6) και, ειδικότερα, τα αποτελέσματα που διαπιστώθηκαν εντός του
ΕΟΧ, πράγμα το οποίο, κατά τα λοιπά, προδήλως θα συνιστούσε παρέμβαση στην κατά τόπον αρμοδιότητα της Επιτροπής. Επιπλέον,
είναι αναμφισβήτητο ότι η Επιτροπή διεξήγαγε τη δική της έρευνα (αιτιολογικές σκέψεις 54 έως 64 της Αποφάσεως) και προέβη
στη δική της εκτίμηση των αποδεικτικών στοιχείων που της υποβλήθηκαν.
291   Υπό τις συνθήκες αυτές, πρέπει να απορριφθεί η αιτίαση που στηρίζεται σε εκ μέρους της Επιτροπής παράβαση της προβαλλόμενης
υποχρεώσεως συνυπολογισμού των κυρώσεις που έχουν επιβάλει προηγουμένως αρχές τρίτων κρατών, καθώς και η αιτίαση, την οποία
προβάλλει παρεμπιπτόντως η Roquette, που στηρίζεται στη συνακόλουθη προσβολή της αρχής της αναλογικότητας.
292   Με βάση τις ανωτέρω σκέψεις, μπορεί να γίνει δεκτή μόνον η αιτίαση που στηρίζεται σε εσφαλμένο προσδιορισμό του κύκλου εργασιών
που έπρεπε να ληφθεί υπόψη για τον υπολογισμό του αρχικού ύψους του προστίμου της Roquette. Εναπόκειται επομένως, στο Πρωτοδικείο
να προσδιορίσει, δυνάμει της εξουσία πλήρους δικαιοδοσίας που έχει, τις συνέπειες του σφάλματος αυτού.

Επί της ασκήσεως της εξουσίας πλήρους δικαιοδοσίας
293   Το Πρωτοδικείο εκτιμά καταρχάς, βάσει της εξουσίας πλήρους δικαιοδοσίας που έχει, ότι, έστω και αν η Roquette ευθύνεται για
το σφάλμα που συνίσταται στον συνυπολογισμό του κύκλου εργασιών των «μητρικών διαλυμάτων» της Roquette για τον προσδιορισμό
του αρχικού ποσού του προστίμου της (βλ. σκέψη 55 ανωτέρω), το γεγονός αυτό δεν δικαιολογεί να ληφθεί υπόψη ο ως άνω εσφαλμένος
κύκλος εργασιών για τον προσδιορισμό του αρχικού ποσού του προστίμου (βλ., επ’ αυτού, απόφαση Aristrain κατά Επιτροπής, σκέψη
43 ανωτέρω, σκέψη 586).
294   Επομένως, ο παγκόσμιος κύκλος εργασιών που πρέπει να ληφθεί υπόψη για τον προσδιορισμό του αρχικού ποσού του προστίμου της
Roquette ανέρχεται σε 9 820 600 ευρώ αντί για 12 293 620 ευρώ και το μερίδιο αγοράς της ήταν 17,4 και όχι 20,96 %.
295   Όσον αφορά τις συνέπειες της μειώσεως αυτής, το Πρωτοδικείο υπενθυμίζει ότι, στο πλαίσιο της κατατάξεως των επιχειρήσεων που
παρέβησαν το άρθρο 81, παράγραφος 1, ΕΚ σε κατηγορίες με σκοπό τον προσδιορισμό του ύψους των προστίμων, ο προσδιορισμός των
κατωφλίων για καθεμία από τις κατηγορίες αυτές πρέπει να παρουσιάζει λογική συνοχή και να είναι αντικειμενικώς δικαιολογημένος
(βλ., επ’ αυτού, αποφάσεις του Πρωτοδικείου της 20ής Μαρτίου 2002, T-23/99, LR AF 1998 κατά Επιτροπής, Συλλογή 2002, σ. II-1705,
σκέψη 298, της 19ης Μαρτίου 2003, T-213/00, CMA CGM κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 2003, σ. II-913, σκέψη 416, και της 30ής
Σεπτεμβρίου 2003, T-191/98, T-212/98 έως T-214/98, Atlantic Container Line κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 2003, σ. II-3275,
σκέψη 1541).
296   Εν προκειμένω, η κατάταξη των μελών της συμπράξεως σε δύο κατηγορίες δικαιολογήθηκε στην Απόφαση με τη σχετική σημασία των
επιχειρήσεων στην επίμαχη αγορά, βάσει του κύκλου εργασιών και των μεριδίων της αγοράς. Βάσει των στοιχείων αυτών, η Jungbunzlauer,
η Fujisawa και η Roquette κατατάχθηκαν σε μια πρώτη κατηγορία με την αιτιολογία ότι ήταν οι τρεις κύριοι παραγωγοί γλυκονικού
νατρίου και κατείχαν μερίδια της παγκόσμιας αγοράς μεγαλύτερα από 20 %. Η Glucona και η ADM, των οποίων τα μερίδια της επίμαχης
αγοράς ήταν μικρότερα του 10 %, κατατάχθηκαν στη δεύτερη κατηγορία (αιτιολογικές σκέψεις 380 και 382 της Αποφάσεως).
297   Το Πρωτοδικείο θεωρεί ότι η σχετική σημασία των εμπλεκομένων επιχειρήσεων, βάσει του κύκλου εργασιών και των μεριδίων της
αγοράς, αποτελεί πρόσφορο κριτήριο για την κατάταξή τους σε διάφορες κατηγορίες. Η εφαρμογή του κριτηρίου αυτού πρέπει εντούτοις
να γίνεται τηρουμένων των αρχών της αναλογικότητας και της ίσης μεταχειρίσεως.
298   Λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις αυτές επί της αρχής, το Πρωτοδικείο εκτιμά ότι, λόγω των σφαλμάτων που παρεισέφρησαν κατά
τον συνυπολογισμό του σχετικού κύκλου εργασιών της Roquette, η εταιρία αυτή δεν μπορεί να διατηρηθεί στην πρώτη κατηγορία.
Πράγματι, το Πρωτοδικείο κρίνει ότι αντιβαίνει προς τις αρχές της ίσης μεταχειρίσεως και της αναλογικότητας να επιβληθεί εν
προκειμένω στη Roquette, της οποίας το μερίδιο αγοράς είναι 17,4 % και ο κύκλος εργασιών 9 820 600 ευρώ μετά τη διόρθωση,
κατόπιν της κατατάξεως των διαφόρων εμπλεκομένων επιχειρήσεων σε κατηγορίες βάσει του κριτηρίου της σχετικής τους σημασίας,
το ίδιο αρχικό ποσό προστίμου 10 εκατομμυρίων ευρώ όπως και στη Fujisawa, της οποίας το μερίδιο αγοράς είναι 37,1 % μετά τη
διόρθωση του μεριδίου αγοράς της Roquette και ο κύκλος εργασιών 20 843 500 ευρώ, ενώ στην ADM, της οποίας το μερίδιο αγοράς
ανέρχεται σε 9,7 % μετά τη διόρθωση του μεριδίου αγοράς της Roquette, και ο κύκλος εργασιών σε 5 485 810 ευρώ, επιβλήθηκε
αρχικό ποσό 5 εκατομμυρίων ευρώ.
299   Το συμπέρασμα αυτό δεν αποδυναμώνεται από τα επιχειρήματα που προβάλλει η Επιτροπή, κατά τα οποία το πρόστιμο δεν υπολογίστηκε
βάσει του κύκλου εργασιών. Πράγματι, ναι μεν ύψος του προστίμου δεν καθορίστηκε απευθείας βάσει του κύκλου εργασιών των εμπλεκομένων
επιχειρήσεων, όμως ο εν λόγω κύκλος εργασιών προσδιορίζει το αρχικό ποσό του προστίμου, το οποίο είναι καθοριστικό για τον
ορισμό του τελικού ύψους του προστίμου. Το συμπέρασμα αυτό δεν μπορεί να τεθεί υπό αμφισβήτηση ούτε με το επιχείρημα της Επιτροπής
ότι οι επιχειρήσεις κατατάχθηκαν σε κατηγορίες με βάση την ιδιότητά τους ως κυρίων παραγωγών και όχι σε συνάρτηση με το αν
είχαν μερίδιο αγοράς μεγαλύτερο ή μικρότερο του 20 %. Πράγματι, αφενός, κακώς η Επιτροπή εκτιμά ότι, με την Απόφασή της, οι
δύο κατηγορίες προκύπτουν αποκλειστικά από την εφαρμογή του κριτηρίου των τριών κυρίων παραγωγών (βλ. σκέψη 296 ανωτέρω) και,
αφετέρου, η κατάταξη σε συνάρτηση με το μοναδικό αυτό κριτήριο δεν δικαιολογείται εν προκειμένω έναντι των αρχών της αναλογικότητας
και της ίσης μεταχειρίσεως. Όσον αφορά την απόφαση Acerinox κατά Επιτροπής, σκέψη 49 ανωτέρω, την οποία επικαλείται η Επιτροπή,
το Πρωτοδικείο εκτιμά ότι, στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν μπορεί βασίμως να γίνει επίκληση της αποφάσεως αυτής, καθόσον τα
μερίδια της αγοράς των εμπλεκομένων επιχειρήσεων στην υπόθεση που οδήγησε στην απόφαση αυτή διέφεραν ελάχιστα, δεδομένου ότι
κυμαίνονταν όλα μεταξύ 11 και 18 %, ενώ, εν προκειμένω, τα μερίδια αγοράς κυμαίνονται μεταξύ 9,1 και 37,1 % μετά τη διόρθωση
του κύκλου εργασιών της Roquette.
300   Βάσει των ανωτέρω σκέψεων το Πρωτοδικείο θεωρεί, δυνάμει της εξουσίας πλήρους δικαιοδοσίας που έχει, ότι η Roquette πρέπει
να καταταγεί σε μια ενδιάμεση κατηγορία μεταξύ της πρώτης και της δεύτερης από τις κατηγορίες που καθόρισε η Επιτροπή, για
την οποία το αρχικό ποσό καθορίζεται σε 7,5 εκατομμύρια ευρώ. Επομένως, κατ’ εφαρμογήν της μεθοδολογίας και των λοιπών παραγόντων
που έλαβε υπόψη η Επιτροπή στην υπό κρίση υπόθεση, το πρόστιμο της Roquette θα έπρεπε να ανέρχεται σε 8,1 εκατομμύρια ευρώ.
301   Εντούτοις, το Πρωτοδικείο εκτιμά ότι, ακόμα και αν το γεγονός ότι η Roquette ευθυνόταν για το επίμαχο σφάλμα δεν μπορεί να
το εμποδίσει να διορθώσει το σφάλμα αυτό και τις συνέπειές του (βλ. σκέψη 293 ανωτέρω), εξ αυτού δεν μπορεί να συναχθεί ότι,
το Πρωτοδικείο, ασκώντας την αρμοδιότητα πλήρους δικαιοδοσίας που έχει, δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να λάβει υπόψη την ευθύνη
της Roquette για να εκτιμήσει τις συνέπειες του εν λόγω σφάλματος.
302   Συναφώς, το Πρωτοδικείο παρατηρεί ότι, με το από 19 Νοεμβρίου 1999 έγγραφό της που απηύθυνε στην Επιτροπή, η Roquette υπογράμμισε
το διφορούμενο της εννοίας του γλυκονικού νατρίου σε υγρή μορφή ή «“υγρού” ΓΝ». Πράγματι, με το έγγραφο αυτό, η Roquette εξέθεσε
ότι «η ονομασία “υγρό” ΓΝ αντιστοιχεί είτε στα “μητρικά διαλύματα”, που λαμβάνονται ως υποπροϊόν κατά την κρυσταλλοποίηση
του “στερεού” GDS, είτε σε διάλυμα του “στερεού” ΓΝ».
303   Στη συνέχεια, από το ίδιο έγγραφο προκύπτει ότι η Roquette διευκρίνισε την ιδιαιτερότητα του γλυκονικού νατρίου σε υγρή μορφή
που παρήγε ως ακολούθως:
«[…] Η Roquette εφιστά επίσης την προσοχή σας επί της ιδιοτυπίας του προϊόντος της με την ονομασία “υγρό” ΓΝ σε σχέση με εκείνο
των ανταγωνιστών της. Πράγματι, η Roquette διαθέτει μια τεχνική κρυσταλλοποιήσεως του “υγρού” ΓΝ που έχει ως ιδιαιτερότητα,
λόγω της κρυσταλλοποιήσεως σε ένα μόνο στάδιο, να δίδει “μητρικά διαλύματα” (“υγρό” ΓΝ):
–       σε πολύ μεγάλη ποσότητα
–       με ποιότητα προϊόντος που να μπορεί να διατεθεί στο εμπόριο
–       και με χαμηλό κόστος παραγωγής.
Αντιθέτως και από όσα γνωρίζει η Roquette, οι μέθοδοι παραγωγής των ανταγωνιστών της οδηγούν στην παραγωγή μικρής ποσότητας
“μητρικών διαλυμάτων”, λόγω των πολλών σταδίων μέχρι την κρυσταλλοποίηση, χαμηλότερης ποιότητας και με καμία ή ελάχιστη δυνατότητα
διαθέσεως στο εμπόριο στον βιομηχανικό τομέα. Το “υγρό” ΓΝ των ανταγωνιστών της Roquette αντιστοιχεί επομένως σε διάλυμα “υγρού”
ΓΝ, δηλαδή σε προϊόν με πολύ μεγαλύτερο κόστος.
Η μέθοδος παραγωγής της Roquette είναι απόρρητο επιχειρηματικό στοιχείο, όπως και η παραγωγή ως υποπροϊόντος “υγρού” ΓΝ που
απορρέει εξ αυτής, την οποία δεν γνώριζαν οι ανταγωνιστές της, εν πάση περιπτώσει όχι κατά την περίοδο των πραγματικών περιστατικών.
Η διευκρίνιση αυτή είναι πολύ σημαντική, καθόσον ακριβώς λόγω της ιδιαιτερότητας αυτής της μεθόδου παραγωγής της η Roquette
ποτέ δεν είχε δεχθεί να περιληφθεί στις συσκέψεις που διοργανώνονταν με τους ανταγωνιστές της και το “υγρό” ΓΝ, παρά την επιμονή
τους.»
304   Με το από 3 Μαΐου 1999 έγγραφό της η Roquette διευκρινίζει ότι οι συσκέψεις περί των οποίων γίνεται λόγος στο παράρτημα του
εγγράφου αυτού είχαν ως αντικείμενο, «όσον αφορά τη Roquette, μόνο το (στερεό) κρυσταλλοποιημένο ΓΝ και όχι το υγρό ΓΝ.» Με
την από 25 Ιουλίου 2000 απάντησή της στην ανακοίνωση αιτιάσεων η Roquette εκθέτει επίσης ότι, «λόγω της δικής της μεθόδου
παραγωγής ΓΝ, [η εταιρία αυτή] παράγει μια σημαντική ποσότητα υγρού γλυκονικού νατρίου (ή “μητρικών διαλυμάτων”)» και ότι
«ποτέ δεν είχε δεχθεί να ενταχθεί το υγρό γλυκονικό νάτριο στις ποσοστώσεις και, γενικότερα, στους κανόνες που προβλέπονταν
κατά τις συσκέψεις».
305   Επιπλέον, με το υπόμνημα συνεργασίας της 12ης Μαΐου 1998 της Fujisawa, η εταιρία αυτή εκτιμά ότι τα «μητρικά διαλύματα» δεν
αποτελούν τελικό προϊόν και, επομένως, δεν περιλαμβάνονταν στο πεδίο εφαρμογής της συμπράξεως.
306   Τέλος, με τα από 3 Μαΐου 1999 και 21 Μαΐου 2001 έγγραφά της η Roquette γνωστοποίησε στην Επιτροπή αριθμητικά στοιχεία περί
του κύκλου εργασιών της με τον τίτλο «υγρό γλυκονικό νάτριο», κατόπιν των αιτήσεων παροχής πληροφοριών της 2ας Μαρτίου 1999
και της 11ης Μαΐου 2001.
307   Σε σχέση με τα ανωτέρω, το Πρωτοδικείο παρατηρεί ότι από τις εξηγήσεις που παρέσχε η Roquette στην Επιτροπή με το από 19 Νοεμβρίου
1999 έγγραφό της δεν καθίσταται διακριτή η αντιστοιχία μεταξύ του γλυκονικού νατρίου της Roquette και των «μητρικών διαλυμάτων».
Με το εν λόγω έγγραφο η Roquette υπογραμμίζει, ασφαλώς, ότι η έννοια του γλυκονικού νατρίου σε υγρή μορφή ή «“υγρού” ΓΝ» μπορεί
να αντιστοιχεί είτε σε «μητρικά διαλύματα», που λαμβάνονται ως παραπροϊόν κατά την κρυσταλλοποίηση του «“υγρού” ΓΝ», είτε
σε διάλυμα του «“υγρού” ΓΝ», και ότι διαθέτει μια τεχνική κρυσταλλοποιήσεως του «“υγρού” ΓΝ» που έχει ως ιδιοτυπία, λόγω της
κρυσταλλοποιήσεως σε ένα μόνο στάδιο, να δίδει “μητρικά διαλύματα” σε πολύ μεγάλη ποσότητα, με ποιότητα προϊόντος που να μπορεί
να διατεθεί στο εμπόριο και με χαμηλό κόστος παραγωγής, αλλά ουδόλως προκύπτει ότι το υγρό προϊόν της Roquette που αναφέρεται
με την ονομασία «υγρό γλυκονικό νάτριο» αντιστοιχεί αποκλειστικά σε «μητρικά διαλύματα».
308   Ακόμη, δεν αποτελεί σαφή ένδειξη ότι το παραγόμενο από τη Roquette υγρό γλυκονικό νάτριο ήταν αποκλειστικά «μητρικά διαλύματα»
ούτε το γεγονός ότι η Roquette ανέφερε στην Επιτροπή, με τα από 3 Μαΐου 1999 και 25 Ιουλίου 2000 έγγραφά της ότι οι συσκέψεις
της συμπράξεως είχαν ως αντικείμενο, καθόσον την αφορούσαν, μόνο το (στερεό) κρυσταλλικό ΓΝ και όχι το υγρό ΓΝ, ή ότι ποτέ
δεν είχε δεχθεί να περιληφθεί το εν λόγω υγρό γλυκονικό νάτριο στους κανόνες που προβλέπονταν κατά τις συσκέψεις.
309   Λόγω της ασάφειας σχετικά με την απόλυτη ισοδυναμία μεταξύ του γλυκονικού νατρίου σε υγρή μορφή της Roquette και των «μητρικών
διαλυμάτων», η Επιτροπή δικαίως μπορούσε να θεωρήσει ότι η Roquette παρήγε, επιπλέον των «μητρικών διαλυμάτων», υγρό γλυκονικό
νάτριο παρόμοιο με εκείνο των ανταγωνιστών της. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή δικαίως ζήτησε από τη Roquette να της γνωστοποιήσει
αριθμητικά στοιχεία περί του κύκλου εργασιών αφορώντα, ιδίως, το υγρό γλυκονικό νάτριο που παρήγε.
310   Επιπλέον, με τις από 3 Μαΐου 1999 και 21 Μαΐου 2001 απαντήσεις της στις αιτήσεις παροχής πληροφοριών της Επιτροπής όσον αφορά,
ιδίως, τα στοιχεία της σχετικά με τον κύκλο εργασιών της για το υγρό γλυκονικό νάτριο, η Roquette παρέλειψε να διευκρινίσει
ότι το υγρό γλυκονικό νάτριο που παρήγε η ίδια αντιστοιχούσε αποκλειστικά σε «μητρικά διαλύματα». Το γεγονός, που επικαλείται
η Roquette, ότι η Επιτροπή της είχε ζητήσει να συμμορφωθεί απολύτως στη διατύπωση του εντύπου των αιτήσεων παροχής πληροφοριών
ουδόλως την εμπόδιζε να αποφύγει να οδηγήσει την Επιτροπή σε σφάλμα και να διευκρινίσει ότι ο κύκλος εργασιών της για το υγρό
γλυκονικό νάτριο αντιστοιχούσε αποκλειστικά στον κύκλο εργασιών των «μητρικών διαλυμάτων». Το συμπέρασμα αυτό επιβάλλεται
για τον επιπρόσθετο λόγο ότι, λαμβανομένης υπόψη της μεθόδου παραγωγής και εμπορίας του υγρού γλυκονικού νατρίου που ακολουθούσε
η Roquette, η εταιρία αυτή όφειλε να γνωρίζει ότι υπήρχε κίνδυνος συγχύσεως της Επιτροπής.
311   Εξάλλου, δεδομένου ότι η Roquette μπορεί να θεωρηθεί ως μια μεγάλη επιχείρηση, εύλογο είναι να υποτεθεί ότι διέθετε γνώσεις
και νομικοοικονομική υποδομή που της παρείχαν τη δυνατότητα να γνωρίζει ότι τα αριθμητικά αυτά στοιχεία περί του κύκλου εργασιών
μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τον υπολογισμό του ύψους του προστίμου που θα της επιβαλλόταν.
312   Επομένως, όσον αφορά τον υπολογισμό του προστίμου, η Επιτροπή μπορούσε να στηριχθεί στον κύκλο εργασιών που είχε γνωστοποιήσει
η Roquette με τον τίτλο «υγρό γλυκονικό νάτριο». Η δήλωση της Fujisawa στο υπόμνημα συνεργασίας της 12ης Μαΐου 1998, κατά
την οποία τα «μητρικά διαλύματα» δεν ήταν τελικά προϊόντα και δεν περιλαμβάνονταν στο πεδίο εφαρμογής της συμπράξεως, απλώς
επιβεβαιώνει την έκταση της συμπράξεως αυτής. Σε αντίθεση με όσα υποστηρίζει η Roquette, η εν λόγω δήλωση είναι άνευ σημασίας
όσον αφορά το αν η Επιτροπή όφειλε να γνωρίζει ότι το υγρό γλυκονικό νάτριο της Roquette αντιστοιχούσε σε «μητρικά διαλύματα».
313   Έτσι, προκύπτει ότι, κατά τη διάρκεια της διοικητικής διαδικασίας και, ειδικότερα, σε απάντηση στις συγκεκριμένες ερωτήσεις
της Επιτροπής, η Roquette επέδειξε πολύ αμελή συμπεριφορά παραλείποντας να ενημερώσει την Επιτροπή με επαρκή σαφήνεια και
χωρίς να αφήνει περιθώρια για αμφιβολίες ότι το υγρό γλυκονικό νάτριο που παρήγε αντιστοιχούσε στα «μητρικά διαλύματα».
314   Το Πρωτοδικείο παρατηρεί ειδικότερα ότι η Roquette γνωστοποίησε τα στοιχεία περί του κύκλου εργασιών της με εσφαλμένο τρόπο
κατόπιν της αιτήσεως παροχής πληροφοριών της Επιτροπής της 11ης Μαΐου 2001, που υποβλήθηκε βάσει του άρθρου 11 του κανονισμού
17, με την οποία η Επιτροπή επιστούσε την προσοχή των αποδεκτών τής αιτήσεως αυτής επί του άρθρου 15 του κανονισμού 17. Δυνάμει
της τελευταίας αυτής διατάξεως, η Επιτροπή μπορεί να επιβάλει, με απόφασή της, πρόστιμο μεταξύ 100 και 5 000 ευρώ σε επιχείρηση
όταν, εξ αμελείας, η οικεία επιχείρηση παρέχει ανακριβείς πληροφορίες σε απάντηση σε αίτηση παροχής πληροφοριών, όπως προβλέπει
το άρθρο 11 του κανονισμού 17.
315   Το Πρωτοδικείο θεωρεί, επομένως, λαμβάνοντας υπόψη τη σοβαρή αμέλεια της Roquette, ότι, δυνάμει της εξουσίας πλήρους δικαιοδοσίας
που έχει, πρέπει να αυξήσει το πρόστιμο κατά 5 000 ευρώ.
316   Επομένως, το Πρωτοδικείο εκτιμά ότι το πρόστιμο της Roquette πρέπει να οριστεί σε 8 105 000 ευρώ.

Επί των αιτήσεων λήψεως μέτρων οργανώσεως της διαδικασίας
317   Κατόπιν της ανακλήσεως, όσον αφορά τη Jungbunzlauer, της Αποφάσεως με την οποία της επιβλήθηκε πρόστιμο 20,4 εκατομμυρίων
ευρώ για τη συμμετοχή της στη σύμπραξη στον τομέα του γλυκονικού νατρίου και της εκδόσεως, στις 29 Σεπτεμβρίου 2004, αποφάσεως
σε βάρος της Jungbunzlauer και τριών άλλων εταιριών του ομίλου Jungbunzlauer, με την οποία τους επιβλήθηκε πρόστιμο 19,04
εκατομμυρίων ευρώ για τη συμμετοχή τους στη σύμπραξη στον τομέα του γλυκονικού νατρίου, η Roquette εκτιμά ότι υφίσταται ένα
νέο γεγονός που δικαιολογεί την προβολή νέου λόγου ακυρώσεως αλλά και τη λήψη μέτρων οργανώσεως της διαδικασίας.
318   Η Roquette θεωρεί κατ’ ουσίαν ότι, δεδομένου ότι η απόφαση της 29ης Σεπτεμβρίου 2004 επιβάλλει στη Jungbunzlauer και σε τρεις
άλλες εταιρίες του ομίλου Jungbunzlauer πρόστιμο χαμηλότερο από εκείνο που είχε επιβληθεί στη Jungbunzlauer με την Απόφαση,
δόθηκε στη Jungbunzlauer μια «δεύτερη ευκαιρία» να υπερασπιστεί τον εαυτό της και να προβάλει νέα επιχειρήματα. Η Roquette
εκτιμά ότι δεν είχε μια τέτοια «δεύτερη ευκαιρία». Επομένως, προβάλλει έναν νέο λόγο ακυρώσεως, που στηρίζεται σε προσβολή
της αρχής της χρηστής διοικήσεως, της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως και της αρχής του σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας.
319   Προκειμένου να ληφθεί υπόψη το εν λόγω νέο γεγονός, η Roquette ζητεί, κυρίως, στο πλαίσιο μέτρου οργανώσεως της διαδικασίας
βάσει του άρθρου 64, παράγραφος 4, του Κανονισμού Διαδικασίας, να ζητηθεί από την Επιτροπή να λάβει θέση επί του νέου λόγου
που προβάλλει η Roquette και να ακυρωθεί η Απόφαση, λαμβανομένου υπόψη του νέου αυτού λόγου. Επικουρικώς, η Roquette ζητεί
από το Πρωτοδικείο να λάβει κάθε άλλο χρήσιμο μέτρο που επιτρέπουν οι δικονομικοί κανόνες, όπως η εκ νέου διεξαγωγή συζητήσεως
ή η ένωση και συνεκδίκαση υποθέσεων.
320   Η Επιτροπή αμφισβητεί το βάσιμο καθενός των αιτημάτων αυτών της Roquette.
321   Το Πρωτοδικείο υπενθυμίζει ότι προκύπτει τόσο από τον σκοπό όσο και από το αντικείμενο των μέτρων οργανώσεως της διαδικασίας,
όπως εκτίθενται στο άρθρο 64, παράγραφοι 1 και 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ότι τα μέτρα αυτά εντάσσονται στο πλαίσιο των
διαφόρων σταδίων τής ενώπιον του Πρωτοδικείου διαδικασίας, την εξέλιξη της οποίας επιδιώκουν να διευκολύνουν. Επομένως, μετά
το πέρας της προφορικής διαδικασίας, ένας διάδικος δεν μπορεί να ζητήσει μέτρα οργανώσεως της διαδικασίας παρά μόνον αν το
Πρωτοδικείο αποφασίσει να επαναλάβει την προφορική διαδικασία (απόφαση του Δικαστηρίου της 8ης Ιουλίου 1999, C-227/92 P, Hoechst
κατά Επιτροπής, Συλλογή 1999, σ. I-4443, σκέψεις 102 και 103).
322   Κατά συνέπεια, παρά τη σειρά με την οποία διατυπώνει τα αιτήματά της η Roquette, το Πρωτοδικείο πρέπει καταρχάς να αποφανθεί
επί του σκοπίμου της επαναλήψεως της προφορικής διαδικασίας στην υπό κρίση υπόθεση.
323   Όπως δέχεται η νομολογία, το Πρωτοδικείο υποχρεούται να δεχθεί ένα αίτημα επαναλήψεως της προφορικής διαδικασίας προκειμένου
να λάβει υπόψη νέα γεγονότα μόνον όταν ο ενδιαφερόμενος διάδικος στηρίζεται σε πραγματικά περιστατικά που θα μπορούσαν να
ασκήσουν κρίσιμη επιρροή στην επίλυση της διαφοράς και τα οποία δεν μπορούσε να προβάλει πριν από το πέρας της προφορικής
διαδικασίας [αποφάσεις του Δικαστηρίου της 8ης Ιουλίου 1999, C-200/92 P, ICI κατά Επιτροπής, Συλλογή 1999, σ. I-4399, σκέψη
60 και 61, και του Πρωτοδικείου της 25ης Ιουνίου 2002, T-311/00, British American Tobacco (Investments) κατά Επιτροπής, Συλλογή
2002, σ. II-2781, σκέψη 53].
324   Συναφώς, το Πρωτοδικείο παρατηρεί ότι η διαφορά αφορά, εν προκειμένω, τη νομιμότητα της Αποφάσεως που έλαβε η Επιτροπή έναντι
της Roquette. Πράγματι, η Roquette ζητεί την ακύρωση της Αποφάσεως καθόσον αυτή της επιβάλλει πρόστιμο 10,8 εκατομμυρίων ευρώ.
Επιπλέον, το Πρωτοδικείο σημειώνει ότι η απόφαση της 29ης Σεπτεμβρίου 2004 είναι προδήλως μεταγενέστερη από την Απόφαση.
325   Όμως, όπως δέχεται η νομολογία, η νομιμότητα κοινοτικής πράξεως πρέπει να κρίνεται σε συνάρτηση με τα πραγματικά και νομικά
στοιχεία που υφίστανται κατά τον χρόνο εκδόσεως της πράξεως (αποφάσεις του Δικαστηρίου της 7ης Φεβρουαρίου 1979, 15/76 και
16/76, Γαλλία κατά Επιτροπής, Συλλογή τόμος 1979/Ι, σ. 141, σκέψεις 7 και 8, και του Πρωτοδικείου της 12ης Δεκεμβρίου 1996,
T-177/94 και T-377/94, Altmann κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 1996, σ. II-2041, σκέψη 119). Κατά συνέπεια, αποκλείεται να λαμβάνονται
υπόψη, κατά την εκτίμηση της νομιμότητας της πράξεως αυτής, στοιχεία μεταγενέστερα από την ημερομηνία εκδόσεως της κοινοτικής
πράξεως (βλ., επ’ αυτού, απόφαση του Πρωτοδικείου της 21ης Οκτωβρίου 1997, T-229/94, Deutsche Bahn κατά Επιτροπής, Συλλογή
1997, σ. II-1689, σκέψη 102 και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία). Εξάλλου, η εξέταση της νομιμότητας μιας αποφάσεως πρέπει
να πραγματοποιείται, καταρχήν, βάσει των πραγματικών και νομικών στοιχείων που παραθέτουν οι διάδικοι κατά τη διάρκεια της
διοικητικής διαδικασίας ή/και περιλαμβάνονται στην απόφαση αυτή, γιατί διαφορετικά θίγεται ο παραλληλισμός μεταξύ της –προηγούμενης–
διοικητικής διαδικασίας και της –μεταγενέστερης– διαδικασίας δικαστικού ελέγχου –, ο οποίος στηρίζεται στην ταυτότητα των
πραγματικών και νομικών στοιχείων.
326   Επομένως, δεδομένου ότι το νέο γεγονός που επικαλείται η Roquette είναι προδήλως μεταγενέστερο της εκδόσεως της Αποφάσεως,
το γεγονός αυτό δεν μπορεί να επηρεάσει τη νομιμότητά της (βλ., επ’ αυτού, απόφαση του Πρωτοδικείου της 16ης Σεπτεμβρίου 1998,
T-133/95 και T-204/95, IECC κατά Επιτροπής, Συλλογή 1998, σ. II-3645, σκέψη 37). Επομένως, η απόφαση της 29ης Σεπτεμβρίου
2004 σε βάρος της Jungbunzlauer και τριών θυγατρικών της δεν αποτελεί νέο γεγονός ικανό να ασκήσει αποφασιστική επιρροή επί
της διαφοράς. Κατά συνέπεια, παρέλκει να επαναληφθεί η διαδικασία βάσει αυτού.
327   Το συμπέρασμα αυτό δεν τίθεται υπό αμφισβήτηση επειδή η Roquette ζητεί επίσης την αναθεώρηση της Αποφάσεως. Το Πρωτοδικείο
μπορεί ασφαλώς να λαμβάνει υπόψη, στο πλαίσιο της αρμοδιότητάς του πλήρους δικαιοδοσίας, συμπληρωματικά πληροφοριακά στοιχεία
που περιλαμβάνονταν στην προσβαλλόμενη απόφαση κατά την εκτίμηση του ύψους του προστίμου σε σχέση με τις αιτιάσεις που προβάλλει
ο προσφεύγων διάδικος (βλ., επ’ αυτού, απόφαση του Πρωτοδικείου της 9ης Ιουλίου 2003, T-230/00, Daesang και Sewon Europe κατά
Επιτροπής, Συλλογή 2003, σ. II-2733, σκέψη 61). Εντούτοις, δυνάμει της αρχής της ασφαλείας δικαίου, η δυνατότητα αυτή πρέπει
να περιορίζεται, καταρχήν, στον συνυπολογισμό πληροφοριακών στοιχείων προγενέστερων της προσβαλλομένης αποφάσεως τα οποία
η Επιτροπή θα μπορούσε να γνωρίζει όταν έλαβε την απόφασή της. Μια διαφορετική άποψη θα οδηγούσε το Πρωτοδικείο να υποκαταστήσει
τη διοίκηση για να εκτιμήσει ένα ζήτημα το οποίο αυτή δεν έχει ακόμη κληθεί να εξετάσει, πράγμα το οποίο ισοδυναμεί με καταπάτηση
των αρμοδιοτήτων της και, γενικότερα, με προσβολή του συστήματος κατανομής των αρμοδιοτήτων και της θεσμικής ισορροπίας μεταξύ
της δικαστικής και της διοικητικής εξουσίας. Η έκδοση της αποφάσεως της 29ης Σεπτεμβρίου 2004 δεν είναι ικανή να δικαιολογήσει
εξαίρεση από τις αρχές αυτές. Εξάλλου, η Roquette ουδόλως απέδειξε ότι η απόφαση αυτή έχει εξαιρετικό χαρακτήρα. Επομένως,
καθόσον η απόφαση της 29ης Σεπτεμβρίου 2004 είναι μεταγενέστερη της Αποφάσεως και δεν είναι ικανή να δικαιολογήσει παρέκκλιση
από την αρχή κατά την οποία μόνο νέα πληροφοριακά στοιχεία μεταγενέστερα από την Απόφαση μπορούν να ληφθούν υπόψη, το αίτημα
επαναλήψεως της διαδικασίας και, κατά συνέπεια, οι αιτήσεις λήψεως μέτρων οργανώσεως της διαδικασίας, πρέπει να απορριφθούν.
328   Εξάλλου, το γεγονός ότι το Πρωτοδικείο, στο πλαίσιο της εξετάσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως, δεν μπορεί να λάβει υπόψη
τα ως άνω μεταγενέστερα πραγματικά περιστατικά ουδόλως περιορίζει τη δυνατότητα της προσφεύγουσας να επικαλεστεί τα δικαιώματά
της ενώπιον της Επιτροπής. Πράγματι, τίποτα δεν εμποδίζει την προσφεύγουσα να ζητήσει επισήμως από την Επιτροπή την επανάληψη
της διοικητικής διαδικασίας προκειμένου να αναθεωρήσει την αρχική απόφασή της και, ενδεχομένως, να ασκήσει προσφυγή ενώπιον
του Πρωτοδικείου κατά μιας αρνητικής απαντήσεως της Επιτροπής στο αίτημα αυτό.
329   Ως εκ περισσού, το Πρωτοδικείο θεωρεί ότι, ακόμα και αν υποτεθεί ότι η έκδοση της αποφάσεως της 29ης Σεπτεμβρίου 2004 είναι
ικανή να δικαιολογήσει εξαίρεση από την απαγόρευση να λαμβάνονται υπόψη συμπληρωματικά πληροφοριακά στοιχεία μεταγενέστερα
από την προσβαλλόμενη απόφαση, εν προκειμένω, η προϋπόθεση κατά την οποία το ως άνω νέο στοιχείο πρέπει να μπορεί να ασκήσει
αποφασιστική επιρροή για την επίλυση της διαφοράς προκειμένου να δικαιολογήσει την επανάληψη της διαδικασίας (βλ. τη νομολογία
που παρατίθεται στη σκέψη 323 ανωτέρω) δεν πληρούται.
330   Πράγματι, η έκδοση της αποφάσεως της 29ης Σεπτεμβρίου 2004 δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να αποτελεί προσβολή των αρχών της
χρηστής διοικήσεως, του σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας και της ίσης μεταχειρίσεως, όπως ισχυρίζεται η Roquette.
331   Όσον αφορά την προβαλλόμενη προσβολή της αρχής της χρηστής διοικήσεως, αρκεί η διαπίστωση ότι η έκδοση νέας αποφάσεως σε βάρος
της Jungbunzlauer και τριών άλλων εταιριών του ομίλου Jungbunzlauer δεν μπορεί να επηρέασε την επιταγή της χρηστής διοικήσεως
που όφειλε να καθοδηγεί την Επιτροπή κατά την έκδοση της Αποφάσεως σε βάρος της Roquette. Αν υπήρχε προσβολή της αρχής της
χρηστής διοικήσεως λαμβανομένης υπόψη της εκδόσεως της αποφάσεως της 29ης Σεπτεμβρίου 2004, μόνο η Jungbunzlauer θα μπορούσε
να επικαλεστεί κάτι τέτοιο. Με τον τρόπο αυτό η Roquette σφετερίζεται έναν λόγο τον οποίο μόνον η Jungbunzlauer μπορούσε ενδεχομένως
να επικαλεστεί, τούτο δε προκειμένου να προβάλει αιτίαση συνδεόμενη με την ίδια αυτή εταιρία. Έτσι, ο λόγος αυτός δεν μπορεί
σε καμία περίπτωση να ευδοκιμήσει.
332   Ομοίως, όσον αφορά την προβαλλόμενη προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας λαμβανομένης υπόψη της εκδόσεως νέας αποφάσεως σε βάρος
της Jungbunzlauer, η Roquette απλώς προβάλλει υπέρ αυτής αιτίαση για κάτι που φέρεται ότι συνέβη σε τρίτον. Πρέπει να υπομνησθεί,
συναφώς, ότι ο σεβασμός των δικαιωμάτων άμυνας απαιτεί να μπορεί η ενδιαφερόμενη επιχείρηση να καταστήσει λυσιτελώς γνωστή
την άποψή της επί του υποστατού και της σημασίας των πραγματικών περιστατικών, των αιτιάσεων και των περιστάσεων που επικαλείται
η Επιτροπή σε βάρος της (απόφαση του Πρωτοδικείου της 16ης Δεκεμβρίου 2003, T-5/00 και T-6/00, Nederlandse Federatieve Vereniging
voor de Groothandel op Elektrotechnisch Gebied κατά Επιτροπής, Συλλογή 2003, σ. II-5761, σκέψεις 32 και 33). Όμως, εν προκειμένω,
δεν προβάλλεται κανένα στοιχείο που να αποδεικνύει ότι η απόφαση της 29ης Σεπτεμβρίου 2004 επηρέασε την Απόφαση που ελήφθη
σε βάρος της Roquette. Η Roquette αδυνατεί να προσκομίσει την παραμικρή ένδειξη ότι, κατόπιν της εκδόσεως της αποφάσεως της
29ης Σεπτεμβρίου 2004, της προσάφθηκαν νέα πραγματικά περιστατικά, επιφέροντα τροποποίηση της Αποφάσεως που την αφορούσε.
Για τους λόγους αυτούς, η έκδοση της αποφάσεως της 29ης Σεπτεμβρίου 2004 ουδόλως προσβάλλει, εν προκειμένω, τα δικαιώματα
άμυνας της Roquette.
333   Τέλος, όσον αφορά την προσβολή της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως λαμβανομένου υπόψη του ότι η Jungbunzlauer μπόρεσε να λάβει
θέση μια δεύτερη φορά επί των πραγματικών περιστατικών που της προσάπτονταν, ενώ δεν συνέβη κάτι τέτοιο στην περίπτωση της
Roquette, πρέπει να υπομνησθεί ότι, όσον αφορά τις πράξεις των κοινοτικών οργάνων, υφίσταται καταρχήν ένα τεκμήριο νομιμότητας
και, επομένως, οι πράξεις αυτές παράγουν έννομα αποτελέσματα εφόσον δεν έχουν ακυρωθεί ή ανακληθεί (απόφαση ICI κατά Επιτροπής,
σκέψη 323 ανωτέρω, σκέψη 69). Έτσι, μια απόφαση επιβάλλουσα πρόστιμο τεκμαίρεται ότι είναι νόμιμη και παράγει έννομα αποτελέσματα
από της εκδόσεώς της. A contrario, η ανάκληση μιας αποφάσεως επιβάλλουσας πρόστιμο έχει ως συνέπεια την εξαφάνιση των εννόμων
αποτελεσμάτων της αποφάσεως αυτής.
334   Επομένως, η Απόφαση, καθόσον αφορούσε αρχικά τη Jungbunzlauer, και η νέα απόφαση της 29ης Σεπτεμβρίου 2004, που ελήφθη σε
βάρος της Jungbunzlauer και τριών άλλων επιχειρήσεων του ομίλου Jungbunzlauer, δεν έδωσαν στη Jungbunzlauer τη δυνατότητα
να λάβει θέσει μια «δεύτερη φορά» επί των πραγματικών περιστατικών που της προσάπτονταν. Η Jungbunzlauer κλήθηκε να εκφράσει
την άποψή της σχετικά με μια νέα απόφαση, εκδιδόμενη κατόπιν της ανακλήσεως της πρώτης αποφάσεως που είχε ως αποτέλεσμα την
εξαφάνισή της. Κατά συνέπεια, το Πρωτοδικείο εκτιμά ότι η έκδοση της αποφάσεως της 29ης Σεπτεμβρίου 2004 δεν μπορούσε να οδηγήσει
σε προσβολή της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως έναντι της Roquette.
335   Κατά συνέπεια, το αίτημα της Roquette περί επαναλήψεως της διαδικασίας και, επομένως, οι αιτήσεις λήψεως μέτρων οργανώσεως
της διαδικασίας πρέπει επίσης να απορριφθούν για τους λόγους αυτούς.
336   Όσον αφορά το αίτημα της Roquette περί ενώσεως και συνεκδικάσεως της παρούσας υποθέσεως με την υπόθεση T-492/04, Jungbunzlauer
κ.λπ. κατά Επιτροπής, το Πρωτοδικείο εκτιμά ότι το αίτημα αυτό πρέπει επίσης να απορριφθεί, δεδομένου ότι η υπό κρίση υπόθεση
είναι ώριμη προς έκδοση αποφάσεως.

Επί των δικαστικών εξόδων
337   Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον
υπήρχε σχετικό αίτημα. Κατ’ εφαρμογήν της παραγράφου 3, πρώτο εδάφιο, της ίδιας διατάξεως, το Πρωτοδικείο μπορεί να κατανείμει
τα έξοδα σε περίπτωση μερικής ήττας των διαδίκων.
338   Εν προκειμένω, η Επιτροπή ηττήθηκε μόνον όσον αφορά το γεγονός ότι έλαβε υπόψη τον κύκλο εργασιών σχετικά με το γλυκονικό
νάτριο της Roquette για τον υπολογισμό του ύψους του προστίμου της Roquette. Εντούτοις, μόνο λόγω της σοβαρής αμέλειας της
Roquette η Επιτροπή έλαβε υπόψη εσφαλμένο κύκλο εργασιών. Η Roquette ηττήθηκε όσον αφορά το σύνολο των λοιπών αιτημάτων που
υπέβαλε.
339   Προκειμένου περί μιας τέτοιας καταστάσεως, κατόπιν δικαίας εκτιμήσεως των περιστάσεων αυτών η Roquette πρέπει να φέρει το
σύνολο των δικών της δικαστικών εξόδων και το σύνολο των εξόδων της Επιτροπής.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ (τρίτο τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Καθορίζει το ύψος του προστίμου της Roquette Frères SA σε 8 105 000 ευρώ.
2)
Αναθεωρεί την απόφαση C(2001) 2931 τελικό, της 2ας Οκτωβρίου 2001, σχετικά με μια διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 της Συνθήκης
ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (COMP/E-1/36.756 – Γλυκονικό νάτριο), καθόσον αντιβαίνει προς το σημείο 1 ανωτέρω.
3)
Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
4)
Καταδικάζει τη Roquette Frères SA στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
Azizi
Jaeger
Dehousse
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 27 Σεπτεμβρίου 2006.
Ο Γραμματέας

Ο Πρόεδρος
E. Coulon

J. Azizi
Περιεχόμενα
Ιστορικό της διαφοράς
Διαδικασία και αιτήματα των διαδίκων
Σκεπτικό
I –  Επί του της σοβαρότητας της παραβάσεως
Α – Εισαγωγή
Β – Επί του προσδιορισμού του κύκλου εργασιών
1.  Επιχειρήματα των διαδίκων
2.  Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Γ – Επί του πραγματικού αντικτύπου της συμπράξεως
1.  Προκαταρκτικές παρατηρήσεις
2.  Όσον αφορά την εσφαλμένη μέθοδο που ακολούθησε η Επιτροπή προκειμένου να αποδείξει ότι η σύμπραξη είχε συγκεκριμένες επιπτώσεις
στην αγορά
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
3.  Επί των αιτιάσεων που στηρίζονται στα στοιχεία που έλαβε υπόψη η Επιτροπή σχετικά με την εφαρμογή και τα αποτελέσματα
της συμπράξεως
α) Όσον αφορά τα διάφορα στάδια της συμπράξεως
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
β) Όσον αφορά τη μη επίτευξη των σκοπών της συμπράξεως κατά το λειτουργικό στάδιο
Εισαγωγή
Το σύστημα εποπτείας
–  Επιχειρήματα των διαδίκων
–  Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Οι ποσοστώσεις
–  Επιχειρήματα των διαδίκων
–  Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Οι τιμές
–  Επιχειρήματα των διαδίκων
–  Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Η κατανομή των πελατών
–  Επιχειρήματα των διαδίκων
–  Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
γ) Επί των αιτιάσεων που στηρίζονται στον συνυπολογισμό των αποτελεσμάτων της συμπράξεως με βάση τα διαγράμματα που κατασχέθηκαν
στα γραφεία της Roquette
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
4.  Επί των αιτιάσεων που στηρίζονται στο γεγονός ότι η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη άλλα στοιχεία κατά την εκτίμηση των αποτελεσμάτων
της συμπράξεως
α) Όσον αφορά το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη τις ιδιαιτερότητες της αγοράς
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
β) Το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη την άποψη των αγοραστών
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
γ) Το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη το κλίμα υποψίας
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Δ – Επί του εκ μέρους της Roquette περιορισμού των αποτελεσμάτων της συμπράξεως
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
II –  Επί της διάρκειας της παραβάσεως
Α – Επιχειρήματα των διαδίκων
Β – Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
III –  Επί των ελαφρυντικών περιστάσεων
Α – Επιχειρήματα των διαδίκων
Β – Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
IV –  Επί της συνεργασίας της Roquette κατά τη διάρκεια της διοικητικής διαδικασίας
Α – Εισαγωγή
Β – Καθόσον η Roquette ήταν το πρώτο και το μόνο μέλος της συμπράξεως που παρέσχε στην Επιτροπή αποφασιστικής σημασίας αποδεικτικά
στοιχεία για την έκδοση της Αποφάσεως
1.  Γενικότητες
2.  Γενικές παρατηρήσεις όσον αφορά τους κανόνων που ισχύουν εν προκειμένω για την εκτίμηση της συνεργασίας των μερών κατά
τη διάρκεια της διοικητικής διαδικασίας
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
3.  Καθόσον οι πληροφορίες που έλαβε η Επιτροπή πριν από τη συνεργασία της Roquette ήταν ανεπαρκείς προς απόδειξη της υπάρξεως
συμπράξεως
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
β) Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
4.  Καθόσον μόνο τα στοιχεία που παρέσχε η Roquette ήταν καθοριστικά για την έκδοση της Αποφάσεως
α) Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Γ – Καθόσον η Επιτροπή κακώς επικαλείται το γεγονός ότι η Roquette γνωστοποίησε τα επίμαχα έγγραφα μόνο με την απάντησή της
στην αίτηση παροχής πληροφοριών
1.  Επιχειρήματα των διαδίκων
2.  Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
V –  Επί της προσβολής της αρχής ne bis in idem
Α – Επιχειρήματα των διαδίκων
Β – Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Επί της ασκήσεως της εξουσίας πλήρους δικαιοδοσίας
Επί των αιτήσεων λήψεως μέτρων οργανώσεως της διαδικασίας
Επί των δικαστικών εξόδων
*
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.