CELEX: 61990TJ0028
Προσφυγή κατά παραλείψεως
Παραδεκτό
Κατάργηση της δίκης
Αγωγή αποζημιώσεως
Εκκαθάριση των δικαστικών εξόδων

για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
52 Το Πρωτοδικείο, προκειμένου να προσδιορίσει το ποσό των δικαστικών εξόδων που εναπόκειται σ' αυτό να ρυθμίσει, υπενθυμίζει ότι το Δικαστήριο αποφάσισε, με τη Διάταξή του της 23ης Μαΐου 1990, ότι οι προσφεύγονες-ενάγοντες θα φέρουν το ήμισυ των δικαστικών εξόδων που πραγματοποιήθηκαν μέχρι την ημερομηνία της εν λόγω Διατάξεως και ότι εναπόκειται στο Πρωτοδικείο να αποφανθεί επί των λοιπών δικαστικών εξόδων που πραγματοποιήθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου και επί των δικαστικών εξόδων που πραγματοποιήθηκαν ενώπιόν του.
53 Στο τέλος των προηγουμένων σκέψεων, το Πρωτοδικείο διαπίστωσε, αφενός, ότι καταργείται η δίκη καθόσον στηρίζεται στο άρθρο 175 της Συνθήκης και, αφετέρου, ότι η αγωγή αποζημιώσεως πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη καθόσον στηρίζεται στην επικαλούμενη μετατροπή της προσφυγής κατά παραλείψεως σε προσφυγή ακυρώσεως και στα άρθρα 178 και 215 της Συνθήκης.
54 Το Πρωτοδικείο υπενθυμίζει, πρώτον, ότι, κατά το άρθρο 87, παράγραφος 6, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, σε περίπτωση καταργήσεως της δίκης, το Πρωτοδικείο κανονίζει τα έξοδα κατά την κρίση του και, δεύτερον, ότι, κατά το άρθρο 87, παράγραφος 3, του ιδίου κανονισμού, το Πρωτοδικείο μπορεί να κατανείμει τα έξοδα ή να αποφασίσει ότι κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα σε περίπτωση μερικής ήττας των διαδίκων ή εφόσον συντρέχουν εξαιρετικοί λόγοι.
55 Το Πρωτοδικείο παρατηρεί ότι, στην προκειμένη περίπτωση, συντρέχουν εξαιρετικοί λόγοι.
56 Το Πρωτοδικείο διαπιστώνει ότι, αρχικώς, η Επιτροπή δεν έδωσε συνέχεια στην όχληση που της απηύθυναν οι προσφεύγοντες στις 21 Νοεμβρίου 1989, παρόλον ότι δεόντως είχε ενημερωθεί επί της ουσίας των καταγγελιών τους από τις 18 Νοεμβρίου 1985 και, εν πάση περιπτώσει, από τις 29 Νοεμβρίου 1988, συμβάλλοντας με αυτόν τον τρόπο στη γένεση αυτής της διαφοράς. Το Πρωτοδικείο διαπιστώνει, εξάλλου, ότι η Επιτροπή, μετά την άσκηση της υπό κρίση προσφυγής, κοινοποίησε στους προσφεύγοντες, αφενός, στις 8 Μαΐου 1990, προσωρινή λήψη θέσεως ως πρός τις καταγγελίες τους, σύμφωνα με το άρθρο 6 του κανονισμού 99/63 και, αφετέρου, στις 5 Δεκεμβρίου 1991, απόφαση απορρίπτουσα οριστικώς τις καταγγελίες τους.
57 'Οπως προκύπτει από το σύνολο των προηγουμένων σκέψεων, η ορθή εκτίμηση των περιστάσεων της υποθέσεως συνίσταται στο ότι η Επιτροπή θα φέρει τα δικαστικά της έξοδα επί των οποίων δεν αποφάνθηκε το Δικαστήριο με τη Διάταξή του της 23ης Μαΐου 1990, καθώς και τα τρία τέταρτα των δικαστικών εξόδων των προσφευγόντων, καθοριζομένων κατ' αυτόν τον τρόπο. Οι προσφεύγοντες-ενάγοντες θα φέρουν αλληλεγγύως το ένα τέταρτο των δικαστικών τους εξόδων επί των οποίων δεν αποφάνθηκε το Δικαστήριο με τη Διάταξή του.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ
αποφασίζει:
1) Καταργείται η δίκη καθόσον το δικόγραφο βασίζεται στο άρθρο 175 της Συνθήκης.
2) Απορρίπτει κατά τα λοιπά ως απαράδεκτη την προσφυγή-αγωγή αποζημιώσεως.
3) Η Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα και τα τρία τέταρτα των δικαστικών εξόδων των προσφευγόντων-εναγόντων επί των οποίων το Δικαστήριο δεν αποφάνθηκε με τη Διάταξή του της 23ης Μαΐου 1990. Οι προσφεύγοντες-ενάγοντες φέρουν αλληλεγγύως το ένα τέταρτο των δικαστικών τους εξόδων, καθοριζμομένων κατ' αυτόν τον τρόπο.