CELEX: 62001TJ0306
Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας
Περιοριστικά μέτρα εις βάρος προσώπων και οντοτήτων συνδεομένων με τον Οσάμα Μπιν Λάντεν, το δίκτυο Αλ Κάιντα και τους Ταλιμπάν
Αρμοδιότητα της Κοινότητας
Δέσμευση κεφαλαίων
Θεμελιώδη δικαιώματα
Jus cogens
Δικαστικός έλεγχος
Προσφυγή ακυρώσεως

Waite και Kennedy κατά Γερμανίας της 18ης Φεβρουαρίου 1999,
Recueil des arrêts et décisions,
1999‑I, σκέψεις 63 και 68 έως 73).
343   Εν προκειμένω, το Πρωτοδικείο κρίνει ότι ο περιορισμός του δικαιώματος προσβάσεως των προσφευγόντων στη δικαιοσύνη, ο προκύπτων
από το απαραβίαστο που απολαύουν, καταρχήν, εντός της εννόμου τάξεως των κρατών μελών των Ηνωμένων Εθνών, τα ψηφίσματα του
Συμβουλίου Ασφαλείας τα λαμβανόμενα δυνάμει του κεφαλαίου VII του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, σύμφωνα με τις σχετικές αρχές
του διεθνούς δικαίου (ιδίως τα άρθρα 25 και 103 του Χάρτη), είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένος με το εν λόγω δικαίωμα, όπως αυτό
διασφαλίζεται με το jus cogens.
344   Ο περιορισμός αυτός δικαιολογείται τόσο λόγω της φύσεως των αποφάσεων που λαμβάνει το Συμβούλιο Ασφαλείας δυνάμει των διατάξεων
του κεφαλαίου VII του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών όσο και από τον επιδιωκόμενο θεμιτό σκοπό. Υπό τις περιστάσεις της παρούσας
υποθέσεως, το συμφέρον των προσφευγόντων να εξετασθεί επί της ουσίας η υπόθεσή τους από δικαιοδοτικό όργανο δεν επαρκεί ώστε
να θεωρηθεί υπέρτερο του ουσιώδους γενικού συμφέροντος διατηρήσεως της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας έναντι απειλής την οποία
σαφώς προσδιόρισε το Συμβούλιο Ασφαλείας σύμφωνα με τις διατάξεις του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Επιβάλλεται, σχετικώς, να
επισημανθεί όλως ιδιαιτέρως η σημασία που έχει το γεγονός ότι τα ψηφίσματα που διαδοχικώς υιοθέτησε το Συμβούλιο Ασφαλείας
όχι μόνο δεν προβλέπουν μέτρα απεριορίστου ή απροσδιορίστου διάρκειας εφαρμογής, αλλ’ αντιθέτως, περιείχαν πάντοτε προβλέψεις
περί επανεξετάσεως του επιβεβλημένου χαρακτήρα της διατηρήσεως σε ισχύ των μέτρων αυτών μετά από περίοδο 12 ή 18 μηνών το
πολύ (βλ., ανωτέρω, σκέψεις 16, 26, 37 και 313).
345   Τέλος, το Πρωτοδικείο κρίνει ότι, ελλείψει διεθνούς δικαιοδοτικού οργάνου αρμόδιου να ελέγχει τη νομιμότητα των πράξεων του
Συμβουλίου Ασφαλείας, η σύσταση οργάνου όπως η επιτροπή κυρώσεων και η προβλεπόμενη δυνατότητα προσφυγής σ’ αυτήν, ανά πάσα
στιγμή, με αίτημα την επανεξέταση οποιασδήποτε ατομικής περιπτώσεως, μέσω ενός καθορισμένου μηχανισμού στον οποίο μετέχουν
τόσο η «κυβέρνηση προς την οποία απευθύνεται η αίτηση» όσο και η «προτείνουσα κυβέρνηση» (βλ., ανωτέρω, σκέψεις 310 και 311),
συνιστούν μια άλλη εύλογη δυνατότητα αποτελεσματικής προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων των προσφευγόντων, όπως αυτά αναγνωρίζονται
από το jus cogens.
346   Εκ των ανωτέρω προκύπτει ότι τα επιχειρήματα που προέβαλαν οι προσφεύγοντες αναφορικά με την προβαλλόμενη προσβολή του δικαιώματός
τους για αποτελεσματική δικαστική προσφυγή πρέπει να απορριφθούν.
347   Δεδομένου ότι οι λόγοι και τα επιχειρήματα των προσφευγόντων δεν έγιναν δεκτοί και δεδομένου ότι το Πρωτοδικείο κρίνει ότι
έχει επαρκώς ενημερωθεί από τα έγγραφα της δικογραφίας και τις διευκρινίσεις των διαδίκων κατά την προφορική διαδικασία, η
προσφυγή πρέπει να απορριφθεί, χωρίς να παρίσταται ανάγκη να γίνει δεκτό το αίτημα περί εξετάσεως του πρώτου προσφεύγοντος
και του Sir Jeremy Greenstock, πρώην προέδρου της επιτροπής κυρώσεων (βλ., ανωτέρω, σκέψη 199).

Επί των δικαστικών εξόδων
348   Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον
το έχει ζητήσει ο αντίδικος. Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 4, πρώτο εδάφιο, τα κράτη μέλη και τα θεσμικά όργανα που παρεμβαίνουν
σε δίκη φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα. Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 6, αν κρίνει ότι παρέλκει η έκδοση αποφάσεως, το Πρωτοδικείο
κανονίζει ελευθέρως τα δικαστικά έξοδα.
349   Λαμβανομένων υπόψη των περιστάσεων της παρούσας υποθέσεως και των αιτημάτων των διαδίκων, θα συνιστούσε εύλογη εφαρμογή αυτών
των διατάξεων η απόφαση ότι οι προσφεύγοντες φέρουν, πέραν των δικαστικών τους εξόδων, τα δικαστικά έξοδα του Συμβουλίου καθώς
και τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή μέχρι τη 10η Ιουλίου 2002, περιλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας
ασφαλιστικών μέτρων. Το Ηνωμένο Βασίλειο και η Επιτροπή, για την μετά τη 10η Ιουλίου 2002 περίοδο, φέρουν τα δικαστικά τους
έξοδα.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ (δεύτερο πενταμελές τμήμα)
κρίνει και αποφασίζει:
1)
Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί των αιτημάτων ακυρώσεως του κανονισμού (ΕΚ) 467/2001 του Συμβουλίου, της 6ης Μαρτίου 2001,
για την απαγόρευση της εξαγωγής ορισμένων αγαθών και υπηρεσιών προς το Αφγανιστάν, την ενίσχυση της απαγόρευσης πτήσεων και
την παράταση της δέσμευσης κεφαλαίων και άλλων οικονομικών πόρων όσον αφορά την Ταλιμπάν του Αφγανιστάν, και την κατάργηση
του κανονισμού (ΕΚ) 337/2000 και του κανονισμού (ΕΚ) 2199/2001 της Επιτροπής, της 12ης Νοεμβρίου 2001, για την τροποποίηση,
για τέταρτη φορά, του κανονισμού 467/2001.
2)
Απορρίπτει την προσφυγή καθόσον αυτή στρέφεται κατά του κανονισμού (ΕΚ) 881/2002 του Συμβουλίου, της 27ης Μαΐου 2002, για
την επιβολή συγκεκριμένων περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων που συνδέονται με τον Οσάμα Μπιν Λάντεν,
το δίκτυο της Αλ Κάιντα και τους Ταλιμπάν, και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 467/2001.
3)
Καταδικάζει τους προσφεύγοντες στα δικαστικά τους έξοδα, στα δικαστικά έξοδα του Συμβουλίου, καθώς και στα δικαστικά έξοδα
στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή μέχρι τις 10 Ιουλίου 2002, περιλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων.
4)
Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας και η Επιτροπή, η δεύτερη για την μετά τη 10η Ιουλίου
2002 περίοδο, φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
Forwood
Pirrung
Mengozzi
Meij

Βηλαράς
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 21 Σεπτεμβρίου 2005.
Ο Γραμματέας

Ο Πρόεδρος
H. Jung

J. Pirrung
Περιεχόμενα
Νομικό πλαίσιο
Ιστορικό της διαφοράς
Διαδικασία και αιτήματα των διαδίκων
Επί των αποτελεσμάτων της εκδόσεως του προσβαλλομένου κανονισμού επί της παρούσας διαδικασίας
Επί της ουσίας
1.  Επί του πρώτου λόγου, του αντλούμενου από την αναρμοδιότητα του Συμβουλίου να εκδώσει τον προσβαλλόμενο κανονισμό
Επί του πρώτου σκέλους
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
–  Επί της νομικής βάσεως του κανονισμού 467/2001
–  Επί της νομικής βάσεως του προσβαλλομένου κανονισμού
Επί του δευτέρου σκέλους
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Επί του τρίτου σκέλους
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
2.  Επί του δευτέρου λόγου, του αντλούμενου από την παράβαση του άρθρου 249 ΕΚ
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
3.  Επί του τρίτου λόγου, του αντλούμενου από την προσβολή θεμελιωδών δικαιωμάτων των προσφευγόντων
Επιχειρήματα των διαδίκων
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Προκαταρκτικές παρατηρήσεις
Επί των σχέσεων μεταξύ της εννόμου τάξεως του συστήματος των Ηνωμένων Εθνών και της εθνικής ή κοινοτικής εννόμου τάξεως
Επί της εκτάσεως του ελέγχου νομιμότητας που μπορεί να ασκήσει το Πρωτοδικείο
Επί της προβαλλομένης προσβολής θεμελιωδών δικαιωμάτων των προσφευγόντων
–  Επί της προβαλλομένης προσβολής του δικαιώματος των προσφευγόντων να διαθέτουν ελεύθερα τα περιουσιακά τους στοιχεία
–  Επί της προβαλλομένης προσβολής των δικαιωμάτων άμυνας
–  Επί της προβαλλομένης προσβολής του δικαιώματος για αποτελεσματική δικαστική προσφυγή
Επί των δικαστικών εξόδων
*
Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική.