CELEX: 61985CJ0350
ΕΚΑΧ
Πρόστιμα
Παραχώρηση ποσοστώσεων

Με δικόγραφο που κατέθεσε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 18 Νοεμβρίου 1985, η επιχείρηση σιδήρου και χάλυβα, Cockerill-Sambre SA, με έδρα το Seraing ( Βέλγιο ), άσκησε, δυνάμει του άρθρου 36 της Συνθήκης ΕΚΑΧ, προσφυγή με την οποία ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως S( 85 ) 1603/8 της Επιτροπής, της 9ης Οκτωβρίου 1985, με την οποία της επιβλήθηκε πρόστιμο 22750 ECU για υπέρβαση, κατά το τέταρτο τρίμηνο του 1983, της ποσοστώσεως παραγωγής της που καθορίστηκε δυνάμει της γενικής αποφάσεως 2177/83 της Επιτροπής, της 28ης Ιουλίου 1983 (
ΕΕ L 208, σ. 1
).
Όπως προκύπτει από τη δικογραφία, με έγγραφο της 14ης Ιουνίου 1985, η Επιτροπή διατύπωσε κατά της προσφεύγουσας την αιτίαση ότι υπερέβη κατά 910 τόνους την ποσόστωση παραγωγής της για την κατηγορία IV κατά τη διάρκεια του τέταρτου τριμήνου 1983 (ονομαστική υπέρβαση 4432 τόνων μείον το περιθώριο ανοχής που προβλέπει το άρθρο 11, παράγραφος 1, της γενικής αποφάσεως 2177/83, 3522 τόνων ).
Κληθείσα να διατυπώσει τις παρατηρήσεις της σχετικά με την υπέρβαση αυτή η προσφεύγουσα, με έγγραφο της 25ης Ιουνίου 1985, ανέφερε ότι μέρος των εγκαταστάσεών της στο Valfil είχε υποστεί ζημίες από πυρκαγιά τον Ιανουάριο του 1983 και ότι, κατά συνέπεια, ήταν υποχρεωμένη, προκειμένου να ανταποκριθεί στις παραγγελίες της, να παραχωρήσει μέρος της ποσοστώσεως της για τα προϊόντα της ομάδας IV σε άλλες παραγωγικές επιχειρήσεις διατεθειμένες να εργαστούν εργολαβικώς για την προσφεύγουσα. Κατά συνέπεια, κατά τη διάρκεια του τέταρτου τριμήνου του 1983, 28000 τόνοι παραγελιών και ποσοστώσεων παραχωρήθηκαν στη γερμανική εταιρία Thyssen από τους οποίους 4892 τόνοι, δηλαδή 460 τόνοι επιπλέον της ονομαστικής υπερβάσεως, επιστράφηκαν στην προσφεύγουσα κατά το πρώτο τρίμηνο του 1984. Εάν, συνεπώς, εμφανίζεται υπέρβαση της ποσοστώσεως, αυτό συμβαίνει μόνο λογιστικώς.
Στις 9 Οκτωβρίου 1985 η Επιτροπή εξέδωσε την επίδικη απόφαση με την οποία διαπίστωσε, ιδίως, ότι η προσφεύγουσα δεν αμφισβήτησε το ύψος της υπερβάσεως που της προσάπτεται, αλλ' ότι η αβεβαιότητα που επικρατούσε κατά το τέταρτο τρίμηνο του 1983 ως προς την παράταση του συστήματος ποσοστώσεων, καθώς και η ειδική περίσταση που συνιστά η πυρκαγιά στο Valfil δικαιολογούν μείωση του συντελεστήκανόνα από 100 ECU σε 25 ECU ανά τόνο υπερβάσεως.
Στην έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση αναπτύσσονται διεξοδικώς τα πραγματικά περιστατικά, η εξέλιξη της διαδικασίας, οι ισχυρισμοί και τα επιχειρήματα των διαδίκων. Τα στοιχεία αυτά του φακέλου δεν επαναλαμβάνονται πιο κάτω παρά μόνο καθόσον απαιτείται για να σχηματίσει κρίση το Δικαστήριο.
Προς στήριξη της προσφυγής της η προσφεύγουσα προβάλλει ένα μόνο λόγο, ότι δηλαδή δεν υφίσταται η υπέρβαση στην πραγματικότητα.
Η προσφεύγουσα υπογραμμίζει, σχετικώς, ότι για να κριθεί εάν μια επιχείρηση σιδήρου και χάλυβα υπερέβη τις ποσοστώσεις της πρέπει να υπολογιστεί το σύνολο της παραγωγής που πραγματοποίησε στα διάφορα κέντρα παραγωγής της. Καθόσον μια επιχείρηση εργάζεται εργολαβικώς για λογαριασμό άλλης επιχειρήσεως σιδήρου και χάλυβα, η δραστηριότητά της εξομοιώνεται με τη δραστηριότητα ενός κέντρου παραγωγής της δεύτερης αυτής επιχειρήσεως. Πράγματι, μόνο επ' αυτής της βάσεως θα μπορούσε να επιτευχθεί ακριβής υπολογισμός της παραγωγής που πραγματοποιήθηκε για λογαριασμό της παραχωρούσας επιχειρήσεως κατά τη διάρκεια ενός και του ίδιου τριμήνου, υπολογισμός σύμφωνος προς τον τρίμηνο χαρακτήρα που αποτελεί το χαρακτηριστικό του συστήματος των ποσοστώσεων. Η εφαρμογή, όμως, του κανόνα αυτού στην περίπτωση της προσφεύγουσας για το τέταρτο τρίμηνο του 1983 θα είχε ως αποτέλεσμα να της αναγνωριστεί συνολική παραγωγή μικρότερη από τις ποσοστώσεις που της είχαν χορηγηθεί. Κατά τη διάρκεια του εν λόγω τριμήνου η εταιρία Thyssen παρήγαγε 4892 λιγότερους τόνους από την ποσόστωση που της είχε παραχωρήσει η προσφεύγουσα, ποσότητα που επέστρεψε στην προσφεύγουσα κατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου του 1984. Συνεπώς, με την επιστροφή αυτή όχι μόνο εξαλείφθηκε η κολάσιμη υπέρβαση των 910 τόνων, αλλά και η μη κολάσιμη υπέρβαση των 3522 τόνων.
Πρέπει να τονιστεί ότι το σύστημα των ποσοστώσεων από τότε που θεσπίστηκε, το έτος 1980, στηρίζεται στη χορήγηση σε κάθε επιχείρηση μιας τριμηνιαίας ποσοστώσεως παραγωγής, που υπολογίζεται βάσει των παραγωγών ή ποσοτήτων αναφοράς της κατά τη διάρκεια μιας ορισμένης περιόδου. Όπως προκύπτει από το σημείο 4 των αιτιολογικών σκέψεων της γενικής αποφάσεως 2794/80 της Επιτροπής, της 31ης Οκτωβρίου 1980, με την οποία θεσπίστηκε το εν λόγω σύστημα ( ΕΕ ειδ. έκδ. 13/010, σ. 50 ), ο καθορισμός των ποσοστώσεων ανά τρίμηνο αποσκοπεί όχι μόνο στο να επιτρέψει στις επιχειρήσεις να καταρτίσουν τα προγράμματά τους παραγωγής, αλλά και στο να δώσει στην Επιτροπή, μέσω επιβολής νέων ποσοστώσεων για το επόμενο τρίμηνο, τη δυνατότητα να λάβει υπόψη τις διακυμάνσεις της προσφοράς και της ζητήσεως, καθώς και την αποκτηθείσα πείρα. Για να διασφαλιστεί, όμως, η αποτελεσματικότητα του εν λόγω συστήματος, είναι απαραίτητο να εξακριβώνει επιμελώς η Επιτροπή, κατά τη λήξη του κάθε τριμήνου, εάν οι επιχειρήσεις εκπλήρωσαν τις υποχρεώσεις τους έναντι της Κοινότητας και να επιβάλει αποτελεσματικές κυρώσεις για κάθε υπέρβαση των ποσοστώσεων.
Καίτοι επιτρέπεται στις επιχειρήσεις, στο πλαίσιο του εν λόγω συστήματος και μετά από προηγούμενη δήλωση προς την Επιτροπή, να προβαίνουν σε αμοιβαίες παραχωρήσεις των ποσοστώσεων τους προκειμένου να προσαρμόζουν τις παραγωγικές τους δυνατότητες προς τη ζήτηση της αγοράς, είναι απαραίτητο η Επιτροπή, για να μπορέσει να ασκήσει το καθήκον ελέγχου που της έχει ανατεθεί, να αντιμετωπίζει τις παραχωρήσεις αυτές κατά τρόπο αντικειμενικό και ανεξάρτητα από τους κατ' ιδίαν όρους που έχουν συμφωνηθεί μεταξύ των επιχειρήσεων. Κατά συνέπεια, η παραχωρηθείσα ποσόστωση πρέπει, εν πάση περιπτώσει, και χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το γεγονός ότι η παραχώρηση πραγματοποιείται στο πλαίσιο πωλήσεως ή στο πλαίσιο αναθέσεως εργολαβικής εργασίας, να καταλογίζεται στην παραχωρησιούχο επιχείρηση και να εκπίπτει από τη διαθέσιμη ποσόστωση της παραχωρήτριας επιχειρήσεως.
Σε αντιστοιχία προς την αναγκαιότητα αυτή, ούτε ο κανόνας που προβλέπει τη δυνατότητα παραχωρήσεων, δηλαδή το άρθρο 11, παράγραφος 4, της προαναφερθείσας αποφάσεως 2177/83, ούτε το έντυπο που προβλέπεται για την προηγούμενη δήλωση κάνουν διάκριση ανάλογα με την αιτία της παραχωρήσεως. Εξάλλου, στην παρούσα υπόθεση, η προσφεύγουσα δεν είχε ενημερώσει κατά τον υπό κρίση χρόνο την Επιτροπή για το γεγονός ότι επρόκειτο για σύμβαση αναθέσεως εργολαβικής εργασίας.
Όπως και η αρχική παραχώρηση, η επιστροφή μέρους της παραχωρηθείσας ποσοστώσεως μπορεί να γίνει μόνο σύμφωνα με την εν λόγω διάταξη περί ανταλλαγής ποσοστώσεων μεταξύ των επιχειρήσεων. Η διάταξη αυτή, όμως, επιτρέπει μόνο παραχωρήσεις ποσοστώσεων που αφορούν το τρέχον τρίμηνο. Η επιστροφή εκ μέρους της Thyssen, κατά το πρώτο τρίμηνο του 1984, δεν μπορεί, συνεπώς, να επηρεάσει τις διαθέσιμες ποσοστώσεις των εν λόγω δύο επιχειρήσεων για το τέταρτο τρίμηνο του 1983.
Ο περιορισμός αυτός δικαιολογείται, επίσης, και από την ανάγκη ελέγχου. Το δικαίωμα που δόθηκε στις επιχειρήσεις να προβαίνουν σε ανταλλαγές ποσοστώσεων αποβλέπει στο να τους δώσει τη δυνατότητα, κατά τη διάρκεια του συγκεκριμένου τριμήνου, να προσαρμόσουν τις παραγωγικές τους δυνατότητες στη ζήτηση της αγοράς και όχι στο να κατανείμουν μεταξύ τους, εκ των υστέρων, τις μη χρησιμοποιηθείσες ποσοστώσεις για να αποφύγουν τις συνέπειες των υπερβάσεων που διαπιστώνονται.
Ορθώς, συνεπώς, η Επιτροπή διαπίστωσε παράνομη υπέρβαση της ποσοστώσεως που είχε χορηγηθεί στην προσφεύγουσα για το τέταρτο τρίμηνο του 1983. Κατά συνέπεια, πρέπει να απορριφθεί η προσφυγή.
Επί των δικαστικών εξόδων
Σύμφωνα με το άρθρο 69, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα. Δεδομένου ότι η προσφεύγουσα ηττήθηκε πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.

Για τους λόγους αυτούς
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έκτο τμήμα)
αποφασίζει:

1)
Απορρίπτει την προσφυγή.

2)
Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.

Κακούρης
Koopmans
Due
Bahlmann
Rodríguez Iglesias
Δημοσιεύτηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 24 Φεβρουαρίου 1987.
Ο γραμματέας
Ρ. Heim
Ο πρόεδρος του έκτου τμήματος
Κ. Κακούρης
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.