CELEX: 61989CJ0079
Δασμολογητέα αξία των εμπορευμάτων
Αξία του λογισμικού και των υποθεμάτων πληροφορικής

Με Διάταξη της 13ης Φεβρουαρίου 1989, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 13 Μαρτίου 1989, το Bundesfinanzhof υπέβαλε, δυνάμει του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, δύο προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 3 του κανονισμού ( ΕΟΚ) 1224/80 του Συμβουλίου, της 28ης Μαΐου 1980, περί της δασμολογητέας αξίας των εμπορευμάτων ( ΕΕ ειδ. έκδ. 02/008, σ. 218 — στο εξής: κανονισμός περί δασμολογητέας αξίας ).
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν κατά την εκδίκαση διαφοράς μεταξύ της εταιρίας Brown Boveri & C
ie
AG (στο εξής: BBC) και του Hauptzollamt (Κεντρικού Τελωνείου του) Mannheim (στο εξής: HZA) σχετικά με τον προσδιορισμό της δασμολογητέας αξίας ορισμένων παρτίδων εξοπλισμού ηλεκτρονικών υπολογιστών ( hardware ) και λογισμικού ( software ).
Κατόπιν συμβάσεως που συνήψε το 1980, η BBC αγόρασε από μία επιχείρηση εγκατεστημένη στις Ηνωμένες Πολιτείες δομικό εξοπλισμό που λειτουργεί με τη βοήθεια ηλεκτρονικού υπολογιστή έναντι συνολικού τιμήματος έξι εκατομμυρίων δολλαρίων. Η σύμβαση προέβλεπε την αγορά εξοπλισμού για τον ηλεκτρονικό υπολογιστή, λογισμικού λειτουργίας και λογισμικού εφαρμογής. Το τελευταίο αυτό λογισμικό συνίστατο σε έτοιμα ήδη προγράμματα, που είχαν αποτυπωθεί σε μαγνητικές ταινίες και μπορούσαν να προσαρμοστούν στις ιδιαίτερες ανάγκες της BBC. Για τον μηχανολογικό εξοπλισμό και το λογισμικό δεν είχαν προβλεφθεί χωριστές τιμές.
Τον Φεβρουάριο 1982, η BBC παρέλαβε τρεις παρτίδες εξοπλισμού και λογισμικού αποτυπωμένου επί ταινιών, τον δε Ιούνιο 1982 ακολούθησε άλλη μία παρτίδα λογισμικού επί ταινιών. Στις σχετικές διασαφήσεις τα εισαχθέντα εμπορεύματα χαρακτηρίστηκαν ως « τμήματα ηλεκτρονικού υπολογιστή » τον Φεβρουάριο και ως « λογισμικό » τον Ιούνιο. Στα τέσσερα τιμολόγια που είχαν επισυναφθεί στις διασαφήσεις αυτές αναφερόταν μια συνολική τιμή, ενώ δεν μνημονεύονταν καθόλου τα υποθέματα πληροφορικής και οι τιμές τους.
Στις δηλώσεις που υπέβαλε σε σχέση με τη δασμολογητέα αξία η BBC αφαίρεσε από τη συνολική τιμή τα έξοδα συναρμολογήσεως, τα έξοδα μεταφοράς εντός της Κοινότητας και την αξία του λογισμικού.
Με πράξεις της 2ας Ιουνίου 1982 και της 23ης Δεκεμβρίου 1983 το HZA απαίτησε από την BBC την καταβολή προσθέτων δασμών. Το HZA, βασιζόμενο στις τιμές που αναγράφονταν στα τέσσερα τιμολόγια που είχαν επισυναφθεί στις διασαφήσεις, δεν δέχθηκε παρά μόνο την έκπτωση των εξόδων μεταφοράς εντός της Κοινότητας. Το HZA περιέλαβε στη δασμολογητέα αξία την αξία του λογισμικού και τα έξοδα συναρμολογήσεως, με το σκεπτικό ότι στα τιμολόγια κανένα ποσό δεν αναγραφόταν χωριστά, ώστε να επιτρέπεται η έκπτωση του.
Κατά των δύο ανωτέρω πράξεων η BBC υπέβαλε ένσταση και κατά την εκδίκαση της υπέβαλε υπό άλλη μορφή τα τρία τιμολόγια που αφορούσαν τις αποστολές του Φεβρουαρίου 1982. Στα τιμολόγια αυτά οι συνολικές τιμές επιμερίζονταν μεταξύ του εξοπλισμού και του λογισμικού. Επιπλέον, η BBC προσκόμισε δύο τηλετυπήματα του Αμερικανού κατασκευαστή σχετικά με το κόστος του λογισμικού και τα έξοδα συναρμολογήσεως.
Όταν το HZA απέρριψε τις ενστάσεις ως αβάσιμες, η BBC άσκησε δύο προσφυγές ενώπιον του Finanzgericht. Κατόπιν της απορρίψεως των προσφυγών αυτών η BBC άσκησε αναίρεση ενώπιον του Bundesfinanzhof, το οποίο ανέστειλε τη διαδικασία και υπέβαλε στο Δικαστήριο τα ακόλουθα ερωτήματα:
« 1)
Έπρεπε το άρθρο 3 του κανονισμού ( ΕΟΚ) 1224/80, κατά το έτος 1982, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ως συναλλακτική αξία των εισαγομένων υποθεμάτων πληροφορικής που περιελάμβαναν λογισμικό έπρεπε να θεωρείται η συνολική τιμή που αναφερόταν στο τιμολόγιο που είχε εκδώσει ο προμηθευτής προς τον διασαφούντα, χωρίς καμία μείωση, ή τη συναλλακτική αξία αποτελούσε εκείνο μόνο το τμήμα της αναγραφομένης στο τιμολόγιο τιμής που αφορούσε τα υποθέματα πληροφορικής; Είχε σημασία αν η εκ μέρους του διασαφούντος διάκριση μεταξύ της τιμής που αντιστοιχούσε στο υπόθεμα πληροφορικής και της τιμής που αντιστοιχούσε στο λογισμικό έγινε κατά το χρονικό σημείο που έπρεπε να ληφθεί υπόψη για τον προσδιορισμό της δασμολογητέας αξίας ή εκ των υστέρων;
2)
Μπορούν τα έξοδα συναρμολογήσεως να θεωρηθούν ότι διακρίνονται από την τιμή, κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 4, του κανονισμού ( ΕΟΚ ) 1224/80, μόνον όταν η διάκριση δηλώθηκε στις τελωνειακές αρχές κατά το χρονικό σημείο που λαμβάνεται υπόψη για τον προσδιορισμό της δασμολογητέας αξίας; »
Στην έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση αναπτύσσονται διεξοδικώς το ιστορικό της διαφοράς της κύριας δίκης, η εξέλιξη της διαδικασίας καθώς και οι γραπτές παρατηρήσεις που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο. Τα στοιχεία αυτά της δικογραφίας δεν επαναλαμβάνονται κατωτέρω παρά μόνο καθόσον απαιτείται για τη συλλογιστική του Δικαστηρίου.
Επί του πρώτου ερωτήματος
Πρέπει καταρχάς να υπενθυμιστεί ότι το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού περί δασμολογητέας αξίας ορίζει ότι « η δασμολογητέα αξία των (... ) εμπορευμάτων (... ) είναι η συναλλακτική αξία, δηλαδή η πράγματι πληρωθείσα ή πληρωτέα για τα εμπορεύματα τιμή, όταν πωλούνται προς εξαγωγή με προορισμό το τελωνειακό έδαφος της Κοινότητος ».
Το ζήτημα του προσδιορισμού της δασμολογητέας αξίας των υποθεμάτων πληροφορικής επί των οποίων έχει αποτυπωθεί λογισμικό διέπεται από την 1η Μαΐου 1985 από το άρθρο 8α, το οποίο προστέθηκε στον κανονισμό περί δασμολογητέας αξίας με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1055/85 του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 1985, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1224/80 (
ΕΕ L 112, σ. 50
). Το άρθρο 8α, παράγραφος 1, ορίζει τα εξής:
« (... ) για τον προσδιορισμό της δασμολογητέας αξίας των υποθεμάτων ηλεκτρονικών υπολογιστών που προορίζονται για εξοπλισμούς επεξεργασίας στοιχείων και φέρουν στοιχεία ή εντολές λαμβάνεται υπόψη μόνο το κόστος ή η αξία του καθαυτό υποθέματος. Η δασμολογητέα αξία των εισαγόμενων υποθεμάτων ηλεκτρονικών υπολογιστών δεν περιλαμβάνει, επομένως, το κόστος ή την αξία των στοιχείων ή των εντολών, υπό τον όρο ότι το κόστος ή η αξία αυτή διακρίνεται από το κόστος ή την αξία του εν λόγω υποθέματος. »
Συνεπώς, με το πρώτο σκέλος του πρώτου ερωτήματος ερωτάται αν για τον προσδιορισμό της δασμολογητέας αξίας των εμπορευμάτων που εισήχθησαν πριν από την 1η Μαΐου 1985 έπρεπε καταρχήν να λαμβάνεται υπόψη η αξία του λογισμικού.
Η Επιτροπή θεωρεί ότι από την ημερομηνία αυτή το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού περί δασμολογητέας αξίας, που ανάγει τη συναλλακτική αξία σε βάση υπολογισμού της αξίας των εμπορευμάτων, εφαρμοζόταν πλήρως στο λογισμικό που ήταν αποτυπωμένο σε υποθέματα πληροφορικής. Η Επιτροπή ομολογεί ότι το λογισμικό, το οποίο δεν είναι καθαυτό εμπόρευμα, δεν διέπεται από το κοινό δασμολόγιο. Θεωρεί πάντως ότι τα στοιχεία και οι πληροφορίες αποτελούν, μαζί με το υπόθεμα πληροφορικής, ενιαίο εμπόρευμα, το οποίο διέπεται ως ενιαίο σύνολο από την τελωνειακή νομοθεσία. Κατά συνέπεια, η δασμολογητέα αξία πρέπει να προσδιορίζεται σε συνάρτηση με το τίμημα που καταβλήθηκε ή πρόκειται να καταβληθεί πράγματι για το ενιαίο αυτό σύνολο. Η Επιτροπή επομένως υποστηρίζει ότι το άρθρο 8α του κανονισμού περί δασμολογητέας αξίας τροποποίησε τον τρόπο υπολογισμού της δασμολογητέας αξίας, πλην όμως ότι το άρθρο αυτό δεν εφαρμόζεται εν προκειμένω.
Η BBC ισχυρίζεται, αντίθετα, ότι το άρθρο 8α του κανονισμού περί δασμολογητέας αξίας έχει καθαρά δηλωτικό χαρακτήρα. Κατά την BBC, δασμός επιβάλλεται μόνο στα εμπορεύματα. Συνεπώς, αν στη δασμολογητέα αξία περιληφθεί η αξία ενός ασώματου οικονομικού αγαθού, όπως είναι το λογισμικό, θα προκύψει αυθαίρετη δασμολογητέα αξία κατά παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 4, στοιχείο ζ, του κανονισμού περί δασμολογητέας αξίας.
Στο σημείο αυτό επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, όπως προκύπτει από τις αιτιολογικές σκέψεις του κανονισμού 1055/85, ο κανονισμός αυτός εκδόθηκε κατόπιν αποφάσεως της Επιτροπής Δασμολογητέας Αξίας, τη σύσταση της οποίας προέβλεψε το άρθρο 18 της Συμφωνίας περί εφαρμογής του άρθρου VII της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου (στο εξής: συμφωνία GATT). Οι κυριότερες διατάξεις όμως της συμφωνίας GATT τέθηκαν σε εφαρμογή με τον κανονισμό περί δασμολογητέας αξίας.
Σκοπός της συστάσεως της Επιτροπής Δασμολογητέας Αξίας ήταν να δοθεί η δυνατότητα στα συμβαλλόμενα στη συμφωνία GATT μέρη να διεξάγουν διαβουλεύσεις για τα θέματα που αφορούν τη διαχείριση του συστήματος τελωνειακής εκτιμήσεως, εφόσον η διαχείριση αυτή ενδέχεται να επηρεάσει την εφαρμογή της συμφωνίας.
Στην απόφαση που έλαβε η επιτροπή αυτή κατά τη συνεδρίαση της στις 24 Σεπτεμβρίου 1984 αναφέρεται ότι η χρησιμοποίηση της συναλλακτικής αξίας ως βάσης για τον προσδιορισμό της δασμολογητέας αξίας του λογισμικού που έχει αποτυπωθεί επί υποθεμάτων πληροφορικής συμβιβάζεται πλήρως με τη συμφωνία' πάντως η ίδια αυτή απόφαση δέχεται ότι θα συμβιβαζόταν εξίσου με τη συμφωνία αυτή η απόφαση οποιουδήποτε συμβαλλομένου κράτους να λαμβάνει υπόψη μόνο την αξία του υποθέματος πληροφορικής, υπό την προϋπόθεση ότι η αξία αυτή διακρίνεται από το κόστος ή την αξία των στοιχείων ή των εντολών.
Από την έκτη αιτιολογική σκέψη του προαναφερθέντος κανονισμού 1055/85 προκύπτει ότι το Συμβούλιο έκρινε ότι ο βάσει της ανωτέρω αξίας προσδιορισμός της δασμολογητέας αξίας των υποθεμάτων πληροφορικής με λογισμικό θα συνέβαλλε στην αρμονικότερη ανάπτυξη του παγκοσμίου εμπορίου και ότι συνεπώς θα ήταν αποδεκτός από την Κοινότητα. Κατόπιν αυτών το Συμβούλιο έκρινε ότι ο κανονισμός περί δασμολογητέας αξίας « θα πρέπει να τροποποιηθεί ανάλογα ».
Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι η προσθήκη του άρθρου 8α στον κανονισμό περί δασμολογητέας αξίας εκφράζει την πρόθεση του Συμβουλίου να κάνει χρήση της δυνατότητας που του έδινε η απόφαση της Επιτροπής Δασμολογητέας Αξίας της GATT να θεσπίσει νέα ρύθμιση για τον προσδιορισμό της δασμολογητέας αξίας των υποθεμάτων πληροφορικής επί των οποίων έχει αποτυπωθεί λογισμικό. Πρέπει πάντως να τονιστεί ότι ούτε η απόφαση της επιτροπής της GATT ούτε ο κανονισμός 1055/85 έχουν αναδρομική ισχύ. Κατά συνέπεια, πριν αρχίσει να ισχύει την 1η Μαΐου 1985 ο κανονισμός 1055/85, η δασμολογητέα αξία του λογισμικού που είχε αποτυπωθεί επί υποθεμάτων πληροφορικής έπρεπε να προσδιορίζεται, σύμφωνα με το άρθρο 3 του κανονισμού περί δασμολογητέας αξίας, βάσει της συναλλακτικής αξίας.
Πρέπει συνεπώς να προσδιοριστεί η έννοια της « συναλλακτικής αξίας » στο πλαίσιο της τελωνειακής εκτιμήσεως των υποθεμάτων πληροφορικής με λογισμικό.
Όπως ορθά υποστηρίζει η BBC, το λογισμικό δεν είναι καθαυτό εμπόρευμα κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, του κανονισμού περί δασμολογητέας αξίας, αλλά ασώματο οικονομικό αγαθό που δεν εμπίπτει στο κοινό δασμολόγιο. Όταν όμως ένα τέτοιο ασώματο αγαθό έχει ενσωματωθεί σε ένα εμπόρευμα, οι δαπάνες για την αγορά του πρέπει να θεωρούνται ως αναπόσπαστο μέρος του τιμήματος που έχει καταβληθεί ή πρόκειται να καταβληθεί για τα εμπορεύματα και συνεπώς της συναλλακτικής αξίας. Στην προκειμένη υπόθεση η αξία του λογισμικού πρέπει επομένως να θεωρηθεί ως αναπόσπαστο μέρος της δασμολογητέας αξίας του εισαχθέντος εμπορεύματος.
Στην παρούσα υπόθεση δεν έχει καμία σημασία αν τα στοιχεία και οι εντολές που έχουν ενσωματωθεί στο υπόθεμα μπορούν στη συνέχεια να τροποποιηθούν από τον χρήστη κατά βούληση ή να αποχωριστούν από τα υποθέματα, αφού ο κρίσιμος για τον προσδιορισμό της δασμολογητέας αξίας χρόνος είναι ο χρόνος της εισαγωγής και κατά το χρονικό αυτό σημείο το λογισμικό είναι ενσωματωμένο στα υποθέματα.
Κατά συνέπεια, στο πρώτο σκέλος του πρώτου ερωτήματος πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι κατά το 1982 το άρθρο 3 του κανονισμού ( ΕΟΚ) 1224/80 είχε την έννοια ότι η συναλλακτική αξία των υποθεμάτων πληροφορικής, τα οποία κατά την εισαγωγή τους έφεραν λογισμικό και για τα οποία αναγραφόταν στο τιμολόγιο που είχε εκδώσει ο προμηθευτής προς τον διασαφούντα ενιαία τιμή, ήταν ίση προς την τιμή αυτή του τιμολογίου.
Ενόψει της ανωτέρω απαντήσεως στο πρώτο σκέλος του πρώτου προδικαστικού ερωτήματος δεν χρειάζεται να δοθεί απάντηση στο δεύτερο σκέλος του ερωτήματος αυτού.
Επί του δευτέρου ερωτήματος
Το δεύτερο ερώτημα αφορά το ζήτημα του χρονικού σημείου κατά το οποίο τα έξοδα συναρμολογήσεως πρέπει να διακρίνονται από το τίμημα που καταβλήθηκε πράγματι ή πρόκειται να καταβληθεί για τα εισαχθέντα εμπορεύματα, ώστε να μπορούν ενδεχομένως να εκπέσουν από τη δασμολογητέα αξία σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 4, στοιχείο α, του κανονισμού περί δασμολογητέας αξίας.
Στο σημείο αυτό πρέπει να υπενθυμιστεί ότι, κατά το άρθρο 1, παράγραφος 1, στοιχείο ζ, του κανονισμού περί δασμολογητέας αξίας, η έκφραση « η χρονική στιγμή που λαμβάνεται υπόψη για τον προσδιορισμό της δασμολογητέας αξίας » χαρακτηρίζει, όσον αφορά τα εμπορεύματα που διασαφούνται για να τεθούν άμεσα σε ελεύθερη κυκλοφορία, την ημέρα κατά την οποία οι τελωνειακές αρχές αποδέχονται τη δήλωση με την οποία ο διασαφών εκφράζει τη βούληση του να θέσει σε ελεύθερη κυκλοφορία τα εμπορεύματα αυτά.
Από το άρθρο 1, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1496/80 της Επιτροπής, της 11ης Ιουνίου 1980, περί της δηλώσεως των στοιχείων για τον προσδιορισμό της δασμολογητέας αξίας και περί παροχής των σχετικών εγγράφων ( ΕΕ ειδ. έκδ. 02/008, σ. 272 ), προκύπτει ότι η δήλωση σχετικά με τη δασμολογητέα αξία πρέπει να επισυνάπτεται στη διασάφηση περί θέσεως σε ελεύθερη κυκλοφορία που συντάσσεται για τα οικεία εμπορεύματα. Η διασάφηση αυτή πρέπει, κατά το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/695/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Ιουλίου 1979, περί εναρμονίσεως των διαδικασιών θέσεως σε ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων ( ΕΕ ειδ. έκδ. 02/007, σ. 262 ), να περιέχει τα απαραίτητα στοιχεία για την εξατομίκευση των εμπορευμάτων και για την επιβολή των εισαγωγικών δασμών. Το άρθρο 3, παράγραφος 2, της ίδιας οδηγίας διευκρινίζει εξάλλου ότι στη διασάφηση πρέπει να επισυνάπτονται όλα τα έγγραφα των οποίων η κατάθεση είναι αναγκαία για την ορθή επιβολή των εισαγωγικών δασμών.
Το άρθρο 8 της ανωτέρω οδηγίας 79/695 επιτρέπει στον διασαφούντα να προβαίνει στη διόρθωση των διασαφήσεων που έγιναν δεκτές από τις τελωνειακές αρχές, υπό τον όρο, μεταξύ άλλων, ότι η διόρθωση ζητείται πριν εκδοθεί άδεια παραλαβής του εμπορεύματος για ελεύθερη κυκλοφορία.
Κατά συνέπεια, όπως διευκρίνισε το Δικαστήριο με την απόφαση της 6ης Ιουνίου 1990,
C-11/89, Unifert (Συλλογή 1990, σ. I-2275)
, ο εισαγωγέας που παρέλειψε, στη δήλωση του σχετικά με τη δασμολογητέα αξία, να διακρίνει τα έξοδα συναρμολογήσεως από την πράγματι πληρωθείσα ή πληρωτέα τιμή δεν μπορεί να διορθώσει τη δήλωση του και επομένως και τα σχετικά με τη δασμολογητέα αξία στοιχεία μετά την έκδοση από τις τελωνειακές αρχές της άδειας παραλαβής των εμπορευμάτων για ελεύθερη κυκλοφορία, δηλαδή μετά το κρίσιμο για τον προσδιορισμό της δασμολογητέας αξίας χρονικό σημείο.
Το συμπέρασμα αυτό δεν αναιρείται από το γεγονός ότι το άρθρο 6, παράγραφος 2, της οδηγίας 79/695 προβλέπει τη δυνατότητα των τελωνειακών αρχών να αποδέχονται, κατόπιν αιτήσεως του διασαφούντος, διασάφηση που δεν περιλαμβάνει όλα τα στοιχεία που αναφέρονται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, ήστην οποία δεν έχουν επισυναφθεί ορισμένα από τα δικαιολογητικά που αναφέρονται στο άρθρο 3, παράγραφος 2.
Πρέπει να τονιστεί ότι όλες οι ελλιπείς διασαφήσεις πρέπει να προσδιορίζουν ποια στοιχεία ή ποια έγγραφα λείπουν. Πρέπει επίσης να τονιστεί ότι τα στοιχεία που προσκομίζονται εκ των υστέρων με σκοπό τη συμπλήρωση ελλιπούς διασαφήσεως πρέπει να αφορούν μόνο καταστάσεις που προϋφίσταντο ήδη της καταθέσεως της διασαφήσεως και όχι καταστάσεις που διαμορφώθηκαν μετά από το χρονικό αυτό σημείο.
Στο σημείο αυτό πρέπει να υπενθυμιστεί ότι, κατά το άρθρο 7 της οδηγίας 79/623/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 1979, για την εναρμόνιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων όσον αφορά τις τελωνειακές οφειλές (ΕΕ ειδ. έκδ. 01/004), το ύψος των εισαγωγικών δασμών που επιβάλλεται σε ένα εμπόρευμα καθορίζεται βάσει των στοιχείων δασμοφορολογήσεως που αφορούν το εν λόγω εμπόρευμα κατά τον χρόνο γενέσεως της σχετικής τελωνειακής οφειλής. Κατά τα άρθρα 2, παράγραφος 1, στοιχείο α, και 3, στοιχείο α, της ίδιας οδηγίας, η τελωνειακή οφειλή γεννάται, στην περίπτωση των εμπορευμάτων που τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία, κατά το χρονικό σημείο κατά το οποίο οι αρμόδιες αρχές αποδέχονται τη διασάφηση για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία, δηλαδή κατά το χρονικό σημείο που λαμβάνεται υπόψη για τον προσδιορισμό της δασμολογητέας αξίας.
Αντιθέτως προς ό,τι υποστηρίζει η BBC, ο κανονισμός (ΕΟΚ) 1430/79 του Συμβουλίου, της 2ας Ιουλίου 1979, περί της επιστροφής ως αχρεωστήτως εισπραχθέντων ή της διαγραφής χρέους εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών ( ΕΕ ειδ. έκδ. 11/015, σ. 162), δεν ασκεί επιρροή επί του προκειμένου ζητήματος. Το άρθρο 2 του κανονισμού αυτού προβλέπει την επιστροφή ως αχρεωστήτως εισπραχθέντων ή τη διαγραφή χρέους εισαγωγικών δασμών, εφόσον αποδεικνύεται ότι το βεβαιωθέν ποσό των δασμών αυτών υπερβαίνει για κάποιο λόγο το ποσό που έπρεπε νομίμως να εισπραχθεί.
Το ύψος των εισαγωγικών δασμών καθορίζεται βάσει της δασμολογητέας αξίας, η οποία προσδιορίζεται σύμφωνα με τον κανονισμό περί δασμολογητέας αξίας. Αν ο εισαγωγέας δεν είναι σε θέση να αποδείξει ότι ορισμένα στοιχεία δεν πρέπει να ληφθούν υπόψη κατά τον υπολογισμό της δασμολογητέας
αξίας
σύμφωνα με τις κοινοτικές διατάξεις, το ποσό των εισπραχθέντων δασμών δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να θεωρηθεί ότι υπερβαίνει το νομίμως οφειλόμενο.
Συνεπώς, στο δεύτερο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι, για να αποκλείονται τα έξοδα συναρμολογήσεως από τη δασμολογητέα αξία σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 4, στοιχείο α, του κανονισμού περί δασμολογητέας αξίας, πρέπει στη δήλωση περί της δασμολογητέας αξίας να γίνεται διάκριση μεταξύ των εξόδων αυτών και του τιμήματος που καταβλήθηκε πράγματι ή πρόκειται να καταβληθεί για τα εμπορεύματα. Κατά το άρθρο 8 της οδηγίας 79/695/ΕΟΚ, η δήλωση αυτή δεν μπορεί να διορθωθεί μετά το κρίσιμο για τον προσδιορισμό της δασμολογητέας αξίας χρονικό σημείο, δηλαδή μετά την έκδοση της άδειας παραλαβής των εμπορευμάτων προκειμένου να τεθούν σε ελεύθερη κυκλοφορία.
Επί των δικαστικών εξόδων
Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η Κυβέρνηση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που κατέθεσαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, δεν αποδίδονται. Δεδομένου ότι η διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ' αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων.

Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πρώτο τμήμα),
κρίνοντας επί των ερωτημάτων που του υπέβαλε με Διάταξη της 13ης Φεβρουαρίου 1989 το Bundesfinanzhof, αποφαίνεται:

1)
Το 1982 το άρθρο 3 του κανονισμού ( ΕΟΚ ) 1224/80 του Συμβουλίου, της 28ης Μαΐου 1980, περί της δασμολογητέας αξίας των εμπορευμάτων, έπρεπε να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η συναλλακτική αξία των υποθεμάτων πληροφορικής, τα οποία κατά την εισαγωγή τους έφεραν λογισμικό και για τα οποία αναγραφόταν στο τιμολόγιο που είχε εκδώσει ο προμηθευτής προς τον διασαφούντα ενιαία τιμή, ήταν ίση προς την τιμή αυτή του τιμολογίου.

2)
Για να αποκλείονται τα έξοδα συναρμολογήσεως από τη δασμολογητέα αξία σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 4, στοιχείο α, του κανονισμού περί δασμολογητέας αξίας, πρέπει στη δήλωση περί της δασμολογητέας αξίας να γίνεται διάκριση μεταξύ των εξόδων αυτών και του τιμήματος που καταβλήθηκε πράγματι ή πρόκειται να καταβληθεί για τα εμπορεύματα. Κατά το άρθρο 8 της οδηγίας 79/695/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Ιουλίου 1979, περί εναρμονίσεως των διαδικασιών θέσεως σε ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων, η δήλωση αυτή δεν μπορεί να διορθωθεί μετά το κρίσιμο για τον προσδιορισμό της δασμολογητέας αξίας χρονικό σημείο, δηλαδή μετά την έκδοση της άδειας παραλαβής των εμπορευμάτων προκειμένου να τεθούν σε ελεύθερη κυκλοφορία.

Rodríguez Iglesias
Slynn
Joliét
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 18 Απριλίου 1991.
Ο Γραμματέας
J.-G. Giraud
Ο Πρόεδρος του πρώτου τμήματος
G. C Rodríguez Iglesias
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.