CELEX: 62003TJ0055
Ambtenaren
Beroep tot schadevergoeding

1.
. Ambtenaren – Beroep – Beroep tegen besluit van jury van vergelijkend onderzoek houdende uitsluiting van vergelijkend onderzoek
– Mogelijkheid om met beroep op onregelmatigheid van aankondiging van vergelijkend onderzoek op te komen tegen uitsluiting
van vergelijkend onderzoek – Voorwaarden
(Ambtenarenstatuut, art. 91)
2.
Ambtenaren – Aanwerving – Aanwervingprocedure – Beoordelingsvrijheid van administratie – Rechterlijke toetsing – Grenzen
3.
Ambtenaren – Vergelijkend onderzoek – Organisatie – Toelatingsvoorwaarden en modaliteiten – Beoordelingsvrijheid van tot aanstelling
bevoegd gezag – Vaststelling van leeftijdsgrens – Toelaatbaarheid
(Ambtenarenstatuut, art. 27, eerste alinea, en 29, lid 1; bijlage III, art. 1, lid 1, sub g)
4.
Gemeenschapsrecht – Fundamentele rechten – Handvest van grondrechten van Europese Unie – Draagwijdte
5.
Ambtenaren – Aanwerving – Algemeen non-discriminatiebeginsel – Vaststelling van leeftijdsgrens – Toelaatbaarheid gelet op
legitieme doelstellingen
(Richtlijn 2000/78 van de Raad)
6.
Ambtenaren – Vergelijkend onderzoek – Niet-toelating tot vergelijkend onderzoek – Onmogelijkheid, voor betrokkenen, om zich
op voorwaarden voor toelating tot andere vergelijkende onderzoeken te beroepen
1.     Een kandidaat voor een vergelijkend onderzoek kan tot staving van een beroep tegen een besluit van een jury van een vergelijkend
onderzoek om hem niet toe te laten tot het vergelijkend onderzoek middelen aanvoeren ontleend aan de vermeende onregelmatigheid
van de aankondiging van vergelijkend onderzoek die zelf niet tijdig is aangevochten, wanneer er een nauw verband bestaat tussen
de betrokken middelen en het bestreden besluit.
(cf. punten 45 en 47)
Referentie: Gerecht 16 september 1993, Noonan/Commissie, T‑60/92, Jurispr. blz. II‑911, bevestigd bij Hof 11 augustus 1995,
Commissie/Noonan, C‑448/93 P, Jurispr. blz. I‑2321
2.     De omvang van de controle van het Gerecht op besluiten in aanwervingsprocedures is, rekening houdend met de beoordelingsvrijheid
van het tot aanstelling bevoegd gezag, beperkt tot een onderzoek naar de regelmatigheid van de door de administratie gebruikte
procedures, een verificatie van de juistheid van de feiten waarop de administratie haar besluit heeft gebaseerd, alsmede een
onderzoek naar de vraag of het besluit van de administratie niet gebrekkig is wegens kennelijk onjuiste beoordeling, dwaling
ten aanzien van het recht en misbruik van bevoegdheid.
(cf. punt 59)
Referentie: Gerecht 20 maart 1991, Perez-Mínguez Casariego/Commissie, T‑1/90, Jurispr. blz. II‑143, punt 56
3.     Uit artikel 1, lid 1, sub g, van bijlage III bij het Statuut volgt dat het Statuut de gemeenschapsinstellingen toestaat om
in hun aanwervingprocedures zowel een leeftijdsgrens in de aankondigingen van vergelijkend onderzoek vast te stellen als de
verhoging ervan voor personeelsleden die ten minste één jaar in dienst van de instelling zijn. Het Statuut verbiedt het stellen
van een leeftijdsgrens dus niet, maar verleent juist een bevoegdheid, waarvan het gebruik afhangt van de discretionaire bevoegdheid
van elke instelling.
Het Statuut verleent de instellingen ter zake van de organisatie van vergelijkende onderzoeken een ruime beoordelingsvrijheid.
Onverminderd de inachtneming van de bepalingen van het Statuut, en inzonderheid de artikelen 27, eerste alinea, en 29, lid 1,
ervan, beschikt het tot aanstelling bevoegd gezag over een ruime beoordelingsvrijheid om de voor de te vervullen ambten vereiste
geschiktheidscriteria vast te stellen en om met inachtneming van deze criteria en in het belang van de dienst te bepalen,
onder welke voorwaarden en op welke wijze een vergelijkend onderzoek dient te worden georganiseerd.
Artikel 27 van het Statuut stelt niet als één van de voorwaarden waaraan communautaire selectieprocedures moeten voldoen dat
de aangeworven personen zonder onderscheid naar leeftijd worden geselecteerd. Artikel 29, lid 1, van het Statuut, dat bepaalt
op welke wijze in vacatures moet worden voorzien, bevat evenmin een dergelijke verplichting.
Het gebruik van de beoordelingsvrijheid waarover de instellingen ter zake van de organisatie van vergelijkend onderzoeken,
en inzonderheid ter zake van de vaststelling van een leeftijdsgrens als bijzondere toelatingsvoorwaarde voor het vergelijkend
onderzoek, beschikken, is verenigbaar met de bepalingen van artikel 27, eerste alinea, en artikel 29, lid 1, van het Statuut.
(cf. punten 78 en 80‑84)
Referentie: Hof 16 oktober 1975, Deboeck/Commissie, 90/74, Jurispr. blz. 1123, punt 29; Gerecht 16 oktober 1990, Gallone/Raad,
T‑132/89, Jurispr. blz. II‑549, punt 27; Gerecht 8 november 1990, Bataille e.a./Parlement, T‑56/89, Jurispr. blz. II‑597,
punt 42; Gerecht 21 november 2000, Carrasco Benítez/Commissie, T‑214/99, JurAmbt. blz. I‑A‑257 en II‑1169, punt 52
4.     In het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn de fundamentele rechten van de Europese Unie opgenomen teneinde
de bescherming van de rechten van burgers van de Gemeenschap te waarborgen. Ofschoon de gemeenschapsrechter het Handvest meermaals
heeft aangemerkt als inspiratiebron voor de erkenning en de bescherming van de rechten van burgers en als referentiepunt voor
de door de communautaire rechtsorde gewaarborgde rechten, neemt dit niet weg dat het thans, dat wil zeggen in oktober 2004,
om een verklaring gaat die geen dwingende rechtskracht heeft.
(cf. punten 87 en 88)
Referentie: Gerecht 15 januari 2003, Philip Morris International e.a./Commissie, T‑377/00, T‑379/00, T‑380/00, T‑260/01 en
T‑272/01, Jurispr. blz. II‑1, punt 122
5.     Met de vaststelling van leeftijdsgrenzen in haar aanwervingprocedures beoogt de Commissie loopbaanperspectieven te bieden
zowel aan ambtenaren die een lange loopbaan binnen die instelling zullen hebben als aan ambtenaren die op latere leeftijd
worden aangeworven, en ervoor te zorgen dat de ambtenaren hun werkzaamheid gedurende een minimumtijd uitoefenen, in verband
met de door het Statuut vastgestelde pensioenrechten, dat wil zeggen met het oog op het behoud van het financiële evenwicht
van de communautaire pensioenfondsen. Gelet op die doelstellingen, is die vaststelling redelijk en evenredig. De Commissie
kan daarom geen schending worden verweten van het algemene non-discriminatiebeginsel noch van richtlijn 2000/78 tot instelling
van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep.
(cf. punten 95‑100)
Referentie: Gerecht 2 maart 2004, Di Marzio/Commissie, T‑14/03, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie, punt 83
6.     Op maatregelen die een instelling ten behoeve van een bepaalde groep van personen treft, maar waartoe elke statutaire verplichting
ontbreekt, kunnen ambtenaren van een andere instelling niet een beroep doen tot staving van een middel ontleend aan schending
van het beginsel van gelijke behandeling.
Bovendien kan een kandidaat die niet tot een bepaald vergelijkend onderzoek is toegelaten zich niet met succes beroepen op
de voorwaarden voor toelating tot andere vergelijkende onderzoeken, die anders en met andere doelstellingen zijn georganiseerd.
(cf. punten 110 en 112)
Referentie: Hof 18 januari 1990, Maurissen en Union syndicale/Rekenkamer, C‑193/87 en C‑194/87, Jurispr. blz. I‑95, punten 26
en 27; Gerecht 3 maart 1994, Cortes Jiménez e.a./Commissie, T‑82/92, JurAmbt. blz. I‑A‑69 en II‑237, punt 44; Gerecht 6 november
1997, Wolf/Commissie, T‑101/96, JurAmbt. blz. I‑A‑351 en II‑949