CELEX: 61990CJ0328
Παράβαση
Μη εκτέλεση αποφάσεων αναγνωριζουσών παράβαση

Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 23 Οκτωβρίου 1990, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΟΚ, προσφυγή που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Ελληνική Δημοκρατία, παραλείποντας να λάβει τα αναγκαία μέτρα προς εκτέλεση τόσο της αποφάσεως της 15ης Μαρτίου 1988,
147/86, Επιτροπή κατά Ελλάδος (Συλλογή 1988, σ. 1637 )
, με την οποία το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι:
« 1)
Η Ελληνική Δημοκρατία, απαγορεύοντας στους υπηκόους των άλλων κρατών μελών την ίδρυση φροντιστηρίων και ιδιωτικών σχολών μουσικής και χορού και την παροχή κατ' οίκον διδασκαλίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 52 και 59 της Συνθήκης.
2)
Η Ελληνική Δημοκρατία, απαγορεύοντας στους υπηκόους των άλλων κρατών μελών που απασχολούνται ήδη στην Ελλάδα και στα μέλη των οικογενειών τους ή περιορίζοντας τους τη δυνατότητα να προσλαμβάνονται ως διευθυντές και διδακτικό προσωπικό σε φροντιστήρια και σε ιδιωτικές σχολές μουσικής και χορού, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 48 της Συνθήκης. »,
όσο και της αποφάσεως της 14ης Ιουλίου 1988,
38/87, Επιτροπή κατά Ελλάδος ( Συλλογή 1988, σ. 4415 )
, με την οποία το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι:
« 1)
Η Ελληνική Δημοκρατία, διατηρώντας σε ισχύ διατάξεις που δεν θεσπίζουν ρητά το δικαίωμα των υπηκόων των άλλων κρατών μελών να εγγράφονται στο Τεχνικό Επιμελητήριο ως τακτικά μέλη, ενώ η εγγραφή υπ' αυτή την ιδιότητα αποτελεί προϋπόθεση της προσβάσεως στα επαγγέλματα του αρχιτέκτονα, του πολιτικού μηχανικού και του τοπογράφου και της ασκήσεώς τους στην Ελληνική Δημοκρατία τις οποίες και διευκολύνει, παρέβη τις διατάξεις που υπέχει από τα άρθρα 52 και 59 της Συνθήκης ΕΟΚ.. »,
παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 171 της Συνθήκης ΕΟΚ.
Επειδή δεν έλαβε καμιά πληροφορία σχετικά με τα μέτρα που όφειλε να θεσπίσει η Ελληνική Δημοκρατία σε εκτέλεση των προαναφερθεισων αποφάσεων του Δικαστηρίου, η Επιτροπή κίνησε την προβλεπόμενη στο άρθρο 169 της Συνθήκης διαδικασία, μετά την περάτωση της οποίας άσκησε την παρούσα προσφυγή λόγω παραβάσεως.
Στην έκθεση ακροατηρίου αναπτύσσονται διεξοδικώς τα πραγματικά περιστατικά, η εξέλιξη της διαδικασίας καθώς και οι ισχυρισμοί και τα επιχειρήματα των διαδίκων. Τα στοιχεία αυτά της δικογραφίας δεν επαναλαμβάνονται κατωτέρω, παρά μόνο καθόσον απαιτείται για τη συλλογιστική του Δικαστηρίου.
Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι, επειδή η Ελληνική Δημοκρατία δεν έχει ακόμη τροποποιήσει τις νομοθετικές διατάξεις της, ώστε να τις προσαρμόσει προς τις προαναφερθείσες δύο αποφάσεις της 15ης Μαρτίου και 14ης Ιουλίου 1988, παρέβη την προβλεπόμενη στο άρθρο 171 της Συνθήκης υποχρέωση λήψεως των αναγκαίων μέτρων που συνεπάγεται η εκτέλεση αποφάσεων του Δικαστηρίου.
Η Ελληνική Δημοκρατία περιορίζεται στο να εξηγήσει ότι οι πράξεις περί τροποποιήσεως των εθνικών διατάξεων που είναι αναγκαίες για την εκτέλεση των δύο αποφάσεων του Δικαστηρίου βρίσκονται στο στάδιο της επεξεργασίας και πρόκειται να δημοσιευθούν προσεχώς.
Πρέπει να τονιστεί ότι, μολονότι το άρθρο 171 της Συνθήκης δεν ορίζει την προθεσμία εντός της οποίας πρέπει να εκτελεστεί απόφαση του Δικαστηρίου, το συμφέρον που συνδέεται με την άμεση και ομοιόμορφη εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου απαιτεί η εκτέλεση αυτή να αρχίσει αμέσως και να λήξει εντός των συντομότερων δυνατών προθεσμιών ( βλ. απόφαση της 13ης Ιουλίου 1988,
169/87, Επιτροπή κατά Γαλλίας, Συλλογή 1988, σ. 4093, σκέψη 14
).
Κατόπιν αυτού, διαπιστώνεται η παράβαση όπως προκύπτει από τα αιτήματα της προσφυγής της Επιτροπής.
Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα. Δεδομένου ότι η Ελληνική Δημοκρατία ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.

Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
αποφαίνεται:

1)
Η Ελληνική Δημοκρατία, παραλείποντας να λάβει τα αναγκαία μέτρα προς εκτέλεση
—
τόσο της αποφάσεως της 15ης Μαρτίου 1988,
147/86, Επιτροπή κατά Ελλάδος ( Συλλογή 1988, σ. 1637 )
, με την οποία το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι:
«1)
Η Ελληνική Δημοκρατία, απαγορεύοντας στους υπηκόους των άλλων κρατών μελών την Ιδρυση φροντιστηρίων και ιδιωτικών σχολών μουσικής και χορού και την παροχή κατ' οίκον διδασκαλίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 52 και 59 της Συνθήκης.
2)
Η Ελληνική Δημοκρατία, απαγορεύοντας στους υπηκόους των άλλων κρατών μελών που απασχολούνται ήδη στην Ελλάδα και στα μέλη των οικογενειών τους ή περιορίζοντας τους τη δυνατότητα να προσλαμβάνονται ως διευθυντές και διδακτικό προσωπικό σε φροντιστήρια και σε ιδιωτικές σχολές μουσικής και χορού, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 48 της Συνθήκης. »,
—
όσο και της αποφάσεως της 14ης Ιουλίου 1988,
38/87, Επιτροπή κατά Ελλάδος ( Συλλογή 1988, σ. 4415 )
, με την οποία το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι:
«1)
Η Ελληνική Δημοκρατία, διατηρώντας σε ισχύ διατάξεις που δεν θεσπίζουν ρητά το δικαίωμα των υπηκόων των άλλων κρατών μελών να εγγράφονται στο Τεχνικό Επιμελητήριο ως τακτικά μέλη, ενώ η εγγραφή υπ' αυτή την ιδιότητα αποτελεί προϋπόθεση της προσβάσεως στα επαγγέλματα του αρχιτέκτονα, του πολιτικού μηχανικού και του τοπογράφου και της ασκήσεως τους στην Ελληνική Δημοκρατία τις οποίες και διευκολύνει, παρέβη τις διατάξεις που υπέχει από τα άρθρα 52 και 59 της Συνθήκης ΕΟΚ. »,
παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 171 της Συνθήκης ΕΟΚ.

2)
Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.

Due
Joliet
Grévisse
Kapteyn
Κακούρης
Moitinho de Almeida
Rodriguez Iglesias
Diez de Velasco
Zuleeg
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 30 Ιανουαρίου 1992.
Ο Γραμματέας
J.-G. Giraud
Ο Πρόεδρος
Ο. Due
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική.