CELEX: 61994CJ0055
Οδηγία 77/249/ΕΟΚ
Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών -Δικηγόροι
Δυνατότητα ιδρύσεως δικηγορικού γραφείου
Άρθρα 52 και 59 της Συνθήκης ΕΚ

για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
40 Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η Ιταλική, Ελληνική, Ισπανική, Γαλλική Κυβέρνηση, η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου, καθώς και η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, οι οποίες κατέθεσαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, δεν αποδίδονται. Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ' αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
κρίνοντας επί των ερωτημάτων που του υπέβαλε με διάταξη της 16ης Δεκεμβρίου 1993 το Consiglio Nazionale Forense, αποφαίνεται:
1) Ο προσωρινός χαρακτήρας της παροχής υπηρεσιών που προβλέπεται από το άρθρο 60, τρίτο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΚ πρέπει να εκτιμηθεί σε σχέση με τη διάρκειά του, τη συχνότητά του, την περιοδικότητά του και τη συνέχειά του.
2) Ο παρέχων την υπηρεσία, υπό την έννοια της Συνθήκης, μπορεί να διαθέτει, εντός του κράτους μέλους υποδοχής, την απαραίτητη υποδομή για την εκπλήρωση της παροχής υπηρεσιών.
3) Υπήκοος κράτους μέλους ο οποίος, κατά σταθερό και συνεχή τρόπο, ασκεί επαγγελματική δραστηριότητα σε άλλο κράτος μέλος όπου, με βάση την επαγγελματική του κατοικία, απευθύνεται, μεταξύ άλλων, στους υπηκόους του κράτους αυτού, υπάγεται στις διατάξεις του κεφαλαίου που αφορά το δικαίωμα εγκαταστάσεως και όχι αυτού που αφορά τις υπηρεσίες.
4) Η δυνατότητα για υπήκοο κράτους μέλους να ασκεί το δικαίωμά του εγκαταστάσεως και οι προϋποθέσεις της ασκήσεώς του πρέπει να εκτιμώνται σε σχέση με τις δραστηριότητες που σκοπεί να ασκήσει στην επικράτεια του κράτους μέλους υποδοχής.
5) Όταν η ανάληψη συγκεκριμένης δραστηριότητας δεν εξαρτάται από καμιά κανονιστική ρύθμιση στο κράτος υποδοχής, ο υπήκοος κάθε άλλου κράτους μέλους έχει δικαίωμα να εγκατασταθεί στην επικράτεια του πρώτου κράτους και να ασκεί εκεί τη δραστηριότητα αυτή. Αντιθέτως, όταν η ανάληψη ή η άσκηση συγκεκριμένης δραστηριότητας εξαρτάται στο κράτος μέλος υποδοχής από ορισμένες προϋποθέσεις, ο υπήκοος άλλου κράτους μέλους που σκοπεί να ασκήσει τη δραστηριότητα αυτή πρέπει κατ' αρχήν να πληροί τις προϋποθέσεις αυτές.
6) Τα εθνικά μέτρα που ενδέχεται να παρακωλύσουν ή να καταστήσουν λιγότερο ελκυστική την άσκηση των θεμελιωδών ελευθεριών που εξασφαλίζει η Συνθήκη πρέπει να πληρούν τέσσερις προϋποθέσεις: να εφαρμόζονται κατά τρόπο μη δημιουργούντα διακρίσεις, να δικαιολογούνται από επιτακτικούς λόγους γενικού συμφέροντος, να είναι κατάλληλα για την επίτευξη του επιδιωκομένου σκοπού και να μην είναι δεσμευτικά πέραν του βαθμού που είναι αναγκαίος για την επίτευξη του σκοπού αυτού.
7) Τα κράτη μέλη πρέπει να λαμβάνουν υπόψη την ισοτιμία των διπλωμάτων και, αναλόγως της περιπτώσεως, να προβαίνουν σε συγκριτική εξέταση των γνώσεων και προσόντων που απαιτούνται από τις εθνικές τους διατάξεις και αυτών του ενδιαφερομένου.