CELEX: 62003CJ0199
Προσφυγή ακυρώσεως
Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο
Μείωση κοινοτικής χρηματοδοτικής συνδρομής
Πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως
Αναλογικότητα
Ασφάλεια δικαίου
Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη

δεν παραβιάζει, συνεπώς, την αρχή της αναλογικότητας.
57     Επιβάλλεται η υπόμνηση ότι, στο πλαίσιο των διαρθρωτικών ταμείων, νομική βάση όλων των αξιώσεων της Επιτροπής περί αποδόσεως
αποτελεί το άρθρο 24, παράγραφος 2, του κανονισμού 4253/88 (απόφαση της 24ης Ιανουαρίου 2002, C-500/99 Ρ, Conserve Italia
κατά Επιτροπής, Συλλογή 2002, σ. Ι-867, σκέψη 88).
58     Ειδικότερα, η εν λόγω διάταξη επιτρέπει στην Επιτροπή να μειώσει τη χρηματοδοτική συνδρομή, όταν από την εξέταση της συγκεκριμένης
περιπτώσεως προκύπτει ότι, λόγω της παρατυπίας, η συνδρομή αυτή είναι εν μέρει αδικαιολόγητη.
59     Εν προκειμένω, είναι σαφές ότι, με την προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή μείωσε τη χρηματοδοτική συνδρομή του ΕΚΤ κατά το
ποσό που αντιστοιχούσε στις διαπιστωθείσες παρατυπίες, αποκλειστικά προς τον σκοπό αποκλεισμού από την κοινοτική συγχρηματοδότηση
δαπανών παράνομων ή αδικαιολόγητων.
60     Επομένως, η κατ’ αυτόν τον τρόπο πραγματοποιηθείσα μείωση είναι σύμφωνη με την αρχή της αναλογικότητας.
61     Συνεπώς, ο τρίτος λόγος ακυρώσεως που προβάλλει η Ιρλανδία πρέπει να κριθεί αβάσιμος.

Επί του τετάρτου λόγου ακυρώσεως, που αντλείται από παραβίαση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και
της αρχής της ασφάλειας δικαίου
62     Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως, η Ιρλανδία υποστηρίζει ότι η Επιτροπή, ζητώντας από τις ιρλανδικές αρχές, κατά την επικοινωνία
που είχε με αυτές μετά τους επιτόπιους ελέγχους των υπηρεσιών της, να προβούν στον έλεγχο και τη διόρθωση των αιτήσεων συγχρηματοδοτήσεως,
δημιούργησε στις ιρλανδικές αρχές δικαιολογημένη εμπιστοσύνη ως προς το γεγονός ότι η Επιτροπή θα ελάμβανε υπόψη τις διορθωμένες
αιτήσεις συγχρηματοδοτήσεως. Κατά την Ιρλανδική Κυβέρνηση, η δικαιολογημένη αυτή εμπιστοσύνη ενισχύθηκε, εξάλλου, από το γεγονός
ότι, κατά την προηγούμενη πρακτική της, η Επιτροπή είχε επιτρέψει την αναθεώρηση τέτοιων αιτήσεων σε περιπτώσεις κατά τις
οποίες είχαν εντοπιστεί μη επιλέξιμες δαπάνες.
63     Επιπλέον, η Ιρλανδία εκτιμά ότι η Επιτροπή, διαψεύδοντας αυτές τις προσδοκίες και θεμελιώνοντας την απόφασή της σε κανόνες
ασαφείς ή μη προβλεπόμενους από την ισχύουσα κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών νομοθεσία, παραβίασε επίσης την αρχή
της ασφάλειας δικαίου.
64     Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι, λαμβανομένων υπόψη των διαπιστωθεισών παρατυπιών, οι ιρλανδικές αρχές δεν μπορούσαν να διατηρούν
δικαιολογημένη εμπιστοσύνη ως προς τη χορήγηση της ζητηθείσας συγχρηματοδοτήσεως. Συγκεκριμένα, αφενός, η δικαιολογημένη εμπιστοσύνη
που ο δικαιούχος συνδρομής μπορεί να έχει ως προς τη χορήγηση της ενισχύσεως απόλλυται με την εκ μέρους του διάπραξη παρατυπίας.
Αφετέρου, κανένα στοιχείο δεν επιτρέπει να συναχθεί ότι οι ιρλανδικές αρχές είχαν λάβει τη διαβεβαίωση ότι στις αιτήσεις συγχρηματοδοτήσεως
δεν είχαν εντοπιστεί παρατυπίες ή ότι οι παρατυπίες αυτές δεν θα συνεπάγονταν μείωση της χρηματοδοτικής συνδρομής του ΕΚΤ.
65     Η Επιτροπή εκτιμά ότι η αρχή της ασφάλειας δικαίου τηρήθηκε, καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση εφάρμοσε απλώς την ισχύουσα κατά
τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών νομοθεσία, κατά την οποία η απόδοση των αχρεωστήτως καταβληθέντων από το ΕΚΤ ποσών
μπορεί να απαιτηθεί όταν αποδεικνύεται η ύπαρξη παρατυπίας.
66     Εν προκειμένω, από κανένα στοιχείο της δικογραφίας δεν προκύπτει ότι η Επιτροπή παρέσχε στην Ιρλανδία συγκεκριμένες διαβεβαιώσεις
ικανές να δημιουργήσουν στον εν λόγω κράτος μέλος βάσιμες προσδοκίες ότι η Επιτροπή θα ελάμβανε υπόψη τις διορθωμένες αιτήσεις
συγχρηματοδοτήσεως και ότι δεν θα προέβαινε σε σχετική με τις διαπιστωθείσες παρατυπίες μείωση της χρηματοδοτικής συνδρομής.
67     Επομένως, δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι, με την έκδοση της προσβαλλόμενης αποφάσεως, η Επιτροπή παραβίασε την αρχή της δικαιολογημένης
εμπιστοσύνης.
68     Εξάλλου, κατά πάγια νομολογία, το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν προέβη στην οφειλόμενη διόρθωση σε προηγούμενο οικονομικό έτος,
αλλά ανέχθηκε παρατυπίες για λόγους επιεικείας, δεν παρέχει στο οικείο κράτος μέλος το δικαίωμα να απαιτεί, βάσει της αρχής
της ασφαλείας δικαίου ή της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, την ίδια συμπεριφορά για τις παρατυπίες
του επόμενου οικονομικού έτους (βλ. προπαρατεθείσες αποφάσεις της 6ης Οκτωβρίου 1993, Ιταλία κατά Επιτροπής, σκέψη 67, και
Γερμανία κατά Επιτροπής, σκέψη 12, και απόφαση της 6ης Δεκεμβρίου 2001, C-373/99, Ελλάδα κατά Επιτροπής, Συλλογή 2001, σ.
Ι-9619, σκέψη 56).
69     Ομοίως, δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι με την προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάσθηκε η αρχή της ασφάλειας δικαίου, η οποία προϋποθέτει
ότι οι σχετικοί κανόνες δικαίου είναι σαφείς και ακριβείς και σκοπεί στην εξασφάλιση του προβλέψιμου των καταστάσεων και των
εννόμων σχέσεων που διέπει το κοινοτικό δίκαιο (απόφαση της 15ης Φεβρουαρίου 1996, , Duff κ.λπ., Συλλογή 1996, σ. I-569, σκέψη 20), καθόσον η ισχύουσα κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών νομοθεσία
παρείχε στην Επιτροπή τη δυνατότητα να μειώσει τη χρηματοδοτική συνδρομή σε περίπτωση διαπιστώσεως παρατυπίας.
70     Συνεπώς, ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως που προβάλλει η Ιρλανδία δεν είναι βάσιμος.
71     Κατόπιν των προεκτεθέντων, επιβάλλεται η απόρριψη της προσφυγής στο σύνολό της.

Επί των δικαστικών εξόδων
72     Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον
υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η Επιτροπή ζήτησε την καταδίκη της Ιρλανδίας και η Ιρλανδία
ηττήθηκε, πρέπει αυτή να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) αποφασίζει:
1)
Απορρίπτει την προσφυγή.
2)
Καταδικάζει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.
(υπογραφές)
*
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.