CELEX: 62005TJ0006
Κοινοτικό σήμα
Διαδικασία ανακοπής
Αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού σήματος FIRST DEFENSE AEROSOL PEPPER PROJECTOR
Σχετικός λόγος απαραδέκτου
Άρθρο 8, παράγραφος 3, του κανονισμού ΕΚ 40/94
Συγκατάθεση του δικαιούχου του σήματος

αναγνωρίζει την κακή πίστη με την οποία ενήργησε η προσφεύγουσα. Για τον λόγο αυτό η προσφεύγουσα, δεδομένου ότι σιώπησε
ηθελημένα έναντι της παρεμβαίνουσας, έχασε τη δυνατότητα να ισχυριστεί ότι κατέθεσε την αίτηση με τη συγκατάθεση του δικαιούχου.
Εν πάση περιπτώσει, η ανακοπή που άσκησε η παρεμβαίνουσα αποδεικνύει ότι ουδόλως δέχεται την αίτηση καταχωρίσεως που υπέβαλε
η προσφεύγουσα.
36     Κατά συνέπεια, το ΓΕΕΑ φρονεί ότι το Πρωτοδικείο πρέπει να απορρίψει την υπό κρίση προσφυγή αν θεωρεί σκόπιμο να διατηρήσει
τη λύση της προσβαλλομένης αποφάσεως με άλλη συλλογιστική ή, αν δεν θεωρεί ότι πρέπει να το πράξει, να δεχθεί την προσφυγή
μόνο για τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως και να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
37     Η παρεμβαίνουσα υπενθυμίζει εξάλλου ότι η προσφεύγουσα οφείλει να αποδείξει την ύπαρξη έγκυρης συγκατάθεσης του δικαιούχου
του σήματος. Εξάλλου, η παρεμβαίνουσα παρατηρεί ότι το Πρωτοδικείο δεν πρέπει να λάβει υπόψη τη δήλωση της 1ης Ιουνίου 1996,
διότι η προσφεύγουσα δεν προσκόμισε μετάφρασή της στα αγγλικά που είναι εν προκειμένω η γλώσσα διαδικασίας που επελέγη ενώπιον
του ΓΕΕΑ, παρά μόνο στο πλαίσιο της υπό κρίση προσφυγής. Κατά τον κανονισμό 40/94, όμως, και τον εκτελεστικό κανονισμό, αν
η απόδειξη δεν προσκομιστεί στη γλώσσα διαδικασίας, ο διάδικος που την επικαλείται πρέπει να προσκομίσει μετάφραση στη γλώσσα
διαδικασίας. Εν πάση περιπτώσει, και παρά την παράβαση αυτή του κανονισμού 40/94, η δήλωση της 1ης Ιουνίου 1996 δεν αποδεικνύει
την ύπαρξη έγκυρης συγκατάθεσης του Oliver, τέλος δε, η προσφεύγουσα δεν προσκόμισε κανένα αποδεικτικό στοιχείο ικανό να αποδείξει
ότι η αίτηση καταχωρίσεως που υπέβαλε στηρίζεται σε βάσιμο λόγο.
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
38     Το άρθρο 8, παράγραφος 3, σκοπεί να αποτρέψει την καταστρατήγηση σήματος από τον αντιπρόσωπο του δικαιούχου του, δεδομένου
ότι ο τελευταίος μπορεί να εκμεταλλευτεί τις γνώσεις και την πείρα που απέκτησε όσο διαρκούσε η εμπορική σχέση με τον δικαιούχο
και συνεπώς να αποκομίσει αδικαιολόγητα όφελος από τις προσπάθειες και την επένδυση που πραγματοποίησε ο ίδιος ο δικαιούχος
του σήματος.
39     Εν προκειμένω, δεδομένου ότι η προσφεύγουσα δεν αμφισβήτησε ενώπιον του Πρωτοδικείου την ιδιότητά της ως αντιπροσώπου του
δικαιούχου του σήματος, πρέπει να εξεταστεί αν είχε λάβει τη συγκατάθεση του δικαιούχου του σήματος που της έδινε το δικαίωμα
να υποβάλει την αίτηση καταχωρίσεως.
40     Συγκεκριμένα, όσον αφορά την ύπαρξη σαφούς, ακριβούς και άνευ αιρέσεων συγκαταθέσεως του δικαιούχου του σήματος που δίνει
το δικαίωμα στην προσφεύγουσα να υποβάλει την επίδικη αίτηση καταχωρίσεως, υπενθυμίζεται ότι το τμήμα προσφυγών έκρινε ότι
από τη δήλωση της 1ης Ιουνίου 1996 δεν προκύπτει τέτοια συγκατάθεση.
41     Το ΓΕΕΑ υποστηρίζει με τα υπομνήματά του ότι το τμήμα προσφυγών κακώς θεώρησε ότι η δήλωση της 1ης Ιουνίου 1996 δεν περιείχε
σαφή, ακριβή και άνευ αιρέσεων συγκατάθεση. Συναφώς, υπενθυμίζεται, όσον αφορά τη δικονομική θέση του ΓΕΕΑ, ότι με την απόφαση
της 25ης Οκτωβρίου 2005, Τ-379/03, Peek & Cloppenburg κατά Επιτροπής (Cloppenburg) (που δεν έχει δημοσιευτεί ακόμη στη Συλλογή,
σκέψη 22), το Πρωτοδικείο έκρινε ότι το ΓΕΕΑ δεν υποχρεούται να υπερασπίζεται συστηματικώς κάθε προσβαλλόμενη απόφαση των
τμημάτων προσφυγών ή να ζητεί υποχρεωτικώς την απόρριψη κάθε προσφυγής στρεφομένης κατά τέτοιας αποφάσεως [απόφαση του Πρωτοδικείου
της 30ής Ιουνίου 2004, Τ-107/02, GE Betz κατά ΓΕΕΑ – Atofina Chemicals (BIOMATE), Συλλογή 2004, σ. ΙΙ-1845, σκέψη 34]. Ωστόσο,
δεν μπορεί να ζητήσει την ακύρωση είτε τη μεταρρύθμιση της αποφάσεως του τμήματος προσφυγών επί σημείου που δεν προβάλλεται
με την προσφυγή ή να προβάλει ισχυρισμούς που δεν προβάλλονται με την προσφυγή (βλ., κατ’ αυτήν την έννοια, απόφαση του Δικαστηρίου
της 12ης Οκτωβρίου 2004, C-106/03 P, Vedial κατά ΓΕΕΑ, Συλλογή 2004, σ. Ι-9573, σκέψη 34).
42     Εξ αυτού προκύπτει ότι το ΓΕΕΑ δικαιούται να αποστασιοποιηθεί από τη συλλογιστική που ακολούθησε το τμήμα προσφυγών προβάλλοντας
νομικές απόψεις διαφορετικές αυτών που διατυπώνει η προσβαλλομένη απόφαση, υπό τον όρο ότι τα επιχειρήματα που αναπτύσσει
το ΓΕΕΑ δεν εξομοιώνονται με νέους λόγους ακυρώσεως.
43     Όσον αφορά το επιχείρημα της παρεμβαίνουσας ότι το τμήμα προσφυγών δεν έπρεπε να λάβει υπόψη τη δήλωση της 1ης Ιουνίου 1996
διότι δεν ήταν μεταφρασμένη στη γλώσσα διαδικασίας, τη στιγμή που το τμήμα αυτό απέρριψε έγγραφα που είχε προσκομίσει η παρεμβαίνουσα
διότι δεν υπήρχε μετάφραση, διαπιστώνεται ότι ο αποκλεισμός των εγγράφων αυτών αποφασίστηκε κατ’ εφαρμογήν του κανόνα 17,
παράγραφος 2, του εκτελεστικού κανονισμού. Ακριβώς όμως ο κανόνας αυτός συνιστά παρέκκλιση από το γλωσσικό καθεστώς που εφαρμόζεται
γενικώς όσον αφορά την προσκόμιση και τη χρήση των εγγράφων στις διαδικασίες ενώπιον του ΓΕΕΑ, όπως αυτό περιγράφεται στον
κανόνα 96, παράγραφος 2, του κανονισμού αυτού, και κατά το οποίο, όταν τα έγγραφα αυτά δεν έχουν συνταχθεί στη γλώσσα διαδικασίας,
το ΓΕΕΑ μπορεί να ζητήσει την προσκόμιση μεταφράσεως στη γλώσσα αυτή ή, κατ’ επιλογήν του διαδίκου, σε οποιαδήποτε από τις
γλώσσες του Γραφείου εντός της προθεσμίας που τάσσει ο κανόνας 17, παράγραφος 2, του εκτελεστικού κανονισμού. Επομένως, ο
κανόνας 17, παράγραφος 2, του εκτελεστικού κανονισμού βαρύνει τον διάδικο που κινεί διαδικασία inter partes περισσότερο απ’
ό,τι, συνήθως, τους διαδίκους στις ενώπιον του ΓΕΕΑ διαδικασίες. Η διαφορά αυτή δικαιολογείται με την ανάγκη να τηρούνται
πλήρως η αρχή της εκατέρωθεν ακροάσεως και της ισότητας των όπλων στις διαδικασίες inter partes [απόφαση του Πρωτοδικείου
της 13ης Ιουνίου 2002, Τ-232/00, Chef Revival USA κατά ΓΕΕΑ – Massagué Marín (Chef), Συλλογή 2002, σ. ΙΙ-2749, σκέψη 42].
44     Όσον αφορά τη μετάφραση συμπληρωματικών εγγράφων, αυτή παραμένει στη διακριτική ευχέρεια του ΓΕΕΑ και δη σύμφωνα με τον κανόνα
96, παράγραφος 2, του εκτελεστικού κανονισμού. Εν προκειμένω, η προσφεύγουσα τήρησε την απαίτηση του κανόνα 96, παράγραφος
1, του εκτελεστικού κανονισμού, διότι κατέθεσε προσφυγή στη γερμανική και προσκόμισε μετάφραση στην αγγλική εντός της ταχθείσας
προθεσμίας (σκέψεις 11 και 14 της προσβαλλομένης αποφάσεως). Το γεγονός ότι το τμήμα προσφυγών δεν θεώρησε αναγκαίο, κατ’
εφαρμογήν του άρθρου 96, παράγραφος 2, του εκτελεστικού κανονισμού, να λάβει μετάφραση της δήλωσης της 1ης Ιουνίου 1996, δηλαδή
εγγράφου που προσαρτήθηκε στην προσφυγή, δεν συνιστά παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης, δεδομένου ότι οι παράγραφοι
1 και 2 του κανόνα 96 του εκτελεστικού κανονισμού καλύπτουν περιπτώσεις αντικειμενικά διαφορετικές.
45     Λαμβανομένου υπόψη του περιεχομένου της δηλώσεως της 1ης Ιουνίου 1996, διαπιστώνεται ότι αυτή αναφέρει ότι η εταιρία του Wyoming
παραιτείται ρητά από όλα τα δικαιώματα («expressly waives all of the rights») επί του σήματος του οποίου ζητείται η καταχώριση
για την Ευρώπη. Εξάλλου, το παράρτημα στη δήλωση της 1ης Ιουνίου 1996, του οποίου την προσκόμιση επέτρεψε το τμήμα προσφυγών,
ανέφερε σαφώς ποια σήματα καλύπτει η δήλωση αυτή.
46     Επιπλέον, υπενθυμίζεται ότι η προσφεύγουσα και η εταιρία του Wyoming τελούσαν υπό πραγματική και αποτελεσματική εμπορική σχέση
όταν έγινε η δήλωση της 1ης Ιουνίου 1996, το στοιχείο δε αυτό είναι ικανό να εξηγήσει γιατί ο προηγούμενος δικαιούχος αποφάσισε
να δώσει τη συγκατάθεση αυτή χωρίς οικονομικό αντιστάθμισμα. Εν πάση περιπτώσει, το γεγονός ότι μια τέτοια συμφωνία μπορεί
να είναι ενδεχομένως άτυπη δεν μπορεί αφ’ εαυτού να ανακινήσει το ζήτημα, όπως υπέθεσε το γραφείο προσφυγών, του κύρους της
δοθείσας συγκατάθεσης.
47     Όσον αφορά την ενδεχόμενη παράλειψη του Oliver να ενημερώσει την παρεμβαίνουσα για την ύπαρξη της δηλώσεως της 1ης Ιουνίου
1996, η παράλειψη αυτή δεν θίγει το κύρος της συγκατάθεσης που δόθηκε κατά την ημερομηνία εκείνη.
48     Συνεπώς, η συγκατάθεση που δόθηκε προς την προσφεύγουσα τον Ιούνιο του 1996 πρέπει να θεωρηθεί σαφής, ακριβής και άνευ αιρέσεων
κατά την ημερομηνία εκείνη.
49     Όσον αφορά το ζήτημα αν η συγκατάθεση εξακολουθούσε να είναι έγκυρη κατά την ημερομηνία υποβολής της αιτήσεως καταχωρίσεως,
δηλαδή στις 16 Σεπτεμβρίου 1997, διαπιστώνεται ότι η αλλαγή του δικαιούχου του σήματος επήλθε μεταξύ της ημέρας κατά την οποία
δόθηκε η συγκατάθεση και της ημέρας κατά την οποία υποβλήθηκε η αίτηση καταχωρίσεως του σήματος. Ωστόσο, διαπιστώνεται ότι
αφού το τμήμα προσφυγών θεώρησε ότι η δήλωση της 1ης Ιουνίου 1996 δεν περιείχε συγκατάθεση σαφή, ακριβή και άνευ αιρέσεων
που δίνει το δικαίωμα στην προσφεύγουσα να υποβάλει την επίδικη αίτηση καταχωρίσεως σήματος, δεν εξέτασε το ζήτημα αν η συγκατάθεση
αυτή εξακολούθησε να υπάρχει μετά την εξαγορά του ενεργητικού της εταιρίας του Wyoming. Δεδομένου ότι το ζήτημα αυτό, η επίλυση
του οποίου συνδέεται στενά με το δίκαιο που πρέπει να εφαρμοστεί στις νομικές και εμπορικές σχέσεις μεταξύ των μερών, δεν
εξετάστηκε κατά την ενώπιον του ΓΕΕΑ διαδικασία, το Πρωτοδικείο δεν μπορεί να αποφανθεί επ’ αυτού.
50     Συγκεκριμένα, το τμήμα προσφυγών όφειλε να εξετάσει βάσει του δικαίου που διέπει τις νομικές και εμπορικές σχέσεις μεταξύ
των μερών αν, και ενδεχομένως κατά πόσο, οι σχέσεις αυτές εξακολούθησαν να υπάρχουν μετά την εξαγορά του ενεργητικού της εταιρίας
του Wyoming, έτσι ώστε η παρεμβαίνουσα είχε υποκατασταθεί στα δικαιώματα και ενδεχομένως στις υποχρεώσεις του προηγουμένου
δικαιούχου του σήματος. Στο πλαίσιο αυτό όφειλε να εξετάσει ειδικότερα αν η συγκατάθεση που δόθηκε στην προσφεύγουσα την 1η
Ιουνίου 1996 εξακολούθησε να υπάρχει μετά την εξαγορά του ενεργητικού της εταιρείας του Wyoming. Αν εξακολούθησε να υπάρχει,
το εν λόγω τμήμα όφειλε να εξετάσει αν κατά τον χρόνο υποβολής της αιτήσεως καταχωρίσεως του επιδίκου σήματος η παρεμβαίνουσα
δεσμευόταν ή όχι από τη συγκατάθεση αυτή. Αν υποτεθεί ότι η παρεμβαίνουσα δεν δεσμευόταν πλέον από τη συγκατάθεση, το τμήμα
προσφυγών όφειλε τότε να εξετάσει αν η προσφεύγουσα ήταν σε θέση να επικαλεστεί βάσιμο λόγο ικανό να αντισταθμίσει την έλλειψη
συγκατάθεσης.
51     Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως πρέπει να γίνει δεκτός καθόσον το τμήμα προσφυγών αγνόησε το
κύρος της συγκατάθεσης της 1ης Ιουνίου 1996 και η προσβαλλομένη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί.

Επί των δικαστικών εξόδων
52     Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα αν έχει
διατυπώσει σχετικό αίτημα ο νικήσας διάδικος. Δεδομένου ότι το ΓΕΕΑ ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικά του έξοδα καθώς
και στα έξοδα της προσφεύγουσας, εκτός αυτών που αφορούν την παρέμβαση, σύμφωνα με το αίτημά της. Δεδομένου ότι η προσφεύγουσα
δεν ζήτησε να καταδικαστεί η παρεμβαίνουσα στα δικαστικά έξοδα, πράγμα που μπορούσε ακόμη να πράξει κατά την επ’ ακροατηρίου
συζήτηση, πρέπει να φέρει τα έξοδα τα σχετικά με την παρέμβαση.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ
αποφασίζει:
1)
Ακυρώνει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά
σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), της 8ης Νοεμβρίου 2004 (υπόθεση R 493/2002‑2).
2)
Το ΓΕΕΑ φέρει τα δικαστικά του έξοδα καθώς και τα έξοδα της προσφεύγουσας, εκτός των σχετικών με την παρέμβαση.
3)
Η προσφεύγουσα φέρει τα δικαστικά της έξοδα τα σχετικά με την παρέμβαση.
4)
Η παρεμβαίνουσα φέρει τα δικά της δικαστικά έξοδα.
Pirrung
Forwood
Παπασάββας
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 6 Σεπτεμβρίου 2006.
Ο Γραμματέας

Ο Πρόεδρος
E. Coulon

J. Pirrung
*
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.