CELEX: 62003TJ0081
Κοινοτικό σήμα
Διαδικασία ανακοπής
Αιτήσεις καταχωρίσεως των εικονιστικών κοινοτικών σημάτων VENADO με πλαίσιο, VENADO και VENADO ESPECIAL
Προγενέστερα εικονιστικά κοινοτικά σήματα που παριστάνουν, εγγεγραμμένο σε κύκλο, το κεφάλι ενός ελαφιού όπως φαίνεται από μπροστά
Σχετικός λόγος απαραδέκτου της καταχωρίσεως
Κίνδυνος συγχύσεως
Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94

στην υπόθεση T‑82/03, σημεία 24 και 30, και προσβαλλόμενη απόφαση στην υπόθεση T‑103/03, σημείο 32).
Όσον αφορά τη σύγκριση από οπτικής απόψεως, το Πρωτοδικείο σημειώνει ότι τόσο τα σήματα των οποίων ζητήθηκε η καταχώριση όσο
και το προγενέστερο σήμα έχουν εικονιστικά στοιχεία τα οποία συνίστανται, ιδίως, στην απεικόνιση, εγγεγραμμένου σε κύκλο,
του κεφαλιού ενός ελαφιού όπως φαίνεται από μπροστά. Το κοινό αυτό εικονιστικό στοιχείο έχει κυρίαρχη θέση στα συγκρουόμενα
σημεία, λόγω των χτυπητών χαρακτηριστικών του και του μεγέθους του. Η διαπίστωση αυτή δεν μπορεί να τεθεί υπό αμφισβήτηση
ούτε από το πιο αφηρημένο στυλ και το έγχρωμο του εικονιστικού αυτού στοιχείου των σημάτων των οποίων ζητήθηκε η καταχώριση
ούτε από το δαντελωτό περίγραμμα του κύκλου στον οποίο είναι εγγεγραμμένο το στοιχείο αυτό. Ασφαλώς, τα λεκτικά στοιχεία των
σημάτων των οποίων ζητήθηκε η καταχώριση, η τοποθέτηση δύο από τα σήματα αυτά σε ορθογώνιο πλαίσιο και ο μέσα σε φωτοστέφανο
σταυρός του προγενέστερου σήματος αποτελούν ορατά στοιχεία τα οποία διαφοροποιούν από οπτικής απόψεως τα συγκρουόμενα σημεία.
Ωστόσο, δεν πρόκειται για κυρίαρχα στοιχεία, αντιθέτως προς το κοινό εικονιστικό στοιχείο των σημείων αυτών, δηλαδή την απεικόνιση,
εγγεγραμμένου σε κύκλου, του κεφαλιού ενός ελαφιού όπως φαίνεται από μπροστά. Λαμβανομένων υπόψη όλων των στοιχείων αυτών,
το Πρωτοδικείο κρίνει, αντιθέτως προς αυτό που εκτίμησε το τμήμα προσφυγών, ότι τα συγκρουόμενα σήματα έχουν σημαντική ομοιότητα
από οπτικής απόψεως.
Εσφαλμένο είναι και το συμπέρασμα του τμήματος προσφυγών ότι τα σχετικά σήματα είναι από φωνητικής απόψεως διαφορετικά ακόμη
και για τους Ισπανούς καταναλωτές.
Συγκεκριμένα, πρέπει να σημειωθεί ότι το προγενέστερο σήμα είναι αμιγώς εικονιστικό. Τα σήματα των οποίων ζητήθηκε η καταχώριση
περιέχουν, και τα τρία, τη λέξη «venado» την οποία, χωρίς αμφιβολία, ο ισπανόφωνος καταναλωτής θα συνδέσει από φωνητικής απόψεως
με το εικονιστικό μέρος των σημάτων αυτών. Ως εκ της σημασίας της, η λέξη αυτή θα μπορέσει να συνδεθεί, από τον ίδιο καταναλωτή,
και με το προγενέστερο σήμα ή να χρησιμοποιηθεί και για να το προσδιορίσει, καθόσον το σήμα αυτό δεν έχει λεκτικά στοιχεία.
Τα τμήματα ανακοπών συνήγαγαν, στην ουσία με την ίδια αιτιολογία, ότι στο έδαφος της Ισπανίας τα συγκρουόμενα σημεία είναι
πανομοιότυπα ή όμοια από φωνητικής απόψεως.
Στις προσβαλλόμενες αποφάσεις, το τμήμα προσφυγών απέρριψε το συμπέρασμα αυτό λαμβάνοντας υπόψη, ιδίως, την έλλειψη, στο προγενέστερο
σήμα, ενός εμφατικού λεκτικού στοιχείου που να υπάρχει στα σήματα των οποίων ζητήθηκε η καταχώριση («venado», «venado especial»).
Στις προσβαλλόμενες αποφάσεις στις υποθέσεις T‑81/03 και T‑82/03, το τμήμα προσφυγών στηρίχθηκε και σ’ ένα επιχείρημα που
η ίδια η προσφεύγουσα προέβαλε ενώπιον των τμημάτων ανακοπών, κατά το οποίο είναι πιθανότερο το προγενέστερο σήμα να εκληφθεί,
ακόμη και στην Ισπανία, ως παραπομπή στο σήμα Jägermeister και όχι σε κάποιο σήμα «ελάφι ή VENADO».
Οι εκτιμήσεις αυτές είναι αβάσιμες. Εν προκειμένω, πρέπει να υπομνησθεί ότι ο όρος «jägermeister» δεν υπάρχει στο προγενέστερο
σήμα, αλλά μόνο στο δεύτερο προγενέστερο σήμα, το οποίο η παρεμβαίνουσα δεν επικαλέστηκε προς στήριξη των ανακοπών της στις
υποθέσεις T‑81/03 και T‑82/03. Υπό τις συνθήκες αυτές, δεν υπάρχει κανένας σοβαρός λόγος για τον οποίο ο ισπανόφωνος καταναλωτής
θα μπορέσει να συσχετίσει από φωνητικής απόψεως το προγενέστερο σήμα με τον όρο «jägermeister» και όχι με τους όρους «ελάφι»
ή «venado», οι οποίοι αντιστοιχούν στο κυρίαρχο εικονιστικό στοιχείο του προγενέστερου σήματος. Τα πράγματα θα μπορούσαν να
έχουν διαφορετικά μόνον αν αποδεικνυόταν ότι το προγενέστερο σήμα χαίρει φήμης στο ισπανικό έδαφος. Η επιχειρηματολογία της
προσφεύγουσας ενώπιον των τμημάτων ανακοπών, την οποία επικαλέστηκε το τμήμα προσφυγών, είχε ακριβώς ως σκοπό να αποδειχθεί
τέτοια φήμη, ιδίως στη Γερμανία και σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, περιλαμβανομένης της Ισπανίας, και όχι να αποδειχθεί
φωνητική διαφοροποίηση των συγκρουόμενων σημάτων, όπως εσφαλμένως εξέθεσε το τμήμα προσφυγών. Πάντως, διαπιστώνεται, πρώτα,
ότι η προσφεύγουσα δεν προέβαλε κανένα στοιχείο για να αποδείξει τη φήμη του προγενέστερου σήματος σε άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής
Ενώσεως εκτός της Γερμανίας. Μετά, το τμήμα προσφυγών δεν αναγνώρισε την ύπαρξη φήμης του προγενέστερου σήματος στην Ισπανία.
Τέλος, η ίδια η προσφεύγουσα εγκατέλειψε εν τω μεταξύ των επιχείρημα αυτό, καθόσον, στα εισαγωγικά της δίκης έγγραφά της,
επικαλέστηκε μόνο τη φήμη του προγενέστερου σήματος στη Γερμανία και, κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, βεβαίωσε ότι δεν
ισχυρίζεται ότι το σήμα αυτό έχει φήμη στην Ισπανία.
Εν πάση περιπτώσει, απλώς και μόνο το γεγονός ότι ένας ισπανόφωνος καταναλωτής γνωρίζει την ονομασία Jägermeister την οποία
έχει το προϊόν της προσφεύγουσας δεν μπορεί να τον εμποδίσει να σκεφθεί το προϊόν αυτό όταν ακούει να γίνεται λόγος για ένα
ηδύποτο «venado», όρο τον οποίο θα μπορέσει να αντιληφθεί ως αναφορά στην εικόνα που περιέχεται στο προγενέστερο σήμα και
όχι ως ονομασία ενός χωριστού προϊόντος. Τούτο είναι ακόμη πιο πιθανό, καθόσον η προφορά της λέξεως «jägermeister» δεν είναι
προφανής για έναν ισπανόφωνο, οπότε, στη χώρα αυτή, είναι πιο λογικό να αναμένεται ότι η αναφορά του προϊόντος της προσφεύγουσας
θα γίνεται με περιγραφή του προγενέστερου σήματος.
Οι πιο πάνω κρίσεις δεν μπορούν να τεθούν υπό αμφισβήτηση από τον ισχυρισμό της παρεμβαίνουσας ότι ο Ισπανός καταναλωτής,
όταν θα αναφέρεται στο ζώο που εικονίζεται στο προγενέστερο σήμα, θα χρησιμοποιεί μάλλον τον όρο «ciervo», ο οποίος στην ισπανική
γλώσσα φέρεται πιο συνηθισμένος, και όχι τον όρο «venado». Ακόμη και αν υποτεθεί ότι έτσι θα έχουν τα πράγματα, η παρεμβαίνουσα
δεν αμφισβητεί ότι και ο ισπανικός όρος «venado» περιγράφει το ζώο που εικονίζεται στο προγενέστερο σήμα. Επομένως, και ο
όρος αυτός μπορεί να κάνει τον σχετικό καταναλωτή να σκεφθεί το τελευταίο σήμα.
Η προσθήκη του επιθέτου «especial» στον όρο «venado» στο σήμα του οποίου η καταχώριση ζητήθηκε στην υπόθεση T‑103/03 δεν μπορεί
να οδηγήσει σε διαφορετικό συμπέρασμα στην υπό κρίση υπόθεση. Συγκεκριμένα, είναι βέβαιο ότι ο Ισπανός καταναλωτής θα θεωρήσει
το επίθετο αυτό ως δευτερεύον και παρακολουθηματικό στοιχείο. Αφενός, εμφανίζεται κάτω από τον όρο «venado» και με πολύ μικρότερους
χαρακτήρες. Αφετέρου, η σημασία του στην ισπανική γλώσσα (σπέσιαλ) συνεπάγεται ότι ο καταναλωτής θα εκλάβει το προϊόν που
φέρει το σήμα VENADO ESPECIAL ως παραλλαγή, από άποψη ποιότητας, του προϊόντος υπό το σήμα VENADO.
Από εννοιολογικής απόψεως, το βασικό εικονιστικό στοιχείο των σημάτων των οποίων ζητήθηκε η καταχώριση μπορεί να συνοψιστεί
ως ένα εγγεγραμμένο σε κύκλο ή σε μετάλλιο κεφάλι ενός ελαφιού όπως φαίνεται από μπροστά. Το λεκτικό στοιχείο των εν λόγω
σημάτων δεν αλλάζει τίποτα στην έννοια αυτή για τον Ισπανό καταναλωτή, ο οποίος δεν θα εκλάβει τον όρο «venado» ή «venado
especial» αυτοτελώς, αλλά ως άμεση αναφορά στο εικονιστικό στοιχείο. Η ίδια έννοια αποτελεί στην ουσία τη βάση του προγενέστερου
σήματος. Κατά συνέπεια, τα συγκρουόμενα σήματα πρέπει να θεωρηθούν όμοια από εννοιολογικής απόψεως.
–       Επί της σφαιρικής αξιολογήσεως του κινδύνου συγχύσεως
Όσον αφορά τη σφαιρική αξιολόγηση του κινδύνου συγχύσεως, το Πρωτοδικείο εκτιμά, αντιθέτως προς τη λύση που έγινε δεκτή στις
προσβαλλόμενες αποφάσεις, ότι, λαμβανομένου υπόψη τόσο του γεγονότος ότι τα σχετικά προϊόντα είναι σε μεγάλο μέρος τους πανομοιότυπα
και κατά τα λοιπά πολύ παρεμφερή όσο και της οπτικής, φωνητικής και εννοιολογικής ομοιότητας που τα συγκρουόμενα σήματα έχουν
για τον μέσο Ισπανό καταναλωτή, οι διαφορές που υπάρχουν μεταξύ τους δεν είναι επαρκείς για να θεωρηθεί ότι δεν υπάρχει κίνδυνος
το ενδιαφερόμενο κοινό να περιέλθει σε σύγχυση.
Ειδικότερα, οι οπτικές διαφορές των σημείων δεν αρκούν από μόνες τους για να αποφευχθεί κάθε κίνδυνος να περιέλθει το ενδιαφερόμενο
κοινό σε σύγχυση.
Πρώτα, δεν δύναται να θεωρηθεί ότι ο μέσος καταναλωτής, ο οποίος συγκρατεί στη μνήμη του μόνο μια ατελή εικόνα ενός σήματος,
θα μπορέσει να θυμηθεί εικονιστικές λεπτομέρειες των σχετικών σημείων, όπως η περισσότερο ή λιγότερο ρεαλιστική απόδοση του
κεφαλιού του ελαφιού, οι διαστάσεις των κεράτων του ελαφιού ή το απλό ή δαντελωτό σχήμα του κύκλου στον οποίο είναι εγγεγραμμένο
το κεφάλι του ζώου.
Η ύπαρξη χρωμάτων στα σήματα των οποίων ζητήθηκε η καταχώριση χάνει στην ουσία τη σημασία της για τη σύγκριση με το προγενέστερο
σήμα, λόγω του γεγονότος ότι το τελευταίο είναι μια μαυρόασπρη εικόνα. Έτσι, αν βρεθεί μπροστά στα σήματα των οποίων ζητήθηκε
η καταχώριση, ο μέσος καταναλωτής εύλογα θα μπορέσει να νομίσει ότι αποτελούν μόνο χρωματική παραλλαγή του προγενέστερου σήματος.
Ο σταυρός μεταξύ των κεράτων του ελαφιού στο προγενέστερο σήμα, μολονότι είναι ευδιάκριτος, δεν θα εκληφθεί από τον μέσο ισπανόφωνο
καταναλωτή, όπως εκτέθηκε πιο πάνω (βλ. τη σκέψη 92), ως κυρίαρχο στοιχείο.
Ούτε το τετράγωνο πλαίσιο των σημάτων των οποίων η καταχώριση ζητήθηκε στις υποθέσεις T‑81/03 και T‑103/03 μπορεί να θεωρηθεί
επαρκές διακριτικό στοιχείο. Όπως σωστά ισχυρίστηκαν η προσφεύγουσα και το ΓΕΕΑ, το πλαίσιο αυτό είναι ένα δευτερεύον στοιχείο
το οποίο κάνει να φαίνονται τα σχετικά σήματα ως ετικέτα. Επί πλέον, λόγω του γεγονότος ότι τα ποτά συχνά πωλούνται εμφιαλωμένα,
η τοποθέτηση του σήματος σε ένα τετράγωνο δίκην ετικέτας αποτελεί συνήθη πρακτική στον τομέα των ποτών.
Τέλος, όπως προεκτέθηκε, τα λεκτικά στοιχεία («venado», «venado especial») που υπάρχουν μόνο στα σήματα των οποίων ζητήθηκε
η καταχώριση θα γίνουν αντιληπτά από τον μέσο ισπανόφωνο καταναλωτή ως άμεση παραπομπή στο εικονιστικό μέρος των σημάτων αυτών.
Επομένως, τα στοιχεία αυτά δεν είναι από μόνα τους αρκετά για να διακριθούν στην Ισπανία από το προγενέστερο σήμα τα σήματα
των οποίων ζητήθηκε η καταχώριση, καθόσον ο Ισπανός καταναλωτής θα βρει και στο προγενέστερο σήμα την εικόνα του ζώου που
αποκαλεί «venado».
Δεύτερον και προ πάντων, οι οπτικές διαφορές των σχετικών σημάτων εξουδετερώνονται τόσο από το γεγονός ότι τα σχετικά προϊόντα
είναι σε μεγάλο μέρος τους πανομοιότυπα, ενώ τα υπόλοιπα είναι όμοια, όσο και από τη φωνητική και εννοιολογική ομοιότητα των
πιο πάνω σημάτων όσον αφορά το ενδιαφερόμενο ισπανόφωνο κοινό.
Το συμπέρασμα ως προς την ύπαρξη στην Ισπανία κινδύνου συγχύσεως των συγκρουόμενων σημάτων δεν μπορεί να τεθεί υπό αμφισβήτηση
από το επιχείρημα της παρεμβαίνουσας (βλ. τη σκέψη 63 της παρούσας αποφάσεως) το οποίο ανάγεται στο ότι η παρεμβαίνουσα έχει
πετύχει την καταχώριση του όρου «venado» ως κοινοτικού λεκτικού σήματος χωρίς να εναντιωθεί η προσφεύγουσα. Ανεξαρτήτως του
ζητήματος του παραδεκτού του πραγματικού αυτού στοιχείου, του οποίου έγινε επίκληση για πρώτη φορά ενώπιον του Πρωτοδικείου,
είναι αρκετό να παρατηρηθεί, αφενός, ότι απλώς και μόνο το γεγονός ότι η προσφεύγουσα δεν εναντιώθηκε στην καταχώριση ενός
σήματος δεν την εμποδίζει να ασκήσει ανακοπή κατά της καταχωρίσεως άλλου σήματος. Αφετέρου και προ πάντων, εφόσον η φωνητική
ομοιότητα των συγκρουόμενων σημάτων είναι μόνον ένα από τα στοιχεία που πρέπει να ληφθούν υπόψη στο πλαίσιο της σφαιρικής
αξιολογήσεως του κινδύνου συγχύσεως, ο κίνδυνος συγχύσεως του προγενέστερου σήματος με τα σήματα των οποίων ζητήθηκε η καταχώριση
δεν αποκλείεται ακόμη και αν γίνει δεκτό ότι δεν υπάρχει τέτοιος κίνδυνος όσον αφορά το προγενέστερο σήμα και το λεκτικό σήμα
VENADO, παρά τη φωνητική τους ομοιότητα.
Απορριπτέο είναι και το επιχείρημα της παρεμβαίνουσας το οποίο δέχθηκαν οι προσβαλλόμενες αποφάσεις και το οποίο ανάγεται
στον φερόμενο μικρό διακριτικό χαρακτήρα των εικόνων ενός ελαφιού ή του κεφαλιού ενός ελαφιού, καθόσον τέτοιες εικόνες χρησιμοποιούνται
συχνά για την προστασία των ποτών. Ανεξαρτήτως του ζητήματος αν οι οκτώ καταχωρίσεις που επικαλέστηκε η παρεμβαίνουσα και
η εξ ιδίας πρωτοβουλίας έρευνα του τμήματος προσφυγών στο μητρώο των σημάτων του Ηνωμένου Βασιλείου είναι επαρκείς για το
συμπέρασμα αυτό, διαπιστώνεται ότι, εν προκειμένω, δεν είναι η γενικότερη ιδέα ενός ελαφιού ή του κεφαλιού ενός ελαφιού εκείνη
που φέρνει πιο κοντά μεταξύ τους τα συγκρουόμενα σήματα, αλλά η ειδικότερη ιδέα που συνίσταται στην απεικόνιση, υπό μορφή
μεταλλίου, του εγγεγραμμένου σε κύκλο κεφαλιού ενός ελαφιού όπως φαίνεται από μπροστά. Πάντως, μόνο τρεις από τις οκτώ κοινοτικές
καταχωρίσεις που επικαλέστηκε η παρεμβαίνουσα πλησιάζουν αυτή την ειδικότερη ιδέα. Πρόκειται για τα σήματα που καταχωρίστηκαν
υπό τους αριθμούς 86439, 164392 και 163311, όπου οι δύο τελευταίες συνδέονται σαφώς μεταξύ τους, καθόσον και οι δύο προσδιορίζουν
το ίδιο προϊόν, δηλαδή τη μπύρα υπό το σήμα ANTLER. Επί πλέον, το σήμα που καταχωρίστηκε με τον αριθμό 86439 είναι πολύ διαφορετικό
από τα συγκρουόμενα εν προκειμένω σημεία, καθόσον ο κύκλος ο οποίος περιέχει το κεφάλι του ελαφιού είναι εγγεγραμμένος σε
ένα πρόσθετο πλαίσιο, με ακανόνιστο και ευρηματικό περίγραμμα, και το σήμα έχει ένα κυρίαρχο λεκτικό στοιχείο, δηλαδή τη λέξη
«contri», η οποία είναι γραμμένη με σχετικά πολύ πιο μεγάλους χαρακτήρες και χωρίς καμία σημασιολογική σύνδεση με το εικονιστικό
μέρος του σήματος. Κατόπιν όλων των ανωτέρω και λαμβανομένης υπόψη της ελλείψεως προφανούς σημασιολογικής συνδέσεως μεταξύ
ενός ελαφιού ή του κεφαλιού ενός ελαφιού και των ποτών, είτε οινοπνευματωδών είτε όχι, το Πρωτοδικείο εκτιμά ότι δεν μπορεί
κανείς να αρνηθεί ότι η ιδέα ενός εγγεγραμμένου σε κύκλο κεφαλιού ενός ελαφιού όπως φαίνεται από μπροστά έχει τουλάχιστον
μεσαίο διακριτικό χαρακτήρα όσον αφορά τον προσδιορισμό ποτών.
Τέλος, πρέπει να απορριφθεί το επιχείρημα της παρεμβαίνουσας με το οποίο προβάλλεται έλλειψη ιδιαίτερου διακριτικού χαρακτήρα
της εικόνας του κεφαλιού ενός ελαφιού και το οποίο αντλείται από την προαναφερθείσα στη σκέψη 43 απόφαση SABEL. Στην υπόθεση
εκείνη, το Δικαστήριο έκρινε ότι ο απλός συσχετισμός δύο σημάτων που μπορεί να γίνει από το κοινό λόγω του ίδιου σημασιολογικού
περιεχομένου τους δεν είναι από μόνος του επαρκής για να συναχθεί η ύπαρξη κινδύνου συγχύσεως, όταν πρόκειται για δύο σήματα
το ένα από τα οποία συνίσταται σε συνδυασμό μιας λέξεως και μιας εικόνας ενώ το άλλο αποτελείται από μια εικόνα και δεν χαίρει
ιδιαίτερης φήμης (προαναφερθείσα στη σκέψη 43 απόφαση SABEL, σκέψεις 11 και 25). Το Δικαστήριο εξέθεσε ότι τέτοιος κίνδυνος
μπορεί να γίνει δεκτός μόνον αν το προγενέστερο σήμα έχει ιδιαίτερο διακριτικό χαρακτήρα, είτε εγγενώς είτε λόγω του ότι είναι
πολύ γνωστό (προαναφερθείσα στη σκέψη 43 απόφαση SABEL, σκέψη 24). Πάντως, διαπιστώνεται ότι, εν προκειμένω, το λεκτικό στοιχείο
των σημάτων των οποίων ζητήθηκε η καταχώριση («venado» και «venado especial») συνιστά, στο έδαφος της Ισπανίας, άμεση παραπομπή
στην εικόνα των εν λόγω σημάτων, ενώ στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η προαναφερθείσα στη σκέψη 43 απόφαση SABEL η λέξη
«sabèl», η οποία αποτελούσε μέρος του σήματος του οποίου η καταχώριση είχε ζητηθεί στην υπόθεση εκείνη, δεν είχε σημασιολογική
σύνδεση με την εικόνα ενός εφορμώντος γατόπαρδου η οποία το συνόδευε. Επί πλέον, στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η προαναφερθείσα
στη σκέψη 43 απόφαση SABEL, η σημασιολογική ταύτιση των εικονιστικών μερών των δύο συγκρουόμενων σημάτων περιοριζόταν στο
γεγονός ότι τα ζώα που εικονίζονταν στα σήματα, αντιστοίχως ένας γατόπαρδος και ένα πούμα, ανήκαν και τα δύο στην οικογένεια
των αιλουροειδών και εικονίζονταν να εφορμούν, πόζα που είναι τυπική γι’ αυτό το είδος ζώων (προτάσεις του γενικού εισαγγελέα
Jacobs στην προαναφερθείσα στη σκέψη 43 υπόθεση SABEL, Συλλογή 1997, σ. I-6193, σημεία 3, 4 και 13). Αντιθέτως, όπως προεκτέθηκε,
οι ομοιότητες των σημείων που συγκρούονται στις παρούσες υποθέσεις είναι πολλές και υπερβαίνουν μια απλή ταύτιση στοιχείων
που αντλούνται από τη φύση και επομένως έχουν μικρή φαντασία. Πρέπει ιδίως να υπομνησθεί ότι όλα τα συγκρουόμενα σημεία έχουν
μια μερική εικόνα του ίδιου ζώου (ενός ελαφιού) και ότι, σε όλες τις περιπτώσεις, δείχνουν, εγγεγραμμένο σε κύκλο, το ίδιο
μέρος του ζώου αυτού, δηλαδή το κεφάλι με τα κέρατα και τον λαιμό, όπως φαίνεται από μπροστά.
Από όλα τα πιο πάνω προκύπτει ότι ο πρώτος λόγος ακυρώσεως πρέπει να γίνει δεκτός και ότι, επομένως, οι προσβαλλόμενες αποφάσεις
πρέπει να ακυρωθούν, χωρίς να χρειάζεται να εξεταστούν τα άλλα επιχειρήματα της προσφεύγουσας, τα οποία ανάγονται, αφενός,
στο ότι το ενδιαφερόμενο κοινό θα νομίσει ότι τα σήματα των οποίων ζητήθηκε η καταχώριση αποτελούν εκσυγχρονισμένη εκδοχή
του προγενέστερου σήματος και, αφετέρου, στη φήμη που το τελευταίο σήμα φέρεται να έχει στη Γερμανία, ούτε ο δεύτερος λόγος
ακυρώσεως με τον οποίο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 73 του κανονισμού 40/94.

Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπήρχε
σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Ωστόσο, κατά την παράγραφο 3, πρώτο εδάφιο, του ίδιου άρθρου, το Πρωτοδικείο δύναται
για εξαιρετικούς λόγους να κατανείμει τα δικαστικά έξοδα.
Εν προκειμένω, η παρεμβαίνουσα ηττήθηκε εφόσον οι προσβαλλόμενες αποφάσεις πρέπει να ακυρωθούν σύμφωνα με αίτημα της προσφεύγουσας.
Ωστόσο, η τελευταία δεν ζήτησε να καταδικαστεί η παρεμβαίνουσα στα δικαστικά έξοδα, αλλά να καταδικαστεί το ΓΕΕΑ στα δικαστικά
έξοδα.
Εν προκειμένω, πρέπει να σημειωθεί ότι το ΓΕΕΑ, ακόμη και αν υποστήριξε το πρώτο αίτημα της προσφεύγουσας, πρέπει να καταδικαστεί
στα δικαστικά της έξοδα, καθόσον οι προσβαλλόμενες αποφάσεις προέρχονται από δικό του τμήμα προσφυγών (προαναφερθείσα στη
σκέψη 23 απόφαση BIOMATE, σκέψη 97).
Όσον αφορά το νέο αίτημα της παρεμβαίνουσας, το οποίο υποβλήθηκε κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση και με το οποίο ζητήθηκε,
σε περίπτωση ακυρώσεως των προσβαλλομένων αποφάσεων, να καταδικαστεί το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα της παρεμβαίνουσας, πρέπει
να σημειωθεί ότι, κατά τη νομολογία, οι διάδικοι δύνανται να υποβάλουν κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση αιτήματα ως προς
τα δικαστικά έξοδα, ακόμη και αν δεν το έκαναν προηγουμένως [απόφαση του Δικαστηρίου της 29ης Μαρτίου 1979, 113/77, NTN Toyo
Bearing κ.λπ. κατά Συμβουλίου, Συλλογή (ξενόγλωσσες εκδόσεις) 1979, σ. 1185, και προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Warner στην
ίδια υπόθεση, Συλλογή (ξενόγλωσσες εκδόσεις) 1979, σ. 1212, και συγκεκριμένα σ. 1274, και απόφαση του Πρωτοδικείου της 21ης
Φεβρουαρίου 2006, T‑214/04, Royal County of Berkshire Polo Club κατά ΓΕΕΑ – Polo/Lauren (ROYAL COUNTY OF BERKSHIRE POLO CLUB),
η οποία δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψη 54]. Επομένως, το αίτημα αυτό είναι παραδεκτό.
Ωστόσο, το Πρωτοδικείο εκτιμά ότι η στάση του ΓΕΕΑ σχετικά με τις αποφάσεις του δικού του τμήματος προσφυγών δεν αποτελεί
εξαιρετικό λόγο που να δικαιολογεί την κατανομή των δικαστικών εξόδων κατά το άρθρο 87, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού
Διαδικασίας. Συγκεκριμένα, όπως εκτέθηκε στις σκέψεις 24 έως 29 της παρούσας αποφάσεως, το ΓΕΕΑ δεν είναι υποχρεωμένο να υπερασπίζεται
εκ συστήματος κάθε προσβαλλόμενη απόφαση των τμημάτων του προσφυγών και έχει τη δυνατότητα να συνταχθεί με ένα αίτημα του
προσφεύγοντος. Κατά συνέπεια, η στάση αυτή του ΓΕΕΑ δεν δύναται να διαψεύσει τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη της παρεμβαίνουσας.
Η προαναφερθείσα στη σκέψη 22 απόφαση Vedial κατά ΓΕΕΑ, την οποία η παρεμβαίνουσα επικαλέστηκε εν προκειμένω, δεν ασκεί επιρροή.
Στη σκέψη 36 της αποφάσεως εκείνης, το Δικαστήριο αναφέρθηκε μόνο στην εμπιστοσύνη που ο διάδικος ο οποίος νίκησε ενώπιον
του τμήματος προσφυγών έχει ως προς το ότι ο σκοπός της διαδικασίας ενώπιον του Πρωτοδικείου είναι να εξεταστεί η νομιμότητα
της αποφάσεως του πιο πάνω τμήματος σύμφωνα με το άρθρο 63, παράγραφος 2, του κανονισμού 40/94. Η δικαιολογημένη αυτή εμπιστοσύνη
δεν διαψεύστηκε εν προκειμένω, καθόσον το Πρωτοδικείο προέβη στην εξέταση αυτή, ανεξαρτήτως της στάσεως του ΓΕΕΑ. Κατά συνέπεια,
η παρεμβαίνουσα πρέπει να φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ (πέμπτο τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Ακυρώνει τις αποφάσεις του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά
σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 19ης Δεκεμβρίου 2002 (υπόθεση R 412/2002‑1 και υπόθεση R 382/2002‑1) και της 14ης Ιανουαρίου
2003 (υπόθεση R 407/2002‑1).
2)
Καταδικάζει το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) στα δικαστικά
έξοδα της προσφεύγουσας.
3)
Η παρεμβαίνουσα φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
Βηλαράς
Martins Ribeiro
Jürimäe
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 14 Δεκεμβρίου 2006.
Ο Γραμματέας

Ο Πρόεδρος
E. Coulon

Μ. Βηλαράς
*
Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική.