CELEX: 61999CJ0277
Κοινωνική ασφάλιση των διακινουμένων εργαζομένων
Ασφάλιση ανεργίας
Υποκατάσταση των συμβάσεων κοινωνικής ασφαλίσεως που έχουν συναφθεί μεταξύ κρατών μελών από τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1408/71
Διατήρηση των πλεονεκτημάτων που προέκυπταν κατά το παρελθόν από τον συνδυασμό του εθνικού και του συμβατικού δικαίου
Ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων

για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
40 Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η Αυστριακή, η Ισπανική και η ορτογαλική Κυβέρνηση, καθώς και η Επιτροπή, που κατέθεσαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, δεν αποδίδονται. Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σε αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έκτο τμήμα),
κρίνοντας επί των ερωτημάτων που του υπέβαλε με διάταξη της 29ης Ιουνίου 1999 το Verwaltungsgerichtshof, αποφαίνεται:
1) Οι αρχές που συνήγαγε το Δικαστήριο στην απόφαση της 7ης Φεβρουαρίου 1991, C-227/89, Rönfeldt, οι οποίες παρέχουν τη δυνατότητα μη εφαρμογής των διατάξεων του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και στις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, προκειμένου να εξακολουθήσει να εφαρμόζεται στον εργαζόμενο που έχει την ιθαγένεια κράτους μέλους μια διμερής σύμβαση την οποία κανονικά έχει υποκαταστήσει ο κανονισμός αυτός, ισχύουν εξίσου στην περίπτωση κατά την οποία ο εργαζόμενος αυτός άσκησε το δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας πριν από την έναρξη της ισχύος του εν λόγω κανονισμού και πριν από την εφαρμογή της Συνθήκης ΕΚ στο κράτος μέλος καταγωγής του.
2) Εάν οι περίοδοι ασφαλίσεως ή απασχολήσεως, που παρέχουν στον εργαζόμενο που έχει την ιθαγένεια κράτους μέλους το δικαίωμα να λάβει το επίδομα ανεργίας που ζητεί, άρχισαν πριν από την έναρξη της ισχύος του κανονισμού 1408/71, η κατάστασή του πρέπει να εκτιμάται βάσει των διατάξεων της διμερούς συμβάσεως για ολόκληρη την περίοδο κατά την οποία άσκησε το δικαίωμά του ελεύθερης κυκλοφορίας και συνυπολογιζομένου του συνόλου των περιόδων ασφαλίσεως ή απασχολήσεως που συμπλήρωσε, χωρίς να γίνεται διάκριση ανάλογα με το εάν οι περίοδοι αυτοί τοποθετούνται πριν ή μετά την έναρξη της ισχύος της Συνθήκης και του κανονισμού 1408/71 στο κράτος μέλος καταγωγής του εργαζομένου. Εάν, αντιθέτως, αφού εξάντλησε όλα τα δικαιώματα που αντλούσε από τη σύμβαση, ο ενδιαφερόμενος ασκεί εκ νέου το δικαίωμά του ελεύθερης κυκλοφορίας και εάν συμπληρώνει νέες περιόδους ασφαλίσεως ή απασχολήσεως που τοποθετούνται αποκλειστικώς μετά την έναρξη της ισχύος του κανονισμού 1408/71, η νέα κατάστασή του διέπεται από τον κανονισμό αυτό.
3) Η εθνική νομοθεσία μπορεί να θεσπίζει ευνοϊκότερους κανόνες από αυτούς του κοινοτικού δικαίου υπό την προϋπόθεση ότι οι κανόνες αυτοί συνάδουν με τις αρχές του κοινοτικού δικαίου. Η ρύθμιση κράτους μέλους που ευνοεί, υπό το πρίσμα των προϋποθέσεων για τη χορήγηση επιδόματος ανεργίας, τους εργαζομένους που έχουν διαμείνει δεκαπέντε έτη στο έδαφός του πριν από την τελευταία απασχόλησή τους στο εξωτερικό αντιβαίνει στο άρθρο 48 της Συνθήκης.