CELEX: 61987CJ0133
Ντάμπινγκ
Ανάληψη υποχρεώσεων
Οριστικός δασμός
Συσκευές φωτοαντιγραφής που χρησιμοποιούν συνηθισμένο χαρτί, καταγωγής Ιαπωνίας

Με προσφυγή που κατέθεσε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 27 Απριλίου 1987, η Nashua Corporation, εταιρία με έδρα το New Hampshire, ζήτησε, δυνάμει του άρθρου 173, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΟΚ, την ακύρωση της αποφάσεως με την οποία η Επιτροπή απέρριψε την ανάληψη υποχρεώσεως που είχε προτείνει η προσφεύγουσα στο πλαίσιο της διαδικασίας αντιντάμπινγκ σχετικά με την εισαγωγή συσκευών φωτοαντιγραφής που χρησιμοποιούν συνηθισμένο χαρτί, καταγωγής Ιαπωνίας ( υπόθεση C-133/87 ).
Με προσφυγή που κατέθεσαν στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 13 Μαΐου 1987, οι Nashua Corporation και οι θυγατρικές της NV Nashua Belgium SA, Nashua Copycat Linited, Nashua Copygraph GmbH, Nashua Denmark A/S, Nashua France SA, Nashua Nederland BV, Nashua International Limited, Nashua Reprographies SpA, και Nashua Espana SA (αναφερόμενες στο εξής υπό τη συλλογική επωνυμία: Nashua ) ζήτησαν, δυνάμει του άρθρου 173, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης, την ακύρωση του κανονισμού 535/87 του Συμβουλίου, της 23ης Φεβρουαρίου 1987, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές συσκευών φωτοαντιγραφής που χρησιμοποιούν συνηθισμένο χαρτί, καταγωγής Ιαπωνίας (
ΕΕ L 54, σ. 12
, στο εξής: προσβαλλόμενος κανονισμός), κατά το μέτρο που αυτός αφορά τη Nashua (υπόθεση C-150/87).
Η Nashua Corporation είναι Original equipment manufacturer (στο εξής: OEM), δηλαδή προμηθεύει με το δικό της εμπορικό σήμα προϊόντα κατασκευαζόμενα από άλλες επιχειρήσεις. Συγκεκριμένα, αγοράζει από την Ιαπωνία συσκευές φωτοαντι-γραφής που χρησιμοποιούν συνηθισμένο χαρτί (στο εξής: PPC) από τον ιάπωνα κατασκευαστή, τη Ricoh Company Limited (στο εξής: Ricoh), για να τις πωλήσει με το εμπορικό σήμα Nashua εντός της Κοινότητας, μέσω των θυγατρικών της, και διαφόρων τρίτων χωρών.
Τον Ιούλιο του 1985, το Committee of European Copier Manufacturers υπέβαλε στην Επιτροπή καταγγελία με την οποία κατηγορούσε τη Ricoh — και άλλους ιάπωνες παραγωγούς — ότι πωλούσε τα προϊόντα της στην Κοινότητα σε τιμές ντάμπινγκ.
Η διαδικασία αντιντάμπινγκ που κινήθηκε από την Επιτροπή βάσει του κανονισμού 2176/84 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1984, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ ή επιδοτήσεων εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας (
ΕΕ L 201, σ. 1
), οδήγησε καταρχάς στην επιβολή προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ 15,8 ο/ο στη Ricoh. Εν συνεχεία, με τον προσβαλλόμενο κανονισμό, ο οποίος εκδόθηκε προτάσει της Επιτροπής, το Συμβούλιο όρισε τον οριστικό δασμό αντιντάμπινγκ σε 20 ο/ο.
Με Διάταξη της 1ης Φεβρουαρίου 1989, οι υποθέσεις C-133/87 και C-150/87 συνενώθηκαν προς διευκόλυνση της προφορικής διαδικασίας και την έκδοση ενιαίας αποφάσεως.
Στην έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση εκτίθενται λεπτομερώς το κανονιστικό πλαίσιο και τα περιστατικά της διαφοράς, η εξέλιξη της διαδικασίας, καθώς και οι ισχυρισμοί και τα επιχειρήματα των διαδίκων. Τα στοιχεία αυτά της δικογραφίας δεν επαναλαμβάνονται πιο κάτω παρά μόνο κατά το μέτρο που χρειάζεται για τη συλλογιστική του Δικαστηρίου.
Επί του παραδεκτού
Επί της προσφυγής ακυρώσεως της αποφάσεως με την οποία η Επιτροπή απέρριψε την ανάληψη υποχρεώσεων που πρότεινε η Nashua Corporation
Όπως έκρινε το Δικαστήριο με τη Διάταξη της 11ης Νοεμβρίου 1987, Nashua κατά Συμβουλίου και Επιτροπής, σκέψη 6 (
150/87, Συλλογή 1987, σ. 4421
), ο ρόλος της Επιτροπής εντάσσεται στο πλαίσιο της διαδικασίας λήψεως αποφάσεως του Συμβουλίου. Πράγματι, από τις διατάξεις του κανονισμού 2176/84 του Συμβουλίου προκύπτει ότι η Επιτροπή οφείλει να διεξάγει τους ελέγχους και να αποφασίζει βάσει των ελέγχων αυτών είτε να περατώσει τη διαδικασία ή, αντίθετα, να τη συνεχίσει εκδίδοντας προσωρινά μέτρα και προτείνοντας στο Συμβούλιο τη λήψη οριστικών μέτρων. Η εξουσία λήψεως αποφάσεων ανήκει εντούτοις στο Συμβούλιο, το οποίο μπορεί να μη λάβει απόφαση, εφόσον δεν συμφωνεί με την Επιτροπή ή, αντίθετα, να λάβει απόφαση βάσει των προτάσεων της.
Η απόρριψη από την Επιτροπή μιας προτάσεως για την ανάληψη υποχρεώσεων δεν είναι μέτρο που παράγει δεσμευτικά έννομα αποτελέσματα ικανά να θίξουν τα συμφέροντα της προσφεύγουσας, δεδομένου ότι η Επιτροπή μπορεί να ανακαλέσει την απόφαση της ή το Συμβούλιο μπορεί να αποφασίσει να μη θεσπίσει δασμό αντιντάμπινγκ. Η απορριπτική απόφαση είναι ενδιάμεσο μέτρο του οποίου ο στόχος είναι να προετοιμάσει την οριστική απόφαση και, επομένως, δεν συνιστά πράξη δεκτική προσβολής.
Όπως προκύπτει από τις αποφάσεις της 7ης Μαΐου 1987, Toyo Bearing κατά Συμβουλίου (
240/84, Συλλογή 1987, σ. 1809
), Nachi Fujikoshi κατά Συμβουλίου (
255/84, Συλλογή 1987, σ. 1861
) και Koyo Seiko κατά Συμβουλίου (
256/84, Συλλογή 1987 σ. 1899
), μόνον προσβάλλοντας τον κανονισμό με τον οποίο θεσπίζονται οριστικοί δασμοί αντιντάμπινγκ οι επιχειρηματίες μπορούν, ενδεχομένως, να προβάλουν οποιαδήποτε πλημμέλεια σχετική με την απόρριψη των προτάσεων τους για την ανάληψη υποχρεώσεων.
Από τα προηγούμενα προκύπτει ότι η προσφυγή με την οποία ζητείται η ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως είναι απαράδεκτη.
Επί νης προσφυγής περί ακυρώσεως νου κανονισμού 535/87
Το Συμβούλιο θεωρεί ότι η προσφυγή με την οποία ζητείται η ακύρωση του κανονισμού 535/87 είναι απαράδεκτη. Σχετικώς, προβάλλει, πρώτον, ότι η Nashua είναι ανεξάρτητος εισαγωγέας PPC κατασκευαζόμενων από τη Ricoh, των οποίων η τιμή μεταπωλήσεως δεν ελήφθη υπόψη από τα κοινοτικά όργανα για τον καθορισμό της τιμής εξαγωγής, μόνη περίπτωση όπου, κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου, πρέπει να αναγνωρισθεί ότι ο εισαγωγέας για τον οποίο γίνεται λόγος νομιμοποιείται ενεργητικώς να ασκήσει προσφυγή ακυρώσεως του κανονισμού με τον οποίο θεσπίζονται οριστικοί δασμοί αντιντάμπινγκ.
Δεύτερον, το Συμβούλιο προβάλλει ότι, για την κατασκευή της κανονικής αξίας των εν λόγω προϊόντων, τα κοινοτικά όργανα καθόρισαν το περιθώριο κέρδους του εξαγωγέα σε 5 %, βάσει στοιχείων τα οποία προέρχονταν αποκλειστικά από τη Ricoh, παρα-γωγό-εξαγωγέα, και όχι από τη Nashua.
Πρέπει, καταρχάς, να υπομνηστεί ότι οι κανονισμοί με τους οποίους θεσπίζεται δασμός αντιντάμπινγκ έχουν, από τη φύση τους και από το πεδίο εφαρμογής τους, κανονιστικό χαρακτήρα καθόσον εφαρμόζονται στο σύνολο των επιχειρηματιών. Εντούτοις, δεν αποκλείεται ορισμένες διατάξεις των κανονισμών αυτών να αφορούν άμεσα και ατομικά τους εμπλεκόμενους παραγωγούς και εξαγωγείς του σχετικού προϊόντος, στους οποίους καταλογίζονται πρακτικές ντάμπινγκ βάσει των σχετικών στοιχείων της εμπορικής τους δραστηριότητας. Αυτό συμβαίνει, γενικά, στην περίπτωση των επιχειρήσεων παραγωγής και εξαγωγής που αποδεικνύουν ότι αναφέρονται ειδικώς στις πράξεις της Επιτροπής ή του Συμβουλίου ή ότι τις αφορούν οι προπαρασκευαστικές έρευνες ( βλέπε αποφάσεις της 21ης Φεβρουαρίου 1984, Allied Corporation Ι, σκέψεις 11 και 12,
239/82 και 275/82, Συλλογή 1984, σ. 1005
, και της 23ης Μαΐου 1985, Allied Corporation ΙΙ, σκέψη 4,
53/83, Συλλογή 1985, σ. 1621
).
Το ίδιο συμβαίνει για τους εξαγωγείς των οποίων οι τιμές μεταπωλήσεως ελήφθησαν υπόψη για την κατασκευή των τιμών εξαγωγής και τους οποίους, επομένως, αφορούν οι διαπιστώσεις σχετικά με την ύπαρξη πρακτικής ντάμπινγκ ( βλέπε αποφάσεις της 29ης Μαρτίου 1979, ISO, σκέψη 15,
118/77, Rec. 1979, σ. 1277, σκέψη 15
και της 21ης Φεβρουαρίου 1984, Allied Corporation Ι, που παρατέθηκε ήδη, σκέψη 15 ).
Επομένως, πρέπει να εξεταστεί αν, εν προκειμένω, οι διαπιστώσεις σχετικά με την ύπαρξη της προσαπτόμενης πρακτικής ντάμπινγκ αφορούν τη Nashua.
Σχετικώς, επιβάλλεται η παρατήρηση ότι το Συμβούλιο, σε συνάρτηση με τις ιδιομορφίες των πωλήσεων της Ricoh στις OEM και, κυρίως, των διαφορών ως προς τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ricoh για τις πωλήσεις στις OEM, σε σχέση με τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ricoh για τις πωλήσεις των PPC με το δικό της εμπορικό σήμα, έκρινε σκόπιμο — στο πλαίσιο της κατασκευής της κανονικής αξίας — να καθορίσει το περιθώριο κέρδους των εξαγωγέων σε 5 %, δηλαδή σε ποσοστό μικρότερο από εκείνο του μέσου περιθωρίου κέρδους, το οποίο εκτιμάται σε 14,6 %.
Βάσει της κατ' αυτόν τον τρόπο κατασκευασθείσας αξίας για τις πωλήσεις της Ricoh προς τις OEM, τα κοινοτικά όργανα κατέληξαν σε περιθώριο ντάμπινγκ μικρότερο από εκείνο που είχε προσδιοριστεί για τις πωλήσεις των PPC που είχαν διατεθεί στο εμπόριο με το εμπορικό σήμα της Ricoh, αυτό δε το περιθώριο ντάμπινγκ, όπως και εκείνα που είχαν διαπιστωθεί για όλους τους διαύλους πωλήσεων της Ricoh, ελήφθησαν υπόψη για τον υπολογισμό του σταθμισμένου περιθωρίου ντάμπινγκ βάσει του οποίου ορίστηκε ο δασμός αντιντάμπινγκ.
Είναι αληθές ότι το περιθώριο κέρδους 5 ο/ο εφαρμόστηκε χωρίς διάκριση μεταξύ των διαφόρων ενδιαφερόμενων επιχειρηματιών κατά την κατασκευή της κανονικής αξίας των PPC. Εντούτοις, οι εν λόγω επιχειρηματίες, των οποίων ο αριθμός είναι περιορισμένος, εντοπίστηκαν από τα κοινοτικά όργανα και, ακριβώς, για να ληφθούν υπόψη οι ιδιομορφίες των εμπορικών τους σχέσεων με τους παραγωγούς, ορίστηκε σε 5 % το ποσοστό του περιθωρίου κέρδους.
Από τα προαναφερθέντα προκύπτει ότι, χωρίς να χρειάζεται να χαρακτηριστεί η προσφεύγουσα ως εισαγωγέας ή εξαγωγέας, και λαμβάνοντας υπόψη τις εμπορικές της σχέσεις με τη Ricoh, οι διαπιστώσεις σχετικά με την ύπαρξη της προσαπτόμενης πρακτικής ντάμπινγκ αφορούν τη Nashua και, επομένως, οι διατάξεις του επίδικου κανονισμού σχετικά με τις πρακτικές ντάμπινγκ της Ricoh την αφορούν άμεσα και ατομικά.
Επομένως, η προσφυγή με την οποία ζητείται η ακύρωση του κανονισμού 535/87, κατά το μέτρο που ο κανονισμός αυτός πλήττει με δασμό αντιντάμπινγκ 20 % τις συσκευές PPC που κατασκευάζει η Ricoh, είναι παραδεκτή.
Επί της ουσίας
Προς στήριξη της προσφυγής της, η Nashua επικαλείται πέντε λόγους ακυρώσεως τους οποίους αντλεί αντιστοίχως από: 1 ) τον εσφαλμένο υπολογισμό του περιθωρίου ντάμπινγκ· 2 ) την εσφαλμένη κατασκευή της κανονικής αξίας των προϊόντων που πωλούνται στις OEM· 3 ) τον εσφαλμένο υπολογισμό του δασμού αντιντάμπινγκ· 4 ) την παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων· 5 ) την παράνομη άρνηση να ληφθεί υπόψη η ανάληψη υποχρεώσεων που πρότεινε η Nashua.
Επί του λόγου ακυρώσεως που αντλείται από τον εσφαλμένο υπολογισμό του περιθωρίου ντάμπινγκ
Η Nashua προβάλλει, πρώτον, ότι είναι εξαγωγέας, δεδομένου ότι, γενικά, αγοράζει τις συσκευές φωτοαντιγραφής στην Ιαπωνία ή, εν πάση περιπτώσει, αποκτά την κυριότητα στην Ιαπωνία προτού τις παραδώσει στον μεταφορέα, είναι δε μόνη υπεύθυνη για την εξαγωγή, την αποστολή, την πώληση και την υπηρεσία εξυπηρετήσεως πελατών των προϊόντων αυτών. Επομένως, το Συμβούλιο όφειλε να προσδιορίσει για τη Nashua χωριστό περιθώριο ντάμπινγκ από εκείνο που προσδιόρισε για τους κατα-σκευαστές-εξαγωγείς του ίδιου προϊόντος. Υπογραμμίζει ότι το Συμβούλιο διέθετε προς τούτο τα αναγκαία στοιχεία, καθόσον, στο πλαίσιο της κατασκευής της κανονικής αξίας, προέβη στις προσαρμογές που επέβαλλε ο ειδικός χαρακτήρας των πωλήσεων στις OEM και για την τιμή εξαγωγής έλαβε υπόψη την τιμή την οποία η Ricoh ανέγραφε στα τιμολόγια που εξέδιδε για τη Nashua. Προσθέτει ότι αυτός ο τρόπος ενεργείας αντιστοιχεί στην πρακτική της Επιτροπής η οποία, επανειλημμένως, προσδιόρισε χωριστά περιθώρια ντάμπινγκ για διαφόρους εξαγωγείς προϊόντων τα οποία είχαν αγοραστεί από τον ίδιο κατασκευαστή.
Σχετικώς, επιβάλλεται η παρατήρηση ότι, κατά το άρθρο 2, παράγραφος 2, του κανονισμού 2176/84, « ένα προϊόν θεωρείται ότι αποτελεί αντικείμενο ντάμπινγκ όταν η τιμή εξαγωγής του στην Κοινότητα είναι μικρότερη από την κανονική αξία του ομοειδούς προϊόντος ». Όπως διασαφηνίζεται στο άρθρο 2, παράγραφος 8, στοιχείο α ), του ίδιου κανονισμού, « η τιμή εξαγωγής είναι η πράγματι πληρωθείσα ή πληρωτέα τιμή για το προϊόν που πωλείται για εξαγωγή προς την Κοινότητα ». Εν προκειμένω οι συσκευές PPC πωλήθηκαν προς εξαγωγή από τη Ricoh και το τίμημα που κατέβαλε η Nashua στη Ricoh πρέπει να θεωρηθεί ως τιμή εξαγωγής, όπως δέχθηκε, εξάλλου, η προσφεύγουσα. Επομένως, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η πρακτική ντάμπινγκ έπρεπε να καταλογιστεί στη Ricoh και όχι στη Nashua.
Όπως ορθώς παρατήρησε το Συμβούλιο στην αιτιολογική σκέψη 92 του προσβαλλόμενου κανονισμού, το γεγονός ότι οι OEM προέβαιναν οι ίδιες στην εξαγωγή των επίδικων προϊόντων δεν μπορούσε να δικαιολογήσει τον αποκλεισμό των εν λόγω πωλήσεων από τον υπολογισμό του περιθωρίου ντάμπινγκ της Ricoh, καθόσον ένας τέτοιος αποκλεισμός θα μπορούσε άλλωστε να αυξήσει το περιθώριο ντάμπινγκ της ενδιαφερόμενης.
Τέλος, επιβάλλεται η παρατήρηση ότι η κατάσταση της Nashua δεν συγκρίνεται με εκείνη των εξαγωγέων για τους οποίους το Συμβούλιο και η Επιτροπή καθόρισαν χωριστά περιθώρια ντάμπινγκ από τα καθορισθέντα για τους κατασκευαστές του ίδιου προϊόντος. Πράγματι, οι εξαγωγείς αυτοί ήταν εγκατεστημένοι στη χώρα εξαγωγής και πωλούσαν προς εξαγωγή, καθώς και στην εγχώρια αγορά, τα προϊόντα που αποτελούσαν το αντικείμενο των προσαπτόμενων πρακτικών ντάμπινγκ.
Η Nashua προβάλλει, δεύτερον, ότι, εν πάση περιπτώσει, τίποτε δεν εμπόδιζε τον προσδιορισμό χωριστού περιθωρίου ντάμπινγκ για το δίκτυο διανομής των δικών της συσκευών φωτοαντιγραφής. Αναφέρεται σχετικώς στην πρακτική που ακολουθείται στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής σε καταστάσεις ανάλογες προς τη δική της.
Πρέπει να υπομνηστεί ότι, αφενός, το περιθώριο ντάμπινγκ, το οποίο υπολογίστηκε για τις πωλήσεις της Ricoh στις OEM, είναι μικρότερο από εκείνο που προσδιορίστηκε για τις άλλες πωλήσεις και, αφετέρου, το τελικό περιθώριο ντάμπινγκ αντιστοιχεί στον μέσο όρο των περιθωρίων που καθορίζονται για όλους τους διαύλους πωλήσεως των κατασκευαστών, σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 13, στοιχείο γ ), του κανονισμού 2176/84, κατά το οποίο « όταν τα περιθώρια ντάμπινγκ ποικίλουν, δύνανται να ορισθούν σταθμισμένοι μέσοι όροι ».
Η εφαρμογή της διατάξεως αυτής ήταν εν προκειμένω δικαιολογημένη. Πράγματι, αφενός, όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, ο υπολογισμός του περιθωρίου ντάμπινγκ χωρίς να ληφθούν υπόψη οι πωλήσεις προς τη Nashua μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση του περιθωρίου ντάμπινγκ της Ricoh ·αφετέρου, ήταν αναγκαίο να αποφευχθεί η ενθάρρυνση του κατασκευαστή να διαθέτει τα περισσότερα των προϊόντων του με τα σήματα των OEM.
Όσον αφορά το επιχείρημα που αντλείται από την αναφορά στην ακολουθούμενη σχετική πρακτική στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, της οποίας η ύπαρξη αμφισβητήθηκε από το Συμβούλιο, επιβάλλεται να υπομνηστεί ότι, όπως έκρινε το Δικαστήριο με την απόφαση της 5ης Οκτωβρίου 1988, Canon κατά Συμβουλίου, σκέψη 15(
277/85 και 300/85, Συλλογή 1988, σ. 5731
), η στάση ενός — σημαντικού έστω — από τους εμπορικούς της εταίρους δεν αρκεί για να υποχρεώσει την Κοινότητα να ενεργήσει κατά τον ίδιο τρόπο. Επομένως, η αναφορά αυτή δεν μπορεί να υπαγορεύσει την ερμηνεία της κοινοτικής νομοθετικής ρυθμίσεως.
Από τις προηγούμενες σκέψεις προκύπτει ότι ο λόγος ακυρώσεως που αντλείται από τον εσφαλμένο υπολογισμό του περιθωρίου ντάμπινγκ είναι αβάσιμος και, επομένως, πρέπει να απορριφθεί.
Επί τον λόγου που αντλείται από την εσφαλμένη κατασκευή της κανονικής αξίας των προϊόντων που πωλούνται στις OEM
Η Nashua προβάλλει ότι, υπολογίζοντας περιθώριο κέρδους 5
o
/ο στο πλαίσιο της κατασκευής της κανονικής αξίας των προϊόντων που πωλούνται στις OEM, τα κοινοτικά όργανα προέβησαν σε αυθαίρετη προσαρμογή η οποία δεν λαμβάνει καθόλου υπόψη τις διαφορές μεταξύ των πωλήσεων στις OEM και των πωλήσεων που πραγματοποιεί ο κατασκευαστής με το δικό του σήμα. Η διαφορά μεταξύ των δύο αυτών τύπων πωλήσεως είναι αισθητή στο επίπεδο των εξόδων πωλήσεως, των διοικητικών και των γενικών εξόδων, τα οποία, στην περίπτωση πωλήσεως προς μια OEM, είναι πολύ μικρότερα από τα έξοδα πωλήσεως προς ένα συνήθη μεταπωλητή, αν ληφθεί ουσιαστικά υπόψη η σπουδαιότητα και η σταθερότητα των παραγγελιών μιας OEM και το γεγονός ότι ο κατασκευαστής δεν υποβάλλεται ούτε σε έξοδα διανομής, έρευνας αγορών, διαφημίσεως, ούτε έξοδα πωλήσεως μετά την πώληση προς τις OEM.
Πρέπει, σχετικώς, να σημειωθεί ότι, όπως προκύπτει από τη δικογραφία, τα κοινοτικά όργανα έλαβαν υπόψη τη διαφορά μεταξύ κόστους και κερδών που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο των πωλήσεων στις OEM και των μεγεθών που αντιστοιχούν στις άλλες πωλήσεις. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο και λαμβάνοντας υπόψη την αδυναμία στην οποία βρέθηκαν για να υπολογίσουν τη διαφορά αυτή με ακρίβεια, στο πλαίσιο της κατασκευής της κανονικής αξίας των OEM, τα κοινοτικά όργανα καθόρισαν το περιθώριο κέρδους σε 5 % και όχι στο μέσο ποσοστό του το οποίο εκτιμάται σε 14,6 %, εφάρμοσαν δε το περιθώριο αυτό στις πωλήσεις που πραγματοποιήθηκαν με το σήμα των κατασκευαστών.
Η Nashua δεν προσκόμισε την απόδειξη ότι το προσδιορισθέν περιθώριο κέδρους δεν επαρκούσε για να καλύψει το σύνολο των προβαλλόμενων διαφορών. Συνεπώς ο λόγος που αντλείται από την εσφαλμένη κατασκευή της κανονικής αξίας των προϊόντων που πωλούνται στις OEM πρέπει να απορριφθεί.
Επί του λόγου που αντλείται από τον εσφαλμένο υπολογισμό του δασμού αντιντά-μπινγκ
Η Nashua υποστηρίζει ότι το Συμβούλιο υπολόγισε εσφαλμένα τον δασμό αντιντά-μπινγκ, διότι έλαβε υπόψη μόνον τις τιμές που εφάρμοσαν οι ιαπωνικές θυγατρικές της Ricoh στην Ευρώπη για τις πωλήσεις τους προς τους ανεξάρτητους διανομείς και όχι τις τιμές που εφάρμοζε η Nashua. Το ποσοστό των πωλήσεων που κατ' αυτόν τον τρόπο ελήφθησαν υπόψη δεν είναι αντιπροσωπευτικό, κυρίως, κατά το μέτρο που δεν περιλαμβάνει ολόκληρη κατηγορία πωλήσεων που πραγματοποιήθηκαν εντός της Κοινότητας, εν προκειμένω τις πωλήσεις από τις OEM, οι οποίες ανήλθαν το 1985 στο 28 ο/ο όλων των πωλήσεων ιαπωνικών συσκευών φωτοαντιγραφής. Κατά τη Nashua, το Συμβούλιο ενήργησε αντίθετα προς τη μέθοδο που είχε ακολουθήσει για τον προσδιορισμό του περιθωρίου ντάμπινγκ, καθόσον αυτό προσδιορίστηκε βάσει όλων των πωλήσεων της Ricoh, περιλαμβανομένων και των πωλήσεων στις OEM.
Πρέπει να παρατηρηθεί, καταρχάς, ότι, για τον υπολογισμό του δασμού αντιντά-μπινγκ, το άρθρο 13, παράγραφος 3, του κανονισμού 2176/84 περιορίζεται στο να επιβάλλει στα κοινοτικά όργανα την υποχρέωση να μην υπερβαίνουν, αφενός, το περιθώριο ντάμπινγκ που υπολογίστηκε και, αφετέρου, το ύψος της ζημίας, αν μικρότερος δασμός αρκεί για να εξαλείψει τη ζημία. Κατά συνέπεια, τα κοινοτικά όργανα διαθέτουν ευρεία εξουσία εκτιμήσεως όσον αφορά την επιλογή της μεθόδου υπολογισμού του δασμού και δεν υποχρεούνται να υιοθετήσουν σχετικώς την ίδια μέθοδο με εκείνη που χρησιμοποιήθηκε για τον προσδιορισμό του περιθωρίου ντάμπινγκ.
Πρέπει, εν συνεχεία, να παρατηρηθεί ότι, για τον προσδιορισμό εν προκειμένω του ύψους του δασμού που θα καθιστούσε δυνατή την εξάλειψη της ζημίας την οποία υπέστησαν οι κοινοτικοί παραγωγοί, τα κοινοτικά όργανα έκριναν πρόσφορο να βασιστούν στη συνολική ζημία που προκάλεσαν οι εξαγωγές συσκευών PPC καταγωγής Ιαπωνίας, οι οποίες αντιπροσωπεύουν το 70
o
/ο των συνολικών πωλήσεων συσκευών PPC εντός της Κοινότητας.
Η Nashua δεν απέδειξε ότι αυτός ο τρόπος ενεργείας επηρέασε το ύψος του επιβληθέντος δασμού αντιντάμπινγκ ούτε σε ποιο μέτρο το ύψος αυτό θα ήταν διαφορετικό αν οι πωλήσεις που πραγματοποίησαν οι OEM είχαν ληφθεί επίσης υπόψη.
Συνεπώς, αυτός ο λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί.
Επί του λόγον που αντλείται από την παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων
Κατά τη Nashua, το Συμβούλιο παραβίασε την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων, εφαρμόζοντας δασμούς αντιντάμπινγκ με ενιαίο συντελεστή στο σύνολο των εισαγωγών PPC. Θεωρεί ότι καταβάλλει δασμό αντιντάμπινγκ πολύ υψηλότερο σε απόλυτους αριθμούς απ' ό,τι η θυγατρική ενός ιάπωνα κατασκευαστή, δεδομένου ότι το μικτό περιθώριο κέρδους της είναι μόλις 16 %, ενώ το πραγματοποιούμενο από τις θυγατρικές των ιαπώνων κατασκευαστών ανέρχεται σε 42 %.
Χωρίς να χρειάζεται να εξεταστούν οι αριθμοί που προέβαλε η Nashua και αμφισβήτησε το Συμβούλιο, πρέπει να παρατηρηθεί, αφενός, ότι η προβαλλόμενη διαφορά είναι αποτέλεσμα όχι της θεσπίσεως δασμών αντιντάμπινγκ, αλλά της εμπορικής πολιτικής της Ricoh και, αφετέρου, η καθιέρωση δασμών αντιντάμπινγκ αποβλέπει στην εξάλειψη της ζημίας που υπέστησαν οι κοινοτικοί παραγωγοί και όχι στην εξασφάλιση του ίδιου περιθωρίου κέρδους για όλους τους εισαγωγείς.
Ο λόγος αυτός πρέπει, επομένως, να απορριφθεί.
Επί τον λόγον πον αντλείται από την παράνομη άρνηση να ληφθεί υπόωψη η ανάληψη νποχρεώσεων που πρότεινε η Nashua
Με αυτόν τον λόγο ακυρώσεως η Nashua προβάλλει ότι η Επιτροπή, παραλείποντας να εξετάσει ουσιαστικά την πρόταση αναλήψεως υποχρεώσεων που είχε διατυπώσει, παρέβη το άρθρο 10 του κανονισμού 2176/84. Ο προσβαλλόμενος κανονισμός συνιστά επίσης παράβαση της προαναφερομένης διατάξεως καθόσον επιβεβαιώνει την πρακτική της Επιτροπής.
Κατά τη Nashua, η Επιτροπή οφείλει, αρχικά, να εξετάσει αν η προτεινόμενη ανάληψη υποχρεώσεων είναι ικανή να εξαλείψει τη ζημία. Μόνον αφού προβεί στην εξέταση αυτή η Επιτροπή μπορεί, στα πλαίσια της διακριτικής της ευχέρειας, να αποφασίσει να αποδεχθεί ή όχι την πρόταση αναλήψεως υποχρεώσεων. Τέτοια όμως εξέταση δεν έγινε εν προκειμένω, καθόσον η Επιτροπή περιορίστηκε στη διατύπωση γενικών σκέψεων ως προς τη νομική κατάσταση της Nashua και στην υπόμνηση της παραδοσιακής πρακτικής της να μην αποδέχεται αναλήψεις υποχρεώσεων που προτείνουν οι εισαγωγείς.
Σχετικώς, πρέπει να σημειωθεί ότι η πρακτική της Επιτροπής να μην αποδέχεται αναλήψεις υποχρεώσεων που προτείνουν οι εισαγωγείς, την οποία υποστηρίζει το Συμβούλιο με την αιτιολογική σκέψη 100 του προσβαλλόμενου κανονισμού, θεμελιώνεται τόσο στους κανόνες του κώδικα αντιντάμπινγκ της GATT, του οποίου το άρθρο 7 προβλέπει μόνον την αποδοχή αναλήψεως υποχρεώσεων που προτείνουν οι εισαγωγείς, όσο και στο άρθρο 10 του κανονισμού 2176/84. Είναι αληθές ότι η τελευταία αυτή διάταξη δεν αποκλείει τη δυνατότητα να αποδέχεται η Επιτροπή την ανάληψη υποχρεώσεων που προτείνει εισαγωγέας· όμως, από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι μια τέτοια αποδοχή πρέπει να γίνεται κατ' εξαίρεση. Πράγματι, οι παράγραφοι 4 και 6, που αφορούν τη συνέχιση της έρευνας μετά την αποδοχή της αναλήψεως υποχρεώσεων και τη θέσπιση δασμών αντιντάμπινγκ μετά την καταγγελία της αναλήψεως υποχρεώσεων ή τη διαπίστωση ότι υπάρχει παράβαση των υποχρεώσεων αυτών, αναφέρουν μόνον τους εξαγωγείς, δηλαδή εκείνους τους επιχειρηματίες των οποίων οι αναλήψεις υποχρεώσεων μπορούν καταρχήν να τύχουν αποδοχής.
Το σύστημα αυτό δικαιολογείται από δύο ομάδες λόγων. Αφενός, η αποδοχή της αναλήψεως υποχρεώσεων που προτείνει ο εισαγωγέας θα είχε ως συνέπεια την ενθάρρυνση του να εξακολουθήσει να εφοδιάζεται εκτός της Κοινότητας σε τιμές ντάμπινγκ. Αφετέρου, οι άλλοι εισαγωγείς θα έπρεπε να τύχουν της ίδιας μεταχειρίσεως και, δεδομένου του μεγάλου αριθμού των εμπλεκομένων εταιριών, αυτό θα καθιστούσε εξαιρετικά δυσχερή τον έλεγχο σχετικά με την τήρηση των αναλαμβανόμενων υποχρεώσεων.
Επιβάλλεται η παρατήρηση ότι το ζήτημα αν η Nashua είναι ο φυσικός εξαγωγέας των συσκευών PPC ή ο εισαγωγέας δεν έχει καμιά σημασία. Πράγματι, δεδομένου ότι οι συσκευές PPC αγοράζονται προς εισαγωγή στην Κοινότητα και, επομένως, ισχύουν οι λόγοι οι οποίοι δικαιολογούν τη μη αποδοχή των αναλήψεων υποχρεώσεων που προτείνουν οι εισαγωγείς, η Nashua δεν μπορούσε να θεωρηθεί γι' αυτόν τον σκοπό ως εξαγωγέας (αιτολογική σκέψη 100, τέταρτο εδάφιο, του προσβαλλόμενου κανονισμού ).
Συνεπώς, τα κοινοτικά όργανα, αρνούμενα να αποδεχθούν την πρόταση της Nashua για την ανάληψη υποχρεώσεων — για τους λόγους που εκτίθενται στην αιτιολογική σκέψη 100 του προσβαλλόμενου κανονισμού —, δεν υπερέβησαν την εξουσία εκτιμήσεως που τους αναγνωρίζεται.
Επομένως, ο τελευταίος λόγος ακυρώσεως που προβάλλει η Nashua πρέπει να απορριφθεί, όπως και η προσφυγή στο σύνολο της.
Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα. Επειδή οι προσφεύγουσες ηττήθηκαν πρέπει να καταδικαστούν στα δικαστικά έξοδα. Στην υπόθεση C-150/87, οι προσφεύγουσες καταδικάζονται εις ολόκληρον στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων και των εξόδων των παρεμβαινόντων διαδίκων.

Για τους λόγους αυτούς
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
αποφασίζει:

1)
Απορρίπτει την προσφυγή στην υπόθεση C-133/87 ως απαράδεκτη.

2)
Απορρίπτει στην προσφυγή στην υπόθεση C-150/87 ως αβάσιμη.

3)
Καταδικάζει τις προσφεύγουσες στα δικαστικά έξοδα των δύο προαναφερόμενων υποθέσεων· στην υπόθεση C-150/87, καταδικάζει τις προσφεύγουσες εις ολόκληρον στα δικαστικά έξοδα περιλαμβανομένων και των εξόδων των παρεμβαινόντων διαδίκων.

Due
Slynn
Schockweiler
Zuleeg
Koopmans
Mancini
Joliet
O'Higgins
Moitinho de Almeida
Rodríguez Iglesias
Grévisse
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 14 Μαρτίου 1990.
Ο γραμματέας
J.-G. Giraud
Ο πρόεδρος
O. Due
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.