CELEX: 62015CJ0496
Rinviju għal deċiżjoni preliminari
Moviment liberu tal-ħaddiema
Artikolu 45 TFUE
Regolament (KE) Nru 492/2011
Artikolu 7
Ugwaljanza fit-trattament
Ħaddiem fruntalier suġġett għat-taxxa fuq id-dħul fl-Istat Membru ta’ residenza
Kumpens mħallas mill-Istat Membru ta’ impjieg fil-każ tal-insolvenza tal-persuna li timpjega
Modalitajiet ta’ kalkolu tal-kumpens għal insolvenza
Teħid inkunsiderazzjoni fittizju tat-taxxa fuq id-dħul tal-Istat Membru ta’ impjieg
Kumpens għal insolvenza inqas mir-remunerazzjoni netta preċedenti
Konvenzjoni bilaterali għall-ħelsien mit-taxxa doppja

It-talba għal deċiżjoni preliminari tirrigwarda l-interpretazzjoni tal-Artikolu 45 TFUE u tal-Artikolu 7 tar-Regolament (UE) Nru 492/2011 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill, tal-5 ta’ April 2011, dwar il-moviment liberu tal-ħaddiema fi ħdan l-Unjoni (
ĠU 2011, L 141, p. 1
).
Din it-talba tressqet fil-kuntest ta’ kawża bejn Alphonse Eschenbrenner, ċittadin Franċiż li jirrisjedi fi Franza u li jaħdem fil-Ġermanja, u l-Bundesagentur für Arbeit (aġenzija federali għall-impjieg, il-Ġermanja, iktar ’il quddiem l-“aġenzija”) dwar it-teħid inkunsiderazzjoni fittizju tat-taxxa fuq id-dħul Ġermaniż fl-istabbiliment tal-ammont tal-kumpens għal insolvenza mogħti lil dan il-ħaddiem.
Il-kuntest ġuridiku
Id-dritt internazzjonali
Skont l-Artikolu 13 tal-konvenzjoni tal-21 ta’ Lulju 1959, konkluża bejn ir-Repubblika Franċiża u r‑Repubblika Federali tal-Ġermanja dwar il-ħelsien mit-taxxa doppja u t-twaqqif ta’ regoli ta’ assistenza amministrattiva u legali reċiproka fil-qasam tat-taxxa fuq id-dħul u fuq il-patrimonju, kif ukoll fil-qasam tat-taxxi fuq in-negozju u tat-taxxi fuq il-proprjetà, kif emendata (iktar ’il quddiem, il-“konvenzjoni fiskali Franco-Ġermaniża”):
“(1)
Mingħajr ħsara għad-dispożizzjonijiet tal-paragrafi li ġejjin, id‑dħul minn xogħol bħala persuna impjegata huwa taxxabbli biss fl-Istat kontraenti fejn tiġi eżerċitata l-attività personali li minnha jirriżulta dan id-dħul. Ir-remunerazzjonijiet fissi, il-pagi, is-salarji, il-bonuses jew remunerazzjonijiet oħra, inklużi l-benefiċċji analogi kollha mħallsa jew mogħtija minn persuni għajr dawk imsemmija fl-Artikolu 14 għandhom jitqiesu b’mod partikolari li huma dħul li joriġina minn xogħol bħala persuna impjegata.
[…]
(5)
a)
B’deroga [għall-paragrafu (1)], id-dħul minn xogħol bħala persuna impjegata ta’ persuni li jaħdmu fiż-żona tal-fruntiera ta’ Stat kontraenti u li għandhom l-abitazzjoni permanenti tagħhom fiż-żona tal-fruntiera tal-Istat kontraenti l-ieħor fejn normalment jirritornaw kuljum, huma taxxabbli biss f’dak l-Istat Membru l-ieħor;
[…]”
L-Artikolu 14 ta’ din il-konvenzjoni jipprevedi li:
“(1)   Il-pagi, is-salarji u r-remunerazzjonijiet analogi, kif ukoll il-pensjonijiet tal-irtirar mħallsa minn wieħed mill-Istati kontraenti, minn Land jew minn persuna ġuridika rregolata mid-dritt pubbliku ta’ dak l-Istat jew Land lil persuni fiżiċi residenti tal-Istat l-ieħor fir-rigward ta’ servizzi amministrattivi jew militari attwali jew preċedenti, għandhom jiġu ntaxxati biss fl-ewwel Stat. […]
(2)   Id-dispożizzjonijiet tal-ewwel sentenza tal-paragrafu (1) għandhom japplikaw ukoll:
1.
Għall-ammonti mħallsa bħala sigurtà soċjali statutorja;
[…]”
Id-dritt tal-Unjoni
Ir-Regolament Nru 492/2011
Il-Kapitolu I tar-Regolament Nru 492/2011 huwa intitolat “L-impjieg, l-ugwaljanza fit-trattament u l-familji tal-ħaddiema”. Fit-Taqsima 2 tiegħu, intitolata “Impjieg u ugwaljanza fit-trattament”, l-Artikolu 7 ta’ dan ir-regolament jipprevedi li:
“1.   Ħaddiem ċittadin ta’ xi Stat Membru ma jistax, fit-territorju ta’ Stat Membru ieħor, ikun trattat b’mod differenti minn ħaddiema nazzjonali minħabba ċ-ċittadinanza tiegħu fir-rigward ta’ kwalunkwe kondizzjoni tal-impjieg u tax-xogħol, partikolarment fir-rigward ta’ paga, tkeċċija u jekk hu jisfa’ mingħajr xogħol, ingaġġ mill-ġdid jew impjieg mill-ġdid.
2.   Huwa għandu jgawdi l-istess vantaġġi soċjali u ta’ taxxa bħall-ħaddiema nazzjonali.
[…]”
Id-Direttiva 2008/94/KE
Taħt il-Kapitolu I, intitolat “Kamp ta’ applikazzjoni u definizzjonijiet”, tad-Direttiva 2008/94/KE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill, tat-22 ta’ Ottubru 2008, dwar il-protezzjoni tal-impjegati fil-każ tal-insolvenza ta’ min iħaddimhom (
ĠU 2008, L 283, p. 36
), l-Artikolu 1(1) jistabbilixxi li:
“Din id-Direttiva għandha tapplika għall-pretensjonijiet ta’ l-impjegati li jirriżultaw mill-kuntratti ta’ impjieg jew minn relazzjonijiet ta’ impjieg u dawk eżistenti kontra dawk li jħaddmu meta jkunu fi stat ta’ insolvenza fis-sens ta’ l-Artikolu 2(1).”
L-ewwel subparagrafu tal-Artikolu 2(2) tal-imsemmija direttiva jistabbilixxi li:
“Din id-Direttiva hija mingħajr preġudizzju għal-liġijiet nazzjonali fir‑rigward tad-definizzjoni tat-termini ‘impjegat’, ‘min iħaddem’, ‘paga’, ‘dritt li jagħti titolu immedjat’ u ‘dritt li jagħti titolu prospettiv’.”
Taħt il-Kapitolu II, intitolat “Dispożizzjonijiet dwar l-istituzzjonijiet ta’ garanzija”, ta’ din l-istess direttiva, l-Artikolu 3 huwa fformulat kif ġej:
“L-Istati Membri għandhom jieħdu l-miżuri meħtieġa sabiex jiżguraw li l-istituzzjonijiet ta’ garanzija jiggarantixxu, suġġett għall-Artikolu 4, il-ħlas tal-pretensjoniet pendenti, ta’ ħaddiema, li jirriżultaw minn kuntratti ta’ impjieg jew minn relazzjonijiet ta’ impjieg, inkluża, fejn previst mil-liġijiet nazzjonali, paga terminali fi tmiem ir-relazzjonijiet ta’ l-impjieg.
Il-pretensjonijiet li tidħol għalihom l-istituzzjoni ta’ garanzija għandhom ikunu l-pretensjonijiet pendenti tal-ħlas tal-paga relatati ma’ perijodu preċedenti ta’ żmien u/jew, skond il-każ applikabbli, wara data speċifikata stabbilita mill-Istati Membri.”
Taħt l-istess kapitolu, l-Artikolu 4 tal-imsemmija direttiva jistabbilixxi li:
“1.   L-Istati Membri għandhom ikollhom l-għażla li jillimitaw ir-responsabbiltà ta’ l-istituzzjonijiet ta’ garanzija imsemmija fl-Artikolu 3.
2.   Jekk l-Istati Membri jeżerċitaw l-għażla msemmija fil-paragrafu 1, għandhom jispeċifikaw it-tul tal-perijodu ta’ żmien li għalih għandhom jiġu sodisfatti l-pretensjonijiet pendenti mill-istituzzjoni ta’ garanzija. Madankollu, dan ma jistax ikun iqsar minn perijodu ta’ żmien li jkopri r-rimunerazzjoni ta’ l-aħħar tliet xhur tar-relazzjoni ta’ impjieg qabel u/jew wara d-data msemmija fit-tieni paragrafu ta’ l-Artikolu 3.
[…]
3.   L-Istati Membri jistgħu jistabbilixxu limiti massimi rigward il-ħlasijiet magħmula mill-istituzzjoni ta’ garanzija. Dawn il-limiti massimi m’għandhomx jaqgħu taħt livell li jkun soċjalment kompatibbli ma’ l-għan soċjali ta’ din id-Direttiva.
[…]”
Id-dritt Ġermaniż
L-Artikolu 3(2)(b) tal-Einkommensteuergesetz (liġi dwar it-taxxa fuq id-dħul) jeżenta l-kumpens għal insolvenza mit-taxxa fuq id-dħul.
L-Artikolu 165, intitolat “Drittijiet”, li jinsab fil-Ktieb III, intitolat “Promozzjoni tal-impjieg”, tas-Sozialgesetzbuch (kodiċi tas-sigurtà soċjali, iktar ’il quddiem is-“SGB III”) jistabbilixxi fl-ewwel sentenza tal-paragrafu 1 tiegħu li:
“Il-ħaddiema għandhom id-dritt għal kumpens għal insolvenza meta jeżerċitaw impjieg fit-territorju nazzjonali u meta, fil-każ tal‑insolvenza tal-persuna li timpjegahom, huma jkunu intitolati għal krediti salarjali mhux imħallsa li jirrigwardaw l-aħħar tliet xhur tal-kuntratt tax-xogħol tagħhom.”
Skont l-Artikolu 167, intitolat “Ammont”, tas-SGB III:
“(1)   Il-kumpens għal insolvenza għandu jitħallas fl-ammont tar‑remunerazzjoni netta, li huwa ugwali għar-remunerazzjoni grossa, sal-limitu massimu mensili għall-kalkolu tal-kontribuzzjonijiet previst fl-Artikolu 341(4) tas‑SGB III, wara li jitnaqqsu l-kontribuzzjonijiet legali.
(2)   Jekk il-ħaddiem impjegat
[…]
2.
ma huwiex suġġett għat-taxxa fuq id-dħul fit‑territorju nazzjonali u lanqas ma huwa suġġett għat-taxxa fuq il-kumpens għal insolvenza skont id-dispożizzjonijiet applikabbli għalih, mir‑remunerazzjoni għandhom jitnaqqsu t-taxxi li kien ikun suġġett għalihom fuq din ir-remunerazzjoni kieku l-ħaddiem kien suġġett għat‑taxxa fuq id-dħul fit-territorju nazzjonali.”
L-ewwel sentenza tal-Artikolu 169, intitolat “Surroga”, tas-SGB III hija fformulata kif ġej:
“Id-djun salarjali li huma l-bażi tad-dritt għal kumpens għal insolvenza jgħaddu permezz ta’ surroga fuq [l-aġenzija] meta jintalab kumpens għal insolvenza”.
Il-fatti tal-kawża prinċipali u d-domandi preliminari
A. Eschenbrenner, ta’ nazzjonalità Franċiża, jirrisjedi f’Rahling (Franza), viċin il-fruntiera Ġermaniża. Mill-1996, huwa kien jaħdem bħala xufier fl-impriża Philipp’s Reisen, li tinsab f’Pirmasens (il-Ġermanja). Skont dikjarazzjoni tal-kap taċ-ċentru tat-taxxi Franċiż kompetenti, A. Eschenbrenner kien jissodisfa, minħabba dan l-impjieg, il-kundizzjonijiet neċessarji sabiex jitqies li huwa ħaddiem fruntalier fis-sens tal-Artikolu 13(5)(a) tal-konvenzjoni fiskali Franco-Ġermaniża u, konsegwentement, is-salarju li huwa kien jirċievi fil-Ġermanja kien suġġett, skont id-dispożizzjonijiet tal-imsemmija konvenzjoni, għat-taxxa fi Franza.
Fid-29 ta’ Ġunju 2012, infetħet proċedura ta’ insolvenza kontra l-impriża Philipp’s Reisen. Għalkemm is-salarji u l-pagi tħallsu kollha minn din tal-aħħar sax-xahar ta’ Marzu 2012, A. Eschenbrenner kellu fil-konfront tal-persuna li timpjegah, fid-data tal-ftuħ tal-imsemmija proċedura ta’ insolvenza, kreditu li kien jammonta għal EUR 5571.88 bħala remunerazzjoni dovuta minn April sa Ġunju 2012.
Fil-kuntest ta’ dawn id-djun salarjali mhux imħallsa, A. Eschenbrenner talab, fit-13 ta’ Lulju 2012, il-ħlas ta’ kumpens għal insolvenza. Sabiex tikkalkola l-ammont ta’ dan il-kumpens, l-aġenzija naqqset mir-remunerazzjoni grossa ta’ A. Eschenbrenner is-somma ta’ EUR 3550.24 mogħtija mill-istralċjarju provviżorju bħala prefinanzjament għall-perijodu bejn l-1 ta’ April u t-28 ta’ Ġunju 2012, kif ukoll ammont li jikkorrispondi għall-kontribuzzjonijiet soċjali u ammont, għar-rimbors ta’ spejjeż, imħallas lilu bil-quddiem għax-xahar ta’ April. Barra minn hekk, din l-awtorità naqqset, skont l-Artikolu 167(2) tas-SGB III, minn din ir-remunerazzjoni ammont li jikkorrispondi għat-taxxa fuq id-dħul, ikkalkolat skont id-dritt Ġermaniż, li, għat-tliet xhur ikkonċernati, tammonta rispettivament għal EUR 185, EUR 175 u EUR 173. Konsegwentement, permezz ta’ deċiżjoni tat-18 ta’ Lulju 2012, ingħata l-ammont totali ta’ EUR 356.77 lil A. Eschenbrenner bħala l-imsemmi kumpens.
Fl-ilment tiegħu kontra din id-deċiżjoni, A. Eschenbrenner sostna, essenzjalment, li t-teħid inkunsiderazzjoni tat-taxxa bir-rata ta’ taxxa applikabbli fil-Ġermanja, fil-kalkolu tal-kumpens għal insolvenza, kien diskriminatorju u, għalhekk, imur kontra d-dritt tal-Unjoni, għaliex huwa ma kienx suġġett għat-taxxa fil-Ġermanja. Permezz ta’ deċiżjoni tat-18 ta’ Settembru 2012, dan l-ilment ġie miċħud mill-aġenzija.
A. Eschenbrenner ippreżenta rikors kontra d-deċiżjoni tal-aġenzija, billi sostna li l-metodu ta’ kalkolu tal-ammont tal-kumpens għal insolvenza kien inkompatibbli mad-dritt tal-Unjoni, peress li ma jippermettix lill-ħaddiema fruntalieri, bħal A. Eschenbrenner, jirċievu kumpens għal insolvenza ekwivalenti għar-remunerazzjoni netta preċedenti tagħhom. Għall-kuntrarju tal-persuni li jaħdmu u li jirrisjedu fil-Ġermanja, l-ammont tal-imsemmi kumpens għall-ħaddiema fruntalieri kien inqas mir-remunerazzjoni netta preċedenti tagħhom minħabba, b’mod partikolari, id-differenzi bejn ir-rati ta’ taxxa applikabbli fil-Ġermanja u fi Franza. Wara li r-rikors tiegħu ġie miċħud mis-Sozialgericht Speyer (qorti li tiddeċiedi fuq kwistjonijiet ta’ sigurtà soċjali ta’ Speyer, il-Ġermanja), A. Eschenbrenner appella quddiem il-Landessozialgericht Rheinland-Pfalz, Mainz (qorti superjuri li tiddeċiedi fuq kwistjonijiet ta’ sigurtà soċjali tar-Rheinland-Pfalz, Mainz, il-Ġermanja).
Din il-qorti qieset li A. Eschenbrenner jista’ jirbaħ il-kawża biss bil-kundizzjoni li r-rekwiżit tal-ugwaljanza fit-trattament mal-ħaddiema Ġermaniżi, kif previst mid-dritt tal-Unjoni, jeskludi t-teħid inkunsiderazzjoni, b’mod fittizju, tat-taxxa Ġermaniża fuq id-dħul, skont l-Artikolu 167(2) tas-SGB III, fil-kalkolu tal-ammont tal-kumpens għal insolvenza. Filwaqt li tikkonstata li l-kumpens għal insolvenza jikkostitwixxi vantaġġ soċjali fis-sens tal-Artikolu 7 tar-Regolament Nru 492/2011, il-qorti tar-rinviju tosserva li, bis-saħħa ta’ din id-dispożizzjoni, il-ħaddiema fruntalieri ma jistgħux jiġu ttrattati b’mod differenti mill-ħaddiema nazzjonali minħabba n-nazzjonalità tagħhom u għandhom b’mod partikolari jibbenefikaw mill-istess vantaġġi soċjali u fiskali bħal dawn tal-aħħar.
F’dan ir-rigward, il-Qorti tal-Ġustizzja diġà ddeċidiet li t-tnaqqis fittizju tat-taxxa Ġermaniża fuq id-dħul kien jikkostitwixxi diskriminazzjoni indiretta, minn naħa, fil-kuntest tal-kalkolu tal-ammont tal-benefiċċju addizzjonali temporanju favur ex impjegati ċivili mal-forzi alleati fil-Ġermanja (sentenza tas-16 ta’ Settembru 2004, Merida,
C‑400/02
,
EU:C:2004:537
) u, min-naħa l-oħra, fil-kuntest tal-kalkolu tal-ammont taż-żidiet fil-pagi mħallsa lill-ħaddiema taħt skema ta’ xogħol part-time li tippreċedi l-irtirar (sentenza tat-28 ta’ Ġunju 2012, Erny,
C‑172/11
,
EU:C:2012:399
).
Ċertament, għad-differenza tas-sitwazzjonijiet inkwistjoni f’dawn iż-żewġ kawżi tal-aħħar, l-Artikolu 167(2) tas-SGB III ma jwassalx,
de facto
, għal taxxa doppja fiċ-ċirkustanzi inkwistjoni fil-kawża prinċipali, peress li l-kumpens għal insolvenza huwa, skont l-Artikolu 14(2)(1) tal-konvenzjoni fiskali Franco-Ġermaniża, taxxabbli fl-Istat li jagħti l-kumpens, li dan il-kumpens huwa eżenti mit-taxxa fil-Ġermanja skont l-Artikolu 3(2)(b) tal-liġi dwar it-taxxa fuq id-dħul u li, konsegwentement, hija biss it-taxxa li kienet tkun dovuta fil-Ġermanja li tittieħed inkunsiderazzjoni, b’mod fittizju, fil-kalkolu tal-kumpens għal insolvenza.
Madankollu, il-qorti tar-rinviju tqis li l-ammont tal-kumpens għal insolvenza għandu, bħala prinċipju, ikun ugwali għar-remunerazzjoni netta preċedenti tal-ħaddiem. Issa, għalkemm, skont il-metodu ta’ kalkolu previsti fl-Artikolu 167(2) tas-SGB III, il-ħaddiema fruntalieri għandhom jitqiegħdu f’sitwazzjoni identika għal dik ta’ persuni li jirrisjedu u li jaħdmu fil-Ġermanja għal dak li jirrigwarda l-ammont tal-kumpens għal insolvenza riċevut, dan il-metodu ma jippermettix preċiżament lill-ħaddiema fruntalieri jiksbu kumpens ugwali għar-remunerazzjoni netta preċedenti tagħhom.
Il-qorti tar-rinviju tistaqsi, barra minn hekk, jekk tali riżultat huwiex kompatibbli mad-Direttiva 2008/94. Billi tirreferi b’mod partikolari għas-sentenzi tal-4 ta’ Marzu 2004, Barsotti et (
C‑19/01, C‑50/01 u C‑84/01
,
EU:C:2004:119
) kif ukoll tas-17 ta’ Novembru 2011, van Ardennen (
C‑435/10
,
EU:C:2011:751
), din il-qorti tqis li għalkemm l-imsemmija direttiva tippermetti lill-Istati Membri jassenjaw limiti massimi għall-ħlasijiet imwettqa mill-istituzzjoni ta’ garanzija, hija tipprevedi, madankollu, kumpens sħiħ tad-djun salarjali mhux imħallsa li huma inqas minn dawn il-limiti massimi. Issa, fiċ-ċirkustanzi ta’ din il-kawża, mill-applikazzjoni tad-dispożizzjonijiet legali inkwistjoni jirriżulta li d-djun salarjali mhux imħallsa ma jistgħux jiġu kkumpensati kompletament.
Din il-qorti tippreċiża wkoll li, kuntrarjament għal dak sostnut mill-qorti tal-ewwel istanza fid-deċiżjoni tagħha, ma jirriżultax b’mod ċar li A. Eschenbrenner għandu, skont id-dritt Ġermaniż, il-possibbiltà li jinvoka fil-konfront tal-persuna li timpjegah kreditu li jikkorrispondi għad-differenza bejn l-ammont tal-kumpens għal insolvenza, ikkalkolat skont l-Artikolu 167(2) tas-SGB III, u dak tas-salarju gross preċedenti tiegħu.
F’dawn iċ-ċirkustanzi, il-Landessozialgericht Rheinland-Pfalz (qorti superjuri li tiddeċiedi fuq kwistjonijiet ta’ sigurtà soċjali ta’ Rheinland-Pfalz, Mainz), iddeċidiet li tissospendi l-proċeduri quddiemha u li tagħmel lill-Qorti tal-Ġustizzja d-domandi preliminari li ġejjin:
“1)
Huwa kompatibbli mad-dispożizzjonijiet tad-dritt primarju u/jew sekondarju tal-Unjoni [b’mod partikolari l-Artikolu 45 TFUE u l-Artikolu 7 tar-Regolament (UE) Nru 492/2001] li, fir-rigward ta’ ħaddiem li inizjalment kien impjegat fil-Ġermanja, li jirrisjedi fi Stat Membru ieħor, li ma huwiex suġġett għat-taxxa fuq id-dħul fil-Ġermanja u li, skont dispożizzjonijiet li japplikaw għalih, ma huwiex responsabbli mill-ħlas tat-taxxa fuq benefiċċju [kumpens] għal insolvenza, li, f’każ ta’ insolvenza tal-persuna li timpjegah, [it-taxxa li kienet titnaqqas mir-remunerazzjoni kieku l-ħaddiem kien suġġett għat-taxxa fuq id-dħul fil-Ġermanja tinġabar b’mod fittizju mir-remunerazzjoni] […] li sservi bħala bażi għall-kalkolu tal-benefiċċju għal insolvenza li għandu dritt għalih, […] meta huwa ma jistax iktar jitlob mingħand il-persuna li timpjegah parti mis-salarju gross li tibqa’ dovuta?
2)
F’każ ta’ risposta negattiva għall-ewwel domanda, ikun hemm kompatibbiltà mad-dispożizzjonijiet tad-dritt primarju u/jew sekondarju tal-Unjoni, jekk il-ħaddiem li jsib ruħu fis-sitwazzjoni preċedentement deskritta jkun jista’ jibqa’ jinvoka kontra l-persuna li timpjegah id-dejn li jikkorrispondi mal-parti mis-salarju gross li tibqa’ dovuta?”
Fuq id-domandi preliminari
Fuq l-ewwel domanda
Permezz tal-ewwel domanda tagħha, il-qorti tar-rinviju tistaqsi, essenzjalment, jekk, f’ċirkustanzi bħal dawk inkwistjoni fil-kawża prinċipali, l-Artikolu 45 TFUE u l-Artikolu 7 tar-Regolament Nru 492/2011 għandhomx jiġu interpretati fis-sens li jipprekludu li l-ammont tal-kumpens għal insolvenza, mogħti minn Stat Membru lil ħaddiem fruntalier li la ma huwa suġġett għat-taxxa fuq id-dħul f’dan l-Istat u lanqas ma huwa responsabbli għall-ħlas tat-taxxa fuq dan il-kumpens, jiġi stabbilit billi t-taxxa fuq id-dħul, kif applikabbli fl-imsemmi Stat, titnaqqas mir-remunerazzjoni li sservi bħala bażi għall-kalkolu tal-imsemmi kumpens, bil-konsegwenza li dan il-ħaddiem fruntalier ma jirċevix, għall-kuntrarju tal-persuni li jirrisjedu u li jaħdmu f’dan l-istess Stat, kumpens li jikkorrispondi għar-remunerazzjoni netta preċedenti tiegħu. Barra minn hekk, din il-qorti tistaqsi dwar l-effett, fuq din l-analiżi, taċ-ċirkustanza li tali ħaddiem fruntalier ma jistax jinvoka fil-konfront tal-persuna li timpjegah kreditu li jikkorrispondi għall-parti mis-salarju gross preċedenti tiegħu li ma jkunx irċieva minħabba dan it-tnaqqis.
Qabelxejn, għandu jiġi spjegat it-trattament fiskali tal-kumpens għal insolvenza fil-konfront tal-ħaddiema fruntalieri bħal A. Eschenbrenner.
Skont il-qorti tar-rinviju, huwa minnu li, skont l-Artikolu 14(2)(1) tal-konvenzjoni fiskali Franco-Ġermaniża, is-setgħa li jiġu ntaxxati vantaġġi soċjali mogħtija mill-awtoritajiet kompetenti tar-Repubblika Federali tal-Ġermanja, bħall-kumpens għal insolvenza inkwistjoni, tappartjeni lil dan l-Istat tal-aħħar. Bl-istess mod, mid-deċiżjoni tar-rinviju jirriżulta li, f’dan il-każ, A. Eschenbrenner ma huwiex,
de facto
, suġġett għat-taxxa fuq dan il-kumpens għal insolvenza fi Franza.
Barra minn hekk, il-leġiżlazzjoni fiskali Ġermaniża teżenta dan l-istess kumpens għal insolvenza mit-taxxa fuq id-dħul, skont l-Artikolu 3(2)(b) tal-liġi dwar it-taxxa fuq id-dħul.
Għaldaqstant, l-għoti tal-kumpens għal insolvenza fiċ-ċirkustanzi inkwistjoni fil-kawża prinċipali la ma huwa suġġett għat-taxxa doppja u lanqas għat-taxxa fuq id-dħul Ġermaniża fis-sens formali. Għall-kuntrarju, dan huwa suġġett għal teħid inkunsiderazzjoni fittizju tat-taxxa li tkun inġabret permezz ta’ żamma mis-salarju ta’ A. Eschenbrenner fil-każ li huwa kien suġġett, matul il-perijodu qabel ma seħħet l-insolvenza tal-persuna li timpjegah, għat-taxxa fuq id-dħul fil-Ġermanja.
F’dan ir-rigward, iċ-ċirkustanzi tal-kawża prinċipali huma distinti minn dawk li kienu inkwistjoni fil-kawżi li taw lok għas-sentenzi tas-16 ta’ Settembru 2004, Merida (
C‑400/02
,
EU:C:2004:537
) u tat-28 ta’ Ġunju 2012, Erny (
C‑172/11
,
EU:C:2012:399
), li għalihom tirreferi l-qorti tar-rinviju, u li jikkonċernaw sitwazzjonijiet fejn il-benefiċċji inkwistjoni kienu effettivament suġġetti għat-taxxa fiż-żewġ Stati Membri. Fil-fatt, għad-differenza tas-sitwazzjoni inkwistjoni fil-kawża prinċipali, is-setgħa li jiġu ntaxxati l-benefiċċji inkwistjoni fil-kawżi li taw lok għal dawk is-sentenzi tal-aħħar kienet tappartjeni, skont il-konvenzjoni fiskali Franco-Ġermaniża, lil Stat Membru, filwaqt li l-imsemmija benefiċċji kienu suġġetti għal tnaqqis fittizju tat-taxxa fl-Istat Membru l-ieħor (ara s-sentenzi tas-16 ta’ Settembru 2004, Merida,
C‑400/02
,
EU:C:2004:537
, punti
u
, kif ukoll tat-28 ta’ Ġunju 2012, Erny,
C‑172/11
,
EU:C:2012:399
, punt
).
Għal dak li jirrigwarda, sussegwentement, il-prinċipju ta’ ugwaljanza fit-trattament, l-Artikolu 45(2) TFUE jistabbilixxi li l-moviment liberu tal-ħaddiema jimplika l-abolizzjoni ta’ kull diskriminazzjoni, ibbażata fuq in-nazzjonalità, bejn il-ħaddiema tal-Istati Membri, għal dak li jirrigwarda l-impjieg, ir-remunerazzjoni u l-kundizzjonijiet l-oħra tax-xogħol. Din id-dispożizzjoni hija espressa f’termini iktar konkreti fl-Artikolu 7(2) tar-Regolament Nru 492/2011, li jippreċiża li ħaddiem li jirrisjedi fi Stat Membru għandu jgawdi, fit-territorju ta’ Stati Membri oħra, mill-istess vantaġġi soċjali u fiskali bħall-ħaddiema nazzjonali.
Għandu jiġi kkonstatat, qabel xejn, li l-metodu ta’ kalkolu, stabbilit fl-Artikolu 167(2) tas-SGB III, ma jipprevedix trattament iddifferenzjat skont in-nazzjonalità tal-ħaddiema kkonċernati, billi d-distinzjoni bejn il-varji kategoriji ta’ ħaddiema ssir abbażi, b’mod partikolari, tal-kwistjoni dwar jekk il-ħaddiem huwiex jew le suġġett għat-taxxa fil-Ġermanja.
Issa, A. Eschenbrenner isostni quddiem il-qorti tar-rinviju, essenzjalment, li l-Artikolu 167(2) tas-SGB III, mingħajr ma jikkostitwixxi diskriminazzjoni diretta ibbażata fuq in-nazzjonalità, għandu madankollu effett negattiv fil-konfront tiegħu meta mqabbel mas-sitwazzjoni tal-persuni li jaħdmu u li jirrisjedu fil-Ġermanja li jirċievu l-istess kumpens.
F’dan ir-rigward, għandu jitfakkar li l-prinċipju ta’ ugwaljanza fit-trattament stabbilit kemm fl-Artikolu 45 TFUE kif ukoll fl-Artikolu 7 tar-Regolament Nru 492/2011 jipprojbixxi mhux biss id-diskriminazzjoni diretta, ibbażata fuq in-nazzjonalità, iżda wkoll il-forom kollha ta’ diskriminazzjoni indiretta li, bl-applikazzjoni ta’ kriterji oħra ta’ distinzjoni, iwasslu fil-fatt għall-istess riżultat (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal-14 ta’ Diċembru 2016, Bragança Linares Verruga et,
C‑238/15
,
EU:C:2016:949
, punt
, kif ukoll il-ġurisprudenza ċċitata).
Dispożizzjoni tad-dritt nazzjonali, għalkemm applikabbli b’mod indistint skont iċ-ċittadinanza, għandha titqies bħala indirettament diskriminatorja meta hija tista’, min-natura tagħha stess, taffettwa kemm lill-ħaddiema migranti kif ukoll lill-ħaddiema nazzjonali u, konsegwentement, toħloq ir-riskju li tisfavorixxi b’mod iktar partikolari lil tal-ewwel, sakemm ma tkunx oġġettivament iġġustifikata u proporzjonata għall-għan segwit (sentenza tal-5 ta’ Diċembru 2013, Zentralbetriebsrat der gemeinnützigen Salzburger Landeskliniken,
C‑514/12
,
EU:C:2013:799
, punt
u l-ġurisprudenza ċċitata).
Sabiex jiġi ddeterminat jekk il-metodu ta’ kalkolu tal-kumpens għal insolvenza, stabbilita fl-Artikolu 167(2) tas-SGB III, tikkostitwixxix differenza fit-trattament li tmur kontra l-Artikolu 45 TFUE u l-Artikolu 7 tar-Regolament Nru 492/2011, għandu jiġi eżaminat għalhekk jekk ħaddiem fruntalier, bħal A. Eschenbrenner, huwiex żvantaġġat meta mqabbel ma’ persuna li taħdem u li tirrisjedi fil-Ġermanja, peress li ċ-ċirkustanzi kollha huma barra minn hekk ugwali.
Skont il-qorti tar-rinviju, il-persuni li jaħdmu u li jirrisjedu fil-Ġermanja jirċievu, skont l-Artikolu 167(1) tas-SGB III, ammont tal-kumpens għal insolvenza li jikkorrispondi, bħala prinċipju, għar-remunerazzjoni netta preċedenti tagħhom.
Għall-kuntrarju, għal dak li jirrigwarda l-ħaddiema fruntalieri li ma humiex suġġetti għat-taxxa fuq id-dħul fil-Ġermanja, bħal A. Eschenbrenner, il-metodu sabiex jiġi kkalkolat l-ammont tal-kumpens għal insolvenza applikabbli huwa previst fl-Artikolu 167(2) tas-SGB III, skont liema għandhom, għal dan il-għan, jitnaqqsu mir-remunerazzjoni preċedenti tal-imsemmi ħaddiem it-taxxi li kienu jinġabru minn din ir-remunerazzjoni li kieku l-ħaddiem kien suġġett għat-taxxa fuq id-dħul fil-Ġermanja.
Issa, skont il-konvenzjoni fiskali Franco-Ġermaniża, ir-remunerazzjoni ta’ A. Eschenbrenner kienet suġġetta, meta dan il-ħaddiem kien attiv, għat-taxxa fuq id-dħul fi Franza, billi r-rata ta’ taxxa applikabbli f’dan l-Istat Membru kienet, fid-data meta seħħew il-fatti fil-kawża prinċipali, inqas minn dik applikabbli fil-Ġermanja. Għaldaqstant, fil-każ ta’ dan il-ħaddiem fruntalier, il-metodu ta’ kalkolu msemmi fil-punt preċedenti wassal, neċessarjament, sabiex il-kumpens għal insolvenza li huwa rċieva ma kienx jikkorrispondi għar-remunerazzjoni netta preċedenti tiegħu.
Għal dak li jirrigwarda l-kompatibbiltà ta’ tali riżultat mal-Artikolu 45 TFUE u mal-Artikolu 7 tar-Regolament Nru 492/2011, għandu jitfakkar, hekk kif ġie kkonstatat fil-punt 28 ta’ din is-sentenza, li, f’dan il-każ, is-setgħa li l-kumpens għal insolvenza jkun suġġett għat-taxxa jappartjeni, skont il-konvenzjoni fiskali Franco-Ġermaniża, lir-Repubblika Federali tal-Ġermanja. Iċ-ċirkustanza li dan l-Istat jeżenta l-imsemmi kumpens mit-taxxa, filwaqt li jipprevedi għall-kalkolu tal-ammont tiegħu tnaqqis li jikkorrispondi għat-taxxa fuq id-dħul bir-rata ta’ taxxa fis-seħħ f’dan l-istess Stat, ma jbiddilx il-konklużjoni li l-leġiżlazzjoni nazzjonali inkwistjoni fil-kawża prinċipali taqa’, essenzjalment, taħt l-eżerċizzju tas-setgħa ta’ tassazzjoni ta’ dan l-Istat.
Fil-fatt, hekk kif sostna l-Gvern Ġermaniż waqt is-seduta, din l-eżenzjoni u t-tnaqqis fittizju huma previsti b’mod partikolari sabiex tiġi evitata, fid-dawl tan-numru ta’ talbiet għal tali kumpens fil-każ ta’ insolvenza ta’ impriża, proċedura ta’ tassazzjoni f’żewġ stadji li tikkonsisti, inizjalment, fit-teħid inkunsiderazzjoni tal-ammont gross tar-remunerazzjonijiet għall-finijiet tal-imsemmi kumpens, u, sussegwentement, fl-issuġġettar tal-kumpens għal insolvenza għat-taxxa fuq id-dħul.
Bl-istess mod, għalkemm il-metodu sabiex jiġi kkalkolat l-ammont tal-kumpens għal insolvenza ta’ ħaddiema fruntalieri, bħal A. Eschenbrenner, huwa stabbilit fl-Artikolu 167(2) tas-SGB III, jiġifieri, dispożizzjoni tad-dritt tas-sigurtà soċjali, xorta jibqa’ il-fatt li l-imsemmija dispożizzjoni tirreferi għat-taxxa fuq id-dħul u li hija tipprevedi t-teħid inkunsiderazzjoni tagħha sabiex isir il-kalkolu tal-ammont tal-imsemmi kumpens.
Minn dan jirriżulta li l-effett ta’ din il-leġiżlazzjoni nazzjonali fil-qasam tal-moviment liberu tal-ħaddiema għandu jiġi evalwat billi tittieħed inkunsiderazzjoni l-ġurisprudenza tal-Qorti tal-Ġustizzja dwar il-miżuri fiskali.
Għalkemm huwa veru li l-Istati Membri għandhom jeżerċitaw il-kompetenza tagħhom fil-qasam tat-tassazzjoni diretta fl-osservanza tad-dritt tal-Unjoni u, b’mod partikolari, tal-libertajiet fundamentali ggarantiti mit-Trattat FUE (ara s-sentenza tat-23 ta’ Frar 2016, Il‑Kummissjoni vs L‑Ungerija,
C‑179/14
,
EU:C:2016:108
, punt
u l-ġurisprudenza ċċitata), mill-ġurisprudenza tal-Qorti tal-Ġustizzja jirriżulta mandankollu li d-dritt tal-Unjoni ma jipprekludix il-konsegwenzi żvantaġġużi għall-moviment liberu tal-ħaddiema li jirriżultaw mid-differenzi bejn ir-rati ta’ tassazzjoni fl-Istati Membri (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tat-12 ta’ Mejju 1998, Gilly,
C‑336/96
,
EU:C:1998:221
, punti
u
).
Għaldaqstant, fid-dawl tad-differenzi bejn il-leġiżlazzjonijiet tal-Istati Membri fil-qasam, id-deċiżjoni ta’ ħaddiem li juża l-libertà ta’ moviment tiegħu bis-saħħa, b’mod partikolari, tal-Artikolu 45 TFUE, tista’, skont il-każ, tkun iktar jew inqas vantaġġuża jew żvantaġġuża għal tali ħaddiem fuq il-livell fiskali (ara, b’analoġija, għal dak li jirrigwarda, rispettivament, il-prinċipju ta’ nondiskriminazzjoni, is-sentenzi tal-15 ta’ Lulju 2004, Lindfors,
C‑365/02
,
EU:C:2004:449
, punt
, u tat-12 ta’ Lulju 2005, Schempp,
C‑403/03
,
EU:C:2005:446
, punt
; il-libertà ta’ stabbiliment, is-sentenzi tas-6 ta’ Diċembru 2007, Columbus Container Services,
C‑298/05
,
EU:C:2007:754
, punt
, u tat-28 ta’ Frar 2008, Deutsche Shell,
C‑293/06
,
EU:C:2008:129
, punt
; kif ukoll il-moviment liberu tal-kapital, is-sentenza tas-7 ta’ Novembru 2013, K,
C‑322/11
,
EU:C:2013:716
, punt
).
F’dan il-każ, għalkemm il-kumpens għal insolvenza li A. Eschenbrenner irċieva huwa inqas mir-remunerazzjoni netta li huwa kien jirċievi qabel ma seħħet l-insolvenza tal-persuna li timpjegah, din il-konsegwenza żvantaġġuża tirriżulta mis-sempliċi fatt li r-rata ta’ taxxa applikabbli fl-Istat Membru li jagħti l-kumpens għal insolvenza u li lilu tappartjeni s-setgħa li jintaxxa dan il-kumpens kienet, fid-data li fiha ġie ffissat l-ammont ta’ dan il-kumpens, iktar għolja minn dik applikata mill-Istat Membru fejn dan il-ħaddiem kien jirrisjedi meta kien attiv.
Barra minn hekk, l-effett tal-leġiżlazzjonijiet fiskali differenti, bħal dawk inkwistjoni fil-kawża prinċipali, fuq l-ammont tal-kumpens għal insolvenza riċevut minn ħaddiem fruntalier, bħal A. Eschenbrenner, għandu natura każwali peress li huwa jiddependi fuq iċ-ċirkustanzi speċifiċi ta’ kull każ partikolari. Fil-fatt, dan l-ammont jista’ jkun iktar għoli jew iktar baxx mir-remunerazzjoni netta preċedenti tal-imsemmi ħaddiem skont ir-rata ta’ taxxa fis-seħħ fl-Istati Membri kkonċernati.
Konsegwentement, sa fejn il-konsegwenza żvantaġġuża inkwistjoni fil-kawża prinċipali tirriżulta unikament mid-differenzi bejn ir-rati ta’ taxxa fl-Istati Membri kkonċernati, l-Artikolu 45 TFUE u l-Artikolu 7 tar-Regolament Nru 492/2011 ma jipprekludux leġiżlazzjoni bħal dik inkwistjoni fil-kawża prinċipali.
Din il-konklużjoni ma titqiegħedx inkwistjoni mill-kunsiderazzjonijiet dwar id-Direttiva 2008/94, imsemmija mill-qorti tar-rinviju.
Skont l-Artikolu 1(1) tad-Direttiva 2008/94, din tapplika għall-krediti tal-ħaddiema impjegati li jirriżultaw mill-kuntratti ta’ xogħol jew mir-relazzjonijiet ta’ xogħol u li jeżistu fil-konfront tal-persuni li jimpjegawhom u li jinsabu fi stat ta’ insolvenza.
Skont ġurisprudenza stabbilita sew tal-Qorti tal-Ġustizzja, l-għan soċjali ta’ din d-direttiva huwa dak li jiġi ggarantit lill-impjegati kollha minimu ta’ protezzjoni fil-livell tal-Unjoni Ewropea fil-każ ta’ insolvenza tal-persuna li timpjega permezz tal-ħlas tad-djun mhux imħallsa li jirriżultaw minn kuntratti jew minn relazzjonijiet ta’ xogħol u li jinvolvu r-remunerazzjoni li tirrigwarda perijodu ddeterminat (ara s-sentenza tas-17 ta’ Novembru 2011, van Ardennen,
C‑435/10
,
EU:C:2011:751
, punt
u l-ġurisprudenza ċċitata, kif ukoll, f’dan is-sens, is-sentenza tal-24 ta’ Novembru 2016, Webb‑Sämann,
C‑454/15
,
EU:C:2016:891
, punti
u
).
L-Istati Membri huma għalhekk obbligati jiżguraw, sal-limitu massimu li huma jistgħu jiffissaw sabiex jiggarantixxu d-djun mhux imħallsa, il-ħlas tat-totalità tal-imsemmija djun (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal-4 ta’ Marzu 2004, Barsotti et,
C‑19/01, C‑50/01 u C‑84/01
,
EU:C:2004:119
, punt
).
Madankollu, għalkemm l-istituzzjonijiet ta’ garanzija għandhom ikunu responsabbli għall-imsemmija remunerazzjonijiet mhux imħallsa, b’mod partikolari bis-saħħa tal-Artikolu 3 tad-Direttiva 2008/94, huwa d-dritt nazzjonali li għandu jippreċiża, skont l-Artikolu 2(2) tal-imsemmija direttiva, it-terminu “paga [remunerazzjoni]” u jiddefinixxi l-kontenut tiegħu (ara s-sentenza tas-16 ta’ Lulju 2009, Visciano,
C‑69/08
,
EU:C:2009:468
, punt
u l-ġurisprudenza ċċitata).
Konsegwentement, huwa d-dritt nazzjonali tal-Istati Membri li għandu jippreċiża t-trattament fiskali ta’ remunerazzjonijiet mhux imħallsa meta dawn ikunu r-responsabbiltà tal-istituzzjonijiet ta’ garanzija skont id-Direttiva 2008/94. Is-sistema hekk ippreċiżata ma tistax, madankollu, tippreġudika l-għan soċjali tal-imsemmija direttiva, kif imfakkar fil-punt 52 ta’ din is-sentenza u, b’mod iktar ġenerali, l-osservanza tad-dritt tal-Unjoni.
Minn dak kollu li ntqal jirriżulta li d-Direttiva 2008/94 ma tirrikjedix li l-Istati Membri jiżguraw lill-ħaddiem kumpens, fil-każ ta’ insolvenza tal-persuna li timpjega, fl-ammont tar-remunerazzjoni grossa preċedenti ta’ dan il-ħaddiem, inkluża, b’mod partikolari, il-parti minn din ir-remunerazzjoni relatata mat-taxxa.
F’dawn iċ-ċirkustanzi, għandu jitqies li d-Direttiva 2008/94 lanqas ma tirrikjedi li l-ħaddiem ikollu, fil-konfront tal-persuna li timpjegah, dritt għal kreditu li jikkorrispondi għall-parti mis-salarju nett preċedenti tiegħu relatata mat-taxxa, li ma hijiex koperta mill-kumpens għal insolvenza mogħti.
Bl-istess mod, din iċ-ċirkustanza ma taffettwax ir-risposta li għandha tingħata lill-qorti tar-rinviju dwar il-kompatibbiltà tal-leġiżlazzjoni nazzjonali kkonċernata mal-Artikolu 45 TFUE u mal-Artikolu 7 tar-Regolament Nru 492/2011. Fil-fatt, dawn id-dispożizzjonijiet tal-aħħar ma jirrikjedux li ħaddiem fruntalier, bħal A. Eschenbrenner, jirċievi kumpens għal insolvenza li jikkorrispondi għas-salarju gross preċedenti tiegħu, hekk kif jirriżulta mill-konklużjoni fil-punt 49 ta’ din is-sentenza, u, konsegwentement, huma lanqas ma jirrikjedu li dan il-ħaddiem ikollu, f’ċirkustanzi bħal dawk inkwistjoni fil-kawża prinċipali, dritt għal kreditu fil-konfront tal-persuna li timpjegah li jikkorrispondi għall-parti mis-salarju nett preċedenti tiegħu li ma hijiex koperta mill-kumpens għal insolvenza mogħti.
Fid-dawl tal-kunsiderazzjonijiet kollha preċedenti, ir-risposta li għandha tingħata għall-ewwel domanda hija li l-Artikolu 45 TFUE u l-Artikolu 7 tar-Regolament Nru 492/2011 għandhom jiġu interpretati fis-sens li ma jipprekludux li, f’ċirkustanzi bħal dawk inkwistjoni fil-kawża prinċipali, l-ammont tal-kumpens għal insolvenza, mogħti minn Stat Membru lil ħaddiem fruntalier li la ma huwa suġġett għat-taxxa fuq id-dħul f’dan l-Istat u lanqas ma huwa responsabbli għall-ħlas tat-taxxa fuq dan il-kumpens, jiġi stabbilit billi t-taxxa fuq id-dħul, kif applikabbli fl-imsemmi Stat, titnaqqas mir-remunerazzjoni li sservi bħala bażi għall-kalkolu tal-imsemmi kumpens, bil-konsegwenza li dan il-ħaddiem fruntalier ma jirċevix, għall-kuntrarju tal-persuni li jirrisjedu u li jaħdmu f’dan l-istess Stat, kumpens li jikkorrispondi għar-remunerazzjoni netta preċedenti tiegħu. Iċ-ċirkustanza li tali ħaddiem fruntalier ma jkollux, fil-konfront tal-persuna li timpjegah, dritt għal kreditu li jikkorrispondi għall-parti mis-salarju gross preċedenti tiegħu li ma jkunx irċieva minħabba dan it-tnaqqis, hija irrilevanti f’dan ir-rigward.
Fuq it-tieni domanda
Fid-dawl tar-risposta għall-ewwel domanda, ma hemmx lok li tingħata risposta għat-tieni domanda.
Fuq l-ispejjeż
Peress li l-proċedura għandha, fir-rigward tal-partijiet fil-kawża prinċipali, in-natura ta’ kwistjoni mqajma quddiem il-qorti tar-rinviju, hija din il-qorti li tiddeċiedi fuq l-ispejjeż. L-ispejjeż sostnuti għas-sottomissjoni tal-osservazzjonijiet lill-Qorti tal-Ġustizzja, barra dawk tal-imsemmija partijiet, ma jistgħux jitħallsu lura.

Għal dawn il-motivi, Il-Qorti tal-Ġustizzja (It-Tieni Awla) taqta’ u tiddeċiedi:

L-Artikolu 45 TFUE u l-Artikolu 7 tar-Regolament (UE) Nru 492/2011 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill, tal-5 ta’ April 2011, dwar il-moviment liberu tal-ħaddiema fi ħdan l-Unjoni, għandhom jiġu interpretati fis-sens li ma jipprekludux li, f’ċirkustanzi bħal dawk inkwistjoni fil-kawża prinċipali, l-ammont tal-kumpens għal insolvenza, mogħti minn Stat Membru lil ħaddiem fruntalier li la ma huwa suġġett għat-taxxa fuq id-dħul f’dan l-Istat u lanqas ma huwa responsabbli għall-ħlas tat-taxxa fuq dan il-kumpens, jiġi stabbilit billi t-taxxa fuq id-dħul, kif applikabbli fl-imsemmi Stat, titnaqqas mir-remunerazzjoni li sservi bħala bażi għall-kalkolu tal-imsemmi kumpens, bil-konsegwenza li dan il-ħaddiem fruntalier ma jirċevix, għall-kuntrarju tal-persuni li jirrisjedu u li jaħdmu f’dan l-istess Stat, kumpens li jikkorrispondi għar-remunerazzjoni netta preċedenti tiegħu. Iċ-ċirkustanza li tali ħaddiem fruntalier ma jkollux, fil-konfront tal-persuna li timpjegah, dritt għal kreditu li jikkorrispondi għall-parti mis-salarju gross preċedenti tiegħu li ma jkunx irċieva minħabba dan it-tnaqqis, hija irrilevanti f’dan ir-rigward.

Firem
(
*1
)	Lingwa tal-kawża: il-Ġermaniż.