CELEX: 62016TJ0348
Ρήτρα διαιτησίας
Έβδομο πρόγραμμα-πλαίσιο δραστηριοτήτων έρευνας, τεχνολογικής αναπτύξεως και επιδείξεως
Σύμβαση Minatran
Επιλέξιμες δαπάνες
Ερήμην διαδικασία

Ιστορικό της διαφοράς
Το ενάγον Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης είναι ελληνικό ανώτατο εκπαιδευτικό και ερευνητικό ίδρυμα.
Στις 18 Αυγούστου 2008, το ενάγον συνήψε με την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την υπ' αριθ. 211166 σύμβαση επιχορηγήσεως για την εκτέλεση του έργου Minatran [«Probing the Micro-Nano Transition : Theoretical and Experimental Foundations, Simulations and Applications» («Μελέτη της μεταβάσεως από τη μικροκλίμακα στη νανοκλίμακα: βάσεις, προσομοιώσεις και θεωρητικές και πειραματικές εφαρμογές»)] (στο εξής: Σύμβαση).
Η Σύμβαση τέθηκε σε ισχύ στις 30 Σεπτεμβρίου 2008, για χρονικό διάστημα 60 μηνών.
Από της 15ης Ιουλίου 2009, δυνάμει τροποποιήσεως της Συμβάσεως, υπεισήλθε ως αντισυμβαλλόμενος ο Εκτελεστικός Οργανισμός του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Έρευνας (ERCEA), ο οποίος και υποκατέστησε την Επιτροπή ως προς την πλειονότητα των εκ της Συμβάσεως δικαιωμάτων και υποχρεώσεων.
Η εκτέλεση της Συμβάσεως περιελάμβανε, όσον αφορά την οικονομική διαχείριση του έργου, τέσσερις περιόδους (άρθρο 4, παράγραφος 2, της Συμβάσεως).
Όσον αφορά τις τρεις πρώτες περιόδους της οικονομικής διαχειρίσεως της Συμβάσεως, το ενάγον υπέβαλε περιοδικές εκθέσεις οικονομικής διαχειρίσεως, στις οποίες περιλαμβάνονταν έντυπα οικονομικής δηλώσεως, διά των οποίων το ενάγον δήλωσε δαπάνες συνολικού ύψους 819 441,85 ευρώ. Το ενάγον ζήτησε από την Ευρωπαϊκή Ένωση ισόποση επιχορήγηση.
Στις 30 Απριλίου 2015, κατόπιν της διενέργειας οικονομικών ελέγχων, ο ERCEA κοινοποίησε στο ενάγον τελική έκθεση ελέγχου, στην οποία οι ελεγκτές έκριναν ως μη επιλέξιμες ορισμένες δαπάνες, συνολικού ύψους 245 525,43 ευρώ.
Με ηλεκτρονική επιστολή της 4ης Μαΐου 2015, το ενάγον επισήμανε ότι δεν ήταν απολύτως σύμφωνο με τα πορίσματα της προμνημονευθείσας στη σκέψη 7 τελικής εκθέσεως ελέγχου, ζήτησε δε πληροφορίες ως προς τη διαδικασία.
Ο ERCEA απήντησε στο αίτημα αυτό με την από 11 Μαΐου 2015 ηλεκτρονική επιστολή.
Με έγγραφη επιστολή της 2ας Ιουνίου 2015 και με ηλεκτρονική επιστολή της 5ης Ιουνίου 2015, ο ERCEA ενημέρωσε προκαταρκτικώς το ενάγον ως προς το οφειλόμενο ποσό. Με την επιστολή αυτή, ο ERCEA επισήμανε στο ενάγον ότι, βάσει των πορισμάτων της τελικής εκθέσεως ελέγχου, οι δαπάνες των οποίων την κάλυψη από τον ERCEA αξίωνε το ενάγον ενείχαν υπέρβαση ύψους 245 525,43 ευρώ. Ο ERCEA επισήμανε επίσης στο ενάγον ότι σκόπευε να αξιώσει αποζημίωση ύψους 73 565,61 ευρώ.
Με ηλεκτρονική επιστολή της 14ης Σεπτεμβρίου 2015, το ενάγον διαβίβασε στον ERCEA τις παρατηρήσεις του επί της τελικής εκθέσεως ελέγχου, με τις οποίες αμφισβήτησε τα πορίσματα του ελέγχου αυτού και τα ποσά που αξιώνονταν.
Με επιστολή της 1ης Ιουνίου 2016, ο ERCEA κοινοποίησε στο ενάγον το υπ' αριθ. 3241606289 χρεωστικό σημείωμα, διά του οποίου βεβαιωνόταν απαίτηση συνολικού ύψους 245 525,43 ευρώ.
Με επιστολή της 3ης Ιουνίου 2016 προς την Επιτροπή και τον ERCEA, το ενάγον αμφισβήτησε το βάσιμο της απαιτήσεως.
Με επιστολή της 24ης Ιουνίου 2016, ο ERCEA ενέμεινε στις αρχικές αξιώσεις του.

Διαδικασία
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 27 Ιουνίου 2016, το ενάγον άσκησε την υπό κρίση αγωγή.
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 22 Ιουλίου 2016, το ενάγον προσκόμισε αποδεικτικό στοιχείο. Στο πλαίσιο αυτό, το ενάγον εξέθεσε ότι, κατόπιν της κοινοποιήσεως της αγωγής στον ERCEA, ο υπόλογος της Επιτροπής, με έγγραφο της 15ης Ιουλίου 2016, γνωστοποίησε στο ενάγον ότι προέβη σε μερική είσπραξη του απαιτηθέντος ποσού, ύψους 132 192,12 ευρώ, διά συμψηφισμού με άλλη απαίτηση του ενάγοντος. Κατά το ενάγον, ο υπόλογος επισήμανε επίσης ότι το υπολειπόμενο τμήμα της απαιτήσεως, ανερχόμενο σε ποσό ύψους 133 333,31 ευρώ, βαρυνόταν με τόκους υπολογιζόμενους βάσει ετήσιου επιτοκίου 3,5 % από της εκπνοής, την 27η Ιουνίου 2016, της προθεσμίας πληρωμής που αναγραφόταν στο χρεωστικό σημείωμα, και κάλεσε το ενάγον να προβεί σε πληρωμή εντός προθεσμίας δύο εβδομάδων από τη λήψη της από 15 Ιουλίου 2016 επιστολής.
Το ενάγον υποστηρίζει ότι ο συμψηφισμός αυτός συνιστά παραβίαση των συμβατικών υποχρεώσεων του ERCEA, λόγω της σοβαρής εκ μέρους του ενάγοντος αμφισβητήσεως του χρεωστικού σημειώματος. Το ενάγον ζήτησε να περιληφθεί το αποδεικτικό στοιχείο στη δικογραφία και να κριθεί, στο πλαίσιο της ασκηθείσας αγωγής, ο συμψηφισμός, στον οποίο προέβη ο εναγόμενος, ως αντίθετος προς τη Σύμβαση και τον κανονισμό (ΕΚ, Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ 2002, L 248, σ. 1).
Με έγγραφο της 19ης Αυγούστου 2016, το Γενικό Δικαστήριο κάλεσε τον ERCEA να υποβάλει τις παρατηρήσεις του επί του αποδεικτικού στοιχείου διά του υπομνήματός του αντικρούσεως.
Στις 28 Σεπτεμβρίου 2016, δηλαδή δύο ημέρες μετά την εκπνοή της προθεσμίας που προβλέπει το άρθρο 81, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, ο ERCEA κατέθεσε το υπόμνημα αντικρούσεως.
Κατόπιν τροποποιήσεως της συνθέσεως των τμημάτων του Γενικού Δικαστηρίου, η υπό κρίση υπόθεση ανατέθηκε στο όγδοο τμήμα και ορίσθηκε νέος εισηγητής δικαστής.
Με έγγραφο της 14ης Νοεμβρίου 2016 προς τους διαδίκους, λαμβανομένης υπόψη της εκπρόθεσμης καταθέσεως του υπομνήματος αντικρούσεως, ο Γραμματέας του Γενικού Δικαστηρίου κάλεσε το ενάγον να υποβάλει τις παρατηρήσεις του επί της συνέχειας της διαδικασίας, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 123, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας.
Με έγγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 18 Νοεμβρίου 2016, ο ERCEA ζήτησε από το Γενικό Δικαστήριο να δεχθεί το υπόμνημα αντικρούσεως βάσει του άρθρου 62 του Κανονισμού Διαδικασίας.
Στις 29 Νοεμβρίου 2016, το ενάγον κατέθεσε τις παρατηρήσεις του επί της συνέχειας της διαδικασίας και ζήτησε, στο πλαίσιο αυτό, από το Γενικό Δικαστήριο να του επιδικάσει πλήρως τα αιτήματά του.
Στις 14 Δεκεμβρίου 2016, το Γενικό Δικαστήριο αποφάσισε να μην περιλάβει στη δικογραφία το εκπροθέσμως κατατεθέν υπόμνημα αντικρούσεως.

Αιτήματα του ενάγοντος
Το ενάγον ζητεί, κατ’ ουσίαν, από το Γενικό Δικαστήριο:
–        να διαπιστώσει ότι η διατυπωθείσα στο υπ' αριθ. 3241606289 χρεωστικό σημείωμα του ERCEA, της 26ης Μαΐου 2016, απαίτηση να επιστρέψει το ενάγον μέρος της επιχορηγήσεως που έλαβε για το έργο Minatran, ποσού 245 525,43 ευρώ, είναι αβάσιμη και ότι το ποσό αυτό αντιστοιχεί σε επιλέξιμες δαπάνες·
–        να διαπιστώσει ότι η μερική είσπραξη διά συμψηφισμού, ποσού ύψους 132 192,12 ευρώ, της προβληθείσας απαιτήσεως αντιβαίνει στη Σύμβαση και στον κανονισμό 1605/2002·
–        να καταδικάσει τον ERCEA στα δικαστικά έξοδα.

Σκεπτικό
Κατά το άρθρο 123, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας, το Γενικό Δικαστήριο επιδικάζει στον ασκήσαντα το ένδικο βοήθημα τα αιτήματά του, εκτός αν είναι προδήλως αναρμόδιο να επιληφθεί του ενδίκου βοηθήματος ή αν το ένδικο βοήθημα αυτό είναι προδήλως απαράδεκτο ή προδήλως αβάσιμο.
Το Γενικό Δικαστήριο διαπιστώνει, λαμβανομένων υπόψη των στοιχείων της δικογραφίας, ειδικότερα δε της ρήτρας διαιτησίας την οποία περιέχει το άρθρο 9, τρίτο εδάφιο, της Συμβάσεως, της περιγραφής της διαφοράς κατά το δικόγραφο της αγωγής, των συνημμένων στο δικόγραφο της αγωγής εγγράφων, του προσκομισθέντος αποδεικτικού στοιχείου και των παρατηρήσεων του ενάγοντος επί της συνέχειας της διαδικασίας, ότι δεν είναι προδήλως αναρμόδιο να επιληφθεί της αγωγής και ότι η υπό κρίση αγωγή δεν είναι προδήλως απαράδεκτη ή προδήλως αβάσιμη.
Ως εκ τούτου, πρέπει να επιδικασθούν στο ενάγον τα αιτήματά του.

Επί
των
δικαστικών
εξόδων
Κατά το άρθρο 134, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι ο ERCEA ηττήθηκε, πρέπει να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα, σύμφωνα με το σχετικό αίτημα του ενάγοντος.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (όγδοο τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Η απαίτηση η οποία προβλήθηκε με το υπ' αριθ. 3241606289 χρεωστικό σημείωμα του Εκτελεστικού Οργανισμού του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Έρευνας (
ERCEA
), της 26ης

Μαΐου

2016, να επιστρέψει το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης μέρος της επιχορηγήσεως που έλαβε για το έργο
Minatran
, ύψους 245 525,43 ευρώ, είναι αβάσιμη, το δε ποσό αυτό αντιστοιχεί σε επιλέξιμες δαπάνες.
2)
Η μερική είσπραξη διά συμψηφισμού, ποσού ύψους 132

192,12 ευρώ, της προβληθείσας απαιτήσεως αντιβαίνει στην υπ' αριθ. 211166 σύμβαση επιχορηγήσεως, η οποία συνήφθη στις 18 Αυγούστου 2008 για την εκτέλεση του έργου
Minatran
, και στον κανονισμό (ΕΚ, Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
3)
Καταδικάζει τον
ERCEA
στα δικαστικά έξοδα.
Collins
Kancheva
Passer
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 6 Απριλίου 2017.
Ο Γραμματέας

Ο Πρόεδρος
E. Coulon

Δ. Γρατσίας
*
Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική