CELEX: 62021CJ0393
Προδικαστική παραπομπή
Δικαστική συνεργασία σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις
Κανονισμός (ΕΚ) 805/2004
Ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος για μη αμφισβητούμενες αξιώσεις
Άρθρο 23, στοιχείο γʹ
Αναστολή εκτέλεσης αποφάσεως η οποία έχει πιστοποιηθεί ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος
Έκτακτες περιστάσεις
Έννοια

Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 23 του κανονισμού (ΕΚ)  805/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, για τη θέσπιση ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου για μη αμφισβητούμενες αξιώσεις (ΕΕ 2004, L 143, σ. 15), καθώς και του άρθρου 36, παράγραφος 1, και του άρθρου 44, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ)  1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2012, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ 2012, L 351, σ. 1).
Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ της αεροπορικής εταιρίας Arik Air Limited και της Lufthansa Technik AERO Alzey GmbH (στο εξής: Lufthansa), σχετικά με αίτηση αναστολής της διαδικασίας εκτέλεσης που κινήθηκε κατά της Arik Air βάσει ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου εκδοθέντος από γερμανικό δικαστήριο υπέρ της Lufthansa.

Το νομικό πλαίσιο

Ο
κανονισμός 805
/2004
Οι αιτιολογικές σκέψεις 8, 18 και 20 του κανονισμού 805/2004 έχουν ως εξής:
«(8)      Στα συμπεράσματά του του Τάμπερε, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο έκρινε ότι η δυνατότητα εκτέλεσης σε κράτος μέλος διαφορετικό από εκείνο στο οποίο εκδόθηκε η απόφαση, θα πρέπει να επιταχυνθεί και να απλουστευθεί με την αποφυγή λήψης ενδιάμεσων μέτρων που πρέπει να προηγηθούν της εκτέλεσης στο κράτος μέλος όπου αυτή ζητείται. Απόφαση η οποία έχει πιστοποιηθεί ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος από το δικαστήριο προέλευσης, θα πρέπει, για τους σκοπούς της εκτέλεσης, να θεωρείται ως εκδοθείσα στο κράτος μέλος στο οποίο ζητείται η εκτέλεση. […]
[…]
(18)      Η αμοιβαία εμπιστοσύνη προς την απονομή της δικαιοσύνης στα κράτη μέλη δικαιολογεί την κρίση από δικαστήριο ενός κράτους μέλους ότι πληρούνται όλοι οι όροι για την πιστοποίηση ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου, που θα επιτρέψει την εκτέλεση μιας απόφασης σε όλα τα άλλα κράτη μέλη χωρίς να απαιτείται δικαστική επανεξέταση της ορθής εφαρμογής των ελάχιστων δικονομικών κανόνων στο κράτος μέλος όπου θα εκτελεσθεί η απόφαση.
[…]
(20)      Η αίτηση για πιστοποιητικό ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου για μη αμφισβητούμενες αξιώσεις θα πρέπει να είναι προαιρετική για τον πιστωτή, ο οποίος μπορεί αντί αυτής να επιλέξει το σύστημα αναγνώρισης και εκτέλεσης σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) 44/2001 [του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ 2001, L 12, σ. 1),] ή άλλες κοινοτικές πράξεις.»
Το άρθρο 1 του κανονισμού, το οποίο φέρει τον τίτλο «Αντικείμενο», ορίζει τα εξής:
«Ο παρών κανονισμός αποσκοπεί στη θέσπιση ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου για μη αμφισβητούμενες αξιώσεις, προκειμένου να εξασφαλίσει, με τη θέσπιση ελάχιστων κανόνων, την ελεύθερη κυκλοφορία των αποφάσεων, των δικαστικών συμβιβασμών και των δημόσιων εγγράφων σε όλα τα κράτη μέλη, χωρίς να πρέπει να ακολουθείται στο κράτος μέλος της εκτέλεσης ενδιάμεση διαδικασία πριν από την αναγνώριση και την εκτέλεση.»
Tο άρθρο 5 του εν λόγω κανονισμού, το οποίο φέρει τον τίτλο «Κατάργηση του exequatur»  ορίζει τα εξής:
«Απόφαση η οποία έχει πιστοποιηθεί ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος στο κράτος μέλος προέλευσης, αναγνωρίζεται και εκτελείται σε άλλο κράτος μέλος χωρίς να απαιτείται να κηρυχθεί εκτελεστή και χωρίς να είναι δυνατή η προσβολή της αναγνώρισής της.»
Το άρθρο 6 του ίδιου κανονισμού, το οποίο φέρει τον τίτλο «Απαιτήσεις για την πιστοποίηση ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου», ορίζει στην παράγραφο 1, στοιχείο αʹ, και στην παράγραφο 2 τα εξής:
«1.      Η απόφαση επί μη αμφισβητούμενης αξιώσεως, η οποία εκδίδεται σε κράτος μέλος, κατόπιν αιτήσεως που υποβάλλεται ανά πάσα στιγμή στο δικαστήριο προέλευσης, πιστοποιείται ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος, εάν:
α)      η απόφαση είναι εκτελεστή στο κράτος μέλος προέλευσης, και
[…]
2.      Όταν απόφαση η οποία έχει πιστοποιηθεί ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος δεν είναι πλέον εκτελεστή ή το εκτελεστό της έχει ανασταλεί ή περιορισθεί, εκδίδεται πιστοποιητικό, κατόπιν αιτήσεως που υποβάλλεται ανά πάσα στιγμή στο δικαστήριο προέλευσης, στο οποίο αναφέρεται η έλλειψη ή ο περιορισμός του εκτελεστού, με τη χρησιμοποίηση του έντυπου υποδείγματος του Παραρτήματος IV.»
Το άρθρο 10 του κανονισμού 805/2004, το οποίο επιγράφεται «Διόρθωση ή ανάκληση του πιστοποιητικού ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου», προβλέπει στις παραγράφους 1 και 2 τα εξής:
«1.      Το πιστοποιητικό ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου, κατόπιν αιτήσεως προς το δικαστήριο προέλευσης:
α)      διορθώνεται όταν, λόγω τυπικού σφάλματος, υπάρχει απόκλιση μεταξύ της απόφασης και του πιστοποιητικού,
β)      ανακαλείται, όταν χορηγήθηκε προφανώς εσφαλμένα με βάση τις απαιτήσεις που καθορίζονται στον παρόντα κανονισμό.
2.      Για τη διόρθωση ή την ανάκληση του πιστοποιητικού ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου, εφαρμόζεται το δίκαιο του κράτους μέλους προέλευσης.»
Το άρθρο 11 του κανονισμού, το οποίο φέρει τον τίτλο «Αποτελέσματα του πιστοποιητικού ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου», ορίζει τα εξής:
«Το πιστοποιητικό ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου φέρει αποτελέσματα μόνον εντός των ορίων του εκτελεστού της απόφασης.»
Το άρθρο 18 του εν λόγω κανονισμού, το οποίο φέρει τον τίτλο «Θεραπεία της μη συμμόρφωσης προς τους ελάχιστους κανόνες», ορίζει τα εξής:
«1.      Εάν η διαδικασία στο κράτος μέλος προέλευσης δεν πληροί τις δικονομικές απαιτήσεις που ορίζονται στα άρθρα 13 έως 17, αυτή η μη συμμόρφωση θεραπεύεται και η απόφαση μπορεί να πιστοποιείται ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος, εάν:
α)      η απόφαση επιδόθηκε ή κοινοποιήθηκε στον οφειλέτη σύμφωνα με τις απαιτήσεις των άρθρων 13 ή 14, και
β)      ο οφειλέτης είχε τη δυνατότητα να προσβάλει την απόφαση, με αποτέλεσμα πλήρη επανεξέταση, και ενημερώθηκε δεόντως με την απόφαση ή μαζί με την απόφαση σχετικά με τις δικονομικές απαιτήσεις για την προσβολή της, συμπεριλαμβανομένων του ονόματος και της διεύθυνσης του οργάνου ενώπιον του οποίου πρέπει να ασκηθεί το ένδικο μέσο προσβολής και, κατά περίπτωση, της προθεσμίας, και
γ)      ο οφειλέτης δεν προσέβαλε την απόφαση σύμφωνα με τις σχετικές δικονομικές απαιτήσεις.
2.      Εάν η διαδικασία στο κράτος μέλος προέλευσης δεν πληροί τις δικονομικές απαιτήσεις που ορίζονται στα άρθρα 13 και 14, αυτή η μη συμμόρφωση θεραπεύεται, εάν αποδειχθεί από τη συμπεριφορά του οφειλέτη, κατά τη διάρκεια διαδικασίας ενώπιον δικαστηρίου, ότι είχε προσωπικά παραλάβει το προς επίδοση ή κοινοποίηση έγγραφο εντός της αναγκαίας για την προετοιμασία της υπεράσπισής του προθεσμίας.»
Το άρθρο 20 του ίδιου κανονισμού, το οποίο φέρει τον τίτλο «Διαδικασία εκτέλεσης», ορίζει στην παράγραφο 1 τα εξής:
«Με την επιφύλαξη των διατάξεων του παρόντος κεφαλαίου, οι διαδικασίες εκτέλεσης διέπονται από το δίκαιο του κράτους μέλους εκτέλεσης.
Η απόφαση που έχει πιστοποιηθεί ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος εκτελείται υπό τους ιδίους όρους με την απόφαση που εκδόθηκε στο κράτος μέλος εκτέλεσης.»
Το άρθρο 21 του κανονισμού 805/2004, το οποίο φέρει τον τίτλο «Απόρριψη της εκτέλεσης», προβλέπει τα εξής:
«1.      Η εκτέλεση απορρίπτεται, κατόπιν αιτήσεως του οφειλέτη, από το αρμόδιο δικαστήριο του κράτους μέλους εκτέλεσης, εάν η απόφαση που έχει πιστοποιηθεί ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος είναι ασυμβίβαστη με προγενέστερη απόφαση που εκδόθηκε σε κράτος μέλος ή σε τρίτη χώρα, εφόσον:
α)      η προγενέστερη απόφαση έχει την ίδια βάση και εκδόθηκε μεταξύ των ιδίων διαδίκων, και
β)      η προγενέστερη απόφαση εκδόθηκε στο κράτος μέλος εκτέλεσης ή πληροί τους αναγκαίους όρους για την αναγνώρισή της στο κράτος μέλος εκτέλεσης, και
γ)      το ασυμβίβαστο δεν προβλήθηκε και δεν μπορούσε να έχει προβληθεί δι’ ενστάσεως σε διαδικασία ενώπιον δικαστηρίου στο κράτος μέλος προέλευσης.
2.      Σε καμία περίπτωση, η απόφαση ή το πιστοποιητικό ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου δεν μπορεί να επανεξετασθεί επί της ουσίας στο κράτος μέλος εκτέλεσης.»
Το άρθρο 23 του κανονισμού, το οποίο φέρει τον τίτλο «Αναστολή ή περιορισμός της εκτέλεσης», ορίζει τα εξής:
«Εάν ο οφειλέτης:
–        ασκήσει ένδικο μέσο κατ’ αποφάσεως, που έχει πιστοποιηθεί ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος, συμπεριλαμβανομένης της αίτησης επανεξέτασης κατά την έννοια του άρθρου 19, ή
–        έχει ζητήσει τη διόρθωση ή την ανάκληση του πιστοποιητικού ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου σύμφωνα με το άρθρο 10,
το αρμόδιο δικαστήριο ή αρχή στο κράτος μέλος εκτέλεσης μπορεί, κατόπιν αιτήσεως του οφειλέτη:
α)      να περιορίζει τη διαδικασία εκτέλεσης σε συντηρητικά μέτρα, ή
β)      να εξαρτά την εκτέλεση από την παροχή της εγγύησης που αυτό καθορίζει, ή
γ)      σε έκτακτες περιστάσεις να αναστέλλει τη διαδικασία εκτέλεσης.»

Ο
κανονισμός 121
5/2012
Το άρθρο 36, παράγραφος 1, του κανονισμού 1215/2012 ορίζει τα εξής:
«Απόφαση η οποία έχει εκδοθεί σε ένα κράτος μέλος αναγνωρίζεται στα υπόλοιπα κράτη μέλη χωρίς να απαιτείται ειδική διαδικασία.»
Το άρθρο 44 του κανονισμού προβλέπει τα εξής:
«1.      Σε περίπτωση που υποβληθεί αίτηση άρνησης εκτέλεσης απόφασης σύμφωνα με το υποτμήμα 2 του τμήματος 3, το δικαστήριο στο κράτος μέλος αναγνώρισης ή εκτέλεσης δύναται, κατόπιν αιτήσεως του προσώπου κατά του οποίου επιδιώκεται η εκτέλεση:
α)      να περιορίσει τη διαδικασία εκτέλεσης στη λήψη συντηρητικών μέτρων·
β)      να εξαρτήσει την εκτέλεση από τον όρο της παροχής εγγύησης, την οποία προσδιορίζει το ίδιο· ή
γ)      να αναστείλει, εν όλω ή εν μέρει, τη διαδικασία εκτέλεσης.
2.      Η αρμόδια αρχή στο κράτος μέλος [αναγνώρισης ή εκτέλεσης], κατόπιν αιτήσεως του προσώπου κατά του οποίου επιδιώκεται η εκτέλεση, αναστέλλει τη διαδικασία εκτέλεσης, εφόσον η εκτελεστότητα της απόφασης έχει ανασταλεί στο κράτος μέλος προέλευσης.»

Η διαφορά της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα
Στις 14 Ιουνίου 2019 το Amtsgericht Hünfeld (ειρηνοδικείο Hünfeld, Γερμανία) εξέδωσε, υπέρ της Lufthansa, διαταγή πληρωμής κατά της Arik Air με σκοπό την είσπραξη απαιτήσεως ύψους 2 292 993,32  ευρώ. Βάσει της εν λόγω διαταγής, το ως άνω δικαστήριο εξέδωσε, στις 24 Οκτωβρίου 2019, ευρωπαϊκό εκτελεστό τίτλο και, στις 2 Δεκεμβρίου 2019, πιστοποιητικό ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου.
Η Lufthansa απευθύνθηκε σε δικαστικό επιμελητή ο οποίος ασκεί το λειτούργημά του στη Λιθουανία (στο εξής: δικαστικός επιμελητής), προκειμένου αυτός να προβεί σε εκτέλεση του ως άνω τίτλου σύμφωνα με το εν λόγω πιστοποιητικό.
Η Arik Air υπέβαλε ενώπιον του Landgericht Frankfurt am Main (πρωτοδικείου Φρανκφούρτης επί του Μάιν, Γερμανία), βάσει του άρθρου 10 του κανονισμού 805/2004, αίτηση ανάκλησης του πιστοποιητικού ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου και παύσης της διαδικασίας αναγκαστικής εκτέλεσης για την είσπραξη της απαίτησης, προβάλλοντας μη νομότυπη κοινοποίηση των διαδικαστικών πράξεων από το Amtsgericht Hünfeld (ειρηνοδικείο Hünfeld), με συνέπεια να μην μπορέσει η Arik Air να ασκήσει εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας  ανακοπή κατά της διαταγής πληρωμής που είχε εκδώσει  το εν λόγω δικαστήριο.
Η Arik Air υπέβαλε επίσης  προς τον δικαστικό επιμελητή, στη Λιθουανία, αίτηση αναστολής της διαδικασίας εκτέλεσης μέχρι την έκδοση από το επιληφθέν γερμανικό δικαστήριο αποφάσεως με ισχύ δεδικασμένου επί της αιτήσεως ανάκλησης του πιστοποιητικού ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου και παύσης της διαδικασίας αναγκαστικής εκτέλεσης. Ο δικαστικός επιμελητής απέρριψε την αίτηση αυτή αναστολής, κρίνοντας ότι η σχετική εθνική νομοθεσία δεν προέβλεπε τη δυνατότητα υποβολής αιτήσεως αναστολής έχουσας ως βάση, όπως στην προκειμένη περίπτωση, το γεγονός ότι κατά της προς εκτέλεση αποφάσεως είχε ασκηθεί ένδικο μέσο ή βοήθημα ενώπιον δικαστηρίου του κράτους μέλους προέλευσης.
Με διάταξη της 9ης Απριλίου 2020, το Landgericht Frankfurt am Main (πρωτοδικείο Φρανκφούρτης επί του Μάιν) διέταξε την αναστολή εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου της 24ης Οκτωβρίου 2019, υπό τον όρο της καταβολής εκ μέρους της Arik Air εγγύησης ύψους 2 000 000 ευρώ. Το ως άνω δικαστήριο ανέφερε ότι, χωρίς καταβολή της εν λόγω εγγυήσεως, η αίτηση αναστολής εκτέλεσης του τίτλου αυτού δεν θα μπορούσε να γίνει δεκτή, δεδομένου ότι η Arik Air δεν είχε αποδείξει ότι ο εκτελεστός τίτλος είχε εκδοθεί παρανόμως, ούτε ότι οι προθεσμίες για την άσκηση ανακοπής είχαν παρέλθει χωρίς δική της υπαιτιότητα.
Η Arik Air άσκησε ενώπιον του Kauno apylinkės teismas (πρωτοδικείου Kaunas, Λιθουανία) ένδικο βοήθημα κατά της αποφάσεως του δικαστικού επιμελητή περί μη αναστολής της εν λόγω διαδικασίας εκτέλεσης. Με διάταξη της 11ης Ιουνίου 2020, το ως άνω δικαστήριο απέρριψε το ένδικο βοήθημα.
Με διάταξη της 25ης Σεπτεμβρίου 2020, το Kauno apygardos teismas (εφετείο Kaunas, Λιθουανία), επιληφθέν της εφέσεως που άσκησε η Arik Air, εξαφάνισε τη διάταξη της 11ης Ιουνίου 2020 που είχε εκδώσει το Kauno apylinkės teismas (πρωτοδικείο Kaunas) και διέταξε την αναστολή της επίμαχης διαδικασίας εκτέλεσης εν αναμονή της εκδόσεως από το γερμανικό δικαστήριο αποφάσεως με ισχύ δεδικασμένου επί των αιτημάτων της Arik Air. Το Kauno apygardos teismas (εφετείο Kaunas) έκρινε ότι, λαμβανομένης υπόψη της δυσανάλογα μεγάλης ζημίας που ήταν πιθανόν να προκληθεί από τη διαδικασία εκτέλεσης κατά της Arik Air, η άσκηση ένδικου βοηθήματος κατά του πιστοποιητικού ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου ενώπιον του δικαστηρίου του κράτους μέλους προέλευσης συνιστούσε επαρκή λόγο αναστολής της διαδικασίας εκτέλεσης. Το εν λόγω δικαστήριο έκρινε επίσης, εν αντιθέσει προς το Kauno apylinkės teismas (πρωτοδικείο Kaunas), ότι, ελλείψει στοιχείων από τα οποία να προκύπτει ότι η εγγύηση που είχε ορίσει το γερμανικό δικαστήριο είχε καταβληθεί κατά το συγκεκριμένο στάδιο της διαδικασίας, ουδείς λόγος συνέτρεχε να θεωρηθεί ότι απόκειται στο τελευταίο αυτό δικαστήριο να αποφανθεί επί του βασίμου της αιτήσεως αναστολής των πράξεων εκτέλεσης.
Η Lufthansa άσκησε αναίρεση κατά της διατάξεως της 25ης Σεπτεμβρίου 2020 που εξέδωσε το Kauno apygardos teismas (εφετείο Kaunas) ενώπιον του Lietuvos Aukščiausiasis Teismas (Ανωτάτου Δικαστηρίου της Λιθουανίας), ήτοι του αιτούντος δικαστηρίου.
Το αιτούν δικαστήριο διερωτάται, κατ’ αρχάς, ως προς το περιεχόμενο, τις προϋποθέσεις και την έκταση του ελέγχου που διενεργούν τα αρμόδια δικαστήρια ή αρχές του κράτους μέλους εκτέλεσης δυνάμει του άρθρου 23, στοιχείο γʹ, του κανονισμού 805/2004.
Συναφώς, το αιτούν δικαστήριο εκτιμά ότι από το ίδιο το γράμμα του εν λόγω άρθρου προκύπτει ότι το αρμόδιο δικαστήριο ή αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης διαθέτει περιθώριο εκτιμήσεως όσον αφορά τη δυνατότητα να διατάξει την αναστολή της διαδικασίας εκτέλεσης και διερωτάται ποιο είναι το εύρος του περιθωρίου αυτού. Το αιτούν δικαστήριο παρατηρεί, αφενός, ότι οι φράσεις «ασκήσει ένδικο μέσο» και «συμπεριλαμβανομένης» του εν λόγω άρθρου προϋποθέτουν ότι καλύπτονται όλα τα μέσα ένδικης προστασίας  στο κράτος μέλος προέλευσης, προϋπόθεση η οποία φαίνεται να πληρούται εν προκειμένω, και, αφετέρου, ότι το περιεχόμενο της έννοιας των «έκτακτων περιστάσεων» πρέπει να ερμηνεύεται ομοιόμορφα στα κράτη μέλη.
Το αιτούν δικαστήριο διευκρινίζει ότι, μολονότι εν προκειμένω εκκρεμούν ένδικες διαδικασίες ενώπιον των δικαστηρίων του κράτους μέλους προέλευσης, ωστόσο, οι διάδικοι της κύριας δίκης διαφωνούν ως προς την έννοια, το περιεχόμενο και τις προοπτικές επιτυχίας των εν λόγω διαδικασιών. Στο πλαίσιο αυτό, ενώ η Arik Air υποστηρίζει ότι ασκεί το δικαίωμα να κάνει χρήση μέσου παροχής  ένδικης προστασίας, η Lufthansa αμφισβητεί ότι η εν λόγω διάδικος έχει τέτοιο δικαίωμα και υποστηρίζει ότι επιδιώκει απλώς να καθυστερήσει τη διαδικασία εκτέλεσης. Ως εκ τούτου, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται ως προς την έκταση του ελέγχου στον οποίο πρέπει ενδεχομένως να προβεί  σχετικά με τη διαδικασία που διεξάγεται στο κράτος μέλος προέλευσης.
Εν συνεχεία, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται αν, λαμβανομένης υπόψη της χρήσεως του συνδέσμου «ή» μεταξύ των διαφόρων μέτρων τα οποία προβλέπει το άρθρο 23 του κανονισμού 805/2004 και τα οποία μπορεί να λάβει το αρμόδιο δικαστήριο ή αρχή στο κράτος μέλος εκτέλεσης, προκειμένου να αναστείλει ή να περιορίσει την εκτέλεση, είναι δυνατή η ταυτόχρονη εφαρμογή περισσοτέρων από τα μέτρα αυτά.
Τέλος, το αιτούν δικαστήριο παρατηρεί ότι, κατ’ εφαρμογήν του κανονισμού 1215/2012, απόφαση περί αναστολής της εκτελεστότητας η οποία έχει εκδοθεί στο κράτος μέλος προέλευσης πρέπει να παράγει τα αποτελέσματά της στο κράτος μέλος εκτέλεσης σύμφωνα με τη γενική υποχρέωση αναγνώρισης των αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, όπως αυτή ορίζεται στο άρθρο 36, παράγραφος 1, του εν λόγω κανονισμού. Εντούτοις, το άρθρο 44, παράγραφος 2, του ως άνω κανονισμού αναφέρεται επίσης σε μια χωριστή υποχρέωση αναστολής της διαδικασίας εκτέλεσης. Αντιθέτως, ο κανονισμός 805/2004 δεν διευκρινίζει αν η αναστολή της εκτελεστότητας δικαστικής αποφάσεως στο κράτος μέλος προέλευσης συνεπάγεται την αυτόματη αναστολή εκτέλεσης της εν λόγω αποφάσεως σε άλλο κράτος μέλος ή αν είναι αναγκαία προς τούτο απόφαση των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους εκτέλεσης. Επομένως, τίθεται το ερώτημα αν στο πλαίσιο του κανονισμού 805/2004 πρέπει να εφαρμοστεί ένα καθεστώς παρόμοιο με εκείνο  το οποίο προβλέπεται από  τον κανονισμό 1215/2012.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Lietuvos Aukščiausiasis Teismas (Ανώτατο Δικαστήριο Λιθουανίας) αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:
«1)      Με ποιον τρόπο πρέπει να ερμηνευθεί η έννοια «έκτακτες περιστάσεις», η οποία διαλαμβάνεται στο άρθρο 23, στοιχείο γ’, του κανονισμού 805/2004, λαμβανομένων υπόψη των σκοπών του κανονισμού 805/2004 και ιδίως των σκοπών της επιτάχυνσης και της απλούστευσης της εκτέλεσης των δικαστικών αποφάσεων στα κράτη μέλη και της αποτελεσματικής διασφάλισης του δικαιώματος σε δίκαιη δίκη; Ποιο είναι το περιθώριο εκτιμήσεως που διαθέτουν οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους εκτελέσεως κατά την ερμηνεία της έννοιας αυτής […];
2)      Πρέπει να ασκούν επιρροή για την κρίση περί της εφαρμογής του άρθρου 23, στοιχείο γʹ, του κανονισμού 805/2004 περιστάσεις, όπως αυτές της κύριας δίκης, οι οποίες αφορούν ένδικη διαδικασία στο κράτος προελεύσεως στο πλαίσιο της οποίας κρίνεται το ζήτημα της εξαφανίσεως αποφάσεως βάσει της οποίας έχει εκδοθεί ο ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος; Με βάση ποια κριτήρια πρέπει να εξετασθεί το μέσο ένδικης προστασίας που ασκήθηκε στο κράτος μέλος προελεύσεως και ποια πρέπει να είναι η έκταση της εκτιμήσεως της διαδικασίας που λαμβάνει χώρα στο κράτος μέλος προελεύσεως στην οποία προβαίνουν οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους εκτελέσεως;
3)      Ποιο είναι το αντικείμενο της εκτιμήσεως όταν εκφέρεται κρίση σχετικά με την εφαρμογή του όρου “έκτακτες περιστάσεις” στο άρθρο 23 του κανονισμού 805/2004; Πρέπει να εκτιμώνται οι συνέπειες των περιστάσεων της διαφοράς όταν η δικαστική απόφαση του κράτους προελεύσεως προσβάλλεται στο κράτος προελεύσεως, πρέπει να εξετάζεται το πιθανό όφελος ή η ενδεχόμενη βλάβη που συνεπάγονται τα μέτρα τα οποία εξειδικεύονται στο άρθρο 23 του  [εν λόγω] κανονισμού ή πρέπει να εξετάζονται η οικονομική δυνατότητα του οφειλέτη να εφαρμόσει την απόφαση ή άλλες περιστάσεις;
4)      Κατά το άρθρο 23 του κανονισμού 805/2004, είναι δυνατή η ταυτόχρονη εφαρμογή περισσοτέρων του ενός μέτρων που εξειδικεύονται στο εν λόγω άρθρο; Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, ποια είναι τα κριτήρια στα οποία πρέπει να στηριχθούν οι αρμόδιες αρχές του κράτους εκτελέσεως για να κρίνουν κατά πόσον δικαιολογείται και είναι σύμφωνη προς την αρχή της αναλογικότητας η εφαρμογή περισσότερων τέτοιων μέτρων;
5)      Πρέπει να εφαρμοστεί το νομικό καθεστώς που θεσπίζει το άρθρο 36, παράγραφος 1, του κανονισμού [1215/2012] σε δικαστική απόφαση του κράτους προελεύσεως με αντικείμενο την αναστολή (ή την άρση) της εκτελεστότητας ή τυγχάνει εφαρμογής κάποιο άλλο νομικό καθεστώς παρόμοιο προς αυτό που εξειδικεύεται στο άρθρο 44, παράγραφος 2, του εν λόγω κανονισμού;»

Επί των προδικαστικών ερωτημάτων

Επί του πρώτου, του δευτέρου και του τρίτου προδικαστικού ερωτήματος
Με το πρώτο, το δεύτερο και το τρίτο προδικαστικό ερώτημα, τα οποία πρέπει να εξεταστούν από κοινού, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, από το Δικαστήριο να ερμηνεύσει την έννοια των «έκτακτων περιστάσεων» κατά το άρθρο 23, στοιχείο γʹ, του κανονισμού 805/2004 και ερωτά, ειδικότερα, αν και σε ποιο βαθμό ασκούν επιρροή για τον καθορισμό του περιεχομένου της έννοιας αυτής περιστάσεις που συνδέονται με την ένδικη διαδικασία που κινήθηκε, στο κράτος μέλος προέλευσης, κατά της αποφάσεως η οποία έχει πιστοποιηθεί ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος ή κατά του πιστοποιητικού ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου.
Κατά το άρθρο 23, στοιχείο γʹ, του κανονισμού 805/2004, εάν ο οφειλέτης έχει ασκήσει ένδικο μέσο κατ’ αποφάσεως, που έχει πιστοποιηθεί ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος, συμπεριλαμβανομένης της αίτησης επανεξέτασης κατά την έννοια του άρθρου 19 του κανονισμού, ή έχει ζητήσει τη διόρθωση ή την ανάκληση του πιστοποιητικού ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου σύμφωνα με το άρθρο 10 του εν λόγω κανονισμού, το αρμόδιο δικαστήριο ή αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης μπορεί, κατόπιν αιτήσεως του οφειλέτη, σε έκτακτες περιστάσεις να αναστέλλει τη διαδικασία εκτέλεσης.
Παρατηρείται ότι η διάταξη αυτή δεν περιέχει παραπομπή στο δίκαιο των κρατών μελών για τον προσδιορισμό του νοήματος και του περιεχομένου που πρέπει να αποδίδεται στην έννοια «έκτακτες περιστάσεις», οπότε, λαμβανομένων υπόψη των επιταγών τόσο της ομοιόμορφης εφαρμογής του δικαίου της Ένωσης όσο και της αρχής της ισότητας, η έννοια αυτή πρέπει να θεωρείται αυτοτελής έννοια του δικαίου της Ένωσης και να ερμηνεύεται κατά τρόπο ομοιόμορφο στο έδαφος της Ένωσης (πρβλ. απόφαση της 27ης Ιανουαρίου 2022, Zinātnes parks, C‑347/20, EU:C:2022:59, σκέψη 42 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
Το γεγονός ότι το άρθρο 20, παράγραφος 1, του κανονισμού 805/2004 παραπέμπει στο δίκαιο του κράτους μέλους εκτέλεσης όσον αφορά τις διαδικασίες εκτέλεσης δεν αναιρεί την ως άνω διαπίστωση. Πράγματι, όπως επισημαίνει και ο γενικός εισαγγελέας με το σημείο 15 των προτάσεών του, η παραπομπή αυτή ισχύει με την επιφύλαξη των διατάξεων του κεφαλαίου IV του εν λόγω κανονισμού και, ιδίως, του άρθρου του 23, το οποίο καθορίζει τις προϋποθέσεις αναστολής ή περιορισμού της διαδικασίας εκτέλεσης στην ειδική περίπτωση που ο οφειλέτης έχει ασκήσει ένδικο μέσο ή βοήθημα ή έχει υποβάλει αίτηση στο κράτος μέλος προέλευσης.
Επομένως, όπως προκύπτει από τη νομολογία του Δικαστηρίου, για τους σκοπούς της ερμηνείας της έννοιας των «έκτακτων περιστάσεων» κατά το άρθρο 23, στοιχείο γʹ, του κανονισμού 805/2004, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη όχι μόνον το γράμμα της εν λόγω διάταξης αλλά και το πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται και οι σκοποί που επιδιώκονται με την πράξη της οποίας αποτελεί μέρος (πρβλ. απόφαση της 9ης  Οκτωβρίου 2019, BGL BNP Paribas, C‑548/18, EU:C:2019:848, σκέψη 25 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
Όσον αφορά, πρώτον, το γράμμα του άρθρου 23, στοιχείο γʹ, του κανονισμού 805/2004, από την ίδια τη διατύπωση της εν λόγω διατάξεως, και ιδίως από τη χρήση του ρήματος «μπορεί» και του επιθέτου «έκτακτες», προκύπτει ότι ο νομοθέτης της Ένωσης, μολονότι καταλείπει στα δικαστήρια ή τις αρχές του κράτους μέλους εκτέλεσης ένα περιθώριο εκτιμήσεως κατά την εκτίμηση της ανάγκης αναστολής της εκτέλεσης αποφάσεως που  έχει πιστοποιηθεί ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος, ωστόσο, θέλησε να  οριοθετήσει την ευχέρεια αυτή με τη διαπίστωση της συνδρομής περιστάσεων τις οποίες χαρακτήρισε ως «έκτακτες», οπότε η εν λόγω διάταξη πρέπει να ερμηνεύεται στενά (βλ., κατ’ αναλογίαν, απόφαση της 22ας Οκτωβρίου 2015, Thomas Cook Belgium, C‑245/14, EU:C:2015:715, σκέψη 31 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
Τούτου λεχθέντος, η χρήση εκ μέρους του νομοθέτη της Ένωσης της έννοιας των «έκτακτων περιστάσεων» οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο νομοθέτης δεν θέλησε να περιορίσει το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 23, στοιχείο γʹ, του κανονισμού 805/2004 αποκλειστικώς στις περιπτώσεις ανωτέρας βίας, οι οποίες προκύπτουν, κατά κανόνα, από απρόβλεπτα και αναπόφευκτα γεγονότα που οφείλονται σε ξένη προς τον οφειλέτη αιτία.
Λαμβανομένων υπόψη των στοιχείων αυτών που αφορούν το γράμμα του ως άνω άρθρου, πρέπει να γίνει δεκτό ότι η ευχέρεια αναστολής της διαδικασίας εκτέλεσης αποφάσεως η οποία έχει πιστοποιηθεί ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος πρέπει να επιφυλάσσεται μόνο στις περιπτώσεις στις οποίες η συνέχιση της εκτέλεσης θα εξέθετε τον οφειλέτη σε πραγματικό κίνδυνο ιδιαιτέρως σοβαρής ζημίας, η αποκατάσταση της οποίας θα ήταν αδύνατη ή εξαιρετικά δυσχερής σε περίπτωση ευδοκιμήσεως του ενδίκου μέσου ή βοηθήματος που άσκησε ή της αιτήσεως που υπέβαλε στο κράτος μέλος προέλευσης.
Επιπλέον, από το γράμμα του άρθρου 23, στοιχείο γʹ, του κανονισμού 805/2004 προκύπτει ότι η ύπαρξη ένδικης διαδικασίας, κινηθείσας από τον οφειλέτη στο κράτος μέλος προέλευσης, με σκοπό είτε να προσβάλλει απόφαση η οποία έχει πιστοποιηθεί ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος είτε να ζητήσει τη διόρθωση ή την ανάκληση πιστοποιητικού ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου, αποτελεί προϋπόθεση προκειμένου το αρμόδιο δικαστήριο ή αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης να εξετάσει κατά πόσον συντρέχουν έκτακτες περιστάσεις,  ώστε να αναστείλει, ενδεχομένως, την εκτέλεση του τίτλου.
Δεύτερον, όσον αφορά το πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται το άρθρο 23, στοιχείο γʹ, του κανονισμού 805/2004, παρατηρείται ότι, σύμφωνα με τη γενική οικονομία του κανονισμού, η κατάργηση του exequatur, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 5, στηρίζεται σε σαφή κατανομή των αρμοδιοτήτων μεταξύ των δικαστηρίων και αρχών του κράτους μέλους προέλευσης και των δικαστηρίων και αρχών του κράτους μέλους εκτέλεσης, η οποία συνοδεύεται από απαιτήσεις που πρέπει να πληρούνται τόσο στο πλαίσιο της διαδικασίας που οδηγεί στην έκδοση αποφάσεως επί μη αμφισβητούμενης αξιώσεως όσο και κατά την εκτέλεση της αποφάσεως αυτής. Αυτή η κατανομή αρμοδιοτήτων συνιστά απόρροια του ότι η απαίτηση και ο ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος που τη διαπιστώνει ρυθμίζονται βάσει του δικαίου του κράτους μέλους προέλευσης, ενώ η διαδικασία εκτέλεσης διέπεται, σύμφωνα με το άρθρο 20 του εν λόγω κανονισμού, από το δίκαιο του κράτους μέλους εκτέλεσης.
Ως εκ τούτου, στο κράτος μέλος προέλευσης η πιστοποίηση αποφάσεως που αφορά μη αμφισβητούμενη αξίωση ως ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου εξαρτάται από τη συμμόρφωση προς τους ελάχιστους κανόνες του κεφαλαίου III του κανονισμού 805/2004. Συναφώς, κατ’ εφαρμογήν  του  άρθρου 18 του κανονισμού, η μη συμμόρφωση προς τους εν λόγω κανόνες μπορεί να θεραπευθεί μόνον ενώπιον των δικαστηρίων ή αρχών του εν λόγω κράτους.
Όσον αφορά τα αρμόδια δικαστήρια ή αρχές του κράτους μέλους εκτέλεσης, αυτά έχουν την εξουσία, στο πλαίσιο της αρμοδιότητας που τους παρέχει το άρθρο 20 του κανονισμού 805/2004, να εξετάζουν κατά πόσον συντρέχουν στοιχεία που δικαιολογούν την άρνηση εκτέλεσης, κατ’ εφαρμογήν  του  άρθρου 21, παράγραφος 1, του κανονισμού, ή τον περιορισμό ή την αναστολή της εκτέλεσης, σύμφωνα με το άρθρο 23 του κανονισμού.
Ωστόσο, καμία αμφισβήτηση σχετικά με την απόφαση που εκδόθηκε στο κράτος μέλος προέλευσης ή την πιστοποίησή της ως ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου δεν μπορεί να υποβληθεί στην κρίση των δικαστηρίων ή αρχών του κράτους μέλους εκτέλεσης. Πράγματι, όπως προκύπτει από το άρθρο 21, παράγραφος 2, του κανονισμού 805/2004, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα της αιτιολογικής σκέψης 18 του κανονισμού, η αμοιβαία εμπιστοσύνη μεταξύ των κρατών μελών προς την απονομή της δικαιοσύνης σε καθένα από αυτά πρέπει να συνεπάγεται ότι κάθε δικαστήριο κράτους μέλους μπορεί να θεωρήσει ότι πληρούνται όλοι οι όροι για την πιστοποίηση ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου, με αποτέλεσμα η απόφαση επί μη αμφισβητούμενης αξιώσεως ή το σχετικό πιστοποιητικό να μην μπορεί σε καμία περίπτωση να επανεξετασθεί επί της ουσίας στο κράτος μέλος εκτέλεσης.
Επομένως, από την οικονομία του κανονισμού 805/2004 προκύπτει ότι τα αρμόδια δικαστήρια ή αρχές του κράτους μέλους εκτέλεσης δεν έχουν αρμοδιότητα να εξετάζουν, ούτε άμεσα ούτε έμμεσα, στο πλαίσιο αιτήσεως αναστολής της διαδικασίας εκτέλεσης, μια τέτοια απόφαση που εκδόθηκε στο κράτος μέλος προέλευσης ή το σχετικό πιστοποιητικό ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου.
Λαμβανομένης υπόψη της ανωτέρω κατανομής αρμοδιοτήτων μεταξύ των δικαστηρίων και αρχών του κράτους μέλους προέλευσης και εκείνων του κράτους μέλους εκτέλεσης στην οποία προέβη ο κανονισμός 805/2004, τα δικαστήρια ή αρχές του κράτους μέλους εκτέλεσης διαθέτουν περιορισμένο περιθώριο εκτιμήσεως όσον αφορά την εκτίμηση των περιστάσεων βάσει των οποίων είναι δυνατό να γίνει δεκτή αίτηση αναστολής εκτελέσεως. Επομένως, κατά την εξέταση μιας τέτοιας αιτήσεως και προκειμένου να διαπιστωθεί κατά πόσον οι περιστάσεις που επικαλείται ο οφειλέτης προς στήριξή της είναι έκτακτες, τα εν λόγω δικαστήρια ή αρχές πρέπει, αφού διαπιστώσουν ότι έχει ασκηθεί ένδικο μέσο ή βοήθημα ή έχει υποβληθεί αίτηση στο κράτος μέλος προέλευσης, κατά την έννοια του άρθρου 23 του κανονισμού 805/2004, να περιορίζονται στη στάθμιση των διακυβευόμενων συμφερόντων, ήτοι του συμφέροντος του δανειστή να προβεί σε άμεση εκτέλεση της αποφάσεως σχετικά με την απαίτησή του και του συμφέροντος του οφειλέτη να αποφύγει ιδιαιτέρως σοβαρή και ανεπανόρθωτη ή δυσχερώς επανορθώσιμη ζημία, τούτο δε προς ανεύρεση της ορθής ισορροπίας την οποία επιδιώκει το εν λόγω άρθρο. Κατά την εξέταση αυτή, αποκλείεται, όπως επισημαίνει ο γενικός εισαγγελέας με το σημείο 30 των προτάσεών του, οποιαδήποτε εκτίμηση από τα εν λόγω δικαστήρια ή αρχές, έστω prima facie, του βασίμου του ενδίκου μέσου ή βοηθήματος που έχει ασκήσει ή της αιτήσεως που έχει υποβάλει ο οφειλέτης στο κράτος μέλος προέλευσης.
Τρίτον, η ανάγκη στενής ερμηνείας της έννοιας των «έκτακτων περιστάσεων» επιρρωννύεται από την τελολογική ερμηνεία του άρθρου 23, στοιχείο γʹ, του κανονισμού 805/2004.
Πράγματι, όπως προκύπτει από το άρθρο 1, σε συνδυασμό με την αιτιολογική σκέψη 8 του κανονισμού, αυτός επιδιώκει να διασφαλίσει την ελεύθερη κυκλοφορία, μεταξύ άλλων, των αποφάσεων που αφορούν μη αμφισβητούμενες αξιώσεις, να επιταχύνει και να απλουστεύσει την εκτέλεσή τους σε κράτος μέλος διαφορετικό από εκείνο στο οποίο εκδόθηκε η απόφαση. Λαμβανομένου υπόψη του ως άνω σκοπού, επιβάλλεται ομοίως η στενή ερμηνεία των προβλεπομένων στα άρθρα 21 και 23 του κανονισμού προϋποθέσεων που εμποδίζουν την άμεση εκτέλεση των εν λόγω αποφάσεων.
Κατόπιν των προεκτεθένων, στο πρώτο, στο δεύτερο και στο τρίτο προδικαστικό ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι κατά το άρθρο 23, στοιχείο γʹ, του κανονισμού 805/2004,  ορθώς ερμηνευόμενο, η διαλαμβανόμενη στο άρθρο αυτό έννοια των «εκτάκτων περιστάσεων» αφορά την περίπτωση κατά την οποία η συνέχιση της διαδικασίας εκτέλεσης αποφάσεως που έχει πιστοποιηθεί ως  ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος, όταν ο οφειλέτης έχει ασκήσει, στο κράτος μέλος προέλευσης, ένδικο μέσο ή βοήθημα κατά της αποφάσεως αυτής ή έχει υποβάλει αίτηση διόρθωσης ή ανάκλησης του πιστοποιητικού ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου, θα εξέθετε τον οφειλέτη σε πραγματικό κίνδυνο ιδιαιτέρως σοβαρής ζημίας, η αποκατάσταση της οποίας θα ήταν αδύνατη ή εξαιρετικά δυσχερής σε περίπτωση εξαφάνισης της εν λόγω αποφάσεως ή διόρθωσης ή ανάκλησης του πιστοποιητικού εκτελεστού τίτλου. Η έννοια αυτή δεν παραπέμπει σε περιστάσεις συνδεόμενες με την ένδικη διαδικασία η οποία κινήθηκε στο κράτος μέλος προέλευσης κατά της αποφάσεως που έχει πιστοποιηθεί ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος ή κατά του πιστοποιητικού ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου.

Επί του τετάρτου προδικαστικού ερωτήματος
Με το τέταρτο προδικαστικό ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινιστεί αν το άρθρο 23 του κανονισμού 805/2004 έχει την έννοια ότι επιτρέπει την ταυτόχρονη εφαρμογή των μέτρων περιορισμού της εκτέλεσης, παροχής εγγυήσεως ή αναστολής της εκτέλεσης που προβλέπονται υπό τα στοιχεία αʹ, βʹ και γʹ.
Συναφώς, παρατηρείται ότι, υπό τον τίτλο «Αναστολή ή περιορισμός της εκτέλεσης», το άρθρο 23 του κανονισμού 805/2004 απαριθμεί τα μέτρα τα οποία μπορούν να διαταχθούν από το αρμόδιο δικαστήριο ή αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης, κατόπιν αιτήσεως του οφειλέτη και τα οποία είναι  ο περιορισμός της διαδικασίας εκτέλεσης σε συντηρητικά μέτρα, η εξάρτηση της εκτέλεσης από την παροχή εγγύησης ή η αναστολή της εκτέλεσης σε έκτακτες περιστάσεις.
Από το γράμμα του εν λόγω άρθρου προκύπτει ότι τα μέτρα που προβλέπει συνδέονται με τον σύνδεσμο «ή», ο οποίος μπορεί, σε ορισμένες γλωσσικές αποδόσεις, να έχει είτε διαζευκτική είτε συμπλεκτική έννοια (πρβλ. απόφαση της 30ής Ιανουαρίου 2020, Autoservizi Giordano, C‑513/18, EU:C:2020:59, σκέψη 24 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία). Επομένως, η χρήση του συνδέσμου αυτού δεν είναι αποκαλυπτική της πρόθεσης του νομοθέτη της Ένωσης όσον αφορά τη δυνατότητα της ταυτόχρονης εφαρμογής των μέτρων του άρθρου 23 του κανονισμού 805/2004.
Αντιθέτως, από την οικονομία του εν λόγω άρθρου και από το περιεχόμενο των μέτρων που προβλέπει μπορεί να συναχθεί ότι δεν είναι δυνατή η ταυτόχρονη εφαρμογή, αφενός, του προβλεπόμενου στο άρθρο 23, στοιχείο γʹ, του κανονισμού 805/2004 μέτρου αναστολής της διαδικασίας εκτέλεσης και, αφετέρου, του προβλεπόμενου στο άρθρο 23, στοιχείο αʹ, μέτρου περιορισμού της εν λόγω διαδικασίας, ή του προβλεπόμενου στο άρθρο 23, στοιχείο βʹ, μέτρου που συνίσταται στην υποχρέωση του πιστωτή να παράσχει εγγύηση.
Πράγματι, η αναστολή της διαδικασίας εκτέλεσης, η οποία διατάσσεται κατόπιν αιτήσεως του οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 23, στοιχείο γʹ, του κανονισμού 805/2004, αποκλείει, λαμβανομένων υπόψη των άμεσων αποτελεσμάτων της επί της συνέχισης της εν λόγω διαδικασίας, τη δυνατότητα περιορισμού της διαδικασίας αυτής σε συντηρητικά μέτρα κατά την έννοια του άρθρου 23, στοιχείο αʹ, του κανονισμού. Η δε υποχρέωση του πιστωτή να παράσχει εγγύηση, κατ’ εφαρμογήν  του  άρθρου 23, στοιχείο βʹ, του εν λόγω κανονισμού, προβλέπεται προκειμένου να καταστεί δυνατή η άμεση εκτέλεση της επίμαχης αξιώσεως, όπερ αποκλείει λογικά την ταυτόχρονη εφαρμογή του μέτρου αναστολής της εκτέλεσης.
Εντούτοις, όπως επισήμανε, κατ’ ουσίαν, ο γενικός εισαγγελέας με το σημείο 52 των προτάσεών του, δεν αποκλείεται το αρμόδιο δικαστήριο ή αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης να μπορεί να επιβάλει στον πιστωτή την παροχή εγγυήσεως ως προϋπόθεση για την εφαρμογή των μέτρων εκτελέσεως που έχουν αμιγώς συντηρητικό χαρακτήρα.
Κατόπιν των προεκτεθέντων, στο τέταρτο προδικαστικό ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 23 του κανονισμού 805/2004 έχει την έννοια ότι επιτρέπει την ταυτόχρονη εφαρμογή των μέτρων περιορισμού και παροχής εγγύησης που προβλέπονται υπό τα στοιχεία  αʹ και βʹ της διάταξης αυτής, όχι όμως την ταυτόχρονη εφαρμογή ενός από τα ανωτέρω δύο μέτρα και του μέτρου της αναστολής της  διαδικασίας εκτέλεσης που προβλέπεται υπό το στοιχείο γʹ  της ίδιας διάταξης.

Επί του πέμπτου προδικαστικού ερωτήματος
Το πέμπτο προδικαστικό ερώτημα, το οποίο αναφέρεται στην ερμηνεία του άρθρου 36, παράγραφος 1, και του άρθρου 44, παράγραφος 2, του κανονισμού 1215/2012, αφορά τις συνέπειες αποφάσεως εκδοθείσας στο κράτος μέλος προέλευσης και αναστέλλουσας  την εκτελεστότητα αποφάσεως επί μη αμφισβητούμενης αξίωσης η οποία έχει πιστοποιηθεί ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος, επί της διαδικασίας εκτέλεσης της τελευταίας αυτής αποφάσεως που κινήθηκε στο κράτος μέλος εκτέλεσης.
Κατ’ αρχάς, επισημαίνεται ότι, μολονότι από την αίτηση προδικαστικής αποφάσεως δεν προκύπτει ότι, κατά την ημερομηνία υποβολής της στο Δικαστήριο, το αρμόδιο γερμανικό δικαστήριο είχε αποφανθεί με ισχύ δεδικασμένου επί της αναστολής εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου της 24ης Οκτωβρίου 2019, ωστόσο, κατά την ημερομηνία αυτή, σχετική διαδικασία εκκρεμούσε ενώπιον του αρμόδιου γερμανικού δικαστηρίου, οπότε δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο έκδοσης απόφασης περί αναστολής εκτέλεσης του ως άνω τίτλου. Επομένως, δεν είναι πρόδηλο ότι η απάντηση στο πέμπτο ερώτημα δεν θα ήταν χρήσιμη στο αιτούν δικαστήριο προκειμένου να αποφανθεί επί της διαφοράς της οποίας έχει επιληφθεί. Κατά συνέπεια, το ερώτημα αυτό είναι παραδεκτό.
Επισημαίνεται επίσης ότι, αν και τυπικά το αιτούν δικαστήριο ζητεί την ερμηνεία του άρθρου 36, παράγραφος 1, και του άρθρου 44, παράγραφος 2, του κανονισμού 1215/2012, ωστόσο, ο κανονισμός 805/2004, βάσει του οποίου κινήθηκε η διαδικασία εκτέλεσης στην υπόθεση της κύριας δίκης, ρυθμίζει ο ίδιος, στο άρθρο 6, παράγραφος 2, την περίπτωση της αναστολής της εκτελεστότητας αποφάσεως η οποία έχει πιστοποιηθεί ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος.
Δεδομένου ότι στο Δικαστήριο απόκειται να συναγάγει από το σύνολο των στοιχείων που του παρέσχε το αιτούν δικαστήριο, και ιδίως από το σκεπτικό της απόφασης περί παραπομπής, τα στοιχεία του δικαίου της Ένωσης που χρήζουν ερμηνείας, λαμβανομένου υπόψη του αντικειμένου της διαφοράς  (πρβλ. απόφαση της 22ας Απριλίου 2021, Profi Credit Slovakia, C‑485/19, EU:C:2021:313, σκέψη 50 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία), πρέπει να θεωρηθεί ότι το πέμπτο προδικαστικό ερώτημα αφορά την ερμηνεία του άρθρου 6, παράγραφος 2, του κανονισμού 805/2004.
Κατά συνέπεια, με το πέμπτο προδικαστικό ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινιστεί αν το άρθρο 6, παράγραφος 2, του κανονισμού 805/2004 έχει την έννοια ότι, όταν η εκτελεστότητα αποφάσεως που έχει πιστοποιηθεί ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος έχει ανασταλεί στο κράτος μέλος προέλευσης, το δικαστήριο του κράτους μέλους εκτέλεσης οφείλει, βάσει της αποφάσεως αυτής, να αναστείλει τη διαδικασία εκτέλεσης  που κινήθηκε στο τελευταίο αυτό κράτος.
Συναφώς, επισημαίνεται ότι από το άρθρο 6, παράγραφος 1, του κανονισμού 805/2004 προκύπτει ότι η πιστοποίηση αποφάσεως που αφορά μη αμφισβητούμενη αξίωση ως ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου υπόκειται σε διάφορες προϋποθέσεις, μεταξύ των οποίων η προβλεπόμενη στο άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του κανονισμού προϋπόθεση σχετικά με την εκτελεστότητα της αποφάσεως αυτής στο κράτος μέλος προέλευσης.
Κατά το άρθρο 11 του εν λόγω κανονισμού, το πιστοποιητικό ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου παράγει αποτελέσματα μόνον εντός των ορίων του εκτελεστού της εν λόγω αποφάσεως.
Από τις ανωτέρω διατάξεις προκύπτει ότι ένας ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος δεν μπορεί να παραγάγει έννομα αποτελέσματα αν η εκτελεστότητα της αποφάσεως που έχει πιστοποιηθεί με τον τρόπο αυτό ανεστάλη στο κράτος μέλος προέλευσης.
Στο πλαίσιο ακριβώς αυτό προβλέπει το άρθρο 6, παράγραφος 2, του κανονισμού 805/2004 ότι, όταν απόφαση η οποία έχει πιστοποιηθεί ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος δεν είναι πλέον εκτελεστή ή το εκτελεστό της έχει ανασταλεί ή περιορισθεί, εκδίδεται πιστοποιητικό, κατόπιν αιτήσεως που υποβάλλεται ανά πάσα στιγμή στο δικαστήριο προέλευσης, στο οποίο αναφέρεται η έλλειψη ή ο περιορισμός του εκτελεστού, με τη χρησιμοποίηση του έντυπου υποδείγματος του παραρτήματος IV του κανονισμού.
Επομένως, όταν η εκτελεστότητα της αποφάσεως η οποία έχει πιστοποιηθεί ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος έχει ανασταλεί στο κράτος μέλος προέλευσης, το αρμόδιο δικαστήριο ή αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης υποχρεούται, σε περίπτωση προσκομίσεως του πιστοποιητικού που προβλέπεται στο άρθρο 6, παράγραφος 2, του κανονισμού 805/2004, να αναστείλει τη διαδικασία εκτέλεσης που κινήθηκε στο κράτος αυτό.
Κατόπιν των προεκτεθέντων, στο πέμπτο προδικαστικό ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 6, παράγραφος 2, του κανονισμού 805/2004, σε συνδυασμό με το άρθρο 11 αυτού, έχει την έννοια ότι, όταν η εκτελεστότητα αποφάσεως που  έχει πιστοποιηθεί ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος έχει ανασταλεί στο κράτος μέλος προέλευσης και το πιστοποιητικό που προβλέπεται στο άρθρο 6, παράγραφος 2, προσκομίστηκε στο δικαστήριο του κράτους μέλους εκτέλεσης, το δικαστήριο αυτό οφείλει να αναστείλει, βάσει της εν λόγω αποφάσεως, τη διαδικασία εκτέλεσης που κινήθηκε στο τελευταίο αυτό κράτος.

Επί των δικαστικών εξόδων
Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου, σε αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) αποφαίνεται:
1)
Κατά το άρθρο 23, στοιχείο γʹ, του κανονισμού (ΕΚ) 805/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, για τη θέσπιση ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου για μη αμφισβητούμενες αξιώσεις,
ορθώς ερμηνευόμενο,
η διαλαμβανόμενη στο άρθρο αυτό έννοια των «εκτάκτων περιστάσεων» αφορά την περίπτωση κατά την οποία η συνέχιση της διαδικασίας εκτέλεσης αποφάσεως που έχει πιστοποιηθεί ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος, όταν ο οφειλέτης έχει ασκήσει, στο κράτος μέλος προέλευσης, ένδικο μέσο ή βοήθημα κατά της αποφάσεως αυτής ή έχει υποβάλει αίτηση διόρθωσης ή ανάκλησης του πιστοποιητικού ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου, θα εξέθετε τον οφειλέτη σε πραγματικό κίνδυνο ιδιαιτέρως σοβαρής ζημίας, η αποκατάσταση της οποίας θα ήταν αδύνατη ή εξαιρετικά δυσχερής σε περίπτωση εξαφάνισης της εν λόγω αποφάσεως ή διόρθωσης ή ανάκλησης του πιστοποιητικού εκτελεστού τίτλου. Η έννοια αυτή δεν παραπέμπει σε περιστάσεις συνδεόμενες με την ένδικη διαδικασία η οποία κινήθηκε στο κράτος μέλος προέλευσης κατά της αποφάσεως που έχει πιστοποιηθεί ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος ή κατά του πιστοποιητικού ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου.
2)
Το άρθρο 23 του κανονισμού 805/2004
έχει την έννοια ότι:
επιτρέπει την ταυτόχρονη εφαρμογή των μέτρων περιορισμού και παροχής εγγύησης που προβλέπονται υπό τα στοιχεία αʹ και βʹ της διάταξης αυτής, όχι όμως την ταυτόχρονη εφαρμογή ενός από τα ανωτέρω δύο μέτρα και του μέτρου της αναστολής της διαδικασίας εκτέλεσης που προβλέπεται υπό το στοιχείο γʹ της ίδιας διάταξης.
3)
Το άρθρο 6, παράγραφος 2, του κανονισμού 805/2004, σε συνδυασμό με το άρθρο 11 αυτού,
έχει την έννοια ότι:
όταν η εκτελεστότητα αποφάσεως που έχει πιστοποιηθεί ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος έχει ανασταλεί στο κράτος μέλος προέλευσης και το πιστοποιητικό που προβλέπεται στο άρθρο 6, παράγραφος 2, προσκομίστηκε στο δικαστήριο του κράτους μέλους εκτέλεσης, το δικαστήριο αυτό οφείλει να αναστείλει, βάσει της εν λόγω αποφάσεως, τη διαδικασία εκτέλεσης που κινήθηκε στο τελευταίο αυτό κράτος.
(υπογραφές)
*
Γλώσσα διαδικασίας: η λιθουανική.