CELEX: 62019TJ0574
Κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα
Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
Καταχωρισμένο κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα το οποίο απεικονίζει εξοπλισμό για τη διανομή υγρών
Λόγος ακυρότητας
Μη τήρηση των προϋποθέσεων προστασίας
Άρθρο 25, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού (ΕΚ) 6/2002
Χαρακτηριστικά της εμφανίσεως ενός προϊόντος τα οποία υπαγορεύονται αποκλειστικώς από την τεχνική λειτουργία του
Άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002

Ιστορικό της διαφοράς
Η προσφεύγουσα, Tinnus Enterprises LLC, είναι δικαιούχος του κοινοτικού σχεδίου ή υποδείγματος που κατατέθηκε στις 10 Μαρτίου 2015 στο Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) και καταχωρίστηκε με τον αριθμό 1431 829-0001 (στο εξής: επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα), δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) 6/2002 του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2001, για τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα (
ΕΕ 2002, L 3, σ. 1
).
Το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα είναι το ακόλουθο:
1.1
1.2
1.3
Σύμφωνα με το άρθρο 36, παράγραφος 2, του κανονισμού 6/2002, η προσφεύγουσα διευκρίνισε στην αίτηση καταχωρίσεως ότι το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα προοριζόταν να εφαρμοστεί στο προϊόν «εξοπλισμός για τη διανομή υγρών», που εμπίπτει στην κλάση 23.01 κατά την έννοια του Διακανονισμού του Λοκάρνο, της 8ης Οκτωβρίου 1968, για τη διεθνή ταξινόμηση των βιομηχανικών σχεδίων και υποδειγμάτων.
Στις 7 Ιουνίου 2016, η Mystic Products Import & Export, SL, υπέβαλε αίτηση κηρύξεως ακυρότητας του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος βάσει του άρθρου 25, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 6/2002, σε συνδυασμό με το άρθρο 4, παράγραφος 1, και το άρθρο 8, παράγραφος 1, του εν λόγω κανονισμού. Η Mystic Products Import & Export υποστήριζε, μεταξύ άλλων, ότι το σύνολο των χαρακτηριστικών του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος υπαγορευόταν αποκλειστικώς από την τεχνική λειτουργία τους. Κατά συνέπεια, λαμβανομένου υπόψη του άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002, το εν λόγω σχέδιο ή υπόδειγμα δεν μπορούσε να τύχει προστασίας.
Στις 19 Απριλίου 2017, η παρεμβαίνουσα, Koopman International BV, υπέβαλε επίσης αίτηση για την κήρυξη ακυρότητας του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος, βάσει των ίδιων διατάξεων και της ίδιας, κατ’ ουσίαν, επιχειρηματολογίας με εκείνες που μνημονεύθηκαν στη σκέψη 4 της παρούσας απόφασης. Η παρεμβαίνουσα ζήτησε να κηρυχθεί άκυρο το εν λόγω σχέδιο ή υπόδειγμα ή, τουλάχιστον, να τύχει περιορισμένης μόνον προστασίας.
Στις 30 Αυγούστου 2017, το EUIPO ενημέρωσε τις δύο αιτούσες την κήρυξη ακυρότητας ότι οι αιτήσεις τους θα εξετάζονταν στο πλαίσιο ενιαίας διαδικασίας, δυνάμει του άρθρου 54 του κανονισμού 6/2002.
Με απόφαση της 30ής Απριλίου 2018, το τμήμα ακυρώσεων κήρυξε άκυρο το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα.
Στις 31 Μαΐου 2018, η προσφεύγουσα άσκησε προσφυγή ενώπιον του EUIPO κατά της αποφάσεως του τμήματος ακυρώσεων, δυνάμει των άρθρων 55 έως 60 του κανονισμού 6/2002, ζητώντας την ακύρωσή της.
Με απόφαση της 12ης Ιουνίου 2019 (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση), το τρίτο τμήμα προσφυγών του EUIPO επικύρωσε το συμπέρασμα του τμήματος ακυρώσεων ότι το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα στηριζόταν σε χαρακτηριστικά προϊόντος, ήτοι εξοπλισμού για τη διανομή υγρών, τα οποία υπαγορεύονταν αποκλειστικώς από την τεχνική λειτουργία του προϊόντος αυτού, οπότε το εν λόγω σχέδιο ή υπόδειγμα έπρεπε να κηρυχθεί άκυρο βάσει της συνδυασμένης εφαρμογής του άρθρου 25, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, και του άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002. Κατά συνέπεια, απέρριψε την προσφυγή της προσφεύγουσας.
Αιτήματα των διαδίκων
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
–
να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
–
να μεταρρυθμίσει την προσβαλλόμενη απόφαση ώστε, πρώτον, να γίνει δεκτή η προσφυγή ενώπιον του EUIPO, δεύτερον, να απορριφθούν οι αιτήσεις κηρύξεως ακυρότητας του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος, τρίτον, να φέρουν οι αιτούσες την κήρυξη της ακυρότητας τα έξοδα στα οποία η προσφεύγουσα υποβλήθηκε ενώπιον του τμήματος προσφυγών και του τμήματος ακυρώσεων και, τέταρτον, και επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του τμήματος ακυρώσεων προκειμένου αυτό να προβεί στην εξέτασή της υπό το πρίσμα του άρθρου 4, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002·
–
να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
Το EUIPO και η παρεμβαίνουσα ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
–
να απορρίψει την προσφυγή·
–
να καταδικάσει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
Σκεπτικό
Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προέβαλε τέσσερις λόγους ακυρώσεως, οι οποίοι αφορούν την εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002, στην οποία προέβη το τμήμα προσφυγών με την προσβαλλόμενη απόφαση.
Το άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002 προβλέπει ότι κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα δεν παρέχει δικαιώματα επί των χαρακτηριστικών της εμφανίσεως ενός προϊόντος τα οποία υπαγορεύονται αποκλειστικώς από την τεχνική λειτουργία του.
Σε σχέση με το άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002, η αιτιολογική σκέψη 10 του εν λόγω κανονισμού διευκρινίζει τα εξής:
«Η τεχνολογική καινοτομία δεν θα πρέπει να παρακωλύεται από τη χορήγηση προστασίας σε χαρακτηριστικά του σχεδίου ή υποδείγματος που υπαγορεύονται αποκλειστικώς από μια τεχνική λειτουργία, εξυπακουουμένου ότι αυτό δεν συνεπάγεται ότι ένα σχέδιο ή υπόδειγμα πρέπει να έχει αισθητική αξία. Επιπλέον, η διαλειτουργικότητα των προϊόντων διαφόρων κατασκευαστών δεν θα πρέπει να εμποδίζεται από την επέκταση της προστασίας στα σχέδια και υποδείγματα μηχανικών εξαρτημάτων. Συνεπώς, τα χαρακτηριστικά ενός σχεδίου ή υποδείγματος τα οποία αποκλείονται της προστασίας για τους λόγους αυτούς, δεν θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όταν σταθμίζεται κατά πόσον άλλα χαρακτηριστικά του εν λόγω σχεδίου ή υποδείγματος πληρούν τους όρους προστασίας.»
Το Δικαστήριο, στην απόφασή του της 8ης Μαρτίου 2018, DOCERAM (
C‑395/16
,
EU:C:2018:172
, σκέψη
), έκρινε, μεταξύ άλλων, ότι το άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002 αποκλείει από την προστασία του δικαίου περί κοινοτικών σχεδίων ή υποδειγμάτων τα χαρακτηριστικά της εμφανίσεως ενός προϊόντος όταν εκτιμήσεις άλλης φύσεως πέραν της ανάγκης να μπορεί το εν λόγω προϊόν να επιτελεί την τεχνική λειτουργία του, ιδίως εκτιμήσεις που συνδέονται με την οπτική διάσταση, ουδόλως επηρέασαν την επιλογή των εν λόγω χαρακτηριστικών, και τούτο έστω και εάν υπάρχουν άλλα σχέδια ή υποδείγματα που μπορούν να επιτελέσουν την ίδια αυτή λειτουργία.
Το Δικαστήριο διευκρίνισε ότι, προκειμένου να κριθεί εάν τα χαρακτηριστικά της εμφανίσεως ενός προϊόντος υπαγορεύονται αποκλειστικώς από την τεχνική λειτουργία του, πρέπει να αποδεικνύεται ότι η λειτουργία αυτή είναι ο μόνος παράγων που καθόρισε τα εν λόγω χαρακτηριστικά, η δε ύπαρξη εναλλακτικών σχεδίων ή υποδειγμάτων δεν έχει, συναφώς, αποφασιστική σημασία (απόφαση της 8ης Μαρτίου 2018, DOCERAM,
C‑395/16
,
EU:C:2018:172
, σκέψη
).
Κατά το Δικαστήριο, το ζήτημα αν τα χαρακτηριστικά της εμφανίσεως ενός προϊόντος εμπίπτουν στο άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002 πρέπει να εκτιμάται υπό το πρίσμα όλων των κρίσιμων αντικειμενικών περιστάσεων εκάστης περιπτώσεως. Η εν λόγω εκτίμηση πρέπει να διενεργείται, μεταξύ άλλων, υπό το πρίσμα του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος, των αντικειμενικών περιστάσεων που καθιστούν σαφείς τους λόγους που πρυτάνευσαν κατά την επιλογή των χαρακτηριστικών της εμφανίσεως του οικείου προϊόντος, των δεδομένων σχετικά με τη χρήση του ή ακόμη της υπάρξεως εναλλακτικών σχεδίων ή υποδειγμάτων που μπορούν να επιτελέσουν την ίδια τεχνική λειτουργία, εφόσον τα ανωτέρω τεκμηριώνονται με αξιόπιστα αποδεικτικά στοιχεία (απόφαση της 8ης Μαρτίου 2018, DOCERAM,
C‑395/16
,
EU:C:2018:172
, σκέψεις
και
).
Οι προβαλλόμενοι από την προσφεύγουσα λόγοι ακυρώσεως πρέπει να εξετασθούν υπό το πρίσμα των ανωτέρω στοιχείων.
Επί του πρώτου λόγου ακυρώσεως, με τον οποίον προβάλλεται ότι η προσέγγιση του τμήματος προσφυγών στην προσβαλλόμενη απόφαση δεν είναι δομημένη και συστηματική
Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι, λαμβανομένης υπόψη της αποφάσεως της 8ης Μαρτίου 2018, DOCERAM (
C‑395/16
,
EU:C:2018:172
), το τμήμα προσφυγών, προκειμένου να κρίνει αν το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα καταχωρίστηκε εγκύρως, όφειλε να ακολουθήσει μια συστηματική και δομημένη προσέγγιση συνιστάμενη, πρώτον, στον προσδιορισμό της τεχνικής λειτουργίας του προϊόντος για το οποίο έγινε η καταχώριση του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος, δεύτερον, στον προσδιορισμό των χαρακτηριστικών της εμφανίσεως του προϊόντος τα οποία υπαγορεύονται αποκλειστικώς από την τεχνική λειτουργία του, τρίτον, στην εξέταση του κατά πόσον καθένα από τα εν λόγω χαρακτηριστικά του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος υπαγορεύεται πράγματι από την τεχνική λειτουργία του και, τέταρτον, στην εκτίμηση του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος υπό το πρίσμα των κριτηρίων του νεωτερισμού και του ατομικού χαρακτήρα, όπως επιτάσσουν τα άρθρα 4 έως 6 του κανονισμού 6/2002, αποκλείοντας τα χαρακτηριστικά της εμφανίσεως που υπαγορεύονται αποκλειστικώς από την τεχνική λειτουργία του προϊόντος.
Εντούτοις, κατά την προσφεύγουσα, η ανάλυση στην οποία προέβη το τμήμα προσφυγών με την προσβαλλόμενη απόφαση δεν είχε τέτοια διάρθρωση. Κατ’ αυτήν, το τμήμα προσφυγών δεν ξεκίνησε την ανάλυσή του με τον προσδιορισμό της τεχνικής λειτουργίας του οικείου προϊόντος. Εξάλλου, το τμήμα προσφυγών προσδιόρισε τα τέσσερα συστατικά στοιχεία του οικείου προϊόντος, ήτοι το συνδετικό εξάρτημα, τους σωλήνες, τα μπαλόνια και τις ασφάλειες που στερεώνουν τα μπαλόνια στους σωλήνες, αντί να προσδιορίσει και να εξετάσει τα χαρακτηριστικά της εμφανίσεως του οικείου προϊόντος, και επίσης, εσφαλμένως, φέρεται να εξέτασε την τεχνική λειτουργία των τεσσάρων προαναφερθέντων στοιχείων του προϊόντος, αντί να εξετάσει την τεχνική λειτουργία του ίδιου του προϊόντος. Επομένως, κατά την προσφεύγουσα, το τμήμα προσφυγών, καθόσον κατέληξε, κατ’ ουσίαν, στο σημείο 37 της προσβαλλομένης αποφάσεως, στο συμπέρασμα ότι κανένα από τα χαρακτηριστικά του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος δεν επελέγη με αποκλειστικό σκοπό τη βελτίωση της εμφανίσεως του προϊόντος, εφάρμοσε νομικό κριτήριο διαφορετικό από εκείνο που απαιτείται βάσει του άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002 και, ως εκ τούτου, εσφαλμένο.
Εξάλλου, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι, λόγω της μη δομημένης αναλύσεως, το τμήμα προσφυγών δεν εξέτασε κατ’ ουσίαν τη μαρτυρία του δημιουργού του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος. Επίσης, δεν εφάρμοσε ορθώς το δεύτερο, το τρίτο και το τέταρτο στάδιο της αναλύσεως που εκτέθηκε στη σκέψη 19 της παρούσας απόφασης.
Το EUIPO και η παρεμβαίνουσα αντικρούουν τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας.
Από τη διατύπωση του άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002, της αιτιολογικής σκέψεως 10 του εν λόγω κανονισμού και της απόφασης της 8ης Μαρτίου 2018, DOCERAM (
C‑395/16
,
EU:C:2018:172
), προκύπτει ότι η εκτίμηση ενός κοινοτικού σχεδίου ή υποδείγματος υπό το πρίσμα της προαναφερθείσας διατάξεως περιλαμβάνει τέσσερα στάδια: πρώτον, πρέπει να προσδιοριστεί η τεχνική λειτουργία του οικείου προϊόντος, δεύτερον, πρέπει να αναλυθούν τα χαρακτηριστικά της εμφανίσεως του εν λόγω προϊόντος κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002 και, τρίτον, πρέπει να εξεταστεί, υπό το πρίσμα όλων των αντικειμενικών κρίσιμων περιστάσεων, εάν τα χαρακτηριστικά αυτά υπαγορεύονται αποκλειστικώς από την τεχνική λειτουργία του οικείου προϊόντος, με άλλα λόγια, αν η αναγκαιότητα επιτελέσεως αυτής της τεχνικής λειτουργίας αποτελεί τον μοναδικό παράγοντα που καθόρισε την επιλογή των συγκεκριμένων χαρακτηριστικών από τον δημιουργό, ενώ δεν διαδραμάτισαν κανένα ρόλο κατά την επιλογή των χαρακτηριστικών αυτών άλλης φύσεως εκτιμήσεις, ιδίως εκτιμήσεις σχετικές με την όψη του οικείου προϊόντος (πρβλ. απόφαση της 8ης Μαρτίου 2018, DOCERAM,
C‑395/16
,
EU:C:2018:172
, σκέψεις
και
). Λαμβανομένης υπόψη της αιτιολογικής σκέψεως 10 του κανονισμού 6/2002, τα αποκλειστικώς λειτουργικά χαρακτηριστικά του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος δεν πρέπει να λαμβάνονται υπόψη προκειμένου να εκτιμηθεί αν άλλα χαρακτηριστικά του εν λόγω σχεδίου ή υποδείγματος πληρούν τις προϋποθέσεις προστασίας, ιδίως υπό το πρίσμα των κριτηρίων του «νεωτερισμού» και του «ατομικού χαρακτήρα» που προβλέπονται στο άρθρο 4, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002.
Από το άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002 και από την αιτιολογική σκέψη 10 του εν λόγω κανονισμού προκύπτει ότι, εάν κριθεί ότι τουλάχιστον ένα από τα χαρακτηριστικά της εμφανίσεως του οικείου προϊόντος δεν υπαγορεύεται αποκλειστικώς από την τεχνική λειτουργία του, το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα παραμένει έγκυρο και παρέχει προστασία στο χαρακτηριστικό αυτό.
Αντιθέτως, όπως προκύπτει επίσης από το άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002 και από την αιτιολογική σκέψη 10 του εν λόγω κανονισμού, και όπως ορθώς επισημαίνει το EUIPO, εάν όλα τα χαρακτηριστικά της εμφανίσεως του οικείου προϊόντος υπαγορεύονται αποκλειστικώς από την τεχνική λειτουργία του, το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα δεν θα είναι έγκυρο, εκτός αν προκύπτει ότι η διάταξη των εν λόγω χαρακτηριστικών υπαγορεύθηκε από εκτιμήσεις που δεν ανάγονται αποκλειστικώς στην αναγκαιότητα επιτελέσεως της τεχνικής λειτουργίας του οικείου προϊόντος, δημιουργώντας, μεταξύ άλλων, μια συνολική οπτική εντύπωση που υπερβαίνει την απλή τεχνική λειτουργία. Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι, στο πλαίσιο του συστήματος που προβλέπεται από τον κανονισμό 6/2002, η εμφάνιση αποτελεί το καθοριστικό στοιχείο ενός σχεδίου ή υποδείγματος (βλ. απόφαση της 8ης Μαρτίου 2018, DOCERAM,
C‑395/16
,
EU:C:2018:172
, σκέψη
και εκεί μνημονευόμενη νομολογία) και, κατά συνέπεια, θα μπορούσε να επιλεγεί μια ιδιαίτερη διάταξη των χαρακτηριστικών για σκοπούς διαφορετικούς από την αναγκαιότητα επιτελέσεως μιας τεχνικής λειτουργίας, ιδίως δε για διακοσμητικούς σκοπούς και, γενικότερα, για σκοπούς σχετικούς με τη βελτίωση της όψεως του σχεδίου ή υποδείγματος.
Όπως ορθώς διευκρινίζει το EUIPO, στην περίπτωση της προαναφερθείσας ιδιαίτερης διατάξεως, το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα παραμένει έγκυρο και παρέχει προστασία μόνο στη συγκεκριμένη αυτή διάταξη και όχι στα αποκλειστικώς λειτουργικά χαρακτηριστικά της εμφανίσεως του προϊόντος τα οποία αφορά η εν λόγω διάταξη.
Από τις σκέψεις 23 έως 26 της παρούσας απόφασης προκύπτει ότι ο εκ μέρους της προσφεύγουσας ορισμός των σταδίων της αναλύσεως που απαιτεί το άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002, ο οποίος εκτέθηκε στη σκέψη 19 της παρούσας απόφασης, είναι, κατ’ ουσίαν, ακριβής. Επομένως, πρέπει να εξεταστεί αν το τμήμα προσφυγών εφάρμοσε ορθώς τα στάδια αυτά στην προσβαλλόμενη απόφαση.
Όσον αφορά το πρώτο στάδιο της αναλύσεως, το τμήμα προσφυγών επισήμανε, στο σημείο 23 της προσβαλλομένης αποφάσεως, ότι έπρεπε, κατ’ αρχάς, να προσδιοριστεί η τεχνική λειτουργία του προϊόντος στο οποίο εντασσόταν το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα. Το τμήμα προσφυγών έλαβε υπόψη το γεγονός ότι η προσφεύγουσα, δικαιούχος του εν λόγω σχεδίου ή υποδείγματος, περιέγραψε το προϊόν αυτό στην αίτηση που οδήγησε στην καταχώριση του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος, ως «εξοπλισμό για τη διανομή υγρών» (σημείο 23 της προσβαλλομένης αποφάσεως). Το τμήμα προσφυγών έκρινε ότι το εν λόγω προϊόν είχε ως σκοπό την ψυχαγωγία των παιδιών διευκολύνοντας τη διοργάνωση νερομαχιών (σημείο 33 της προσβαλλομένης αποφάσεως) και διευκρίνισε ότι η τεχνική λειτουργία του προϊόντος αυτού συνίστατο στο ταυτόχρονο γέμισμα συγκεκριμένου αριθμού μπαλονιών (σημείο 34 της προσβαλλομένης αποφάσεως). Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι το πρώτο στάδιο της αναλύσεως, το οποίο επισημάνθηκε στη σκέψη 23 της παρούσας απόφασης, περιλαμβάνεται στην προσβαλλόμενη απόφαση.
Όσον αφορά το δεύτερο στάδιο αναλύσεως, διαπιστώνεται ότι στο σημείο 34 της προσβαλλομένης αποφάσεως το τμήμα προσφυγών προσδιόρισε σαφώς και ανέλυσε τα χαρακτηριστικά της εμφανίσεως του οικείου προϊόντος, τα οποία είναι τα εξής: πρώτον, το συνδετικό εξάρτημα με ένα άνοιγμα και μια σειρά οπών, δεύτερον, συγκεκριμένος αριθμός σωλήνων προσαρτημένων στο συνδετικό εξάρτημα, τρίτον, συγκεκριμένος αριθμός μπαλονιών που συνδέονται με το άκρο των σωλήνων και, τέταρτον, συγκεκριμένος αριθμός ασφαλειών που στερεώνουν τα μπαλόνια στους σωλήνες. Επομένως, το δεύτερο στάδιο της αναλύσεως, το οποίο επισημάνθηκε στη σκέψη 23 της παρούσας απόφασης, περιλαμβάνεται επίσης στην προσβαλλόμενη απόφαση.
Στα σημεία 33 έως 36 της προσβαλλομένης αποφάσεως, το τμήμα προσφυγών προέβη στο τρίτο στάδιο της αναλύσεως, εξετάζοντας αν καθένα από τα χαρακτηριστικά της εμφανίσεως του προϊόντος υπαγορευόταν αποκλειστικώς από την τεχνική λειτουργία του. Ειδικότερα, στο σημείο 34 της προσβαλλομένης αποφάσεως, το τμήμα προσφυγών, προκειμένου να εξετάσει τις λειτουργίες των τεσσάρων προσδιορισθέντων χαρακτηριστικών, έλαβε υπόψη την ακόλουθη παρουσίαση του προϊόντος της προσφεύγουσας και δικαιούχου του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος στο διαδίκτυο, με την ονομασία «Bunch O Balloons»:
«[Έ]να εξάρτημα που συνδέεται με λάστιχο ποτίσματος, στο οποίο είναι προσαρτημένα 37 μπαλόνια που φουσκώνουν μόνο όταν γεμίσουν με νερό. […] Τα μη φουσκωμένα μπαλόνια είναι τοποθετημένα σε μία δέσμη 37 ράβδων. Γύρω από τον λαιμό κάθε μπαλονιού, μια μικρή ελαστική ταινία στερεώνει το μπαλόνι σταθερά στη ράβδο. Οι ράβδοι συνενώνονται σε ένα και μόνο στόμιο που δύναται να συνδεθεί με λάστιχο ποτίσματος για το γέμισμα. Αυτό το σύστημα καθιστά δυνατό το ταυτόχρονο γέμισμα όλων των μπαλονιών με νερό. Μόλις τα μπαλόνια γεμίσουν, απλώς διακόψτε την παροχή νερού και ανακινήστε απαλά τα μπαλόνια για να τα απελευθερώσετε και να τα εντάξετε στο οπλοστάσιό σας.»
Εξάλλου, στα σημεία 35 και 36 της προσβαλλομένης αποφάσεως και απαντώντας στα επιχειρήματα της προσφεύγουσας σχετικά με τη μαρτυρία του δημιουργού του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος, το τμήμα προσφυγών διαπίστωσε ότι η όψη του μηχανισμού ήταν απόρροια της τεχνικής λειτουργίας του και ότι, καίτοι ήταν αληθές ότι υπήρχαν, κατ’ αρχήν, εναλλακτικά σχέδια ή υποδείγματα ως προς το μέγεθος, το σχήμα και τη διάταξη των χαρακτηριστικών της εμφανίσεως του οικείου προϊόντος, εν προκειμένω έπρεπε να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι τα χαρακτηριστικά και ο τρόπος με τον οποίο ήταν σχεδιασμένα διασφάλιζαν επίσης τεχνικές δυνατότητες οι οποίες επέτρεπαν την άψογη λειτουργία του προϊόντος. Εξάλλου, στο σημείο 28 της προσβαλλομένης αποφάσεως, το τμήμα προσφυγών διαπίστωσε και επικύρωσε την ανάλυση του τμήματος ακυρώσεων η οποία συνίστατο στην εξέταση του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος στο σύνολό του. Επομένως, από τα σημεία 28, 35 και 36 της προσβαλλομένης αποφάσεως προκύπτει ότι το τμήμα προσφυγών εξέτασε το ζήτημα αν η διάταξη των ατομικών χαρακτηριστικών της εμφανίσεως του οικείου προϊόντος προκαλούσε συνολική οπτική εντύπωση από την οποία μπορούσε να συναχθεί ότι η διάταξη αυτή δεν υπαγορευόταν αποκλειστικώς από εκτιμήσεις σχετικές με την αναγκαιότητα να επιτελέσει το εν λόγω προϊόν την τεχνική λειτουργία του.
Επομένως, στα σημεία 37 και 38 της προσβαλλομένης αποφάσεως, το τμήμα προσφυγών έκρινε, κατ’ ουσίαν, ότι όλα τα χαρακτηριστικά της εμφανίσεως του οικείου προϊόντος υπαγορεύονταν αποκλειστικώς από την τεχνική λειτουργία του και, στο σημείο 39 της προσβαλλομένης αποφάσεως, ότι το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα έπρεπε, κατά συνέπεια, να κηρυχθεί άκυρο.
Από τις σκέψεις 30 έως 32 της παρούσας απόφασης προκύπτει ότι το τρίτο στάδιο της αναλύσεως, το οποίο επισημάνθηκε στη σκέψη 23 της παρούσας απόφασης, περιλαμβάνεται στην προσβαλλόμενη απόφαση.
Όσον αφορά το τέταρτο στάδιο της αναλύσεως που επισήμανε η προσφεύγουσα και εκτέθηκε στη σκέψη 19 της παρούσας απόφασης, διαπιστώνεται ότι, δεδομένου ότι το τμήμα προσφυγών έκρινε ότι όλα τα χαρακτηριστικά της εμφανίσεως του οικείου προϊόντος υπαγορεύονταν από την τεχνική λειτουργία του και, κατόπιν τούτου, κήρυξε άκυρο το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα, βάσει του άρθρου 25, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 6/2002, σε συνδυασμό με το άρθρο 8, παράγραφος 1, του εν λόγω κανονισμού, δεν χρειαζόταν να εξετάσει τον νεωτερισμό και τον ατομικό χαρακτήρα του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος.
Κατόπιν των ανωτέρω σκέψεων, κρίνεται ότι το τμήμα προσφυγών διήλθε από όλα τα αναγκαία στάδια για την εξέταση της εφαρμογής του άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002. Το βάσιμο των εκτιμήσεων του τμήματος προσφυγών αποτελεί ζήτημα διαφορετικής τάξεως και θα εξεταστεί στο πλαίσιο της εξετάσεως των λοιπών λόγων ακυρώσεως που προβάλλει η προσφεύγουσα.
Όσον αφορά την αιτίαση της προσφεύγουσας ότι το τμήμα προσφυγών δεν εξέτασε κατ’ ουσίαν τη μαρτυρία του δημιουργού του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος, επισημαίνεται ότι η εν λόγω μαρτυρία εκτίθεται στο σημείο 14 της προσβαλλομένης αποφάσεως. Στο σημείο 35 της προσβαλλομένης αποφάσεως, το τμήμα προσφυγών απαντά κατ’ ουσίαν στην επιχειρηματολογία της προσφεύγουσας που στηρίζεται στην εν λόγω μαρτυρία. Ειδικότερα, στο προαναφερθέν σημείο 35, το τμήμα προσφυγών απαντά στο επιχείρημα ότι το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα αφορά προϊόν προοριζόμενο να πωληθεί στους καταναλωτές, στο επιχείρημα ότι υπάρχουν διάφοροι άλλοι τρόποι για την επίτευξη του ίδιου τεχνικού αποτελέσματος με εκείνον που απεικονίζεται στο επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα και σε διάφορες πιθανές παραλλαγές του εν λόγω σχεδίου ή υποδείγματος, καθώς και στο επιχείρημα ότι το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα παρουσιάζει «απλή, απέριττη και κομψή εμφάνιση». Το τμήμα προσφυγών απορρίπτει τα επιχειρήματα αυτά κρίνοντας ότι δεν αλλάζουν το γεγονός ότι η όψη του μηχανισμού αποτελεί σαφώς απόρροια της τεχνικής λειτουργίας του και ότι, σύμφωνα με την απόφαση της8ης Μαρτίου 2018, DOCERAM (
C‑395/16
,
EU:C:2018:172
), απλώς και μόνον το γεγονός ότι υφίσταται εναλλακτικό σχέδιο ή υπόδειγμα δεν συνεπάγεται ότι η εμφάνιση ενός προϊόντος υπαγορεύθηκε όχι από τεχνικούς, αλλά από άλλους λόγους. Το τμήμα προσφυγών αναπτύσσει περαιτέρω την ανάλυση αυτή στο σημείο 36 της προσβαλλομένης αποφάσεως.
Επομένως, η αιτίαση της προσφεύγουσας ότι το τμήμα προσφυγών δεν εξέτασε κατ’ ουσίαν τη μαρτυρία του δημιουργού του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος πρέπει να απορριφθεί.
Κατόπιν των προεκτεθέντων, ο πρώτος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί.
Επί του δευτέρου λόγου ακυρώσεως, με τον οποίον προβάλλεται ότι το τμήμα προσφυγών δεν ανέλυσε τα χαρακτηριστικά της εμφανίσεως του οικείου προϊόντος και την τεχνική λειτουργία του και χρησιμοποίησε εσφαλμένο όριο εφαρμογής του άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002
Η προσφεύγουσα προσάπτει στο τμήμα προσφυγών, πρώτον, ότι ανέλυσε τα τεχνικά χαρακτηριστικά του επίμαχου προϊόντος ή τα συστατικά του στοιχεία, αντί να αναλύσει τα χαρακτηριστικά της εμφανίσεώς του (πρώτη αιτίαση) και, δεύτερον, ότι ανέλυσε τις λειτουργίες των εν λόγω τεχνικών χαρακτηριστικών ή στοιχείων, αντί να αναλύσει την τεχνική λειτουργία του προϊόντος (δεύτερη αιτίαση). Κατά την προσφεύγουσα, από τα σφάλματα αυτά προκύπτει ότι το τμήμα προσφυγών υιοθέτησε διαφορετικό και λιγότερο απαιτητικό προκαταρκτικό κριτήριο από εκείνο που απαιτεί το άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002, όπως αυτό ερμηνεύθηκε με την απόφαση της 8ης Μαρτίου 2018, DOCERAM (
C‑395/16
,
EU:C:2018:172
), συνιστάμενο στην εξέταση του αν καθένα από τα χαρακτηριστικά της εμφανίσεως του προϊόντος υπαγορεύθηκε αποκλειστικώς από την τεχνική λειτουργία του (τρίτη αιτίαση).
Το EUIPO και η παρεμβαίνουσα αντικρούουν τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας.
Επί της πρώτης αιτιάσεως, σχετικά με τη φερόμενη παράλειψη του τμήματος προσφυγών να αναλύσει τα χαρακτηριστικά της εμφανίσεως του οικείου προϊόντος
Σημειώνεται, κατ’ αρχάς, ότι ο κανονισμός 6/2002 δεν περιέχει ακριβή ορισμό των «χαρακτηριστικών της εμφάνισης ενός προϊόντος». Στον ορισμό του σχεδίου ή υποδείγματος που παρατίθεται στο άρθρο 3, στοιχείο αʹ, του εν λόγω κανονισμού, ο όρος «χαρακτηριστικά» χρησιμοποιείται εν ευρεία εννοία, περιλαμβάνοντας όλες τις δυνατές πτυχές της εμφανίσεως ενός προϊόντος, και ιδίως τη γραμμή, το περίγραμμα, το χρώμα, το σχήμα, την υφή ή/και τα υλικά του ίδιου του προϊόντος ή/και του διάκοσμου που φέρει. Όπως ορθώς επισημαίνει το EUIPO, ο προσδιορισμός των χαρακτηριστικών αυτών πρέπει να γίνεται κατά περίπτωση και εξαρτάται από το οικείο προϊόν [βλ., κατ’ αναλογίαν, απόφαση της 24ης Σεπτεμβρίου 2019, Roxtec κατά EUIPO – Wallmax (Αναπαράσταση μαύρου τετραγώνου που περιέχει επτά ομόκεντρους κύκλους),
T‑261/18
,
EU:T:2019:674
, σκέψεις
και
].
Επομένως, ο προσδιορισμός των χαρακτηριστικών της εμφανίσεως ενός προϊόντος δύναται, αναλόγως της εκάστοτε περιπτώσεως, και ιδίως αναλόγως του βαθμού περιπλοκότητάς της, να προκύψει από απλή οπτική ανάλυση του σχεδίου ή υποδείγματος ή, αντιθέτως, να βασιστεί σε εμπεριστατωμένη εξέταση στο πλαίσιο της οποίας λαμβάνονται υπόψη στοιχεία χρήσιμα για την εκτίμηση, όπως έρευνες και εκθέσεις πραγματογνωμοσύνης, ή, ακόμη, στοιχεία σχετικά με δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας που είχαν χορηγηθεί στο παρελθόν σε σχέση με το οικείο προϊόν [βλ., κατ’ αναλογίαν, απόφαση της 19ης Σεπτεμβρίου 2012, Reddig κατά ΓΕΕΑ – Morleys (Λαβή μαχαιριού),
T‑164/11
, μη δημοσιευθείσα,
EU:T:2012:443
, σκέψη
και εκεί μνημονευόμενη νομολογία].
Στην προσβαλλόμενη απόφαση, το τμήμα προσφυγών ξεκίνησε την ανάλυσή του επισημαίνοντας ότι η προσφεύγουσα, στην αίτηση που οδήγησε στην καταχώριση του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος, περιέγραψε το προϊόν στο οποίο εφαρμοζόταν το εν λόγω σχέδιο ή υπόδειγμα ως «εξοπλισμό για τη διανομή υγρών» (σημείο 23 της προσβαλλομένης αποφάσεως).
Εν συνεχεία, το τμήμα προσφυγών σημείωσε, κατ’ ουσίαν, ότι θα λάβει υπόψη την αριθ. EP 3005948 A 2 αίτηση ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας, η οποία κατατέθηκε εξ ονόματος της προσφεύγουσας στις 3 Οκτωβρίου 2015, προκειμένου να αντλήσει ακριβέστερες πληροφορίες και αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με τη φύση του εν λόγω προϊόντος και τα λειτουργικά χαρακτηριστικά του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος (σημείο 25 της προσβαλλομένης αποφάσεως).
Επομένως, το τμήμα προσφυγών προσδιόρισε, στο σημείο 34 της προσβαλλομένης αποφάσεως, τα χαρακτηριστικά της εμφανίσεως του προϊόντος ως εξής: πρώτον, συνδετικό εξάρτημα με ένα άνοιγμα και μια σειρά οπών, δεύτερον, συγκεκριμένος αριθμός σωλήνων προσαρτημένων στο συνδετικό εξάρτημα, τρίτον, συγκεκριμένος αριθμός μπαλονιών που συνδέονται με το άκρο των σωλήνων και, τέταρτον, συγκεκριμένος αριθμός ασφαλειών που στερεώνουν τα μπαλόνια στους σωλήνες. Το τμήμα προσφυγών έκρινε ότι όλα αυτά τα χαρακτηριστικά ήταν αναγκαία για τη λειτουργία της τεχνικής λύσεως που καθιστούσε δυνατό το ταυτόχρονο γέμισμα συγκεκριμένου αριθμού μπαλονιών.
Είναι αληθές ότι, σύμφωνα με την ανάλυση του τμήματος προσφυγών, τα τέσσερα χαρακτηριστικά της εμφανίσεως του προαναφερθέντος προϊόντος αντιστοιχούν στα ατομικά στοιχεία που συνθέτουν το προϊόν αυτό. Συγκεκριμένα, στο σημείο 33 της προσβαλλομένης αποφάσεως, το τμήμα προσφυγών επισήμανε ότι το προϊόν «εξοπλισμός για τη διανομή υγρών» συνίστατο σε ένα εξάρτημα το οποίο μπορούσε να συνδεθεί με παροχή νερού, είτε βρύση είτε λάστιχο ποτίσματος, ότι η διανομή του νερού γινόταν μέσω πολλαπλών στελεχών (σωλήνων) προσαρτημένων στο συνδετικό εξάρτημα μέσω οπών και ότι το εν λόγω προϊόν γέμιζε μπαλόνια στερεωμένα στο άκρο των στελεχών (σωλήνων) με ελαστικές ταινίες. Κατά το τμήμα προσφυγών, αφ’ ης στιγμής τα μπαλόνια έχουν επαρκώς γεμίσει με νερό, το βάρος του υγρού καθιστά δυνατή την απόσπασή τους από τα στελέχη, οι δε ελαστικές ταινίες τα σφραγίζουν, κρατώντας έτσι το νερό στο εσωτερικό τους, ώστε τα μπαλόνια να μπορούν να χρησιμοποιηθούν για νερομαχίες.
Εντούτοις, το γεγονός ότι τα χαρακτηριστικά της εμφανίσεως του οικείου προϊόντος και τα επιμέρους στοιχεία που το συνθέτουν συμπίπτουν δεν σημαίνει ότι το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε σφάλμα κατά τον προσδιορισμό των εν λόγω χαρακτηριστικών. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις που διατυπώνονται στις σκέψεις 41 και 42 της παρούσας απόφασης, επισημαίνεται, αφενός, ότι ο προσδιορισμός των χαρακτηριστικών αυτών εξαρτάται από το οικείο προϊόν. Εν προκειμένω, λαμβανομένου υπόψη του σύνθετου χαρακτήρα του οικείου προϊόντος, το οποίο αποτελείται από πλείονα ατομικά στοιχεία, είναι λογικό τα χαρακτηριστικά της εμφανίσεώς του να συμπίπτουν με τα ατομικά αυτά στοιχεία. Αφετέρου, όσον αφορά τη μεθοδολογία, το τμήμα προσφυγών μπορούσε κατά νόμο, λαμβανομένης υπόψη της περιπλοκότητας του οικείου προϊόντος, να μην περιοριστεί σε απλή οπτική ανάλυση του προϊόντος αυτού, αλλά να προβεί σε ενδελεχή εξέταση και να προσδιορίσει ως χαρακτηριστικά της εμφανίσεώς του τα ορατά στοιχεία που το συνθέτουν και τα οποία διαμορφώνουν την εμφάνιση αυτή.
Κατόπιν των ανωτέρω σκέψεων, πρέπει να απορριφθεί η αιτίαση της προσφεύγουσας ότι το τμήμα προσφυγών δεν ανέλυσε τα χαρακτηριστικά της εμφανίσεως του οικείου προϊόντος. Το συμπέρασμα αυτό επιρρωννύεται από το γεγονός ότι, κατά τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO, η ίδια η προσφεύγουσα είχε συνομολογήσει ότι τα τέσσερα ατομικά στοιχεία του οικείου προϊόντος συνιστούσαν πράγματι τα χαρακτηριστικά της εμφανίσεώς του.
Επί της δεύτερης αιτιάσεως, σχετικά με τη φερόμενη παράλειψη του τμήματος προσφυγών να αναλύσει την τεχνική λειτουργία του οικείου προϊόντος
Σημειώνεται, κατ’ αρχάς, ότι το τμήμα προσφυγών έλαβε σαφώς υπόψη την τεχνική λειτουργία του οικείου προϊόντος, καθόσον διαπίστωσε ότι το προϊόν αυτό είχε ως σκοπό την ψυχαγωγία των παιδιών διευκολύνοντας τη διοργάνωση νερομαχιών (σημείο 33 της προσβαλλομένης αποφάσεως) και ως τεχνική λειτουργία το ταυτόχρονο γέμισμα συγκεκριμένου αριθμού μπαλονιών (σημείο 34 της προσβαλλομένης αποφάσεως).
Στη συνέχεια, το τμήμα προσφυγών, αφού προσδιόρισε τα χαρακτηριστικά της εμφανίσεως του οικείου προϊόντος, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι όλα αυτά τα χαρακτηριστικά υπαγορεύονταν αποκλειστικώς από την τεχνική λειτουργία του εν λόγω προϊόντος και, ως εκ τούτου, ενέπιπταν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002 (σημεία 38 και 39 της προσβαλλομένης αποφάσεως).
Επομένως, πρέπει να απορριφθεί η αιτίαση της προσφεύγουσας ότι το τμήμα προσφυγών δεν ανέλυσε την τεχνική λειτουργία του οικείου προϊόντος.
Είναι αληθές ότι, για να καταλήξει στο συμπέρασμα που εκτέθηκε στη σκέψη 50 της παρούσας απόφασης, το τμήμα προσφυγών ανέλυσε επίσης, στα σημεία 33 και 34 της προσβαλλομένης αποφάσεως, την τεχνική λειτουργία καθενός από τα τέσσερα χαρακτηριστικά της εμφανίσεως του οικείου προϊόντος, ήτοι του συνδετικού εξαρτήματος, των σωλήνων, των μπαλονιών και των ασφαλειών, και της συμβολής εκάστου εξ αυτών στην επίτευξη της τεχνικής λειτουργίας του εν λόγω προϊόντος, ήτοι του ταυτόχρονου γεμίσματος συγκεκριμένου αριθμού μπαλονιών δυνάμενων να χρησιμοποιηθούν σε νερομαχίες. Για παράδειγμα, όπως αναφέρθηκε στη σκέψη 30 της παρούσας απόφασης, το τμήμα προσφυγών αναφέρεται, στο σημείο 34 της προσβαλλομένης αποφάσεως, στις λειτουργίες των χαρακτηριστικών αυτών, όπως τις παρουσιάζει η προσφεύγουσα στο διαδίκτυο.
Η ανωτέρω εκτίμηση του τμήματος προσφυγών δεν είναι εσφαλμένη.
Συγκεκριμένα, όταν το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα εφαρμόζεται σε σύνθετο προϊόν, όπως το επίμαχο εν προκειμένω, του οποίου τα χαρακτηριστικά της εμφανίσεως συμπίπτουν με τα ατομικά στοιχεία που το συνθέτουν, η απάντηση στο ερώτημα αν τα εν λόγω χαρακτηριστικά «υπαγορεύονται αποκλειστικά από την τεχνική λειτουργία του [προϊόντος]», κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002, προϋποθέτει την εξέταση της τεχνικής λειτουργίας καθώς και την εξέταση της αιτιώδους σχέσεως μεταξύ της τεχνικής λειτουργίας καθενός από τα χαρακτηριστικά αυτά και της τεχνικής λειτουργίας του οικείου προϊόντος. Όταν δεν υφίσταται αιτιώδης σχέση μεταξύ της τεχνικής λειτουργίας του χαρακτηριστικού και της τεχνικής λειτουργίας του προϊόντος, δηλαδή όταν το οικείο χαρακτηριστικό δεν συμβάλλει στην τεχνική λειτουργία του προϊόντος, δεν μπορεί να υποστηριχθεί ότι το χαρακτηριστικό αυτό «επιβάλλεται αποκλειστικά» από την τεχνική λειτουργία του προϊόντος. Αντιθέτως, αν υφίσταται τέτοια αιτιώδης σχέση, δύναται να συναχθεί ότι το χαρακτηριστικό της εμφανίσεως του προϊόντος «υπαγορεύεται αποκλειστικά» από την τεχνική λειτουργία του εν λόγω προϊόντος, υπό την προϋπόθεση ότι ουδόλως διαδραμάτισαν ρόλο στην επιλογή του χαρακτηριστικού αυτού, κατά την έννοια της αποφάσεως της 8ης Μαρτίου 2018, DOCERAM (
C‑395/16
,
EU:C:2018:172
, σκέψη
), εκτιμήσεις διαφορετικής φύσεως από την ανάγκη να επιτελέσει το εν λόγω προϊόν την τεχνική λειτουργία του, ιδίως δε εκτιμήσεις συνδεόμενες με την όψη του προϊόντος.
Για να γίνει κατανοητό σε τι συνίστανται οι ανωτέρω εκτιμήσεις, είναι σκόπιμο να γίνει αναφορά στο παράδειγμα του συνδετικού εξαρτήματος που εμφανίζεται στο επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα. Το εν λόγω συνδετικό εξάρτημα, σύμφωνα με την προηγηθείσα ανάλυση, αποτελεί χαρακτηριστικό της εμφανίσεως του οικείου σύνθετου προϊόντος εν προκειμένω, αλλά και ατομικό στοιχείο, δηλαδή συστατικό του εν λόγω προϊόντος. Η λειτουργία του εξαρτήματος αυτού συνίσταται στη σύνδεση του οικείου προϊόντος με την παροχή νερού, όπως, φερ’ ειπείν, τη βρύση. Επομένως, είναι σαφές ότι, ακόμα κι αν το συνδετικό εξάρτημα, μεμονωμένα εξεταζόμενο, επιτελεί διαφορετική λειτουργία σε σχέση με το οικείο προϊόν, το οποίο χρησιμεύει στο ταυτόχρονο γέμισμα πλειόνων μπαλονιών με νερό, εντούτοις συμβάλλει στην τεχνική λειτουργία του προϊόντος. Η αιτιώδης αυτή σχέση δύναται να οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι το εν λόγω συνδετικό εξάρτημα «επιβάλλεται αποκλειστικά» από την τεχνική λειτουργία του οικείου προϊόντος, υπό την προϋπόθεση ότι ουδόλως διαδραμάτισαν ρόλο στην επιλογή του συνδετικού εξαρτήματος εκτιμήσεις διαφορετικής φύσεως από την ανάγκη να επιτελέσει το εν λόγω προϊόν την τεχνική λειτουργία του, ιδίως δε εκτιμήσεις συνδεόμενες με την όψη του προϊόντος.
Επομένως, όπως ορθώς επισημαίνει το EUIPO, το γεγονός ότι το οικείο προϊόν έχει πλείονα χαρακτηριστικά, καθένα εκ των οποίων επιτελεί διαφορετική λειτουργία, δεν αποκλείει την εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002. Η διάταξη αυτή δεν επιτάσσει τα χαρακτηριστικά της εμφανίσεως να αναφέρονται σε ένα και μοναδικό τεχνικό αποτέλεσμα. Τα χαρακτηριστικά δύνανται κάλλιστα να οδηγούν σε πλείονα τεχνικά αποτελέσματα, αρκεί να συμβάλλουν στην επίτευξη του τεχνικού αποτελέσματος που επιδιώκεται με το προϊόν.
Όπως παρατηρεί το EUIPO, αν γινόταν δεκτή μια τέτοια ερμηνεία του άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002, η διάταξη αυτή δεν θα είχε εφαρμογή σε ορισμένα αποκλειστικώς λειτουργικά χαρακτηριστικά απλώς και μόνον επειδή δεν επιτελούν άμεσα τη λειτουργία του οικείου προϊόντος. Ομοίως, η εφαρμογή της διατάξεως αυτής θα αποκλειόταν για σχέδια ή υποδείγματα που περιέχουν μέρος μόνον του προϊόντος ή στοιχείου του προϊόντος, καθόσον αυτά σπάνια επιτελούν τη λειτουργία του προϊόντος αυτή καθεαυτήν. Τέτοια κατάσταση δεν συνάδει προς τον σκοπό που επιδιώκεται με την προαναφερθείσα διάταξη.
Κατόπιν των ανωτέρω σκέψεων, πρέπει να απορριφθεί η αιτίαση της προσφεύγουσας σχετικά με τη μέθοδο αναλύσεως που ακολούθησε το τμήμα προσφυγών προκειμένου να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι όλα τα χαρακτηριστικά της εμφανίσεως του οικείου προϊόντος υπαγορεύονται αποκλειστικώς από την τεχνική λειτουργία του.
Επί της τρίτης αιτιάσεως, σχετικά με το κριτήριο εφαρμογής του άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002, το οποίο χρησιμοποίησε το τμήμα προσφυγών στην προσβαλλόμενη απόφαση
Η προσφεύγουσα προσάπτει στο τμήμα προσφυγών ότι εφάρμοσε λιγότερο αυστηρό κριτήριο εφαρμογής του άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002 από εκείνο που προβλέπει η εν λόγω διάταξη, κατά το οποίο τα χαρακτηριστικά της εμφανίσεως ενός προϊόντος πρέπει «να υπαγορεύονται αποκλειστικά από την τεχνική λειτουργία του». Προς στήριξη του εν λόγω ισχυρισμού, η προσφεύγουσα επικαλείται τις ακόλουθες διαπιστώσεις του τμήματος προσφυγών: τη διαπίστωση, στο σημείο 34 της προσβαλλομένης αποφάσεως, ότι «όλα αυτά τα χαρακτηριστικά είναι αναγκαία για τη λειτουργία της τεχνικής λύσεως»· τη διαπίστωση, στο σημείο 35 της προσβαλλομένης αποφάσεως, ότι «η όψη του μηχανισμού αποτελεί σαφώς απόρροια της τεχνικής λειτουργίας του»· τη διαπίστωση, στο σημείο 36 της προσβαλλομένης αποφάσεως, ότι «πρέπει ωστόσο εν προκειμένω να ληφθεί επίσης υπόψη το γεγονός ότι τα χαρακτηριστικά και ο τρόπος με τον οποίο είναι σχεδιασμένα διασφαλίζουν επίσης τεχνικές δυνατότητες οι οποίες επιτρέπουν την άψογη λειτουργία του προϊόντος»· τις διαπιστώσεις, στο σημείο 37 της προσβαλλομένης αποφάσεως, ότι «όλα [τ]α ουσιώδη χαρακτηριστικά του επίμαχου [σχεδίου ή υποδείγματος] επελέγησαν ώστε να σχεδιασθεί ένα προϊόν που επιτελεί τη λειτουργία του» και ότι «[κ]ανένα από τα χαρακτηριστικά αυτά δεν επελέγη με αποκλειστικό σκοπό τη βελτίωση της εμφανίσεως του προϊόντος».
Διαπιστώνεται ότι η ανωτέρω ορολογία που χρησιμοποίησε το τμήμα προσφυγών στην προσβαλλόμενη απόφαση δεν συμπίπτει απολύτως με την ορολογία του άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002. Εντούτοις, εντασσόμενη στο πλαίσιο της αποφάσεως αυτής και ερμηνευόμενη υπό το πρίσμα της οικονομίας της, η ορολογία την οποία επικρίνει η προσφεύγουσα δεν αποδεικνύει, αφ’ εαυτής, ότι το τμήμα προσφυγών εφάρμοσε εσφαλμένα το εν λόγω άρθρο. Συγκεκριμένα, το τμήμα προσφυγών, παραπέμποντας σαφώς στην προαναφερθείσα διάταξη, καταλήγει, στο σημείο 38 της προσβαλλομένης αποφάσεως, ότι όλα τα χαρακτηριστικά της εμφανίσεως του οικείου προϊόντος επιτελούν αποκλειστικώς την τεχνική λειτουργία του.
Επομένως, η υπό κρίση αιτίαση της προσφεύγουσας πρέπει να απορριφθεί και, κατά συνέπεια, πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό του ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως.
Επί του τρίτου λόγου ακυρώσεως, με τον οποίον προβάλλεται σφάλμα του τμήματος προσφυγών κατά την ανάλυση των λοιπών κοινοτικών σχεδίων ή υποδειγμάτων των οποίων είναι δικαιούχος η προσφεύγουσα και της αιτήσεώς της για τη χορήγηση ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας
Η προσφεύγουσα προσάπτει στο τμήμα προσφυγών ότι δεν αμφισβήτησε την ανάλυση του τμήματος ακυρώσεων κατά την οποία το γεγονός και μόνον ότι η προσφεύγουσα είναι δικαιούχος πλειόνων κοινοτικών σχεδίων ή υποδειγμάτων εφαρμοζόμενων στο προϊόν «εξοπλισμός για τη διανομή υγρών», τα οποία διαφέρουν οπτικώς, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι όλα τα χαρακτηριστικά της εμφανίσεως του οικείου προϊόντος υπαγορεύονται αποκλειστικώς από την τεχνική λειτουργία του.
Επίσης, η προσφεύγουσα επικρίνει την εκτίμηση του τμήματος προσφυγών σύμφωνα με την οποία, επειδή αυτή κατέθεσε αίτηση χορηγήσεως διπλώματος ευρεσιτεχνίας για το ίδιο προϊόν με εκείνο στο οποίο εφαρμόζεται το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα, η οποία περιέχει λεπτομερή περιγραφή των χαρακτηριστικών της εμφανίσεως του προϊόντος αυτού, τα χαρακτηριστικά αυτά υπαγορεύονται αποκλειστικώς από την τεχνική λειτουργία του. Κατά την προσφεύγουσα, η εν λόγω αίτηση για τη χορήγηση διπλώματος ευρεσιτεχνίας αποτελεί απλώς και μόνον πηγή πληροφοριών σχετικά με τους λόγους που υπαγόρευσαν την επιλογή των χαρακτηριστικών της εμφανίσεως του οικείου προϊόντος και δεν επιτρέπεται να γίνεται παραπομπή σε αυτήν προκειμένου να αποφεύγεται η δομημένη ανάλυση που απαιτείται βάσει της αποφάσεως της 8ης Μαρτίου 2018, DOCERAM (
C‑395/16
,
EU:C:2018:172
), και περιγράφεται στο πλαίσιο του πρώτου λόγου ακυρώσεως.
Το EUIPO και η παρεμβαίνουσα αμφισβητούν το βάσιμο των επιχειρημάτων της προσφεύγουσας.
Επισημαίνεται ότι, με την απόφαση της 8ης Μαρτίου 2018, DOCERAM (
C‑395/16
,
EU:C:2018:172
, σκέψη
), το Δικαστήριο διευκρίνισε ότι η ύπαρξη εναλλακτικών σχεδίων ή υποδειγμάτων δεν έχει αποφασιστική σημασία όσον αφορά το ζήτημα αν η τεχνική λειτουργία του οικείου προϊόντος ήταν ο μόνος παράγοντας που καθόρισε τα χαρακτηριστικά της εμφανίσεώς του.
Ομοίως, υπενθυμίζεται ότι το Δικαστήριο, με την απόφαση της 8ης Μαρτίου 2018, DOCERAM (
C‑395/16
,
EU:C:2018:172
, σκέψεις
και
), έκρινε ότι η ύπαρξη εναλλακτικών σχεδίων ή υποδειγμάτων που καθιστούν δυνατή την επίτευξη της ίδιας τεχνικής λειτουργίας συνιστούσε κρίσιμη αντικειμενική περίσταση η οποία έπρεπε να ληφθεί υπόψη κατά την εκτίμηση του ζητήματος αν τα χαρακτηριστικά της εμφανίσεως του οικείου προϊόντος υπαγορεύονταν αποκλειστικώς από την τεχνική λειτουργία του (βλ. σκέψη 17 της παρούσας απόφασης).
Τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας πρέπει να εξετασθούν υπό το πρίσμα αυτών των διευκρινίσεων.
Επί της αιτιάσεως σχετικά με την ύπαρξη των λοιπών κοινοτικών σχεδίων ή υποδειγμάτων των οποίων είναι δικαιούχος η προσφεύγουσα
Προκειμένου να εκτιμηθεί η αιτίαση της προσφεύγουσας σχετικά με το ότι είναι δικαιούχος άλλων σχεδίων ή υποδειγμάτων που εφαρμόζονται στο προϊόν «εξοπλισμός διανομής υγρών», είναι σκόπιμο να γίνει, κατ’ αρχάς, αναφορά στην απόφαση του τμήματος ακυρώσεων.
Το τμήμα ακυρώσεων επισήμανε ότι, καίτοι η επίμαχη διαδικασία αφορούσε το κύρος του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος, ήταν σκόπιμο, λαμβανομένης υπόψη της αποφάσεως της 8ης Μαρτίου 2018, DOCERAM (
C‑395/16
,
EU:C:2018:172
), να ληφθούν υπόψη τα λοιπά κοινοτικά σχέδια ή υποδείγματα των οποίων είναι δικαιούχος η προσφεύγουσα και για τα οποία υποβλήθηκε, μαζί με το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα, αίτηση πολλαπλής καταχωρίσεως (σελίδα 8 της αποφάσεως του τμήματος ακυρώσεων).
Το τμήμα ακυρώσεων επισήμανε ότι τουλάχιστον τέσσερα σχέδια ή υποδείγματα μεταξύ εκείνων που περιλαμβάνονται στην πολλαπλή αίτηση της προσφεύγουσας απεικονίζουν εναλλακτικές δυνατότητες επιτεύξεως της ίδιας τεχνικής λύσεως, αφήνοντας ελάχιστο περιθώριο για άλλες εναλλακτικές λύσεις. Κατά το τμήμα ακυρώσεων, οι συνδυασμοί των απεικονιζόμενων σωλήνων και μπαλονιών είναι απλώς και μόνο διαφορετικοί τρόποι ταυτόχρονου γεμίσματος μεγάλου αριθμού μπαλονιών και ότι, με την καταχώριση των σχημάτων αυτών, η προσφεύγουσα αφήνει στους ανταγωνιστές της ελάχιστες μόνο δυνατότητες να επιτύχουν το ίδιο αποτέλεσμα (σελίδα 9 της αποφάσεως του τμήματος ακυρώσεων).
Επομένως, το τμήμα ακυρώσεων, αναφερόμενο στην ανάγκη να λαμβάνονται υπόψη οι κρίσιμες αντικειμενικές περιστάσεις για την εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002, έκρινε ότι τέτοια αντικειμενική περίσταση μπορούσε εν προκειμένω να αποτελεί το γεγονός ότι όλα τα εναλλακτικά σχήματα που παρουσιάστηκαν εν προκειμένω προστατεύονταν μέσω της καταχωρίσεώς τους ως κοινοτικού σχεδίου ή υποδείγματος, όπως στην περίπτωση του επίμαχου υποδείγματος ή σχεδίου, και, επομένως, δεν μπορούσαν να θεωρηθούν ως διαθέσιμες εναλλακτικές λύσεις για τους ανταγωνιστές (σελίδα 9 της αποφάσεως του τμήματος ακυρώσεων). Είναι επίσης σημαντικό να επισημανθεί ότι, όπως προκύπτει από την απόφαση του τμήματος ακυρώσεων, το εν λόγω τμήμα δεν περιορίστηκε στην εκτίμηση αυτή για να καταλήξει στην εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002, αλλά έλαβε υπόψη και άλλους παράγοντες, και ιδίως την αίτηση της προσφεύγουσας για χορήγηση διπλώματος ευρεσιτεχνίας και τη φύση του οικείου προϊόντος, που προορίζεται για μία και μοναδική χρήση, κατόπιν της οποίας απορρίπτεται (σελίδες 9 και 10 της αποφάσεως του τμήματος ακυρώσεων).
Επομένως, η ύπαρξη των λοιπών κοινοτικών σχεδίων ή υποδειγμάτων των οποίων είναι δικαιούχος η προσφεύγουσα είναι απλώς και μόνον ένας από τους παράγοντες που ελήφθησαν υπόψη προκειμένου να εκτιμηθεί αν τα χαρακτηριστικά της εμφανίσεως του οικείου προϊόντος εν προκειμένω υπαγορεύονταν αποκλειστικώς από την τεχνική λειτουργία του, κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002.
Αυτή η προσέγγιση του τμήματος ακυρώσεων επικυρώθηκε από το τμήμα προσφυγών. Το τμήμα προσφυγών διαπίστωσε, στο σημείο 29 της προσβαλλομένης αποφάσεως, ότι το τμήμα ακυρώσεων ορθώς έλαβε υπόψη τα λοιπά κοινοτικά σχέδια ή υποδείγματα της προσφεύγουσας, στο μέτρο που, δυνάμει της αποφάσεως της 8ης Μαρτίου 2018, DOCERAM (
C‑395/16
,
EU:C:2018:172
), έπρεπε να ληφθούν υπόψη όλες οι αντικειμενικές περιστάσεις της συγκεκριμένης περιπτώσεως και μία από τις περιστάσεις αυτές ήταν οι πληροφορίες που μπορούσαν να αντληθούν από τις λοιπές καταχωρίσεις της προσφεύγουσας που αφορούσαν το ίδιο προϊόν.
Όπως διαπιστώνεται στη σκέψη 81 κατωτέρω, το τμήμα προσφυγών έλαβε επίσης υπόψη και άλλες «κρίσιμες αντικειμενικές περιστάσεις», κατά την έννοια της αποφάσεως της 8ης Μαρτίου 2018, DOCERAM (
C‑395/16
,
EU:C:2018:172
), προκειμένου να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι όλα τα χαρακτηριστικά της εμφανίσεως του οικείου προϊόντος υπαγορεύθηκαν αποκλειστικώς από την τεχνική λειτουργία του.
Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι η πρώτη αιτίαση της προσφεύγουσας βασίζεται σε εσφαλμένη ερμηνεία της προσβαλλομένης αποφάσεως, καθόσον το τμήμα προσφυγών δεν στηρίχθηκε μόνο στην ύπαρξη των λοιπών κοινοτικών σχεδίων ή υποδειγμάτων της προσφεύγουσας για να καταλήξει στην εφαρμογή του άρθρου 8 παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002. Ως εκ τούτου, η πρώτη αιτίαση πρέπει να απορριφθεί.
Επί της αιτιάσεως σχετικά με την αίτηση της προσφεύγουσας για χορήγηση ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας
Από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το τμήμα προσφυγών χρησιμοποίησε την αίτηση ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας της προσφεύγουσας ως σημαντική πηγή πληροφοριών για την εκτίμηση του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος υπό το πρίσμα του άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002.
Συγκεκριμένα, το τμήμα προσφυγών διαπίστωσε, κατ’ ουσίαν, ότι η αίτηση χορηγήσεως διπλώματος ευρεσιτεχνίας αφορούσε ακριβώς το ίδιο προϊόν με εκείνο στο οποίο εφαρμοζόταν το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα (βλ. σημεία 30 έως 32 της προσβαλλομένης αποφάσεως).
Το τμήμα προσφυγών χρησιμοποίησε τις πληροφορίες που περιλαμβάνονταν στην αίτηση χορηγήσεως διπλώματος ευρεσιτεχνίας για να προσδιορίσει τα στοιχεία που συνθέτουν το προϊόν στο οποίο εφαρμοζόταν το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα, καθώς και τον σκοπό του, ήτοι την ψυχαγωγία των παιδιών, μέσω της διευκολύνσεως διοργανώσεως νερομαχιών (σημείο 33 της προσβαλλομένης αποφάσεως).
Το τμήμα προσφυγών χρησιμοποίησε επίσης τις πληροφορίες που περιλαμβάνονταν στην αίτηση διπλώματος ευρεσιτεχνίας για να τεκμηριώσει την τεχνική λειτουργία τεσσάρων χαρακτηριστικών της εμφανίσεως του οικείου προϊόντος, ήτοι του συνδετικού εξαρτήματος, των σωλήνων, των μπαλονιών και των ασφαλειών, καθώς και της αιτιώδους σχέσεως μεταξύ της τεχνικής λειτουργίας των τεσσάρων αυτών χαρακτηριστικών και της τεχνικής λειτουργίας του οικείου προϊόντος. Το τμήμα προσφυγών διαπίστωσε ότι τα προαναφερθέντα χαρακτηριστικά περιγράφονταν λεπτομερέστερα στην αίτηση χορηγήσεως διπλώματος ευρεσιτεχνίας και ότι τα δύο αυτά μέσα προστασίας (το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα και το ζητούμενο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας) αφορούσαν το ίδιο προϊόν (σημείο 34 της προσβαλλομένης αποφάσεως).
Εξάλλου, στο σημείο 35 της προσβαλλομένης αποφάσεως, το τμήμα προσφυγών ανέφερε ότι έπρεπε να επικυρωθεί η ανάλυση του τμήματος ακυρώσεων η οποία στηριζόταν στην αίτηση διπλώματος ευρεσιτεχνίας της προσφεύγουσας. Ειδικότερα, το τμήμα ακυρώσεων είχε επισημάνει ότι η εμφάνιση του προϊόντος στο οποίο εφαρμοζόταν το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα δεν είχε βελτιωθεί σε σχέση με το λιτό παράδειγμα υλοποιήσεως που παρουσιαζόταν στην αίτηση διπλώματος ευρεσιτεχνίας και ότι το παράδειγμα αυτό ήταν σχεδόν πανομοιότυπο με το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα (σελίδα 11 της αποφάσεως του τμήματος ακυρώσεων).
Επιπλέον, επισημαίνεται ότι το τμήμα προσφυγών δεν στηρίχθηκε αποκλειστικώς στην αίτηση διπλώματος ευρεσιτεχνίας της προσφεύγουσας για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι τα χαρακτηριστικά της εμφανίσεως του οικείου προϊόντος υπαγορεύονταν αποκλειστικώς από την τεχνική λειτουργία του. Έλαβε επίσης υπόψη άλλες «κρίσιμες αντικειμενικές περιστάσεις» κατά την έννοια της αποφάσεως της 8ης Μαρτίου 2018, DOCERAM (
C‑395/16
,
EU:C:2018:172
), ήτοι το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα (σημείο 35 της προσβαλλομένης αποφάσεως), τη φύση και τη χρήση του οικείου προϊόντος (σημείο 33 της προσβαλλομένης αποφάσεως), τα αντικειμενικά στοιχεία που καταδεικνύουν τους λόγους που υπαγόρευσαν την επιλογή των χαρακτηριστικών της εμφανίσεως του οικείου προϊόντος, ήτοι τη λειτουργία των εν λόγω χαρακτηριστικών (σημείο 34 της προσβαλλομένης αποφάσεως), και τα λοιπά σχέδια ή υποδείγματα της προσφεύγουσας (σημείο 29 της προσβαλλομένης αποφάσεως).
Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι το τμήμα προσφυγών δεν στηρίχθηκε αποκλειστικώς στην αίτηση της προσφεύγουσας για χορήγηση διπλώματος ευρεσιτεχνίας, όπως αυτή προβάλλει (σκέψη 63 της παρούσας απόφασης). Επίσης, προκύπτει ότι η ανάλυση του τμήματος προσφυγών δεν αποτέλεσε «σύντμηση» της αναλύσεως που απαιτεί η απόφαση της 8ης Μαρτίου 2018, DOCERAM (
C‑395/16
,
EU:C:2018:172
).
Επομένως, πρέπει να απορριφθεί η δεύτερη αιτίαση της προσφεύγουσας και, κατά συνέπεια, ο τρίτος λόγος ακυρώσεως στο σύνολό του.
Επί του τετάρτου λόγου ακυρώσεως, με τον οποίον προβάλλεται πολλαπλό σφάλμα εκτιμήσεως του τμήματος προσφυγών
Η προσφεύγουσα προβάλλει, αφενός, ότι τα τέσσερα χαρακτηριστικά της εμφανίσεως του οικείου προϊόντος τα οποία προσδιόρισε το τμήμα προσφυγών δεν υπαγορεύονται αποκλειστικώς από την τεχνική λειτουργία του εν λόγω προϊόντος και, αφετέρου, ότι τα τέσσερα αυτά χαρακτηριστικά δεν αποτελούν το σύνολο των χαρακτηριστικών της εμφανίσεως του οικείου προϊόντος. Επομένως, κατά την προσφεύγουσα, το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα δεν έπρεπε να είχε ακυρωθεί βάσει του άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002, χωρίς να γίνει ανάλυση βάσει των άρθρων 4 έως 6 του εν λόγω κανονισμού.
Η προσφεύγουσα, αναφερόμενη στο σημείο 35 της προσβαλλομένης αποφάσεως, προσδιορίζει ως χαρακτηριστικά της εμφανίσεως του οικείου προϊόντος που δεν υπαγορεύονται αποκλειστικώς από την τεχνική λειτουργία του τα εξής: την «απλή και απέριττη» εμφάνιση του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος, η οποία κατά την προσφεύγουσα είναι ταυτόσημη ή παρόμοια με «ένα άνθος με τον μίσχο του» χάρη στην επιλογή του μήκους των ράβδων σε σχέση με το μέγεθος των μπαλονιών και τις «αναλογίες του [εν λόγω] σχεδίου ή υποδείγματος στο σύνολό του [το οποίο έχει, κατά την προσφεύγουσα,] μήκος περίπου 18 φορές μεγαλύτερο από το πλάτος, στοιχείο που προσδίδει στο [εν λόγω] σχέδιο ή υπόδειγμα μια εκλεπτυσμένη και κομψή εμφάνιση, η οποία είναι ελκυστική για τον χρήστη». Κατά την προσφεύγουσα, κανένα από τα χαρακτηριστικά αυτά δεν επιβάλλεται αποκλειστικώς από την τεχνική λειτουργία του προϊόντος.
Προς στήριξη της επιχειρηματολογίας της, η προσφεύγουσα επικαλείται τη μαρτυρία του δημιουργού του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος, η οποία προσκομίστηκε κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
Με την προαναφερθείσα μαρτυρία, ο δημιουργός του αμφισβητούμενου σχεδίου ή υποδείγματος διευκρίνισε ότι υπήρχαν και άλλοι τρόποι από αυτόν που εμφάνιζε το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα για να καταλήξει στην ίδια τεχνική λειτουργία. Για παράδειγμα, «οι σωλήνες θα μπορούσαν να συνδεθούν σε ευθεία γραμμή κατά μήκος ενός σωλήνα ή να τοποθετηθούν σε σπειροειδή γραμμή κατά μήκος του σωλήνα ή να τοποθετηθούν ακτινωτά εκκινώντας από κάποιο κεντρικό σημείο» (σημείο 6 της μαρτυρίας).
Στο ίδιο πνεύμα, κατά τον δημιουργό, διάφορες πτυχές του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος θα μπορούσαν να είναι διαφορετικές, όπως το σχήμα του συνδετικού εξαρτήματος, ο αριθμός, το πάχος και το μήκος των σωλήνων, καθώς και ο συνδυασμός πλειόνων σωλήνων διαφορετικού μήκους (σημείο 7 της μαρτυρίας).
Ο δημιουργός υποστήριξε ότι το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα έχει μεγαλύτερη αισθητική αξία από οποιοδήποτε σχέδιο ή υπόδειγμα που ανταποκρίνεται στην τεχνική λειτουργία με έναν από τους εναλλακτικούς τρόπους που απαριθμούνται στο σημείο 6 της μαρτυρίας του, καθόσον αυτό έχει επίμηκες σχήμα, και το μήκος του είναι τέσσερις φορές μεγαλύτερο από το πλάτος του. Επομένως, το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα παρουσιάζει, κατά τον δημιουργό του, απλή, απέριττη και κομψή εμφάνιση (σημείο 8 της μαρτυρίας). Ο δημιουργός υποστήριξε ότι η επιλογή της διατάξεως των στοιχείων που αναφέρονται στο σημείο 7 της μαρτυρίας του υπαγορεύθηκε από το γεγονός ότι η διάταξη αυτή αποτελούσε μία από τις διατάξεις που καθιστούσαν δυνατόν το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα να έχει επίμηκες σχήμα που του προσέδιδε μια απλή, απέριττη και κομψή εμφάνιση (σημείο 9 της μαρτυρίας).
Ο δημιουργός επικαλέστηκε επίσης την εμπορική επιτυχία του οικείου προϊόντος (υπό την εμπορική ονομασία «Bunch O Balloons») και τα βραβεία με τα οποία τιμήθηκε, βάσει κριτηρίων στα οποία συγκαταλεγόταν ο βαθμός προσελκύσεως των καταναλωτών από το σχέδιο του προϊόντος (σημεία 10 και 11 της μαρτυρίας).
Επίσης, η προσφεύγουσα προβάλλει επιχειρήματα προς στήριξη του ατομικού χαρακτήρα του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος και βάλλει κατά της εφαρμογής, εν προκειμένω, του άρθρου 8, παράγραφος 2, του κανονισμού 6/2002.
Το EUIPO και η παρεμβαίνουσα αντικρούουν τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας.
Πρώτον, σημειώνεται ότι η προσφεύγουσα δεν προβάλλει κανένα επιχείρημα για να τεκμηριώσει τον ισχυρισμό της ότι τα τέσσερα χαρακτηριστικά της εμφανίσεως του οικείου προϊόντος, τα οποία το τμήμα προσφυγών προσδιόρισε στο σημείο 34 της προσβαλλομένης αποφάσεως, ήτοι το συνδετικό εξάρτημα με ένα άνοιγμα και μια σειρά οπών, ο συγκεκριμένος αριθμός σωλήνων προσαρτημένων στο συνδετικό εξάρτημα, ο συγκεκριμένος αριθμός μπαλονιών που συνδέονται με το άκρο των σωλήνων και ο συγκεκριμένος αριθμός ασφαλειών που στερεώνουν τα μπαλόνια στους σωλήνες, δεν υπαγορεύονται αποκλειστικώς από την τεχνική λειτουργία του οικείου προϊόντος. Ως εκ τούτου, ο εν λόγω ισχυρισμός πρέπει να απορριφθεί.
Δεύτερον, επισημαίνεται ότι η προσφεύγουσα, στην επιχειρηματολογία της, επικαλείται, κατ’ ουσίαν, τη διάταξη των χαρακτηριστικών της εμφανίσεως του οικείου προϊόντος και τη συνολική εντύπωση που δημιουργεί το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα, η οποία είναι «απλή και απέριττη», προσομοιάζουσα σε «ένα άνθος με τον μίσχο του». Στη μαρτυρία του, ο δημιουργός του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος αναφέρεται επίσης στην ειδική διάταξη των χαρακτηριστικών της εμφανίσεως, η οποία υπαγορεύεται από ορισμένη αισθητική αντίληψη, καθώς και στη συνολική εντύπωση που δημιουργεί το εν λόγω σχέδιο ή υπόδειγμα.
Συναφώς, πρέπει να υπομνησθεί ότι, προκειμένου να κριθεί αν τα οικεία χαρακτηριστικά της εμφανίσεως ενός προϊόντος εμπίπτουν στο άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όλες οι κρίσιμες αντικειμενικές περιστάσεις εκάστης περιπτώσεως και ότι η εκτίμηση αυτή πρέπει, μεταξύ άλλων, να γίνεται υπό το πρίσμα του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος, των αντικειμενικών κρίσιμων περιστάσεων που καταδεικνύουν τους λόγους που υπαγόρευσαν την επιλογή των χαρακτηριστικών της εμφανίσεως του επίμαχου προϊόντος, των σχετικών με τη χρήση του δεδομένων ή, ακόμη, της υπάρξεως εναλλακτικών σχεδίων ή υποδειγμάτων που καθιστούν δυνατή την υλοποίηση της τεχνικής αυτής λειτουργίας, εφόσον τα εν λόγω πραγματικά περιστατικά, τα εν λόγω δεδομένα ή η προαναφερθείσα ύπαρξη εναλλακτικών σχεδίων ή υποδειγμάτων τεκμηριώνονται βάσει αξιόπιστων αποδεικτικών στοιχείων (απόφαση της 8ης Μαρτίου 2018, DOCERAM,
C‑395/16
,
EU:C:2018:172
, σκέψεις
και
).
Εν προκειμένω, διαπιστώνεται ότι το τμήμα προσφυγών επικύρωσε την απόφαση του τμήματος ακυρώσεων, έχοντας λάβει υπόψη αντικειμενικές περιστάσεις οι οποίες τεκμηριώνονται βάσει αξιόπιστων αποδεικτικών στοιχείων τα οποία επικαλέστηκαν οι δύο αιτούσες την κήρυξη ακυρότητας, προκειμένου να εκτιμήσει το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα υπό το πρίσμα του άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002. Μεταξύ άλλων, το τμήμα προσφυγών έλαβε υπόψη την αίτηση της προσφεύγουσας για τη χορήγηση διπλώματος ευρεσιτεχνίας και διαπίστωσε ότι η αίτηση αυτή αφορούσε ακριβώς το ίδιο προϊόν με το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα (σημείο 32 της προσβαλλομένης αποφάσεως). Συγκεκριμένα, η εν λόγω αίτηση χορηγήσεως διπλώματος ευρεσιτεχνίας βοήθησε το τμήμα προσφυγών να αναλύσει το προϊόν στο οποίο εφαρμοζόταν το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα και να διαπιστώσει ότι τα τέσσερα ατομικά στοιχεία που συνθέτουν το προϊόν και συμβάλλουν στην τεχνική λειτουργία του αντιστοιχούσαν στα χαρακτηριστικά της εμφανίσεώς του (σημεία 33 και 34 της προσβαλλομένης αποφάσεως). Επομένως, το τμήμα προσφυγών ορθώς έκρινε ότι το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα δεν διέφερε από το προηγουμένως κατατεθέν δίπλωμα ευρεσιτεχνίας (σημείο 34 της προσβαλλομένης αποφάσεως) και ότι όλα τα επιμέρους στοιχεία που συνθέτουν την όψη του οικείου προϊόντος επιτελούσαν τεχνική λειτουργία (σημείο 35 της προσβαλλομένης αποφάσεως).
Το τμήμα προσφυγών επικύρωσε, επίσης, το συμπέρασμα του τμήματος ακυρώσεων που απορρέει από τη συνολική εξέταση του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος, κατά το οποίο δεν αποδείχθηκε ότι κατά τη διαδικασία σχεδιασμού του σχεδίου ή υποδείγματος αυτού είχαν εμφιλοχωρήσει εκτιμήσεις σχετικές με την όψη του (σημείο 28 της προσβαλλομένης αποφάσεως). Ως εκ τούτου, το τμήμα προσφυγών επικύρωσε την εκτίμηση του τμήματος ακυρώσεων κατά την οποία το τμήμα αυτό δεν διέκρινε καμία βελτίωση στην εμφάνιση του προστατευόμενου από το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα προϊόντος σε σχέση με τη λιτή απεικόνιση που περιγράφεται στην αίτηση για τη χορήγηση διπλώματος ευρεσιτεχνίας.
Η επιχειρηματολογία της προσφεύγουσας δεν ανατρέπει τις προαναφερθείσες εκτιμήσεις του τμήματος προσφυγών. Ειδικότερα, ο ισχυρισμός της προσφεύγουσας περί «απλής και απέριττης» εμφανίσεως του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος και η ομοιότητά του με ένα «άνθος με τον μίσχο του» (βλ. σκέψη 85 της παρούσας απόφασης), αντικρούεται, λόγου χάρη, όπως προκύπτει από τον φάκελο της υποθέσεως ενώπιον του EUIPO, από τον συγγραφέα του άρθρου με τίτλο «Bunch O Balloons will revolutionize water fights» (το Bunch O Balloons θα αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο γίνονται οι νερομαχίες), ο οποίος περιγράφει την εμφάνιση του οικείου προϊόντος ως «ζαρωμένα τσαμπιά σταφυλιών». Επομένως, η οπτική εντύπωση του προϊόντος που επικαλείται η προσφεύγουσα είναι αυθαίρετη ή, τουλάχιστον, υπέρμετρα αβέβαιη, και δεν στηρίζεται σε αντικειμενικά στοιχεία.
Επομένως, πρέπει να επικυρωθεί το συμπέρασμα του τμήματος προσφυγών, στο σημείο 35 της προσβαλλομένης αποφάσεως, ότι ο εκτιθέμενος στη σκέψη 85 της παρούσας απόφασης ισχυρισμός της προσφεύγουσας ουδόλως μεταβάλλει το γεγονός ότι η όψη του προϊόντος υπαγορεύεται αποκλειστικώς από την τεχνική λειτουργία του.
Τρίτον, όσον αφορά τη μαρτυρία του δημιουργού του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος την οποία επικαλείται η προσφεύγουσα, επισημαίνεται, κατ’ αρχάς, ότι η μαρτυρία αυτή έχει περιορισμένη αποδεικτική ισχύ, στο μέτρο που παρουσιάζει την προσωπική και υποκειμενική άποψη του εν λόγω δημιουργού και στον βαθμό που ο δημιουργός αυτός, ως πρόεδρος και ιδιοκτήτης της προσφεύγουσας εταιρίας, έχει προσωπικό συμφέρον να κριθεί έγκυρο το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα. Επομένως, η μαρτυρία αυτή, στο μέτρο που αναφέρεται στην «απλή, απέριττη και κομψή» εμφάνιση του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος και δεν επιβεβαιώνεται από κανένα άλλο αποδεικτικό στοιχείο προερχόμενο από αξιόπιστες και αμερόληπτες πηγές, δεν είναι πειστική για το Γενικό Δικαστήριο όσον αφορά τις αισθητικής φύσεως σταθμίσεις που υποτίθεται ότι έγιναν κατά τη δημιουργία του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος.
Εν συνεχεία, επισημαίνεται ότι ο δημιουργός δηλώνει, κατ’ ουσίαν, ότι είναι δυνατός ο σχεδιασμός εναλλακτικών σχεδίων ή υποδειγμάτων ως προς το μέγεθος, το σχήμα και τις αναλογίες των χαρακτηριστικών τους, τα οποία επιτελούν την ίδια τεχνική λειτουργία με αυτή του οικείου προϊόντος. Όπως, όμως, υπενθύμισε και το τμήμα προσφυγών (βλ. σημεία 35 και 36 της προσβαλλομένης αποφάσεως), κατά το Δικαστήριο, η ύπαρξη εναλλακτικών σχεδίων ή υποδειγμάτων δεν είναι αποφασιστικής σημασίας όσον αφορά το ζήτημα αν η τεχνική λειτουργία του οικείου προϊόντος είναι ο μόνος παράγων που καθόρισε τα χαρακτηριστικά της εμφανίσεώς του (απόφαση της 8ης Μαρτίου 2018, DOCERAM,
C‑395/16
,
EU:C:2018:172
, σκέψη
). Εν προκειμένω, λαμβανομένων υπόψη των αντικειμενικών στοιχείων που συνεκτίμησε το τμήμα προσφυγών για να καταλήξει στην εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002, το Γενικό Δικαστήριο εκτιμά ότι οι ισχυρισμοί του δημιουργού του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος δεν αρκούν για να ανατρέψουν το εν λόγω συμπέρασμα του τμήματος προσφυγών.
Εξάλλου, πρέπει επίσης να απορριφθούν οι ισχυρισμοί του δημιουργού του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος σχετικά με την εμπορική επιτυχία του προϊόντος στο οποίο εφαρμόζεται το εν λόγω σχέδιο ή υπόδειγμα, καθώς και οι ισχυρισμοί του σχετικά με τα βραβεία με τα οποία αυτό τιμήθηκε. Η εμπορική επιτυχία του ως άνω προϊόντος δεν συνεπάγεται ότι, κατά τον σχεδιασμό του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος, έγιναν σταθμίσεις που δεν συνδέονται αποκλειστικώς με την ανάγκη επιτελέσεως της τεχνικής λειτουργίας του. Όσον αφορά το σχετικό με τα απονεμηθέντα βραβεία επιχείρημα, από τη δικογραφία προκύπτει ότι τα κριτήρια βάσει των οποίων απονεμήθηκαν τα εν λόγω βραβεία δεν αφορούσαν αποκλειστικώς το σχέδιο των επίμαχων προϊόντων, και, ως εκ τούτου, δεν προκύπτει ότι το οικείο προϊόν βραβεύθηκε λόγω του σχεδιασμού του. Επομένως, το ανωτέρω επιχείρημα δεν ενισχύει την άποψη της προσφεύγουσας.
Τέταρτον, πρέπει να απορριφθούν τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας σχετικά με τον ατομικό χαρακτήρα του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος και με την εφαρμογή, εν προκειμένω, του άρθρου 8, παράγραφος 2, του κανονισμού 6/2002 (βλ. σκέψη 91 της παρούσας απόφασης), καθόσον το τμήμα προσφυγών δεν έκρινε ως προς τις συγκεκριμένες πτυχές της διαφοράς και απεφάνθη αποκλειστικώς βάσει του άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002. Κατά συνέπεια, το Γενικό Δικαστήριο δεν έχει την εξουσία να αποφανθεί ως προς τις πτυχές αυτές, είτε στο πλαίσιο προσφυγής ακυρώσεως είτε στο πλαίσιο αιτήσεως μεταρρυθμίσεως (πρβλ., κατ’ αναλογίαν, απόφαση της 5ης Ιουλίου 2011, Edwin κατά ΓΕΕΑ,
C‑263/09 P
,
EU:C:2011:452
, σκέψεις
και
).
Κατόπιν των ανωτέρω σκέψεων, ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί και, κατά συνέπεια, πρέπει να απορριφθεί η προσφυγή στο σύνολό της.
Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 134, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η προσφεύγουσα ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα του EUIPO και της παρεμβαίνουσας, σύμφωνα με τα αιτήματά τους.

Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (δέκατο τμήμα)
αποφασίζει:

1)
Απορρίπτει την προσφυγή.

2)
Η Tinnus Enterprises LLC φέρει τα δικαστικά της έξοδα, καθώς και τα έξοδα του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) και της Koopman International BV.

Kornezov
Buttigieg
Kowalik-Bańczyk
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 18 Νοεμβρίου 2020.
(υπογραφές)
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.