CELEX: 62021CJ0699
Rinviju għal deċiżjoni preliminari
Kooperazzjoni ġudizzjarja f’materji kriminali
Mandat ta’ arrest Ewropew
Deċiżjoni Qafas 2002/584/ĠAI
Artikolu 1(3)
Artikolu 23(4)
Proċeduri ta’ konsenja bejn Stati Membri
Raġunijiet għal nuqqas ta’ eżekuzzjoni
Artikolu 4(3) TUE
Obbligu ta’ kooperazzjoni leali
Sospensjoni tal-eżekuzzjoni tal-mandat ta’ arrest Ewropew
Artikolu 4 tal-Karta tad-Drittijiet Fundamentali tal-Unjoni Ewropea
Projbizzjoni ta’ trattamenti inumani jew degradanti
Marda gravi, kronika u potenzjalment irreversibbli
Riskju ta’ perikolu serju għas-saħħa tal-persuna kkonċernata mill-mandat ta’ arrest Ewropew

It-talba għal deċiżjoni preliminari tirrigwarda l-interpretazzjoni tal-Artikolu 1(3) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584/ĠAI tal-Kunsill tat-13 ta’ Ġunju 2002 dwar il-mandat ta’ arrest Ewropew u l-proċeduri ta’ konsenja bejn l-Istati Membri (ĠU Edizzjoni Speċjali bil-Malti, Kapitolu 19, Vol. 6, p. 34, rettifika fil-ĠU 2009, L 17, p. 45), kif emendata bid-Deċiżjoni Qafas 2009/299/ĠAI tal-Kunsill tas-26 ta’ Frar 2009 (ĠU 2009, L 81, p. 24) (iktar ’il quddiem id-“Deċiżjoni Qafas 2002/584”), moqri fid-dawl tal-Artikoli 3, 4 u 35 tal-Karta tad-Drittijiet Fundamentali tal-Unjoni Ewropea (iktar ’il quddiem il-“Karta”).
Din it-talba tressqet fil-kuntest tal-eżekuzzjoni, fl-Italja, ta’ mandat ta’ arrest Ewropew maħruġ mill-Općinski sud u Zadru (il-Qorti Muniċipali ta’ Zadar, il-Kroazja) għall-finijiet tal-eżerċizzju ta proċeduri kriminali kontra E. D. L.

Il-kuntest ġuridiku

Id-dritt tal-Unjoni
Il-premessi 6 u 12 tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584 huma fformulati kif ġej:
“(6)      “Il-mandat ta’ arrest Ewropew previst f’din id-Deċiżjoni Kwadru hi l-ewwel miżura konkreta fil-qasam tal-liġi kriminali li timplimenta l-prinċipju ta’ rikonoxximent reċiproku li l-Kunsill Ewropew irrefera għalih bħala l-‘punt ta’ referenza’ tal-koperazzjoni ġudizzjarja.
[...]
(12)      Din id-Deċiżjoni Kwadru hi in konformità mad-drittijiet fondamentali u tħares il-prinċipji rikonoxxuti mill-Artikolu 6 [TUE] u riflessi fil-[Karta], partikolarment il-Kapitolu VI tiegħu. [...]”
L-Artikolu 1 ta’ din id-deċiżjoni qafas, intitolat “Definizzjoni tal-mandat ta’ arrest Ewropew u l-obbligu li jiġi esegwit”, jipprevedi:
“1.      Il-mandat ta’ arrest Ewropew hi deċiżjoni ġudizzjarja maħruġa minn Stat Membru bl-iskop ta’ l-arrest u ċ-ċediment minn Stat Membru ieħor ta’ persuna rikjesta, għall-iskopijiet tat-tmexxija ta’ prosekuzzjoni kriminali jew l-eżekuzzjoni ta’ sentenza ta’ kustodja jew ordni ta’ detenzjoni.
2.      L-Istati Membri għandhom jesegwixxu kwalunkwe mandat ta’ arrest Ewropew fuq il-bażi tal-prinċipju ta’ rikonoxximent reċiproku u skond id-dispożizzjonijiet ta’ din id-Deċiżjoni Kwadru.
3.      Din id-Deċiżjoni Kwadru m’għandhiex ikollha l-effett li timmodifika l-obbligazzjoni għar-rispett ta’ drittijiet fondamentali u prinċipji legali fondamentali kif miġbur fl-Artikolu 6 tat-(TUE).”
L-Artikolu 3 tal-imsemmija deċiżjoni qafas jistipula r-raġunijiet għal nuqqas ta’ eżekuzzjoni obbligatorju ta’ mandat ta’ arrest Ewropew. Ir-raġunijiet għal nuqqas ta’ eżekuzzjoni fakultattiv huma elenkati fl-Artikoli 4 u 4a tal-istess deċiżjoni qafas.
Skont kliem l-Artikolu 23 tad-Deċiżjoni Qafas 2022/584, intitolat “Limiti tal-ħin għal ċediment [konsenja] tal-persuna”:
“1.      Il-persuna rikjesta għandha tiġi ċeduta [kkonsenjata] malajr kemm hu possibbli f’data miftehma bejn l-awtoritajiet in kwistjoni.
2.      Il-persuna għandha tiġi ċeduta mhux aktar tard minn għaxart ijiem wara d-deċiżjoni finali fuq l-eżekuzzjoni tal-mandat ta’ arrest Ewropew.
3.      Jekk iċ-ċediment [konsenja] tal-persuna rikjesta fil-perjodu stabbilit fil-paragrafu 2 ma jkunx tħalla minħabba ċirkostanzi li mhumiex fil-kontroll ta’ l-ebda mill-Istati Membri, l-awtoritajiet ġudizzjarji li jesegwixxu u li joħorġu l-mandat għandhom jagħmlu immedjatament kuntatt ma' xulxin u jiftehmu fuq data ta’ ċediment ġdida F'dak il-każ, iċ-ċediment għandha ssir f'għaxart ijiem mid-data ġdida hekk miftehma.
4.      Iċ-ċediment tista’ eċċezzjonalment tkun temporanjament posposta għal raġunijiet umanitarji serji, per eżempju jekk hemm raġunijiet sostanzjali biex jitwemmen li kien manifestament ipoġġi fi perikolu l-ħajja jew is-saħħa tal-persuna rikjesta. L-eżekuzzjoni tal-mandat ta’ arrest Ewropew għandha sseħħ malli dawn ir-raġunijiet waqqfu li jezistu. L-awtorità ġudizzjarja li tesegwixxi għandha tinforma immedjatament lill-awtorità ġudizzjarja li toħroġ il-mandat u tiftehem fuq data ta ċediment ġdida. F'dak il-każ, iċ-ċediment għandha tieħu seħħ f'għaxart ijiem mid-data ġdida hekk miftehma.
5.      Fuq l-iskadenza tal-limiti tal-ħin imsejħa fil-paragrafi 2 sa 4, jekk il-persuna għadha qed tinżamm fil-kustodja għandha tiġi rilaxxata.”

Id-dritt Taljan
L-Artikolu 1(1) tal-legge n. 69 – Disposizioni per conformare il diritto interno alla decisione quadro 2002/584/GAI del Consiglio, del 13 giugno 2002, relativa al mandato d’arresto europeo e alle procedure di consegna tra Stati membri (il-Liġi Nru 69, tat‑22 ta’ April 2005, li Tistabbilixxi Dispożizzjonijiet Sabiex id-Dritt Nazzjonali jiġi Kkonformat mad-Deċiżjoni Qafas 2002/584/ĠAI tal-Kunsill tat-13 ta’ Ġunju 2002 dwar il-mandat ta’ arrest Ewropew u l-proċeduri ta’ konsenja bejn l-Istati Membri) (GURI Nru 98, tad‑29 ta’ April 2005, p. 6), fil-verżjoni tagħha applikabbli għall-fatti tal-tilwima inkwistjoni fil-kawża prinċipali (iktar ‘il quddiem il-”Liġi Nru 69/2005”, jipprevedi:
“Din il-liġi tittrasponi, fl-ordinament ġuridiku intern, id-dispożizzjonijiet tad-[Deċiżjoni Qafas 2002/584] dwar il-mandat ta’ arrest Ewropew u l-proċeduri ta’ konsenja bejn l-Istati Membri, sa fejn dawn id-dispożizzjonijiet ma humiex inkompatibbli mal-prinċipji supremi tal-ordinament kostituzzjonali fil-qasam ta’ drittijiet fundamentali kif ukoll tal-libertajiet fundamentali u tad-dritt għal smiegħ xieraq.”

Il-kawża prinċipali u d-domanda preliminari
Fid‑9 ta’ Settembru 2019, l-Općinski sud u Zadru (il-Qorti Muniċipali ta’ Zadar) ħarġet mandat ta’ arrest Ewropew kontra E. D. L., residenti fl-Italja, bil-għan li jitressqu proċeduri kriminali fil-Kroazja. Dan huwa ssuspettat li wettaq matul is-sena 2014, fit-territorju Kroat, ir-reat ta’ pussess ta’ sustanzi narkotiċi bil-għan li jiġu ddistribwiti jew li jinbiegħu.
Il-Corte d’appello di Milano (il-Qorti tal-Appell ta’ Milano, l-Italja) hija l-awtorità ġudizzjarja kompetenti sabiex teżegwixxi dan il-mandat ta’ arrest Ewropew. Quddiem dik il-qorti, E. D. L. Ipproduċa diversi dokumenti mediċi li jiċċertifikaw problemi psikjatriċi kunsiderevoli. Fuq il-bażi ta’ dawn id-dokumenti, il-Corte d’appello di Milano (il-Qorti tal-Appell ta’ Milano) issottometta lil E. D. L. għal perizja psikjatrika.
Minn din il-perizja rriżultat, fost l-oħrajn, l-eżistenza ta’ problema psikotika li teħtieġ is-segwiment ta’ trattament mediku u psikoterapewtiku sabiex jiġu evitati probabbli episodji ta’ diskumpens psikiku. L-imsemmija perizja skopriet ukoll riskju importanti ta suwiċidju fil-każ ta’ priġunerija. Din ikkonkludiet li, meqjusa n-neċessità li l-kura tiegħu titkompla, E. D. L. Huwa individwu li ma huwiex adatt għal ħajja f’ħabs.
Fuq il-bażi tal-istess perizja, il-Corte d’appello di Milano (il-Qorti tal-Appell ta’ Milano) qieset, minn naħa, li l-eżekuzzjoni tal-mandat ta’ arrest Ewropew kellha tinterrompi t-trattament ta’ E. D. L. u kellha twassal għal deterjorazzjoni tal-istat tas-saħħa ġenerali tiegħu, li l-effetti tagħha jistgħu jkunu ta’ serjetà eċċezzjonali, jekk mhux saħansitra riskju kkonfermat ta’ suwiċidju. Min-naħa l-oħra, dik il-qorti kkonstatat li d-dispożizzjonijiet rilevanti tal-Liġi Nru 69/2005 ma jipprevedux li raġunijiet ta’ saħħa ta’ dan it-tip jistgħu jikkostitwixxu raġuni għar-rifjut tal-konsenja. Fil-kuntest tal-proċeduri ta’ eżekuzzjoni ta’ mandat ta’ arrest Ewropew.
Huwa f’dan il-kuntest li, permezz ta’ digriet tas-17 ta’ Settembru 2020, hija għamlet mistoqsijiet lill-Corte costituzionale (il-Qorti Kostituzzjonali, l-Italja), li hija l-qorti tar-rinviju f’din il-kawża, dwar il-kostituzzjonalità ta’ dawn id-dispożizzjonijiet.
Il-qorti tar-rinviju tenfasizza, f’dan ir-rigward, li l-mistoqsijiet li hija qed tintalab li tiddeċiedi dwarhom ma jirrigwardawx biss il-kompatibbiltà tal-imsemmija dispożizzjonijiet mal-kostituzzjoni Taljana, iżda wkoll l-interpretazzjoni tad-dritt tal-Unjoni li tiegħu dawn huma l-implimentazzjoni. Issa, l-istess bħal-Liġi Nru 69/2005, l-Artikoli 3, 4 u 4a tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584 ma jinkludux, fost ir-raġunijiet ta’ nuqqas ta’ eżekuzzjoni obbligatorju jew fakultattiv ta’ mandat ta’ arrest Ewropew, l-ipoteżi ta’ perikolu serju għas-saħħa tal-persuna interessata li għandu jirriżulta mill-konsenja minħabba l-patoloġiji ta’ natura kronika ta’ tul potenzjalment indeterminat.
Dan espost, il-qorti tar-rinviju tistaqsi jekk huwiex possibbli li jkun hemm rimedju xieraq għar-riskju ta’ ħsara għas-saħħa tal-persuna rikjesta billi l-konsenja tiġi sospiża abbażi tal-Artikolu 23(4) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584. Madankollu hija tispeċifika li fl-opinjoni tagħha din is-soluzzjoni ma tidhirx li hija xierqa għal patoloġiji kroniċi ta’ tul indeterminat, bħal dawk li minnhom ibati E.D.L.
Barra minn hekk, il-qorti tar-rinviju tfakkar li l-prinċipju li jgħid li d-Deċiżjoni Qafas 2002/584, kif trasposta mill-Istati Membri, ma jistax ikollha l-effett li temenda l-obbligu tal-osservanza tad-drittijiet fundamentali, kif sanċiti fl-Artikolu 6 TUE, u kkonfermat kemm fil-premessa 12 kif ukoll fl-Artikolu 1(3) ta’ din id-deċiżjoni qafas.
Huwa preċiżament sabiex jiġi evitat li l-implimentazzjoni tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584 twassal għal ksur tad-drittijiet fundamentali tal-persuna rikjesta li l-Qorti tal-Ġustizzja ddefinixxiet, lil hinn mir-raġunijiet ta’ nuqqas ta’ eżekuzzjoni previsti f’din id-deċiżjoni qafas, kuntest ta’ eżami intiż sabiex ir-rekwiżiti ta’ rikonoxximent reċiproku u ta’ eżekuzzjoni tad-deċiżjonijiet ġudizzjarji fil-qasam kriminali jiġu rikonċiljati mal-osservanza ta’ dawn id-drittijiet fundamentali.
Dan ikun il-każ, skont il-ġurisprudenza tal-Qorti tal-Ġustizzja, meta l-eżekuzzjoni ta’ mandat ta’ arrest Ewropew tesponi lill-persuna rikjesta għar-riskju li ġġarrab kundizzjonijiet ta’ detenzjoni inumani u degradanti fl-Istat Membru emittenti li jirriżultaw minn difetti sistemiċi u ġeneralizzati jew li jaffettwaw ċerti gruppi ta’ persuni jew ċerti ċentri ta’ detenzjoni, jew għar-riskju li wieħed ikun suġġett għal proċess li ma josservax il-garanziji tal-Artikolu 47 tal-Karta, minħabba nuqqasijiet sistemiċi u ġeneralizzati fir-rigward tal-indipendenza tal-fergħa ġudizzjarja tal-Istat Membru emittenti.
Il-qorti tar-rinviju tosserva, madankollu, li din il-ġurisprudenza tirrigwarda biss sitwazzjonijiet ta’ riskju ta’ ħsara għad-drittijiet fundamentali tal-persuna rikjesta marbuta ma nuqqasijiet sistemiċi u ġeneralizzati tal-Istat Membru emittenti, jew sitwazzjonijiet li jirrigwardaw ċerti gruppi ta’ persuni jew ċerti ċentri ta’ detenzjoni sħaħ. Issa, il-kwistjonijiet imqajma quddiemha jirrigwardaw każ differenti, jiġifieri dak fejn il-persuna li tagħha qed tintalab il-konsenja tbati minn patoloġiji gravi, ta’ natura kronika, għal tul indeterminat, u li x’aktarx għandhom jiddeterjoraw ruħhom b’mod kunsiderevoli fil-każ ta’ konsenja, b’mod partikolari jekk l-Istat Membru emittenti jkollu jiddeċiedi li qiegħdha taħt detenzjoni.
Dik il-qorti tistaqsi, konsegwentement, jekk il-prinċipji li jirriżultaw mill-imsemmija ġurisprudenza għandhomx jiġu estiżi, b’analoġija, għal dan il-każ. Hija tistaqsi b’mod partikolari dwar l-eżistenza ta’ obbligu li l-awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni tistabbilixxi djalogu mal-awtorità ġudizzjarja emittenti, kif ukoll dwar il-possibbiltà li l-awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni ttemm il-proċedura ta’ konsenja meta l-eżistenza ta’ riskju ta’ ħsara għad-drittijiet fundamentali tal-persuna rikjesta ma tistax tiġi eskluża f’terminu raġonevoli.
F’dawn iċ-ċirkustanzi, il-Corte costituzionale (il-Qorti Kostituzzjonali) iddeċidiet li tissospendi l-proċedura quddiemha u li tagħmel lill-Qorti tal-Ġustizzja d-domanda preliminari li ġejja:
“L-Artikolu 1(3) tad-[Deċiżjoni Qafas 2002/584] eżaminat fid-dawl tal-Artikoli 3, 4 u 35 tal-Karta [...], għandu jkun interpretat fis-sens li, fejn tikkunsidra li l-konsenja ta’ persuna li tbati minn mard kroniku serju u potenzjalment irriversibbli tista’ tesponi lil dik il-persuna għar-riskju li ssofri dannu serju għas-saħħa tagħha, l-awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni għandha titlob li l-awtorità ġudizzjarja emittenti tipprovdi informazzjoni li tippermetti tiġi eskluża l-eżistenza ta’ tali riskju, u għandha tirrifjuta l-konsenja jekk ma tiksibx garanziji f’dan ir-rigward f’perijodu ta’ żmien raġonevoli?”

Il-proċedura quddiem il-Qorti tal-Ġustizzja
Il-qorti tar-rinviju talbet li dan ir-rinviju għal deċiżjoni preliminari jiġi suġġett għall-proċedura mħaffa għal deċiżjoni preliminari prevista fl-Artikolu 105 tar-Regoli tal-Proċedura tal-Qorti tal-Ġustizzja.
Filwaqt li tammetti li E. D. L. ma huwa suġġett għal ebda miżura ta’ ċaħda tal-libertà, dik il-qorti ssostni li d-domanda preliminari magħmula tirrigwarda aspetti essenzjali tal-funzjonament tal-mandat ta’ arrest Ewropew. Din id-domanda jista’, barra minn hekk, ikollha konsegwenzi ġenerali, kemm għall-awtoritajiet imsejjħa jikkooperaw fil-kuntest ta’ proċeduri relatati ma mandat ta’ arrest Ewropew kif ukoll fuq id-drittijiet tal-persuni kkonċernati.
L-Artikolu 105(1) tar-Regoli tal-Proċedura jipprevedi li, fuq talba tal-qorti tar-rinviju jew, f’każijiet eċċezzjonali,
ex officio
, il-President tal-Qorti tal-Ġustizzja jista’, meta n-natura tal-kawża tkun teżiġi li tiġi ttrattata f’qasir żmien, u wara li jinstemgħu l-Imħallef Relatur u l-Avukat Ġenerali, jiddeċiedi li r-rinviju għal deċiżjoni preliminari jiġi suġġett għal proċedura mħaffa li tidderoga mid-dispożizzjonijiet ta’ dawn ir-regoli.
Għandu jitfakkar, f’dan ir-rigward, li tali proċedura mħaffa tikkostitwixxi strument proċedurali intiż li jissodisfa sitwazzjoni ta’ urġenza straordinarja (sentenza tal-21 ta’ Diċembru 2021, Randstad Italia, C‑497/20, EU:C:2021:1037, punt 37 u l-ġurisprudenza ċċitata).
Fil-każ ineżami, fl-20 ta’ Diċembru 2021 il-President tal-Qorti tal-Ġustizzja ddeċieda, wara li nstemgħu l-Imħallef Relatur u l-Avukat Ġenerali, li jiċħad t-talba msemmija fil-punt 21 ta’ din is-sentenza.
Fil-fatt, iċ-ċirkustanza li l-kawża tirrigwarda aspett jew aspetti essenzjali tal-funzjonament tal-mandat ta’ arrest Ewropew ma tikkostitwixxix, fiha nnifisha, raġuni li tistabbilixxi urġenza straordinarja, neċessarja sabiex tiġġustifika trattament b’mod imħaffef. L-istess japplika għaċ-ċirkustanza li numru sinjifikattiv ta’ persuni jew ta’ sitwazzjonijiet legali huma potenzjalment ikkonċernati mid-domandi magħmula (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal-21 ta’ Diċembru 2021, Randstad Italia, C‑497/20, EU:C:2021:1037, punt 39).
Dan espost, fid-dawl tan-natura u tal-importanza tad-domandi magħmula, il-President tal-Qorti tal-Ġustizzja ddeċieda li jissottometti din il-kawża għal trattament prijoritarju konformement mal-Artikolu 53(3) tar-Regoli tal-Proċedura.

Fuq id-domanda preliminari
Permezz tad-domanda tagħha l-qorti tar-rinviju essenzjalment tistaqsi jekk l-Artikolu 1(3) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584, eżaminat fid-dawl tal-Artikoli 3, 4 u 35 tal-Karta, għandux jiġi interpretat fis-sens li, meta l-awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni msejjħa tiddeċiedi dwar il-konsenja, b’eżekuzzjoni ta’ mandat ta’ arrest Ewropew, ta’ persuna li ssofri minn patoloġiji gravi, ta’ natura kronika u potenzjalment irreversibbli, tqis li din il-konsenja tista’ tesponi lil din il-persuna għar-riskju li ssofri ħsara gravi għas-saħħa tagħha, hija għandha titlob mingħand l-awtorità ġudizzjarja emittenti l-informazzjoni li tippermetti li tali riskju jiġi mwarrab u hija obbligata li tirrifjuta li teżegwixxi l-imsemmija konsenja jekk hija ma tiksibx, f’terminu raġonevoli, il-garanziji meħtieġa sabiex dan ir-riskju jitwarrab.
Preliminarjament, għandu jiġi enfasizzat li, anki jekk, fuq livell formali, il-qorti tar-rinviju llimitat id-domanda tagħha, fir-rigward tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584, biss għall-interpretazzjoni tal-Artikolu 1(3) tagħha, tali ċirkustanza ma tipprekludix lill-Qorti tal-Ġustizzja milli tipprovdilha l-elementi kollha ta’ interpretazzjoni tad-dritt tal-Unjoni li jistgħu jkunu utli għad-deċiżjoni tal-kawżi li għandha quddiemha, kemm jekk din il-qorti tkun irreferiet għalihom fid-domandi tagħha kif ukoll jekk ma tkunx għamlet dan (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tat-12 ta’ Diċembru 1990, SARPP, C‑241/89, EU:C:1990:459, punt 8, u tal-5 ta’ Ġunju 2018, Coman
et
, C‑673/16, EU:C:2018:385, punt 22).
Din il- preċiżazzjoni preliminari esposta, għandu jitfakkar li kemm il-prinċipju ta’ fiduċja reċiproka bejn l-Istati Membri kif ukoll il-prinċipju ta’ rikonoxximent reċiproku, li jistrieħ huwa nnifsu fuq il-fiduċja reċiproka bejn dawn tal-aħħar, għandhom, fid-dritt tal-Unjoni, importanza fundamentali, peress li jippermettu l-ħolqien u ż-żamma ta’ żona mingħajr fruntieri interni. B’mod iktar speċifiku, il-prinċipju ta’ fiduċja reċiproka jimponi, b’mod partikolari għal dak li jirrigwarda l-ispazju ta’ libertà, ta’ sigurtà u ta’ ġustizzja, fuq kull wieħed minn dawn l-Istati sabiex iqis, ħlief f’ċirkustanzi eċċezzjonali, li l-Istati Membri l-oħrajn kollha josservaw id-dritt tal-Unjoni u, b’mod partikolari, jirrispettaw id-drittijiet fundamentali rrikonoxxuti minn dan id-dritt (sentenzi tat-22 ta’ Frar 2022, Openbaar Ministerie (Qorti stabbilita mil-liġi fl-Istat Membru emittenti), C‑562/21 PPU u C‑563/21 PPU, EU:C:2022:100, punt 40 kif ukoll tal-31 ta’ Jannar 2023, Puig Gordi
et
, C‑158/21, EU:C:2023:57, punt 93).
B’hekk, meta jimplimentaw id-dritt tal-Unjoni, l-Istati Membri jistgħu jkunu meħtieġa, bis-saħħa ta’ dan id-dritt, jippreżumu r-rispett tad-drittijiet fundamentali mill-Istati Membri l-oħra, b’tali mod li ma huwiex possibbli għalihom mhux biss li jirrikjedu minn Stat Membru ieħor livell ta’ protezzjoni nazzjonali tad-drittijiet fundamentali ogħla minn dak żgurat mid-dritt tal-Unjoni, iżda wkoll, ħlief f’każijiet eċċezzjonali, li jivverifikaw jekk dan l-Istat Membru l-ieħor effettivament irrispettax, f’każ partikolari, id-drittijiet fundamentali ggarantiti mill-Unjoni (Opinjoni 2/13 (Adeżjoni tal-Unjoni mal-KEDB), tat-18 ta’ Diċembru 2014, EU:C:2014:2454, punt 192 u sentenza tal-31 ta’ Jannar 2023, Puig Gordi
et
, C‑158/21, EU:C:2023:57, punt 94).
F’dan il-kuntest, id-Deċiżjoni Qafas 2002/584 hija intiża, bl-introduzzjoni ta’ sistema ssimplifikata u effettiva għall-konsenja ta’ persuni kkundannati jew issuspettati li kisru l-liġi kriminali, sabiex tiffaċilita u tħaffef il-kooperazzjoni ġudizzjarja sabiex tikkontribwixxi għall-kisba tal-għan mogħti lill-Unjoni sabiex issir żona ta’ libertà, ta’ sigurtà u ta’ ġustizzja bbażata fuq il-grad għoli ta’ fiduċja li għandu jkun hemm bejn l-Istati Membri (sentenza tat-22 ta’ Frar 2022, Openbaar Ministerie (Qorti stabbilita mil-liġi fl-Istat Membru emittenti), C‑562/21 PPU u C‑563/21 PPU, EU:C:2022:100, punt 42 kif ukoll il-ġurisprudenza ċċitata).
Il-prinċipju ta’ rikonoxximent reċiproku, li jikkostitwixxi, skont il-premessa 6 tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584, il-“punt ta' referenza” tal-kooperazzjoni ġudizzjarja fil-qasam kriminali, huwa espress fl-Artikolu 1(2) tal-imsemmija deċiżjoni qafas, li jissanċixxi r-regola li tgħid li l-Istati Membri huma obbligati jeżegwixxu kull mandat ta’ arrest Ewropew fuq il-bażi ta’ dan il-prinċipju u konformement mad-dispożizzjonijiet tal-istess deċiżjoni qafas (sentenza tat-22 ta’ Frar 2022, Openbaar Ministerie (Qorti stabbilita mil-liġi fl-Istat Membru emittenti), C‑562/21 PPU u C‑563/21 PPU, EU:C:2022:100, punt 43 kif ukoll il-ġurisprudenza ċċitata).
Minn dan isegwi, minn naħa, li l-awtoritajiet ġudizzjarji ta’ eżekuzzjoni jistgħu jirrifjutaw li jeżegwixxu mandat ta’ arrest Ewropew biss għal raġunijiet li jirriżultaw mid-Deċiżjoni Qafas 2002/584, kif interpretata mill-Qorti tal-Ġustizzja (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal-31 ta’ Jannar 2023, Puig Gordi
et
, C‑158/21, EU:C:2023:57, punti 69 sa 73). Min-naħa l-oħra, filwaqt li l-eżekuzzjoni tal-mandat ta’ arrest Ewropew tikkostitwixxi l-prinċipju, ir-rifjut ta’ eżekuzzjoni huwa maħsub bħala eċċezzjoni li għandha tiġi interpretata b’mod strett (sentenza tat-22 ta’ Frar 2022, Openbaar Ministerie (Qorti stabbilita mil-liġi fl-Istat Membru emittenti), C‑562/21 PPU u C‑563/21 PPU, EU:C:2022:100, punt 44 kif ukoll il-ġurisprudenza ċċitata).
Issa din id-deċiżjoni qafas ma tipprevedix li l-awtoritajiet ġudizzjarji ta’ eżekuzzjoni jistgħu jirrifjutaw li jeżegwixxu mandat ta’ arrest Ewropew biss għar-raġuni li l-persuna li hija s-suġġett ta’ tali mandat ta’ arrest issofri minn patoloġiji gravi, ta’ natura kronika u potenzjalment irreversibbli. Fir-rigward tal-prinċipju ta’ fiduċja reċiproka li fuqu huwa bbażat l-ispazju ta’ libertà, ta’ sigurtà u ta’ ġustizzja, teżisti, effettivament, preżunzjoni li l-kuri u t-trattamenti offruti fl-Istati Membri għall-kura, b’mod partikolari, ta’ tali patoloġiji, huma adegwati (ara, b’analoġija, is-sentenza tas-16 ta’ Frar 2017, C. K.
et
, C‑578/16 PPU, EU:C:2017:127, punt 70), kemm jekk fil-qasam tal-ħabsijiet kif ukoll jekk fil-kuntest tal-modalitajiet alternattivi ta’ żamma ta’ din il-persuna li jinsabu għad-dispożizzjoni tal-awtoritajiet ġudizzjarji tal-Istat Membru emittenti.
Madankollu mill-Artikolu 23(4) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584 jirriżulta li, f’ċirkustanzi eċċezzjonali, li jirrigwardaw b’mod partikolari t-tqegħid tal-ħajja jew tas-saħħa tal-persuna rikjesta f’perikolu manifest, jista’ jkun hemm sospensjoni temporanja tal-konsenja.
Konsegwentement, l-awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni hija awtorizzata tissospendi temporanjament il-konsenja tal-persuna rikjesta, dejjem sakemm jeżistu raġunijiet serji li wieħed jaħseb, abbażi ta’ elementi oġġettivi, bħal ma huma dikjarazzjonijiet mediċi jew rapporti ta’ perizja, li hemm ir-riskju li l-eżekuzzjoni tal-mandat ta’ arrest tipperikola, b’mod manifest, is-saħħa ta’ din il-persuna, per eżempju, minħabba marda jew kundizzjoni temporanja tal-imsemmija persuna qabel id-data prevista għall-konsenja tagħha.
Dan espost, din is-setgħa diskrezzjonali għandha tiġi eżerċitata fl-osservanza tal-Artikolu 4 tal-Karta, li jipprojbixxi, b’mod partikolari, it-trattamenti inumani u degradanti, sa fejn tali projbizzjoni hija ta’ natura assoluta peress li hija strettament marbuta mar-rispett tad-dinjità tal-bniedem imsemmija fl-Artikolu 1 tal-Karta (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tal-5 ta’ April 2016, Aranyosi u Căldăraru, C‑404/15 u C‑659/15 PPU, EU:C:2016:198, punt 85, kif ukoll tat-22 ta’ Novembru 2022, Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid (Tneħħija – kannabis terapewtika)  C‑123/21, EU:C:2022:913, punt 57).
F’dan ir-rigward, ma jistax jiġi eskluż li l-konsenja ta’ persuna marida serjament tista’ tkun tinvolvi, għal din il-persuna, riskju reali ta’ trattamenti inumani jew degradanti, fis-sens tal-Artikolu 4 tal-Karta, u dan minħabba jew, f’ċerti ċirkustanzi, indipendentement mil-livell ta’ kwalità tal-kura disponibbli fl-Istat Membru emittenti (ara, b’analoġija, is-sentenza tas-16 ta’ Frar 2017, C. K.
et
, C‑578/16 PPU, EU:C:2017:127, punt 73).
Sabiex ikun kopert minn din id-dispożizzjoni, trattament għandu madankollu jilħaq limitu minimu ta’ gravità li jaqbeż il-livell inevitabbli ta’ sofferenzi inerenti għad-detenzjoni (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal-25 ta’ Lulju 2018, Generalstaatsanwaltschaft (Kundizzjonijiet ta’ detenzjoni fl-Ungerija), C‑220/18 PPU, EU:C:2018:589, punt 90).
Dan ikun il-każ tal-konsenja ta’ persuna marida serjament li fir-rigward tagħha jeżisti riskju ta’ mewt imminenti jew raġunijiet serji li wieħed jemmen li, għalkemm din ma hijiex f’riskju imminenti li tmut, fil-konfront tagħha jeżisti, fiċ-ċirkustanzi tal-każ, riskju reali li tkun esposta għal deterjorament gravi, rapidu u irreversibbli tal-istat ta’ saħħa tagħha jew għal tnaqqis sinjifikattiv tal-aspettattivi ta’ ħajja tagħha (ara, f’dan is-sens, is-sentenza  tat-22 ta’ Novembru 2022, Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid (Tneħħija – kannabis terapewtika)  C‑123/21, EU:C:2022:913, punti 63 u 66).
Minn dan isegwi li, f’sitwazzjoni fejn l-awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni għandha, fid-dawl tal-elementi oġġettivi li hija għandha, raġunijiet serji u kkonfermati li temmen li l-konsenja tal-persuna rikjesta, li tkun serjament marida, għandha tesponiha għal riskju reali ta’ tnaqqis sinjifikattiv tal-aspettattivi ta’ ħajja tagħha jew ta’ deterjorament rapidu, sinjifikattiv u irrimedjabbli tal-istat tas-saħħa tagħha, din l-awtorità hija obbligata, konformament mal-Artikolu 4 tal-Karta, teżerċita l-possibbiltà prevista fl-Artikolu 23(4) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584, billi tiddeċiedi li tissospendi l-konsenja.
F’dan ir-rigward hemm lok li jingħad ukoll li d-Deċiżjoni Qafas 2002/584, b’mod partikolari l-Artikolu 23(4) tagħha, għandha tiġi interpretata b’mod li ma titqiegħedx inkwistjoni l-effettività tas-sistema ta’ kooperazzjoni ġudizzjarja bejn l-Istati Membri li tagħha l-mandat ta’ arrest Ewropew, kif previst mil-leġiżlatur tal-Unjoni, jikkostitwixxi wieħed mill-elementi essenzjali (sentenza tat-22 ta’ Frar 2022, Openbaar Ministerie (Qorti stabbilita mil-liġi fl-Istat Membru emittenti), C‑562/21 PPU u C‑563/21 PPU, EU:C:2022:100, punt 47 kif ukoll il-ġurisprudenza ċċitata).
Dan għandu jgħodd iktar u iktar peress li l-mekkaniżmu tal-mandat ta’ arrest Ewropew huwa wkoll intiż għall-ġlieda kontra l-impunità ta’ persuna rikjesta li tkun tinsab f’territorju differenti minn dak li fih tkun allegatament wettqet ir-reat (ara, f’dan is-sens, is-  sentenza tat-22 ta’ Frar 2022, Openbaar Ministerie (Qorti stabbilita mil-liġi fl-Istat Membru emittenti), C‑562/21 PPU u C‑563/21 PPU, EU:C:2022:100, punt 62).
Huwa għal din ir-raġuni li l-Qorti tal-Ġustizzja ddeċidiet li, sabiex b’mod partikolari jiġi żgurat li l-funzjonament tal-mandat ta’ arrest Ewropew ma jiġix ipparalizzat, l-obbligu ta’ kooperazzjoni leali, stabbilit fl-ewwel subparagrafu tal-Artikolu 4(3) TUE, għandu jipprevali fid-djalogu bejn l-awtoritajiet ġudizzjarji ta’ eżekuzzjoni u dawk ta’ emissjoni. Mill-prinċipju ta’ kooperazzjoni leali, b’mod partikolari, jirriżulta li l-Istati Membri għandhom jirrispettaw u jassistu lil xulxin fit-twettiq tal-kompiti li jirriżultaw mit-Trattati (sentenza tat-22 ta’ Frar 2022, Openbaar Ministerie (Qorti stabbilita bil-liġi fl-Istat Membru emittenti), C‑562/21 PPU u C-563/21 PPU, EU:C:2022:100, punti 48 kif ukoll il-ġurisprudenza ċċitata).
Għalhekk, l-awtoritajiet ġudizzjarji emittenti u ta’ eżekuzzjoni għandhom, sabiex jiżguraw kooperazzjoni effikaċi fil-qasam kriminali, jużaw b’mod sħiħ l-istrumenti previsti mid-Deċiżjoni Qafas 2002/584 b’tali mod li jiffavorixxu l-fiduċja reċiproka li fuqha hija bbażata din il-kooperazzjoni (ara, f’dan is-sens, is-  sentenza tat-22 ta’ Frar 2022, Openbaar Ministerie (Qorti stabbilita mil-liġi fl-Istat Membru emittenti), C‑562/21 PPU u C‑563/21 PPU, EU:C:2022:100, punt 49 kif ukoll il-ġurisprudenza ċċitata).
Minn dan isegwi li, fis-sitwazzjoni msemmija fil-punt 42 ta’ din is-sentenza, fejn l-awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni tiddeċiedi, b’mod eċċezzjonali, li tissospendi temporanjament il-konsenja tal-persuna rikjesta abbażi tal-Artikolu 23(4) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584, moqri flimkien mal-Artikolu 4 tal-Karta, hija għandha titlob lill-awtorità ġudizzjarja emittenti tipprovdilha kull informazzjoni neċessarja sabiex tiżgura ruħha li l-modalitajiet li fihom għandhom jiġu eżerċitati l-proċeduri kriminali li taw lok għall-mandat ta’ arrest Ewropew jew il-kundizzjonijiet tal-eventwali detenzjoni ta’ din il-persuna jippermettu li jitwarrab ir-riskju indikat fl-imsemmi punt (ara, b’analoġija, is-sentenza tal-5 ta’ April 2016, Aranyosi u Căldăraru, C-404/15 u C-659/15 PPU, EU:C:2016:198, punt 95).
Jekk l-awtorità ġudizzjarja emittenti tipprovdi tali garanziji, mill-imsemmi Artikolu 23(4) jirriżulta li l-mandat ta’ arrest Ewropew għandu jiġi eżegwit. Konformament għal din id-dispożizzjoni, l-awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni għandha tinforma immedjatament lill-awtorità ġudizzjarja emittenti u tiftiehem magħha fuq data ta’ konsenja ġdida.
F’dan ir-rigward, għandu jiġi enfasizzat li n-natura kronika u potenzjalment fit-tul tal-patoloġija eċċezzjonalment gravi li minnha ssofri l-persuna rikjesta madankollu ma teskludix li l-awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni li ddeċidiet li tissospendi l-konsenja ta’ din il-persuna tikseb mingħand l-Istat Membru emittenti garanziji dwar il-fatt li din il-patoloġija għandha tkun is-suġġett, f’dak l-Istat Membru, ta’ trattamenti u ta’ kuri xierqa, kemm jekk fil-qasam tal-ħabsijiet kif ukoll jekk fil-kuntest tal-modalitajiet alternattivi ta’ żamma ta’ din il-persuna li jinsabu għad-dispożizzjoni tal-awtoritajiet ġudizzjarji tal-imsemmi Stat Membru.
Madankollu ma jistax jiġi eskluż li, f’ċirkustanzi eċċezzjonali, fid-dawl tal-informazzjoni pprovduta mill-awtorità ġudizzjarja emittenti, kif ukoll f’dak ta’ kull informazzjoni oħra li jkollha l-awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni, din l-awtorità tal-aħħar tasal għall-konklużjoni li, minn naħa, jeżistu raġunijiet serji u kkonfermati li wieħed jemmen li, fil-każ ta’ konsenja lill-Istat Membru emittenti, il-persuna rikjesta ser tkun esposta għal riskju bħal dak deskritt fil-punt 42 ta’ din is-sentenza u li, min-naħa l-oħra, dan ir-riskju ma jistax jitwarrab f’terminu raġonevoli.
Issa, l-ewwel, l-Artikolu 23(4) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584 jikkostitwixxi eċċezzjoni għall-obbligu, għall-awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni, li tiggarantixxi l-konsenja tal-persuna rikjesta fl-iqsar żmien possibbli, li jinsab fl-Artikolu 23(1) ta’ din id-deċiżjoni qafas. Barra minn hekk, il-fatt li l-awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni tkun tista’ tiddiferixxi, sabiex tevita r-realizzazzjoni ta’ tali riskju, il-konsenja ta’ persuna rikjesta għal perijodu kunsiderevoli, jekk mhux saħansitra b’mod indefinit, imur kontra kemm il-formulazzjoni tal-Artikolu 23(4) tal-imsemmija deċiżjoni qafas, li jsemmi n-natura “temporanja” tas-sospensjoni tal-konsenja, kif ukoll kontra l-istruttura ġenerali ta’ dan l-artikolu. Mill-bqija, f’tali każ, il-persuna rikjesta tkun tista’ tibqa’ b’mod indefinit suġġetta għall-mandat ta’ arrest Ewropew maħruġ kontriha u għall-miżuri koerċittivi adottati, jekk ikun il-każ, mill-Istat Membru ta’ eżekuzzjoni, filwaqt li ma jkun hemm l-ebda prospett realistiku li din il-persuna tiġi konsenjata lill-Istat Membru emittenti.
It-tieni, f’każ bħal dak deskritt fil-punt 50 ta’ din is-sentenza, għandu wkoll jinżamm amment l-Artikolu 1(3) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584, li skontu l-eżistenza ta’ riskju ta’ ksur tad-drittijiet fundamentali tista’ tippermetti li l-awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni tastjeni ruħha, bħala eċċezzjoni u wara eżami xieraq, milli teżegwixxi l-mandat ta’ arrest Ewropew (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal-31 ta’ Jannar 2023, Puig Gordi
et
, C‑158/21, EU:C:2023:57, punt 72 u l-ġurisprudenza ċċitata).
F’tali każ, l-awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni ma tistax, konformament mal-Artikolu 1(3) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584, interpretat fid-dawl tal-Artikolu 4 tal-Karta, teżegwixxi mandat ta’ arrest Ewropew (ara, f’dan is-sens, i‑-sentenza tal-5 ta’ April 2016, Aranyosi u Căldăraru, C‑404/15 u C‑659/15 PPU, EU:C:2016:198, punt 104, u, b’analoġija, tal-1 ta’ Ġunju 2016, Bob-Dogi, C‑241/15, EU:C:2016:385, punt 66).
F’dawn iċ-ċirkustanzi, ma jidhirx li huwa neċessarju li l-Artikolu 1(3) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584 jiġi interpretat fid-dawl tal-Artikoli 3 u 35 tal-Karta.
Fid-dawl tar-raġunijiet kollha esposti iktar ’il fuq, hemm lok li r-risposta għad-domanda magħmula tkun li l-Artikolu 1(3) u l-Artikolu 23(4) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584, moqrija fid-dawl tal-Artikolu 4 tal-Karta, għandhom jiġu interpretati fis-sens li:
–        meta jeżistu raġunijiet validi li jitqies li hemm ir-riskju li l-konsenja ta’ persuna rikjesta, b’eżekuzzjoni ta’ mandat ta’ arrest Ewropew, tqiegħed manifestament f’perikolu s-saħħa tagħha, l-awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni tista’, bħala eċċezzjoni, tissospendi temporanjament din il-konsenja;
–        meta l-awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni msejjħa tiddeċiedi dwar il-konsenja ta’ persuna rikjesta, li tkun serjament marida, b’eżekuzzjoni ta’ mandat ta’ arrest Ewropew, tqis li jeżistu raġunijiet serji u kkonfermati li temmen li din il-konsenja għandha tesponi lill din il-persuna għal riskju reali ta’ tnaqqis sinjifikattiv tal-aspettattivi ta’ ħajja tagħha jew ta’ deterjorament rapidu, sinjifikattiv u irrimedjabbli tal-istat tas-saħħa tagħha, hija għandha tissospendi l-imsemmija konsenja u titlob lill-awtorità ġudizzjarja emittenti tipprovdilha kull informazzjoni dwar il-kundizzjonijiet li fihom ikun ippjanat li l-imsemmija persuna tiġi suġġetta għal prosekuzzjoni jew detenuta kif ukoll dwar il-possibbiltajiet li dawn il-kundizzjonijiet jiġu adattati għall-istat tas-saħħa tagħha sabiex jiġi evitat li tali riskju jseħħ;
–        jekk, fid-dawl tal-informazzjoni pprovduta mill-awtorità ġudizzjarja emittenti kif ukoll f’dak tal-informazzjoni l-oħra kollha li l-awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni għandha, jidher li dan ir-riskju ma jistax jitwarrab f’terminu raġonevoli, din l-aħħar awtorità għandha tirrifjuta li teżegwixxi l-mandat ta’ arrest Ewropew. Min-naħa l-oħra, jekk l-imsemmi riskju jista’ jiġi mwarrab f’tali terminu, għandha tiġi miftiehma data ġdida ta’ konsenja mal-awtorità ġudizzjarja emittenti.

Fuq l-ispejjeż
Peress li l-proċedura għandha, fir-rigward tal-partijiet fil-kawża prinċipali, in-natura ta’ kwistjoni mqajma quddiem il-qorti tar-rinviju, hija dik il-qorti li tiddeċiedi fuq l-ispejjeż. L-ispejjeż sostnuti għas-sottomissjoni tal-osservazzjonijiet lill-Qorti tal-Ġustizzja, minbarra dawk tal-imsemmija partijiet, ma jistgħux jitħallsu lura.
Għal dawn il-motivi, il-Qorti tal-Ġustizzja (Awla Manja) taqta’ u tiddeċiedi:
L-Artikoli 1(3) u 23(4) tad-Deċiżjoni Qafas tal-Kunsill 2002/584/ĠAI tat-13 ta’ Ġunju 2002 dwar il-mandat ta’ arrest Ewropew u l-proċeduri ta’ konsenja bejn l-Istati Membri, kif emendata bid-Deċiżjoni Qafas tal-Kunsill 2009/299/ĠAI, tas-26 ta’ Frar 2009, moqrija fid-dawl tal-Artikolu 4 tal-Karta tad-Drittijiet Fundamentali tal-Unjoni Ewropea,
għandhom jiġu interpretati fis-sens li:
–
meta jeżistu raġunijiet validi li jitqies li hemm ir-riskju li l-konsenja ta’ persuna rikjesta, b’eżekuzzjoni ta’ mandat ta’ arrest Ewropew, tqiegħed manifestament f’perikolu s-saħħa tagħha, l-awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni tista’, bħala eċċezzjoni, tissospendi temporanjament din il-konsenja;
–
meta l-awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni msejjħa tiddeċiedi dwar il-konsenja ta’ persuna rikjesta, li tkun serjament marida, b’eżekuzzjoni ta’ mandat ta’ arrest Ewropew, tqis li jeżistu raġunijiet serji u kkonfermati li temmen li din il-konsenja għandha tesponi lill din il-persuna għal riskju reali ta’ tnaqqis sinjifikattiv tal-aspettattivi ta’ ħajja tagħha jew ta’ deterjorament rapidu, sinjifikattiv u irrimedjabbli tal-istat tas-saħħa tagħha, hija għandha tissospendi l-imsemmija konsenja u titlob lill-awtorità ġudizzjarja emittenti tipprovdilha kull informazzjoni dwar il-kundizzjonijiet li fihom ikun ippjanat li l-imsemmija persuna tiġi suġġetta għal prosekuzzjoni jew detenuta kif ukoll dwar il-possibbiltajiet li dawn il-kundizzjonijiet jiġu adattati għall-istat tas-saħħa tagħha sabiex jiġi evitat li tali riskju jseħħ;
–
jekk, fid-dawl tal-informazzjoni pprovduta mill-awtorità ġudizzjarja emittenti kif ukoll f’dak tal-informazzjoni l-oħra kollha li l-awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni għandha, jidher li dan ir-riskju ma jistax jitwarrab f’terminu raġonevoli, din l-aħħar awtorità għandha tirrifjuta li teżegwixxi l-mandat ta’ arrest Ewropew. Min-naħa l-oħra, jekk l-imsemmi riskju jista’ jiġi mwarrab f’tali terminu, għandha tiġi miftiehma data ġdida ta’ konsenja mal-awtorità ġudizzjarja emittenti.
Firem
*
Lingwa tal-kawża: it-Taljan.