CELEX: 62013CJ0200
Appell
Politika estera u ta’ sigurtà komuni
Ġlieda kontra l-proliferazzjoni nukleari
Miżuri restrittivi meħuda kontra r-Repubblika Islamika tal-Iran
Iffriżar ta’ fondi ta’ bank Iranjan
Obbligu ta’ motivazzjoni
Proċedura ta’ adozzjoni tal-att
Żball manifest ta’ evalwazzjoni

Permezz tal-appell tiegħu, il-Kunsill tal-Unjoni Ewropea jitlob lill-Qorti tal-Ġustizzja tannulla s-sentenza tal-Qorti Ġenerali tal-Unjoni Ewropea tal‑5 ta’ Frar 2013, Il‑Kunsill vs Bank Saderat Iran (
T‑494/10
,
EU:T:2013:59
, iktar ’il quddiem is-“sentenza appellata”), li permezz tagħha din annullat, sa fejn jirrigwarda lil Bank Saderat Iran:
—
il-punt 7 tat-Tabella B tal-Anness II tad-Deċiżjoni tal-Kunsill 2010/413/PESK, tas‑26 ta’ Lulju 2010, dwar miżuri restrittivi kontra l-Iran u li tħassar il-Pożizzjoni Komuni 2007/140/PESK (
ĠU L 195, p. 39
, u Rettifika
ĠU 2010, L 197, p. 19
);
—
il-punt 5 tat-Tabella B tal-Anness tar-Regolament ta’ Implimentazzjoni tal-Kunsill (UE) Nru 668/2010, tas-26 ta’ Lulju 2010, li jimplimenta l-Artikolu 7(2) tar-Regolament (KE) Nru 423/2007 dwar miżuri restrittivi kontra l-Iran (
ĠU L 195, p. 25
);
—
il-punt 7 tat-Tabella B, taħt it-Titolu I, tal-Anness tad-Deċiżjoni tal-Kunsill 2010/644/PESK, tal‑25 ta’ Ottubru 2010, li temenda d-Deċiżjoni 2010/413 (
ĠU L 281, p. 81
);
—
il-punt 7 tat-Tabella B tal-Anness VIII tar-Regolament tal-Kunsill (UE) Nru 961/2010, tal‑25 ta’ Ottubru 2010, dwar miżuri restrittivi kontra l-Iran u li jħassar ir-Regolament (KE) Nru 423/2007 (
ĠU L 281, p. 1
);
—
id-Deċiżjoni tal-Kunsill 2011/783/PESK, tal‑1 ta’ Diċembru 2011, li temenda d-Deċiżjoni 2010/413 (
ĠU L 319, p. 71
);
—
ir-Regolament ta’ Implimentazzjoni tal-Kunsill (UE) Nru 1245/2011, tal‑1 ta’ Diċembru 2011, li jimplimenta r-Regolament Nru 961/2010 (
ĠU L 319, p. 11
);
—
il-punt 7 tat-Tabella B, taħt it-Titolu I, tal-Anness IX tar-Regolament tal-Kunsill (UE) Nru 267/2012, tat‑23 ta’ Marzu 2012, dwar miżuri restrittivi kontra l-Iran u li jħassar ir-Regolament Nru 961/2010 (
ĠU L 88, p. 1
),
sa fejn l-isem ta’ “Bank Saderat Iran” jidher fil-listi tal-persuni, korpi u organi li għalihom japplikaw il-miżuri restrittivi deċiżi skont dawn l-atti (iktar ’il quddiem, flimkien, “l-atti kontenzjużi”).
Il-kuntest ġuridiku u l-fatti li wasslu għall-kawża
Preokkupat mill-ħafna rapporti tad-Direttur Ġenerali tal-Aġenzija Internazzjonali tal-Enerġija Atomika (IAEA) u mir-riżoluzzjonijiet tal-Kunsill tal-gvernaturi tal-IAEA dwar il-programm nukleari tar-Repubblika Islamika tal-Iran, il-Kunsill tas-Sigurtà tan-Nazzjonijiet Uniti (iktar ’il quddiem il-“Kunsill tas-Sigurtà”), fit‑23 ta’ Diċembru 2006, adotta r-Riżoluzzjoni 1737 (2006), li l-punt 12 tagħha, moqri flimkien mal-anness tagħha, jelenka sensiela ta’ persuni u entitajiet li huma involuti fil-proliferazzjoni nukleari u li l-fondi kif ukoll ir-riżorsi ekonomiċi tagħhom għandhom jiġu ffriżati.
Sabiex tiġi implementata fl-Unjoni Ewropea r-Riżoluzzjoni 1737 (2006), il-Kunsill adotta, fis-27 ta’ Frar 2007, il-Pożizzjoni Komuni 2007/140/PESK dwar miżuri restrittivi kontra l-Iran (
ĠU L 61, p. 49
).
L-Artikolu 5(1) tal-Pożizzjoni Komuni 2007/140 kien jipprevedi l-iffriżar tal-fondi kollha u tar-riżorsi ekonomiċi ta’ ċerti kategoriji ta’ persuni u entitajiet enumerati fil-punti (a) u (b) ta’ din id-dispożizzjoni. Għalhekk, il-punt (a) ta’ dan l-Artikolu 5(1) kien jirrigwarda l-persuni u l-entitajiet indikati fl-anness tar-Riżoluzzjoni 1737 (2006) kif ukoll il-persuni u l-entitajiet l-oħra indikati mill-Kunsill tas-Sigurtà jew mill-Kumitat tal-Kunsill tas-Sigurtà maħluq konformement mal-Artikolu 18 tar-Riżoluzzjoni 1737 (2006). Il-lista ta’ dawn il-persuni u entitajiet kienet tinsab fl-Anness I tal-Pożizzjoni Komuni 2007/140. Il-punt (b) tal-imsemmi Artikolu 5(1) kien ikopri l-persuni u l-entitajiet mhux imsemmija f’dan l-Anness I li, b’mod partikolari, jipparteċipaw, huma direttament assoċjati jew jappoġġaw l-attivitajiet nukleari tar-Repubblika Islamika tal-Iran, b’tali mod li joħolqu riskju ta’ proliferazzjoni. Il-lista ta’ dawn il-persuni u ta’ dawn l-entitajiet tidher fl-Anness II tal-imsemmija pożizzjoni komuni.
Sa fejn il-kompetenzi tal-Komunità Ewropea kienu kkonċernati, ir-Riżoluzzjoni 1737 (2006) ġiet implementata bir-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 423/2007, tad‑19 ta’ April 2007, dwar miżuri restrittivi kontra l-Iran (
ĠU L 103, p. 1
), adottati abbażi tal-Artikoli 60 KE u 301 KE, fir-rigward tal-Pożizzjoni Komuni 2007/140 u li l-kontenut tiegħu huwa essenzjalment simili għal dak ta’ din tal-aħħar, fejn l-istess ismijiet ta’ entitajiet u ta’ persuni fiżiċi jidhru fl-Anness IV ta’ dan ir-regolament, fir-rigward tal-persuni, l-entitajiet u l-organi indikati mill-Kunsill tas-Sigurtà jew mill-Kumitat tas-Sanzjonijiet, u, fl-Anness V tal-imsemmi regolament, fir-rigward tal-persuni, entitajiet u organi oħra minbarra dawk li jidhru fl-Anness IV.
L-Artikolu 7(2)(a) tar-Regolament (KE) Nru 423/2007 huwa fformulat kif ġej:
“Il-fondi u r-riżorsi ekonomiċi kollha li jappartjenu, huma l-proprjetà ta’, huma miżmuma jew huma kkontrollati mill-persuni, entitajiet u korpi elenkati fl-Anness IV, għandhom ikunu ffriżati. L-Anness V għandu jinkludi persuni fiżiċi u ġuridiċi, entitajiet u korpi, mhux koperti mill-Anness IV li, f’konformità ma’ l-Artikolu 5(1)(b) tal-Pożizzjoni Komuni 2007/140/PESK ġew identifikati li:
a)
kienu involuti fi, assoċjati direttament ma’, jew jipprovdu appoġġ għall-attivitajiet nukleari ta’ l-Iran sensittivi għall-proliferazzjoni [...]”.
Peress li kkonstata li r-Repubblika Islamika tal-Iran kienet qed tkompli bl-attivitajiet tagħha marbuta mal-arrikkiment nukleari u ma kinitx qiegħda tikkollabora mal-IAEA, fit-3 ta’ Marzu 2008 il-Kunsill tas-Sigurtà adotta r-Riżoluzzjoni 1803 (2008). Fil-punt 10 ta’ din ir-riżoluzzjoni, il-Kunsill tas-Sigurtà:
“Jitlob lill-Istati kollha sabiex ikunu viġilanti fir-rigward tal-attivitajiet tal-istituzzjonijiet finanzjarji li jinsabu fit-territorju tagħhom mal-banek kollha domiċiljati fl-Iran, b’mod partikolari mal-Bank Melli u l-Bank Saderat, kif ukoll mal-fergħat u aġenziji tagħhom barra l-pajjiż, sabiex jiġi evitat li dawn l-attivitajiet jikkontribwixxu għall-proliferazzjoni jew għall-iżvilupp ta’ sistemi li jwasslu l-armi nukleari, kif indikat fir-Riżoluzzjoni 1737 (2006)”.
Permezz tar-Riżoluzzjoni 1929 (2010), tad‑9 ta’ Ġunju 2010, il-Kunsill tas-Sigurtà adotta miżuri iżjed severi u b’mod partikolari ddeċieda l-iffriżar tal-fondi ta’ diversi entitajiet finanzjarji. Fil-punt 21 tal-imsemmija riżoluzzjoni, il-Kunsill tas-Sigurtà jistieden b’mod partikolari lill-Istati “jipprekludu l-provvista ta’ servizzi finanzjarji fit-territorju tagħhom, b’mod partikolari servizzi ta’ assigurazzjoni u riassigurazzjoni, jew it-trasferiment lejn, permezz ta’, jew mit-territorju tagħhom, lil jew minn ċittadini tagħhom jew l-entitajiet li jaqgħu taħt il-ġurisdizzjoni tagħhom (inklużi s-sussidjarji stabbiliti f’pajjiżi barranin), jew persuni jew istituzzjonijiet finanzjarji li jinsabu fit-territorju tagħhom, ta’ kull tip ta’ fondi, kull assi jew riżorsi ekonomiċi jekk huma jkollhom informazzjoni li tagħtihom raġonevolment x’jifhmu li dawn is-servizzi, assi jew riżorsi jistgħu jikkontribwixxu għall-attivitajiet nukleari tal-Iran, li jagħtu lok għal riskju ta’ proliferazzjoni jew l-iżvilupp ta’ sistemi li jwasslu l-armi nukleari, b’mod partikolari billi jiffriżaw il-fondi, l-assi u r-riżorsi ekonomiċi l-oħra li jinsabu fit-territorju tagħhom jew li iktar ’il quddiem ikunu ser jinsabu fit-territorju tagħhom, jew li huma suġġetti jew ser ikunu suġġetti għall-ġurisdizzjoni tagħhom, u li huma assoċjati ma’ dawn il-programmi jew ma’ dawn l-attivitajiet, u billi jeżerċitaw sorveljanza msaħħa sabiex jipprevjenu tali tranżazzjonijiet, bi qbil mal-awtoritajiet nazzjonali tagħhom u skont il-leġiżlazzjoni nazzjonali tagħhom”.
F’dikjarazzjoni annessa mal-konklużjonijiet tiegħu tas‑17 ta’ Ġunju 2010, il-Kunsill Ewropew enfasizza li kien iktar u iktar imħasseb mill-programm nukleari Iranjan, faħħar l-adozzjoni mill-Kunsill tas-Sigurtà, tar-Riżoluzzjoni 1929 (2010), ħa nota tal-aħħar rapport tal-IAEA, tal‑31 ta’ Mejju 2010, u ħabbar it-teħid ta’ miżuri restrittivi ġodda li jirrigwardaw, b’mod partikolari, is-settur finanzjarju.
Permezz tad-Deċiżjoni 2010/413, adottata fis‑26 ta’ Lulju 2010, il-Kunsill implementa l-imsemmija dikjarazzjoni, billi ħassar il-Pożizzjoni Komuni 2007/140 u billi adotta miżuri restrittivi supplementari fir-rigward ta’ din tal-aħħar. Il-premessi 17 sa 20 tad-Deċiżjoni 2010/413, dwar l-attivitajiet finanzjarji, jagħmlu riferiment għad-deċiżjonijiet tal-Kunsill tas-Sigurtà fir-Riżoluzzjoni 1929 (2010) kif ukoll għad-dikjarazzjoni tal-Kunsill Ewropew tas‑17 ta’ Ġunju 2010. Il-Kapitolu 2 tad-Deċiżjoni 2010/413 huwa ddedikat għas-settur finanzjarju. L-Artikolu 10(1) ta’ din id-deċiżjoni jipprevedi li, sabiex tiġi prekluża l-provvista ta’ servizzi finanzjarji fit-territorju tal-Istati Membri jew it-trasferiment lejn, permezz ta’ jew mit-territorji tagħhom, lil jew minn ċittadini tal-Istati Membri jew entitajiet li jaqgħu taħt il-ġurisdizzjoni tagħhom (inklużi l-fergħat barra l-pajjiż), jew persuni jew istituzzjonijiet finanzjarji li jinsabu fit-territorji tagħhom, ta’ kull tip ta’ fondi, kull assi jew riżorsi ekonomiċi oħra li jistgħu jikkontribwixxu għall-attivitajiet nukleari tal-Iran li jagħtu lok għal riskju ta’ proliferazzjoni jew l-iżvilupp ta’ sistemi li jwasslu l-armi nukleari, l-Istati Membri għandhom jeżerċitaw sorveljanza msaħħa tal-attivitajiet kollha mwettqa mill-istituzzjonijiet finanzjarji li jaqgħu taħt il-ġurisdizzjoni tagħhom mal-banek domiċiljati fl-Iran, mal-aġenziji, mas-sussidjarji jew mal-entitajiet ikkontrollati minnhom.
L-Artikolu 20(1) tad-Deċiżjoni 2010/413 jipprevedi l-iffriżar tal-fondi ta’ numru ta’ kategoriji ta’ persuni u ta’ entitajiet. Il-punt (a) ta’ dan l-Artikolu 20(1) ikopri l-persuni u l-entitajiet indikati mill-Kunsill tas-Sigurtà li huma elenkati fl-Anness I ta’ din id-deċiżjoni. Il-punt (b) tal-imsemmi Artikolu 20(1) jirrigwarda “persuni u entitajiet mhux koperti mill-Anness I li jkunu impenjati fi, assoċjati direttament ma’, jew jipprovdu appoġġ għal, attivitajiet nukleari sensittivi f’termini ta’ proliferazzjoni tal-Iran jew għall-iżvilupp ta’ sistemi ta’ twassil ta’ armi nukleari, inkluż permezz ta’ involviment fl-akkwist tal-oġġetti, merkanzija, tagħmir, materjal u teknoloġija pprojbiti, jew persuni jew entitajiet li jaġixxu f’isimhom jew taħt id-direzzjoni tagħhom, jew entitajiet ta’ proprjetà tagħhom jew ikkontrollati minnhom, inkluż permezz ta’ mezzi illeċiti, jew persuni u entitajiet li għenu lil persuni jew entitajiet indikati biex jevadu jew jiksru d-dispożizzjonijiet tal-UNSCR 1737 (2006), 1747 (2007), 1803 (2008) u 1929 (2010) tal-Kunsill tas-Sigurtà jew ta’ din id-deċiżjoni, kif ukoll membri oħra għolja u entitajiet tal-Korp tal-Gwardjani tar-Rivoluzzjoni Iżlamika u tal-kumpannija Islamic Republic of Iran Shipping Lines u tal-entitajiet oħra proprjetà tagħhom jew ikkontrollati minnhom jew li jaġixxu f’isimhom, kif elenkati fl-Anness II”.
Diversi entitajiet finanzjarji jew gruppi ta’ tali entitajiet huma msemmija fl-Anness II tad-Deċiżjoni 2010/413. Bank Saderat Iran (inklużi l-fergħat kollha u s-sussidjarji) huwa elenkat fil-punt 7 tal-parti I, B, ta’ dan l-anness. Huma indikati l-motivi segwenti:
“[Bank Saderat Iran] huwa bank tal-Istat Iranjan (ippossedut għal 94% mill-Gvern Iranjan). Huwa pprovda servizzi finanzjarji għal entitajiet li jipprokuraw f’isem il-programmi nukleari u ta’ missili [ballistiċi] tal-Iran. Fost dawn l-entitajiet hemm entitajiet indikati taħt ir-Riżoluzzjoni 1737 [(2006)]. F’Marzu tal-2009, [Bank Saderat Iran] kien għadu jieħu ħsieb [pagamenti] u ta’ ittri ta’ kreditu tal-Organizzazzjoni tal-Industriji tad-Difiża (li huwa s-suġġett tas-sanzjonijiet taħt ir-Riżoluzzjoni 1737 [(2006)] u ta’ Iran Electronics Industries. Fl-2003, [Bank Saderat Iran] ipproċessat ittri ta’ kreditu f’isem il-kumpannija Mesbah Energy Company, li hija marbuta mal-programm nukleari Iranjan (u li sussegwentement kienet is-suġġett ta’ sanzjonijiet taħt ir-Riżoluzzjoni 1737 [(2006)]).”
Permezz tar-Regolament ta’ Implimentazzjoni Nru 668/2010, adottat fis-26 ta’ Lulju 2010, b’implementazzjoni tal-Artikolu 7(2) tar-Regolament Nru 423/2007, l-isem tal-Bank Saderat Iran, imsemmi fil-punt 5 tal-parti I, B, tal-Anness ta’ dan ir-regolament ta’ implementazzjoni, ġie miżjud mal-lista tal-persuni ġuridiċi, entitajiet u korpi li jidhru fit-Tabella I tal-Anness V tar-Regolament Nru 423/2007.
Il-motivi tal-inklużjoni ta’ Bank Saderat Iran fl-imsemmija lista huma kważi identiċi għal dawk li jinsabu fid-Deċiżjoni 2010/413.
Permezz ta’ ittra tas‑27 ta’ Lulju 2010, il-Kunsill informa lil Bank Saderat Iran bl-inklużjoni ta’ ismu fil-lista tal-Anness II tad-Deċiżjoni 2010/413 u fil-lista tal-Anness V tar-Regolament Nru 423/2007.
Permezz ta’ ittri tat‑18 u l‑25 ta’ Awwissu u tat‑2, id‑9 u t‑30 ta’ Settembru 2010, Bank Saderat Iran stieden lill-Kunsill sabiex jikkomunikalu l-elementi li kien ibbaża ruħu fuqhom sabiex jadotta miżuri restrittivi fir-rigward tiegħu. Permezz ta’ ittra tal‑15 ta’ Settembru 2010, huwa wkoll talab lill-Kunsill sabiex jagħmel eżami mill-ġdid tal-imsemmija deċiżjoni.
L-Anness II tad-Deċiżjoni 2010/413 ġie rrivedut u miktub mill-ġdid mid-Deċiżjoni 2010/644, adottata fil‑25 ta’ Ottubru 2010. Fil-premessa 2 ta’ din id-deċiżjoni, il-Kunsill indika li ħa inkunsiderazzjoni l-osservazzjonijiet li sarulu mill-partijiet interessati.
L-isem ta’ Bank Saderat Iran ġie inkluż fil-punt 7 tal-lista ta’ entitajiet li jidhru fit-Tabella I tal-Anness II tad-Deċiżjoni 2010/413 hekk kif jirriżulta mid-Deċiżjoni 2010/644. Il-motivazzjoni ma tindikax li dan huwa bank tal-Istat Iranjan, miżmum għal 94 % mill-Gvern Iranjan. Għall-kumplament, il-motivazzjoni hija identika għal dak li jinsab fid-Deċiżjoni 2010/413.
Ir-Regolament Nru 423/2007 ġie abrogat u ssostitwit bir-Regolament Nru 961/2010, adottat fil‑25 ta’ Ottubru 2010. Skont l-Artikolu 16(2) ta’ dan ir-regolament:
“Il-fondi u r-riżorsi ekonomiċi kollha li jappartjenu, huma l-proprjetà ta’, huma miżmuma jew huma kkontrollati mill-persuni, l-entitajiet u l-korpi elenkati fl-Anness VIII, għandhom ikunu iffriżati. L-Anness VIII għandu jinkludi l-persuni fiżiċi u ġuridiċi, entitajiet u korpi [...] li f’konformità mal-Artikolu 20(1)(b) tad-Deċiżjoni tal-Kunsill 2010/413 [...]:
a)
huma impenjati, huma direttament assoċjati ma’, jew jipprovdu appoġġ għal attivitajiet nukleari ta’ natura sensittiva fir-rigward tal-proliferazzjoni jew l-iżvilupp ta’ sistemi li jwasslu l-armi nukleari mill-Iran, inkluż permezz l-involviment fl-akkwist ta’ oġġetti u teknoloġija pprojbiti, jew li jkunu proprjetà ta’, jew ikkontrollati minn, tali persuna, entità jew korp, inkluż permezz ta’ mezzi illeċiti, jew li jaġixxu f’isimhom jew taħt it-tmexxija tagħhom;
b)
huma persuna fiżika jew ġuridika, entità jew korp li assistew lil persuna, entità jew korp elenkati biex jevadu jew jiksru d-dispożizzjonijiet ta’ dan ir-Regolament, tad-Deċiżjoni 2010/413 [...] jew tar-Riżoluzzjonijiet 1737 (2006), 1747 (2007), 1803 (2008) u 1929 (2010) [...], jew biex jevitawhom;
[...]”
L-isem ta’ Bank Saderat Iran ġie inkluż mill-Kunsill fil-punt 7 tal-lista ta’ persuni ġuridiċi, entitajiet u organizzazzjonijiet elenkati fl-Anness VIII, B, tar-Regolament Nru 961/2010. Ir-raġunijiet għal din l-inklużjoni huma kważi identiċi għal dawk li jinsabu fid-Deċiżjoni 2010/413 kif tirriżulta mid-Deċiżjoni 2010/644.
Permezz ta’ ittra tat-28 ta’ Ottubru 2010, il-Kunsill wieġeb għall-ittra ta’ Bank Saderat Iran tal‑15 ta’ Settembru 2010, fejn qal li wara l-eżami mill-ġdid, huwa ċaħad it-talba ta’ dan tal-aħħar sabiex ismu jitneħħa mil-lista tal-Anness II tad-Deċiżjoni 2010/413 u dik tal-Anness VIII tar-Regolament Nru 961/2010. Huwa qal, f’dan ir-rigward. li ma jaqbilx mal-opinjoni ta’ Bank Saderat Iran li l-attivitajiet ta’ dan tal-aħħar relatati mal-ittri ta’ kreditu ma kinux tali li jikkontribwixxu għall-proliferazzjoni nukleari. Bi tweġiba għal talba għal aċċess għall-fajl ta’ Bank Saderat Iran, il-Kunsill bagħat il-kopji ta’ żewġ proposti għall-adozzjoni ta’ miżuri restrittivi ppreżentati mill-Istati Membri (iktar ’il quddiem il-“proposti sottomessi fit‑28 ta’ Ottubru 2010”).
Fil‑31 ta’ Mejju 2011, il-Kunsill ikkomunika lil Bank Saderat Iran, fl-anness tal-kontroreplika magħmula fil-kuntest tar-rikors għal annullament li wassal għas-sentenza appellata, dokument tal-Kunsill bid-data tas‑27 ta’ Mejju 2011 li jinkludi silta tat-tielet proposta ta’ inklużjoni ta’ Bank Saderat Iran fil-lista tal-entitajiet li huma suġġetti għal miżuri restrittivi (iktar ’il-quddiem it-“tielet proposta”).
Fl‑1 ta’ Diċembru 2011, il-Kunsill iddeċieda, wara li għamel eżami mill-ġdid, li jżomm lil Bank Saderat Iran fil-lista tad-Deċiżjoni 2010/413, permezz tad-Deċiżjoni 2011/783, kif ukoll fil-lista tar-Regolament Nru 961/2010, permezz tar-Regolament ta’ Implimentazzjoni Nru 1245/2011.
Filwaqt li rrefera għall-konklużjonijiet tal-Kunsill Ewropew tad‑9 ta’ Diċembru 2011, il-Kunsill adotta miżuri ġodda permezz tad-Deċiżjoni 2012/35/PESK, tat‑23 ta’ Jannar 2012, li temenda d-Deċiżjoni 2010/413 (
ĠU L 19, p. 22
).
Fit-23 ta’ Marzu 2012, huwa adotta miżuri ġodda permezz tar-Regolament Nru 267/2012, li jħassar u jissostitwixxi ir-Regolament Nru 961/2010. L-iffriżar tal-fondi u tar-riżorsi ekonomiċi huwa previst fl-Artikolu 23 tar-Regolament Nru 267/2012. L-Artikolu 23(2) huwa għalhekk ifformulat kif ġej:
“Il-fondi u r-riżorsi ekonomiċi kollha li jappartjenu, huma proprjetà ta’, huma miżmuma jew huma kkontrollati mill-persuni, l-entitajiet u l-korpi elenkati fl-Anness IX għandhom jiġu ffriżati. L-Anness IX għandu jinkludi l-persuni fiżiċi u ġuridiċi, entitajiet u korpi li, f’konformità mal-Artikolu 20(1)(b) u (c) tad-Deċiżjoni [2010/413] ġew identifikati li:
a)
huma impenjati, direttament assoċjati ma’, jew jipprovdu appoġġ għal attivitajiet nukleari ta’ natura sensittiva fir-rigward tal-proliferazzjoni jew l-iżvilupp ta’ sistemi li jwasslu l-armi nukleari mill-Iran, inkluż permezz l-involviment fl-akkwist ta’ oġġetti u teknoloġija pprojbiti jew li jkunu proprjetà ta’, jew ikkontrollati minn, tali persuna, entità jew korp, inkluż permezz ta’ mezzi illeċiti, jew li jaġixxu f’isimhom jew taħt it-tmexxija tagħhom;
b)
huma persuna fiżika jew ġuridika, entità jew korp li assistew lil persuna fiżika jew ġuridika, entità jew korp elenkati fuq il-lista biex jiksru d-dispożizzjonijiet ta’ dan ir-Regolament, id-Deċiżjoni [2010/413] jew ir-Riżoluzzjonijiet 1737 (2006), 1747 (2007), 1803 (2008) u 1929 (2010) [...], jew biex jevitawhom;
[...]
d)
huma persuni, entitajiet jew korpi oħrajn li jipprovdu appoġġ, bħal appoġġ materjali, loġistiku jew finanzjarju, lill-Gvern tal-Iran, u lill-persuni, u entitajiet assoċjati magħhom;
[...]”
Il-Bank Saderat Iran huwa inkluż fil-punt 7 tat-Tabella B, taħt it-Titolu I, tal-Anness IX tar-Regolament Nru 267/2012. Il-motivi ta’ din l-inklużjoni huma kważi identiċi għal dawk li jinsabu fid-Deċiżjoni 2010/413 kif jirriżulta mid-Deċiżjoni 2010/644.
Il-proċedura quddiem il-Qorti Ġenerali u s-sentenza appellata
Permezz ta’ att ippreżentat fir-Reġistru tal-Qorti Ġenerali tas‑7 ta’ Ottubru 2010, il-Bank Saderat Iran ippreżenta rikors għal annullament kontra d-Deċiżjoni 2010/413 u r-Regolament ta’ Implimentazzjoni Nru 668/2010. Sussegwentement, huwa wessa’ l-kap tat-talbiet, fejn talab ukoll l-annullament tad-Deċiżjoni 2010/644, tar-Regolament Nru 961/2010, tad-Deċiżjoni 2011/783, tar-Regolament ta’ Implimentazzjoni Nru 1245/2011 u tar-Regolament Nru 267/2012, sa fejn dawn l-atti jikkonċernawh.
Qabel kollox, il-Qorti Ġenerali ċaħdet l-argument tal-Kunsill kif ukoll tal-Kummissjoni, li l-Bank Saderat Iran ma kellux id-dritt li jinvoka l-protezzjonijiet u l-garanziji marbuta mad-drittijiet fundamentali.
Sussegwentement huwa eżamina r-rikors ippreżentat minn Bank Saderat Iran. Huwa invoka tliet motivi. L-ewwel motiv kien ibbażat fuq ksur tal-obbligu ta’ motivazzjoni, tad-drittijiet tad-difiża tiegħu u tad-dritt tiegħu għal protezzjoni ġudizzjarja effettiva. It-tieni motiv kien ibbażat fuq żball manifest ta’ evalwazzjoni fir-rigward tal-adozzjoni tal-miżuri restrittivi fil-konfront tiegħu. It-tielet motiv kien ibbażat fuq ksur tad-dritt tal-proprjetà tiegħu u tal-prinċipju ta’ proporzjonalità.
Fil-kuntest tal-ewwel motiv, ibbażat fuq ksur tal-obbligu ta’ motivazzjoni, tad-drittijiet tad-difiża tiegħu u tad-dritt għal protezzjoni ġudizzjarja effettiva tiegħu, il-Qorti Ġenerali eżaminat kull waħda mill-motivi li jirrigwardaw lil Bank Saderat Iran u li jinsabu fl-atti kontenzjużi u fil-proposti ta’ adozzjoni ta’ miżuri restrittivi. Hija ddeċidiet li l-Kunsill kien kiser l-obbligu ta’ motivazzjoni għal dak li jirrigwarda ċerti motivi minħabba n-nuqqas ta’ protezzjoni tagħhom. Minħabba dan in-nuqqas ta’ preċiżjoni, id-dritt ta’ protezzjoni ġudizzjarja ta’ Bank Saderat Iran inkiser ukoll f’dak li jirrigwarda t-tieni motiv. Barra minn hekk dan id-dritt inkiser għal dak li jirrigwarda d-Deċiżjoni 2010/413, ir-Regolament ta’ Implimentazzjoni Nru 668/2010, id-Deċiżjoni 2010/644 u r-Regolament Nru 961/2010 minħabba l-komunikazzjoni tardiva tat-tielet proposta ta’ adozzjoni tal-miżuri restrittivi. Fl-aħħar nett, il-Qorti Ġenerali kkunsidrat li l-eżami tad-Deċiżjoni 2010/413 u tar-Regolament ta’ Implimentazzjoni Nru 668/2010 kien affettwat minn difett peress li l-fajl ma kien jinkludi l-ebda indikazzjoni li tissuġġerixxi li l-Kunsill kien ivverifika r-rilevanza u l-fondatezza tal-elementi li jirrigwardaw lil Bank Saderat Iran. Konsegwentement, il-Qorti Ġenerali laqgħet l-ewwel motiv f’dak li jirrigwarda d-Deċiżjoni 2010/413, ir-Regolament ta’ Implimentazzjoni Nru 668/2010, id-Deċiżjoni 2010/644 u r-Regolament Nru 961/2010.
Il-Qorti Ġenerali sussegwentement eżaminat it-tieni motiv, ibbażat fuq żball manifest ta’ evalwazzjoni fir-rigward tal-adozzjoni tal-miżuri restrittivi fil-konfront ta’ Bank Saderat Iran. Dan l-eżami kien dwar il-motivi kkunsidrati suffiċjentement preċiżi u li ma jiksrux l-obbligu ta’ motivazzjoni. Peress li ebda waħda mill-motivi invokati mill-Kunsill kontra r-rikorrent ma jiġġustifikaw l-adozzjoni tal-miżuri restrittivi kontrih, il-Qorti Ġenerali laqgħet it-tieni motiv u annullat l-atti kkontestati sa fejn jirrigwardaw lir-rikorrent, mingħajr ma kien neċessarju li teżamina t-tielet motiv, ibbażat fuq ksur tal-prinċipju ta’ proporzjonalità.
Bank Saderat Iran isostni li r-Regolament Nru 267/2012 ġie ppreżentat lilu bħala deċiżjoni f’forma ta’ regolament u mhux bħala veru regolament. Konsegwentement, it-tieni paragrafu tal-Artikolu 60 tal-Istatut tal-Qorti tal-Ġustizzja tal-Unjoni Ewropea ma kellux ikun applikabbli f’dan il-każ. Fil-punt 123 tas-sentenza appellata, il-Qorti Ġenerali ddeċidiet li, fid-dawl tal-ġurisprudenza tal-Qorti tal-Ġustizzja, ir-Regolament Nru 267/2012, inkluż l-Anness IX tiegħu, għandu natura ta’ regolament, peress li t-tieni paragrafu tal-Artikolu 51 tiegħu jipprevedi li huwa obbligatorju fl-intier tiegħu u direttament applikabbli fl-Istati Membri kollha, liema fatt jikkorrispondi għall-effetti ta’ regolament kif previst fl-Artikolu 288 TFUE. Konsegwentement, it-tieni paragrafu tal-Artikolu 60 tal-Istatut tal-Qorti tal-Ġustizzja huwa għalhekk effettivament applikabbli f’dan il-każ.
It-talbiet tal-partijiet
Fuq l-appell prinċipali
Il-Kunsill jitlob li l-Qorti tal-Ġustizzja jogħġobha:
—
tannulla s-sentenza appellata;
—
tiddeċiedi definittivament il-kawża u tiċħad ir-rikors ippreżentat minn Bank Saderat Iran kontra l-atti kontenzjużi;
—
tikkundanna lil Bank Saderat Iran għall-ispejjeż sostnuti mill-Kunsill kemm fl-ewwel istanza kif ukoll fil-kuntest ta’ dan l-appell.
Bank Saderat Iran jitlob li l-Qorti tal-Ġustizzja tiċħad l-appell u tikkundanna lill-Kunsill għall-ispejjeż.
Il-Kummissjoni ssostni fl-intier tagħhom it-talbiet ifformulati mill-Kunsill fl-appell tiegħu.
Ir-Renju Unit tal-Gran Brittanja u l-Irlanda ta’ Fuq jitlob lill-Qorti tal-Ġustizzja tilqa’ l-appell, tannulla s-sentenza appellata u tiċħad ir-rikors ippreżentat mill-Bank Saderat Iran kontra l-atti kkontestati.
Fuq l-appell inċidentali
Bank Saderat Iran jitlob li l-Qorti tal-Ġustizzja jogħġobha:
—
tilqa’ l-appell inċidentali u tannulla s-sentenza tal-Qorti Ġenerali fir-rigward tal-iżbalji identifikati fl-appell inċidentali;
—
tannulla l-atti kontenzjużi (meħuda individwalment) sa fejn dawn japplikaw għal Bank Saderat Iran; u
—
tikkundanna lill-Kunsill għall-ispejjeż sostnuti minn Bank Saderat Iran għall-appell inċidentali.
Il-Kunsill jitlob li l-Qorti tal-Ġustizzja tiċħad l-appell inċidentali u tikkundanna lil Bank Saderat Iran għall-ispejjeż relatati ma’ dan l-appell.
Fuq l-appell prinċipali
Il-Kunsill isostni li s-sentenza appellata hija vvizzjata b’diversi żbalji ta’ liġi.
Fuq l-eċċezzjoni ta
’ inammissibbiltà tal-motivi bbażati fuq il-ksur tad-drittijiet fundamentali
Is-sentenza appellata
Fil-punt 44 tas-sentenza appellata, il-Qorti Ġenerali ċaħdet l-argument tal-Kunsill kif ukoll tal-Kummissjoni, li Bank Saderat Iran ma kellux jinvoka l-protezzjonijiet u l-garanziji marbuta mad-drittijiet fundamentali. Hija ddeċidiet, fil-punt 39 ta’ din is-sentenza, li d-dritt tal-Unjoni ma jinkludix regoli li jipprojbixxu lil persuni ġuridiċi li huma entitajiet li jirriżultaw minn Stati terzi milli jinvokaw favurihom il-protezzjonijiet u l-garanziji marbuta mad-drittijiet fundamentali u, fil-punt 40 tal-imsemmija sentenza, li, fi kwalunkwe każ, il-Kunsill u l-Kummissjoni ma ressqux elementi li jippermettu li jiġi stabbilit li r-rikorrent kien effettivament entità li tirriżulta mill-Istat Iranjan.
L-argumenti tal-partijiet
Il-Kunsill jikkritika, qabel kollox, il-punti 34 sa 43 tas-sentenza appellata. Huwa jqis li l-Qorti Ġenerali wettqet żball ta’ liġi meta kkunsidrat li, anki li kieku ġie stabbilit li Bank Saderat Iran huwa entità li tirriżulta mill-Istat Iranjan, dan jista’ jinvoka favur tiegħu, quddiem il-qorti tal-Unjoni, il-protezzjonijiet u l-garanziji marbuta mad-drittijiet fundamentali.
Huwa jibbaża ruħu fuq l-Artikolu 34 tal-Konvenzjoni Ewropea dwar il-Protezzjoni tad-Drittijiet tal-Bniedem u tal-Libertajiet Fundamentali, iffirmata f’Ruma, fl‑4 ta’ Novembru 1950 (iktar ’il quddiem il-“KEDB”), li teskludi li l-Qorti Ewropea tad-Drittijiet tal-Bniedem tiġi adita minn organizzazzjonijiet governattivi u entitajiet simili, u dispożizzjonijiet oħra ekwivalenti, bħall-Artikolu 44 tal-Konvenzjoni Amerikana dwar id-Drittijiet tal-Bniedem, tat‑22 ta’ Novembru 1969. Ir-
ratio legis
huwa l-fatt li Stat ma jistax ikun benefiċjarju ta’ drittijiet fundamentali. Anki jekk it-Trattati u l-Karta tad-Drittijiet Fundamentali tal-Unjoni Ewropea ma jinkludux dispożizzjonijiet identiċi għall-Artikolu 34 tal-KEDB, għandu japplika l-istess prinċipju.
Huwa jikkunsidra li l-Qorti Ġenerali wettqet ukoll żball ta’ liġi meta qieset li ma jeżisti l-ebda element li jippermetti li jiġi stabbilit li Bank Saderat Iran jikkostitwixxi organizzazzjoni governattiva. F’dan ir-rigward il-Kunsill isemmi:
—
il-ġurisprudenza tal-Qorti Ewropea tad-Drittijiet tal-Bniedem, skont liema huwa neċessarju li jiġi eżaminat bir-reqqa kull kuntest ta’ fatt u ta’ liġi sabiex jiġi ddeterminat jekk entità hijiex organizzazzjoni jew entità governattiva jew non-governattiva;
—
ix-xogħlijiet tal-Kummissjoni tad-Dritt Internazzjonali tan-Nazzjonijiet Uniti, u b’mod partikolari l-kummentarji dwar l-Artikolu 2(b) tal-Konvenzjoni tan-Nazzjonijiet Uniti dwar l-immunità ġudizzjarja tal-Istati u l-beni tagħhom, adottata fit‑2 ta’ Diċembru 2004, fejn il-kunċett ta’ “organi jew istituzzjonijiet tal-Istat u entitajiet oħra” jista’ jinkludi impriżi tal-Istat jew entitajiet oħra stabbiliti mill-Istat li jagħmlu tranżazzjonijiet kummerċjali, u
—
il-ġurisprudenza tal-Qorti tal-Ġustizzja fil-qasam ta’ għajnuna (sentenza Franza vs Il‑Kummissjoni,
C‑482/99
,
EU:C:2002:294
, punt
).
Għalhekk il-Qorti Ġenerali żbaljat meta qieset li, minħabba l-fatt li Bank Saderat Iran iwettaq attivitajiet kummerċjali suġġetti għad-dritt komuni, dawn ma jistgħux jiġu kkwalifikati bħala ta’ “servizz pubbliku” anki jekk huma neċessarji għall-funzjonament tal-ekonomija tal-Istat. Il-Qorti Ġenerali lanqas ma ħadet debitament inkunsiderazzjoni l-influwenza tal-Gvern Iranjan fuq Bank Saderat Iran, minkejja t-tnaqqis tal-parteċipazzjoni tiegħu wara proċess ta’ privatizzazzjoni.
Bank Saderat Iran jikkontesta l-argumenti tal-Kunsill.
L-evalwazzjoni tal-Qorti tal-Ġustizzja
Għandu jiġi rrilevat li r-rikors ippreżentat minn Bank Saderat Iran jaqa’ fil-kuntest tat-tieni paragrafu tal-Artikolu 275 TFUE (sentenzi Il‑Kunsill vs Manufacturing Support & Procurement Kala Naft,
C‑348/12 P
,
EU:C:2013:776
, punt
, kif ukoll Il‑Kunsill vs Bank Mellat,
C-176/13 P
,
EU:C:2016:96
, punt
).
Bank Saderat Iran jinvoka motivi bbażati fuq ksur tad-drittijiet tad-difiża u d-dritt għall-protezzjoni ġudizzjarja effettiva tiegħu. Tali drittijiet jistgħu jiġu invokati minn kwalunkwe persuna fiżika jew kwalunkwe entità li tippreżenta rikors quddiem il-qrati tal-Unjoni (sentenza Il-Kunsill vs Bank Mellat,
C‑176/13 P
,
EU:C:2016:96
, punt
).
L-istess japplika għall-motivi bbażati fuq ksur ta’ rekwiżiti proċedurali sostanzjali bħal dik ibbażata fuq ksur tal-obbligu ta’ motivazzjoni tal-att (sentenza Il-Kunsill vs Bank Mellat,
C‑176/13 P
,
EU:C:2016:96
, punt
).
Fir-rigward ta’ motivi bbażati fuq żball manifest ta’ evalwazzjoni jew fuq ksur tal-prinċipju ġenerali ta’ proporzjonalità, għandu jiġi kkonstatat li l-possibbiltà, għal entità tal-Istat, li tinvokahom hija kwistjoni relatata mal-mertu tal-kawża (is-sentenzi Il‑Kunsill vs Manufacturing Support & Procurement Kala Naft,
C‑348/12 P
,
EU:C:2013:776
, punt
, kif ukoll Il‑Kunsill vs Bank Mellat,
C‑176/13 P
,
EU:C:2016:96
, punt
).
Fid-dawl ta’ dawn l-elementi, il-motiv tal-Kunsill għandu jiġi miċħud mingħajr ma jkun neċessarju li jiġi eżaminat l-argument ibbażat fuq żball tal-Qorti Ġenerali meta din iddeċidiet li ma kienx ġie stabbilit li l-Bank Saderat Iran huwa entità li tirriżulta mill-Istat, peress li dan l-argument huwa ineffettiv.
Fuq l-obbligu ta
’ motivazzjoni, id-drittijiet tad-difiża, id-dritt għal protezzjoni ġudizzjarja effettiva u l-aċċess għall-fajl
Is-sentenza appellata
Fil-punti 47 sa 49 tas-sentenza appellata, il-Qorti Ġenerali fakkret il-ġurisprudenza dwar l-obbligu li tingħata motivazzjoni għall-atti, prevista fit-tieni paragrafu tal-Artikolu 296 TFUE. Fil-punti 50 sa 53 ta’ din is-sentenza, hija tfakkar il-ġurisprudenza dwar id-drittijiet tad-difiża u l-obbligu ta’ komunikazzjoni tal-provi użati kontra l-entità kkonċernata sabiex din titqiegħed f’pożizzjoni li tinvoka b’mod effettiv il-perspettiva tagħha fir-rigward ta’ dawn il-provi.
Fil-punti 61 u 62 tas-sentenza appellata, il-Qorti Ġenerali kkunsidrat li, sabiex tiġi evalwata l-osservanza tal-obbligu ta’ motivazzjoni u tal-obbligu li jiġu kkomunikati lil Bank Saderat Iran l-provi użati kontrih, għandhom jiġu kkunsidrati, minbarra l-motivi li jinsabu fl-atti kontenzjużi, żewġ proposti ta’ adozzjoni ta’ miżuri restrittivi kkomunikati mill-Kunsill lir-rikorrent permezz ta’ ittra tat‑28 ta’ Ottubru 2010 kif ukoll it-tielet proposta annessa mill-Kunsill mal-kontroreplika tiegħu, ippreżentata fil‑31 ta’ Mejju 2011. Skont il-Qorti Ġenerali, dawn il-proposti ġew sottomessi lid-delegazzjonijiet tal-Istati Membri fil-kuntest tal-adozzjoni ta’ miżuri restrittivi li jirrigwardaw lill-konvenut u jikkostitwixxu, konsegwentement, provi li huma bbażati fuqhom dawn il-miżuri.
Fil-punt 63 tas-sentenza appellata, il-Qorti Ġenerali kkonkludiet:
“huwa minnu li t-tliet proposti ġew ikkomunikati lir-rikorrent wara l-introduzzjoni tal-azzjoni u anki, fir-rigward tal-proposta annessa mal-kontrareplika, wara l-aġġustament tal-talbiet sussegwentement għall-adozzjoni tad-Deċiżjoni 2010/644 u tar-Regolament Nru 961/2010. Għalhekk, dawn il-proposti ma jistgħux b’mod validu jikkompletaw il-motivazzjoni tad-Deċiżjoni 2010/413, tar-Regolament ta’ implimentazzjoni Nru 668/2010 u, fir-rigward tal-proposta annessa mal-kontrareplika, tad-Deċiżjoni 2010/644 u tar-Regolament Nru 961/2010. Dawn jistgħu, madankollu, jiġu kkunsidrati fil-kuntest tal-evalwazzjoni tal-legalità tal-atti ulterjuri, jiġifieri tad-Deċiżjoni 2011/783, tar-Regolament ta’ implimentazzjoni Nru 1245/2011 u tar-Regolament Nru 267/2012 sa fejn jikkonċernaw it-tliet proposti, kif ukoll tad-Deċiżjoni 2010/644 u tar-Regolament Nru 961/2010 sa fejn jikkonċernaw il-proposti kkomunikati fit-28 ta’ Ottubru 2010.”
Fil-punti 64 sa 73 tas-sentenza appellata, il-Qorti Ġenerali eżaminat kull wieħed mill-motivi mogħtija fl-atti kontenzjużi u fil-proposti ta’ adozzjoni tal-miżuri restrittivi. Il-punti 64 sa 66 huma redatti kif ġej:
“64
L-atti kkontestati jelenkaw dawn l-erba’ raġunijiet li jikkonċernaw lir-rikorrent:
—
l-Istat Iranjan huwa l-proprjetarju tar-rikorrent, jew b’94 %, skont id-Deċiżjoni 2010/413 u r-Regolament ta’ implimentazzjoni Nru 668/2010, jew parzjalment, skont l-atti sussegwenti [‘iktar ’il quddiem l-ewwel raġuni];
—
ir-rikorrent ipprovda servizzi finanzjarji lil entitajiet li jagħmlu xiri intenzjonat għall-programmi nukleari u missili ballistiċi tal-Iran; fost dawn l-entitajiet hemm entitajiet imsemmija fir-Riżoluzzjoni 1737 (2006) tal-Kunsill tas-Sigurtà tan-Nazzjonijiet Uniti [‘iktar ’il quddiem it-tieni raġuni];
—
f’Marzu 2009, ir-rikorrent kien għadu jipproċessa pagamenti u noti ta’ kreditu tal-Organizzazzjoni tal-Industriji tad-Difiża (iktar ’il quddiem id-“DIO”) u tal-Iran Electronics Industries (iktar ’il quddiem “IEI”), milquta minn miżuri restrittivi [‘iktar ’il quddiem it-tielet raġuni];
—
fl-2003, ir-rikorrent ipproċessa noti ta’ kreditu f’isem il-kumpannija Mesbah Energy Company, li hija marbuta mal-programm nukleari Iranjan [‘iktar ’il quddiem ir-raba’ raġuni];
.
Ir-raġunijiet imsemmija fil-proposti għall-adozzjoni ta’ miżuri restrittivi mehmuża mal-ittra tal-Kunsill tat-28 ta’ Ottubru 2010 jikkoinċidu integralment mar-raġunijiet imsemmija fl-atti kkontestati.
Fir-rigward tat-tielet proposta għall-adozzjoni ta’ miżuri restrittivi, li hija mehmuża mal-kontrareplika, din iżżid il-ħames raġuni, li tgħid li r-rikorrent kien ipprovda servizzi finanzjarji lil Sanam Industria Group”
Fil-punt 73, il-Qorti Ġenerali ddeċidiet li l-Kunsill kiser l-obbligu ta’ motivazzjoni kif ukoll l-obbligu li jikkomunika lir-rikorrent il-provi użati kontrih f’dak li jirrigwarda t-tieni motiv, iżda li dawn l-obbligi ġew osservati f’dak li jirrigwarda l-motivi l-oħra.
Fir-rigward tal-aċċess għall-fajl, il-Qorti Ġenerali ddeċidiet, fil-punt 79 tas-sentenza appellata, li l-Kunsill ma tax lir-rikorrent aċċess għall-proposti ta’ adozzjoni ta’ miżuri restrittivi fil-ħin, żewġ proposti ġew ikkomunikati f’anness ma’ ittra tat‑28 ta’ Ottubru 2010 u, it-tielet waħda, f’anness mal-kontroreplika, filwaqt li t-terminu għar-rikorrent stabbilit mill-Kunsill sabiex jippreżenta l-osservazzjonijiet tiegħu wara l-adozzjoni tad-Deċiżjoni 2010/413 u tar-Regolament ta’ Implimentazzjoni Nru 668/2010 skada fil‑15 ta’ Settembru 2010.
Meta ddeċidiet dwar il-possibbiltà għar-rikorrent li jinvoka utilment il-perspettiva tiegħu, il-Qorti Ġenerali kkunsidrat, fil-punti 82 u 83 tas-sentenza appellata, li r-rikorrent kellu l-okkażjoni li jinvoka utilment il-perspettiva tiegħu, f’dak li jirrigwarda, minn naħa, it-tieni motiv ipprovdut mill-Kunsill. li kien eċċessivament vag u, min-naħa l-oħra, it-tliet proposti għall-adozzjoni ta’ miżuri restrittivi, sakemm dawn ma kinux disponibbli fil-15 ta’ Settembru 2010.
Fil-punt 86 tas-sentenza appellata, il-Qorti Ġenerali kkunsidrat li l-osservazzjonijiet tar-rikorrent ġew ikkunsidrati mill-Kunsill matul l-eżami mill-ġdid magħmul minnu. Huwa rrileva, b’mod partikolari, fil-punt 85 ta’ din is-sentenza, li l-Kunsill irrettifika r-riferiment għaż-żamma ta’ kapital fil-Bank Saderat Iran mill-Istat Iranjan, li l-eżattezza tagħha kienet ġiet ikkontestata minn dan tal-aħħar.
Fil-punt 90 tas-sentenza appellata, il-Qorti Ġenerali ddeċidiet li d-dritt tar-rikorrent għal protezzjoni ġudizzjarja effettiva ġie miksur, fid-dawl tan-natura vaga tat-tieni motiv ipprovdut mill-Kunsill kif ukoll tal-komunikazzjoni tardiva tat-tliet proposti ta’ adozzjoni ta’ miżuri restrittivi.
L-argumenti tal-partijiet
Fl-ewwel lok, taħt it-titolu “Obbligu ta’ motivazzjoni”, il-Kunsill iqis li l-Qorti Ġenerali wettqet żball ta’ liġi meta eżaminat kull wieħed mill-motivi separatament minflok ma eżaminathom globalment. Dawn il-motivi huma evidentement relatati. B’mod partikolari, it-tielet u r-raba’ motivi huma deskrizzjoni iktar preċiża tal-aġir imsemmi fit-tieni wieħed. Barra minn hekk, anki jekk dan it-tieni motiv ma kien isemmi l-isem tal-entitajiet li jinsabu fil-listi tan-Nazzjonijiet Uniti u tal-Unjoni li lilhom il-Bank Saderat Iran jipprovdi servizzi bankarji, dan seta’ jikkontesta l-imsemmi motiv fil-każ fejn l-ebda wieħed mill-klijenti tiegħu ma jkun jinsab fil-listi tan-Nazzjonijiet Uniti jew tal-Unjoni.
Il-Kummissjoni ssostni li l-pożizzjoni adottata mill-Qorti Ġenerali, fil-punt 73 tas-sentenza appellata, skont liema r-rikors għal annullament huwa fondat għal dak li jirrigwarda ċerti motivi iżda mhux għal oħrajn, ma huwiex difendibbli. Il-Kunsill ma jistax jiġi kkunsidrat li kiser l-obbligu ta’ motivazzjoni u ta’ komunikazzjoni fir-rigward tar-rikorrent għal kull motiv separatament.
Fl-intervent tiegħu, ir-Renju Unit jikkontesta wkoll il-konklużjoni tal-Qorti Ġenerali skont liema t-tieni motiv huwa eċċessivament vag, meta fil-fatt għandu jinqara flimkien mal-motivi segwenti.
Fit-tieni lok, taħt it-titolu “Aċċess għall-fajl”, il-Kunsill jikkontesta d-deċiżjoni tal-Qorti Ġenerali, fil-punt 61 tas-sentenza appellata, skont liema “sabiex tiġi evalwata l-osservanza tal-obbligu ta’ motivazzjoni u tal-obbligu li jiġu kkomunikati lill-entitajiet ikkonċernati l-provi mressqa kontra tagħhom, għandhom jiġu kkunsidrati, minbarra r-raġunijiet li joħorġu mill-atti kkontestati, it-tliet proposti għall-adozzjoni ta’ miżuri restrittivi kkomunikati mill-Kunsill lir-rikorrent.”
Huwa jsostni li l-Qorti Ġenerali applikat b’mod żbaljat il-ġurisprudenza li tiċċita fil-punt 52 tas-sentenza appellata, li ġiet stabbilita fil-kuntest tal-ewwel kawżi dwar it-terroriżmu, meta l-ebda motiv ma ġie pprovdut biex tiġi ġġustifikata inklużjoni fuq lista ta’ persuni, entitajiet u korpi suġġetti għal miżuri restrittivi u li, f’dawn iċ-ċirkustanzi, it-termini “motivi” u “provi” kienu interkambjabbli. F’dan il-każ, l-atti kienu jinkludu motivi, minkejja li xejn ma kien jiġġustifika l-komunikazzjoni tal-proposti ta’ adozzjoni ta’ miżuri restrittivi li, fi kwalunkwe każ, ma kienu jipprovdu l-ebda valur miżjud.
Fir-rigward tal-elementi li ma jinsabux fl-espożizzjoni tal-motivi tal-Kunsill, lanqas dawn ma għandhom jiġu kkomunikati separatament peress li wieħed ma jistax jippreżumi
ex officio
li l-Kunsill użahom bħala motivi u bħala provi. Skont il-Kunsill, il-Qorti Ġenerali kellha tapplika l-ġurisprudenza li ċċitat fil-punt 53 tas-sentenza appellata, skont liema, meta l-motivi jkunu preċiżi biżżejjed, huwa biss meta ssir talba mill-parti kkonċernata li l-Kunsill huwa obbligat jagħti aċċess għad-dokumenti amministrattivi mhux kunfidenzjali kollha li jkunu jirrigwardaw il-miżura inkwistjoni (sentenza Bank Melli Iran vs Il‑Kunsill,
T‑390/08
,
EU:T:2009:401
, punt
).
Filwaqt li jirreferi għall-punt 111 tas-sentenza Il‑Kummissjoni et vs Kadi (
C‑584/10 P, C‑593/10 P u C‑595/10 P
,
EU:C:2013:518
), ir-Renju Unit isostni li, fir-rigward tal-listi ta’ entitajiet suġġetti għal miżuri restrittivi, hija biss l-espożizzjoni tal-motivi ta’ inklużjoni fuq tali listi pprovduti mill-Kunsill li għandha tiġi żvelata u mhux il-proposti ta’ inklużjoni tal-entitajiet ikkonċernati.
Bank Saderat Iran jagħmel tiegħu l-argument tal-Qorti Ġenerali. Huwa jsostni li, fir-rigward tat-tieni motiv, it-tielet u r-raba’ motivi ma humiex tali li jagħmluh iktar preċiż.
Bank Saderat Iran isostni li l-Kunsill kellu l-obbligu li jipprovdi l-proposti ta’ inklużjoni fl-imsemmija listi fid-data stess ta’ din l-inklużjoni jew ftit wara, peress li dawn kienu l-uniċi elementi fil-fajl. Fir-rigward tal-affermazzjoni tal-Kunsill li ma kien tal-ebda utilità, għal Bank Saderat Iran, li jikseb dawn il-proposti ta’ inklużjoni, Bank Saderat Iran iwieġeb li ma huwiex il-Kunsill li għandu jevalwa l-elementi tal-fajl li jistgħu jkunu rilevanti għal rikorrent. Huwa kuntrarju għad-drittijiet tad-difiża li l-Kunsill jitħalla jagħżel l-elementi tal-fajl li għandhom jinżammu.
Bank Saderat Iran jikkontesta l-argument li l-ġurisprudenza li tirriżulta mis-sentenza Bank Melli Iran vs Il‑Kunsill (
T‑390/08
,
EU:T:2009:401
) imissha ġiet applikata f’dan il-każ, peress li huwa ma kellux informazzjoni biżżejjed preċiża li tippermettilu jesprimi utilment il-perspettiva tiegħu dwar l-elementi użati kontra tiegħu. Huwa jenfasizza li kemm il-Qorti Ġenerali kif ukoll il-Kunsill ibbażaw ruħhom fuq il-fatt li l-proposti ta’ inklużjoni fuq il-listi ta’ entitajiet suġġetti għal miżuri restrittivi kienu jikkostitwixxu provi, meta dan ma kienx il-każ.
L-evalwazzjoni tal-Qorti tal-Ġustizzja
Skont ġurisprudenza stabbilita, l-obbligu li jiġi mmotivat att li jikkawża preġudizzju, li jikkostitwixxi korollarju tal-prinċipju tal-osservanza tad-drittijiet tad-difiża, għandu l-għan, minn naħa, li jagħti lill-persuna kkonċernata indikazzjoni suffiċjenti sabiex tkun taf jekk l-att huwiex fondat jew jekk huwiex eventwalment ivvizzjat b’difett li jippermetti li tiġi kkontestata l-validità tiegħu quddiem il-qorti tal-Unjoni u, min-naħa l-oħra, li jippermetti lil din tal-aħħar teżerċita l-istħarriġ tagħha fuq il-legalità ta’ dan l-att (ara s-sentenzi Il‑Kunsill vs Bamba,
C‑417/11 P
,
EU:C:2012:718
, punt
u l-ġurisprudenza ċċitata, kif ukoll Il‑Kunsill vs Bank Mellat,
C-176/13 P
,
EU:C:2016:96
, punt
).
Il-motivazzjoni meħtieġa mill-Artikolu 296 TFUE għandha tiġi adattata għan-natura tal-att inkwistjoni u għall-kuntest li fih dan ikun ġie adottat. Ir-rekwiżit ta’ motivazzjoni għandu jiġi evalwat skont iċ-ċirkustanzi tal-każ, b’mod partikolari skont il-kontenut tal-att, in-natura tal-motivi invokati u l-interess li jkollhom id-destinatarji jew persuni oħra kkonċernati direttament u individwalment mill-att li jirċievu spjegazzjonijiet. Ma huwiex mitlub li l-motivazzjoni tispeċifika l-punti ta’ fatt u ta’ liġi rilevanti kollha, għaliex in-natura suffiċjenti ta’ motivazzjoni għandha tiġi evalwata mhux biss fid-dawl tal-formulazzjoni tagħha, iżda anki fid-dawl tal-kuntest tagħha u tar-regoli ġuridiċi kollha li jirregolaw il-qasam ikkonċernat (ara, is-sentenza Il‑Kunsill vs Bamba,
C‑417/11 P
,
EU:C:2012:718
, punt
, u l-ġurisprudenza ċċitata). Att li jikkawża preġudizzju huwa mmotivat suffiċjentement jekk ikun ġie adottat f’kuntest magħruf mill-persuna kkonċernata, li jippermettilha tifhem il-portata tal-miżura adottata fil-konfront tagħha (sentenzi Il‑Kunsill vs Manufacturing Support & Procurement Kala Naft,
C‑348/12 P
,
EU:C:2013:776
, punt
, kif ukoll Il‑Kunsill vs Bank Mellat,
C‑176/13 P
,
EU:C:2016:96
punt 75).
Fir-rigward ta’ miżuri restrittivi, mingħajr ma tiġi imposta l-ħtieġa li tingħata risposta b’mod dettaljat għall-osservazzjonijiet imqajma mill-persuna kkonċernata, l-obbligu ta’ motivazzjoni previst fl-Artikolu 296 TFUE jimplika fi kwalunkwe każ, inkluż meta l-motivazzjoni tal-att tal-Unjoni tikkorrispondi għall-motivi esposti minn korp internazzjonali, li din il-motivazzjoni tidentifika r-raġunijiet individwali, speċifiċi u konkreti li abbażi tagħhom l-awtoritajiet kompetenti jqisu li l-persuna kkonċernata kellha tkun suġġetta għal tali miżuri. Il-qorti tal-Unjoni għandha għalhekk tivverifika n-natura biżżejjed preċiża u konkreta tal-motivi invokati (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi Il‑Kummissjoni et vs Kadi,
C‑584/10 P, C‑593/10 P u C‑595/10 P
,
EU:C:2013:518
, punti
u
; kif ukoll Il‑Kunsill vs Bank Mellat,
C-176/13 P
,
EU:C:2016:96
, punt
).
F’dan il-każ, billi eżaminat it-tieni motiv, il-Qorti Ġenerali ma wettqitx żball ta’ liġi, peress li quddiemha l-Kunsill ressaq biss dawn il-motivi li għandhom jinqraw flimkien.
Fi kwalunkwe każ, anki fl-ipoteżi, kif isostni l-Kunsill, li l-imsemmi tieni motiv kellu jinftiehem fid-dawl tat-tielet u r-raba’ motivi, qari flimkien tal-imsemmija motivi ma jippermettix lil Bank Saderat Iran li jsir jaf konkretament liema servizzi bankarji dan ipprovda lil liema entitajiet “li jagħmlu xirjiet destintati għal programmi nukleari u ta’ missili ballistiċi tal-Iran”, xi wħud minnhom huma “imsemmija fir-Riżoluzzjoni 1737 (2006) […]”. F’dawn iċ-ċirkustanzi, il-Qorti Ġenerali ma tistax tiġi kkritikata li kkonkludiet, fil-punt 73 tas-sentenza appellata, li t-tieni motiv inkluż fuq l-imsemmija listi huwa wisq vag.
Fl-aħħar nett, fir-rigward tal-aċċess għall-fajl, il-Qorti Ġenerali kellha raġun meta kkunsidrat, fil-punti 77, 83 u 102 tas-sentenza appellata, li l-Kunsill kellu l-obbligu li jiżgura, qabel l-adozzjoni ta’ miżuri restrittivi, li l-provi użati kontra Bank Saderat Iran setgħu jiġu kkomunikati lilu fi żmien utli sabiex dan ikun jista’ jsostni effettivament il-perspettiva tiegħu u l-komunikazzjoni tardiva tat-tliet proposti ta’ adozzjoni ta’ miżuri restrittivi tikser id-drittijiet tad-difiża tar-rikorrent u d-dritt tiegħu għal protezzjoni ġudizzjarja effettiva u, għalhekk taffettwa l-legalità tad-Deċiżjoni 2010/413, tar-Regolament ta’ Implimentazzjoni Nru 668/2010, tad-Deċiżjoni 2010/644 u tar-Regolament Nru 961/2010, sa fejn dawn l-atti jirrigwardaw lil Bank Saderat Iran.
Fuq id-difetti li jaffettwaw l-eżami magħmul mill-Kunsill
Is-sentenza appellata
Dejjem fil-kuntest tal-motiv ibbażat fuq ksur tal-obbligu ta’ motivazzjoni, tad-drittijiet tad-difiża u tad-dritt għal protezzjoni ġudizzjarja effettiva, il-Qorti Ġenerali tqassar kif ġej l-argumenti tal-Bank Saderat Iran:
“91 “Ir-rikorrent isostni li l-Kunsill ma wettaqx eżami proprju taċ-ċirkustanzi tal-każ, iżda sempliċement adotta l-proposti ppreżentati mill-Istati Membri. Dan in-nuqqas jaffettwa kemm l-eżami qabel l-adozzjoni ta’ miżuri restrittivi li jolqtu lilu u kemm l-eżami mill-ġdid perijodiku ta’ dawn l-istess miżuri.”
Il-Qorti Ġenerali ddeċidiet kif ġej:
“95
l-Kunsill ivverifika r-rilevanza u l-fondatezza tal-provi fil-konfront tar-rikorrent li kienu ppreżentati lili qabel l-adozzjoni tad-Deċiżjoni 2010/413 u tar-Regolamenti ta’ implimentazzjoni Nru 668/2010. Għall-kuntrarju, l-indikazzjoni żbaljata, f’dawn l-atti, fir-rigward tal-livell tas-sehem tal-Istat Iranjan fil-kapital tar-rikorrent, li l-ineżattezza tagħha ma hijiex ikkontestata mill-Kunsill, donnha tistabbilixxi li ma saret ebda verifika f’dan is-sens.
Min-naħa l-oħra, mill-punti 84 sa 86 iktar ’il fuq jirriżulta li, fl-adozzjoni tal-atti kkontestati suċċessivi, il-Kunsill eżamina mill-ġdid iċ-ċirkustanzi tal-każ fid-dawl tal-osservazzjonijiet tar-rikorrent, peress li aġġusta l-indikazzjoni li tirrigwarda s-sehem tal-Istat Iranjan fil-kapital ta’ dan tal-aħħar u li kien esprima ruħu fuq l-argument tiegħu li jikkonċerna l-attivitajiet li jirrigwardaw in-noti ta’ kreditu.
[...]
F’dawn iċ-ċirkustanzi, għandhom jintlaqgħu l-argumenti tar-rikorrent, dwar in-nuqqasijiet li jistgħu jaffettwaw l-eżami magħmul mill-Kunsill, sa fejn jikkonċernaw id-Deċiżjoni 2010/413 u r-Regolament ta’ implimentazzjoni Nru 668/2010, u l-bqija tal-argumenti għandhom jiġu miċħuda.”
Fil-punt 100 tas-sentenza appellata, il-Qorti Ġenerali kkonkludiet li, fl-adozzjoni tad-Deċiżjoni 2010/413 u tar-Regolament ta’ Implimentazzjoni Nru 668/2010, il-Kunsill ma osservax l-obbligu li jeżamina r-rilevanza u l-fondatezza tal-elementi ta’ informazzjoni u ta’ prova dwar ir-rikorrent mibgħuta lilu, u għalhekk ivvizzja l-imsemmija atti b’illegalità.
L-argumenti tal-partijiet
Il-Kunsill, sostnut mill-Kummissjoni, iqis li l-Qorti Ġenerali wettqet żball ta’ liġi meta rrikjediet, fil-punti 94 u 95 tas-sentenza appellata, il-preżenza fil-fajl ta’ indizji li juru li l-Kunsill ivverifika l-provi li ngħatawlu. Huwa jsostni li ma huwiex possibbli li jiġu ddeterminati l-indizji qabel ma jiġu prodotti sabiex jintwera li din il-verifika fil-fatt saret mill-membri tal-Kunsill u, barra minn hekk, li ċerti provi kienu joriġinaw minn sorsi kunfidenzjali li għalihom il-membri kollha tal-Kunsill ma għandhomx aċċess.
Bank Saderat Iran isostni li l-prinċipju ġuridiku skont liema l-Kunsill għandu jevalwa r-rilevanza u l-fondatezza tal-informazzjoni u tal-provi li jiġu ppreżentati lilu ma huwiex ikkontestat. Huwa jqis li l-Qorti Ġenerali kellha d-dritt li tinvoka l-assenza ta’ kwalunkwe prova fir-rigward tal-fatt li l-Kunsill għamel verifika adegwata insostenn tal-konklużjoni tiegħu li ma kienx mexa hekk. Barra minn hekk, huwa jirrileva li l-Kunsill jammetti li ma għamel l-ebda verifika tal-allegazzjonijiet li jinsabu fil-proposti li sarulu dwar il-kunsiderazzjoni tal-Bank Saderat Iran bħala entità suġġetta għal miżuri restrittivi, preċiżament għaliex ma kellux aċċess għall-provi relatati, ikkunsidrati kunfidenzjali.
L-evalwazzjoni tal-Qorti tal-Ġustizzja
Mis-sentenza appellata jirriżulta li Bank Saderat Iran ġie inkluż fil-lista tal-entitajiet suġġetti għal miżuri restrittivi permezz tal-adozzjoni tad-Deċiżjoni 2010/413 u tar-Regolament Nru 668/2010 abbażi tas-sempliċi proposti ta’ inklużjoni ppreżentati mill-Istati Membri. Madankollu, il-Qorti Ġenerali ma turix fiex dan l-element jista’ jikkostitwixxi waħda mill-kawżi ta’ annullament imsemmija fl-Artikolu 263 TFUE.
Kif irrilevat l-Avukat Ġenerali fil-punt 95 tal-konklużjonijiet tagħha, ma jidhirx li l-verifika tar-rilevanza u tal-fondatezza tal-provi li jirrigwardaw lir-rikorrent li ġew suġġetti lill-Kunsill qabel l-adozzjoni tad-Deċiżjoni 2010/413 u tar-Regolament ta’ Implimentazzjoni Nru 668/2010 tista’ tikkostitwixxi rekwiżit proċedurali sostanzjali għall-adozzjoni ta’ dawn l-atti li n-nuqqas ta’ osservanza tiegħu jista’ jwassal għall-illegalità tagħhom. Il-Qorti Ġenerali ma stabbilietx li tali rekwiżit proċedurali huwa previst mit-Trattat FUE jew minn att ta’ dritt sekondarju.
Il-Qorti Ġenerali lanqas ma stabbiliet kif dan l-element jista’ jikkontribwixxi għal ksur tal-obbligu ta’ motivazzjoni, tad-drittijiet tad-difiża ta’ Bank Saderat Iran jew tad-dritt tiegħu għal protezzjoni ġudizzjarja effettiva invokati minn Bank Saderat Iran fl-ewwel motiv tiegħu, jew kwalunkwe dispożizzjoni legali oħra.
Peress li l-ebda waħda mir-raġunijiet għal annullament imsemmija fl-Artikolu 263 TFUE ma ġiet murija mill-Qorti Ġenerali bħala li taffettwa l-validità tad-Deċiżjoni 2010/413 u tar-Regolament ta’ Implimentazzjoni Nru 668/2010 minħabba n-nuqqas ta’ verifika tar-rilevanza u tal-fondatezza tal-provi kontra r-rikorrent fl-ewwel istanza, għandu jiġi kkonstatat li l-Qorti Ġenerali wettqet żball ta’ liġi meta ddeċidiet, fil-punt 94 tas-sentenza appellata, li, fl-adozzjoni tal-ewwel att li jordna miżuri restrittivi kontra entitajiet allegatament involuti fil-proliferazzjoni nukleari, il-Kunsill għandu l-obbligu li jeżamina r-rilevanza u l-fondatezza tal-informazzjoni u tal-provi li jingħatawlu minn Stat Membru jew mir-Rappreżentant Għoli tal-Unjoni għall-Affarijiet Barranin u l-Politika ta’ Sigurtà. Konsegwentement, il-Qorti Ġenerali wettqet l-istess żball ta’ liġi meta kkonkludiet, fil-punt 100 tas-sentenza appellata, li, fl-adozzjoni tad-Deċiżjoni 2010/413 u tar-Regolament ta’ Implimentazzjoni Nru 668/2010, il-Kunsill ma osservax l-obbligu li jiġu eżaminati r-rilevanza u l-fondatezza tal-informazzjoni u tal-provi fir-rigward tal-konvenut li ngħatawlu, u b’hekk ivvizzja l-imsemmija atti b’illegalità.
Fuq l-iżball manifest ta
’ evalwazzjoni
Is-sentenza appellata
Fil-punt 106 tas-sentenza appellata, il-Qorti Ġenerali kkunsidrat li, fid-dawl tan-nuqqas ta’ motivazzjoni tat-tieni motiv invokat mill-Kunsill fir-rigward tar-rikorrent, kien jaqbel li wieħed jillimita ruħu għall-verifika tal-fondatezza tal-ewwel, tat-tielet, tar-raba’ u tal-ħames motivi invokati.
Fil-punt 107 tal-imsemmija sentenza hija ddeċidiet li l-ewwel motiv, skont liema Bank Saderat Iran huwa bank li fir-rigward tiegħu l-Istat Iranjan jipposjedi 94% tal-ishma, huwa bbażat fuq konstatazzjoni fattwali żbaljata u ma jistax għalhekk jiġġustifika l-miżuri restrittivi adottati fir-rigward tar-rikorrent mid-Deċiżjoni 2010/413 u mir-Regolament ta’ Implimentazzjoni Nru 668/2010.
Fir-rigward tar-raba’ motiv, dwar Mesbah Energy Company, il-Qorti Ġenerali ddeċidiet, fil-punt 109 ta’ din l-istess sentenza, li l-Kunsill ma pproduċa l-ebda prova jew informazzjoni sabiex jistabbilixxi li tali servizzi kienu pprovduti, jew li r-rikorrent kien konxju tal-involviment ta’ Mesbah Energy Company, li kienet għadha ma ġietx inkluża fil-miżuri restrittivi fl-2003, fil-proliferazzjoni nukleari.
Fil-punt 110 tas-sentenza appellata, il-Qorti Ġenerali ddeċidiet li l-istess konstatazzjoni hija applikabbli għall-ħames motiv, sa fejn il-legalità tad-Deċiżjoni 2011/783, tar-Regolament ta’ Implimentazzjoni Nru 1245/2011 u tar-Regolament Nru 267/2012 huwa kkonċernat. Fil-fatt, għalkemm ir-rikorrent jikkontesta l-fatt li pprovda servizzi finanzjarji lil Sanam Industria Group wara l-adozzjoni tal-miżuri restrittivi kontra dan tal-aħħar, il-Kunsill ma ressaq l-ebda prova li tistabbilixxi l-allegazzjoni kuntrarja jew li tipprova li r-rikorrent kien konxju bl-involviment ta’ Sanam Industria Group fil-proliferazzjoni nukleari anki qabel l-adozzjoni ta’ miżuri restrittivi kontra dan tal-aħħar.
Fir-rigward tat-tielet motiv, ir-rikorrent fl-ewwel istanza ma kienx jikkontesta l-fatt li l-OID u l-IEI kienu involuti f’attivitajiet relatati mal-proliferazzjoni nukleari, iżda effettivament il-fatt li s-servizzi li huwa pprovda lil dawn l-entitajiet ma kinux jiġġustifikaw l-adozzjoni ta’ miżuri restrittivi. Huwa kien sostna, f’dan ir-rigward, essenzjalment, li dawn is-servizzi kienu servizzi bankarji komuni pprovduti fil-passat fil-kuntest tal-ipproċessar tal-ittri ta’ kreditu għall-esportazzjoni, maħruġa minn banek terzi, u li ma kinux jirrigwardaw tranżazzjonijiet relatati mal-proliferazzjoni nukleari. Sabiex tivverifika l-fondatezza ta’ dawn l-argumenti, il-Qorti Ġenerali staqsiet lill-Kunsill sabiex jipprovdilha informazzjoni dettaljata dwar l-ittri ta’ kreditu pproċessati mir-rikorrent għall-OID u l-IEI. Peress li l-Kunsill ma pproduċa l-ebda element bi tweġiba għat-talba tal-Qorti Ġenerali, din iddeċidiet, fil-punt 116 tas-sentenza appellata, li l-impossibbiltà li tivverifika l-fondatezza tal-argumenti tar-rikorrent fl-ewwel istanza kien dovut għan-nuqqas ta’ osservanza mill-Kunsill tal-obbligu tiegħu li jippreżenta l-provi u l-informazzjoni relevanti.
Fid-dawl ta’ dawn l-elementi, il-Qorti Ġenerali kkonkludiet, fil-punt 117 tas-sentenza appellata, li kien hemm lok li t-tieni motiv jiġi milqugħ.
L-argumenti tal-partijiet
Fir-rigward tar-raba’ motiv, dwar l-ittri ta’ kreditu f’isem il-kumpannija Mesbah Energy Company, il-Kunsill isostni li l-Qorti Ġenerali ma ħaditx debitament inkunsiderazzjoni n-natura klandestina tal-attivitajiet, tant li l-provi joriġinaw minn sorsi kunfidenzjali u ma jistgħux jiġu kkomunikati fil-każijiet kollha. Huwa jenfasizza wkoll il-prinċipju ta’ fiduċja reċiproka bejn l-Istati Membri u l-istituzzjonijiet kif ukoll il-prinċipju ta’ kooperazzjoni leali. Il-Kunsill isostni barra minn hekk li, skont il-ġurisprudenza tal-Qorti Ewropea tad-Drittijiet tal-Bniedem, ma jeżistix dritt assolut għall-iżvelar tal-provi. Jekk tali prinċipju japplika fl-akkużi kriminali, dan japplika iktar u iktar għall-miżuri restrittivi kkonċernati, li huma miżuri kawtelatorji.
Fir-rigward tat-tielet motiv, dwar l-ipproċessar, fix-xahar ta’ Marzu 2009, ta’ ittri ta’ kreditu tal-OID, koperti bir-Riżoluzzjoni 1737 (2006), u tal-IEI, koperti bid-Deċiżjoni 2008/475, il-Kunsill ikkonstata li l-Bank Saderat Iran ma kkontestax l-eżistenza tagħhom iżda sostna li kienu servizzi bankarji komuni, fil-kuntest ta’ krediti ta’ esportazzjoni. Sostnut mir-Renju Unit, huwa jsostni li l-Qorti Ġenerali wettqet żball ta’ liġi meta ddeċidiet li l-Kunsill għandu jipprovdi informazzjoni ddettaljata dwar dawn l-ittri ta’ kreditu. Huwa jqis li l-ipproċessar ta’ dawn tal-aħħar kien fih innifsu biżżejjed sabiex jiġu ġġustifikati l-miżuri restrittivi kontra Bank Saderat Iran. Huwa jfakkar, f’dan ir-rigward, li diversi dispożizzjonijiet, inklużi l-Artikoli 1(4) u 15(1) tad-Deċiżjoni 2010/413, l-Artikolu 4 tar-Regolament Nru 267/2012, il-punt 7 tar-Riżoluzzjoni 1737 (2006) tal-Kunsill tas-Sigurtà u l-punt 5 tar-Riżoluzzjoni 1747 (2007) tal-Kunsill tas-Sigurtà, jipprojbixxu l-esportazzjoni mill-Iran u, b’mod iktar partikolari, ix-xiri mill-Iran jew it-trasport mill-Iran, ta’ materjali li jippreżentaw riskju ta’ proliferazzjoni, inkluż f’pajjiżi oħra, kif ukoll armi u armamenti, u għalhekk huwa żbaljat li wieħed jassumi li l-ittri ta’ kreditu għall-esportazzjoni mill-OID u mill-IEI ma għandhom ebda rabta mal-attivitajiet nukleari tar-Repubblika Islamika tal-Iran. Il-Kunsill iqis li l-Qorti Ġenerali b’mod żbaljat issostitwixxiet l-evalwazzjoni tagħha nnifisha inkwistjoni ma’ dik tal-Kunsill fir-rigward tal-fatti li jiġġustifikaw l-impożizzjoni ta’ ffriżar tal-assi bħala miżura kawtelatorja, fejn b’hekk marret kontra l-ġurisprudenza tagħha stess (ara, f’dan is-sens, is-sentenza People’s Mojahedin Organization of Iran vs Il‑Kunsill,
T‑256/07
,
EU:T:2008:461
, punt
).
Ir-Renju Unit jenfasizza li l-Bank Saderat Iran huwa bank Iranjan importanti ħafna, li jokkupa pożizzjoni ċentrali fl-Iran li tippermettilu jipprovdi appoġġ għall-attivitajiet nukleari li joħolqu riskju ta’ proliferazzjoni. Huwa essenzjalment taħt il-kontroll tal-Gvern Iranjan u hemm il-biża’ li huwa jista’, minħabba l-pożizzjoni tiegħu, jipprovdi tali appoġġ. Għal dan l-Istat Membru, dan kien jiġġustifika miżuri kawtelatorji, fid-dawl tal-għan leġittimu u importanti li ssir pressjoni fuq l-Iran sabiex dan l-Istat itemm l-attivitajiet nukleari tiegħu b’riskju ta’ proliferazzjoni, sabiex jinżammu l-paċi u s-sigurtà. Id-deċiżjonijiet ta’ din in-natura jaqgħu taħt is-setgħa diskrezzjonali tal-Kunsill.
Il-Kummissjoni ssostni li l-attivitajiet ta’ Bank Saderat Iran għandhom jitqiesu f’perspettiva iktar globali u ma jistgħux jiġu eżaminati bħala tranżazzjonijiet individwali barra mill-kuntest. Hija tfakkar li l-inklużjoni ta’ Bank Saderat Iran ġiet ikkunsidrata mill-Kunsill tas-Sigurtà.
L-inklużjoni tal-banek fuq il-listi tirrifletti l-ħtieġa, għall-Iran, li tuża s-servizzi bankarji għall-importazzjoni tal-uranju, ta’ teknoloġija u ta’ materjali oħra. Skont il-Kummissjoni, li bank bħall-Bank Saderat Iran jiġi eskluż minn wieħed mis-swieq finanzjarji ewlenin fejn jitwettqu dan it-tip ta’ tranżazzjonijiet huwa raġonevolment marbut mal-għan tal-komunità internazzjonali li tipprevjeni l-iżvilupp u l-proliferazzjoni tal-armi nukleari. Il-Kunsill ma għandux ikun meħtieġ li jipprova li s-servizzi u t-tranżazzjonijiet speċifikament inkwistjoni kienu “direttament” relatati mal-proliferazzjoni nukleari hekk kif jidher li kienet ix-xewqa tal-Qorti Ġenerali. Huwa biżżejjed li l-entità li għandha tiġi inkluża tipprovdi servizzi lil terzi, bħall-OID u l-IEI f’dan il-każ, magħrufa li jipparteċipaw fil-proliferazzjoni nukleari.
Bank Saderat Iran jikkontesta l-argumenti ppreżentati mill-Kunsill, mill-Kummissjoni u mir-Renju Unit.
L-evalwazzjoni tal-Qorti tal-Ġustizzja
L-argument tal-Kunsill huwa unikament dwar l-evalwazzjoni, mill-Qorti Ġenerali, tal-fondatezza tat-tielet u r-raba’ motivi.
Fir-rigward tal-provi kkunsidrati sabiex tiġi ġġustifikata l-inklużjoni ta’ Bank Saderat Iran fl-imsemmija listi u tal-prova tal-fondatezza ta’ din l-inklużjoni, għandu jitfakkar li l-effettività tal-istħarriġ ġudizzjarju ggarantit fl-Artikolu 47 tal-Karta tad-Drittijiet Fundamentali tal-Unjoni Ewropea tirrikjedi, b’mod partikolari, li l-qorti tal-Unjoni tiżgura ruħha li d-deċiżjoni, li għandha portata individwali għall-persuna jew l-entità kkonċernata, tistrieħ fuq bażi fattwali solida biżżejjed. Dan jimplika verifika tal-fatti allegati fl-espożizzjoni tal-motivi li huma l-bażi tal-imsemmija deċiżjoni, b’tali mod li l-istħarriġ ġudizzjarju ma jkunx limitat għall-evalwazzjoni tal-veradiċità b’mod astratt tal-motivi invokati, iżda jkun jirrigwarda l-punt dwar jekk dawn il-motivi, jew, għall-inqas, wieħed minnhom ikkunsidrat bħala suffiċjenti fih innifsu sabiex isostni din l-istess deċiżjoni, humiex issostanzjati (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi Il‑Kummissjoni et vs Kadi,
C‑584/10 P, C‑593/10 P u C‑595/10 P
,
EU:C:2013:518
, punt
; Il‑Kunsill vs Fulmen u Mahmoudian,
C‑280/12 P
,
EU:C:2013:775
, punt
; Il‑Kunsill vs Manufacturing Support & Procurement Kala Naft,
C‑348/12 P
,
EU:C:2013:776
, punt
; Anbouba vs Il‑Kunsill,
C‑605/13 P
,
EU:C:2015:247
, punt
; Anbouba vs Il‑Kunsill,
C‑630/13 P
,
EU:C:2015:248
, punt
; Ipatau vs Il‑Kunsill,
C‑535/14 P
,
EU:C:2015:407
, punt
, kif ukoll Il‑Kunsill vs Bank Mellat,
C‑176/13 P
,
EU:C:2016:96
, punt
).
Għal dan il-għan, il-qorti tal-Unjoni għandha l-obbligu tagħmel dan l-eżami billi titlob, jekk ikun il-każ, lill-awtorità kompetenti tal-Unjoni tipproduċi informazzjoni jew provi, kunfidenzjali jew le, rilevanti għall-finijiet ta’ tali eżami (ara s-sentenzi Il‑Kummissjoni et vs Kadi,
C‑584/10 P, C‑593/10 P u C‑595/10 P
,
EU:C:2013:518
, punt
; Il‑Kunsill vs Fulmen u Mahmoudian,
C‑280/12 P
,
EU:C:2013:775
, punt
, kif ukoll Il‑Kunsill vs Bank Mellat,
C‑176/13 P
,
EU:C:2016:96
, punt
).
Jekk ikun impossibbli għall-awtorità kompetenti tal-Unjoni li taċċedi għat-talba tal-qorti tal-Unjoni, hija għalhekk din tal-aħħar li għandha tibbaża ruħha fuq l-uniċi elementi li jkunu ġew ikkomunikati lilha (ara s-sentenzi Il‑Kummissjoni vs Kadi,
C‑584/10 P, C‑593/10 P u C‑595/10 P
,
EU:C:2013:518
, punt
; Il-Kunsill vs Fulmen u Mahmoudian,
C‑280/12 P
,
EU:C:2013:775
, punt
, kif ukoll Il‑Kunsill vs Bank Mellat,
C‑176/13 P
,
EU:C:2016:96
, punt
).
Fir-rigward tar-raba’ motiv, relatat ma’ Mesbah Energy Company, il-Kunsill ma jikkontestax il-fatt li ma pproduċa ebda prova, kif ikkonstatat il-Qorti Ġenerali fil-punt 109 tas-sentenza appellata. Madankollu, hija ssostni li l-provi ta’ appoġġ ipprovduti minn Bank Saderat Iran għall-attivitajiet nukleari tar-Repubblika Islamika tal-Iran jipprovjenu minn sorsi kunfidenzjali li l-iżvelar tagħhom jippermetti l-identifikazzjoni tal-persuni li pprovduhom, liema fatt jista’ jipperikola, b’mod partikolari, il-ħajja u s-sigurtà ta’ dawn il-persuni.
F’dan ir-rigward, għandu jiġi kkonstatat li dan l-argument huwa invokat għall-ewwel darba fl-istadju tal-appell. Issa, konformement ma’ ġurisprudenza stabbilita, jekk parti titħalla tqajjem għall-ewwel darba quddiem il-Qorti tal-Ġustizzja motiv u argumenti li hija ma tkunx qajmet quddiem il-Qorti Ġenerali, dik il-parti tkun qiegħda titħalla tressaq quddiem il-Qorti tal-Ġustizzja, li l-kompetenza tagħha fejn jidħol appell hija limitata, kawża iktar estiża minn dik imressqa quddiem il-Qorti Ġenerali. Fil-kuntest ta’ appell, il-kompetenza tal-Qorti tal-Ġustizzja hija għaldaqstant limitata għall-evalwazzjoni tas-soluzzjoni legali li tkun ingħatat lill-motivi u l-argumenti li jkunu ġew diskussi quddiem l-ewwel qrati (sentenza l-Isvezja et vs API u Il‑Kummissjoni,
C‑514/07 P, C‑528/07 P u C‑532/07 P
,
EU:C:2010:541
, punt
kif ukoll il-ġurisprudenza ċċitata).
Konsegwentement, l-argument ibbażat fuq il-kunfidenzjalità tal-provi huwa inammissibbli.
Fid-dawl ta’ dawn l-elementi, il-Qorti Ġenerali ma wettqitx żball ta’ liġi meta kkonkludiet, fil-punt 109 tas-sentenza appellata, li r-raba’ motiv ma jistax jiġġustifika l-adozzjoni ta’ miżuri restrittivi fil-konfront ta’ Bank Saderat Iran.
Fir-rigward tat-tielet motiv, il-Qorti Ġenerali kkunsidrat, fid-dawl tal-assenza ta’ informazzjoni ddettaljata dwar l-ittri ta’ kreditu pproċessati minn Bank Saderat Iran għall-OID u l-IEI, li kien impossibbli għaliha li tivverifika l-fondatezza tal-argumenti ta’ Bank Saderat Iran. Jeħtieġ li jiġu miċħuda l-argumenti tal-Kunsill, tal-Kummissjoni u tar-Renju Unit, li huma bbażati fuq l-Artikoli 1(4) u 15(1) tad-Deċiżjoni 2010/413, l-Artikolu 4 tar-Regolament Nru 267/2012 kif ukoll fuq il-punti 7, 5 u 14 tar-Riżoluzzjonijiet 1737 (2006), 1747 (2007) u 1929 (2010) tal-Kunsill tas-Sigurtà, sabiex jintwera li l-ipproċessar minn Bank Saderat Iran ta’ ittri ta’ kreditu għall-esportazzjoni tal-OID u l-IEI jikkostitwixxi fih innifsu appoġġ għall-attivitajiet nukleari tar-Repubblika Islamika tal-Iran li joħloq riskju ta’ proliferazzjoni nukleari. Peress li l-Kunsill ma pproduċa ebda prova quddiem il-Qorti Ġenerali sabiex juri li dawn l-ittri ta’ kreditu kienu jirrigwardaw merkanzija li l-esportazzjoni tagħha mill-Iran kienet ipprojbita konformement mad-dispożizzjonijiet u l-atti u r-riżoluzzjonijiet iċċitati iktar ’il fuq, huwa għalhekk ma weriex li s-servizzi pprovduti minn Bank Saderat Iran lill-OID u l-IEI jikkostitwixxu tali appoġġ. Għalhekk, mingħajr ma wettqet żball ta’ liġi, il-Qorti Ġenerali kkonkludiet, fil-punt 116 tas-sentenza appellata, li kien hemm lok li jintlaqa’ t-tieni motiv.
Minn dan isegwi li l-argument tal-Kunsill dwar l-evalwazzjoni mill-Qorti Ġenerali tal-fondatezza tar-raba’ u t-tielet motivi għandu jiġi miċħud.
Fuq il-konklużjonijiet li għandhom jinsiltu mill-eżami tal-appell prinċipali
Mill-eżami tal-appell jirriżulta li l-Qorti Ġenerali wettqet żball ta’ liġi li jivvizzja r-raġunament tagħha billi kkonkludiet, fil-punt 100 tas-sentenza appellata, li, meta ġiet adottata d-Deċiżjoni 2010/413 u r-Regolament ta’ Implimentazzjoni Nru 668/2010, il-Kunsill ma osservax l-obbligu li jeżamina r-rilevanza u l-fondatezza tal-informazzjoni u tal-provi dwar Bank Saderat Iran mibgħuta lilu. Madankollu għandu jiġi vverifikat jekk id-dispożittiv ta’ din is-sentenza jistax jinżamm abbażi tal-motivi tal-imsemmija sentenza li ma humiex ivvizzjati bi żbalji ta’ liġi.
Mis-sentenza appellata jirriżulta li l-Qorti Ġenerali annullat l-atti kkontestati abbażi ta’ diversi motivi kkunsidrati flimkien.
Għaldaqstant, għalkemm il-Qorti Ġenerali kkunsidrat b’mod żbaljat, fil-punt 100 tas-sentenza appellata, li d-difett li jaffettwa d-deċiżjoni tal-Kunsill kien jiġġustifika l-annullament tad-Deċiżjoni 2010/413 u tar-Regolament ta’ Implimentazzjoni Nru 668/2010, f’dak li jikkonċerna lil Bank Saderat Iran, madankollu, fil-punt 102 tas-sentenza appellata, hija annullat dawn l-istess atti minħabba difetti oħra mingħajr ma l-Qorti tal-Ġustizzja kkonstatat żball ta’ liġi f’dan ir-rigward. Minn dan isegwi li d-difett ikkonstatat fil-punt 100 tas-sentenza appellata ma jaffettwax id-dispożittiv ta’ din is-sentenza.
Minn dawn il-kunsiderazzjonijiet kollha jirriżulta li dan l-appell għandu jiġi miċħud.
Fuq l-appell inċidentali
Bank Saderat Iran iqajjem żewġ motivi insostenn tal-appell inċidentali tiegħu. L-ewwel motiv huwa bbażat fuq l-assenza ta’ fondatezza tal-atti kontenzjużi. It-tieni motiv huwa bbażat fuq l-effett
ratione temporis
tas-sentenza appellata.
Fuq l-ewwel aggravju, ibbażat fuq l-assenza ta
’ fondatezza tal-atti kontenzjużi
L-argumenti tal-partijiet
Permezz tal-ewwel aggravju tiegħu, Bank Saderat Iran isostni li l-Qorti Ġenerali wettqet żball ta’ liġi meta bbażat ruħha, fil-punt 95 tas-sentenza appellata, fuq l-ipoteżi żbaljata skont liema l-informazzjoni li kellu għad-dispożizzjoni tiegħu l-Kunsill kienet legalment tikkostitwixxi provi li r-rilevanza u l-fondatezza tagħhom setgħu jiġu eżaminati mill-Kunsill. Issa, il-fajl allegatament ma kien jinkludi ebda prova b’tali mod li eżami tal-provi kien effettivament impossibbli. Il-Qorti Ġenerali jmissha annullat l-atti inizjali fuq din il-bażi biss bħal fil-każ tal-atti suċċessivi.
Il-Kunsill iqis li l-ewwel aggravju ma huwiex fondat.
L-evalwazzjoni tal-Qorti tal-Ġustizzja
Fir-rigward tal-ewwel aggravju, għandu jiġi rrilevat li, konformement mal-Artikoli 169(1), u 178(1) tar-Regoli ta’ Proċedura tal-Qorti tal-Ġustizzja, l-appelli kollha, kemm jekk prinċipali kif ukoll jekk inċidentali, għandhom ikollhom bħala għan biss l-annullament, totali jew parzjali, tad-deċiżjoni tal-Qorti Ġenerali.
F’dan il-każ, Bank Saderat Iran kiseb, quddiem il-Qorti Ġenerali, l-annullament tad-denominazzjonijiet inkwistjoni skont it-talbiet fir-rikors tiegħu. L-ewwel aggravju tal-appell inċidentali huwa intiż, fir-realtà, sabiex tinkiseb sostituzzjoni tal-motivi mingħajr ma din is-sostituzzjoni tiġġustifika annullament, għalkemm parzjali, tad-deċiżjoni tal-Qorti Ġenerali. L-ewwel aggravju tal-appell inċidentali għandu għalhekk jiġi miċħud bħala inammissibbli.
Fuq it-tieni aggravju bbażat fuq l-effett ratione temporis tas-sentenza appellata
L-argumenti tal-partijiet
Permezz tat-tieni aggravju tiegħu, Bank Saderat Iran isostni li l-Qorti Ġenerali wettqet żball ta’ liġi meta ddeċidiet, fil-punti 121 sa 124 tas-sentenza appellata, li t-tieni paragrafu tal-Artikolu 60 tal-Istatut tal-Qorti tal-Ġustizzja tal-Unjoni Ewropea japplika għall-atti kkontestati fil-forma ta’ regolament. Skont huwa, denominazzjoni individwali li tikkostitwixxi, bħal fil-każ inkwistjoni, deċiżjoni individwali fil-forma ta’ regolament, ma għandux jiġi kkunsidrat bħala parti minn regolament skont it-tieni paragrafu tal-Artikolu 60 tal-imsemmi statut. Konsegwentement, l-annullament tad-denominazzjoni tal-Bank Saderat Iran fl-atti kontenzjużi jmissu ta lok għal effetti immedjati. Huwa jirreferi, f’dan ir-rigward, għall-ġurisprudenza dwar ir-Regolamenti antidumping u l-fatt li d-denominazzjonijiet huma nnotifikati individwalment lill-persuni u l-entitajiet.
Il-Kunsill u l-Kummissjoni jsostnu li t-tieni aggravju huwa infondat.
L-evalwazzjoni tal-Qorti tal-Ġustizzja
Mill-ewwel paragrafu tal-Artikolu 60 tal-Istatut tal-Qorti tal-Ġustizzja tal-Unjoni Ewropea, jirriżulta li l-appell ma għandux effett sospensiv. It-tieni paragrafu ta’ dan l-artikolu jipprevedi, madankollu, li b’deroga mill-Artikolu 280 TFUE, id-deċiżjonijiet tal-Qorti Ġenerali li jannullaw regolament jidħlu fis-seħħ biss wara li jiskadi l-perijodu li matulu jista’ jiġi ppreżentat appell, jew, jekk appell ikun ġie ppreżentat f’dan it-terminu, mid-data tar-rifjut tiegħu.
Kif diġà ddeċidiet il-Qorti tal-Ġustizzja, ir-Regolamenti li jimponu l-iffriżar ta’ fondi ta’ persuni u ta’ entitajiet imsemmija huma simili kemm għal atti ta’ portata ġenerali sa fejn dawn jipprojbixxu lil kategorija ta’ destinatarji speċifiċi b’mod ġenerali u astratt, b’mod partikolari, milli jqiegħdu fondi u riżorsi ekonomiċi għad-dispożizzjoni tal-persuni u tal-entitajiet li isimhom jidher fil-listi li jinsabu fl-annessi tagħhom, u kif ukoll għal sensiela ta’ deċiżjonijiet individwali fir-rigward ta’ dawn il-persuni u entitajiet (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi Kadi u Al Barakaat International Foundation vs Il‑Kunsill u Il‑Kummissjoni,
C‑402/05 P u C‑415/05 P
,
EU:C:2008:461
, punti
sa
, kif ukoll Gbagbo et vs Il‑Kunsill,
C‑478/11 P sa C‑482/11 P
,
EU:C:2013:258
, punt
).
In-natura individwali ta’ dawn l-atti tiftaħ, konformement mat-termini tat-tieni paragrafu tal-Artikolu 275 u tar-raba’ paragrafu tal-Artikolu 263 TFUE, l-aċċess għal persuni fiżiċi u ġuridiċi għall-qorti tal-Unjoni (sentenza Gbagbo et vs Il‑Kunsill,
C‑478/11 P sa C‑482/11 P
,
EU:C:2013:258
, punt
). Madankollu, il-fatt li l-persuni u entitajiet suġġetti għal miżuri restrittivi imposti mir-regolament kontenzjuż huma indikati b’isimhom, b’tali mod li dawn jidhru li jkunu direttament u individwalment ikkonċernati minnha, fis-sens tar-raba’ paragrafu tal-Artikolu 263 TFUE, ma jimplikax li dan l-att ma huwiex ta’ portata ġenerali skont it-tieni paragrafu tal-Artikolu 288 TFUE u li ma jistax jiġi kkwalifikat bħala “regolament” (sentenza Kadi u Al Barakaat International Foundation vs Il‑Kunsill u Il‑Kummissjoni,
C‑402/05 P u C‑415/05 P
,
EU:C:2008:461
, punt
).
F’dan il-każ, kif iddeċidiet il-Qorti Ġenerali fil-punt 123 tas-sentenza appellata, ir-Regolament Nru 267/2012, inkluż l-Anness IX tiegħu, għandu n-natura ta’ regolament, peress li t-tieni paragrafu tal-Artikolu 51 tiegħu jipprevedi li huwa obbligatorju fl-elementi kollha tiegħu u direttament applikabbli fl-Istati Membri kollha, liema fatt jikkorrispondi mal-effetti ta’ regolament bħal dawk previsti fl-Artikolu 288 TFUE.
Għalhekk, mingħajr ma wettqet żball ta’ liġi, il-Qorti Ġenerali ddeċidiet, fil-punt 124 tas-sentenza appellata, li t-tieni paragrafu tal-Artikolu 60 tal-Istatut tal-Qorti tal-Ġustizzja tal-Unjoni Ewropea huwa applikabbli f’dan il-każ.
Konsegwentement, hemm lok li l-appell inċidentali jiġi miċħud.
Fuq l-ispejjeż
Skont l-Artikolu 184(2) tar-Regoli tal-Proċedura, meta l-appell ikun infondat, il-Qorti tal-Ġustizzja għandha tiddeċiedi dwar l-ispejjeż.
L-Artikolu 138 tal-istess Regoli, applikabbli għall-proċedura ta’ appell skont l-Artikolu 184(1) tagħhom, jipprovdi li l-parti li titlef il-kawża għandha tbati l-ispejjeż jekk dawn ikunu ntalbu.
Fl-appell prinċipali, peress li Bank Saderat Iran talab il-kundanna tal-Kunsill u peress li l-aggravji ta’ dan tal-aħħar ġew miċħuda, hemm lok li huwa jiġi kkundannat ibati, minbarra l-ispejjeż rispettivi tiegħu, dawk sostnuti minn Bank Saderat Iran fiż-żewġ istanzi.
Fl-appell inċidentali, peress li l-Kunsill talab il-kundanna ta’ Bank Saderat Iran u peress li l-aggravji ta’ dan tal-aħħar ġew miċħuda, hemm lok li huwa jiġi kkundannat ibati, minbarra l-ispejjeż rispettivi tiegħu, dawk sostnuti mill-Kunsill fiż-żewġ istanzi.
L-Artikolu 140(1) tar-Regoli tal-Proċedura, li huwa applikabbli għall-proċeduri ta’ appell bis-saħħa tal-Artikolu 184(1) tagħhom jipprovdi li l-Istati Membri u l-istituzzjonijiet li intervjenew fil-kawża għandhom ibatu l-ispejjeż tagħhom.
Ir-Renju Unit u l-Kummissjoni għandhom ibatu l-ispejjeż tagħhom fiż-żewġ istanzi.

Għal dawn il-motivi, il-Qorti tal-Ġustizzja (Il-Ħames Awla) taqta’ u tiddeċiedi:

1)
L-appell huwa miċħud.

2)
L-appell inċidentali huwa miċħud.

3)
Il-Kunsill tal-Unjoni Ewropea għandu jbati, minbarra l-ispejjeż rispettivi tiegħu, dawk sostnuti minn Bank Saderat Iran fiż-żewġ istanzi, bl-eċċezzjoni tal-ispejjeż relatati mal-appell inċidentali.

4)
Bank Saderat Iran għandu jbati, minbarra l-ispejjeż rispettivi tiegħu relatati mal-appell inċidentali, dawk sostnuti mill-Kunsill tal-Unjoni Ewropea relatati mal-appell inċidentali.

5)
Ir-Renju Unit tal-Gran Brittanja u l-Irlanda ta’ Fuq u Il-Kummissjoni Ewropea għandhom ibatu l-ispejjeż tagħhom fiż-żewġ istanzi.

Firem
(
*1
)	Lingwa tal-proċedura: l-Ingliż.