CELEX: 62015TJ0386
Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Διαδικασία ανακοπής
Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης BADTORO
Προγενέστερο λεκτικό και εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης TORO
Σχετικός λόγος απαραδέκτου
Κίνδυνος συγχύσεως
Ομοιότητα των σημείων
Ομοιότητα των προϊόντων και των υπηρεσιών
Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009
Αναστολή της διοικητικής διαδικασίας
Κανόνας 20, παράγραφος 7, στοιχείο γʹ, του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95

(
)
[παραλειπόμενα]
Αιτήματα των διαδίκων
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
–
να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
–
να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.
Το EUIPO και η παρεμβαίνουσα ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
–
να απορρίψει την προσφυγή·
–
να καταδικάσει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
Σκεπτικό
[παραλειπόμενα]
Η εξέταση του ζητήματος κατά πόσον το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε σφάλμα καθόσον δεν ανέστειλε την ενώπιόν του διαδικασία προηγείται της εξετάσεως του ζητήματος κατά πόσον υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση και του προγενέστερου σήματος [απόφαση της 25ης Νοεμβρίου 2014, Royalton Overseas κατά ΓΕΕΑ – S.C. Romarose Invest (KAISERHOFF),
T‑556/12
, μη δημοσιευθείσα,
EU:T:2014:985
, σκέψη
]. Για τον λόγο αυτόν, πρέπει να εξεταστεί καταρχάς ο πρώτος λόγος ακυρώσεως.
Επί του πρώτου λόγου ακυρώσεως που αντλείται από τον παράνομο χαρακτήρα της αρνήσεως αναστολής της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών
[παραλειπόμενα]
Στο στάδιο αυτό, επισημαίνεται ότι η προσφεύγουσα ζήτησε τόσο ενώπιον του τμήματος ανακοπών όσο και ενώπιον του τμήματος προσφυγών αναστολή της διαδικασίας εν αναμονή της αποφάσεως που θα εξέδιδε το Juzgado de lo Mercantil n
o
1 de Alicante (δικαστήριο εμπορικών διαφορών αριθ. 1 του Αλικάντε). Στο δικαστήριο αυτό, ως δικαστήριο σημάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ασκήθηκε ανταγωγή περί ακυρότητας των προγενέστερων λεκτικών σημάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης TORO, τα οποία είχαν καταχωρισθεί υπέρ της παρεμβαίνουσας με τους αριθμούς 2844264 και 1722362. Αυτή η ανταγωγή ασκήθηκε από την προσφεύγουσα κατόπιν της προσφυγής που είχε ασκηθεί από την παρεμβαίνουσα, με την οποία η παρεμβαίνουσα ζητούσε την ακύρωση του ισπανικού λεκτικού σήματος BADTORO, το οποίο είχε καταχωρισθεί με αριθμό 2782026 για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 25 και 35.
Συναφώς, διαπιστώνεται ότι η ανταγωγή περί ακυρότητας που ασκήθηκε από την προσφεύγουσα δεν αφορούσε κανένα από τα προγενέστερα σήματα που αντέτασσε η παρεμβαίνουσα στην αίτηση καταχωρίσεως του επίμαχου σήματος για προϊόντα της κλάσεως 32. Ως εκ τούτου, η εθνική αυτή διαδικασία δεν είχε καμία επίδραση στην εξέταση της ανακοπής που άσκησε η παρεμβαίνουσα κατά της καταχωρίσεως του επίμαχου σήματος για προϊόντα της κλάσεως 32.
Επομένως, ο παράνομος χαρακτήρας της αρνήσεως αναστολής, ακόμη κι αν υποτεθεί ότι υφίσταται, δεν δύναται να πλήξει το κύρος της προσβαλλόμενης αποφάσεως όσον αφορά την ανακοπή κατά της καταχωρίσεως του επίμαχου σήματος για προϊόντα της κλάσεως 32. Ο λόγος αυτός ακυρώσεως πρέπει συνεπώς, κατά το μέτρο αυτό, να απορριφθεί ως αλυσιτελής.
Αντιθέτως, πρέπει να εξεταστούν τα διάφορα σκέλη του λόγου ακυρώσεως καθόσον αφορούν την απόφαση σχετικά με την ανακοπή κατά της καταχωρίσεως του επίμαχου σήματος για υπηρεσίες της κλάσεως 35. Το Γενικό Δικαστήριο κρίνει ότι πρέπει, καταρχάς, να εξεταστεί το τέταρτο σκέλος του πρώτου λόγου ακυρώσεως σχετικά με την πραγματική πλάνη όσον αφορά την άρνηση αναστολής.
Συναφώς, επισημαίνεται ότι ο κανόνας 20, παράγραφος 7, στοιχείο γʹ, του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95 της Επιτροπής, της 13ης Δεκεμβρίου 1995, περί της εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94 του Συμβουλίου για το κοινοτικό σήμα (
ΕΕ 1995, L 303, σ. 1
), ο οποίος εφαρμόζεται στις διαδικασίες ενώπιον του τμήματος προσφυγών σύμφωνα με τον κανόνα 50, παράγραφος 1, του εν λόγω κανονισμού, ορίζει ότι το EUIPO μπορεί να αναστείλει τη διαδικασία ανακοπής εφόσον οι περιστάσεις υπαγορεύουν μια τέτοια αναστολή.
Κατά τη νομολογία, το τμήμα προσφυγών διαθέτει ευρύ περιθώριο εκτιμήσεως ως προς την αναστολή διαδικασίας προσφυγής. Η αναστολή αποτελεί ευχέρεια του τμήματος προσφυγών, το οποίο την αποφασίζει εφόσον την κρίνει δικαιολογημένη. Συνεπώς, η διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών δεν αναστέλλεται αυτομάτως κατόπιν υποβολής από τον διάδικο σχετικής αιτήσεως ενώπιον του εν λόγω τμήματος (απόφαση της 25ης Νοεμβρίου 2014, KAISERHOFF,
T‑556/12
, μη δημοσιευθείσα,
EU:T:2014:985
, σκέψη
).
Το γεγονός ότι το τμήμα προσφυγών διαθέτει ευρύ περιθώριο εκτιμήσεως όσον αφορά την αναστολή εκκρεμούς ενώπιόν του διαδικασίας δεν εξαιρεί την εκτίμησή του από τον έλεγχο του δικαστή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εντούτοις, το γεγονός αυτό περιορίζει τον εν λόγω επί της ουσίας έλεγχο στον έλεγχο ελλείψεως πρόδηλης πλάνης εκτιμήσεως ή καταχρήσεως εξουσίας [αποφάσεις της 25ης Νοεμβρίου 2014, KAISERHOFF,
T‑556/12
, μη δημοσιευθείσα,
EU:T:2014:985
, σκέψη
, και της 21ης Οκτωβρίου 2015, Petco Animal Supplies Stores κατά ΓΕΕΑ – Gutiérrez Ariza (PETCO),
T‑664/13
,
EU:T:2015:791
, σκέψη
].
Συναφώς, όπως προκύπτει από τη νομολογία, ακόμη και αν αποδείχθηκε ότι εκκρεμούσε ενώπιον εθνικού δικαστηρίου προσφυγή στρεφόμενη κατά του προγενέστερου σήματος επί του οποίου στηριζόταν η προσβαλλόμενη απόφαση, η εν λόγω απόδειξη και μόνον δεν αρκεί για να χαρακτηρισθεί ως πάσχουσα από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως η άρνηση αναστολής της διαδικασίας από το τμήμα προσφυγών. Συγκεκριμένα, το τμήμα προσφυγών, κατά την άσκηση εκ μέρους του της εξουσίας εκτιμήσεως όσον αφορά την αναστολή της διαδικασίας, πρέπει να τηρεί τις γενικές αρχές που διέπουν μια δίκαιη δίκη σε μια κοινότητα δικαίου. Κατά συνέπεια, κατά την εν λόγω άσκηση, πρέπει να λαμβάνει υπόψη όχι μόνο το συμφέρον του διαδίκου του οποίου το σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης προσβάλλεται, αλλά επίσης και το συμφέρον των λοιπών διαδίκων. Η απόφαση αναστολής της διαδικασίας πρέπει να αποτελεί προϊόν της σταθμίσεως των επίμαχων συμφερόντων (βλ. απόφαση της 25ης Νοεμβρίου 2014, KAISERHOFF,
T‑556/12
, μη δημοσιευθείσα,
EU:T:2014:985
, σκέψη
και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
Εν προκειμένω, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το τμήμα προσφυγών ανέφερε ότι το τμήμα ανακοπών είχε απορρίψει την αίτηση αναστολής, επειδή η ανακοπή αφορούσε δύο άλλα προγενέστερα σήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ένα προγενέστερο ισπανικό σήμα, τα οποία δεν είχαν αμφισβητηθεί σε εθνικό επίπεδο. Επιπλέον, το τμήμα προσφυγών έκρινε ότι δεν υπήρχε πλέον λόγος αναστολής της διαδικασίας, στο μέτρο που το Juzgado de lo Mercantil n
o
1 de Alicante (δικαστήριο εμπορικών διαφορών αριθ. 1 του Αλικάντε) είχε απορρίψει την ασκηθείσα από την προσφεύγουσα ανταγωγή με απόφαση η οποία κατέστη αμετάκλητη, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της παρεμβαίνουσας που δεν αμφισβητήθηκαν. Η παρεμβαίνουσα, με τις από 30 Μαΐου 2014 παρατηρήσεις της, είχε ενημερώσει το τμήμα προσφυγών για την απόφαση αυτή, αναφέροντας ότι θα διαβίβαζε περαιτέρω απόδειξη περί του αμετάκλητου χαρακτήρα της.
Πάντως, μολονότι είναι αληθές ότι, με απόφαση της 15ης Μαΐου 2014, το Juzgado de lo Mercantil n
o
1 de Alicante (δικαστήριο εμπορικών διαφορών αριθ. 1 του Αλικάντε) απέρριψε τόσο την αίτηση ακυρώσεως του ισπανικού λεκτικού σήματος BADTORO, καταχωρισθέντος με τον αριθμό 2782026, όσο και την ασκηθείσα από την προσφεύγουσα ανταγωγή, ασκήθηκε έφεση κατά της αποφάσεως αυτής. Η απόφαση αυτή επικυρώθηκε από το Audiencia Provincial de Alicante (επαρχιακό δικαστήριο του Αλικάντε, Ισπανία), με απόφαση της 15ης Ιανουαρίου 2015, κατά της οποίας ασκήθηκε αναίρεση από αμφότερους τους διαδίκους ενώπιον του Tribunal Supremo (Ανώτατο Δικαστήριο, Ισπανία), η οποία και εκκρεμούσε κατά την ημέρα εκδόσεως της προσβαλλόμενης αποφάσεως.
Προκύπτει από τα ανωτέρω ότι το τμήμα προσφυγών θεμελίωσε την απόφασή του περί απορρίψεως της αιτήσεως αναστολής στο γεγονός ότι η απόφαση του Juzgado de lo Mercantil n
o
1 de Alicante (δικαστήριο εμπορικών διαφορών αριθ. 1 του Αλικάντε) είχε καταστεί αμετάκλητη, ενώ στην πραγματικότητα είχε ασκηθεί κατ’ αυτής έφεση.
Ασφαλώς, όπως επισημαίνει και το EUIPO, η προσφεύγουσα θα έπρεπε, αφής στιγμής η ίδια υπέβαλε την αίτηση αναστολής, να ενημερώσει το EUIPO για την εξέλιξη της εθνικής διαδικασίας. Εντούτοις, η σιωπή της προσφεύγουσας ως προς αυτό το σημείο, έστω και αν είναι αποδοκιμαστέα, δεν μπορεί ούτε να άρει την ύπαρξη πραγματικής πλάνης όσον αφορά την άρνηση χορηγήσεως αναστολής ούτε να θεμελιώσει σφάλμα τέτοιας φύσεως που να της στερεί τη δυνατότητα να προβάλει την παρανομία αυτή.
Υπό τις συνθήκες αυτές, η προσφεύγουσα βασίμως υποστηρίζει ότι η απόφαση του τμήματος προσφυγών περί αρνήσεως χορηγήσεως αναστολής βασίζεται σε εσφαλμένα πραγματικά περιστατικά.
Εντούτοις, το EUIPO και η παρεμβαίνουσα ισχυρίζονται ότι αυτή η πλάνη περί τα πράγματα δεν πλήττει το κύρος της προσβαλλόμενης αποφάσεως καθόσον δεν έχει καμία επίδραση επ’ αυτής. Συγκεκριμένα υποστηρίζουν ότι, δεδομένου ότι η ανακοπή αφορά επίσης τρία άλλα σήματα που δεν αμφισβητήθηκαν στο πλαίσιο της ανταγωγής, το περιεχόμενο της προσβαλλόμενης αποφάσεως δεν θα διαφοροποιούνταν εάν είχε γίνει δεκτή η αίτηση για την κήρυξη της ακυρότητας του επίμαχου σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι, για λόγους οικονομίας της διαδικασίας, ο κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ των συγκρουόμενων σημάτων για τις υπηρεσίες που εμπίπτουν στην κλάση 35 αξιολογήθηκε από το τμήμα προσφυγών μόνον όσον αφορά το προγενέστερο λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης με αριθμό 1722362. Όμως, το σήμα αυτό αποτελούσε αντικείμενο εκκρεμούσας ανταγωγής περί ακυρότητας, κατά την ημερομηνία εκδόσεως της προσβαλλόμενης αποφάσεως, ενώπιον του Tribunal Supremo (Ανώτατο Δικαστήριο). Η περίσταση αυτή δικαιολογεί το γεγονός ότι το τμήμα προσφυγών άσκησε την εξουσία εκτιμήσεώς του σταθμίζοντας τα επίμαχα συμφέροντα προκειμένου να αποφασίσει εάν θα κάνει χρήση της ευχέρειάς του να αναστείλει τη διαδικασία. Εντούτοις, στο μέτρο που έκρινε εσφαλμένως ότι η απόφαση του Juzgado de lo Mercantil n
o
1 de Alicante (δικαστήριο εμπορικών διαφορών αριθ. 1 του Αλικάντε) είχε καταστεί αμετάκλητη, δεν προέβη στην εξέταση αυτή.
Εξάλλου, το Γενικό Δικαστήριο, καθόσον ασκεί έλεγχο νομιμότητας των αποφάσεων των τμημάτων του EUIPO, δεν μπορεί να υποκαθιστά με τη δική του αιτιολογία την αιτιολογία του αρμόδιου τμήματος του EUIPO, το οποίο είναι ο συντάκτης της προσβαλλόμενης αποφάσεως [απόφαση της 9ης Σεπτεμβρίου 2010, Axis κατά ΓΕΕΑ – Etra Investigación y Desarrollo (ETRAX),
T‑70/08
,
EU:T:2010:375
, σκέψη
]. Ως εκ τούτου, δεν μπορεί να εκτιμήσει τον κίνδυνο συγχύσεως όσον αφορά σήμα το οποίο δεν ελήφθη υπόψη από το EUIPO.
Συνεπώς, το γεγονός ότι η ανακοπή, για τις υπηρεσίες που εμπίπτουν στην κλάση 35, αφορούσε επίσης το προγενέστερο ισπανικό εικονιστικό σήμα με αριθμό 2919417, δεν μπορεί να αποτελέσει απόδειξη, ελλείψει εκτιμήσεως του κινδύνου συγχύσεως ως προς το σήμα αυτό στην προσβαλλόμενη απόφαση, ως προς το ότι η πλάνη περί τα πράγματα στην οποία υπέπεσε το τμήμα προσφυγών δεν είχε συγκεκριμένη επίδραση στην απόφαση αυτή.
Επομένως, χωρίς να απαιτείται να αποφανθεί το Γενικό Δικαστήριο επί των λοιπών σκελών του πρώτου λόγου και καθόσον, όπως αναφέρθηκε στη σκέψη 14 ανωτέρω, η εξέταση του ζητήματος της αναστολής της διαδικασίας προηγείται της εξετάσεως του ζητήματος κατά πόσον υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση και του προγενέστερου σήματος, πρέπει να γίνει δεκτός ο πρώτος λόγος ακυρώσεως και, επομένως, να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη απόφαση όσον αφορά τις υπηρεσίες που εμπίπτουν στην κλάση 35.
[παραλειπόμενα]

Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έβδομο τμήμα)
αποφασίζει:

1)
Ακυρώνει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 17ης Απριλίου 2015 (υπόθεση R 2570/2013-2).

2)
Το EUIPO φέρει τα δικαστικά έξοδά του και καταδικάζεται στα έξοδα της Jordi Nogues, SL.

3)
Το Grupo Osborne, SA φέρει τα δικαστικά έξοδά του.

Van der Woude
Ulloa Rubio
Μαρκουλλή
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 20 Σεπτεμβρίου 2017.
(υπογραφές)
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική.
(
)	Παρατίθενται μόνον οι σκέψεις των οποίων η δημοσίευση κρίνεται σκόπιμη από το Γενικό Δικαστήριο.