CELEX: 62019TJ0030
Ντάμπινγκ
Επιδοτήσεις
Εισαγωγές ορισμένων επισώτρων με πιεσμένο αέρα, καινούργιων ή αναγομωμένων, από καουτσούκ, των τύπων που χρησιμοποιούνται σε λεωφορεία ή φορτηγά, με δείκτη φορτίου άνω του 121, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας
Οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ
Οριστικός αντισταθμιστικός δασμός
Προσφυγή ακυρώσεως
Ενεργητική νομιμοποίηση
Άμεσος επηρεασμός
Ατομικός επηρεασμός
Κανονιστική πράξη για την εφαρμογή της οποίας δεν απαιτούνται εκτελεστικά μέτρα
Έννομο συμφέρον
Ζημία στον κλάδο παραγωγής της Ένωσης
Αντικειμενική εξέταση
Αιτιώδης συνάφεια
Υπολογισμός της υποτιμολόγησης και του περιθωρίου ζημίας
Δίκαιη σύγκριση των τιμών
Κατασκευασμένες τιμές εισαγωγής
Τιμές που χρεώθηκαν στους πρώτους ανεξάρτητους πελάτες
Διαφορά στο στάδιο εμπορίας
Πολύπλοκες οικονομικές εκτιμήσεις
Ένταση του δικαιοδοτικού ελέγχου
Δείκτες ζημίας
Στάθμιση δεδομένων
Πρόσβαση στα μη εμπιστευτικά στοιχεία των ερευνών
Δικαιώματα άμυνας

(
)
I.
Ιστορικό της διαφοράς
Στις 11 Αυγούστου και στις 14 Οκτωβρίου 2017, κατόπιν δύο καταγγελιών που υπέβαλε ο συνασπισμός κατά των αθέμιτων εισαγωγών ελαστικών επισώτρων, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κίνησε, αντιστοίχως, διαδικασία αντιντάμπινγκ και διαδικασία κατά των επιδοτήσεων που αφορούσαν, εκάστη, τις εισαγωγές στην Ευρωπαϊκή Ένωση ορισμένων επισώτρων με πιεσμένο αέρα, καινούργιων ή αναγομωμένων, από καουτσούκ, των τύπων που χρησιμοποιούνται για λεωφορεία ή φορτηγά, με δείκτη φορτίου άνω του 121 (στο εξής: υπό εξέταση προϊόν), καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. Οι εν λόγω διαδικασίες κινήθηκαν, αντιστοίχως, βάσει του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΕ) 2016/1036 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2016, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 2016, L 176, σ. 21, στο εξής: βασικός κανονισμός αντιντάμπινγκ), και του άρθρου 10 του κανονισμού (ΕΕ) 2016/1037 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2016, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο επιδοτήσεων εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 2016, L 176, σ. 55, στο εξής: βασικός κανονισμός κατά των επιδοτήσεων).
Οι έρευνες για την ύπαρξη ντάμπινγκ, επιδοτήσεων και συνακόλουθης ζημίας κάλυψαν την περίοδο από 1ης Ιουλίου 2016 έως 30 Ιουνίου 2017 (στο εξής: περίοδος έρευνας). Η εξέταση των συναφών τάσεων για την εκτίμηση της ζημίας κάλυψε την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 2014 έως το τέλος της περιόδου έρευνας (στο εξής: εξεταζόμενη περίοδος).
Τα ενδιαφερόμενα μέρη, μεταξύ των οποίων οι Κινέζοι παραγωγοί‑εξαγωγείς τους οποίους αφορούσαν οι διαδικασίες αντιντάμπινγκ και κατά των επιδοτήσεων, καθώς και οι αντιπροσωπευτικές ενώσεις  τους, κλήθηκαν να συμμετάσχουν στις έρευνες αυτές. Πλείονα ενδιαφερόμενα μέρη, μεταξύ των οποίων οι προσφεύγουσες, China Rubber Industry Association (CRIA) και China Chamber of Commerce of Metals, Minerals & Chemicals Importers & Exporters (CCCMC), υπέβαλαν γραπτές παρατηρήσεις στα διάφορα στάδια των διαδικασιών αντιντάμπινγκ και κατά των επιδοτήσεων. Ορισμένα ενδιαφερόμενα μέρη, μεταξύ των οποίων και οι προσφεύγουσες, μετέσχον επίσης σε ακροάσεις που διοργάνωσε η Επιτροπή.
Την 1η Φεβρουαρίου 2018, η Επιτροπή εξέδωσε τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2018/163, για την υποχρέωση καταγραφής των εισαγωγών νέων και αναγομωμένων ελαστικών επισώτρων για λεωφορεία ή φορτηγά, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (ΕΕ 2018, L 30, σ. 12), ο οποίος τέθηκε σε ισχύ στις 3 Φεβρουαρίου 2018. Ο κανονισμός αυτός υποβάλλει σε καταγραφή τις εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος καταγωγής Κίνας.
Στις 4 Μαΐου 2018, η Επιτροπή εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/683, για την επιβολή προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων επισώτρων με πιεσμένο αέρα, καινούργιων ή αναγομωμένων, από καουτσούκ, των τύπων που χρησιμοποιούνται για λεωφορεία ή φορτηγά, με δείκτη φορτίου άνω του 121, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, και για την τροποποίηση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2018/163 (ΕΕ 2018, L 116, σ. 8, στο εξής: κανονισμός για την επιβολή προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ). Ο κανονισμός αυτός επιβάλλει προσωρινό δασμό αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος καταγωγής Κίνας.
Αντιθέτως, η Επιτροπή αποφάσισε να μην επιβάλει προσωρινά μέτρα στο πλαίσιο της διαδικασίας κατά των επιδοτήσεων.
Στις 18 Οκτωβρίου 2018, η Επιτροπή εξέδωσε τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2018/1579, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων επισώτρων με πιεσμένο αέρα, καινούργιων ή αναγομωμένων, από καουτσούκ, των τύπων που χρησιμοποιούνται για λεωφορεία ή φορτηγά, με δείκτη φορτίου άνω του 121, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, και για την κατάργηση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2018/163 (ΕΕ 2018, L 263, σ. 3, στο εξής: κανονισμός για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ).
Το άρθρο 1, παράγραφος 1, του κανονισμού για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ επιβάλλει οριστικό δασμό αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος καταγωγής Κίνας. Κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 1, παράγραφος 2, του ίδιου κανονισμού, στην αρχική του μορφή, το ποσό του εν λόγω δασμού αντιντάμπινγκ είχε καθοριστεί σε τιμές που κυμαίνονταν, ανάλογα με την εταιρία παραγωγής του συγκεκριμένου προϊόντος, μεταξύ 42,73 και 61,76 ευρώ ανά τεμάχιο του υπό εξέταση προϊόντος.
Στις 9 Νοεμβρίου 2018, η Επιτροπή εξέδωσε τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2018/1690, για την επιβολή οριστικών αντισταθμιστικών δασμών στις εισαγωγές ορισμένων επισώτρων με πιεσμένο αέρα, καινούργιων ή αναγομωμένων, από καουτσούκ, των τύπων που χρησιμοποιούνται σε λεωφορεία ή φορτηγά, με δείκτη φορτίου άνω του 121, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, και για την τροποποίηση του κανονισμού για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ (ΕΕ 2018, L 283, σ. 1, στο εξής: κανονισμός κατά των επιδοτήσεων).
Το άρθρο 1, παράγραφος 1, του κανονισμού κατά των επιδοτήσεων επιβάλλει οριστικό αντισταθμιστικό δασμό στις εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος. Κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 1, παράγραφος 2, του ίδιου κανονισμού, το ποσό του εν λόγω αντισταθμιστικού δασμού καθορίστηκε σε τιμές που κυμαίνονται, ανάλογα με την εταιρία παραγωγής του συγκεκριμένου προϊόντος, μεταξύ 3,75 και 57,28 ευρώ ανά τεμάχιο του υπό εξέταση προϊόντος.
Το άρθρο 2, παράγραφος 1, του κανονισμού κατά των επιδοτήσεων τροποποιεί το άρθρο 1, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ. Κατόπιν της τροποποίησης αυτής, το ποσό του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ μειώθηκε σε τιμές που κυμαίνονται, ανάλογα με την εταιρία παραγωγής του υπό εξέταση προϊόντος, μεταξύ 0 και 38,98 ευρώ ανά τεμάχιο του συγκεκριμένου προϊόντος.
Συνοπτικά, στον κανονισμό για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ, όπως τροποποιήθηκε, και στον κανονισμό κατά των επιδοτήσεων (στο εξής, από κοινού: προσβαλλόμενοι κανονισμοί), οι εφαρμοστέοι οριστικοί δασμοί αντιντάμπινγκ και αντισταθμιστικοί δασμοί, εκφρασμένοι σε ευρώ ανά τεμάχιο του υπό εξέταση προϊόντος που παράγεται από τους Κινέζους παραγωγούς‑εξαγωγείς, ορίστηκαν τελικά ως εξής:
Εταιρία
Οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ
Οριστικός αντισταθμιστικός δασμός
Xingyuan Tire Group Ltd., Co.· Guangrao Xinhongyuan Tyre Co., Ltd. (στο εξής, από κοινού: όμιλος Xingyuan)
4,48
57,28
Giti Tire (Anhui) Company Ltd· Giti Tire (Fujian) Company Ltd· Giti Tire (Hualin) Company Ltd· Giti Tire (Yinchuan) Company Ltd (στο εξής, από κοινού: όμιλος Giti)
36,89
11,07
Aeolus Tyre Co., Ltd.· Aeolus Tyre (Taiyuan) Co., Ltd· Qingdao Yellow Sea Rubber Co., Ltd· Pirelli Tyre Co., Ltd (στο εξής, από κοινού: όμιλος Aeolus)
0,37
49,07
Chongqing Hankook Tire Co., Ltd· Jiangsu Hankook Tire Co., Ltd (στο εξής, από κοινού: όμιλος Hankook)
38,98
3,75
Άλλες εταιρίες που συνεργάζονται τόσο στην έρευνα αντιντάμπινγκ όσο και στην έρευνα κατά των επιδοτήσεων και απαριθμούνται στο παράρτημα Ι των προσβαλλόμενων κανονισμών
21,62
27,69
Άλλες εταιρίες που συνεργάζονται στην έρευνα αντιντάμπινγκ αλλά όχι στην έρευνα κατά των επιδοτήσεων και απαριθμούνται στο παράρτημα II των προσβαλλόμενων κανονισμών
57,28
Όλες οι άλλες εταιρίες
4,48
57,28
II.
Διαδικασία και αιτήματα των διαδίκων
[
παραλειπόμενα
]
Στην υπόθεση T‑30/19, οι προσφεύγουσες ζητούν, εν τέλει, από το Γενικό Δικαστήριο:
–        να ακυρώσει τον κανονισμό για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ «στον βαθμό που αφορά [τις προσφεύγουσες] και τα μέλη τους [που απαριθμούνται στο παράρτημα R.2]»·
–        να καταδικάσει την Επιτροπή και την παρεμβαίνουσα στα δικαστικά έξοδα.
Στην υπόθεση T‑72/19, οι προσφεύγουσες ζητούν, εν τέλει, από το Γενικό Δικαστήριο:
–        να ακυρώσει τον κανονισμό κατά των επιδοτήσεων «κατά το μέρος που αφορά [τις προσφεύγουσες] και τα μέλη τους [που απαριθμούνται στο παράρτημα R.2]»·
–        να καταδικάσει την Επιτροπή και την παρεμβαίνουσα στα δικαστικά έξοδα.
Σε αμφότερες τις υποθέσεις, η Επιτροπή, υποστηριζόμενη κατ’ ουσίαν από την παρεμβαίνουσα, ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
–        να απορρίψει την προσφυγή ως απαράδεκτη ή ως αβάσιμη·
–        να καταδικάσει τις προσφεύγουσες στα δικαστικά έξοδα.
III.
Σκεπτικό
[
παραλειπόμενα
]
Γ.
Επί του παραδεκτού
1.
Επί του παραδεκτού των προσφυγών
[
παραλειπόμενα
]
β)
Επί της ενεργητικής νομιμοποίησης των προσφευγουσών
[
παραλειπόμενα
]
2)
Όσον αφορά τις Weifang Yuelong Rubber και Hefei Wanli Tire
Η Επιτροπή εκτιμά, κατ’ ουσίαν, ότι η Weifang Yuelong Rubber και η Hefei Wanli Tire δεν νομιμοποιούνται ενεργητικώς βάσει του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, δεύτερη και τρίτη περίπτωση, ΣΛΕΕ, καθόσον, αφενός, οι προσβαλλόμενοι κανονισμοί δεν τις αφορούν ατομικά και, αφετέρου, για την εφαρμογή των κανονισμών αυτών απαιτούνται εκτελεστικά μέτρα εις βάρος των εταιριών αυτών.
Οι προσφεύγουσες αμφισβητούν την επιχειρηματολογία της Επιτροπής.
Υπό τις περιστάσεις της υπό κρίση υπόθεσης, πρέπει να εξεταστεί κατ’ αρχάς αν οι προσφεύγουσες νομιμοποιούνται ενεργητικώς βάσει του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, τρίτη περίπτωση, ΣΛΕΕ.
Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι, για να είναι παραδεκτή μια προσφυγή δυνάμει του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, τρίτη περίπτωση, ΣΛΕΕ, πρέπει να πληρούνται σωρευτικώς τρεις προϋποθέσεις. Συγκεκριμένα, πρέπει, πρώτον, η προσβαλλόμενη πράξη να έχει κανονιστικό χαρακτήρα, δεύτερον, να αφορά άμεσα τον προσφεύγοντα και, τρίτον, να μην απαιτούνται εκτελεστικά μέτρα για την εφαρμογή της.
Πρώτον, όσον αφορά την έννοια των κανονιστικών πράξεων κατά το άρθρο 263, τέταρτο εδάφιο, τρίτη περίπτωση, ΣΛΕΕ, πρέπει να υπομνησθεί ότι καλύπτει, κατ’ αρχήν, όλες τις πράξεις γενικής ισχύος εξαιρουμένων των νομοθετικών πράξεων (πρβλ. απόφαση της 6ης Νοεμβρίου 2018, Scuola Elementare Maria Montessori κατά Επιτροπής, Επιτροπή κατά Scuola Elementare Maria Montessori και Επιτροπή κατά Ferracci, C‑622/16 P έως C‑624/16 P, EU:C:2018:873, σκέψεις 23 και 28 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία). Η διάκριση μεταξύ νομοθετικής και μη νομοθετικής πράξης στηρίζεται, κατά τη Συνθήκη ΛΕΕ, στο κριτήριο της νομοθετικής ή μη νομοθετικής διαδικασίας που κατέληξε στην έκδοσή της (πρβλ. απόφαση της 6ης Σεπτεμβρίου 2017, Σλοβακία και Ουγγαρία κατά Συμβουλίου, C‑643/15 και C‑647/15, EU:C:2017:631, σκέψη 58, και διάταξη της 6ης Σεπτεμβρίου 2011, Inuit Tapiriit Kanatami κ.λπ. κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου, T‑18/10, EU:T:2011:419, σκέψη 65).
Εν προκειμένω, αφενός, οι προσβαλλόμενοι κανονισμοί, καθόσον επιβάλλουν οριστικούς δασμούς αντιντάμπινγκ και αντισταθμιστικούς δασμούς στις εισαγωγές προϊόντων που κατασκευάζονται από όλες τις εταιρίες πέραν εκείνων που προσδιορίζουν ονομαστικώς, έχουν γενική ισχύ. Αφετέρου, οι κανονισμοί αυτοί δεν αποτελούν νομοθετικές πράξεις, δεδομένου ότι δεν εκδόθηκαν σύμφωνα με συνήθη ή ειδική νομοθετική διαδικασία. Επομένως, οι εν λόγω κανονισμοί, καθόσον αφορούν τη Weifang Yuelong Rubber και τη Hefei Wanli Tire, αποτελούν κανονιστικές πράξεις κατά την έννοια του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, τρίτη περίπτωση, ΣΛΕΕ.
Δεύτερον, όσον αφορά τον άμεσο επηρεασμό, επισημαίνεται ότι η προϋπόθεση αυτή απαιτεί το προσβαλλόμενο μέτρο να παράγει άμεσα αποτελέσματα επί της νομικής κατάστασης του ιδιώτη και να μην καταλείπει εξουσία εκτίμησης στους αποδέκτες του που είναι επιφορτισμένοι με την εφαρμογή του, δεδομένου ότι αυτή έχει καθαρώς αυτόματο χαρακτήρα και απορρέει αποκλειστικά από τη ρύθμιση της Ένωσης, χωρίς εφαρμογή άλλων παρεμβαλλόμενων κανόνων (βλ. απόφαση της 6ης Νοεμβρίου 2018, Scuola Elementare Maria Montessori κατά Επιτροπής, Επιτροπή κατά Scuola Elementare Maria Montessori και Επιτροπή κατά Ferracci, C‑622/16 P έως C‑624/16 P, EU:C:2018:873, σκέψη 42 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
Από τη νομολογία προκύπτει επίσης ότι οι πράξεις με τις οποίες επιβάλλονται δασμοί αντιντάμπινγκ ή αντισταθμιστικοί δασμοί είναι δυνατό να αφορούν άμεσα τις επιχειρήσεις παραγωγής και εξαγωγών του επίμαχου προϊόντος στις οποίες καταλογίζονται οι πρακτικές ντάμπινγκ ή επιδοτήσεων, καθώς η ιδιότητά τους ως επιχειρήσεων εξαγωγών είναι ουσιώδης προς τούτο (πρβλ. αποφάσεις της 28ης Φεβρουαρίου 2019, Συμβούλιο κατά Growth Energy και Renewable Fuels Association, C‑465/16 P, EU:C:2019:155, σκέψεις 73 και 74 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία, και της 28ης Φεβρουαρίου 2019, Συμβούλιο κατά Marquis Energy, C‑466/16 P, EU:C:2019:156, σκέψεις 48 και 49 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
Εν προκειμένω, αφενός, οι προσβαλλόμενοι κανονισμοί επιβάλλουν οριστικούς δασμούς αντιντάμπινγκ και αντισταθμιστικούς δασμούς επί των εισαγωγών προϊόντων που κατασκευάζονται από «όλες τις άλλες εταιρίες» που δεν προσδιορίζονται ονομαστικώς σε αυτούς, όπως η Weifang Yuelong Rubber και η Hefei Wanli Tire.
Αφετέρου, οι προσφεύγουσες επισημαίνουν ότι η Weifang Yuelong Rubber και η Hefei Wanli Tire είναι παραγωγοί-εξαγωγείς. Η Επιτροπή δεν αμφισβητεί την ιδιότητά τους ως εξαγωγέων. Συγκεκριμένα, τις χαρακτηρίζει ως παραγωγούς‑εξαγωγείς στις απαντήσεις της στα μέτρα οργάνωσης της διαδικασίας.
Επομένως, οι προσβαλλόμενοι κανονισμοί παράγουν άμεσα αποτελέσματα επί της νομικής κατάστασης της Weifang Yuelong Rubber και της Hefei Wanli Tire, καθόσον τροποποιούν το εμπορικό καθεστώς που ισχύει για τις εισαγωγές των προϊόντων τους στην Ένωση.
Εξάλλου, οι προσβαλλόμενοι κανονισμοί υποχρεώνουν τις τελωνειακές αρχές των κρατών μελών να εισπράττουν τους θεσπισθέντες δασμούς χωρίς να τους αφήνουν οποιοδήποτε περιθώριο εκτίμησης (πρβλ. απόφαση της 25ης Σεπτεμβρίου 1997, Shanghai Bicycle κατά Συμβουλίου, T‑170/94, EU:T:1997:134, σκέψη 41 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
Υπό τις συνθήκες αυτές, οι προσβαλλόμενοι κανονισμοί αφορούν άμεσα τη Weifang Yuelong Rubber και τη Hefei Wanli Tire.
Τρίτον, όσον αφορά την απουσία εκτελεστικών μέτρων, υπενθυμίζεται ότι, προκειμένου να εκτιμηθεί κατά πόσον για την εφαρμογή μιας κανονιστικής πράξης  απαιτούνται εκτελεστικά μέτρα, πρέπει να εξετάζεται η κατάσταση του προσώπου που επικαλείται το δικαίωμα προσφυγής δυνάμει του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, τρίτη περίπτωση, ΣΛΕΕ. Είναι, επομένως, αδιάφορο αν για την εφαρμογή της επίμαχης πράξης απαιτούνται εκτελεστικά μέτρα έναντι άλλων ιδιωτών (βλ. απόφαση της 6ης Νοεμβρίου 2018, Scuola Elementare Maria Montessori κατά Επιτροπής, Επιτροπή κατά Scuola Elementare Maria Montessori και Επιτροπή κατά Ferracci, C‑622/16 P έως C‑624/16 P, EU:C:2018:873, σκέψη 61 και μνημονευόμενη νομολογία).
Συναφώς, είναι αληθές ότι το τελωνειακό σύστημα, όπως θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 952/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Οκτωβρίου 2013, για τη θέσπιση του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ 2013, L 269, σ. 1, στο εξής: τελωνειακός κώδικας), και στο οποίο εντάσσονται οι προσβαλλόμενοι κανονισμοί, προβλέπει ότι η είσπραξη των δασμών που επιβάλλονται από τους τελευταίους πραγματοποιείται, σε όλες τις περιπτώσεις, βάσει μέτρων που λαμβάνουν οι εθνικές αρχές (απόφαση της 10ης Δεκεμβρίου 2015, Kyocera Mita Europe κατά Επιτροπής, μη δημοσιευθείσα, C‑553/14 P, EU:C:2015:805, σκέψη 49). Συγκεκριμένα, η γνωστοποίηση της τελωνειακής οφειλής στον οφειλέτη, την οποία προβλέπει το άρθρο 102 του τελωνειακού κώδικα, συνιστά, έναντι του οφειλέτη, μέτρο εκτέλεσης των προσβαλλόμενων κανονισμών λαμβανόμενο από τις εθνικές αρχές (πρβλ. διατάξεις της 21ης Ιανουαρίου 2014, Bricmate κατά Συμβουλίου, T‑596/11, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2014:53, σκέψη 71, και της 14ης Σεπτεμβρίου 2021, Far Polymers κ.λπ. κατά Επιτροπής, T‑722/20, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2021:598, σκέψη 66 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
Εντούτοις, δεν αμφισβητείται ότι οι δασμοί αντιντάμπινγκ και οι αντισταθμιστικοί δασμοί καταβάλλονται από τους εισαγωγείς του υπό εξέταση προϊόντος εντός της Ένωσης και όχι από τους παραγωγούς‑εξαγωγείς (πρβλ. απόφαση της 3ης Μαΐου 2018, Distillerie Bonollo κ.λπ. κατά Συμβουλίου, T‑431/12, EU:T:2018:251, σκέψη 62, και προτάσεις του γενικού εισαγγελέα E. Tanchev στην υπόθεση Changmao Biochemical Engineering κατά Distillerie Bonollo κ.λπ., C‑461/18 P, EU:C:2020:298, σημείο 88).
Επομένως, οι παραγωγοί-εξαγωγείς, δεδομένου ότι δεν είναι οφειλέτες της τελωνειακής οφειλής και, ως εκ τούτου, δεν είναι αποδέκτες της γνωστοποίησης της οφειλής αυτής, κανονικά δεν ενημερώνονται για την εν λόγω οφειλή. Επομένως, αντιθέτως προς τους εισαγωγείς, δεν μπορούν να ασκήσουν αποτελεσματικά τις προσφυγές που προβλέπει το άρθρο 44 του τελωνειακού κώδικα κατά των αποφάσεων των εθνικών τελωνειακών αρχών. Κατά συνέπεια, οι παραγωγοί-εξαγωγείς θα κινδύνευαν να στερηθούν αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας αν δεν διέθεταν κανένα ένδικο βοήθημα δυνάμενο να ασκηθεί ενώπιον του δικαιοδοτικού οργάνου της Ένωσης προκειμένου να αμφισβητήσουν τη νομιμότητα των προσβαλλόμενων κανονισμών.
Επομένως, μολονότι λαμβάνονται εκτελεστικά μέτρα έναντι των εισαγωγέων, υπό τη μορφή πράξεων των εθνικών αρχών που καθορίζουν το ύψος των δασμών αντιντάμπινγκ και των αντισταθμιστικών δασμών με σκοπό την είσπραξή τους (αποφάσεις της 18ης Οκτωβρίου 2018, Rotho Blaas, C‑207/17, EU:C:2018:840, σκέψεις 16, 17, 38 και 39, και της 19ης Σεπτεμβρίου 2019, Trace Sport, C‑251/18, EU:C:2019:766, σκέψεις 18 και 31), αντιθέτως, δεν λαμβάνονται εκτελεστικά μέτρα έναντι των παραγωγών-εξαγωγέων.
Υπό τις συνθήκες αυτές, πρέπει να γίνει δεκτό ότι για την εφαρμογή των προσβαλλόμενων κανονισμών δεν απαιτούνται εκτελεστικά μέτρα εις βάρος των Weifang Yuelong Rubber και Hefei Wanli Tire.
Ως εκ τούτου, οι προσφεύγουσες, ως αντιπροσωπευτικές ενώσεις, νομιμοποιούνται να προσφύγουν, βάσει του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, τρίτη περίπτωση, ΣΛΕΕ, κατά των οριστικών δασμών αντιντάμπινγκ και αντισταθμιστικών δασμών που επιβλήθηκαν στα προϊόντα που κατασκευάζονται από τις Weifang Yuelong Rubber και  Hefei Wanli Tire.
[
παραλειπόμενα
]
Δ.
Επί του βασίμου των λόγων ακυρώσεως
Προς στήριξη των προσφυγών, οι προσφεύγουσες προβάλλουν έξι λόγους ακυρώσεως σε κάθε υπόθεση.
Οι πέντε πρώτοι λόγοι ακυρώσεως αφορούν, ο πρώτος, εσφαλμένη ανάλυση των δεικτών ζημίας, ο δεύτερος, διαφορές μεταξύ των καινούργιων ελαστικών και των αναγομωμένων ελαστικών, ο τρίτος, πλάνη κατά την εξακρίβωση των επιπτώσεων επί των τιμών και του επιπέδου εξάλειψης της ζημίας που υπέστη ο κλάδος παραγωγής της Ένωσης, ο τέταρτος, εσφαλμένη ανάλυση της αιτιώδους συνάφειας μεταξύ των εισαγωγών του υπό εξέταση προϊόντος και της εν λόγω ζημίας και, ο πέμπτος, προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας.
Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται, στην υπόθεση T‑30/19, έλλειψη νομιμότητας της προσαρμογής των έμμεσων φόρων κατά τον καθορισμό του περιθωρίου ντάμπινγκ και, στην υπόθεση T‑72/19, παράβαση του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ.
[
παραλειπόμενα
]
1.
Επί της δεύτερης αιτίασης του δευτέρου σκέλους του τρίτου λόγου ακυρώσεως, με την οποία προβάλλεται έλλειψη δίκαιης σύγκρισης των τιμών κατά τον υπολογισμό της υποτιμολόγησης
Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι, κατά τον καθορισμό των επιπτώσεων των εισαγωγών που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ ή επιδοτήσεων επί των τιμών, καθώς και του επιπέδου εξάλειψης της ζημίας, η Επιτροπή παρέβη, στην υπόθεση T‑30/19, το άρθρο 3, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, και παράγραφος 3, και το άρθρο 9, παράγραφος 4, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ και, στην υπόθεση T‑72/19, το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, και παράγραφος 2, και το άρθρο 15, παράγραφος 1, του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων.
Ειδικότερα, στο πλαίσιο του δευτέρου σκέλους του τρίτου λόγου ακυρώσεως, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν, κατ’ ουσίαν, ότι η Επιτροπή εσφαλμένως στηρίχθηκε σε κατασκευασμένες τιμές εισαγωγής για τον υπολογισμό της υποτιμολόγησης.
Με την πρώτη αιτίαση, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι, για τον υπολογισμό της υποτιμολόγησης, απαγορεύεται, κατ’ αρχήν, η χρήση κατασκευασμένων τιμών εισαγωγής, δηλαδή τιμών εξαγωγής κατασκευασμένων σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 2, παράγραφος 9, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ, διότι στηρίζεται σε θεωρητικές τιμές και όχι σε πραγματικές τιμές που παρατηρούνται και καταβάλλονται από τους πελάτες στην Ένωση.
Με τη δεύτερη αιτίαση, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι, εν προκειμένω, η χρήση κατασκευασμένων τιμών εισαγωγής δεν παρέσχε στην Επιτροπή τη δυνατότητα να προβεί σε δίκαιη σύγκριση, ήτοι στο ίδιο στάδιο εμπορίας, μεταξύ της τιμής των εισαγωγών του υπό εξέταση προϊόντος, αφενός, και της τιμής του ομοειδούς προϊόντος του κλάδου παραγωγής της Ένωσης, αφετέρου.
Κατά τις προσφεύγουσες, όσον αφορά τις πωλήσεις των παραγωγών της Ένωσης που πραγματοποιήθηκαν εντός της Ένωσης μέσω συνδεδεμένων οντοτήτων πωλήσεων, η Επιτροπή έλαβε υπόψη τις τιμές που χρέωσαν οι εν λόγω οντότητες στους πρώτους ανεξάρτητους πελάτες, συμπεριλαμβάνοντας τα έξοδα πώλησης και τα διοικητικά και λοιπά γενικά έξοδα (στο εξής: έξοδα ΓΔΠ), καθώς και το κέρδος των εν λόγω οντοτήτων. Αντιθέτως, όσον αφορά τις πωλήσεις των Κινέζων παραγωγών-εξαγωγέων που πραγματοποιήθηκαν στην Ένωση μέσω συνδεδεμένων οντοτήτων πωλήσεων, η Επιτροπή αρνήθηκε να λάβει υπόψη τις τιμές που χρέωσαν οι οντότητες αυτές στους πρώτους ανεξάρτητους αγοραστές και στηρίχθηκε σε κατασκευασμένες τιμές εισαγωγής αφαιρώντας, και επομένως αποκλείοντας, τα έξοδα ΓΔΠ και το κέρδος των εν λόγω οντοτήτων. Επομένως, μολονότι συνέτρεχε το ίδιο μοντέλο εμπορίας, η Επιτροπή υπολόγισε διαφορετικά την τιμή των εισαγωγών του υπό εξέταση προϊόντος και την τιμή του ομοειδούς προϊόντος του κλάδου παραγωγής της Ένωσης και, ως εκ τούτου, δεν προέβη σε δίκαιη σύγκριση των εν λόγω τιμών. Ενεργώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο, η Επιτροπή αύξησε αδικαιολόγητα το περιθώριο ζημίας και κατέστησε πλημμελή την ανάλυση της ζημίας και της αιτιώδους συνάφειας.
Η Επιτροπή αντικρούει την επιχειρηματολογία των προσφευγουσών. Η δε παρεμβαίνουσα δεν διατυπώνει καμία παρατήρηση όσον αφορά την επιχειρηματολογία αυτή.
Κατ’ αρχάς, πρέπει να εξεταστεί η δεύτερη αιτίαση του δευτέρου σκέλους του τρίτου λόγου ακυρώσεως.
α)
Προκαταρκτικές παρατηρήσεις
Υπενθυμίζεται ότι, κατά το άρθρο 3, παράγραφος 2, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ και το άρθρο 8, παράγραφος 1, του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων, ο προσδιορισμός της ζημίας του κλάδου παραγωγής της Ένωσης στηρίζεται σε θετικά αποδεικτικά στοιχεία και προϋποθέτει αντικειμενική εξέταση, αφενός, του όγκου των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ ή επιδοτήσεων και της επίδρασής τους στις τιμές των ομοειδών προϊόντων στην αγορά της Ένωσης και, αφετέρου, των συνεπειών των εισαγωγών αυτών για τον εν λόγω κλάδο παραγωγής.
Όσον αφορά ειδικότερα την επίδραση των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ ή επιδοτήσεων επί των τιμών, το άρθρο 3, παράγραφος 3, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ και το άρθρο 8, παράγραφος 2, του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων προβλέπουν την υποχρέωση να εξετάζεται κατά πόσον οι εισαγωγές αυτές πραγματοποιήθηκαν σε τιμές αισθητά κατώτερες της τιμής του ομοειδούς προϊόντος που παράγει ο κλάδος παραγωγής της Ένωσης ή κατά πόσον εισαγωγές αυτού του είδους προκαλούν, με οποιονδήποτε τρόπο, σημαντική συμπίεση των τιμών ή παρεμποδίζουν σε σημαντικό βαθμό την αύξηση των τιμών που θα είχε σημειωθεί σε αντίθετη περίπτωση.
Ο βασικός κανονισμός αντιντάμπινγκ και ο βασικός κανονισμός κατά των επιδοτήσεων δεν περιλαμβάνουν ορισμό της έννοιας της υποτιμολόγησης και δεν προβλέπουν μέθοδο για τον υπολογισμό της (αποφάσεις της 10ης Απριλίου 2019, Jindal Saw και Jindal Saw Italia κατά Επιτροπής, T‑301/16, EU:T:2019:234, σκέψη 175, και της 10ης Απριλίου 2019, Jindal Saw και Jindal Saw Italia κατά Επιτροπής, T‑300/16, EU:T:2019:235, σκέψη 238).
Ο υπολογισμός της υποτιμολόγησης των επίμαχων εισαγωγών πραγματοποιείται, σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφοι 2 και 3, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ και με το άρθρο 8, παράγραφοι 1 και 2, του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων, για τον προσδιορισμό της ζημίας που υπέστη ο κλάδος παραγωγής της Ένωσης ως συνέπεια των εισαγωγών αυτών. Χρησιμοποιείται ευρύτερα για την αξιολόγηση της ζημίας αυτής και για τον προσδιορισμό του περιθωρίου ζημίας, ήτοι του επιπέδου εξάλειψης της εν λόγω ζημίας. Η υποχρέωση αντικειμενικής εξέτασης των επιπτώσεων των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ ή επιδοτήσεων, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 3, παράγραφος 2, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ και στο άρθρο 8, παράγραφος 1, του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων, επιβάλλει να πραγματοποιείται δίκαιη σύγκριση μεταξύ της τιμής του υπό εξέταση προϊόντος και της τιμής του ομοειδούς προϊόντος του κλάδου παραγωγής της Ένωσης κατά τις πωλήσεις που πραγματοποιούνται στο έδαφος της Ένωσης. Προκειμένου να διασφαλίζεται ο δίκαιος χαρακτήρας της σύγκρισης αυτής, οι τιμές πρέπει να συγκρίνονται στο ίδιο στάδιο εμπορίας. Πράγματι, μια σύγκριση μεταξύ τιμών που διαμορφώνονται σε διαφορετικά στάδια εμπορίας, δηλαδή χωρίς τη συνεκτίμηση του συνόλου των δαπανών που αφορούν το συγκεκριμένο στάδιο εμπορίας το οποίο πρέπει να ληφθεί υπόψη, οδηγεί οπωσδήποτε σε τεχνητά αποτελέσματα που καθιστούν αδύνατη την ορθή εκτίμηση της ζημίας του κλάδου παραγωγής της Ένωσης. Μια τέτοια δίκαιη σύγκριση αποτελεί προϋπόθεση για τη νομιμότητα του υπολογισμού της ζημίας του εν λόγω κλάδου παραγωγής (αποφάσεις της 17ης Φεβρουαρίου 2011, Zhejiang Xinshiji Foods και Hubei Xinshiji Foods κατά Συμβουλίου, T‑122/09, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2011:46, σκέψεις 79 και 85, της 10ης Απριλίου 2019, Jindal Saw και Jindal Saw Italia κατά Επιτροπής, T‑301/16, EU:T:2019:234, σκέψη 176, και της 10ης Απριλίου 2019, Jindal Saw και Jindal Saw Italia κατά Επιτροπής, T‑300/16, EU:T:2019:235, σκέψη 239).
Επιπλέον, πρέπει να υπομνησθεί ότι η εξακρίβωση της ύπαρξης και του ύψους της ζημίας που τυχόν προκλήθηκε στον κλάδο παραγωγής της Ένωσης, καθώς και της ύπαρξης αιτιώδους συνάφειας, προϋποθέτει την εκτίμηση πολύπλοκων οικονομικών καταστάσεων στο πλαίσιο των οποίων τα θεσμικά όργανα της Ένωσης διαθέτουν ευρεία εξουσία εκτίμησης (πρβλ. απόφαση της 10ης Σεπτεμβρίου 2015, Bricmate, C‑569/13, EU:C:2015:572, σκέψη 46 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία), οπότε, κατά τη νομολογία που υπομνήσθηκε στις σκέψεις 102 και 103 ανωτέρω, ο δικαστικός έλεγχος της εκτίμησης αυτής πρέπει να είναι περιορισμένος. Αυτή η ευρεία εξουσία εκτίμησης και ο περιορισμένος δικαστικός έλεγχος αφορούν, κατ’ αρχήν, και την επιλογή της μεθόδου υπολογισμού του περιθωρίου υποτιμολόγησης (πρβλ., κατ’ αναλογίαν, απόφαση της 16ης Δεκεμβρίου 2011, Dashiqiao Sanqiang Refractory Materials κατά Συμβουλίου, T‑423/09, EU:T:2011:764, σκέψη 41).
β)
Μέθοδος υπολογισμού της υποτιμολόγησης που χρησιμοποίησε η Επιτροπή
Στην αιτιολογική σκέψη 149 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ και στην αιτιολογική σκέψη 658 του κανονισμού κατά των επιδοτήσεων, η Επιτροπή επισήμανε ότι προσδιόρισε την υποτιμολόγηση κατά την περίοδο της έρευνας συγκρίνοντας:
–        αφενός, τις «μέσες σταθμισμένες τιμές πώλησης ανά τύπο προϊόντος και βαθμίδα οι οποίες χρεώθηκαν από τους ενωσιακούς παραγωγούς του δείγματος σε μη συνδεδεμένους πελάτες στην ενωσιακή αγορά, προσαρμοσμένες σε επίπεδο τιμών εκ του εργοστασίου»·
–        αφετέρου, τις «αντίστοιχες σταθμισμένες μέσες τιμές ανά τύπο προϊόντος και βαθμίδα των εισαγωγών από τους [Κινέζους] παραγωγούς-εξαγωγείς του δείγματος στον πρώτο ανεξάρτητο πελάτη στην αγορά της Ένωσης, που καθορίστηκαν στη βάση κόστους, ασφάλισης και ναύλου [CAF], με τις κατάλληλες προσαρμογές για να ληφθούν υπόψη οι δασμοί και τα έξοδα μετά την εισαγωγή».
Όσον αφορά τον πρώτο όρο της σύγκρισης, ήτοι τις τιμές των παραγωγών της Ένωσης, η Επιτροπή διευκρίνισε, στην αιτιολογική σκέψη 178 του κανονισμού για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και στην αιτιολογική σκέψη 685 του κανονισμού κατά των επιδοτήσεων, τη φύση των εξόδων που αφαιρέθηκαν από τις τιμές που χρεώθηκαν στους πρώτους ανεξάρτητους πελάτες ώστε να προσεγγιστεί επίπεδο τιμής εργοστασίου. Η Επιτροπή διευκρίνισε ότι τα έξοδα που είχε αφαιρέσει ήταν τα εξής: «μεταφορές, κόστος ασφάλισης, διεκπεραίωση, φόρτωση και παρεπόμενο κόστος, συσκευασία, πίστωση, εκπτώσεις και προμήθειες». Επισήμανε επίσης ότι, αντιθέτως, δεν είχε αφαιρέσει «έξοδα έμμεσων πωλήσεων, Ε & Α, χρηματοδότησης, προβολής, καθώς και το κέρδος από τις τιμές των ενωσιακών παραγωγών».
Επιπλέον, με τη γραπτή απάντησή της στα μέτρα οργάνωσης της διαδικασίας, η Επιτροπή επιβεβαίωσε ότι, σε περίπτωση εμπορίας του ομοειδούς προϊόντος μέσω οντοτήτων πωλήσεων συνδεδεμένων με τους παραγωγούς της Ένωσης, είχε λάβει υπόψη τις τιμές μεταπώλησης στους πρώτους ανεξάρτητους πελάτες που χρεώθηκαν από τις εν λόγω συνδεδεμένες οντότητες πωλήσεων και ότι δεν είχε αφαιρέσει τα έξοδα ΓΔΠ και το κέρδος των εν λόγω οντοτήτων.
Όσον αφορά τον δεύτερο όρο της σύγκρισης, ήτοι τις τιμές των Κινέζων παραγωγών-εξαγωγέων, η Επιτροπή δικαιολόγησε, στις αιτιολογικές σκέψεις 166 έως 171 του κανονισμού για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και στις αιτιολογικές σκέψεις 673 έως 678 του κανονισμού κατά των επιδοτήσεων, τη χρήση κατασκευασμένων τιμών εισαγωγής στις περιπτώσεις που ο Κινέζος παραγωγός-εξαγωγέας και ο εισαγωγέας είναι συνδεδεμένοι. Επομένως, κατασκεύασε τις τιμές εισαγωγής λαμβάνοντας ως σημείο αφετηρίας τις τιμές μεταπώλησης προς τους πρώτους ανεξάρτητους πελάτες τις οποίες χρέωσαν οι συνδεδεμένοι εισαγωγείς.
Ειδικότερα, στην αιτιολογική σκέψη 171 του κανονισμού για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και στην αιτιολογική σκέψη 678 του κανονισμού κατά των επιδοτήσεων, η Επιτροπή εξήγησε ότι, «για να υπάρχει δυνατότητα διενέργειας δίκαιης σύγκρισης, [ήταν] δικαιολογημένη η αφαίρεση των εξόδων [ΓΔΠ] και του κέρδους από την τιμή μεταπώλησης που χρεώνει ο συνδεδεμένος εισαγωγέας στους μη συνδεδεμένους πελάτες, ώστε να επιτευχθεί αξιόπιστη τιμή [στο επίπεδο των συνόρων της Ένωσης]».
Εν συνόψει, από το σύνολο των στοιχείων που υπομνήσθηκαν στις σκέψεις 116 έως 120 ανωτέρω προκύπτει, αφενός, ότι, όσον αφορά τις τιμές των παραγωγών της Ένωσης, η Επιτροπή στηρίχθηκε στις τιμές πώλησης ή μεταπώλησης στους πρώτους ανεξάρτητους πελάτες που χρεώθηκαν είτε απευθείας από τους παραγωγούς της Ένωσης είτε μέσω οντοτήτων πωλήσεων συνδεδεμένων με τους τελευταίους. Στην τελευταία αυτή περίπτωση, οι τιμές του ομοειδούς προϊόντος που ελήφθησαν υπόψη για τον υπολογισμό της υποτιμολόγησης περιλαμβάνουν τα έξοδα ΓΔΠ και το κέρδος των συνδεδεμένων με τους παραγωγούς της Ένωσης  οντοτήτων πωλήσεων.
Αφετέρου, όσον αφορά τις τιμές των Κινέζων παραγωγών-εξαγωγέων, η Επιτροπή στηρίχθηκε σε τιμές εισαγωγής, πραγματικές ή κατασκευασμένες, στο επίπεδο των συνόρων της Ένωσης. Οι τιμές αυτές μπορεί να είναι είτε πραγματικές τιμές που χρέωσαν οι Κινέζοι παραγωγοί-εξαγωγείς σε πρώτους ανεξάρτητους πελάτες είτε θεωρητικές τιμές πώλησης σε συνδεδεμένους εισαγωγείς κατασκευασμένες από την Επιτροπή. Στην τελευταία αυτή περίπτωση, οι τιμές του υπό εξέταση προϊόντος που ελήφθησαν υπόψη για τον υπολογισμό της υποτιμολόγησης δεν περιλαμβάνουν ούτε τα έξοδα ΓΔΠ ούτε το κέρδος των συνδεδεμένων με τους Κινέζους παραγωγούς-εξαγωγείς  οντοτήτων πωλήσεων.
Βάσει της μεθόδου υπολογισμού που περιγράφεται στις σκέψεις 116 έως 122 ανωτέρω και όπως προκύπτει από τις αιτιολογικές σκέψεις 160 και 162 του κανονισμού για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ, καθώς και από τις αιτιολογικές σκέψεις 659 και 667 του κανονισμού κατά των επιδοτήσεων, η Επιτροπή διαπίστωσε συνολικό επίπεδο υποτιμολόγησης το οποίο ανερχόταν περίπου στο 21 %. Διαπίστωσε επίσης ότι το μέσο σταθμισμένο περιθώριο υποτιμολόγησης κυμαινόταν μεταξύ 18 % και 24 % βάσει των τριών κατηγοριών ελαστικών που ορίζονται από τους προσβαλλόμενους κανονισμούς ανάλογα με το επίπεδο ποιότητάς τους (18 έως 20 % για την κατηγορία 1 και 22 έως 24 % για τις κατηγορίες 2 και 3).
Εξάλλου, όσον αφορά τους Κινέζους παραγωγούς-εξαγωγείς του δείγματος, η Επιτροπή διευκρίνισε, για πρώτη φορά ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, ότι τα περιθώρια υποτιμολόγησης ανέρχονταν αντιστοίχως σε 30,0 % για τα προϊόντα που κατασκευάζονται από τον όμιλο Xingyuan, σε 19,3 % για τα προϊόντα που κατασκευάζονται από τον όμιλο Giti, σε 22,2 % για τα προϊόντα που κατασκευάζονται από τον όμιλο Aeolus και σε 17,6 % για τα προϊόντα που κατασκευάζονται από τον όμιλο Hankook.
γ)
Επί της ύπαρξης παράβασης της υποχρέωσης δίκαιης σύγκρισης των τιμών
Εν προκειμένω, και λαμβανομένων υπόψη των όσων επισημάνθηκαν στις σκέψεις 116 έως 122 ανωτέρω, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, κατά τον υπολογισμό της υποτιμολόγησης, η Επιτροπή έλαβε συστηματικά υπόψη τις τιμές πώλησης που χρεώθηκαν στους πρώτους ανεξάρτητους πελάτες, ανεξαρτήτως των χρησιμοποιούμενων διαύλων διανομής, όσον αφορά τον κλάδο παραγωγής της Ένωσης, αλλά όχι όσον αφορά τους Κινέζους παραγωγούς-εξαγωγείς.
Συγκεκριμένα, στις περιπτώσεις που οι παραγωγοί της Ένωσης ή οι Κινέζοι παραγωγοί-εξαγωγείς πωλούν τα προϊόντα τους μέσω συνδεδεμένων οντοτήτων πωλήσεων, η Επιτροπή στηρίχθηκε στις τιμές που χρεώθηκαν από τις συνδεδεμένες με τους παραγωγούς της Ένωσης οντότητες πωλήσεων και, αντιθέτως, παρέβλεψε τις τιμές που χρεώθηκαν από τις συνδεδεμένες με τους Κινέζους παραγωγούς‑εξαγωγείς οντότητες πωλήσεων, λαμβάνοντας υπόψη  τις κατασκευασμένες τιμές εισαγωγής στο επίπεδο των συνόρων της Ένωσης.
Επομένως, όπως επισημαίνουν και οι προσφεύγουσες, μολονότι συντρέχει το ίδιο μοντέλο εμπορίας που χαρακτηρίζεται από τη χρήση συνδεδεμένων οντοτήτων πωλήσεων, η Επιτροπή μεταχειρίστηκε διαφορετικά τις πωλήσεις των παραγωγών της Ένωσης από εκείνες των Κινέζων παραγωγών-εξαγωγέων, λαμβάνοντας υπόψη, όσον αφορά τους πρώτους, τις τιμές μεταπώλησης στους πρώτους ανεξάρτητους πελάτες και, όσον αφορά τους δεύτερους, κατασκευασμένες τιμές πώλησης στο επίπεδο των συνόρων της Ένωσης.
Ωστόσο, ενώπιον ενός τέτοιου μοντέλου διανομής, έχει κριθεί ότι, εφόσον η Επιτροπή χρησιμοποίησε τις τιμές πώλησης στους πρώτους ανεξάρτητους πελάτες για το ομοειδές προϊόν του κλάδου παραγωγής της Ένωσης, η απαίτηση σύγκρισης των τιμών στο ίδιο στάδιο εμπορίας τής επέβαλλε την υποχρέωση να συγκρίνει τις ως άνω τιμές με τις τιμές πώλησης του υπό εξέταση προϊόντος στους πρώτους ανεξάρτητους πελάτες (πρβλ. αποφάσεις της 10ης Απριλίου 2019, Jindal Saw και Jindal Saw Italia κατά Επιτροπής, T‑301/16, EU:T:2019:234, σκέψη 183, και της 10ης Απριλίου 2019, Jindal Saw και Jindal Saw Italia κατά Επιτροπής, T‑300/16, EU:T:2019:235, σκέψη 247).
Συγκεκριμένα, παρατηρείται ότι η εμπορία προϊόντων η οποία δεν πραγματοποιείται απευθείας από τον παραγωγό, αλλά μέσω εταιριών πωλήσεων, συνεπάγεται τη δημιουργία κόστους και την ύπαρξη περιθωρίου κέρδους για τις εταιρίες αυτές, οπότε οι τιμές τους έναντι των ανεξάρτητων πελατών είναι γενικά υψηλότερες από τις τιμές που χρεώνουν οι παραγωγοί στις απευθείας πωλήσεις τους προς τους πελάτες αυτούς και, επομένως, δεν μπορούν να εξομοιωθούν με τις τελευταίες αυτές τιμές (αποφάσεις της 10ης Απριλίου 2019, Jindal Saw και Jindal Saw Italia κατά Επιτροπής, T‑301/16, EU:T:2019:234, σκέψη 184, και της 10ης Απριλίου 2019, Jindal Saw Italia και Jindal Saw Italia κατά Επιτροπής, T‑300/16, EU:T:2019:235, σκέψη 248).
Εν προκειμένω, η Επιτροπή περιέλαβε στην τιμή του ομοειδούς προϊόντος τα έξοδα ΓΔΠ και το κέρδος των συνδεδεμένων με τους παραγωγούς της Ένωσης  οντοτήτων πωλήσεων, αποκλείοντας από την τιμή του υπό εξέταση προϊόντος τα αντίστοιχα έξοδα και τo αντίστοιχο κέρδος των συνδεδεμένων με τους Κινέζους παραγωγούς-εξαγωγείς  οντοτήτων πωλήσεων. Επομένως, η τιμή που έλαβε υπόψη η Επιτροπή για το ομοειδές προϊόν ήταν προσαυξημένη σε σχέση με εκείνη του υπό εξέταση προϊόντος και, ως εκ τούτου, δυσμενής για τους Κινέζους παραγωγούς-εξαγωγείς, οι οποίοι πραγματοποιούσαν το σύνολο ή μέρος των πωλήσεών τους στην Ένωση μέσω οντοτήτων πωλήσεων (βλ., κατ’ αναλογίαν, αποφάσεις της 10ης Απριλίου 2019, Jindal Saw και Jindal Saw Italia κατά Επιτροπής, T‑301/16, EU:T:2019:234, σκέψη 185, και της 10ης Απριλίου 2019, Jindal Saw Italia και Jindal Saw Italia κατά Επιτροπής, T‑300/16, EU:T:2019:235, σκέψη 249).
Υπό τις συνθήκες αυτές, συνάγεται το συμπέρασμα ότι, εφόσον υφίστανται πωλήσεις που πραγματοποιήθηκαν μέσω συνδεδεμένων οντοτήτων πωλήσεων, ο υπολογισμός της υποτιμολόγησης προφανώς δεν έγινε μέσω δίκαιης σύγκρισης τιμών στο ίδιο στάδιο εμπορίας (βλ., κατ’ αναλογίαν, αποφάσεις της 10ης Απριλίου 2019, Jindal Saw και Jindal Saw Italia κατά Επιτροπής, T‑301/16, EU:T:2019:234, σκέψη 188, και της 10ης Απριλίου 2019, Jindal Saw Italia και Jindal Saw Italia κατά Επιτροπής, T‑300/16, EU:T:2019:235, σκέψη 252).
Το συμπέρασμα αυτό δεν αναιρείται από τις αντιρρήσεις που διατύπωσε η Επιτροπή.
Πρώτον, η Επιτροπή υποστηρίζει, κατ’ ουσίαν, ότι ο τρόπος με τον οποίον οι παραγωγοί-εξαγωγείς οργανώνουν την πώληση των προϊόντων τους εντός της Ένωσης, δηλαδή είτε απευθείας σε ανεξάρτητους πελάτες είτε μέσω συνδεδεμένων οντοτήτων πωλήσεων, καθώς και η κατηγορία των πελατών στους οποίους πωλούν τα προϊόντα τους, δηλαδή είτε εισαγωγείς είτε τελικούς χρήστες, δεν επηρεάζουν τον τρόπο λειτουργίας του ανταγωνισμού ως προς τις τιμές στην αγορά. Η Επιτροπή εξηγεί ότι, ανεξαρτήτως του διαύλου διανομής που χρησιμοποιούν οι παραγωγοί-εξαγωγείς και της κατηγορίας των πελατών, το υπό εξέταση προϊόν ανταγωνίζεται το ομοειδές προϊόν του κλάδου παραγωγής της Ένωσης ήδη από τη διέλευση των συνόρων. Κατά συνέπεια, οι τιμές εισαγωγής στο επίπεδο των συνόρων της Ένωσης εξακολουθούν να ασκούν επιρροή και μπορούν να συγκριθούν με τις τιμές των πωλήσεων του κλάδου παραγωγής της Ένωσης που πραγματοποιήθηκαν, στο ίδιο στάδιο εμπορίας, είτε άμεσα (τιμή «εκ του εργοστασίου») είτε μέσω συνδεδεμένων οντοτήτων πωλήσεων (τιμή «εκ του υποκαταστήματος»). Κατά την Επιτροπή, η προσέγγιση αυτή καθιστά δυνατή την πανομοιότυπη αντιμετώπιση των απευθείας πωλήσεων (σε ανεξάρτητους πελάτες) και των έμμεσων πωλήσεων (σε συνδεδεμένες οντότητες πωλήσεων) του ίδιου παραγωγού-εξαγωγέα ή διαφόρων παραγωγών-εξαγωγέων που έχουν οργανώσει διαφορετικά τα δίκτυα διανομής τους.
Συναφώς, πρέπει, προκαταρκτικώς, να υπομνησθεί ότι η υπό κρίση αιτίαση αφορά αποκλειστικά το ζήτημα αν, εν προκειμένω, η Επιτροπή προέβη σε δίκαιη σύγκριση μεταξύ των τιμών στο ίδιο στάδιο εμπορίας. Για την εξέταση της αιτίασης αυτής, δεν χρειάζεται κατ’ ανάγκην να προσδιοριστεί το στάδιο εμπορίας στο οποίο μπορούσε ή έπρεπε να πραγματοποιηθεί η σύγκριση των τιμών, ούτε να εκτιμηθεί γενικώς η επιρροή των τιμών εισαγωγής στο επίπεδο των συνόρων της Ένωσης και η νομιμότητα, σε απόλυτους όρους, της κατασκευής ορισμένων τιμών για τον υπολογισμό της υποτιμολόγησης. Συγκεκριμένα, αφενός, τα ζητήματα αυτά συνδέονται με χωριστή αιτίαση, ήτοι με την πρώτη αιτίαση του δευτέρου σκέλους του τρίτου λόγου ακυρώσεως (βλ. σκέψη 106 ανωτέρω). Αφετέρου, ανεξαρτήτως της νομιμότητας και της συνάφειας του σταδίου εμπορίας που επιλέγει η Επιτροπή όσον αφορά τους παραγωγούς-εξαγωγείς ή τους παραγωγούς της Ένωσης, η σύγκριση των τιμών στην οποία προβαίνει το εν λόγω θεσμικό όργανο πρέπει πάντοτε να είναι δίκαιη και, προς τούτο, να αφορά τιμές στο ίδιο στάδιο εμπορίας.
Τούτου δοθέντος, η Επιτροπή υποστηρίζει,  κατ’ ουσίαν, ότι, όσον αφορά τις τιμές των Κινέζων παραγωγών-εξαγωγέων, οι τιμές εισαγωγής στο επίπεδο των συνόρων της Ένωσης παραμένουν συναφείς, είτε πρόκειται για πραγματικές τιμές που χρεώθηκαν σε ανεξάρτητους πελάτες είτε για κατασκευασμένες τιμές που φέρονται να χρεώθηκαν σε συνδεδεμένες οντότητες πωλήσεων.
Συναφώς, η προσέγγιση που υιοθέτησε και υποστηρίζει η Επιτροπή συνεπάγεται ότι οι τιμές που χρεώθηκαν από τους Κινέζους παραγωγούς-εξαγωγείς σε ανεξάρτητους πελάτες, αφενός, και οι τιμές που χρεώθηκαν από τους ίδιους Κινέζους παραγωγούς-εξαγωγείς στις συνδεδεμένες με αυτούς οντότητες πωλήσεων, αφετέρου, βρίσκονται στο ίδιο στάδιο εμπορίας. Επιπλέον, γενικότερα, η προσέγγιση αυτή συνεπάγεται εμμέσως πλην σαφώς ότι οι τιμές πώλησης που χρεώθηκαν από τους εν λόγω παραγωγούς-εξαγωγείς σε ανεξάρτητους πελάτες, αφενός, και οι τιμές μεταπώλησης που χρεώθηκαν στους πελάτες αυτούς από τις συνδεδεμένες με τους εν λόγω παραγωγούς-εξαγωγείς οντότητες πωλήσεων, αφετέρου, δεν βρίσκονται στο ίδιο στάδιο εμπορίας.
Εάν γίνει δεκτό ότι η υπό εξέταση προσέγγιση είναι ενδεδειγμένη, θα μπορούσε, βεβαίως, να δικαιολογηθεί η χρήση κατασκευασμένων τιμών εισαγωγής όταν οι εν λόγω παραγωγοί-εξαγωγείς εμπορεύονται το σύνολο ή μέρος των προϊόντων τους μέσω συνδεδεμένων οντοτήτων πωλήσεων.
Αντιθέτως, η υπό εξέταση προσέγγιση δεν μπορεί, κατ’ αρχήν, να δικαιολογήσει το να συγκρίνονται οι τιμές εισαγωγής των Κινέζων παραγωγών‑εξαγωγέων, οι οποίες είναι άλλοτε πραγματικές τιμές στην περίπτωση πώλησης σε ανεξάρτητους πελάτες και άλλοτε κατασκευασμένες τιμές πώλησης στην περίπτωση των πωλήσεων σε συνδεδεμένες με τους εν λόγω παραγωγούς-εξαγωγείς οντότητες πωλήσεων (τιμές στις οποίες δεν περιλαμβάνονται τα έξοδα ΓΔΠ και το κέρδος των οντοτήτων αυτών), όπως εν προκειμένω, μεταξύ άλλων, με τις τιμές μεταπώλησης που χρεώνονται σε ανεξάρτητους πελάτες από οντότητες πωλήσεων συνδεδεμένες με τους παραγωγούς της Ένωσης (τιμές στις οποίες περιλαμβάνονται τα έξοδα ΓΔΠ και το κέρδος των τελευταίων οντοτήτων). Πράγματι, οι τελευταίες αυτές τιμές βρίσκονται συνήθως σε στάδιο εμπορίας μεταγενέστερο του σταδίου εμπορίας που είναι κοινό για τις λοιπές τιμές που ελήφθησαν υπόψη όσον αφορά τόσο τους Κινέζους παραγωγούς-εξαγωγείς όσο και τους παραγωγούς της Ένωσης.
Εν τέλει, η υπό εξέταση προσέγγιση θα έπρεπε λογικώς να οδηγήσει την Επιτροπή να λάβει επίσης υπόψη, ως μοναδικό στάδιο εμπορίας όσον αφορά τους παραγωγούς της Ένωσης, το στάδιο των πωλήσεων των παραγωγών της Ένωσης στο σύνολο των πελατών τους, είτε πρόκειται για ανεξάρτητους πελάτες είτε για οντότητες πωλήσεων συνδεδεμένες με τους τελευταίους αυτούς παραγωγούς. Τούτο θα σήμαινε ότι η Επιτροπή θα κατασκεύαζε τις τιμές πώλησης των παραγωγών της Ένωσης στις περιπτώσεις πώλησης των προϊόντων τους σε συνδεδεμένες οντότητες πωλήσεων και, κατά συνέπεια, θα αφαιρούσε και, ως εκ τούτου, θα απέκλειε τα έξοδα ΓΔΠ και το κέρδος των συνδεδεμένων με τους παραγωγούς της Ένωσης οντοτήτων πωλήσεων.
Το αντίθετο θα μπορούσε να ισχύει μόνον εάν αποδεικνυόταν ότι οι οντότητες πωλήσεων που συνδέονται, αντιστοίχως, με τους Κινέζους παραγωγούς‑εξαγωγείς και με τους παραγωγούς της Ένωσης διαδραματίζουν διαφορετικούς οικονομικούς ρόλους.
Εν προκειμένω, η Επιτροπή περιορίζεται να επισημάνει ότι, αφενός, οι τιμές πώλησης που χρεώθηκαν από τους παραγωγούς της Ένωσης απευθείας στους πρώτους ανεξάρτητους πελάτες (τιμές «εκ του εργοστασίου») και, αφετέρου, οι τιμές μεταπώλησης που χρεώθηκαν στους πελάτες αυτούς από τις συνδεδεμένες με τους εν λόγω παραγωγούς οντότητες πωλήσεων (τιμές «εκ του υποκαταστήματος») βρίσκονται στο ίδιο στάδιο εμπορίας. Δεν εξηγεί πώς θα μπορούσε να ισχύει κάτι τέτοιο, ενώ ταυτόχρονα θεωρεί, εμμέσως πλην σαφώς, ότι, αφενός, οι τιμές πώλησης που χρεώθηκαν απευθείας στους πρώτους ανεξάρτητους πελάτες από τους Κινέζους παραγωγούς-εξαγωγείς και, αφετέρου, οι τιμές μεταπώλησης που χρεώθηκαν στους πελάτες αυτούς από τις συνδεδεμένες με τους εν λόγω παραγωγούς-εξαγωγείς οντότητες πωλήσεων δεν τοποθετούνται στο ίδιο στάδιο εμπορίας (βλ. σκέψη 136 ανωτέρω).
Ερωτηθείσα κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, η Επιτροπή υποστήριξε ότι οι παραγωγοί της Ένωσης και οι συνδεδεμένες με αυτούς οντότητες πωλήσεων θα μπορούσαν να εξομοιωθούν με ενιαίες οικονομικές οντότητες, δεδομένου ότι οι εν λόγω συνδεδεμένες οντότητες πωλήσεων ασκούν καθήκοντα τα οποία κανονικά υπάγονται στις αρμοδιότητες εσωτερικού τμήματος πωλήσεων.
Εντούτοις, παρατηρείται ότι, στην αιτιολογική σκέψη 105 του κανονισμού για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και στα δικόγραφά της, η Επιτροπή ανέφερε επίσης, αφενός, ότι οι Κινέζοι παραγωγοί-εξαγωγείς και οι συνδεδεμένες με αυτούς οντότητες πωλήσεων, ιδίως στην περίπτωση του ομίλου Hankook, αποτελούσαν ενιαίες οικονομικές οντότητες και, αφετέρου, ότι η ύπαρξη τέτοιων ενιαίων οικονομικών οντοτήτων δεν την εμπόδιζε να κατασκευάσει τις τιμές εισαγωγής.
Υπό τις συνθήκες αυτές, η Επιτροπή δεν αποδεικνύει, ούτε καν ισχυρίζεται, ότι οι οντότητες πωλήσεων που συνδέονται με τους παραγωγούς της Ένωσης και τους Κινέζους παραγωγούς‑εξαγωγείς, αντιστοίχως, διαδραματίζουν διαφορετικούς οικονομικούς ρόλους, έτσι ώστε τα έξοδα ΓΔΠ και το κέρδος των εν λόγω συνδεδεμένων οντοτήτων πωλήσεων να πρέπει να συμπεριληφθούν στην τιμή του ομοειδούς προϊόντος, αλλά όχι στην τιμή του υπό εξέταση προϊόντος.
Επομένως, ακόμη και αν θεωρηθεί ενδεδειγμένη, η προσέγγιση της Επιτροπής που συνίσταται στο να λαμβάνονται υπόψη μόνον οι πραγματικές ή κατασκευασμένες τιμές εισαγωγής στο επίπεδο των συνόρων της Ένωσης δεν καθιστά δυνατό να διαπιστωθεί, εν προκειμένω, ο δίκαιος χαρακτήρας της σύγκρισης των εν λόγω τιμών με τις τιμές μεταπώλησης που χρεώθηκαν από τις συνδεδεμένες με τους παραγωγούς της Ένωσης οντότητες πωλήσεων σε ανεξάρτητους πρώτους πελάτες.
Δεύτερον, για να δικαιολογήσει τη χρήση κατασκευασμένων τιμών εισαγωγής στο επίπεδο των συνόρων της Ένωσης, η Επιτροπή επικαλείται, πρώτον, τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 217/2013 του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2013, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων ειδών αλουμινόχαρτου σε ρολά καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (ΕΕ 2013, L 69, σ. 11) (αιτιολογικές σκέψεις 51 έως 59 του εν λόγω εκτελεστικού κανονισμού), και, αφετέρου, την έκθεση της ειδικής ομάδας του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ) σχετικά με την υπόθεση «Κίνα – Μέτρα αντιντάμπινγκ και αντισταθμιστικοί δασμοί για προϊόντα κοτόπουλου από τις Ηνωμένες Πολιτείες», που εκδόθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2013 (WT/DS 427/R) (σημεία 7.485 έως 7.489 της εν λόγω έκθεσης).
Συναφώς, αρκεί η διαπίστωση ότι, τόσο στον εκτελεστικό κανονισμό όσο και στην έκθεση που μνημονεύονται στη σκέψη 146 ανωτέρω, οι τιμές των εισαγωγών που κατασκευάστηκαν στο επίπεδο των συνόρων της Ένωσης είχαν συγκριθεί με τις τιμές πώλησης που χρέωναν οι παραγωγοί της Ένωσης και όχι με τις τιμές μεταπώλησης που χρέωναν συνδεδεμένες με αυτούς οντότητες πωλήσεων. Επομένως, τα παραδείγματα που παραθέτει η Επιτροπή είναι αλυσιτελή για την επίλυση των υπό κρίση διαφορών.
Τρίτον, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η κατάσταση στις υποθέσεις επί των οποίων εκδόθηκαν οι αποφάσεις της 10ης Απριλίου 2019, Jindal Saw και Jindal Saw Italia κατά Επιτροπής (T‑301/16, EU:T:2019:234), και της 10ης Απριλίου 2019, Jindal Saw και Jindal Saw Italia κατά Επιτροπής (T‑300/16, EU:T:2019:235), ήταν πολύ ιδιαίτερη, καθόσον μόνο δύο παραγωγοί-εξαγωγείς είχαν συνεργαστεί στην έρευνα και η «μεγάλη πλειονότητα» των πωλήσεων του επίμαχου παραγωγού‑εξαγωγέα πραγματοποιούνταν μέσω συνδεδεμένων οντοτήτων πωλήσεων. Επομένως, η λύση αυτή δεν μπορεί να μεταφερθεί αυτομάτως στις υπό κρίση υποθέσεις, στις οποίες το μερίδιο των πωλήσεων που πραγματοποιήθηκαν μέσω οντοτήτων πωλήσεων συνδεδεμένων με τους Κινέζους παραγωγούς-εξαγωγείς είναι σαφώς μικρότερο.
Συναφώς, επισημαίνεται, αφενός, ότι η υποχρέωση σύγκρισης των τιμών στο ίδιο στάδιο εμπορίας επιβάλλεται ανεξαρτήτως του αριθμού των παραγωγών‑εξαγωγέων που συνεργάστηκαν και, αφετέρου, ότι δεν εφαρμόζεται μόνον όταν οι παραγωγοί-εξαγωγείς πραγματοποιούν τη «μεγάλη πλειονότητα» των πωλήσεών τους μέσω συνδεδεμένων οντοτήτων πωλήσεων. Επομένως, οι αρχές που διατυπώθηκαν με τις αποφάσεις που μνημονεύονται στις σκέψεις 114 και 148 ανωτέρω εξακολουθούν να έχουν πλήρη εφαρμογή στην υπό κρίση υπόθεση.
Κατά τα λοιπά, παρατηρείται ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία της Επιτροπής, το ποσοστό των πωλήσεων των Κινέζων παραγωγών‑εξαγωγέων του δείγματος που πραγματοποιήθηκαν μέσω συνδεδεμένων οντοτήτων πωλήσεων ανέρχεται σε 0 % για τον όμιλο Xingyuan, σε 34 % για τον όμιλο Giti, σε 19 % για τον όμιλο Aeolus και σε 98,6 % για τον όμιλο Hankook. Επιπλέον, απαντώντας σε μέτρο οργάνωσης της διαδικασίας, η Επιτροπή διευκρίνισε ότι το ποσοστό των πωλήσεων που πραγματοποιήθηκαν μέσω συνδεδεμένων οντοτήτων πωλήσεων ανέρχεται σε 46,9 % για το δείγμα των Κινέζων παραγωγών-εξαγωγέων στο σύνολό τους και σε 87 % για το δείγμα των παραγωγών της Ένωσης στο σύνολό τους. Επομένως, το ποσοστό των πωλήσεων που πραγματοποιήθηκαν μέσω συνδεδεμένων οντοτήτων πωλήσεων είναι υψηλό, αν όχι πολύ υψηλό, όσον αφορά έκαστο των δύο δειγμάτων στο σύνολό του.
Η κατάσταση αυτή δεν φαίνεται να διαφέρει θεμελιωδώς από εκείνη που διαπιστώθηκε στις υποθέσεις που μνημονεύονται στη σκέψη 148 ανωτέρω. Συγκεκριμένα, στις εν λόγω υποθέσεις, το Γενικό Δικαστήριο επισήμανε, αφενός, ότι ο υπό εξέταση παραγωγός-εξαγωγέας πραγματοποιούσε «την πλειονότητα» των πωλήσεών του στην Ένωση μέσω συνδεδεμένων εταιριών πωλήσεων και, αφετέρου, ότι «το μεγαλύτερο μέρος» των πωλήσεων στην Ένωση του κλάδου παραγωγής της Ένωσης είχε πραγματοποιηθεί από τις εταιρίες πωλήσεων των δύο παραγωγών της Ένωσης που είχαν συνεργαστεί στην έρευνα (αποφάσεις της 10ης Απριλίου 2019, Jindal Saw και Jindal Saw Italia κατά Επιτροπής, T‑301/16, EU:T:2019:234, σκέψεις 184 και 185, και της 10ης Απριλίου 2019, Jindal Saw Italia κατά Επιτροπής, T‑300/16, EU:T:2019:235, σκέψη 249).
Υπό τις συνθήκες αυτές, η ένσταση της Επιτροπής που συνοψίζεται στη σκέψη 148 ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί.
Κατά συνέπεια, επιβεβαιώνεται το συμπέρασμα ότι η Επιτροπή προφανώς δεν προέβη σε δίκαιη σύγκριση μεταξύ τιμών στο ίδιο στάδιο εμπορίας, τουλάχιστον στις περιπτώσεις όπου τόσο το υπό εξέταση προϊόν όσο και το ομοειδές προϊόν πωλήθηκαν μέσω συνδεδεμένων οντοτήτων πωλήσεων (βλ. σκέψη 131 ανωτέρω).
Ως εκ τούτου, πρέπει να γίνει δεκτό ότι ο υπολογισμός της υποτιμολόγησης του υπό εξέταση προϊόντος στον οποίο προέβη η Επιτροπή στο πλαίσιο των προσβαλλόμενων κανονισμών ενέχει πλάνη περί το δίκαιο και πρόδηλη πλάνη εκτίμησης και ότι, κατά συνέπεια, ο υπολογισμός αυτός συνιστά παράβαση του άρθρου 3, παράγραφοι 2 και 3, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ και του άρθρου 8, παράγραφοι 1 και 2, του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων.
δ)
Επί των επιπτώσεων της παράβασης της υποχρέωσης δίκαιης σύγκρισης των τιμών
Προκειμένου να ακυρωθούν οι προσβαλλόμενοι κανονισμοί δεν αρκεί να έχει υποπέσει η Επιτροπή σε πλάνη ως προς τη μέθοδο υπολογισμού του περιθωρίου υποτιμολόγησης, αλλά πρέπει επιπλέον η πλάνη αυτή να έχει ασκήσει επιρροή στον προσδιορισμό της ζημίας και του ύψους της ζημίας ή στην ανάλυση της αιτιώδους συνάφειας και, επομένως, να έχει επηρεάσει το περιεχόμενο των ίδιων των προσβαλλόμενων κανονισμών (πρβλ., κατ’ αναλογίαν, αποφάσεις της 28ης Οκτωβρίου 2004, Shanghai Teraoka Electronic κατά Συμβουλίου, T‑35/01, EU:T:2004:317, σκέψη 167, και της 25ης Οκτωβρίου 2011, Transnational Company «Kazchrome» και ENRC Marketing κατά Συμβουλίου, T‑192/08, EU:T:2011:619, σκέψη 119).
Επομένως, πρέπει να εξεταστεί εν προκειμένω αν η πλάνη στην οποία υπέπεσε η Επιτροπή επηρέασε το περιεχόμενο των προσβαλλόμενων κανονισμών. Για τους σκοπούς της εξέτασης αυτής, πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ των ενδεχόμενων επιπτώσεων της εν λόγω πλάνης, πρώτον, στο επίπεδο της υποτιμολόγησης και στην ανάλυση της ζημίας και της αιτιώδους συνάφειας και, δεύτερον, στα περιθώρια ζημίας και στο ύψος των επίδικων οριστικών δασμών αντιντάμπινγκ και αντισταθμιστικών δασμών.
1)
Επί των επιπτώσεων στο επίπεδο της υποτιμολόγησης και στην ανάλυση της ζημίας και της αιτιώδους συνάφειας
i)
Ως προς το επίπεδο της υποτιμολόγησης
Με τα δικόγραφά της και κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, η Επιτροπή υποστήριξε ότι, ακόμη και αν θεωρηθεί αποδεδειγμένη, η πλάνη που της προσάπτεται δεν είχε σημαντικές επιπτώσεις στο επίπεδο της υποτιμολόγησης. Η εν λόγω υποτιμολόγηση θα παρέμενε σημαντική για τη μεγάλη πλειονότητα των εισαγωγών.
Πρώτον, στο στάδιο του υπομνήματος ανταπάντησης, η Επιτροπή προσκόμισε εναλλακτικούς υπολογισμούς της υποτιμολόγησης για καθέναν από τους τέσσερις ομίλους Κινέζων παραγωγών-εξαγωγέων του δείγματος. Στο πλαίσιο αυτών των εναλλακτικών υπολογισμών, προσέθεσε τα έξοδα ΓΔΠ και το κέρδος των συνδεδεμένων με τους εν λόγω παραγωγούς-εξαγωγείς οντοτήτων πωλήσεων. Στη συνέχεια, συνέκρινε κάθε συναλλαγή με έναν πιο λεπτομερή κωδικό αριθμό ελέγχου των προϊόντων (PCN), ο οποίος διέκρινε πλέον τέσσερις  κατηγορίες πελατών, ήτοι, πρώτον, τους χονδρεμπόρους, διανομείς ή εμπόρους, δεύτερον, τους λιανοπωλητές, τρίτον, τους χρήστες και, τέταρτον, τους λοιπούς πελάτες (όπως, παραδείγματος χάριν, τους κατασκευαστές αρχικού εξοπλισμού, τους οργανισμούς δημόσιων μεταφορών και τον στρατό). Σύμφωνα με τους εναλλακτικούς υπολογισμούς της Επιτροπής, η υποτιμολόγηση ήταν στην πραγματικότητα ελαφρώς υψηλότερη από εκείνη που διαπιστώθηκε με τους προσβαλλόμενους κανονισμούς για καθέναν από τους τέσσερις ομίλους Κινέζων παραγωγών-εξαγωγέων του δείγματος. Συγκεκριμένα, η υποτιμολόγηση αυξήθηκε από 30,0 σε 32,4 % για τον όμιλο Xingyuan, από 19,3 σε 23,1 % για τον όμιλο Giti, από 22,2 σε 22,4 % για τον όμιλο Aeolus και από 17,6 σε 19,2 % για τον όμιλο Hankook.
Συναφώς, επισημαίνεται ότι, στο πλαίσιο των εναλλακτικών υπολογισμών της, η Επιτροπή δεν περιορίστηκε στο να συνυπολογίσει τα έξοδα ΓΔΠ και το κέρδος των συνδεδεμένων με τους Κινέζους παραγωγούς-εξαγωγείς οντοτήτων πωλήσεων. Πράγματι, τροποποίησε επίσης μια άλλη παράμετρο χρησιμοποιώντας έναν λεπτομερέστερο κωδικό PCN ο οποίος περιελάμβανε πλέον και την κατηγορία του πελάτη. Επομένως, η Επιτροπή τροποποίησε τη μέθοδο υπολογισμού της υποτιμολόγησης στην οποία στηρίζονται οι προσβαλλόμενοι κανονισμοί. Ως εκ τούτου, λαμβάνοντας υπόψη τους εναλλακτικούς υπολογισμούς της Επιτροπής, το Γενικό Δικαστήριο θα προέβαινε σε υποκατάσταση αιτιολογίας.
Ωστόσο, υπενθυμίζεται ότι, κατά πάγια νομολογία, στο πλαίσιο προσφυγής ακυρώσεως, το Γενικό Δικαστήριο δεν μπορεί να υποκαταστήσει με τη δική του αιτιολογία την αιτιολογία εκείνου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη πράξη (βλ. απόφαση της 26ης Οκτωβρίου 2016, PT Musim Mas κατά Συμβουλίου, C‑468/15 P, EU:C:2016:803, σκέψη 64 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία). Επομένως, η Επιτροπή δεν μπορεί να επικαλεστεί βασίμως προς στήριξη των προσβαλλόμενων κανονισμών αιτιολογία που δεν περιέχεται σε αυτούς και την οποία εξέθεσε για πρώτη φορά μετά την άσκηση της προσφυγής (πρβλ. απόφαση της 21ης Μαρτίου 1996, Farrugia κατά Επιτροπής, T‑230/94, EU:T:1996:40, σκέψη 36 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
Ως εκ τούτου, οι εναλλακτικοί υπολογισμοί σχετικά με την υποτιμολόγηση που προσκόμισε η Επιτροπή στο στάδιο του υπομνήματος ανταπάντησης δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη από το Γενικό Δικαστήριο για την εκτίμηση των επιπτώσεων της πλάνης στην οποία υπέπεσε στο επίπεδο της υποτιμολόγησης.
Δεύτερον, κατόπιν μέτρου οργάνωσης της διαδικασίας, η Επιτροπή προσκόμισε νέους εναλλακτικούς υπολογισμούς σχετικά με την υποτιμολόγηση, περιοριζόμενη στην προσθήκη των εξόδων ΓΔΠ και του κέρδους των συνδεδεμένων με τους Κινέζους παραγωγούς‑εξαγωγείς οντοτήτων πωλήσεων και μην τροποποιώντας τον κωδικό PCN που χρησιμοποιήθηκε στους προσβαλλόμενους κανονισμούς. Κατά την Επιτροπή, κατόπιν των νέων αυτών εναλλακτικών υπολογισμών, η υποτιμολόγηση παρέμεινε σταθερή στο 30,0 % για τον όμιλο Xingyuan και μειώθηκε από 19,3 σε 18,5 % για τον όμιλο Giti, από 22,2 σε 16,8 % για τον όμιλο Aeolus και από 17,6 έως 7,3 % για τον όμιλο Hankook.
Εάν υποτεθεί ότι είναι ακριβείς (πράγμα το οποίο εναπόκειται στην Επιτροπή να επαληθεύσει σε περίπτωση ευδοκίμησης των προσφυγών), οι εν λόγω νέοι εναλλακτικοί υπολογισμοί καθιστούν δυνατή την εκτίμηση των επιπέδων υποτιμολόγησης που θα προέκυπταν από την προτεινόμενη από τις προσφεύγουσες μέθοδο η οποία συνίσταται στην ενσωμάτωση των εξόδων ΓΔΠ και του κέρδους των συνδεδεμένων οντοτήτων πωλήσεων τόσο από την πλευρά των Κινέζων παραγωγών‑εισαγωγέων όσο και από την πλευρά των παραγωγών της Ένωσης. Η μέθοδος αυτή θα καθιστούσε δυνατή τη δίκαιη σύγκριση των τιμών στις περιπτώσεις όπου τόσο το υπό εξέταση προϊόν όσο και το ομοειδές προϊόν πωλήθηκαν μέσω συνδεδεμένων οντοτήτων πωλήσεων.
Από τους εν λόγω νέους εναλλακτικούς υπολογισμούς προκύπτει ότι, αν η Επιτροπή είχε ακολουθήσει τη μέθοδο που πρότειναν οι προσφεύγουσες, η υποτιμολόγηση θα ήταν χαμηλότερη για τρεις από τους τέσσερις ομίλους Κινέζων παραγωγών-εξαγωγέων του δείγματος, ήτοι τους ομίλους Giti, Aeolus και Hankook. Σύμφωνα δε με τα αριθμητικά στοιχεία που παρέσχε η Επιτροπή ως προς τη σχετική βαρύτητα καθενός από τους ομίλους Κινέζων παραγωγών‑εξαγωγέων του δείγματος στις συνολικές εξαγωγικές πωλήσεις που πραγματοποίησαν οι όμιλοι αυτοί (17 % για τον όμιλο Xingyuan, 30 % για τον όμιλο Giti, 17 % για τον όμιλο Aeolus και 36 % για τον όμιλο Hankook), οι όμιλοι Giti, Aeolus και Hankook αντιπροσωπεύουν από κοινού το 83 % των συνολικών εξαγωγικών πωλήσεων του δείγματος. Επιπλέον, η διαπιστωθείσα διαφορά είναι σημαντική για δύο τουλάχιστον από τους ομίλους αυτούς, ήτοι τους ομίλους Aeolus και Hankook, οι οποίοι αντιπροσωπεύουν από κοινού το 53 % των εν λόγω πωλήσεων.
Υπό τις συνθήκες αυτές, και λαμβανομένης ιδίως υπόψη της σχετικής βαρύτητας των διαφόρων ομίλων Κινέζων παραγωγών-εξαγωγέων του δείγματος, προκύπτει ότι το συνολικό επίπεδο της υποτιμολόγησης, λαμβανομένου υπόψη του δείγματος στο σύνολό του, θα ήταν επίσης σημαντικά χαμηλότερο αν η Επιτροπή είχε ακολουθήσει τη μέθοδο που πρότειναν οι προσφεύγουσες. Κατά συνέπεια, το μέσο σταθμισμένο περιθώριο υποτιμολόγησης θα ήταν αισθητά χαμηλότερο από το περιθώριο 21 % που ορίστηκε με τους προσβαλλόμενους κανονισμούς (σκέψη 123 ανωτέρω).
Επομένως, οι εν λόγω νέοι εναλλακτικοί υπολογισμοί καταδεικνύουν ότι η πλάνη στην οποία υπέπεσε η Επιτροπή επηρέασε το επίπεδο της υποτιμολόγησης και οδήγησε, εν προκειμένω, σε αισθητή υπερτίμηση της εν λόγω υποτιμολόγησης.
Βεβαίως, όπως επισημαίνει η Επιτροπή, ακόμη και μετά τους επίμαχους νέους εναλλακτικούς υπολογισμούς, το περιθώριο υποτιμολόγησης παραμένει αμετάβλητο για τον όμιλο Xingyuan και εξακολουθεί να είναι σημαντικό για τους τέσσερις ομίλους Κινέζων παραγωγών‑εξαγωγέων.
Εντούτοις, παρατηρείται ότι η Επιτροπή διαπίστωσε την ύπαρξη σημαντικής ζημίας για τον κλάδο παραγωγής της Ένωσης, καθώς και αιτιώδους συνάφειας, στηριζόμενη μόνο στο συνολικό επίπεδο υποτιμολόγησης της τάξης του 21 %, και όχι στα ατομικά επίπεδα υποτιμολόγησης των τεσσάρων Κινέζων παραγωγών‑εξαγωγέων του δείγματος (βλ. σκέψη 123 ανωτέρω). Το δε εν λόγω συνολικό επίπεδο υποτιμολόγησης θα ήταν σημαντικά χαμηλότερο εάν η Επιτροπή δεν είχε υποπέσει στην πλάνη που της προσάπτεται (βλ. σκέψη 165 ανωτέρω).
Τρίτον, η Επιτροπή επικαλείται στατιστικά στοιχεία σχετικά με τις εισαγωγές, ήτοι στατιστικές της Eurostat (Στατιστική Υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης) και κινεζικές στατιστικές, καθώς και την παραγωγή της Ένωσης, ήτοι στοιχεία παρασχεθέντα από τους παραγωγούς της Ένωσης οι οποίοι περιελήφθησαν στο δείγμα. Από τα εν λόγω στατιστικά στοιχεία προκύπτει ότι οι διαφορές μεταξύ των τιμών των εισαγωγών και των τιμών του κλάδου παραγωγής της Ένωσης είναι πολύ σημαντικές, δεδομένου ότι, κατά την υπό εξέταση χρονική περίοδο, η μέση τιμή μονάδας των κινεζικών εισαγωγών αντιπροσώπευε μόνον το 59,08 έως 64,13 % της τιμής των προϊόντων της Ένωσης.
Εντούτοις, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, όσον αφορά τις εισαγωγές από την Κίνα, η Επιτροπή επικαλείται μακροοικονομικά στατιστικά στοιχεία και όχι στατιστικές προερχόμενες από τους Κινέζους παραγωγούς-εξαγωγείς του δείγματος. Επιπλέον, επικαλείται, όσον αφορά τόσο τις εισαγωγές όσο και την παραγωγή της Ένωσης, μη επεξεργασμένα, συνολικά και μη σταθμισμένα στατιστικά στοιχεία, τα οποία δεν λαμβάνουν υπόψη τους τύπους προϊόντων και τον διαχωρισμό του υπό εξέταση προϊόντος σε τρεις κατηγορίες. Ως εκ τούτου, τα διάφορα στατιστικά στοιχεία που επικαλείται η Επιτροπή δεν δικαιολογούν το ύψος του περιθωρίου υποτιμολόγησης, το οποίο υπολογίζεται με βάση τις μέσες σταθμισμένες τιμές πώλησης, ανά τύπο και βαθμίδα προϊόντος, σύμφωνα με τη μέθοδο που περιγράφεται στις σκέψεις 116 έως 122 ανωτέρω.
Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι η εκ μέρους της Επιτροπής παράβαση της υποχρέωσής της να προβεί σε δίκαιη σύγκριση των τιμών είχε  επιπτώσεις, και μάλιστα σημαντικές, στον καθορισμό του επιπέδου της υποτιμολόγησης.
ii)
Ως προς την ανάλυση της ζημίας και της αιτιώδους συνάφειας
Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι δεν αποδείχθηκε ότι το συμπέρασμα σχετικά με την ύπαρξη ζημιογόνου ντάμπινγκ ή ζημιογόνων επιδοτήσεων θα ήταν διαφορετικό αν δεν υπήρχε η προβαλλόμενη από τις προσφεύγουσες πλάνη κατά τον υπολογισμό της υποτιμολόγησης.
Συναφώς, από τις αιτιολογικές σκέψεις 150, 217, 219 και 230 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ και από τις αιτιολογικές σκέψεις 258 και 265 του κανονισμού για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ, αφενός, και από τις αιτιολογικές σκέψεις 659, 830, 837, 839, 842 και 868 του κανονισμού κατά των επιδοτήσεων, αφετέρου, προκύπτει ότι, για να αποδείξει την ύπαρξη ζημίας του κλάδου παραγωγής της Ένωσης καθώς και την ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ των εισαγωγών που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ ή επιδοτήσεων και της ζημίας αυτής, η Επιτροπή στηρίχθηκε, μεταξύ άλλων, στην υποτιμολόγηση. Επανειλημμένως, επισήμανε το «σημαντικό» επίπεδο της εν λόγω υποτιμολόγησης. Ειδικότερα, στην αιτιολογική σκέψη 219 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ και στην αιτιολογική σκέψη 839 του κανονισμού κατά των επιδοτήσεων, η Επιτροπή επισήμανε ότι αυτή η σημαντική υποτιμολόγηση ήταν, μαζί με την απότομη αύξηση των εισαγωγών, ένας από τους δύο κύριους παράγοντες που έπρεπε να ληφθούν υπόψη για την εκτίμηση των συνεπειών των εισαγωγών που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ ή επιδοτήσεων.
Επομένως, η Επιτροπή προσέδωσε καθοριστική σημασία στην υποτιμολόγηση, όπως αυτή υπολογίστηκε με τους προσβαλλόμενους κανονισμούς, η δε υποτιμολόγηση αυτή οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η ζημία του κλάδου παραγωγής της Ένωσης αποδίδεται στις εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος. Η διαπίστωση αυτή δεν αναιρείται από το γεγονός, το οποίο επικαλείται η Επιτροπή, ότι η τελευταία έλαβε υπόψη και άλλους παράγοντες.
Πρέπει να προστεθεί ότι, στο πλαίσιο του ελέγχου νομιμότητας που προβλέπεται στο άρθρο 263 ΣΛΕΕ, δεν απόκειται στο Γενικό Δικαστήριο να εκτιμήσει αν η Επιτροπή θα μπορούσε επίσης να διαπιστώσει την ύπαρξη ζημιογόνου ντάμπινγκ ή ζημιογόνων επιδοτήσεων, στηριζόμενη σε ένα επίπεδο υποτιμολόγησης χαμηλότερο του αισθητά υπερτιμημένου επιπέδου που ορίζεται με τους προσβαλλόμενους κανονισμούς.
Υπό τις συνθήκες αυτές, συνάγεται ότι η πλάνη στην οποία υπέπεσε η Επιτροπή κατά τον υπολογισμό της υποτιμολόγησης επηρέασε τη διαπίστωση της Επιτροπής περί υπάρξεως ζημίας και αιτιώδους συνάφειας.
2)
Επί της επιπτώσεως στα περιθώρια ζημίας και στο ποσό των επίδικων οριστικών δασμών αντιντάμπινγκ και αντισταθμιστικών δασμών
i)
Ως προς τα περιθώρια ζημίας
Με τα δικόγραφά της και κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, η Επιτροπή υποστήριξε, κατ’ ουσίαν, ότι δεν αποδείχθηκε ότι τα περιθώρια ζημίας θα ήταν χαμηλότερα αν οι τιμές εισαγωγής είχαν συμπεριλάβει τα έξοδα ΓΔΠ και το κέρδος των συνδεδεμένων οντοτήτων πωλήσεων.
Πρώτον, η Επιτροπή υπογραμμίζει τη διαφορά μεταξύ της υποτιμολόγησης (undercutting) και της πώλησης σε τιμές χαμηλότερες των ενδεικτικών τιμών ή του περιθωρίου ζημίας (underselling), η οποία δεν εξετάστηκε στις αποφάσεις της 10ης Απριλίου 2019, Jindal Saw και Jindal Saw Italia κατά Επιτροπής (T‑301/16, EU:T:2019:234), και της 10ης Απριλίου 2019, Jindal Saw και Jindal Saw Italia κατά Επιτροπής (T‑300/16, EU:T:2019:235).
Συναφώς, επισημαίνεται ότι η επιλογή του σταδίου εμπορίας και ο συνυπολογισμός ή μη των εξόδων ΓΔΠ και του κέρδους των οντοτήτων πωλήσεων που συνδέονται με τους Κινέζους παραγωγούς‑εξαγωγείς και τους παραγωγούς της Ένωσης επηρεάζουν το επίπεδο των τιμών των εισαγωγών καθώς και το επίπεδο των τιμών του κλάδου παραγωγής της Ένωσης. Όπως προκύπτει δε, μεταξύ άλλων, από τις αιτιολογικές σκέψεις 254 έως 256 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ, ο υπολογισμός του περιθωρίου ζημίας συνίσταται στη σύγκριση των τιμών εισαγωγής που χρησιμοποιήθηκαν κατά τον υπολογισμό της υποτιμολόγησης, αφενός, με τις μη ζημιογόνες τιμές του ομοειδούς προϊόντος συμπεριλαμβανομένου ενός κέρδους‑στόχου που αντικατοπτρίζει τις κανονικές συνθήκες της αγοράς, αφετέρου. Επομένως, η πλάνη σχετικά με το στάδιο εμπορίας στο οποίο πραγματοποιείται η σύγκριση των τιμών μπορεί να επηρεάσει τόσο τον υπολογισμό της υποτιμολόγησης όσο και τον υπολογισμό του περιθωρίου ζημίας.
Εξάλλου, αντιθέτως προς όσα υποστηρίζει η Επιτροπή, το Γενικό Δικαστήριο έχει εξετάσει το ζήτημα του περιθωρίου ζημίας στις μνημονευόμενες στη σκέψη 178 ανωτέρω  αποφάσεις, επισημαίνοντας ότι δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι, εάν η υποτιμολόγηση είχε υπολογιστεί ορθώς, το περιθώριο ζημίας του κλάδου παραγωγής της Ένωσης θα είχε καθοριστεί σε επίπεδο χαμηλότερο του περιθωρίου ντάμπινγκ (αποφάσεις της 10ης Απριλίου 2019, Jindal Saw και Jindal Saw Italia κατά Επιτροπής, T‑301/16, EU:T:2019:234, σκέψη 194, και της 10ης Απριλίου 2019, Jindal Saw και Jindal Saw Italia κατά Επιτροπής T‑300/16, EU:T:2019:235, σκέψη 258).
Δεύτερον, στο στάδιο του υπομνήματος ανταπάντησης, η Επιτροπή υπολόγισε εκ νέου τα περιθώρια ζημίας με τον ίδιο τρόπο που χρησιμοποίησε για τον εκ νέου υπολογισμό της υποτιμολόγησης (σκέψη 158 ανωτέρω). Σύμφωνα με αυτούς τους εναλλακτικούς υπολογισμούς, τα περιθώρια ζημίας θα ήταν στην πραγματικότητα ακόμη υψηλότερα από αυτά που προβλέπουν οι προσβαλλόμενοι κανονισμοί για καθέναν από τους ομίλους Κινέζων παραγωγών‑εξαγωγέων του δείγματος. Συγκεκριμένα, κατόπιν των εν λόγω εναλλακτικών υπολογισμών, τα περιθώρια της ζημίας αυξήθηκαν από 55,1 σε 60,8 % για τον όμιλο Xingyuan, από 29,6 σε 36,8 % για τον όμιλο Giti, από 37,3 σε 40,2 % για τον όμιλο Aeolus και από 23,4 σε 29,6 % για τον όμιλο Hankook.
Συναφώς, αρκεί η επισήμανση ότι, για τους ίδιους λόγους με εκείνους που μνημονεύθηκαν στις σκέψεις 159 έως 161 ανωτέρω σχετικά με τους εναλλακτικούς υπολογισμούς όσον αφορά την υποτιμολόγηση, οι εναλλακτικοί υπολογισμοί σχετικά με το περιθώριο ζημίας τους οποίους προσκόμισε η Επιτροπή κατά το στάδιο του υπομνήματος ανταπάντησης δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη από το Γενικό Δικαστήριο χωρίς αυτό να προβεί σε υποκατάσταση αιτιολογίας.
Τρίτον, κατόπιν μέτρου οργάνωσης της διαδικασίας, η Επιτροπή προέβη σε νέους εναλλακτικούς υπολογισμούς σχετικά με το περιθώριο ζημίας με τον ίδιο τρόπο με εκείνον που χρησιμοποιήθηκε για τους νέους εναλλακτικούς υπολογισμούς σχετικά με την υποτιμολόγηση, δηλαδή χωρίς να τροποποιήσει τον κωδικό PCN που χρησιμοποιήθηκε στους προσβαλλόμενους κανονισμούς (σκέψη 162 ανωτέρω). Κατόπιν των νέων αυτών εναλλακτικών υπολογισμών, το περιθώριο ζημίας παρέμεινε σταθερό στο 55,1 % για τον όμιλο Xingyuan και μειώθηκε από 29,6 σε 28,5 % για τον όμιλο Giti, από 37,3 σε 29,8 % για τον όμιλο Aeolus και από 23,4 σε 10,3 % για τον όμιλο Hankook.
Εάν υποτεθεί ότι είναι ακριβείς (πράγμα το οποίο εναπόκειται στην Επιτροπή να επαληθεύσει σε περίπτωση ευδοκίμησης των προσφυγών), οι εν λόγω νέοι εναλλακτικοί υπολογισμοί καθιστούν δυνατή την εκτίμηση των περιθωρίων ζημίας που θα είχε ορίσει η Επιτροπή αν είχε ακολουθήσει την προτεινόμενη από τις προσφεύγουσες μέθοδο και είχε λάβει υπόψη τα έξοδα ΓΔΠ και το κέρδος των συνδεδεμένων  με τους Κινέζους παραγωγούς-εξαγωγείς οντοτήτων πωλήσεων.
Συναφώς, πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ τριών  καταστάσεων.
Πρώτον, το περιθώριο ζημίας ήταν χαμηλότερο για τρεις από τους τέσσερις ομίλους Κινέζων παραγωγών-εξαγωγέων του δείγματος, ήτοι τους ομίλους Giti, Aeolus και Hankook. Επιπλέον, η διαπιστωθείσα διαφορά ήταν σημαντική για δύο τουλάχιστον από τους ομίλους αυτούς, ήτοι για τους ομίλους Aeolus και Hankook.
Δεύτερον, λαμβανομένης ιδίως υπόψη της σχετικής βαρύτητας των διαφόρων ομίλων Κινέζων παραγωγών-εξαγωγέων του δείγματος, προκύπτει ότι το περιθώριο ζημίας, λαμβανομένου υπόψη του δείγματος στο σύνολό του, θα ήταν επίσης σημαντικά χαμηλότερο αν η Επιτροπή είχε ακολουθήσει τη μέθοδο που πρότειναν οι προσφεύγουσες. Ως εκ τούτου, το μέσο σταθμισμένο περιθώριο ζημίας θα ήταν αισθητά χαμηλότερο από το περιθώριο 32,39 % που ορίστηκε με τους προσβαλλόμενους κανονισμούς. Όπως προκύπτει, όμως, από τον πίνακα 11 του κανονισμού για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και τον πίνακα που περιλαμβάνεται στην αιτιολογική σκέψη 933 του κανονισμού κατά των επιδοτήσεων, αυτό ακριβώς το τελευταίο περιθώριο ζημίας χρησιμοποιήθηκε για τους Κινέζους παραγωγούς‑εξαγωγείς που απαριθμούνται στα παραρτήματα Ι και ΙΙ των προσβαλλόμενων κανονισμών και οι οποίοι συνεργάστηκαν, κατά περίπτωση, στην έρευνα αντιντάμπινγκ ή στην έρευνα κατά των επιδοτήσεων.
Υπό τις συνθήκες αυτές, οι εν λόγω νέοι εναλλακτικοί υπολογισμοί καταδεικνύουν ότι η πλάνη στην οποία υπέπεσε η Επιτροπή την οδήγησε σε υπερτίμηση των περιθωρίων ζημίας που ορίστηκαν για όλους τους απαριθμούμενους στη σκέψη 28 ανωτέρω παραγωγούς‑εξαγωγείς οι οποίοι είτε ανήκουν στους ομίλους Giti, Aeolus και Hankook είτε απαριθμούνται στα παραρτήματα I και II των προσβαλλόμενων κανονισμών. Η διαπίστωση αυτή δεν αναιρείται από το γεγονός, το οποίο επισήμανε η Επιτροπή, ότι, ακόμη και μετά τους νέους αυτούς εναλλακτικούς υπολογισμούς, το περιθώριο ζημίας εξακολουθούσε να είναι σημαντικό όσον αφορά καθέναν από τους ομίλους Κινέζων παραγωγών-εξαγωγέων.
Τρίτον, σύμφωνα με τους υπό εξέταση εναλλακτικούς υπολογισμούς, το περιθώριο ζημίας παρέμεινε αμετάβλητο στο 55,1 % για τον όμιλο Xingyuan. Όπως προκύπτει, όμως, από τον πίνακα 11 του κανονισμού για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και από τον πίνακα που περιλαμβάνεται στην αιτιολογική σκέψη 933 του κανονισμού κατά των επιδοτήσεων, το εν λόγω περιθώριο ζημίας, το υψηλότερο που διαπιστώθηκε μεταξύ των Κινέζων παραγωγών-εξαγωγέων του δείγματος, εφαρμόστηκε για τους Κινέζους παραγωγούς-εξαγωγείς που δεν συνεργάστηκαν, κατά περίπτωση, στην έρευνα αντιντάμπινγκ ή στην έρευνα κατά των επιδοτήσεων. Στην πράξη, αυτό το εναπομένον περιθώριο ζημίας ύψους 55,07 % ακριβώς ισχύει για «όλες τις άλλες εταιρίες» που δεν προσδιορίζονται ονομαστικώς στους προσβαλλόμενους κανονισμούς και, ιδίως, για τις Weifang Yuelong Rubber και Hefei Wanli Tire. Έχει επίσης εφαρμογή στη Zhongce Rubber Group μόνο στο πλαίσιο της διαδικασίας κατά των επιδοτήσεων, δεδομένου ότι η εν λόγω εταιρία περιλαμβάνεται στο παράρτημα ΙΙ του κανονισμού κατά των επιδοτήσεων.
Εντούτοις, παρατηρείται ότι οι επίμαχοι νέοι εναλλακτικοί υπολογισμοί καθιστούν δυνατή μόνον την εξουδετέρωση των επιπτώσεων της πλάνης που συνίσταται στη σύγκριση των κατασκευασμένων στο επίπεδο των συνόρων της Ένωσης τιμών πώλησης κατά την εισαγωγή, αφενός, με τις τιμές μεταπώλησης που χρεώθηκαν από τις συνδεδεμένες με τους παραγωγούς της Ένωσης οντότητες πωλήσεων, αφετέρου. Αντιθέτως, δεν καθιστούν δυνατή την εξουδετέρωση των ενδεχόμενων επιπτώσεων της πλάνης που συνίσταται στη σύγκριση των πραγματικών τιμών πώλησης  που χρεώθηκαν απευθείας σε πελάτες της Ένωσης από τους Κινέζους παραγωγούς-εξαγωγείς, αφενός, και των τιμών μεταπώλησης που χρεώθηκαν από συνδεδεμένες με τους παραγωγούς της Ένωσης οντότητες πωλήσεων, αφετέρου. Η τελευταία αυτή σύγκριση αποτελεί επίσης ένα από τα συστατικά στοιχεία της έλλειψης δίκαιης σύγκρισης μεταξύ των τιμών που βρίσκονται στο ίδιο στάδιο εμπορίας (βλ. σκέψεις 138 και 145 ανωτέρω).
Υπό τις συνθήκες αυτές, δεν μπορεί να αποκλειστεί εντελώς ότι, αν η Επιτροπή είχε προβεί σε δίκαιη σύγκριση μεταξύ τιμών που βρίσκονται στο ίδιο στάδιο εμπορίας, θα είχε ορίσει, για τον όμιλο Xingyuan και, κατά συνέπεια, για τις τρεις εταιρίες που μνημονεύονται στη σκέψη 189 ανωτέρω, χαμηλότερο περιθώριο ζημίας από εκείνο του 55,07 % που ορίστηκε με τους προσβαλλόμενους κανονισμούς.
Ως εκ τούτου, πρέπει να γίνει δεκτό ότι η εκ μέρους της Επιτροπής παράβαση της υποχρέωσής της να προβεί σε δίκαιη σύγκριση των τιμών επηρέασε, ή μπορούσε να έχει επηρεάσει, τον καθορισμό των περιθωρίων ζημίας για όλους τους Κινέζους παραγωγούς-εξαγωγείς είτε προσδιορίζονται είτε όχι στους προσβαλλόμενους κανονισμούς.
ii)
Ως προς το ύψος των επίδικων οριστικών δασμών αντιντάμπινγκ και αντισταθμιστικών δασμών
Στα δικόγραφά της, η Επιτροπή αναφέρει τον «κανόνα του χαμηλότερου δασμού». Ειδικότερα, στην υπόθεση T‑72/19, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η επιχειρηματολογία των προσφευγουσών είναι εντελώς αλυσιτελής στο μέτρο που, κατ’ εφαρμογήν του εν λόγω κανόνα, το επίπεδο των οριστικών αντισταθμιστικών δασμών καθορίστηκε με βάση το ποσό των επιδοτήσεων που διαπιστώθηκαν και όχι με βάση το περιθώριο ζημίας.
Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι, δυνάμει του άρθρου 9, παράγραφος 4, δεύτερο εδάφιο, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ, το ύψος του δασμού αντιντάμπινγκ δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει το περιθώριο ντάμπινγκ που έχει διαπιστωθεί, αλλά θα πρέπει να είναι κατώτερο του εν λόγω περιθωρίου, αν η επιβολή δασμού χαμηλότερου ύψους κρίνεται επαρκής για την εξάλειψη της ζημίας που υφίσταται ο κλάδος παραγωγής της Ένωσης. Ομοίως, δυνάμει του άρθρου 15, παράγραφος 1, τρίτο εδάφιο, του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων, το ύψος του οριστικού αντισταθμιστικού δασμού δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει το συνολικό ποσό των αντισταθμίσιμων επιδοτήσεων και θα πρέπει να είναι κατώτερο από το ποσό των αντισταθμίσιμων επιδοτήσεων, εφόσον ο χαμηλότερος αυτός δασμός αρκεί για την εξάλειψη της ζημίας που έχει υποστεί ο κλάδος παραγωγής της Ένωσης.
Επομένως, όταν η Επιτροπή επιβάλλει τόσο έναν δασμό αντιντάμπινγκ όσο και έναν αντισταθμιστικό δασμό, αυτοί οι δύο δασμοί δεν μπορούν, διαζευκτικά ή σωρευτικά, να υπερβαίνουν το επίπεδο του περιθωρίου ζημίας (πρβλ. απόφαση της 11ης Σεπτεμβρίου 2014, Gold East Paper και Gold Huasheng Paper κατά Συμβουλίου, T‑444/11, EU:T:2014:773, σκέψη 217).
Εν προκειμένω, από τον πίνακα 11 του κανονισμού για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και από τον πίνακα που περιλαμβάνεται στην αιτιολογική σκέψη 933 του κανονισμού κατά των επιδοτήσεων προκύπτει ότι, για το σύνολο των Κινέζων παραγωγών‑εξαγωγέων, το περιθώριο ζημίας (το οποίο κυμαίνεται μεταξύ 23,41 και 55,07 %) καθορίστηκε σε επίπεδο χαμηλότερο του περιθωρίου ντάμπινγκ (το οποίο κυμαίνεται μεταξύ 56,8 και 106,7 %), αλλά υψηλότερο του περιθωρίου επιδότησης (το οποίο κυμαίνεται μεταξύ 2,06 και 51,08 %). Υπό τις συνθήκες αυτές, και όπως προκύπτει από την αιτιολογική σκέψη 929 του κανονισμού κατά των επιδοτήσεων, η Επιτροπή αποφάσισε να επιβάλει, αφενός, οριστικό αντισταθμιστικό δασμό που καθορίζεται στο επίπεδο των οριστικών ποσών των αντισταθμίσιμων επιδοτήσεων και, αφετέρου, οριστικό δασμό αντιντάμπινγκ που καθιστά δυνατή την επίτευξη του επιπέδου εξάλειψης της ζημίας χωρίς να την υπερβεί. Ωστόσο, δεν ορίστηκε κανένας οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ όσον αφορά τους παραγωγούς-εξαγωγείς που απαριθμούνται στο παράρτημα II των προσβαλλόμενων κανονισμών, όπως η Zhongce Rubber Group (σκέψη 78 ανωτέρω), για τους οποίους το περιθώριο ζημίας που ορίστηκε είναι χαμηλότερο στο πλαίσιο της διαδικασίας αντιντάμπινγκ (32,39 %) απ’ ό,τι στο πλαίσιο της διαδικασίας κατά των επιδοτήσεων (55,07 %).
Πρώτον, συνάγεται ότι, για τους Κινέζους παραγωγούς-εξαγωγείς, είτε προσδιορίζονται είτε όχι στους προσβαλλόμενους κανονισμούς, εξαιρουμένων εκείνων που απαριθμούνται στο παράρτημα II των κανονισμών αυτών, ο σωρευτικός συντελεστής του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και του οριστικού αντισταθμιστικού δασμού είναι ίσος προς το περιθώριο ζημίας. Κατά συνέπεια, σύμφωνα με τον «κανόνα του χαμηλότερου δασμού» που καθιερώνεται με τις διατάξεις που υπομνήσθηκαν στη σκέψη 194 ανωτέρω και τη νομολογία που υπομνήσθηκε στη σκέψη 195 ανωτέρω, κάθε πλάνη που επηρεάζει τον υπολογισμό του περιθωρίου ζημίας επηρεάζει τη νομιμότητα του συνολικού σωρευτικού ποσού των οριστικών δασμών αντιντάμπινγκ και αντισταθμιστικών δασμών που επιβλήθηκαν στα προϊόντα που κατασκευάζονται από τους εν λόγω παραγωγούς-εξαγωγείς. Ωστόσο, όπως επισημάνθηκε στη σκέψη 192 ανωτέρω, η μέθοδος σύγκρισης τιμών που χρησιμοποίησε η Επιτροπή στρέβλωσε τον υπολογισμό του περιθωρίου ζημίας για όλους τους Κινέζους παραγωγούς‑εξαγωγείς, είτε προσδιορίζονται είτε όχι στους εν λόγω κανονισμούς.
Δεύτερον, όσον αφορά τους παραγωγούς-εξαγωγείς που απαριθμούνται στο παράρτημα II των προσβαλλόμενων κανονισμών, όπως η Zhongce Rubber Group, είναι αληθές ότι υποβλήθηκαν μόνο σε οριστικό αντισταθμιστικό δασμό του οποίου ο συντελεστής (51,08 %) είναι χαμηλότερος από το περιθώριο ζημίας τους στο πλαίσιο της διαδικασίας κατά των επιδοτήσεων (55,07 %). Εντούτοις, λαμβανομένης υπόψη ιδίως της μικρής απόκλισης μεταξύ του συντελεστή αυτού του οριστικού αντισταθμιστικού δασμού και του εν λόγω περιθωρίου ζημίας, δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι, αν το εν λόγω περιθώριο ζημίας είχε υπολογισθεί ορθώς, θα είχε οριστεί σε επίπεδο χαμηλότερο του περιθωρίου επιδότησης.
Επομένως, συνάγεται το συμπέρασμα ότι η εκ μέρους της Επιτροπής παράβαση της υποχρέωσής της να προβεί σε δίκαιη σύγκριση των τιμών επηρέασε το συνολικό σωρευτικό ποσό των οριστικών δασμών αντιντάμπινγκ και αντισταθμιστικών δασμών για όλους τους Κινέζους παραγωγούς-εξαγωγείς, είτε προσδιορίζονται είτε όχι στους προσβαλλόμενους κανονισμούς.
Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι η πλάνη που διαπιστώθηκε στον υπολογισμό της υποτιμολόγησης επηρέασε, αφενός, την ανάλυση της Επιτροπής σχετικά με την ύπαρξη ζημίας και αιτιώδους συνάφειας και, αφετέρου, τους υπολογισμούς της σχετικά με το ύψος των οριστικών δασμών αντιντάμπινγκ και αντισταθμιστικών δασμών. Επομένως, η εν λόγω πλάνη είναι ικανή να επηρεάσει τη νομιμότητα των προσβαλλόμενων κανονισμών.
Κατά συνέπεια, η δεύτερη αιτίαση του δευτέρου σκέλους του τρίτου λόγου ακυρώσεως είναι βάσιμη και πρέπει να γίνει δεκτή.
ε)
Επί της αρχής και της έκτασης της ακύρωσης που απορρέει από την παράβαση της υποχρέωσης δίκαιης σύγκρισης των τιμών
Η αποδοχή της δεύτερης αιτίασης του δευτέρου σκέλους του τρίτου λόγου ακυρώσεως αρκεί αφ’ εαυτής για να στηρίξει την ακύρωση των προσβαλλόμενων κανονισμών κατά το μέρος που επιβάλλουν οριστικούς δασμούς αντιντάμπινγκ και αντισταθμιστικούς δασμούς επί των εισαγωγών των προϊόντων που κατασκευάζονται από τους παραγωγούς-εξαγωγείς οι οποίοι απαριθμούνται στη σκέψη 28 ανωτέρω, υπό την επιφύλαξη του απαραδέκτου που διαπιστώθηκε στη σκέψη 82 ανωτέρω.
Εντούτοις, η Επιτροπή ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο, σε περίπτωση που δεχθεί την υπό κρίση αιτίαση, να ακυρώσει τους προσβαλλόμενους κανονισμούς μόνο στο μέτρο που οι επίδικοι οριστικοί δασμοί αντιντάμπινγκ και αντισταθμιστικοί δασμοί ορίστηκαν σε υψηλότερο επίπεδο από το περιθώριο ζημίας που προκύπτει από τους νέους εναλλακτικούς υπολογισμούς στους οποίους προέβη.
Συναφώς, πρώτον, επισημαίνεται ότι η πλάνη στην οποία υπέπεσε η Επιτροπή κατά τον υπολογισμό της υποτιμολόγησης επηρέασε την ανάλυσή της σχετικά με την ίδια την ύπαρξη της ζημίας καθώς και με την αιτιώδη συνάφεια (βλ. σκέψεις 176 και 200 ανωτέρω), οπότε πρέπει να επισύρει την κύρωση της ολικής ακύρωσης των επίδικων οριστικών δασμών αντιντάμπινγκ και αντισταθμιστικών δασμών.
Δεύτερον, δεν αποδείχθηκε, βάσει των στοιχείων της δικογραφίας, ότι οι νέοι εναλλακτικοί υπολογισμοί στους οποίους προέβη η Επιτροπή αρκούν για να θεραπεύσουν πλήρως την πλάνη στην οποία υπέπεσε (βλ. σκέψεις 190 και 191 ανωτέρω). Επομένως, οι εν λόγω υπολογισμοί δεν καθιστούν δυνατό να προσδιοριστεί με ακρίβεια σε ποιον βαθμό οι επίδικοι οριστικοί δασμοί αντιντάμπινγκ και αντισταθμιστικοί δασμοί παραμένουν εν μέρει βάσιμοι.
Τρίτον, η επιλογή του προσήκοντος σταδίου εμπορίας για τη δίκαιη σύγκριση των τιμών συνιστά αναγκαίο προκαταρκτικό στάδιο για τον υπολογισμό της υποτιμολόγησης, του περιθωρίου ζημίας και του εφαρμοστέου συντελεστή του δασμού αντιντάμπινγκ ή του αντισταθμιστικού δασμού. Επομένως, η μεταβολή του σταδίου εμπορίας στο οποίο στηρίχθηκε η Επιτροπή για να προβεί σε δίκαιη σύγκριση των τιμών θα ισοδυναμούσε με υποκατάσταση αιτιολογίας και θα επηρέαζε την ίδια την ουσία των προσβαλλόμενων κανονισμών. Κατά συνέπεια, οι επίδικοι οριστικοί δασμοί αντιντάμπινγκ και αντισταθμιστικοί δασμοί δεν μπορούν να εξακολουθήσουν να ισχύουν, έστω και εν μέρει, με την αιτιολογία ότι δικαιολογούνται για μέρος του ποσού τους (πρβλ., κατ’ αναλογίαν, απόφαση της 15ης Σεπτεμβρίου 2016, Unitec Bio κατά Συμβουλίου, T‑111/14, EU:T:2016:505, σκέψη 76).
Ως εκ τούτου, η αποδοχή της δεύτερης αιτίασης του δευτέρου σκέλους του τρίτου λόγου ακυρώσεως μπορεί να επιφέρει την ακύρωση των επίδικων οριστικών δασμών αντιντάμπινγκ και αντισταθμιστικών δασμών για το σύνολο του ποσού τους, καθόσον οι δασμοί αυτοί αμφισβητούνται με παραδεκτά αιτήματα (βλ. σκέψη 202 ανωτέρω).
[
παραλειπόμενα
]
Ε.
Συμπέρασμα
Από το σύνολο των προεκτεθέντων προκύπτει ότι:
–        πρώτον, ο κανονισμός για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ πρέπει να ακυρωθεί, καθόσον επιβάλλει οριστικό δασμό αντιντάμπινγκ επί των εισαγωγών των προϊόντων που κατασκευάζονται από τους παραγωγούς‑εξαγωγείς που απαριθμούνται στη σκέψη 28 ανωτέρω, με εξαίρεση την Zhongce Rubber Group·
–        δεύτερον, ο κανονισμός κατά των επιδοτήσεων πρέπει να ακυρωθεί καθόσον επιβάλλει οριστικό αντισταθμιστικό δασμό επί των εισαγωγών των προϊόντων που κατασκευάζονται από τους παραγωγούς-εξαγωγείς που απαριθμούνται στη σκέψη 28 ανωτέρω·
–        τρίτον, τα λοιπά αιτήματα των προσφυγών πρέπει να απορριφθούν.
[
παραλειπόμενα
]
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (δέκατο πενταμελές τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Συνεκδικάζει τις υποθέσεις T
‑
30/19 και T
‑
72/19 προς έκδοση κοινής απόφασης.
2)
Ακυρώνει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2018/1579 της Επιτροπής, της 18ης Οκτωβρίου 2018, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων επισώτρων με πιεσμένο αέρα, καινούργιων ή αναγομωμένων, από καουτσούκ, των τύπων που χρησιμοποιούνται για λεωφορεία ή φορτηγά, με δείκτη φορτίου άνω του 121, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, και για την κατάργηση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2018/163, καθόσον επιβάλλει οριστικό δασμό αντιντάμπινγκ επί των εισαγωγών των προϊόντων που κατασκευάζονται από τους ακόλουθους παραγωγούς
‑
εξαγωγείς:
–
Chaoyang Long March Tyre Co. Ltd,
–
Triangle Tyre Co. Ltd,
–
Shandong Wanda Boto Tyre Co. Ltd,
–
Qingdao Doublestar Tire Industrial Co. Ltd,
–
Ningxia Shenzhou Tire Co. Ltd,
–
Guizhou Tyre Co. Ltd,
–
Aeolus Tyre Co, Ltd,
–
Shandong Huasheng Rubber Co. Ltd,
–
Chongqing Hankook Tire Co. Ltd,
–
Prinx Chengshan (Shandong) Tire Co. Ltd,
–
Jiangsu Hankook Tire Co. Ltd,
–
Shandong Linglong Tire Co. Ltd,
–
Shandong Jinyu Tire Co. Ltd,
–
Sailun Jinyu Group Co. Ltd,
–
Shandong Kaixuan Rubber Co. Ltd,
–
Weifang Yuelong Rubber Co. Ltd,
–
Weifang Shunfuchang Rubber And Plastic Products Co. Ltd,
–
Shandong Hengyu Science & Technology Co. Ltd,
–
Jiangsu General Science Technology Co. Ltd,
–
Double Coin Group (Jiang Su) Tyre Co. Ltd,
–
Hefei Wanli Tire Co. Ltd,
–
Giti Tire (Anhui) Company Ltd,
–
Giti Tire (Fujian) Company Ltd,
–
Giti Tire (Hualin) Company Ltd,
–
Giti Tire (Yinchuan) Company Ltd,
–
Quindao GRT Rubber Co. Ltd.
3)
Ακυρώνει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2018/1690 της Επιτροπής, της 9ης Νοεμβρίου 2018, για την επιβολή οριστικών αντισταθμιστικών δασμών στις εισαγωγές ορισμένων επισώτρων με πιεσμένο αέρα, καινούργιων ή αναγομωμένων, από καουτσούκ, των τύπων που χρησιμοποιούνται σε λεωφορεία ή φορτηγά, με δείκτη φορτίου άνω του 121, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, και για την τροποποίηση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2018/1579, καθόσον επιβάλλει οριστικό αντισταθμιστικό δασμό επί των εισαγωγών προϊόντων που κατασκευάζονται από τους αναγραφόμενους στο σημείο 2 του διατακτικού της παρούσας απόφασης παραγωγούς
‑
εξαγωγείς, αφενός, και από την Zhongce Rubber Group Co., Ltd, αφετέρου.
4)
Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
5)
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει, πέραν των δικαστικών εξόδων της, τα δικαστικά έξοδα της China Rubber Industry Association (CRIA) και του China Chamber of Commerce of Metals, Minerals & Chemicals Importers & Exporters (CCCMC), πλην των δικαστικών εξόδων που σχετίζονται με τις παρεμβάσεις.
6)
Η Marangoni SpA φέρει, πέραν των δικαστικών εξόδων της, τα δικαστικά έξοδα της CRIA και του CCCMC λόγω των παρεμβάσεων.
Kornezov
Buttigieg
Kowalik-Bańczyk
Hesse

Petrlík
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 4 Μαΐου 2022.
(υπογραφές)
*
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.
Παρατίθενται μόνον οι σκέψεις της παρούσας αποφάσεως των οποίων η δημοσίευση κρίνεται σκόπιμη από το Γενικό Δικαστήριο.