CELEX: 62015CJ0651
Αίτηση αναιρέσεως
Κανονισμός (ΕΚ) 1907/2006 (REACH)
Άρθρο 58, παράγραφος 2
Αδειοδότηση
Άκρως ανησυχητικές ουσίες
Εξαίρεση
Κανονισμός που τροποποιεί το παράρτημα XIV του κανονισμού (ΕΚ) 1907/2006
Εγγραφή του τριοξειδίου του χρωμίου στον κατάλογο των ουσιών που υπόκεινται σε αδειοδότηση

Με την αίτησή τους αναιρέσεως η Verein zur Wahrung von Einsatz und Nutzung von Chromtrioxid und anderen Chrom‑VI‑Verbindungen in der Oberflächentechnik eV (VECCO) και οι λοιπές 185 αναιρεσείουσες των οποίων τα ονόματα παρατίθενται στο παράρτημα I της παρούσας αποφάσεως (στο εξής, από κοινού: VECCO κ.λπ.) ζητούν την αναίρεση της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 25ης Σεπτεμβρίου 2015, VECCO κ.λπ. κατά Επιτροπής (T‑360/13, στο εξής: αναιρεσιβαλλομένη απόφαση,
EU:T:2015:695
), με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή τους με αίτημα τη μερική ακύρωση του κανονισμού (ΕΕ) 348/2013 της Επιτροπής, της 17ης Απριλίου 2013, για την τροποποίηση του παραρτήματος XIV του κανονισμού (ΕΚ) 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, για την καταχώριση, την αξιολόγηση, την αδειοδότηση και τους περιορισμούς των χημικών προϊόντων (REACH) (
ΕΕ 2013, L 108, σ. 1
).
Το νομικό πλαίσιο
Το άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΚ) 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2006, για την καταχώριση, την αξιολόγηση, την αδειοδότηση και τους περιορισμούς των χημικών προϊόντων (REACH) και για την ίδρυση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων καθώς και για την τροποποίηση της οδηγίας 1999/45/ΕΚ και για κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 793/93 του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) 1488/94 της Επιτροπής καθώς και της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ του Συμβουλίου και των οδηγιών της Επιτροπής 91/155/ΕΟΚ, 93/67/ΕΟΚ, 93/105/ΕΚ και 2000/21/ΕΚ (
ΕΕ 2006, L 396, σ. 1
, και διορθωτικό
ΕΕ 2007, L 136, σ. 3
), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1272/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008 (
ΕΕ L 2008, L 353, σ. 1
) (στο εξής: κανονισμός REACH), το οποίο επιγράφεται «Σκοπός και πεδίο εφαρμογής», ορίζει στην παράγραφό του 1 τα εξής:
«Σκοπός του παρόντος κανονισμού είναι να εξασφαλισθούν ένα υψηλό επίπεδο προστασίας της υγείας του ανθρώπου και του περιβάλλοντος, συμπεριλαμβανομένης της προαγωγής εναλλακτικών μεθόδων αξιολόγησης των κινδύνων ουσιών, καθώς και η ελεύθερη κυκλοφορία των ουσιών εντός της εσωτερικής αγοράς, με παράλληλη ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και της καινοτομίας.»
Το άρθρο 55 του κανονισμού REACH ορίζει:
«Σκοπός του παρόντος τίτλου είναι να εξασφαλισθεί η εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, εξασφαλίζοντας ταυτοχρόνως ότι οι κίνδυνοι από τις ουσίες που προκαλούν πολύ μεγάλη ανησυχία ελέγχονται επαρκώς και ότι οι ουσίες αυτές αντικαθίστανται προοδευτικά από κατάλληλες εναλλακτικές οικονομικώς και τεχνικώς βιώσιμες ουσίες ή τεχνολογίες. Προς τούτο, όλοι οι παρασκευαστές, εισαγωγείς και μεταγενέστεροι χρήστες που αιτούνται άδειες προβαίνουν σε ανάλυση των εναλλακτικών λύσεων και εξετάζουν τους κινδύνους τους καθώς και την τεχνική και οικονομική σκοπιμότητα της υποκατάστασης.»
Το άρθρο 57 του κανονισμού REACH ορίζει τα κριτήρια εγγραφής ουσιών στο παράρτημα XIV του κανονισμού αυτού.
Το άρθρο 58 του κανονισμού REACH ορίζει:
«1.   Όταν λαμβάνεται απόφαση για την εγγραφή στο παράρτημα XIV ουσιών που αναφέρονται στο άρθρο 57, η απόφαση λαμβάνεται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 133, παράγραφος 4. Η απόφαση προσδιορίζει για κάθε ουσία:
α)
την ταυτότητα της ουσίας, όπως ορίζεται στο σημείο 2 του παραρτήματος VΙ·
β)
την ή τις εγγενείς ιδιότητες της ουσίας που αναφέρονται στο άρθρο 57·
[…]
δ)
τις περιόδους αναθεώρησης για ορισμένες χρήσεις, ανάλογα την περίπτωση·
ε)
τις χρήσεις ή κατηγορίες χρήσεων που εξαιρούνται από την απαίτηση αδειοδότησης, εάν υπάρχουν, και τους όρους για τις εξαιρέσεις αυτές, εάν υπάρχουν.
2.   Ορισμένες χρήσεις ή κατηγορίες χρήσεων είναι δυνατόν να εξαιρούνται από την απαίτηση αδειοδότησης, εάν, βάσει της ισχύουσας ειδικής κοινοτικής νομοθεσίας με την οποία επιβάλλονται στοιχειώδεις απαιτήσεις στη χρήση της ουσίας για την προστασία της υγείας του ανθρώπου ή του περιβάλλοντος, ο κίνδυνος ελέγχεται ορθώς. Για τον καθορισμό των εξαιρέσεων αυτών, λαμβάνονται υπόψη, ιδίως, η αναλογικότητα του κινδύνου για την υγεία του ανθρώπου και το περιβάλλον σε σχέση με τη φύση της ουσίας, όπως π.χ. όταν ο κίνδυνος είναι συνάρτηση της φυσικής μορφής.
[…]»
Τα άρθρα 60 έως 64 του κανονισμού REACH αφορούν τη διαδικασία αδειοδοτήσεως.
Το ιστορικό της διαφοράς
Από τις σκέψεις 1 έως 9 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως προκύπτει ότι με τον κανονισμό 348/2013 το τριοξείδιο του χρωμίου συμπεριελήφθη στο παράρτημα XIV του κανονισμού REACH χωρίς να προβλεφθεί κάποια εξαίρεση, δυνάμει του άρθρου 58, παράγραφος 2, του εν λόγω κανονισμού, υπέρ ορισμένων χρήσεων ή κατηγοριών χρήσεων της ουσίας αυτής.
Η διαδικασία ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση
Στις 8 Ιουλίου 2013 οι VECCO κ.λπ. άσκησαν προσφυγή με αίτημα την ακύρωση του κανονισμού 348/2013. Με την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή αυτήν και καταδίκασε τις VECCO κ.λπ. στα δικαστικά έξοδα.
Τα αιτήματα των διαδίκων ενώπιον του Δικαστηρίου
Οι VECCO κ.λπ. ζητούν από το Δικαστήριο να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση και να αποφανθεί επί της ουσίας της προσφυγής τους ή να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου προκειμένου αυτό να αποφανθεί επί της ουσίας.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο να απορρίψει την αίτηση αναιρέσεως και να καταδικάσει τις VECCO κ.λπ. στα δικαστικά έξοδα.
Η Γαλλική Δημοκρατία, στην οποία επετράπη να παρέμβει υπέρ της Επιτροπής, και ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων (ECHA), ο οποίος παρενέβη πρωτοδίκως υπέρ της Επιτροπής, ζητούν από το Δικαστήριο να απορρίψει την αίτηση αναιρέσεως.
Επί της αιτήσεως αναιρέσεως
Οι VECCO κ.λπ. προβάλλουν τρεις λόγους αναιρέσεως. Ο πρώτος και ο δεύτερος λόγος αντλούνται από παράβαση του άρθρου 58, παράγραφος 2, του κανονισμού REACH. Ο τρίτος λόγος αντλείται από πλάνη εκτιμήσεως. Ο δεύτερος και ο τρίτος λόγος αναιρέσεως προβάλλονται επικουρικώς, για την περίπτωση ευδοκιμήσεως του πρώτου λόγου αναιρέσεως.
Επί του πρώτου λόγου αναιρέσεως, ο οποίος αντλείται από παράβαση του άρθρου 58, παράγραφος 2, του κανονισμού REACH
Επιχειρήματα των διαδίκων
Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως οι αναιρεσείουσες βάλλουν κατά των σκέψεων 28 έως 53 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, με τις οποίες το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι ούτε η οδηγία 98/24/ΕΚ του Συμβουλίου, της 7ης Απριλίου 1998, για την προστασία της υγείας και ασφαλείας των εργαζομένων κατά την εργασία από κινδύνους οφειλομένους σε χημικούς παράγοντες (14η ειδική οδηγία κατά την έννοια του άρθρου 16, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ) (
ΕΕ 1998, L 131, σ. 11
), ούτε η οδηγία 2004/37/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με την προστασία των εργαζομένων από τους κινδύνους που συνδέονται με την έκθεση σε καρκινογόνους ή μεταλλαξιογόνους παράγοντες κατά την εργασία (έκτη ειδική οδηγία κατά την έννοια του άρθρου 16, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ του Συμβουλίου) (
ΕΕ 2004, L 158, σ. 50
), συνιστούν «ειδική κοινοτική νομοθεσία» με την οποία επιβάλλονται «στοιχειώδεις απαιτήσεις», κατά την έννοα του άρθρου 58, παράγραφος 2, του κανονισμού REACH. Οι VECCO κ.λπ. προσάπτουν στο Γενικό Δικαστήριο πεπλανημένη ερμηνεία της εν λόγω διατάξεως.
Κατά τις αναιρεσείουσες, με τις σκέψεις 40 έως 44 και 50 έως 53 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, περιορίζοντας το εύρος της προβλεπόμενης από το άρθρο 58, παράγραφος 2, του κανονισμού REACH εξαιρέσεως αποκλειστικώς σε νομοθετήματα παράγωγου δικαίου τα οποία αφορούν συγκεκριμένες και ρητώς κατονομαζόμενες ουσίες.
Κατά τις VECCO κ.λπ., η προβλεπόμενη από το άρθρο 58, παράγραφος 2, του κανονισμού REACH εξαίρεση δεν εφαρμόζεται μόνο στις ουσίες αλλά και στις χρήσεις τους. Επομένως, δεν είναι αναγκαίο η οικεία νομοθεσία να μνημονεύει ειδικώς τις επίμαχες ουσίες. Οι VECCO κ.λπ. τονίζουν συναφώς ότι, με έγγραφο με τίτλο «Εκπόνηση του τρίτου σχεδίου συστάσεως για ουσίες που πρέπει να εγγραφούν στο παράρτημα XIV – Γενική προσέγγιση», ο ECHA αναγνώρισε ότι στις χρήσεις που εμπίπτουν στην εξαίρεση συγκαταλέγονται οι ταξινομήσεις επικινδυνότητας ουσίας (καρκινογόνος, μεταλλαξιογόνος ή τοξική για την αναπαραγωγή). Κατά τις αναιρεσείουσες, εν αντιθέσει προς ό,τι δέχθηκε το Γενικό Δικαστήριο με τη σκέψη 41 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, η ερμηνεία αυτή δεν δύναται να θέσει σοβαρώς σε κίνδυνο τον σκοπό και τη λειτουργία του κανονισμού REACH.
Οι VECCO κ.λπ. υποστηρίζουν ότι ο σκοπός του άρθρου 58, παράγραφος 2, του κανονισμού REACH υπαγορεύει την κατά προτεραιότητα εξέταση του ζητήματος κατά πόσον η νομοθεσία της Ένωσης αρκεί για την εξασφάλιση του προσήκοντος ελέγχου των κινδύνων. Τα τρία κριτήρια που προβλέπει η εν λόγω διάταξη, ήτοι η ύπαρξη «ειδική κοινοτικής νομοθεσίας» με την οποία επιβάλλονται «στοιχειώδεις απαιτήσεις» ούτως ώστε ο κίνδυνος να «ελέγχεται ορθώς», πρέπει να αξιολογούνται από κοινού και όχι μεμονωμένως όπως έπραξε το Γενικό Δικαστήριο.
Κατά τις VECCO κ.λπ., η ορθή ερμηνεία του άρθρου 58, παράγραφος 2, του κανονισμού REACH θα είχε οδηγήσει το Γενικό Δικαστήριο, πρώτον, να εξετάσει, το ζήτημα αν οι οδηγίες 98/24 και 2004/37 αφορούν «ειδικώς» την επίμαχη χρήση του τριοξειδίου του χρωμίου στη βιομηχανία επιφανειακής επεξεργασίας και γαλβανισμού, δεύτερον, εφόσον συνέτρεχε τέτοια περίπτωση, να προσδιορίσει αν η ισχύουσα αυτή νομοθεσία επιβάλλει «στοιχειώδεις απαιτήσεις» και, τρίτον, να εξακριβώσει κατά πόσον οι στοιχειώδεις αυτές απαιτήσεις αρκούν για τον έλεγχο των κινδύνων.
Ως προς το πρώτο εκ των προβλεπόμενων από το άρθρο 58, παράγραφος 2, του κανονισμού REACH κριτηρίων, το οποίο αφορά την ύπαρξη «ειδικής» νομοθεσίας της Ένωσης, οι VECCO κ.λπ. εκτιμούν ότι αυτό πληρούται, καθώς η χρήση ή οι κατηγορίες χρήσεων για τις οποίες έχει ζητηθεί εξαίρεση, ήτοι οι διαδικασίες επικαλύψεως και γαλβανισμού με τη χρήση τριοξειδίου του χρωμίου, συγκαταλέγονται στις χρήσεις που καλύπτονται από την οδηγία 98/24 και, λόγω της ταξινομήσεως της ουσίας αυτής ως καρκινογόνου, από την οδηγία 2004/37.
Ως προς το δεύτερο εκ των προβλεπόμενων από την εν λόγω οδηγία κριτηρίων, οι VECCO κ.λπ. εκτιμούν ότι το Γενικό Δικαστήριο ορθώς παρέθεσε, με τις σκέψεις 37 και 43 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, τις «στοιχειώδεις απαιτήσεις» που καθορίζονται με τις οδηγίες 98/24 και 2004/37. Κατά την άποψή τους, το Γενικό Δικαστήριο παρέλειψε, εντούτοις, να εξετάσει αν, συγκεκριμένα, οι απαιτήσεις αυτές καθιστούν δυνατό τον προσήκοντα έλεγχο των κινδύνων για τους εργαζομένους της βιομηχανίας επικαλύψεως επιφανειών και γαλβανισμού.
Κατά τις VECCO κ.λπ., το Γενικό Δικαστήριο πεπλανημένως έκρινε, με τη σκέψη 40 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι με την οδηγία 98/24 θεσπίζεται απλώς ένα γενικό πλαίσιο που ορίζει τις υποχρεώσεις που υπέχουν οι εργοδότες οι οποίοι εκθέτουν τους μισθωτούς τους σε κινδύνους που απορρέουν από τις χρήσεις των χημικών ουσιών. Εξάλλου με τη σκέψη 44 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι, δεδομένου ότι η οδηγία 98/24 δεν καθορίζει ανώτατη τιμή επαγγελματικής εκθέσεως στην επίμαχη ουσία, δεν μπορεί να θεωρηθεί επιβάλλουσα «στοιχειώδεις απαιτήσεις», κατά την έννοια του άρθρου 58, παράγραφος 2, του κανονισμού REACH.
Οι VECCO κ.λπ. εκτιμούν ότι ο καθορισμός ανωτάτων τιμών επαγγελματικής εκθέσεως δεν είναι ούτε η μόνη ούτε η αποτελεσματικότερη μέθοδος διαχειρίσεως των κινδύνων από χημικές ουσίες. Η μη πρόβλεψη τέτοιων ανωτάτων τιμών για το τριοξείδιο του χρωμίου δεν αρκεί για να γίνει δεκτό ότι οι οδηγίες δεν επιβάλλουν «στοιχειώδεις απαιτήσεις», κατά την έννοια του άρθρου 58, παράγραφος 2, του κανονισμού REACH.
Ως προς σχετικό με τον προσήκοντα έλεγχο των κινδύνων κριτήριο, οι VECCO κ.λπ. επικρίνουν τη σκέψη 64 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι ήταν αδύνατο να εξακριβωθεί κατά πόσον πληρούτο το εν λόγω κριτήριο, λόγω της απουσίας ειδικής κοινοτικής νομοθεσίας επιβάλλουσας «στοιχειώδεις απαιτήσεις». Κατά τις αναιρεσείουσες, η «επιπόλαιη» αυτή ερμηνεία παρορά, σε νομικό επίπεδο, τον συνολικό σκοπό του άρθρου 58, παράγραφος 2, του κανονισμού REACH και, σε πραγματικό επίπεδο, το σύνολο των στοιχείων που προσκομίσθηκαν κατά τη συζήτηση της υποθέσεως, τα οποία αποδεικνύουν ότι οι κίνδυνοι που διατρέχουν οι εργαζόμενοι της βιομηχανίας επικαλύψεως επιφανειών και γαλβανισμού και οι οποίοι συνδέονται με τη χρήση του τριοξειδίου του χρωμίου ελέγχονται προσηκόντως μέσω της νομοθεσίας της Ένωσης.
Η Επιτροπή αποκρούει την προτεινόμενη από τις VECCO κ.λπ. ερμηνεία κατά την οποία το άρθρο 58, παράγραφος 2, του κανονισμού REACH εφαρμόζεται σε χρήσεις και όχι σε ουσίες. Το εν λόγω θεσμικό όργανο συνταυτίζεται με τη συλλογιστική με την οποία το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι δεν ήταν αναγκαία η εξέταση των χρήσεων που καλύπτονται από τις οδηγίες 98/24 και 2004/37, καθώς οι οδηγίες αυτές δεν αφορούν ειδικώς το τριοξείδιο του χρωμίου.
Ο ECHA συντάσσεται με την επιχειρηματολογία της Επιτροπής. Κατά την άποψή του, ο νομοθέτης δεν προέβλεψε αυτοδίκαιη εξαίρεση από τον μηχανισμό αδειοδοτήσεως για όλες τις χρήσεις που καλύπτονται από τις οδηγίες 98/24 και 2004/37.
Την άποψη αυτή συμμερίζεται και η Γαλλική Δημοκρατία, η οποία εκτιμά ότι οι οδηγίες 98/24 και 2004/37 δεν αποτελούν ειδικές κοινοτικές νομοθεσίες οι οποίες επιβάλλουν στοιχειώδεις απαιτήσεις όσον αφορά την προστασία της ανθρώπινης υγείας και του περιβάλλοντος σε περίπτωση χρήσεως της ουσίας, κατά την έννοια του άρθρου 58, παράγραφος 2, του κανονισμού REACH.
Εκτίμηση του Δικαστηρίου
Προκειμένου το Δικαστήριο να αποφανθεί επί του πρώτου λόγου αναιρέσεως, επιβάλλεται να υπομνησθεί το πλαίσιο εντός του οποίου εφαρμόζεται το καθεστώς εξαιρέσεως του άρθρου 58, παράγραφος 2, του κανονισμού REACH.
Συναφώς, από το άρθρο 1, παράγραφος 1, του κανονισμού REACH προκύπτει ότι σκοπός του κανονισμού αυτού είναι η εξασφάλιση υψηλού επιπέδου προστασίας της ανθρώπινης υγείας και του περιβάλλοντος, συμπεριλαμβανομένης της προαγωγής εναλλακτικών μεθόδων αξιολογήσεως των κινδύνων από ουσίες, καθώς και η ελεύθερη κυκλοφορία των ουσιών εντός της εσωτερικής αγοράς, με παράλληλη ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και της καινοτομίας. Προς τούτο, ο εν λόγω κανονισμός καθιερώνει ολοκληρωμένο σύστημα ελέγχου των χημικών ουσιών, το οποίο περιλαμβάνει την καταχώριση, την αξιολόγηση και την αδειοδότησή τους, καθώς και ενδεχόμενους περιορισμούς της χρήσεώς τους (βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της 15ης Μαρτίου 2017, Polynt κατά ECHA,
C‑323/15 P
,
EU:C:2017:207
, σκέψη
).
Όπως τονίζεται ιδίως με τις αιτιολογικές του σκέψεις 69 και 70, ο κανονισμός REACH αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στις αποκαλούμενες «άκρως ανησυχητικές» ουσίες. Οι ουσίες αυτές υπόκεινται στο προβλεπόμενο από τον τίτλο VII του κανονισμού αυτού καθεστώς αδειοδοτήσεως. Από το άρθρο 55 του εν λόγω κανονισμού προκύπτει ότι σκοπός του καθεστώτος αδειοδοτήσεως «είναι να εξασφαλισθεί η εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, εξασφαλίζοντας ταυτοχρόνως ότι οι κίνδυνοι από τις ουσίες που προκαλούν πολύ μεγάλη ανησυχία ελέγχονται επαρκώς και ότι οι ουσίες αυτές αντικαθίστανται προοδευτικά από κατάλληλες εναλλακτικές οικονομικώς και τεχνικώς βιώσιμες ουσίες ή τεχνολογίες» (βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της 15ης Μαρτίου 2017, Polynt κατά ECHA,
C‑323/15 P
,
EU:C:2017:207
, σκέψη
).
Το πρώτο στάδιο αυτού του καθεστώτος αδειοδοτήσεως είναι η διαδικασία προσδιορισμού των άκρως ανησυχητικών ουσιών βάσει των κριτηρίων του άρθρου 57 του κανονισμού REACH. Το δεύτερο στάδιο είναι η εγγραφή των ουσιών αυτών στον κατάλογο των ουσιών που υπόκεινται σε αδειοδότηση, ο οποίος συνιστά το παράρτημα XIV του εν λόγω κανονισμού, ενώ το τρίτο και τελευταίο στάδιο αφορά τη διαδικασία που οδηγεί, ενδεχομένως, στην αδειοδότηση άκρως ανησυχητικής ουσίας (βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της 15ης Μαρτίου 2017, Polynt κατά ECHA,
C‑323/15 P
,
EU:C:2017:207
, σκέψη
).
Προς εξασφάλιση της συνοχής μεταξύ του προβλεπόμενου από τον τίτλο VII του κανονισμού REACH καθεστώτος αδειοδοτήσεως και των λοιπών νομοθετικών ή κανονιστικών διατάξεων της Ένωσης που σκοπούν στην προστασία της ανθρώπινης υγείας ή του περιβάλλοντος έναντι κινδύνων από τη χρήση χημικών ουσιών, το άρθρο 58, παράγραφος 2, του κανονισμού αυτού επιτρέπει την εξαίρεση ορισμένων χρήσεων ή κατηγοριών χρήσεων από την απαίτηση περί αδειοδοτήσεως, «εάν, βάσει της ισχύουσας ειδικής κοινοτικής νομοθεσίας με την οποία επιβάλλονται στοιχειώδεις απαιτήσεις στη χρήση της ουσίας για την προστασία της υγείας του ανθρώπου ή του περιβάλλοντος, ο κίνδυνος ελέγχεται ορθώς».
Από τη διάταξη αυτή προκύπτει με σαφήνεια ότι ορισμένες χρήσεις ή κατηγορίες χρήσεων άκρως ανησυχητικής ουσίας δύνανται να εξαιρεθούν από την απαίτηση περί αδειοδοτήσεως εάν πληρούνται δύο προϋποθέσεις. Οι προϋποθέσεις αυτές είναι, αφενός, η ύπαρξη «ισχύουσας ειδικής κοινοτικής νομοθεσίας με την οποία επιβάλλονται στοιχειώδεις απαιτήσεις στη χρήση της ουσίας για την προστασία της υγείας του ανθρώπου ή του περιβάλλοντος» και, αφετέρου ότι, βάσει της νομοθεσίας αυτής, «ο κίνδυνος ελέγχεται ορθώς». Από το σαφές γράμμα της διατάξεως αυτής προκύπτει επίσης ότι οι εν λόγω προϋποθέσεις προβλέπονται σωρευτικώς και, ως εκ τούτου, όπως το Γενικό Δικαστήριο έκρινε κατ’ ουσίαν με τις σκέψεις 32 και 64 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, αρκεί η μη συνδρομή μίας εξ αυτών για τη μη χορήγηση της εξαιρέσεως.
Εξάλλου, δεδομένου ότι εισάγει παρέκκλιση, η συγκεκριμένη διάταξη πρέπει να τυγχάνει στενής ερμηνείας.
Όσον αφορά το ζήτημα κατά πόσον οι οδηγίες 98/24 και 2004/37 ανταποκρίνονται στην πρώτη εκ των προϋποθέσεων αυτών, επιβάλλεται να εξετασθεί αν οι οδηγίες αυτές μπορούν να θεωρηθούν ειδικές νομοθεσίες οι οποίες επιβάλλουν στοιχειώδεις απαιτήσεις για την προστασία της ανθρώπινης υγείας ή του περιβάλλοντος σε περίπτωση χρήσεως της ουσίας.
Κατά πάγια νομολογία, ο προσδιορισμός της σημασίας και του εύρους της εκφράσεως «ειδική νομοθεσία», για την οποία ο κανονισμός REACH δεν παρέχει κανέναν ορισμό, πρέπει να γίνεται επί τη βάσει του συνήθους νοήματός της στην καθομιλουμένη, λαμβανομένου παράλληλα υπόψη του πλαισίου εντός του οποίου η έκφραση αυτή χρησιμοποιείται και των σκοπών της ρυθμίσεως της οποίας αποτελεί μέρος (βλ., κατ’ αναλογίαν, απόφαση της 24ης Ιουνίου 2015, Hotel Sava Rogaška,
C‑207/14
,
EU:C:2015:414
, σκέψη
και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
Στην καθομιλουμένη, το επίθετο «ειδικός», κατά το σύνηθες νόημά του, δηλώνει αυτόν που αφορά ιδιαιτέρως συγκεκριμένο είδος, που αποτελεί γνώρισμα αυτού και το διακρίνει από τα λοιπά είδη και ο οποίος δύναται, ως εκ τούτου, να θεωρηθεί αντίθετος του «γενικού». Συμφώνως προς το σύνηθες αυτό νόημα, η χρησιμοποιούμενη στο άρθρο 58, παράγραφος 2, του κανονισμού REACH έκφραση «ειδική νομοθεσία» πρέπει να ερμηνεύεται ως αναφερόμενη, τουλάχιστον, σε οιαδήποτε οδηγία ή οιονδήποτε κανονισμό που εισάγει ιδιαίτερους κανόνες για τη συγκεκριμένη ουσία. Η έκφραση αυτή πρέπει να γίνεται αντιληπτή κατ’ αντιδιαστολή προς νομοθεσία η οποία διέπει είτε ομάδα ουσιών είτε κατηγορία χρήσεων, οι οποίες ορίζονται κατά τρόπο γενικό και αφηρημένο.
Οι VECCO κ.λπ. εκτιμούν, πάντως, ότι η προβλεπόμενη από το άρθρο 58, παράγραφος 2, του κανονισμού REACH εξαίρεση καταλαμβάνει τις χρήσεις ή κατηγορίες χρήσεων και όχι τις ουσίες. Συνεπώς, προκειμένου να κριθεί αν η εξαίρεση αυτή τυγχάνει εφαρμογής, το κρίσιμο ζήτημα δεν είναι αν η συγκεκριμένη ουσία μνημονεύεται ρητώς στην οικεία νομοθεσία, αλλά αν η νομοθεσία αυτή καθιστά δυνατό, στην πράξη, τον προσήκοντα έλεγχο των κινδύνων που σχετίζονται με τις χρήσεις ή κατηγορίες χρήσεων της εν λόγω ουσίας. Κατά τις VECCO κ.λπ., το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε, ως εκ τούτου, σε πλάνη περί το δίκαιο, κρίνοντας ότι οι οδηγίες 98/24 και 2004/37 δεν συνιστούν ειδική νομοθεσία επιβάλλουσα στοιχειώδεις απαιτήσεις, με την αιτιολογία ότι οι οδηγίες αυτές δεν μνημονεύουν ρητώς το τριοξείδιο του χρωμίου
Συναφώς, μολονότι η πρώτη φράση του άρθρου 58, παράγραφος 2, του κανονισμού REACH δεν αναφέρεται στην έννοια της ουσίας, αλλά αποκλειστικώς στις έννοιες των χρήσεων ή κατηγοριών χρήσεων, ο μηχανισμός εξαιρέσεως προϋποθέτει αρραγή δεσμό μεταξύ ουσίας και των χρήσεων ή κατηγοριών χρήσεών της.
Πράγματι, όπως προκύπτει από τον τίτλο και την οικονομία του, σκοπός του κανονισμού REACH είναι η ρύθμιση των ουσιών. Το καθεστώς αδειοδοτήσεως που προβλέπεται από τον τίτλο VII του κανονισμού αυτού καταλαμβάνει ειδικότερα τις ουσίες οι οποίες, λόγω των εγγενών ιδιοτήτων τους, θεωρούνται άκρως ανησυχητικές και οι οποίες, ως εκ τούτου, πρέπει, προοδευτικώς, να αντικατασταθούν.
Όπως προκύπτει από το άρθρο 55 του εν λόγω κανονισμού, η κυκλοφορία των ουσιών αυτών στην αγορά είναι δυνατή μόνο βάσει αδείας η οποία έχει ως σκοπό να εξασφαλίζεται ότι οι κίνδυνοι από τη χρήση των ουσιών ελέγχονται επαρκώς. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, προ της χορηγήσεως αδείας δυνάμει του άρθρου 60 του κανονισμού, λαμβάνει χώρα αξιολόγηση των κινδύνων, υπό τους όρους του άρθρου 64 του κανονισμού αυτού.
Επιπροσθέτως, η απόφαση περί εγγραφής ουσίας στο παράρτημα XIV του κανονισμού REACH πρέπει, σύμφωνα με το άρθρο 58, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, του κανονισμού αυτού, να προσδιορίζει, μεταξύ άλλων, τις χρήσεις ή κατηγορίες χρήσεων που εξαιρούνται, ενδεχομένως, από την απαίτηση αδειοδοτήσεως και τους τυχόν όρους που πλαισιώνουν τις εξαιρέσεις αυτές.
Εξάλλου, όπως ορθώς το Γενικό Δικαστήριο επισήμανε, κατ’ ουσίαν, με τις σκέψεις 41 και 44 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ενδεχόμενη υιοθέτηση της προτεινόμενης από τις VECCO κ.λπ. ερμηνείας του άρθρου 58, παράγραφος 2, του κανονισμού REACH θα σήμαινε, μεταξύ άλλων, ότι οιαδήποτε καρκινογόνος ουσία κατηγορίας I ή II θα έπρεπε υποχρεωτικώς να εξαιρείται της απαιτήσεως αδειοδοτήσεως για τις χρήσεις της σε επαγγελματικό επίπεδο, για τον λόγο ότι η οδηγία 2004/37 διέπει αυτό το είδος χρήσεων για όλες τις καρκινογόνες ουσίες. Μια τέτοια ερμηνεία είναι ασύμβατη τόσο με το γράμμα όσο και με τον σκοπό του προβλεπόμενου από τον τίτλο VII του κανονισμού REACH καθεστώτος αδειοδοτήσεως καθόσον αφορά τις άκρως ανησυχητικές ουσίες, όπως είναι οι καρκινογόνες ουσίες κατηγορίας I ή II.
Επομένως, εν προκειμένω, αφού διαπίστωσε ορθώς ότι οι οδηγίες 98/24 και 2004/37 δεν περιέχουν καμία ειδική για το τριοξείδιο του χρωμίου διάταξη επιβάλλουσα στοιχειώδεις απαιτήσεις για την προστασία της ανθρώπινης υγείας ή του περιβάλλοντος σε περίπτωση χρήσεως της ουσίας αυτής, το Γενικό Δικαστήριο δεν υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κρίνοντας, επί τη βάσει της συλλογιστικής που εκτίθεται με τις σκέψεις 37 έως 45 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι οι οδηγίες αυτές δεν συνιστούν «ειδική νομοθεσία», κατά την έννοια του άρθρου 58, παράγραφος 2, του κανονισμού REACH. Κατά συνέπεια, το Γενικό Δικαστήριο δικαιολογημένως κατέληξε, με τη σκέψη 63 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, στο συμπέρασμα ότι η πρώτη εκ των δύο προϋποθέσεων της εν λόγω διατάξεως δεν πληρούτο και συνακολούθως δικαιολόγησε, με τη σκέψη 66 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, την απόρριψη του λόγου ακυρώσεως που αντλείτο από παράβαση του άρθρου 58, παράγραφος 2, του κανονισμού REACH.
Επομένως, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως πρέπει, επί αυτής και μόνον της βάσεως, να απορριφθεί ως αβάσιμος.
Ο δεύτερος και ο τρίτος λόγος αναιρέσεως προβλήθηκαν επικουρικώς, για την περίπτωση ευδοκιμήσεως του πρώτου λόγου αναιρέσεως. Δεδομένου ότι ο πρώτος λόγος αναιρέσεως έχει απορριφθεί, επιβάλλεται η απόρριψη του δευτέρου και του τρίτου λόγου αναιρέσεως ως αλυσιτελών.
Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 184, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, όταν η αίτηση αναιρέσεως απορρίπτεται ως αβάσιμη, το Δικαστήριο αποφαίνεται επί των δικαστικών εξόδων. Κατά το άρθρο 138, παράγραφος 1, του ίδιου Κανονισμού, το οποίο εφαρμόζεται στην αναιρετική διαδικασία δυνάμει του άρθρου 184, παράγραφος 1, του Κανονισμού αυτού, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου.
Το άρθρο 140, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας, το οποίο εφαρμόζεται στην αναιρετική διαδικασία δυνάμει του άρθρου 184, παράγραφος 1, του Κανονισμού αυτού, ορίζει ότι τα κράτη μέλη και τα θεσμικά όργανα που παρεμβαίνουν στη δίκη φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
Δυνάμει του άρθρου 184, παράγραφος 4, του ιδίου Κανονισμού Διαδικασίας, το Δικαστήριο μπορεί να αποφασίσει ότι πρωτοδίκως παρεμβαίνων που έλαβε μέρος στην ενώπιον του Δικαστηρίου έγγραφη ή προφορική διαδικασία φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
Δεδομένου ότι η Επιτροπή έχει ζητήσει την καταδίκη των VECCO κ.λπ. στα δικαστικά έξοδα και οι VECCO κ.λπ. ηττήθηκαν, πρέπει αυτές, αφενός, να φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους και, αφετέρου, να καταδικασθούν στα δικαστικά έξοδα της Επιτροπής.
Η Γαλλική Δημοκρατία, παρεμβαίνουσα στην αναιρετική δίκη, πρέπει να φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
Ο ECHA, παρεμβαίνων πρωτοδίκως, πρέπει να φέρει τα δικαστικά έξοδά του.

Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (έκτο τμήμα) αποφασίζει:

1)
Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

2)
Η Verein zur Wahrung von Einsatz und Nutzung von Chromtrioxid und anderen Chrom‑VI‑Verbindungen in der Oberflächentechnik eV (VECCO) και οι λοιπές αναιρεσείουσες των οποίων τα ονόματα παρατίθενται στο παράρτημα I της παρούσας αποφάσεως φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους και καταδικάζονται στα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

3)
Η Γαλλική Δημοκρατία και ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων (ECHA) φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.

(υπογραφές)
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I
Κατάλογος αναιρεσειουσών
Verein zur Wahrung von Einsatz und Nutzung von Chromtrioxid und anderen Chrom‑VI‑Verbindungen in der Oberflächentechnik eV
(
VECCO
), με έδρα το Memmingen (Γερμανία),
Adolf Krämer GmbH & Co. KG
, με έδρα την Ulm (Γερμανία),
AgO Argentum GmbH Oberflächenveredelung
, με έδρα τη Νυρεμβέργη (Γερμανία),
Alfred Kruse GmbH Metallveredelungen
, με έδρα το Langenfeld (Γερμανία),
AL‑Oberflächenveredelungsgesellschaft mbH
, με έδρα το Wuppertal (Γερμανία),
Anke GmbH & Co. KG Oberflächentechnik
, με έδρα την Essen (Γερμανία),
ATC Armoloy Technology Coatings GmbH & Co. KG
, με έδρα το Mosbach (Γερμανία),
August Schröder GmbH & Co. KG Oberflächenveredelung
, με έδρα το Hemer (Γερμανία),
August Sure KG
, με έδρα το Lüdenscheid (Γερμανία),
Baaske Oberflächenveredelung GmbH
, με έδρα το Wuppertal,
Hartchrom‑ Beck GmbH
, με έδρα το Güglingen (Γερμανία),
Bredt GmbH
, με έδρα το Meschede (Γερμανία),
Breidert Galvanic GmbH
, με έδρα την Darmstadt (Γερμανία),
Chrom‑Müller Metallveredelung GmbH
, με έδρα το Oberndorf am Neckar (Γερμανία),
Chrom‑Schmitt GmbH & Co. KG
, με έδρα το Baden‑Baden (Γερμανία),
C. Hübner GmbH
, με έδρα το Marktoberdorf (Γερμανία),
C.W. Albert GmbH & Co. KG
, με έδρα το Hemer‑Bredenbruch (Γερμανία),
Detlef Bingen GmbH
, με έδρα το Langenfeld,
Dittes Oberflächentechnik GmbH
, με έδρα το Keltern (Γερμανία),
Duralloy Süd GmbH
, με έδρα το Villingen‑Schwenningen (Γερμανία),
Durochrom‑Bogatzki
, με έδρα το Oberndorf am Neckar,
Metallveredelung Emil Weiß GmbH & Co. KG
, με έδρα το Mitwitz (Γερμανία),
Ewald Siodla Metallveredelungsgesellschaft mbH
, με έδρα το Witten (Γερμανία),
Flügel CSS GmbH & Co. KG
, με έδρα το Solingen (Γερμανία),
Fritz Zehnle Galvanische Anstalt, Inh. Gerd Joos eK
, με έδρα το Triberg (Γερμανία),
Galvanoform Gesellschaft für Galvanoplastik mbH
, με έδρα το Lahr (Γερμανία),
Galvano Herbert Geske eK
, με έδρα το Solingen,
Galvanotechnik Friedrich Holst GmbH
, με έδρα το Αμβούργο,
Galvano Weis, Weis GmbH & Co., Galvanische Werkstätte KG
, με έδρα το Emmering (Γερμανία),
gebr. böge Metallveredelungs GmbH
, με έδρα το Αμβούργο,
Hans Giesbert GmbH & Co. KG
, με έδρα το Mömbris (Γερμανία),
Groz‑Beckert KG
, με έδρα το Albstadt (Γερμανία),
GTW GmbH
, με έδρα τo Werl (Γερμανία),
GWC Coating GmbH
, με έδρα το Villingen‑Schwenningen,
Hartchrom Beuthel GmbH
, με έδρα το Schwelm (Γερμανία),
Hartchrom Erb GmbH
, με έδρα τη Weiterstadt (Γερμανία),
Hartchrom GmbH
, με έδρα την Καρλσρούη (Γερμανία),
Hartchrom GmbH Werner Kreuz
, με έδρα το Blumberg (Γερμανία),
Hartchrom Schoch GmbH
, με έδρα το Sternenfels (Γερμανία),
Hartchrom Teikuro Automotive GmbH
, με έδρα το Sternenfels,
Heine Optotechnik GmbH & Co. KG
, με έδρα το Herrsching (Γερμανία),
Heinrich Schnarr GmbH Metallveredlungswerk
, με έδρα το Mainaschaff (Γερμανία),
Heinrich Schulte Söhne GmbH & Co. KG
, με έδρα το Arnsberg (Γερμανία),
Heinz Daurer und Söhne GmbH & Co. KG Metall‑Veredelung‑Lampertheim
, με έδρα το Lampertheim (Γερμανία),
Helmut Gossmann Metallveredelungs‑GmbH
, με έδρα το Goldbach (Γερμανία),
Henry Gevekoth GmbH
, με έδρα το Αμβούργο,
Heyer GmbH Oberflächentechnik
, με έδρα τη Lübeck (Γερμανία),
HFJ Galvano Kiel GmbH
, με έδρα το Κίελο (Γερμανία),
Hueck Engraving GmbH & Co. KG
, με έδρα το Viersen (Γερμανία),
Imhof Hartchrom GmbH
, με έδρα την Karlstadt (Γερμανία),
Johannes Jander GmbH & Co. KG Metalloberflächenveredelung
, με έδρα το Iserlohn (Γερμανία),
Johann Maffei GmbH & Co. KG
, με έδρα το Iserlohn‑Simmern (Γερμανία),
Kesseböhmer Beschlagsysteme GmbH & Co. KG
, με έδρα το Bad Essen (Γερμανία),
Knipex‑Werk C. Gustav Putsch KG
, με έδρα το Wuppertal,
Kreft & Röhrig GmbH
, με έδρα το Troisdorf‑Friedrich‑Wilhelms Hütte (Γερμανία),
Kriebel Metallveredelung GmbH
, με έδρα την Kirschfurt (Γερμανία),
LKS Kronenberger GmbH Metallveredlungswerk
, με έδρα τη Seligenstadt (Γερμανία),
Kunststofftechnik Bernt GmbH
, με έδρα το Kaufbeuren (Γερμανία),
L B – Oberflächentechnik GmbH
, με έδρα το Wuppertal,
Linder Metallveredelungsgesellschaft mbH
, με έδρα την Albstadt (Γερμανία),
Metallisierwerk Peter Schreiber GmbH
, με έδρα το Ντύσσελντορφ (Γερμανία),
Montanhydraulik GmbH
, με έδρα το Holzwickeden (Γερμανία),
Morex SpA
, με έδρα το Crespano del Grappa (Ιταλία),
Motoren‑Sauer Instandsetzungs‑GmbH
, με έδρα το Hösbach (Γερμανία),
MSC/Copperflow Ltd
, με έδρα το Bolton, Greater Manchester (Ηνωμένο Βασίλειο),
Neumeister Hydraulik GmbH
, με έδρα τη Neuenstadt am Kocher (Γερμανία),
Nießer Metallveredelung GmbH
, με έδρα το Röthenbach an der Pegnitz (Γερμανία),
Norddeutsche Hartchrom GmbH & Co. KG
, με έδρα την Ganderkesee (Γερμανία),
Oberflächenzentrum Elz GmbH
, με έδρα το Limburg (Γερμανία),
OK Oberflächenveredelung GmbH & Co. KG
, με έδρα το Sundern (Γερμανία),
OTH Oberflächentechnik Hagen GmbH & Co. KG
, με έδρα το Hagen (Γερμανία),
OT Oberflächentechnik GmbH & Co. KG
, με έδρα το Schwerin (Γερμανία),
Präzisionsgalvanik GmbH Wolfen
, με έδρα το Bitterfeld‑Wolfen (Γερμανία),
Rahrbach GmbH
, με έδρα το Heiligenhaus (Γερμανία),
Rudolf Clauss GmbH & Co. KG Metallveredlung
, με έδρα το Mülheim an der Ruhr (Γερμανία),
Rudolf Jatzke Galvanik‑Hartchrom Günter Holthöfer GmbH & Co. KG
, με έδρα το Bielefeld (Γερμανία),
Schaeffler Technologies AG & Co. KG
, με έδρα το Herzogenaurach (Γερμανία),
Scherer GmbH
, με έδρα το Haslach im Kinzigtal (Γερμανία),
Schmitz Hydraulikzylinder GmbH
, με έδρα το Büttelborn (Γερμανία),
Schnarr Metallveredlung GmbH
, με έδρα το Waiblingen (Γερμανία),
Schornberg Galvanik GmbH
, με έδρα τη Lippstadt (Γερμανία),
Robert Schrubstock GmbH & Co. KG
, με έδρα το Velbert (Γερμανία),
Schulte Hartchrom GmbH
, με έδρα το Arnsberg,
Schwing GmbH
, με έδρα το Sankt Stefan im Lavanttal (Αυστρία),
Silit‑Werke GmbH & Co. KG
, με έδρα το Riedlingen (Γερμανία),
Steinbach & Vollmann GmbH & Co. KG
, με έδρα το Heiligenhaus,
Strötzel Oberflächentechnik GmbH & Co. KG
, με έδρα το Hildesheim (Γερμανία),
Süss Oberflächentechnik GmbH
, με έδρα το Wetzlar (Γερμανία),
Thoma Metallveredelung GmbH
, με έδρα το Heimertingen (Γερμανία),
Viemetall Viersener Metallveredlung Pottel GmbH & Co. KG
, με έδρα το Viersen (Γερμανία),
Walzen‑Service‑Center GmbH
, με έδρα το Oberhausen (Γερμανία),
Wavec GmbH
, με έδρα την Eisenhüttenstadt (Γερμανία),
Wilhelm Bauer GmbH & Co. KG
, με έδρα το Αννόβερο (Γερμανία),
Willy Remscheid Galvanische Anstalt GmbH
, με έδρα το Solingen,
Willy Remscheid Kunststofftechnik GmbH
, με έδρα το Velbert,
Wiotec, Inhaber Udo Wilmes eK
, με έδρα το Ense (Γερμανία),
Wissing Hartchrom GmbH
, με έδρα το Lohmar (Γερμανία),
alfi GmbH Isoliergefäße, Metall‑ und Haushaltswaren
, με έδρα το Wertheim (Γερμανία),
BIA Kunststoff‑ und Galvanotechnik GmbH & Co. KG
, με έδρα το Solingen,
Siegfried Boner eK
, με έδρα το Villingen‑Schwenningen,
Bruchmühlbacher Galvanotechnik (BG) GmbH
, με έδρα το Bruchmühlbach‑Miesau (Γερμανία),
C + C Krug GmbH
, με έδρα το Velbert,
Collini GmbH
, με έδρα το Aperg (Γερμανία),
Collini Gesellschaft mbH
, με έδρα το Hohenems (Αυστρία),
Collini GmbH
, με έδρα το Marchtrenk (Αυστρία),
ColliniWien GmbH
, με έδρα τη Βιέννη (Αυστρία),
Federal‑Mogul TP Europe GmbH & Co KG
, με έδρα το Burscheid (Γερμανία),
Fischer GmbH & Co. surface technologies KG
, με έδρα το Katzenelnbogen (Γερμανία),
Friederici Oberflächenveredlung GmbH
, με έδρα το Iserlohn,
Galvano Wittenstein GmbH
, με έδρα το Solingen,
Gedore‑Werkzeugfabrik GmbH & Co. KG
, με έδρα το Remscheid (Γερμανία),
Gerhardi Kunststofftechnik GmbH
, με έδρα το Lüdenscheid,
Gosma – Werkzeugfabrik und Metallveredelung Weber GmbH
, με έδρα το Gosheim (Γερμανία),
Hartchrom‑Meuter Ernst Meuter GmbH & Co. KG
, με έδρα το Solingen,
Hartchrom Spezialbeschichtung Winter GmbH
, με έδρα το Treuen (Γερμανία),
Hasler AG, Aluminiumveredlung
, με έδρα το Turgi (Ελβετία),
Hartchrom Haslinger Oberflächentechnik GmbH
, με έδρα το Linz (Αυστρία),
Hentschel Harteloxal GmbH & Co. KG
, με έδρα το Schorndorf (Γερμανία),
Kammin Metallveredelung KG
, με έδρα το Friesenheim (Γερμανία),
Karl‑Heinz Bauer GmbH Galvanische Anstalt
, με έδρα το Ispringen (Γερμανία),
Maschinenfabrik KBA‑Mödling AG
, με έδρα το Maria Enzersdorf (Αυστρία),
Albert Kißling Galvanische Werke GmbH
, με έδρα το Neusäß (Γερμανία),
KME Γερμανία GmbH & Co. KG
, με έδρα το Osnabrück (Γερμανία),
Lahner KG
, με έδρα το Brunn am Gebirge (Αυστρία),
Liebherr‑Aerospace Lindenberg GmbH
, με έδρα το Lindenberg (Γερμανία),
MTU Aero Engines AG
, με έδρα το Μόναχο (Γερμανία),
MTU Maintenance Hannover GmbH
, με έδρα το Langenhagen (Γερμανία),
Münze Österreich AG
, με έδρα τη Βιέννη,
Nehlsen‑BWB Flugzeug‑Galvanik Dresden GmbH & Co. KG
, με έδρα τη Δρέσδη (Γερμανία),
Orbis Will GmbH + Co. KG
, με έδρα το Ahaus (Γερμανία),
Riag Oberflächentechnik AG
, με έδρα το Wängi (Ελβετία),
Franz Rieger Metallveredlung
, με έδρα το Steinheim am Albuch (Γερμανία),
Saxonia Galvanik GmbH
, με έδρα τη Halsbrücke (Γερμανία),
Schweizer Galvanotechnic GmbH & Co. KG
, με έδρα το Heilbronn (Γερμανία),
G. Schwepper Beschlag GmbH & Co
, με έδρα το Heiligenhaus,
R. Spitzke Oberflächen‑ und Galvanotechnik GmbH & Co. KG
, με έδρα το Barsbüttel (Γερμανία),
Stahl Judenburg GmbH
, με έδρα το Judenburg (Αυστρία),
VTK Veredelungstechnik Krieglach GmbH
, με έδρα το Krieglach (Αυστρία),
STI Surface Technologies International Holding AG
, με έδρα το Steinach (Ελβετία),
Witech GmbH
, με έδρα το Remscheid,
Kurt Zecher GmbH
, με έδρα το Paderborn (Γερμανία),
De Martin AG, Metallveredelung
, με έδρα το Wängi,
Hattler & Sohn GmbH
, με έδρα το Villingen‑Schwenningen,
Alfacrom 2000 Srl
, με έδρα το Fiume Veneto (Ιταλία),
F.LLI Angelini Sud Srl
, με έδρα το Arzano (Ιταλία),
Bertola Srl
, με έδρα το Marene (Ιταλία),
Bugli Srl
, με έδρα το Scandicci (Ιταλία),
Burello Srl
, με έδρα την Pavia di Udine (Ιταλία),
Galvanica CMB Di Bittante Franco EC Snc
, με έδρα το Scorzé (Ιταλία),
Casprini Gruppo Industriale SpA
, με έδρα την Cavrilia (Ιταλία),
CFG Rettifiche Srl
, με έδρα την Argenta (Ιταλία),
CIL – Cromatura e Rettifica Srl
, με έδρα το Esine (Ιταλία),
Cromatura Dura Srl
, με έδρα τη Lozza (Ιταλία),
Cromital Srl
, με έδρα την Πάρμα (Ιταλία),
Cromoflesch Di Bolletta Giuseppe & C. Snc
, με έδρα το Salzano (Ιταλία),
Cromogalante Srl
, με έδρα την Πάδοβα (Ιταλία),
Cromotrevigiana Srl
, με έδρα το Ponzano Veneto (Ιταλία),
Elezinco Srl
, με έδρα το Castelfidardo (Ιταλία),
Galvanica Nobili Srl
, με έδρα το Marano sul Panaro (Ιταλία),
Galvanotecnica Vignati Srl
, με έδρα το Canegrate (Ιταλία),
Galvitek Srl
, με έδρα τη Βερόνα (Ιταλία),
Gilardoni Vittorio Srl
, με έδρα το Mandello del Lario (Ιταλία),
Industria Galvanica Dalla Torre Ermanno e Figli Srl
, με έδρα τη Villorba (Ιταλία),
La Galvanica Trentina Srl
, με έδρα το Rovereto (Ιταλία),
Nicros Srl
, με έδρα το Conegliano (Ιταλία),
OCM Di Liboà Mauro & C. Snc
, με έδρα το Mondovì (Ιταλία),
Rubinetterie Zazzeri SpA
, με έδρα την Incisa Valdarno (Ιταλία),
Silga SpA
, με έδρα το Castelfidarno (Ιταλία),
Surcromo Di Suttora Marco
, με έδρα την Pieve Emanuele (Ιταλία),
Tobaldini SpA
, με έδρα την Altavilla Vicentina (Ιταλία),
Tre Albi SNC Di Trentin Silvano Bittante Mario & Albanese Giancarlo
, με έδρα το Vedelago (Ιταλία),
Adolf Boos GmbH & Co. KG
, με έδρα το Iserlohn,
Henkel Beiz‑ und Elektropoliertechnik GmbH & Co. KG
, με έδρα το Waidhofen an der Thaya (Αυστρία),
Saueressig GmbH & Co. KG
, με έδρα το Vreden (Γερμανία),
Saueressig Polska sp. z o.o
., με έδρα το Tarnowo Podgórne (Πολωνία),
Wetzel GmbH
, με έδρα το Grenzach‑Wyhlen (Γερμανία),
Wetzel sp. z o.o
., με έδρα το Duchnów (Πολωνία),
Apex Cylinders Ltd
, με έδρα το Bristol (Ηνωμένο Βασίλειο),
Federal‑Mogul Burscheid GmbH
, με έδρα το Burscheid,
Federal‑Mogul Friedberg GmbH
, με έδρα το Friedberg (Γερμανία),
Federal‑Mogul Vermögensverwaltungs‑GmbH
, με έδρα το Burscheid,
Federal‑Mogul Operations Γαλλία SAS
, με έδρα το Saint‑Jean‑de‑la‑Ruelle (Γαλλία),
Dietmar Schrick GmbH
, με έδρα το Solingen,
Cromatura Dalla Torre Sergio Snc Di Dalla Torre Sergio EC
, με έδρα την Breda di Tiave (Ιταλία),
Hartchromwerk Brunner AG
, με έδρα το Sankt Gallen (Ελβετία),
Schulz Hartchrom GmbH
, με έδρα το Αμβούργο,
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II
Κατάλογος των πρωτοδίκως παρεμβαινόντων
Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων (ECHA),
Assogalvanica
, με έδρα την Πάδοβα (Ιταλία),
Ecometal
, με έδρα το Treviso (Ιταλία),
Comité européen pour le traitement de surface (CETS)
, με έδρα τη Louvain (Βέλγιο),
Österreichische Gesellschaft für Oberflächentechnik (AOT)
, με έδρα τη Βιέννη,
Surface Engineering Association (SEA)
, με έδρα το Birmingham (Ηνωμένο Βασίλειο),
Zentralverband Oberflächentechnik eV (ZVO)
, με έδρα το Hilden (Γερμανία),
Eco‑Chim Galvanotecnica di Antoniazzi G. & C. Snc
, με έδρα το Codognè (Ιταλία),
Heiche Oberflächentechnik GmbH
, με έδρα το Schwaigern (Γερμανία),
Schwäbische Härtetechnik Ulm GmbH & Co. KG
, με έδρα την Ulm,
Trattamento superfici metalliche Srl (TSM)
, με έδρα το Schio (Ιταλία),
Aros Hydraulik GmbH
, με έδρα το Memmingen,
Berndorf Band GmbH
, με έδρα το Berndorf (Αυστρία),
Eberhard Derichs Maschinen‑ und Apparatebau GmbH
, με έδρα το Krefeld (Γερμανία),
Friedrich Fausel Metalldrückerei
, με έδρα το Herrlingen (Γερμανία),
Goldhofer AG
, με έδρα το Memmingen,
Heidelberger Druckmaschinen AG
, με έδρα τη Χαϊδελβέργη (Γερμανία),
Huhtamaki Flexible Packaging Γερμανία GmbH & Co. KG
, με έδρα το Ronsberg (Γερμανία),
ITW Automotive Products GmbH
, με έδρα το Hodenhagen (Γερμανία),
Josef Van Baal GmbH
, με έδρα το Krefeld,
Kleinvoigtsberger Elektrobauelemente GmbH
, με έδρα την Großschirma (Γερμανία),
Kniggendorf & Kögler GmbH
, με έδρα το Laatzen (Γερμανία),
Liebherr‑Components Kirchdorf GmbH
, με έδρα το Kirchdorf (Γερμανία),
Max Hilscher GmbH
, με έδρα την Dornstadt (Γερμανία),
Mora Metrology GmbH
, με έδρα την Aschaffenburg (Γερμανία),
Norsystec – Nohra‑System‑Technik GmbH
, με έδρα τη Nohra (Γερμανία),
Otto Littmann Maschinenfabrik – Präzisionsmechanik GmbH
, με έδρα το Αμβούργο,
Provertha Connectors Cables & Solutions GmbH
, με έδρα το Pforzheim (Γερμανία),
Roland Merz
, κάτοικος Ober‑Ramstadt (Γερμανία),
Schwing‑Stetter Baumaschinen GmbH
, με έδρα τη Βιέννη,
SML Maschinengesellschaft mbH
, με έδρα το Lenzing (Αυστρία),
ThyssenKrupp Steel Europe AG
, με έδρα το Duisbourg (Γερμανία),
Windmöller & Hölscher KG,
με έδρα το Lengerich (Γερμανία).
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.