CELEX: 62018CJ0328
Αίτηση αναιρέσεως
Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009
Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ
Κίνδυνος σύγχυσης
Εκτίμηση της ομοιότητας των αντιπαρατιθέμενων σημείων
Σφαιρική εκτίμηση του κινδύνου σύγχυσης
Λήψη υπόψη των συνθηκών διάθεσης στην αγορά
Εξουδετέρωση φωνητικής ομοιότητας από την ύπαρξη οπτικής και εννοιολογικής διαφοράς
Προϋποθέσεις της εξουδετέρωσης

Με την αίτηση αναιρέσεως το Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) ζητεί την αναίρεση της απόφασης του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 7ης Μαρτίου 2018, Equivalenza Manufactory κατά EUIPO – ITM Entreprises (BLACK LABEL BY EQUIVALENZA) (
T‑6/17
, μη δημοσιευθείσα,
EU:T:2018:119
, στο εξής: αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση), με την οποία το Γενικό Δικαστήριο ακύρωσε την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του EUIPO, της 11ης Οκτωβρίου 2016 (υπόθεση R 690/2016-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της ITM Entreprises SAS και της Equivalenza Manufactory SL (στο εξής: επίμαχη απόφαση).
Το νομικό πλαίσιο
Ο κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το [σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης] (
ΕΕ 2009, L 78, σ. 1
), καταργήθηκε και αντικαταστάθηκε, από 1ης Οκτωβρίου 2017, με τον κανονισμό (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 2017, για το σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (
ΕΕ 2017, L 154, σ. 1
). Ωστόσο, δεδομένης της ημερομηνίας υποβολής της επίμαχης εν προκειμένω αίτησης καταχώρισης, δηλαδή της 16ης Δεκεμβρίου 2014, η οποία είναι κρίσιμη για τον προσδιορισμό του εφαρμοστέου ουσιαστικού δικαίου, η υπό κρίση διαφορά διέπεται από τις ουσιαστικές διατάξεις του κανονισμού 207/2009.
Το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού αυτού έχει ως εξής:
«1.   Κατόπιν ανακοπής του δικαιούχου προγενέστερου σήματος, το αιτούμενο σήμα δεν γίνεται δεκτό για καταχώριση:
[…]
β)
εάν, λόγω του ταυτοσήμου του ή της ομοιότητας με το προγενέστερο σήμα και του ταυτοσήμου ή της ομοιότητας των προϊόντων ή υπηρεσιών που προσδιορίζουν τα δύο σήματα, υπάρχει κίνδυνος σύγχυσης του κοινού της εδαφικής περιοχής στην οποία απολαύει προστασίας το προγενέστερο σήμα· ο κίνδυνος σύγχυσης περιλαμβάνει και τον κίνδυνο συσχέτισης με το προγενέστερο σήμα.»
Το ιστορικό της διαφοράς
Το ιστορικό της διαφοράς εκτίθεται στις σκέψεις 1 έως 10 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης. Κατά το μέτρο που απαιτείται για την εξέταση της αναιρέσεως που ασκήθηκε από το EUIPO, το ιστορικό αυτό μπορεί να συνοψισθεί ως ακολούθως.
Στις 16 Δεκεμβρίου 2014 η Equivalenza Manufactory υπέβαλε στο EUIPO αίτηση καταχώρισης σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το ακόλουθο εικονιστικό σημείο:
Τα προϊόντα για τα οποία ζητήθηκε η καταχώριση εμπίπτουν στην κλάση 3, κατά την έννοια του Διακανονισμού της Νίκαιας, της 15ης Ιουνίου 1957, για τη διεθνή ταξινόμηση των προϊόντων και των υπηρεσιών με σκοπό την καταχώριση σημάτων, όπως έχει αναθεωρηθεί και τροποποιηθεί, και αντιστοιχούν στην ακόλουθη περιγραφή: «Αρώματα».
Η αίτηση καταχώρισης σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης δημοσιεύθηκε στο υπ’ αριθ. 240/2014
Δελτίο Κοινοτικών Σημάτων
, της 19ης Δεκεμβρίου 2014.
Στις 18 Μαρτίου 2015 η ITM Entreprises άσκησε ανακοπή κατά της καταχώρισης του σήματος για τα προϊόντα που μνημονεύονται στη σκέψη 6 της παρούσας απόφασης, επικαλούμενη κίνδυνο σύγχυσης, κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 207/2009.
Η ανακοπή στηριζόταν, μεταξύ άλλων, στο προγενέστερο εικονιστικό σήμα το οποίο εμφαίνεται κατωτέρω και αποτελεί αντικείμενο της διεθνούς καταχώρισης υπ’ αριθ. 1079410, με προστασία που εκτείνεται στο Βέλγιο, τη Βουλγαρία, την Τσεχική Δημοκρατία, τη Δανία, την Εσθονία, την Ελλάδα, την Κροατία, τη Λεττονία, τη Λιθουανία, το Λουξεμβούργο, την Ουγγαρία, τις Κάτω Χώρες, την Αυστρία, την Πολωνία, την Πορτογαλία, τη Ρουμανία, τη Σλοβενία και τη Σλοβακία, το οποίο καταχωρίστηκε την 1η Απριλίου 2011 και αφορά τις «[κ]ολόνιες, [τα] αποσμητικά σώματος (άρωμα), [και τα] αρώματα»:
Με απόφαση της 2ας Μαρτίου 2016, το τμήμα ανακοπών έκανε δεκτή την ανακοπή της ITM Entreprises, λόγω της ύπαρξης κινδύνου σύγχυσης του ενδιαφερόμενου κοινού στην Τσεχική Δημοκρατία, στην Ουγγαρία, στην Πολωνία και στη Σλοβενία.
Με την επίμαχη απόφαση το δεύτερο τμήμα προσφυγών του EUIPO απέρριψε την προσφυγή που άσκησε η Equivalenza Manufactory κατά της απόφασης του τμήματος ανακοπών. Το τμήμα προσφυγών έκρινε ότι το ενδιαφερόμενο κοινό αποτελούνταν από το ευρύ κοινό των τεσσάρων ως άνω κρατών μελών, το οποίο επιδεικνύει μεσαίο βαθμό προσοχής, και ότι τα επίμαχα προϊόντα είναι πανομοιότυπα. Όσον αφορά τη σύγκριση των αντιπαρατιθέμενων σημείων, έκρινε ότι τα σημεία αυτά έχουν μεσαίο βαθμό οπτικής και φωνητικής ομοιότητας και ότι έχουν διαφορές από εννοιολογικής απόψεως. Κατόπιν σφαιρικής εκτίμησης του κινδύνου σύγχυσης, κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 207/2009, το τμήμα προσφυγών κατέληξε στο συμπέρασμα ότι υπήρχε κίνδυνος σύγχυσης του ενδιαφερόμενου κοινού.
Η διαδικασία ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 4 Ιανουαρίου 2017, η Equivalenza Manufactory άσκησε προσφυγή με αίτημα την ακύρωση της επίμαχης απόφασης.
Προς στήριξη της προσφυγής προέβαλε ως μοναδικό λόγο ακυρώσεως παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 207/2009.
Στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση το Γενικό Δικαστήριο επισήμανε, καταρχάς, ότι τα αντιπαρατιθέμενα σημεία δημιουργούν διαφορετική συνολική εντύπωση από οπτικής απόψεως, ότι εμφανίζουν μεσαίο βαθμό ομοιότητας από φωνητικής απόψεως και ότι διαφέρουν από εννοιολογικής απόψεως, λόγω της ύπαρξης, στο σημείο του οποίου ζητείται η καταχώριση, της λέξης «black» και του στοιχείου «by equivalenza». Εν συνεχεία το Γενικό Δικαστήριο, στο πλαίσιο της συνολικής εκτίμησης της ομοιότητας των σημείων αυτών και αφού έλαβε υπόψη τις συνθήκες υπό τις οποίες τα επίμαχα προϊόντα διατίθενται στην αγορά, έκρινε ότι, λόγω των διαφορών τους από οπτικής και εννοιολογικής απόψεως, τα σημεία αυτά δεν ομοιάζουν, κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 207/2009.
Δεδομένου ότι δεν πληρούνταν, επομένως, μία από τις σωρευτικές προϋποθέσεις εφαρμογής της διάταξης αυτής, το Γενικό Δικαστήριο, στη σκέψη 56 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, έκρινε ότι το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο διαπιστώνοντας ότι υπήρχε κίνδυνος σύγχυσης κατά την έννοια της εν λόγω διάταξης.
Με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση το Γενικό Δικαστήριο έκανε, συνεπώς, δεκτό τον μοναδικό λόγο ακυρώσεως που είχε προβληθεί από την Equivalenza Manufactory και, ως εκ τούτου, ακύρωσε την επίμαχη απόφαση.
Αιτήματα των διαδίκων
Με την αίτηση αναιρέσεως το EUIPO ζητεί από το Δικαστήριο:
–
να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και
–
να καταδικάσει την Equivalenza Manufactory στα δικαστικά έξοδα.
Η Equivalenza Manufactory ζητεί από το Δικαστήριο:
–
να απορρίψει την αίτηση αναιρέσεως και
–
να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.
Επί της αιτήσεως αναιρέσεως
Προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως το EUIPO προβάλλει ως μοναδικό λόγο αναιρέσεως παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 207/2009. Ο λόγος αυτός περιλαμβάνει τέσσερα σκέλη.
Επί του πρώτου σκέλους του μοναδικού λόγου αναιρέσεως
Επιχειρήματα των διαδίκων
Με το πρώτο σκέλος του μοναδικού λόγου αναιρέσεως το EUIPO υποστηρίζει ότι η απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου περιέχει αντιφατική αιτιολογία όσον αφορά τη σύγκριση των αντιπαρατιθέμενων σημείων από οπτικής απόψεως.
Συγκεκριμένα, αφενός, εκθέτοντας στη σκέψη 29 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης ότι το τμήμα προσφυγών δεν μπορούσε να κρίνει ότι δεν υφίσταται καμία ομοιότητα μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σημείων, λόγω του ότι και στα δύο σημεία περιλαμβάνονται τα πέντε γράμματα «l», «a», «b», «e» και «l», τα οποία εμφανίζονται με κεφαλαία γράμματα λευκού χρώματος, το Γενικό Δικαστήριο επιβεβαίωσε ότι υφίσταται οπτική ομοιότητα μεταξύ των σημείων αυτών. Αφετέρου, εκθέτοντας, στις σκέψεις 32 και 33 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, ότι η συνολική εντύπωση που δημιουργούν τα δύο αυτά σημεία διαφέρει από οπτικής απόψεως, το Γενικό Δικαστήριο απέκλεισε εμμέσως κάθε διαπίστωση περί οπτικής ομοιότητας των σημείων.
Το EUIPO προσθέτει, επίσης, ότι το στοιχείο «label», το οποίο εμφανίζεται και στα δύο αντιπαρατιθέμενα σημεία, στερείται σημασιολογικού περιεχομένου για το ενδιαφερόμενο κοινό και ότι, ως εκ τούτου, πρόκειται για διακριτικό στοιχείο.
Η Equivalenza Manufactory αντιτείνει ότι το Γενικό Δικαστήριο ορθώς και χωρίς να υποπίπτει σε αντιφάσεις έκρινε ότι τα όποια στοιχεία οπτικής ομοιότητας δεν επαρκούσαν ώστε να αντισταθμιστούν οι προφανείς οπτικές διαφορές μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σημείων. Συγκεκριμένα, έπρεπε να γίνει σύγκριση των σημείων αυτών από οπτικής απόψεως βάσει του συνόλου των στοιχείων –τόσο των λεκτικών όσο και των γραφικών– από τα οποία αποτελούνται τα εν λόγω σημεία.
Η Equivalenza Manufactory υποστηρίζει περαιτέρω ότι το ότι, κατά τους ισχυρισμούς του EUIPO, το στοιχείο «label», κοινό στα αντιπαρατιθέμενα σημεία, αποτελεί διακριτικό στοιχείο δεν συνεπάγεται ότι είναι το μοναδικό στοιχείο που προσδίδει στα σημεία αυτά διακριτικό χαρακτήρα ή ότι είναι το κυρίαρχο στοιχείο τους. Εν πάση περιπτώσει, το επιχείρημα αυτό αφορά την εννοιολογική σύγκριση.
Εκτίμηση του Δικαστηρίου
Καταρχάς, υπενθυμίζεται ότι το ζήτημα αν η αιτιολογία μιας απόφασης του Γενικού Δικαστηρίου είναι αντιφατική ή ανεπαρκής αποτελεί νομικό ζήτημα το οποίο μπορεί να προβληθεί κατ’ αναίρεση (αποφάσεις της 18ης Δεκεμβρίου 2008, Les Éditions Albert René κατά ΓΕΕΑ,
C‑16/06 P
,
EU:C:2008:739
, σκέψη
, και της 5ης Ιουλίου 2011, Edwin κατά ΓΕΕΑ,
C‑263/09 P
,
EU:C:2011:452
, σκέψη
).
Στη σκέψη 29 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης το Γενικό Δικαστήριο επισήμανε ότι οι διαπιστώσεις του τμήματος προσφυγών, οι οποίες είχαν εκτεθεί στη σκέψη 28 της ίδιας απόφασης, περί του ότι, αφενός, και στα δύο αντιπαρατιθέμενα σημεία υπήρχαν τα πέντε γράμματα «l», «a», «b», «e» και «l» και, αφετέρου, το στοιχείο «black label» του σημείου του οποίου ζητείται η καταχώριση και το στοιχείο «labell» του προγενέστερου σήματος ήταν γραμμένα με κεφαλαία λευκά γράμματα, «δεν μπορούσαν να οδηγήσουν [το τμήμα προσφυγών] στο συμπέρασμα ότι δεν υφίσταται καμία ομοιότητα μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σημείων». Κατ’ αυτόν τον τρόπο, το Γενικό Δικαστήριο άφησε να εννοηθεί ότι, όπως ορθώς επισημαίνει το EUIPO, τα σημεία αυτά ήταν, τουλάχιστον σε έναν ελάχιστο βαθμό, παρόμοια.
Στη σκέψη 32 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης το Γενικό Δικαστήριο διαπίστωσε, όμως, ότι παρά την ύπαρξη των ανωτέρω στοιχείων ομοιότητας, τα αντιπαρατιθέμενα σημεία δημιουργούσαν διαφορετική συνολική εντύπωση από οπτικής απόψεως. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, το Γενικό Δικαστήριο απέκλεισε κάθε διαπίστωση ομοιότητας, έστω και μικρής, μεταξύ των σημείων αυτών.
Επομένως, αφήνοντας να εννοηθεί, από τη μια, ότι τα αντιπαρατιθέμενα σημεία ήταν, έστω κατ’ ελάχιστον, παρόμοια από οπτικής απόψεως και αποκλείοντας, από την άλλη, κάθε οπτική ομοιότητα μεταξύ των σημείων αυτών, το Γενικό Δικαστήριο προέβη σε πλημμελή εκτίμηση, λόγω αντιφατικής αιτιολογίας.
Το συμπέρασμα αυτό δεν αναιρείται από το επιχείρημα της Equivalenza Manufactory ότι το Γενικό Δικαστήριο ορθώς έκρινε ότι τα στοιχεία οπτικής ομοιότητας που επισημάνθηκαν δεν ήταν επαρκή ώστε να αντισταθμιστούν οι οπτικές διαφορές μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σημείων. Το επιχείρημα αυτό στηρίζεται σε εσφαλμένη ερμηνεία της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης. Συγκεκριμένα, όπως προκύπτει από τη σκέψη 26 της παρούσας απόφασης, το Γενικό Δικαστήριο δεν αρκέστηκε στην επισήμανση ορισμένων στοιχείων οπτικής ομοιότητας μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σημείων. Αντιθέτως, επισήμανε, εμμέσως πλην σαφώς, στη σκέψη 29 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, ότι τα στοιχεία αυτά οδηγούν στη διαπίστωση οπτικής ομοιότητας, έστω μικρής, μεταξύ των δύο σημείων, κάτι που έρχεται συνεπώς σε αντίθεση με το συμπέρασμα που είχε εκθέσει στη σκέψη 32 της ίδιας απόφασης.
Κατόπιν των προεκτεθέντων, το πρώτο σκέλος του μοναδικού λόγου αναιρέσεως πρέπει να γίνει δεκτό.
Επί του δεύτερου σκέλους του μοναδικού λόγου αναιρέσεως
Επιχειρήματα των διαδίκων
Με το δεύτερο σκέλος του μοναδικού λόγου αναιρέσεως το EUIPO αμφισβητεί τη βασιμότητα της εννοιολογικής σύγκρισης των αντιπαρατιθέμενων σημείων στην οποία προέβη το Γενικό Δικαστήριο.
Το EUIPO υποστηρίζει ότι, αφενός, το Γενικό Δικαστήριο παρέλειψε να λάβει υπόψη τις σημαντικές λεπτές διαφοροποιήσεις που εκτέθηκαν από το τμήμα προσφυγών στις σκέψεις 28 και 31 της επίμαχης απόφασης, από τις οποίες προέκυπτε ότι η εννοιολογική διαφορά την οποία επισήμανε το τμήμα προσφυγών ήταν περιορισμένη και, εν τέλει, άνευ σημασίας. Το Γενικό Δικαστήριο διαπίστωσε, αντιθέτως, στις σκέψεις 45 και 54 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, ότι μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σημείων υπήρχε διαφορά από εννοιολογικής απόψεως. Παρέλειψε δε να αιτιολογήσει την απόκλιση αυτή σε σχέση με όσα είχαν εκτεθεί επ’ αυτού με αναλυτικότερο τρόπο στην απόφαση του τμήματος προσφυγών.
Αφετέρου, το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη το περιεχόμενο της απόφασης που εξέδωσε στις 30 Νοεμβρίου 2006, Camper κατά ΓΕΕΑ – JC (BROTHERS by CAMPER) (
T‑43/05
, μη δημοσιευθείσα,
EU:T:2006:370
, σκέψη
), στην οποία έγινε αναφορά από το ίδιο το Γενικό Δικαστήριο, και αγνόησε τα συμπεράσματα που είχε αντλήσει από την απόφαση αυτή το τμήμα προσφυγών στο σημείο 28 της επίμαχης απόφασης.
Η Equivalenza Manufactory φρονεί ότι το δεύτερο σκέλος του λόγου ακυρώσεως είναι αβάσιμο.
Εκτίμηση του Δικαστηρίου
Με τις σκέψεις 42 έως 46 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι το τμήμα προσφυγών ορθώς επισήμανε ότι υπήρχε εννοιολογική διαφορά μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σημείων «λόγω της ύπαρξης, στο σημείο [του οποίου ζητείται η καταχώριση], της λέξης “black” και του στοιχείου “by equivalenza”».
Εντούτοις, όπως υποστηρίζει το EUIPO, από την ανάγνωση των σημείων 28 και 31 της επίμαχης απόφασης προκύπτει ότι το τμήμα προσφυγών διαπίστωσε ότι υπήρχε εννοιολογική διαφορά μεταξύ των σημείων μόνο στο μέτρο που το σημείο του οποίου ζητείται η καταχώριση περιλάμβανε το επίθετο «black».
Επομένως, το Γενικό Δικαστήριο μετέφερε εσφαλμένως το συμπέρασμα του τμήματος προσφυγών.
Εντούτοις, τίποτα δεν εμπόδιζε το Γενικό Δικαστήριο να προβεί, εν προκειμένω, σε δική του εκτίμηση της ομοιότητας των αντιπαρατιθέμενων σημείων από εννοιολογικής απόψεως, από τη στιγμή που η εκτίμηση αυτή αμφισβητήθηκε ενώπιόν του (πρβλ. απόφαση της 18ης Δεκεμβρίου 2008, Les Éditions Albert René κατά ΓΕΕΑ,
C‑16/06 P
,
EU:C:2008:739
, σκέψεις
και
).
Επομένως, το επιχείρημα που στηρίζεται στο σφάλμα για το οποίο έγινε λόγος στη σκέψη 37 της παρούσας απόφασης πρέπει να απορριφθεί ως αλυσιτελές.
Κατά τα λοιπά, στο μέτρο που το EUIPO βάλλει ενώπιον του Δικαστηρίου κατά της εκτίμησης, από το Γενικό Δικαστήριο, της εννοιολογικής ομοιότητας των αντιπαρατιθέμενων σημείων, επιβάλλεται η επισήμανση ότι η εκτίμηση αυτή εμπίπτει στην εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών, η οποία, υπό την επιφύλαξη της περίπτωσης παραμόρφωσης του περιεχομένου των αποδεικτικών στοιχείων, δεν υπόκειται στον αναιρετικό έλεγχο του Δικαστηρίου (πρβλ. απόφαση της 2ας Σεπτεμβρίου 2010, Calvin Klein Trademark Trust κατά ΓΕΕΑ,
C‑254/09 P
,
EU:C:2010:488
, σκέψη
). Δεδομένου ότι το EUIPO δεν απέδειξε –και δεν προέβαλε καν– ότι υπήρξε τέτοια παραμόρφωση, η επιχειρηματολογία αυτή πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη.
Επομένως, το δεύτερο σκέλος του μοναδικού λόγου αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως εν μέρει απαράδεκτο και εν μέρει αλυσιτελές.
Επί του τρίτου και του τέταρτου σκέλους του μοναδικού λόγου αναιρέσεως
Επιχειρήματα των διαδίκων
Με το τρίτο σκέλος του μοναδικού λόγου αναιρέσεως το EUIPO υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 207/2009, υποπίπτοντας σε μεθοδολογικό σφάλμα, καθόσον εξέτασε τις συνθήκες διάθεσης των επίμαχων προϊόντων στην αγορά και τις αγοραστικές συνήθειες του ενδιαφερόμενου κοινού κατά την εκτίμηση της ομοιότητας των αντιπαρατιθέμενων σημείων.
Η εκτίμηση του βαθμού ομοιότητας των σημείων θα πρέπει, όμως, να πραγματοποιείται κατά τρόπο αντικειμενικό, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι αγοραστικές συνήθειες του ενδιαφερόμενου κοινού ή οι συνθήκες διάθεσης των επίμαχων προϊόντων στην αγορά. Κατά την απόφαση της 22ας Ιουνίου 1999, Lloyd Schuhfabrik Meyer (
C‑342/97
,
EU:C:1999:323
, σκέψη
), μόνον αφού προηγηθεί αντικειμενικός προσδιορισμός του βαθμού ομοιότητας πρέπει, κατά το στάδιο της σφαιρικής εκτίμησης του κινδύνου σύγχυσης, να εξετασθούν οι συνθήκες διάθεσης των επίμαχων προϊόντων στην αγορά και να εκτιμηθεί η σημασία που πρέπει να αναγνωρισθεί, υπό το πρίσμα των συνθηκών αυτών, στον όποιο βαθμό οπτικής, φωνητικής ή εννοιολογικής ομοιότητας.
Το EUIPO υποστηρίζει περαιτέρω ότι η μέθοδος που ακολούθησε το Γενικό Δικαστήριο θα οδηγούσε σε παράλογα αποτελέσματα, από την άποψη ότι σημεία θα μπορούσαν να κριθούν άλλοτε όμοια και άλλοτε διαφορετικά, αναλόγως των επίμαχων κάθε φορά προϊόντων.
Με το τέταρτο σκέλος του μοναδικού λόγου αναιρέσεως το EUIPO προσάπτει στο Γενικό Δικαστήριο ότι παρέβη το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 207/2009 υποπίπτοντας σε νομικά σφάλματα τα οποία επηρεάζουν την εκτίμηση της ομοιότητας των αντιπαρατιθέμενων σημείων.
Κατά πρώτον, το EUIPO αμφισβητεί τη μέθοδο που εφάρμοσε το Γενικό Δικαστήριο, καθόσον αυτό δεν έλαβε υπόψη, στη συνολική εκτίμηση, το σύνολο των στοιχείων ομοιότητας και διαφοράς που υφίστανται μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σημείων. Συγκεκριμένα, στη σκέψη 28 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης το Γενικό Δικαστήριο απέκλεισε πρόωρα από την εξέτασή του όλα τα στοιχεία οπτικής ομοιότητας μεταξύ των σημείων αυτών, λόγω των οπτικών διαφορών που επισήμανε κατά την πρώτη συνολική εκτίμηση των εν λόγω σημείων. Εν συνεχεία, χρησιμοποίησε τις οπτικές αυτές διαφορές κατά τη δεύτερη συνολική εκτίμηση των ίδιων σημείων, στις σκέψεις 53 και 55 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, προκειμένου να εξουδετερώσει τη φωνητική ομοιότητα των σημείων. Η διπλή αυτή εξουδετέρωση, που στηρίζεται στα ίδια στοιχεία διαφοράς και στη συνολική εντύπωση που προκαλούν τα αντιπαρατιθέμενα σημεία, συνιστά, κατά το EUIPO, πλάνη περί το δίκαιο και παραμόρφωση των νομολογιακών αρχών.
Κατά δεύτερον, το EUIPO υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε μεθοδολογικό σφάλμα, στο μέτρο που προέβη στην εξουδετέρωση της μεσαίου βαθμού φωνητικής ομοιότητας των αντιπαρατιθέμενων σημείων κατά το στάδιο της εκτίμησης της ομοιότητας των σημείων αυτών και στο μέτρο που αποφάσισε πρόωρα να μην προβεί σε σφαιρική εκτίμηση του κινδύνου σύγχυσης.
Συγκεκριμένα, καταρχάς, η εξουδετέρωση οπτικής και/ή φωνητικής ομοιότητας λόγω ύπαρξης εννοιολογικών διαφορών θα πρέπει να πραγματοποιείται κατά το στάδιο της σφαιρικής εκτίμησης του κινδύνου σύγχυσης, η οποία διενεργείται βάσει του συνόλου των στοιχείων ομοιότητας και ανομοιότητας που εντοπίσθηκαν αρχικώς. Η εξουδετέρωση αυτή δεν μπορεί να εξαντλείται στο να αγνοούνται απλώς οι ομοιότητες που έχουν προηγουμένως διαπιστωθεί.
Περαιτέρω, δεν μπορεί να αποκλεισθεί το ενδεχόμενο και από μόνη τη φωνητική ομοιότητα των αντιπαρατιθέμενων σημείων να μπορεί να δημιουργηθεί κίνδυνος σύγχυσης, του οποίου η ύπαρξη θα πρέπει να εξετασθεί κατόπιν σφαιρικής εκτίμησής του.
Τέλος, η σφαιρική εκτίμηση του κινδύνου σύγχυσης μπορεί να παραλειφθεί μόνον όταν αποκλείεται οποιαδήποτε ομοιότητα, έστω και μικρή, μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σημείων, κάτι που δεν συμβαίνει όταν διαπιστώνεται ότι υφίσταται κάποιος βαθμός ομοιότητας όσον αφορά μια από τις τρεις κρίσιμες πτυχές, ήτοι από οπτικής, φωνητικής ή εννοιολογικής απόψεως. Εφόσον διαπιστωθεί ομοιότητα, έστω και χαμηλού βαθμού, πρέπει να διενεργηθεί σφαιρική εκτίμηση του κινδύνου σύγχυσης.
Η Equivalenza Manufactory αμφισβητεί τη βασιμότητα του τρίτου και του τέταρτου σκέλους του μοναδικού λόγου αναιρέσεως.
Όσον αφορά το τρίτο σκέλος, μολονότι η Equivalenza Manufactory δεν αμφισβητεί, κατ’ ουσίαν, τις διευκρινίσεις του EUIPO, οι οποίες συνοψίζονται στη σκέψη 43 της παρούσας απόφασης, όσον αφορά τη μέθοδο ανάλυσης όπως αυτή προκύπτει από την απόφαση της 22ας Ιουνίου 1999, Lloyd Schuhfabrik Meyer (
C‑342/97
,
EU:C:1999:323
), εντούτοις φρονεί ότι το Γενικό Δικαστήριο εν προκειμένω συμμορφώθηκε προς τη μέθοδο αυτή. Συγκεκριμένα, το Γενικό Δικαστήριο εκτίμησε, σε ένα πρώτο στάδιο, κατά τρόπο εξατομικευμένο, αντικειμενικό και λεπτομερή, τον βαθμό οπτικής, φωνητικής και εννοιολογικής ομοιότητας των αντιπαρατιθέμενων σημείων και, σε ένα δεύτερο στάδιο, προέβη σε σφαιρική εκτίμηση της ομοιότητάς τους ή σε ανάλυση του κινδύνου σύγχυσης, λαμβάνοντας υπόψη, μόνο κατά το τελευταίο αυτό στάδιο, τις αγοραστικές συνήθειες του ενδιαφερόμενου κοινού.
Όσον αφορά το τέταρτο σκέλος, η Equivalenza Manufactory υπογραμμίζει εξαρχής ότι, προκειμένου να εκτιμηθεί ο βαθμός ομοιότητας μεταξύ δύο αντιπαρατιθέμενων σημείων, ενδέχεται να ενδείκνυται να αξιολογηθεί η σημασία που πρέπει να δοθεί στην οπτική, τη φωνητική και την εννοιολογική πτυχή υπό το πρίσμα της επίμαχης κατηγορίας προϊόντων και των συνθηκών υπό τις οποίες αυτά διατίθενται στην αγορά. Τα επίμαχα όμως προϊόντα, ήτοι τα αρώματα, όπως ορθώς υπενθύμισε το Γενικό Δικαστήριο στη σκέψη 51 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, είναι προϊόντα τα οποία το κοινό πάντοτε βλέπει προτού τα αγοράσει. Συνεπώς, θα έπρεπε να δοθεί μεγαλύτερη σημασία στις οπτικές ομοιότητες στο πλαίσιο της εκτίμησης των αντιπαρατιθέμενων σημείων στο σύνολό τους ή της σφαιρικής εκτίμησης του κινδύνου σύγχυσης.
Κατά πρώτον, η Equivalenza Manufactory επικρίνει την έλλειψη σαφήνειας της επιχειρηματολογίας του EUIPO και υποστηρίζει ότι η μέθοδος που εφάρμοσε το Γενικό Δικαστήριο δεν πάσχει πλάνη περί το δίκαιο. Συγκεκριμένα, το Γενικό Δικαστήριο προέβη σε δύο διακριτές εκτιμήσεις κρίνοντας, καταρχάς, ότι τα αντιπαρατιθέμενα σημεία διέφεραν από οπτικής απόψεως υπό το πρίσμα των οπτικών στοιχείων ομοιότητας και ανομοιότητας και, εν συνεχεία, ότι τα σημεία αυτά ήταν συνολικώς διαφορετικά, λόγω των σημαντικών διαφορών τους από οπτικής και εννοιολογικής απόψεως, ανεξαρτήτως των επουσιωδών ομοιοτήτων που ελήφθησαν υπόψη και λαμβανομένης υπόψη της μικρής σημασίας που έχει η φωνητική πτυχή για την εξεταζόμενη κατηγορία προϊόντων.
Κατά δεύτερον, η Equivalenza Manufactory υποστηρίζει ότι από την τελολογική ερμηνεία των σκέψεων 46 επ. της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι το Γενικό Δικαστήριο προέβη σε σφαιρική εκτίμηση του κινδύνου σύγχυσης. Εν πάση περιπτώσει, το Γενικό Δικαστήριο θα είχε καταλήξει στο ίδιο συμπέρασμα αν είχε λάβει υπόψη τις λιγοστές ομοιότητες μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σημείων κατά το στάδιο της εκτίμησης της ομοιότητας των σημείων αυτών στο σύνολό τους ή, μεταγενέστερα, κατά το στάδιο της σφαιρικής εκτίμησης του κινδύνου σύγχυσης.
Εκτίμηση του Δικαστηρίου
Με το τρίτο και το τέταρτο σκέλος του μοναδικού λόγου αναιρέσεως, τα οποία πρέπει να εξετασθούν από κοινού, το EUIPO προσάπτει, κατ’ ουσίαν, στο Γενικό Δικαστήριο ότι εφάρμοσε εσφαλμένη μέθοδο εξέτασης του κινδύνου σύγχυσης, κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 207/2009. Το EUIPO φρονεί, συγκεκριμένα, ότι το Γενικό Δικαστήριο δεν μπορούσε, κατά το στάδιο της εκτίμησης της ομοιότητας των αντιπαρατιθέμενων σημείων στο σύνολό τους, να λάβει υπόψη τους τρόπους διάθεσης των επίμαχων προϊόντων στην αγορά και να εξουδετερώσει τις ομοιότητες μεταξύ των σημείων αυτών προκειμένου να αποκλείσει κάθε ομοιότητα μεταξύ των εν λόγω σημείων και να μην προβεί στη σφαιρική εκτίμηση του κινδύνου σύγχυσης.
Ως προς το ζήτημα αυτό, υπενθυμίζεται ότι, κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, η ύπαρξη κινδύνου σύγχυσης του κοινού πρέπει να εκτιμάται σφαιρικά, λαμβανομένων υπόψη όλων των παραγόντων που ασκούν επιρροή στη συγκεκριμένη περίπτωση (αποφάσεις της 11ης Νοεμβρίου 1997, SABEL,
C‑251/95
,
EU:C:1997:528
, σκέψη
, και της 8ης Μαΐου 2014, Bimbo κατά ΓΕΕΑ,
C‑591/12 P
,
EU:C:2014:305
, σκέψη
), στους οποίους περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, ο βαθμός ομοιότητας μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σημείων και μεταξύ των επίμαχων προϊόντων ή υπηρεσιών, καθώς και το εύρος της φήμης και η ένταση του, εγγενούς ή αποκτηθέντος με τη χρήση, διακριτικού χαρακτήρα του προγενέστερου σήματος (απόφαση της 24ης Μαρτίου 2011, Ferrero κατά ΓΕΕΑ,
C‑552/09 P
,
EU:C:2011:177
, σκέψη
).
Η σφαιρική εκτίμηση του κινδύνου σύγχυσης πρέπει, όσον αφορά την οπτική, φωνητική ή εννοιολογική ομοιότητα των αντιπαρατιθέμενων σημείων, να στηρίζεται στη συνολική εντύπωση που αυτά προκαλούν. Ο τρόπος με τον οποίο ο μέσος καταναλωτής των επίμαχων προϊόντων ή υπηρεσιών αντιλαμβάνεται τα σημεία έχει καθοριστική σημασία για τη σφαιρική εκτίμηση του κινδύνου σύγχυσης. Συναφώς, ο μέσος καταναλωτής έχει συνήθως συνολική αντίληψη για το σήμα και δεν εξετάζει τις διάφορες λεπτομέρειές του (αποφάσεις της 11ης Νοεμβρίου 1997, SABEL,
C‑251/95
,
EU:C:1997:528
, σκέψη
· της 22ας Ιουνίου 1999, Lloyd Schuhfabrik Meyer,
C‑342/97
,
EU:C:1999:323
, σκέψη
, και της 22ας Οκτωβρίου 2015, BGW,
C‑20/14
,
EU:C:2015:714
, σκέψη
).
Η σφαιρική αυτή εκτίμηση του κινδύνου σύγχυσης συνεπάγεται κάποια αλληλεξάρτηση μεταξύ των συνεκτιμωμένων παραγόντων και, ιδίως, μεταξύ της ομοιότητας των σημείων και της ομοιότητας των επίμαχων προϊόντων ή υπηρεσιών. Έτσι, χαμηλός βαθμός ομοιότητας μεταξύ των επίμαχων προϊόντων ή υπηρεσιών μπορεί να αντισταθμιστεί από υψηλό βαθμό ομοιότητας μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σημείων, και αντιστρόφως (αποφάσεις της 22ας Ιουνίου 1999, Lloyd Schuhfabrik Meyer,
C‑342/97
,
EU:C:1999:323
, σκέψη
, καθώς και της 18ης Δεκεμβρίου 2008, Les Éditions Albert René κατά ΓΕΕΑ,
C‑16/06 P
,
EU:C:2008:739
, σκέψη
και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
Ωστόσο, ελλείψει οποιασδήποτε ομοιότητας του προγενέστερου σήματος με το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση, ούτε το παγκοίνως γνωστό ή η φήμη του προγενέστερου σήματος ούτε το γεγονός ότι οι οικείες υπηρεσίες ή τα προϊόντα είναι πανομοιότυπα ή παρόμοια αρκούν για να διαπιστωθεί η ύπαρξη κινδύνου σύγχυσης, κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 207/2009 (πρβλ. αποφάσεις της 12ης Οκτωβρίου 2004, Vedial κατά ΓΕΕΑ,
C‑106/03 P
,
EU:C:2004:611
, σκέψη
, και της 2ας Σεπτεμβρίου 2010, Calvin Klein Trademark Trust κατά ΓΕΕΑ,
C‑254/09 P
,
EU:C:2010:488
, σκέψη
). Συγκεκριμένα, απαραίτητη προϋπόθεση για την εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 207/2009 είναι τα αντιπαρατιθέμενα σημεία να είναι πανομοιότυπα ή παρόμοια, συνεπώς είναι πρόδηλο ότι η διάταξη αυτή δεν έχει εφαρμογή στις περιπτώσεις που το Γενικό Δικαστήριο αποκλείει οποιαδήποτε ομοιότητα μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σημείων. Μόνο στην περίπτωση κατά την οποία τα αντιπαρατιθέμενα σημεία παρουσιάζουν ορισμένη, έστω και μικρή, ομοιότητα, το εν λόγω δικαστήριο οφείλει να προβεί σε σφαιρική εκτίμηση προκειμένου να διαπιστώσει αν, παρά τον χαμηλό βαθμό ομοιότητας μεταξύ των σημείων αυτών, υφίσταται, λόγω της ύπαρξης και άλλων ασκούντων επιρροή παραγόντων, όπως είναι το παγκοίνως γνωστό ή η φήμη του προγενέστερου σήματος, κίνδυνος σύγχυσης του ενδιαφερόμενου κοινού (πρβλ. απόφαση της 24ης Μαρτίου 2011, Ferrero κατά ΓΕΕΑ,
C‑552/09 P
,
EU:C:2011:177
, σκέψεις
και
και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
Εν προκειμένω, ακριβώς κατ’ εφαρμογήν της νομολογίας που μνημονεύεται στην προηγούμενη σκέψη της παρούσας απόφασης, η οποία υπενθυμίζεται κατ’ ουσίαν στη σκέψη 16 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε, στις σκέψεις 55 και 56 της απόφασης αυτής, ότι, δεδομένου ότι τα αντιπαρατιθέμενα σημεία, βάσει της συνολικής εντύπωσης που δημιουργούν, δεν ομοιάζουν, δεν πληρούται μία εκ των σωρευτικών προϋποθέσεων εφαρμογής του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 207/2009 και ότι, ως εκ τούτου, το τμήμα προσφυγών είχε υποπέσει σε νομικό σφάλμα διαπιστώνοντας ότι υφίσταται κίνδυνος σύγχυσης.
Το Γενικό Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα αυτό κατόπιν ανάλυσης η οποία περιλάμβανε, κατ’ ουσίαν, δύο στάδια.
Σε πρώτο στάδιο, στις σκέψεις 26 έως 45 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, το Γενικό Δικαστήριο προέβη στη σύγκριση των αντιπαρατιθέμενων σημείων από οπτικής, φωνητικής και εννοιολογικής απόψεως. Διαπίστωσε, κατ’ ουσίαν, στις σκέψεις 32, 39 και 45 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, ότι τα αντιπαρατιθέμενα σημεία διέφεραν από οπτικής και εννοιολογικής απόψεως, αλλά εμφάνιζαν μεσαίου βαθμού ομοιότητα από φωνητικής απόψεως.
Σε δεύτερο στάδιο, στις σκέψεις 46 έως 54 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, το Γενικό Δικαστήριο προέβη σε εκτίμηση της ομοιότητας των αντιπαρατιθέμενων σημείων στο σύνολό τους, η οποία αποτελεί το αντικείμενο των υπό κρίση σκελών του μοναδικού λόγου αναιρέσεως.
Στο πλαίσιο αυτό, όπως προκύπτει από τις σκέψεις 48 και 51 έως 53 της απόφασης αυτής, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι, λαμβανομένων υπόψη των συνθηκών εμπορίας των επίμαχων προϊόντων, η οπτική πτυχή των αντιπαρατιθέμενων σημείων, υπό το πρίσμα της οποίας τα σημεία αυτά διέφεραν, ήταν σημαντικότερη από τη φωνητική και την εννοιολογική πτυχή στο πλαίσιο της εκτίμησης της συνολικής εντύπωσης που προκαλούσαν τα εν λόγω σημεία. Περαιτέρω, στη σκέψη 54 της εν λόγω απόφασης το Γενικό Δικαστήριο επισήμανε ότι τα αντιπαρατιθέμενα σημεία διαφέρουν από εννοιολογικής απόψεως λόγω της παρουσίας, στο σημείο του οποίου ζητείται η καταχώριση, των στοιχείων «black» και «by equivalenza».
Κατά συνέπεια, από την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το Γενικό Δικαστήριο δεν προέβη στη σφαιρική εκτίμηση του κινδύνου σύγχυσης, για τον λόγο ότι τα αντιπαρατιθέμενα σημεία, βάσει της συνολικής εντύπωσης που προκαλούσαν, δεν ήταν όμοια. Συγκεκριμένα, κατόπιν εκτίμησης της ομοιότητας των σημείων αυτών στο σύνολό τους, το Γενικό Δικαστήριο κατέληξε, κατ’ ουσίαν, στο συμπέρασμα ότι, παρά τον μεσαίο βαθμό φωνητικής ομοιότητάς τους, τα εν λόγω σημεία δεν ήταν όμοια, τόσο λόγω των οπτικών τους διαφορών, οι οποίες έχουν βαρύνουσα σημασία, δεδομένων των συνθηκών υπό τις οποίες τα προϊόντα διατίθενται στην αγορά, όσο και λόγω των εννοιολογικών τους διαφορών.
Η εκτίμηση αυτή ενέχει πλάνη περί το δίκαιο.
Ως προς το ζήτημα αυτό υπενθυμίζεται, κατά πρώτον, ότι το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι, προς εκτίμηση του βαθμού ομοιότητας μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σημείων, πρέπει να προσδιοριστεί ο βαθμός οπτικής, φωνητικής και εννοιολογικής ομοιότητάς τους και, ενδεχομένως, να εκτιμηθεί η σημασία που πρέπει να αποδοθεί στα διάφορα αυτά στοιχεία, αφού ληφθούν υπόψη η κατηγορία των οικείων προϊόντων ή υπηρεσιών ή οι συνθήκες υπό τις οποίες διατίθενται στην αγορά (αποφάσεις της 22ας Ιουνίου 1999, Lloyd Schuhfabrik Meyer,
C‑342/97
,
EU:C:1999:323
, σκέψη
, και της 12ης Ιουνίου 2007, ΓΕΕΑ κατά Shaker,
C‑334/05 P
,
EU:C:2007:333
, σκέψη
).
Είναι αληθές ότι, όπως κατ’ ουσίαν εξέθεσε ο γενικός εισαγγελέας στα σημεία 53 έως 55 των προτάσεών του, η νομολογία αυτή δεν έχει εφαρμοσθεί με ομοιόμορφο τρόπο από τον δικαστή της Ένωσης, δεδομένου ότι οι συνθήκες διάθεσης στην αγορά ελήφθησαν υπόψη άλλοτε κατά το στάδιο της εκτίμησης της ομοιότητας των αντιπαρατιθέμενων σημείων και άλλοτε κατά το στάδιο της σφαιρικής εκτίμησης του κινδύνου σύγχυσης.
Ωστόσο, πρέπει να διευκρινιστεί ότι, μολονότι οι συνθήκες εμπορίας συνιστούν κρίσιμο παράγοντα για την εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 207/2009, η λήψη υπόψη των συνθηκών αυτών εμπίπτει στο στάδιο της σφαιρικής εκτίμησης του κινδύνου σύγχυσης και όχι στο στάδιο της εκτίμησης της ομοιότητας των αντιπαρατιθέμενων σημείων.
Πράγματι, όπως παρατήρησε ο γενικός εισαγγελέας στα σημεία 69, 73 και 74 των προτάσεών του, η εκτίμηση της ομοιότητας των αντιπαρατιθέμενων σημείων, η οποία αποτελεί το ένα μόνο από τα στάδια της εξέτασης του κινδύνου σύγχυσης, κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 207/2009, συνεπάγεται σύγκριση των αντιπαρατιθέμενων σημείων προκειμένου να καθοριστεί αν τα σημεία αυτά εμφανίζουν, από οπτικής, φωνητικής ή εννοιολογικής απόψεως, ορισμένο βαθμό ομοιότητας. Μολονότι η σύγκριση αυτή πρέπει να στηρίζεται στη συνολική εντύπωση που αφήνουν τα εν λόγω σημεία στη μνήμη του ενδιαφερόμενου κοινού, εντούτοις πρέπει να γίνεται βάσει των εγγενών ιδιοτήτων των αντιπαρατιθέμενων σημείων (βλ., κατ’ αναλογία, απόφαση της 2ας Σεπτεμβρίου 2010, Calvin Klein Trademark Trust κατά ΓΕΕΑ,
C‑254/09 P
,
EU:C:2010:488
, σκέψη
).
Όπως ορθώς υποστηρίζει το EUIPO, η λήψη υπόψη των συνθηκών διάθεσης στην αγορά των προϊόντων ή των υπηρεσιών που αφορούν δύο αντιπαρατιθέμενα σημεία για τους σκοπούς της σύγκρισης των σημείων αυτών θα μπορούσε να οδηγήσει στο παράλογο αποτέλεσμα τα ίδια σημεία να μπορούν να χαρακτηρισθούν άλλοτε παρόμοια και άλλοτε διαφορετικά, αναλόγως των προϊόντων και των υπηρεσιών που αφορούν και των συνθηκών υπό τις οποίες αυτά διατίθενται στην αγορά.
Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι το Γενικό Δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψη, στις σκέψεις 48 έως 53 και 55 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, τις συνθήκες διάθεσης στην αγορά των επίμαχων προϊόντων κατά το στάδιο εκτίμησης της ομοιότητας των αντιπαρατιθέμενων σημείων στο σύνολό τους και δίνοντας προτεραιότητα, λόγω των συνθηκών αυτών, στις οπτικές διαφορές που επισήμανε μεταξύ των σημείων αυτών έναντι της φωνητικής ομοιότητάς τους, υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο.
Κατά δεύτερον, στο μέτρο που το Γενικό Δικαστήριο τόνισε επίσης, κατά το στάδιο της εκτίμησης της ομοιότητας των αντιπαρατιθέμενων σημείων στο σύνολό τους, την εννοιολογική τους διαφορά, υπενθυμίζεται ότι κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου η σφαιρική εκτίμηση του κινδύνου σύγχυσης συνεπάγεται ότι οι εννοιολογικές διαφορές μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σημείων μπορούν να εξουδετερώσουν τη φωνητική και οπτική ομοιότητα που υφίσταται μεταξύ των σημείων αυτών, εφόσον η σημασία του ενός τουλάχιστον από τα δύο σημεία είναι, για το ενδιαφερόμενο κοινό, σαφής και συγκεκριμένη, ώστε να γίνεται άμεσα αντιληπτή από αυτό (απόφαση της 18ης Δεκεμβρίου 2008, Les Éditions Albert René κατά ΓΕΕΑ,
C‑16/06 P
,
EU:C:2008:739
, σκέψη
· πρβλ., επίσης, αποφάσεις της 12ης Ιανουαρίου 2006, Ruiz-Picasso κ.λπ. κατά ΓΕΕΑ,
C‑361/04 P
,
EU:C:2006:25
, σκέψη
, καθώς και της 23ης Μαρτίου 2006, Mülhens κατά ΓΕΕΑ,
C‑206/04 P
,
EU:C:2006:194
, σκέψη
).
Το Δικαστήριο έχει κρίνει συναφώς, στη σκέψη 44 της απόφασης της 5ης Οκτωβρίου 2017, Wolf Oil κατά EUIPO (
C‑437/16 P
, μη δημοσιευθείσα,
EU:C:2017:737
), ότι η εκτίμηση των προϋποθέσεων μιας τέτοιας εξουδετέρωσης εντάσσεται στην εκτίμηση της ομοιότητας των αντιπαρατιθέμενων σημείων κατόπιν εκτίμησης του βαθμού ομοιότητας από οπτικής, φωνητικής και εννοιολογικής απόψεως. Πρέπει, ωστόσο, να διευκρινιστεί ότι η εκτίμηση αυτή συνδέεται εγγενώς με την εξαιρετική περίπτωση κατά την οποία τουλάχιστον ένα από τα αντιπαρατιθέμενα σημεία έχει, για το ενδιαφερόμενο κοινό, σαφή και συγκεκριμένη σημασία που μπορεί να γίνει άμεσα αντιληπτή από αυτό. Επομένως, μόνον εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις αυτές μπορεί το Γενικό Δικαστήριο, σύμφωνα με τη νομολογία που παρατέθηκε στην προηγούμενη σκέψη της παρούσας απόφασης, να παραλείψει τη σφαιρική εκτίμηση του κινδύνου σύγχυσης για τον λόγο ότι, λόγω των έντονων εννοιολογικών διαφορών μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σημείων και της σαφούς, συγκεκριμένης και άμεσα αντιληπτής σημασίας για το ενδιαφερόμενο κοινό ενός τουλάχιστον από τα σημεία αυτά, τα σημεία αυτά δημιουργούν διαφορετική συνολική εντύπωση, παρά το γεγονός ότι υφίστανται ορισμένα στοιχεία οπτικής ή φωνητικής ομοιότητας μεταξύ τους.
Αν, όμως, κανένα από τα αντιπαρατιθέμενα σημεία δεν έχει μια τέτοια σαφή, συγκεκριμένη και άμεσα αντιληπτή σημασία για το ενδιαφερόμενο κοινό, το Γενικό Δικαστήριο δεν μπορεί να προβεί σε εξουδετέρωση της ομοιότητας παραλείποντας τη σφαιρική ανάλυση του κινδύνου σύγχυσης. Αντιθέτως, σε μια τέτοια περίπτωση το Γενικό Δικαστήριο οφείλει να προβεί σε σφαιρική ανάλυση του κινδύνου αυτού λαμβάνοντας υπόψη όλα τα στοιχεία ομοιότητας και διαφοράς που έχει εντοπίσει, καθώς και όλα τα άλλα κρίσιμα στοιχεία, όπως τον βαθμό προσοχής που επιδεικνύει το ενδιαφερόμενο κοινό (πρβλ. απόφαση της 12ης Ιανουαρίου 2006, Ruiz-Picasso κ.λπ. κατά ΓΕΕΑ,
C‑361/04 P
,
EU:C:2006:25
, σκέψεις
και
) ή την ένταση του διακριτικού χαρακτήρα του προγενέστερου σήματος.
Επομένως, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον, με τις σκέψεις 54 και 55 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, επιχείρησε να εξουδετερώσει τη φωνητική ομοιότητα των αντιπαρατιθέμενων σημείων στηριζόμενο στην εννοιολογική τους διαφορά και παρέλειψε τη σφαιρική ανάλυση του κινδύνου σύγχυσης, παρότι δεν διαπίστωσε –και ούτε καν έλεγξε– αν εν προκειμένω η σημασία ενός τουλάχιστον από τα επίμαχα σημεία είναι, για το ενδιαφερόμενο κοινό, σαφής και συγκεκριμένη, ώστε να γίνεται άμεσα αντιληπτή από αυτό.
Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι το τρίτο και το τέταρτο σκέλος του μοναδικού λόγου αναιρέσεως πρέπει να γίνουν δεκτά, παρέλκει δε η εξέταση των λοιπών επιχειρημάτων που προέβαλε το EUIPO σχετικά με διπλή εξουδετέρωση των οπτικών ομοιοτήτων μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σημείων.
Κατά συνέπεια, λαμβανομένων υπόψη των συμπερασμάτων που διατυπώθηκαν στις σκέψεις 30 και 78 της παρούσας απόφασης, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση πρέπει να αναιρεθεί.
Επί της προσφυγής ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου
Κατά το άρθρο 61, πρώτο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το Δικαστήριο μπορεί, σε περίπτωση αναιρέσεως της απόφασης του Γενικού Δικαστηρίου, να αποφανθεί το ίδιο αμετακλήτως επί της διαφοράς, όταν αυτή είναι ώριμη προς εκδίκαση. Τούτο συμβαίνει εν προκειμένω.
Επιχειρήματα των διαδίκων
Προς στήριξη του αιτήματός της περί ακυρώσεως της επίμαχης απόφασης, η Equivalenza Manufactory υποστηρίζει ότι το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε πλάνη εκτιμήσεως κατά το στάδιο της σύγκρισης των αντιπαρατιθέμενων σημείων από οπτικής, φωνητικής και εννοιολογικής απόψεως, καθιστώντας έτσι πλημμελή τη σφαιρική εκτίμηση του κινδύνου σύγχυσης.
Κατά πρώτον, όσον αφορά τη σύγκριση των αντιπαρατιθέμενων σημείων, η Equivalenza Manufactory υποστηρίζει ότι κακώς το τμήμα προσφυγών έκρινε ότι τα σημεία αυτά ήταν παρόμοια από οπτικής απόψεως. Κατ’ ουσίαν, το τμήμα προσφυγών εσφαλμένως περιόρισε το σημείο του οποίου ζητείται η καταχώριση στο λεκτικό στοιχείο «label», και ειδικότερα στα πέντε γράμματα που το συνθέτουν, παραβλέποντας την αξία και τον διακριτικό χαρακτήρα των λοιπών λεκτικών και εικονιστικών στοιχείων του σημείου αυτού.
Από φωνητικής απόψεως, δεδομένου ότι τα αντιπαρατιθέμενα σημεία έχουν διαφορετικό επιτονισμό και ρυθμό, παράγουν σαφώς διαφορετικό ήχο.
Από εννοιολογικής απόψεως, οι λέξεις «label» και «black» είναι συνήθεις λέξεις της αγγλικής γλώσσας, που γίνονται αντιληπτές από τους ενδιαφερόμενους καταναλωτές, ενώ η λέξη «labell» δεν έχει κανένα σημασιολογικό περιεχόμενο και θεωρείται, ως εκ τούτου, επινοημένη λέξη. Μολονότι το τμήμα προσφυγών ορθώς έκρινε ότι τα σημεία αυτά διέφεραν, κατά τα ανωτέρω, από εννοιολογικής απόψεως, δεν απέδωσε εντούτοις επαρκή σημασία στην εν λόγω διαφορά κατά τη σύγκριση των εν λόγω σημείων.
Κατά δεύτερον, όσον αφορά τη σφαιρική εκτίμηση του κινδύνου σύγχυσης, η Equivalenza Manufactory υποστηρίζει ότι οι διαφορές μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σημείων έχουν μεγαλύτερη σημασία από τα στοιχεία ομοιότητας των σημείων αυτών. Πολλά αρώματα διατίθενται στο εμπόριο υπό σημεία που περιέχουν το λεκτικό στοιχείο «label», συνεπώς το ενδιαφερόμενο κοινό είναι σε θέση να αναγνωρίσει τον όρο αυτό. Κατά την Equivalenza Manufactory, τούτο επιβεβαιώνεται από κατάλογο σημάτων που η ίδια προσκόμισε. Πρέπει να ληφθεί υπόψη, κατά την άποψή της, το γεγονός ότι πάντοτε η αγορά των αρωμάτων γίνεται κατόπιν οπτικής επαφής με το προϊόν. Δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι το σημείο του οποίου ζητείται η καταχώριση θα γινόταν αντιληπτό ως παραλλαγή του προγενέστερου σήματος, λαμβανομένων υπόψη των διαφορών μεταξύ των οπτικών στοιχείων των αντιπαρατιθέμενων σημείων, τα οποία είναι εικονιστικά σημεία.
Το EUIPO αμφισβητεί την ορθότητα όλων αυτών των επιχειρημάτων.
Εκτίμηση του Δικαστηρίου
Υπενθυμίζεται, καταρχάς, ότι οι διάδικοι δεν αμφισβητούν ότι το ενδιαφερόμενο κοινό αποτελείται από το ευρύ κοινό της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Ουγγαρίας, της Πολωνίας και της Σλοβενίας, το οποίο επιδεικνύει μέσο βαθμό προσοχής. Δεν αμφισβητείται επίσης από τους διαδίκους ότι τα επίμαχα προϊόντα είναι πανομοιότυπα.
Όσον αφορά τη σύγκριση των αντιπαρατιθέμενων σημείων, το τμήμα προσφυγών έκρινε, στα σημεία 24 έως 28 της επίμαχης απόφασης, ότι τα σημεία αυτά παρουσίαζαν μεσαίου βαθμού οπτική και φωνητική ομοιότητα και ότι, στο μέτρο που το επίθετο «black» θα γινόταν αντιληπτό από το ενδιαφερόμενο κοινό, τα σημεία διέφεραν από εννοιολογικής απόψεως.
Επισημαίνεται, επ’ αυτού, ότι το σημείο του οποίου ζητείται η καταχώριση είναι εικονιστικό σημείο που περιλαμβάνει το λεκτικό στοιχείο «black label», γραμμένο με λευκά κεφαλαία γράμματα στο μέσον ενός τετράπλευρου γεωμετρικού σχήματος μαύρου χρώματος, πάνω από το οποίο εμφανίζονται δύο στιλιζαρισμένα φύλλα. Στο κάτω τμήμα του σημείου αυτού περιλαμβάνονται οι λέξεις «by equivalenza», γραμμένες διαγωνίως με μικρότερη γραμματοσειρά μαύρου χρώματος σε λευκό φόντο. Τα εικονιστικά στοιχεία του εν λόγω σημείου, καθώς και η γραφιστική απεικόνιση των λεκτικών στοιχείων του σημείου αυτού, είναι σχετικά απλά. Λαμβανομένων υπόψη της κεντρικής θέσης του και του μεγέθους του, το λεκτικό στοιχείο «black label» αποτελεί το δεσπόζον στοιχείο του σημείου, δεδομένου ότι θα προσελκύει μεγαλύτερη προσοχή εκ μέρους του καταναλωτή. Το στοιχείο αυτό εμφανίζεται ως ένα σύνολο, εντός του οποίου δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στο επίθετο «black», το οποίο παρουσιάζεται με έντονους χαρακτήρες στην αρχή του εν λόγω στοιχείου.
Το προγενέστερο σήμα περιλαμβάνει το λεκτικό στοιχείο «labell», γραμμένο με λευκά κεφαλαία γράμματα εντός ωοειδούς σχήματος μπλε χρώματος. Το ωοειδές σχήμα του στοιχείου, το χρώμα του και η χρησιμοποιούμενη γραμματοσειρά δεν είναι ιδιαίτερα πρωτότυπα. Η τοποθέτηση της λέξης «labell» στο κέντρο του σχήματος αυτού, καθώς και η αντίθεση μεταξύ του λευκού χρώματος των γραμμάτων αυτών σε σχέση με το μπλε φόντο αναδεικνύουν το λεκτικό στοιχείο «labell».
Κατά πρώτον, προκύπτει, επομένως, ότι από οπτικής απόψεως τα αντιπαρατιθέμενα σημεία έχουν κοινά τα πέντε γράμματα «l», «a», «b», «e» και «l», τα οποία εμφανίζονται με κεφαλαία γράμματα λευκού χρώματος και με συνηθισμένη γραμματοσειρά επί σκουρότερου φόντου. Τα γράμματα αυτά αποτελούν το ένα από τα λεκτικά στοιχεία του σημείου του οποίου ζητείται η καταχώριση και τα πέντε πρώτα γράμματα του μοναδικού –αποτελούμενου συνολικά από έξι γράμματα– και κυρίαρχου λεκτικού στοιχείου από το οποίο αποτελείται το προγενέστερο σήμα.
Αντιθέτως, τα αντιπαρατιθέμενα σημεία διαφέρουν, αφενός, ως προς τα χρώματά τους και τα γραφικά τους στοιχεία. Λαμβανομένου υπόψη του μεγέθους των στοιχείων αυτών, η θέση που καταλαμβάνουν στην οπτική εντύπωση των εν λόγω σημείων δεν είναι αμελητέα. Επιπλέον, μολονότι το τετράπλευρο σχήμα και τα δύο στιλιζαρισμένα φύλλα του σημείου του οποίου ζητείται η καταχώριση είναι, αυτά καθεαυτά, σχετικά απλά, ο συνδυασμός τους επηρεάζει σημαντικά την οπτική εντύπωση που δημιουργεί το σημείο.
Αφετέρου, τα εν λόγω σημεία διαφέρουν λόγω της παρουσίας της λέξης «black» και των λέξεων «by equivalenza» στο σημείο του οποίου ζητείται η καταχώριση. Οι δύο τελευταίες λέξεις καταλαμβάνουν δευτερεύουσα θέση στο σημείο του οποίου ζητείται η καταχώριση, όμως η πρώτη λέξη ξεχωρίζει λόγω των έντονων χαρακτήρων με τους οποίους είναι γραμμένη και λόγω της κεντρικής θέσης που κατέχει.
Λαμβανομένων υπόψη των στοιχείων που μνημονεύονται στις σκέψεις 89 έως 93 της παρούσας απόφασης, πρέπει να γίνει δεκτό ότι ορθώς το τμήμα προσφυγών έκρινε ότι τα αντιπαρατιθέμενα σημεία εμφανίζουν μεσαίου βαθμού ομοιότητα από οπτικής απόψεως.
Κατά δεύτερον, από φωνητικής απόψεως, κοινό στοιχείο των αντιπαρατιθέμενων σημείων είναι ότι και στα δύο περιλαμβάνεται η λέξη «label» ή «labell», η οποία θα προφέρεται με πανομοιότυπο τρόπο από το ενδιαφερόμενο κοινό. Αντιθέτως, τα σημεία αυτά διαφέρουν ως προς το ότι, ενώ το προγενέστερο σήμα αποτελείται μόνον από τη λέξη «labell», η οποία αποτελείται από δύο συλλαβές, το σημείο του οποίου ζητείται η καταχώριση αποτελείται από τέσσερις λέξεις και περιέχει συνολικά εννέα συλλαβές. Εντούτοις, πρέπει να γίνει δεκτό ότι, όπως έκρινε και το τμήμα προσφυγών, είναι πιθανόν οι καταναλωτές να μην προφέρουν τις λέξεις «by equivalenza», δεδομένου ότι αυτές κατέχουν δευτερεύουσα θέση στο σημείο του οποίου ζητείται η καταχώριση και ότι, λαμβανομένου υπόψη του μήκους των τεσσάρων λέξεων, οι καταναλωτές θα έχουν την τάση να συντομεύουν την έκφραση «black label by equivalenza», προφέροντας μόνον τις δύο πρώτες λέξεις.
Επομένως, το τμήμα προσφυγών δεν υπέπεσε σε πλάνη εκτίμησης κρίνοντας ότι τα αντιπαρατιθέμενα σημεία παρουσίαζαν μεσαίου βαθμού φωνητική ομοιότητα.
Κατά τρίτον, από εννοιολογικής απόψεως, πρέπει να επισημανθεί ότι δεν αποδείχθηκε ότι το ενδιαφερόμενο κοινό αντιλαμβάνεται τη σημασία της αγγλικής λέξης «label», συνεπώς πρέπει να γίνει δεκτό ότι το προγενέστερο σήμα θα γίνει αντιληπτό ως αποτελούμενο από μια επινοημένη λέξη, η οποία δεν έχει κάποια συγκεκριμένη σημασία. Αντιθέτως, το ενδιαφερόμενο κοινό αντιλαμβάνεται το επίθετο «black», που είναι μια απλή λέξη της αγγλικής γλώσσας, ως περιγραφικό ενός χρώματος και θα μπορεί επίσης να αντιληφθεί τις λέξεις «by equivalenza» ως ένδειξη του ότι τα επίμαχα προϊόντα προέρχονται από την Equivalenza Manufactory.
Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, προκύπτει ότι τα αντιπαρατιθέμενα σημεία εμφανίζουν μεσαίο βαθμό οπτικής και φωνητικής ομοιότητας και ότι τα σημεία αυτά διαφέρουν από εννοιολογικής απόψεως.
Όσον αφορά το επιχείρημα της Equivalenza Manufactory ότι οι εννοιολογικές διαφορές μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σημείων είναι ικανές να εξουδετερώσουν τις ομοιότητες μεταξύ των σημείων αυτών, αρκεί η διαπίστωση ότι, σύμφωνα με τη νομολογία που υπομνήσθηκε στη σκέψη 74 της παρούσας απόφασης, για την εξουδετέρωση των ομοιοτήτων απαιτείται η σημασία ενός τουλάχιστον από τα δύο σημεία να είναι, για το ενδιαφερόμενο κοινό, σαφής και συγκεκριμένη, ώστε να γίνεται άμεσα αντιληπτή από αυτό. Βάσει, όμως, των εκτιμήσεων που περιλαμβάνονται στη σκέψη 97 της παρούσας απόφασης, τούτο δεν συμβαίνει εν προκειμένω.
Όσον αφορά τη σφαιρική εκτίμηση του κινδύνου σύγχυσης, επισημαίνεται ότι δεν αμφισβητείται ότι, όπως επισήμανε το τμήμα προσφυγών στο σημείο 29 της επίμαχης απόφασης, το προγενέστερο σήμα έχει μετρίου βαθμού διακριτικό χαρακτήρα. Πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι το ενδιαφερόμενο κοινό επιδεικνύει μέσο βαθμό προσοχής και ότι τα προϊόντα που καλύπτονται από τα αντιπαρατιθέμενα σημεία είναι πανομοιότυπα.
Λαμβανομένων υπόψη των στοιχείων αυτών, ορθώς το τμήμα προσφυγών κατέληξε, στη σκέψη 32 της επίμαχης απόφασης, στο συμπέρασμα ότι υφίσταται κίνδυνος σύγχυσης μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σημείων για το ενδιαφερόμενο κοινό.
Η παρουσία των λέξεων «black» και «by equivalenza» στο σημείο του οποίου ζητείται η καταχώριση δεν είναι αφεαυτής επαρκές στοιχείο για να αποκλειστεί ο κίνδυνος σύγχυσης. Συγκεκριμένα, αφενός, από το σκεπτικό που παρατίθεται στις σκέψεις 89 έως 96 της παρούσας απόφασης προκύπτει ότι, παρά την παρουσία των λέξεων αυτών, τα αντιπαρατιθέμενα σημεία εμφανίζουν, από οπτικής και φωνητικής απόψεως, μεσαίου βαθμού ομοιότητα, η οποία λαμβάνεται δεόντως υπόψη στην παρούσα σφαιρική εκτίμηση του κινδύνου σύγχυσης. Αφετέρου, το επίθετο «black» αποτελεί όρο αμιγώς περιγραφικό ενός βασικού χρώματος και στο προγενέστερο σήμα δεν υφίσταται καμία ένδειξη ανάλογη των λέξεων «by equivalenza».
Κατόπιν όλων των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί ο μοναδικός λόγος ακυρώσεως που προβλήθηκε από την Equivalenza Manufactory και, ως εκ τούτου, και η προσφυγή.
Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 184, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, όταν η αίτηση αναιρέσεως γίνεται δεκτή και το Δικαστήριο κρίνει οριστικά τη διαφορά, αποφαίνεται το ίδιο και επί των εξόδων. Κατά το άρθρο 138, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας, που εφαρμόζεται στην αναιρετική διαδικασία δυνάμει του άρθρου 184, παράγραφος 1, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου.
Εν προκειμένω, δεδομένου ότι το EUIPO ζήτησε να καταδικαστεί η Equivalenza Manufactory στα δικαστικά έξοδα και αυτή ηττήθηκε, η Equivalenza Manufactory πρέπει να φέρει, πέραν των δικαστικών εξόδων της, και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το EUIPO τόσο κατά την πρωτοβάθμια διαδικασία στην υπόθεση T‑6/17 όσο και κατά την αναιρετική διαδικασία.

Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) αποφασίζει:

1)
Αναιρεί την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 7ης Μαρτίου 2018, Equivalenza Manufactory κατά EUIPO – ITM Entreprises (BLACK LABEL BY EQUIVALENZA) (
T‑6/17
, μη δημοσιευθείσα,
EU:T:2018:119
).

2)
Απορρίπτει την προσφυγή ακυρώσεως που ασκήθηκε από την Equivalenza Manufactory SL ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην υπόθεση T‑6/17.

3)
Η Equivalenza Manufactory SL φέρει, πέραν των δικαστικών εξόδων στα οποία υποβλήθηκε τόσο στην πρωτοβάθμια διαδικασία στην υπόθεση T‑6/17 όσο και στην αναιρετική διαδικασία, τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) στις διαδικασίες αυτές.

(υπογραφές)
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική.