CELEX: 62017CJ0066
Προδικαστική παραπομπή
Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις
Κανονισμός (ΕΚ) 805/2004
Πεδίο εφαρμογής
Ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος για μη αμφισβητούμενες αξιώσεις
Εκτελεστοί τίτλοι που μπορούν να πιστοποιηθούν ως ευρωπαϊκοί εκτελεστοί τίτλοι
Διάταξη περί του ποσού της δικαστικής δαπάνης, περιλαμβανόμενη σε δικαστική απόφαση που δεν αφορά μη αμφισβητούμενη αξίωση
Δεν εμπίπτει

Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 4, σημείο 1, και του άρθρου 7 του κανονισμού (ΕΚ) 805/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, για τη θέσπιση ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου για μη αμφισβητούμενες αξιώσεις (
ΕΕ 2004, L 143, σ. 15
).
Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ, αφενός, του Grzegorz Chudaś και της Irena Chudaś και, αφετέρου, της DA Deutsche Allgemeine Versicherung Aktiengesellschaft σχετικά με αίτηση πιστοποιήσεως ως ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου μιας διατάξεως περί του ποσού δικαστικής δαπάνης, περιλαμβανόμενης σε δικαστική απόφαση η οποία δεν αφορά μη αμφισβητούμενη αξίωση.
Το νομικό πλαίσιο
Το δίκαιο της Ένωσης
Κατά τις αιτιολογικές σκέψεις 4 έως 7 του κανονισμού 805/2004:
«(4)
Στις 30 Νοεμβρίου 2000, το Συμβούλιο ενέκρινε πρόγραμμα μέτρων για την εφαρμογή της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης των αποφάσεων επί αστικών και εμπορικών υποθέσεων [
ΕΕ 2001, C 12, σ. 1
]. Το πρόγραμμα αυτό περιλαμβάνει στο πρώτο στάδιό του την κατάργηση του exequatur, ήτοι τη δημιουργία ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου για μη αμφισβητούμενες αξιώσεις.
(5)
Η έννοια των “μη αμφισβητούμενων αξιώσεων” θα πρέπει να καλύπτει όλες τις περιπτώσεις όπου, αφού εξακριβωθεί η έλλειψη οποιασδήποτε διαφωνίας από τον οφειλέτη ως προς τον χαρακτήρα ή το μέγεθος της χρηματικής αξίωσης, χορηγείται στον πιστωτή είτε δικαστική απόφαση κατά του οφειλέτη, είτε εκτελεστό έγγραφο που απαιτεί τη ρητή συναίνεση του οφειλέτη και το οποίο μπορεί να είναι δικαστικός συμβιβασμός ή δημόσιο έγγραφο.
(6)
Ως απουσία αντιρρήσεων από τον οφειλέτη κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο β), νοείται και η περίπτωση κατά την οποία ο διάδικος ερημοδικεί σε ακροαματική διαδικασία ή δεν συμμορφώνεται προς την πρόσκληση του δικαστηρίου να γνωστοποιήσει γραπτώς εάν προτίθεται να υπερασπίσει την υπόθεση.
(7)
Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να εφαρμόζεται σε αποφάσεις, δικαστικούς συμβιβασμούς και δημόσια έγγραφα επί μη αμφισβητούμενων αξιώσεων και σε αποφάσεις που εκδίδονται κατόπιν της άσκησης ενδίκων μέσων κατά αποφάσεων, δικαστικών συμβιβασμών ή δημοσίων εγγράφων, που έχουν πιστοποιηθεί ως ευρωπαϊκοί εκτελεστοί τίτλοι.»
Το άρθρο 2 του κανονισμού αυτού, με τίτλο «Πεδίο εφαρμογής» προβλέπει, στην παράγραφο 1, τα ακόλουθα:
«Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, ανεξάρτητα από το είδος του δικαστηρίου. Δεν καλύπτει, ιδίως, φορολογικές, τελωνειακές ή διοικητικές υποθέσεις ή την ευθύνη του κράτους για πράξεις και παραλείψεις κατά την άσκηση της κρατικής εξουσίας (“acta iure imperii”).»
Το άρθρο 3 του εν λόγω κανονισμού, που επιγράφεται «Τίτλοι εκτέλεσης οι οποίοι πιστοποιούνται ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος», ορίζει τα ακόλουθα, στην παράγραφο 1, στοιχείο βʹ:
«Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται σε αποφάσεις, δικαστικούς συμβιβασμούς και δημόσια έγγραφα επί μη αμφισβητούμενων αξιώσεων.
Αξίωση θεωρείται “μη αμφισβητούμενη”, εάν:
[…]
β)
ο οφειλέτης ουδέποτε αντιτάχθηκε προς αυτήν σύμφωνα με τις σχετικές δικονομικές απαιτήσεις του δικαίου του κράτους μέλους προέλευσης κατά τη διάρκεια διαδικασίας ενώπιον δικαστηρίου […]»
Το άρθρο 4 του ίδιου κανονισμού προβλέπει τα ακόλουθα:
«Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, νοούνται ως:
1.   “απόφαση”: κάθε απόφαση που εκδίδεται από δικαστήριο κράτους μέλους, οποιαδήποτε και αν είναι η ονομασία της, συμπεριλαμβανομένης απόφασης, διαταγής, διαταγή[ς] εκτέλεσης, ή απογράφου, καθώς και ο καθορισμός εξόδων ή δαπανών από δικαστικό υπάλληλο·
2.   “αξίωση”: η αξίωση για πληρωμή ορισμένου χρηματικού ποσού, η οποία έχει καταστεί ληξιπρόθεσμη ή η ημερομηνία λήξεως της οποίας αναφέρεται στην απόφαση, δικαστικό συμβιβασμό ή δημόσιο έγγραφο·
[…]»
Υπό τον τίτλο «Απαιτήσεις για την πιστοποίηση ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου», το άρθρο 6 του κανονισμού 805/2004 ορίζει, στην παράγραφο 1, στοιχείο αʹ, τα ακόλουθα:
«Η απόφαση επί μη αμφισβητούμενης αξιώσεως, η οποία εκδίδεται σε κράτος μέλος, κατόπιν αιτήσεως που υποβάλλεται ανά πάσα στιγμή στο δικαστήριο προέλευσης, πιστοποιείται ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος, εάν:
α)
η απόφαση είναι εκτελεστή στο κράτος μέλος προέλευσης […]».
Το άρθρο 7 του κανονισμού αυτού, με τίτλο «Δικαστική δαπάνη», έχει ως εξής:
«Όταν η απόφαση περιλαμβάνει εκτελεστή διάταξη για το ποσό της δικαστικής δαπάνης, συμπεριλαμβανομένων των τόκων, πιστοποιείται ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος και όσον αφορά τη δικαστική δαπάνη, εκτός εάν ο οφειλέτης, κατά τη διάρκεια διαδικασίας ενώπιον δικαστηρίου, αντιτάχθηκε ειδικά ως προς την υποχρέωσή του για την καταβολή αυτής της δαπάνης, σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους μέλους προέλευσης.»
Κατά το άρθρο 16 του εν λόγω κανονισμού, με τίτλο «Δέουσα ενημέρωση του οφειλέτη για την αξίωση»:
«Προς διασφάλιση της δέουσας ενημέρωσης του οφειλέτη για την αξίωση, το εισαγωγικό της δίκης έγγραφο ή το ισοδύναμο έγγραφο πρέπει να περιλαμβάνει τα εξής:
[…]
β)
το ποσό της αξίωσης·
[…]»
Υπό το κεφάλαιο VII του κανονισμού 805/2004, με τίτλο «Σχέσεις με άλλες κοινοτικές πράξεις», το άρθρο 27 του κανονισμού αυτού, που επιγράφεται «Σχέση με τον κανονισμό (ΕΚ) 44/2001», ορίζει τα ακόλουθα:
«Ο παρών κανονισμός δεν θίγει τη δυνατότητα να επιδιωχθεί αναγνώριση και εκτέλεση απόφασης, δικαστικού συμβιβασμού ή δημόσιου εγγράφου επί μη αμφισβητούμενης αξιώσεως, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) 44/2001 [του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (
ΕΕ 2001, L 12, σ. 1
)].»
Το πολωνικό δίκαιο
Κατά το άρθρο 189 του ustawa z 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (νόμου της 17ης Νοεμβρίου 1964 – Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας) (Dz. U. 43, θέση 296), όπως τροποποιήθηκε (κωδικοποιημένη έκδοση Dz. U. 2016, θέση 1822) (στο εξής: ΚΠολΔ), ο ενάγων έχει δικαίωμα να ζητήσει από το αρμόδιο δικαστήριο την αναγνώριση της υπάρξεως ή της ανυπαρξίας έννομης σχέσεως ή δικαιώματος, εφόσον έχει έννομο συμφέρον προς τούτο.
Κατά το άρθρο 108, παράγραφος 1, του ΚΠολΔ, με κάθε απόφαση περατώνουσα τη δίκη το δικαστήριο αποφασίζει και επί των δικαστικών εξόδων.
Κατά τα άρθρα 339 και 340 του ΚΠολΔ, εκδίδεται απόφαση ερήμην σε περίπτωση που ο εναγόμενος δεν παρίσταται κατά τη δικάσιμό της και δεν καταθέτει παρατηρήσεις, προφορικώς ή εγγράφως. Το άρθρο 343 του ΚΠολΔ προβλέπει ότι οι ερήμην εκδοθείσες αποφάσεις επιδίδονται αυτεπαγγέλτως σε αμφότερους τους διαδίκους, μαζί με ενημέρωση περί των διαθέσιμων ένδικων μέσων και βοηθημάτων. Κατά το άρθρο 344, παράγραφος 1, ΚΠολΔ, ο εναγόμενος κατά του οποίου εκδόθηκε ερήμην απόφαση έχει δικαίωμα να ασκήσει ανακοπή εντός δύο εβδομάδων από την επίδοσή της προς αυτόν. Κατά το άρθρο 394, παράγραφος 1, σημείο 9, και παράγραφος 2, ΚΠολΔ, ο διάδικος δύναται να προσφύγει ενώπιον του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου εντός προθεσμίας μίας εβδομάδας κατά διατάξεων του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου που αφορούν απόδοση των δαπανών και καταδίκη στα δικαστικά έξοδα, εφόσον δεν ασκήσει ένδικο μέσο επί της ουσίας της υποθέσεως.
Κατά το άρθρο 795
ΚΠολΔ, το δικαστήριο που εξέδωσε την απόφαση, κατόπιν αιτήσεως του πιστωτή, εκδίδει πιστοποιητικό περί του ότι η απόφαση αυτή ισχύει ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος, εφόσον πληρούνται οι προβλεπόμενοι στον κανονισμό 805/2004 όροι.
Η διαφορά της κύριας δίκης και το προδικαστικό ερώτημα
Κατόπιν ασκήσεως αγωγής από το ζεύγος Chudaś ενώπιον του Sąd Rejonowy Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu (περιφερειακού δικαστηρίου του Poznań-Grunwald και Jeżyce με έδρα το Poznań, Πολωνία) με αίτημα την αναγνώριση δικαιώματος κυριότητας επί οχήματος, το ως άνω δικαστήριο κάλεσε την ασφαλιστική εταιρία DA Deutsche Allgemeine Versicherung Aktiengesellschaft, εδρεύουσα στο Oberursel (Γερμανία), να παραστεί στη διαδικασία ως εναγομένη.
Αντίγραφο του εισαγωγικού της δίκης δικογράφου, μεταφρασμένου στη γερμανική γλώσσα, καθώς και κλήση για τη δικάσιμο της 18ης Μαΐου 2016, κοινοποιήθηκαν ταχυδρομικώς στις 30 Μαρτίου 2016 στην DA Deutsche Allgemeine Versicherung Aktiengesellschaft· προβλεπόταν ότι η τελευταία μπορούσε να καταθέσει τις παρατηρήσεις της εντός προθεσμίας 30 ημερών. Η ως άνω εταιρία δεν κατέθεσε παρατηρήσεις, ούτε παρέστη στη δικάσιμο.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Sąd Rejonowy Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu (περιφερειακό δικαστήριο του Poznań-Grunwald και Jeżyce με έδρα το Poznań) εξέδωσε στις 18 Μαΐου 2016 απόφαση ερήμην με την οποία διαπίστωσε ότι το ζεύγος Chudaś είχε αποκτήσει δικαίωμα κυριότητας επί του επίμαχου οχήματος και, κατά συνέπεια, καταδίκασε την DA Deutsche Allgemeine Versicherung Aktiengesellschaft στη δικαστική δαπάνη, ύψους 3900 πολωνικών ζλότυ (PLN) (περίπου 921 ευρώ).
Στις 4 Ιουλίου 2016 επιδόθηκε ταχυδρομικώς στην έδρα της DA Deutsche Allgemeine Versicherung Aktiengesellschaft αντίγραφο της ως άνω αποφάσεως (μεταφρασμένης στη γερμανική γλώσσα), περιλαμβάνον ενημέρωση περί της δυνατότητας ασκήσεως ανακοπής εντός δύο εβδομάδων, καθώς και περί της δυνατότητας προσβολής του σχετικού με τη δικαστική δαπάνη μέρους της αποφάσεως.
Δεδομένου ότι η DA Deutsche Allgemeine Versicherung Aktiengesellschaft δεν προσέβαλε την απόφαση της 18ης Μαΐου 2016, η απόφαση αυτή απέκτησε ισχύ δεδικασμένου στις 19 Ιουλίου 2016.
Στις 11 Οκτωβρίου 2016 το ζεύγος Chudaś κίνησε τη διαδικασία της κύριας δίκης, που αφορά την πιστοποίηση ως ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου του μέρους εκείνου της αποφάσεως της 18ης Μαΐου 2016 που αφορά τη δικαστική δαπάνη.
Το αιτούν δικαστήριο διατηρεί, κατ’ ουσίαν, αμφιβολίες επί του αν ένα τέτοιο αίτημα εμπίπτει στο πεδίο του κανονισμού 805/2004.
Εκθέτει, συναφώς, ότι θα μπορούσε να συναχθεί από γραμματική ερμηνεία του άρθρου 7 του κανονισμού 805/2004, ιδίως από τη χρησιμοποίηση του όρου «και», ότι πιστοποιητικό ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου όσον αφορά δικαστική δαπάνη μπορεί να χορηγείται μόνον όταν η απόφαση επί της ουσίας αφορά μη αμφισβητούμενη αξίωση και μπορεί να πιστοποιηθεί και η ίδια ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος.
Αντιθέτως, κατά το αιτούν δικαστήριο, κατόπιν τελολογικής εξετάσεως των διατάξεων του κανονισμού 805/2004 δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να θεωρηθεί ότι οι διατάξεις οι οποίες αφορούν τη δικαστική δαπάνη μπορούν να είναι αποφάσεις οι οποίες αφορούν μη αμφισβητούμενες αξιώσεις και οι οποίες δικαιολογούν την πιστοποίησή τους ως ευρωπαϊκών εκτελεστών τίτλων, κατ’ εφαρμογήν του εν λόγω κανονισμού.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Sąd Rejonowy Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu (περιφερειακό δικαστήριο του Poznań-Grunwald και Jeżyce με έδρα το Poznań) αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:
«Έχει το άρθρο 4, στοιχείο 1, σε συνδυασμό με το άρθρο 7 του κανονισμού […] 805/2004 […], την έννοια ότι πιστοποιητικό ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου δύναται να εκδοθεί για διάταξη που αφορά επιδίκαση δικαστικής δαπάνης εάν η διάταξη αυτή εμπεριέχεται σε δικαστική απόφαση που αφορά αναγνώριση δικαιώματος;»
Επί του προδικαστικού ερωτήματος
Με το ερώτημά του, το αιτούν δικαστήριο ζητεί να διευκρινιστεί, κατ’ ουσίαν, αν το άρθρο 4, σημείο 1, και το άρθρο 7 του κανονισμού 805/2004 έχουν την έννοια ότι μια εκτελεστή διάταξη περί του ποσού της δικαστικής δαπάνης, περιλαμβανόμενη σε δικαστική απόφαση που δεν αφορά μη αμφισβητούμενη αξίωση, μπορεί να πιστοποιηθεί ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος.
Το αιτούν δικαστήριο διερωτάται αν η αγωγή της κύριας δίκης εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού αυτού, καθόσον η απόφαση της οποίας το ζεύγος Chudaś ζητεί την πιστοποίηση ως ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου αφορά αποκλειστικά το σχετικό με τη δικαστική δαπάνη μέρος μιας δικαστικής αποφάσεως η οποία, λόγω του κύριου αντικειμένου της, που είναι η αναγνώριση της υπάρξεως δικαιώματος κυριότητας, δεν είναι δεκτική εκτελέσεως, οπότε δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του εν λόγω κανονισμού.
Το καθ’ ύλην πεδίο εφαρμογής του κανονισμού 805/2004 προκύπτει, ιδίως, από τις διατάξεις του άρθρου 2, παράγραφος 1, του άρθρου 3, παράγραφος 1, καθώς και του άρθρου 4, σημείο 2, του κανονισμού αυτού, κατά τις οποίες ο ως άνω κανονισμός εφαρμόζεται σε αποφάσεις, δικαστικούς συμβιβασμούς και δημόσια έγγραφα που αφορούν μη αμφισβητούμενες αξιώσεις, ενώ ως τέτοιες αξιώσεις νοούνται οι αξιώσεις για πληρωμή ορισμένου χρηματικού ποσού, οι οποίες έχουν καταστεί ληξιπρόθεσμες ή των οποίων η ημερομηνία λήξεως αναφέρεται στην απόφαση, στον δικαστικό συμβιβασμό ή στο δημόσιο έγγραφο.
Για να μπορεί να πιστοποιηθεί ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος μια απόφαση, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 6 του εν λόγω κανονισμού, πρέπει να αφορά μη αμφισβητούμενη αξίωση και να πληροί τις προβλεπόμενες στο άρθρο αυτό προϋποθέσεις. Μία από τις προϋποθέσεις για την ως άνω πιστοποίηση είναι εκείνη που προβλέπεται στην παράγραφο 1, στοιχείο αʹ, του εν λόγω άρθρου, ήτοι ότι η απόφαση πρέπει να είναι εκτελεστή σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους μέλους προελεύσεως.
Όσον αφορά τη δικαστική δαπάνη, ο κανονισμός 805/2004 προβλέπει ειδικές διατάξεις. Κατά το άρθρο 7 αυτού, όταν η απόφαση περιλαμβάνει εκτελεστή διάταξη για το ποσό της δικαστικής δαπάνης, πιστοποιείται ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος και όσον αφορά την εν λόγω δικαστική δαπάνη, εκτός εάν ο οφειλέτης, κατά τη διαδικασία ενώπιον του δικαστηρίου, αμφισβήτησε ρητώς την υποχρέωσή του για καταβολή της εν λόγω δαπάνης, σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους μέλους προελεύσεως.
Από το γράμμα της τελευταίας αυτής διατάξεως, όπως ορθώς επισήμαναν η Πολωνική Κυβέρνηση και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, προκύπτει ότι διάταξη περί της δικαστικής δαπάνης δεν θεωρείται ως αυτοτελής απόφαση στο πλαίσιο του κανονισμού 805/2004, καθόσον ο εν λόγω κανονισμός έχει εφαρμογή στη δικαστική δαπάνη μόνον όταν αυτή συμπεριλαμβάνεται, παρακολουθηματικώς, στην κύρια απόφαση. Πράγματι, η χρησιμοποίηση του όρου «και» στο κείμενο του άρθρου 7 του εν λόγω κανονισμού συνιστά ένδειξη ότι μια «εκτελεστή διάταξη για το ποσό της δικαστικής δαπάνης» πιστοποιείται ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος μόνον όταν η κύρια απόφαση αφορά, σύμφωνα με τον σκοπό του εν λόγω κανονισμού, μη αμφισβητούμενη αξίωση.
Το συμπέρασμα αυτό δεν επηρεάζεται από τις διατάξεις του άρθρου 4, σημείο 1, του κανονισμού αυτού, με τίτλο «Ορισμοί». Συναφώς, αφενός, η ως άνω διάταξη ορίζει την «απόφαση» ως κάθε απόφαση που εκδίδεται από δικαστήριο κράτους μέλους, περιλαμβανομένου, μεταξύ άλλων, του «καθορισμ[ού] εξόδων ή δαπανών από δικαστικό υπάλληλο». Αφετέρου, μια εκτελεστή διάταξη επί του ποσού της δικαστικής δαπάνης συνιστά, καταρχήν, «αξίωση», σύμφωνα με τον ορισμό της έννοιας αυτής που περιλαμβάνεται στο άρθρο 4, σημείο 2, του ως άνω κανονισμού.
Εντούτοις, όπως προκύπτει από τη σκέψη 29 της παρούσας αποφάσεως, δυνάμει ειδικών διατάξεων σχετικών με τη δικαστική δαπάνη, προβλεπόμενων στο άρθρο 7 του κανονισμού 805/2004, διάταξη περί του ποσού της δαπάνης αυτής δεν μπορεί να πιστοποιηθεί ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος ανεξάρτητα από την κύρια απόφαση που αφορά μη αμφισβητούμενη αξίωση. Καθόσον η διάταξη που αφορά τη δικαστική δαπάνη συνδέεται άρρηκτα με την τύχη της κύριας αγωγής η οποία και μόνον δικαιολογεί την πιστοποίηση αποφάσεως ως ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου, οι ορισμοί τους οποίους προβλέπει το άρθρο 4 του εν λόγω κανονισμού δεν μπορούν να ασκούν επιρροή επί της δυνατότητας εφαρμογής του κανονισμού αυτού.
Καθόσον το αιτούν δικαστήριο διερωτάται αν οι σκοποί του κανονισμού 805/2004 θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε διαφορετικό συμπέρασμα, πρέπει να υπομνησθεί ότι ο κύριος σκοπός του εν λόγω νομοθετήματος είναι, κατά το άρθρο 1 αυτού, η θέσπιση ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου για τις μη αμφισβητούμενες αξιώσεις, προκειμένου να εξασφαλίσει, με τη θέσπιση στοιχειωδών κανόνων, την ελεύθερη κυκλοφορία των αποφάσεων, των δικαστικών συμβιβασμών και των δημόσιων εγγράφων σε όλα τα κράτη μέλη, χωρίς να πρέπει να ακολουθείται στο κράτος μέλος εκτελέσεως ενδιάμεση διαδικασία πριν από την αναγνώριση και την εκτέλεση. Ωστόσο, δεδομένου ότι οι όροι εφαρμογής του μηχανισμού ο οποίος προβλέπει παρέκκλιση από το κοινό καθεστώς αναγνωρίσεως των αποφάσεων και τον οποίο θεσπίζει ο κανονισμός 805/2004 πρέπει να ερμηνεύονται στενά (βλ., συναφώς, απόφαση της 15ης Μαρτίου 2012, G,
C‑292/10
,
EU:C:2012:142
, σκέψη
), ο εν λόγω σκοπός δεν μπορεί να θέσει υπό αμφισβήτηση την ερμηνεία του πεδίου εφαρμογής του ως άνω κανονισμού που προκύπτει από το γράμμα του άρθρου 7 αυτού.
Εν προκειμένω, από την απόφαση του αιτούντος δικαστηρίου προκύπτει ότι η κύρια αγωγή που έδωσε λαβή για τη διαδικασία της κύριας δίκης αφορούσε αίτημα να αναγνωριστεί η ύπαρξη δικαιώματος επί κινητού αγαθού, ήτοι επί οχήματος ιδιωτικής χρήσεως, και όχι μη αμφισβητούμενη αξίωση. Δεδομένου ότι η σχετική αγωγή δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού 805/2004, ούτε η διάταξη περί του ποσού της αφορώσας την εν λόγω αγωγή δικαστικής δαπάνης μπορεί να πιστοποιηθεί ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος κατ’ εφαρμογήν του κανονισμού αυτού.
Βάσει του συνόλου των ανωτέρω σκέψεων, στο υποβαλλόμενο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 4, σημείο 1, και το άρθρο 7 του κανονισμού 805/2004 έχουν την έννοια ότι εκτελεστή διάταξη περί του ποσού της δικαστικής δαπάνης, περιλαμβανόμενη σε δικαστική απόφαση που δεν αφορά μη αμφισβητούμενη αξίωση, δεν μπορεί να πιστοποιηθεί ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος.
Επί των δικαστικών εξόδων
Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.

Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) αποφαίνεται:

Το άρθρο 4, σημείο 1, και το άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΚ) 805/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, για τη θέσπιση ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου για μη αμφισβητούμενες αξιώσεις, έχουν την έννοια ότι εκτελεστή διάταξη περί του ποσού της δικαστικής δαπάνης, περιλαμβανόμενη σε δικαστική απόφαση που δεν αφορά μη αμφισβητούμενη αξίωση, δεν μπορεί να πιστοποιηθεί ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος.

(υπογραφές)
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική.