CELEX: 62021CJ0046
Αίτηση αναιρέσεως
Ενέργεια
Κανονισμός (ΕΚ) 714/2009
Άρθρο 17
Αίτημα απαλλαγής σχετικά με ηλεκτρικές γραμμές διασυνδέσεως
Απορριπτική απόφαση του Οργανισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Συνεργασία των Ρυθμιστικών Αρχών Ενέργειας (ACER)
Κανονισμός (ΕΚ) 713/2009
Άρθρο 19
Συμβούλιο προσφυγών του ACER
Ένταση του ελέγχου

Με την αίτησή του αναιρέσεως, ο Οργανισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Συνεργασία των Ρυθμιστικών Αρχών Ενέργειας  (ACER) ζητεί την αναίρεση της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 18ης Νοεμβρίου 2020, Aquind κατά ACER, (T-735/18, στο εξής: αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, EU:T:2020:542), με την οποία το Γενικό Δικαστήριο ακύρωσε την απόφαση  A-001-2018 του συμβουλίου προσφυγών του ACER (στο εξής: συμβούλιο προσφυγών), της 17ης  Οκτωβρίου  2018 (στο εξής: επίδικη απόφαση), με την οποία είχε επικυρωθεί η απόφαση 05/2018 του ACER, της 19ης Ιουνίου 2018, περί απορρίψεως αιτήματος απαλλαγής σχετικά με ηλεκτρική γραμμή διασύνδεσης η οποία συνδέει το βρετανικό και το γαλλικό δίκτυο μεταφοράς ηλεκτρικής ενεργείας (στο εξής: απόφαση 05/2018).
Με την ανταναίρεσή της, η Aquind Ltd ζητεί την επικύρωση της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.

Το νομικό πλαίσιο
Η αιτιολογική σκέψη 19 του κανονισμού (ΕΚ) 713/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, για την  ίδρυση

Οργανισμού Συνεργασίας των Ρυθμιστικών Αρχών Ενεργείας (ΕΕ 2009, L 211, σ. 1), ο οποίος ίσχυε έως τις 3 Ιουλίου 2019, όριζε τα εξής:
«Όταν ο [ACER] έχει αποφασιστικές αρμοδιότητες, θα πρέπει να παρέχεται στους ενδιαφερομένους, για λόγους διαδικαστικής οικονομίας, δικαίωμα προσφυγής σε συμβούλιο προσφυγών, το οποίο θα πρέπει μεν να υπάγεται στον [ACER] αλλά ταυτόχρονα να είναι ανεξάρτητο από τη διοικητική και ρυθμιστική δομή του. Για λόγους συνέχειας, κατά τον διορισμό ή την ανανέωση των μελών του συμβουλίου προσφυγών θα πρέπει να είναι δυνατή η μερική αντικατάσταση των μελών του. Η απόφαση του συμβουλίου προσφυγών είναι δυνατόν να προσβληθεί ενώπιον […]  του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.»
Το άρθρο 3 του κανονισμού 713/2009, το οποίο έφερε τον τίτλο «Σύνθεση», προέβλεπε τα εξής:
«Ο [ACER] αποτελείται από:
[...]
δ)      το συμβούλιο προσφυγών, το οποίο ασκεί τα καθήκοντα που ορίζονται στο άρθρο 19.»
Το άρθρο 18 του κανονισμού, το οποίο επιγραφόταν «Συμβούλιο προσφυγών», προέβλεπε στην παράγραφο 1 τα ακόλουθα:
«Το συμβούλιο προσφυγών απαρτίζεται από έξι μέλη και έξι αναπληρωτές που επιλέγονται μεταξύ εν ενεργεία ή πρώην ανώτατων υπαλλήλων των εθνικών ρυθμιστικών αρχών, των αρχών ανταγωνισμού ή άλλων εθνικών ή κοινοτικών θεσμικών οργάνων με κατάλληλη πείρα στον τομέα της ενεργείας. Το συμβούλιο προσφυγών ορίζει τον πρόεδρό του. Οι αποφάσεις του συμβουλίου προσφυγών λαμβάνονται με ειδική πλειοψηφία τουλάχιστον τεσσάρων από τα έξι μέλη του. Το συμβούλιο προσφυγών συγκαλείται όποτε είναι αναγκαίο.»
Το άρθρο 19 του εν λόγω κανονισμού, το οποίο επιγραφόταν  «Προσφυγές», όριζε τα εξής:
«1.      Κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, συμπεριλαμβανομένων των εθνικών ρυθμιστικών αρχών, δύναται να προσβάλει απόφαση που αναφέρεται στα άρθρα 7, 8 ή 9, η οποία απευθύνεται σε αυτό ή απόφαση η οποία, παρότι έχει τον τύπο απόφασης που απευθύνεται σε άλλο πρόσωπο, αφορά άμεσα και προσωπικά το συγκεκριμένο πρόσωπο.
2      Η προσφυγή, μαζί με το υπόμνημα στο οποίο εκτίθενται οι λόγοι υποβολής της, υποβάλλεται εγγράφως στον [ACER]  εντός δύο μηνών από την ημέρα κοινοποίησης της απόφασης στο ενδιαφερόμενο πρόσωπο ή, απουσία κοινοποιήσεως, από την ημέρα δημοσίευσης της απόφασης του [ACER]. Το συμβούλιο προσφυγών αποφασίζει σχετικά με την προσφυγή εντός δύο μηνών από την υποβολή της.
[...]
4.      Εάν η προσφυγή είναι παραδεκτή, το συμβούλιο προσφυγών εξετάζει κατά πόσον είναι βάσιμη. Καλεί, όσο συχνά απαιτείται, τους διαδίκους να καταθέσουν παρατηρήσεις σχετικά με κοινοποιήσεις που εκδίδει το ίδιο ή σχετικά με ανακοινώσεις εκ μέρους των άλλων διαδίκων, εντός καθορισμένων προθεσμιών. Οι διάδικοι έχουν το δικαίωμα να προβούν σε προφορική παρουσίαση.
5.      Υπό τους όρους του παρόντος άρθρου, το συμβούλιο προσφυγών δύναται να ασκεί κάθε εξουσία που εμπίπτει στην αρμοδιότητα του [ACER] ή να παραπέμπει την υπόθεση στο αρμόδιο όργανο του [ACER]. Το τελευταίο δεσμεύεται από την απόφαση του συμβουλίου προσφυγών.
6.      Το συμβούλιο προσφυγών εγκρίνει και δημοσιεύει τον εσωτερικό κανονισμό του.
[...]»
Το άρθρο 20 του ίδιου κανονισμού, το οποίο έφερε τον τίτλο «Προσφυγές ενώπιον του [Γενικού Δικαστηρίου] και του Δικαστηρίου», όριζε τα εξής:
«1.      Είναι δυνατόν να ασκηθεί προσφυγή ενώπιον του [Γενικού Δικαστηρίου] ή του Δικαστηρίου, σύμφωνα με το άρθρο 230 [ΕΚ], κατά αποφάσεων του συμβουλίου προσφυγών ή, στις περιπτώσεις που αυτό είναι αναρμόδιο, κατά αποφάσεων του [ACER].
2.      Στην περίπτωση που ο [ACER] δεν λάβει απόφαση, είναι δυνατόν να ασκηθεί προσφυγή λόγω παραλείψεως ενώπιον του [Γενικού Δικαστηρίου]

ή του Δικαστηρίου, σύμφωνα με το άρθρο 232 [ΕΚ].
3.      Ο [ACER] οφείλει να λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα, ώστε να συμμορφώνεται προς τις αποφάσεις του [Γενικού Δικαστηρίου] ή του Δικαστηρίου.»
Ο κανονισμός 713/2009 καταργήθηκε με τον κανονισμό (ΕE) 2019/942 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Ιουνίου 2019, για την ίδρυση Οργανισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Συνεργασία των Ρυθμιστικών Αρχών Ενέργειας (ΕΕ 2019, L 158, σ. 22). Το άρθρο 28, παράγραφος 2, του κανονισμού 2019/942 προβλέπει ότι το συμβούλιο προσφυγών αποφαίνεται επί της προσφυγής εντός προθεσμίας τεσσάρων μηνών από την άσκησή της.

Το ιστορικό της διαφοράς
Το ιστορικό της διαφοράς εκτίθεται από το Γενικό Δικαστήριο στις σκέψεις 1 έως 13 της αναιρεσιβαλλομένης  αποφάσεως και μπορεί να συνοψισθεί, για τις ανάγκες της παρούσας διαδικασίας, ως ακολούθως.
Στις 17 Μαΐου 2017, η  Aquind, φορέας υλοποιήσεως ενός έργου ηλεκτρικής γραμμής διασυνδέσεως η οποία συνδέει τα βρετανικά και τα γαλλικά δίκτυα μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας, υπέβαλε αίτημα απαλλαγής για το εν λόγω έργο διασυνδέσεως βάσει του άρθρου 17 του κανονισμού (ΕΚ) 714/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους όρους πρόσβασης στο δίκτυο για τις διασυνοριακές ανταλλαγές ηλεκτρικής ενεργείας και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1228/2003 (ΕΕ 2009, L 211, σ. 15).
Το  αίτημα υποβλήθηκε στις ρυθμιστικές αρχές της Γαλλίας και του Ηνωμένου Βασιλείου, ήτοι, αντιστοίχως, στην Commission de régulation de l’énergie (CRE) και στο Office of Gas and Electricity Markets Authority (OFGEM), οι οποίες, δεδομένου ότι δεν κατέληξαν σε συμφωνία επί του εν λόγω αιτήματος, το διαβίβασαν στον ACER, σύμφωνα με το άρθρο 17, παράγραφος 5, του κανονισμού 714/2009, προκειμένου να λάβει ο ίδιος  απόφαση.
Με την απόφαση 05/2018, ο ACER απέρριψε το  αίτημα της Aquind, με την αιτιολογία ότι δεν επληρούτο μία από τις αναγκαίες προϋποθέσεις για τη χορήγηση απαλλαγής, ήτοι εν προκειμένω η προϋπόθεση του άρθρου 17, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του ανωτέρω κανονισμού, κατά την οποία ο βαθμός κινδύνου μιας επένδυσης πρέπει να είναι τέτοιος που η επένδυση να μπορεί να γίνει μόνο εφόσον χορηγηθεί απαλλαγή.
Στις 17 Αυγούστου 2018, η Aquind άσκησε προσφυγή κατά της αποφάσεως 05/2018 ενώπιον του συμβουλίου προσφυγών το οποίο, με την επίδικη απόφαση, την επικύρωσε.

Η προσφυγή ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 14 Δεκεμβρίου 2018, η Aquind άσκησε προσφυγή περί ακυρώσεως της επίδικης αποφάσεως, για τον λόγο, μεταξύ άλλων, ότι  το  συμβούλιο προσφυγών  κακώς θεώρησε ότι μπορούσε να περιορίσει τον έλεγχό του στα  πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως και ότι η Aquind έπρεπε κατ’ αρχάς  να ζητήσει και να επιτύχει την έκδοση αποφάσεως περί διασυνοριακού επιμερισμού του κόστους, σύμφωνα με το άρθρο 12 του κανονισμού (ΕΕ) 347/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Απριλίου 2013, σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις διευρωπαϊκές ενεργειακές υποδομές, την κατάργηση της απόφασης αριθ. 1364/2006/ΕΚ και την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 713/2009, (ΕΚ) αριθ. 714/2009 και (ΕΚ) αριθ. 715/2009 (ΕΕ 2013, L 115, σ. 39), πριν καταστεί δυνατή η λήψη  αποφάσεως  δυνάμει του άρθρου 17 του κανονισμού 714/2009.
Με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, το Γενικό Δικαστήριο ακύρωσε την απόφαση του συμβουλίου προσφυγών, δεχόμενο τον ένατο λόγο της προσφυγής της Aquind  περί ανεπαρκούς  εξετάσεως της αποφάσεως 05/2018 από το συμβούλιο προσφυγών και, επαλλήλως, τον τέταρτο λόγο της προσφυγής  της περί εσφαλμένης ερμηνείας της σχέσεως η οποία υφίσταται μεταξύ του άρθρου 17, παράγραφος 1, του κανονισμού 714/2009 και του άρθρου 12 του κανονισμού 347/2013, ο οποίος έγινε επίσης δεκτός. Κατά συνέπεια, το Γενικό Δικαστήριο ακύρωσε την επίδικη απόφαση και απέρριψε την προσφυγή κατά τα λοιπά.
Προς στήριξη του ενάτου λόγου ακυρώσεως, η Aquind προσήψε, κατ’ ουσίαν, στο συμβούλιο προσφυγών ότι περιόρισε τον έλεγχό του, κατά την εξέταση της προσφυγής της, στον έλεγχο της πρόδηλης πλάνης εκτιμήσεως στην οποία φέρεται να υπέπεσε ο ACER κατά την έκδοση της αποφάσεως 05/2018. Συγκεκριμένα, ένας τέτοιος περιορισμένος έλεγχος ήταν, κατά την   Aquind, αντίθετος προς το άρθρο 19, παράγραφος 5, του κανονισμού 713/2009.
Στηριζόμενο σε ένα σκεπτικό διαρθρωμένο σε τέσσερα διακριτά μέρη, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε, στις σκέψεις 50 έως 71 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι, όπως υποστήριξε η Aquind με τον ένατο λόγο ακυρώσεως, ο περιορισμός, από το συμβούλιο προσφυγών, της εντάσεως του ελέγχου του επί της αποφάσεως του ACER σχετικά με αίτημα απαλλαγής  βάσει του άρθρου 17, παράγραφος 1, του κανονισμού 714/2009 ήταν νομικώς εσφαλμένος.
Κατά πρώτον, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε, κατ’ ουσίαν, στη σκέψη 51 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι η σύσταση  του συμβουλίου προσφυγών  ανταποκρινόταν στη βούληση  του νομοθέτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης να προβλέψει  τη θέσπιση ενός μηχανισμού προσφυγής εντός των οργανισμών της Ένωσης, οσάκις στους οργανισμούς αυτούς έχει ανατεθεί σημαντική εξουσία λήψεως αποφάσεων επί περίπλοκων τεχνικών ή επιστημονικών ζητημάτων, επηρεάζουσα άμεσα τη νομική κατάσταση των ενδιαφερομένων. Το σύστημα του δευτεροβάθμιου οργάνου αποτελεί συναφώς πρόσφορο μέσο για την προστασία των δικαιωμάτων των ενδιαφερομένων, στο πλαίσιο δε αυτό ο έλεγχος του δικαστή της Ένωσης  πρέπει να περιορίζεται στην εξέταση του αν η άσκηση της ευρείας εξουσίας εκτιμήσεως περίπλοκων πραγματικών στοιχείων επιστημονικής, τεχνικής και οικονομικής φύσεως που διαθέτουν οι οργανισμοί ενέχει πρόδηλη πλάνη ή κατάχρηση εξουσίας.
Κατά δεύτερον, στις σκέψεις 52 έως 58 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, το Γενικό Δικαστήριο εξέτασε τις διατάξεις οι οποίες αφορούν  την οργάνωση και τις εξουσίες  του συμβουλίου προσφυγών  και διαπίστωσε, κατόπιν της αναλύσεώς του, ότι το  εν λόγω όργανο προσφυγής δεν συστάθηκε με σκοπό να προβαίνει απλώς σε περιορισμένο έλεγχο περίπλοκων εκτιμήσεων τεχνικής και οικονομικής φύσεως.
Πρώτον, το Γενικό Δικαστήριο υπογράμμισε, στη σκέψη 53 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, σχετικά με τη σύνθεση του συμβουλίου προσφυγών, ότι το άρθρο 18, παράγραφος 1, του κανονισμού 713/2009 προβλέπει ότι το συμβούλιο προσφυγών απαρτίζεται από έξι μέλη και έξι αναπληρωτές που επιλέγονται μεταξύ εν ενεργεία ή πρώην ανώτατων υπαλλήλων των εθνικών ρυθμιστικών αρχών, των αρχών ανταγωνισμού ή άλλων εθνικών θεσμικών οργάνων ή οργάνων της Ένωσης «με κατάλληλη πείρα στον τομέα της ενεργείας». Επομένως, πρόθεση του νομοθέτη της Ένωσης ήταν να παράσχει στο συμβούλιο προσφυγών την αναγκαία εμπειρογνωμοσύνη, ώστε να μπορεί να προβαίνει το ίδιο σε εκτιμήσεις που αφορούν περίπλοκα πραγματικά στοιχεία τεχνικής και οικονομικής φύσεως στον τομέα της ενέργειας. Το Γενικό Δικαστήριο επισήμανε ότι  αυτός ήταν επίσης ο επιδιωκόμενος σκοπός κατά την ίδρυση άλλων οργανισμών της Ένωσης, όπως ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Ασφάλειας της Αεροπορίας (EASA) ή ακόμη ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων (ECHA), των οποίων τα τμήματα προσφυγών απαρτίζονται από ειδικούς με προσόντα που αντικατοπτρίζουν τις ιδιαιτερότητες του οικείου τομέα.
Δεύτερον, όσον αφορά τις εξουσίες  οι οποίες παρασχέθηκαν  στο  συμβούλιο προσφυγών, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε, στη σκέψη 54 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι αυτές, όπως περιγράφονται στο  άρθρο 19, παράγραφος 5, του κανονισμού 713/2009, συνηγορούν επίσης υπέρ ενός ελέγχου  των περίπλοκων πραγματικών και οικονομικών στοιχείων, καθόσον, δυνάμει της εν λόγω διατάξεως, το συμβούλιο προσφυγών δύναται είτε να ασκεί τις ίδιες εξουσίες με αυτές οι οποίες έχουν ανατεθεί στον ACER είτε να  παραπέμπει την υπόθεση στο αρμόδιο όργανο του εν λόγω οργανισμού,  το δε αρμόδιο όργανο δεσμεύεται στην περίπτωση αυτήν από την απόφαση του συμβουλίου προσφυγών. Η ανωτέρω διάταξη  αναγνωρίζει επομένως στο συμβούλιο προσφυγών διακριτική ευχέρεια στο πλαίσιο της ασκήσεως της οποίας το συμβούλιο προσφυγών πρέπει να εξετάσει αν τα στοιχεία τα οποία έχει στη διάθεσή του, κατόπιν της εξετάσεως της προσφυγής, τού παρέχουν τη δυνατότητα να εκδώσει την απόφασή του.
Στη σκέψη 55 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, το Γενικό Δικαστήριο συνήγαγε από τα ανωτέρω  ότι όχι μόνον  το συμβούλιο προσφυγών διαθέτει το σύνολο των εξουσιών που διαθέτει ο ίδιος ο ACER, αλλά και ότι, αν το συμβούλιο προσφυγών επιλέξει να παραπέμψει την υπόθεση, έχει τη δυνατότητα να κατευθύνει τις αποφάσεις που θα λάβει ο ACER, στο μέτρο που ο τελευταίος δεσμεύεται από την αιτιολογία του συμβουλίου προσφυγών.
Περαιτέρω, κατά  το Γενικό Δικαστήριο, από το άρθρο 19, παράγραφος 1, του κανονισμού 713/2009 συνάγεται ότι, αντιθέτως προς τον δικαστή της Ένωσης, το συμβούλιο προσφυγών είναι αρμόδιο, στο πλαίσιο ελέγχου σκοπιμότητας, να ακυρώνει ή να αντικαθιστά αποφάσεις του ΑCER, βάσει αποκλειστικώς και μόνον τεχνικών και οικονομικών εκτιμήσεων.
Τρίτον, το Γενικό Δικαστήριο διαπίστωσε, στις σκέψεις 57 και 58 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι, όσον αφορά τα αιτήματα απαλλαγής  βάσει του άρθρου 17, παράγραφος 1, του κανονισμού 714/2009, μόνον οι αποφάσεις του συμβουλίου προσφυγών που εκδίδονται βάσει  του άρθρου 19, παράγραφος 1, του κανονισμού 713/2009 και του άρθρου 17, παράγραφος 5, του κανονισμού 714/2009 δύνανται να αποτελέσουν αντικείμενο προσφυγής ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου. Αν το συμβούλιο προσφυγών μπορούσε να ασκήσει περιορισμένο μόνον έλεγχο των σύνθετων εκτιμήσεων τεχνικής και οικονομικής φύσεως που περιλαμβάνονται στην απόφαση του ACER, τούτο θα σήμαινε ότι το Γενικό Δικαστήριο θα ασκούσε περιορισμένο έλεγχο επί αποφάσεως η οποία θα ήταν και η ίδια προϊόν περιορισμένου ελέγχου.
Ένα τέτοιο σύστημα, όμως, δεν παρέχει τις εγγυήσεις αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας που πρέπει να ισχύουν για επιχειρήσεις των οποίων το αίτημα απαλλαγής απορρίφθηκε.
Κατά τρίτον, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε, στις σκέψεις 59 και 60 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι οι κανόνες οργανώσεως και διαδικασίας που θέσπισε ο ACER, δυνάμει του άρθρου 19, παράγραφος 6, του κανονισμού 713/2009, ανέθεσαν  στο συμβούλιο προσφυγών ως αποστολή τον έλεγχο των αποφάσεων του ACER με ένταση η οποία δεν μπορεί να είναι απλώς εκείνη του περιορισμένου ελέγχου.
Ως εκ τούτου, στη σκέψη 60 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, το Γενικό Δικαστήριο τόνισε ότι η απόφαση 1-2011 του συμβουλίου προσφυγών, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για τη θέσπιση των κανόνων οργάνωσης και διαδικασίας του συμβουλίου προσφυγών, είχε τροποποιηθεί στις 5 Οκτωβρίου  2019, με τη δε τροποποίηση το συμβούλιο προσφυγών περιόρισε την εξουσία του. Από το  επιγραφόμενο «Αρμοδιότητα» άρθρο  20 της ανωτέρω αποφάσεως, ως είχε κατά τον χρόνο εκδόσεως της επίδικης αποφάσεως, προέκυπτε ρητώς ότι  το συμβούλιο προσφυγών μπορούσε να ασκεί κάθε εξουσία που εμπίπτει στην αρμοδιότητα  του ΑCER. Το Γενικό Δικαστήριο θεώρησε ότι, θεσπίζοντας τη διάταξη αυτή, το συμβούλιο προσφυγών είχε επομένως μεταφέρει, στο πλαίσιο των κανόνων του περί οργανώσεως και διαδικασίας, την εξουσία ελέγχου η οποία του είχε απονεμηθεί με το άρθρο  19, παράγραφος 5, του κανονισμού 713/2009, και ότι η τροποποίηση της ανωτέρω διατάξεως, με την οποία  το συμβούλιο προσφυγών περιόρισε την εξουσία του, δεν ήταν ακόμη εφαρμοστέα κατά το χρονικό σημείο εκδόσεως της επίδικης αποφάσεως.
Κατά τέταρτον, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε, κατ’ ουσίαν, στις σκέψεις 61 έως 68 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι η αρχή του περιορισμένου ελέγχου του δικαστή της Ένωσης όσον αφορά περίπλοκες εκτιμήσεις τεχνικής, επιστημονικής και οικονομικής φύσεως δεν έχει εφαρμογή στον έλεγχο που διενεργούν τα δευτεροβάθμια όργανα των οργανισμών της Ένωσης. Συγκεκριμένα, έχει συναφώς κριθεί, όσον αφορά το συμβούλιο προσφυγών του ECHA, ότι ο έλεγχος, από το συμβούλιο προσφυγών, των εκτιμήσεων επιστημονικής φύσεως που περιέχονται σε απόφαση του ECHA δεν περιορίζεται στην επαλήθευση της υπάρξεως περιπτώσεων πρόδηλης πλάνης, αλλά ότι, αντιθέτως, το εν λόγω συμβούλιο προσφυγών, στηριζόμενο στις νομικές και επιστημονικές ικανότητες των μελών του, πρέπει να εξετάζει αν τα επιχειρήματα που προέβαλε ο προσφεύγων είναι ικανά να αποδείξουν ότι οι εκτιμήσεις επί των οποίων στηρίζεται η απόφαση του ECHA ενέχουν πλάνη.
Το Γενικό Δικαστήριο έκρινε, στις σκέψεις 62 έως 68 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι η ως άνω νομολογία μπορούσε κάλλιστα να εφαρμοσθεί και στο συμβούλιο προσφυγών του ACER. Συγκεκριμένα, η σύνθεση και οι εξουσίες του συμβουλίου προσφυγών του ECHA είναι παρεμφερείς με εκείνες του συμβουλίου προσφυγών του ACER.
Βάσει του συνόλου των σκέψεων αυτών, το Γενικό Δικαστήριο απεφάνθη, στις σκέψεις 69 έως 71 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι ο έλεγχος που διενεργεί το συμβούλιο προσφυγών επί περίπλοκων εκτιμήσεων τεχνικής και οικονομικής φύσεως που περιλαμβάνονται σε απόφαση του ACER σε σχέση με αίτημα  απαλλαγής  δυνάμει του άρθρου 17, παράγραφος 1, του κανονισμού 714/2009 δεν μπορεί να συνίσταται μόνον στον περιορισμένο έλεγχο της πρόδηλης πλάνης εκτιμήσεως. Ως εκ τούτου, θεώρησε ότι το συμβούλιο προσφυγών είχε υποπέσει σε πλάνη περί το δίκαιο κρίνοντας, στο σημείο 52 της επίδικης αποφάσεως, ότι, όσον αφορά εκτιμήσεις τεχνικού ή περίπλοκου χαρακτήρα, μπορούσε να ασκήσει περιορισμένο έλεγχο και να αρκεσθεί, συνακόλουθα,  στην εξέταση του κατά πόσον ο ACER είχε υποπέσει σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως των προϋποθέσεων τις οποίες προβλέπει η εν λόγω διάταξη.
Αφού εξέτασε και απέρριψε, στις σκέψεις 72 έως 89 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, τα διάφορα επιχειρήματα που προέβαλε ο ACER προκειμένου να υποστηρίξει την αντίθετη άποψη, το Γενικό Δικαστήριο δέχθηκε, στη σκέψη 90 της αποφάσεώς του, τον ένατο λόγο ακυρώσεως που προέβαλε η Aquind προς στήριξη της προσφυγής ακυρώσεως.
Τέλος, στις σκέψεις 92 έως 113 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, το Γενικό Δικαστήριο εξέτασε και έκρινε βάσιμο τον τέταρτο λόγο της προσφυγής περί εσφαλμένης ερμηνείας της σχέσεως που υφίσταται μεταξύ του άρθρου 17, παράγραφος 1, του κανονισμού 714/2009 και του άρθρου 12 του κανονισμού 347/2013 και, κατά συνέπεια, της δυνατότητας υπαγωγής του έργου διασυνδέσεως σε διαδικασία διασυνοριακού επιμερισμού του κόστους καθώς και περί μη  συνεκτιμήσεως των κινδύνων που συνδέονται με μια τέτοια διαδικασία.
Εντούτοις, στη σκέψη 91 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, το Γενικό Δικαστήριο διευκρίνισε ότι η εξέταση αυτή υπαγορεύθηκε αποκλειστικά από λόγους που άπτονται της ορθής απονομής της δικαιοσύνης.

Η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου και τα αιτήματα των διαδίκων στο πλαίσιο της αναιρετικής διαδικασίας
Με την αίτησή του αναιρέσεως, ο ACER ζητεί από το Δικαστήριο:
–        να αναιρέσει εν όλω ή εν μέρει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση·
–        εφόσον το Δικαστήριο κρίνει ότι η υπόθεση είναι ώριμη προς εκδίκαση, να απορρίψει ως αβάσιμη την πρωτοδίκως ασκηθείσα προσφυγή·
–        επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, προκειμένου αυτό να κρίνει εκ νέου την υπόθεση σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου, και
–        να καταδικάσει την Aquind στα δικαστικά έξοδα της αναιρετικής διαδικασίας και της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.
Η Aquind ζητεί από το Δικαστήριο:
–        να απορρίψει την αίτηση αναιρέσεως·
–        εάν το Δικαστήριο κρίνει βάσιμο κάποιο από τα επιχειρήματα του ACER, να απορρίψει την αίτηση αναιρέσεως για τους λοιπούς λόγους που προέβαλε η Aquind, περιλαμβανομένων, ενδεχομένως, εκείνων που προβλήθηκαν στο πλαίσιο των νομικών ισχυρισμών  οι οποίοι απορρίφθηκαν από το Γενικό Δικαστήριο·
–        εάν το Δικαστήριο δεν επικυρώσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, να ακυρώσει το ίδιο την επίδικη απόφαση για τους λοιπούς λόγους ακυρώσεως που προέβαλε η Aquind  ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, και
–        να καταδικάσει τον ACER στα δικαστικά έξοδα.
Με την ανταναίρεσή της, η Aquind ζητεί από το Δικαστήριο, στην περίπτωση που δεχθεί την αίτηση αναιρέσεως:
–        να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος που κηρύσσει απαράδεκτους τον τρίτο και τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως τους οποίους είχε προβάλει η Aquind ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου·
–        να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος που απορρίπτει τον πρώτον, τον πέμπτον, τον έκτον, τον έβδομον και τον όγδοον λόγο ακυρώσεως τους οποίους  είχε προβάλει η Aquind ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου·
–        να λάβει υπόψη τα επιχειρήματα  τα οποία αναπτύχθηκαν στο πλαίσιο

των ισχυρισμών που προβάλλει η Aquind στην  παρούσα αναιρετική διαδικασία προς στήριξη του αιτήματός της για επικύρωση της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, και
–        κατά συνέπεια, να ακυρώσει την επίδικη απόφαση για τους λόγους που προβλήθηκαν με το δικόγραφο της προσφυγής της Aquind ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.
Με το υπόμνημά του αντικρούσεως, ο ACER ζητεί από το Δικαστήριο:
–        να απορρίψει  καθ’ ολοκληρίαν την ανταναίρεση και
–        να καταδικάσει την Aquind να φέρει, εκτός από τα δικαστικά έξοδά της, και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο ACER στο πλαίσιο της ανταναιρέσεως.

Επί της αιτήσεως αναιρέσεως
Προς στήριξη της αιτήσεώς του αναιρέσεως, o αναιρεσείων προβάλλει δύο λόγους. Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, προβάλλει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο όσον αφορά την ένταση του ελέγχου τον οποίον πρέπει να ασκεί  το συμβούλιο προσφυγών επί περίπλοκων εκτιμήσεων τεχνικής και οικονομικής φύσεως στις οποίες προέβη  ο ACER κατά την εξέταση  αιτήματος απαλλαγής βάσει του άρθρου 17, παράγραφος 1, του κανονισμού 714/2009.
Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, ο ACER προβάλλει ότι  το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την ερμηνεία του άρθρου 17, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 714/2009, όσον αφορά τη σχέση μεταξύ του  καθεστώτος απαλλαγής  και του  ρυθμιζόμενου καθεστώτος.

Επί του πρώτου λόγου αναιρέσεως

Επιχειρήματα των διαδίκων
Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, ο ACER υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο αποφαινόμενο ότι, εν αντιθέσει προς όσα έκρινε το συμβούλιο προσφυγών στα σημεία 51 και 52 της επίδικης αποφάσεως, ο έλεγχος τον οποίον ασκεί το εν λόγω συμβούλιο προσφυγών επί περίπλοκων εκτιμήσεων τεχνικής και οικονομικής φύσεως σχετικά με  αίτημα απαλλαγής βάσει του άρθρου 17, παράγραφος 1, του κανονισμού 714/2009 δεν μπορούσε να περιορισθεί στην εξέταση  του κατά πόσον  ο ACER είχε  υποπέσει σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, δεδομένου ότι στον εν λόγω οργανισμό πρέπει να αναγνωρίζεται ορισμένο περιθώριο εκτιμήσεως όταν αποφασίζει περί απαλλαγής. Με την κρίση του αυτή,  το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη, κατά τον ACER, τον σκοπό τον οποίο επιδίωξε ο νομοθέτης της Ένωσης θεσπίζοντας το συμβούλιο προσφυγών και τη συνάφεια εντός της οποίας  διενεργείται ο έλεγχος τον  οποίον ασκεί το συμβούλιο προσφυγών.
Επικουρικώς, ο ACER υποστηρίζει ότι, εν πάση περιπτώσει, εν προκειμένω, το συμβούλιο προσφυγών δεν παρέλειψε να ελέγξει περίπλοκες εκτιμήσεις τεχνικής και οικονομικής φύσεως στις οποίες προέβη ο συγκεκριμένος οργανισμός στο πλαίσιο της εξετάσεως που οδήγησε στην έκδοση της αποφάσεως 05/2018.
Ο ACER υποστηρίζει ότι δεν καλούνται όλα τα ανεξάρτητα όργανα προσφυγής  των διαφόρων οργανισμών της Ένωσης να ασκούν τον έλεγχό τους επί των περίπλοκων εκτιμήσεων τεχνικής και οικονομικής φύσεως με την ίδια ένταση με εκείνη του οργανισμού στον οποίο υπάγονται. Ως εκ τούτου, το συμβούλιο προσφυγών έχει την ευχέρεια να μην εξετάζει την υπόθεση με τον ίδιο βαθμό διεξοδικότητας  όπως θα το έπραττε ο ACER.
Όσον αφορά ειδικότερα τις εκτιμήσεις οι οποίες αφορούν περίπλοκα οικονομικά και τεχνικά ζητήματα, το συμβούλιο προσφυγών ασκεί έλεγχο ο οποίος, καίτοι σημαντικός, περιορίζεται στα πρόδηλα σφάλματα στα οποία υπέπεσε ο ACER. Στο πλαίσιο

αυτό, το συμβούλιο προσφυγών ελέγχει όχι μόνον την ακρίβεια των αποδεικτικών στοιχείων των οποίων γίνεται επίκληση, την αξιοπιστία και τη συνοχή τους, αλλά και αν τα στοιχεία αυτά αποτελούν το σύνολο των κρίσιμων δεδομένων που πρέπει να ληφθούν υπόψη για να αξιολογηθεί μια περίπλοκη κατάσταση και αν μπορούν να στηρίξουν τα συμπεράσματα που συνήγαγε εξ αυτών ο ACER.
Δεδομένου ότι ο κανονισμός 713/2009 δεν περιέχει ρητή περιγραφή του βαθμού εντάσεως του ελέγχου τον οποίο οφείλει να ασκεί το  συμβούλιο προσφυγών, πρέπει, προκειμένου να καθορισθεί ο βαθμός αυτός, να ληφθούν υπόψη ο σκοπός που επιδιώκεται με τη διαδικασία προσφυγής και το πλαίσιο εντός του οποίου διενεργείται ο έλεγχος.
Κατά τον ACER, όσον αφορά τον σκοπό που επιδιώκεται με τη θέσπιση του συμβουλίου προσφυγών, εσφαλμένως  το Γενικό Δικαστήριο υπέλαβε, στη σκέψη 53 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι από το άρθρο  18, παράγραφος 1, του κανονισμού 713/2009 προκύπτει ότι  πρόθεση του νομοθέτη της Ένωσης ήταν να παράσχει στο συμβούλιο προσφυγών του ACER την αναγκαία εμπειρογνωμοσύνη, ώστε να μπορεί να προβαίνει το ίδιο σε εκτιμήσεις που αφορούν περίπλοκα πραγματικά στοιχεία τεχνικής και οικονομικής φύσεως στον τομέα της ενέργειας, όπως ακριβώς συμβαίνει και στην περίπτωση του  συμβουλίου προσφυγών του ECHA στον δικό του τομέα αρμοδιότητας. Ο ACER φρονεί ότι από την αιτιολογική σκέψη 19 του κανονισμού 713/2009 προκύπτει, αντιθέτως,  ότι ο σκοπός του νομοθέτη ήταν να διαθέτουν τα ενδιαφερόμενα μέρη δικαίωμα ταχείας και απλοποιημένης προσφυγής ενώπιον του συμβουλίου προσφυγών. Ο σκοπός αυτός επιρρωννύεται από το γεγονός ότι το συμβούλιο προσφυγών υποχρεούται να αποφανθεί εντός δύο μηνών από της υποβολής της υποθέσεως στην κρίση του.
Όσον αφορά το πλαίσιο του ελέγχου, ο ACER υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο  υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, στις σκέψεις 52 έως 82 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, κρίνοντας ότι οι διατάξεις σχετικά με την οργάνωση και τις εξουσίες του συμβουλίου προσφυγών στήριζαν το συμπέρασμα ότι η ένταση του εκ μέρους του εν λόγω συμβουλίου ελέγχου των περίπλοκων εκτιμήσεων τεχνικής και οικονομικής φύσεως δεν μπορούσε να περιορισθεί στην ύπαρξη τυχόν πρόδηλης πλάνης εκτιμήσεως. Η οργάνωση του συμβουλίου προσφυγών, ιδίως η επιλογή των μελών του, τα οποία, αντιθέτως προς τα κριθέντα από  το Γενικό Δικαστήριο στις σκέψεις 53, 65 και 69 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, δεν απαιτείται, εν αντιθέσει προς ό, τι ισχύει για τα μέλη  του συμβουλίου προσφυγών του ECHA, να διαθέτουν υποχρεωτικώς την αναγκαία εμπειρογνωμοσύνη προκειμένου να προβαίνουν τα ίδια σε περίπλοκες εκτιμήσεις τεχνικής φύσεως, η εξαιρετικά σύντομη δίμηνη διάρκεια της διαδικασίας προσφυγής, οι περιορισμένοι πόροι τους οποίους διαθέτουν τα μέλη αυτά  και ο σκοπός της απλουστεύσεως της διαδικασίας  προσφυγής  αποτελούν ισάριθμα στοιχεία τα οποία θα έπρεπε να οδηγήσουν στον αντίθετο συμπέρασμα. Δεν μπορεί να αναμένεται από τα μέλη του συμβουλίου προσφυγών να προβαίνουν αφ’ εαυτών σε εκτιμήσεις τεχνικής και οικονομικής φύσεως, χωρίς καμία στήριξη, εντός της εξαιρετικά σύντομης προθεσμίας των δύο μηνών την οποία διαθέτουν.
Ως προς τις εξουσίες  του συμβουλίου προσφυγών, ο ACER υποστηρίζει ότι εσφαλμένως, στις σκέψεις 54, 55, 59 και 60 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, το Γενικό Δικαστήριο στηρίχθηκε στο άρθρο  19, παράγραφος 5, του κανονισμού 713/2009, κατά το οποίο το συμβούλιο προσφυγών «δύναται να ασκεί κάθε εξουσία που εμπίπτει στην αρμοδιότητα  του [ACER]  ή να παραπέμπει την υπόθεση στο αρμόδιο όργανο  του [ACER για τις περαιτέρω ενέργειες, το οποίο] δεσμεύεται από την απόφαση του συμβουλίου προσφυγών», προκειμένου να αποφανθεί ότι το συμβούλιο προσφυγών πρέπει να ασκεί πλήρη έλεγχο όλων των  σφαλμάτων  τα οποία έχουν εμφιλοχωρήσει στις  περίπλοκες εκτιμήσεις τεχνικής και οικονομικής φύσεως οι οποίες παρατίθενται στην  απόφαση του ΑCER. Συγκεκριμένα, όπως προκύπτει από τη νομολογία του Γενικού Δικαστηρίου, μια τέτοια διάταξη δεν μπορεί να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι καθορίζει την ένταση του ελέγχου τον οποίον πρέπει να ασκεί το συμβούλιο προσφυγών.
Ο αναιρεσείων θεωρεί ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε επίσης σε πλάνη περί το δίκαιο  στη σκέψη 56 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως,  κρίνοντας  ότι από το άρθρο  19, παράγραφος 1, του κανονισμού 713/2009 συνάγεται ότι, εν αντιθέσει προς ό, τι ισχύει για τον δικαστή της Ένωσης, το συμβούλιο προσφυγών είναι αρμόδιο, στο πλαίσιο ελέγχου σκοπιμότητας, να ακυρώνει ή να αντικαθιστά αποφάσεις  του ΑCER, επί τη βάσει και μόνον εκτιμήσεων τεχνικής και οικονομικής φύσεως. Η συγκεκριμένη διάταξη όχι μόνο δεν επέβαλλε την άσκηση πλήρους ελέγχου από το συμβούλιο προσφυγών, αλλά αντιθέτως προέβλεπε, κατά τον αναιρεσείοντα, απλώς τη δυνατότητα ακυρώσεως των αποφάσεων του ACER και αντικαταστάσεώς τους από εκείνες του συμβουλίου προσφυγών ή παραπομπής της υποθέσεως ενώπιον του ACER, χωρίς ουδέν να διαλαμβάνει ως προς την ένταση του ελέγχου ο οποίος πρέπει να ασκείται  από το συμβούλιο προσφυγών.
Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε επίσης σε πλάνη περί το δίκαιο στη σκέψη 56 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, καθόσον παρέπεμψε στο άρθρο 19, παράγραφος 1, του κανονισμού 713/2009, το οποίο όριζε τα πρόσωπα που μπορούν να ασκήσουν προσφυγή ενώπιον του συμβουλίου προσφυγών, ενώ ούτε το άρθρο αυτό αφορά την ένταση του ελέγχου. Ομοίως, αντιθέτως προς όσα έκρινε το Γενικό Δικαστήριο στις σκέψεις 57, 58 και 70 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, από το άρθρο 20 του κανονισμού 713/2009 δεν μπορεί να συναχθεί ότι το συμβούλιο προσφυγών οφείλει να προβαίνει σε πλήρη έλεγχο των περίπλοκων εκτιμήσεων τεχνικής και οικονομικής φύσεως. Συγκεκριμένα, το Γενικό Δικαστήριο εξακολουθεί να έχει τη δυνατότητα πλήρους δικαστικού  ελέγχου των αποφάσεων του συμβουλίου προσφυγών, ακόμη και αν οι αποφάσεις αυτές ελήφθησαν κατόπιν περιορισμένου  ελέγχου εκ μέρους του συμβουλίου.
Εν συνόψει, κατά τον αναιρεσείοντα, το Γενικό Δικαστήριο αγνόησε παρανόμως τον επιδιωκόμενο σκοπό και το όλο πλαίσιο της διαδικασίας προσφυγής ενώπιον του συμβουλίου προσφυγών, ως έχουν στον κανονισμό 713/2009 και, ως εκ τούτου, παραβίασε τις αρχές της διακρίσεως των εξουσιών όσον αφορά τις επιλογές στις οποίες προβαίνει ο νομοθέτης της Ένωσης ως νομοθέτης και ως δημοσιονομική αρχή. Επιπλέον, η σύγκριση στην οποία προέβη το Γενικό Δικαστήριο με το συμβούλιο προσφυγών του ECHA είναι επίσης νομικώς εσφαλμένη.
Επικουρικώς, ο ACER υποστηρίζει ότι, εν πάση περιπτώσει, έστω και εάν το συμβούλιο προσφυγών έπρεπε να ασκεί πλήρη έλεγχο των αποφάσεων  του εν λόγω οργανισμού  κατά το μέρος που αυτές περιέχουν  περίπλοκες εκτιμήσεις τεχνικής και οικονομικής φύσεως, εσφαλμένως  το Γενικό Δικαστήριο θεώρησε, στις σκέψεις 83 έως 90 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι  το συμβούλιο προσφυγών δεν διενήργησε τέτοιον πλήρη έλεγχο εν προκειμένω.
Η Aquind φρονεί ότι ο πρώτος λόγος αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί και  ότι ορθώς το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι το συμβούλιο προσφυγών ήταν υποχρεωμένο να διενεργήσει  πλήρη έλεγχο της αποφάσεως 05/2018, μη περιοριζόμενο σε τυχόν  πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως.

Εκτίμηση του Δικαστηρίου
Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, ο ACER υποστηρίζει, κατ’ ουσίαν, ότι το Γενικό Δικαστήριο  υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο όσον αφορά την ένταση του ελέγχου που πρέπει να ασκεί το συμβούλιο προσφυγών επί των αποφάσεων του ACER, σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού 713/2009 σχετικά με τον καθορισμό των εξουσιών του εν λόγω συμβουλίου προσφυγών.
Κατά πάγια νομολογία, για την ερμηνεία διατάξεως του δικαίου της Ένωσης πρέπει να λαμβάνεται υπόψη όχι μόνον το γράμμα της, αλλά και το πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται η διάταξη και οι σκοποί που επιδιώκονται με τη ρύθμιση της οποίας αυτή αποτελεί μέρος [απόφαση της 8ης  Σεπτεμβρίου  2022, Ministerstvo životního prostředí (Παπαγάλοι Ara hyacinthe), C-659/20, EU:C:2022:642, σκέψη 37 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία].
Πρώτον, από το γράμμα των διατάξεων των άρθρων 18 και 19 του κανονισμού 713/2009, σχετικά με τη σύνθεση, την οργάνωση και τις εξουσίες του συμβουλίου προσφυγών, δεν προκύπτει ρητώς ότι ο έλεγχός του επί των αποφάσεων του ACER που προϋποθέτουν εκτιμήσεις επί περίπλοκων οικονομικών και τεχνικών ζητημάτων περιορίζεται οπωσδήποτε στον έλεγχο περί υπάρξεως πρόδηλης πλάνης εκτιμήσεως.
Δεύτερον, όσον αφορά τους σκοπούς που επιδιώκονται με τη σύσταση του συμβουλίου προσφυγών, διαπιστώνεται, όπως επισήμανε και ο γενικός εισαγγελέας στο σημείο 44 των προτάσεών του, ότι η σύστασή του εντάσσεται σε μια σφαιρική προσέγγιση, την οποία προέκρινε ο νομοθέτης της Ένωσης, με σκοπό τη θέσπιση εντός  των οργανισμών της Ένωσης οργάνων προσφυγής οσάκις στους οργανισμούς αυτούς έχει ανατεθεί εξουσία λήψεως αποφάσεως επί περίπλοκων τεχνικών ή επιστημονικών ζητημάτων η οποία μπορεί να επηρεάσει άμεσα τη νομική κατάσταση των ενδιαφερομένων.
Ως εκ τούτου, όπως  ορθώς επισήμανε επίσης το Γενικό Δικαστήριο, στη σκέψη 51 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, τα εν λόγω  όργανα προσφυγής  αποτελoύν πρόσφορο μέσο για την προστασία των δικαιωμάτων των ενδιαφερομένων σε ένα πλαίσιο όπου, κατά πάγια νομολογία, δεδομένου ότι οι αρχές  της Ένωσης  διαθέτουν  ευρεία εξουσία εκτιμήσεως, ιδίως όσον αφορά τα άκρως περίπλοκα πραγματικά στοιχεία επιστημονικού και τεχνικού χαρακτήρα, προκειμένου να καθορίσουν τη φύση και την έκταση των μέτρων που λαμβάνουν, ο έλεγχος του δικαστή της Ένωσης πρέπει να περιορίζεται στην εξέταση του ζητήματος αν η άσκηση της εν λόγω εξουσίας ενέχει πρόδηλη πλάνη ή κατάχρηση εξουσίας ή ακόμη αν οι αρχές της Ένωσης υπερέβησαν προδήλως τα όρια της εξουσίας εκτιμήσεως την οποία διαθέτουν  (διάταξη της 4ης  Σεπτεμβρίου  2014, Rütgers Germany κ.λπ. κατά ECHA, C-290/13 P, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2014:2174, σκέψη 25 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
Τρίτον, όπως επισήμανε, κατ’ ουσίαν, ο γενικός εισαγγελέας, στο σημείο  41 των προτάσεών του, μολονότι τα διάφορα αυτά όργανα προσφυγής  παρουσιάζουν ορισμένες διαφορές ως προς τη δομή, τη λειτουργία και τις εξουσίες τους, εντούτοις  διαθέτουν ορισμένα κοινά χαρακτηριστικά.
Κατ’ αρχάς, πρέπει να σημειωθεί ότι αποτελούν όργανα διοικητικής επανεξετάσεως, εσωτερικά των οργανισμών. Διαθέτουν ορισμένο βαθμό ανεξαρτησίας, επιτελούν οιονεί δικαστικό έργο μέσω κατ’ αντιπαράσταση διαδικασιών και  απαρτίζονται από νομικούς και τεχνικούς εμπειρογνώμονες, όπερ ενισχύει την ικανότητά τους να κρίνουν προσφυγές κατά αποφάσεων με έντονο συνήθως τεχνικό χαρακτήρα. Εν συνεχεία, προσφυγή ενώπιόν τους μπορούν να ασκήσουν οι αποδέκτες των αποφάσεων των οργανισμών στους οποίους υπάγονται, καθώς και τα φυσικά και νομικά πρόσωπα τα οποία  οι εν λόγω αποφάσεις αφορούν άμεσα και ατομικά. Εξάλλου, ελέγχουν τις αποφάσεις οι οποίες παράγουν αποτελέσματα έναντι τρίτων και για τις οποίες τους παρέχει αρμοδιότητα η πράξη του παράγωγου δικαίου βάσει της οποίας συστήνονται. Τέλος, αποτελούν έναν ταχύ, προσιτό, εξειδικευμένο και ολιγοδάπανο μηχανισμό για την προστασία των δικαιωμάτων των αποδεκτών των εν λόγω αποφάσεων και των προσώπων τα οποία αυτές αφορούν.
Τέταρτον, διαπιστώνεται ότι η εφαρμοστέα διαδικασία ενώπιον  του συμβουλίου προσφυγών δεν διέπεται από άλλους κανόνες πλην αυτών  του άρθρου  19 του εν λόγω κανονισμού, το οποίο  προβλέπει, στην  παράγραφο του  1, ότι κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, συμπεριλαμβανομένων των εθνικών ρυθμιστικών αρχών, δύναται να προσβάλει απόφαση που αναφέρεται στα άρθρα  7 έως 9 του ίδιου κανονισμού η οποία απευθύνεται σε αυτό ή απόφαση η οποία αφορά άμεσα και προσωπικά το συγκεκριμένο πρόσωπο. Όπως ορθώς τόνισε  το Γενικό Δικαστήριο στη σκέψη 56 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, από το εν λόγω  άρθρο 19 δεν προκύπτει ότι η προσφυγή ενώπιον  του συμβουλίου προσφυγών υπόκειται σε περαιτέρω  προϋποθέσεις παραδεκτού.
Η ανωτέρω εκτίμηση επιρρωννύεται από το γράμμα  του άρθρου 19, παράγραφος 2, του κανονισμού 713/2009, το οποίο ορίζει  ότι στην προσφυγή πρέπει να εκτίθενται οι λόγοι υποβολής της, χωρίς να διακρίνει, ως προς τους λόγους  οι οποίοι πρέπει ως εκ τούτου να προβληθούν  προς στήριξη της προσφυγής, μεταξύ νομικών και πραγματικών ισχυρισμών.
Πέμπτον, επισημαίνεται ότι το συμβούλιο προσφυγών απαρτίζεται, δυνάμει του άρθρου 18, παράγραφος 1, του κανονισμού 713/2009, από έξι μέλη  και έξι αναπληρωτές που επιλέγονται μεταξύ εν ενεργεία ή πρώην ανώτατων υπαλλήλων των εθνικών ρυθμιστικών αρχών, των αρχών ανταγωνισμού ή άλλων εθνικών ή θεσμικών οργάνων της Ένωσης με κατάλληλη πείρα στον τομέα της ενέργειας.
Η σύνθεση του συμβουλίου προσφυγών πληροί, συνεπώς, τις απαιτούμενες προϋποθέσεις για την άσκηση πλήρους ελέγχου των αποφάσεων του ACER. Η απαίτηση περί προηγούμενης πείρας των μελών του στον τομέα της ενέργειας  εξηγείται από το ότι διαθέτουν ή οφείλουν να διαθέτουν τις απαραίτητες τεχνικές γνώσεις για την εις βάθος εξέταση των προσφυγών.
Κατά συνέπεια, όπως ορθώς επισήμανε το Γενικό Δικαστήριο στη σκέψη 53 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, πρόθεση του νομοθέτη της Ένωσης ήταν να παράσχει στο συμβούλιο προσφυγών την αναγκαία εμπειρογνωμοσύνη ώστε να μπορεί να προβαίνει το ίδιο σε εκτιμήσεις που αφορούν περίπλοκα πραγματικά στοιχεία τεχνικής και οικονομικής φύσεως στον τομέα της ενέργειας. Αυτός ήταν επίσης ο επιδιωκόμενος από τον νομοθέτη της Ένωσης σκοπός κατά την ίδρυση άλλων οργανισμών της Ένωσης, όπως ο EASA ή ο ECHA, των οποίων τα τμήματα προσφυγών απαρτίζονται από ειδικούς με προσόντα που αντικατοπτρίζουν τις ιδιαιτερότητες του οικείου τομέα.
Επομένως, ορθώς το Γενικό Δικαστήριο έκρινε, στη σκέψη 52 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι από τις διατάξεις σχετικά με την οργάνωση και τις εξουσίες του συμβουλίου προσφυγών προέκυπτε ότι αυτό δεν είχε συσταθεί με σκοπό να αρκείται στον περιορισμένο έλεγχο περίπλοκων εκτιμήσεων τεχνικής και οικονομικής φύσεως.
Έκτον, ορθώς επίσης  το Γενικό Δικαστήριο τόνισε, στη σκέψη 61 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι η νομολογία σχετικά με τον περιορισμένο χαρακτήρα του ελέγχου τον οποίον ασκεί ο δικαστής της Ένωσης στις  περίπλοκες εκτιμήσεις τεχνικής, επιστημονικής και οικονομικής φύσεως δεν έχει εφαρμογή στα όργανα προσφυγής των οργανισμών της Ένωσης.
Πράγματι, όπως επισήμανε  το Γενικό Δικαστήριο στη σκέψη 58 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, εάν  γινόταν δεκτό ότι ο έλεγχος τον οποίον ασκεί το συμβούλιο προσφυγών είναι περιορισμένος όσον αφορά τις  περιλαμβανόμενες στις αποφάσεις του ΑCER περίπλοκες εκτιμήσεις τεχνικής και οικονομικής φύσεως, τούτο θα σήμαινε ότι  ο δικαστής της Ένωσης  θα ασκούσε περιορισμένο έλεγχο επί αποφάσεως  η οποία θα ήταν και η ίδια προϊόν περιορισμένου ελέγχου. Συνεπώς, ορθώς το Γενικό Δικαστήριο συνήγαγε εντεύθεν  ότι ένα τέτοιο σύστημα  δεν θα παρείχε τις εγγυήσεις αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας της οποίας πρέπει να απολαύουν οι επιχειρήσεις που υπέβαλαν δυνάμει του άρθρου 17, παράγραφος 1, του κανονισμού 714/2009 αίτημα απαλλαγής το οποίο απορρίφθηκε.
Έβδομον, ο ACER ανεπιτυχώς, βάλλοντας κατά των εκτιμήσεων που παρατίθενται στις σκέψεις 61 έως 68 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, προβάλλει, προς στήριξη του πρώτου λόγου αναιρέσεως, την ύπαρξη διαφορών  μεταξύ του συμβουλίου προσφυγών του ΑCER και του συμβουλίου προσφυγών του ECHA από απόψεως σκοπών, διαδικασίας, προθεσμιών  και  εργασιακού καθεστώτος του προσωπικού.
Συναφώς, στη σκέψη 61 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, το Γενικό Δικαστήριο επισήμανε ότι  είχε ήδη κρίνει, σε σχέση με το  συμβούλιο προσφυγών του ECHA, ότι  ο έλεγχος, από το εν λόγω  συμβούλιο προσφυγών,  των  εκτιμήσεων επιστημονικής φύσεως που περιέχονται σε απόφαση του  ECHA δεν περιορίζεται στην επαλήθευση της υπάρξεως περιπτώσεων πρόδηλης πλάνης, αλλά ότι, αντιθέτως, το εν λόγω συμβούλιο προσφυγών, στηριζόμενο στις νομικές και επιστημονικές ικανότητες των μελών του, πρέπει να εξετάζει αν τα επιχειρήματα που προέβαλε ο προσφεύγων είναι ικανά να αποδείξουν ότι οι εκτιμήσεις επί των οποίων στηρίζεται η απόφαση του ECHA ενέχουν πλάνη και ότι η  ένταση του ελέγχου ο οποίος διενεργείται από το συμβούλιο προσφυγών είναι επομένως υψηλότερη της εντάσεως του ελέγχου που διενεργεί ο δικαστής της Ένωσης (πρβλ. απόφαση της 20ής  Σεπτεμβρίου  2019, BASF Grenzach κατά ECHA, T-125/17, EU:T:2019:638, σκέψεις 87 έως 89 και 124).
Όπως, όμως, ορθώς έκρινε κατ’ ουσίαν το Γενικό Δικαστήριο στις σκέψεις 64 έως 67 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, αφενός, η σύνθεση και οι εξουσίες του συμβουλίου προσφυγών του ECHA είναι, αντιθέτως προς όσα υποστηρίζει ο ACER, παρεμφερείς με εκείνες  του συμβουλίου προσφυγών του ΑCER, δεδομένου ότι αμφότερα τα όργανα αυτά αποτελούνται από μέλη που διαθέτουν την αναγκαία εμπειρογνωμοσύνη ώστε να μπορούν να προβαίνουν τα ίδια σε εκτιμήσεις που αφορούν περίπλοκα πραγματικά στοιχεία επιστημονικής, τεχνικής και οικονομικής φύσεως. Αφετέρου, το γεγονός ότι  τα μέλη  του συμβουλίου προσφυγών του ECHA εργάζονται, εν αντιθέσει προς  τα μέλη  του συμβουλίου προσφυγών του ΑCER, με καθεστώς πλήρους απασχολήσεως ουδόλως ασκεί επιρροή  επί  της εντάσεως του ελέγχου τον οποίον υποχρεούνται να διενεργήσουν.
Όσον αφορά το επιχείρημα του ACER περί της βραχύτητας της προθεσμίας που τάσσεται στο συμβούλιο προσφυγών για να αποφανθεί, προθεσμίας η οποία ορίζεται σε δύο μήνες με το άρθρο 19, σημείο 2, του κανονισμού 713/2009, δεν μπορεί να συναχθεί εξ αυτού ότι πρόθεση του νομοθέτη της Ένωσης ήταν να περιορίσει τον έλεγχο του συμβουλίου προσφυγών, ενώ η εν λόγω σύντομη προθεσμία, η οποία εξάλλου αυξήθηκε σε τέσσερις μήνες με το άρθρο 28, παράγραφος 2, του κανονισμού 2019/942, μαρτυρεί μάλλον τη μέριμνα του νομοθέτη της Ένωσης να διασφαλίσει την ταχύτητα της διαδικασίας.
Κατόπιν όλων των ανωτέρω σκέψεων, ορθώς το Γενικό Δικαστήριο δέχθηκε ότι  το συμβούλιο προσφυγών είχε υποπέσει σε πλάνη περί το δίκαιο  κρίνοντας ότι, στην περίπτωση των  εκτιμήσεων τεχνικού ή περίπλοκου χαρακτήρα, μπορούσε να ασκήσει περιορισμένο έλεγχο  και να αρκεσθεί στη διαπίστωση  του κατά πόσον  ο ACER είχε υποπέσει σε πρόδηλο  σφάλμα εκτιμήσεως.
Επικουρικώς, ο ACER υποστηρίζει ότι, ακόμη και αν γίνει δεκτό ότι το συμβούλιο προσφυγών οφείλει να ασκεί πλήρη έλεγχο των αποφάσεων του ACER που περιλαμβάνουν περίπλοκες εκτιμήσεις τεχνικής και οικονομικής φύσεως, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο  δεχόμενο ότι το συμβούλιο προσφυγών δεν είχε εν προκειμένω προβεί σε αυτού του είδους τον έλεγχο.
Το ως άνω επιχείρημα δεν μπορεί να ευδοκιμήσει, καθόσον προκύπτει ρητώς από το  σημείο  52 της επίδικης  αποφάσεως  ότι  πρόθεση του συμβουλίου προσφυγών ήταν να περιορίσει  τον έλεγχο  της αποφάσεως 05/2018 στην ύπαρξη τυχόν  πρόδηλου σφάλματος εκτιμήσεως.
Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως του ACER πρέπει να απορριφθεί.

Επί του δευτέρου λόγου
αναιρέσεως
Με τον δεύτερο  λόγο αναιρέσεως,  ο ACER υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο όσον αφορά  την ερμηνεία  του άρθρου 17, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 714/2009, ως προς τη σχέση  μεταξύ του καθεστώτος απαλλαγής και του ρυθμιζόμενου καθεστώτος.
Όπως προκύπτει από τη σκέψη 91 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, το Γενικό Δικαστήριο εξέτασε επαλλήλως το ζήτημα αυτό, το οποίο αποτελούσε αντικείμενο του τετάρτου λόγου ακυρώσεως που προέβαλε η Aquind προς στήριξη της προσφυγής ακυρώσεως, αφού δέχθηκε τον ένατο λόγο ακυρώσεως της προσφυγής, με το σκεπτικό που εκτίθεται στις σκέψεις 43 έως 90 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως,  κατά των οποίων ανεπιτυχώς έβαλε ο ACER με τον πρώτο λόγο  αναιρέσεως.
Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι, κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου, εφόσον μια από τις αιτιολογίες που δέχθηκε το Γενικό Δικαστήριο αρκεί για να δικαιολογήσει το διατακτικό της αποφάσεώς του, οι πλημμέλειες που πλήττουν ενδεχομένως άλλη αιτιολογία, η οποία επίσης παρατίθεται στη συγκεκριμένη απόφαση, δεν ασκούν, εν πάση περιπτώσει, επιρροή στο εν λόγω διατακτικό, οπότε ο λόγος αναιρέσεως στο πλαίσιο του οποίου προβάλλονται είναι αλυσιτελής και πρέπει να απορριφθεί (απόφαση της 5ης  Σεπτεμβρίου  2019, Ευρωπαϊκή Ένωση κατά Guardian Europe και Guardian Europe κατά Ευρωπαϊκής Ένωσης, C-447/17 P και  C-479/17 P, EU:C:2019:672, σκέψη 143 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
Επομένως, ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως αλυσιτελής.
Από το σύνολο των προεκτεθέντων προκύπτει ότι η αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της.

Επί της ανταναιρέσεως
Δεδομένου ότι η αίτηση αναιρέσεως απορρίπτεται, παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί της ανταναιρέσεως.

Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 138, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, το οποίο εφαρμόζεται στην αναιρετική διαδικασία δυνάμει του άρθρου 184, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου.
Εν προκειμένω, δεδομένου ότι το Δικαστήριο  απέρριψε την αίτηση αναιρέσεως, πρέπει ο ACER να φέρει, πέραν των δικαστικών εξόδων του στο πλαίσιο

της αιτήσεως αναιρέσεως, και τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Aquind, σύμφωνα με το σχετικό αίτημα της τελευταίας.
Το άρθρο  142 του Κανονισμού Διαδικασίας, το οποίο εφαρμόζεται στην αναιρετική διαδικασία δυνάμει του άρθρου  184, παράγραφος 1, του εν λόγω Κανονισμού, προβλέπει  ότι, σε περίπτωση καταργήσεως της δίκης, το Δικαστήριο κανονίζει τα έξοδα κατά την κρίση του.
Σε σχέση με την ανταναίρεση ο ACER και η Aquind φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) αποφασίζει:
1)
Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
2)
Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί της ανταναιρέσεως.
3)
Ο Οργανισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Συνεργασία των Ρυθμιστικών Αρχών Ενέργειας (ACER) φέρει, πέραν των δικαστικών του εξόδων
στο πλαίσιο
της αιτήσεως αναιρέσεως, και τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Aquind  Ltd.
4)
Ο Οργανισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Συνεργασία των Ρυθμιστικών Αρχών Ενέργειας και η Aquind  Ltd  φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους που αφορούν την ανταναίρεση.
(υπογραφές)
*
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.