CELEX: 62014TJ0828
Disinn Komunitarju
Proċedimenti għal dikjarazzjoni ta’ invalidità
Disinni Komunitarji rreġistrati li jirrappreżentaw termosifuni għal radjaturi
Disinni preċedenti
Eċċezzjoni ta’ illegalità
Artikolu 1 quinquies tar-Regolament (KE) Nru 216/96
Artikolu 41(1) tal-Karta tad‑Drittijiet Fundamentali
Prinċipju ta’ imparzjalità
Kompożizzjoni tal-Bord tal-Appell
Raġuni għal invalidità
Assenza ta’ karattru individwali
Artikolu 6 u Artikolu 25(1)(b) tar-Regolament (KE) Nru 6/2002
Eżekuzzjoni mill-EUIPO ta’ sentenza ta’ annullament ta’ deċiżjoni tal-Bordijiet tal-Appell tiegħu
Saturazzjoni tal-eċċellenza
Data ta’ evalwazzjoni

Il-fatti li wasslu għall-kawża
Ir-rikorrenti, Antrax It Srl, hija proprjetarja ta’ żewġ disinni Komunitarji Nru 000593959‑0001 u Nru 000593959‑0002, ippreżentati fil-25 ta’ Settembru 2006 lill-Uffiċċju tal-Proprjetà Intellettwali tal-Unjoni Ewropea (EUIPO), skont ir-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 6/2002, tat-12 ta’ Diċembru 2001, dwar id-disinji Komunitarji (ĠU Edizzjoni Speċjali bil-Malti, Kapitolu 13, Vol. 27, p. 142), u ppubblikati fil‑Bulettin ta’ disinni Komunitarji fil-21 ta’ Novembru 2006.
Id-disinni kkontestati huma rrappreżentati kif ġej:
—
disinn Nru 000593959-0001 (Rikors T‑828/14):
—
disinn Nru 000593959-0002 (Rikors T‑829/14):
Id-disinni kkontestati kienu intiżi sabiex jiġu applikati, skont l‑applikazzjonijiet għal reġistrazzjoni stess, għal termosifuni (modelli di termosifoni) maħsuba biex jintużaw f’radjaturi ta’ tisħin li jaqgħu fil‑klassi 23.03 fis-sens tal-Ftehim ta’ Locarno li jistabbilixxi klassifika internazzjonali għad-disinni industrijali, tat-8 ta’ Ottubru 1968, kif emendata.
Fis-16 ta’ April 2008, il-kumpannija li għaliha ssuċċediet Vasco Group NV, l-intervenjenti, ressqet quddiem l-EUIPO, skont l-Artikolu 52 tar‑Regolament Nru 6/2002, talbiet għal dikjarazzjoni ta’ invalidità tad‑disinni kkontestati. Insostenn tat-talbiet tagħha, l-intervenjenti invokat id-disinni Ġermaniżi Nri 4 u 5 li jinsabu fir-reġistrazzjoni multipla Nru 40110481.8, ippubblikata fl-10 ta’ Settembru 2002, u estiża għal Franza, l-Italja u l-Benelux bħala disinn internazzjonali bir‑riferiment DM/060899.
Id-disinni kkontestati huma rrappreżentati kif ġej:
—
disinn preċedenti Nru 5 (kontra r-reġistrazzjoni Nru 000593959‑0001, li jikkorrispondi għar-rikors T-828/14):
—
disinn preċedenti Nru 4 (kontra r-reġistrazzjoni Nru 000593959‑0002, li jikkorrispondi għar-rikors T‑829/14):
Il-motiv invokat insostenn tal-imsemmija talbiet għal dikjarazzjoni ta’ invalidità kien dak imsemmi fl-Artikolu 25(1)(b) tar-Regolament Nru 6/2002, ibbażat fuq il-fatt li d-disinni kkontestati ma kinux jissodisfaw il-kundizzjonijiet ta’ protezzjoni stabbiliti fl-Artikoli 4 sa 9 tal-imsemmi regolament.
Permezz tad-deċiżjonijiet tat-30 ta’ Settembru 2009, id-Diviżjoni tal‑Kanċellazzjoni ddikjarat l-invalidità tad-disinni kkontestati, minħabba l-assenza ta’ novità fis-sens tal-Artikolu 5 tar-Regolament Nru 6/2002.
Fis-27 ta’ Novembru 2009, ir-rikorrenti ppreżentat appell quddiem l‑EUIPO, skont l-Artikoli 55 sa 60 tar-Regolament Nru 6/2002, kontra d‑deċiżjonijiet tad-Diviżjoni tal-Kanċellazzjoni.
Permezz ta’ deċiżjonijiet tat-2 ta’ Novembru 2010 (Każijiet R 1451/2009‑3 u R 1452/2009‑3), it-Tielet Bord tal-Appell tal-EUIPO annulla d‑deċiżjonijiet tad-Diviżjoni ta’ Kanċellazzjoni, fid-dawl ta’ nuqqas ta’ motivazzjoni adegwata fir-rigward tar-raġuni ta’ invalidità minħabba l-assenza ta’ novità, iżda ddikjara invalidi d-disinni kkontestati minħabba l-assenza ta’ karattru individwali, fis-sens tal-Artikolu 6 tar‑Regolament Nru 6/2002.
Fil-11 ta’ Frar 2011, ir-rikorrenti ppreżentat rikorsi kontra dawn id‑deċiżjonijiet quddiem il-Qorti Ġenerali.
Permezz ta’ sentenza tat-13 ta’ Novembru 2012, Antrax It vs UASI – THC (Radiateurs de chauffage) (T‑83/11 u T‑84/11, iktar ’il quddiem “is‑sentenza tat-13 ta’ Novembru 2012”,
EU:T:2012:592
), il-Qorti Ġenerali annullat id-deċiżjonijiet tat-2 ta’ Novembru 2010 minħabba l‑fatt li l-argument imqajjem mir-rikorrenti dwar l-istat ta’ saturazzjoni tas-settur ta’ riferiment ma ġiex eżaminat mill-Bord tal-Appell. F’dan ir‑rigward, il-Qorti Ġenerali enfasizzat li eventwali saturazzjoni tal‑eċċellenza, li tirriżulta mill-allegata eżistenza ta’ disinni oħra ta’ termosifuni jew ta’ radjaturi li jippreżentaw l-istess karatteristiċi b’mod ġenerali bħad-disinni inkwistjoni, kienet rilevanti għall‑evalwazzjoni tal-karattru individwali tad-disinni kkontestati, inkwantu setgħet tkun tali li tagħmel lill-utent informat iktar sensittiv għad-differenzi ta’ proporzjonijiet interni bejn dawn id-disinni differenti. Konsegwentement, il-Qorti Ġenerali annullat id-deċiżjonijiet tat-2 ta’ Novembru 2010 minħabba nuqqas ta’ motivazzjoni fuq il-kwistjoni tas‑saturazzjoni tal-eċċellenza.
Wara s-sentenza tat-13 ta’ Novembru 2012 (
T‑83/11 u T‑84/11
,
EU:T:2012:592
), il-kawżi ġew irrinvijati lill-EUIPO u ngħataw, rispettivament, ir-referenzi ġodda R 1272/2013‑3 u R 1273/2013‑3. Dawn ġew assenjati lit-Tielet Bord ta’ Appell tal-EUIPO.
Fit-13 ta’ Frar 2014, ir-Relatur tat-Tielet Bord tal-Appell fiż-żewġ każijiet msemmija fil-punt 12 hawn fuq stieden lill-partijiet sabiex fi żmien xahar jippreżentaw in-noti u l-provi tagħhom fir-rigward tal-eżistenza jew le ta’ saturazzjoni tas-settur ta’ referenza, u dwar l-impressjoni ġenerali li kienet tirriżulta minnha dwar id-disinni inkwistjoni f’moħħ l-utent informat.
Fit-12 ta’ Marzu 2014, ir-rikorrenti ppreżentat osservazzjonijiet u provi. Fl-istess ġurnata, l-intervenjenti ppreżentat osservazzjonijiet.
Permezz ta’ deċiżjonijiet tal-10 ta’ Ottubru 2014 (iktar ’il quddiem id‑“deċiżjonijiet ikkontestati”), it-Tielet Bord tal-Appell ċaħad ir-rikorsi u ddikjara invalidi d-disinni kkontestati.
Il-Bord tal-Appell ikkunsidra li kellu, skont l-Artikolu 61(6) tar‑Regolament Nru 6/2002, jiddeċiedi dwar il-kwistjoni tas-saturazzjoni tas-settur jew tas-suq ta’ referenza, inkwantu l-Qorti Ġenerali, fis‑sentenza tat-13 ta’ Novembru 2012 (
T‑83/11 u T‑84/11
,
EU:T:2012:592
), kienet ikkunsidrat li din il-kwistjoni tas-saturazzjoni tal-eċċellenza, li setgħet kienet tali li tagħmel lill-utent informat iktar sensittiv dwar id-differenza ta’ proporzjonijiet interni li jeżistu bejn id‑disinni differenti, ma kinitx ġiet eżaminata kif suppost fid-deċiżjonijiet preċedentement annullati. Il-Bord ta’ Appell ikkunsidra li huwa kellu jistabbilixxi jekk, abbażi tal-provi u tal-argumenti mressqa mill-partijiet, kienx hemm, fis-settur ta’ riferiment, sitwazzjoni ta’ saturazzjoni li tirriżulta mill-eżistenza ta’ ħafna disinni oħra li jippreżentaw l-istess karatteristiċi ġenerali bħad-disinni inkwistjoni (punti 14, 17 sa 19 u 25 tad-deċiżjonijiet ikkontestati). Il-Bord tal-Appell enfasizza li, f’dan il‑każ, is-settur li għandu jkun l-oġġett ta’ din l-evalwazzjoni kien speċifikament dak tat-termosifuni u mhux dak tal-apparat ta’ tisħin (punt 29 tad-deċiżjonijiet ikkontestati).
F’dan ir-rigward, il-Bord tal-Appell ikkunsidra li kien meħtieġ għall-parti li tinvoka s-saturazzjoni tal-eċċellenza li tippreżenta numru ta’ provi ċari, preċiżi, koerenti u attwali (punti 36, 41 u 50 tad-deċiżjonijiet ikkontestati). Huwa kkonstata, essenzjalment, li l-provi prodotti mir‑rikorrenti sabiex turi l-istat ta’ saturazzjoni tas-settur ta’ referenza ma kinux eżawrjenti, ma kinux ta’ kwalità tajba u kellhom ikunu iktar koerenti u iktar preċiżi. Barra minn hekk, huwa enfasizza li l-katalogi prodotti bħala anness mal-osservazzjonijiet tar-rikorrenti tat-12 ta’ Marzu 2014 ma kinux datati jew, fejn kienu, kienu jikkorrispondu għas‑snin 2004 u 2006 (punti 41 sa 46 tad-deċiżjonijiet ikkontestati).
Dwar il-paragun tad-disinni kunfliġġenti, il-Bord tal-Appell ikkunsidra li, essenzjalment, ix-xebh tagħhom fir-rigward tal-forma u l-arranġament ta’ termosifuni u ta’ tubi radjanti, kien jipprevalixxi fuq id-differenzi minimi fir-rigward tal-fond u ta’ proporzjonijiet interni, ta’ distanzi rispettivi bejn it-tubi u ta’ numru ta’ tubi, li kienu jeħtieġu eżami ddettaljat (punti 52 sa 62 tad-deċiżjonijiet ikkontestati). Minn dan il-Bord tal-Appell ikkonkluda li d-disinni kkontestati ma kinux jirrappreżentaw karattru individwali speċifiku fis-sens tal-Artikolu 6 tar-Regolament Nru 6/2002, inkwantu l-impressjoni ġenerali prodotta minnhom fuq l‑utent informat ma kinitx differenti minn dik prodotta mill-forma u mill‑aspett tad-disinni preċedenti (punt 64 tad-deċiżjonijiet ikkontestati).
It-talbiet tal-partijiet
Ir-rikorrenti titlob li l-Qorti Ġenerali jogħġobha:
—
tannulla d-deċiżjonijiet appellati;
—
konsegwentement, tiddikjara l-validità tad-disinni kkontestati mingħajr ma tirrinvija l-kawżi quddiem l-EUIPO;
—
“tikkonstata l-kunflitt bejn l-Artikolu 1 quinquies tar-Regolament Nru 216/96 u l-Artikolu 41 tal-Karta tad-Drittijiet Fundamentali tal-Unjoni Ewropea” (iktar ’il quddiem il-“Karta”);
—
tikkundanna
in solidum
lill-EUIPO u lill-intervenjenti għall‑ispejjeż u tikkundanna lill-intervenjenti għall-ispejjeż tal-proċedimenti quddiem l-EUIPO.
L-EUIPO jitlob li l-Qorti Ġenerali jogħġobha:
—
tiċħad ir-rikors;
—
tikkundanna lir-rikorrenti għall-ispejjeż.
L-intervenjenti titlob li l-Qorti Ġenerali jogħġobha:
—
tiċħad ir-rikorsi u tiddikjara l-invalidità tad-disinni kkontestati;
—
tikkundanna lir-rikorrenti għall-ispejjeż, inklużi dawk marbuta mal‑proċedimenti quddiem l-EUIPO.
Id-dritt
Insostenn tar-rikorsi għal annullament tagħha, ir-rikorrenti essenzjalment tinvoka erba’ motivi. Il-motivi huma bbażati, l-ewwel nett, u essenzjalment, fuq il-ksur tal-obbligu ta’ imparzjalità tal-Bord tal-Appell fir-rigward tal-Artikolu 41(1) tal-Karta tad-Drittijiet Fundamentali tal-Unjoni Ewropea (iktar ’il quddiem il-“Karta”) u l-ksur tar-Regolament tal‑Kummissjoni Nru 216/96, tal-5 ta’ Frar 1996, li jistipula r-regoli tal‑proċedura tal-Bordijiet tal-Appell tal-Uffiċċju tal-Armonizzazzjoni tas-Suq Intern (Trade Marks u Disinji) (ĠU Edizzjoni Speċjali bil-Malti, Kapitolu 17, Vol. 1, p. 221), kif emendat bir‑Regolament tal-Kummissjoni (KE) Nru 2082/2004, tas-6 ta’ Diċembru 2004 (
ĠU 2006, L 183M, p. 345
), it‑tieni nett, fuq il-ksur tal-Artikolu 6 u tal-Artikolu 61(6) tar-Regolament Nru 6/2002, it-tielet nett u b’mod sussidjarju, fuq il-ksur tal-Artikolu 6 u tal-Artikolu 63(1) tal-imsemmi regolament kif ukoll tal-prinċipji ta’ protezzjoni tal-aspettattivi leġittimi, ta’ amministrazzjoni tajba u ta’ ugwaljanza fit‑trattament u, ir-raba’ nett u b’mod iktar sussidjarju, il-ksur tal‑Artikolu 6 u tal-ewwel sentenza tal-Artikolu 62 tal-istess regolament fuq l-obbligu ta’ motivazzjoni.
Waqt is-seduta, ir-rikorrenti qajmet motiv ibbażat fuq il-ksur tat-terminu raġonevoli mill-EUIPO.
Skont l-Artikolu 84(1) tar-Regoli tal-Proċedura tal-Qorti Ġenerali, ebda motiv ġdid ma jista’ jiġi ppreżentat matul il-kawża, sakemm dan il-motiv ma jkunx ibbażat fuq punti ta’ liġi u ta’ fatt li joħorġu matul il-proċedura. Madankollu, motiv li jikkostitwixxi amplifikazzjoni ta’ motiv mogħti preċedentement, direttament jew impliċitament, fir‑rikors promotur u li jkollu rabta stretta miegħu għandu jiġi ddikjarat ammissibbli [ara s-sentenza tat-30 ta’ Mejju 2013, Moselland vs UASI – Renta Siete (DIVINUS),
T‑214/10
, mhux ippubblikata,
EU:T:2013:280
, punt
u l-ġurisprudenza ċċitata]. F’dan il-każ, ir-rikorrenti ammettiet quddiem il-Qorti Ġenerali li l-motiv tagħha bbażat fuq il-ksur ta’ terminu raġonevoli ma kienx inkluż fir-rikors tagħha, li jirreferi biss għall-Artikolu 41 tal-Karta sabiex isostni ksur tal-obbligu ta’ imparzjalità tal-Bord tal-Appell.
Għalhekk, il-motiv ibbażat fuq il-ksur ta’ terminu raġonevoli mill-EUIPO għandu jiġi miċħud bħala inammissibbli, kif sostna dan tal-aħħar.
Fuq l-ewwel motiv, ibbażat fuq il-ksur tal-Artikolu 41(1) tal-Karta u tar‑Regolament Nru 216/96
Ir-rikorrenti essenzjalment issostni ksur tad-dritt tagħha li dak kollu li jirrigwardaha jiġi ttrattat b’mod imparzjali fis-sens tal-Artikolu 41(1) tal‑Karta, u ksur tar-Regolament Nru 216/96. Fil-kuntest tal-ewwel motiv tagħha, ir-rikorrenti tqajjem ukoll eċċezzjoni ta’ illegalità kontra l‑Artikolu 1 quinquies tar-Regolament Nru 216/96.
Il-Qorti Ġenerali tqis li għandha tibda billi teżamina din l-eċċezzjoni ta’ illegalità.
Fuq l-eċċezzjoni ta’ illegalità
Preliminarjament, ir-rikorrenti titlob lill-Qorti Ġenerali sabiex tevalwa u tikkonstata kunflitt bejn l-Artikolu 1 quinquies tar-Regolament Nru 216/96 u l‑Artikolu 41 tal-Karta. Din it-talba, espressa fil-punti 19 u 20 tar-rikorsi, tinsab ukoll fit-tielet kap tat-talbiet tar-rikorrenti.
L-EUIPO jsostni, essenzjalment, li din it-talba tar-rikorrenti hija inammissibbli, għaliex il-Qorti Ġenerali ma kinitx kompetenti f’dan il‑qasam, iżda hija l-Qorti tal-Ġustizzja biss li għandha l-kompetenza.
Preliminarjament, għandu jitfakkar li skont l-Artikolu 61(2) tar‑Regolament Nru 6/2002, kawża quddiem il-Qorti Ġenerali kontra d‑deċiżjonijiet tal-Bordijiet tal-Appell għandha “titressaq għal raġunijiet ta’ nuqqas ta’ kompetenza, il-ksur ta’ ħtieġa proċedurali essenzjali, il‑ksur tat-Trattat, ta’ dan ir-Regolament jew kull regola oħra li jkollha x’taqsam ma l-applikazzjoni tagħha jew l-użu ħażin tal-poter”. F’dan il‑każ, mir-rikorsi ppreżentati mir-rikorrenti jirriżulta li din tal-aħħar tikkritika lill-Bord tal-Appell li applikat leġiżlazzjoni li hija illegali, għaliex hija inkompatibbli mal-Karta, li skont l-Artikolu 6(1) TUE għandha l-istess valur ġuridiku bħat-Trattati. B’hekk, mingħajr ma rreferiet speċifikament għall-Artikolu 277 TFUE, ir-rikorrenti qajmet eċċezzjoni ta’ illegalità fis-sens tal-imsemmi artikolu, billi talbet lill‑Qorti Ġenerali tiddikjara l-Artikolu 1 quinquies tar-Regolament Nru 216/96 inapplikabbli għal din il-kawża (ara, f’dan is-sens u b’analoġija, is‑sentenza tat-12 ta’ Lulju 2001, Kik vs UASI,
T‑120/99
,
EU:T:2001:189
, punt
).
Skont l-Artikolu 277 TFUE, l-inapplikabbiltà ta’ att ta’ portata ġenerali adottat minn istituzzjoni, korp jew organu tal-Unjoni Ewropea tista’ tiġi invokata, abbażi tal-motivi previsti fit-tieni paragrafu tal‑Artikolu 263 TFUE, quddiem il-Qorti tal-Ġustizzja tal-Unjoni Ewropea, inkluż il-ksur tat-Trattat. Skont ġurisprudenza stabbilita, l‑imsemmi Artikolu 277 TFUE huwa l-espressjoni ta’ prinċipju ġenerali li jiżgura d‑dritt ta’ kull parti li tikkontesta, bil-għan li tikseb l‑annullament ta’ deċiżjoni li direttament u individwalment tikkonċernaha, il-validità ta’ atti istituzzjonali preċedenti, li jikkostitwixxu l-bażi legali tad-deċiżjoni kkontestata, jekk din il-parti ma kellhiex id-dritt li tippreżenta, skont l‑Artikolu 263 TFUE, rikors dirett kontra dawn l-atti, li hija għalhekk tbati l-konsegwenzi mingħajr ma tkun f’pożizzjoni li titlob l-annullament tagħhom (sentenza tas-6 ta’ Marzu 1979, Simmenthal vs Il‑Kummissjoni,
92/78
,
EU:C:1979:53
, punt
). Konsegwentement, il-fatt li r-Regolament Nru 6/2002 ma jsemmix espressament l-eċċezzjoni ta’ illegalità bħala rimedju ta’ dritt inċidentali li l-partijiet fil-kawża jistgħu jużaw quddiem il-Qorti Ġenerali meta jitolbu l-annullament jew ir-riforma ta’ deċiżjoni tal-Bord tal‑Appell tal-EUIPO ma jipprekludix lil dawn il-partijiet fil-kawża milli jqajmu tali eċċezzjoni fil-kuntest ta’ tali rikors. Dan id-dritt jirriżulta mill-prinċipju ġenerali msemmi hawn fuq (ara, f’dan is-sens u b’analoġija, is-sentenza tat-12 ta’ Lulju 2001, Kik vs UASI,
T‑120/99
,
EU:T:2001:189
, punt
).
Hemm lok li jiġi osservat li l-argument tal-EUIPO li hija biss il-Qorti tal‑Ġustizzja li hija kompetenti sabiex tiddikjara atti kuntrarji għad-dritt tal-Unjoni jirriżulta fir-realtà minn konfużjoni mal-kompetenza esklużiva tal-Qorti tal-Ġustizzja f’dak li jirrigwarda t-talbiet għal deċiżjoni preliminari fl-evalwazzjoni ta’ validità fis-sens tat-tieni paragrafu tal‑Artikolu 267 TFUE. Issa, dan il-każ ma jirrigwardax domanda magħmula minn qorti ta’ Stat Membru f’kawża nazzjonali.
Għalhekk, l-argument tal-EUIPO li din it-talba tar-rikorrenti hija inammissibbli għandu jiġi miċħud.
Fuq il-mertu, ir-rikorrenti ssostni li l-Artikolu 1 quinquies tar-Regolament Nru 216/96, inkwantu ma jipprevedix l-obbligu li tinbidel il‑kompożizzjoni tal-Bord tal-Appell meta r-rikors ikun irrinvijat lura, wara annullament ta’ deċiżjoni, lill-Bord li jkun iddeċieda preċedentement, jikser l-obbligu ta’ imparzjalità fis-sens tal‑Artikolu 41(1) tal-Karta.
L-Artikolu 41 tal-Karta dwar id-dritt għal amministrazzjoni tajba jipprevedi li “kull persuna għandha d-dritt li dak kollu li jirrigwardaha jiġi ttrattat b’mod imparzjali u ġust u fi żmien raġonevoli mill‑istituzzjonijiet, il-korpi u l‑organi ta’ l-Unjoni”.
L-Artikolu 1 quinquies tar-Regolament Nru 216/96, kif emendat, jipprevedi dan li ġej:
“1.   Jekk, […], il-miżuri li jwasslu għat-twettiq ta’ deċiżjoni tal-Qorti tal‑Ġustizzja [tal-Unjoni Ewropea] li tħassar id-deċiżjoni, jew parti minnha, tal-Bord ta’ Appell jew tal-Bord Superjuri, jinkludu eżaminazzjoni mill-ġdid, minn naħa tal-Bordijiet ta’ Appell, tal-każ li għalih tkun ittieħdet id-deċiżjoni, il-Presidju jiddeċiedi jekk il-każ ikunx rinvijat lill-bord li jkun ħa din id-deċiżjoni, lil bord ieħor jew lill-Bord Superjuri.
2.   Meta każ ikun rinvijat lil bord ieħor, dan hu magħmul b’tali mod li ma jinkludi l-ebda membru li jkun ħa sehem fid-deċiżjoni involuta. Din l-aħħar dispożizzjoni ma tgħoddx jekk il-każ ikun rinvijat quddiem il-Bord Superjuri.”
Minn dan il-kliem ma jirriżultax li, meta każ huwa rrinvijat lill-Bord tal‑Appell li preċedentement ikun ħa d-deċiżjoni annullata, hemm obbligu għall-Presidju li joħloq Bord tal-Appell b’tali mod li ma jinkludi l-ebda membru li jkun ħa sehem fid-deċiżjoni preċedenti.
Għandu jitfakkar li l-proċedura quddiem il-Bordijiet tal-Appell tal‑EUIPO ma għandiex natura ġudizzjarja iżda natura amministrattiva [ara s-sentenza tal-20 ta’ April 2005, Krüger vs UASI – Calpis (CALPICO),
T‑273/02
,
EU:T:2005:134
, punt
u l-ġurisprudenza ċċitata].
Issa, il-Qorti Ġenerali diġà ddeċidiet li ebda regola ta’ dritt u l-ebda prinċipju ma jipprekludi li amministrazzjoni tafda f’idejn l-istess uffiċjali l-eżami mill-ġdid ta’ kawża li tkun saret sabiex tiġi eżegwita sentenza li tannulla deċiżjoni, u li ma jistax jiġi stabbilit bħala prinċipju ġenerali li jirriżulta mill-obbligu ta’ imparzjalità li istanza amministrattiva jew ġudizzjarja għandha l-obbligu li tirrinvija l-kawża lil awtorità oħra jew korp ieħor ikkostitwit minn din l-awtorità (ara, f’dan is-sens, fir‑rigward tal-eżami ta’ sitwazzjoni minn istanza amministrattiva, is‑sentenza tal-11 ta’ Lulju 2007, Schneider Electric vs Il‑Kummissjoni,
T‑351/03
,
EU:T:2007:212
, punti
sa
u l-ġurisprudenza tal-Qorti EDB iċċitata, u fir-rigward tal-kompożizzjoni ta’ awtorità ġudizzjarja, is‑sentenza tal-1 ta’ Lulju 2008, Chronopost u La Poste vs UFEX et,
C‑341/06 P u C‑342/06 P
,
EU:C:2008:375
, punti
sa
u l‑ġurisprudenza tal-Qorti EDB iċċitata).
Għalhekk, hemm lok li jiġi konkluż li r-rinviju mill-Presidju, skont l‑Artikolu 1 quinquies tar-Regolament Nru 216/96, ta’ każ wara annullament lill-istess Bord tal-Appell li kien iddeċieda preċedentement, mingħajr obbligu li dan il-Bord tal-Appell jiġi kompost b’mod differenti, ma jiksirx l-obbligu ta’ imparzjalità tal-amministrazzjoni fis-sens tal-Artikolu 41(1) tal-Karta.
Għalhekk, hemm lok li tiġi miċħuda l-eċċezzjoni ta’ illegalità kif ukoll, konsegwentement, it-tielet kap tat-talbiet tar-rikorrenti.
Fuq il-ksur tar-Regolament Nru 216/96 u tal-obbligu ta’ imparzjalità tal‑Bord tal-Appell
Permezz tal-ewwel motiv tagħha, ir-rikorrenti ssostni wkoll ksur tad-dritt tagħha li dak kollu li jirrigwardaha jiġi ttrattat b’mod imparzjali fis-sens tal-Artikolu 41(1) tal-Karta u, impliċitament, ksur tar-Regolament Nru 216/96. Hija ssostni, fl-ewwel lok, li l-każijiet ġew irrinvijati lill-istess Bord tal-Appell, li kien fih b’mod partikolari wieħed mill-membri tal‑Bord tal-Appell li kien adotta d-deċiżjonijiet annullati mill-Qorti Ġenerali, it-tieni nett, li dawn il-każijiet kellhom jiġu rrinvijati lil Bord Superjuri kif kienu jippermettu r-regoli tal-EUIPO u, it-tielet nett, li l‑Bord tal-Appell kien nieqes, tal-inqas, minn imparzjalità suġġettiva.
L-EUIPO u l-intervenjenti jikkontestaw dan l-argument. Fir-rigward tar‑rinviju tal-każijiet lill-Bord tal-Appell li kien adotta d-deċiżjonijiet annullati, l-EUIPO jenfasizza, qabel xejn, li tali rinviju huwa possibbli bl-Artikolu 1 quinquies tar-Regolament Nru 216/96, sussegwentement, li r‑rikorrenti ma kinitx ikkontestat quddiem l-EUIPO l-assenjazzjoni mill‑ġdid tal-każijiet lill-istess Bord tal-Appell u, finalment, huwa biss meta l-każ jiġi rrinvijat lil Bord ta’ Appell ieħor li dan ikun kompost b’tali mod li ma jinkludi l-ebda membru li kien ħa sehem fid-deċiżjoni annullata. Fir-rigward tal-opportunità li jiġi maħtur Bord Superjuri wara l‑annullament deċiż mill-Qorti Ġenerali, l-EUIPO ssostni li l‑kundizzjonijiet previsti f’dan ir-rigward fl‑Artikolu 1 ter (1) u (2) ma kinux issodisfatti f’dan il-każ.
L-ewwel nett, għandha tiġi miċħuda l-kritika dwar il-fatt li l-każijiet ġew irrinvijati mill-Presidju lill-istess Bord tal-Appell, li kien fih wieħed mill‑membri tal-Bord tal-Appell li kien adotta d-deċiżjonijiet annullati mill-Qorti Ġenerali. Fil-fatt, kif kien ġie rrilevat fil-punti 36 u 37 hawn fuq, peress li l-Presidju ddeċieda li jirrinvija l-każijiet lill-istess Bord tal-Appell, ma kien hemm ebda obbligu, skont ir-Regolament Nru 216/96, li jikkomponi dan il-Bord tal-Appell b’mod differenti. Barra minn hekk, mill-punti 38 sa 40 hawn fuq ma jirriżulta l-ebda ksur tal-obbligu ta’ imparzjalità fis-sens tal-Artikolu 41(1) tal-Karta mis-sempliċi fatt li l‑każijiet ġew irrinvijati lil entità kkostitwita parzjalment minn uffiċjali li kienu diġà eżaminawha.
It-tieni nett, fir-rigward tal-argument li l-Presidju messu rrinvija l-każijiet lill-Bord Superjuri, hemm lok li jitfakkar liema huma l-motivi li, fir‑rigward tar-Regolament Nru 216/96, jiġġustifikaw ir-rinviju mill‑Presidju lill-Bord Superjuri.
Skont l-Artikolu 1 ter (3) tar-Regolament Nru 216/96, “[i]l‑Presidju, fuq proposta tal-president tal-Bordijiet ta’ Appell magħmula fuq inizjattiva tiegħu stess jew fuq talba ta’ membru tal‑Presidju, jista’ jirrinvija quddiem il-Bord Superjuri każ li dwaru bord ikun iddeċieda jekk iqis li d-diffikultà ġuridika, l-importanza tal-każ jew iċ-ċirkostanzi partikolari jiġġustifikaw dan l-att, b’mod partikolari meta l-Bordijiet ta’ Appell ikunu ħadu deċiżjonijiet differenti dwar kwistjoni ġuridika imqajma minn dan il-każ”. Il-paragrafu 1 tal-istess artikolu jipprevedi li Bord tal-Appell jista’ jirrinvija każ li minnu huwa adit lill‑Bord Superjuri skont l-istess kriterji.
F’dan il-każ, għandu jiġi rrilevat li, fir-rigward termini konġunti tal-Artikolu 1 ter (3) u tal-Artikolu 1 quinquies (1) tar-Regolament Nru 216/96, ir-rinviju lill-Bord Superjuri hija għażla li tħalliet għall‑evalwazzjoni ħielsa tal-Presidju u li, fi kwalunkwe każ, ir-rikorrenti ma ressqet l-ebda prova li tista’ tistabbilixxi li, f’dan il-każ, il‑kundizzjonijiet previsti kemm fl-Artikolu 1 ter (3) u kemm fl-Artikolu 1 ter (1) tal-imsemmi regolament, li jiġġustifikaw ir-rinviju lill-Bord Superjuri kienu ġew issodisfatti. Hija tillimita ruħha sabiex tenfasizza l-“importanza tad-deċiżjoni fir-rigward tal‑osservazzjonijiet tal-Qorti Ġenerali” u l-“livell ta’ kontenżjuz fil‑qasam”, mingħajr ma tagħti iktar spjegazzjonijiet dwar l-allegata importanza tal-kawża. Il-fatt li s-sentenza tat-13 ta’ Novembru 2012 (
T‑83/11 u T‑84/11
,
EU:T:2012:592
) annullat id-deċiżjonijiet tat-2 ta’ Novembru 2010 minħabba nuqqas ta’ motivazzjoni fuq punt ta’ motivazzjoni relatat mas-saturazzjoni tal-eċċellenza ma jindikax diffikultà ġuridika, l-importanza tal-każ jew ċirkustanza partikolari li tiġġustifika rinviju lill-Bord Superjuri. Konsegwentement, mingħajr il‑bżonn li jkun eżaminat jekk l-irregolarità allegata hijiex ta’ natura li tiġġustifika l-annullament tad-deċiżjonijiet ikkontestati, ma kien hemm l-ebda motiv, f’dan il-każ, fi kwalunkwe każ, li jiġġustifika rinviju tal‑każijiet quddiem il-Bord Superjuri.
It-tielet nett, fir-rigward tal-argument ibbażat fuq allegat nuqqas ta’ imparzjalità suġġettiva tal-Bord tal-Appell, għandu jiġi kkonstatat li r‑rikorrenti ma sostniet l-ebda argument dwar xi parzjalità personali ta’ wieħed jew iktar mill-membri tal-Bord tal-Appell.
Għaldaqstant, l-ewwel motiv għandu jiġi miċħud.
Fuq it-tieni motiv, ibbażat fuq il-ksur tal-Artikolu 6 u tal-Artikolu 61(6) tar-Regolament Nru 6/2002
Permezz tat-tieni motiv tagħha, ir-rikorrenti tixtieq turi li l-Bord ta’ Appell wettaq żbalji ta’ evalwazzjoni tal-provi relatati mas‑saturazzjoni tal-eċċellenza u, għalhekk, tal-karattru individwali tad‑disinni kkontestati fis-sens tal-Artikolu 6 tar-Regolament Nru 6/2002. B’dan il-mod, il-Bord tal-Appell naqas mill-obbligu tiegħu li “jieħu l-passi meħtieġa sabiex jikkonforma” mas-sentenza tat-13 ta’ Novembru 2012 (
T‑83/11 u T‑84/11
,
EU:T:2012:592
), skont l‑Artikolu 61(6) tal-imsemmi regolament.
L-EUIPO u l-intervenjenti jikkontestaw dan l-argument.
Mill-kliem tal-Artikolu 6(1)(b) tar-Regolament Nru 6/2002 jirriżulta li l-karattru individwali għandu jiġi evalwat, fil-każ ta’ disinn Komunitarju rreġistrat, skont l-impressjoni globali prodotta fuq l-utent informat. L‑impressjoni globali prodotta fuq l-utent informat għandha tkun differenti minn dik prodotta minn kull disinn żvelat lill-pubbliku qabel id-data tal-preżentata tal-applikazzjoni għal reġistrazzjoni jew, jekk ikun hemm talba għal prijorità, qabel id-data ta’ prijorità. L-Artikolu 6(2) tar‑Regolament Nru 6/2002 jippreċiża li, għall-finijiet tal-evalwazzjoni tal-karattru individwali, għandu jittieħed inkunsiderazzjoni l-grad tal‑libertà tal-awtur fl-iżvilupp ta’ dan id-disinn.
Kif jirriżulta mill-ġurisprudenza, il-karattru individwali ta’ disinn jirriżulta minn impressjoni globali ta’ differenza jew ta’ assenza ta’ “déjà vu”, mill-perspettiva tal-utent informat, meta mqabbla ma’ kull preċedent fi ħdan il-patrimonju ta’ disinni, mingħajr ma jiġu kkunsidrati differenzi li, minkejja li ma humiex sempliċement dettalji irrilevanti, ma humiex sinjifikattivi biżżejjed sabiex jaffettwaw l-imsemmija impressjoni globali, iżda jieħu inkunsiderazzjoni differenzi suffiċjentement sinjifikattivi sabiex joħolqu impressjonijiet ġenerali li ma jixxiebhux [ara s-sentenza tas-7 ta’ Novembru 2013, Budziewska vs UASI – Puma SE (Felin jaqbeż),
T‑666/11
, mhux ippubblikata,
EU:T:2013:584
, punt
u l‑ġurisprudenza ċċitata].
Waqt l-evalwazzjoni tal-karattru individwali ta’ disinn meta mqabbel ma’ kull preċedent fi ħdan il-patrimonju tad-disinni, għandha tiġi kkunsidrata n-natura tal-prodott li għalih japplika d-disinn jew li fih dan huwa inkorporat u, b’mod partikolari, tas-settur industrijali li fih jaqa’ (premessa 14 tar-Regolament Nru 6/2002), il-grad ta’ libertà tal-awtur fl-iżvilupp ta’ dan id-disinn, eventwali saturazzjoni tal-eċċellenza, li tista’ tkun tali li tagħmel lill-utent informat iktar sensittiv għad-differenzi bejn id-disinni pparagunati, kif ukoll il-mod li bih il-prodott inkwistjoni huwa użat, b’mod partikolari skont il-bidliet li huwa normalment ikollu f’din l-okkażjoni (ara s-sentenza tas-7 ta’ Novembru 2013, Felin jaqbeż,
T‑666/11
, mhux ippubblikata,
EU:T:2013:584
, punt
u l-ġurisprudenza ċċitata).
Is-saturazzjoni tal-eċċellenza, jekk ma għandhiex tiġi kkunsidrata bħala li tillimita l-libertà tal-awtur, tista’ tkun ta’ natura, jekk iseħħ, sabiex tagħmel lill-utent iktar sensittiv għad-differenzi ta’ dettall ta’ disinni kunfliġġenti. Konsegwentement, minħabba saturazzjoni tal-eċċellenza, disinn jista’ jkollu karattru individwali minħabba karatteristiċi li, fl-assenza ta’ tali saturazzjoni, ma jistgħux jagħtu lok għal differenza ta’ impressjoni globali fuq l-utent informat [ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tat‑12 ta’ Marzu 2014, Tubes Radiatori vs UASI – Antrax It (Radjatur),
T‑315/12
, mhux ippubblikata,
EU:T:2014:115
, punt
u l-ġurisprudenza ċċitata, u tad-29 ta’ Ottubru 2015, Roca Sanitario vs UASI – Villeroy & Boch (Vit b’liver wieħed),
T‑334/14
, mhux ippubblikata,
EU:T:2015:817
, punt
].
Waqt l-evalwazzjoni tal-karattru individwali ta’ disinn, għandha tiġi kkunsidrata wkoll il-perspettiva tal-utent informat. Kif jirriżulta minn ġurisprudenza stabbilita, l-utent informat huwa persuna li għandha viġilanza partikolari u li tiddisponi minn ċerta konoxxenza tal-eċċellenza preċedenti, jiġifieri tal-patrimonju tad-disinni li jirrigwardaw il‑prodott inkwistjoni li ġew żvelati fid-data tal-preżentata tad-disinn ikkontestat jew, jekk ikun il-każ, fid-data ta’ prijorità mitluba [sentenzi tat-18 ta’ Marzu 2010, Grupo Promer Mon Graphic vs UASI – PepsiCo (Rappreżentazzjoni ta’ oġġetti promozzjonali ċirkulari),
T‑9/07
,
EU:T:2010:96
, punt
; tad-9 ta’ Settembru 2011, Kwang Yang Motor vs UASI – Honda Giken Kogyo (Magna b’kombustjoni interna),
T‑11/08
, mhux ippubblikata,
EU:T:2011:447
, punt
, u tas-6 ta’ Ġunju 2013, Kastenholz vs UASI – Qwatchme (Uċuħ tal-arloġġi),
T‑68/11
,
EU:T:2013:298
, punt
].
F’dan il-każ, l-utent informat ġie ddefinit mill-Bord tal-Appell bħala dak li jixtri radjaturi ta’ tisħin sabiex jinstallahom fid-dar tiegħu u li, mingħajr ma jkun espert fid-disinn industrijali kif ikun perit jew interior designer, jaf x’joffri s-suq, tendenzi, moda u karatteristiċi bażiċi tal-prodotti. Il‑Bord tal-Appell kkunsidra, korrettament, li din id-definizzjoni ġiet ikkonfermata fil-punti 41 u 42 tas-sentenza tat-13 ta’ Novembru 2012 (
T‑83/11 u T‑84/11
,
EU:T:2012:592
). Qabel xejn, din id-definizzjoni ma hijiex ikkontestata mill-partijiet.
Barra minn hekk, il-Bord tal-Appell ikkunsidra li, minħabba li ma kien hemm l-ebda limitazzjoni teknika jew regolamentari partikolari, l-awtur seta’ jagħżel minn sensiela wiesa’ ta’ forom differenti għat-taqsima tat‑tubi u għall-mudell tal-kolletturi. Il-Bord tal-Appell ikkunsidra wkoll, korrettament, li l-evalwazzjoni li l-grad ta’ libertà tal-awtur f’dan il-każ ma kienx limitat, kien ġie ikkonfermat fil-punti 46 sa 52 tas-sentenza tat‑13 ta’ Novembru 2012 (
T‑83/11 u T‑84/11
,
EU:T:2012:592
).
Insostenn tat-tieni motiv tagħha, ibbażat fuq żbalji mwettqa mill-Bord tal-Appell fl-evalwazzjoni tal-provi relatati mas-saturazzjoni tal‑eċċellenza, ir-rikorrenti tqajjem essenzjalment, żewġ ilmenti. Permezz tal-ewwel ilment tagħha, ir-rikorrenti ssostni li l-Bord tal-Appell wettaq żball fir-rigward tal-mument tal-evalwazzjoni tas‑saturazzjoni tal-eċċellenza, billi poġġiha fid-data tal-għoti tad‑deċiżjonijiet ikkontestati, jiġifieri f’Ottubru 2014, filwaqt li dan kellu jiġi evalwat fil-mument tal-applikazzjoni għal reġistrazzjoni tad-disinni kkontestati, jiġifieri f’Settembru 2006. Il-Bord tal-Appell għalhekk ikkunsidra b’mod żbaljat li l-provi tas-saturazzjoni tal-eċċellenza mogħtija mir-rikorrenti fl-anness tal-osservazzjonijiet tagħha tat-12 ta’ Marzu 2014, li kienu jirreferu għall-perijodu ta’ reġistrazzjoni (bejn l-2004 u l-2006) ma kinux “attwali”. Dan l-iżball jintwera wkoll bl-użu tat-temp fil-preżent fid-deċiżjonijiet ikkontestati kif ukoll mid-diversi riferimenti għas-sitwazzjoni “attwali” tas-settur ta’ referenza.
L-EUIPO jikkontesta l-fatt li l-analiżi tal-karattru ssaturat tas-settur saret fid-data tad-deċiżjonijiet ikkontestati. Barra minn hekk, huwa jikkunsidra li, anki f’dan il-każ, sa fejn il-miżura jew il-provi prodotti kienu insuffiċjenti sabiex juru s-saturazzjoni tas-settur fid-data tad-deċiżjonijiet ikkontestati, dawn kienu
a fortiori
insuffiċjenti wkoll sabiex juru s‑saturazzjoni tal-eċċellenza fil-mument tal-preżentata tal‑applikazzjoni għal reġistrazzjoni tad-disinni kkontestati, fid-dawl tal‑fatt li huwa illoġiku li jiġi kkunsidrat li settur preċedentement issaturat sussegwentement ma baqax.
Il-Bord tal-Appell ikkunsidra li, fid-dawl b’mod partikolari tas-sentenza tat-13 ta’ Novembru 2012 (
T‑83/11 u T‑84/11
,
EU:T:2012:592
), il‑kunċett ta’ saturazzjoni fis-settur ta’ referenza ma setax f’dan il-każ la jiġi allegat u lanqas jiġi stabbilit
a priori
u b’mod sommarju, kif ġieli kien il-każ qabel. Huwa kkunsidra li, fid-dawl tal-importanza u tar-rilevanza tal-prinċipju ġuridiku ta’ saturazzjoni tal-eċċellenza, u sabiex jistabbilixxi l-karattru individwali ta’ disinn partikolari, kien neċessarju, għall-parti li kienet tinvokah, jiġifieri r-rikorrenti, li tipproduċi provi suffiċjentement ċari, preċiżi u koerenti. Fil-punt 41 tad-deċiżjonijiet ikkontestati, huwa żied li dawn il-provi għandhom ukoll ikunu “attwali”. Għal dan il-għan, huwa fakkar li stabbilixxa terminu ġdid għall-partijiet sabiex jippreżentaw l-argumenti u l-provi tagħhom dwar dan il-punt. Huwa kkunsidra li, b’mod partikolari, id-dokumenti ppreżentati mir‑rikorrenti bħala anness mal-osservazzjonijiet tagħhom tat-12 ta’ Marzu 2014, jiġifieri l-estratti ta’ wieħed mill-katalogi tagħhom, l-estratti ta’ katalogu tal-intervenjenti, l-estratti minn ħames katalogi ta’ impriżi oħra tas-settur (Tubes, Tubor, The Radiator Company, Metalform u Rondra) u stampa li turi radjatur immanifatturat skont wieħed mid‑disinni kkontestati u wieħed mid-disinni preċedenti, ma kinux eżawrjenti, inkwantu l-estratti tal-katalogi kienu juru biss xi mudelli ta’ radjaturi ta’ tisħin proposti minn ħames produtturi biss, mingħajr ma ġiet ippreżentata s-sensiela kollha tal-prodotti proposti minn dawn il‑produtturi jew minn oħrajn. Barra minn hekk, il-Bord tal-Appell innota l-kwalità ħażina ferm ta’ ċerti stampi ta’ radjaturi tant li sab ruħu f’diffikultà sabiex jevalwa korrettament il-linji u l-kontorni tagħhom, u ddeplora l-fatt li l‑istampi kienu estratti ta’ katalogi u mhux ta’ reġistrazzjonijiet ta’ disinni. Finalment, il-Bord tal-Appell enfasizza, fil‑punt 46 tad-deċiżjonijiet ikkontestati, li l-katalogi inkwistjoni ma kinux datati u, fejn kienu, kienu jikkorrispondu għas-snin 2004 u 2006. Il-Bord ta’ Appell żied li l-prova ta’ grad għoli ta’ densità fis-settur ta’ referenza kellu jikkonsisti f’mezzi ta’ provi iktar koerenti u preċiżi bħal, pereżempju, katalogi oħra u provi dokumentarji li jittrattaw prodotti proposti minn numru kbir ta’ impriżi kompetituri, dikjarazzjonijiet ta’ esperti tas-settur, dikjarazzjonijiet li jirriżultaw minn assoċjazzjonijiet ta’ produtturi u ta’ konsumaturi, ta’ katalogi u ta’ listi ta’ prezzijiet ta’ distributuri kbar li joperaw fis-settur ta’ referenza u, finalment, ta’ inkjesti u studji ta’ settur li saru minn kumpanniji terzi. Il‑Bord tal-Appell ikkonkluda li d-dokumentazzjoni kollha prodotta ma kinitx suffiċjenti sabiex tistabbilixxi l-grad ta’ saturazzjoni tal-eċċellenza u, iktar minn hekk, sabiex tivverifika l-veraċità tad-dikjarazzjoni tar‑rikorrenti li s-settur ta’ referenza kien issaturat. Il-Bord tal-Appell żied li ċerti disinni rrappreżentati fil-provi prodotti kienu differenti anki viżwalment minn eżempji oħra mogħtija mir-rikorrenti.
Dwar id-deċiżjonijiet preċedenti tal-EUIPO, rilevanti fir-rigward tal‑eżistenza ta’ saturazzjoni tas-settur inkwistjoni, fosthom, b’mod partikolari, id-deċiżjoni tas-17 ta’ April 2008 (Każ R 976/2007‑3), li fiha l-istess Bord tal-Appell kien semma l-fatt li peress li s-settur ta’ radjaturi ta’ tisħin (radiatori per riscaldamento) kien “magħruf” li huwa ssaturat, il-Bord tal-Appell ikkunsidra, essenzjalment, li l-prattika deċiżjonali preċedenti tiegħu ma kinitx indikazzjoni suffiċjenti li din kienet ikkorroborata minn dokumentazzjoni li tirrappreżenta, mingħajr ekwivoku, “l-istat attwali tal-fatti”, li ma kienx il-każ f’dan il-każ.
Qabel xejn, mill-ġurisprudenza jirriżulta li huwa fid-data tal‑preżentata tal-applikazzjoni għal reġistrazzjoni tad-disinn li għandu, skont l-Artikolu 6(1) tar-Regolament Nru 6/2002, jiġi eżaminat il-karattru individwali tad-disinn ikkontestat u tiġi stabbilita l-eventwali eżistenza ta’ saturazzjoni tal-eċċellenza (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tad-29 ta’ Ottubru 2015, Vit b’liver wieħed,
T‑334/14
, mhux ippubblikata,
EU:T:2015:817
, punt
). Barra minn hekk, dan ma huwiex ikkontestat mill-EUIPO.
F’dan il-każ, hemm lok li jiġi kkonstatat li l-Bord tal-Appell wettaq żball fir-rigward tad-data ta’ evalwazzjoni tal-eventwali eżistenza ta’ saturazzjoni tal-eċċellenza, kif sostniet ir-rikorrenti. Il-Bord tal-Appell ikkunsidra, fil-punt 46 tad-deċiżjonijiet ikkontestati, li fejn kienu datati, il-katalogi prodotti mir-rikorrenti “kienu jikkorrispondu għas-snin 2004 u 2006” (il-verżjoni Taljana tad-deċiżjonijiet ikkontestati taqra kif ġej: “Infine, occorre anche sottolineare che i cataloghi in questione sono non datati, o che quando presentano data, essi corrispondono agli anni 2004 e 2006”), li jindika li dawn is-snin ma kinux rilevanti għall-evalwazzjoni tiegħu tal-eżistenza ta’ saturazzjoni tal-eċċellenza. Issa, il-katalogu tal‑2006, tal-inqas, jikkorrispondi għas-sena ta’ reġistrazzjoni tad-disinni kkontestati u kien għalhekk rilevanti sabiex tiġi evalwata s-saturazzjoni tal-eċċellenza. Barra minn hekk, hemm lok li jiġi enfasizzat li, fil-punt 41 tad-deċiżjonijiet ikkontestati, il-Bord tal-Appell iddikjara li “fid-dawl tan‑natura kruċjali ta’ dan il-fattur [jiġifieri s-saturazzjoni tal‑eċċellenza], ma setax ikun preżunt u kellu jiġi evalwat fid-dawl ta’ numru ta’ provi ċari, preċiżi, koerenti u attwali”, li jindika b’hekk li huwa analizza s‑saturazzjoni tal-eċċellenza fil-mument tad-deċiżjonijiet ikkontestati. Dawn huwa kkorroborat mill-punt 49 tad-deċiżjonijiet ikkontestati, fejn il-Bord tal-Appell indika dan li ġej:
“[i]d-deċiżjonijiet [tal-2007 u tal-2008] meħuda preċedentement mill-[EUIPO] dwar is-saturazzjoni tas-settur ta’ referenza, u invokati mill-proprjetarju, ma jikkostitwixxux indikazzjoni suffiċjenti jekk ma jkunux ikkorrobarati minn dokumentazzjoni li tirrappreżenta, mingħajr ekwivoku, l-istat attwali tal-fatti […]”.
L-espressjoni “stat attwali tal-fatti” ma tistax, f’dan il-kuntest, tirreferi għall-2006.
Fid-dawl tal-kunsiderazzjonijiet preċedenti, hemm lok għalhekk li jiġi kkonstatat li l-Bord tal-Appell evalwa s-saturazzjoni tal-eċċellenza f’data żbaljata. Kuntrarjament għal dak li jallega l-EUIPO, id-diversi referenzi għall-istat attwali tal-fatti msemmija fil-punt 64 hawn fuq, il-fatt li l‑katalogi tal-2004 u tal-2006 ma kinux ikkunsidrati bħala li jirreferu għall‑perijodu korrett, kif ukoll l-użu tal-preżent fil-punti rilevanti tad‑deċiżjonijiet ikkontestati, huma provi li, flimkien, huma suffiċjenti, f’dan il-każ, sabiex juru tali żball.
Barra minn hekk, hemm lok li jiġi miċħud l-argument tal-EUIPO li, essenzjalment, sa fejn il-Bord tal-Appell ikkunsidra li s-settur ma kienx issaturat fid-data tad-deċiżjonijiet ikkontestati, ma setax kien issaturat tmien snin qabel, għaliex huwa illoġiku li jiġi kkunsidrat li settur issaturat preċedentement sussegwentement ma baqax. L-ewwel nett, huwa żbaljat li jiġi ddikjarat li l-Bord tal-Appell ikkunsidra, fid-deċiżjonijiet kkontestati, li s-settur ta’ referenza ma kienx issaturat fil-mument tad‑deċiżjonijiet ikkontestati. Huwa sempliċement ikkunsidra li s‑saturazzjoni tal-eċċellenza ma ġietx murija b’mod suffiċjenti fid-dritt, fid-data tad-deċiżjonijiet ikkontestati. It-tieni nett, dan l-argument jitqies bħala sempliċi dikjarazzjoni mhux sostnuta, peress li l-EUIPO ma weriex għaliex is-saturazzjoni tal-eċċellenza ma setgħetx tvarja fuq perijodu twil ta’ tmien snin.
Madankollu, għandu jiġi kkonstatat li l-iżball imwettaq mill-Bord tal‑Appell ma jistax iwassal għall-annullament tad-deċiżjonijiet ikkontestati.
Fil-fatt, minkejja li kkunsidra b’mod żbaljat li l-katalogi tal-2004 u tal-2006 ma kinux jirreferu għas-snin rilevanti għall-evalwazzjoni tiegħu, il-Bord tal-Appell xorta ħa l-iżbriga li jeżaminahom u kkonkluda li ma kinux biżżejjed sabiex jistabbilixxu saturazzjoni tal-eċċellenza, abbażi ta’ elementi oħra ta’ mertu. Huwa b’hekk innota, fil-punt 40 tad-deċiżjonijiet ikkontestati, li l-estratti tal-katalogi tal-2004 (Tubor) u tal-2006 (The Radiator Company) ma kinux suffiċjenti bħala numru ta’ mudelli ppreżentati u ma kinux jirrappreżentaw is-sensiela kollha tal-prodotti proposti minn dawn il-produtturi (żewġ mudelli fil-katalogu Tubor, tliet mudelli f’dak ta’ The Radiator Company) u li l-istampi tal-katalogu tal‑2006 ta’ The Radiator Company (mudelli Volcano u Volcano Verticale) ma kinux ta’ kwalità tajba. Barra minn hekk, il-konstatazzjoni ta’ fatt tiegħu li l-estratti ta’ katalogi proposti kienu jikkonċernaw biss ħames produtturi kienet tieħu inkunsiderazzjoni l-katalogi tal-2004 u tal‑2006. Il-Bord tal-Appell ikkunsidra li l-provi kellhom ikunu iktar koerenti u preċiżi bħal, pereżempju, katalogi u provi oħra dokumentarji li jittrattaw il-prodotti proposti minn numru ikbar ta’ impriżi kompetituri, dikjarazzjonijiet ta’ esperti tas-settur, dikjarazzjonijiet minn assoċjazzjonijiet ta’ produtturi u ta’ konsumaturi, katalogi u listi ta’ prezzijiet ta’ distributuri kbar li joperaw fis-settur ta’ referenza u, finalment, inkjesti u studji tas-settur li saru minn kumpanniji terzi, iżda li r-rikorrenti ma kinitx ippreżentat ħlief xi stampi mill-ħames katalogi ta’ impriżi li jipproduċu radjaturi. Barra minn hekk, fil-punt 44 tad‑deċiżjonijiet ikkontestati, il-Bord tal-Appell enfasizza li ċerti disinni ta’ katalogi kienu differenti viżwalment minn eżempji oħra prodotti, b’mod partikolari uħud li jidhru fil-katalogu tal-2006 ta’ The Radiator Company, u li jindika b’hekk li dawn l-eżempji ma kinux rilevanti sabiex juru l-eżistenza ta’ mudelli li jixbhu ħafna lil dawk inkwistjoni u, għalhekk, saturazzjoni tal-eċċellenza. Dawn il-kunsiderazzjonijiet, li jirrigwardaw l-insuffiċjenza tan-numru u l-assenza ta’ rilevanza tal-provi, huma validi anki għaliex jikkonċernaw evalwazzjoni tas-saturazzjoni tal‑eċċellenza fid-data tal-applikazzjoni għal reġistrazzjoni tad-disinni kkontestati.
Konsegwentement, għandu jiġi kkonstatat, b’mod definittiv, li l-Bord tal‑Appell, korrettament ikkunsidra li l-provi relatati mal-perijodu rilevanti ta’ evalwazzjoni tas-saturazzjoni tal-eċċellenza (b’mod partikolari il-provi tal-2006) ma kinux suffiċjenti fin-numru, fil-kwalità u fir-rilevanza.
Għaldaqstant, l-ewwel ilment ma għandux jintlaqa’.
Permezz tat-tieni ilment tagħha, ir-rikorrenti ssostni li l-Bord tal-Appell naqas milli jikkunsidra provi relatati mas-saturazzjoni tas-suq diġà ppreżentati minnha fil-kuntest tal-proċeduri preċedenti quddiem l‑EUIPO li wasslu għad-deċiżjonijiet tat-2 ta’ Novembru 2010.
L-ewwel nett, hemm lok li jitfakkar li, wara s-sentenza tat-13 ta’ Novembru 2012 (
T‑83/11 u T‑84/11
,
EU:T:2012:592
), l-Imħallef Relatur stieden lill-partijiet sabiex jissottomettu l-provi u l-osservazzjonijiet kollha li kienu jixtiequ dwar il-kwistjoni tas-saturazzjoni tal-eċċellenza. Ir-rikorrenti ppreżentat osservazzjonijiet u provi dwar din il-kwistjoni fit‑12 ta’ Marzu 2014. Dawn il-provi, annessi mal-osservazzjonijiet tat‑12 ta’ Marzu 2014 tar-rikorrenti, huma elenkati kif suppost fil-punt 39 tad-deċiżjonijiet ikkontestati. Il-Bord tal-Appell semma wkoll il-prassi deċiżjonali preċedenti tal-EUIPO fuq dan il-punt, fil-punti 48 sa 51 tad‑deċiżjonijiet ikkontestati.
Hemm lok li jiġi nnotat li d-dokumenti espressament imsemmija fid‑deċiżjonijiet ikkontestati ma humiex l-uniċi li l-Bord tal-Appell eżamina, inkwantu l-punt 39 tad-deċiżjonijiet ikkontestati jibda bi: “[b]’mod partikolari”, espressjoni li tenfasizza li l-lista segwenti tad-dokumenti relatati mas-saturazzjoni tal-eċċellenza pprovduti mir-rikorrenti ma kinitx intiża sabiex tkun eżawrjenti, u li l‑analiżi tal-Bord tal-Appell saret abbażi ta’ sett ikbar ta’ dokumenti. F’dan ir-rigward, hemm lok li jiġi osservat, li l-Bord tal-Appell ma huwiex obbligat li fir-raġunament tiegħu jindirizza b’mod eżawrjenti u wieħed wieħed l-argumenti magħmula mill-partijiet quddiemu, peress li l-motivazzjoni tista’ tkun impliċita bil-kundizzjoni li permezz tagħha l‑persuni kkonċernati jkunu jistgħu jifhmu r-raġunijiet għaliex ġiet adottata d-deċiżjoni tal-Bord tal-Appell u l-qorti kompetenti jkollha għad-dispożizzjoni tagħha elementi suffiċjenti biex teżerċita l-istħarriġ ġudizzjarju tagħha [ara, b’analoġija, is-sentenza tad-9 ta’ Lulju 2008, Reber vs UASI – Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli (Mozart),
T‑304/06
,
EU:T:2008:268
, punt
l-ġurisprudenza ċċitata].
It-tieni nett, għandu jiġi kkonstatat li l-provi kollha tas-saturazzjoni tal‑eċċellenza ppreżentati mir-rikorrenti ġew ikkunsidrati bħala insuffiċjenti sabiex jiġi stabbilit li kienet teżisti saturazzjoni tal‑eċċellenza fis-settur ikkonċernat, kif jirriżulta mill-punt 41 tad‑deċiżjonijiet ikkontestati.
It-tielet nett, fir-rigward tad-dokumenti annessi mal-osservazzjonijiet tar‑rikorrenti tat‑3 ta’ Settembru 2008, jiġifieri r-ritratti tar-radjaturi E.CO.TERM ta’ Cordivari, u ta’ Runtal, għandu jiġi kkonstatat li ma humiex tali li jibdlu l-konstatazzjoni ta’ insuffiċjenza ta’ provi li saret fid-deċiżjonijiet ikkontestati. Dawn kienu xi ritratti ta’ radjaturi, fuq tliet paġni biss. L-uniku ritratt li kien juri sitt radjaturi ta’ Cordivari mħallta (fuq kollox ftit viżibbli) kien datat fl-1997, jiġifieri disa’ snin qabel il‑mument li fih għandha tiġi evalwata s-saturazzjoni tal-eċċellenza, u kien jirrappreżenta radjaturi li erba’ minnhom ma kellhomx l-istess karatteristiċi ġenerali bħad-disinni inkwistjoni. Il-konstatazzjoni hija l‑istess fir-rigward tas-sitt ritratti ta’ radjaturi Runtal, peress li tnejn minnhom kienu ferm differenti minn dawk inkwistjoni. Barra minn hekk, dawn ir-ritratti ma humiex datati, jew aħjar, jekk ir-riferiment għal-lista tal-prezzijiet jiġi interpretat bħala data, fi kwalunkwe każ huma datati fl‑2000. Fir-rigward tal-osservazzjonijiet tar-rikorrenti tas-6 ta’ Awwissu 2009, għandu jiġi kkonstatat li din tal-aħħar ma tressaq l-ebda argument li jista’ jistabbilixxi li l-eventwali provi inklużi fihom huma tali li juru saturazzjoni tal-eċċellenza. Għalhekk, għandu jiġi kkonstatat li r‑rikorrenti ma turix li l-provi tas-saturazzjoni tal-eċċellenza ma ġewx eżaminati u li kienu suffiċjentement rilevanti u deċiżivi sabiex jibdlu l‑pożizzjoni tal-Bord tal-Appell.
Konsegwentement, it-tieni ilment għandu jiġi miċħud, u għalhekk, it-tieni motiv fl-intier tiegħu.
Fuq it-tielet u r-raba’ motivi, magħmula b’mod sussidjarju u bbażati fuq il-ksur tal-Artikolu 6 u tal-Artikolu 63(1) tar-Regolament Nru 6/2002, tal-prinċipji ta’ protezzjoni leġittima, ta’ amministrazzjoni tajba u ta’ ugwaljanza fit-trattament, kif ukoll il-ksur tal-Artikolu 6 u tal-ewwel sentenza tal-Artikolu 62 tar-Regolament Nru 6/2002, inkwantu jikkonċerna l-obbligu ta’ motivazzjoni tad-deċiżjonijiet tal-EUIPO
Permezz tat-tielet u tar-raba’ motivi, magħmula b’mod sussidjarju, ir‑rikorrenti tilmenta, essenzjalment, quddiem il-Bord tal-Appell li abbanduna d-deċiżjoni preċedenti tiegħu tas-17 ta’ April 2008 (Każ R 976/2007‑3), ippreżentata bħala prova mir-rikorrenti, deċiżjoni li fiha l-Bord tal-Appell ikkonkluda dwar in-natura “magħrufa” tas-saturazzjoni tas-suq tar-radjaturi ta’ tisħin. Permezz tar-raba’ motiv tagħha, magħmul b’mod sussidjarju, ir-rikorrenti tikkritika l-motivazzjoni eċċessivament qasira, fil-punt 51 tad-deċiżjonijiet ikkontestati, ta’ din il-bidla.
L-EUIPO u l-intervenjent jikkontestaw dan l-argument.
F’dan il-każ, fil-punti 48 u 49 tad-deċiżjonijiet ikkontestati, il-Bord tal‑Appell ikkunsidra li, minkejja l-konklużjonijiet tad-Diviżjoni ta’ Kanċellament fid-deċiżjoni tat-12 ta’ April 2007, kif ukoll dawk tal-Bord tal-Appell fid-deċiżjoni tas-17 ta’ April 2008 (Każ R 976/2007‑3), imsemmija mir-rikorrenti, id-dokumentazzjoni ppreżentata minn din tal‑aħħar ma setgħetx titqies bħala suffiċjenti sabiex turi li, f’dan l-istat, is-settur ta’ referenza kien tant issaturat li l-utent informat kien jagħti iktar attenzjoni għad-differenzi bejn id-disinni pparagunati. Il-Bord tal‑Appell ikkunsidra li d-deċiżjonijiet meħuda preċedentement mill‑EUIPO li kienu jikkonċernaw is-saturazzjoni tas-settur ta’ referenza ma kinux jikkostitwixxu indikazzjoni suffiċjenti jekk ma kinux ikkorroborati minn dokumentazzjoni li kienet tippreżenta, mingħajr ekwivoku, l-istat attwali tal-fatti, peress li dawn tal-aħħar ma setgħux ikunu s-suġġett ta’ xi preżunzjoni sa fejn is-saturazzjoni tal-eċċellenza ma setgħetx sempliċement tkun ibbażata fuq fatt magħruf. Fil-punt 50 tad-deċiżjonijiet ikkontestati, il-Bord tal-Appell enfasizza li, fid-dawl tal‑importanza tal-kunċett ta’ saturazzjoni tal-eċċellenza, b’mod partikolari fil-kuntest ta’ dawn il-każijiet, kien assolutament meħtieġ li l‑proprjetarju jippreżenta sistema probatorja suffiċjentement ċara, preċiża u koerenti, u mhux xi stampa minn katalogi jew, bħal f’dan il-każ, sempliċi riferiment għal deċiżjonijiet preċedenti tal-EUIPO jew tal‑Bordijiet tal-Appell. Fil‑punt 51 tad-deċiżjonijiet ikkontestati, il-Bord tal-Appell fakkar li l-leġittimità tad-deċiżjonijiet meħuda mill-EUIPO kellha tiġi evalwata biss abbażi tar-Regolament Nru 6/2002, kif interpretata mill-qorti tal-Unjoni, u mhux abbażi ta’ prassi deċiżjonali preċedenti tal-EUIPO. Il-Bord tal-Appell sussegwentement fakkar, barra minn hekk, li fid‑dawl tal-prinċipji ta’ ugwaljanza fit-trattament u ta’ amministrazzjoni tajba, l-EUIPO kellu ċertament jikkunsidra d-deċiżjonijiet meħuda fuq applikazzjonijiet simili u jqis b’attenzjoni partikolari l-kwistjoni ta’ jekk kienx hemm lok jew le li jiddeċiedi bl-istess mod, iżda li l-applikazzjoni ta’ dawn il-prinċipji kellha, minkejja dan, tkun irrikonċiljata mal‑osservanza tal-prinċipju ta’ legalità. B’hekk, il-proprjetarju ta’ disinn ikkontestat ma setax jinvoka favurih kwalunkwe att illegali mwettaq favur persuni oħra sabiex jikseb deċiżjoni identika, peress li għandu jsir eżami rigoruż għal kull każ konkret.
Il-Qorti Ġenerali tikkunsidra li għandu jiġi eżaminat, l-ewwel nett, ir‑raba’ motiv ibbażat, essenzjalment, fuq il-ksur tal-obbligu ta’ motivazzjoni.
–
Fuq il-ksur tal-obbligu ta’ motivazzjoni
Għandu jitfakkar li, skont l-ewwel sentenza tal-Artikolu 62 tar‑Regolament Nru 6/2002, id-deċiżjonijiet tal-EUIPO għandhom ikunu mmotivati. Dan l-obbligu ta’ motivazzjoni għandu l-istess portata bħal dak li jirriżulta mill-Artikolu 296 TFUE, li jipprovdi li r-raġunament tal‑awtur tal-att għandu jidher b’mod ċar u mhux ekwivoku. Dan l‑obbligu għandu għan doppju: minn naħa, li l-persuni kkonċernati jkunu jafu l-ġustifikazzjonijiet tal-miżura meħuda sabiex ikunu jistgħu jiddefendu d-drittijiet tagħhom u, min-naħa l-oħra, li l-qorti tal-Unjoni tistħarreġ il-legalità tad-deċiżjoni [ara, b’analoġija, is-sentenza tat-12 ta’ Lulju 2012, Gucci vs UASI – Chang Qing Qing (GUDDY),
T‑389/11
, mhux ippubblikata,
EU:T:2012:378
, punt
u l-ġurisprudenza ċċitata].
Fis-sentenza tat-13 ta’ Novembru 2012 (
T‑83/11 u T‑84/11
,
EU:T:2012:592
), il-Qorti Ġenerali kkonstatat li l-Bord tal-Appell ma kien ta l-ebda motivazzjoni dwar l-argumenti tar-rikorrenti relatati mas‑saturazzjoni tal-eċċellenza, anki jekk sabiex jiċħadhom għaliex mhux ipprovati (sentenza tat-13 ta’ Novembru 2012,
T‑83/11 u T‑84/11
,
EU:T:2012:592
, punti
,
,
sa
).
Wara din is-sentenza, ir-rikorrenti sostniet, quddiem il-Bord tal-Appell, b’mod partikolari fl-osservazzjonijiet tagħha tat-12 ta’ Marzu 2014, id‑deċiżjonijiet preċedenti tad-Diviżjoni ta’ Kanċellament tat-12 ta’ April 2007 u tat-Tielet Bord tal-Appell tas-17 ta’ April 2008, li jikkonstataw, rispettivament, is-saturazzjoni u l-karattru magħruf bħala ssaturat tas-settur tar-radjaturi.
Fid-dawl tal-punti 48 sa 51 tad-deċiżjonijiet ikkontestati mfakkra fil‑punt 80 hawn fuq, għandu jiġi kkonstatat li, kuntrarjament għal dak li tallega r-rikorrenti, id-deċiżjonijiet ikkontestati huma suffiċjentement immotivati fir-rigward tar-raġunijiet li għalihom il-Bord tal-Appell iddeċieda li ma jikkunsidrax li s-suq ikkonċernat kien magħruf bħala ssaturat, għall-kuntrarju ta’ dak li kien jirriżulta mid-deċiżjonijiet preċedenti tal-EUIPO. Fil-fatt, fil-punti 48 u 49 tad-deċiżjonijiet ikkontestati, il-Bord tal-Appell spjega li d-deċiżjonijiet preċedenti tal‑EUIPO li ġew invokati ma setgħux jikkostitwixxu indikazzjoni suffiċjenti ħlief jekk ikunu kkorroborati minn dokumentazzjoni li tippreżenta mingħajr ekwivoċi, l-istat “attwali” tal-fatti, filwaqt li dawn tal-aħħar ma jistgħux ikunu preżunti inkwantu s-saturazzjoni tal-eċċellenza ma tistax tkun sempliċement ibbażata fuq fatt magħruf. Minkejja li r-riferiment għall-istat attwali tal-fatti juri żball fir-rigward tad-data ta’ evalwazzjoni li għandha tiġi kkunsidrata, il-motivazzjoni tippermetti li jiġi mifhum b’mod ċar li l-Bord tal-Appell iddeċieda li l-prassi deċiżjonali preċedenti tiegħu għandha tiġi kkorroborata minn provi rilevanti fid-data li fiha s‑saturazzjoni tal-eċċellenza għandha tiġi evalwata. Barra minn hekk, fil‑punti 51 u 52 tad-deċiżjonijiet ikkontestati, il-Bord tal-Appell fakkar il-ġurisprudenza stabbilita li tipprovdi li l-EUIPO ma huwiex marbut mill-prassi deċiżjonali tiegħu, u li l-applikazzjoni tal-prinċipji ta’ ugwaljanza fit-trattament u ta’ amministrazzjoni tajba għandha tiġi rrikonċiljata mal-prinċipju ta’ legalità, peress li kull każ konkret għandu jkun eżaminat b’mod rigoruż. Minn din il-motivazzjoni jirriżulta li l-Bord tal-Appell ikkunsidra li għandu jwarrab il-konstatazzjoni magħmula fid‑deċiżjonijiet preċedenti tiegħu, għaliex ma kinitx suffiċjentement sostnuta jew setgħet kienet ivvizzjata b’illegalità. Il-kwistjoni dwar jekk din il-motivazzjoni hijiex rilevanti toħroġ minn naħa tagħha mill-analiżi tal-mertu tad-deċiżjonijiet ikkontestati.
L-allegazzjoni tar-rikorrenti, li d-deċiżjonijiet ikkontestati ma jindikawx liema huma l-fatti li jippermettu li jiġi ddikjarat li s-suq ma huwiex jew ma għadux issaturat hija ineffettiva, sa fejn il-Bord tal-Appell juri, fid‑deċiżjonijiet ikkontestati, motivi oħra li jispjegaw għaliex ma wasalx għall-istess konstatazzjoni bħal dik li tirriżulta minn deċiżjonijiet preċedenti tal-EUIPO.
Mill-kunsiderazzjonijiet preċedenti jirriżulta li l-motiv ibbażat fuq il-ksur tal-obbligu ta’ motivazzjoni għandu jiġi miċħud.
–
Fuq l-allegat ksur tal-Artikolu 63(1) tar-Regolament Nru 6/2002 u tal-prinċipji ta’ protezzjoni tal-aspettattivi leġittimi, ta’ ugwaljanza fit-trattament u ta’ amministrazzjoni tajba
Ir-rikorrenti tilmenta li l-Bord tal-Appell f’dan il-każ ma applikax il‑konstatazzjoni magħmula fid-deċiżjoni preċedenti tiegħu tas-17 ta’ April 2008 (Każ R 976/2007‑3), li s-suq radjaturi ta’ tisħin huwa magħruf bħala ssaturat. Ir-rikorrenti ssostni li l-fatt li l-Bord tal-Appell warrab tali konstatazzjoni fattwali preċedenti jikkostitwixxi ksur tal-Artikolu 63(1) tar-Regolament Nru 6/2002, tal-prinċipju ta’ protezzjoni tal-aspettattivi leġittimi u tal-prinċipji ta’ ugwaljanza fit-trattament u ta’ amministrazzjoni tajba. Ir-rikorrenti tinvoka b’mod partikolari l‑ġurisprudenza li, fid-dawl ta’ dawn l-aħħar żewġ prinċipji msemmija, l‑EUIPO għandu, fil-kuntest tal-eżami ta’ applikazzjoni għal reġistrazzjoni, jikkunsidra d-deċiżjonijiet meħuda diġà fuq applikazzjonijiet simili u jqis b’attenzjoni partikolari il-kwistjoni dwar jekk hemmx lok li jiddeċiedi bl-istess mod jew le. Ir-rikorrenti tikkunsidra li, fid-dawl ta’ dawn l-obbligi, il-Bord tal-Appell ma jistax jibdel l-opinjoni fuq kwistjoni ta’ fatt bħall-istat ta’ saturazzjoni tas-suq, ħlief jekk ikunu seħħew ċirkustanzi li jispjegaw tali bidla, ċirkustanzi li fi kwalunkwe każ, huwa ma kienx spjega.
L-EUIPO u l-intervenjenti jikkontestaw dan l-argument. L-EUIPO jsostni b’mod partikolari li s-sentenza tat-12 ta’ Marzu 2014, Radjatur (
T‑315/12
, mhux ippubblikata,
EU:T:2014:115
, punt
), li imponiet rekwiżit li s-saturazzjoni tal-eċċellenza tiġi pprovata permezz ta’ provi u li pprojbixxiet li s-saturazzjoni tas-settur ta’ referenza jiġi preżunt jew jiġi kkunsidrat bħala sempliċi fatt magħruf, kif kien sar fid-deċiżjonijiet preċedenti.
Preliminarjament, il-Qorti Ġenerali tosserva li, kuntrarjament għal dak allegat mill-EUIPO, is-sentenza tat-12 ta’ Marzu 2014, Radjatur (
T‑315/12
, mhux ippubblikata
EU:T:2014:115
), ma imponietx rekwiżit li l-istat ta’ saturazzjoni jiġi pprovat permezz ta’ provi u ma tipprojbixxix li jiġi kkunsidrat bħala fatt magħruf, jekk ikun il-każ. Ir-riferiment, fil‑punt 87 ta’ din is-sentenza, għall-fatt li saturazzjoni tal-eċċellenza tista’ tkun tali, jekk iseħħ, sabiex tagħmel lill-utent informat iktar sensittiv għad-differenzi fid-dettall tad-disinni inkwistjoni, ma jipprekludix lill-Bord tal-Appell milli jikkunsidra li saturazzjoni tal‑eċċellenza kienet magħrufa. Fatt “li seħħ” ifisser biss fatt li huwa rikonoxxut bħala reali, eżatt. Issa fatt magħruf huwa, normalment, fatt li “jist[a’] jkun magħruf minn kulħadd jew li jist[a’] jkun[…] magħruf[…] permezz ta’ sorsi li huma ġeneralment aċċessibbli” [sentenza tat-22 ta’ Ġunju 2004, Ruiz-Picasso et vs UASI – DaimlerChrysler (PICARO),
T-185/02
,
EU:T:2004:189
, punt
]. Fatt magħruf għalhekk huwa fatt irrikonoxxut bħala reali minn kulħadd, sal-punt li ma huwiex meħtieġ li jiġi pprovat.
Barra minn hekk, għandu jitfakkar li l-Artikolu 63(1) tar-Regolament Nru 6/2002, jipprevedi li “fil-proċeduri quddiemu, l-[EUIPO] għandu jeżamina l-fatti fuq l-inizjattiva tiegħu nnifsu”, iżda li “[m]adankollu, il-proċeduri li jkollhom x’jaqsmu ma’ dikjarazzjoni ta’ l-invalidità, l-[EUIPO] għandu jkun ristrett f’din l-eżaminazzjoni bil-fatti, bix-xhieda u bl-argumenti pprovduti mill-partijiet u tar-rimedji mitluba”. Din id-dispożizzjoni hija espressjoni ta’ obbligu ta’ diliġenza, li jipprovdi li l-istituzzjoni kompetenti għandha teżamina, b’reqqa u b’imparzjalità, il-punti kollha ta’ fatt u ta’ liġi rilevanti għall-każ inkwistjoni [ara, b’analoġija, is-sentenza tal-15 ta’ Lulju 2011, Zino Davidoff vs UASI – Kleinakis kai SIA (GOOD LIFE),
T‑108/08
,
EU:T:2011:391
, punt
u l-ġurisprudenza ċċitata].
F’dan il-każ, ir-rikorrenti ma turix kif il-fatt li ma ġietx applikata l‑konstatazzjoni tan-natura magħrufa bħala ssaturata tas-settur ta’ referenza jikkostitwixxi ksur tal-imsemmija dispożizzjoni, peress li din id-dispożizzjoni hija limitata sabiex tipprevedi l-elementi li għandhom jiġu eżaminati mill-EUIPO u ma tistabbilixxix minn qabel ir-riżultat ta’ dan l-eżami. Il-fatt li l-pożizzjoni finali tiegħu ma tikkorrispondix mal‑pożizzjoni difiża mir-rikorrenti ma jikkostitwixxix ksur tal‑Artikolu 63(1) tar-Regolament Nru 6/2002.
Fir-rigward tal-ilment ibbażat fuq il-ksur tal-prinċipji ta’ protezzjoni tal‑aspettattivi leġittimi, ta’ ugwaljanza fit-trattament u ta’ amministrazzjoni tajba, minn ġurisprudenza stabbilita jirriżulta li d‑deċiżjonijiet li l-Bordijiet tal-Appell tal-EUIPO huma mitluba jieħdu, skont ir-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 207/2009, tas-26 ta’ Frar 2009, dwar it-trade mark tal-Unjoni Ewropea (
ĠU 2009, L 78, p. 1
), fir-rigward tar-reġistrazzjoni ta’ sinjal bħala trade mark tal-Unjoni Ewropea, jaqgħu fl-eżerċizzju ta’ kompetenza limitata u mhux ta’ setgħa diskrezzjonali. Għalhekk, il‑legalità tal-imsemmija deċiżjonijiet għandha tiġi evalwata biss abbażi ta’ dan ir-regolament u mhux abbażi ta’ prassi deċiżjonali preċedenti għalihom [sentenzi tas-26 ta’ April 2007, Alcon vs UASI
C‑412/05 P
,
EU:C:2007:252
, punt
, u tal- 24 ta’ Novembru 2005, Sadas vs UASI – LTJ Diffusion (ARTHUR ET FELICIE),
T‑346/04
,
EU:T:2005:420
, punt
]. Il-Qorti tal-Ġustizzja ddeċidiet li, fid-dawl tal-prinċipji ta’ ugwaljanza fit-trattament u ta’ amministrazzjoni tajba, l-EUIPO kellu, fil-kuntest tal-eżami ta’ applikazzjoni għal reġistrazzjoni ta’ trade mark tal-Unjoni Ewropea, iqis id-deċiżjonijiet li diġà ttieħdu fuq applikazzjonijiet simili u jqis b’attenzjoni partikolari l-kwistjoni ta’ jekk kienx hemm lok jew le li jiddeċiedi bl-istess mod. Madankollu, hija żiedet tgħid li l-prinċipji ta’ ugwaljanza fit-trattament u ta’ amministrazzjoni tajba għandhom jiġu rrikonċiljati mal-osservanza tal-legalità. Konsegwentement, il‑persuna li tippreżenta applikazzjoni għal reġistrazzjoni ta’ sinjal bħala trade mark ma tistax tinvoka favuriha illegalità eventwali li setgħet saret favur ħaddieħor bil-għan li tikseb deċiżjoni identika. Qabel xejn, għal raġunijiet ta’ ċertezza legali u, b’mod preċiż, ta’ amministrazzjoni tajba, l-eżami ta’ kull applikazzjoni għal reġistrazzjoni għandu jkun strett u komplet bil‑għan li jiġi evitat li trade marks jiġu rreġistrati b’mod illeġittimu. Dan l-eżami għandu jitwettaq f’kull każ konkret. Fil-fatt, ir-reġistrazzjoni ta’ sinjal bħala trade mark tiddependi fuq kriterji speċifiċi, applikabbli fil‑kuntest taċ-ċirkustanzi fattwali tal-każ inkwistjoni u maħsuba sabiex jiġi vverifikat jekk is-sinjal inkwistjoni jaqax taħt motiv għal rifjut (sentenza tal-10 ta’ Marzu 2011, Agencja Wydawnicza Technopol vs UASI,
C‑51/10 P
,
EU:C:2011:139
, punti
sa
). Din il-ġurisprudenza, imsemmija fil-punt 51 tad-deċiżjonijiet ikkontestati, hija applikabbli b’analoġija għall-eżami tat-talbiet għal dikjarazzjoni ta’ invalidità ta’ disinni.
Fir-rigward b’mod iktar speċifiku tal-ilment magħmul fil-punt 35 tad‑deċiżjonijiet ikkontestati, li l-Bord tal-Appell f’daqqa waħda għolla l-livell ta’ prova tas-saturazzjoni tas-suq rikjest meta mqabbel ma’ dak mitlub fil-passat, meta ma kienx għadu possibbli għar-rikorrenti li tipproduċi provi ġodda, ikun biżżejjed li jiġi osservat li r-rikorrenti kellha, kuntrarjament għal dak allegat minnha, l-opportunità sħiħa li tipproduċi provi u osservazzjonijiet fuq is-saturazzjoni tal-eċċellenza wara s-sentenza tat-13 ta’ Novembru 2012 (
T‑83/11 u T‑84/11
,
EU:T:2012:592
), peress li l-Imħallef Relatur stieden lill-partijiet sabiex jagħmlu dan wara s-sentenza tal-Qorti Ġenerali, kif fil-fatt għamlet ir‑rikorrenti fit-12 ta’ Marzu 2014. Il-Bord tal-Appell għalhekk, fi kwalunkwe każ, ma ippreġudikax il-prinċipju ta’ aspettattivi leġittimi.
Għalhekk, hemm lok li t-tielet u r-raba’ motivi, u konsegwentement ir‑rikorsi fit-totalità tagħhom, jiġu miċħuda.
Fuq l-ispejjeż
Skont l-Artikolu 134(1) tar-Regoli tal-Proċedura, il-parti li titlef il-kawża għandha tiġi kkundannata għall-ispejjeż, jekk dawn ikunu ntalbu.
F’dan il-każ, peress li r-rikorrenti tilfet, hija għandha tiġi kkundannata tbati, minbarra l-ispejjeż tagħha, l-ispejjeż sostnuti mill-EUIPO u mill‑intervenjenti, skont kif mitlub minn dawn tal-aħħar.
Barra minn hekk, l-intervenjenti talbet il-kundanna tar-rikorrenti għall‑ispejjeż sostnuti minnha fil-proċedimenti amministrattivi quddiem l-EUIPO. F’dan ir-rigward, għandu jitfakkar li, skont l-Artikolu 190(2) tar-Regoli tal-Proċedura, l-ispejjeż indispensabbli sostnuti mill-partijiet għall-proċedimenti quddiem il-Bord tal-Appell huma kkunsidrati bħala spejjeż li jistgħu jiġu rkuprati. Madankollu, ma huwiex l-istess fir‑rigward tal-ispejjeż sostnuti għall-proċedimenti quddiem id-Diviżjoni ta’ Kanċellazzjoni. Għaldaqstant, it-talba tal-intervenjenti sabiex ir‑rikorrenti, peress li tilfet il-kawża, tiġi kkundannata għall-ispejjeż tal‑proċedimenti amministrattivi quddiem l-EUIPO tista’ tintlaqa’ biss għall-ispejjeż indispensabbli sostnuti mill-intervenjenti għall-proċedimenti quddiem il-Bord tal-Appell [ara, f’dan is-sens, is-sentenza tat-12 ta’ Jannar 2006, Devinlec vs UASI - TIME ART (QUANTUM),
T‑147/03
,
EU:T:2006:10
, punt
]. Għandu jiġi ppreċiżat li din il-kundanna tapplika biss għall-proċedimenti R 1272/2013‑3 u R 1273/2013‑3 quddiem il-Bord tal-Appell.

Għal dawn il-motivi,
IL-QORTI ĠENERALI (It-Tieni Awla)
taqta’ u tiddeċiedi:

1)
Ir-rikorsi huma miċħuda.

2)
Antrax It Srl hija kkundannata sabiex tbati, minbarra l‑ispejjeż tagħha stess, dawk sostnuti mill-Uffiċċju tal-Proprjetà Intellettwali tal-Unjoni Ewropea (EUIPO) u minn Vasco Group NV, inkluż dawk sostnuti minn Vasco Group għall‑finijiet tal-proċedimenti quddiem il-Bord tal-Appell fil-Każijiet R 1272/2013‑3 u R 1273/2013-3.

Gervasoni
Madise
Csehi
Mogħtija f’qorti bil-miftuħ fil-Lussemburgu, fis-16 ta’ Frar 2017.
Firem
(
*1
)	Lingwa tal-kawża: it-Taljan.