CELEX: 62021CJ0019
Tarchur chun réamhrialú
Rialachán (AE) Uimh. 604/2013
Critéir agus sásraí chun a chinneadh cé acu Ballstát atá freagrach as scrúdú a dhéanamh ar iarratas ar chosaint idirnáisiúnta
Airteagal 8(2) agus Airteagal 27(1)
Mionaoiseach neamhthionlactha a bhfuil gaol aige i láthair go dleathach ar chríoch Ballstáit eile
Diúltú ag an mBallstát sin don iarratas ar ghabháil ar láimh an mhionaoisigh
Ceart chun leigheas éifeachtach don mhionaoiseach nó don ghaol sin i gcoinne an chinnidh diúltaithe
Airteagail 7, 24 agus 47 den Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh
Tús áite a thabhairt do leas an linbh

Baineann an iarraidh ar réamhrialú le léirmhíniú Airteagal 47 de Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh (“an Chairt”) agus Airteagal 27(1) de Rialachán (AE) Uimh. 604/2013 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 26 Meitheamh 2013 lena mbunaítear na critéir agus na sásraí lena gcinntear cé acu Ballstát atá freagrach as scrúdú a dhéanamh ar iarratas ar chosaint idirnáisiúnta arna thaisceadh i gceann de na Ballstáit ag náisiúnach tríú tír nó ag duine gan stát (IO 2013 L 180, lch. 31; “Rialachán Bhaile Átha Cliath III”).
Rinneadh an iarraidh seo in imeachtaí idir I agus S, náisiúnaigh na hÉigipte, agus Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid (An Státrúnaí Dlí agus Cirt agus Slándála, an Ísiltír; “an Státrúnaí”) maidir le diúltú an Stáit sin géilleadh d’iarraidh ó údaráis na Gréige I a ghabháil ar láimh.

An dlí lena mbaineann
Luaitear in aithrisí 4, 5, 9, 13, 14, 16, 19 agus 39 le Rialachán Bhaile Átha Cliath III:
“(4)      Luadh i gconclúidí [an chruinnithe urghnách den Chomhairle Eorpach in Tampere an 15 agus an 16 Deireadh Fómhair 1999] chomh maith gur cheart modh soiléir agus inoibrithe a bheith ar áireamh i [gComhchóras Eorpach Tearmainn (CEAS)], sa ghearrthéarma, chun a chinneadh cé acu Ballstát atá freagrach as scrúdú a dhéanamh ar iarratas ar thearmann.
(5)      Ba cheart go mbeadh modh den sórt sin bunaithe ar chritéir atá oibiachtúil agus cothrom, do na Ballstáit agus do na daoine lena mbaineann araon. Ba cheart, go háirithe, go bhféadfaí dá thairbhe a chinneadh go tapa cé acu Ballstát atá freagrach, d’fhonn rochtain éifeachtach ar na nósanna imeachta chun cosaint idirnáisiúnta a dheonú agus chun nach ndéanfar dochar don chuspóir iarratais ar chosaint idirnáisiúnta a phróiseáil go tapa.
[…]
(9)      I bhfianaise thorthaí na meastóireachtaí a rinneadh ar chur chun feidhme na n-ionstraimí céad céime, is iomchuí, ag an tráth seo, na prionsabail is bun le Rialachán (CE) Uimh. 343/2003 [ón gComhairle an 18 Feabhra 2003 lena mbunaítear na critéir agus na sásraí lena gcinntear cé acu Ballstát atá freagrach as scrúdú a dhéanamh ar iarratas ar thearmann arna thaisceadh i gceann de na Ballstáit ag náisiúnach tríú tír (IO 2003 L 50, lch. 1)] a dhaingniú, ag déanamh na bhfeabhsuithe is gá san am céanna, i bhfianaise na taithí, ar éifeachtacht chóras Bhaile Átha Cliath agus ar an gcosaint a thugtar d’iarratasóirí faoin gcóras sin. [...]
[...]
(13)      I gcomhréir le Coinbhinsiún na Náisiún Aontaithe um Chearta an Linbh 1989 agus leis an g[Cairt], ba cheart do Bhallstáit tús áite a thabhairt do leasa an linbh agus an Rialachán seo á chur i bhfeidhm acu. [...]
(14)      I gcomhréir leis an gCoinbhinsiún Eorpach chun Cearta an Duine agus Saoirsí Bunúsacha a Chosaint agus [leis an gCairt], ba cheart do Bhallstáit tús áite a thabhairt d’urramú shaol an teaghlaigh agus an Rialachán seo á chur i bhfeidhm acu.
[...]
(16)      D’fhonn a áirithiú go n-urramófar ina iomláine prionsabal aontachta an aonaid teaghlaigh agus d’fhonn leas an linbh a áirithiú, ba cheart do ghaol cleithiúnachta idir an t-iarratasóir agus a pháiste nó a páiste, a shiblín nó a siblín, nó a thuismitheoir nó a tuismitheoir mar gheall ar thoircheas nó máithreachas an iarratasóra, sláinte nó seanaois, a bheith ina chritéar freagrachta ceangailteach. Nuair is mionaoiseach neamhthionlactha an t-iarratasóir, ba cheart ball teaghlaigh nó gaol atá in ann aire a thabhairt dó nó di agus atá i láthair ar chríoch Ballstáit eile a bheith ina chritéar freagrachta ceangailteach freisin.
[...]
(19)      Chun cosaint éifeachtach chearta na ndaoine lena mbaineann a áirithiú, ba cheart coimircí dlíthiúla agus an ceart leigheas éifeachtach a fháil i ndáil le cinntí a bhaineann le haistrithe chuig an mBallstát atá freagrach a bhunú, i gcomhréir, go háirithe, leis na cearta a aithnítear in Airteagal 47 [den Chairt]. Chun a áirithiú go n-urramófar an dlí idirnáisiúnta, ba cheart go gcumhdódh leigheas éifeachtach in aghaidh cinntí den sórt sin scrúdú ar chur i bhfeidhm an Rialacháin seo agus scrúdú ar an staid dhlíthiúil agus fhíorasach sa Bhallstát a n-aistrítear an t-iarratasóir chuige.
[...]
(39)      Urramaítear leis an Rialachán seo na cearta bunúsacha agus na prionsabail a aithnítear go háirithe [sa Chairt]. Féachann an Rialachán seo, ach go háirithe, le hurramú iomlán an chirt chun tearmainn a áirithítear le hAirteagal 18 den Chairt a chinntiú mar aon leis na gceart a aithnítear faoi Airteagail 1, 4, 7, 24 agus 47 den Chairt sin a chur chun cinn. Ba cheart, dá bhrí sin, an Rialachán seo a chur i bhfeidhm dá réir.”
Foráiltear in Airteagal 1 den Rialachán sin, dar teideal “Ábhar” mar a leanas:
“Bunaítear leis an Rialachán seo na critéir agus na sásraí lena gcinntear cé acu Ballstát atá freagrach as scrúdú a dhéanamh ar iarratas ar chosaint idirnáisiúnta arna thaisceadh i gceann de na Ballstáit ag náisiúnach tríú tír nó ag duine gan stát (dá ngairtear “an Ballstát atá freagrach” anseo feasta).”
Luaitear in Airteagal 2 den Rialachán sin, dar teideal “Sainmhínithe”:
“Chun críocha an Rialacháin seo:
[...]
b)      ciallaíonn ‘iarratas ar chosaint idirnáisiúnta’ iarratas ar chosaint idirnáisiúnta mar a shainmhínítear in Airteagal 2(h) de Threoir 2011/95/AE [ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 13 Nollaig 2011 maidir le caighdeáin i dtaca le cáiliú náisiúnach tríú tír nó daoine gan stát mar thairbhithe de chosaint idirnáisiúnta, ar mhaithe le stádas aonfhoirmeach do dhídeanaithe nó do dhaoine atá incháilithe le haghaidh cosanta coimhdí agus inneachar na cosanta a thugtar (IO 2011 L 337, lch. 9)];
[...]
d)       ciallaíonn ‘scrúdú ar iarratas ar chosaint idirnáisiúnta’ aon scrúdú ar iarratas ar chosaint idirnáisiúnta, nó aon chinneadh ina leith nó aon rialú air, a dhéanann na húdaráis inniúla i gcomhréir le Treoir 2013/32/AE [ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 26 Meitheamh 2013 maidir le nósanna imeachta coiteanna chun cosaint idirnáisiúnta a dheonú agus a tharraingt siar (IO 2013 L 180, lch. 60)] agus le Treoir 2011/95/AE, cé is moite de na nósanna imeachta chun a chinneadh cé acu Ballstát atá freagrach i gcomhréir leis an Rialachán seo;
[...]
g)      ciallaíonn ‘baill teaghlaigh’, sa mhéid gurb ann cheana don teaghlach sa tír thionscnaimh, na baill seo a leanas de theaghlach an iarratasóra atá i láthair ar chríoch na mBallstát:
–        [...]
–        i gcás gur mionaoiseach an t-iarratasóir agus nach bhfuil sé nó sí pósta, athair, máthair nó duine fásta eile atá freagrach as an iarratasóir, de réir dhlí nó de réir chleachtas an Bhallstáit ina bhfuil an duine fásta,
–        [...]
h)      ciallaíonn ‘gaol’ aintín fhásta nó uncail fásta an iarratasóra, seanathair nó seanmháthair an iarratasóra atá i láthair i gcríoch an Bhallstáit is cuma ar rugadh nó nach rugadh an t-iarratasóir de phósadh nó is cuma ar uchtaíodh iad mar a shainítear faoin dlí náisiúnta;
i)      ciallaíonn ‘mionaoiseach’ náisiúnach tríú tír nó duine gan stát faoi bhun 18 mbliana;
j)      ciallaíonn ‘mionaoiseach neamhthionlactha’ mionaoiseach a shroicheann críoch na mBallstát gan tionlacan duine fásta atá freagrach as nó aisti, de réir dhlí nó de réir chleachtas náisiúnta an Bhallstáit lena mbaineann, agus fad nach dtógtar faoi chúram an duine fhásta sin é nó í; cuirtear san áireamh mionaoisigh a fhágtar i riocht neamhthionlactha tar éis dóibh iontráil i gcríoch Bhallstát;
[...] ”.
Faoi Airteagal 5 (1) den Rialachán céanna, dar teideal “Agallamh pearsanta”:
“1.      D’fhonn an próiseas chun a chinneadh cé acu Ballstát atá freagrach faoin Rialachán seo a éascú. Déanfaidh an Ballstát a mbeidh an cinneadh á dhéanamh aige agallamh pearsanta leis an iarratasóir. Leis an agallamh, cinnteofar go dtuigfidh an t-iarratasóir i gceart an fhaisnéis a seoladh chuige i gcomhréir le hAirteagal 4.
[...]
6.      Cuirfidh an Ballstát a dhéanfaidh an t-agallamh pearsanta achoimre i scríbhinn de ina mbeidh, ar a laghad, an phríomhfhaisnéis a thug an t-iarratasóir ag an agallamh. Tabharfar an achoimre sin i bhfoirm tuairisce nó i bhfoirm chaighdeánach. Áiritheoidh an Ballstát go mbeidh rochtain thráthúil ar an achoimre ag an iarratasóir agus/nó ag comhairleoir dlí nó ag comhairleoir eile a dhéanann ionadaíocht ar an iarratasóir.”
In Airteagal 6 de Rialachán Bhaile Átha Cliath III, dar teideal “Ráthaíochtaí do mhionaoisigh”, luaitear an méid seo a leanas:
“1.      Tabharfaidh Ballstáit tús áite do leas an mhionaoisigh maidir le gach nós imeachta dá bhforáiltear sa Rialachán seo.
[...]
3.       Agus leas an linbh á mheasúnú, comhoibreoidh na Ballstáit go dlúth agus cuirfidh siad, go háirithe, na tosca seo a leanas san áireamh:
a)       féidearthachtaí maidir le teaghlaigh a athaontú;
[...]
4.       Chun Airteagal 8 a chur i bhfeidhm, déanfaidh an Ballstát inar ndearna an mionaoiseach neamhthionlactha an t-iarratas ar chosaint idirnáisiúnta a thaisceadh gníomh iomchuí, a luaithe is féidir, chun aon bhaill teaghlaigh, siblíní nó gaolta an mhionaoisigh neamhthionlactha i gcríoch na mBallstát a shainaithint, agus leas an linbh á chosaint aige ag an am céanna.
[...]”
Áirítear Airteagail 7 go 15 i gCaibidil III den Rialachán sin, dar teideal “Critéir chun a chinneadh cé acu Ballstát atá freagrach”.
Foráiltear in Airteagal 8(1) go (4) den Rialachán sin, dar teideal “Mionaoisigh”, mar a leanas:
“1.       I gcás inar mionaoiseach neamhthionlactha an t-iarratasóir, is é sa Bhallstát freagrach an Ballstát ina mbeidh ball teaghlaigh nó siblín an mhionaoisaigh neamhthionlactha i láthair go dleathach, ar choinníoll gur chun leasa an mhionaoisigh é. I gcás inar mionaoiseach pósta é an t-iarratasóir ach nach mbeidh a chéile i láthair ar chríoch na mBallstát, is é an Ballstát atá freagrach an Ballstát ina mbeidh athair, máthair nó duine fásta eile a bheidh freagrach as an mionaoiseach i gcomhréir le dlí nó i gcomhréir le cleachtas an Bhallstáit sin, nó an siblín i láthair go dleathach.
2.       I gcás inar mionaoiseach neamhthionlactha an t-iarratasóir a mbeidh gaol a bheidh i láthair go dleathach i mBallstát eile aige nó aici agus nuair a shuífear de bhun scrúdaithe indibhidiúil go bhfuil an duine sin in ann aire a thabhairt dó nó di, beidh an Ballstát sin freagrach as an mionaoiseach a athaontú lena ghaol nó gaol  agus beidh sé mar an Ballstát atá freagrach, ar choinníoll gur chun leasa an mhionaoisigh é seo.”
3.       I gcás ina bhfanann baill teaghlaigh, gaolta nó siblíní dá dtagraítear i mír 1 agus i mír 2 i níos mó ná Ballstát amháin, déanfar cinneadh cé acu Ballstát atá freagrach bunaithe ar leas an mhionaoisigh neamhthionlactha.
4.       I gcás nach mbeidh baill teaghlaigh, gaolta nó siblíní dá dtagraítear i mír 1 agus i mír 2 i láthair, is é an Ballstát lenar thaisc an mionaoiseach neamhthionlactha a iarratas nó a hiarratas ar chosaint idirnáisiúnta a bheidh freagrach as scrúdú a dhéanamh ar an iarratas ar chosaint idirnáisiúnta, ar choinníoll gur chun leasa an mhionaoisigh é.”
Foráiltear le hAirteagal 9 den Rialachán céanna, dar teideal “Baill teaghlaigh ar daoine iad a bhaineann tairbhe as cosaint idirnáisiúnta”, an méid seo a leanas:
“I gcás ina mbeidh ball teaghlaigh, is cuma ar bunaíodh nó nár bunaíodh an teaghlach cheana sa tír thionscnaimh ag an iarratasóir, ar tugadh cead dó nó di cónaí mar dhuine dár deonaíodh cosaint idirnáisiúnta i mBallstát, beidh an Ballstát sin freagrach as scrúdú a dhéanamh ar an iarratas ar chosaint idirnáisiúnta, ar choinníoll gur chuir na daoine lena mbaineann a mian in iúl i scríbhinn.”
Luaitear in Airteagal 10 de Rialachán Bhaile Átha Cliath III, dar teideal “Baill teaghlaigh is iarratasóirí ar chosaint idirnáisiúnta”:
“Má tá ball teaghlaigh i mBallstát ag an iarratasóir nach raibh a iarratas ar chosaint idirnáisiúnta sa Bhallstát sin fós faoi réir céad chinnidh a rinneadh maidir leis an tsubstaint, beidh an Ballstát sin freagrach as scrúdú a dhéanamh ar an iarratas ar chosaint idirnáisiúnta, ar choinníoll gur chuir na daoine lena mbaineann a mian in iúl i scríbhinn.”
Luaitear i mír 1 in Airteagal 21 den Rialachán sin, dar teideal “Iarraidh ar ghabháil ar láimh a thíolacadh”:
“I gcás ina measfaidh Ballstát lenar taisceadh iarratas ar chosaint idirnáisiúnta go bhfuil Ballstát eile freagrach as scrúdú a dhéanamh ar an iarratas, féadfaidh sé, a thapúla is féidir agus ar aon nós laistigh de thrí mhí ón dáta a taisceadh an t-iarratas de réir bhrí Airteagal 20(2), iarraidh ar an mBallstát eile sin an t-iarratasóir a ghabháil ar láimh.
[...]
I gcás nach ndéanfar iarraidh ar iarratasóir a ghabháil ar láimh laistigh de na tréimhsí a leagtar síos sa chéad fhomhír agus sa dara fomhír, beidh freagracht as scrúdú a dhéanamh ar an iarratas ar chosaint idirnáisiúnta ar an mBallstát lenar taisceadh an t-iarratas.”
Foráiltear le hAirteagal 27(1) den Rialachán sin, dar teideal “Leigheasanna”:
“Beidh an ceart ag an iarratasóir [...] chun leigheas éifeachtach a fháil, i bhfoirm achomhairc nó athbhreithnithe, maidir le fíoras agus dlí, i gcoinne an chinnidh aistrithe, os comhair cúirte nó binse.”

An díospóid sna príomhimeachtaí agus na ceisteanna a tarchuireadh i gcomhair réamhrialú
An 23 Nollaig 2019, rinne I, náisiúnach Éigipteach, iarratas ar chosaint idirnáisiúnta sa Ghréig nuair a bhí sé fós ina mhionaoiseach. Agus iarratas á dhéanamh aige, chuir sé in iúl gur mhian leis go ndéanfaí é a athaontú le S, a uncail, a bhí ina náisiúnach Éigipteach freisin, a bhí ina chónaí go dleathach san Ísiltír agus a thug a chomhaontú ina leith sin.
An 10 Márta 2020, rinne údaráis na Gréige iarraidh a thaisceadh chun I a ghabháil ar láimh le húdaráis na hÍsiltíre, bunaithe ar Airteagal 8(2) de Rialachán Bhaile Átha Cliath III, toisc go raibh gaol ag an duine lena mbaineann, de réir bhrí Airteagal 2(h) den Rialachán sin, a bhí ina chónaí go dleathach san Ísiltír agus a bhféadfadh aire a thabhairt dó.
An 8 Bealtaine 2020, dhiúltaigh an Státrúnaí don iarraidh ar an bhforas nach rabhthas in ann aitheantas I a bhunú agus, dá bhrí sin, an nasc teaghlaigh le S líomhnaithe ag I a bhunú.
An 28 Bealtaine 2020, thíolaic údaráis na Gréige iarraidh ar athbhreithniú de bhun Airteagal 5(2) de Rialachán (CE) Uimh. 1560/2003 ón gCoimisiún an 2 Meán Fómhair 2003 lena leagtar síos rialacha mionsonraithe maidir le cur i bhfeidhm Rialachán Uimh. 343/2003 (IO 2003 L 222, lch. 3). Diúltaíodh don iarraidh sin ar an 11 Meitheamh 2020.
Rinne I agus S gearán a thaisceadh chomh maith leis an Státrúnaí i gcoinne an chinnidh lena ndiúltaítear don iarraidh ar ghabháil ar láimh.
An 26 Meitheamh 2020, dhiúltaigh an Státrúnaí leis an ngearán sin mar neamh-inghlactha go follasach ar an bhforas nach bhforáiltear le Rialachán Bhaile Átha Cliath III go bhféadfadh iarratasóirí ar chosaint idirnáisiúnta agóid a dhéanamh i gcoinne cinneadh lena ndiúltaítear d’iarraidh ar ghabháil ar láimh.
An 26 Meitheamh 2020, thug I agus S caingean chun an cinneadh sin a neamhniú os comhair an Rechtbank Den Haag zittingsplaats Haarlem (an Chúirt Dúiche, an Háig, ina suí di in Haarlem, an Ísiltír), inar mhaígh siad, go bunúsach, go raibh an ceart ag gach duine acu caingean bhreithiúnach den sórt sin a thabhairt faoi Airteagal 27(1) de Rialachán Bhaile Átha Cliath III.
Sna himthosca sin, chinn an rechtbank Den Haag zittingsplaats Haarlem (an Chúirt Dúiche, an Háig, ina suí di in Haarlem) bac a chur ar na himeachtaí agus na ceisteanna seo a leanas a tharchur chun na Cúirte Breithiúnais chun réamhrialú a fháil:
“1)       An gcaithfear Airteagal 27 de [Rialachán Bhaile Átha Cliath III] a léirmhíniú sa chaoi go gceanglaítear ar an mBallstát iarrtha, bíodh sin arna léamh in éineacht le hAirteagal 47 den Chairt nó ná bíodh, leigheas éifeachtach a chur ar fáil don iarratasóir a bhfuil cónaí air sa Bhallstát iarrthach agus atá ag lorg aistriú de bhun Airteagal 8 (nó Airteagal 9 nó 10) de [Rialachán Bhaile Átha Cliath III], nó do ghaol an iarratasóra dá dtagraítear in Airteagal 8, in Airteagal 9 nó in Airteagal 10 de [Rialachán Bhaile Átha Cliath III], os comhair cúirte nó binse i gcoinne diúltú don iarraidh ar ghabháil ar láimh?
2)      Más freagra diúltach é an freagra ar an gcéad cheist agus mura bhforáiltear le hAirteagal 27 de [Rialachán Bhaile Átha Cliath III], bonn le haghaidh leigheas éifeachtach, an gcaithfear Airteagal 47 den Chairt —  arna léamh in éineacht leis an gceart bunúsach chun aontachta teaghlaigh agus leas an linbh (mar atá leagtha síos in Airteagail 8 go 10 agus aithris 19 de [Rialachán Bhaile Átha Cliath III]) —  a léirmhíniú sa chaoi go gceanglaítear ar an mBallstát iarrtha leigheas éifeachtach a chur ar fáil don iarratasóir a bhfuil cónaí air sa Bhallstát iarrthach agus atá ag lorg aistriú de bhun Airteagal 8 go dtí Airteagal 10 de [Rialachán Bhaile Átha Cliath III] nó gaol an iarratasóra dá dtagraítear in Airteagal 8 go dtí Airteagal 10 de [Rialachán Bhaile Átha Cliath III] os comhair cúirte nó binse i gcoinne diúltú d’iarraidh ar ghabháil ar láimh?
3)      Má fhreagraítear Ceist 1 nó Ceist 2 (Cuid 2) go dearfach, cén bealach agus cén Ballstát ar cheart cinneadh an Bhallstáit iarrtha inar diúltaíodh don iarraidh mar aon leis an gceart chun achomharc a dhéanamh ina choinne a chur in iúl don iarratasóir nó do ghaol an iarratasóra? ”

An nós imeachta os comhair na Cúirte Bhreithiúnais
D’iarr an chúirt a rinne an tarchur go ndéileálfaí leis an gcás seo faoin nós imeachta práinne um réamhrialú de bhun Airteagal 107 de Rialacha Nós Imeachta na Cúirte Breithiúnais. An 27 Eanáir 2021, chinn an Chúirt Bhreithiúnais, ar thogra ón mBreitheamh is  Rapóirtéir agus tar éis an tAbhcóide Ginearálta a éisteacht, nach raibh aon ghá leis an iarraidh sin a dheonú ar an bhforas,
inter alia
, nár baineadh a saoirse de I, a tháinig i lán-aois an 5 Samhain 2020.
Chinn Uachtarán na Cúirte Breithiúnais, áfach, an 9 Meán Fómhair 2021, tús áite a thabhairt don chás sin, de bhun Airteagal 53(3) de na Rialacha Nós Imeachta.

Na ceisteanna arna dtarchur i gcomhair réamhrialú

Réamhbharúlacha
Sa chéad agus sa dara ceist, tagraíonn an chúirt a rinne an tarchur d’iarratasóir ar mian leis go n-aistreofaí é faoi Airteagal 8 de Rialachán Bhaile Átha Cliath III nó faoi Airteagal 9 agus faoi Airteagal 10 de agus do ghaol a mheasann sí a bheith cumhdaithe leis na hAirteagail sin.
Mar sin féin, is léir ón ordú tarchuir go mbaineann an iarraidh ar ghabháil ar láimh atá i gceist sna príomhimeachtaí le hiarratasóir ar chosaint idirnáisiúnta, ar náisiúnach de thríú tír é, atá ina chónaí sa Bhallstát iarrthach agus a bhí, tráth a taisceadh a iarraidh, ina mhionaoiseach neamhthionlactha, de réir bhrí Airteagal 2(j) de Rialachán Bhaile Átha Cliath III, agus an dáta sin cinntitheach chun críocha iarratasóir a aicmiú mar ‘mhionaoiseach’ chun críocha chur i bhfeidhm an Rialacháin sin (féach, de réir analaí, breithiúnas an 12 Aibreán 2018,
A agus S
, C-550/16, EU:C:2018:248, mír 64). Is mian leis an iarratasóir teacht le chéile le duine a líomhnaítear gurb é a uncail é, a bhfuil cónaí air sa Bhallstát iarrtha.
I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara gur duine de ‘ghaolta’ an iarratasóra sin, de réir bhrí Airteagal 2(h) de Rialachán Bhaile Átha Cliath III, agus ní de réir bhrí Airteagal 2(g) de Rialachán Bhaile Átha Cliath III, é uncail an iarratasóra ar mionaoiseach é, mura rud é go bhfuil sé freagrach as de réir dlí nó de réir chleachtas an Bhallstáit ina bhfuil an t-uncail sin i láthair.
I gcomhthéacs Airteagal 8 de Rialachán Bhaile Átha Cliath III, ina sonraítear na critéir lena gcinntear cé acu Ballstát atá freagrach maidir leis an mioniarratasóir neamhthionlactha ar chosaint idirnáisiúnta, tá cás den sórt sin á rialú ag mír 2 den Airteagal sin agus is ar bhonn na forála sin gur iarr údaráis na Gréige ar údaráis na hÍsiltíre I a ghabháil ar láimh.
Ina theannta sin, maidir le hAirteagal 9 nó Airteagal 10 de Rialachán Bhaile Átha Cliath III, a bhaineann, faoi seach, le baill teaghlaigh an iarratasóra ar tairbhithe cosanta idirnáisiúnta iad nó baill teaghlaigh ar iarratasóirí ar chosaint idirnáisiúnta iad féin a bheith i mBallstát, ní léir go bhfuil siad ábhartha chun críocha na díospóide sna príomhimeachtaí.
Sna himthosca sin, is gá an chéad cheist agus an dara ceist a scrúdú tríd an scrúdú sin a theorannú don chás ina raibh an iarraidh ar ghabháil ar láimh bunaithe ar Airteagal 8(2) de Rialachán Bhaile Átha Cliath III.

An chéad cheist agus an dara ceist
Leis an gcéad agus an dara ceist, iarrann an chúirt a rinne an tarchur, go bunúsach, cibé acu an gcaithfear Airteagal 27(1) de Rialachán Bhaile Átha Cliath III, arna léamh in éineacht le hAirteagal 47 den Chairt, a léirmhíniú mar cheist a cheanglaíonn ar an mBallstát a dhírítear iarraidh ar ghabháil ar láimh chuige, bunaithe ar Airteagal 8(2) den Rialachán sin, ceart a thabhairt don mhionaoiseach neamhthionlactha i gcoinne a chinnidh chun diúltú don mhionaoiseach neamhthionlactha, de réir bhrí Airteagal 2(j) den Rialachán sin, a dhéanann iarratas ar chosaint idirnáisiúnta, nó ar ghaol an mhionaoisigh sin, de réir bhrí Airteagal 2(h) den Rialachán céanna, nó an bhfuil, dá uireasa sin, ceart chun leighis den sórt sin á thabhairt go díreach le hAirteagal 47 den Chairt, arna léamh i gcomhar le hAirteagal 7 agus le hAirteagal 24(2) de.
Beidh an ceart ag an iarratasóir nó ag duine eile dá dtagraítear in Airteagal 27(1) de Rialachán Bhaile Átha Cliath III  chun leigheas éifeachtach a fháil, i bhfoirm achomhairc nó athbhreithnithe, maidir le fíoras agus dlí, i gcoinne an chinnidh aistrithe, os comhair cúirte nó binse.
Cé gur fíor, ar bhonn léirmhíniú liteartha, gur cosúil go dtugann an fhoráil sin ceart chun leighis d’iarratasóir ar chosaint idirnáisiúnta chun críche cinneadh aistrithe a chonspóid agus chun na críche sin amháin, ní fhágann foclaíocht na forála sin nach féidir ceart chun leighis a dheonú d’iarratasóir ar mhionaoiseach neamhthionlactha freisin chun críocha agóid a dhéanamh i gcoinne cinnidh lena ndiúltaítear glacadh le hiarratas ar chúram bunaithe ar Airteagal 8(2) de Rialachán Bhaile Átha Cliath III.
Ina theannta sin, ba cheart a mheabhrú, i gcomhréir le cásdlí socraithe na Cúirte Breithiúnais, nach mór na rialacha maidir le dlí tánaisteach AE a léirmhíniú agus a chur i bhfeidhm i gcomhréir le cearta bunúsacha (breithiúnas an 10 Lúnasa 2017,
Tupikas
, C-270/17 PPU, EU:C:2017:628, mír 60).
Ba cheart a thabhairt faoi deara freisin go leagtar béim in aithris 39 de Rialachán Bhaile Átha Cliath III ar a thábhachtaí atá sé do reachtas AE lánurraim a thabhairt do na cearta bunúsacha a aithnítear, go háirithe, in Airteagail 7, 24 agus 47 den Chairt agus ina luaitear gur cheart “an Rialachán a chur i bhfeidhm dá réir”.
Sna himthosca sin, is gá a chur san áireamh ní hamháin foclaíocht Airteagal 27(1) de Rialachán Bhaile Átha Cliath III, ach freisin a chuspóirí, a scéim ghinearálta agus a comhthéacs, agus go háirithe an éabhlóid a rinneadh air  sa chóras ar chuid de é, chun a chinneadh an gceanglaítear leis an bhforáil sin, arna léamh i bhfianaise Airteagail 7, 24 agus 47 den Chairt, achomharc a bheith ann i gcoinne cinnidh den sórt sin lena ndiúltaítear gabháil ar láimh.
I ndáil leis sin, ba cheart a mheabhrú go luaitear sa chéad mhír d’Airteagal 47 den Chairt go bhfuil an ceart chun leigheas éifeachtach a fháil, faoi na coinníollacha a leagtar síos san Airteagal sin, ag gach duine a ndéantar a chearta agus a saoirsí a ráthaítear le dlí AE a shárú. Comhfhreagraíonn an ceart sin don oibleagáid a fhorchuirtear ar na Ballstáit, sa dara fomhír d’Airteagal 19(1) CAE, leigheasanna a sholáthar atá leordhóthanach chun cosaint bhreithiúnach éifeachtach  a áirithiú sna réimsí atá cumhdaithe faoi dhlí an Aontais (breithiúnas an 6 Deireadh Fómhair 2020,
État luxembourgeois (an ceart caingean a thabhairt i gcoinne iarraidh ar fhaisnéis i gcúrsaí cánach)
, C-245/19 agus C-246/19, AE:C:2020:795, mír 47).
Maidir leis an gcóras tearmainn, eascraíonn sé as cásdlí na Cúirte Breithiúnais  nach bhfuil  teoranta, i gcomhthéacs Rialachán Bhaile Átha Cliath III, le reachtas an Aontais rialacha a bhunú lena rialófaí ach an caidreamh idir na Ballstáit, d’fhonn a chinneadh cé acu Ballstát atá freagrach ach a raibh sé i gceist aige baint a bheith ag iarrthóirí tearmainn leis an bpróiseas sin, trína cheangal ar na Ballstáit iad a chur ar an eolas faoi na critéir freagrachta agus an deis a thabhairt dóibh faisnéis a chur ar fáil lena gcumasófaí na critéir sin a chur i bhfeidhm mar is ceart, chomh maith le ceart éifeachtach achomhairc a sholáthar dóibh in aghaidh aon chinneadh aistrithe a ghlactar ag deireadh an phróisis (féach, chuige sin, breithiúnas an 7 Meitheamh 2016,
Ghezelbash
, C-63/15, EU:C:2016:409, mír 51).
Dúirt an Chúirt Bhreithiúnais, maidir leis na cuspóirí atá á saothrú le Rialachán Bhaile Átha Cliath III, gur léir ó aithris 9 de go bhféachann an Rialachán sin, agus na prionsabail ar a raibh an Rialachán roimhe seo bunaithe, eadhon, Rialachán Uimh. 343/2003, a dhaingniú, ní hamháin ar éifeachtacht chóras Bhaile Átha Cliath ach ar an gcosaint a thugtar d’iarratasóirí, a áirithítear,
inter alia
, leis an gcosaint bhreithiúnach atá acu (féach, chuige sin, breithiúnas an 7 Meitheamh 2016,
Ghezelbash
, C-63/15, EU:C:2016:409, mír 52).
Dúirt an Chúirt Bhreithiúnais freisin go mbeadh léirmhíniú sriantach ar raon feidhme an leighis dá bhforáiltear in Airteagal 27(1) de Rialachán Bhaile Átha Cliath III faoi dhliteanas,
inter alia
, gan an cuspóir sin a bhaint amach trí chearta eile an iarrthóra tearmainn atá cumhdaithe sa Rialachán sin a bhaint den éifeacht phraiticiúil. Dá bhrí sin, tugann na hoibleagáidí, a leagtar amach in Airteagal 5 den Rialachán sin, an deis d’iarrthóirí tearmainn faisnéis a chur ar fáil lena gceadaítear cur i bhfeidhm ceart na gcritéar freagrachta a leagtar síos sa Rialachán sin agus chun a áirithiú go mbeadh rochtain ag na hiarratasóirí sin ar achoimrí ar agallaimh a rinneadh chun na críche sin, bheadh an baol ann go mbainfí éifeacht phraiticiúil díobh dá gcuirfí as an áireamh na critéir sin, ar critéir iad nach bhféadfaí an fhaisnéis arna soláthar ag na hiarratasóirí sin a chur san áireamh leo, a d’fhéadfadh a bheith faoi réir athbhreithniú breithiúnach (breithiúnas an 7 Meitheamh 2016,
Ghezelbash
, C-63/15, EU:C:2016:409, mír 53).
Tháinig an Chúirt Bhreithiúnais ar an gconclúid mar sin nach mór Airteagal 27(1) de Rialachán Bhaile Átha Cliath III, arna léamh i bhfianaise aithris 19 de, a léirmhíniú sa chiall go bhféadfadh iarrthóir tearmainn brath, i gcomhthéacs achomhairc arna dhéanamh i gcoinne cinneadh é a aistriú, ar chur i bhfeidhm mícheart critéir freagrachta a leagtar amach i gCaibidil III den Rialachán sin, i ndáil leis na critéir chun a chinneadh cé acu Ballstát atá freagrach (féach, chuige sin, breithiúnas an 7 Meitheamh 2016,
Ghezelbash
, C-63/15, EU:C:2016:409, mír 61 agus an chuid oibríochtúil den bhreithiúnas).
Ní féidir le cosaint bhreithiúnach iarratasóra neamhthionlactha a bheith éagsúil, maidir le comhlíonadh an chritéir éigeantaigh freagrachta a leagtar amach in Airteagal 8(2) de Rialachán Bhaile Átha Cliath III, ag brath ar cibé acu an bhfuil an t-iarratasóir sin faoi réir cinneadh aistrithe, arna dhéanamh ag an mBallstát iarrthach, nó ag brath ar chinneadh lena ndiúltaíonn an Ballstát iarrtha an iarraidh an t-iarratasóir sin a ghabháil ar láimh.
Amhail cinneadh aistrithe, d‘fhéadfadh aon chinneadh den sórt sin lena ndiúltaítear é a ghabháil ar láimh, an bonn a bhaint den cheart a fhaigheann an mionaoiseach neamhthionlactha ó Airteagal 8(2) de Rialachán Bhaile Átha Cliath III a athaontú le gaol a d’fhéadfadh aire a thabhairt dó, chun a iarratas ar chosaint idirnáisiúnta a scrúdú. Dá réir sin, sa dá chás, ní mór cead a bheith ag an mionaoiseach lena mbaineann caingean a thabhairt chun pléadáil go sárófar an ceart sin, i gcomhréir leis an gcéad mhír d’Airteagal 47 den Chairt agus leis an gcásdlí dá dtagraítear i mír 36 den bhreithiúnas seo.
Dá bhrí sin, is foras coiteann é, sa chás seo, i gcomhréir le hAirteagal 27(1) de Rialachán Bhaile Átha Cliath III, gur thaistil I, tar éis an Ghréig a bhaint amach, go dtí an Ísiltír agus go ndearnadh a iarratas ar chosaint idirnáisiúnta sa Bhallstát deireanach sin, agus nach sa Ghréig a bhí sé, agus gur aontaigh údaráis na Gréige I a ghabháil ar láimh mar Bhallstát na chéadiontrála, go mbeadh an duine lena mbaineann i dteideal, gan amhras, caingean a thabhairt os comhair na gcúirteanna i gcoinne an chinnidh aistrithe arna ghlacadh ag údaráis na hÍsiltíre, bunaithe ar an bhfíoras go raibh cónaí ar ghaol dá chuid san Ísiltír.
I gcás den sórt sin, d’fhéadfadh an duine sin pléadáil go héifeachtach ina dhiaidh sin go sárófaí a cheart mar mhionaoiseach neamhthionlactha faoi Airteagal 8(2) de Rialachán Bhaile Átha Cliath III, de bhrí, mar a thug an tAbhcóide Ginearálta faoi deara i míreanna 70 agus 87 dá Thuairim, go ndéanfaí iarratasóir a fhanann sa Bhallstát iontrála agus a dhéanann a iarratas ar chosaint idirnáisiúnta a bhaint den fhéidearthacht sin ós rud é, sa chás sin, nach nglactar aon chinneadh aistrithe.
Dá bhrí sin, d’fhonn a bheith in ann sárú ar an gceart a thugtar le hAirteagal 8(2) de Rialachán Bhaile Átha Cliath III a phléadáil agus, dá bhrí sin, chun tairbhe a bhaint as cosaint éifeachtach a chearta, a bhféachtar leis an Rialachán sin lena bhunú, i gcomhréir le haithris 19 de, ní mór d’iarratasóir neamhthionlactha a bheith in ann leigheas breithiúnach a thabhairt, faoi Airteagal 27(1) den Rialachán sin, ní hamháin i gcás ina nglacfaidh an Ballstát iarrthach cinneadh aistrithe, ach freisin i gcás ina ndiúltóidh an Ballstát iarrtha an duine lena mbaineann a ghabháil ar láimh.

Is mó an gá atá le léirmhíniú den sórt sin ós rud é, de réir mar a thug an tAbhcóide Ginearálta faoi deara i míreanna 52 go 56 dá Thuairim, go bhféachtar le hAirteagal 8(2) de Rialachán Bhaile Átha Cliath III le lánurraim do chearta bunúsacha mionaoiseach neamhthionlactha a áirithiú, a ráthaítear in Airteagal 7 agus in Airteagal 24 den Chairt.
Is fíor nach gcumhdaíonn dlí AE, agus go háirithe Airteagal 7 den Chairt, lena n-aithnítear an ceart chun measa ar an saol príobháideach agus ar shaol an teaghlaigh, go ginearálta an ceart chun aontachta an teaghlaigh shínte. Mar sin féin, a mhéid nach mór Airteagal 7 a léamh in éineacht leis an oibleagáid leas an linbh a chur san áireamh mar phríomhcheist i ngach gníomh a bhaineann le leanaí, atá leagtha amach in Airteagal 24(2) den Chairt [féach, chuige sin, breithiúnas an 16 Iúil 2020,
État belge (Athaontú Teaghlaigh —  Leanbh mionaoiseach)
, C-133/19, C-136/19 agus C-137/19, EU:C:2020:577, mír 34] agus in Airteagal 6(1) de Rialachán Bhaile Átha Cliath III chomh maith, ní mór a mheas go bhfuil an leas a d’fhéadfadh a bheith ag mioniarratasóir neamhthionlactha chun é a thabhairt níos gaire do bhaill dá theaghlach sínte chun críocha a iarratas ar chosaint idirnáisiúnta a scrúdú cosanta ag na forálacha seo. Sa chomhthéacs sin, ba cheart a mheabhrú freisin, mar a luaitear in aithris 13 den Rialachán sin, go n-éilíonn mionaoisigh neamhthionlactha, mar gheall ar a leochaileacht ar leith, ráthaíochtaí nós imeachta sonracha. Ina theannta sin, cé, i gcomhréir le hAirteagal 8(2) den Rialachán sin, go bhfuil ainmniú an Bhallstáit ina bhfuil gaol an mhionaoisigh neamhthionlactha an iarratasóra i láthair mar an Ballstát atá freagrach faoi réir an choinníll go mbeidh sé chun leasa an mhionaoisigh, mar thoradh ar an bhforáil sin, aithris 14 agus aithris 16 agus Airteagal 6(3) (a) agus (4) den Rialachán sin lena n-urramaítear saol an teaghlaigh agus, go háirithe, an fhéidearthacht mionaoiseach neamhthionlactha a athaontú le gaol a fhéadfaidh aire a thabhairt dó dá leas féin (féach, de réir analaí, breithiúnas an 23 Eanáir 2019,
M. A. agus páirtithe eile
, C-661/17, EU:C:2019:53, mír 89).
Ina theannta sin, luaitear in Airteagal 24(1) den Chairt go bhfuil an ceart ag leanaí go ndéanfar an chosaint agus an cúram is gá ar mhaithe lena ndea-bhail, agus luaitear ann go bhfuil a dtuairimí le cur san áireamh in ábhair a bhaineann leo, de réir a n-aoise agus a n-aibíochta.
Dá bhrí sin, ní mór do mhionaoiseach neamhthionlactha a dhéanann iarratas ar chosaint idirnáisiúnta a bheith in ann brath os comhair na gcúirteanna ar na cearta a thugtar dó le hAirteagal 7 agus le hAirteagal 24(2) den Chairt chomh maith le hAirteagal 8(2) de Rialachán Bhaile Átha Cliath III chun agóid a dhéanamh, sa dlí agus i bhfírinne, i gcoinne cinnidh lena ndiúltaítear d’iarraidh ar ghabháil ar láimh amhail an iarraidh atá i gceist sna príomhimeachtaí.
I gcodarsnacht leis sin, maidir leis an ngaol leis an iarratasóir, de réir bhrí Airteagal 2(j) de Rialachán Bhaile Átha Cliath III, a bhfuil cónaí air nó uirthi sa Bhallstát iarrtha, ba cheart a thabhairt faoi deara nach dtugtar ceart chun leighis dó nó di le hAirteagal 27(1) den Rialachán sin. Ina theannta sin, ní bhronntar le hAirteagail 7 agus 24(2) den Chairt ná le hAirteagal 8(2) de Rialachán Bhaile Átha Cliath III aon chearta dó a bhféadfadh sé dul ina muinín os comhair na gcúirteanna i gcoinne cinneadh diúltaithe den sórt sin, agus is é an toradh a bheidh air sin nach féidir leis an dlúthghaol ceart chun leighis a fháil i gcoinne cinneadh den sórt sin ar bhonn Airteagal 47 den Chairt agus ar an mbonn sin amháin.
Tá sé riachtanach freisin diúltú d’argóint Rialtas na Fraince nach bhfuil ach cumhachtaí an-teoranta ag an gcúirt atá ag éisteacht achomhairc i gcoinne cinnidh lena ndiúltaítear d’iarraidh ar ghabháil ar láimh ar an bhforas, i mbeagnach gach cás, nach féidir léi a dhearbhú ach go bhfuil na teorainneacha ama atá leagtha síos in Airteagal 21(1) de Rialachán Bhaile Átha Cliath III imithe in éag agus go gceanglaítear uirthi, faoin tríú fomhír de mhír 1, aistriú uathoibríoch na freagrachta as scrúdú a dhéanamh ar an iarratas ar thearmann chuig an mBallstát lenar taisceadh an t-iarratas ar chosaint idirnáisiúnta a dheimhniú.
Ar an gcéad dul síos, contrártha d’aighneachtaí an Rialtais sin, ní fhaigheann an argóint sin aon tacaíocht i mbreithiúnas an 26 Iúil 2017,
Mengesteab
(C-670/16, EU:C:2017:587), ach amháin sa bhreithiúnas sin, rialaigh an Chúirt Bhreithiúnais an cheist cibé an bhféadfadh iarratasóir ar chosaint idirnáisiúnta brath ar shárú ar theorainn ama a leagtar síos in Airteagal 21(1) den Rialachán sin.
Ar an dara dul síos, i gcás inar taisceadh an iarraidh ar ghabháil ar láimh ba chúis leis an diúltú laistigh de na teorainneacha ama a leagtar síos in Airteagal 21(1) de Rialachán Bhaile Átha Cliath III, cuireann sé cosc ar na hiarmhairtí go léir a d’fhéadfadh a bheith mídhleathach a bhaineann le diúltú cúraim a tharraingt, go háirithe ar an bhforas go sárófaí na spriocdhátaí sin le hachomharc i gcoinne cinneadh diúltaithe den sórt sin.
Ina theannta sin, cé go leanann sé as cásdlí na Cúirte Breithiúnais nach bhfuil sé tábhachtach, i gcás mionaoiseach neamhthionlactha, fad a chur leis an nós imeachta lena gcinntear cé acu Ballstát atá freagrach níos mó ná mar is gá, rud a chiallaíonn nach n-aistrítear iad, i bprionsabal, chuig Ballstát eile (féach, chuige sin, breithiúnas an 6 Meitheamh 2013,
MA agus páirtithe eile
, C-648/11, EU:C:2013:367, míreanna 55 agus 61), is é an fíoras atá fós ann nach mór do na Ballstáit, i bprionsabal, na critéir shonracha chun a chinneadh cé acu Ballstát atá freagrach as an iarratas ar chosaint idirnáisiúnta do leanaí a áirithiú in Airteagal 8(2) de Rialachán Bhaile Átha Cliath III mar atá an nós imeachta um chosaint idirnáisiúnta na mionaoiseach, a áirithiú i gcás na mBallstát sin atá i bhfeidhm go sonrach. Thairis sin, chinn an Chúirt Bhreithiúnais cheana féin, i gcomhthéacs an Rialacháin sin, nach raibh sé i gceist ag reachtas AE cosaint bhreithiúnach iarratasóirí a íobairt ar bhealach ar bith don cheanglas maidir le próiseáil ghasta a dhéanamh ar iarratais ar chosaint idirnáisiúnta (breithiúnas an 7 Meitheamh 2016,
Ghezelbash
, C-63/15, EU:C:2016:409, mír 57). Tá sé sin fíor go háirithe maidir le tosaíocht a thabhairt do na ráthaíochtaí nós imeachta sonracha dá bhforáiltear maidir le mionaoisigh neamhthionlactha a chosaint.
I bhfianaise na mbreithnithe roimhe seo, is é an freagra ar an gcéad cheist agus ar an dara ceist ná nach mór Airteagal 27(1) de Rialachán Bhaile Átha Cliath III, arna léamh in éineacht le hAirteagal 7, Airteagal 24 agus Airteagal 47 den Chairt, a léirmhíniú sa chiall is go gceanglaítear ar an mBallstát ar a dhírítear iarraidh ar ghabháil ar láimh, bunaithe ar Airteagal 8(2) den Rialachán sin, ceart a thabhairt do mhionaoiseach neamhthionlactha  a dhéanann iarratas ar chosaint idirnáisiúnta, de réir bhrí Airteagal 2(j) den Rialachán sin, ceart chun leighis bhreithiúnaigh a fháil i gcoinne chinneadh chun diúltú dó, de réir bhrí Airteagal 2 (h) den Rialachán sin, ach ní ar ghaol an mhionaoisigh sin.

An tríú ceist
De réir a tríú ceiste, iarrann an chúirt a rinne an tarchur, go bunúsach, soiléiriú a dhéanamh ar conas agus cén Ballstát faoina ndéanfaidh sí an cinneadh an iarraidh ar ghabháil ar láimh a rinneadh de bhun Airteagal 8(2) de Rialachán Bhaile Átha Cliath III a dhiúltú agus an ceart imeachtaí dlí a thionscnamh ina choinne a chur ar an eolas don mhionaoiseach neamhthionlactha nó dá ghaol.
I bhfianaise an fhreagra a tugadh ar an gcéad cheist agus ar an dara ceist, ní gá an cheist sin a fhreagairt maidir leis an ngaol.
Ina theannta sin, maidir leis an mionaoiseach neamhthionlactha, is léir ón ordú tarchuir gur tugadh aird an chinnidh ar dhiúltú an iarratais ar ghabháil ar láimh i gceist sna príomhimeachtaí agus go ndearna sé agóid ina choinne sa chúirt.
Dá bhrí sin, ní gá an freagra ar an tríú ceist chun críocha na díospóide sna príomhimeachtaí agus nach gá, dá bhrí sin, í a fhreagairt.

Costais
Ós rud é, a mhéid a bhaineann sé leis na príomhpháirtithe sna príomhimeachtaí, go bhfuil na himeachtaí mar chéim sa chás os comhair na cúirte náisiúnta, baineann ceist na gcostas leis an gcúirt sin. Níl na costais a tabhaíodh trí bharúlacha a cuireadh faoi bhráid na Cúirte Breithiúnais, seachas costais na bpáirtithe sin, inghnóthaithe.
Ar na forais sin, rialaíonn an Chúirt Bhreithiúnais (an Mór Dhlísheomra) mar seo a leanas:
Ní mór Airteagal 27(1) de Rialachán (AE) Uimh. 604/2013 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 26 Meitheamh 2013 lena mbunaítear na critéir agus na sásraí lena gcinntear cé acu Ballstát atá freagrach as scrúdú a dhéanamh ar iarratas ar chosaint idirnáisiúnta arna thaisceadh i gceann de na Ballstáit ag náisiúnach tríú tír nó ag duine gan stát, arna léamh in éineacht le hAirteagail 7, 24 agus 47 den Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh a léirmhíniú sa chiall is:
go gceanglaíonn sé ar an mBallstát ar díríodh iarraidh ar ghabháil ar láimh chuige, bunaithe ar Airteagal 8(2) den Rialachán sin, ceart achomhairc bhreithiúnaigh a thabhairt i gcoinne a chinnidh chun diúltú don mhionaoiseach neamhthionlactha, de réir bhrí Airteagal 2(j) den Rialachán sin, a dhéanann iarratas ar chosaint idirnáisiúnta, ach ní ar ghaol an mhionaoisigh sin, de réir bhrí Airteagal 2(h) den Rialachán céanna.
Sínithe
*
Teanga an cháis: an Ollainnis.