CELEX: 62018CJ0677
Odesłanie prejudycjalne
Wspólna taryfa celna
Klasyfikacja taryfowa
Nomenklatura scalona
Pozycje 6212 i 9021
Biustonosze po mastektomii
Rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/1167
Ważność
Pojęcie „akcesoriów”
Lojalna współpraca

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym odnosi się do ważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/1167 z dnia 26 czerwca 2017 r. dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej (
Dz.U. 2017, L 170, s. 50
).
Wniosek ów został złożony w ramach sporu pomiędzy spółką Amoena Ltd a Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs (organem podatkowym i celnym, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, zwanym dalej „organem podatkowym”) w przedmiocie klasyfikacji taryfowej biustonoszy po mastektomii.
Ramy prawne
CN
Klasyfikacja celna towarów przywożonych do Unii Europejskiej jest uregulowana w Nomenklaturze scalonej (zwanej dalej „CN”), znajdującej się w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej (
Dz.U. 1987, L 256, s. 1
). Wersją CN mającą zastosowanie do sporu w postępowaniu głównym jest ta wynikająca z tego rozporządzenia, zmienionego rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/1821 z dnia 6 października 2016 r. (
Dz.U. 2016, L 294, s. 1
).
Część pierwsza CN zawiera ogół przepisów wstępnych. Zawarty w jej sekcji I, poświęconej ogólnym regułom, pkt A, zatytułowany „Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej”, stanowi:
„1. Tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z następującymi regułami:
[…]
6. Klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej”.
Druga część CN, zatytułowana „Tabela stawek celnych”, jest podzielona na 21 sekcji. Sekcja XI, zatytułowana „Materiały i artykuły włókiennicze”, obejmuje między innymi dział 62, zatytułowany „Artykuły odzieżowe i dodatki odzieżowe, niedziane”.
Pozycja 6212 CN, do której ma zastosowanie stawka celna konwencyjna w wysokości 6,5%, ma następującą strukturę:
„6212
Biustonosze, pasy, gorsety, szelki, podwiązki i podobne artykuły oraz ich części, nawet dziane
6212 10
– Biustonosze
6212 10 10
– – W zestawach do sprzedaży detalicznej, zawierających biustonosz i jedną parę majtek
6212 10 90
– – pozostałe
[…]
[…]”.
Sekcja XVIII drugiej części CN jest zatytułowana „Przyrządy i aparatura, optyczne, fotograficzne, kinematograficzne, pomiarowe, kontrolne, precyzyjne, medyczne lub chirurgiczne; zegary i zegarki; instrumenty muzyczne; ich części i akcesoria”. Sekcja ta obejmuje między innymi dział 90, zatytułowany „Przyrządy i aparatura, optyczne, fotograficzne, kinematograficzne, pomiarowe, kontrolne, precyzyjne, medyczne lub chirurgiczne; ich części i akcesoria”.
Pozycja CN 9021, która obejmuje towary zwolnione z cła konwencyjnego, ma następującą strukturę:
„9021
Przyrządy ortopedyczne, włącznie z kulami, pasami chirurgicznymi i przepuklinowymi; szyny i pozostałe przyrządy stosowane przy złamaniach; protezy; aparaty słuchowe i inne przyrządy zakładane, noszone lub wszczepiane, mające na celu skorygowanie wady lub kalectwa:
9021 10
– Przyrządy ortopedyczne lub stosowane przy złamaniach
9021 10 10
– – Przyrządy ortopedyczne
[…]
[…]

– Sztuczne zęby i protetyka dentystyczna
[…]
[…]

– pozostałe protezy
9021 31 00
– – Sztuczne stawy
9021 39
– – pozostałe
9021 39 10
– – – Protezy oczne
9021 39 90
– – – pozostałe
[…]
[…]”.
Uwaga 2 lit. b) do działu CN 90 przewiduje:
„2.
Z zastrzeżeniem postanowień uwagi 1 do niniejszego działu, części lub akcesoria do maszyn, aparatury, przyrządów lub artykułów, objętych niniejszym działem klasyfikuje się zgodnie z następującymi zasadami:
[…]
b)
pozostałe części i akcesoria, jeżeli nadają się do stosowania wyłącznie lub głównie z konkretnym typem maszyny, przyrządu lub aparatury, lub z pewną liczbą maszyn, przyrządów lub aparatury objętych tą samą pozycją (włącznie z maszyną, przyrządem lub aparaturą, objętym pozycją 9010, 9013 lub 9031), należy klasyfikować do maszyn, przyrządów lub aparatury właściwego rodzaju;
[…]”.
Rozporządzenie nr 952/2013
Artykuł 57 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (
Dz.U. 2013, L 269, s. 1
), zatytułowany „Klasyfikacja taryfowa towarów”, przewiduje w ust. 1 i 4:
„1.   »Klasyfikacja taryfowa« towarów do celów stosowania Wspólnej taryfy celnej polega na określeniu jednej podpozycji lub dalszych podpodziałów w [CN], do których towary te mają zostać zaklasyfikowane.
[…]
4.   Komisja [Europejska] może przyjąć środki w celu określenia klasyfikacji taryfowej towarów zgodnie z ust. 1 i 2”.
Artykuł 58 tego rozporządzenia, zatytułowany „Przyznanie uprawnień wykonawczych”, stanowi w ust. 2:
„Komisja przyjmuje środki, o których mowa w art. 57 ust. 4, w drodze aktów wykonawczych.
[…]”.
Artykuł 285 ust. 1 tego samego rozporządzenia uszczegóławia:
„Komisję wspiera Komitet Kodeksu Celnego. […]”.
Rozporządzenie wykonawcze 2017/1167
W celu zapewnienia jednolitego stosowania CN Komisja przyjęła rozporządzenie wykonawcze 2017/1167, które zgodnie z zawartym w nim art. 3 weszło w życie w dniu 21 lipca 2017 r.
Artykuł 1 tego rozporządzenia stanowi:
„Towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku klasyfikuje się w [CN] do kodu CN wskazanego w kolumnie 2 tej tabeli”.
Załącznik do owego rozporządzenia przedstawia się w następujący sposób:
„Załącznik
Opis towarów
Klasyfikacja
(Kod CN)
Uzasadnienie
(1)
(2)
(3)
Biustonosz z dzianiny (61% nylon, 20% elastan, 12% bawełna, 7% wiskoza), z regulowanymi, szerokimi, wyściełanymi ramiączkami, które znajdują się centralnie nad piersiami, z formowanymi miseczkami oraz elastycznym ściągaczem po wewnętrznej stronie pasa podstawy.
Na ramiączkach oraz na miseczkach umieszczono haftowany wzór, zaś pośrodku części przedniej znajduje się dekoracyjna kokardka.
Artykuł jest zamykany za pomocą regulowanego zamknięcia typu »haczyk i uszko«.
Miseczki biustonosza są wyściełane podszewką, która ma boczne otwory umożliwiające umieszczenie wkładki optycznie powiększającej piersi (cele estetyczne) lub protez piersi po mastektomii.
Zobacz ilustracje (*).
6212 10 90
Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1 i 6 ogólnych reguł interpretacji [CN] oraz brzmienie kodów CN 6212, 6212 10 i 6212 10 90.
Artykuł posiada obiektywne cechy charakterystyczne (kształt i konstrukcja) biustonosza objętego pozycją 6212, która obejmuje biustonosze wszelkich rodzajów [zob. również Noty wyjaśniające do Systemu Zharmonizowanego do pozycji 6212, akapit drugi, pkt (1)].
Chociaż artykuł może być noszony również przez kobiety po mastektomii, jednak wyklucza się klasyfikację do pozycji 9021 jako przyrząd ortopedyczny lub jako część bądź akcesorium do protezy, ponieważ w chwili przywozu artykuł posiada obiektywne cechy charakterystyczne właściwe dla biustonoszy objętych pozycją 6212, które nie wskazują na żaden rodzaj ostatecznego stosowania artykułu (do celów estetycznych lub medycznych).
Boczne otwory nie sprawiają, że biustonosz jest artykułem objętym pozycją 9021, jako że mogą służyć zarówno do wprowadzenia protez piersi po mastektomii, jak i do wprowadzenia wkładek służących optycznemu powiększeniu piersi (cele estetyczne). Podobnie szerokie ramiączka, umiejscowione centralnie nad piersiami, są typową cechą biustonoszy o większych miseczkach, objętych pozycją 6212.
W związku z tym artykuł należy klasyfikować do kodu CN 6212 10 90 jako biustonosz.
(*) Ilustracje mają charakter wyłącznie informacyjny.
”.
Okoliczności powstania sporu
Amoena, będąca spółką mającą siedzibę w Zjednoczonym Królestwie, importuje biustonosze stosowane po mastektomii, które sprzedaje pod nazwą „Carmen”.
W dniu 1 sierpnia 2017 r., w następstwie importu dokonanego przez spółkę Amoena partii biustonoszy po mastektomii, organ podatkowy zaklasyfikował te towary do podpozycji CN 62121090 zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym 2017/1167 i zastosował stawkę celną w wysokości 6,5%, o której zwrot spółka Amoena wniosła tego samego dnia.
W dniu 1 września 2017 r. organ podatkowy nie uwzględnił tego wniosku, co spółka Amoena zakwestionowała przed sądem odsyłającym. Podniosła, że rozporządzenie wykonawcze 2017/1167 jest nieważne ze względu na to, że wynika z oczywistego błędu, że narusza ograniczone uprawnienia Komisji, ponieważ w sposób niezgodny z prawem zawęża zakres pozycji CN 9021, oraz że narusza art. 4 ust. 3 TUE. Uważa także, iż ze względu na ich specyficzny cel i ich obiektywne cechy charakterystyczne biustonosze po mastektomii należy uznać za „akcesoria” do protez piersi zgodnie z uwagą 2 lit. b) do działu CN 90 i zaklasyfikować je do pozycji 9021, zwalniając je w ten sposób z oclenia.
Sąd odsyłający przytoczył w pierwszej kolejności wyrok z dnia 13 lipca 2016 r., w którym Supreme Court of the United Kingdom (sąd najwyższy Zjednoczonego Królestwa) orzekł, że biustonosze po mastektomii, takie jak te rozpatrywane w postępowaniu głównym, należy zaklasyfikować do pozycji CN 9021 (zwany dalej „wyrokiem z dnia 13 lipca 2016 r.”).
Odnosząc się do ustaleń faktycznych przedstawionych w owym wyroku, sąd odsyłający opisuje biustonosze rozpatrywane w postępowaniu głównym, a strony w postępowaniu głównym nie zakwestionowały tego, jako biustonosze po mastektomii przeznaczone do noszenia przez kobiety, które poddano operacyjnemu usunięciu jednej lub obydwu piersi. Biustonosze te są specjalnie zaprojektowane w taki sposób, by podtrzymywały silikonowe protezy piersi, oraz wyposażone w lewą i prawą kieszonkę, dzięki którym protezy piersi są stabilnie podtrzymywane na właściwym miejscu. Innymi cechami odróżniającymi biustonosz po mastektomii od zwykłego biustonosza są szerokie i wyściełane ramiączka, które znajdują się centralnie nad piersiami, które pomagają podtrzymać ciężar protezy piersi i pozwalają uniknąć u kobiet po zabiegu dodatkowego stresu związanego z problemami z karkiem lub barkiem. Biustonosze te zaprojektowano również tak, by zapewnić, że proteza piersi nie będzie widoczna, a zatem mają one specjalny krój i kształt, które odróżniają je od zwykłych biustonoszy.
Sąd odsyłający uważa, że rozpatrywane w postępowaniu głównym biustonosze są zatem obiektywnie różne pod względem wzoru od zwykłych biustonoszy oraz że przeznaczenie tych biustonoszy jasno wynika z ich właściwości fizycznych. Ponadto zwraca on uwagę, że rozpatrywane w postępowaniu głównym biustonosze w powiązaniu z protezami piersi, które biustonosze te mają podtrzymywać, zmniejszają niekorzystne psychiczne oddziaływanie mastektomii u osób poddanych zabiegowi.
Z postanowienia odsyłającego wynika, że bezsporne jest, iż protezy piersi, które biustonosze te mają podtrzymywać, są klasyfikowane do pozycji CN 9021 jako „protezy”.
W drugiej kolejności sąd odsyłający wskazuje, że w następstwie wyroku z dnia 13 lipca 2016 r. spółka Amoena złożyła do organu podatkowego wnioski o wydanie wiążących informacji taryfowych (zwanych dalej „WIT”) w odniesieniu do biustonoszy rozpatrywanych w postępowaniu głównym. Po potwierdzeniu otrzymania tych wniosków organ ów poinformował spółkę Amoena, że wydawanie WIT dotyczących tych towarów zostało zawieszone w oczekiwaniu na zbadanie ich klasyfikacji przez Komitet Kodeksu Celnego (zwany dalej „KKC”) w celu ewentualnego przyjęcia rozporządzenia klasyfikacyjnego.
Posiedzenie KKC odbyło się w dniach od 17 do 19 października 2016 r. z udziałem Komisji i wielu państw członkowskich, w tym Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej; podczas tego posiedzenia przedstawiciel tego ostatniego państwa udzielił wyjaśnień w przedmiocie wyroku z dnia 13 lipca 2016 r. i rozumowania Supreme Court of the United Kingdom (sądu najwyższego Zjednoczonego Królestwa), które doprowadziło do sklasyfikowania rozpatrywanych w postępowaniu głównym biustonoszy do pozycji CN 9021 jako akcesoriów do protez piersi.
Według sądu odsyłającego ze sprawozdania z tego posiedzenia wynika, po pierwsze, że dla tego rodzaju produktów szereg państw członkowskich wydał WIT oparte na pozycji CN 6212, po drugie, że podczas owego posiedzenia zdecydowana większość państw członkowskich była zdania, że biustonosz po mastektomii nie ma cech, które odróżniają go znacząco od biustonosza z pozycji CN 6212, oraz po trzecie, że w związku z wyrokiem z dnia 13 lipca 2016 r. i w celu zapewnienia jednolitej klasyfikacji taryfowej należy przygotować i przedstawić projekt rozporządzenia klasyfikacyjnego do celów dyskusji na następne posiedzenie KKC.
Nowe posiedzenie KKC miało miejsce w dniach od 19 do 21 grudnia 2016 r.; podczas tego posiedzenia Zjednoczone Królestwo udzieliło dodatkowych informacji dotyczących postępowania, jakie doprowadziło do wydania wyroku z dnia 13 lipca 2016 r. Z protokołu tego posiedzenia wynika, że wyrok ów został uznany za sprzeczny z praktyką klasyfikacyjną stosowaną przez inne państwa członkowskie, zgodnie z którą biustonosze takie jak rozpatrywane w postępowaniu głównym są objęte pozycją CN 6212 ze względu na ich obiektywne cechy.
Podczas posiedzenia KKC, które odbyło się w dniach od 3 do 5 maja 2017 r., projekt rozporządzenia klasyfikacyjnego dla towarów takich jak biustonosze rozpatrywane w postępowaniu głównym przedstawiono państwom członkowskim do głosowania. 27 państw członkowskich głosowało za zaklasyfikowaniem tych towarów do podpozycji CN 62121090; jedynie Zjednoczone Królestwo głosowało przeciwko tej klasyfikacji.
W dniu 26 czerwca 2017 r. Komisja przyjęła rozporządzenie wykonawcze 2017/1167.
Uznając, że argumenty przedstawione przed nim przez spółkę Amoena wydają się niepozbawione podstaw, First-tier Tribunal (Tax Chamber) [sąd pierwszej instancji (izba podatkowa), Zjednoczone Królestwo] postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi:
„1)
Czy KKC lub [Komisja] popełniły oczywisty błąd, dokonując zaklasyfikowania biustonoszy pooperacyjnych:
a)
do działu [CN] 62 w pozycji taryfowej 6212, która obejmuje konkretnie »biustonosze«, z kodem CN 62121090;
zamiast
b)
do działu 90 w ramach pozycji taryfowej 9021 i z kodem CN 90211010 jako akcesoria do protez w rozumieniu uwagi 2 lit. b) do działu CN 90?
2)
Czy rozporządzenie [2017/1167] niezgodnie z prawem zawęża zakres klasyfikacji akcesoriów do protez w ramach pozycji taryfowej 9021 i uwagi 2 lit. b) do działu CN 90, wykraczając tym samym poza uprawnienia [Komisji]?
3)
Czy rozporządzenie [2017/1167] stanowi naruszenie zasady lojalnej współpracy przewidzianej w art. 4 ust. 3 [TUE] w okolicznościach, gdy:
a)
[Komisja] musi uwzględniać orzeczenia sądów krajowych, ale musi też promować jednolite (i prawidłowe) stosowanie kodeksu celnego [ustanowionego rozporządzeniem nr 952/2013] i CN;
b)
Supreme Court [of the United Kingdom (sąd najwyższy Zjednoczonego Królestwa)] orzekł jednogłośnie, że właściwe jest zaklasyfikowanie biustonoszy pooperacyjnych do działu CN 90 w ramach pozycji taryfowej 9021; oraz
c)
orzeczenie Supreme Court [of the United Kingdom (sądu najwyższego Zjednoczonego Królestwa)] przedłożono [Komisji] i przekazano wszystkim państwom członkowskim Unii wraz z podsumowaniem uzasadnienia przedstawionego przez Supreme Court [of the United Kingdom (sąd najwyższy Zjednoczonego Królestwa)]?”.
W przedmiocie pytań prejudycjalnych
Poprzez pytania prejudycjalne, które należy zbadać łącznie, sąd odsyłający zwraca się w istocie do Trybunału o orzeczenie w przedmiocie ważności rozporządzenia wykonawczego 2017/1167 w świetle, po pierwsze, klasyfikacji towarów, o których mowa w kolumnie 1 tabeli znajdującej się w załączniku do tego rozporządzenia, do pozycji CN 6212, a nie do pozycji CN 9021, oraz po drugie, zasady lojalnej współpracy przewidzianej w art. 4 ust. 3 TUE.
Tytułem wstępu należy przypomnieć, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem rozporządzenie klasyfikacyjne ma charakter generalny, jako że znajduje zastosowanie nie do pojedynczego podmiotu gospodarczego, ale do ogółu towarów takich samych jak towar badany przez KKC. Aby określić – w ramach wykładni rozporządzenia klasyfikacyjnego – zakres jego zastosowania, należy uwzględnić między innymi jego uzasadnienie (wyrok z dnia 13 września 2018 r., Vision Research Europe,
C‑372/17
,
EU:C:2018:708
, pkt
i przytoczone tam orzecznictwo).
Dodatkowo, chociaż rozporządzenie klasyfikacyjne nie ma bezpośredniego zastosowania do produktów, które nie są identyczne z produktem będącym przedmiotem tego rozporządzenia, a jedynie analogiczne do niego, to ma ono zastosowanie do tych produktów w drodze analogii. W tym względzie wystarczy, by towary podlegające klasyfikacji i towary wskazane w owym rozporządzeniu były wystarczająco podobne (wyrok z dnia 13 września 2018 r., Vision Research Europe,
C‑372/17
,
EU:C:2018:708
, pkt
).
Zgodnie z opisem znajdującym się w kolumnie 2 załącznika do rozporządzenia wykonawczego 2017/1167 akt ten dotyczy:
„[b]iustonosz[a] z dzianiny […] z regulowanymi, szerokimi, wyściełanymi ramiączkami, które znajdują się centralnie nad piersiami, z formowanymi miseczkami oraz elastycznym ściągaczem po wewnętrznej stronie pasa podstawy. Na ramiączkach oraz na miseczkach umieszczono haftowany wzór, zaś pośrodku części przedniej znajduje się dekoracyjna kokardka. Artykuł jest zamykany za pomocą regulowanego zamknięcia typu »haczyk i uszko«. Miseczki biustonosza są wyściełane podszewką, która ma boczne otwory umożliwiające umieszczenie wkładki optycznie powiększającej piersi (cele estetyczne) lub protez piersi po mastektomii”.
W niniejszym przypadku z przedstawionego przez sąd odsyłający opisu biustonosza rozpatrywanego w postępowaniu głównym, znajdującego się w pkt 20 niniejszego wyroku, wynika, że chodzi o biustonosze po mastektomii specjalnie zaprojektowane w taki sposób, by podtrzymywały protezy piersi, są wyposażone w boczne kieszonki, dzięki którym protezy te są podtrzymywane na swoim miejscu. Charakteryzują się w szczególności szerokimi, wyściełanymi ramiączkami, które znajdują się centralnie nad piersiami.
Biorąc pod uwagę te obiektywne cechy i właściwości, rozpatrywane w postępowaniu głównym biustonosze wydają się zatem identyczne z towarami, o których mowa w załączniku do rozporządzenia wykonawczego 2017/1167, lub co najmniej wystarczająco podobne do nich, tak aby rozporządzenie to było stosowane w drodze analogii.
Ze względu na to, że rozporządzenie wykonawcze 2017/1167 ma zastosowanie do biustonoszy rozpatrywanych w postępowaniu głównym, należy zbadać ważność tego rozporządzenia w świetle, po pierwsze, CN, oraz po drugie, zasady lojalnej współpracy przewidzianej w art. 4 ust. 3 TUE.
W przedmiocie ważności rozporządzenia 2017/1167 w świetle CN
Trybunał wielokrotnie orzekał, że Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej przyznały Komisji, działającej we współpracy z ekspertami celnymi państw członkowskich, szeroki zakres uznania w przedmiocie precyzowania zakresu pozycji taryfowych mogących mieć zastosowanie przy klasyfikacji danego towaru. Niemniej jednak uprawnienie Komisji do przyjmowania środków, o których mowa w art. 57 ust. 4 rozporządzenia nr 952/2013, nie upoważnia jej do zmiany treści ani zakresu pozycji taryfowych [zob. podobnie wyroki: z dnia 22 marca 2017 r., GROFA i in.,
C‑435/15 i C‑666/15
,
EU:C:2017:232
, pkt
; a także z dnia 22 lutego 2018 r., Kubota (UK) i EP Barrus,
C‑545/16
,
EU:C:2018:101
, pkt
].
Należy zatem zbadać, czy dokonując klasyfikacji towarów opisanych w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku do rozporządzenia wykonawczego 2017/1167 do pozycji CN 6212, a nie do pozycji CN 9021, Komisja nie zmieniła treści lub zakresu tych dwóch pozycji taryfowych.
W tym względzie należy przypomnieć, że zgodnie z ogólną regułą nr 1 interpretacji CN klasyfikację taryfową towarów należy co do zasady ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów. Zgodnie z ogólną regułą nr 6 interpretacji CN klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z treścią tych podpozycji i uwagami do nich.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału w interesie pewności prawa i ułatwienia kontroli decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w ich obiektywnych cechach i właściwościach, takich jak określone w pozycjach CN oraz uwagach do sekcji lub działów (wyrok z dnia 15 maja 2019 r., Korado,
C‑306/18
,
EU:C:2019:414
, pkt
i przytoczone tam orzecznictwo).
Owe obiektywne cechy i właściwości produktów powinny być możliwe do sprawdzenia w chwili odprawy celnej (wyrok z dnia 22 lutego 2018 r., SAKSA,
C‑185/17
,
EU:C:2018:108
, pkt
i przytoczone tam orzecznictwo).
W tym względzie należy przypomnieć, że dział CN 62 obejmuje pozycję 6212 zatytułowaną „Biustonosze, pasy, gorsety, szelki, podwiązki i podobne artykuły oraz ich części, nawet dziane”. Podpozycja 621210 nosi tytułu „Biustonosze”. Brzmienie podpozycji 62121090 obejmuje biustonosze „pozostałe” w stosunku do tych „[w] zestawach do sprzedaży detalicznej, zawierających biustonosz i jedną parę majtek”.
Na podstawie opisu znajdującego się w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku do rozporządzenia wykonawczego 2017/1167, dotyczącego obiektywnych cech i właściwości towarów objętych tym rozporządzeniem Komisja mogła uznać, że zgodnie z ogólnymi regułami nr 1 i nr 6 interpretacji CN, jak wskazano w uzasadnieniu znajdującym się w kolumnie 3 tabeli zamieszczonej w załączniku do tego rozporządzenia, towar ów „posiada obiektywne cechy charakterystyczne (kształt i konstrukcja) biustonosza objętego pozycją 6212 [CN]”.
W tym względzie należy zauważyć, że o ile przeznaczenie produktu może wprawdzie stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji, o tyle jest to możliwe jedynie, jeżeli przeznaczenie to jest właściwe owemu produktowi, co daje się ocenić na podstawie jego obiektywnych cech i właściwości (zob. podobnie wyrok z dnia 15 maja 2019 r., Korado,
C‑306/18
,
EU:C:2019:414
, pkt
i przytoczone tam orzecznictwo). Niemniej, zakładając, że objęte rozporządzeniem wykonawczym 2017/1167 biustonosze są – jak twierdzi spółka Amoena – wyłącznie lub, co najmniej, głównie przeznaczone dla kobiet, które poddano operacyjnemu usunięciu jednej lub obydwu piersi, umożliwiając im wprowadzenie protezy piersi, przeznaczenie to nie może podważać stwierdzenia znajdującego się w poprzednim punkcie niniejszego wyroku.
Przeznaczenie takie nie jest bowiem właściwe tym towarom, ponieważ obiektywne cechy i właściwości omawianych towarów nie wydają się wykluczać używania tych towarów jak normalnego biustonosza ani wymagać używania tych biustonoszy wyłącznie z protezą piersi. O ile objęte rozporządzeniem wykonawczym 2017/1167 biustonosze posiadają szczególnie szerokie ramiączka znajdujące się centralnie nad każdą z piersi oraz otwory boczne, o tyle z uzasadnienia znajdującego się w kolumnie 3 tabeli zawartej w załączniku do tego rozporządzenia wynika, że – co nie zostało zakwestionowane przez spółkę Amoena – szczególne umiejscowienie ramiączek jest typową cechą biustonoszy o większych miseczkach oraz że wspomniane boczne otwory mogą służyć do umieszczenia wkładek do celów estetycznych.
Wynika stąd, że Komisja mogła uznać, jak wynika to z kolumny 3 tabeli zamieszczonej w załączniku do rozporządzenia wykonawczego 2017/1167, że „w chwili przywozu artykuł posiada obiektywne cechy charakterystyczne […], które nie wskazują na żaden rodzaj ostatecznego stosowania artykułu (do celów estetycznych lub medycznych)”.
Mając na względzie powyższe rozważania, klasyfikacja towarów wskazanych w załączniku do rozporządzenia 2017/1167 do pozycji CN 6212, a dokładniej podpozycji CN 62121090, wydaje się być uzasadniona i, w konsekwencji, nie wydaje się, by poprzez dokonanie tej klasyfikacji Komisja zmieniła treść lub zakres tej pozycji CN 6212.
Stwierdzenia tego nie podważają argumenty wysunięte przez spółkę Amoena, które zostały przedstawione w postanowieniu odsyłającym, przemawiające za klasyfikacją biustonoszy rozpatrywanych w postępowaniu głównym do pozycji CN 9021 jako „akcesoria” protez piersi, jak orzekł Supreme Court of the United Kingdom (sąd najwyższy Zjednoczonego Królestwa) w wyroku z dnia 13 lipca 2016 r.
W tym względzie z akt sprawy, którymi dysponuje Trybunał, wynika, iż bezsporne jest, że same protezy piersi, które można umieścić w biustonoszach rozpatrywanych w postępowaniu głównym, są objęte pozycją CN 9021 jako „protezy”.
Zgodnie z uwagą 2 lit. b) do działu CN 90, jeżeli części i akcesoria nadają się do stosowania wyłącznie lub głównie z konkretnym typem maszyny, przyrządu lub aparatury, lub z pewną liczbą maszyn, przyrządów lub aparatury objętych tą samą pozycją tego działu, należy je klasyfikować do maszyn, przyrządów lub aparatury tego właściwego rodzaju.
[Sprostowany postanowieniem z dnia 12 lipca 2021 r.] Z orzecznictwa Trybunału wynika, że pojęcie „akcesoriów” w rozumieniu działu CN 90 oznacza wymienne części lub urządzenia przeznaczone do przystosowania aparatury do poszczególnych zadań, do zwiększenia zakresu jej czynności lub do umożliwienia wykonywania specjalnej funkcji związanej z główną funkcją aparatury (zob. podobnie wyroki: z dnia 16 czerwca 2011 r., Unomedical,
C‑152/10
,
EU:C:2011:402
, pkt
; z dnia 4 marca 2015 r., Oliver Medical,
C‑547/13
,
EU:C:2015:139
, pkt
).
W niniejszym przypadku należy stwierdzić, że towarów, o których mowa w załączniku do rozporządzenia wykonawczego 2017/1167, nie można uznać za „akcesoria” – w rozumieniu działu CN 90 – protez piersi.
Otóż takie biustonosze nie pozwalają na przystosowanie protez piersi do poszczególnych zadań, nie zwiększają zakresu ich wykorzystania ani nie umożliwiają wykonywania specjalnej funkcji związanej z funkcją główną, ponieważ nie dodają one nic do tej funkcji ani nie poprawiają właściwej tym protezom wydajności. Tym samym, chociaż zgodnie ze wskazówkami zawartymi w postanowieniu odsyłającym mogą one wprawdzie służyć do podtrzymywania protez piersi na właściwym miejscu dzięki bocznym otworom, to jednak nie umożliwiają tym protezom pełnienia funkcji innej niż ta, do której są przeznaczone, polegającej na zastąpieniu całości lub części jednej lub obu piersi, które poddano operacyjnemu usunięciu.
W związku z powyższym należy stwierdzić, że klasyfikując towary opisane w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku do rozporządzenia wykonawczego 2017/1167 do pozycji CN 6212, a nie do pozycji CN 9021, Komisja nie zmieniła treści ani zakresu tych dwóch pozycji taryfowych.
W przedmiocie ważności rozporządzenia wykonawczego 2017/1167 w świetle zasady lojalnej współpracy przewidzianej w art. 4 ust. 3 TUE
Należy przypomnieć, że zasada lojalnej współpracy nie tylko nakłada na państwa członkowskie obowiązek podjęcia właściwych działań w celu zapewnienia stosowania i skuteczności prawa Unii, lecz także nakłada na instytucje Unii wzajemny obowiązek lojalnej współpracy z państwami członkowskimi (wyrok z dnia 4 września 2014 r., Hiszpania/Komisja,
C‑192/13 P
,
EU:C:2014:2156
, pkt
).
Tym samym, zgodnie z orzecznictwem Trybunału zasada lojalnej współpracy może w pewnych okolicznościach nakładać na Komisję obowiązki proceduralne przy opracowywaniu aktu prawnego, w szczególności może być ona zobowiązana do zapoznania się z argumentami wysuniętymi przez państwo członkowskie przeciwko temu aktowi i do zbadania tych argumentów (zob. podobnie wyroki: z dnia 20 września 2001 r., Belgia/Komisja,
C‑263/98
,
EU:C:2001:455
, pkt
–
; a także z dnia 6 listopada 2018 r., Scuola Elementare Maria Montessori/Komisja, Komisja/Scuola Elementare Maria Montessori i Komisja/Ferracci, od
C‑622/16 P do C‑624/16 P
,
EU:C:2018:873
, pkt
).
Niemniej w niniejszym przypadku nic nie wskazuje na to, aby Komisja nie wywiązała się z ciążących na niej obowiązków proceduralnych podczas procedury opracowania rozporządzenia wykonawczego 2017/1167. Z postanowienia odsyłającego oraz z uwag przedstawionych Trybunałowi przez Zjednoczone Królestwo i Komisję wynika bowiem, że na posiedzeniach KKC w październiku i grudniu 2016 r., poprzedzających przyjęcie tego rozporządzenia wykonawczego, zarówno Komisja, jak i państwa członkowskie zostały poinformowane o wyroku z dnia 13 lipca 2016 r., że Zjednoczone Królestwo miało możliwość wyjaśnić tok rozumowania i okoliczności poprzedzające wydanie tego wyroku oraz że miała miejsca wymiana zdań w tym względzie. Nie można zatem twierdzić, że Komisja nie zbadała i nie uwzględniła stanowiska bronionego przez Zjednoczone Królestwo przed przyjęciem rozporządzenia wykonawczego 2017/1167.
Ponadto warto podkreślić, że przy przyjmowaniu rozporządzenia dotyczącego klasyfikacji taryfowej Komisja nie może być związana wyrokiem sądu państwa członkowskiego, nawet gdyby był to sąd najwyższy. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem takie rozporządzenie jest bowiem przyjmowane przez Komisję, po zaciągnięciu opinii KKC, gdy klasyfikacja danego produktu w ramach CN może sprawiać trudności lub być przedmiotem sporów (wyroki: z dnia 26 kwietnia 2017 r., Stryker EMEA Supply Chain Services,
C‑51/16
,
EU:C:2017:298
, pkt
; z dnia 15 maja 2019 r., Korado,
C‑306/18
,
EU:C:2019:414
, pkt
), przy czym taka sytuacja niepewności prawnej może w szczególności zaistnieć w przypadku rozbieżności w orzecznictwie lub w administracji między państwami członkowskimi dotyczących klasyfikacji taryfowej tego samego towaru.
Taka właśnie sytuacja miała miejsce w następstwie wydania wyroku z dnia 13 lipca 2016 r., ponieważ z akt sprawy, którymi dysponuje Trybunał, wynika, że klasyfikacja taryfowa biustonoszy rozpatrywanych w postępowaniu głównym, ustanowiona przez Supreme Court of the United Kingdom (sąd najwyższy Zjednoczonego Królestwa), była sprzeczna z klasyfikacją przyjętą przez organy celne innych państw członkowskich przy wydawaniu WIT.
W tym względzie należy przypomnieć, że zgodnie z orzecznictwem Trybunału okoliczność, iż organy celne innego państwa członkowskiego wydały na rzecz osoby trzeciej względem sporu zawisłego przed takim sądem krajowym, od którego orzeczeń nie służy w prawie krajowym środek zaskarżenia, wiążącą informację taryfową dla określonego towaru, która, jak się wydaje, zawiera odmienną wykładnię pozycji CN od wykładni, która wedle oceny tego sądu powinna być stosowana dla wyrobu podobnego będącego przedmiotem wskazanego sporu, powinna niewątpliwie skłonić sąd do zachowania szczególnej ostrożności przy dokonywaniu oceny dotyczącej ewentualnego braku uzasadnionych wątpliwości co do prawidłowego stosowania CN [zob. podobnie wyroki: z dnia 15 września 2005 r., Intermodal Transports,
C‑495/03
,
EU:C:2005:552
, pkt
,
; a także z dnia 7 kwietnia 2011 r., Sony Supply Chain Solutions (Europe),
C‑153/10
,
EU:C:2011:224
, pkt
].
W związku z powyższym należy uznać, że żaden element, na który zwrócono Trybunałowi uwagę, nie pozwala stwierdzić, iż przyjmując rozporządzenie wykonawcze 2017/1167, Komisja naruszyła zasadę lojalnej współpracy przewidzianą w art. 4 ust. 3 TUE.
Wynika stąd, iż na przedłożone pytania należy odpowiedzieć, że ich badanie nie ujawniło żadnego elementu mogącego wpłynąć na ważność rozporządzenia wykonawczego 2017/1167.
W przedmiocie kosztów
Dla stron w postępowaniu głównym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed sądem odsyłającym, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż koszty stron w postępowaniach głównych, nie podlegają zwrotowi.

Z powyższych względów Trybunał (dziesiąta izba) orzeka, co następuje:

Badanie pytań prejudycjalnych nie ujawniło żadnego elementu mogącego wpłynąć na ważność rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/1167 z dnia 26 czerwca 2017 r. dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej.

Podpisy
(
*1
)	Język postępowania: angielski.
(
i
)	Punkt 51 niniejszego orzeczenia został poddany poprawce językowej po pierwotnym udostępnieniu na stronie internetowej.