CELEX: 62018CJ0268
Odesłanie prejudycjalne
Wspólna taryfa celna
Klasyfikacja taryfowa
Nomenklatura scalona
Podpozycje 8526 91 20 i 8528 59 00
System nawigacji GPS posiadający wiele funkcji

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni podpozycji 85269120 i 85285900 Nomenklatury scalonej (zwanej dalej „CN”), zawartej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej (
Dz.U. 1987, L 256, s. 1
– wyd. spec. w jęz. polskim, rozdz. 2, t. 2, s. 382) w brzmieniu wynikającym z rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/1821 z dnia 6 października 2016 r. (
Dz.U. 2016, L 294, s. 1
) oraz rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 698/2012 z dnia 25 lipca 2012 r. dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej (
Dz.U. 2012, L 203, s. 34
) zmienionego rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 459/2014 z dnia 29 kwietnia 2014 r. (
Dz.U. 2014, L 133, s. 43
) (zwanego dalej „rozporządzeniem wykonawczym nr 698/2012”).
Wniosek ten został złożony w ramach sporu pomiędzy SC Onlineshop SRL (zwaną dalej „Onlineshop”) a Agenția Națională de Administrare Fiscală – Direcția Generală a Vămilor (krajową agencją administracji podatkowej – generalną dyrekcją ceł, Rumunia, zwaną dalej „ANAF-DGV”) w przedmiocie klasyfikacji taryfowej urządzenia wielofunkcyjnego w rodzaju stosowanych w pojazdach silnikowych, spełniającego funkcje radionawigacji, odtwarzacza audio i wideo, nadawania radiofonii i wyświetlania.
Ramy prawne
Nomenklatura scalona
Zgodnie z art. 9 ust. 1 i art. 10 rozporządzenia nr 2658/87 Komisja Europejska, wspomagana przez Komitet Kodeksu Celnego, przyjmuje środki dotyczące stosowania CN, która stanowi załącznik I do tego rozporządzenia w odniesieniu do klasyfikacji towarów.
Zgodnie z art. 12 rozporządzenia nr 2658/87 Komisja Europejska przyjmuje każdego roku w formie rozporządzenia pełną wersję CN wraz z odpowiadającymi jej stawkami celnymi Wspólnej taryfy celnej, tak jak wynika to ze środków przyjętych przez Radę Unii Europejskiej lub przez Komisję. Takie rozporządzenie podlega opublikowaniu nie później niż do dnia 31 października w
Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
i obowiązuje od dnia 1 stycznia następnego roku.
Na podstawie tych przepisów przyjęto rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1754 z dnia 6 października 2015 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia nr 2658/87 (
Dz.U. 2015, L 285, s. 1
) i rozporządzenie wykonawcze 2016/1821. Każde z tych rozporządzeń zmieniło CN, odpowiednio, od dnia 1 stycznia 2016 r. i od dnia 1 stycznia 2017 r.
Sekcja I części I zawiera pkt A zatytułowany „Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej”, który stanowi:
„Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze scalonej podlega następującym regułom:
1.
Tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z następującymi regułami:
[…]
3.
Jeżeli […] towary na pierwszy rzut oka są klasyfikowalne do dwóch lub więcej pozycji, klasyfikacji należy dokonać w następujący sposób:
[…]
c)
jeżeli towary nie mogą być klasyfikowane przez powołanie się na regułę 3 a) lub b), należy klasyfikować do pozycji pojawiającej się w kolejności numerycznej jako ostatnia z tych, które jednakowo zasługują na uwzględnienie.
[…]
6.
Klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej”.
Część druga CN, zatytułowana „Tabela stawek celnych”, obejmuje sekcję XVI, zatytułowaną „Maszyny i urządzenia mechaniczne; sprzęt elektryczny; ich części; urządzenia do rejestracji i odtwarzania dźwięku, urządzenia telewizyjne do rejestracji i odtwarzania obrazu i dźwięku oraz części i wyposażenie dodatkowe do tych artykułów”. Uwaga 3 do owej sekcji stanowi:
„Jeżeli z kontekstu nie wynika inaczej […], maszyny przeznaczone do wykonywania dwóch lub więcej wzajemnie uzupełniających się, lub alternatywnych funkcji, należy klasyfikować tak, jak gdyby składały się tylko z tej części składowej lub jako będące tą maszyną, która wykonuje funkcję podstawową”.
Zawarty również we wspomnianej sekcji dział 85, zatytułowany „Maszyny i urządzenia elektryczne oraz ich części, rejestratory i odtwarzacze dźwięku, rejestratory i odtwarzacze obrazu i dźwięku oraz części i akcesoria do tych artykułów”, zawierał, w wersji wynikającej z rozporządzenia 2015/1754, mającego zastosowanie w roku 2016, następujące pozycje i podpozycje:
„Kod CN
Opis towarów
[…]
[…]
Aparatura radarowa, radionawigacyjna oraz do zdalnego sterowania drogą radiową:
8526 10 00
– Aparatura radarowa

– Pozostała:
8526 91
– – Aparatura radionawigacyjna:
8526 91 20
– – – Odbiorniki radionawigacyjne
[…]
[…]
Monitory i projektory, niezawierające aparatury odbiorczej dla telewizji; aparatura odbiorcza dla telewizji, nawet zawierająca odbiorniki radiowe lub aparaturę do zapisu lub odtwarzania dźwięku lub obrazu:

– Monitory z lampą elektronopromieniową:
[…]
[…]

– Pozostałe monitory
8528 51 00
– – W rodzaju wyłącznie lub głównie stosowanych w systemach do automatycznego przetwarzania danych objętych pozycją 8471
8528 59
– – Pozostałe:

– – – Płaskie wyświetlacze panelowe umożliwiające wyświetlanie sygnałów z maszyn do automatycznego przetwarzania danych przy dopuszczalnym poziomie funkcjonalności
[…]
[…]
8528 59 70
– – – – Pozostałe
[…]
[…]”.
W rozporządzeniu wykonawczym 2016/1821 mającym zastosowanie w roku 2017 pozostawiono bez zmian pozycję CN 8526, jak została ona ustanowiona w rozporządzeniu wykonawczym 2015/1754, zmieniono natomiast pozycję 8528 w następujący sposób:
„8528
Monitory i projektory, niezawierające aparatury odbiorczej do telewizji; aparatura odbiorcza do telewizji, nawet zawierająca odbiorniki radiowe lub aparaturę do zapisu lub odtwarzania dźwięku lub obrazu:
[…]
[…]

– Pozostałe monitory
8528 52
– – Zdolne do bezpośredniego podłączenia i zaprojektowane do użycia z maszyną do automatycznego przetwarzania danych objętą pozycją 8471
[…]
[…]
8528 59 00
– – Pozostałe
[…]
[…]”.
Rozporządzenie wykonawcze nr 698/2012
Artykuł 1 rozporządzenia wykonawczego nr 698/2012 stanowi:
„Towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku klasyfikuje się w Nomenklaturze scalonej do kodu CN wskazanego w kolumnie 2 tej tabeli”.
Załącznik do tego rozporządzenia ma następujące brzmienie:
„Opis towarów
Klasyfikacja (kod CN)
Uzasadnienie
(1)
(2)
(3)
[…]
[…]
[…]
3. Urządzenie wielofunkcyjne (tak zwane »samochodowe centrum multimedialne«), w rodzaju stosowanych w pojazdach silnikowych.
Składa się ono, w tej samej obudowie, z aparatury odbiorczej do radiofonii, aparatury odtwarzającej dźwięk i wideo, aparatury radionawigacyjnej oraz kolorowego wyświetlacza ciekłokrystalicznego (LCD) o przekątnej ekranu w przybliżeniu 18 cm (7 cali) i formacie obrazu 16:9.
Urządzenie jest wyposażone w złącza umożliwiające odbiór sygnałów wideo ze źródeł zewnętrznych, takich jak kamera cofania lub tuner DVB-T.
Urządzenie może również odtwarzać dźwięk i obrazy z karty pamięci.
Urządzenie jest przedstawiane z dwoma urządzeniami do zdalnego sterowania.
Do urządzenia może być podłączony dodatkowy wyświetlacz.
8528 59 70
Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1., 3 c) i 6. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej, oraz brzmienie kodów CN 8528, 8528 59 i 8528 59 70.
Urządzenie jest przeznaczone do wykonywania różnych funkcji (odtwarzanie dźwięku, odtwarzanie wideo, radionawigacja, radiofonia, wyświetlanie wideo), z których żadna, biorąc pod uwagę jego konstrukcję i koncepcję, nie nadaje urządzeniu zasadniczego charakteru.
Zatem, przez zastosowanie reguły 3 c) ORI, urządzenie należy klasyfikować do kodu CN 8528 59 70 jako pozostałe monitory”.
Postępowanie główne i pytania prejudycjalne
W dniu 18 lipca 2016 r. Onlineshop zwrócił się do ANAF-DGV z wnioskiem o wydanie wiążącej informacji taryfowej (zwanej dalej „WIT”) dotyczącej urządzenia oznaczonego jako „system nawigacji GPS PNI S 506”, proponując, aby dokonać jego klasyfikacji do podpozycji CN 85269120 dotyczącej odbiorników radionawigacyjnych.
Z postanowienia odsyłającego wynika, że urządzenie to spełnia zasadniczo cztery funkcje, a mianowicie radionawigacji, odtwarzania audio i wideo, nadawania radiofonii i wyświetlania. Może ono zatem zostać użyte jako system nawigacji GPS (obejmujący moduł i antenę GPS), a także jako tablet PC, i jest wyposażony w kilka dodatkowych akcesoriów (uchwyt montowany do przedniej szyby, ładowarka samochodowa i kabel do transmisji danych). Odznacza się ono masą 152 g i wymiarami 132 x 184 x 12 mm.
Decyzją z dnia 23 grudnia 2016 r. ANAF-DGV wydał na rzecz skarżącej WIT klasyfikującą wspomniane urządzenie do podpozycji CN 85285900, powołując się celem uzasadnienia tej klasyfikacji na reguły 1, 3 c) i 6 ogólnych reguł interpretacji tej nomenklatury. W decyzji tej wskazano ponadto rozporządzenie wykonawcze nr 698/2012.
Po oddaleniu odwołania wniesionego na tę decyzję w dniu 11 stycznia 2017 r. spółka Onlineshop wniosła w dniu 2 sierpnia 2017 r. skargę do sądu odsyłającego.
Sąd ten wskazuje, iż Onlineshop podniósł na poparcie swego wniosku o klasyfikację spornego urządzenia do podpozycji CN 85269120, że jego głównym zadaniem jest nawigacja GPS za pomocą dwóch zainstalowanych fabrycznie aplikacji do nawigacji, natomiast ANAF-DGV stwierdził, że żadna z funkcji tego urządzenia nie nadaje mu jego zasadniczego charakteru oraz że w konsekwencji należy go sklasyfikować do pozycji pojawiającej się w kolejności numerycznej jako ostatnia spośród tych, które jednakowo podlegają uwzględnieniu, czyli do pozycji CN 8528, która odpowiada funkcji monitora do odtwarzania wideo.
Sąd odsyłający wskazał, że za klasyfikacją żądaną przez Onlineshop przemawia z jednej strony, że niemieckie, francuskie i niderlandzkie organy celne przyjęły tę klasyfikację dla produktów, które, zdaniem tej spółki, mają funkcje podobne do funkcji urządzenia spornego w postępowaniu głównym, biorąc pod uwagę, że główną funkcją tych produktów jest nawigacja GPS. Z drugiej strony sąd ten wskazał, że biorąc pod uwagę specyfikę funkcji nawigacyjnych tego urządzenia, jest ono przeznaczone do użycia w pojeździe silnikowym, a jego niewielkie wymiary (5 cali, czyli 12,7 cm) mogą przemawiać w oczach konsumenta za jedynie drugorzędnym zastosowaniem jako tablet PC.
Sąd odsyłający zauważa, że ANAF-DGV wskazał wprawdzie w WIT z dnia 23 grudnia 2016 r. przepisy rozporządzenia wykonawczego nr 698/2012, jednak dokonał klasyfikacji urządzenia rozpatrywanego w postępowaniu głównym w ramach podpozycji CN 85285900 w jej wersji wynikającej z rozporządzenia wykonawczego nr 2016/1821, podczas gdy weszło ono w życie dopiero z dniem 1 stycznia 2017 r. Zdaniem tego sądu gdyby ANAF-DGV rzeczywiście oparł się na rozporządzeniu wykonawczym nr 698/2012, ów produkt powinien zostać zaklasyfikowany do podpozycji CN 85285970.
Wspomniany sąd wskazuje w tym względzie, że ANAF-DGV uzasadnił odniesienie do rozporządzenia wykonawczego nr 698/2012 okolicznością, że trzeci produkt opisany w jego załączniku „wykazuje duże podobieństwo z produktem będącym przedmiotem decyzji WIT w odniesieniu do funkcji i części urządzenia, w związku z czym został on wskazany jako jeden z elementów prawnego uzasadnienia klasyfikacji”.
W konsekwencji sąd odsyłający zastanawia się, czy przepisy rozporządzenia wykonawczego nr 698/2012 mają zastosowanie do sporu w postępowaniu głównym, a jeśli tak, to jakie byłyby skutki ich zastosowania w niniejszej sprawie w zakresie, w jakim klasyfikacja spornego urządzenia nie została dokonana zgodnie z wynikającym z nich kodem CN.
W tych okolicznościach Curtea de Apel Bacău (sąd apelacyjny w Bacău, Rumunia) postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi:
„1)
Czy [CN] zawartą w załączniku I do [rozporządzenia nr 2658/87] zmienionego [rozporządzeniem wykonawczym nr 2016/1821] należy interpretować w ten sposób, że urządzenia takie jak systemy nawigacji GPS PNI S 506, będące przedmiotem niniejszego sporu, należy klasyfikować do podpozycji taryfowej 852691, podpozycji 85269120, czy do pozycji 8528, podpozycji 85285900 tej nomenklatury?
2)
Czy brzmienia [CN] nadane kolejno [rozporządzeniem wykonawczym nr 698/2012] i [rozporządzeniem wykonawczym nr 459/2014] mają znaczenie w celu określenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej urządzeń takich jak systemy nawigacji, będące przedmiotem niniejszego sporu, w ten sposób, że mogą mieć analogiczne zastosowanie do produktów wykazujących podobieństwo z systemem nawigacji, o którym mowa, i czy analogiczne zastosowanie tych przepisów potwierdza wykładnię Nomenklatury scalonej dokonaną przez administrację celną?”.
W przedmiocie pytań prejudycjalnych
Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z orzecznictwem Trybunału wersją CN podlegającą zastosowaniu jest wersja obowiązująca w chwili wydania decyzji krajowej potwierdzającej zaskarżoną klasyfikację taryfową (zob. podobnie wyrok z dnia 8 czerwca 2006 r., Sachsenmilch,
C‑196/05
,
EU:C:2006:383
, pkt
).
W niniejszej sprawie, jakkolwiek rozporządzenie wykonawcze 2016/1821, o którym mowa w pytaniu pierwszym prejudycjalnym, zostało przyjęte w dniu 6 października 2016 r., weszło ono w życie dopiero w dniu 1 stycznia 2017 r. Nie ma ono zatem zastosowania do sporu w postępowaniu głównym, które zostało wszczęte w związku z WIT wydaną w dniu 23 grudnia 2016 r.
W związku z tym, jak podniosła Komisja, wersją CN mającą zastosowanie do niniejszego sporu jest wersja zawarta w rozporządzeniu wykonawczym nr 2015/1754, przyjętym w dniu 6 października 2015 r. i mającym zastosowanie do roku 2016.
Tymczasem, chociaż w stosunku do owego rozporządzenia wykonawczego nr 2015/1754, rozporządzenie wykonawcze nr 2016/1821 pozostawiło bez zmian podpozycję CN 85269120, to jednak zmieniło niektóre z podpozycji w ramach pozycji 8528 CN, w szczególności ostatnią podpozycję („pozostałe”), która nie ma już kodu 85285970, lecz kod 85285900.
Należy zatem uznać, że poprzez swoje pytania, które należy rozpatrzyć łącznie, sąd odsyłający zmierza zasadniczo do ustalenia, czy CN w brzmieniu wynikającym z rozporządzenia wykonawczego nr 2015/1754 należy interpretować w ten sposób, że urządzenie tego rodzaju, jak sporne w postępowaniu głównym, spełniające funkcje radionawigacji, odtwarzacza audio i wideo, nadawania radiofonii i wyświetlania, oraz dysponujące akcesoriami pozwalającymi na użycie go w pojazdach silnikowych jest objęte pozycją 85269120, czy też pozycją 85285970 tej nomenklatury.
W tym względzie należy przypomnieć, że ogólne reguły interpretacji CN stanowią, iż klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, natomiast tytuły sekcji, działów lub poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne (wyrok z dnia 15 listopada 2018 r., Baby Dan,
C‑592/17
,
EU:C:2018:913
, pkt
i przytoczone tam orzecznictwo).
W interesie pewności prawa i ułatwienia kontroli decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w ich obiektywnych cechach i właściwościach, takich jak określone w pozycjach CN oraz uwagach do sekcji lub działów (wyrok z dnia 13 września 2018 r., Vision Research Europe,
C‑372/17
,
EU:C:2018:708
, pkt
i przytoczone tam orzecznictwo).
Przeznaczenie towaru może stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji, jeżeli jest ono właściwe temu towarowi, co należy ocenić według jego obiektywnych cech i właściwości (wyrok z dnia 22 marca 2017 r., GROFA i in.,
C‑435/15 i C‑666/15
,
EU:C:2017:232
, pkt
i przytoczone tam orzecznictwo). Pośród istotnych aspektów w tym względzie należy ocenić użycie towaru zamierzone przez producenta, podobnie jak warunki i miejsce jego użycia (wyrok z dnia 4 marca 2015 r., Oliver Medical,
C‑547/13
,
EU:C:2015:139
, pkt
).
Ponadto, zgodnie z uwagą 3 do sekcji XVI części drugiej CN, maszyny zaprojektowane do wykonywania dwóch lub więcej różnych funkcji, alternatywnych lub wzajemnie się uzupełniających, należy klasyfikować wedle funkcji podstawowej charakteryzującej całą maszynę.
Trybunał wyjaśnił w tym względzie, że konieczne jest wzięcie pod uwagę, co jest podstawowe lub dodatkowe z punktu widzenia konsumenta (wyrok z dnia 11 czerwca 2015 r., Amazon EU,
C‑58/14
,
EU:C:2015:385
, pkt
i przytoczone tam orzecznictwo).
W niniejszej sprawie z postanowienia odsyłającego wynika, że wbrew temu, co twierdzi ANAF-DGV, podstawową funkcją spośród czterech funkcji, jakie zapewnia produkt sporny w postępowaniu głównym, jest – biorąc pod uwagę miejsce i sposób użycia, do którego jest on przeznaczony – radionawigacja.
Ponadto owa funkcja główna jest właściwa temu urządzeniu, ponieważ wynika z jego obiektywnych cech i właściwości. Oprócz bowiem faktu, że jest on oznaczony jako „system nawigacji GPS”, urządzenie to jest przeznaczone do stosowania jako monitor radionawigacji dla pojazdu silnikowego w związku z dwoma zainstalowanymi fabrycznie aplikacjami, aczkolwiek jedna z nich wymaga połączenia internetowego poprzez technologię Wi-Fi oraz poprzez dodatkowe akcesoria, takie jak uchwyt montowany do przedniej szyby i ładowarka samochodowa.
Ponadto, jak wynika z danych dotyczących stanu faktycznego zawartych w postanowieniu odsyłającym, trzy pozostałe funkcje urządzenia, o których mowa w pkt 26 niniejszego wyroku, stanowią jedynie dodatki dla tego urządzenia, przy czym żadna z nich nie może sama w sobie być rozstrzygająca dla dokonania zakupu przez konsumenta.
Jak bowiem wskazał sąd odsyłający, po pierwsze, funkcja nadawania radiofonii ma jedynie charakter rudymentarny, ponieważ jest ona zapewniana nie za pośrednictwem odbiornika radiowego, lecz poprzez nadajnik FM, za pomocą którego piosenki zapisane w pamięci wewnętrznej lub zewnętrznej urządzenia mogą być odsłuchiwane przez kanał radia pojazdu.
Po drugie, funkcja odtwarzania audio i wideo jest ograniczona, ponieważ urządzenie sporne w postępowaniu głównym nie jest wyposażone w złącza umożliwiające odbiór sygnałów wideo ze źródeł zewnętrznych.
Po trzecie, funkcja wyświetlania jest również ograniczona ze względu na niewielki rozmiar ekranu (5 cali, czyli 12,7 cm), który nie zapewnia dobrej jakości obrazu, oraz ze względu na fakt, że o ile funkcja umożliwia odtworzenie zainstalowanych aplikacji lub plików wideo, nie pozwala ona na podłączenie dodatkowego urządzenia do wyświetlania.
Tym samym, mając na względzie przede wszystkim funkcję główną urządzenia takiego, jak urządzenie sporne w postępowaniu głównym, może ono być klasyfikowane w ramach podpozycji CN 85269120, odnoszącej się do odbiorników radionawigacyjnych.
Analiza ta nie może zostać podważona przez wskazania dotyczące trzeciego produktu klasyfikowanego w ramach podpozycji CN 85285970 w załączniku do rozporządzenia wykonawczego nr 698/2012, do którego odwołano się w postanowieniu odsyłającym.
W tym względzie należy przypomnieć, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem rozporządzenie klasyfikacyjne ma charakter generalny, jako że znajduje zastosowanie nie do pojedynczego podmiotu gospodarczego, ale do ogółu towarów takich samych jak towar badany przez Komitet Kodeksu Celnego. Aby określić – w ramach wykładni rozporządzenia klasyfikacyjnego – zakres jego zastosowania, należy uwzględnić między innymi jego uzasadnienie (wyrok z dnia 22 marca 2017 r., GROFA i in.,
C‑435/15 i C‑666/15
,
EU:C:2017:232
, pkt
i przytoczone tam orzecznictwo).
O ile rozporządzenie klasyfikacyjne nie ma bezpośredniego zastosowania do produktów, które nie są identyczne z produktem będącym przedmiotem tego rozporządzenia, a jedynie analogiczne do niego, to ma ono zastosowanie do tych produktów w drodze analogii. Stosowanie w drodze analogii rozporządzenia klasyfikującego do produktów analogicznych do tych, o których mowa w rozporządzeniu, sprzyja bowiem spójnej wykładni CN, a także równemu traktowaniu podmiotów gospodarczych (wyrok z dnia 22 marca 2017 r., GROFA i in.,
C‑435/15 i C‑666/15
,
EU:C:2017:232
, pkt
i przytoczone tam orzecznictwo).
Jednakże, aby rozporządzenie klasyfikacyjne miało zastosowanie w drodze analogii, konieczne jest, by towary podlegające klasyfikacji i towary wskazane w owym rozporządzeniu były wystarczająco podobne. W tym względzie należy jednak wziąć również pod uwagę uzasadnienie owego rozporządzenia (wyrok z dnia 22 marca 2017 r., GROFA i in.,
C‑435/15 i C‑666/15
,
EU:C:2017:232
, pkt
i przytoczone tam orzecznictwo).
W niniejszym przypadku, o ile sąd odsyłający odrzuca bezpośrednie stosowanie rozporządzenia wykonawczego nr 698/2012, ponieważ żadna ze stron w postępowaniu głównym nie twierdzi, że sporne urządzenie jest identyczne z trzecim produktem opisanym w załączniku do tego rozporządzenia, o tyle sąd ten zastanawia się nad zastosowaniem tego rozporządzenia w drodze analogii.
Tymczasem w świetle ustaleń faktycznych dokonanych przez ten sąd w odniesieniu do urządzenia spornego w postępowaniu głównym, należy stwierdzić, że owo urządzenie i trzeci produkt opisany w załączniku do rozporządzenia wykonawczego nr 698/2012 nie wykazują tego rodzaju podobieństw, które uzasadniałyby analogiczne zastosowanie tego rozporządzenia.
Produkt ten spełnia bowiem rzeczywistą funkcję nadawczą, a ponadto posiada w ramach funkcji wyświetlania ekran o przekątnej 7 cali, czyli 18 cm i może zostać do niego podłączony dodatkowy wyświetlacz. Jest on również wyposażony w złącza umożliwiające odbiór sygnałów wideo ze źródeł zewnętrznych, takich jak kamera cofania lub tuner DVB-T. Posiada on ponadto dwa urządzenia do zdalnego sterowania.
Natomiast, jak wskazano w pkt 35 i 37 niniejszego wyroku, produkt będący przedmiotem sporu w postępowaniu głównym nie oferuje takich funkcji, względnie posiada mniej wydajne właściwości.
Tak więc rozporządzenie wykonawcze nr 698/2012 nie ma zastosowania ani bezpośrednio, ani przez analogię do urządzeń takich, jak rozpatrywane w postępowaniu głównym.
W świetle powyższych rozważań na postawione pytania prejudycjalne należy odpowiedzieć, że CN w brzmieniu wynikającym z rozporządzenia wykonawczego 2015/1754 należy interpretować w ten sposób, że urządzenie wielofunkcyjne w rodzaju stosowanych w pojazdach silnikowych, takie jak sporne w postępowaniu głównym, które zawiera w tej samej obudowie, w ramach funkcji podstawowej monitor do radionawigacji w związku z zainstalowanymi fabrycznie aplikacjami do nawigacji GPS, oraz, pomocniczo aparaturę odbiorczą do nadawania radiofonii, aparaturę do odtwarzania audio i wideo oraz ekran o przekątnej 5 cali (12,7 cm) należy klasyfikować do podpozycji 85269120 tej nomenklatury.
W przedmiocie kosztów
Dla stron w postępowaniu głównym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed sądem odsyłającym, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż koszty stron w postępowaniu głównym, nie podlegają zwrotowi.

Z powyższych względów Trybunał (dziesiąta izba) orzeka, co następuje:

Nomenklaturę scaloną zawartą w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej, w brzmieniu wynikającym z rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/1754 z dnia 6 października 2015 r., należy interpretować w ten sposób, że urządzenie wielofunkcyjne w rodzaju stosowanych w pojazdach silnikowych, takie jak sporne w postępowaniu głównym, które zawiera w tej samej obudowie, w ramach funkcji podstawowej monitor do radionawigacji w związku z zainstalowanymi fabrycznie aplikacjami do nawigacji GPS, oraz, pomocniczo aparaturę odbiorczą do nadawania radiofonii, aparaturę do odtwarzania audio i wideo oraz ekran o przekątnej 5 cali (12,7 cm) należy klasyfikować do podpozycji 85269120 tej nomenklatury.

Podpisy
(
*1
)	Język postępowania: rumuński.