CELEX: 62014CJ0232
Προδικαστική παραπομπή
Ντάμπινγκ
Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 412/2013
Κύρος
Εισαγωγές επιτραπέζιων σκευών από κεραμευτική ύλη καταγωγής Κίνας
Υπό εξέταση προϊόν
Υπό εξέταση προϊόν εν γένει
Υποχρέωση αιτιολογήσεως

Η υπό κρίση αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αφορά το κύρος του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 412/2013 του Συμβουλίου, της 13ης Μαΐου 2013, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και για την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές επιτραπέζιων σκευών από κεραμευτική ύλη καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (
EE L 131, σ. 1
).
Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της Portmeirion Group UK Ltd (στο εξής: Portmeirion) και των Commissioners for her Majesty’s Customs and Revenue (φορολογικής και τελωνειακής αρχής, στο εξής: φορολογική αρχή) σχετικά με την απόρριψη εκ μέρους της αρχής αυτής της αιτήσεως επιστροφής των δασμών αντιντάμπινγκ που κατέβαλε η Portmeirion για την εισαγωγή επιτραπέζιων σκευών από κεραμευτική ύλη καταγωγής Κίνας.
Το νομικό πλαίσιο
Το διεθνές δίκαιο
Με την απόφαση 94/800/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1994, σχετικά με την εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας σύναψη των συμφωνιών που απέρρευσαν από τις πολυμερείς διαπραγματεύσεις του Γύρου της Ουρουγουάης (1986-1994), καθ’ όσον αφορά τα θέματα που εμπίπτουν στις αρμοδιότητές της (
ΕΕ L 336, σ. 1
), το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ενέκρινε τη συμφωνία για την ίδρυση του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ), που υπεγράφη στο Μαρακές στις 15 Απριλίου 1994, καθώς και τις συμφωνίες που περιλαμβάνονται στα παραρτήματα 1, 2 και 3 της Συμφωνίας αυτής, στις οποίες περιλαμβάνεται η συμφωνία για την εφαρμογή του άρθρου VI της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου του 1994 (
ΕΕ 1994, L 336, σ. 103
, στο εξής: Συμφωνία αντιντάμπινγκ του 1994).
Το άρθρο 2 της Συμφωνίας αντιντάμπινγκ του 1994, με τίτλο «Καθορισμός του ντάμπινγκ», προβλέπει τα εξής:
«2.1   Για τους σκοπούς της παρούσας συμφωνίας, ένα προϊόν θεωρείται ότι αποτελεί αντικείμενο ντάμπινγκ, δηλαδή ότι εισάγεται στην αγορά μιας άλλης χώρας σε τιμή κατώτερη της κανονικής του αξίας, αν η τιμή εξαγωγής του προϊόντος που εξάγεται από μία χώρα σε μια άλλη είναι κατώτερη της αντίστοιχης τιμής που εφαρμόζεται υπό κανονικές συνθήκες εμπορίας για ομοειδές προϊόν, όταν το τελευταίο προορίζεται για κατανάλωση στη χώρα εξαγωγής.
[...]
2.6   Στην παρούσα συμφωνία ο όρος “ομοειδές προϊόν” (“like product”), νοείται ως αναφερόμενος σε ένα όμοιο προϊόν, δηλαδή προϊόν που μοιάζει από κάθε άποψη με το υπό εξέταση προϊόν, ή, όταν δεν υπάρχει κάποιο τέτοιο προϊόν, σε ένα άλλο προϊόν το οποίο, αν και δεν του μοιάζει από κάθε άποψη, ωστόσο έχει χαρακτηριστικά που μοιάζουν στενά με εκείνα του υπό εξέταση προϊόντος.
[...]»
Το δίκαιο της Ένωσης
Το άρθρο 236, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (
ΕΕ L 302, σ. 1
, στο εξής: τελωνειακός κώδικας), προβλέπει τα εξής:
«Η επιστροφή ή η διαγραφή εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών πραγματοποιείται εφόσον αποδεικνύεται ότι κατά τη στιγμή της πληρωμής τους το ποσό τους δεν οφειλόταν νομίμως [...]».
Ο εκτελεστικός κανονισμός 412/2013 εκδόθηκε με βάση τον κανονισμό (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (
ΕΕ L 343, σ. 51
, και διορθωτικό στην
ΕΕ 2010, L 7, σ. 22
, στο εξής: βασικός κανονισμός). Οι αιτιολογικές σκέψεις 3 και 4 του κανονισμού αυτού ορίζουν τα εξής:
«(3)
[Η Συμφωνία αντιντάμπινγκ του 1994] περιέχει λεπτομερείς κανόνες, οι οποίοι αφορούν, ιδίως, τον υπολογισμό του ντάμπινγκ, τις διαδικασίες έναρξης και διεξαγωγής της έρευνας, συμπεριλαμβανομένης της διαπίστωσης και αξιολόγησης των πραγματικών περιστατικών, την επιβολή προσωρινών μέτρων, την επιβολή και είσπραξη δασμών αντιντάμπινγκ, τη διάρκεια ισχύος και την επανεξέταση των μέτρων αντιντάμπινγκ, καθώς και τη διάθεση στο κοινό στοιχείων σχετικών με έρευνες αντιντάμπινγκ. Προκειμένου να διασφαλισθεί η ενδεδειγμένη και διαφανής εφαρμογή των εν λόγω κανόνων, το κείμενο των συμφωνιών θα πρέπει να ενσωματωθεί κατά το δυνατόν στην κοινοτική νομοθεσία.
(4)
Κατά την εφαρμογή των εν λόγω κανόνων, είναι απαραίτητο, προκειμένου να διατηρηθεί η ισορροπία μεταξύ των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων που προβλέπονται από τη συμφωνία της GATT, να ληφθεί υπόψη από την Κοινότητα η ερμηνεία που δίδουν στους κανόνες αυτούς οι σημαντικότεροι εμπορικοί της εταίροι.»
Το άρθρο 1 του βασικού κανονισμού, υπό τον τίτλο «Αρχές», προβλέπει τα εξής:
«1.   Δασμός αντιντάμπινγκ είναι δυνατό να επιβάλλεται σε κάθε προϊόν που αποτελεί αντικείμενο ντάμπινγκ, όταν η θέση του σε ελεύθερη κυκλοφορία εντός της Κοινότητας προκαλεί ζημία.
2.   Ένα προϊόν θεωρείται ότι αποτελεί αντικείμενο ντάμπινγκ όταν η τιμή εξαγωγής του στην Κοινότητα είναι χαμηλότερη από μια συγκρίσιμη τιμή του ομοειδούς προϊόντος, όπως έχει καθοριστεί για τη χώρα εξαγωγής κατά τις συνήθεις εμπορικές πράξεις.
3.   Ως χώρα εξαγωγής θεωρείται κατά κανόνα η χώρα καταγωγής. Εντούτοις, χώρα εξαγωγής ενδέχεται να είναι κάποια ενδιάμεση χώρα, εκτός από τις περιπτώσεις κατά τις οποίες, επί παραδείγματι, τα εκάστοτε προϊόντα απλώς διαμετακομίζονται μέσω της χώρας αυτής ή δεν παράγονται σε αυτήν ή δεν υφίσταται γι’ αυτά κάποια συγκρίσιμη τιμή στην εν λόγω χώρα.
4.   Για τους σκοπούς της εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, ως “ομοειδές προϊόν” νοείται ένα πανομοιότυπο προϊόν, δηλαδή όμοιο από κάθε άποψη με το εξεταζόμενο προϊόν ή, ελλείψει τούτου, ένα άλλο προϊόν το οποίο, αν και όχι όμοιο από κάθε άποψη, έχει χαρακτηριστικά που παρουσιάζουν σημαντική ομοιότητα προς εκείνα του υπό εξέταση προϊόντος [εν γένει].»
Κατ’ εφαρμογήν του βασικού κανονισμού, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΕ) 1072/2012, της 14ης Νοεμβρίου 2012, για την επιβολή προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές επιτραπέζιων σκευών από κεραμευτική ύλη καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (
ΕΕ L 318, σ. 28
, και 36, σ. 11, και διορθωτικό
EE 2013, L 36, σ. 11
, στο εξής: προσωρινός κανονισμός).
Κατά τις αιτιολογικές σκέψεις 24, 25, 51, 52 και 54 έως 57 του προσωρινού κανονισμού:
«(24)
Το υπό εξέταση προϊόν είναι τα επιτραπέζια σκεύη από κεραμευτική ύλη που υπάγονται επί του παρόντος [στις δασμολογικές κλάσεις 6911 10 00, ex 6912 00 10, της Συνδυασμένης Ονοματολογίας η οποία περιλαμβάνεται στο παράρτημα I του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87, του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο (
EE L 256, σ. 1
, στο εξής: ΣΟ),] και καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (στο εξής: υπό εξέταση προϊόν). Τα σκεύη αυτά μπορεί να είναι κατασκευασμένα από πορσελάνη, από κοινή γη, από ψαμμίτη (ψευδοπορσελάνη), από φαγεντιανή γη ή απομίμηση πορσελάνης ή από άλλες ύλες. Οι κύριες πρώτες ύλες περιλαμβάνουν ανόργανα άλατα όπως καολίνη, άστριο και χαλαζία, και η σύνθεση των χρησιμοποιούμενων πρώτων υλών καθορίζει τον τύπο του τελικού προϊόντος που παράγεται από κεραμευτική ύλη.
(25)
Τα επιτραπέζια σκεύη από κεραμευτική ύλη διατίθενται στο εμπόριο σε πολλές διαφορετικές μορφές που έχουν εξελιχθεί με την πάροδο του χρόνου. Χρησιμοποιούνται σε ευρύ φάσμα χώρων, π.χ. νοικοκυριά, ξενοδοχεία, εστιατόρια ή κέντρα περίθαλψης.
[...]
(51)
Ένας εισαγωγέας ισχυρίστηκε ότι το πεδίο κάλυψης του προϊόντος της έρευνας ήταν υπερβολικά ευρύ για να επιτρέπει την εύλογη σύγκριση μεταξύ των τύπων προϊόντων. Ένας εισαγωγέας με παραγωγικά συμφέροντα στην Κίνα εξέφρασε παρόμοια άποψη. Εν προκειμένω, ορισμένα μέρη αναφέρθηκαν επίσης σε καθαρά διακοσμητικά αντικείμενα.
(52)
Τα κατάλληλα κριτήρια που εφαρμόζονται για να καθοριστεί αν ένα προϊόν που υπόκειται σε έρευνα μπορεί να θεωρηθεί ή όχι ενιαίο προϊόν, δηλαδή ως προς τα βασικά φυσικά και τεχνικά χαρακτηριστικά του, παρατίθενται λεπτομερώς κατωτέρω. Επομένως, τα καθαρά διακοσμητικά αντικείμενα δεν καλύπτονται. Επιπλέον, παρόλο που διάφοροι τύποι επιτραπέζιων σκευών από κεραμευτική ύλη μπορούν να έχουν όντως διαφορετικά ειδικά χαρακτηριστικά, η έρευνα έδειξε ότι, με εξαίρεση τα κεραμικά μαχαίρια, τα βασικά χαρακτηριστικά τους παραμένουν ταυτόσημα. Επιπροσθέτως, το γεγονός ότι το υπό εξέταση προϊόν μπορεί να παραχθεί με μερικές παραλλαγές της κατασκευαστικής διαδικασίας, δεν αποτελεί από μόνο του κριτήριο που θα οδηγούσε στη διαπίστωση ότι υπάρχουν δύο ή περισσότερα διαφορετικά προϊόντα. Τέλος, η έρευνα έδειξε επίσης ότι οι διάφοροι τύποι του υπό εξέταση προϊόντος πωλούνται γενικά μέσω των ίδιων κυκλωμάτων πωλήσεων. Παρόλο που ορισμένα εξειδικευμένα καταστήματα μπορεί να επικεντρώνονται σε ορισμένους ειδικούς τύπους, σημαντικό μερίδιο των διανομέων (έμποροι λιανικής πώλησης, μεγάλα καταστήματα, σουπερμάρκετ) πωλούν διάφορα είδη επιτραπέζιων σκευών από κεραμευτική ύλη, προκειμένου να προσφέρουν μεγάλο φάσμα επιλογής στους πελάτες τους. Επομένως, οι ισχυρισμοί ότι το πεδίο κάλυψης του προϊόντος της έρευνας ήταν υπερβολικά ευρύ, απορρίφθηκαν προσωρινά.
[...]
(54)
Η έρευνα κατέδειξε ότι όλοι οι τύποι επιτραπέζιων σκευών από κεραμευτική ύλη, παρά τις διαφορές από πλευράς ιδιοτήτων και ύφους, έχουν τα ίδια βασικά φυσικά και τεχνικά χαρακτηριστικά, δηλαδή είναι κεραμικά είδη με κύριο στόχο να έρθουν σε επαφή με τρόφιμα, χρησιμοποιούνται κατά βάση για τους ίδιους σκοπούς, και μπορούν να θεωρηθούν διαφορετικοί τύποι του αυτού προϊόντος.
(55)
Εκτός του γεγονότος ότι έχουν τα ίδια βασικά φυσικά και τεχνικά χαρακτηριστικά, όλα αυτά τα διάφορα είδη και οι τύποι βρίσκονται σε άμεσο ανταγωνισμό και είναι εναλλάξιμα σε μεγάλο βαθμό. Αυτό εξηγείται καλύτερα από το γεγονός ότι δεν υπάρχουν σαφείς διαχωριστικές γραμμές μεταξύ τους, δηλαδή υπάρχει σχετική αλληλοεπικάλυψη και ανταγωνισμός μεταξύ των διαφόρων τύπων προϊόντων και οι τυπικοί αγοραστές συχνά δεν κάνουν διάκριση, για παράδειγμα, μεταξύ εμπορευμάτων που είναι ή που δεν είναι κατασκευασμένα από πορσελάνη.
(56)
Εντούτοις, όπως εξηγείται στις αιτιολογικές σκέψεις 29 έως 34 ανωτέρω, κρίθηκε επίσης σκόπιμο να περιοριστεί ο ορισμός του πεδίου κάλυψης του προϊόντος, με βάση τον οποίο άρχισε η τρέχουσα έρευνα, εξαιρώντας τα κεραμικά μαχαίρια. Κατά συνέπεια, ορίζεται προσωρινά ότι το υπό εξέταση προϊόν είναι επιτραπέζια σκεύη από κεραμευτική ύλη, εξαιρουμένων των κεραμικών μαχαιριών, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, τα οποία επί του παρόντος υπάγονται στους κωδικούς ΣΟ ex 6911 10 00, ex 6912 00 10, ex 6912 00 30, ex 6912 00 50 και ex 6912 00 90.
(57)
Εν κατακλείδι, για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας και σύμφωνα με τη συνήθη ενωσιακή πρακτική, θεωρείται επομένως ότι όλοι οι τύποι του προϊόντος που περιγράφονται ανωτέρω, με εξαίρεση τα κεραμικά μαχαίρια, θα πρέπει να θεωρείται ότι αποτελούν ένα ενιαίο προϊόν.»
Κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 9 του βασικού κανονισμού, το Συμβούλιο εξέδωσε τον εκτελεστικό κανονισμό 412/2013, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ. Οι αιτιολογικές σκέψεις 35 έως 37 του τελευταίου αυτού κανονισμού έχουν ως εξής:
«(35)
Όλα τα είδη επιτραπέζιων σκευών από κεραμευτική ύλη μπορούν να θεωρηθούν διαφορετικοί τύποι του αυτού προϊόντος. Ως εκ τούτου, ο ισχυρισμός που διατυπώθηκε μετά την προσωρινή κοινοποίηση και εκ νέου μετά την τελική κοινοποίηση, σύμφωνα με τον οποίο η έρευνα καλύπτει πολύ ευρεία γκάμα ομοειδών προϊόντων —και, κατά συνέπεια, απαιτείται ξεχωριστή ανάλυση σχετικά με το έννομο συμφέρον, τις πρακτικές ντάμπινγκ, τη ζημία, την αιτιώδη συνάφεια και το συμφέρον της Ένωσης για κάθε κατηγορία προϊόντων—, κρίνεται αβάσιμος. Ένα ενδιαφερόμενο μέρος που ισχυρίστηκε ότι το πεδίο κάλυψης του προϊόντος είναι υπερβολικά ευρύ επικαλέστηκε σύγκριση προϊόντων με διαφορετικά επίπεδα διακόσμησης, αλλά τα επιχειρήματά του σχετικά με την τελική χρήση (για τον κήπο και τα παιδιά στη μια περίπτωση και για διακόσμηση στην άλλη περίπτωση) επιδέχονται αμφισβήτηση, διότι δεν υπάρχει σαφής διαχωρισμός, και οι ισχυρισμοί αυτοί θεωρείται ότι μάλλον επιβεβαιώνουν το περιεχόμενο της αιτιολογικής σκέψης 55 του προσωρινού κανονισμού.[...]
(36)
Με βάση τα ανωτέρω, προσδιορίζεται οριστικά ότι στο πεδίο κάλυψης του προϊόντος εμπίπτουν τα επιτραπέζια σκεύη από κεραμευτική ύλη, εκτός από τα κεραμικά μαχαίρια, τους κεραμικούς μύλους αρτυμάτων ή μπαχαρικών και τα κεραμικά αλεστικά εξαρτήματά τους, τους κεραμικούς αποφλοιωτές, τις κεραμικές συσκευές ακονίσματος μαχαιριών και τις κεραμικές πλάκες ψησίματος από κορδιερίτη για το ψήσιμο πίτσας ή άρτου, καταγωγής [Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας], που επί του παρόντος εμπίπτουν στους κωδικούς ΣΟ ex 69 11 10 0, ex 69 12 00 10, ex 69 12 00 30, ex 69 12 00 50 και ex 69 12 00 90.
(37)
Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων σχετικά με το υπό εξέταση προϊόν και το ομοειδές προϊόν, επιβεβαιώνονται τα πορίσματα που αναφέρονται στις αιτιολογικές σκέψεις (24) έως (63) του προσωρινού κανονισμού.»
Η διαφορά της κύριας δίκης και το προδικαστικό ερώτημα
Η Portmeirion Group UK Ltd είναι Βρετανός παραγωγός κεραμικών ειδών και εισαγωγέας κεραμικών προϊόντων προελεύσεως Κίνας.
Στις 16 Φεβρουαρίου 2012, η Επιτροπή κίνησε διαδικασία αντιντάμπινγκ σχετικά με τις εισαγωγές στην Ευρωπαϊκή Ένωση επιτραπέζιων σκευών από κεραμευτική ύλη καταγωγής Κίνας (στο εξής: επίμαχες εισαγωγές).
Στις 14 Νοεμβρίου 2012, η Επιτροπή επέβαλε, με τον προσωρινό κανονισμό, προσωρινούς δασμούς αντιντάμπινγκ στις επίμαχες εισαγωγές.
Στις 18 Δεκεμβρίου 2012, η Portmeirion υπέβαλε για πρώτη φορά παρατηρήσεις, με τις οποίες, αφενός, αμφισβήτησε τον ορισμό του υπό εξέταση προϊόντος που έδωσε η Επιτροπή κατά το πέρας της έρευνάς της και, αφετέρου, επικαλέστηκε περαιτέρω παράγοντες που εμπόδιζαν, κατά την άποψή της, την επιβολή δασμών αντιντάμπινγκ. Αφού η Επιτροπή διαβίβασε το από 25 Φεβρουαρίου 2013 ενημερωτικό της έγγραφο, η Portmeirion κλήθηκε σε ακρόαση από το εν λόγω θεσμικό όργανο στις 5 Μαρτίου 2013. Κατά την ακρόαση αυτή, η Portmeirion εξέθεσε την άποψή της όσον αφορά, μεταξύ άλλων, το περιεχόμενο του ορισμού του υπό εξέταση προϊόντος.
Στις 13 Μαΐου 2013, κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής, το Συμβούλιο εξέδωσε τον εκτελεστικό κανονισμό 412/2013 και επέβαλε οριστικό δασμό αντιντάμπινγκ στις επίμαχες εισαγωγές με έναρξη ισχύος από 16 Μαΐου 2013.
Στις 2 Αυγούστου 2013, η Portmeirion ζήτησε, σύμφωνα με το άρθρο 236 του τελωνειακού κώδικα, την επιστροφή των καταβληθέντων στη φορολογική αρχή δασμών αντιντάμπινγκ, ισχυριζόμενη ότι ο εκτελεστικός κανονισμός 412/2013 δεν ήταν σύμφωνος προς το κοινοτικό δίκαιο, οπότε η επιβολή των δασμών αυτών στερούνταν, κατά την άποψή της, νομικής βάσεως.
Με απόφαση της 16ης Δεκεμβρίου 2013, η φορολογική αρχή απέρριψε το αίτημα επιστροφής των δασμών που υπέβαλε η Portmeirion.
Στις 14 Ιανουαρίου 2014, η Portmeirion άσκησε προσφυγή κατά της αποφάσεως αυτής ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου αμφισβητώντας το κύρος του εκτελεστικού κανονισμού 412/2013.
Το αιτούν δικαστήριο εκτιμά ότι οι προβαλλόμενοι από την Portmeirion λόγοι είναι όντως ικανοί να θέσουν εν αμφιβόλω το κύρος του κανονισμού αυτού.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το First-tier Tribunal (Tax Chamber) Tribunal center: Burmingham (Πρωτοδικείο του Μπέρμινχαμ, τμήμα φορολογικών διαφορών) αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:
«Είναι ο εκτελεστικός κανονισμός 412/2013 ασύμβατος προς το δίκαιο της Ένωσης, στον βαθμό που:
α)
στηρίχθηκε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως αναφορικά με τον ορισμό του υπό εξέταση προϊόντος, με συνέπεια να αναιρούνται τα συμπεράσματα της διενεργηθείσας έρευνας αντιντάμπινγκ, και
β)
είναι πλημμελώς αιτιολογημένος κατά παράβαση του άρθρου 296 ΣΛΕΕ;»
Επί του προδικαστικού δικαιώματος
Επί του παραδεκτού
Η Ιταλική Κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι η Portmeirion δεν δικαιούται να επικαλεστεί το ανίσχυρο του εκτελεστικού κανονισμού 412/2013 ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου και ότι, κατά συνέπεια, το ερώτημα που υπέβαλε το εν λόγω δικαστήριο, σχετικά με το κύρος του κανονισμού αυτού, πρέπει να κριθεί απαράδεκτο.
Κατά την κυβέρνηση αυτή, ο εκτελεστικός κανονισμός 412/2013 αφορά άμεσα και ατομικά ένα νομικό πρόσωπο όπως η Portmeirion, οπότε αυτή μπορούσε να ζητήσει η ίδια την ακύρωσή του από τον δικαστή της Ένωσης.
Από πάγια νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει όμως ότι η γενική αρχή που διασφαλίζει ότι κάθε πρόσωπο δικαιούται να επικαλεστεί, στο πλαίσιο προσφυγής κατά βλαπτικού για αυτό εθνικού μέτρου, το ανίσχυρο πράξεως της Ένωσης που αποτελεί τη βάση του εν λόγω μέτρου, δεν εμποδίζει την εξάρτηση του εν λόγω δικαιώματος από την προϋπόθεση να μη διαθέτει ο ενδιαφερόμενος το δικαίωμα να ζητήσει απευθείας από τον δικαστή της Ένωσης την ακύρωση της εν λόγω πράξεως, δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ. Εντούτοις, μόνο στην περίπτωση κατά την οποία μπορεί να θεωρηθεί ότι ένα πρόσωπο μπορεί, χωρίς καμία αμφιβολία, να ζητήσει παραδεκτώς την ακύρωση της εν λόγω πράξεως, το πρόσωπο αυτό εμποδίζεται να επικαλεστεί το ανίσχυρο της πράξεως ενώπιον του αρμόδιου εθνικού δικαστηρίου (βλ., υπό την έννοια αυτή, αποφάσεις TWD Textilwerke Deggendorf,
C‑188/92
,
EU:C:1994:90
, σκέψη
· Valimar,
C‑374/12
,
EU:C:2014:2231
, σκέψεις
και
, καθώς και TMK Europe,
C‑143/14
,
EU:C:2015:236
, σκέψη
).
Κατά συνέπεια, μόνο σε περίπτωση που θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι νομικό πρόσωπο, όπως η Portmeirion, το αφορά, χωρίς καμία αμφιβολία, άμεσα και ατομικά ο κανονισμός του οποίου αμφισβητεί το κύρος, το εν λόγω νομικό πρόσωπο δεν θα μπορούσε παραδεκτώς να επικαλεστεί το ανίσχυρο του κανονισμού αυτού ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων.
Όσον αφορά, πρώτον, την προϋπόθεση που συνδέεται με το γεγονός ότι η επίδικη απόφαση δεν αφορά ατομικά την Portmeirion, πρέπει να υπομνησθεί ότι κανονισμός περί επιβολής δασμού αντιντάμπινγκ μπορεί να αφορά ατομικά διάφορα είδη επιχειρηματιών, χωρίς να αποκλείεται η δυνατότητα ο εν λόγω κανονισμός να αφορά ατομικά και άλλους επιχειρηματίες, λόγω ορισμένων ιδιαίτερων χαρακτηριστικών τους τα οποία τους εξατομικεύουν σε σχέση με κάθε άλλο πρόσωπο (βλ., υπό την έννοια αυτή, αποφάσεις Extramet Industrie κατά Συμβουλίου,
C‑358/89
,
EU:C:1991:214
, σκέψη
, και TMK Europe,
C‑143/14
,
EU:C:2015:236
, σκέψη
).
Συναφώς, καταρχάς, ο κανονισμός περί επιβολής δασμού αντιντάμπινγκ μπορεί να αφορά ατομικά τους παραγωγούς και τους εξαγωγείς του επίμαχου προϊόντος στους οποίους καταλογίζονται οι πρακτικές ντάμπινγκ βάσει στοιχείων της εμπορικής τους δραστηριότητας (βλ., υπό την έννοια αυτή, απόφαση Valimar,
C‑374/12
,
EU:C:2014:2231
, σκέψη
και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
Εν συνεχεία, το ίδιο μπορεί να ισχύει και για τους εισαγωγείς του εν λόγω προϊόντος των οποίων οι τιμές μεταπωλήσεως ελήφθησαν υπόψη για την κατασκευή των τιμών εξαγωγής και τους οποίους επομένως αφορούν οι διαπιστώσεις σχετικά με την ύπαρξη πρακτικής ντάμπινγκ (αποφάσεις Nashua Corporation κ.λπ. κατά Επιτροπής και Συμβουλίου,
C‑133/87 και C‑150/87
,
EU:C:1990:115
, σκέψη
· Gestetner Holdings κατά Συμβουλίου και Επιτροπής,
C‑156/87
,
EU:C:1990:116
, σκέψη
, καθώς και TMK Europe,
C‑143/14
,
EU:C:2015:236
, σκέψη
).
Τέλος, το ίδιο μπορεί ακόμη να ισχύει και για τους εισαγωγείς που συνδέονται με εξαγωγείς του προϊόντος στο οποίο επιβλήθηκαν δασμοί αντιντάμπινγκ, ιδίως στην περίπτωση που η τιμή εξαγωγής έχει υπολογιστεί βάσει των δικών τους τιμών μεταπωλήσεως στην αγορά της Ένωσης και στην περίπτωση που ο ίδιος ο δασμός αντιντάμπινγκ έχει υπολογιστεί σε συνάρτηση με αυτές τις τιμές μεταπωλήσεως (αποφάσεις Neotype Techmashexport κατά Επιτροπής και Συμβουλίου,
C‑305/86 και C‑160/87
,
EU:C:1990:295
, σκέψεις
και
, καθώς και TMK Europe,
C‑143/14
,
EU:C:2015:236
, σκέψη
).
Εν προκειμένω, δεν αποδεικνύεται ότι η Portmeirion μπορεί να εξομοιωθεί με κάποια από τις κατηγορίες επιχειρηματιών που προσδιορίστηκαν ανωτέρω και, συνεπώς, ότι ο εκτελεστικός κανονισμός 412/2013 την αφορά ατομικά, χωρίς καμία αμφιβολία.
Πράγματι, όπως επιβεβαίωσε η Επιτροπή κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, η Portmeirion είναι εισαγωγέας του επίμαχου προϊόντος του οποίου οι τιμές μεταπωλήσεως επιτραπέζιων σκευών από κεραμευτική ύλη καταγωγής Κίνας δεν ελήφθησαν υπόψη για την κατασκευή των τιμών εξαγωγής ή για τον υπολογισμό του δασμού αντιντάμπινγκ ο οποίος θεσπίστηκε με τον εκτελεστικό κανονισμό 412/2013. Ομοίως, δεν τίθεται ζήτημα συνδέσεώς του με εξαγωγείς. Επιπλέον, δεν προκύπτει ότι η Portmeirion έχει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τα οποία την εξατομικεύουν σε σχέση με κάθε άλλο πρόσωπο.
Δεδομένου ότι οι προϋποθέσεις που συνδέονται με το ότι ο εν λόγω κανονισμός πρέπει να την αφορά τόσο άμεσα όσο και ατομικά πρέπει να συντρέχουν σωρευτικώς, δεν χρειάζεται να εξεταστεί αν, εν προκειμένω, ο εκτελεστικός κανονισμός 412/2013 αφορά ή όχι άμεσα την Portmeirion.
Λαμβανομένων υπόψη όλων των προεκτεθέντων, πρέπει να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι η Portmeirion δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι δεν δύναται, χωρίς καμία αμφιβολία, να επικαλεστεί το ανίσχυρο του εκτελεστικού κανονισμού 412/2013 ενώπιον του αρμόδιου εθνικού δικαστηρίου.
Συνεπώς, το προδικαστικό ερώτημα είναι παραδεκτό.
Eπί της ουσίας
Με το ερώτημά του, το αιτούν δικαστήριο ερωτά, κατ’ ουσίαν, κατά πόσον ο εκτελεστικός κανονισμός 412/2013 είναι ανίσχυρος, αφενός, δεδομένου ότι αυτός στηρίζεται σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως όσον αφορά τον ορισμό του υπό εξέταση προϊόντος που περιέχει, και, αφετέρου, για τον λόγο ότι δεν στηρίζεται σε κατάλληλη αιτιολογία, όπως επιβάλλει το άρθρο 296 ΣΛΕΕ.
Όσον αφορά, πρώτον, τη φερόμενη πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως κατά τον ορισμό του υπό εξέταση προϊόντος, πρέπει να τονιστεί ότι η έννοια του «υπό εξέταση προϊόντος» περιλαμβάνει, σύμφωνα με την αιτιολογική σκέψη 36 του εκτελεστικού κανονισμού 412/2013, τα επιτραπέζια σκεύη από κεραμευτική ύλη, εκτός από τα κεραμικά μαχαίρια, τους κεραμικούς μύλους αρτυμάτων ή μπαχαρικών και τα κεραμικά αλεστικά εξαρτήματά τους, τους κεραμικούς αποφλοιωτές, τις κεραμικές συσκευές ακονίσματος μαχαιριών και τις κεραμικές πλάκες ψησίματος από κορδιερίτη για το ψήσιμο πίτσας ή άρτου, καταγωγής Κίνας, που επί του παρόντος εμπίπτουν στους κωδικούς ΣΟ ex 69 11 10 00, ex 69 12 00 10, ex 69 12 00 30, ex 69 12 00 50 και ex 69 12 00 90.
Τούτου δοθέντος, από την αιτιολογική σκέψη 35 του κανονισμού αυτού προκύπτει ότι όλα τα είδη επιτραπέζιων σκευών από κεραμευτική ύλη μπορούν να θεωρηθούν διαφορετικοί τύποι του ίδιου προϊόντος.
Η Portmeirion όμως υποστηρίζει ότι η έκδοση του εν λόγω κανονισμού στηρίχθηκε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως όσον αφορά το υπό εξέταση προϊόν, στο μέτρο που τα διάφορα προϊόντα τα οποία υπόκεινται σε δασμό αντιντάμπινγκ δεν είναι ομοειδή και ομοιογενή, οπότε δεν μπορούν να θεωρηθούν ότι αποτελούν ένα ενιαίο προϊόν και, συνεπώς, η διεξαγωγή ενιαίας έρευνας δεν ήταν δικαιολογημένη.
Συναφώς, πρέπει να σημειωθεί ότι η έννοια «υπό εξέταση προϊόν», τόσο στον προσωρινό κανονισμό όσο και στον εκτελεστικό κανονισμό 412/2013, αποτελεί τη συγκεκριμένη μετάφραση της γενικής έννοιας «προϊόν [που] θεωρείται ότι αποτελεί αντικείμενο ντάμπινγκ» που περιέχεται στο άρθρο 1, παράγραφος 2, του βασικού κανονισμού (στο εξής: υπό εξέταση προϊόν εν γένει), καθόσον ο εκτελεστικός κανονισμός 412/2013 αποσκοπεί στην εκτέλεση του βασικού κανονισμού στον εν λόγω τομέα.
Εντεύθεν προκύπτει ότι τα συστατικά στοιχεία της εννοίας «υπό εξέταση προϊόν εν γένει», κατά τον βασικό κανονισμό, καθορίζουν κατ’ ανάγκην τα συστατικά στοιχεία που πρέπει να θεωρηθεί ότι απαρτίζουν το «υπό εξέταση προϊόν», υπό την έννοια του προσωρινού κανονισμού και του εκτελεστικού κανονισμού 412/2013.
Ο βασικός όμως κανονισμός δεν διευκρινίζει το περιεχόμενο της εννοίας «υπό εξέταση προϊόν εν γένει», περιοριζόμενος να ορίσει, στο άρθρο του 1, παράγραφος 4, την έννοια «ομοειδές προϊόν» ως ένα πανομοιότυπο προϊόν ή ως ένα προϊόν που έχει χαρακτηριστικά που παρουσιάζουν σημαντική ομοιότητα προς εκείνα του υπό εξέταση προϊόντος εν γένει. Περαιτέρω, από την αιτιολογική σκέψη 3 του βασικού κανονισμού προκύπτει ότι ο κανονισμός αυτός πρέπει να ενσωματώσει, κατά το δυνατόν, το κείμενο της Συμφωνίας αντιντάμπινγκ του 1994 στο δίκαιο της Ένωσης.
Υπό τις συνθήκες αυτές, η έννοια «υπό εξέταση προϊόν εν γένει» που περιλαμβάνεται στον βασικό κανονισμό πρέπει να ερμηνευθεί υπό το πρίσμα της Συμφωνίας αυτής, ιδίως δε του άρθρου της 2. Ωστόσο, το άρθρο αυτό ομοίως δεν διευκρινίζει το περιεχόμενο της εννοίας «υπό εξέταση προϊόν εν γένει» και, ειδικότερα, η διατύπωσή του δεν περιέχει κανένα στοιχείο από το οποίο να μπορεί να επιβεβαιωθεί η ειδική απαίτηση τα επίμαχα προϊόντα να είναι ομοιογενή και ομοειδή.
Επιβάλλεται συνεπώς η διαπίστωση ότι ο βασικός κανονισμός, ερμηνευόμενος υπό το πρίσμα της Συμφωνίας αντιντάμπινγκ του 1994, δεν επιβάλλει, αυτός καθεαυτόν, ότι η έννοια «υπό εξέταση προϊόν εν γένει» πρέπει να αφορά οπωσδήποτε ένα προϊόν θεωρούμενο ως ομοιογενές όλον και απαρτιζόμενο από ομοειδή προϊόντα.
Η ερμηνεία της Συμφωνίας αντιντάμπινγκ του 1994 που διατυπώθηκε στην προηγούμενη σκέψη επιρρωννύεται εξάλλου από εκείνη στην οποία κατέληξαν οι ειδικές ομάδες του ΠΟΕ, σε διάφορες εκθέσεις, όπως επισήμανε ο γενικός εισαγγελέας στα σημεία 63 έως 67 των προτάσεών του.
Τούτου δοθέντος, είναι επίσης αναγκαίο να ληφθεί υπόψη η ερμηνεία που δίδουν στους λεπτομερείς κανόνες που περιέχονται στην εν λόγω συμφωνία οι κύριοι εμπορικοί εταίροι της Ένωσης, όπως διαλαμβάνεται στην αιτιολογική σκέψη 4 του βασικού κανονισμού.
Συναφώς, όπως επισήμανε ο γενικός εισαγγελέας στο σημείο 60 των προτάσεών του, μερικοί από τους εμπορικούς αυτούς εταίρους, όπως ο Καναδάς, το Βασίλειο της Νορβηγίας ή η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, θεώρησαν ότι το υπό εξέταση προϊόν εν γένει έπρεπε να έχει ομοιογενή χαρακτήρα και να απαρτίζεται από ομοειδή προϊόντα. Συνεπώς, η προϋπόθεση σχετικά με την ομοιογένεια του υπό εξέταση προϊόντος εν γένει δεν θα πρέπει να αποκλειστεί εντελώς από την ερμηνεία του βασικού κανονισμού.
Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω στοιχείων, πρέπει να εξεταστεί αν υπάρχει εν προκειμένω πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως όσον αφορά τον ορισμό του υπό εξέταση προϊόντος.
Συναφώς, πρέπει να υπομνησθεί ότι το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι, στον τομέα της κοινής εμπορικής πολιτικής και, ειδικότερα, των μέτρων εμπορικής άμυνας, τα θεσμικά όργανα της Ένωσης διαθέτουν ευρεία εξουσία εκτιμήσεως λόγω της πολυπλοκότητας των οικονομικών, πολιτικών και νομικών καταστάσεων που πρέπει να εξετάσουν. O δικαστικός έλεγχος μιας τέτοιας εκτιμήσεως πρέπει επομένως να περιορίζεται στην εξακρίβωση του αν τηρήθηκαν οι διαδικαστικοί κανόνες, του αν είναι ακριβή τα πραγματικά περιστατικά στα οποία στηρίχθηκε η αμφισβητούμενη επιλογή και του αν υπήρξε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως των περιστατικών αυτών ή κατάχρηση εξουσίας (βλ. απόφαση Simon, Evers & Co.,
C-21/13
,
EU:C:2014:2154
, σκέψη
και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
Καίτοι όμως αληθεύει ότι τα είδη επιτραπέζιων σκευών από κεραμευτική ύλη τα οποία αφορά η έρευνα αντιντάμπινγκ παρουσιάζουν διαφορές ως προς το ύφος, τη μορφή και τις ιδιότητες, εντούτοις πρέπει να τονιστεί, όπως επισήμανε και η Επιτροπή, ότι τα εν λόγω είδη παρουσιάζουν τα ίδια ουσιώδη φυσικά και τεχνικά χαρακτηριστικά και προορίζονται να έρχονται σε επαφή με τρόφιμα Συνεπώς, το σύνολο των προϊόντων αυτών δεν μπορεί να θεωρηθεί ετερογενές.
Επιπλέον, τα θεσμικά όργανα της Ένωσης, όπως επισήμαναν κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, διαίρεσαν το υπό εξέταση προϊόν σε υποομάδες συγκρίσιμων συναλλαγών και προέβησαν στον καθορισμό μιας σταθμισμένης μέσης κανονικής αξίας και μιας σταθμισμένης μέσης τιμή εξαγωγής για κάθε υποομάδα, οπότε ελήφθησαν υπόψη οι διαφορές ως προς το ύφος, τη μορφή και τις ιδιότητες.
Τέλος, στην αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, το αιτούν δικαστήριο εκθέτει βεβαίως τις αμφιβολίες του σχετικά με τον αντίκτυπο του ορισμού του «υπό εξέταση προϊόντος» στην ανάλυση σχετικά με την αιτιώδη συνάφεια και τη ζημία, δεδομένου ότι, κατά την άποψή του, διαφορετικός ορισμός θα κατέληγε σε διαφορετικά συμπεράσματα. Ωστόσο, κανένα συγκεκριμένο στοιχείο δεν υποβλήθηκε στο Δικαστήριο όσον αφορά τα συμπεράσματα που θα μπορούσαν συγκεκριμένα να εξαχθούν με βάση ένα διαφορετικό ορισμό του υπό εξέταση προϊόντος, οπότε δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι τα θεσμικά όργανα της Ένωση υπέπεσαν σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως στηρίζοντας την ανάλυσή τους σε έναν ορισμό του υπό εξέταση προϊόντος που περιλαμβάνει τα επιτραπέζια σκεύη από κεραμευτική ύλη.
Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι τα θεσμικά όργανα, εκτιμώντας ότι εν προκειμένω τα διάφορα προϊόντα που υπόκεινται στους δασμούς αντιντάμπινγκ δύνανται να αποτελούν ένα ενιαίο προϊόν, με συνέπεια να δικαιολογείται ενιαία έρευνα, σε ουδεμία υπέπεσαν πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως.
Δεύτερον, πρέπει να διευκρινιστεί αν ο εκτελεστικός κανονισμός 412/2013 είναι άκυρος λόγω πλημμελούς αιτιολογήσεως, κατά παράβαση του άρθρου 296 ΣΛΕΕ.
Συναφώς, από πάγια νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει ότι η επιβαλλόμενη από το άρθρο 296 ΣΛΕΕ αιτιολογία πρέπει να είναι προσαρμοσμένη στη φύση της οικείας πράξεως και να επιτρέπει να διαφανεί κατά τρόπο σαφή και μη διφορούμενο η συλλογιστική του θεσμικού οργάνου που εκδίδει την πράξη, ούτως ώστε οι ενδιαφερόμενοι να γνωρίζουν τους λόγους που δικαιολογούν τη λήψη του μέτρου και το αρμόδιο δικαιοδοτικό όργανο να ασκεί τον έλεγχό του (απόφαση Banco Privado Português et Massa Insolvente do Banco Privado Português,
C‑667/13
,
EU:C:2015:151
, σκέψη
και εκεί παρατιθέμενη νομολογία ).
Εν προκειμένω, η Portmeirion φρονεί ότι τα οικεία θεσμικά όργανα δεν απαρίθμησαν ούτε όρισαν κατά τρόπο αρκούντως ακριβή τους παράγοντες που θεώρησαν κρίσιμους για τον ορισμό του υπό εξέταση προϊόντος.
Ωστόσο, οι αιτιολογικές σκέψεις 52, και 54 έως 57 του προσωρινού κανονισμού αναφέρουν τους λόγους για τους οποίους η Επιτροπή επέλεξε να συμπεριλάβει διαφορετικά προϊόντα στον ορισμό του προϊόντος αυτού. Οι εκτιμήσεις αυτές διατυπώθηκαν και στην αιτιολογική σκέψη 35 του εκτελεστικού κανονισμού 412/2013.
Υπό τις συνθήκες αυτές, από τον εκτελεστικό κανονισμό 412/2013, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα του προσωρινού κανονισμού, προκύπτει κατά τρόπο σαφή και αναμφίλεκτο η συλλογιστική του οργάνου που εξέδωσε την πράξη. Περαιτέρω, από την απάντηση στο πρώτο τμήμα του ερωτήματος προκύπτει ότι ο εκτελεστικός κανονισμός 412/2013 παρέχει τη δυνατότητα στους ενδιαφερομένους να γνωρίζουν τους λόγους που δικαιολογούν τη λήψη του μέτρου και στο αρμόδιο δικαιοδοτικό όργανο να ασκήσει τον έλεγχό του.
Συνεπώς, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι ο εκτελεστικός κανονισμός 412/2013 περιέχει κατάλληλη αιτιολογία, όπως απαιτείται από το άρθρο 296 ΣΛΕΕ, και ότι, κατά συνέπεια, ο κανονισμός αυτός δεν μπορεί να κριθεί ανίσχυρος λόγω πλημμελούς αιτιολογίας.
Από το σύνολο των προεκτεθέντων προκύπτει ότι από την εξέταση του προδικαστικού ερωτήματος στο σύνολό του δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να θίξει το κύρος του εκτελεστικού κανονισμού 412/2013.
Επί των δικαστικών εξόδων
Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.

Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (ένατο τμήμα) αποφαίνεται:

Από την εξέταση του προδικαστικού ερωτήματος δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να θίξει το κύρος του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 412/2013 του Συμβουλίου, της 13ης Μαΐου 2013, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές επιτραπέζιων σκευών από κεραμευτική ύλη καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας.

(υπογραφές)
(
*1
)	* Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.