CELEX: 62016CJ0093
Προδικαστική παραπομπή
Διανοητική ιδιοκτησία
Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Ενιαίος χαρακτήρας
Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009
Άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχεία βʹ και γʹ
Ομοιόμορφη προστασία του δικαιώματος που παρέχει το σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τους κινδύνους σύγχυσης και από προσβολές της φήμης
Ειρηνική συνύπαρξη του σήματος αυτού με εθνικό σήμα χρησιμοποιούμενο από τρίτον σε τμήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Απουσία ειρηνικής συνύπαρξης αλλού στην Ένωση
Αντίληψη του μέσου καταναλωτή
Διαφορετικές αντιλήψεις που ενδέχεται να επικρατούν σε διαφορετικά τμήματα της Ένωσης

Η αίτηση προδικαστικής απόφασης αφορά την ερμηνεία του άρθρου 9 του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το σήμα της [Ευρωπαϊκής Ένωσης] (
ΕΕ 2009, L 78, σ. 1
).
Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ της Ornua Co‑operative Ltd, πρώην The Irish Dairy Board Co-operative Ltd (στο εξής: Ornua), και της Tindale & Stanton Ltd España SL (στο εξής: T & S) σχετικά με τη χρήση, εκ μέρους της τελευταίας, ενός σημείου το οποίο, κατά την Ornua, δημιουργεί κίνδυνο σύγχυσης με σήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης των οποίων αυτή είναι δικαιούχος και συνεπάγεται προσβολή της φήμης των σημάτων αυτών.
Το νομικό πλαίσιο
Ο κανονισμός 207/2009, ο οποίος κατάργησε και αντικατέστησε τον κανονισμό (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (
ΕΕ 1994, L 11, σ. 1
), τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 2015/2424 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2015 (
ΕΕ 2015, L 341, σ. 21
), ο οποίος τέθηκε σε ισχύ στις 23 Μαρτίου 2016. Πάντως, δεδομένου του χρόνου των πραγματικών περιστατικών της διαφοράς της κύριας δίκης, η υπό κρίση αίτηση προδικαστικής απόφασης εξετάζεται υπό το πρίσμα του κανονισμού 207/2009 όπως ίσχυε πριν από την τροποποίηση αυτή.
Στην αιτιολογική σκέψη 3 του κανονισμού αυτού εκτίθενται τα ακόλουθα:
«Για να συνεχισθεί η επιδίωξη των […] σκοπών [της Ευρωπαϊκής Ένωσης], εμφανίζεται ως αναγκαίο να προβλεφθεί καθεστώς σημάτων […] το οποίο θα παρέχει στις επιχειρήσεις το δικαίωμα να αποκτούν, σύμφωνα με ενιαία διαδικασία, σήματα [της Ευρωπαϊκής Ένωσης] τα οποία θα προστατεύονται κατά τρόπο ενιαίο και θα παράγουν τα αποτελέσματά τους σε όλο το έδαφος της [Ένωσης]. Η αρχή του ενιαίου χαρακτήρα του σήματος [της Ευρωπαϊκής Ένωσης] θα πρέπει να ισχύει εφόσον ο παρών κανονισμός δεν προβλέπει άλλως.»
Το άρθρο 1, παράγραφος 2, του εν λόγω κανονισμού, που αποτελεί τμήμα του τίτλου Ι του κανονισμού, το οποίο επιγράφεται «Γενικές διατάξεις», προβλέπει τα ακόλουθα:
«Το σήμα [της Ευρωπαϊκής Ένωσης] έχει ενιαίο χαρακτήρα. Παράγει τα αυτά αποτελέσματα σε ολόκληρη την Ένωση: δεν δύναται να [καταχωρισθεί], να μεταβιβασθεί, να γίνει αντικείμενο παραίτησης, ή αποφάσεως περί έκπτωσης του δικαιούχου εκ των δικαιωμάτων του, ή περί ακυρότητος, ούτε να απαγορευθεί η χρήση του, παρά μόνο για ολόκληρη την Ένωση. Η αρχή αυτή ισχύει εκτός αντιθέτου διατάξεως του παρόντος κανονισμού.»
Ο τίτλος II του ίδιου κανονισμού επιγράφεται «Δίκαιο σημάτων». Το τμήμα του 2, με τίτλο «Αποτελέσματα του [σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης]», περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τα άρθρα 9 και 12, τα οποία φέρουν αντιστοίχως τους τίτλους «Δικαίωμα που παρέχει το […] σήμα [της Ευρωπαϊκής Ένωσης]» και «Περιορισμός των αποτελεσμάτων του […] σήματος [της Ευρωπαϊκής Ένωσης]».
Η παράγραφος 1 του εν λόγω άρθρου 9 έχει ως εξής:
«Το σήμα [της Ευρωπαϊκής Ένωσης] παρέχει στον δικαιούχο αποκλειστικό δικαίωμα. Ο δικαιούχος δικαιούται να απαγορεύει σε κάθε τρίτο να χρησιμοποιεί στις συναλλαγές, χωρίς τη συγκατάθεσή του:
α)
κάθε σημείο που ταυτίζεται με το [σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης] για προϊόντα ή υπηρεσίες που ταυτίζονται με εκείνες για τις οποίες το σήμα έχει καταχωρισθεί·
β)
κάθε σημείο για το οποίο, λόγω του ταυτοσήμου ή της ομοιότητάς του με το σήμα [της Ευρωπαϊκής Ένωσης] και του ταυτοσήμου ή της ομοιότητας των προϊόντων ή υπηρεσιών οι οποίες καλύπτονται από το σήμα [της Ευρωπαϊκής Ένωσης] και το σημείο, υπάρχει κίνδυνος σύγχυσης από μέρους του κοινού· ο κίνδυνος σύγχυσης περιλαμβάνει και τον κίνδυνο συσχέτισης μεταξύ σημείου και σήματος·
γ)
σημείο που ταυτίζεται ή ομοιάζει με το σήμα [της Ευρωπαϊκής Ένωσης] για προϊόντα ή υπηρεσίες που δεν ομοιάζουν με εκείνες για τις οποίες έχει καταχωρισθεί το σήμα [της Ευρωπαϊκής Ένωσης], εάν αυτό χαίρει φήμης [στην Ένωση] και η χρησιμοποίηση χωρίς εύλογη αιτία του σημείου θα προσπόριζε αθέμιτο όφελος από το διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη του σήματος [της Ευρωπαϊκής Ένωσης] ή θα έβλαπτε τον εν λόγω διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη.»
Το εν λόγω άρθρο 12 ορίζει τα κατωτέρω:
«Το δικαίωμα που παρέχει το σήμα [της Ευρωπαϊκής Ένωσης] δεν επιτρέπει στον δικαιούχο του να απαγορεύει στους τρίτους τη χρήση στις συναλλαγές:
α)
του ονόματος ή της διεύθυνσής του·
β)
ενδείξεων περί το είδος, την ποιότητα, την ποσότητα, τον προορισμό, την αξία, τη γεωγραφική προέλευση, το χρόνο παραγωγής του προϊόντος ή της παροχής της υπηρεσίας ή άλλων χαρακτηριστικών τους,
γ)
του σήματος, εάν είναι αναγκαίο, για να δηλωθεί ο προορισμός προϊόντος ή υπηρεσίας, ιδίως όταν πρόκειται για εξαρτήματα ή ανταλλακτικά,
εφόσον η χρήση γίνεται σύμφωνα με τα χρηστά συναλλακτικά ήθη που ισχύουν στη βιομηχανία ή το εμπόριο.»
Η διαφορά της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα
Η Ornua είναι εταιρία ιρλανδικού δικαίου με οικονομικές δραστηριότητες στον τομέα των τροφίμων. Διαθέτει στο εμπόριο, μεταξύ άλλων, βούτυρο και άλλα γαλακτοκομικά προϊόντα.
Η Ornua είναι δικαιούχος πολλών σημάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μεταξύ των οποίων και του λεκτικού σήματος KERRYGOLD, που καταχωρίστηκε κατά τη διάρκεια του 1998 για προϊόντα της κλάσης 29 υπό την έννοια του Διακανονισμού της Νίκαιας, της 15ης Ιουνίου 1957, σχετικά με τη διεθνή ταξινόμηση προϊόντων και υπηρεσιών όσον αφορά την καταχώριση των σημάτων, όπως έχει αναθεωρηθεί και τροποποιηθεί, δηλαδή, ειδικότερα, για βούτυρο και άλλα γαλακτοκομικά προϊόντα, καθώς και των ακόλουθων εικονιστικών σημάτων, που καταχωρίστηκαν αντιστοίχως κατά τη διάρκεια των ετών 1998 και 2011 για την ίδια κλάση προϊόντων (στο εξής, από κοινού: τα σήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης KERRYGOLD):
Τα προϊόντα που φέρουν τα ανωτέρω σήματα εξάγονται σε πολλές χώρες. Εντός της Ένωσης, τα εν λόγω προϊόντα πωλούνται κυρίως στην Ισπανία, στο Βέλγιο, στη Δανία, στη Γερμανία, στην Ιρλανδία, στην Ελλάδα, στη Γαλλία, στην Κύπρο, στο Λουξεμβούργο, στη Μάλτα, στις Κάτω Χώρες και στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Η T & S είναι εταιρία ισπανικού δικαίου, η οποία εισάγει και διανέμει προϊόντα μαργαρίνης στην Ισπανία υπό το σημείο KERRYMAID. Τα προϊόντα αυτά παρασκευάζονται στην Ιρλανδία από την Kerry Group plc.
Η Kerry Group έχει καταχωρίσει το εθνικό σήμα KERRYMAID τόσο στην Ιρλανδία όσο και το Ηνωμένο Βασίλειο.
Στις 29 Ιανουαρίου 2014, η The Irish Dairy Board Co-operative, νυν Ornua (από τις 31 Μαρτίου 2015), άσκησε κατά της T & S αγωγή για παραποίηση/απομίμηση σήματος ενώπιον του Juzgado de lo Mercantil de Alicante (δικαστήριο εμπορικών διαφορών του Alicante, Ισπανία), ως δικαστηρίου σημάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ζητώντας να διαπιστωθεί ότι η T & S, στο μέτρο που εισάγει και διανέμει προϊόντα μαργαρίνης στην Ισπανία υπό το σημείο KERRYMAID, προσβάλλει τα δικαιώματα που παρέχουν τα σήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης KERRYGOLD. Η χρήση του σημείου KERRYMAID από την T & S δημιουργεί κίνδυνο σύγχυσης και προσπορίζει χωρίς εύλογη αιτία όφελος από τον διακριτικό χαρακτήρα και τη φήμη των εν λόγω σημάτων.
Το ως άνω δικαστήριο διαπίστωσε καταρχάς ότι η μόνη ομοιότητα μεταξύ του σημείου KERRYMAID και των σημάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης KERRYGOLD προκύπτει από το κοινό στοιχείο «kerry», το οποίο αναφέρεται σε ιρλανδική κομητεία γνωστή για την εκτροφή βοοειδών.
Στη συνέχεια, επισήμανε ότι οι διάδικοι δεν αμφισβητούν ότι τα σήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης KERRYGOLD και το εθνικό σήμα KERRYMAID συνυπάρχουν ειρηνικά στην Ιρλανδία και στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Από τα ανωτέρω το δικαστήριο αυτό συνήγαγε την απουσία κινδύνου σύγχυσης στην Ισπανία μεταξύ των σημάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης KERRYGOLD και του σημείου KERRYMAID. Συγκεκριμένα, δεδομένου ότι η Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο αντιπροσωπεύουν από κοινού ένα σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού της Ένωσης, η ειρηνική συνύπαρξη στα ως άνω δύο κράτη μέλη των σημάτων KERRYGOLD με το σημείο KERRYMAID πρέπει να οδηγήσει στο συμπέρασμα, λαμβανομένου υπόψη του ενιαίου χαρακτήρα του σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ότι δεν υφίσταται κίνδυνος σύγχυσης μεταξύ των εν λόγω σημάτων και του εν λόγω σημείου στο σύνολο του εδάφους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Τέλος, το ίδιο δικαστήριο έκρινε ότι, λόγω της ανωτέρω περιγραφείσας ειρηνικής συνύπαρξης στην Ιρλανδία και στο Ηνωμένο Βασίλειο, δεν μπορεί να υπάρχει στην Ισπανία προσπόριση αθέμιτου οφέλους υπέρ της T & S από τον διακριτικό χαρακτήρα ή από τη φήμη των σημάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης KERRYGOLD.
Στηριζόμενο στις εκτιμήσεις αυτές, το Juzgado de lo Mercantil de Alicante (δικαστήριο εμπορικών διαφορών του Alicante) απέρριψε, με απόφαση της 18ης Μαρτίου 2015, την αγωγή για παραποίηση/απομίμηση του σήματος.
Κατά της τελευταίας αυτή απόφασης ασκήθηκε έφεση ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου.
Εκκινώντας από τη διαπίστωση ότι η ειρηνική συνύπαρξη των σημάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης KERRYGOLD και του σημείου KERRYMAID αποδεικνύεται μόνο στην Ιρλανδία και στο Ηνωμένο Βασίλειο, το αιτούν δικαστήριο εκφράζει αμφιβολίες ως προς το αν τα συμπεράσματα που εξήγαγε το πρωτοβάθμιο δικαστήριο με τη μέθοδο της επέκτασης συνάδουν με τον κανονισμό 207/2009. Ακόμα και αν υποτεθεί ότι η ειρηνική συνύπαρξη των εν λόγω σημάτων και του εν λόγω σημείου στην Ιρλανδία και στο Ηνωμένο Βασίλειο συνεπάγεται την απουσία κινδύνου σύγχυσης στα ανωτέρω δύο κράτη μέλη, εντούτοις, κατά το αιτούν δικαστήριο, εξ αυτού δεν συνάγεται ότι η εν λόγω απουσία κινδύνου σύγχυσης μεταξύ των ως άνω σημάτων και του εν λόγω σημείου επεκτείνεται και στα λοιπά κράτη μέλη. Συγκεκριμένα, η επέκταση αυτή ενδέχεται να καταστήσει άνευ πρακτικής αποτελεσματικότητας τα δικαιώματα που παρέχει το άρθρο 9 του κανονισμού 207/2009 στον δικαιούχο του σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Audiencia Provincial de Alicante (περιφερειακό δικαστήριο του Alicante, Ισπανία) αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:
«1)
Έχει το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του [κανονισμού 207/2009], στο μέτρο που απαιτεί να υπάρχει κίνδυνος συγχύσεως προκειμένου να μπορεί ο δικαιούχος σήματος [της Ευρωπαϊκής Ένωσης], στις περιπτώσεις που προβλέπει το εν λόγω άρθρο, να απαγορεύει σε τρίτον να χρησιμοποιεί κάποιο σημείο στις συναλλαγές χωρίς τη συγκατάθεσή του, την έννοια ότι αποκλείεται ο κίνδυνος συγχύσεως όταν προγενέστερο σήμα [της Ευρωπαϊκής Ένωσης] συνυπήρξε αρμονικά, συνεπεία ανοχής του δικαιούχου, επί χρόνια σε δύο κράτη μέλη της Ένωσης με παρόμοια εθνικά σήματα, κατά τρόπο ώστε η απουσία κινδύνου συγχύσεως σε αυτά τα δύο κράτη να επεκτείνεται σε άλλα κράτη μέλη, ή και στο σύνολο της Ένωσης, δεδομένου του ενιαίου χαρακτήρα του σήματος [της Ευρωπαϊκής Ένωσης];
2)
Στην περίπτωση της προηγούμενης παραγράφου, μπορούν για την αξιολόγηση του κινδύνου συγχύσεως να ληφθούν υπόψη γεωγραφικά, δημογραφικά, οικονομικά ή άλλου είδους χαρακτηριστικά των κρατών μελών στα οποία διαπιστώνεται η συνύπαρξη, ώστε να γίνει δεκτό ότι η απουσία κινδύνου συγχύσεως στα εν λόγω κράτη δύναται να επεκταθεί σε τρίτο κράτος μέλος ή και στο σύνολο της Ένωσης;
3)
Όσον αφορά την περίπτωση του άρθρου 9, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, του [κανονισμού 207/2009], έχει η διάταξη αυτή την έννοια ότι, σε περίπτωση που το προγενέστερο σήμα συνυπήρξε με το επίμαχο σημείο επί ορισμένο αριθμό ετών σε δύο κράτη μέλη της Ένωσης χωρίς αντιρρήσεις του δικαιούχου του προγενέστερου σήματος, η ανοχή αυτή του δικαιούχου ως προς τη χρήση του μεταγενέστερου σήματος συγκεκριμένα στα δύο αυτά κράτη μπορεί να επεκταθεί στο υπόλοιπο έδαφος της Ένωσης, προκειμένου να διαπιστωθεί η συνδρομή νόμιμης αιτίας στο πρόσωπο του τρίτου που χρησιμοποιεί μεταγενέστερο σήμα, λόγω του ενιαίου χαρακτήρα του σήματος [της Ευρωπαϊκής Ένωσης];»
Το Δικαστήριο απηύθυνε στο αιτούν δικαστήριο αίτηση παροχής διευκρινίσεων, ζητώντας να πληροφορηθεί αν το δικαστήριο αυτό υποχρεούται να εξετάσει, στο πλαίσιο εφαρμογής του κανονισμού 207/2009, και την εκτίμηση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου ότι, λόγω της παρουσίας της ένδειξης γεωγραφικής προέλευσης «kerry» στα αντιπαραβαλλόμενα σημεία και της έλλειψης ομοιότητας μεταξύ των στοιχείων «gold» και «maid», δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να γίνει λόγος για ύπαρξη κινδύνου σύγχυσης.
Το αιτούν δικαστήριο απάντησε καταφατικά στην εν λόγω αίτηση παροχής διευκρινίσεων.
Επί των προδικαστικών ερωτημάτων
Επί του πρώτου ερωτήματος
Με το πρώτο ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί κατ’ ουσίαν να διευκρινιστεί αν το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 207/2009 έχει την έννοια ότι από το γεγονός ότι ένα σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ένα εθνικό σήμα συνυπάρχουν ειρηνικά σε τμήμα της Ένωσης δύναται να συναχθεί, λαμβανομένου υπόψη του ενιαίου χαρακτήρα του σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ότι σε άλλο τμήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπου δεν παρατηρείται τέτοια ειρηνική συνύπαρξη του σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του πανομοιότυπου προς το εν λόγω σήμα εθνικού σημείου, δεν υπάρχει κίνδυνος σύγχυσης μεταξύ του σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του σημείου αυτού.
Δεδομένου ότι το ερώτημα αυτό τίθεται υπό το πρίσμα του ενιαίου χαρακτήρα του σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πρέπει να επισημανθεί εκ προοιμίου ότι, δυνάμει της αρχής αυτής, η οποία εκφράζεται με την αιτιολογική σκέψη 3 του κανονισμού 207/2009 και εξειδικεύεται με το άρθρο 1, παράγραφος 2, του κανονισμού αυτού, τα σήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης προστατεύονται κατά τρόπο ενιαίο και παράγουν τα αποτελέσματά τους σε όλο το έδαφος της Ένωσης. Κατά τη διάταξη αυτή, το σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν μπορεί, εκτός αντίθετης διάταξης, να καταχωρισθεί, να μεταβιβασθεί, να γίνει αντικείμενο παραίτησης ή απόφασης περί έκπτωσης του δικαιούχου εκ των δικαιωμάτων του ή περί ακυρότητας, ούτε να απαγορευθεί η χρήση του, παρά μόνο για ολόκληρη την Ένωση.
Μολονότι το άρθρο 1, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009 αναφέρει μόνον την καταχώριση του σήματος, τη μεταβίβασή του, την απώλεια των παρεχόμενων από το σήμα δικαιωμάτων και την απαγόρευση της χρήσης του, εντούτοις από τη συνδυασμένη ερμηνεία της διάταξης αυτής και της αιτιολογικής σκέψης 3 του κανονισμού αυτού προκύπτει ότι τα αποτελέσματα του σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης τα οποία απαριθμούνται στον τίτλο II, τμήμα 2, του εν λόγω κανονισμού, εφαρμόζονται και αυτά κατά τρόπο ενιαίο στο σύνολο του εδάφους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι το αποκλειστικό δικαίωμα που παρέχει το σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον δικαιούχο του δυνάμει του άρθρου 9, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009 εκτείνεται καταρχήν στο σύνολο του εδάφους της Ένωσης (βλ., συναφώς, απόφαση της 12ης Απριλίου 2011, DHL Express France,
C-235/09
,
EU:C:2011:238
, σκέψη
).
Όσον αφορά το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού αυτού, από πάγια νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει ότι η διάταξη αυτή προστατεύει τον δικαιούχο σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης έναντι κάθε χρήσης η οποία προσβάλλει ή είναι ικανή να προσβάλει τη δηλωτική της προέλευσης λειτουργία του σήματος αυτού (απόφαση της 22ας Σεπτεμβρίου 2016, combit Software,
C‑223/15
,
EU:C:2016:719
, σκέψη
και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
Η κατά τα ανωτέρω ενιαία προστασία που χορηγεί η προαναφερθείσα διάταξη στον δικαιούχο του σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης συνίσταται στην παροχή στον εν λόγω δικαιούχο της εξουσίας να απαγορεύει σε κάθε τρίτο να χρησιμοποιεί σε όλη την Ένωση, στις εμπορικές συναλλαγές και χωρίς τη συγκατάθεση του δικαιούχου, πανομοιότυπο ή παρόμοιο σημείο για πανομοιότυπα ή παρόμοια προϊόντα ή υπηρεσίες κατά τρόπο που προσβάλλει ή δύναται να προσβάλει τη δηλωτική της προέλευσης λειτουργία του σήματος, δημιουργώντας επομένως κίνδυνο σύγχυσης.
Προκειμένου να μπορεί ο δικαιούχος του σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης να επικαλεστεί το εν λόγω δικαίωμα, ουδόλως απαιτείται η συνεπαγόμενη τον κίνδυνο σύγχυσης χρήση του πανομοιότυπου ή παρόμοιου σημείου να συντελείται στο σύνολο του εδάφους της Ένωσης.
Πράγματι, αν ο δικαιούχος του σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης προστατευόταν μόνον από προσβολές διαπραττόμενες στο σύνολο του εδάφους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα αδυνατούσε να αντιταχθεί στη χρήση πανομοιότυπων ή παρόμοιων σημείων που δημιουργούν κίνδυνο σύγχυσης σε τμήμα μόνον του εδάφους αυτού, τούτο δε παρά το γεγονός ότι το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 207/2009 αποβλέπει στην προστασία του εν λόγω δικαιούχου, σε ολόκληρη την Ένωση, από κάθε χρήση η οποία προσβάλλει τη δηλωτική της προέλευσης λειτουργία του σήματός του.
Κατά συνέπεια, όταν η χρήση σημείου δημιουργεί, σε τμήμα της Ένωσης, κίνδυνο σύγχυσης με σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ενώ, σε άλλο τμήμα της Ένωσης, η ίδια χρήση δεν δημιουργεί τέτοιο κίνδυνο, τότε υφίσταται προσβολή του αποκλειστικού δικαιώματος που χορηγεί το σήμα αυτό. Στην περίπτωση αυτή, το επιλαμβανόμενο δικαστήριο σημάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να απαγορεύει τη διάθεση στο εμπόριο των οικείων προϊόντων που φέρουν το επίμαχο σημείο, τούτο δε για το σύνολο του εδάφους της Ένωσης, εξαιρουμένου του τμήματος ως προς το οποίο έχει διαπιστωθεί απουσία κινδύνου σύγχυσης (απόφαση της 22ας Σεπτεμβρίου 2016, combit Software,
C-223/15
,
EU:C:2016:719
, σκέψεις
και
).
Εν προκειμένω, από τη δικογραφία που υποβλήθηκε στο Δικαστήριο προκύπτει ότι οι διάδικοι της κύριας δίκης δεν αμφισβητούν ότι τα σήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης KERRYGOLD και το εθνικό σήμα KERRYMAID συνυπάρχουν ειρηνικά στην Ιρλανδία και στο Ηνωμένο Βασίλειο και ότι, ως εκ τούτου, η Ornua δεν αντιτίθεται στη χρήση του εν λόγω εθνικού σήματος στα ως άνω κράτη μέλη.
Είναι επίσης αναμφισβήτητο ότι δεν παρατηρείται τέτοια ειρηνική συνύπαρξη στο τμήμα του εδάφους της Ευρωπαϊκής Ένωσης το οποίο αφορά η αγωγή για παραποίηση/απομίμηση του σήματος, δηλαδή το ισπανικό έδαφος, και ότι η εκ μέρους της T & S χρήση του σημείου KERRYMAID στο εν λόγω έδαφος πραγματοποιείται χωρίς τη συγκατάθεση της Ornua.
Κατά τα λοιπά, από τη νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει ότι η εξέταση της ύπαρξης κινδύνου σύγχυσης σε τμήμα της Ένωσης πρέπει να στηρίζεται σε σφαιρική εκτίμηση όλων των κρίσιμων παραγόντων της συγκεκριμένης υπόθεσης και ότι η εκτίμηση αυτή πρέπει να περιλαμβάνει την οπτική, φωνητική ή εννοιολογική σύγκριση του σήματος και του χρησιμοποιούμενου από τον τρίτο σημείου, πράγμα το οποίο ενδέχεται να οδηγήσει, ιδιαίτερα για γλωσσικούς λόγους, σε διαφορετικά συμπεράσματα ως προς ένα τμήμα της Ένωσης σε σχέση με άλλο (βλ., συναφώς, απόφαση της 22ας Σεπτεμβρίου 2016, combit Software,
C-223/15
,
EU:C:2016:719
, σκέψεις
και
καθώς και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
Επομένως, όπως επισήμανε ο γενικός εισαγγελέας στο σημείο 39 των προτάσεών του, σε περίπτωση όπως αυτή της κύριας δίκης, στο πλαίσιο της οποίας έχει διαπιστωθεί ότι στην Ιρλανδία και στο Ηνωμένο Βασίλειο υπάρχει ειρηνική συνύπαρξη μεταξύ σημάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και σημείου, το δικαστήριο σημάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης που επιλαμβάνεται αγωγής για παραποίηση/απομίμηση σήματος σχετικά με τη χρήση του εν λόγω σημείου σε άλλο κράτος μέλος, εν προκειμένω στο Βασίλειο της Ισπανίας, δεν μπορεί να στηρίξει την εκτίμησή του απλώς και μόνο στην εν λόγω ειρηνική συνύπαρξη που επικρατεί στην Ιρλανδία και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Αντιθέτως, το δικαστήριο αυτό οφείλει να προβεί σε σφαιρική εκτίμηση όλων των κρίσιμων παραγόντων.
Κατόπιν των ανωτέρω, στο πρώτο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 207/2009 έχει την έννοια ότι από το γεγονός ότι ένα σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ένα εθνικό σήμα συνυπάρχουν ειρηνικά σε τμήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν δύναται να συναχθεί ότι σε άλλο τμήμα της Ένωσης, όπου δεν παρατηρείται τέτοια ειρηνική συνύπαρξη του σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του πανομοιότυπου προς το εν λόγω εθνικό σήμα σημείου, δεν υπάρχει κίνδυνος σύγχυσης μεταξύ του εν λόγω σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του σημείου αυτού.
Επί του δευτέρου ερωτήματος
Με το δεύτερο ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινιστεί αν το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 207/2009 έχει την έννοια ότι τα στοιχεία τα οποία είναι κρίσιμα, κατά τη γνώμη του δικαστηρίου σημάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης που επιλαμβάνεται αγωγής για παραποίηση/απομίμηση σήματος, για την εκτίμηση του ζητήματος αν ο δικαιούχος σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει εξουσία να απαγορεύσει τη χρήση σημείου σε τμήμα της Ένωσης το οποίο δεν αφορά η εν λόγω αγωγή μπορούν να ληφθούν υπόψη από το δικαστήριο προκειμένου να εκτιμήσει αν ο δικαιούχος αυτός έχει εξουσία να απαγορεύσει τη χρήση του εν λόγω σημείου στο τμήμα της Ένωσης το οποίο αφορά η εν λόγω αγωγή.
Όπως υπομνήσθηκε με τη σκέψη 36 της παρούσας απόφασης, η εξέταση στην οποία οφείλει να προβεί το αρμόδιο δικαστήριο σημάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να στηριχθεί σε σφαιρική εκτίμηση όλων των κρίσιμων παραγόντων της υπόθεσης της οποίας έχει επιληφθεί.
Η σφαιρική αυτή εκτίμηση πρέπει, όσον αφορά την οπτική, φωνητική ή εννοιολογική σύγκριση μεταξύ του επίμαχου σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του χρησιμοποιούμενου από τον τρίτο σημείου, να στηρίζεται στη συνολική εντύπωση που δημιουργούν το εν λόγω σήμα και το εξεταζόμενο σημείο στο ενδιαφερόμενο κοινό, το οποίο αποτελείται από τον μέσο καταναλωτή των οικείων προϊόντων ή υπηρεσιών ο οποίος έχει τη συνήθη πληροφόρηση και είναι ευλόγως προσεκτικός και ενημερωμένος (βλ., συναφώς, απόφαση της 25ης Ιουνίου 2015, Loutfi Management Propriété intellectuelle,
C-147/14
,
EU:C:2015:420
, σκέψεις
και
καθώς και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
Όπως επισήμανε ο γενικός εισαγγελέας στα σημεία 41 και 42 των προτάσεών του, όταν οι συνθήκες της αγοράς και οι κοινωνικοπολιτιστικές ή άλλες περιστάσεις που συμβάλλουν στη διαμόρφωση της συνολικής εντύπωσης που προκαλούν το σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το επίμαχο σημείο δεν διαφέρουν σημαντικά από ένα τμήμα της Ένωσης σε άλλο, τίποτε δεν εμποδίζει οι εν λόγω κρίσιμοι παράγοντες, των οποίων η παρουσία έχει αποδειχθεί ως προς ορισμένο τμήμα της Ένωσης, να ληφθούν υπόψη προκειμένου να εκτιμηθεί αν ο δικαιούχος του σήματος αυτού έχει εξουσία να απαγορεύσει τη χρήση του οικείου σημείου σε άλλο τμήμα της Ένωσης ή στο σύνολο του εδάφους της.
Εν προκειμένω, όπως προκύπτει από την απάντηση στην αίτηση παροχής διευκρινίσεων και από τις παρατηρήσεις που υποβλήθηκαν στο Δικαστήριο, η T & S υποστηρίζει, μεταξύ άλλων, ότι το σημείο KERRYMAID, το οποίο χρησιμοποιεί η ίδια στην Ισπανία, δεν είναι παρόμοιο με τα σήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης KERRYGOLD της Ornua, οπότε δεν μπορεί να δημιουργήσει κίνδυνο σύγχυσης υπό την έννοια του άρθρου 9, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 207/2009, δεδομένου ότι το στοιχείο «kerry» συνιστά ένδειξη γεωγραφικής προέλευσης η οποία δεν εμπίπτει, δυνάμει του άρθρου 12 του εν λόγω κανονισμού, στο αποκλειστικό δικαίωμα που παρέχει στην Ornua το εν λόγω άρθρο 9.
Ωστόσο, ο περιορισμός του αποκλειστικού δικαιώματος που παρέχει το άρθρο 9 του κανονισμού 207/2009 και στον οποίο αναφέρεται η T & S τελεί υπό την προϋπόθεση ότι η χρήση του σημείου το οποίο περιλαμβάνει ένδειξη γεωγραφικής προέλευσης πραγματοποιείται σύμφωνα με τα χρηστά συναλλακτικά ήθη που ισχύουν στη βιομηχανία και το εμπόριο. Προκειμένου να εξετάσει αν πληρούται η προϋπόθεση αυτή, η οποία αποτελεί έκφραση της υποχρέωσης θεμιτών ενεργειών έναντι των νομίμων συμφερόντων του δικαιούχου του σήματος, το επιληφθέν δικαστήριο οφείλει να προβεί σε σφαιρική εκτίμηση όλων των κρίσιμων περιστάσεων (βλ., μεταξύ άλλων, αποφάσεις της 7ης Ιανουαρίου 2004, Gerolsteiner Brunnen,
C-100/02
,
EU:C:2004:11
, σκέψεις
και
, της 16ης Νοεμβρίου 2004, Anheuser-Busch,
C-245/02
,
EU:C:2004:717
, σκέψεις
και
, καθώς και της 17ης Μαρτίου 2005, Gillette Company και Gillette Group Finland,
C-228/03
,
EU:C:2005:177
, σκέψη
).
Συναφώς, πρέπει να ληφθούν υπόψη, μεταξύ άλλων, η συνολική εικόνα του προϊόντος που διαθέτει ο τρίτος στο εμπόριο, ο τρόπος με τον οποίο διαφοροποιείται το εν λόγω σήμα από το σημείο που χρησιμοποιεί ο τρίτος, καθώς και η προσπάθεια του εν λόγω τρίτου να εξασφαλίσει ότι οι καταναλωτές διακρίνουν τα προϊόντα του από εκείνα του δικαιούχου του σήματος (βλ., συναφώς, απόφαση της 17ης Μαρτίου 2005, Gillette Company και Gillette Group Finland,
C-228/03
,
EU:C:2005:177
, σκέψη
).
Αν το αιτούν δικαστήριο κρίνει σκόπιμο, στο πλαίσιο της εκτίμησης του ζητήματος αν η Ornua έχει εξουσία να απαγορεύσει τη χρήση του σημείου KERRYMAID στην Ισπανία, να λάβει υπόψη στοιχεία που απαντώνται στην Ιρλανδία και στο Ηνωμένο Βασίλειο, θα πρέπει προηγουμένως να εξασφαλίσει ότι δεν υπάρχει σημαντική διαφορά μεταξύ των συνθηκών της αγοράς και των κοινωνικοπολιτιστικών περιστάσεων που δύνανται να παρατηρηθούν, αντιστοίχως, στο τμήμα της Ένωσης το οποίο αφορά η αγωγή για παραποίηση/απομίμηση και σε εκείνο όπου τοποθετείται η γεωγραφική ζώνη την οποία δηλώνει ο περιλαμβανόμενος στο επίμαχο σημείο γεωγραφικός όρος. Συγκεκριμένα, δεν μπορεί να αποκλεισθεί το ενδεχόμενο η αναμενόμενη συμπεριφορά του τρίτου, όσον αφορά την εκ μέρους του χρήση του σημείου σύμφωνα με τα χρηστά συναλλακτικά ήθη που ισχύουν στη βιομηχανία και το εμπόριο, να πρέπει να αναλυθεί διαφορετικά σε ορισμένο τμήμα της Ένωσης όπου οι καταναλωτές έχουν ιδιαίτερα στενή σχέση με τον περιλαμβανόμενο στο επίμαχο σημείο γεωγραφικό όρο σε σχέση με άλλο τμήμα της Ένωσης όπου η σχέση αυτή είναι ασθενέστερη.
Βάσει των προεκτεθέντων, στο δεύτερο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 207/2009 έχει την έννοια ότι τα στοιχεία τα οποία είναι κρίσιμα, κατά τη γνώμη του δικαστηρίου σημάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης που επιλαμβάνεται αγωγής για παραποίηση/απομίμηση σήματος, για την εκτίμηση του ζητήματος αν ο δικαιούχος σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει εξουσία να απαγορεύσει τη χρήση σημείου σε τμήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης το οποίο δεν αφορά η εν λόγω αγωγή μπορούν να ληφθούν υπόψη από το δικαστήριο αυτό προς εκτίμηση του αν ο δικαιούχος έχει εξουσία να απαγορεύσει τη χρήση του εν λόγω σημείου στο τμήμα της Ένωσης το οποίο αφορά η ως άνω αγωγή, υπό τον όρο ότι οι συνθήκες της αγοράς και οι κοινωνικοπολιτιστικές περιστάσεις δεν διαφέρουν σημαντικά από το ένα εκ των εν λόγω τμημάτων της Ένωσης στο άλλο.
Επί του τρίτου ερωτήματος
Με το τρίτο ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινιστεί αν το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, του κανονισμού 207/2009 έχει την έννοια ότι από το γεγονός ότι ένα σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης το οποίο χαίρει φήμης και ένα σημείο συνυπάρχουν ειρηνικά σε τμήμα της Ένωσης δύναται να συναχθεί, λαμβανομένου υπόψη του ενιαίου χαρακτήρα του σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ότι σε άλλο τμήμα της Ένωσης, όπου δεν παρατηρείται τέτοια ειρηνική συνύπαρξη, υπάρχει εύλογη αιτία που καθιστά νόμιμη τη χρήση του εν λόγω σημείου.
Όπως υπομνήσθηκε με τη σκέψη 28 της παρούσας απόφασης, το αποκλειστικό δικαίωμα που παρέχει το σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον δικαιούχο του δυνάμει του άρθρου 9, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009 εκτείνεται καταρχήν στο σύνολο του εδάφους της Ένωσης.
Η διευρυμένη προστασία που παρέχει το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ του κανονισμού αυτού στους δικαιούχους σημάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης που χαίρουν φήμης συνίσταται στην εξουσία των εν λόγω δικαιούχων να απαγορεύουν σε κάθε τρίτο να χρησιμοποιεί χωρίς εύλογη αιτία στις εμπορικές συναλλαγές και χωρίς τη συγκατάθεση του δικαιούχου πανομοιότυπο ή παρόμοιο σημείο –ανεξαρτήτως του αν πρόκειται για προϊόντα ή υπηρεσίες πανομοιότυπες ή παρόμοιες με εκείνες για τις οποίες έχουν καταχωριστεί τα σχετικά σήματα– κατά τρόπο που προσπορίζει αθέμιτο όφελος από τον διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη των εν λόγω σημάτων ή βλάπτει τον εν λόγω διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη (βλ., συναφώς, απόφαση της 22ας Σεπτεμβρίου 2011, Interflora και Interflora British Unit,
C-323/09
,
EU:C:2011:604
, σκέψεις
και
).
Για να μπορεί ο δικαιούχος σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης να τύχει αυτής της διευρυμένης προστασίας, πρέπει να αποδεικνύεται, κατά το εν λόγω άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, ότι το σήμα περί του οποίου πρόκειται χαίρει «φήμης στην [Ένωση]». Προς τούτο, αρκεί να αποδειχθεί ότι το οικείο σήμα χαίρει τέτοιας φήμης σε σημαντικό τμήμα του εδάφους της Ένωσης, εξυπακουομένου ότι το τμήμα αυτό δύναται κατά περίπτωση να αντιστοιχεί, μεταξύ άλλων, στο έδαφος ενός και μόνον κράτους μέλους. Εφόσον πληρούται η προϋπόθεση αυτή, το επίμαχο σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να θεωρηθεί ότι χαίρει φήμης στο σύνολο της Ένωσης (αποφάσεις της 6ης Οκτωβρίου 2009, PAGO International,
C-301/07
,
EU:C:2009:611
, σκέψεις
,
και
, καθώς και της 3ης Σεπτεμβρίου 2015, Iron & Smith,
C-125/14
,
EU:C:2015:539
, σκέψεις
και
).
Η νομολογία αυτή εξασφαλίζει ότι ο δικαιούχος σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης είτε τυγχάνει της διευρυμένης προστασίας που παρέχει το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, του κανονισμού 207/2009 σε ολόκληρη την Ένωση είτε δεν τυγχάνει καθόλου της προστασίας αυτής. Επομένως, το εύρος της προστασίας που παρέχει κάθε σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει ενιαίο χαρακτήρα στο σύνολο του εδάφους της Ένωσης.
Αντιθέτως, για να μπορεί ο δικαιούχος σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης που τυγχάνει της εν λόγω διευρυμένης προστασίας να επικαλεστεί το δικαίωμα που αντλεί από το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, του κανονισμού 207/2009 ουδόλως απαιτείται η χρήση του σημείου που συνεπάγεται προσβολή του εν λόγω δικαιώματος να συντελείται στο σύνολο του εδάφους της Ένωσης.
Πράγματι, αν ο δικαιούχος αυτός προστατευόταν μόνον από προσβολές διαπραττόμενες στο σύνολο του εδάφους της Ένωσης, θα αδυνατούσε να αντιταχθεί σε προσβολές διαπραττόμενες σε τμήμα μόνον του εδάφους αυτού, τούτο δε παρά το γεγονός ότι το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, του κανονισμού 207/2009 αποβλέπει στην προστασία του εν λόγω δικαιούχου, σε ολόκληρη την Ένωση, από κάθε χωρίς εύλογη αιτία χρήση πανομοιότυπου ή παρόμοιου σημείου η οποία προσπορίζει αθέμιτο όφελος από τον διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη των εν λόγω σημάτων ή βλάπτει τον εν λόγω διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη.
Εν προκειμένω, και υπό την επιφύλαξη σχετικής εξακρίβωσης από το αιτούν δικαστήριο, δεν φαίνεται να αμφισβητείται ότι τα σήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης KERRYGOLD χαίρουν φήμης, υπό την έννοια του άρθρου 9, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, του κανονισμού 207/2009.
Εξάλλου, από τη δικογραφία που υποβλήθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου προκύπτει ότι οι διάδικοι της κύριας δίκης συμφωνούν ως προς το ότι, λόγω της ειρηνικής συνύπαρξης των σημάτων αυτών με το εθνικό σήμα KERRYMAID στην Ιρλανδία και στο Ηνωμένο Βασίλειο, συντρέχει εύλογη αιτία για τη χρήση του εν λόγω σημείου στο τμήμα αυτό της Ένωσης.
Όπως επισημάνθηκε στη σκέψη 35 της παρούσας απόφασης, είναι επίσης αναμφισβήτητο ότι τέτοια ειρηνική συνύπαρξη δεν παρατηρείται στο τμήμα του εδάφους της Ένωσης το οποίο αφορά η αγωγή για παραποίηση/απομίμηση του σήματος, δηλαδή το ισπανικό έδαφος, καθώς και ότι η εκ μέρους της T & S χρήση του σημείου KERRYMAID στο εν λόγω έδαφος πραγματοποιείται χωρίς τη συγκατάθεση της Ornua.
Κατά τα λοιπά, από την πάγια νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει ότι η εξέταση σχετικά με την ύπαρξη προσβολής κατά την έννοια του άρθρου 9, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, του κανονισμού 207/2009 πρέπει να στηρίζεται σε σφαιρική εκτίμηση λαμβάνουσα υπόψη όλους τους κρίσιμους παράγοντες της συγκεκριμένης περίπτωσης (αποφάσεις της 18ης Ιουνίου 2009, L’Oréal κ.λπ.,
C‑487/07
,
EU:C:2009:378
, σκέψη
, καθώς και της 18ης Ιουλίου 2013, Specsavers International Healthcare κ.λπ.,
C-252/12
,
EU:C:2013:497
, σκέψη
).
Επομένως, στη συγκεκριμένη περίπτωση, όπου συντρέχει εύλογη αιτία η οποία καθιστά νόμιμη τη χρήση του σημείου KERRYMAID στην Ιρλανδία και στο Ηνωμένο Βασίλειο λόγω της ειρηνικής συνύπαρξης των σημάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης KERRYGOLD και του επίμαχου εθνικού σήματος στα εν λόγω δύο κράτη μέλη, το δικαστήριο σημάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης που επιλαμβάνεται αγωγής για παραποίηση/απομίμηση σχετικά με τη χρήση του εν λόγω σημείου σε άλλο κράτος μέλος δεν μπορεί να στηρίξει την εκτίμησή του απλώς και μόνο στην εν λόγω ειρηνική συνύπαρξη που επικρατεί στην Ιρλανδία και στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλ’ αντιθέτως οφείλει να προβεί σε σφαιρική εκτίμηση όλων των κρίσιμων παραγόντων.
Κατά συνέπεια, στο τρίτο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, του κανονισμού 207/2009 έχει την έννοια ότι από το γεγονός ότι ένα σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης το οποίο χαίρει φήμης και ένα σημείο συνυπάρχουν ειρηνικά σε τμήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν δύναται να συναχθεί ότι σε άλλο τμήμα της Ένωσης, όπου δεν παρατηρείται τέτοια ειρηνική συνύπαρξη, υπάρχει εύλογη αιτία που καθιστά θεμιτή τη χρήση του εν λόγω σημείου.
Επί των δικαστικών εξόδων
Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.

Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) αποφαίνεται:

1)
Το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το σήμα της [Ευρωπαϊκής Ένωσης], έχει την έννοια ότι από το γεγονός ότι ένα σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ένα εθνικό σήμα συνυπάρχουν ειρηνικά σε τμήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν δύναται να συναχθεί ότι σε άλλο τμήμα της Ένωσης, όπου δεν παρατηρείται τέτοια ειρηνική συνύπαρξη του σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του πανομοιότυπου προς το εν λόγω εθνικό σήμα σημείου, δεν υπάρχει κίνδυνος σύγχυσης μεταξύ του εν λόγω σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του σημείου αυτού.

2)
Το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 207/2009 έχει την έννοια ότι τα στοιχεία τα οποία είναι κρίσιμα, κατά τη γνώμη του δικαστηρίου σημάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης που επιλαμβάνεται αγωγής για παραποίηση/απομίμηση σήματος, για την εκτίμηση του ζητήματος αν ο δικαιούχος σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει εξουσία να απαγορεύσει τη χρήση σημείου σε τμήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης το οποίο δεν αφορά η εν λόγω αγωγή μπορούν να ληφθούν υπόψη από το δικαστήριο αυτό προς εκτίμηση του αν ο δικαιούχος έχει εξουσία να απαγορεύσει τη χρήση του εν λόγω σημείου στο τμήμα της Ένωσης το οποίο αφορά η ως άνω αγωγή, υπό τον όρο ότι οι συνθήκες της αγοράς και οι κοινωνικοπολιτιστικές περιστάσεις δεν διαφέρουν σημαντικά από το ένα εκ των εν λόγω τμημάτων της Ένωσης στο άλλο.

3)
Το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, του κανονισμού 207/2009 έχει την έννοια ότι από το γεγονός ότι ένα σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης το οποίο χαίρει φήμης και ένα σημείο συνυπάρχουν ειρηνικά σε τμήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν δύναται να συναχθεί ότι σε άλλο τμήμα της Ένωσης, όπου δεν παρατηρείται τέτοια ειρηνική συνύπαρξη, υπάρχει εύλογη αιτία που καθιστά θεμιτή τη χρήση του εν λόγω σημείου.

(υπογραφές)
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική.