CELEX: 62018CJ0226
Προδικαστική παραπομπή
Τελωνειακή ένωση
Κανονισμός (ΕΟΚ) 2913/92
Άρθρο 212α
Διαδικασίες εισαγωγής
Τελωνειακή οφειλή
Απαλλαγή
Ντάμπινγκ
Επιδοτήσεις
Eισαγωγές φωτοβολταϊκών συστοιχιών κρυσταλλικού πυριτίου και βασικών συστατικών στοιχείων τους (π.χ. κυψελών) καταγωγής ή προέλευσης Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας
Εκτελεστικοί κανονισμοί (ΕΕ) 1238/2013 και (ΕΕ) 1239/2013 για την επιβολή δασμού αντιντάμπινγκ και αντισταθμιστικού δασμού
Απαλλαγές

Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 212α του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (
ΕΕ 1992, L 302, σ. 1
), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 648/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Απριλίου 2005 (
ΕΕ 2005, L 117, σ. 13
) (στο εξής: τελωνειακός κώδικας), του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχεία αʹ έως γʹ, του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1238/2013 του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 2013, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές φωτοβολταϊκών συστοιχιών κρυσταλλικού πυριτίου και βασικών συστατικών τους στοιχείων (π.χ. κυψελών), καταγωγής ή προέλευσης Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (
ΕΕ 2013, L 325, σ. 1
), και του άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχεία αʹ έως γʹ, του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1239/2013 του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 2013, για την επιβολή οριστικού αντισταθμιστικού δασμού σχετικά με τις εισαγωγές φωτοβολταϊκών συστοιχιών κρυσταλλικού πυριτίου και βασικών συστατικών στοιχείων (π.χ. κυψέλες) καταγωγής ή προέλευσης Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (
ΕΕ 2013, L 325, σ. 66
).
Η αίτηση αυτή υπεβλήθη στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ της Krohn & Schröder GmbH και του Hauptzollamt Hamburg-Hafen (κεντρικού τελωνείου του λιμένος του Αμβούργου, Γερμανία) (στο εξής: κεντρικό τελωνείο), σχετικά με την επιβολή δασμού αντιντάμπινγκ και αντισταθμιστικού δασμού στην εν λόγω εταιρία επειδή δεν εκπλήρωσε υποχρέωση που αφορούσε την προσωρινή εναπόθεση των επίμαχων στην κύρια δίκη εμπορευμάτων.
Το νομικό πλαίσιο
Η τελωνειακή νομοθεσία
Κατά το άρθρο 4, σημείο 10, του τελωνειακού κώδικα, νοούνται ως:
«Εισαγωγικοί δασμοί:
–
οι δασμοί και οι φορολογικές επιβαρύνσεις ισοδύναμου αποτελέσματος που καταβάλλονται κατά την εισαγωγή των εμπορευμάτων,
[…]».
Το άρθρο 36α του κώδικα αυτού ορίζει τα εξής:
«1.   Τα εμπορεύματα που εισέρχονται στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας καλύπτονται από συνοπτική διασάφηση, πλην των εμπορευμάτων που μεταφέρονται επί μεταφορικών μέσων τα οποία απλώς διέρχονται από τα χωρικά ύδατα ή τον εναέριο χώρο του τελωνειακού εδάφους χωρίς στάση σε αυτό.
2.   Η συνοπτική διασάφηση κατατίθεται στο τελωνείο εισόδου.
[…]»
Το άρθρο 49, παράγραφος 1, του εν λόγω κώδικα ορίζει τα ακόλουθα:
«Όταν τα εμπορεύματα αποτέλεσαν αντικείμενο συνοπτικής διασάφησης πρέπει να υποβληθούν σε διατυπώσεις προκειμένου να λάβουν τελωνειακό προορισμό μέσα στις ακόλουθες προθεσμίες:
[…]
β)
20 ημέρες από την ημερομηνία κατάθεσης της συνοπτικής διασάφησης για τα εμπορεύματα που φθάνουν με άλλον τρόπο εκτός από μεταφορά δια θαλάσσης.»
Το άρθρο 53, παράγραφος 1, του ίδιου κώδικα προβλέπει τα εξής:
«Η τελωνειακή αρχή λαμβάνει χωρίς καθυστέρηση κάθε απαραίτητο μέτρο, συμπεριλαμβανομένης της πώλησης των εμπορευμάτων, προκειμένου να ρυθμιστεί η κατάσταση των εμπορευμάτων για τα οποία δεν έχουν ακόμα αρχίσει οι διατυπώσεις με σκοπό να δοθεί στα εμπορεύματα αυτά τελωνειακός προορισμός μέσα στις προθεσμίες που καθορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 49.»
Το άρθρο 184 του τελωνειακού κώδικα ορίζει τα ακόλουθα:
«Το Συμβούλιο, αποφασίζοντας με ειδική πλειοψηφία μετά από πρόταση της Επιτροπής, καθορίζει τις περιπτώσεις στις οποίες, λόγω ειδικών περιστάσεων, παρέχεται ατέλεια για τους εισαγωγικούς ή εξαγωγικούς δασμούς, όταν τα εμπορεύματα τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία ή εξάγονται.»
Το άρθρο 204, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του κώδικα αυτού ορίζει τα εξής:
«Τελωνειακή οφειλή κατά την εισαγωγή γεννάται:
α)
από τη μη εκτέλεση μιας από τις υποχρεώσεις τις οποίες συνεπάγεται, για εμπόρευμα υποκείμενο σε εισαγωγικούς δασμούς, η παραμονή του σε προσωρινή εναπόθεση ή η χρησιμοποίηση του τελωνειακού καθεστώτος υπό το οποίο έχει τεθεί».
Κατά το άρθρο 212α του ίδιου κώδικα:
«Όταν η τελωνειακή νομοθεσία προβλέπει ευνοϊκή δασμολογική μεταχείριση εμπορεύματος λόγω της φύσης ή του ιδιαίτερου προορισμού του, ατέλεια ή ολική ή μερική απαλλαγή από τους εισαγωγικούς ή τους εξαγωγικούς δασμούς, δυνάμει των άρθρων 21, 82, 145 ή 184 έως 187, η ως άνω ευνοϊκή μεταχείριση, ατέλεια ή απαλλαγή εφαρμόζεται επίσης σε περιπτώσεις όπου η τελωνειακή οφειλή γεννάται δυνάμει των άρθρων 202 έως 205, 210 ή 211, εφόσον από τη συμπεριφορά του ενδιαφερομένου δεν διαφαίνεται δόλος ή πρόδηλη αμέλεια και εφόσον ο ενδιαφερόμενος προσκομίζει την απόδειξη ότι πληρούνται οι άλλοι όροι εφαρμογής της ευνοϊκής μεταχείρισης, της ατέλειας ή της απαλλαγής.»
Τα μέτρα εμπορικής άμυνας
Οι αιτιολογικές σκέψεις 6 και 8 της αποφάσεως 2013/423/ΕΕ της Επιτροπής, της 2ας Αυγούστου 2013, για την αποδοχή ανάληψης υποχρέωσης που προτάθηκε στο πλαίσιο της διαδικασίας αντιντάμπινγκ όσον αφορά τις εισαγωγές φωτοβολταϊκών συστοιχιών κρυσταλλικού πυριτίου και βασικών συστατικών στοιχείων (π.χ. κυψέλες και πλακίδια) καταγωγής ή προέλευσης Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (
ΕΕ 2013, L 209, σ. 26
), αναφέρουν τα εξής:
«(6)
Επιπλέον, για να μειωθεί ο κίνδυνος της διοχέτευσης των αγαθών από τις εταιρείες και για να καταστ[εί] εφικτή και ρεαλιστική η παρακολούθηση του αριθμού των συμμετεχόντων εξαγωγέων, οι κινέζοι εξαγωγείς προσφέρθηκαν να διασφαλίσουν ότι ο όγκος των εισαγωγών που θα πραγματοποιούνται στο πλαίσιο της ανάληψης υποχρέωσης θα αντιστοιχεί χονδρικά, σε ετήσια βάση, στις σημερινές επιδόσεις τους στην αγορά.
[…]
(8)
Η εξουδετέρωση των ζημιογόνων συνεπειών του ντάμπινγκ επιτυγχάνεται, ως εκ τούτου, με ανάληψη υποχρέωσης ως προς τις τιμές που καλύπτει τις εισαγωγές εντός ενός σχετικού ετήσιου επιπέδου σε συνδυασμό με έναν προσωρινό κατ’ αξία δασμό που επιβάλλεται στις εισαγωγές που υπερβαίνουν το ετήσιο επίπεδο, όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 6.»
Οι αιτιολογικές σκέψεις 13 και 14 της εκτελεστικής αποφάσεως 2013/707/ΕΕ της Επιτροπής, της 4ης Δεκεμβρίου 2013, για τη βεβαίωση της αποδοχής ανάληψης υποχρέωσης που προτάθηκε στο πλαίσιο των διαδικασιών αντιντάμπινγκ και κατά των επιδοτήσεων όσον αφορά τις εισαγωγές φωτοβολταϊκών συστοιχιών κρυσταλλικού πυριτίου και βασικών συστατικών στοιχείων (δηλαδή κυψελών) καταγωγής ή προέλευσης Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας κατά την περίοδο εφαρμογής των οριστικών μέτρων (
ΕΕ 2013, L 325, σ. 214
), αναφέρουν τα ακόλουθα:
«(13)
Οι ΕΤΕ και το ετήσιο επίπεδο υπόκεινται σε υποχρέωση τήρησης του επαγγελματικού απορρήτου […]
(14)
[…] Το ίδιο σκεπτικό αφορά και τις ΕΤΕ και το ετήσιο επίπεδο, για τα οποία δεν θα πρέπει να παρέχονται αναλυτικότερα στοιχεία.»
Το άρθρο 1, παράγραφος 3, του εκτελεστικού κανονισμού 1238/2013 ορίζει τα εξής:
«Αν δεν ορίζεται διαφορετικά, εφαρμόζονται οι διατάξεις που ισχύουν για τους τελωνειακούς δασμούς.»
Το άρθρο 3, παράγραφοι 1 και 2, του εκτελεστικού αυτού κανονισμού προβλέπει τα ακόλουθα:
«1.   Οι εισαγωγές που διασαφίζονται για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία όσον αφορά προϊόντα που εμπίπτουν επί του παρόντος στον κωδικό ΣΟ ex85414090 (κωδικοί TARIC 8541409021, 8541409029, 8541409031 και 8541409039) και οι οποίες έχουν τιμολογηθεί από εταιρείες από τις οποίες η Επιτροπή έχει κάνει δεκτές αναλήψεις υποχρεώσεων και των οποίων οι επωνυμίες περιλαμβάνονται στο παράρτημα της εκτελεστικής απόφασης 2013/707/ΕΕ απαλλάσσονται από τον δασμό αντιντάμπινγκ που επιβάλλεται με το άρθρο 1, υπό τον όρο ότι:
α)
μια εταιρεία που αναφέρεται στο παράρτημα της εκτελεστικής απόφασης 2013/707/ΕΕ κατασκεύασε, απέστειλε και τιμολόγησε τα προϊόντα που αναφέρονται παραπάνω απευθείας ή μέσω της συνδεδεμένης μ’ αυτήν εταιρείας η οποία αναφέρεται επίσης στο παράρτημα της εκτελεστικής απόφασης 2013/707/ΕΕ είτε στις συνδεδεμένες μ’ αυτές εταιρείες στην Ένωση οι οποίες ενεργούν ως εισαγωγείς και εκτελωνίζουν τα εμπορεύματα για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Ένωση είτε στον πρώτο ανεξάρτητο πελάτη ο οποίος ενεργεί ως εισαγωγέας και εκτελωνίζει τα εμπορεύματα για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Ένωση,
β)
οι εν λόγω εισαγωγές συνοδεύονται από τιμολόγιο ανάληψης υποχρέωσης το οποίο είναι εμπορικό τιμολόγιο που περιλαμβάνει τουλάχιστον τα στοιχεία που απαριθμούνται και τη δήλωση που προβλέπεται στο παράρτημα ΙΙΙ του παρόντος κανονισμού,
γ)
οι εν λόγω εισαγωγές συνοδεύονται από πιστοποιητικό ανάληψης υποχρέωσης για εξαγωγή, σύμφωνα με το παράρτημα IV του παρόντος κανονισμού και
δ)
τα εμπορεύματα που δηλώνονται και προσκομίζονται στο τελωνείο αντιστοιχούν ακριβώς στην περιγραφή του τιμολογίου ανάληψης υποχρέωσης.
2   Γεννάται τελωνειακή οφειλή κατά την αποδοχή της διασάφησης για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία:
α)
όταν διαπιστώνεται, όσον αφορά τις εισαγωγές που περιγράφονται στην παράγραφο 1, ότι δεν πληρούνται ένας ή περισσότεροι από τους όρους που παρατίθενται στην εν λόγω παράγραφο […]
[…]».
Το παράρτημα III του προμνησθέντος εκτελεστικού κανονισμού απαριθμεί τα στοιχεία που πρέπει να αναγράφονται στο εμπορικό τιμολόγιο που συνοδεύει τα εμπορεύματα ως προς τα οποία έχει αναληφθεί υποχρέωση που έχει γίνει δεκτή και τα οποία πωλούνται στην Ένωση. Στο σημείο 9 του παραρτήματος αυτού διευκρινίζεται ότι στο εν λόγω τιμολόγιο πρέπει να αναγράφονται τα εξής:
«Το ονοματεπώνυμο του υπαλλήλου της εταιρείας που εξέδωσε το εμπορικό τιμολόγιο και η ακόλουθη υπογεγραμμένη δήλωση:
“Ο υπογεγραμμένος πιστοποιώ ότι η πώληση προς άμεση εξαγωγή στην Ευρωπαϊκή Ένωση των εμπορευμάτων που καλύπτονται από το παρόν τιμολόγιο πραγματοποιείται στο πλαίσιο και υπό τους όρους της ανάληψης υποχρέωσης που προτάθηκε από την εταιρεία [ΕΤΑΙΡΕΙΑ] και έγινε δεκτή από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή με την εκτελεστική απόφαση 2013/707/ΕΕ. Δηλώνω ότι τα στοιχεία που αναγράφονται στο παρόν τιμολόγιο είναι πλήρη και ακριβή”.»
Το άρθρο 1, παράγραφος 3, του εκτελεστικού κανονισμού 1239/2013 ορίζει τα εξής:
«Πλην αντιθέτων διατάξεων, εφαρμόζονται οι ισχύουσες διατάξεις για τους τελωνειακούς δασμούς.»
Το άρθρο 2, παράγραφοι 1 και 2, του εν λόγω εκτελεστικού κανονισμού ορίζει τα ακόλουθα:
«1.   Οι εισαγωγές που διασαφίζονται για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία όσον αφορά προϊόντα που εμπίπτουν επί του παρόντος στον κωδικό ΣΟ ex85414090 (κωδικοί TARIC 8541409021, 8541409029, 8541409031 και 8541409039) και οι οποίες έχουν τιμολογηθεί από εταιρείες από τις οποίες έχουν γίνει δεκτές αναλήψεις υποχρεώσεων εκ μέρους της Επιτροπής και των οποίων οι επωνυμίες περιλαμβάνονται στο παράρτημα της εκτελεστικής απόφασης 2013/707/ΕΕ απαλλάσσονται από τον δασμό αντιντάμπινγκ που επιβάλλεται με το άρθρο 1, υπό τον όρο ότι:
α)
μια εταιρεία που αναφέρεται στο παράρτημα της εκτελεστικής απόφασης 2013/707/ΕΕ, κατασκεύασε, απέστειλε και τιμολόγησε τα προϊόντα που αναφέρονται παραπάνω απευθείας ή μέσω της συνδεδεμένης με αυτήν εταιρείας η οποία αναφέρεται επίσης στο παράρτημα της εκτελεστικής απόφασης 2013/707/ΕΕ, είτε στις συνδεδεμένες με αυτές εταιρείες στην Ένωση οι οποίες ενεργούν ως εισαγωγείς και εκτελωνίζουν τα εμπορεύματα για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Ένωση, είτε στον πρώτο ανεξάρτητο πελάτη ο οποίος ενεργεί ως εισαγωγέας και εκτελωνίζει τα εμπορεύματα για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Ένωση,
β)
οι εν λόγω εισαγωγές συνοδεύονται από τιμολόγιο ανάληψης υποχρέωσης το οποίο είναι εμπορικό τιμολόγιο που περιλαμβάνει τουλάχιστον τα στοιχεία που απαριθμούνται και τη δήλωση που προβλέπεται στο παράρτημα 2 του παρόντος κανονισμού,
γ)
οι εν λόγω εισαγωγές συνοδεύονται από πιστοποιητικό ανάληψης υποχρέωσης για εξαγωγή, σύμφωνα με το παράρτημα 3 του παρόντος κανονισμού, και
δ)
τα εμπορεύματα που διασαφίζονται και προσκομίζονται στο τελωνείο αντιστοιχούν ακριβώς στην περιγραφή του τιμολογίου ανάληψης υποχρέωσης.
2.   Τελωνειακή οφειλή γεννάται κατά την αποδοχή της διασάφησης για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία:
α)
όταν αποδεικνύεται, όσον αφορά τις εισαγωγές που περιγράφονται στην παράγραφο 1, ότι δεν πληρούνται μία ή περισσότερες από τις προϋποθέσεις που απαριθμούνται στην εν λόγω παράγραφο […]
[…]».
Το παράρτημα 2 του προμνησθέντος εκτελεστικού κανονισμού απαριθμεί τα στοιχεία που πρέπει να αναγράφονται στο εμπορικό τιμολόγιο που συνοδεύει τα εμπορεύματα ως προς τα οποία έχει αναληφθεί υποχρέωση που έχει γίνει δεκτή και τα οποία πωλούνται στην Ένωση. Στο σημείο 9 του παραρτήματος αυτού διευκρινίζεται ότι στο εν λόγω τιμολόγιο πρέπει να αναγράφονται τα εξής:
«Το ονοματεπώνυμο του υπαλλήλου της εταιρείας που εξέδωσε το εμπορικό τιμολόγιο και η ακόλουθη δήλωση υπογεγραμμένη:
“Ο κάτωθι υπογεγραμμένος πιστοποιώ ότι η πώληση για άμεση εξαγωγή στην Ευρωπαϊκή Ένωση των εμπορευμάτων που καλύπτονται από το παρόν τιμολόγιο πραγματοποιείται στο πλαίσιο και υπό τους όρους της ανάληψης υποχρέωσης που προτάθηκε από την εταιρεία [ΕΤΑΙΡΕΙΑ] και έγινε δεκτή από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή μέσω της εκτελεστικής απόφασης 2013/707/ΕΕ. Δηλώνω ότι τα στοιχεία που αναγράφονται στο παρόν τιμολόγιο είναι πλήρη και ακριβή”.»
Η διαφορά της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα
Η προσφεύγουσα της κύριας δίκης διαχειρίζεται αποθήκη στον λιμένα του Αμβούργου (Γερμανία). Στις 21 Αυγούστου 2014, αποθήκευσε εκεί δύο παρτίδες φωτοβολταϊκών συστοιχιών, για τις οποίες προέβη σε συνοπτική διασάφηση, και τις έθεσε υπό καθεστώς προσωρινής εναποθέσεως.
Στις 11 Σεπτεμβρίου 2014, το κεντρικό τελωνείο επέστησε την προσοχή της προσφεύγουσας της κύριας δίκης στο γεγονός ότι δεν είχε ολοκληρωθεί καμία διατύπωση προκειμένου να λάβουν τα εμπορεύματα αυτά άλλο τελωνειακό προορισμό εντός της προθεσμίας είκοσι ημερών που τάσσει το άρθρο 49 του τελωνειακού κώδικα. Της ζήτησε επίσης να υποβάλει τα απαιτούμενα έγγραφα για τον καθορισμό των επιβλητέων δασμών.
Με επιστολή της 26ης Σεπτεμβρίου 2014, η προσφεύγουσα της κύριας δίκης διαβίβασε στο κεντρικό τελωνείο έγγραφα από τα οποία προέκυπτε ότι τα συγκεκριμένα εμπορεύματα είχαν κατασκευασθεί από τη Wuxi Suntech Power, κινεζική εταιρία της οποίας η επωνυμία περιλαμβάνεται στο παράρτημα της εκτελεστικής αποφάσεως 2013/707, και ότι είχαν αποσταλεί σε μια συνδεδεμένη με αυτήν εταιρία στη Γερμανία. Μεταξύ των εγγράφων αυτών περιλαμβανόταν τιμολόγιο της Wuxi Suntech Power, της11ης Ιουλίου 2014, το οποίο παρέπεμπε στην απόφαση 2013/423, καθώς και πιστοποιητικό αναλήψεως υποχρεώσεως για εξαγωγή, εκδοθέν από το Εμπορικό Επιμελητήριο της Κίνας για την εισαγωγή και την εξαγωγή μηχανημάτων και ηλεκτρονικών προϊόντων, το οποίο παρέπεμπε στην εκτελεστική απόφαση 2013/707.
Με πράξη της 24ης Νοεμβρίου 2014, το κεντρικό τελωνείο επέβαλε, μεταξύ άλλων, δασμό αντιντάμπινγκ και αντισταθμιστικό δασμό για τα εμπορεύματα, καθότι έκρινε ότι, σύμφωνα με το άρθρο 204 του τελωνειακού κώδικα, στις 11 Σεπτεμβρίου 2014 είχε γεννηθεί τελωνειακή οφειλή λόγω μη τηρήσεως της προθεσμίας που τάσσει το άρθρο 49 του κώδικα αυτού.
Στις 28 Νοεμβρίου 2014 η προσφεύγουσα της κύριας δίκης υπέβαλε διοικητική προσφυγή κατά της ως άνω αποφάσεως. Υποστήριξε, μεταξύ άλλων, ότι, ακόμη και εάν είχε γεννηθεί τελωνειακή οφειλή λόγω παραβάσεως της σχετικής με την προσωρινή εναπόθεση υποχρεώσεως, έπρεπε, δυνάμει του άρθρου 212α του τελωνειακού κώδικα, να τύχουν εφαρμογής οι προβλεπόμενες στο άρθρο 3, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού 1238/2013 και στο άρθρο 2, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού 1239/2013, αντιστοίχως, απαλλαγές από τους δασμούς αντιντάμπινγκ και από τους αντισταθμιστικούς δασμούς, ως ευνοϊκή δασμολογική μεταχείριση ή ατέλεια από τους εισαγωγικούς δασμούς, όπως προβλέπει το προμνησθέν άρθρο 212α. Εξέθεσε ότι η μνεία, στο εμπορικό τιμολόγιο, της αποφάσεως 2013/423 αντί της αποφάσεως 2013/707 στερούνταν σημασίας.
Στις 4 Μαΐου 2015, το κεντρικό τελωνείο μείωσε τον συντελεστή του δασμού αντιντάμπινγκ και του αντισταθμιστικού δασμού στο επίπεδο των συντελεστών που έχουν εφαρμογή επί των φωτοβολταϊκών συστοιχιών που κατασκευάζονται από τη Wuxi Suntech Power, όπως αυτοί προβλέπονται στον εκτελεστικό κανονισμό 1238/2013 και στον εκτελεστικό κανονισμό 1239/2013 (στο εξής, από κοινού: εκτελεστικοί κανονισμοί). Αντιθέτως, αρνήθηκε να χορηγήσει απαλλαγή από τους εν λόγω δασμούς με την αιτιολογία ότι δεν πληρούνταν οι σχετικές προϋποθέσεις, δεδομένου ότι το προσκομισθέν από την προσφεύγουσα της κύριας δίκης τιμολόγιο αναλήψεως υποχρεώσεως δεν παρέπεμπε στην εκτελεστική απόφαση 2013/707, αλλά στην απόφαση 2013/423.
Στις 19 Μαΐου 2015, η προσφεύγουσα της κύριας δίκης προσκόμισε διορθωμένο τιμολόγιο αναλήψεως υποχρεώσεως το οποίο παρέπεμπε στην εκτελεστική απόφαση 2013/707.
Κατόπιν καταβολής της απαιτούμενης εγγυήσεως, το κεντρικό τελωνείο επέτρεψε την παράδοση των εμπορευμάτων, τα οποία παραδόθηκαν στη συνδεδεμένη με τον συγκεκριμένο Κινέζο εξαγωγέα εταιρία.
Στις 7 Ιουλίου 2015, το κεντρικό τελωνείο απέρριψε τη διοικητική προσφυγή της προσφεύγουσας της κύριας δίκης, επαναλαμβάνοντας το επιχείρημά του ότι δεν είχε ορισθεί νέος τελωνειακός προορισμός για τα εμπορεύματα κατά τη λήξη της περιόδου προσωρινής εναποθέσεως. Επιπλέον, διευκρίνισε ότι οι δασμοί αντιντάμπινγκ και οι αντισταθμιστικοί δασμοί δεν αποτελούσαν ευνοϊκή μεταχείριση ή απαλλαγή από εισαγωγικούς δασμούς, κατά την έννοια του άρθρου 212α του τελωνειακού κώδικα.
Το κεντρικό τελωνείο έκρινε ότι η προβλεπόμενη από τους εκτελεστικούς κανονισμούς απαλλαγή δεν μπορούσε να χορηγηθεί, δεδομένου ότι τα συγκεκριμένα εμπορεύματα δεν είχαν τεθεί σε ελεύθερη κυκλοφορία, το δε προσκομισθέν τιμολόγιο δεν πληρούσε τις απαιτούμενες από τους εν λόγω κανονισμούς τυπικές προϋποθέσεις.
Η προσφεύγουσα της κύριας δίκης άσκησε ένδικη προσφυγή κατά της ως άνω αποφάσεως ενώπιον του Finanzgericht Hamburg (φορολογικού δικαστηρίου Αμβούργου, Γερμανία).
Η προσφεύγουσα της κύριας δίκης υποστηρίζει ότι η απαλλαγή από τους δασμούς αντιντάμπινγκ και από τους αντισταθμιστικούς δασμούς συνιστά ευνοϊκή δασμολογική μεταχείριση ή, τουλάχιστον, απαλλαγή από τους δασμούς, κατά την έννοια του άρθρου 212α του τελωνειακού κώδικα. Φρονεί, επίσης, ότι το τιμολόγιο που προσκόμισε αρχικώς στο κεντρικό τελωνείο πληρούσε τις προϋποθέσεις που θέτουν οι εκτελεστικοί κανονισμοί όπως άλλωστε τις πληρούσε, κατά μείζονα λόγο, και το διορθωμένο τιμολόγιο. Επισημαίνει ότι η θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία δεν ασκεί επιρροή όσον αφορά τις προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 212α και, ως εκ τούτου, δεν είναι δυνατόν να της ζητείται να προσκομίσει τιμολόγιο αναλήψεως υποχρεώσεως κατά την ημερομηνία υπερβάσεως της προθεσμίας που τάσσει το άρθρο 49, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα.
Το κεντρικό τελωνείο φρονεί ότι το άρθρο 212α του τελωνειακού κώδικα δεν τυγχάνει εφαρμογής καθότι η απαλλαγή από τους δασμούς αντιντάμπινγκ και από τους αντισταθμιστικούς δασμούς δεν συνιστά ούτε ευνοϊκή μεταχείριση, λόγω της φύσεως των εμπορευμάτων, ούτε μη δασμολογική ατέλεια. Επιπροσθέτως, δεν πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις που προβλέπονται στους εκτελεστικούς κανονισμούς, δεδομένου ότι ο οφειλέτης των δασμών δεν είναι το πρόσωπο του οποίου το όνομα αναγράφεται στο τιμολόγιο. Επιπλέον, δεν χωρεί προσκόμιση εκ των υστέρων τροποποιημένων εμπορικών τιμολογίων.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Finanzgericht Hamburg (φορολογικό δικαστήριο Αμβούργου) αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:
«1)
Καλύπτει το άρθρο 212α του [τελωνειακού κώδικα] την απαλλαγή από δασμό αντιντάμπινγκ και από αντισταθμιστικό δασμό σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 1, του [εκτελεστικού] κανονισμού 1238/2013 και το άρθρο 2, παράγραφος 1, του [εκτελεστικού] κανονισμού 1239/2013, αντιστοίχως;
2)
Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: κατά την εφαρμογή του άρθρου 212α του τελωνειακού κώδικα σε περίπτωση γενέσεως τελωνειακής οφειλής δυνάμει του άρθρου 204, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα λόγω υπερβάσεως της προθεσμίας του άρθρου 49, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα, πληρούται η προϋπόθεση που θεσπίζεται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του [εκτελεστικού] κανονισμού 1238/2013 και στο άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του [εκτελεστικού] κανονισμού 1239/2013, αν η εταιρία που είναι συνδεδεμένη με την αναγραφόμενη στο παράρτημα της εκτελεστικής αποφάσεως 2013/707/ΕΕ εταιρία –η οποία κατασκεύασε, απέστειλε και τιμολόγησε το σχετικό εμπόρευμα– δεν είχε ενεργήσει μεν ως εισαγωγέας του σχετικού εμπορεύματος ούτε το είχε θέσει σε ελεύθερη κυκλοφορία, πλην όμως είχε τέτοια πρόθεση, το δε εμπόρευμα πράγματι παραδόθηκε σε αυτήν;
3)
Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα: κατά την εφαρμογή του άρθρου 212α του τελωνειακού κώδικα σε περίπτωση γενέσεως τελωνειακής οφειλής δυνάμει του άρθρου 204, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα λόγω υπερβάσεως της προθεσμίας του άρθρου 49, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα, είναι δυνατόν να υποβληθούν τιμολόγιο αναλήψεως υποχρεώσεως και πιστοποιητικό αναλήψεως υποχρεώσεως για εξαγωγή κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχεία βʹ και γʹ, του [εκτελεστικού] κανονισμού 1238/2013 και του άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχεία βʹ και γʹ, του [εκτελεστικού] κανονισμού 1239/2013 ακόμη και εντός της ταχθείσας από την τελωνειακή αρχή προθεσμίας δυνάμει του άρθρου 53, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα;
4)
Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο τρίτο ερώτημα: αν το τιμολόγιο αναλήψεως υποχρεώσεως κατά το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του [εκτελεστικού] κανονισμού 1238/2013 και το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του [εκτελεστικού] κανονισμού 1239/2013 αναφέρει αντί της εκτελεστικής αποφάσεως 2013/707 την απόφαση 2013/423, πληροί τις προϋποθέσεις του παραρτήματος ΙΙΙ, σημείο 9, του [εκτελεστικού] κανονισμού 1238/2013 και του παραρτήματος 2, σημείο 9, του [εκτελεστικού] κανονισμού 1239/2013 στο πλαίσιο των περιστάσεων της διαφοράς της κύριας δίκης και λαμβανομένων υπόψη των γενικών αρχών του δικαίου;
5)
Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο τέταρτο ερώτημα: κατά την εφαρμογή του άρθρου 212α του τελωνειακού κώδικα σε περίπτωση γενέσεως τελωνειακής οφειλής δυνάμει του άρθρου 204, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα λόγω υπερβάσεως της προθεσμίας του άρθρου 49, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα, είναι δυνατόν να υποβληθεί το τιμολόγιο αναλήψεως υποχρεώσεως κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του [εκτελεστικού] κανονισμού 1238/2013 και του άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του [εκτελεστικού] κανονισμού 1239/2013 ακόμη και κατά το στάδιο της διαδικασίας προσφυγής κατά του καθορισμού της τελωνειακής οφειλής;»
Επί των προδικαστικών ερωτημάτων
Επί του πρώτου ερωτήματος
Με το πρώτο προδικαστικό ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί να διευκρινισθεί εάν το άρθρο 212α του τελωνειακού κώδικα έχει την έννοια ότι εφαρμόζεται στις απαλλαγές από δασμούς αντιντάμπινγκ και από αντισταθμιστικούς δασμούς που προβλέπονται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού 1238/2013 και στο άρθρο 2, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού 1239/2013, αντιστοίχως.
Εκ προοιμίου, πρέπει να επισημανθεί ότι η τελωνειακή νομοθεσία στο σύνολό της, όπως αποτυπώνεται ειδικότερα στον τελωνειακό κώδικα, εφαρμόζεται στους δασμούς αντιντάμπινγκ ή στους αντισταθμιστικούς δασμούς μόνον εφόσον αυτό προβλέπεται από τους κανονισμούς που επιβάλλουν τέτοιους δασμούς.
Εν προκειμένω, το άρθρο 1, παράγραφος 3, των εκτελεστικών κανονισμών ορίζει ότι, πλην αντιθέτων διατάξεων, εφαρμόζονται οι ισχύουσες διατάξεις για τους τελωνειακούς δασμούς. Κατά συνέπεια, ελλείψει οιασδήποτε ενδείξεως περί του αντιθέτου στους κανονισμούς αυτούς, το άρθρο 212α του τελωνειακού κώδικα εφαρμόζεται καταρχήν στις απαλλαγές από δασμούς αντιντάμπινγκ και από αντισταθμιστικούς δασμούς που προβλέπονται στους εν λόγω κανονισμούς.
Ωστόσο, το άρθρο 212α του τελωνειακού κώδικα εφαρμόζεται μόνον εφόσον οι απαλλαγές αυτές θεωρούνται, κατά την έννοια του άρθρου αυτού, ευνοϊκή δασμολογική μεταχείριση εμπορεύματος λόγω της φύσεως ή του ιδιαίτερου προορισμού του, ατέλεια ή ολική ή μερική απαλλαγή από τους εισαγωγικούς ή τους εξαγωγικούς δασμούς, δυνάμει των άρθρων 21, 82, 145 ή 184 έως 187 του κώδικα αυτού.
Πρώτον, το άρθρο 4, σημείο 10, του τελωνειακού κώδικα περιλαμβάνει μεταξύ των εισαγωγικών δασμών τους δασμούς και τις φορολογικές επιβαρύνσεις ισοδυνάμου αποτελέσματος που καταβάλλονται κατά την εισαγωγή των εμπορευμάτων.
Συναφώς, το Δικαστήριο έχει αποφανθεί ότι οι επιβαρύνσεις ισοδυνάμου αποτελέσματος συνίστανται σε κάθε χρηματική επιβάρυνση που επιβάλλεται μονομερώς, ανεξαρτήτως της ονομασίας και της τεχνικής της, και πλήττει τα εμπορεύματα λόγω της διελεύσεώς τους από τα σύνορα, οσάκις αυτή δεν αποτελεί κατά κυριολεξία δασμό (αποφάσεις της 8ης Ιουνίου 2006, Koornstra,
C‑517/04
,
EU:C:2006:375
, σκέψη
, και της 26ης Οκτωβρίου 2006, Koninklijke Coöperatie Cosun,
C‑248/04
,
EU:C:2006:666
, σκέψη
).
Οι δασμοί αντιντάμπινγκ και οι αντισταθμιστικοί δασμοί είναι χρηματικές επιβαρύνσεις που επιβάλλονται μονομερώς σε εμπορεύματα επειδή αυτά διασχίζουν τα σύνορα της Ένωσης και εισέρχονται στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης. Κατά συνέπεια, συνιστούν φορολογικές επιβαρύνσεις ισοδυνάμου αποτελέσματος προς τους δασμούς, κατά την έννοια του άρθρου 4, σημείο 10, του τελωνειακού κώδικα.
Δεύτερον, για την εφαρμογή του άρθρου 212α του τελωνειακού κώδικα, ο περιεχόμενος στο άρθρο αυτό όρος «ατέλεια» πρέπει να γίνει αντιληπτός υπό την έννοια ότι αναφέρεται, ιδίως, σε ένα κατώτατο όριο από άποψη ποσότητας ή αξίας, το οποίο εφαρμόζεται στα εμπορεύματα που εισάγονται στο έδαφος της Ένωσης και κάτω από το οποίο ο εισαγωγέας απαλλάσσεται από τους εισαγωγικούς δασμούς.
Δεδομένου ότι παραπέμπουν στην εκτελεστική απόφαση 2013/707, το άρθρο 3, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού 1238/2013 και το άρθρο 2, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού 1239/2013 πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι προβλέπουν ατέλεια από εισαγωγικούς δασμούς, κατά την έννοια του άρθρου 212α του τελωνειακού κώδικα.
Πράγματι, οι αιτιολογικές σκέψεις 13 και 14, 16 έως 23 και 26 της εν λόγω εκτελεστικής αποφάσεως, σε συνδυασμό με τις αιτιολογικές σκέψεις 6 και 8 της αποφάσεως 2013/423, αντικατοπτρίζουν, όπως επισήμανε η Επιτροπή στις παρατηρήσεις της, το περιεχόμενο των αναλήψεων υποχρεώσεων τις οποίες έκανε δεκτές στο πλαίσιο αυτό και οι οποίες αφορούν τη συμμόρφωση των Κινέζων παραγωγών‑εξαγωγέων όχι μόνον προς την ελάχιστη τιμή εισαγωγής, αλλά και προς το ετήσιο επίπεδο των εισαγωγών στην Ένωση.
Βάσει των ανωτέρω σκέψεων, στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 212α του τελωνειακού κώδικα έχει την έννοια ότι εφαρμόζεται στις απαλλαγές από δασμούς αντιντάμπινγκ και από αντισταθμιστικούς δασμούς που προβλέπονται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού 1238/2013 και στο άρθρο 2, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού 1239/2013, αντιστοίχως.
Επί του δευτέρου ερωτήματος
Με το δεύτερο προδικαστικό ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί κατ’ ουσίαν να διευκρινισθεί εάν το άρθρο 212α του τελωνειακού κώδικα έχει την έννοια ότι, όταν εφαρμόζεται σε τελωνειακή οφειλή γεννηθείσα δυνάμει του άρθρου 204, παράγραφος 1, του κώδικα αυτού λόγω υπερβάσεως της προθεσμίας του άρθρου 49, παράγραφος 1, του εν λόγω κώδικα, η προβλεπόμενη στο άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του εκτελεστικού κανονισμού 1238/2013 και στο άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του εκτελεστικού κανονισμού 1239/2013 προϋπόθεση πληρούται όταν η εταιρία που είναι συνδεδεμένη με εκείνη που αναγράφεται στο παράρτημα της εκτελεστικής αποφάσεως 2013/707 –η οποία κατασκεύασε, απέστειλε και τιμολόγησε τα σχετικά εμπορεύματα– ούτε ενήργησε ως εισαγωγέας των εμπορευμάτων αυτών ούτε τα έθεσε σε ελεύθερη κυκλοφορία, μολονότι είχε την πρόθεση να το πράξει και μολονότι πράγματι τα παρέλαβε.
Πρώτον, πρέπει να επισημανθεί ότι το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι ο όρος «ενδιαφερόμενος» στο άρθρο 212α του τελωνειακού κώδικα πρέπει να γίνεται αντιληπτός, λαμβανομένου υπόψη του γράμματος της διατάξεως αυτής, υπό την έννοια ότι αφορά κάθε πρόσωπο, φυσικό ή νομικό, που λογίζεται ως οφειλέτης τελωνειακής οφειλής βάσει ενός εκ των άρθρων 202 έως 205 του εν λόγω κώδικα, ιδίως επειδή το εν λόγω πρόσωπο, με τις ενέργειές του, είναι υπεύθυνο για την παράτυπη εισαγωγή εμπορευμάτων στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης (απόφαση της 25ης Ιανουαρίου 2017, Ultra-Brag,
C-679/15
,
EU:C:2017:40
, σκέψη
).
Εφόσον η προσφεύγουσα της κύριας δίκης λογίζεται ως οφειλέτρια τελωνειακής οφειλής βάσει του άρθρου 204 του τελωνειακού κώδικα, πρόκειται περί «ενδιαφερομένου» κατά την έννοια του άρθρου 212α του εν λόγω κώδικα.
Δεύτερον, οι απαλλαγές από τους δασμούς αντιντάμπινγκ και από τους αντισταθμιστικούς δασμούς μπορούν να χορηγούνται μόνον υπό ορισμένες προϋποθέσεις, σε ειδικώς προβλεπόμενες περιπτώσεις, και, επομένως, αποτελούν εξαίρεση από το κατά κανόνα ισχύον καθεστώς των δασμών αντιντάμπινγκ και των αντισταθμιστικών δασμών. Επομένως, οι διατάξεις που προβλέπουν τέτοιες απαλλαγές πρέπει να ερμηνεύονται στενά (απόφαση της 17ης Σεπτεμβρίου 2014, Baltic Agro,
C-3/13
,
EU:C:2014:2227
, σκέψη
).
Ως εκ τούτου, για τους σκοπούς εφαρμογής του άρθρου 212α του τελωνειακού κώδικα και, ειδικότερα, της περιεχόμενης σ’ αυτό έννοιας των «άλλων όρων εφαρμογής», πρέπει να πληρούνται οι εκάστοτε προϋποθέσεις των εκτελεστικών κανονισμών που προβλέπουν απαλλαγή από τους δασμούς αντιντάμπινγκ και από τους αντισταθμιστικούς δασμούς.
Συναφώς, το άρθρο 3, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού 1238/2013 και το άρθρο 2, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού 1239/2013 θέτουν διάφορες προϋποθέσεις για την απαλλαγή από τους δασμούς αντιντάμπινγκ και από τους αντισταθμιστικούς δασμούς που αυτοί προβλέπουν.
Αφενός, οι δύο αυτές διατάξεις προβλέπουν, όπως ανέφερε ο γενικός εισαγγελέας στο σημείο 42 των προτάσεών του, ότι τα εισαγόμενα εμπορεύματα πρέπει να εκτελωνίζονται προς θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία
Πλην όμως, από την ενώπιον του Δικαστηρίου δικογραφία προκύπτει ότι δεν κατατέθηκε καμία διασάφηση για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία των επίμαχων στην κύρια δίκη εμπορευμάτων εντός της προθεσμίας προσωρινής εναποθέσεως που προβλέπει το άρθρο 49, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα, η δε μη τήρηση από την προσφεύγουσα της κύριας δίκης της προθεσμίας αυτής είχε ως συνέπεια τη γένεση τελωνειακής οφειλής δυνάμει του άρθρου 204, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του κώδικα αυτού.
Αφετέρου, το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του εκτελεστικού κανονισμού 1238/2013 και το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του εκτελεστικού κανονισμού 1239/2013 ορίζουν ότι εταιρία που περιλαμβάνεται στο παράρτημα της εκτελεστικής αποφάσεως 2013/707 πρέπει να έχει κατασκευάσει, αποστείλει και τιμολογήσει τα σχετικά προϊόντα είτε στις συνδεδεμένες με αυτήν εταιρίες στην Ένωση που ενεργούν ως εισαγωγείς και εκτελωνίζουν τα εμπορεύματα προς θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Ένωση είτε στον πρώτο ανεξάρτητο πελάτη ο οποίος ενεργεί ως εισαγωγέας και εκτελωνίζει τα εμπορεύματα προς θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Ένωση.
Εν προκειμένω, τα επίμαχα στην κύρια δίκη εμπορεύματα προορίζονταν για εταιρία συνδεδεμένη με τον εμπλεκόμενο στην κύρια δίκη Κινέζο παραγωγό-εξαγωγέα, αλλά η εν λόγω εταιρία ούτε είχε παραλάβει ούτε είχε θέσει σε ελεύθερη κυκλοφορία τα εμπορεύματα κατά τον χρόνο γενέσεως της τελωνειακής οφειλής, λόγω μη τηρήσεως της προθεσμίας προσωρινής εναποθέσεως που τάσσει το άρθρο 49, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα. Το γεγονός ότι η εταιρία αυτή είχε την πρόθεση να ενεργήσει ως εισαγωγέας των εν λόγω εμπορευμάτων και να τα θέσει σε ελεύθερη κυκλοφορία και το γεγονός ότι τα παρέλαβε πράγματι μεταγενέστερα δεν συνεπάγονται ότι πληρούται η μνημονευθείσα στην προηγούμενη σκέψη προϋπόθεση.
Τέλος, πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του εκτελεστικού κανονισμού 1238/2013 και το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του εκτελεστικού κανονισμού 1239/2013 απαιτούν να συνοδεύονται οι εισαγωγές από τιμολόγιο αναλήψεως υποχρεώσεως, δηλαδή από εμπορικό τιμολόγιο που περιλαμβάνει τουλάχιστον τα στοιχεία που απαριθμούνται και τη δήλωση που προβλέπεται, αντιστοίχως, στο παράρτημα ΙΙΙ του εκτελεστικού κανονισμού 1238/2013 και στο παράρτημα 2 του εκτελεστικού κανονισμού 1239/2013.
Συναφώς, από την ενώπιον του Δικαστηρίου δικογραφία προκύπτει ότι κανένα τιμολόγιο δεν υποβλήθηκε κατά την ημερομηνία γενέσεως της επίμαχης στην κύρια δίκη τελωνειακής οφειλής. Επιπλέον, το τιμολόγιο με ημερομηνία 11 Ιουλίου 2014, το οποίο προσκομίσθηκε μετά την ημερομηνία αυτή, ήτοι στις 26 Σεπτεμβρίου 2014, δεν περιείχε όλα τα στοιχεία που απαιτούνται από τα σχετικά παραρτήματα των εκτελεστικών κανονισμών, δεδομένου ότι η δήλωση που έπρεπε να έχει υπογραφεί από τον υπάλληλο της εταιρίας που εξέδωσε το εν λόγω τιμολόγιο δεν περιείχε μνεία της εκτελεστικής αποφάσεως 2013/707.
Πλην όμως, πρέπει να επισημανθεί ότι η μνεία αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία στο πλαίσιο του συστήματος που καθιερώνουν οι εκτελεστικοί κανονισμοί, στο μέτρο που παρέχει στις τελωνειακές αρχές τη δυνατότητα να εξακριβώσουν, κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών, ότι πληρούνται όλες οι απαιτήσεις σχετικά με την απαλλαγή από τους επίμαχους δασμούς αντιντάμπινγκ και από τους αντισταθμιστικούς δασμούς (πρβλ. απόφαση της 29ης Ιουλίου 2010, Isaac International,
C-371/09
,
EU:C:2010:458
, σκέψη
).
Ως εκ τούτου, η εφαρμογή του άρθρου 212α του τελωνειακού κώδικα δεν είναι δυνατόν, υπό αυτές τις συνθήκες, να έχει ως αποτέλεσμα να ·καθιστά δυνατή τη χορήγηση τέτοιας απαλλαγής, η οποία υπόκειται σε προϋποθέσεις βάσει του άρθρου 3, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού 1238/2013 και του άρθρου 2, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού 1239/2013, χωρίς όμως να πληρούνται οι προϋποθέσεις αυτές (βλ., κατ’ αναλογίαν, απόφαση της 29ης Ιουλίου 2010, Isaac International,
C-371/09
,
EU:C:2010:458
, σκέψη
).
Κατά συνέπεια, στο δεύτερο προδικαστικό ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 212α του τελωνειακού κώδικα έχει την έννοια ότι, όταν εφαρμόζεται σε τελωνειακή οφειλή γεννηθείσα δυνάμει του άρθρου 204, παράγραφος 1, του κώδικα αυτού λόγω υπερβάσεως της προθεσμίας του άρθρου 49, παράγραφος 1, του εν λόγω κώδικα, η προβλεπόμενη στο άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του εκτελεστικού κανονισμού 1238/2013 και στο άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του εκτελεστικού κανονισμού 1239/2013 προϋπόθεση δεν πληρούται όταν η εταιρία που είναι συνδεδεμένη με εκείνη που αναγράφεται στο παράρτημα της εκτελεστικής αποφάσεως 2013/707 –η οποία κατασκεύασε, απέστειλε και τιμολόγησε τα σχετικά εμπορεύματα– ούτε ενήργησε ως εισαγωγέας των εμπορευμάτων αυτών ούτε τα έθεσε σε ελεύθερη κυκλοφορία, μολονότι είχε την πρόθεση να το πράξει και μολονότι τα παρέλαβε πράγματι.
Επί του τρίτου, του τετάρτου και του πέμπτου προδικαστικού ερωτήματος
Δεδομένης της απαντήσεως που δόθηκε στο δεύτερο προδικαστικό ερώτημα, παρέλκει η απάντηση στο τρίτο, στο τέταρτο και στο πέμπτο προδικαστικό ερώτημα.
Επί των δικαστικών εξόδων
Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.

Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) αποφαίνεται:

1)
Το άρθρο 212α του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 648/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Απριλίου 2005, έχει την έννοια ότι εφαρμόζεται στις απαλλαγές από δασμούς αντιντάμπινγκ και από αντισταθμιστικούς δασμούς που προβλέπονται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1238/2013 του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 2013, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές φωτοβολταϊκών συστοιχιών κρυσταλλικού πυριτίου και βασικών συστατικών τους στοιχείων (π.χ. κυψελών), καταγωγής ή προέλευσης Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, και στο άρθρο 2, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1239/2013 του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 2013, για την επιβολή οριστικού αντισταθμιστικού δασμού σχετικά με τις εισαγωγές φωτοβολταϊκών συστοιχιών κρυσταλλικού πυριτίου και βασικών συστατικών στοιχείων (π.χ. κυψέλες) καταγωγής ή προέλευσης Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, αντιστοίχως.

2)
Το άρθρο 212α του κανονισμού 2913/92, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 648/2005, έχει την έννοια ότι, όταν εφαρμόζεται σε τελωνειακή οφειλή γεννηθείσα δυνάμει του άρθρου 204, παράγραφος 1, του κανονισμού 2913/92, όπως τροποποιήθηκε, λόγω υπερβάσεως της προθεσμίας του άρθρου 49, παράγραφος 1, του εν λόγω κανονισμού, η προβλεπόμενη στο άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του εκτελεστικού κανονισμού 1238/2013 και στο άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του εκτελεστικού κανονισμού 1239/2013 προϋπόθεση δεν πληρούται όταν η εταιρία που είναι συνδεδεμένη με εκείνη που αναγράφεται στο παράρτημα της εκτελεστικής αποφάσεως 2013/707/ΕΕ της Επιτροπής, της 4ης Δεκεμβρίου 2013, για τη βεβαίωση της αποδοχής ανάληψης υποχρέωσης που προτάθηκε στο πλαίσιο των διαδικασιών αντιντάμπινγκ και κατά των επιδοτήσεων όσον αφορά τις εισαγωγές φωτοβολταϊκών συστοιχιών κρυσταλλικού πυριτίου και βασικών συστατικών στοιχείων (δηλαδή κυψελών) καταγωγής ή προέλευσης Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας κατά την περίοδο εφαρμογής των οριστικών μέτρων, –η οποία κατασκεύασε, απέστειλε και τιμολόγησε τα σχετικά εμπορεύματα– ούτε ενήργησε ως εισαγωγέας των εμπορευμάτων αυτών ούτε τα έθεσε σε ελεύθερη κυκλοφορία, μολονότι είχε την πρόθεση να το πράξει και μολονότι πράγματι τα παρέλαβε.

(υπογραφές)
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.