CELEX: 62006TJ0060
Απόφαση του Πρωτοδικείου
22ας Απριλίου 2016

, το διάστημα αποσβέσεως των επενδύσεων που είχε πραγματοποιήσει η Eurallumina στο εργοστάσιό της στη Σαρδηνία είναι
ότι, κατά την εκτίμησή της, δεν αποδείχθηκε ότι το όφελος που αποκόμισε η Eurallumina από την επίμαχη απαλλαγή αποτελούσε
το αντάλλαγμα για την πραγματοποίηση των εν λόγω επενδύσεων. Τούτο εξηγεί το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη της, με
την αιτιολογική σκέψη 98 της αποφάσεως αλουμίνα I, τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη που διατείνεται ότι είχε σχηματίσει εν προκειμένω
η Eurallumina ότι οι επενδύσεις που είχε πραγματοποιήσει στο εργοστάσιό της στη Σαρδηνία θα μπορούσαν να αποσβεστούν, μεταξύ
άλλων, χάρη στο όφελος που θα αποκόμιζε από την επίμαχη απαλλαγή έως τις 31 Δεκεμβρίου 2006.
Η αιτιολογία της αποφάσεως αλουμίνα I, μολονότι συνοπτική, είναι εντούτοις επαρκής εν προκειμένω, ούτως ώστε, αφενός, να γίνει
κατανοητή η συλλογιστική που ανέπτυξε συναφώς η Επιτροπή και, αφετέρου, να μπορούν οι μεν ενδιαφερόμενοι να γνωρίζουν τους
λόγους λήψεως του επίμαχου μέτρου, ο δε δικαστής της Ένωσης να ασκήσει τον έλεγχό του.
Κατά συνέπεια, η αιτιολογία της προσβαλλομένης αποφάσεως δεν παραβιάζει την υποχρέωση αιτιολογήσεως που απορρέει από το άρθρο 253 ΕΚ,
όπως αυτή έχει ερμηνευθεί από την παρατιθέμενη στη σκέψη 235 ανωτέρω νομολογία. Επομένως, η αιτίαση περί παραβιάσεως της υποχρεώσεως
αιτιολογήσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη.
Όσον αφορά, δεύτερον, την αιτίαση περί παραβιάσεως της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, επισημαίνεται
ότι με αυτήν η Eurallumina προσάπτει, κατ’ ουσίαν, στην Επιτροπή ότι δεν έλαβε υπόψη της, με την προσβαλλόμενη απόφαση, τη
δικαιολογημένη εμπιστοσύνη της ότι οι επενδύσεις που είχε πραγματοποιήσει στο εργοστάσιό της στη Σαρδηνία θα μπορούσαν να
αποσβεστούν μεταξύ άλλων χάρη στο όφελος που θα αποκόμιζε από την επίμαχη απαλλαγή έως τις 31 Δεκεμβρίου 2006.
Όπως προαναφέρθηκε στις σκέψεις 136, 137 και 219 ανωτέρω, δεν μπορεί, εν προκειμένω, να διαπιστωθεί, βάσει των στοιχείων της
δικογραφίας, ότι το όφελος που αποκόμισε η Eurallumina από την επίμαχη απαλλαγή αποτελούσε το αντάλλαγμα για τις επενδύσεις
που είχε πραγματοποιήσει στο εργοστάσιό της στη Σαρδηνία. Επομένως, δεν αποδείχθηκε ότι η Eurallumina πραγματοποίησε τις επενδύσεις
αυτές βασιζόμενη στη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη ότι οι εν λόγω επενδύσεις θα μπορούσαν να αποσβεστούν μεταξύ άλλων χάρη στο
όφελος που θα αποκόμιζε από την επίμαχη απαλλαγή έως τις 31 Δεκεμβρίου 2006.
Κατά συνέπεια, βασίμως δεν έλαβε υπόψη της η Επιτροπή, με την προσβαλλόμενη απόφαση, τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη που διατείνεται
ότι σχημάτισε η Eurallumina όσον αφορά το ότι οι επενδύσεις που πραγματοποίησε στο εργοστάσιό της στη Σαρδηνία θα μπορούσαν
να αποσβεστούν, μεταξύ άλλων, χάρη στο όφελος που θα αποκόμιζε από την επίμαχη απαλλαγή έως τις 31 Δεκεμβρίου 2006. Συνεπώς,
η αιτίαση περί παραβιάσεως της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης είναι επίσης απορριπτέα ως αβάσιμη.
Επομένως, ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως που προβάλλεται προς στήριξη της προσφυγής στην υπόθεση T‑62/06 RENV II κρίνεται εξ ολοκλήρου
απορριπτέος.
Δεδομένου ότι οι λόγοι ακυρώσεως και οι αιτιάσεις που προβλήθηκαν προς στήριξη των υπό κρίση προσφυγών απορρίφθηκαν είτε ως
απαράδεκτοι είτε ως αβάσιμοι, οι προσφυγές αυτές πρέπει επίσης να απορριφθούν στο σύνολό τους.

Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 219 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, το Γενικό Δικαστήριο αποφαίνεται, με τις αποφάσεις που
εκδίδει κατόπιν αναιρέσεως και αναπομπής, επί των δικαστικών εξόδων όσον αφορά, αφενός, τις ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου
διαδικασίες και, αφετέρου, την ενώπιον του Δικαστηρίου αναιρετική διαδικασία. Δεδομένου ότι, με τις αποφάσεις Επιτροπή κατά
Ιρλανδίας κ.λπ., σκέψη 19 ανωτέρω (EU:C:2009:742), και Επιτροπή κατά Ιρλανδίας κ.λπ., σκέψη 25 ανωτέρω (EU:C:2013:812), το
Δικαστήριο επιφυλάχθηκε ως προς τα δικαστικά έξοδα, απόκειται στο Γενικό Δικαστήριο να αποφανθεί, με την παρούσα απόφαση,
και επί των δικαστικών εξόδων όσον αφορά τις προαναφερθείσες αναιρετικές διαδικασίες.
Κατά το άρθρο 134, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον
υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Ωστόσο, κατά το άρθρο 135, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας, το Γενικό
Δικαστήριο μπορεί, κατ’ εξαίρεση, όταν τούτο επιβάλλεται για λόγους επιείκειας, να αποφασίσει ότι ο ηττηθείς διάδικος φέρει,
πέραν των δικαστικών εξόδων του, μέρος μόνον των εξόδων του αντιδίκου. Επίσης, κατά το άρθρο 135, παράγραφος 2, του ίδιου
Κανονισμού, το Γενικό Δικαστήριο μπορεί να καταδικάσει ακόμα και τον νικήσαντα διάδικο σε μέρος ή στο σύνολο των δικαστικών
εξόδων, αν τούτο δικαιολογείται από τη στάση του, ακόμα και πριν από την κίνηση της δίκης. Ειδικότερα, το Γενικό Δικαστήριο
μπορεί να καταδικάσει στα δικαστικά έξοδα θεσμικό όργανο του οποίου η απόφαση δεν ακυρώθηκε, λόγω ανεπάρκειας του εν λόγω
οργάνου, εξαιτίας της οποίας ο προσφεύγων αναγκάστηκε να ασκήσει προσφυγή (βλ., κατ’ αναλογία, απόφαση της 9ης Σεπτεμβρίου
2010, Ευρωπαϊκή Δυναμική κατά Επιτροπής, T‑387/08, EU:T:2010:377, σκέψη 177 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
Στην υπόθεση T‑60/06 RENV ΙΙ, η Ιταλική Δημοκρατία ηττήθηκε στη δίκη. Πρέπει, συνεπώς, να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα
στις υποθέσεις T‑60/06, T‑60/06 RENV I και T‑60/06 RENV II και να φέρει τα δικαστικά έξοδά της, καθώς και το ένα πέμπτο των
εξόδων της Επιτροπής στις υποθέσεις C‑89/08 P και C‑272/12 P, σύμφωνα με τα αιτήματα της Επιτροπής.
Στην υπόθεση T‑62/06 RENV ΙΙ, η Eurallumina ηττήθηκε στη δίκη. Ωστόσο, στο πλαίσιο της εξετάσεως της συγκεκριμένης υποθέσεως,
διαπιστώθηκε, με τη σκέψη 210 ανωτέρω, ότι η Επιτροπή παραβίασε, με την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως, την αρχή τηρήσεως
εύλογης προθεσμίας, γεγονός που παρακίνησε ενδεχομένως την Eurallumina να ασκήσει την προσφυγή, προκειμένου να διαπιστωθεί
η προαναφερθείσα παραβίαση. Υπό τις περιστάσεις αυτές, το Γενικό Δικαστήριο κρίνει δίκαιο και εύλογο, όσον αφορά τις υποθέσεις
T‑62/06, T‑62/06 RENV I και T‑62/06 RENV II, να φέρει η Eurallumina τα δικαστικά της έξοδα, καθώς και τα τρία τέταρτα των
εξόδων της Επιτροπής, η δε Επιτροπή να φέρει το ένα τέταρτο των δικαστικών εξόδων της. Όσον αφορά τις υποθέσεις C‑89/08 P
και C‑272/12 P, δεδομένου ότι σε κάθε μία από αυτές η Επιτροπή αντιμετώπισε πέντε αντιδίκους, πρέπει, βάσει του ποσοστού κατανομής
που ορίστηκε για τις υποθέσεις T‑62/06, T‑62/06 RENV I και T‑62/06 RENV II, η Eurallumina να φέρει τα δικαστικά έξοδά της,
καθώς και τα τρία εικοστά, ήτοι το ένα πέμπτο των τριών τετάρτων, των δικαστικών εξόδων της Επιτροπής, η δε Επιτροπή φέρει
το ένα πέμπτο των εξόδων της.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πρώτο πενταμελές τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Απορρίπτει τις προσφυγές.
2)
Η Ιταλική Δημοκρατία φέρει τα δικαστικά έξοδα στις υποθέσεις T‑60/06, T‑60/06 RENV I και T‑60/06 RENV II και τα δικαστικά
έξοδά της, καθώς και το ένα πέμπτο των δικαστικών εξόδων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στις υποθέσεις C‑89/08 P και C‑272/12 P.
3)
Η Eurallumina SpA φέρει τα δικαστικά έξοδά της και τα τρία τέταρτα των εξόδων της Επιτροπής στις υποθέσεις T‑62/06, T‑62/06 RENV I
και T‑62/06 RENV II, και τα τρία εικοστά των εξόδων της Επιτροπής στις υποθέσεις C‑89/08 P και C‑272/12 P.
4)
Η Επιτροπή φέρει το ένα τέταρτο των δικαστικών εξόδων της στις υποθέσεις T‑62/06, T‑62/06 RENV I και T‑62/06 RENV II, καθώς
και το ένα πέμπτο των δικαστικών εξόδων της στις υποθέσεις C‑89/08 P και C‑272/12 P.
Kanninen
Pelikánová
Buttigieg
Gervasoni

Madise
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 22 Απριλίου 2016.
(υπογραφές)
Περιεχόμενα
Ιστορικό της διαφοράς
Η επίμαχη απαλλαγή
Διοικητική διαδικασία
Η απόφαση αλουμίνα I
Διαδικασία και αιτήματα των διαδίκων
Σκεπτικό
Επί του παραδεκτού
Επί της ουσίας
Επί του δεύτερου λόγου ακυρώσεως, σχετικά με παραβίαση των αρχών της ασφάλειας δικαίου, του τεκμηρίου νομιμότητας και της
πρακτικής αποτελεσματικότητας των πράξεων των θεσμικών οργάνων, καθώς και της αρχής lex specialis derogat legi generali, ο
οποίος προβάλλεται προς στήριξη της προσφυγής στην υπόθεση T‑62/06 RENV II
– Επί της παραβιάσεως των αρχών της ασφάλειας δικαίου, του τεκμηρίου νομιμότητας και της πρακτικής αποτελεσματικότητας των
πράξεων των θεσμικών οργάνων
– Επί της παραβιάσεως της αρχής lex specialis derogat legi generali
Επί του πρώτου λόγου ακυρώσεως, σχετικά με παράβαση του άρθρου 87, παράγραφος 1, ΕΚ και με αντιφατική αιτιολογία, ο οποίος
προβάλλεται προς στήριξη της προσφυγής στην υπόθεση T‑60/06 RENV II
Επί του δεύτερου λόγου ακυρώσεως, σχετικά με παράβαση του άρθρου 1, στοιχείο βʹ, περίπτωση ii, και του άρθρου 4 του κανονισμού 659/1999,
καθώς και των εγκριτικών αποφάσεων του Συμβουλίου, ο οποίος προβάλλεται προς στήριξη της προσφυγής στην υπόθεση T‑60/06 RENV II
Επί του πέμπτου λόγου ακυρώσεως, σχετικά με παράβαση του άρθρου 18 της οδηγίας 2003/96, σε συνδυασμό με το παράρτημα ΙΙ αυτής,
καθώς και παραβίαση της αποφάσεως 2001/224, ο οποίος προβλήθηκε προς στήριξη της προσφυγής στην υπόθεση T‑60/06 RENV II
Επί του τρίτου λόγου ακυρώσεως, σχετικά με παράβαση των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων για την προστασία του περιβάλλοντος
και, ειδικότερα, της παραγράφου 82, δεύτερο εδάφιο, στοιχείο αʹ, του κοινοτικού πλαισίου, ο οποίος προβλήθηκε προς στήριξη
της προσφυγής στην υπόθεση T‑60/06 RENV II
Επί του τέταρτου λόγου ακυρώσεως, σχετικά με παράβαση του άρθρου 87, παράγραφος 3, ΕΚ και των κατευθυντήριων γραμμών, ο οποίος
προβάλλεται προς στήριξη της προσφυγής στην υπόθεση T‑60/06 RENV II
Επί του έκτου λόγου ακυρώσεως, σχετικά με παραβίαση των αρχών της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, της ασφάλειας
δικαίου και του τεκμηρίου νομιμότητας, ο οποίος προβάλλεται προς στήριξη της προσφυγής στην υπόθεση T‑60/06 RENV II, καθώς
και επί του πρώτου λόγου ακυρώσεως, σχετικά με παραβίαση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, ο οποίος
προβάλλεται προς στήριξη της προσφυγής στην υπόθεση T‑62/06 RENV II
Επί του τρίτου λόγου ακυρώσεως, ο οποίος αφορά παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως και ο οποίος προβάλλεται προς στήριξη
της προσφυγής στην υπόθεση T‑62/06 RENV II
Επί του τέταρτου λόγου, σχετικά με παραβίαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως που απορρέει από το άρθρο 253 ΕΚ και της αρχής
της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, ο οποίος προβάλλεται προς στήριξη της προσφυγής στην υπόθεση T‑62/06 RENV II
Επί των δικαστικών εξόδων
*
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική και η αγγλική.