CELEX: 62017CJ0248
Appell
Politika estera u ta’ sigurtà komuni
Miżuri restrittivi adottati kontra r-Repubblika Iżlamika tal-Iran
Iffriżar ta’ fondi u ta’ riżorsi ekonomiċi
Annullament ta’ inklużjoni mill-Qorti Ġenerali
Inklużjoni mill-ġdid
Raġuni għall-inklużjoni relatata mal-appoġġ finanzjarju mogħti lill-Gvern Iranjan u mal-involviment fl-akkwist ta’ beni u ta’ teknoloġiji pprojbiti
Portata
Finanzjament ta’ proġetti fis-settur taż-żejt u tal-gass
Provi li jmorru lura għal data preċedenti għall-ewwel inklużjoni
Fatti magħrufa qabel l-ewwel inklużjoni
Artikolu 266 TFUE
Awtorità ta’ res judicata
Portata
Protezzjoni ġudizzjarja effettiva

Permezz tal-appell tagħha, Bank Tejarat titlob l-annullament tas-sentenza tal-Qorti Ġenerali tal-Unjoni Ewropea tal‑14 ta’ Marzu 2017, Bank Tejarat vs Il‑Kunsill (T‑346/15, mhux ippubblikata, iktar ’il quddiem is-“sentenza appellata”,
EU:T:2017:164
), li permezz tagħha l-Qorti Ġenerali ċaħdet ir-rikors tagħha intiż għall-annullament tad-Deċiżjoni tal-Kunsill (PESK) 2015/556 tas‑7 ta’ April 2015 li temenda d-Deċiżjoni tal-Kunsill 2010/413/PESK dwar miżuri restrittivi kontra l-Iran (
ĠU 2015, L 92, p. 101
) u tar-Regolament ta’ Implimentazzjoni tal-Kunsill (UE) 2015/549 tas‑7 ta’ April 2015 li jimplimenta r-Regolament (UE) Nru 267/2012 dwar miżuri restrittivi kontra l-Iran (
ĠU 2015, L 92, p. 12
), sa fejn dawn l-atti jikkonċernawha (iktar ’il quddiem l-“atti kkontestati”).
Il-kuntest ġuridiku
Ir-Riżoluzzjoni 1929 u r-Riżoluzzjoni 2231 (2015) tal-Kunsill tas-Sigurtà tan-Nazzjonijiet Uniti
Fid‑9 ta’ Ġunju 2010, il-Kunsill tas-Sigurtà tan-Nazzjonijiet Uniti adotta r-Riżoluzzjoni 1929 (2010) (iktar ’il quddiem ir-“Riżoluzzjoni 1929”) li wessgħat il-portata tal-miżuri restrittivi imposti mir-Riżoluzzjonijiet 1737 (2006), 1747 (2007), u 1803 (2008) u introduċiet miżuri restrittivi addizzjonali kontra r-Repubblika Iżlamika tal-Iran. F’din ir-riżoluzzjoni, il-Kunsill tas-Sigurtà tan-Nazzjonijiet Uniti jirreferi,
inter alia
, għar-“rabta potenzjali bejn id-dħul li l-Iran jikseb mis-settur tal-enerġija tiegħu u l-finanzjament tal-attivitajiet nukleari tiegħu li joħolqu riskju ta’ proliferazzjoni” [traduzzjoni mhux uffiċjali].
Fl‑14 ta’ Lulju 2015, ir-Repubblika Iżlamika tal-Iran, minn naħa, u r-Repubblika Federali tal-Ġermanja, ir-Repubblika Popolari taċ-Ċina, l-Istati Uniti tal-Amerika, il-Federazzjoni Russa, ir-Repubblika Franċiża u r-Renju Unit tal-Gran Brittanja u l-Irlanda ta’ Fuq, kif ukoll ir-Rappreżentant Għoli tal-Unjoni Ewropea għall-Affarijiet Esteri u għall-Politika ta’ Sigurtà, min-naħa l-oħra, adottaw, fi Vjenna (l-Awstrija), il-“Pjan ta’ Azzjoni Komprensiv Konġunt” bil-għan li tinsab soluzzjoni komprensiva fit-tul għall-kwistjoni nukleari tal-Iran (iktar ’il quddiem il-“Pjan ta’ Azzjoni Komprensiv Konġunt”).
Fl‑20 ta’ Lulju 2015, il-Kunsill tas-Sigurtà tan-Nazzjonijiet Uniti adotta r-Riżoluzzjoni 2231 (2015), li permezz tagħha huwa approva l-Pjan ta’ Azzjoni Komprensiv Konġunt, ħeġġeġ l-implimentazzjoni sħiħa tiegħu f’konformità mal-iskeda ta’ żmien stabbilita fih u ppreveda l-azzjonijiet li għandhom jittieħdu f’konformità ma’ dan il-pjan.
Id-dritt tal-Unjoni
Fis‑17 ta’ Ġunju 2010, il-Kunsill Ewropew stieden lill-Kunsill tal-Unjoni Ewropea jadotta miżuri li jimplimentaw dawk previsti fir-Riżoluzzjoni 1929 kif ukoll miżuri li jakkumpanjawhom, bil-ħsieb li jingħata kontribut sabiex tinstab soluzzjoni, permezz ta’ negozjati, għat-tħassib pendenti kollu rigward l-iżvilupp mir-Repubblika Iżlamika tal-Iran ta’ teknoloġiji sensittivi b’appoġġ għall-programmi nukleari u tal-ballistika tagħha. Dawn il-miżuri kellhom jiffokaw, b’mod partikolari, fuq is-settur tal-kummerċ, is-settur finanzjarju, is-settur tat-trasport tal-Iran u s-setturi kbar tal-industrija tal-gass u taż-żejt.
Fis‑26 ta’ Lulju 2010, il-Kunsill tal-Unjoni Ewropea adotta d-Deċiżjoni 2010/413/PESK, dwar miżuri restrittivi kontra l-Iran u li tħassar il-Pożizzjoni Komuni 2007/140/PESK (
ĠU 2010, L 195, p. 39
), li l-Anness II tagħha jelenka l-ismijiet ta’ persuni u ta’ entitajiet li l-assi tagħhom għandhom jiġu ffriżati. Il-premessa 22 tal-imsemmija deċiżjoni tirreferi għar-Riżoluzzjoni 1929 u tindika r-rabta potenzjali, imsemmija fiha, bejn id-dħul tar-Repubblika Iżlamika tal-Iran mis-settur tagħha tal-enerġija u l-finanzjament tal-attivitajiet nukleari tagħha li joħolqu riskju ta’ proliferazzjoni.
Fil‑25 ta’ Ottubru 2010, il-Kunsill adotta r-Regolament (UE) Nru 961/2010 dwar miżuri restrittivi kontra l-Iran u li jħassar ir-Regolament (KE) Nru 423/2007 (
ĠU 2010, L 281, p. 1
), sabiex tiġi żgurata l-implimentazzjoni, fir-rigward tal-Unjoni Ewropea, tal-miżuri restrittivi previsti mid-Deċiżjoni 2010/413.
Fit‑23 ta’ Jannar 2012, il-Kunsill adotta Deċiżjoni 2012/35/PESK li temenda d-Deċiżjoni 2010/413 (
ĠU 2012, L 19, p. 22
). Skont il-premessa 13 ta’ din id-deċiżjoni, l-iffriżar ta’ fondi u ta’ riżorsi ekonomiċi għandu jiġi applikat fir-rigward ta’ persuni u ta’ entitajiet oħra li jagħtu appoġġ lill-Gvern Iranjan li jippermettilu jkompli jeżerċita attivitajiet nukleari li joħolqu riskju ta’ proliferazzjoni jew l-iżvilupp ta’ sistemi ta’ konsenja ta’ armi nukleari, b’mod partikolari l-persuni u l-entitajiet li jagħtu appoġġ finanzjarju, loġistiku jew materjali lill-Gvern Iranjan.
Din id-deċiżjoni emendat il-punt (b) u żiedet punt (c) fl-Artikolu 20(1) tad-Deċiżjoni 2010/413, li jipprevedi l-iffriżar ta’ fondi li huma l-proprjetà tal-persuni u tal-entitajiet li ġejjin:
“(b)
persuni u entitajiet mhux koperti mill-Anness I li jkunu involuti fi, assoċjati direttament ma’, jew jipprovdu appoġġ għal, attivitajiet nukleari sensittivi f’termini ta’ proliferazzjoni tal-Iran jew għall-iżvilupp ta’ sistemi ta’ twassil ta’ armi nukleari, inkluż permezz ta’ involviment fl-akkwist ta’ oġġetti, merkanzija, tagħmir, materjal u teknoloġija pprojbiti […], kif elenkati fl-Anness II;
(c)
persuni jew entitajiet oħra mhumiex koperti mill-Anness I li jipprovdu appoġġ lill-Gvern tal-Iran, u persuni u entitajiet assoċjati magħhom, kif elenkati fl-Anness II.”
Fit‑23 ta’ Marzu 2012, il-Kunsill adotta r-Regolament (UE) Nru 267/2012 dwar miżuri restrittivi kontra l-Iran u li jħassar ir-Regolament (UE) Nru 961/2010 (
ĠU 2012, L 88, p. 1
, rettifiki fil-
ĠU 2014, L 93, p. 85
u fil-
ĠU 2012, L 332, p. 31
), li jimplimenta, fir-rigward tal-Unjoni Ewropea, il-miżuri restrittivi previsti mid-Deċiżjoni 2012/35.
L-Artikolu 23(2) ta’ dan ir-regolament jipprevedi l-iffriżar tal-fondi u tar-riżorsi ekonomiċi tal-persuni, entitajiet u organi elenkati fl-Anness IX tiegħu, li, skont l-Artikolu 20(1)(b) u (c) tad-Deċiżjoni 2010/413, ġew identifikati li:
“(a)
huma impenjati, direttament assoċjati ma’, jew jipprovdu apoġġ għal attivitajiet nukleari ta’ natura sensittiva fir-rigward tal-proliferazzjoni jew l-iżvilupp ta’ sistemi li jwasslu l-armi nukleari mill-Iran, inkluż permezz l-involviment fl-akkwist ta’ oġġetti u teknoloġija pprojbiti, jew li jkunu propjetà ta’, jew ikkontrollati minn, tali persuna, entità jew korp, inkluż permezz ta’ mezzi illeċiti, jew li jaġixxu f’isimhom jew taħt it-tmexxija tagħhom;
[…]
(d)
huma persuni, entitajiet jew korpi oħrajn li jipprovdu appoġġ, bħal appoġġ materjali, loġistiku jew finanzjarju, lill-Gvern tal-Iran, u lill-persuni, u entitajiet assoċjati magħhom;”
Id-Deċiżjoni tal-Kunsill 2012/635/PESK tal‑15 ta’ Ottubru 2012 li temenda d-Deċiżjoni 2010/413 (
ĠU 2012, L 282, p. 58
), emendat il-kliem tal-Artikolu 20(1)(c) tad-Deċiżjoni 2010/413 kif ġej:
“persuni jew entitajiet oħra mhux koperti mill-Anness I li jipprovdu appoġġ lill-Gvern tal-Iran u [l-]entitajiet ta’ proprjetà tagħhom jew ikkontrollati minnhom jew li huwa assoċjati magħhom, kif elenkat fl-Anness II”.
Permezz tar-Regolament (UE) Nru 1263/2012 tal‑21 ta’ Diċembru 2012 li jemenda r-Regolament Nru 267/2012 (
ĠU 2012, L 356, p. 34
), il-Kunsill emenda l-kliem tal-Artikolu 23(2)(d) ta’ dan l-aħħar regolament kif ġej:
“li huma persuni, entitajiet jew korpi oħrajn li jipprovdu appoġġ, bħal appoġġ materjali, loġistiku jew finanzjarju, lill-Gvern tal-Iran, u l-entitajiet li huma proprjetà tagħhom jew ikkontrollati minnhom, u persuni, u entitajiet assoċjati magħhom”.
Il-fatti li wasslu għall-kawża
L-appellanti, Bank Tejarat hija bank Iranjan.
Fit‑23 ta’ Jannar 2012, permezz tad-Deċiżjoni 2012/35 u tar-Regolament ta’ Implimentazzjoni (UE) Nru 54/2012 tat‑23 ta’ Jannar 2012 li jimplimenta r-Regolament Nru 961/2010 (
ĠU 2012, L 19, p. 1
), il-Kunsill inkluda l-isem tal-appellanti fil-listi ta’ persuni u ta’ entitajiet li l-assi tagħhom għandhom jiġu ffriżati, li jinsabu, rispettivament, fl-Anness II tad-Deċiżjoni 2010/413 u fl-Anness VIII tar-Regolament Nru 961/2010. Ir-raġunijiet għall-inklużjoni tagħha f’dawn il-listi kienu identiċi u fformulati kif ġej:
“Bank Tejarat huwa bank propjetà tal-Istat. Huwa ffaċilita b’mod dirett l-isforzi nukleari tal-Iran. Fl-2011, pereżempju, Bank Tejarat iffaċilita l-mobilizzazzjoni ta’ għexieren ta’ miljuni ta’ dollari fi sforz biex jiġi assistit l-isforz kontinwu tal-Organizzazzjoni tal-Enerġija Atomika tal-Iran, li hija indikata min-NU, biex jinkiseb uranju tat-tip yellowcake. L-OEAI hija l-organizzazzjoni Iranjana ewlenija għar-riċerka u l-iżvilupp tat-teknoloġija nukleari, u tamministra il-programmi ta’ produzzjoni ta’ materjal fissili.
Fil-passat, Bank Tejarat ukoll assista banek Iranjani indikati biex iduru ma’ sanzjonijiet internazzjonali, pereżempju billi pparteċipa f’kummerċ li jinvolvi l-kumpanniji ta’ kopertura tas- Shahid Hemmat Industrial Group, indikat min-NU.
Permezz tas-servizzi finanzjarji tiegħu lill-Bank Mellat u Export Development Bank of Iran (EDBI), li huma indikati mill-UE, f’dawn l-aħħar snin, Bank Tejarat apoġġa wkoll l-attivitajiet tas-sussidjarji u s-subordinati tal-Korpi tal-Gwardjani tar-Rivoluzzjoni Iranjani, l-Organizzazzjoni tal-Industriji tad-Difiża, indikata min-NU, u MODAFL, indikat min-NU”.
Fit‑23 ta’ Marzu 2012, permezz tar-Regolament Nru 267/2012, isem l-appellanti ġie inkluż fil-lista li tinsab fl-Anness IX ta’ dan ir-regolament, abbażi tal-istess raġunijiet.
Id-Deċiżjoni tal-Kunsill 2012/457/PESK tat‑2 ta’ Awwissu 2012 li temenda d-Deċiżjoni 2010/413/PESK (
ĠU 2012, L 208, p. 18
, rettifika fil-
ĠU 2013, L 41, p. 13
) u r-Regolament ta’ Implimentazzjoni tal-Kunsill (UE) Nru 709/2012 tat‑2 ta’ Awwissu 2012 li jimplimenta r-Regolament Nru 267/2012 (
ĠU 2012, L 208, p. 2
, rettifika fil-
ĠU 2013, L 41, p. 14
), emendaw ir-raġunijiet għall-inklużjoni tal-appellanti fil-listi ta’ persuni u ta’ entitajiet li l-assi tagħhom għandhom jiġu ffriżati, billi speċifikaw li “[i]l-Bank Tejarat huwa parzjalment proprjetà tal-Istat”, filwaqt li l-bqija tar-raġunijiet baqgħu l-istess.
Permezz ta’ sentenza tat‑22 ta’ Jannar 2015, Bank Tejarat vs Il‑Kunsill (
T‑176/12
,
EU:T:2015:43
), il-Qorti Ġenerali annullat id-Deċiżjoni 2012/35, ir-Regolament ta’ Implimentazzjoni Nru 54/2012, ir-Regolament Nru 267/2012 u r-Regolament ta’ Implimentazzjoni Nru 709/2012, sa fejn dawn kienu jikkonċernaw lill-appellanti, għar-raġuni li l-Kunsill ma kienx stabbilixxa li l-appellanti kienet tat appoġġ għall-proliferazzjoni nukleari u kienet għenet lil persuni u lil entitajiet oħra sabiex jiksru l-miżuri restrittivi li jikkonċernawhom jew sabiex jaħarbu minnhom. L-ebda appell ma ġie ppreżentat minn din is-sentenza.
Fis‑7 ta’ April 2015, il-Kunsill, permezz tal-atti kkontestati, inkluda mill-ġdid l-isem tal-appellanti, minn naħa, fil-lista ta’ persuni u ta’ entitajiet li l-assi tagħhom għandhom jiġu ffriżati, li tinsab fl-Anness II tad-Deċiżjoni 2010/413 u, min-naħa l-oħra, f’dik li tinsab fl-Anness IX tar-Regolament Nru 267/2012 (iktar ’il quddiem il-“listi kontenzjużi”), abbażi tar-raġunijiet ifformulati kif ġej:
“Bank Tejarat jipprovdi appoġġ sinifikanti lill-Gvern tal-Iran billi joffri riżorsi finanzjarji u servizzi ta’ finanzjament għal proġetti ta’ żvilupp taż-żejt u tal-gass. Is-settur taż-żejt u l-gass jikkostitwixxi sors sinifikanti ta’ finanzjament għall-Gvern tal-Iran u diversi proġetti ffinanzjati minn Bank Tejarat jitwettqu minn sussidjarji ta’ entitajiet li huma proprjetà ta’ u kkontrollati mill-Gvern tal-Iran. Barra minn hekk, Bank Tejarat jibqa’ parzjalment proprjetà ta’ u hu marbut mill-qrib mal-Gvern tal-Iran li huwa għalhekk f’pożizzjoni li jinfluwenza d-deċiżjonijiet ta’ Bank Tejarat, inkluż l-involviment tiegħu fil-finanzjament ta’ proġetti meqjusa mill-Gvern Iranjan bħala ta’ prijorità għolja.
[Barra] minn hekk, minħabba li Bank Tejarat jipprovdi finanzjament għal diversi produzzjonijiet taż-żejt mhux raffinat u proġetti ta’ raffinar li neċessarjament jeħtieġu l-akkwist ta’ tagħmir u teknoloġija partikolari għal dawk is-setturi li l-provvista tagħhom għal użu fl-Iran huwa pprojbit, Bank Tejarat jista’ jiġi identifikat bħala li huwa involut fl-akkwist ta’ oġġetti u teknoloġija li huma pprojbiti.”
Fit‑18 ta’ Ottubru 2015, fil-kuntest tal-implimentazzjoni tal-Pjan ta’ Azzjoni Komprensiv Konġunt, il-Kunsill adotta, minn naħa, id-Deċiżjoni (PESK) 2015/1863, li temenda d-Deċiżjoni 2010/413 (
ĠU 2015, L 274, p. 174
), li ssospendiet, fir-rigward tal-appellanti, il-miżuri restrittivi previsti mid-Deċiżjoni 2010/413, kif ukoll, min-naħa l-oħra, ir-Regolament ta’ Implimentazzjoni (UE) 2015/1862, li jimplimenta r-Regolament Nru 267/2012 (
ĠU 2015, L 274, p. 161
), li kkanċella l-isem tal-appellanti mil-lista li tinsab fl-Anness IX ta’ dan l-aħħar regolament.
Id-Deċiżjoni 2015/1863 u r-Regolament ta’ Implimentazzjoni 2015/1862 huma applikabbli mis‑16 ta’ Jannar 2016, skont, rispettivament, id-Deċiżjoni tal-Kunsill (PESK) 2016/37 tas‑16 ta’ Jannar 2016 dwar id-data ta’ applikazzjoni tad-Deċiżjoni 2015/1863 (
ĠU 2016, L 11
I, p. 1), u l-informazzjoni dwar id-data ta’ applikazzjoni tar-Regolament tal-Kunsill (UE) 2015/1861 li jemenda r-Regolament Nru 267/2012 u r-Regolament ta’ Implimentazzjoni 2015/1862 (
ĠU 2016, C 15
I, p. 1).
Il-proċedura quddiem il-Qorti Ġenerali u s-sentenza appellata
Permezz ta’ att ippreżentat fir-Reġistru tal-Qorti Ġenerali fit‑18 ta’ Ġunju 2015, l-appellanti ippreżentat rikors għal annullament kontra l-atti kkontestati, filwaqt li invokat seba’ motivi bbażati, l-ewwel motiv, fuq ksur tal-Artikolu 266 TFUE, it-tieni motiv, fuq użu ħażin ta’ proċedura u fuq ksur tal-prinċipju ta’ awtorità ta’
res judicata
, tal-prinċipju ta’ ċertezza legali u tan-natura finali tad-deċiżjonijiet ġudizzjarji, it-tielet motiv, fuq ksur tal-prinċipju ta’ effettività u tad-dritt għal protezzjoni ġudizzjarja effettiva kif ukoll fuq ksur tal-Artikolu 47 tal-Karta tad-Drittijiet Fundamentali tal-Unjoni Ewropea (iktar ’il quddiem il-“Karta”) u tal-Artikoli 6 u 13 tal-Konvenzjoni Ewropea għall-Protezzjoni tad-Drittijiet tal-Bniedem u tal-Libertajiet Fundamentali, iffirmata f’Ruma fl‑4 ta’ Novembru 1950 (iktar ’il quddiem il-“KEDB”), ir-raba’ motiv, fuq użu ħażin ta’ poter u fuq ksur tal-prinċipju ta’ amministrazzjoni tajba, il-ħames motiv, fuq ksur tad-drittijiet fundamentali tagħha, b’mod partikolari d-dritt tagħha għall-proprjetà u d-dritt għar-rispett tar-reputazzjoni tagħha, kif ukoll fuq ksur tal-prinċipju ta’ proporzjonalità, is-sitt motiv, fuq ksur tal-obbligu ta’ motivazzjoni u, is-seba’ motiv, fuq żball manifest ta’ evalwazzjoni.
Il-Qorti Ġenerali ċaħdet kull wieħed minn dawn il-motivi u, konsegwentement, ċaħdet ir-rikors kollu kemm hu.
It-talbiet tal-partijiet u l-proċedura quddiem il-Qorti tal-Ġustizzja
L-appellanti titlob li l-Qorti tal-Ġustizzja jogħġobha:
–
tilqa’ l-appell u tannulla ż-żewġ punti tad-dispożittiv tas-sentenza appellata;
–
tilqa’ r-rikors intiż kontra l-inklużjoni tagħha mill-ġdid;
–
tannulla l-atti kkontestati sa fejn dawn jikkonċernawha, u
–
tikkundanna lill-Kunsill għall-ispejjeż tal-appell u tal-proċeduri quddiem il-Qorti Ġenerali.
Il-Kunsill jitlob li l-Qorti tal-Ġustizzja jogħġobha:
–
tiċħad l-appell bħala inammissibbli u, fin-nuqqas ta’ dan, bħala infondat;
–
sussidjarjament, jekk il-Qorti tal-Ġustizzja tiddeċiedi li tannulla s-sentenza appellata u li tagħti hija stess deċiżjoni finali, tiċħad ir-rikors għall-annullament tal-atti kkontestati, u
–
tikkundanna lil Bank Tejarat għall-ispejjeż tal-appell.
Fuq l-appell
Fuq l-ammissibbiltà tal-appell
L-argumenti tal-partijiet
Il-Kunsill isostni li l-appellanti ma għandha l-ebda interess fis-soluzzjoni ta’ dan l-appell u li dawn huwa, għaldaqstant, inammissibbli, minħabba t-tneħħija, permezz tad-Deċiżjoni 2015/1863 u tar-Regolament ta’ Implimentazzjoni 2015/1862, tal-miżuri restrittivi adottati fil-konfront tagħha kif ukoll minħabba l-assenza ta’ dannu għar-reputazzjoni tagħha kkawżat mill-atti kkontestati.
L-appellanti ssostni li hija tassew għandha interess tikseb l-annullament tas-sentenza appellata u dak tal-atti kkontestati, fil-kuntest tar-rikors għad-danni li hija ppreżentat quddiem il-Qorti Ġenerali, irreġistrat taħt ir-referenza T‑37/17, kif ukoll sabiex tiġi rrikonoxxuta l-illegalità ta’ dawn l-atti u sabiex tikseb forma ta’ kumpens mhux kumpensatorju għad-dannu kkawżat lir-reputazzjoni tagħha.
Il-kunsiderazzjonijiet tal-Qorti tal-Ġustizzja
Skont ġurisprudenza stabbilita, l-eżistenza ta’ interess ġuridiku tal-appellant tippreżupponi li l-appell jista’, jekk jirnexxi, ikun ta’ benefiċċju għall-parti li ppreżentatu (sentenza tal‑21 ta’ Diċembru 2011, Franza vs People’s Mojahedin Organization of Iran,
C‑27/09 P
,
EU:C:2011:853
, punt
u l-ġurisprudenza ċċitata).
Issa, il-Qorti tal-Ġustizzja ddeċidiet li persuna jew entità li isimha ġie inkluż f’lista ta’ persuni u ta’ entitajiet li l-assi tagħhom għandhom jiġu ffriżati tkompli jkollha interess tal-inqas morali li tikseb l-annullament ta’ din l-inklużjoni, sabiex jiġi rrikonoxxut mill-qorti tal-Unjoni li hija qatt ma kien imissha ġiet inkluża f’din il-lista, fid-dawl tal-konsegwenzi għar-reputazzjoni tagħha, inkluż wara t-tħassir ta’ isimha mill-imsemmija lista jew wara s-sospensjoni tal-iffriżar tal-assi tagħha (ara, f’dan is-sens, sentenza tat‑28 ta’ Mejju 2013, Abdulrahim vs Il‑Kunsill u Il‑Kummissjoni,
C‑239/12 P
,
EU:C:2013:331
, punti
sa
, tat‑8 ta’ Settembru 2016, Iranian Offshore Engineering & Construction vs Il‑Kunsill,
C‑459/15 P
, mhux ippubblikata,
EU:C:2016:646
, punt
, kif ukoll tal‑15 ta’ Ġunju 2017, Al-Faqih et vs Il‑Kummissjoni
C‑19/16 P
,
EU:C:2017:466
, punt
).
Minn dan isegwi li l-appellanti għandha interess, tal-inqas morali, li tikseb l-annullament tal-inklużjoni tagħha mill-ġdid fil-listi kontenzjużi anki jekk, minn naħa, l-iffriżar tal-assi tagħha li jirriżulta minn din l-inklużjoni mill-ġdid fil-lista li tinsab fl-Anness II tad-Deċiżjoni 2010/413 ġie sospiż u, min-naħa l-oħra, isimha tneħħa mil-lista li tinsab fl-Anness IX tar-Regolament Nru 267/2012, bis-saħħa, rispettivament, tad-Deċiżjoni 2015/1863 u tar-Regolament ta’ Implimentazzjoni 2015/1862.
L-appell huwa għalhekk ammissibbli.
Fuq il-mertu
Bank Tejarat tinvoka erba’ aggravji insostenn tal-appell tagħha.
Fuq l-ewwel u t-tieni aggravju
–
L-argumenti tal-partijiet
Permezz tal-ewwel aggravju tagħha, l-appellanti ssostni li l-Qorti Ġenerali wettqet żball ta’ liġi fit-trattament tal-provi li hija pproduċiet sabiex tikkontesta r-raġunijiet tal-inklużjoni tagħha mill-ġdid fil-listi kontenzjużi, b’mod partikolari billi ma tatx importanza suffiċjenti lix-xhieda tad-direttur tagħha, fil-punti 84 sa 86 tas-sentenza appellata. B’dan il-mod, il-Qorti Ġenerali żnaturat il-provi u imponiet oneru impossibbli fuq l-appellanti, u b’hekk irrendiet il-proċedura inġusta.
Permezz tat-tieni aggravju tagħha, li jirrigwarda l-punti 83 sa 114 tas-sentenza appellata, l-appellanti ssostni li l-Qorti Ġenerali żnaturat il-provi prodotti, li s-sinjifikat tagħhom kien ċar u invertiet l-oneru tal-prova, billi imponitilha dan l-oneru u eżiġiet li l-appellanti tipproduċi provi negattivi. B’hekk, il-Qorti Ġenerali injorat il-prova determinanti li x-xhieda tad-direttur tagħha kienet tikkostitwixxi u ppreferiet il-kontenut ta’ artikli tal-istampa ineżatti u selettivi prodotti mill-Kunsill, li wħud minnhom, li jorġinaw mill-Ministeru għaż-Żejt Iranjan, kienu jikkostitwixxu propoganda. Il-Qorti Ġenerali b’mod żbaljat ibbażat ruħha wkoll fuq is-sehem minoritarju tal-Gvern Iranjan fil-kapital tal-appellanti. Għaldaqstant, il-Qorti Ġenerali ma ssottomettietx il-provi prodotti mill-Kunsill għal stħarriġ komplet u rigoruż.
Il-Kunsill isostni li l-ewwel aggravju ma huwiex fondat. Fir-rigward tat-tieni aggravju, huwa jqis li fil-verità l-appellanti titlob lill-Qorti tal-Ġustizzja twettaq evalwazzjoni ġdida tal-provi u li dan l-aggravju għandu għaldaqstant jiġi ddikjarat inammissibbli u, sussidjarjament, infondat.
–
Il-kunsiderazzjonijiet tal-Qorti tal-Ġustizzja
Permezz tal-ewwel u tat-tieni aggravju tagħha, li għandhom jiġu eżaminati flimkien, l-appellanti ssostni, essenzjalment, li, fil-kuntest tal-evalwazzjoni tar-raġunijiet mogħtija fl-atti kkontestati u, b’mod partikolari, tal-parteċipazzjoni tagħha għall-finanzjament ta’ diversi proġetti fis-settur taż-żejt u tal-gass, il-Qorti Ġenerali kisret ir-regoli dwar l-oneru tal-prova u żnaturat il-provi.
Skont ġurisprudenza stabbilita sew, fil-każ ta’ appell, il-Qorti tal-Ġustizzja ma għandhiex ġurisdizzjoni sabiex tikkonstata l-fatti u lanqas, bħala prinċipju, sabiex teżamina l-provi li l-Qorti Ġenerali aċċettat insostenn ta’ dawn il-fatti. Fil-fatt, sakemm dawn il-provi kienu nkisbu legalment, u sakemm il-prinċipji ġenerali tad-dritt u r-regoli ta’ proċedura applikabbli fil-qasam tal-oneru u tal-amministrazzjoni tal-prova kienu ġew osservati, hija biss il-Qorti Ġenerali li għandha tevalwa l-valur li għandu jingħata lill-provi prodotti quddiemha. Għaldaqstant, din l-evalwazzjoni ma tikkostitwixxix, ħlief fil-każ ta’ żnaturament tal-provi prodotti quddiem il-Qorti Ġenerali, kwistjoni ta’ liġi suġġetta għall-istħarriġ tal-Qorti tal-Ġustizzja. Min-naħa l-oħra, is-setgħa ta’ stħarriġ tal-Qorti tal-Ġustizzja fir-rigward tal-konstatazzjonijiet ta’ fatt magħmula mill-Qorti Ġenerali testendi, b’mod partikolari, għall-kwistjoni dwar jekk ir-regoli fil-qasam tal-oneru u tal-amministrazzjoni tal-prova ġewx osservati (sentenzi tat‑18 ta’ Jannar 2017, Toshiba vs Il‑Kummissjoni,
C‑623/15 P
, mhux ippubblikata,
EU:C:2017:21
, punt
, u tal‑14 ta’ Ġunju 2018, Makhlouf vs Il‑Kunsill,
C‑458/17 P
, mhux ippubblikata,
EU:C:2018:441
, punt
).
Għal dak li jirrigwarda l-kwistjoni dwar jekk il-Qorti Ġenerali kisritx ir-regoli dwar l-oneru tal-prova fil-qasam ta’ miżuri restrittivi, għandu jitfakkar li, waqt l-istħarriġ ta’ dawn il-miżuri, il-qrati tal-Unjoni għandhom, konformement mas-setgħat li huma għandhom bis-saħħa tat-trattati, jiżguraw stħarriġ, bħala prinċipju komplet, tal-legalità tal-atti kollha tal-Unjoni (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tat‑18 ta’ Lulju 2013, Il‑Kummissjoni et vs Kadi,
C‑584/10 P, C‑593/10 P u C‑595/10 P
,
EU:C:2013:518
, punt
; tat‑28 ta’ Novembru 2013, Il‑Kunsill vs Fulmen u Mahmoudian,
C‑280/12 P
,
EU:C:2013:775
, punt
, kif ukoll tat‑28 ta’ Marzu 2017, Rosneft,
C‑72/15
,
EU:C:2017:236
, punt
).
L-effettività tal-istħarriġ ġudizzjarju ggarantit fl-Artikolu 47 tal-Karta teżiġi li, fir-rigward tal-istħarriġ tal-legalità tar-raġunijiet li fuqhom hija bbażata d-deċiżjoni li isem ta’ persuna jiġi inkluż fil-lista ta’ persuni li huma suġġetti għal miżuri restrittivi, il-qorti tal-Unjoni għandha tiżgura ruħha li din id-deċiżjoni, li għandha portata individwali għal din il-persuna, tkun ibbażata fuq bażi fattwali solida biżżejjed. Dan jimplika, f’dan il-każ, verifika tal-fatti allegati fl-espożizzjoni tar-raġunijiet li huma l-bażi tal-atti kkontestati, b’mod li l-istħarriġ ġudizzjarju ma jkunx limitat għall-evalwazzjoni tal-veradiċità b’mod astratt tar-raġunijiet invokati, iżda jkun jirrigwarda l-punt jekk dawn ir-raġunijiet, jew, għall-inqas waħda minnhom ikkunsidrata bħala suffiċjenti fiha nfisha sabiex issostni l-imsemmija atti, humiex issostanzjati (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tat‑18 ta’ Lulju 2013, Il‑Kummissjoni et vs Kadi,
C‑584/10 P, C‑593/10 P u C‑595/10 P
,
EU:C:2013:518
, punt
; tat‑18 ta’ Ġunju 2015, Ipatau vs Il‑Kunsill,
C‑535/14 P
,
EU:C:2015:407
, punt
, kif ukoll tat‑18 ta’ Frar 2016, Il‑Kunsill vs Bank Mellat,
C‑176/13 P
,
EU:C:2016:96
, punt
). Barra minn hekk, hija l-awtorità kompetenti tal-Unjoni li għandha, fil-każ ta’ kontestazzjoni, tistabbilixxi l-fondatezza tar-raġunijiet meqjusa kontra l-persuna kkonċernata, u mhux din tal-aħħar li għandha tipproduċi l-prova negattiva tal-assenza ta’ fondatezza ta’ dawn ir-raġunijiet (sentenzi tat‑18 ta’ Lulju 2013, Il‑Kummissjoni et vs Kadi,
C‑584/10 P, C‑593/10 P u C‑595/10 P
,
EU:C:2013:518
, punt
, kif ukoll tat‑28 ta’ Novembru 2013, Il‑Kunsill vs Fulmen u Mahmoudian,
C‑280/12 P
,
EU:C:2013:775
, punt
).
F’dan il-każ, sabiex tiġi stabbilita l-fondatezza tar-raġunijiet mogħtija fl-atti kkontestati, il-Kunsill b’mod partikolari pproduċa, minnbarra l-proposta ta’ Stat Membru, sett ta’ dokumenti pubbliċi, bħal diversi artikli tal-istampa elenkati fil-punt 65 tas-sentenza appellata kif ukoll ir-rapport annwali tal-appellanti għas-sena 2014 iċċitat fil-punt 108 ta’ din is-sentenza. Fuq il-bażi ta’ dawn id-dokumenti, il-Qorti Ġenerali eżaminat, b’mod konkret, fil-punti 87 sa 89, 107 sa 109, 111 u 112 tas-sentenza appellata, jekk dawn ir-raġunijiet kinux suffiċjentement issostanzjati mill-Kunsill, filwaqt li ħadet inkunsiderazzjoni l-argumenti ppreżentati mill-appellanti insostenn tad-dokumenti li hija pprovdiet, jiġifieri x-xhieda tad-Direttur tagħha u diversi dokumenti interni.
Għalhekk, hemm lok li jtiqies li l-Qorti Ġenerali eżaminat id-dokumenti kollha prodotti u l-argumenti kollha mqajma kemm mill-Kunsill kif ukoll mill-appellanti. Issa, meta qieset li l-provi prodotti minn din tal-aħħar ma kinux ta’ natura li jinvalidaw il-konklużjonijiet misluta mill-Kunsill minn dawn il-provi, il-Qorti Ġenerali bl-ebda mod ma invertiet l-oneru tal-prova u lanqas ma imponiet lill-appellanti tipproduċi prova negattiva.
Barra minn hekk, l-affermazzjoni tal-Qorti Ġenerali, fil-punti 110 u 114 tas-sentenza appellata, li l-Kunsill seta’, mingħajr ma jwettaq żball ta’ fatt jew “żball manifest ta’ evalwazzjoni”, jikkonstata li l-appellanti kienet tiffinanzja diversi proġetti fis-settur taż-żejt u tal-gass, hija bbażata, hekk kif jirriżulta mill-punti 85 sa 109 tas-sentenza appellata, fuq il-verifika, mill-Qorti Ġenerali, tal-eżattezza tal-fatti allegati fir-raġunijiet tal-atti kkontestati kif ukoll fuq l-eżerċizzju ta’ stħarriġ komprensiv li hija marbuta bih skont il-ġurisprudenza ċċitata fil-punti 38 u 39 ta’ din is-sentenza.
F’dawn iċ-ċirkustanzi, l-argument tal-appellanti bbażat fuq ksur u fuq inverżjoni tal-oneru tal-prova huwa ekwivalenti, fir-realtà, għal kontestazzjoni tal-evalwazzjoni, mill-Qorti Ġenerali, tal-fatti u tal-provi kif ukoll tal-valur li għandu jingħata lil dawn il-provi. Issa, din l-evalwazzjoni, skont il-ġurisprudenza ċċitata fil-punt 37 ta’ din is-sentenza, ma taqax taħt l-istħarriġ tal-Qorti tal-Ġustizzja, ħlief fil-każ ta’ żnaturament ta’ dawn il-provi.
Fir-rigward tal-iżnaturament tal-provi invokat, għandu jitfakkar li tali żnaturament jeżisti meta, mingħajr ma jsir riferiment għal provi ġodda, l-evalwazzjoni tal-provi eżistenti tkun tidher li hija manifestament żbaljata. Madankollu, dan l-iżnaturament għandu joħroġ b’mod ċar mill-atti tal-proċess, mingħajr ma jkun meħtieġ li ssir evalwazzjoni ġdida tal-fatti u tal-provi (sentenza tas‑7 ta’ April 2016, Akhras vs Il‑Kunsill,
C‑193/15 P
,
EU:C:2016:219
, punt
u l-ġurisprudenza ċċitata). Barra minn hekk, fejn appellant jallega żnaturament tal-provi, huwa għandu jindika preċiżament il-provi li ġew żnaturati mill-Qorti Ġenerali u juri l-iżbalji fl-analiżi li, fl-evalwazzjoni tiegħu, wassluha għal dan l-iżnaturament (sentenzi tat‑3 ta’ Diċembru 2015, L‑Italja vs Il‑Kummissjoni,
C‑280/14 P
,
EU:C:2015:792
, punt
, u tad‑19 ta’ Ottubru 2017, Yanukovych vs Il‑Kunsill,
C‑598/16 P
, mhux ippubblikata,
EU:C:2017:786
, punt
kif ukoll il-ġurisprudenza ċċitata).
F’dan il-każ, fir-rigward tal-konstatazzjonijiet dwar ix-xhieda tad-Direttur tal-appellanti, imsemmija fil-punti 83 sa 86 tas-sentenza appellata, kif ukoll ta’ dawk ibbażati fuq din ix-xiehda, għandu jiġi rrilevat li l-appellanti bl-ebda mod ma wriet li dawn il-konstatazzjonijiet jikkostitwixxu żball ta’ analiżi tal-Qorti Ġenerali li jwassal għal żnaturament. Barra minn hekk, ebda żnaturament ma jirriżulta manifestament mill-artikli tal-istampa msemmija fil-punti 88 u 89 tas-sentenza appellata, lanqas mill-konstatazzjonijiet ta’ natura fattwali tal-Qorti Ġenerali magħmula fil-punti 91 sa 112 tas-sentenza appellata. Għall-kuntrarju, dawn il-konstatazzjonijiet juru li l-Qorti Ġenerali tassew ħadet inkunsiderazzjoni x-xhieda tad-Direttur tal-appellanti, filwaqt li huma ppreċiżati r-raġunijiet li għalihom din ix-xhieda, li fir-rigward tagħha għandu jiġi rrikonoxxut valur probatorju dgħajjef, ma kinitx tippermetti li tiġi invalidata l-konklużjoni, indikata fil-punt 89 tas-sentenza appellata, misluta mid-dokumenti ppreżentati mill-Kunsill.
L-appellanti tagħti wkoll x’jiġi mifhum li l-Qorti Ġenerali żnaturat l-imsemmija xhieda, billi qieset li din ma tistax tiġi kklassifikata bħala differenti u indipendenti minn tagħha u li din għandha valur probatorju dgħajjef minħabba li saret fuq talba tagħha għall-finijiet tar-rikors fl-ewwel istanza u li din toriġina minn persuna li teżerċita l-funzjonijiet ta’ Direttur ta’ din tal-aħħar. Issa, din l-affermazzjoni ma għandhiex l-għan li tistabbilixxi żnaturament ta’ prova iżda li tikkontesta l-evalwazzjoni tal-fatti u tal-provi magħmula mill-Qorti Ġenerali, fatt li ma huwiex ammissibbli fl-istadju tal-appell.
Minn dan isegwi li hemm lok li l-ewwel u t-tieni aggravju jiġu miċħuda.
Fuq it-tielet aggravju
–
L-argumenti tal-partijiet
Permezz tat-tielet aggravju tagħha, li jinqasam f’żewġ partijiet, l-appellanti ssostni li l-Qorti Ġenerali ddeċidiet b’mod żbaljat li r-raġunijiet ikkontestati li fuqhom hija bbażata l-inklużjoni tagħha mill-ġdid fil-listi kontenzjużi, anki fuq il-preżunzjoni li dawn huma ssostanzjati, kienu jissodisfaw il-kriterji għall-inklużjoni.
Fil-kuntest tal-ewwel parti, l-appellanti ssostni li l-Qorti Ġenerali wettqet żball ta’ liġi, fil-punti 128 u 129 tas-sentenza appellata, meta qieset li hija kienet tagħti appoġġ finanzjarju dirett lill-Gvern Iranjan u li, għaldaqstant, il-kriterju previst fl-Artikolu 20(1)(ċ) tad-Deċiżjoni 2010/413 u fl-Artikolu 23(2)(d), tar-Regolament Nru 267/2012, li kien jeħtieġ tali appoġġ, kien issodisfatt. Issa, l-affermazzjonijiet tal-Kunsill kienu l-iktar l-iktar indikaw li dan kien appoġġ finanzjarju indirett, peress li hija kienet ġiet akkużata li tipprovdi riżorsi finanzjarji u li tiffinanzja servizzi marbuta ma’ proġetti ta’ żvilupp fis-settur taż-żejt u tal-gass, li xi wħud minnhom kienu mmexxija minn sussidjarji ta’ entitajiet ikkontrollati mill-Gvern Iranjan.
Fil-kuntest tat-tieni parti, l-appellanti ssostni li l-Qorti Ġenerali wettqet żball ta’ liġi meta ddeċidiet, fil-punt 133 tas-sentenza appellata, li hija kienet direttament involuta fl-akkwist ta’ beni u ta’ teknoloġiji pprojbiti u li l-kriterju previst fl-Artikolu 20(1)(b) tad-Deċiżjoni 2010/413 u fl-Artikolu 23(2)(a) tar-Regolament Nru 267/2012 kien issodisfatt, filwaqt li hija ma kienet bl-ebda mod involuta fi kwalunkwe tip ta’ akkwist ta’ dawn il-beni jew ta’ dawn it-teknoloġiji.
Il-Kunsill isostni li t-tielet aggravju ma huwiex fondat. L-appellanti tqis b’mod żbaljat, fir-rigward tal-kriterju dwar l-appoġġ finanzjarju lill-Gvern Iranjan, li appoġġ dirett biss jippermetti li tiġi ġġustifikata l-inklużjoni ta’ entità fil-listi kontenzjużi, b’mod partikolari, fid-dawl tal-għan imfittex mid-Deċiżjoni 2010/413 u mir-Regolament Nru 267/2012. Fir-rigward tal-kriterju relatat mal-akkwist ta’ beni u ta’ teknoloġiji pprojbiti, dan jeżiġi sempliċement involviment tal-persuna jew tal-entità f’dan l-akkwist.
–
Il-kunsiderazzjonijiet tal-Qorti tal-Ġustizzja
Fir-rigward tal-ewwel parti tat-tielet aggravju, għandu jiġi osservat li l-Qorti Ġenerali fakkret, ġustament, fil-punt 122 tas-sentenza appellata, li l-kriterju tal-appoġġ lill-Gvern Iranjan indikat fl-Artikolu 20(1)(c) tad-Deċiżjoni 2010/413, kif emendata bid-Deċiżjoni 2012/635, u fl-Artikolu 23(2)(d) tar-Regolament Nru 267/2012, kif emendat bir-Regolament Nru 1263/2012, għandu jiġi interpretat fis-sens li jkopri attivitajiet speċifiċi għall-persuna jew għall-entità kkonċernata u li, anki jekk dawn, bħala tali, ma għandhomx rabta diretta jew indiretta mal-proliferazzjoni nukleari, madankollu jistgħu jiffavorixxuha, billi jipprovdu lill-Gvern Iranjan riżorsi jew faċilitajiet ta’ natura materjali, finanzjarja jew loġistika li jippermettulu jkompli l-attivitajiet ta’ proliferazzjoni (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tal‑1 ta’ Marzu 2016, National Iranian Oil Company vs Il‑Kunsill,
C‑440/14 P
,
EU:C:2016:128
, punti
u
, kif ukoll tas‑7 ta’ April 2016, Central Bank of Iran vs Il‑Kunsill,
C‑266/15 P
,
EU:C:2016:208
, punt
).
Hekk kif jirriżulta mill-punti 81 u 82 tas-sentenza tal‑1 ta’ Marzu 2016, National Iranian Oil Company vs Il‑Kunsill (
C‑440/14 P
,
EU:C:2016:128
), dan il-kriterju jieħu inkunsiderazzjoni “r-rabta potenzjali bejn id-dħul li l-Iran jikseb mis-settur tal-enerġija tiegħu u l-finanzjament tal-attivitajiet nukleari tiegħu li joħolqu riskju ta’ proliferazzjoni”, imsemmi b’mod partikolari fir-Riżoluzzjoni 1929 u fil-premessa 22 tad-Deċiżjoni 2010/413, sabiex jiġi ostakolat il-finanzjament tal-programm nukleari Iranjan mill-Gvern Iranjan. Ir-rabta bejn is-settur tal-enerġija u l-proliferazzjoni nukleari hija, għaldaqstant, stabbilita mil-leġiżlatur tal-Unjoni stess.
Barra minn hekk, mill-ġurisprudenza tal-Qorti tal-Ġustizzja jirriżulta li dan il-kriterju, moqri fid-dawl tal-għanijiet li l-Kunsill irid jilħaq, jirrigwarda l-forom ta’ appoġġ lill-Gvern Iranjan li, permezz tal-importanza kwantitattiva jew kwalitattiva tagħhom, jikkontribwixxu sabiex jitkomplew l-attivitajiet nukleari Iranjani (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal‑1 ta’ Marzu 2016, National Iranian Oil Company vs Il‑Kunsill,
C‑440/14 P
,
EU:C:2016:128
, punt
, u d-digriet tal‑4 ta’ April 2017, Sharif University of Technology vs Il‑Kunsill,
C‑385/16 P
, mhux ippubblikat,
EU:C:2017:258
, punt
).
F’dawn iċ-ċirkustanzi, fid-dawl tal-għan imfakkar fil-punt 52 ta’ din is-sentenza, il-kwistjoni rilevanti hija dik dwar jekk l-attività speċifika għall-persuna jew għall-entità kkonċernata tistax tiffavvorixxi l-proliferazzjoni nukleari, minħabba l-importanza kwantitattiva jew kwalitattiva tagħha, billi tipprovdi lill-Gvern Iranjan riżorsi jew faċilitajiet ta’ natura materjali, finanzjarja jew loġistika li jippermettulu jkompli l-attivitajiet ta’ proliferazzjoni.
Issa, f’dan il-każ, hekk kif jirriżulta mill-punti 125 sa 128 tas-sentenza appellata, il-Qorti Ġenerali rrilevat li, abbażi tal-konstatazzjonijiet fattwali tagħha, l-appellanti kienet ipparteċipat fil-finanzjament ta’ diversi proġetti fuq skala kbira fis-settur taż-żejt u tal-gass fl-Iran, intiżi sabiex jiġu rrinovati ċerti impjanti jew sabiex jinħolqu oħrajn ġodda, li xi wħud minnhom iżidu b’mod sinjifikattiv il-kapaċità ta’ produzzjoni u ta’ raffinar ta’ żejt mhux irraffinat ta’ dawn l-impjanti, u għaldaqstant tar-Repubblika Iżlamika tal-Iran. L-appellanti ma kkontestatx, quddiem il-Qorti Ġenerali, l-importanza kwantitattiva ta’ din il-parteċipazzjoni.
Minn dan isegwi li, b’rigward għall-attività finanzjarja tal-appellanti, li tikkonsisti fil-finanzjament ta’ proġetti fuq skala kbira f’settur li fih ir-rabta mal-proliferazzjoni nukleari hija stabbilita mil-leġiżlazzjoni applikabbli, il-Qorti Ġenerali ma wettqitx żball ta’ liġi meta qieset li din kienet tagħti appoġġ lill-Gvern Iranjan, b’tali mod li l-kriterju indikat fl-Artikolu 20(1)(c) tad-Deċiżjoni 2010/413, kif emendata bid-Deċiżjoni 2012/635 u fl-Artikolu 23(2)(d), tar-Regolament Nru 267/2012, kif emendat bir-Regolament Nru 1263/2012, kien issodisfatt. Għaldaqstant, il-kwistjoni dwar jekk tali appoġġ għandux jiġi kklassifikat bħala dirett jew bħala indirett hija, f’dan il-każ, irrilevanti.
F’dawn iċ-ċirkustanzi, sa fejn l-atti kkontestati inkludew mill-ġdid l-isem tal-appellanti fil-listi kontenzjużi minħabba li hija tagħti appoġġ lill-Gvern Iranjan, id-dispożittiv tas-sentenza appellata għandu jitqies bħala fondat.
Fir-rigward tat-tieni parti tat-tielet aggravju, għandu jiġi osservat li din hija intiża sabiex tistabbilixxi li l-Qorti Ġenerali wettqet żball ta’ liġi meta qieset li r-raġuni għall-inklużjoni, li tipprovdi li l-appellanti tista’ titqies bħala involuta fl-akkwist ta’ oġġetti u ta’ teknoloġiji pprojbiti, kienet tissodisfa l-kriterju previst fl-Artikolu 20(1)(b) tad-Deċiżjoni 2010/413 u fl-Artikolu 23(2)(a) tar-Regolament Nru 267/2012.
Issa, skont il-ġurisprudenza tal-Qorti tal-Ġustizzja, fir-rigward tal-istħarriġ tal-legalità ta’ deċiżjoni li tadotta miżuri restrittivi, fid-dawl tan-natura preventiva tagħhom, jekk il-qorti tal-Unjoni tikkonkludi li mill-inqas waħda mir-raġunijiet imsemmija hija suffiċjentement preċiża u konkreta, li din hija ssostanzjata u li din tikkostitwixxi fiha nfisha bażi suffiċjenti sabiex issostni din id-deċiżjoni, il-fatt li ma jistax jingħad l-istess fir-rigward ta’ oħrajn minn dawn ir-raġunijiet ma jistax jiġġustifika l-annullament ta’ din id-deċiżjoni (sentenza tat‑28 ta’ Novembru 2013, Il‑Kunsill vs Manufacturing Support & Procurement Kala Naft,
C‑348/12 P
,
EU:C:2013:776
, punt
u l-ġurisprudenza ċċitata).
F’dan ir-rigward, peress li, hekk kif jirriżulta mill-punt 58 ta’ din is-sentenza, id-dispożittiv tas-sentenza appellata għandu jitqies bħala fondat sa fejn l-atti kkontestati inkludew mill-ġdid l-isem tal-appellanti fil-listi kontenzjużi minħabba li hija tagħti appoġġ lill-Gvern Iranjan, żball tal-Qorti Ġenerali fir-rigward tar-raġuni relatata mal-akkwist ta’ beni u ta’ teknoloġiji pprojbiti, anki jekk ikun veru, ma jistax iwassal għall-annullament tal-atti kkontestati, b’mod li t-tieni parti tat-tielet aggravju għandha tiġi miċħuda bħala ineffettiva.
Fid-dawl tal-kunsiderazzjonijiet preċedenti, it-tielet aggravju għandu jiġi miċħud.
Fuq ir-raba’ aggravju
–
L-argumenti tal-partijiet
Permezz tar-raba’ aggravju tagħha, l-appellanti ssostni li l-Qorti Ġenerali wettqet żball ta’ liġi meta ddeċidiet li l-Kunsill seta’ jadotta deċiżjoni ta’ inklużjoni mill-ġdid fil-listi kontenzjużi abbażi ta’ raġunijiet relatati ma’ aġir preċedenti u mhux ma’ aġir ġdid jew reċentement skopert, filwaqt li dawn ir-raġunijiet setgħu u kellhom jiġu invokati fil-kuntest tal-ewwel inklużjoni tagħha. Fil-mument tal-inklużjoni mill-ġdid ta’ persuna jew ta’ entità fil-listi ta’ persuni u ta’ entitajiet li fir-rigward tagħhom japplikaw miżuri restrittivi, il-Kunsill ma jistax jillimita ruħu jemenda r-raġunijiet li fuqhom hija bbażata l-inklużjoni inizjali tagħha f’dawn il-listi. Għaldaqstant, il-Qorti Ġenerali kkonstatat, b’mod żbaljat, b’mod partikolari fil-punti 31, 32, 36 sa 40, 45, 47 u 145 tas-sentenza appellata, li l-Kunsill ma kienx kiser l-Artikolu 266 TFUE u l-prinċipji ta’ awtorità ta’
res judicata
, ta’ ċertezza legali u tan-natura finali tad-deċiżjonijiet ġudizzjarji, u lanqas id-dritt għal protezzjoni ġudizzjarja effettiva u l-prinċipju ta’ effettività, id-drittijiet mogħtija mill-Artikolu 47 tal-Karta u l-Artikoli 6 u 13 tal-KEDB u d-drittijiet tagħha għal amministrazzjoni tajba.
L-appellanti żżid li l-inklużjoni tagħha mill-ġdid fil-listi kontenzjużi tekwivali, bi ksur tal-Artikolu 266 TFUE, għal sostituzzjoni tal-inklużjoni inizjali, kuntrarjament għal dak li ddeċidiet il-Qorti Ġenerali. Barra minn hekk, il-Qorti Ġenerali kien imissha kkonkludiet li l-aġir tal-Kunsill kien evita u ċċaħħad minn kull effett utli s-sentenza tat‑22 ta’ Jannar 2015, Bank Tejarat vs Il‑Kunsill (
T‑176/12
,
EU:T:2015:43
), u b’hekk irrendiet ir-rikors għal annullament ineffettiv u inutli fil-prattika u dan kien jikkostitwixxi abbuż ta’ proċedura. L-appellanti tallega, barra minn hekk, li bi ksur tal-Artikolu 41 tal-Karta, is-sitwazzjoni tagħha ma ġietx ittrattata b’mod imparzjali, ġust u f’terminu raġonevoli, peress li l-proċedura ta’ inklużjoni mill-ġdid ma tistax tiġi sseparat mill-inklużjonijiet li ppreċedewha. Fl-aħħar, l-appellanti ssostni li, peress li dawn id-drittijiet u prinċipji ma humiex osservati, l-inklużjoni tagħha mill-ġdid tikser id-drittijiet fundamentali tagħha, b’mod partikolari d-dritt ta’ proprjetà tagħha kif ukoll il-prinċipju ta’ proporzjonalità.
Il-Kunsill iqis, għall-kuntrarju, li huwa ma kellux l-obbligu, fil-mument tal-inklużjoni inizjali tal-appellanti, jinvoka l-kriterji għall-inklużjoni u r-raġunijiet kollha li setgħu jittieħdu inkunsiderazzjoni u li, sussegwentement għal sentenza li tannulla deċiżjoni ta’ inklużjoni inizjali, huwa jista’ jadottata deċiżjoni ta’ inklużjoni mill-ġdid, sakemm din id-deċiżjoni l-ġdida ma tkunx ivvizzjata bl-istess difetti sostantivi jew proċedurali bħal dawk irrilevati f’dik is-sentenza.
–
Il-kunsiderazzjonijiet tal-Qorti tal-Ġustizzja
Fil-kuntest tar-raba’ aggravju, il-ksur tad-diversi prinċipji tad-dritt tal-Unjoni u tad-drittijiet fundamentali invokat mill-appellant huwa bbażat, essenzjalment, fuq l-argument li l-Qorti Ġenerali wettqet żball ta’ liġi meta kkonstatat li entità li tkun kisbet l-annullament ta’ miżuri restrittivi adottati fir-rigward tagħha setgħet tkun is-suġġett ta’ inklużjoni mill-ġdid f’lista ta’ entitajiet li l-assi tagħhom għandhom jiġu ffriżati, peress li l-allegazzjonijiet magħmula fid-dikjarazzjoni l-ġdida tar-raġunijiet ma jirreferux għal aġir ġdid, jew reċentement skopert, u għalhekk kien imisshom tressqu fil-mument tal-ewwel inklużjoni ta’ din l-entità.
L-ewwel nett, skont l-Artikolu 266 TFUE, l-istituzzjoni li l-att tagħha jkun ġie annullat għandha l-obbligu tieħu l-miżuri neċessarji għall-eżekuzzjoni tas-sentenza li tannulla dak l-att.
Skont din id-dispożizzjoni, fil-każ fejn att jiġi annullat jew iddikjarat invalidu, l-istituzzjonijiet li jkunu adottaw dak l-att għandhom biss l-obbligu li jadottaw il-miżuri neċessarji għall-eżekuzzjoni ta’ dik is-sentenza. Għaldaqstant, l-istituzzjonijiet għandhom setgħa diskrezzjonali wiesgħa sabiex jiddeċiedu dwar il-mezzi li għandhom jiġu implimentati sabiex tiġi rrimedjata l-illegalità kkonstatata, filwaqt li dawn il-mezzi għandhom ikunu kompatibbli mad-dispożittiv tas-sentenza inkwistjoni u mal-motivi li jikkostitwixxu l-appoġġ neċessarju għalih (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tat‑28 ta’ Jannar 2016, CM Eurologistik u GLS,
C‑283/14 u C‑284/14
,
EU:C:2016:57
, punti
u
, kif ukoll tal‑15 ta’ Marzu 2018, Deichmann,
C‑256/16
,
EU:C:2018:187
, punt
).
Madankollu, l-Artikolu 266 TFUE ma jipprovdix, fih innifsu, tweġiba għall-kwistjoni dwar jekk il-Kunsill jistax jipproċedi għal inklużjoni mill-ġdid abbażi ta’ raġunijiet oħra għajr dawk indikati fl-atti annullati. Min-naħa l-oħra, din il-kwistjoni, li teħtieġ li jiġi stabbilit jekk is-sentenza ta’ annullament tillimitax l-għażla tal-Kunsill li jadotta atti ta’ inklużjoni mill-ġdid, tista’ tiġi evalwata fid-dawl tal-prinċipju ta’ awtorità ta’
res judicata
.
Fir-rigward ta’ dan il-prinċipju, għandu jitfakkar li is-sentenzi ta’ annullament mogħtija mill-qrati tal-Unjoni jgawdu, minn meta jsiru finali, mill-awtorità ta’
res judicata
. Din ma tkoprix biss id-dispożittiv tas-sentenza ta’ annullament, iżda wkoll il-motivi li jikkostitwixxu l-appoġġ neċessarju għad-dispożittiv u huma, minħabba f’hekk, indissoċjabbli (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal‑15 ta’ Novembru 2012, Al‑Aqsa vs Il‑Kunsill u Il‑Pajjiżi l-Baxxi vs Al‑Aqsa,
C‑539/10 P u C‑550/10 P
,
EU:C:2012:711
, punt
u l-ġurisprudenza ċċitata).
Issa, skont ġurisprudenza stabbilita l-awtorità ta’
res judicata
tapplika biss għall-punti ta’ fatt u ta’ liġi li jkunu ġew effettivament jew neċessarjament deċiżi permezz ta’ deċiżjoni ġudizzjarja (sentenzi tad‑29 ta’ Marzu 2011, ThyssenKrupp Nirosta vs Il‑Kummissjoni,
C‑352/09 P
,
EU:C:2011:191
, punt
, u tat‑13 ta’ Settembru 2017, Pappalardo et vs Il‑Kummissjoni,
C‑350/16 P
,
EU:C:2017:672
, punt
).
F’dan il-każ, fis-sentenza tat‑22 ta’ Jannar 2015, Bank Tejarat vs Il‑Kunsill (
T‑176/12
,
EU:T:2015:43
), il-Qorti Ġenerali annullat l-inklużjoni inizjali tal-appellanti filwaqt li kkonstatat, fil-punt 60 ta’ din is-sentenza, li l-allegazzjonijiet invokati mill-Kunsill ma setgħux jiġġustifikaw li hija kienet appoġġjat il-proliferazzjoni nukleari jew għenet lil persuni u entitajiet oħra sabiex jiksru l-miżuri restrittivi li jikkonċernawhom jew sabiex jevitawhom. Fil-proċedura li wasslet għal dik is-sentenza, hekk kif jirriżulta mill-punti 40 u 41 ta’ dik is-sentenza, il-Kunsill kien ipproduċa biss, sabiex jistabbilixxi l-fondatezza tal-miżuri restrittivi li jikkonċernaw lill-appellanti, minbarra l-proposta ta’ Stat Membru, ittra mingħand l-appellanti u l-anness tagħha.
Għalhekk huwa minħabba n-nuqqas ta’ provi pprodotti mill-Kunsill sabiex tiġi ssostanzjata l-bażi fattwali tagħhom li l-atti tal-Kunsill ġew annullati permezz ta’ dik is-sentenza. Minn tali konstatazzjoni, li magħha hija marbuta l-awtorità ta’
res judicata
skont il-ġurisprudenza ċċitata fil-punt 71 ta’ din is-sentenza, ma jistax jiġi dedott li l-Kunsill ma setax, sussegwentement, jieħu inkunsiderazzjoni provi oħra intiżi li jikkonfermaw il-veraċità tar-raġunijiet invokati, jew li qatt ma jista’ juri li l-appellanti tipprovdi appoġġ għall-proliferazzjoni nukleari jew tgħin lil persuni jew entitajiet oħra sabiex jiksru l-miżuri restrittivi li jikkonċernawhom jew sabiex jevitawhom.
Issa, għandu jiġi kkonstatat li l-inklużjoni mill-ġdid tal-appellanti fil-listi kontenzjużi, permezz tal-atti kkontestati, hija bbażata fuq kriterji għall-inklużjoni differenti minn dawk li fuqhom kienet ibbażata l-inklużjoni inizjali tagħha, li ġiet annullata permezz tas-sentenza tat‑22 ta’ Jannar 2015, Bank Tejarat vs Il‑Kunsill (
T‑176/12
,
EU:T:2015:43
), u, għaldaqstant, fuq bażi legali differenti, hekk kif iddeċidiet il-Qorti Ġenerali fil-punt 36 tas-sentenza appellata. Barra minn hekk, l-espożizzjonijiet tar-raġunijiet inklużi fl-atti kkontestati u fl-atti li ppreċedew l-inklużjoni inizjali tal-appellanti kif ukoll il-provi prodotti quddiem il-Qorti Ġenerali ma humiex l-istess.
Madankollu, l-appellanti ssostni li, sa fejn elementi ta’ fatt li fuqhom il-Kunsill ibbaża d-deċiżjoni tiegħu li jinkludiha mill-ġdid fil-listi kontenzjużi kienu diġà disponibbli fil-mument tal-inklużjoni inizjali tagħha, il-Kunsill kellu l-obbligu li juża l-elementi kollha għad-dispożizzjoni tiegħu u l-kwalifiki ġuridiċi kollha li setgħu jiġġustifikaw l-impożizzjoni ta’ miżuri restrittivi fir-rigward tagħha, fl-okkażjoni ta’ din l-ewwel inklużjoni.
F’dan ir-rigward, huwa biżżejjed li jiġi rrilevat li dan l-ilment ma jistax iwassal sabiex jiġi kkonstatat ksur tal-prinċipju ta’ awtorità ta’
res judicata
peress li, ipotetikament, peress li l-imsemmija elementi u kwalifiki ġuridiċi ma ttiħdux inkunsiderazzjoni mid-deċiżjoni li għandha l-awtorità ta’
res judicata
, dawn ma jistgħux jikkostitwixxu punti ta’ fatt u ta’ liġi effettivament jew neċessarjament deċiżi permezz ta’ dik id-deċiżjoni fis-sens tal-ġurisprudenza ċċitata fil-punt 71 ta’ din is-sentenza.
Mill-kunsiderazzjonijiet preċedenti jirriżulta li l-Qorti Ġenerali ma wettqet ebda żball ta’ liġi meta ddeċidiet li l-Kunsill ma kisirx l-awtorità ta’
res judicata
marbuta mas-sentenza tat‑22 ta’ Jannar 2015, Bank Tejarat vs Il‑Kunsill (
T‑176/12
,
EU:T:2015:43
), billi adotta l-atti kkontestati abbażi tar-raġunijiet relatati mal-appoġġ lill-Gvern Iranjan, imfakkra fil-punt 19 ta’ din is-sentenza.
Fir-rigward tal-prinċipju ta’ ċertezza legali, għandu jiġi osservat li, fl-appell tagħha, l-appellanti ma tressaq l-ebda argument konkret bil-għan li ssostni li dan il-prinċipju jagħti, f’dan il-każ, protezzjoni iktar wiesgħa minn dik li tirriżulta mill-prinċipju ta’ awtorità ta’
res judicata
lil persuna jew lil entità li kisbet l-annullament tal-inklużjoni tagħha f’lista ta’ persuni u ta’ entitajiet li l-assi tagħhom għandhom jiġu ffriżati, kontra l-adozzjoni ta’ miżuri restrittivi ġodda bbażati fuq kriterji għal inklużjoni jew raġunijiet oħra.
Fir-rigward tal-prinċipju ta’ protezzjoni ġudizzjarja effettiva, dan jikkostitwixxi prinċipju ġenerali tad-dritt, li fil-preżent huwa affermat fl-Artikolu 47 tal-Karta. Dan l-artikolu jiżgura, fid-dritt tal-Unjoni, il-protezzjoni mogħtija mill-Artikolu 6(1) u mill-Artikolu 13 tal-KEDB (sentenza tas‑16 ta’ Mejju 2017, Berlioz Investment Fund,
C‑682/15
,
EU:C:2017:373
, punt
u l-ġurisprudenza ċċitata). L-ewwel paragrafu ta’ dan l-Artikolu 47 jeżiġi li kull persuna li d-drittijiet u l-libertajiet tagħha ggarantiti mid-dritt tal-Unjoni jkunu ġew miksura għandu jkollha dritt għal rimedju effettiv quddiem qorti skont il-kundizzjonijiet stabbiliti f’dan l-artikolu.
Issa, il-prinċipju ta’ protezzjoni ġudizzjarja effettiva ma jistax jimpedixxi lill-Kunsill milli jinkludi mill-ġdid lil persuna jew lil entità fil-listi ta’ persuni u ta’ entitajiet li l-assi tagħhom għandhom jiġu ffriżati, abbażi ta’ raġunijiet oħra għajr dawk li fuqhom kienet ibbażata l-inklużjoni inizjali ta’ dik il-persuna jew ta’ dik l-entità. Fil-fatt, dan il-prinċipju għandu l-għan li jiżgura li att li jikkawża preġudizzju jista’jiġi kkontestat quddiem il-qorti, u mhux li att ġdid li jikkawża preġudizzju, ibbażat fuq raġunijiet differenti, ma jistax jiġi adottat.
Hekk kif diġà ddeċidiet il-Qorti tal-Ġustizzja, meta d-deċiżjoni ta’ istituzzjoni tal-Unjoni li tkun is-suġġett ta’ appell tiġi annullata, din hija meqjusa bħala li qatt ma eżistiet u din l-istituzzjoni, li jkollha l-intenzjoni tieħu deċiżjoni ġdida, tista’ twettaq eżami mill-ġdid sħiħ u tinvoka raġunijiet oħra għajr dawk li fuqhom kienet ibbażata d-deċiżjoni annullata (ara, b’analoġija, is-sentenza tas‑6 ta’ Marzu 2003, Interporc vs Il‑Kummissjoni,
C‑41/00 P
,
EU:C:2003:125
, punt
).
F’dawn iċ-ċirkustanzi, illegalità bħal dik ikkonstatata mill-Qorti Ġenerali fis-sentenza tat‑22 ta’ Jannar 2015, Bank Tejarat vs Il‑Kunsill (
T‑176/12
,
EU:T:2015:43
), fl-okkażjoni tal-ewwel inklużjoni tal-appellanti fil-listi ta’ persuni u ta’ entitajiet li l-assi tagħhom għandhom jiġu ffriżati, ma hijiex ta’ natura li timpedixxi lill-Kunsill, sussegwentement għal eżami mill-ġdid tas-sitwazzjoni tagħha, milli jadotta miżuri restrittivi ġodda abbażi ta’ elementi ta’ fatt diġà eżistenti jew disponibbli.
Għandu wkoll jiġi osservat li, fil-kuntest tal-proċedura li tat lok għas-sentenza tat‑22 ta’ Jannar 2015, Bank Tejarat vs Il‑Kunsill (
T‑176/12
,
EU:T:2015:43
), li saret finali, l-appellanti talbet u kisbet l-annullament tal-miżuri restrittivi adottati fl‑2012, li għaldaqstant tneħħew mill-ordinament ġuridiku tal-Unjoni, hekk kif ikkonstatat il-Qorti Ġenerali fil-punt 45 tas-sentenza appellata. Minn dan isegwi li l-appellanti tista’ tinvoka din is-sentenza insostenn tar-rikors għad-danni li hija ppreżentat quddiem il-Qorti Ġenerali, li huwa rreġistrat taħt ir-referenza T‑37/17. Barra minn hekk, l-appellanti għandha l-possibbiltà, li hija użat, li tippreżenta rikors ġdid quddiem il-qorti tal-Unjoni sabiex tiġi mistħarrġa l-legalità ta’ deċiżjoni ta’ inklużjoni mill-ġdid sabiex hija tiġi, jekk ikun il-każ, imqiegħda mill-ġdid fil-pożizzjoni inizjali tagħha, kif ukoll sabiex tikseb kumpens.
Minn dan isegwi li, f’dan il-każ, il-Qorti Ġenerali ma wettqitx żball ta’ liġi meta kkonstatat li l-adozzjoni tal-atti kkontestati ma kinitix tikkostitwixxi ksur tal-prinċipju ta’ protezzjoni ġudizzjarja effettiva, hekk kif jirriżulta mill-punt 47 tas-sentenza appellata.
Barra minn hekk, l-appellanti ma pproduċietx provi ta’ natura li juru ksur tal-prinċipju ta’ amministrazzjoni tajba, li huwa stabbilit fl-Artikolu 41 tal-Karta (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tat‑8 ta’ Mejju 2014, N.,
C‑604/12
,
EU:C:2014:302
, punt
, kif ukoll tas‑17 ta’ Lulju 2014, YS et,
C‑141/12 u C‑372/12
,
EU:C:2014:2081
, punt
). Fil-fatt, id-dritt ta’ kull persuna li dak kollu li jikkonċernaha jiġi ttrattat b’mod imparzjali, b’mod ġust u f’terminu raġonevoli mill-istituzzjonijiet tal-Unjoni fil-mument tal-adozzjoni ta’ miżura individwali li taffettwaha b’mod sfavorevoli, li jirriżulta minn dan il-prinċipju, ma huwiex intiż li jiggarantixxi li l-Kunsill ma jadottax, fil-futur, miżuri restrittivi ġodda bbażati fuq raġunijiet differenti
Ir-rikorrenti lanqas ma pproduċiet provi ta’ natura li jistabbilixxu użu ħażin ta’ poter imwettaq mill-Kunsill. Skont il-ġurisprudenza tal-Qorti tal-Ġustizzja, att ikun ivvizzjat minn użu ħażin ta’ poter biss jekk, abbażi ta’ indizji oġġettivi, rilevanti u konkordanti, jidher li dan ikun ġie adottat esklużivament, jew tal-inqas b’mod determinanti, għal finijiet li ma humiex dawk li għalihom il-poter inkwistjoni ngħata jew bil-għan li tiġi evitata proċedura prevista speċjalment mit-Trattati sabiex jiffaċċjaw iċ-ċirkustanzi tal-każ (sentenza tat‑28 ta’ Marzu 2017, Rosneft,
C‑72/15
,
EU:C:2017:236
, punt
u l-ġurisprudenza ċċitata). Barra minn hekk, il-Qorti Ġenerali kkonstatat, fil-punt 144 tas-sentenza appellata, li l-inklużjoni mill-ġdid tal-appellanti fil-listi kontenzjużi kienet intiża sabiex jiġu implimentati l-għanijiet li d-dispożizzjonijiet tad-Deċiżjoni 2010/413 u tar-Regolament Nru 267/2012 iridu jilħqu. Għalhekk, il-Qorti Ġenerali ġustament ċaħdet, fil-punt 146 tas-sentenza appellata, il-motiv ibbażat fuq użu ħażin ta’ poter u fuq ksur tal-prinċipju ta’ amministrazzjoni tajba.
Fl-aħħar nett, l-appellanti ssostni li, peress li l-prinċipji u d-drittijiet li hija invokat insostenn tar-raba’ aggravju tagħha ma humiex osservati, l-inklużjoni tagħha mill-ġdid fil-listi kontenzjużi tikser id-drittijiet fundamentali tagħha, b’mod partikolari d-dritt tagħha għall-proprjetà u l-prinċipju ta’ proporzjonalità. Issa, mill-kunsiderazzjonijiet preċedenti jirriżulta li d-drittijiet u l-prinċipji invokati mill-appellanti ma ġewx miksura. Barra minn hekk, l-appellanti ma tikkontestax il-punti 147 sa 165 tas-sentenza appellata, li permezz tagħhom il-Qorti Ġenerali ċaħdet il-motiv tagħha bbażat fuq il-fatt li d-deċiżjoni tal-Kunsill li hija tiġi inkluża mill-ġdid fil-listi kontenzjużi kienet tikkostitwixxi ksur tad-drittijiet fundamentali tagħha, b’mod partikolari tad-dritt tagħha għall-proprjetà u tal-prinċipju ta’ proporzjonalità.
Fid-dawl ta’ dak li ntqal, għandu jiġi miċħud ir-raba’ aggravju kif ukoll dan l-appell fl-intier tiegħu.
Fuq l-ispejjeż
Skont l-Artikolu 184(2) tar-Regoli tal-Proċedura tal-Qorti tal-Ġustizzja, meta l-appell ma jkunx fondat, din tal-aħħar tiddeċiedi fuq l-ispejjeż. L-Artikolu 138(1) tal-istess Regoli, applikabbli għall-proċedura tal-appell bis-saħħa tal-Artikolu 184(1) tagħhom, jipprovdi li l-parti li titlef il-kawża għandha tiġi kkundannata għall-ispejjeż, jekk dawn ikunu ntalbu.
Peress illi l-Kunsill talab li l-appellanti tiġi kkundannata għall-ispejjeż u peress illi din tal-aħħar tilfet il-kawża, hija għandha tiġi kkundannata tħallas, minbarra l-ispejjeż tagħha, dawk sostnuti mill-Kunsill.

Għal dawn il-motivi, Il-Qorti tal-Ġustizzja (Ir-Raba’ Awla) taqta’ u tiddeċiedi:

1)
L-appell huwa miċħud.

2)
Bank Tejarat hija kkundannata tbati, minbarra l-ispejjeż tagħha, dawk sostnuti mill-Kunsill tal-Unjoni Ewropea.

Firem
(
*1
)	Lingwa tal-kawża: l-Ingliż.