CELEX: 62018CJ0282
Αίτηση αναιρέσεως
Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Διαδικασία προσφυγής
Προθεσμίες
Κοινοποίηση με ηλεκτρονικά μέσα
Υπολογισμός των προθεσμιών

Με την αίτηση αναιρέσεως, η The Green Effort Limited ζητεί να αναιρεθεί η διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 23ης Φεβρουαρίου 2018, The Green Effort κατά EUIPO – Fédération Internationale de l’Automobile (Formula E) (T‑794/17, μη δημοσιευθείσα, στο εξής: αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη,
EU:T:2018:115
), με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή της περί ακυρώσεως της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO), της 11ης Σεπτεμβρίου 2017 (υπόθεση R 1827/2016-2), σχετικά με διαδικασία για την κήρυξη εκπτώσεως μεταξύ της The Green Effort και της Fédération internationale de l’automobile (στο εξής: επίδικη απόφαση).
Το νομικό πλαίσιο
Ο κανονισμός (ΕΚ) 207/2009
Ο κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το [σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης] (
ΕΕ 2009, L 78, σ. 1
), έχει κωδικοποιηθεί με τον κανονισμό (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 2017, για το σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (
ΕΕ 2017, L 154, σ. 1
), ο οποίος εφαρμόζεται, σύμφωνα με το άρθρο 212, από την 1η Οκτωβρίου 2017.
Το άρθρο 65, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009, νυν άρθρο 72, παράγραφος 5, του κανονισμού 2017/1001, το οποίο φέρει τον τίτλο «Προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου [της Ευρωπαϊκής Ένωσης]», προβλέπει τα εξής:
«Η προσφυγή ασκείται ενώπιον του Δικαστηρίου εντός προθεσμίας δύο μηνών από την κοινοποίηση της απόφασης του τμήματος προσφυγών».
Το άρθρο 79 του κανονισμού 207/2009, νυν άρθρο 98 του κανονισμού 2017/1001, το οποίο φέρει τον τίτλο «Κοινοποίηση», ορίζει τα εξής:
«Το Γραφείο κοινοποιεί αυτεπάγγελτα όλες τις αποφάσεις και κλητεύσεις για εμφάνιση ενώπιόν του, καθώς και τις γνωστοποιήσεις που αποτελούν αφετηρία προθεσμιών ή των οποίων η κοινοποίηση προβλέπεται από άλλες διατάξεις του παρόντος κανονισμού ή από τον εκτελεστικό κανονισμό, ή διατάσσεται από τον πρόεδρο του Γραφείου.»
Ο κανονισμός (ΕΚ) 2868/95
Ο κανόνας 65, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95 της Επιτροπής, της 13ης Δεκεμβρίου 1995, περί της εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου για το κοινοτικό σήμα (
ΕΕ 1995, L 303, σ. 1
), έχει ως εξής:
«Τις λεπτομέρειες της κοινοποίησης με άλλα τεχνικά μέσα επικοινωνίας καθορίζει ο πρόεδρος του Γραφείου.»
Η απόφαση της 26ης Νοεμβρίου 2013
Το άρθρο 3 της αποφάσεως EX‑13-2 του προέδρου του Γραφείου, της 26ης Νοεμβρίου 2013, σχετικά με την ηλεκτρονική επικοινωνία από και προς το Γραφείο (στο εξής: απόφαση της 26ης Νοεμβρίου 2013), το οποίο φέρει τον τίτλο «User Area και άλλα συστήματα στα οποία η πρόσβαση περιορίζεται σε συγκεκριμένους χρήστες», έχει ως εξής:
«(1)   To Γραφείο θα καταστήσει διαθέσιμη πλατφόρμα ηλεκτρονικής επικοινωνίας που θα παρέχει τη δυνατότητα στους χρήστες να λαμβάνουν, να βλέπουν στην οθόνη τους, να εκτυπώνουν και να αποθηκεύουν όλα τα έγγραφα και τις κοινοποιήσεις που διατίθενται με ηλεκτρονικά μέσα και διαβιβάζονται από το Γραφείο, και την απάντηση στις κοινοποιήσεις και στις αιτήσεις προσβάσεως σε φάκελο και άλλα έγγραφα. Η εν λόγω ηλεκτρονική πλατφόρμα είναι ένα σύστημα στο οποίο η πρόσβαση περιορίζεται σε συγκεκριμένους χρήστες και θα καλείται “User Area” (περιοχή χρήστη).
[…]
(4)   Η [περιοχή χρήστη] θα προτείνει τη δυνατότητα να επιλέγεται η παραλαβή όλων των εκ μέρους του Γραφείου γνωστοποιήσεων σε ηλεκτρονική μορφή. Αν ο χρήστης επιλέξει τη δυνατότητα αυτή, το Γραφείο θα αποστέλλει όλες τις κοινοποιήσεις σε ηλεκτρονική μορφή μέσω της εν λόγω ηλεκτρονικής πλατφόρμας, εκτός εάν αυτό δεν είναι τεχνικά εφικτό.
[…]»
Το άρθρο 4, παράγραφοι 1 έως 4, της εν λόγω αποφάσεως, το οποίο φέρει τον τίτλο «Γνωστοποίηση εκ μέρους του Γραφείου μέσω της User Area», προβλέπει τα εξής:
«(1)   Άπαξ και ο χρήστης έχει ενεργοποιήσει τη δυνατότητα να επικοινωνεί με το Γραφείο με ηλεκτρονικά μέσα, όλες οι επίσημες κοινοποιήσεις εκ μέρους του Γραφείου οι οποίες είναι διαθέσιμες σε ηλεκτρονική μορφή θα διαβιβάζονται, καταρχήν, μέσω της ηλεκτρονικής πλατφόρμας.
(2)   Οι χρήστες δύνανται επίσης να επιλέξουν να λαμβάνουν ειδοποίηση για κάθε κοινοποίηση που διαβιβάζεται σ’ αυτούς μέσω της πλατφόρμας. Η ειδοποίηση χρησιμεύει αποκλειστικά για την ενημέρωση των ενδιαφερομένων μερών σχετικά με το ότι ένα έγγραφο έχει αποσταλεί στη θυρίδα του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου τους· η εν λόγω ειδοποίηση δεν αποτελεί κοινοποίηση και δεν έχει καμία άλλη νομική ισχύ.
(3)   Η ημερομηνία κατά την οποία το έγγραφο εισέρχεται στη θυρίδα του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ενός χρήστη καταγράφεται από το Γραφείο και μνημονεύεται στην [περιοχή χρήστη].
(4)   Με την επιφύλαξη του επακριβούς καθορισμού της ημερομηνίας κοινοποιήσεως, η κοινοποίηση θεωρείται ότι πραγματοποιείται την πέμπτη ημερολογιακή ημέρα μετά την ημέρα κατά την οποία το Γραφείο τοποθέτησε το έγγραφο στη θυρίδα του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του χρήστη.»
Κατά το άρθρο 11 της εν λόγω αποφάσεως, αυτή άρχισε να ισχύει στις 2 Δεκεμβρίου 2013.
Η απόφαση της 26ης Νοεμβρίου 2013 καταργήθηκε με την απόφαση EX‑17-4 του εκτελεστικού διευθυντή του Γραφείου, της 16ης Αυγούστου 2017, αφορώσα την ηλεκτρονική επικοινωνία και τροποποιηθείσα με την απόφαση EX‑18-1 της 15ης Μαΐου 2018, η οποία άρχισε να ισχύει την 1η Οκτωβρίου 2017 και της οποίας το άρθρο 3, παράγραφος 4, επαναλαμβάνει το γράμμα του άρθρου 4, παράγραφος 4, της αποφάσεως της 26ης Νοεμβρίου 2013.
Το ιστορικό της διαφοράς
Η The Green Effort απέκτησε δικαιώματα επί του λεκτικού σήματος Formula E (στο εξής: επίμαχο σήμα), του οποίου η αίτηση καταχωρίσεως υποβλήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2010, δυνάμει του κανονισμού 207/2009.
Τα προϊόντα και οι υπηρεσίες για τις οποίες ζητήθηκε η καταχώριση εμπίπτουν στις κλάσεις 25, 38 και 41 κατά την έννοια του Διακανονισμού της Νίκαιας, της 15ης Ιουνίου 1957, για τη διεθνή ταξινόμηση των προϊόντων και των υπηρεσιών με σκοπό την καταχώριση σημάτων, όπως έχει αναθεωρηθεί και τροποποιηθεί, και αντιστοιχούν, για καθεμία από τις κλάσεις αυτές, στην ακόλουθη περιγραφή:
–
Κλάση 25: «Είδη ένδυσης»·
–
Κλάση 38: «Ραδιοφωνική, τηλεοπτική και δορυφορική εκπομπή»·
–
Κλάση 41: «Οργάνωση αθλητικών γεγονότων».
Η αίτηση καταχωρίσεως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης δημοσιεύθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2010 και το σήμα καταχωρίσθηκε στις 14 Μαρτίου 2011.
Στις 15 Μαρτίου 2016, η Fédération internationale de l’automobile (στο εξής: FIA) υπέβαλε αίτηση για την κήρυξη εκπτώσεως του επίμαχου σήματος για το σύνολο των προϊόντων και υπηρεσιών, βάσει του άρθρου 51, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 207/2009, νυν άρθρου 58 παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 2017/1001, για τον λόγο ότι δεν είχε γίνει ουσιαστική χρήση του εν λόγω σήματος για αδιάλειπτη περίοδο πέντε ετών.
Στις 21 Μαρτίου 2016, το τμήμα ακυρώσεων του EUIPO κάλεσε την The Green Effort να προσκομίσει, έως την 21η Ιουνίου 2016, αποδείξεις της ουσιαστικής χρήσεως του επίμαχου σήματος. Δεδομένου ότι οι εν λόγω αποδείξεις προσκομίσθηκαν στις 22 Ιουνίου 2016, μετά την παρέλευση της ταχθείσας προθεσμίας, αυτές δεν ελήφθησαν υπόψη.
Στις 27 Ιουλίου 2016, η The Green Effort υπέβαλε ενώπιον του τμήματος ακυρώσεων του EUIPO αίτηση για restitutio in integrum, προκειμένου να αποκατασταθεί στα δικαιώματά της να προσκομίσει τις εν λόγω αποδείξεις.
Με απόφαση της 8ης Σεπτεμβρίου 2016, το τμήμα ακυρώσεων απέρριψε την ως άνω αίτηση και κήρυξε την έκπτωση από τα δικαιώματα επί του επίμαχου σήματος στο σύνολό του.
Στις 5 Οκτωβρίου 2016, η The Green Effort άσκησε προσφυγή ενώπιον του EUIPO κατά της αποφάσεως του τμήματος ακυρώσεων.
Με την επίδικη απόφαση, το δεύτερο τμήμα προσφυγών του EUIPO (στο εξής: τμήμα προσφυγών) απέρριψε την εν λόγω προσφυγή.
Προς στήριξη της αποφάσεώς του, το τμήμα προσφυγών έκρινε ότι ούτε ο δικαιούχος του επίμαχου σήματος ούτε ο εκπρόσωπός του απέδειξαν ότι είχαν πράγματι επιδείξει τη μεγαλύτερη δυνατή επιμέλεια για την τήρηση της προθεσμίας καταθέσεως των εγγράφων που αποδεικνύουν την ουσιαστική χρήση του επίμαχου σήματος. Το εν λόγω τμήμα προσφυγών εκτίμησε ότι ο φάκελος περιέχει μεν αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με επανειλημμένες απόπειρες αποστολής επικοινωνιών με ηλεκτρονικά μέσα και τηλεομοιοτυπιών εκ μέρους της The Green Effort στο EUIPO, πλην όμως όλα τα μηνύματα επικοινωνίας που εστάλησαν από την The Green Effort ελήφθησαν, σύμφωνα με την ώρα Ισπανίας, στις 22 Ιουνίου 2016, ήτοι μετά την εκπνοή της προθεσμίας που τάχθηκε, χωρίς οι εξηγήσεις που παρασχέθηκαν συναφώς να μπορούν να χαρακτηρισθούν ως εξηγήσεις «εξαιρετικής φύσεως».
Κατά συνέπεια, το τμήμα προσφυγών επικύρωσε την απόφαση του τμήματος ακυρώσεων σχετικά με την απόρριψη της αιτήσεως για restitutio in integrum και, όσον αφορά την αίτηση για την κήρυξη εκπτώσεως του επίμαχου σήματος, εκτίμησε ότι, ελλείψει αποδείξεως της ουσιαστικής χρήσεως του ως άνω σήματος στην Ευρωπαϊκή Ένωση κατά την κρίσιμη περίοδο ή ενδείξεων περί της εύλογης αιτίας για τη μη χρήση του ως άνω σήματος, τα δικαιώματα της The Green Effort έπρεπε να κηρυχθούν ανίσχυρα στο σύνολό τους και να θεωρηθούν ότι δεν παρήγαν αποτελέσματα από τις 15 Μαρτίου 2016.
Η διαδικασία ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και η αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 4 Δεκεμβρίου 2017, η The Green Effort άσκησε προσφυγή με αίτημα την ακύρωση της επίδικης αποφάσεως, υποστηρίζοντας ότι η αίτησή της για restitutio in integrum είχε εσφαλμένως απορριφθεί, διότι είχε περιέλθει σε αδυναμία να αποστείλει τα έγγραφα που αποδείκνυαν την ουσιαστική χρήση του επίμαχου σήματος λόγω τεχνικής ανεπάρκειας του συστήματος επικοινωνίας του EUIPO. Η The Green Effort υποστήριξε επίσης ότι η FIA είχε ενεργήσει κακόπιστα κατά την υποβολή της αιτήσεως για την κήρυξη εκπτώσεως.
Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, κατόπιν αιτήματος τακτοποιήσεως που υποβλήθηκε από τη Γραμματεία και που αφορούσε τη γνωστοποίηση της ημερομηνίας κοινοποιήσεως της επίδικης αποφάσεως, η The Green Effort απάντησε ότι η εν λόγω απόφαση της είχε κοινοποιηθεί στις 19 Σεπτεμβρίου 2017.
Κατά συνέπεια, με την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη, το Γενικό Δικαστήριο διαπίστωσε ότι η επίδικη απόφαση είχε κοινοποιηθεί στην The Green Effort στις 19 Σεπτεμβρίου 2017, και επομένως ότι, σύμφωνα με το άρθρο 58 του Κανονισμού Διαδικασίας του, η προθεσμία ασκήσεως προσφυγής, που προβλέπεται στο άρθρο 65, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009 είχε λήξει στις 29 Νοεμβρίου 2017. Δεδομένου, όμως, ότι η προσφυγή κατατέθηκε στη Γραμματεία του εν λόγω δικαιοδοτικού οργάνου στις 4 Δεκεμβρίου 2017, η εν λόγω προσφυγή ασκήθηκε εκπροθέσμως.
Εξάλλου, το Γενικό Δικαστήριο επισήμανε επίσης ότι η The Green Effort δεν είχε αποδείξει και δεν είχε καν επικαλεσθεί την ύπαρξη τυχαίου συμβάντος ή ανωτέρας βίας που θα παρείχε δυνατότητα παρεκκλίσεως από την επίμαχη προθεσμία, βάσει του άρθρου 45, δεύτερο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που εφαρμόζεται στη διαδικασία ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου δυνάμει του άρθρου 53 του εν λόγω Οργανισμού.
Κατόπιν των ανωτέρων σκέψεων, το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή στο σύνολό της ως προδήλως απαράδεκτη.
Τα αιτήματα των διαδίκων ενώπιον του Δικαστηρίου
Η The Green Effort ζητεί από το Δικαστήριο:
–
να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη και να ακυρώσει την επίδικη απόφαση,
–
να κάνει δεκτά τα αιτήματα που είχαν υποβληθεί πρωτοδίκως στο πλαίσιο της προσφυγής της, και
–
να καταδικάσει το EUIPO καθώς και την FIA στα δικαστικά έξοδα.
Το EUIPO και η FIA ζητούν από το Δικαστήριο:
–
να απορρίψει την αίτηση αναιρέσεως και
–
να καταδικάσει την The Green Effort στα δικαστικά έξοδα.
Επί της αιτήσεως αναιρέσεως
Επί του παραδεκτού
Η FIA υποστηρίζει ότι η αίτηση αναιρέσεως είναι προδήλως απαράδεκτη, διότι η The Green Effort επιδιώκει να μη ληφθεί υπόψη μια πραγματική διαπίστωση του Γενικού Δικαστηρίου σχετικά με την ημερομηνία κοινοποιήσεως της επίδικής αποφάσεως. Δεδομένου ότι, όμως, η αίτηση αναιρέσεως ενώπιον του Δικαστηρίου περιορίζεται σε νομικά ζητήματα, το Γενικό Δικαστήριο είναι το μόνο αρμόδιο να διαπιστώνει και να εκτιμά τα πραγματικά περιστατικά.
Συναφώς, επισημαίνεται ότι η The Green Effort δεν αμφισβητεί την ημερομηνία κοινοποιήσεως της επίδικης αποφάσεως, όπως αυτή ελήφθη υπόψη από το Γενικό Δικαστήριο, αλλά προσάπτει στο εν λόγω δικαιοδοτικό όργανο ότι υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο όσον αφορά τον υπολογισμό της προθεσμίας ασκήσεως της προσφυγής που ασκήθηκε κατά της ως άνω αποφάσεως.
Επομένως, η αίτηση αναιρέσεως είναι παραδεκτή.
Επί της ουσίας
Προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως, η The Green Effort προβάλλει καταρχάς έναν λόγο αναιρέσεως αντλούμενο από εσφαλμένο καθορισμό, εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου, του σημείου ενάρξεως της προθεσμίας ασκήσεως προσφυγής την οποία προβλέπει το άρθρο 65 του κανονισμού 207/2009, σε συνδυασμό με το άρθρο 4, παράγραφος 4, της αποφάσεως της 26ης Νοεμβρίου 2013. Εν συνεχεία, υποστηρίζει, όσον αφορά το βάσιμο της αιτήσεως για την κήρυξη εκπτώσεως, ότι η FIA είχε ενεργήσει κακόπιστα κατά την υποβολή της ως άνω αιτήσεως και ότι οι αποδείξεις της ουσιαστικής χρήσεως του επίμαχου σήματος διαβιβάσθηκαν στο EUIPO εμπροθέσμως. Κατά την άποψη της εν λόγω εταιρίας, το γεγονός ότι οι εν λόγω αποδείξεις δεν παρελήφθησαν από το EUIPO οφείλεται σε τεχνική ανεπάρκεια του συστήματος επικοινωνίας του EUIPO και, επομένως, η αίτησή της για restitutio in integrum έπρεπε να γίνει δεκτή.
Επιχειρήματα των διαδίκων
Όσον αφορά τον λόγο αναιρέσεως με τον οποίο προβάλλεται εσφαλμένος καθορισμός του σημείου ενάρξεως της προθεσμίας ασκήσεως προσφυγής, η The Green Effort υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπολόγισε εσφαλμένως την προθεσμία ασκήσεως προσφυγής κατά της επίδικης αποφάσεως διότι δεν είχε λάβει υπόψη του το γεγονός ότι, σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 4, της αποφάσεως της 26ης Νοεμβρίου 2013, η κοινοποίηση θεωρείται ότι πραγματοποιείται την πέμπτη ημερολογιακή ημέρα μετά την ημερομηνία δημιουργίας του εγγράφου στο σύστημα του EUIPO.
Κατά την άποψη της The Green Effort, δεδομένου ότι η επίδικη απόφαση είχε κατατεθεί στη θυρίδα του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του ηλεκτρονικού λογαριασμού του εκπροσώπου της στις 19 Σεπτεμβρίου 2017, η κοινοποίηση θεωρείται ότι πραγματοποιήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2017, εφόσον η 24η Σεπτεμβρίου 2017 ήταν Κυριακή. Συνεπώς, η δίμηνη προθεσμία για την άσκηση προσφυγής κατά της επίδικης αποφάσεως, η οποία παρεκτείνεται κατά δέκα ημέρες λόγω αποστάσεως, έληξε στις 5 Δεκεμβρίου 2017. Συναφώς, η προσφυγή περιήλθε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 4 Δεκεμβρίου 2017, και επομένως, κατά την άποψη της The Green Effort, η αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη θα πρέπει να αναιρεθεί.
Το EUIPO αναγνωρίζει ότι το γράμμα του άρθρου 4, παράγραφος 4, της αποφάσεως της 26ης Νοεμβρίου 2013 δεν είναι απολύτως σαφές. Υποστηρίζει ότι, σύμφωνα με την ερμηνεία που γίνεται δεκτή για τον υπολογισμό των προθεσμιών στο πλαίσιο των διοικητικών διαδικασιών εντός του EUIPO, η έκφραση «με την επιφύλαξη του επακριβούς καθορισμού της ημερομηνίας κοινοποιήσεως» γίνεται αντιληπτή υπό την έννοια ότι σημαίνει «ανεξάρτητα από κάθε άλλη ημερομηνία κατά την οποία η κοινοποίηση μπορεί να αποδειχθεί με ακρίβεια» ή «παρά την ύπαρξη κάθε άλλης ημερομηνίας κατά την οποία μια κοινοποίηση μπορεί να αποδειχθεί με ακρίβεια». Για τον λόγο αυτόν, όταν το EUIPO κοινοποιεί ένα έγγραφο με ηλεκτρονικά μέσα, συμπεριλαμβάνει αυτομάτως παράταση πέντε ημερολογιακών ημερών, μετά την ημέρα της τοποθετήσεως του εγγράφου στην User Area (πλατφόρμα για την ανταλλαγή εγγράφων), στην προθεσμία την οποία αυτό τάσσει για να δοθεί οποιαδήποτε απάντηση ή για να διεκπεραιωθεί οποιοδήποτε επόμενο διαδικαστικό στάδιο.
Ωστόσο, εν προκειμένω, το EUIPO φρονεί ότι, στο μέτρο που, με την απάντηση που έδωσε η The Green Effort προκειμένου να αρθούν οι πλημμέλειες της προσφυγής της ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, η εν λόγω εταιρία μνημόνευσε την 19η Σεπτεμβρίου 2017 ως την ημερομηνία κατά την οποία της κοινοποιήθηκε η επίδικη απόφαση, το Γενικό Δικαστήριο δεν ήταν υποχρεωμένο να ζητήσει περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με τα μέσα κοινοποιήσεως και, συνεπώς, η αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη δεν ενέχει καμία πλημμέλεια.
Η FIA διατείνεται ότι το Γενικό Δικαστήριο δεν δεσμευόταν από την απόφαση της 26ης Νοεμβρίου 2013 και, επομένως, η παράλειψη εφαρμογής των διατάξεων της εν λόγω αποφάσεως δεν μπορεί να δικαιολογήσει την αναίρεση της αναιρεσιβαλλομένης διατάξεως.
Εκτίμηση του Δικαστηρίου
Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 65 και 79 του κανονισμού 207/2009, των οποίων το περιεχόμενο αναπαράγεται, κατ’ ουσίαν, στα άρθρα 72 και 98 του κανονισμού 2017/1001, προκύπτει ότι προσφυγή μπορεί να ασκηθεί ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου εντός προθεσμίας δύο μηνών από την ημερομηνία κοινοποιήσεως της αποφάσεως του τμήματος προσφυγών.
Σύμφωνα με τον κανόνα 65, παράγραφος 2, του κανονισμού 2868/95, τις λεπτομέρειες της κοινοποιήσεως με άλλα τεχνικά μέσα επικοινωνίας, πλην της τηλεομοιοτυπίας, καθορίζει ο πρόεδρος του Γραφείου, νυν εκτελεστικός διευθυντής του EUIPO.
Η απόφαση της 26ης Νοεμβρίου 2013 εκδόθηκε από τον εκτελεστικό διευθυντή του EUIPO και διέπει την ηλεκτρονική επικοινωνία από και προς το EUIPO και ιδίως τη διαβίβαση των κοινοποιήσεων με ηλεκτρονικά μέσα, πράγμα που σημαίνει ότι η ως άνω απόφαση είναι εφαρμοστέα στην υπό κρίση υπόθεση.
Κατά το άρθρο 4, παράγραφος 4, της ως άνω αποφάσεως, με την επιφύλαξη του επακριβούς καθορισμού της ημερομηνίας κοινοποιήσεως, η εν λόγω κοινοποίηση θεωρείται ότι πραγματοποιείται την πέμπτη ημερολογιακή ημέρα μετά την ημέρα κατά την οποία το EUIPO τοποθέτησε το έγγραφο στη θυρίδα του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του χρήστη.
Συναφώς, επιβάλλεται να επισημανθεί ότι το γράμμα της ως άνω διατάξεως δεν καθιστά δυνατό τον αδιαμφισβήτητο προσδιορισμό του περιεχομένου που θα πρέπει να αποδοθεί στους όρους «με την επιφύλαξη», κατά την έννοια της εν λόγω διατάξεως.
Ωστόσο, η προτεινόμενη από το EUIPO ερμηνεία της εκφράσεως «με την επιφύλαξη του επακριβούς καθορισμού της ημερομηνίας κοινοποιήσεως» που περιέχεται στο άρθρο 4, παράγραφος 4, της αποφάσεως της 26ης Νοεμβρίου 2013, υπό την έννοια ότι σημαίνει «παρά τον επακριβή καθορισμό της ημερομηνίας κοινοποιήσεως» ή «ανεξάρτητα από» τον εν λόγω καθορισμό, δεν έχει έρεισμα στις διάφορες γλωσσικές αποδόσεις της αποφάσεως της 26ης Νοεμβρίου 2013 που δεν παρουσιάζουν καμία ασυμφωνία όσον αφορά την έκφραση «με την επιφύλαξη». Μια τέτοια ερμηνεία θα καθιστούσε παντελώς άνευ πραγματικής σημασίας την περιλαμβανόμενη στην ως άνω διάταξη μνεία του επακριβούς καθορισμού της ημερομηνίας κοινοποιήσεως, εφόσον μια κοινοποίηση θα θεωρούνταν, σε κάθε περίπτωση, ότι πραγματοποιείται την πέμπτη ημερολογιακή ημέρα μετά την ημέρα κατά την οποία το EUIPO τοποθέτησε το έγγραφο στη θυρίδα του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του χρήστη.
Κατόπιν των ανωτέρω σκέψεων, το άρθρο 4, παράγραφος 4, της αποφάσεως της 26ης Νοεμβρίου 2013 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι μια κοινοποίηση θα θεωρείται ότι πραγματοποιείται την πέμπτη ημερολογιακή ημέρα μετά την ημέρα κατά την οποία το EUIPO τοποθέτησε το έγγραφο στη θυρίδα του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του χρήστη, εκτός εάν είναι δυνατόν να αποδειχθεί με ακρίβεια ότι η πραγματική ημερομηνία κοινοποιήσεως είναι μια διαφορετική ημερομηνία που εμπερικλείεται στο συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.
Μια τέτοια ερμηνεία πληροί τις απαιτήσεις που απορρέουν από την αρχή της ασφάλειας δικαίου, αποτρέποντας το ενδεχόμενο της επ’ αόριστον αμφισβητήσεως μιας αποφάσεως του τμήματος προσφυγών καθόσον, εάν δεν διατυπωθεί κανένα αίτημα προσβάσεως στο σχετικό έγγραφο μετά την κατάθεση του εν λόγω εγγράφου στη θυρίδα του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του αποδέκτη, η κοινοποίηση θεωρείται ότι πραγματοποιείται την πέμπτη ημερολογιακή ημέρα μετά την ως άνω κατάθεση.
Κατά συνέπεια, εφόσον δεν αμφισβητείται ότι ο εκπρόσωπος της The Green Effort ζήτησε πρόσβαση στην επίδικη απόφαση στις 19 Σεπτεμβρίου 2017, πραγματοποίησε τηλεφόρτωση της εν λόγω αποφάσεως και έλαβε γνώση της εν λόγω αποφάσεως την ίδια ημέρα, το Γενικό Δικαστήριο δεν υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, κρίνοντας ότι, δεδομένου ότι η επίδικη απόφαση είχε κοινοποιηθεί στις 19 Σεπτεμβρίου 2017, η προθεσμία ασκήσεως προσφυγής κατά της τελευταίας αυτής αποφάσεως είχε λήξει στις 29 Νοεμβρίου 2017. Ο λόγος αναιρέσεως με τον οποίο προβάλλεται εσφαλμένος καθορισμός του σημείου ενάρξεως της προθεσμίας ασκήσεως προσφυγής πρέπει, επομένως, να απορριφθεί ως αβάσιμος.
Κατόπιν όλων των ανωτέρω σκέψεων, παρέλκει η εξέταση των λόγων αναιρέσεως που αφορούν το βάσιμο της αιτήσεως για την κήρυξη εκπτώσεως καθώς και η εξέταση των λόγων αναιρέσεως στους οποίους στηρίχθηκε η απόρριψη της αιτήσεως για restitutio in integrum.
Κατά συνέπεια, η αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της.
Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 138, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, το οποίο εφαρμόζεται στην αναιρετική διαδικασία δυνάμει του άρθρου 184, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η The Green Effort ηττήθηκε, πρέπει να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα, σύμφωνα με τα αιτήματα του EUIPO και της FIA.

Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (έκτο τμήμα) αποφασίζει:

1)
Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

2)
Η The Green Effort Limited φέρει, πέραν των δικαστικών εξόδων της, και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Fédération internationale de l’automobile (FIA).

(υπογραφές)
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.