CELEX: 62014TJ0335
Κοινοτικό σήμα
Διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας
Εικονιστικό κοινοτικό σήμα DoggiS
Προγενέστερα εικονιστικά εθνικά σήματα DoggiS
Προγενέστερα λεκτικά εθνικά σήματα DOGGIS και DOGGIBOX
Προγενέστερα εικονιστικά εθνικά σήματα απεικονίζοντα πρόσωπο με μορφή χοτ ντογκ
Συμπληρωματικά αποδεικτικά στοιχεία προσκομισθέντα για πρώτη φορά ενώπιον του τμήματος προσφυγών
Άρθρο 76 του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009
Κακή πίστη
Άρθρο 52, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 207/2009
Αποδεικτικά στοιχεία προσκομιζόμενα για πρώτη φορά ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου

Ιστορικό της διαφοράς
Στις 18 Φεβρουαρίου 2010, ο προσφεύγων José-Manuel Davó Lledó υπέβαλε αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος στο Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), βάσει του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (
ΕΕ L 78, σ. 1
).
Το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση συνίσταται στο ακόλουθο εικονιστικό σημείο, συνοδευόμενο από ένδειξη περί του ερυθρού χρώματός του:
Τα προϊόντα και οι υπηρεσίες για τα οποία ζητήθηκε η καταχώριση εμπίπτουν στις κλάσεις 29, 30 και 43 κατά την έννοια του Διακανονισμού της Νίκαιας, της 15ης Ιουνίου 1957, για τη διεθνή ταξινόμηση των προϊόντων και των υπηρεσιών με σκοπό την καταχώριση σημάτων, όπως έχει αναθεωρηθεί και τροποποιηθεί, και αντιστοιχούν, για καθεμία από τις κλάσεις αυτές, στην ακόλουθη περιγραφή:
—
κλάση 29: «Χάμπουργκερ· λουκάνικα· κρύα κρέατα· φρούτα και λαχανικά επεξεργασμένα· φρουτοσαλάτες· σαλάτες [οσπρίων], κηπευτικών προϊόντων και λαχανικών· [όσπρια], κηπευτικά προϊόντα και λαχανικά σε σαλάτα· τηγανιτές πατάτες· [παρασκευασμένες] πατάτες· κρέμα γάλακτος· γάλα· προϊόντα πατάτας· κρέατα, ψάρια, πουλερικά και κυνήγια· εκχυλίσματα κρέατος· φρούτα και λαχανικά διατηρημένα (κονσέρβες), κατεψυγμένα, αποξηραμένα και μαγειρεμένα· ζελέ, μαρμελάδες, κομπόστες· αυγά, γάλα και γαλακτοκομικά προϊόντα· έλαια και λίπη βρώσιμα»·
—
κλάση 30: «Πίτσες· σάντουιτς· σάντουιτς με φέτες άρτου· προϊόντα αρτοποιίας· παγωτά βρώσιμα· σάλτσες για τρόφιμα· είδη ζαχαροπλαστικής· επιδόρπια· σάλτσες για σαλάτα· σοκολάτα· καφές, τσάι, κακάο, ζάχαρη, ρύζι, ταπιόκα, σάγο (αλεύρι κολλαρίσματος), υποκατάστατα καφέ· άλευρα και παρασκευάσματα από δημητριακά, άρτος, γλυκά και ζαχαρώδη, παγωτά· μέλι, σιρόπι μελάσσας· μαγιά, μπέϊκιν πάουντερ· αλάτι, μουστάρδα· ξίδι, σάλτσες (καρυκεύματα)· μπαχαρικά· πάγος»·
—
κλάση 43: «Υπηρεσίες εστιατορίου· υπηρεσίες καφετέριας· υπηρεσίες [ταχείας εστιάσεως]· υπηρεσίες [εστιάσεως] και [προμήθειας] φαγητού σε πακέτο· υπηρεσίες εστιατορίου, καφενείου, ζυθεστιατορίου, ταβέρνας, μπαρ, προμήθειας έτοιμου φαγητού και ξενοδοχείου· υπηρεσίες εστιάσεως και τροφοδοσίας· παρασκευή και μαγείρεμα τροφίμων· υπηρεσίες τροφοδοσίας· μπαρ που σερβίρουν πρόχειρο φαγητό (σνακ μπαρ)· υπηρεσίες εστιάσεως (παροχή διατροφής)· [παροχή προσωρινού καταλύματος]».
Η αίτηση καταχωρίσεως δημοσιεύθηκε στο
Δελτίο κοινοτικών σημάτων
αριθ. 65/2010, της 12ης Απριλίου 2010.
Το επίμαχο σήμα καταχωρίσθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2010 με αριθμό 8894826 για το σύνολο των προϊόντων και υπηρεσιών που προμνημονεύθηκαν στη σκέψη 3.
Στις 6 Ιουνίου 2012 η Administradora y Franquicias América, SA και η Inversiones Ged Ltda (στο εξής και από κοινού: αιτούσες την κήρυξη της ακυρότητας) υπέβαλαν αίτηση κηρύξεως ακυρότητας του επίμαχου σήματος, βάσει του άρθρου 52, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 207/2009, όσον αφορά το σύνολο των υπηρεσιών και προϊόντων για τα οποία το σήμα είχε καταχωρισθεί.
Οι αιτούσες την κήρυξη της ακυρότητας ασκούν ως κύριες δραστηριότητες την εκμετάλλευση μπαρ, εστιατορίων, καφετεριών και καταστημάτων ταχείας εστιάσεως, καθώς και η παραχώρηση, διαχείριση και εκμετάλλευση καταστημάτων που λειτουργούν βάσει συμφωνίας δικαιοχρήσεως στον τομέα αυτό.
Προς στήριξη της αιτήσεώς της περί κηρύξεως ακυρότητας, η Inversiones Ged επικαλέσθηκε τα ακόλουθα προγενέστερα σήματα των οποίων είναι δικαιούχος:
—
το κάτωθι εικονιστικό χιλιανό σήμα, με γράμματα ερυθρού χρώματος και κίτρινο πλαίσιο, το οποίο καταχωρίσθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2004, με αριθμό 683048, για «κυλικεία, μπαρ, εστιατόρια» που εμπίπτουν στην κλάση 43:
—
το κάτωθι εικονιστικό χιλιανό σήμα, με γράμματα ερυθρού χρώματος και κίτρινο πλαίσιο, το οποίο καταχωρίσθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2008, με αριθμό 857568, για «υπηρεσίες εστιατορίων, μπαρ, κυλικείων, καφετέριας, τεϊοποτείων, υπηρεσίες ταχείας εστιάσεως» που εμπίπτουν στην κλάση 43:
—
το κάτωθι εικονιστικό χιλιανό σήμα, με γράμματα ερυθρού χρώματος και κίτρινο πλαίσιο, το οποίο καταχωρίσθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2007, με αριθμό 801904, για προϊόντα που εμπίπτουν στις κλάσεις 16, 25, 28 και 32:
—
το κάτωθι εικονιστικό χιλιανό σήμα, το οποίο καταχωρίσθηκε στις 21 Ιουνίου 2005, με αριθμό 728038, για «υπηρεσίες τις οποίες παρέχουν καταστήματα επιφορτισμένα κυρίως με την προμήθεια τροφίμων και ποτών έτοιμων προς κατανάλωση, όπως εστιατόρια, εστιατόρια σελφ-σέρβις, καφετέριες και τεϊοποτεία, κυλικεία, καντίνες, μπαρ, υπηρεσίες κατ’ οίκον προμήθειας έτοιμων φαγητών» που εμπίπτουν στην κλάση 43:
—
το κάτωθι εικονιστικό χιλιανό σήμα, το οποίο καταχωρίσθηκε στις 5 Μαΐου 2005, με αριθμό 724717, για προϊόντα που εμπίπτουν στις κλάσεις 16, 25, 28 και 32:
—
το λεκτικό χιλιανό σήμα DOGGIS, το οποίο καταχωρίσθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2009, με αριθμό 867740, για «κυλικεία, μπαρ, εστιατόρια» που εμπίπτουν στην κλάση 43·
—
το λεκτικό περουβιανό σήμα DOGGIS, το οποίο καταχωρίσθηκε στις 12 Ιουνίου 2009, με αριθμό 352647, για προϊόντα που εμπίπτουν στην κλάση 43·
—
το λεκτικό χιλιανό σήμα DOGGIBOX, το οποίο καταχωρίσθηκε την 1η Σεπτεμβρίου 2004, με αριθμό 702110, για προϊόντα που εμπίπτουν στην κλάση 32·
—
το κάτωθι εικονιστικό χιλιανό σήμα, το οποίο καταχωρίσθηκε στις 5 Μαΐου 2005, με αριθμό 724718, για τις ίδιες, εμπίπτουσες στην κλάση 43, υπηρεσίες με εκείνες που προστατεύονται βάσει του χιλιανού σήματος αριθ. 728038:
—
το κάτωθι εικονιστικό χιλιανό σήμα, το οποίο καταχωρίσθηκε στις 5 Μαΐου 2005, με αριθμό 724716, για προϊόντα που εμπίπτουν στις κλάσεις 16, 25, 28 και 32:
—
το κάτωθι εικονιστικό βραζιλιάνικο σήμα, το οποίο καταχωρίσθηκε στις 22 Ιουνίου 1999, με αριθμό 819295671, για «προϊόντα/ υπηρεσίες διατροφής» που εμπίπτουν στις κλάσεις 38 και 60:
Όσον αφορά την Administradora y Franquicias América, αυτή επικαλέσθηκε, προς στήριξη της ιδίας αιτήσεως, τα ακόλουθα προγενέστερα σήματα των οποίων είναι δικαιούχος:
—
το λεκτικό χιλιανό σήμα COFFEE BREAK DOGGIS, το οποίο καταχωρίσθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 2004, με αριθμό 711375, για τις ίδιες, εμπίπτουσες στην κλάση 43, υπηρεσίες με εκείνες που προστατεύονται βάσει του χιλιανού σήματος αριθ. 728038·
—
το κάτωθι εικονιστικό χιλιανό σήμα, το οποίο καταχωρίσθηκε στις 12 Ιουλίου 2006, με αριθμό 762423, για «υπηρεσίες εστιατορίων, μπαρ, κυλικείων, καφετέριας, τεϊοποτείων» που εμπίπτουν στην κλάση 42:
—
το κάτωθι εικονιζόμενο ουρουγουανό σήμα, το οποίο καταχωρίσθηκε στις 14 Μαΐου 2008, με αριθμό 387908, για υπηρεσίες που εμπίπτουν στην κλάση 43:
Οι αιτούσες την κήρυξη της ακυρότητας διευκρίνισαν ότι, τον Αύγουστο του 2011, όταν η Inversiones Ged επιδίωξε να καταχωρίσει το σήμα doggis στην Ισπανία, ανακάλυψε την ύπαρξη των ακόλουθων σημάτων, τα οποία είχαν καταχωρισθεί στο όνομα του προσφεύγοντος: του επίμαχου σήματος, του ισπανικού σήματος doggis, το οποίο είχε καταχωρισθεί στις 2 Ιουνίου 2010, με αριθμό 2914857, για προϊόντα και υπηρεσίες που εμπίπτουν στις κλάσεις 29, 30, 39 και 43, και του διεθνούς σήματος doggis, το οποίο είχε καταχωρισθεί στις 16 Μαρτίου 2010, με αριθμό 1037118, για υπηρεσίες εμπίπτουσες στην κλάση 43. Προσέθεσαν ότι πληροφορήθηκαν επίσης ότι ο προσφεύγων ήταν δικαιούχος των ονομάτων διαδικτυακού τομέα «doggis.es» και «doggis.com.es».
Οι αιτούσες την κήρυξη της ακυρότητας υποστήριξαν ότι ο προσφεύγων ζήτησε κακόπιστα την καταχώριση του αμφισβητούμενου σήματος, χωρίς αυτές να έχουν προηγουμένως ενημερωθεί σχετικώς και χωρίς να έχουν συναινέσει σε μια τέτοια καταχώριση. Επισήμαναν ότι το σήμα αυτό ήταν λεκτικώς πανομοιότυπο με όλα τα προγενέστερα σήματά τους και οπτικώς πανομοιότυπο με ορισμένα εξ αυτών, ότι οι υπηρεσίες τις οποίες προσδιόριζε το αμφισβητούμενο σήμα ήταν πανομοιότυπες με εκείνες που προστατεύονταν βάσει πλειόνων εκ των προγενέστερων σημάτων των αιτουσών και ότι τα προϊόντα τα οποία προσδιόριζε το αμφισβητούμενο σήμα είχαν χαρακτήρα συμπληρωματικό των υπηρεσιών που προστατεύονταν από την πλειονότητα των προγενέστερων σημάτων τους. Υποστήριξαν επίσης ότι ο προσφεύγων γνώριζε την ύπαρξη των προγενέστερων σημάτων τους και τις δραστηριότητές τους, όπως αυτές περιγράφηκαν στη σκέψη 7 ανωτέρω, κατά τον χρόνο υποβολής της αιτήσεώς του για την καταχώριση του αμφισβητούμενου σήματος.
Με απόφαση της 18ης Ιουλίου 2013, το τμήμα ακυρώσεων του ΓΕΕΑ απέρριψε την αίτηση για την κήρυξη ακυρότητας στο σύνολό της.
Στις 18 Σεπτεμβρίου 2013, οι αιτούσες την κήρυξη της ακυρότητας άσκησαν προσφυγή κατά της αποφάσεως του τμήματος ακυρώσεων.
Με απόφαση της 13ης Μαρτίου 2014 (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση), το πρώτο τμήμα προσφυγών του ΓΕΕΑ δέχθηκε την προσφυγή των αιτουσών την κήρυξη της ακυρότητας, ακύρωσε την απόφαση του τμήματος ακυρώσεων στο σύνολό της και κήρυξε άκυρη την καταχώριση του αμφισβητούμενου σήματος. Καταδίκασε επίσης τον προσφεύγοντα στα έξοδα των διαδικασιών κηρύξεως ακυρότητας και προσφυγής.
Κατ’ ουσίαν, πρώτον, το τμήμα προσφυγών δέχθηκε να λάβει υπόψη, σύμφωνα με το άρθρο 76, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009, ορισμένα συμπληρωματικά αποδεικτικά στοιχεία τα οποία προσκόμισαν για πρώτη φορά ενώπιόν του οι αιτούσες την κήρυξη της ακυρότητας, εν προκειμένω στοιχεία εκ του ιστοστόπου www.consultafranquicias.com, καθώς και στοιχεία εκ της ιστοσελίδας es.negocius.com/franquicia-doggis_fv1793.html (σκέψεις 20 και 21 της προσβαλλομένης αποφάσεως).
Δεύτερον, το τμήμα προσφυγών έκρινε ότι, κατά τον χρόνο υποβολής της αιτήσεως καταχωρίσεως του αμφισβητούμενου σήματος, στις 18 Φεβρουαρίου 2010, υφίσταντο κρίσιμοι παράγοντες ειδικώς για την προκειμένη περίπτωση που καταδείκνυαν την εκ μέρους του προσφεύγοντος ρητή αναγνώριση του προγενέστερου χαρακτήρα των εικονιστικών χιλιανών σημάτων DoggiS, τα οποία προστατεύονταν βάσει των καταχωρίσεων αριθ. 683048, 857568 και 801904 (σκέψη 32 της προσβαλλομένης αποφάσεως). Προς στήριξη της εκτιμήσεως αυτής, το τμήμα προσφυγών παρέπεμψε σε στοιχεία εκ του ιστοτόπου του προσφεύγοντος, καθώς και σε αποσπάσματα διαφημίσεως στην οποία είχε προβεί αυτός στους ιστοτόπους των καταστημάτων που λειτουργούσαν βάσει συμφωνιών δικαιοχρήσεως (σκέψεις 33 έως 37 της προσβαλλομένης αποφάσεως).
Τρίτον, το τμήμα προσφυγών, λαμβάνοντας υπόψη το είδος του αμφισβητούμενου σήματος, επισήμανε ότι αυτό ήταν πανομοιότυπο με τα προγενέστερα εικονιστικά χιλιανά σήματα DoggiS και ότι προσδιόριζε τις ίδιες υπηρεσίες με εκείνα, καθώς και προϊόντα απαραίτητα για την παροχή των επίμαχων υπηρεσιών εστιάσεως. Έκρινε ότι η ομοιότητα αυτή δεν μπορούσε να «οφείλεται σε απλή σύμπτωση» (σκέψεις 37 έως 41 της προσβαλλομένης αποφάσεως).
Τέταρτον, το τμήμα προσφυγών επισήμανε ότι, κατά τον χρόνο υποβολής της αιτήσεως καταχωρίσεως του αμφισβητούμενου σήματος, το σήμα doggis των αιτουσών την κήρυξη της ακυρότητας χρησιμοποιούταν από πλειόνων ετών και γνώριζε όλο και μεγαλύτερη επιτυχία στη Χιλή κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών, στοιχείο που είχε ενισχύσει τη φήμη της οποίας έχαιρε στο ενδιαφερόμενο κοινό (σκέψη 42 της προσβαλλομένης αποφάσεως).
Πέμπτον, το τμήμα προσφυγών έκρινε ότι το γεγονός ότι οι αιτούσες την κήρυξη της ακυρότητας δεν είχαν επιδείξει ενδιαφέρον για την προστασία των προγενέστερων σημάτων τους εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης προ της ημερομηνίας υποβολής της αιτήσεως καταχωρίσεως του αμφισβητούμενου σήματος, παρά την εκ μέρους τους χρήση των εν λόγω προγενέστερων σημάτων στη Χιλή, δεν καθιστούσε δυνατό να αποδειχθεί ότι ο προσφεύγων δεν είχε ενεργήσει κακόπιστα κατά τον χρόνο της εν λόγω υποβολής, δεδομένου ότι το στοιχείο αυτό «[ενέπιπτε] στην υποκειμενική κρίση των αιτουσών [την κήρυξη της ακυρότητας]» (σκέψη 43 της προσβαλλομένης αποφάσεως).
Έκτον, το τμήμα προσφυγών έκρινε ότι η αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος πανομοιότυπου των προγενέστερων εικονιστικών σημάτων των αιτουσών την κήρυξη της ακυρότητας για υπηρεσίες πανομοιότυπες εκείνων που δήλωναν τα εν λόγω προγενέστερα σήματα και για προϊόντα απαραίτητα για την παροχή των υπηρεσιών αυτών όχι μόνον δεν ανταποκρινόταν σε καμία εμπορική λογική, αλλά επιπλέον μπορούσε να επιβεβαιώσει την πρόθεση οικειοποιήσεως των δικαιωμάτων που αντλούνται από τα εν λόγω προγενέστερα σήματα (σκέψη 45 της προσβαλλομένης αποφάσεως).
Αιτήματα των διαδίκων
Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και, ως εκ τούτου, να επικυρώσει την απόφαση του τμήματος ακυρώσεων·
—
να καταδικάσει το ΓΕΕΑ και τις αιτούσες την κήρυξη της ακυρότητας στα δικαστικά έξοδα.
Το ΓΕΕΑ ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να απορρίψει την προσφυγή·
—
να καταδικάσει τον προσφεύγοντα στα δικαστικά έξοδα..
Σκεπτικό
Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει δύο λόγους ακυρώσεως, εκ των οποίων ο πρώτος αντλείται από παράβαση του άρθρου 76 του κανονισμού 207/2009, ενώ ο δεύτερος από παράβαση του άρθρου 52, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του ιδίου κανονισμού.
Επί του πρώτου λόγου ακυρώσεως, ο οποίος αντλείται από παράβαση του άρθρου 76 του κανονισμού 207/2009
Ο προσφεύγων διατείνεται ότι το τμήμα προσφυγών παρέβη το άρθρο 76 του κανονισμού 207/2009, καθόσον έλαβε υπόψη αποδεικτικά στοιχεία τα οποία οι αιτούσες την κήρυξη της ακυρότητας προσκόμισαν για πρώτη φορά ενώπιόν του, εν προκειμένω στοιχεία εκ του ιστοτόπου και της ιστοσελίδας που προμνημονεύθηκαν στη σκέψη 15, προς στήριξη νέου λόγου στηριζόμενου σε νέα πραγματικά περιστατικά.
Τα επίμαχα νέα πραγματικά περιστατικά είναι κατά τον προσφεύγοντα τα εξής:
—
το συναχθέν εκ του ιστοτόπου www.consultafranquicias.com στοιχείο ότι ο προσφεύγων είχε «διαπιστώσει την επιτυχία που γνώριζαν τα χοτ ντογκ στην αμερικανική ήπειρο» και είχε θέσει ως «σκοπό να κατακτήσει την Ευρώπη» (σκέψη 35 της προσβαλλομένης αποφάσεως)·
—
το στοιχείο εκ της ιστοσελίδας es.negocius.com/franquicia-doggis_fv1793.html που «αποδεικνύει την εκ μέρους του [προσφεύγοντος] αναγνώριση του προγενέστερου χαρακτήρα των [λατινοαμερικανικών σημάτων] Doggis» και ότι αυτός διαφημιζόταν ισχυριζόμενος ότι η «Doggis είναι αλυσίδα καταστημάτων χοτ ντογκ που χαίρει μεγάλου κύρους διεθνώς», ότι «η αλυσίδα [του] μόλις επεκτάθηκε και στην Ισπανία και [ότι] έχει ως στόχο να καταστεί η πρώτη αλυσίδα χοτ ντογκ σε ευρωπαϊκό επίπεδο» (σκέψη 36 της προσβαλλομένης αποφάσεως)·
—
το γεγονός ότι το πρόσωπο με μορφή χοτ ντογκ που εικονίζεται κατωτέρω και εμφανίζεται και στα στοιχεία εκ της ιστοσελίδας es.negocius.com/franquicia-doggis_fv1793.html έχει ομοιότητες με τα προγενέστερα χιλιανά σήματα αριθ. 728038 και 724717 (σκέψη 37 της προσβαλλομένης αποφάσεως):
Το ΓΕΕΑ αντιτείνει, κατ’ ουσίαν, ότι το άρθρο 76, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009 του επιτρέπει να λαμβάνει υπόψη πραγματικά περιστατικά και αποδεικτικά στοιχεία τα οποία προβλήθηκαν η προσκομίσθηκαν οψίμως και του παρέχει συναφώς ευρεία εξουσία εκτιμήσεως.
Κατά το άρθρο 76 του κανονισμού 207/2009:
«1.   Κατά την ενώπιόν του διαδικασία, το [ΓΕΕΑ] εξετάζει [αυτεπαγγέλτως] τα πραγματικά περιστατικά· εντούτοις, σε διαδικασία που αφορά τους σχετικούς λόγους απαραδέκτου της καταχώρισης, η εξέταση περιορίζεται στα επιχειρήματα που προβάλλουν οι διάδικοι καθώς και [σ]τα υποβληθέντα από αυτούς αιτήματα.
2.   Το [ΓΕΕΑ] μπορεί να μη λαμβάνει υπόψη πραγματικά περιστατικά των οποίων δεν έγινε επίκληση ή αποδείξεις που δεν προσκόμισαν εγκαίρως οι διάδικοι.»
Κατά πάγια νομολογία, από το γράμμα του άρθρου 76, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009 προκύπτει ότι, κατά κανόνα και εκτός διατάξεως περί του αντιθέτους, η προβολή πραγματικών περιστατικών και η προσκόμιση αποδεικτικών στοιχείων από τους διαδίκους εξακολουθεί να είναι δυνατή και μετά τη εκπνοή των προθεσμιών στις οποίες υπόκειται η προβολή και προσκόμιση αυτή κατά τον κανονισμό 207/2009 και ότι ουδόλως απαγορεύεται στο ΓΕΕΑ να λαμβάνει υπόψη πραγματικά περιστατικά και αποδεικτικά στοιχεία που έχουν υποβληθεί εκπροθέσμως στην κρίση του, δηλαδή εκτός της ταχθείσας από το τμήμα ακυρώσεων προθεσμίας και, ενδεχομένως, για πρώτη φορά ενώπιον του τμήματος προσφυγών (βλ., σχετικώς, αποφάσεις της 13ης Μαρτίου 2007, ΓΕΕΑ κατά Kaul,
C‑29/05 P
, Συλλογή,
EU:C:2007:162
, σκέψη
, και της 18ης Ιουλίου 2013, New Yorker SHK Jeans κατά ΓΕΕΑ,
C‑621/11 P
, Συλλογή,
EU:C:2013:484
, σκέψη
).
Το άρθρο 76, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009, διευκρινίζοντας ότι το ΓΕΕΑ «μπορεί» να αποφασίσει να μη λάβει υπόψη πραγματικά περιστατικά και αποδεικτικά στοιχεία που προβλήθηκαν ή προσκομίσθηκαν οψίμως, παρέχει στο ΓΕΕΑ ευρεία εξουσία εκτιμήσεως, προκειμένου να αποφανθεί, αιτιολογώντας την απόφασή του επί του ζητήματος αυτού, αν πρέπει να τα λάβει υπόψη ή όχι (προμνημονευθείσες στη σκέψη 28 αποφάσεις ΓΕΕΑ κατά Kaul,
EU:C:2007:162
, σκέψεις
και
, και New Yorker SHK Jeans κατά ΓΕΕΑ,
EU:C:2013:484
, σκέψη
).
Επιπλέον, όσον αφορά την άσκηση της εξουσίας εκτιμήσεως που διαθέτει το ΓΕΕΑ προκειμένου να λαμβάνει ενδεχομένως υπόψη οψίμως προσκομισθέντα αποδεικτικά στοιχεία, το ενδεχόμενο το ΓΕΕΑ να λάβει υπόψη τα στοιχεία αυτά, οσάκις καλείται να αποφανθεί στο πλαίσιο διαδικασίας κηρύξεως ακυρότητας, μπορεί να δικαιολογηθεί ιδίως όταν το Γραφείο κρίνει, αφενός, ότι τα εκπροθέσμως υποβληθέντα στοιχεία ενδέχεται, εκ πρώτης όψεως, να έχουν πράγματι σημασία για την τύχη της ενώπιόν του υποβληθείσας αιτήσεως κηρύξεως ακυρότητας και, αφετέρου, ότι το στάδιο της διαδικασίας κατά το οποίο υποβλήθηκαν οψίμως τα στοιχεία αυτά και οι σχετικές με την εν λόγω υποβολή περιστάσεις δεν επιτάσσουν την απόρριψή τους (βλ., κατ’ αναλογίαν, προμνημονευθείσες στη σκέψη 28 αποφάσεις ΓΕΕΑ κατά Kaul,
EU:C:2007:162
, σκέψη
, και New Yorker SHK Jeans κατά ΓΕΕΑ,
EU:C:2013:484
, σκέψη
).
Εν προκειμένω, διαπιστώνεται καταρχάς ότι από το σκεπτικό της προσβαλλομένης αποφάσεως προκύπτει ότι το τμήμα προσφυγών άσκησε πράγματι την ευρεία εξουσία εκτιμήσεως που διαθέτει βάσει του άρθρου 76, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009, προκειμένου να αποφασίσει, αιτιολογημένα και λαμβάνοντας προσηκόντως υπόψη το σύνολο των κρίσιμων περιστάσεων, ότι έπρεπε να ληφθούν υπόψη τα δύο συμπληρωματικά αποδεικτικά στοιχεία που προσκομίσθηκαν για πρώτη φορά ενώπιόν του, προκειμένου να εκδώσει την απόφαση την οποία καλούταν να λάβει.
Ως εκ τούτου, αφού προσδιόρισε, στη σκέψη 20 της προσβαλλομένης αποφάσεως, τα επίμαχα αποδεικτικά στοιχεία, συγκεκριμένα δε ένα στοιχείο εκ του ιστοτόπου www.consultafranquicias.com και ένα στοιχείο εκ της ιστοσελίδας es.negocius.com/franquicia-doggis_fv1793.html, το τμήμα προσφυγών εξέθεσε, στη σκέψη 21 της προσβαλλομένης αποφάσεως, τα ακόλουθα:
«Τα στοιχεία που προσκόμισαν οι αιτούσες [την κήρυξη της ακυρότητας] ενώπιον του τμήματος προσφυγών περιλαμβάνουν έγγραφα τα οποία απλώς επιβεβαιώνουν και συμπληρώνουν το περιεχόμενο της ιστοσελίδας [www.doogis.es] της οποίας είχε γίνει ήδη επίκληση προς στήριξη του επιχειρήματος ότι ο [προσφεύγων] γνώριζε την ύπαρξη των σημάτων και των δραστηριοτήτων των αιτουσών την κήρυξη της ακυρότητας στον τομέας της ταχείας εστιάσεως. Ως εκ τούτου, τα στοιχεία αυτά πρέπει να ληφθούν υπόψη, σύμφωνα με το άρθρο 76, παράγραφος 2, του [κανονισμού 207/2009].»
Εν συνεχεία, πρέπει να γίνει δεκτό ότι το τμήμα προσφυγών έκανε προσήκουσα χρήση της εξουσίας εκτιμήσεως που του παρέχεται βάσει του άρθρου 76, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009, δεχόμενο να λάβει υπόψη τα δύο επίμαχα αποδεικτικά στοιχεία.
Συναφώς, πρώτον, πρέπει να επισημανθεί ότι, όπως ορθώς ανέφερε το τμήμα προσφυγών και το ΓΕΕΑ, τα δύο επίμαχα αποσπάσματα απλώς ενίσχυαν και προσετίθεντο σε αποδεικτικά στοιχεία που είχαν ήδη προσκομίσει αρχικώς ενώπιον του τμήματος ακυρώσεων οι αιτούσες την κήρυξη της ακυρότητας, συγκεκριμένα δε στοιχεία εκ του ιστοτόπου www.doggis.es του προσφεύγοντος.
Δεύτερον, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι τα νέα κατά τον προσφεύγοντα πραγματικά περιστατικά (βλ. σκέψη 25 ανωτέρω) μνημονεύονταν ήδη υπό τον τίτλο «Επιχείρηση» στον ιστότοπό του www.doggis.es, στοιχεία εκ του οποίου είχαν ήδη προσκομίσει οι αιτούσες την κήρυξη της ακυρότητας ενώπιον του τμήματος ακυρώσεων. Πράγματι, το τελευταίο αυτό στοιχείο περιέχει τις ίδιες ιδέες με εκείνες που εκτίθενται στα δύο επίμαχα αποσπάσματα, αναφέροντας μεταξύ άλλων τα ακόλουθα:
—
«Ο [προσφεύγων] φέρνει την Doggis στην Ισπανία το 2010, έχοντας ως σκοπό να αρχίσει την επέκτασή της παγκοσμίως μέσω συστήματος αλυσίδας καταστημάτων που λειτουργούν βάσει συμφωνιών δικαιοχρήσεως»·
—
«Το χοτ ντογκ […] είναι προϊόν που γνωρίζει μεγάλη επιτυχία σε πολλές χώρες στον κόσμο, όπως στις ΗΠΑ, τη Χιλή, τη Βραζιλία, την Κολομβία, τη Γερμανία κ.λπ.»·
—
«Στην Ισπανία αποτελούμε την πρώτη αλυσίδα καταστημάτων χοτ ντογκ, παρέχουμε δε σε όσους συνεργάζονται μαζί μας βάσει συμφωνιών δικαιοχρήσεως τη δυνατότητα να εργάζονται υπό την αιγίδα μας, με προσόν την πείρα μας, την εκ μέρους μας γνώση του τομέα και τη συνεχή αρωγή προς τους συνεργάτες μας, στ[ις] οποίες θα έχουν πρόσβαση όσοι επιλέξουν να συνεργασθούν μαζί μας βάσει συμφωνίας δικαιοχρήσεως προκειμένου να λειτουργήσουν το δικό τους κατάστημα της αλυσίδας διαθέσεως χοτ ντογκ».
Πρέπει να προστεθεί ότι το πρόσωπο με μορφή χοτ ντογκ που εικονίζεται στο απόσπασμα εκ της ιστοσελίδας es.negocius.com/franquicia-doggis_fv1793.html εμφανιζόταν ήδη και σε ορισμένα από τα στοιχεία εκ του ιστοτόπου www.doggis.es που είχαν προσκομίσει οι αιτούσες την κήρυξη της ακυρότητας ενώπιον του τμήματος ακυρώσεων.
Τρίτον, πρέπει να επισημανθεί ότι, αντιθέτως προς ό,τι διατείνεται ο προσφεύγων, τα δύο στοιχεία και τα πραγματικά περιστατικά που σχετίζονται με αυτά δεν προβλήθηκαν από τις αιτούσες την κήρυξη της ακυρότητας προς στήριξη κάποιου νέου λόγου. Συγκεκριμένα, όπως ορθώς τονίσθηκε από το τμήμα προσφυγών και το ΓΕΕΑ, τα εν λόγω αποσπάσματα είχαν αποκλειστικώς ως σκοπό να ενισχύσουν ένα εκ των κύριων επιχειρημάτων των αιτουσών την κήρυξη της ακυρότητας, το οποίο είχαν προβάλει ενώπιον του τμήματος ακυρώσεων, συγκεκριμένα δε ότι ο προσφεύγων γνώριζε την ύπαρξη των σημάτων τους και των εμπορικών δραστηριοτήτων τους όταν ζήτησε την καταχώριση του αμφισβητούμενου σήματος (βλ. σκέψη 4, τελευταία παράγραφος, της αποφάσεως του τμήματος ακυρώσεων της 18ης Ιουλίου 2013).
Τέταρτον, ακριβώς σε συνέχεια όσων επισημάνθηκαν στη σκέψη 37 ανωτέρω, διαπιστώνεται ότι η καθυστερημένη προσκόμιση, εκ μέρους των αιτουσών την κήρυξη της ακυρότητας, των δύο επίμαχων στοιχείων σκοπούσε να αντικρούσει την εκτίμηση του τμήματος ακυρώσεων ότι οι αιτούσες δεν είχαν αποδείξει επαρκώς ότι ο προσφεύγων γνώριζε εκ των προτέρων την ύπαρξη των προγενέστερων σημάτων τους (βλ. σκέψεις 16 και 17 της αποφάσεως του τμήματος ακυρώσεων της 18ης Ιουλίου 2013).
Από το σύνολο των προεκτεθέντων προκύπτει ότι τα αποδεικτικά στοιχεία τα οποία προσκόμισαν για πρώτη φορά ενώπιον του τμήματος προσφυγών οι αιτούσες την κήρυξη της ακυρότητας ήταν πράγματι κρίσιμα για την επίλυση της διαφοράς. Επιπλέον, αυτά τα συμπληρωματικά αποδεικτικά στοιχεία προσκομίσθηκαν από τις ως άνω αιτούσες κατά τον χρόνο υποβολής του υπομνήματός τους με το οποίο εξέθεταν τους λόγους ασκήσεως της προσφυγής τους, καθιστώντας επομένως δυνατό στο τμήμα προσφυγών να ασκήσει, κατά τρόπο αντικειμενικό και αιτιολογημένα, την εξουσία του εκτιμήσεως ως προς το αν θα λάβει υπόψη τα εν λόγω στοιχεία. Τέλος, λαμβανομένων υπόψη των όσων διαπιστώθηκαν στη σκέψη 38 ανωτέρω, δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι οι αιτούσες την κήρυξη της ακυρότητας καταστρατήγησαν τις ταχθείσες προθεσμίες επιδεικνύοντας προδήλως αμέλεια.
Ως εκ τούτου, ο πρώτος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.
Επί του δευτέρου λόγου ακυρώσεως, ο οποίος αντλείται από παράβαση του άρθρου 52, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 207/2009
Ο προσφεύγων διατείνεται ότι το τμήμα προσφυγών παρέβη το άρθρο 52, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 207/2009, αποφαινόμενο ότι αυτός ενήργησε κακόπιστα υποβάλλοντας την αίτησή του καταχωρίσεως του επίμαχου σήματος.
Το ΓΕΕΑ αμφισβητεί τα επιχειρήματα του προσφεύγοντος και ζητεί την απόρριψη του δευτέρου λόγου ακυρώσεως ως αβάσιμου.
Καταρχάς πρέπει να υπομνησθεί ότι το σύστημα καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος βασίζεται στην αρχή του «πρώτου καταθέτη», η οποία κατοχυρώνεται στο άρθρο 8, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009. Βάσει της αρχής αυτής, σημείο μπορεί να καταχωρισθεί ως κοινοτικό σήμα μόνον εφόσον τούτο δεν εμποδίζεται από προγενέστερο σήμα, είτε πρόκειται για κοινοτικό σήμα είτε για σήμα καταχωρισμένο εντός κράτους μέλους ή από την Υπηρεσία Πνευματικής Ιδιοκτησίας της Benelux, είτε για σήμα που έχει αποτελέσει αντικείμενο διεθνούς καταχωρίσεως η οποία παράγει αποτελέσματα εντός κράτους μέλους ή ακόμη για σήμα που έχει αποτελέσει αντικείμενο διεθνούς καταχωρίσεως η οποία παράγει αποτελέσματα εντός της Ένωσης. Αντιθέτως, υπό την επιφύλαξη ενδεχόμενης εφαρμογής του άρθρου 8, παράγραφος 4, του κανονισμού 207/2009, απλώς και μόνον η εκ μέρους τρίτου χρήση μη καταχωρισθέντος σήματος δεν εμποδίζει την καταχώριση πανομοιότυπου ή παρόμοιου σήματος ως κοινοτικού, για πανομοιότυπα ή παρόμοια προϊόντα ή υπηρεσίες [απόφαση της 11ης Ιουλίου 2013, SA.PAR. κατά ΓΕΕΑ – Salini Costruttori (GRUPPO SALINI),
T‑321/10
, Συλλογή,
EU:T:2013:372
, σκέψη
). Το αυτό ισχύει, καταρχήν, και όσον αφορά την εκ μέρους τρίτου χρήση σήματος καταχωρισθέντος εκτός της Ένωσης [απόφαση της 21ης Μαρτίου 2012, Feng Shen Technology κατά ΓΕΕΑ – Majtczak (FS),
T‑227/09
, Συλλογή,
EU:T:2012:138
, σκέψη
].
Τα αποτελέσματα του κανόνα αυτού μετριάζονται, ιδίως με το άρθρο 52, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 207/2009, βάσει του οποίου κοινοτικό σήμα κηρύσσεται άκυρο, κατόπιν αιτήσεως που υποβάλλεται ενώπιον του ΓΕΕΑ ή κατόπιν της ασκήσεως ανταγωγής στο πλαίσιο αγωγής για παραποίηση/απομίμηση, εφόσον ο αιτών την καταχώριση ενεργούσε κακόπιστα κατά την κατάθεση της αιτήσεως καταχωρίσεως σήματος. Απόκειται στον αιτούντα την κήρυξη της ακυρότητας, ο οποίος προτίθεται να στηριχθεί στον συγκεκριμένο λόγο, να αποδείξει τις περιστάσεις βάσει των οποίων μπορεί να γίνει δεκτό ότι ο δικαιούχος κοινοτικού σήματος ενήργησε κακόπιστα κατά την υποβολή της αιτήσεως καταχωρίσεως του σήματος αυτού (προμνημονευθείσα στη σκέψη 43 απόφαση GRUPPO SALINI,
EU:T:2013:372
, σκέψη
).
Η έννοια της «κακής πίστεως», κατά το άρθρο 52, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 207/2009 δεν ορίζεται, ούτε οριοθετείται, ούτε καν περιγράφεται καθ’ οιονδήποτε τρόπο στη νομοθεσία της Ένωσης [απόφαση της 26ης Φεβρουαρίου 2015, Pangyrus κατά ΓΕΕΑ – RSVP Design (COLOURBLIND),
T‑257/11
,
EU:T:2015:115
, σκέψη
].
Εντούτοις, όπως επισήμανε το τμήμα προσφυγών στη σκέψη 27 της προσβαλλομένης αποφάσεως, το Δικαστήριο, στην απόφασή του της 11ης Ιουνίου 2009, Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli (
C‑529/07
, Συλλογή,
EU:C:2009:361
, σκέψη
), προέβη σε πλείονες διευκρινίσεις όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να ερμηνεύεται και να εφαρμόζεται η έννοια αυτή στο πλαίσιο της νομοθεσίας περί κοινοτικού σήματος. Επισήμανε, έτσι, ότι η κακή πίστη του αιτούντος την καταχώριση πρέπει να εκτιμάται συνολικά, λαμβανομένων υπόψη όλων των κρίσιμων παραγόντων της προκειμένης υποθέσεως, οι οποίοι υφίστανται κατά τον χρόνο υποβολής της αιτήσεως καταχωρίσεως σημείου ως κοινοτικού σήματος, ιδίως δε:
—
του γεγονότος ότι ο αιτών την καταχώριση γνωρίζει ή οφείλει να γνωρίζει ότι τρίτος χρησιμοποιεί, εντός τουλάχιστον ενός κράτους μέλους, πανομοιότυπο ή παρόμοιο σημείο για πανομοιότυπο ή παρόμοιο προϊόν ή υπηρεσία που μπορεί να προκαλέσει σύγχυση με το σημείο του οποίου ζητείται η καταχώριση·
—
της προθέσεως του αιτούντος να εμποδίσει τον εν λόγω τρίτο να εξακολουθεί να χρησιμοποιεί το σημείο αυτό·
—
του βαθμού νομικής προστασίας της οποίας απολαύει το σημείο του τρίτου και το σημείο του οποίου ζητείται η καταχώριση.
Τούτου δοθέντος, όπως ορθώς επισήμανε το τμήμα προσφυγών στη σκέψη 30 της προσβαλλομένης αποφάσεως, οι παράγοντες που παρατέθηκαν στη σκέψη 46 ανωτέρω αποτελούν απλώς ενδεικτικά παραδείγματα μεταξύ συνόλου στοιχείων δυνάμενων να ληφθούν υπόψη προκειμένου να κριθεί η ενδεχόμενη κακή πίστη αιτούντος την καταχώριση σήματος κατά τον χρόνο υποβολής της αιτήσεως [απόφαση της 14ης Φεβρουαρίου 2012, Peeters Landbouwmachines κατά ΓΕΕΑ – Fors MW (BIGAB),
T‑33/11
, Συλλογή,
EU:T:2012:77
, σκέψη
, και προμνημονευθείσα στη σκέψη 43 απόφαση GRUPPO SALINI,
EU:T:2013:372
, σκέψη
].
Πρέπει επομένως να γίνει δεκτό ότι, στο πλαίσιο της σφαιρικής αναλύσεως που πραγματοποιείται βάσει του άρθρου 52, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 207/2009, μπορεί να συνεκτιμηθεί η προέλευση της λέξεως ή του λογότυπου που αποτελεί το επίμαχο σήμα και η προγενέστερη χρήση του στον τομέα των εμπορικών συναλλαγών ως σήματος, η εμπορική λογική στο πλαίσιο της οποίας εντάσσεται η υποβολή της αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αποτελούμενου από τη λέξη αυτή ή από τον λογότυπο αυτό και η χρονολογική ακολουθία των γεγονότων που χαρακτήρισαν την υποβολή αιτήσεως αυτή [βλ., σχετικώς, προμνημονευθείσα στη σκέψη 43 απόφαση GRUPPO SALINI,
EU:T:2013:372
, σκέψη
, απόφαση της 8ης Μαΐου 2014, Simca Europe κατά ΓΕΕΑ – PSA Peugeot Citroën (Simca),
T‑327/12
, Συλλογή,
EU:T:2014:240
, σκέψη
, και προμνημονευθείσα στη σκέψη 45 απόφαση COLOURBLIND,
EU:T:2015:115
, σκέψη
].
Η νομιμότητα της προσβαλλομένης αποφάσεως, καθόσον το τμήμα προσφυγών αποφάνθηκε ότι ο προσφεύγων ενήργησε κακόπιστα κατά τον χρόνο υποβολής της αιτήσεως καταχωρίσεως του αμφισβητούμενου σήματος, πρέπει να εξετασθεί με γνώμονα τα προεκτεθέντα.
Για να καταλήξει στην κρίση αυτή, πρώτον, το τμήμα προσφυγών διαπίστωσε ότι, κατά τον χρόνο υποβολής της αιτήσεως καταχωρίσεως του αμφισβητούμενου σήματος, ο προσφεύγων γνώριζε την ύπαρξη των προγενέστερων εικονιστικών χιλιανών σημάτων DoggiS, τα οποία προστατεύονται βάσει των καταχωρίσεων αριθ. 683048, 857568 και 801904 (σκέψη 32 της προσβαλλομένης αποφάσεως). Το τμήμα προσφυγών συνήγαγε την ύπαρξη προτέρας γνώσεως βάσει στοιχείων προερχομένων από ιστότοπους και από ιστοσελίδα τα οποία είχαν προσκομίσει οι αιτούσες την κήρυξη της ακυρότητας ενώπιον του τμήματος ακυρώσεων, καθώς και, για πρώτη φορά, ενώπιον του τμήματος προσφυγών (σκέψεις 33 έως 37 της προσβαλλομένης αποφάσεως).
Συναφώς, πρώτον, πρέπει να απορριφθεί η αιτίαση του προσφεύγοντος ότι τα πραγματικά περιστατικά και τα αποδεικτικά στοιχεία που είχαν προβληθεί και προσκομισθεί ενώπιον του τμήματος ακυρώσεων και τα οποία, κατά τον προσφεύγοντα, ήταν τα μόνα που μπορούσε νομίμως να λάβει υπόψη το τμήμα προσφυγών δεν καθιστούν δυνατό να συναχθεί τέτοιο συμπέρασμα. Πρέπει επίσης να απορριφθεί η αιτίασή του περί του ότι, λαμβανομένης υπόψη της προβαλλομένης παραβάσεως του άρθρου 76 του κανονισμού 207/2009, θα έπρεπε να ακυρωθούν οι σκέψεις 35 έως 37 της προσβαλλομένης αποφάσεως.
Συγκεκριμένα, όπως διαπιστώθηκε κατά την εξέταση του πρώτου λόγου ακυρώσεως, στις σκέψεις 24 έως 40 ανωτέρω, το τμήμα προσφυγών έλαβε απολύτως βάσιμα υπόψη τα μνημονευθέντα στην ανωτέρω σκέψη 15 στοιχεία εκ του ιστοτόπου και της ιστοσελίδας, τα οποία οι αιτούσες την κήρυξη της ακυρότητας προσκόμισαν για πρώτη φορά ενώπιόν του.
Δεύτερον, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι από τα διάφορα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισαν οι αιτούσες την κήρυξη της ακυρότητας συνάγεται μετά επαρκούς βεβαιότητας, από νομικής απόψεως, ότι ο προσφεύγων γνώριζε την ύπαρξη των προγενέστερων εικονιστικών χιλιανών σημάτων DoggiS lors κατά την υποβολή της αιτήσεώς του καταχωρίσεως του αμφισβητούμενου σήματος.
Συναφώς, πρέπει καταρχάς να γίνει δεκτό ότι το τμήμα προσφυγών, στη σκέψη 34 της προσβαλλομένης αποφάσεως, ορθώς επισήμανε ότι από στοιχεία εκ του ιστοτόπου www.doggis.es (βλ. σκέψη 35 ανωτέρω), όπου ο προσφεύγων περιέγραφε επιχείρηση φέρουσα την επωνυμία Doggis España, προέκυπτε ότι η Doggis δεν αποτελούσε εμπορική επωνυμία που είχε δημιουργηθεί αρχικώς στην Ισπανία («ο [προσφεύγων] φέρνει την Doggis στην Ισπανία το 2010»), αλλά αλλοδαπή επιχείρηση η οποία φέρεται να επεκτάθηκε στην εν λόγω χώρα με σκοπό να αναπτυχθεί παγκοσμίως. Ορθώς επίσης επισήμανε το τμήμα προσφυγών ότι, στο απόσπασμα αυτό, η εν λόγω επιχείρηση εμφανιζόταν ως το πρώτο κατάστημα της αλυσίδας διαθέσεως χοτ ντογκ Doggis στην Ισπανία, γινόταν δε μνεία της μεγάλης επιτυχίας που γνώριζαν τα χοτ ντογκ «σε πολλές χώρες του κόσμου, όπως στις ΗΠΑ, τη Χιλή, τη Βραζιλία, την Κολομβία, τη Γερμανία κ.λπ.».
Βεβαίως, όπως ορθώς επισημαίνει ο προσφεύγων, τα ανωτέρω στοιχείο δεν περιλαμβάνονται υπό τον τίτλο «Αλυσίδα καταστημάτων που λειτουργούν βάσει συμφωνιών δικαιοχρήσεως» στον ιστότοπο www.doggis.es, όπως μνημονεύεται στη σκέψη 34 της προσβαλλομένης αποφάσεως, αλλά υπό τον τίτλο «Επιχείρηση» του ιστοτόπου αυτού. Ωστόσο, είναι σαφές ότι στην περίπτωση αυτή πρόκειται απλώς για παραδρομή, η οποία δεν δύναται σε καμία περίπτωση να κλονίσει το βάσιμο των διαπιστώσεων του τμήματος προσφυγών.
Εν συνεχεία, βασίμως επίσης επισήμανε το τμήμα προσφυγών, στη σκέψη 35 της προσβαλλομένης αποφάσεως, ότι στα στοιχεία εκ του ιστοτόπου www.consultafranquicias.com, όπου η αλυσίδα καταστημάτων Doggis παρουσιαζόταν ως «αλυσίδα δραστηριοποιούμενη αποκλειστικώς στην ταχεία εστίαση, με βασικό προϊόν το χοτ ντογκ», επισημαινόταν ότι, αφενός, η «αλυσίδα Doggis» είχε εγκατασταθεί στην Ισπανία το 2010 χάρη στον προσφεύγοντα, κατόπιν της εκ μέρους του διαπιστώσεως της επιτυχίας των χοτ ντογκ στην αμερικανική ήπειρο και με σκοπό να αρχίσει την επέκτασή της στην Ευρώπη και ότι, αφετέρου, «αποδεικν[υόταν] ότι άλλα πρότυπα αλυσίδων ταχείας εστιάσεως προερχόμενα από την Αμερική [είχαν] γνωρίσει μεγάλη επιτυχία σε ολόκληρο τον κόσμο». Πρέπει να προστεθεί ότι και στο εν λόγω απόσπασμα γίνεται ρητή μνεία της επιτυχίας που έχει το χοτ ντογκ στη Χιλή και τη Βραζιλία.
Τέλος, ορθώς επίσης διαπίστωσε το τμήμα προσφυγών, στη σκέψη 36 της προσβαλλομένης αποφάσεως, ότι στα στοιχεία εκ της ιστοσελίδας es.negocius.com/franquicia-doggis_fv1793.html επισημαινόταν ότι η «Doggis [ήταν] η αλυσίδα καταστημάτων διαθέσεως χοτ ντογκ που έχαιρε μεγάλου κύρους διεθνώς», ότι «[η] αλυσίδα του [προσφεύγοντος είχε] επεκταθεί στην Ισπανία και [ότι] στόχος της [ήταν] να καταστεί η πρώτη αλυσίδα καταστημάτων διαθέσεως χοτ ντογκ στην Ευρώπη».
Όπως ορθώς επισημαίνει το ΓΕΕΑ, από τα διάφορα στοιχεία που μνημονεύθηκαν στις σκέψεις 54, 56 και 57 ανωτέρω προκύπτει ότι ο προσφεύγων, πριν ιδρύσει στην Ισπανία, υπό την επωνυμία Doggis, αλυσίδα στον τομέα της ταχείας εστιάσεως με προϊόν τα χοτ ντογκ, είχε προβεί σε μελέτη του τομέα αυτού σε διεθνές επίπεδο και είχε διαπιστώσει τη μεγάλη επιτυχία του προϊόντος στην αμερικανική ήπειρο, ιδιαίτερα στη Χιλή και στη Βραζιλία, δηλαδή ακριβώς τις χώρες στις οποίες οι αιτούσες την κήρυξη της ακυρότητας ασκούσαν από πλειόνων ετών τη δραστηριότητά τους, υπό την ίδια επωνυμία, αναπτύσσοντας δίκτυο αλυσίδων καταστημάτων στον ίδιο τομέα. Ως εκ τούτου, ο προσφεύγων γνώριζε κατ’ ανάγκη την ύπαρξη όχι μόνον του δικτύου αλυσίδων που διατηρούσαν οι αιτούσες την κήρυξη της ακυρότητας, αλλά και τα προγενέστερα εικονιστικά χιλιανά σήματα DoggiS των αιτουσών, κατά τον χρόνο υποβολής της αιτήσεώς του καταχωρίσεως του αμφισβητούμενου σήματος.
Η κρίση αυτή είναι κατά μείζονα λόγο πρόδηλη λαμβανομένου υπόψη ότι, όπως ορθώς διαπίστωσε το τμήμα προσφυγών στη σκέψη 37 της προσβαλλομένης αποφάσεως, υφίσταται πλήρης, ή τουλάχιστον σχεδόν πλήρης, ομοιότητα μεταξύ των προγενέστερων εικονιστικών χιλιανών σημάτων DoggiS, των οποίων τα γράμματα έχουν ερυθρό χρώμα, ενώ το πλαίσιο κίτρινο, και το κατωτέρω εικονιζόμενο σημείο, το οποίο χρησιμοποιούσε ο προσφεύγων στον ιστότοπό του www.doggis.es και στις διαφημίσεις του σε ιστοτόπους σχετικούς με αλυσίδες καταστημάτων:
Αυτός ο πανομοιότυπος, ή σχεδόν πανομοιότυπος, χαρακτήρας, ο οποίος προστίθεται στο γεγονός ότι τα εν λόγω προγενέστερα σήματα και το αμφισβητούμενο είναι πανομοιότυπα (βλ. σκέψεις 76 έως 78 κατωτέρω) είναι πρόδηλο ότι δεν οφείλεται στην τύχη.
Η τελευταία αυτή διαπίστωση δεν είναι δυνατό να κλονισθεί από την αιτίαση του προσφεύγοντος ότι η χρήση του ερυθρού και κίτρινου χρώματος είναι απολύτως συνήθης προκειμένου να υπαινιχθεί τα καταστήματα ταχείας εστιάσεως και, ειδικότερα, τα αμερικανικά καταστήματα διαθέσεως χοτ ντογκ, δεδομένου ότι τα χρώματα αυτά παραπέμπουν σε εκείνα της σάλτας κέτσαπ και της μουστάρδας. Συγκεκριμένα, αφενός, επισημαίνεται ότι, εν προκειμένω, όχι μόνον τα χρησιμοποιούμενα χρώματα είναι πανομοιότυπα, αλλά επιπλέον ακολουθούν και την ίδια διάταξη, δεδομένου ότι το ερυθρό χρώμα χρησιμοποιείται για τα γράμματα, ενώ το κίτρινο για το πλαίσιο. Αφετέρου, μολονότι ενδέχεται η χρήση των χρωμάτων αυτών να είναι συνήθης στον τομέα της ταχείας εστιάσεως, εντούτοις θα ήταν σαφώς δυνατό να έχουν επιλεγεί άλλα χρώματα σε σχέση με τα χοτ ντογκ, μεταξύ άλλων, όπως παρατηρεί το ΓΕΕΑ, το καστανό χρώμα, που θυμίζει εκείνο του λουκάνικου Φρανκφούρτης ή το χρώμα που έχει το ψωμάκι που περιβάλλει το λουκάνικο.
Συνακόλουθα, πρέπει να γίνει δεκτό ότι ορθώς επισήμανε το τμήμα προσφυγών, στη σκέψη 37 της προσβαλλομένης αποφάσεως, την έντονη ομοιότητα μεταξύ του προσώπου με μορφή χοτ ντογκ που εμφανίζεται στα στοιχεία εκ της ιστοσελίδας es.negocius.com/franquicia-doggis_fv1793.html και εκ του ιστοτόπου www.doggis.es (βλ. σκέψεις 25 και 36 ανωτέρω) και των προγενέστερων χιλιανών σημάτων αριθ. 728038 και 724717 (βλ. σκέψη 8 ανωτέρω).
Ούτε η έντονη ομοιότητα αυτή μεταξύ των ως άνω προσώπων μπορεί να αποτελεί το αποτέλεσμα συμπτώσεως. Βεβαίως, όπως διατείνεται ο προσφεύγων, είναι σύνηθες, σε πολλά καταστήματα ταχείας εστιάσεως, το προϊόν να παρουσιάζεται με ανθρώπινη μορφή. Ωστόσο, εν προκειμένω, οι μορφές αυτές συμπίπτουν ως προς τη στάση τους, τον συνδυασμό και τη διάταξη των χρωμάτων, τη χαρούμενη έκφρασή τους και την παρουσία αξεσουάρ όπως ένα κασκέτο μπέιζμπολ, λευκά γάντια και αθλητικά υποδήματα. Όσον αφορά τα στοιχεία που επικαλείται ο προσφεύγων προκειμένου να επιχειρήσει να αποδείξει ότι αυτό το είδος μορφής δεν είναι πρωτότυπο στον τομέα της ταχείας εστιάσεως με προϊόν τα χοτ ντογκ, αρκεί η επισήμανση ότι αυτά προσκομίσθηκαν για πρώτη φορά ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και ότι, ως εκ τούτου, πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτα σύμφωνα με πάγια νομολογία [βλ. απόφαση της 27ης Ιουνίου 2013, MOL κατά ΓΕΕΑ – Banco Bilbao Vizcaya Argentaria (MOL Blue Card),
T‑367/12
,
EU:T:2013:336
, σκέψη
και εκεί παρατιθέμενη νομολογία].
Τρίτον, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι κανένα από τα επιχειρήματα που προέβαλε ο προσφεύγων δεν δύναται να κλονίσει την κρίση του τμήματος προσφυγών ότι ο νυν προσφεύγων γνώριζε την ύπαρξη των προγενέστερων εικονιστικών χιλιανών σημάτων DoggiS που προστατεύονται βάσει των καταχωρίσεων αριθ. 683048, 857568 και 801904 κατά τον χρόνο της εκ μέρους του υποβολής της αιτήσεως καταχωρίσεως του αμφισβητούμενου σήματος.
Επομένως, καταρχάς, δεν μπορεί να γίνει δεκτό το επιχείρημα του προσφεύγοντος, το οποίο στηρίζεται στα στοιχεία εκ του ιστοτόπου www.doggis.es και μνημονεύθηκε στην πρώτη περίοδο της ανωτέρω σκέψεως 35, κατά το οποίο, «[αν] ο σκοπός ήταν να επιχειρηθεί επέκταση παγκοσμίως, δεν ήταν δυνατό να γίνει κατανοητό ότι η επιχείρηση και το σήμα υφίσταντο προγενέστερα και εισάγονταν πλέον από την αμερικανική ήπειρο στην Ισπανία».
Συγκεκριμένα, αφενός, συνάγεται σαφώς από το εν λόγω απόσπασμα ότι η επιχείρηση και το σήμα doggis προϋπήρχαν (βλ. σκέψη 54 ανωτέρω) και ότι ο προσφεύγων εμφανιζόταν ως ο υπεύθυνος για τη διείσδυσή τους στην ισπανική αγορά. Αφετέρου, το γεγονός ότι η επιχείρηση αυτή και το σήμα αυτό υπήρχαν πριν από την «εισαγωγή» τους στην Ισπανία ουδόλως είναι ασυμβίβαστο με σκοπό να «επιχειρηθεί» ανάπτυξη της επιχειρήσεως παγκοσμίως. Ειδικότερα, όπως ορθώς υποστηρίζει το ΓΕΕΑ, είναι απολύτως δυνατό, λαμβανομένων υπόψη των ιστορικών και πολιτισμικών δεσμών μεταξύ της Λατινικής Αμερικής και της Ισπανίας, ο δικαιούχος ενός λατινοαμερικανικού σήματος να εκλάβει την ισπανική αγορά ως αφετηρία για την επέκτασή του στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Προς αυτό κατατείνουν άλλωστε και οι ενδείξεις που προκύπτουν από τα στοιχεία εκ του ιστοτόπου www.consultafranquicias.com (βλ. σκέψη 56 ανωτέρω) και εκ της ιστοσελίδας es.negocius.com/franquicia-doggis_fv1793.html (βλ. σκέψη 57 ανωτέρω).
Εν συνεχεία, δεν μπορεί να γίνει δεκτό ούτε το επιχείρημα του προσφεύγοντος ότι η μνεία, στη σκέψη 35 της προσβαλλομένης αποφάσεως, των αμερικανικών επιχειρήσεων ταχείας εστιάσεως οι οποίες γνώρισαν μεγάλη επιτυχία παγκοσμίως πρέπει να εκληφθεί ως παραπέμπουσα στις «εξαιρετικά διάσημες εταιρίες που προέρχονται από τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπως οι Burger King, McDonald’s, pizza Hut, κ.λπ.» και ότι κανείς Ισπανός καταναλωτής δεν θα τη συνδέσει με μια χιλιανή επιχείρηση ταχείας εστιάσεως.
Συγκεκριμένα, αφενός, από τα στοιχεία εκ του ιστοτόπου www.consultafranquicias.com, από τον οποίο προέρχεται η επίμαχη μνεία, ουδόλως μπορεί να συναχθεί ότι αυτό αφορά αποκλειστικώς τη βορειοαμερικανική αγορά. Αντιθέτως, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι στο εν λόγω απόσπασμα γίνεται ρητή μνεία όχι μόνον της «αμερικανικής ηπείρου» εν γένει, αλλά και χωρών της Νοτίου Αμερικής, όπως είναι η Χιλή, η Βραζιλία και η Κολομβία. Αφετέρου, δεν μπορεί να αποκλεισθεί εκ των προτέρων η ύπαρξη και άλλων επιτυχημένων νοτιοαμερικανικών εταιρικών επωνυμιών στην αγορά ταχείας εστιάσεως ούτε το ενδεχόμενο το ισπανικό κοινό να ανακαλεί στη μνήμη του τις επιχειρήσεις αυτές, λαμβανομένου υπόψη ότι το κοινό αυτό περιλαμβάνει καταναλωτές που έχουν δεσμούς με τις χώρες της Νοτίου Αμερικής.
Η αιτίαση του προσφεύγοντος ότι η μνεία της Χιλής και της Βραζιλίας, πέραν των Ηνωμένων Πολιτειών, στα στοιχεία εκ των ιστοτόπων www.consultafranquicias.com και www.doggis.es εξηγείται από το ότι πρόκειται για τις χώρες με τη μεγαλύτερη οικονομική ανάπτυξη και, ως εκ τούτου, από «τη σχέση με το δυναμικό των αντίστοιχων οικονομιών τους, δεδομένου του θεμιτού διαφημιστικού στόχου να υποστηριχθεί ένα σύστημα αλυσίδας καταστημάτων το οποίο προβλέπεται να τεθεί σε λειτουργία στην Ισπανία» δεν είναι πειστική. Συγκεκριμένα, αφενός, προκαλεί έκπληξη το ότι, στα αποσπάσματα αυτά, ο προσφεύγων μνημονεύει τη Χιλή και τη Βραζιλία, οι οποίες είναι ακριβώς οι δύο χώρες στις οποίες οι αιτούσες την κήρυξη της ακυρότητας έχουν προβεί στην καταχώριση του σήματος doggis, και όχι άλλες χώρες της Νοτίου Αμερικής, όπως είναι η Αργεντινή και το Μεξικό, τις οποίες εντούτοις κατονομάζει, στα υπομνήματά του, ως χώρες με μεγάλη οικονομική ανάπτυξη στην αμερικανική ήπειρο. Αφετέρου και εν πάση περιπτώσει, το γεγονός ότι ο προσφεύγων επέλεξε τη Χιλή ως παράδειγμα χώρας στην οποία το χοτ ντογκ γνωρίζει μεγάλη επιτυχία συνεπάγεται ότι είχε προηγουμένως εξετάσει την αγορά του προϊόντος αυτού στη συγκεκριμένη χώρα και ότι δεν ήταν δυνατό να αγνοεί τα κύρια σήματα στην αγορά αυτή, μεταξύ των οποίων και το σήμα doggis.
Εν συνεχεία, ο προσφεύγων δεν μπορεί να αντλήσει λυσιτελώς κάποιο επιχείρημα από το ότι ουδέποτε υπήρξε συμβατική ή εξωσυμβατική σχέση μεταξύ αυτού και των αιτουσών την κήρυξη της ακυρότητας.
Συγκεκριμένα, μολονότι η ύπαρξη τέτοιας σχέσεως ενδέχεται να αρκούσε προς απόδειξη του ότι ο προσφεύγων γνώριζε εκ των προτέρων τα επίμαχα προγενέστερα σήματα, η έλλειψη τέτοιας σχέσεως, αντιθέτως, δεν συνεπάγεται ότι ο προσφεύγων δεν γνώριζε την ύπαρξη των σημάτων αυτών.
Τέλος, όσον αφορά τις αιτιάσεις του προσφεύγοντος περί του ότι ουδέποτε έχει μεταβεί στη Χιλή και ότι ουδέποτε είχε την πρόθεση να αναπτύξει το σήμα και το εμπορικό πρότυπό του στη Νότιο Αμερική, αρκεί η διαπίστωση ότι πρόκειται για εντελώς υποκειμενικές αιτιάσεις που δεν αρκούν για να αντικρούσουν τα αντικειμενικά στοιχεία τα οποία έλαβε υπόψη το τμήμα προσφυγών για να καταλήξει στην κρίση του.
Δεύτερον, από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το τμήμα προσφυγών δεν περιορίσθηκε στο να λάβει υπόψη την εκ μέρους του προσφεύγοντος προηγούμενη γνώση της υπάρξεως των προγενέστερων χιλιανών σημάτων, αλλά διαπίστωσε επίσης την κακή πίστη του προσφεύγοντος στηριζόμενο σε ορισμένους αντικειμενικούς παράγοντες δυνάμενους να διαφωτίσουν τις προθέσεις του, συγκεκριμένα δε το είδος του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση (σκέψεις 38 έως 41 της προσβαλλομένης αποφάσεως), την έκταση της φήμης της οποίας χαίρουν τα επίμαχα σήματα (σκέψη 42 της προσβαλλομένης αποφάσεως) και την εμπορική λογική στο πλαίσιο της οποίας εντάσσεται η υποβολή της αιτήσεως καταχωρίσεως του αμφισβητούμενου σήματος (σκέψη 45 της προσβαλλομένης αποφάσεως).
Πρέπει να υπομνησθεί συναφώς ότι η γνώση αυτή του αιτούντος την καταχώριση σήματος δεν αρκεί, πράγματι, αφεαυτής για να αποδειχθεί η ύπαρξη κακής πίστεως εκ μέρους του. Πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη η πρόθεσή του κατά τον χρόνο υποβολής της αιτήσεως καταχωρίσεως (προμνημονευθείσα στη σκέψη 46 απόφαση Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli,
EU:C:2009:361
, σκέψεις
και
). Μολονότι η πρόθεση αυτή αποτελεί ως εκ της φύσεώς της υποκειμενικό στοιχείο, πρέπει πάντως να καθορίζεται σε συνάρτηση με τις αντικειμενικές περιστάσεις της υπό κρίση περιπτώσεως (προμνημονευθείσα στη σκέψη 46 απόφαση Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli,
EU:C:2009:361
, σκέψη
).
Πρώτον, όσον αφορά το είδος του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση, καταρχάς, πρέπει να επισημανθεί ότι ο παράγοντας αυτός μπορεί να είναι κρίσιμος προκειμένου να εκτιμηθεί η ύπαρξη κακόπιστης συμπεριφοράς (βλ., σχετικώς, προμνημονευθείσα στη σκέψη 46 απόφαση Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli,
EU:C:2009:361
, σκέψη
).
Εν συνεχεία, πρέπει να γίνει δεκτό ότι το τμήμα προσφυγών ορθώς διαπίστωσε, στη σκέψη 39 της προσβαλλομένης αποφάσεως, ότι το σήμα του οποίου αμφισβητείται η καταχώριση και τα προγενέστερα εικονιστικά χιλιανά σήματα DoggiS που είχαν καταχωρισθεί με τους αριθμούς 683048, 857568 και 801904 ήταν πανομοιότυπα. Είναι τουλάχιστον σχεδόν πανομοιότυπα.
Συναφώς, διαπιστώνεται, αφενός, ότι το αμφισβητούμενο σήμα και τα επίμαχα προγενέστερα χιλιανά σήματα αποτελούνται από το ίδιο λεκτικό στοιχείο «doggis». Το επιχείρημα του προσφεύγοντος ότι αυτό το λεκτικό στοιχείο στερείται πρωτοτυπίας δεν μπορεί να γίνει δεκτό. Συγκεκριμένα, τα έγγραφα που προσκομίσθηκαν ως συνημμένα στο δικόγραφο της προσφυγής και στα οποία ο προσφεύγων στηρίζει το επιχείρημα αυτό προβλήθηκαν για πρώτη φορά ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και, ως εκ τούτου, πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτα (βλ. σκέψη 63 ανωτέρω). Επιπλέον, ακόμη και αν υποτεθεί ότι ο όρος «doggis» έχει σημασιολογικό περιεχόμενο το οποίο σχετίζεται με τα χοτ ντογκ, εντούτοις, όπως θα εξηγηθεί αναλυτικότερα στη σκέψη 78 κατωτέρω, ο τρόπος απεικονίσεώς του στα επίμαχα προγενέστερα χιλιανά σήματα εμφανίζει σειρά από ιδιαιτερότητες οι οποίες επανεμφανίζονται κατά πανομοιότυπο τρόπο και στο αμφισβητούμενο σήμα.
Αφετέρου, πρέπει να επισημανθούν οι εξής οπτικές ομοιότητες μεταξύ των επίμαχων προγενέστερων χιλιανών σημάτων και του αμφισβητούμενου σήματος:
—
ο όρος «doggis» γράφεται με χαρακτήρες ερυθρού χρώματος·
—
ο όρος «doggis» γράφεται με ιδιαίτερη γραμματοσειρά, το σχήμα της οποίας είναι στρογγυλευμένο·
—
το αρχικό γράμμα «d» και το τελικό γράμμα «s» είναι κεφαλαία, ενώ τα ενδιάμεσα γράμματα είναι πεζά·
—
τα γράμματα «d» και «s» είναι παχύτερα από τα ενδιάμεσα γράμματα·
—
τα γράμματα «o», «g» και «g» εμφανίζουν την ίδια απόληξη στην κορυφή τους.
Η μόνη διαφορά που υφίσταται από οπτικής απόψεως μεταξύ του σήματος του οποίου αμφισβητείται η καταχώριση και των επίμαχων προγενέστερων χιλιανών σημάτων έγκειται στο ότι στα δεύτερα το πλαίσιο είναι κίτρινου χρώματος, στοιχείο που προδήλως δεν αρκεί για να αποκλεισθεί το ενδεχόμενο τα σήματα αυτά να προκαλούν την ίδια συνολική εντύπωση.
Πλέον των όσων διαπιστώθηκαν στις σκέψεις 77 και 78 ανωτέρω, δεν αμφισβητείται από τους διαδίκους ότι το αμφισβητούμενο σήμα προσδιορίζει τις ίδιες υπηρεσίες με τα επίμαχα προγενέστερα χιλιανά σήματα, καθώς και προϊόντα απαραίτητα για την παροχή υπηρεσιών εστιάσεως που αφορούν τα σήματα αυτά.
Όπως ορθώς επισημαίνει το τμήμα προσφυγών στη σκέψη 41 της προσβαλλομένης αποφάσεως, μια ομοιότητα σε τέτοιο βαθμό μεταξύ των εν λόγω σημάτων και τον οικονομικών τομέων που αφορούν δεν είναι προφανώς δυνατό να οφείλεται σε σύμπτωση.
Λαμβανομένου υπόψη αυτού του ιδιαιτέρως υψηλού βαθμού ομοιότητας μεταξύ των επίμαχων σημάτων, το επιχείρημα του προσφεύγοντος ότι τόσο ο ίδιος όσο και οι αιτούσες την κήρυξη της ακυρότητας εμπνεύσθηκαν από τα ίδια βορειοαμερικανικά πρότυπα για να σχεδιάσουν τα αντίστοιχα σήματά τους δεν μπορεί να θεωρηθεί πειστικό.
Δεύτερον, όσον αφορά την έκταση της φήμης της οποίας χαίρουν τα επίμαχα σήματα, αρκεί να υπομνησθεί ότι, προκειμένου να εκτιμηθεί η ύπαρξη κακοπιστίας του αιτούντος την καταχώριση σήματος μπορεί να ληφθεί υπόψη η έκταση της φήμης της οποίας χαίρει σημείο κατά τον χρόνο υποβολής της αιτήσεως καταχωρίσεώς του, δεδομένου ότι αυτή η έκταση φήμης δύναται ακριβώς να δικαιολογεί το συμφέρον του αιτούντος να διασφαλίσει ευρύτερη νομική προστασία του σημείου του (προμνημονευθείσα στη σκέψη 46 απόφαση Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli,
EU:C:2009:361
, σκέψεις
και
).
Εν προκειμένω, επισημαίνεται ότι από τη δικογραφία δεν προκύπτει ότι, κατά τον χρόνο υποβολής της αιτήσεως καταχωρίσεως, το αμφισβητούμενο σήμα είχε ήδη χρησιμοποιηθεί, ενώ προκύπτει σαφώς από τα στοιχεία που προσκόμισαν οι αιτούσες την κήρυξη της ακυρότητας ως συνημμένα στην αίτησή τους κηρύξεως ακυρότητας ότι τα σήματά τους doggis χρησιμοποιούνταν από πλειόνων ετών στη Χιλή και ότι γνώριζαν αυξανόμενη επιτυχία στη χώρα αυτή κατά τα τελευταία έτη, γεγονός που είχε ενισχύσει τη φήμη τους στο ενδιαφερόμενο κοινό. Εκτός των σαφώς πολυάριθμων καταστημάτων ταχείας εστιάσεως που λειτουργούν υπό την επωνυμία Doggis στη χώρα αυτή, οι αιτούσες την κήρυξη της ακυρότητας δραστηριοποιούνταν στη Βραζιλία από το 2009.
Το επιχείρημα του προσφεύγοντος ότι το αριθ. 683048 χιλιανό σήμα είχε καταχωρισθεί μόλις πρόσφατα, συγκεκριμένα δε το 2004, δεν μπορεί να γίνει δεκτό. Συγκεκριμένα, όπως ορθώς υποστηρίζει το ΓΕΕΑ, μολονότι η παρατεταμένη χρονικά χρήση σήματος μπορεί να συνιστά παράγοντα που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη προκειμένου να εκτιμηθεί η φήμη του, η φήμη αυτή δεν εξαρτάται πάντως αποκλειστικά από έναν τέτοιο παράγοντα. Σε τομέα όπως αυτός της ταχείας εστιάσεως, ένα σήμα μπορεί να αποκτήσει ορισμένη φήμη σε αρκετά σύντομο χρονικό διάστημα λόγω άλλων παραγόντων, όπως οι είναι διαφημιστικές εκστρατείες ή ο αριθμός των σημείων πωλήσεως. Πρέπει να προστεθεί ότι ο ίδιος ο προσφεύγων, στην ιστοσελίδα es.negocius.com/franquicia-doggis_fv1793.html, εμφανίζει την Doggis ως «αλυσίδα καταστημάτων πωλήσεως χοτ ντογκ που έχαιρε μεγάλου κύρους διεθνώς».
Επιπλέον, αντιθέτως προς ό,τι διατείνεται ο προσφεύγων, η διαπίστωση ότι το σήμα doggis χαίρει ορισμένης φήμης δεν μπορεί να κλονισθεί από το ότι οι αιτούσες την κήρυξη της ακυρότητας δεν είναι δικαιούχοι ουδενός σήματος στην Ισπανία ή σε διεθνές επίπεδο. Συγκεκριμένα, αφενός, πρέπει να υπομνησθεί ότι οι αιτούσες είναι δικαιούχοι πλειόνων σημάτων doggis σε διάφορες χώρες της Λατινικής Αμερικής (βλ. σκέψεις 8 και 9 ανωτέρω). Αφετέρου, η επιλογή να προστατευθεί σήμα διά της καταχωρίσεως απόκειται αποκλειστικώς στην εμπορική στρατηγική του δικαιούχου του, τυχόν δε έλλειψη καταχωρίσεως δεν συνεπάγεται κατ’ ανάγκη ότι δεν υφίσταται παρουσία ή φήμη στην αγορά.
Ο προσφεύγων δεν δύναται να υποστηρίξει βάσιμα ούτε ότι το γεγονός ότι οι αιτούσες την κήρυξη της ακυρότητας δεν είναι δικαιούχοι του ονόματος διαδικτυακού τομέα www.doggis.com καταδεικνύει ότι δεν έχουν ιδιαιτέρως την πρόθεση να αναπτυχθούν σε διεθνή κλίμακα. Συγκεκριμένα, αφενός, η επιλογή να καταχωρισθεί όνομα διαδικτυακού τομέα απόκειται αποκλειστικώς στην εμπορική στρατηγική των αιτουσών την κήρυξη της ακυρότητας. Αφετέρου, επιβάλλεται η διαπίστωσε ότι οι αιτούσες είχαν σαφώς την πρόθεση να αναπτύξουν τις δραστηριότητές τους στην ευρωπαϊκή αγορά, έχοντας ήδη εδραιώσει την παρουσία τους στη Νότιο Αμερική, δεδομένου ότι ανακάλυψαν την ύπαρξη του επίμαχου σήματος του προσφεύγοντος ακριβώς όταν η Inversiones Ged επιχείρησε να καταχωρίσει το σήμα doggis στην Ισπανία.
Τρίτον, πρέπει να γίνει δεκτό, όπως ορθώς επισημάνθηκε στη σκέψη 45 της προσβαλλομένης αποφάσεως, ότι η εκ μέρους του προσφεύγοντος επιδίωξη να καταχωρισθεί εικονιστικό σήμα σχεδόν πανομοιότυπο με ορισμένα εκ των προγενέστερων εικονιστικών σημάτων των αιτουσών την κήρυξη της ακυρότητας προς δήλωση των ιδίων υπηρεσιών με εκείνων των τελευταίων αυτών σημάτων, καθώς και προϊόντων απαραίτητων για την παροχή των υπηρεσιών αυτών, δεν ανταποκρίνεται σε καμία εμπορική λογική. Επιβάλλεται η διαπίστωση, εξάλλου, ότι ο προσφεύγων δεν επικαλείται καν κάποια εμπορική λογική προς δικαιολόγηση της ενέργειας αυτής, περιοριζόμενος, κατ’ ουσίαν, στο να υποστηρίζει, επικαλούμενος ορισμένα αβάσιμα επιχειρήματα, ότι δεν γνώριζε την ύπαρξη των προγενέστερων σημάτων των αιτουσών την κήρυξη της ακυρότητας όταν υπέβαλε την αίτησή του καταχωρίσεως του αμφισβητούμενου σήματος.
Κατά τρίτον, λαμβανομένου υπόψη του συνόλου των προεκτεθέντων, πρέπει να γίνει δεκτό ότι ορθώς αποφάνθηκε το τμήμα προσφυγών, στις σκέψεις 44 και 45 της προσβαλλομένης αποφάσεως, ότι ο προσφεύγων ενήργησε κακόπιστα κατά την υποβολή της αιτήσεως καταχωρίσεως του αμφισβητούμενου σήματος. Όπως ορθώς επισημαίνει το τμήμα προσφυγών στη σκέψη 45 της προσβαλλομένης αποφάσεως, η εκ μέρους του προσφεύγοντος επιδίωξη της καταχωρίσεως αυτής είχε ως αδιαμφισβήτητο κίνητρο την πρόθεση να οικειοποιηθεί τα δικαιώματα που αντλούνται από τα σήματα των αιτουσών την κήρυξη της ακυρότητας. Η πρόθεση αυτή επιβεβαιώνεται ιδίως από τον τρόπο με τον οποίο ο προσφεύγων παρουσιάζει την αλυσίδα καταστημάτων του στο κοινό. Συγκεκριμένα, περάν του ότι το σήμα του οποίου αμφισβητείται η καταχώριση και τα προγενέστερα χιλιανά σήματα αριθ. 683048, 857568 και 801904 είναι σχεδόν πανομοιότυπα και καλύπτουν το ίδιο είδος δραστηριοτήτων, ειδικότερα δε τις αλυσίδες καταστημάτων στον τομέα της ταχείας εστιάσεως με χοτ ντογκ, ο προσφεύγων, όπως προκύπτει από τα στοιχεία που προσκόμισαν οι αιτούσες την κήρυξη της ακυρότητας κατά την ενώπιον του ΓΕΕΑ διαδικασία (βλ. σκέψεις 25 και 35 ανωτέρω), υπονοεί ότι η αλυσίδα καταστημάτων του συνδέεται με αλλοδαπή αλυσίδα καταστημάτων, η οποία χαίρει μεγάλου κύρους διεθνώς, και ότι παρέχει στους μελλοντικούς συνεργάτες της αλυσίδας καταστημάτων βάσει συμφωνιών δικαιοχρήσεως την πείρα του, την εκ μέρους του γνώση του τομέα και διαρκή αρωγή.
Η προεκτεθείσα κρίση δεν μπορεί να κλονισθεί από την αιτίαση του προσφεύγοντος ότι η αίτηση καταχωρίσεως του αμφισβητούμενου σήματος ανταποκρίνεται σε σοβαρό, καλοσχεδιασμένο, θεμιτό και άνευ ουδενός κερδοσκοπικού συμφέροντος εμπορικό σχέδιο στηριζόμενο στο σήμα doggis, καθόσον αυτός διαθέτει μακρά πείρα στον τομέα των αλυσίδων καταστημάτων στην Ισπανία. Συγκεκριμένα, τα στοιχεία που προβλήθηκαν ουδόλως εξηγούν το σχεδόν πανομοιότυπο των επίμαχων σημάτων και το πανομοιότυπο των υπηρεσιών που αφορούν. Επιπλέον, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η πείρα την οποία επικαλείται ο προσφεύγων αφορά τον χρηματοοικονομικό τομέα, δηλαδή τομέα εντελώς διαφορετικό από εκείνον της ταχείας εστιάσεως.
Ο προσφεύγων στηρίζεται επίσης σε απόφαση την οποία εξέδωσε το Juzgado de lo Mercantil αριθ. 2 de Murcia (δεύτερο μονομελές εμποροδικείο της Μούρθια, Ισπανία) στις 10 Μαΐου 2015, στο πλαίσιο της αριθ. 263/2012 τακτικής διαδικασίας και την οποία προσκόμισε ο προσφεύγων με επιστολή που κατέθεσε στη Γραμματεία στις 18 Μαΐου 2015. Κατ’ αυτόν, η εν λόγω απόφαση συνιστά «νέο πραγματικό περιστατικό», καθόσον με αυτήν απορρίπτεται αίτηση κηρύξεως ακυρότητας που υπέβαλαν οι αιτούσες την κήρυξη της ακυρότητας στρεφόμενες κατά του ισπανικού σήματος doggis αριθ. 2914857. Ο προσφεύγων επισημαίνει ότι, στην απόφαση αυτή, διαπιστώνεται ότι δεν υφίσταται κανένα στοιχείο δυνάμενο να καταδείξει ότι αυτός ενήργησε κακόπιστα υποβάλλοντας αίτηση καταχωρίσεως του ισπανικού σήματος αυτού.
Επιβάλλεται η διαπίστωση ότι ούτε η απόφαση αυτή μπορεί να κλονίσει τη διαλαμβανόμενη στην ανωτέρω σκέψη 89 κρίση του τμήματος προσφυγών, χωρίς να απαιτείται να αποφανθεί το Γενικό Δικαστήριο επί του παραδεκτού του νέου αυτού αποδεικτικού στοιχείου, το οποίο αμφισβητεί το ΓΕΕΑ.
Συγκεκριμένα, καταρχάς, από την εν λόγω απόφαση προκύπτει ότι, όσον αφορά την αίτηση κηρύξεως της ακυρότητας που υποβλήθηκε ενώπιόν του, το δικαστήριο προέβη κατ’ ουσίαν σε ανάλυση πραγματικών περιστατικών, τούτο δε βάσει σειράς αποδεικτικών στοιχείων που προσκόμισαν οι διάδικοι της επίμαχης δίκης. Επιβάλλεται, όμως, η διαπίστωση ότι αυτή η ανάλυση δεν αφορά την ερμηνεία του δικαίου της Ένωσης περί σημάτων και ότι ο προσφεύγων ουδόλως εξηγεί, άλλωστε, πώς θα ήταν δυνατό κάτι τέτοιο.
Εν συνεχεία, πρέπει να επισημανθεί ότι στην επίμαχη απόφαση επισημαίνεται ότι αυτή είναι δεκτική εφέσεως. Επομένως, δεν μπορεί να αποκλεισθεί το ενδεχόμενο η απόφαση αυτή να μην έχει περιβληθεί την ισχύ του δεδικασμένου.
Τέλος και εν πάση περιπτώσει, υπενθυμίζεται ότι το νομικό καθεστώς της Ένωσης που διέπει τα σήματα συνιστά αυτοτελές σύστημα το οποίο αποτελείται από σύνολο κανόνων και επιδιώκει την επίτευξη σκοπών που προσιδιάζουν σε αυτό, η εφαρμογή του είναι ανεξάρτητη κάθε εθνικού συστήματος, η δε νομιμότητα των αποφάσεων των τμημάτων προσφυγών του ΓΕΕΑ πρέπει να εκτιμάται αποκλειστικά βάσει του κανονισμού 207/2009, όπως έχει ερμηνευθεί από τα δικαιοδοτικά όργανα της Ένωσης (απόφαση της 17ης Ιουλίου 2008, L & D κατά ΓΕΕΑ,
C‑488/06 P
, Συλλογή,
EU:C:2008:420
, σκέψη
).
Ως εκ τούτου, ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως και, επομένως, η προσφυγή στο σύνολό της πρέπει να απορριφθούν.
Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 134, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι ο προσφεύγων ηττήθηκε, πρέπει να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα, σύμφωνα με το σχετικό αίτημα του ΓΕΕΑ.

Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έκτο τμήμα)
αποφασίζει:

1)
Απορρίπτει την προσφυγή.

2)
Καταδικάζει τον José-Manuel Davó Lledó στα δικαστικά έξοδα.

Frimodt Nielsen
Dehousse
Collins
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 28 Ιανουαρίου 2016.
(υπογραφές)
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική.