CELEX: 62018CJ0239
Προδικαστική παραπομπή
Δικαιώματα επί φυτικών ποικιλιών
Κανονισμός (ΕΚ) 2100/94
Παρέκκλιση η οποία προβλέπεται στο άρθρο 14
Κανονισμός (ΕΚ) 1768/95
Άρθρο 11, παράγραφοι 1 και 2
Αιτήσεις χορήγησης πληροφοριών
Πληροφορίες οι οποίες χορηγούνται από τους επίσημους φορείς
Αίτηση χορήγησης πληροφοριών σχετικά με αυτή καθ’ εαυτήν τη χρήση υλικού συγκεκριμένων φυτικών ειδών ή ποικιλιών
Περιεχόμενο της αίτησης

Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 11, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1768/95 της Επιτροπής, της 24ης Ιουλίου 1995, για τη θέσπιση εκτελεστικών κανόνων σχετικά με την γεωργική εξαίρεση που προβλέπει το άρθρο 14 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2100/94 του Συμβουλίου σχετικά με τα κοινοτικά δικαιώματα επί φυτικών ποικιλιών (
ΕΕ 1995, L 173, σ. 14
).
Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ της Saatgut‑Treuhandverwaltungs GmbH (στο εξής: STV) και του Freistaat Thüringen (ομόσπονδου κράτους της Θουριγγίας, Γερμανία), με αντικείμενο την απόρριψη, εκ μέρους του τελευταίου, της αίτησης της STV να της κοινοποιηθούν πληροφορίες που μπορούσαν να αντληθούν από βάση δεδομένων αποτελούμενη από στοιχεία τα οποία είχαν παράσχει καλλιεργητές στο πλαίσιο αιτήσεών τους για επιδοτήσεις που καταβλήθηκαν από τα ευρωπαϊκά γεωργικά ταμεία.
Το νομικό πλαίσιο
Ο βασικός κανονισμός
Η δέκατη έβδομη και η δέκατη όγδοη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού (ΕΚ) 2100/94 του Συμβουλίου, της 27ης Ιουλίου 1994, για τα κοινοτικά δικαιώματα επί φυτικών ποικιλιών (
ΕΕ 1994, L 227, σ. 1
, στο εξής: βασικός κανονισμός), έχουν ως εξής:
«[εκτιμώντας] ότι η ενάσκηση των κοινοτικών δικαιωμάτων επί φυτικών ποικιλιών πρέπει να υπάγεται σε περιορισμούς που καθορίζονται από διατάξεις δημοσίου συμφέροντος·
ότι αυτό περιλαμβάνει τη διασφάλιση της γεωργικής παραγωγής· ότι, για το σκοπό αυτόν, πρέπει να χορηγείται άδεια στους καλλιεργητές για τη χρησιμοποίηση του προϊόντος της συγκομιδής για αναπαραγωγή, υπό ορισμένες προϋποθέσεις.»
Το άρθρο 5 του κανονισμού αυτού, το οποίο επιγράφεται «Αντικείμενο των κοινοτικών δικαιωμάτων επί φυτικών ποικιλιών», ορίζει στις παραγράφους 1 και 2 τα εξής:
«1.   Αντικείμενο των κοινοτικών δικαιωμάτων επί φυτικών ποικιλιών μπορούν να αποτελούν ποικιλίες όλων των βοτανικών γενών και ειδών, συμπεριλαμβανομένων, μεταξύ άλλων, των υβριδίων τους.
2.   Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ως “ποικιλία” νοείται ομάδα φυτών εντός μιας βοτανικής ταξινομικής μονάδας της κατώτερης γνωστής κατηγορίας […]».
Το άρθρο 13 του εν λόγω κανονισμού, το οποίο φέρει τον τίτλο «Δικαιώματα του κατόχου κοινοτικού δικαιώματος επί φυτικής ποικιλίας και απαγορευμένες πράξεις», προβλέπει στις παραγράφους 1 και 2 τα εξής:
«1.   Σύμφωνα με το κοινοτικό δικαίωμα επί φυτικής ποικιλίας, ο κάτοχος ή οι κάτοχοι κοινοτικού δικαιώματος επί φυτικής ποικιλίας, καλούμενος εφεξής “κάτοχος”, δικαιούται να προβαίνει στις ενέργειες που αναφέρονται στην παράγραφο 2.
2.   Με την επιφύλαξη των διατάξεων των άρθρων 15 και 16, για τις ακόλουθες πράξεις όσον αφορά τα συστατικά ποικιλίας, ή τα συγκομισθέντα υλικά της προστατευόμενης ποικιλίας, […] απαιτείται η άδεια του κατόχου:
α)
παραγωγή ή αναπαραγωγή (πολλαπλασιασμός)·
β)
επεξεργασία με σκοπό την αναπαραγωγή·
γ)
προσφορά προς πώληση·
δ)
πώληση ή άλλου είδους διάθεση στην αγορά·
ε)
εξαγωγή από την [Ευρωπαϊκή Ένωση]·
στ)
εισαγωγή στην [Ένωση]·
ζ)
αποθήκευση για οποιονδήποτε από τους προαναφερόμενους στα στοιχεία α) έως στ) λόγους.
Ο κάτοχος μπορεί να χορηγεί την άδεια αυτή υπό όρους και περιορισμούς.»
Το άρθρο 14 του ίδιου κανονισμού, το οποίο τιτλοφορείται «Παρέκκλιση από τα κοινοτικά δικαιώματα επί φυτικής ποικιλίας», έχει ως εξής:
«1.   Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 13 παράγραφος 2 και για τη διασφάλιση της γεωργικής παραγωγής, οι καλλιεργητές επιτρέπεται να χρησιμοποιούν, για σκοπούς αναπαραγωγής σε αγρό της εκμετάλλευσής τους, το προϊόν της συγκομιδής το οποίο έλαβαν φυτεύοντας, στην εκμετάλλευσή τους, πολλαπλασιαστικό υλικό μιας ποικιλίας, εκτός των υβριδίων ή των σύνθετων ποικιλιών, η οποία καλύπτεται από κοινοτικό δικαίωμα επί φυτικών ποικιλιών.
2.   Η παράγραφος 1 εφαρμόζεται μόνον στα ακόλουθα γεωργικά φυτικά είδη:
[…]
β)
Σιτηρά:
Avena sativa
– Βρώμη
Hordeum vulgare L
. – Κριθάρι
Oryza sativa L
. – Ρύζι
Phalaris canariensis L
. – Καναρόσπορος
Secale cereale L
. – Σίκαλη
X Triticosecale Wittm
. – Τριτικάλε
Triticum aestivum L. emend. Fiori και Paol
. – Σιτάρι
Triticum durum Desf
. – Σκληρό σιτάρι
Triticum spelta L
. – Σιτάρι απέλτα.
γ)
Πατάτες:
Solanum tuberosum
– Πατάτες.
[…]
3.   Οι προϋποθέσεις της παρεκκλίσεως που αναφέρεται στην παράγραφο 1 και διασφάλισης των έννομων συμφερόντων του δημιουργού της φυτικής ποικιλίας και του καλλιεργητή καθορίζονται, πριν από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού, με εκτελεστικούς κανόνες που θεσπίζονται δυνάμει του άρθρου 114, βάσει των ακόλουθων κριτηρίων:
–
δεν περιορίζεται ποσοτικά το μέγεθος της εκμετάλλευσης του καλλιεργητή στο μέτρο που απαιτείται για τις ανάγκες της εκμετάλλευσης,
–
το προϊόν της συγκομιδής μπορεί να υφίσταται μεταποίηση για φύτευση είτε από τον ίδιο τον καλλιεργητή είτε από τρίτους που του παρέχουν υπηρεσίες […]
–
οι μικροκαλλιεργητές δεν υποχρεούνται να καταβάλλουν αμοιβή στον κάτοχο· ως μικροκαλλιεργητές θεωρούνται:
–
όσον αφορά τ[α] φυτικά είδη που αναφέρονται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου στα οποία εφαρμόζεται ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1765/92 του Συμβουλίου της 30ής Ιουνίου 1992 για τη θέσπιση καθεστώτος στήριξης των παραγωγών ορισμένων αροτραίων καλλιεργειών [(
ΕΕ 1992, L 181, σ. 12
)], οι καλλιεργητές που δεν καλλιεργούν φυτά σε έκταση μεγαλύτερη από εκείνην που απαιτείται για την παραγωγή 92 τόνων σιτηρών· για τον υπολογισμό της έκτασης, εφαρμόζεται το άρθρο 8 παράγραφος 2 του προαναφερόμενου κανονισμού,
–
όσον αφορά τα άλλα φυτικά είδη που αναφέρονται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, οι καλλιεργητές που πληρούν ανάλογα κατάλληλα κριτήρια,
–
οι λοιποί καλλιεργητές θα υποχρεούνται να καταβάλλουν στον κάτοχο μια δίκαιη αμοιβή, η οποία είναι αισθητά χαμηλότερη από το ποσό που καταβάλλεται για τη βάσει αδείας παραγωγή πολλαπλασιαστικού υλικού της ίδιας ποικιλίας στην ίδια περιοχή· το πραγματικό επίπεδο της δίκαιης αυτής αμοιβής μπορεί να μεταβάλλεται με το χρόνο, ανάλογα με την έκταση στην οποία γίνεται χρήση της παρέκκλισης που προβλέπεται στην παράγραφο 1, για την συγκεκριμένη ποικιλία,
–
οι κάτοχοι είναι αποκλειστικά υπεύθυνοι για την παρακολούθηση της τήρησης των διατάξεων του παρόντος άρθρου ή των διατάξεων που θεσπίζονται δυνάμει του παρόντος άρθρου· κατά την οργάνωση της παρακολούθησης αυτής, οι κάτοχοι δεν πρέπει να ενεργούν για την εξασφάλιση βοήθειας από επίσημους φορείς,
–
οι καλλιεργητές και οι μεταποιητές παρέχουν, κατόπιν σχετικής αιτήσεως, κατάλληλες πληροφορίες στους κατόχους· κατάλληλες πληροφορίες μπορούν επίσης να παρέχονται από τους επίσημους φορείς που συμμετέχουν στην παρακολούθηση της γεωργικής παραγωγής, εφόσον οι πληροφορίες αυτές συλλέγονται κατά τη συνήθη άσκηση των καθηκόντων τους, και δεν συνεπάγονται πρόσθετη εργασία ή δαπάνες. Προκειμένου για δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, οι πληροφορίες αυτές παρέχονται με την επιφύλαξη της [ενωσιακής] και της εθνικής νομοθεσίας για την προστασία των ατόμων όσον αφορά την επεξεργασία και την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα.»
Ο κανονισμός 1768/95
Οι πέντε πρώτες αιτιολογικές σκέψεις του κανονισμού 1768/95 έχουν ως εξής:
«[εκτιμώντας] ότι το άρθρο 14 του βασικού κανονισμού προβλέπει παρέκκλιση από το κοινοτικό δικαίωμα περί φυτικών ποικιλιών με σκοπό τη διασφάλιση της γεωργικής παραγωγής […]·
ότι οι όροι που θέτουν σε ισχύ την παρέκκλιση αυτή και διασφαλίζουν τα νόμιμα συμφέροντα του κτηνοτρόφου και του καλλιεργητή θα πρέπει να θεσπίζονται με εκτελεστικούς κανόνες, βάσει κριτηρίων που ορίζονται στο άρθρο 14 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού·
ότι ο παρών κανονισμός θεσπίζει τους όρους αυτούς προσδιορίζοντας, ειδικότερα, τις υποχρεώσεις του καλλιεργητή, των μεταποιητών και των κατόχων, οι οποίες απορρέουν από τα προαναφερθέντα κριτήρια·
ότι οι υποχρεώσεις αυτές αφορούν κυρίως την καταβολή, εκ μέρους των καλλιεργητών, μιας δίκαιης αμοιβής στον κάτοχο για τη χρήση της παρέκκλισης, για την παροχή πληροφοριών, για τη διασφάλιση της ταυτότητας του προϊόντος συγκομιδής που εισάγεται προς μεταποίηση με το προϊόν που προκύπτει από τη μεταποίηση καθώς και για την παρακολούθηση της συμμόρφωσης με τις διατάξεις που αφορούν την παρέκκλιση·
ότι, επίσης, ο ορισμός “μικροκαλλιεργητές”, ο οποίος δεν απαιτείται για την καταβολή αμοιβής στον κάτοχο για τη χρήση της παρέκκλισης, καλύπτεται ιδιαίτερα όσον αφορά τους καλλιεργητές που καλλιεργούν κτηνοτροφικά φυτά και πατάτες.»
Το άρθρο 7 του κανονισμού 1768/95 αφορά ειδικώς τους «μικροκαλλιεργητές». Η παράγραφος 5 του άρθρου αυτού προβλέπει τα εξής:
«Ένας καλλιεργητής που ισχυρίζεται ότι είναι “μικροκαλλιεργητής”, σε περίπτωση διαφωνίας, θα πρέπει να παρουσιάσει αποδεικτικά στοιχεία που να πιστοποιούν ότι πληρούνται οι προδιαγραφές αυτής της κατηγορίας. […]»
Τα άρθρα 8 και 9 του κανονισμού 1768/95 αφορούν τις πληροφορίες που οφείλουν να παρέχουν οι καλλιεργητές και οι μεταποιητές. Με την παράγραφο 4 αμφότερων των διατάξεων επιβάλλεται στον κάτοχο η υποχρέωση να δηλώνει το όνομα και τη διεύθυνσή του, καθώς και την ποικιλία ή τις ποικιλίες για τις οποίες ενδιαφέρεται να λάβει πληροφορίες, όπως επίσης και να κάνει αναφορά στο/στα σχετικό(ά) κοινοτικό(ά) δικαίωμα(τα) επί φυτικών ποικιλιών.
Το άρθρο 11 του κανονισμού 1768/95, το οποίο επιγράφεται «Πληροφόρηση από επίσημους φορείς», ορίζει τα εξής:
«1.   Η αίτηση που απευθύνει ο κάτοχος σε έναν επίσημο φορέα για τη χορήγηση πληροφοριών που αφορούν αυτή καθαυτή τη χρήση του υλικού, μέσω καλλιέργειας, συγκεκριμένων φυτικών ειδών ή ποικιλιών, ή που αφορούν τα αποτελέσματα μιας τέτοιας χρήσης, θα πρέπει να γίνεται γραπτώς. Στην αίτηση αυτή, ο κάτοχος θα πρέπει να δηλώνει το όνομα και τη διεύθυνσή του, την ποικιλία ή τις ποικιλίες για τις οποίες ενδιαφέρεται να λάβει πληροφορίες καθώς και τον τύπο πληροφορίας που ζητά. Θα πρέπει επίσης να παράσχει αποδεικτικά στοιχεία της κατοχής του.
2.   Ο επίσημος φορέας μπορεί, με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 12, να μην χορηγήσει τις ζητούμενες πληροφορίες μόνον εφόσον:
–
δεν εμπλέκεται στην παρακολούθηση της γεωργικής παραγωγής,
–
δεν επιτρέπεται, βάσει των [ενωσιακών] κανόνων ή των κανόνων των κρατών μελών που ρυθμίζουν τη γενική διακριτική ευχέρεια που παρέχεται στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων των επίσημων φορέων να παρέχουν τέτοιες πληροφορίες στους κατόχους, ή
–
είναι η διακριτική του ευχέρεια, σύμφωνα με την [ενωσιακή] νομοθεσία ή τη νομοθεσία των κρατών μελών βάσει της οποίας έχουν συλλεγεί οι πληροφορίες, να μην χορηγήσει τέτοιες πληροφορίες,
–
οι ζητούμενες πληροφορίες δεν είναι ή δεν είναι πλέον διαθέσιμες
–
τέτοιου είδους πληροφορίες δεν μπορούν να ληφθούν μέσω της άσκησης των συνήθων καθηκόντων που επίσημου φορέα,
–
τέτοιου είδους πληροφορίες μπορούν να ληφθούν μόνο με πρόσθετο βάρος εργασίας ή κόστος,
ή
–
τέτοιου είδους πληροφορίες αφορούν ειδικά υλικό το οποίο δεν ανήκει στις ποικιλίες του κατόχου.
Οι ενδιαφερόμενοι επίσημοι φορείς θα πρέπει να ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο ασκούν τη διακριτική ευχέρεια που αναφέρεται στην τρίτη περίπτωση ανωτέρω.
3.   Κατά την παροχή πληροφοριών, ο επίσημος φορέας δεν θα πρέπει να κάνει διακρίσεις μεταξύ των κατόχων. Ο επίσημος φορέας μπορεί να χορηγήσει τις ζητούμενες πληροφορίες διαθέτοντας στον κάτοχο αντίγραφα εγγράφων που περιέχουν πληροφορίες συμπληρωματικές προς αυτές που αφορούν το υλικό που ανήκει στις ποικιλίες του κατόχου, με την προϋπόθεση ότι οποιαδήποτε πιθανότητα εντοπισμού ατόμων που προστατεύονται βάσει των διατάξεων του άρθρου 12 έχει αποκλειστεί.
4.   Εάν κάποιος επίσημος φορέας αποφασίσει να μην χορηγήσει τις ζητούμενες πληροφορίες, θα πρέπει να πληροφορήσει τον αιτούντα κάτοχο γραπτώς και να δηλώσει τους λόγους που οδήγησαν στην απόφαση αυτή.»
Το άρθρο 12 του κανονισμού 1768/95 αφορά την προστασία των προσώπων σε σχέση με την επεξεργασία και την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα.
Η διαφορά της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα
Η STV εκπροσωπεί επιχειρήσεις παραγωγής σπόρων, κατόχους κοινοτικού δικαιώματος επί φυτικής ποικιλίας, οι οποίες της έχουν αναθέσει να ελέγχει την καλλιέργεια, από τους καλλιεργητές, ποικιλιών που προστατεύονται με τέτοιο δικαίωμα, καθώς και να ασκεί, έναντι των καλλιεργητών αυτών, το δικαίωμα αμοιβής το οποίο μπορούν να προβάλλουν οι ως άνω επιχειρήσεις.
Το ομόσπονδο κράτος της Θουριγγίας είναι υπεύθυνο για την παρακολούθηση των κονδυλίων της Ένωσης στο πλαίσιο της διαχείρισης και του ελέγχου των δαπανών του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ) και του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ). Όπως προκύπτει από την απόφαση περί παραπομπής, το εν λόγω ομόσπονδο κράτος διατηρεί, για τους σκοπούς αυτούς, μια βάση δεδομένων, γνωστή ως «InVeKoS» (Integriertes Verwaltungs- und Kontrollsystem, ολοκληρωμένο σύστημα ελέγχου και διαχείρισης), στηριζόμενη στα στοιχεία τα οποία παρέχουν στο πλαίσιο αυτό οι καλλιεργητές που ζητούν τη χορήγηση ενισχύσεων. Η STV ισχυρίζεται ότι μεταξύ των προαναφερθέντων στοιχείων περιλαμβάνονται τόσο τα είδη που καλλιεργούν αυτοί οι καλλιεργητές όσο και οι εκτάσεις στις οποίες πραγματοποιείται η καλλιέργειά τους.
Με έγγραφο της 5ης Απριλίου 2016, η STV ζήτησε από το ομόσπονδο κράτος της Θουριγγίας, βάσει του άρθρου 11 του κανονισμού 1768/95, να της κοινοποιήσει πληροφορίες που διατηρούσε στη βάση δεδομένων InVeKoS. Η αίτηση αυτή απορρίφθηκε.
Με δικόγραφο της 23ης Δεκεμβρίου 2016, η STV άσκησε ενώπιον του Landgericht Erfurt (πρωτοδικείου Ερφούρτης, Γερμανία) αγωγή, ζητώντας να υποχρεωθεί το ομόσπονδο κράτος της Θουριγγίας, βάσει του άρθρου 11, παράγραφος 1, του κανονισμού 1768/95, να της κοινοποιήσει τα ακόλουθα στοιχεία από τη βάση δεδομένων InVeKoS:
–
τις επωνυμίες και διευθύνσεις των γεωργικών εκμεταλλεύσεων·
–
τις εκτάσεις (σε εκτάρια) οι οποίες καλλιεργούνταν σε καθεμία από τις γεωργικές αυτές εκμεταλλεύσεις, καθώς και
–
τις εκτάσεις (σε εκτάρια) όπου καλλιεργούνταν σιτηρά και πατάτες.
Το ως άνω αίτημα απορρίφθηκε από το δικαστήριο αυτό στις 17 Αυγούστου 2017, βάσει των συνδυασμένων διατάξεων του άρθρου 11, παράγραφος 2, δεύτερη και τρίτη περίπτωση, καθώς και του άρθρου 12 του κανονισμού 1768/95.
Η STV άσκησε έφεση κατά της αποφάσεως αυτής ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου.
Η STV ισχυρίζεται ειδικότερα ότι οι πληροφορίες τις οποίες περιέχει η βάση δεδομένων InVeKoS μπορεί να είναι διαφωτιστικές ως προς τις εκτάσεις που πράγματι καλλιεργούνται από τους καλλιεργητές και, κατά συνέπεια, ως προς τον ενδεχόμενο χαρακτηρισμό των καλλιεργητών αυτών ως «μικροκαλλιεργητών» κατά την έννοια του άρθρου 14, παράγραφος 3, του βασικού κανονισμού. Επομένως, αν αποκτούσε πρόσβαση στις πληροφορίες αυτές δεν θα χρειαζόταν να ζητήσει πληροφορίες από τους ίδιους τους καλλιεργητές. Η STV προσθέτει ότι είναι διατεθειμένη να επιστρέψει στο ομόσπονδο κράτος της Θουριγγίας τυχόν έξοδα στα οποία θα υποβληθεί προκειμένου να ικανοποιήσει το αίτημά της.
Το ομόσπονδο κράτος της Θουριγγίας αντιτείνει ότι η βάση δεδομένων InVeKoS δεν περιέχει καμία πληροφορία για συγκεκριμένες ποικιλίες, πλην της κάνναβης και του λυκίσκου. Εξάλλου, υποστηρίζει ότι δεν διαθέτει δικές του δυνατότητες προγραμματισμού ώστε να αναπτύξει τη λειτουργία ειδικής αναζήτησης την οποία απαιτεί η επεξεργασία των δεδομένων που ζητήθηκαν, το δε κόστος της ανάθεσης των σχετικών εργασιών προγραμματισμού σε εξωτερικό πάροχο εκτιμάται σε 6000 ευρώ.
Υπό τις περιστάσεις αυτές, το Thüringer Oberlandesgericht (εφετείο της Θουριγγίας, Γερμανία) αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:
«1)
Υφίσταται, κατά το άρθρο 11, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1768/95, δικαίωμα για πληροφόρηση έναντι επισήμων φορέων, αναφερόμενο αποκλειστικά στη χορήγηση πληροφοριών που αφορούν φυτικά είδη, χωρίς να ζητούνται με τη σχετική αίτηση και πληροφορίες για μια προστατευόμενη ποικιλία;
2)
Σε περίπτωση που από την απάντηση στο ερώτημα 1 προκύπτει ότι μπορεί να προβληθεί τέτοιο δικαίωμα για πληροφόρηση:
α)
Αποτελεί επίσημο φορέα εμπλεκόμενο στην παρακολούθηση της γεωργικής παραγωγής, υπό την έννοια του άρθρου 11, παράγραφος 2 (πρώτη περίπτωση), του κανονισμού (ΕΚ) 1768/95, η αρχή η οποία προβαίνει στον έλεγχο της επιδοτήσεως των καλλιεργητών από πόρους της ΕΕ και, στο μέτρο αυτό, αποθηκεύει δεδομένα των αιτούντων καλλιεργητών, τα οποία αφορούν επίσης είδη (καλλιέργειας);
β)
Έχει το δικαίωμα επίσημος φορέας να αρνηθεί τη χορήγηση των πληροφοριών που του ζητήθηκαν, στην περίπτωση που η παροχή των πληροφοριών απαιτεί την επεξεργασία ή τον προσδιορισμό των ευρισκομένων στην κατοχή του δεδομένων από τρίτο, γεγονός που συνεπάγεται οικονομική επιβάρυνση περίπου 6000,00 ευρώ; Ασκεί εν προκειμένω επιρροή κατά πόσον ο αιτών είναι διατεθειμένος να επωμιστεί το σχετικό κόστος;»
Επί των προδικαστικών ερωτημάτων
Επί του πρώτου ερωτήματος
Με το πρώτο προδικαστικό ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινιστεί αν το άρθρο 11, παράγραφος 1, του κανονισμού 1768/95 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι προβλέπει δυνατότητα του κατόχου να ζητήσει από επίσημο φορέα πληροφορίες σχετικές με τη χρήση υλικού φυτικών ειδών, χωρίς η σχετική αίτηση να προσδιορίζει τη συγκεκριμένη προστατευόμενη ποικιλία για την οποία ζητούνται οι πληροφορίες αυτές.
Υπενθυμίζεται εκ προοιμίου ότι, κατά το άρθρο 13, παράγραφος 2, του βασικού κανονισμού, η άδεια του κατόχου απαιτείται, όσον αφορά τα συστατικά ποικιλίας ή τα συγκομισθέντα υλικά της προστατευόμενης ποικιλίας, ιδίως για την παραγωγή ή την αναπαραγωγή (πολλαπλασιασμό), για την επεξεργασία ενόψει πολλαπλασιασμού, για την προσφορά προς πώληση, για την πώληση ή κάθε άλλου είδους διάθεση στην αγορά, καθώς για την αποθήκευση προς τους σκοπούς αυτούς.
Όπως έχει υπενθυμίσει το Δικαστήριο, οι διατάξεις του άρθρου 14 του βασικού κανονισμού, οι οποίες, όπως συνάγεται από τη δέκατη έβδομη και τη δέκατη όγδοη αιτιολογική του σκέψη, θεσπίστηκαν προς εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος της διασφάλισης της γεωργικής παραγωγής, συνιστούν εξαίρεση από τον κανόνα αυτόν (αποφάσεις της 10ης Απριλίου 2003, Schulin,
C-305/00
,
EU:C:2003:218
, σκέψη
, και της 14ης Οκτωβρίου 2004, Brangewitz,
C-336/02
,
EU:C:2004:622
, σκέψη
).
Ειδικότερα, το άρθρο 14 του κανονισμού αυτού προβλέπει ότι οι καλλιεργητές επιτρέπεται να χρησιμοποιούν χωρίς άδεια του κατόχου, εντός της δικής τους γεωργικής εκμετάλλευσης, το προϊόν της συγκομιδής που έχουν λάβει, με σκοπό τον πολλαπλασιασμό σε αγρό, εφόσον πληρούνται συγκεκριμένες προϋποθέσεις οι οποίες καθορίζονται σε κανονισμό εφαρμογής με βάση ορισμένα κριτήρια απαριθμούμενα στο εν λόγω άρθρο.
Ο κανονισμός 1768/95 καθορίζει συνεπώς, όπως προκύπτει από τις πρώτες πέντε αιτιολογικές του σκέψεις, τις προϋποθέσεις που καθιστούν δυνατή την εφαρμογή της προβλεπόμενης στο άρθρο 14 του βασικού κανονισμού παρέκκλισης από την προστασία του κοινοτικού δικαιώματος επί φυτικών ποικιλιών, με σκοπό τη διασφάλιση της γεωργικής παραγωγής και τη διαφύλαξη των νομίμων συμφερόντων τόσο του δημιουργού όσο και του καλλιεργητή, βάσει των κριτηρίων της παραγράφου 3 του άρθρου αυτού.
Μεταξύ των ως άνω κριτηρίων το προαναφερθέν άρθρο 14, παράγραφος 3, προβλέπει, πιο συγκεκριμένα στην τέταρτη από τις περιπτώσεις στις οποίες αναφέρεται, ότι, εξαιρουμένων των μικροκαλλιεργητών, «οι λοιποί καλλιεργητές θα υποχρεούνται να καταβάλλουν στον κάτοχο μια δίκαιη αμοιβή» και, στην έκτη περίπτωση, ότι «κατάλληλες πληροφορίες μπορούν […] να παρέχονται από τους επίσημους φορείς […]».
Στο πλαίσιο αυτό, το άρθρο 11, παράγραφος 1, πρώτη περίοδος, του κανονισμού 1768/95 προβλέπει δυνατότητα του κατόχου να απευθύνει σε τέτοιους επίσημους φορείς αίτηση «για τη χορήγηση πληροφοριών που αφορούν αυτή καθαυτή τη χρήση του υλικού, μέσω καλλιέργειας, συγκεκριμένων φυτικών ειδών ή ποικιλιών, ή που αφορούν τα αποτελέσματα μιας τέτοιας χρήσης».
Η STV συνάγει, εν προκειμένω, εκ των ανωτέρω ότι οι κάτοχοι διαθέτουν το δικαίωμα να ζητούν να τους κοινοποιηθούν πληροφορίες που έχουν στην κατοχή τους οι επίσημοι φορείς σχετικά με τις ακολουθούμενες από τους καλλιεργητές πρακτικές καλλιέργειας, ιδίως δε με τις γεωργικές εκτάσεις οι οποίες χρησιμοποιούνται για την καλλιέργεια ορισμένων ειδών, δεδομένου ότι οι πληροφορίες αυτές είναι χρήσιμες για την άσκηση των δικαιωμάτων που απορρέουν από την καλλιέργεια προστατευομένων ποικιλιών. Ειδικότερα, η STV ισχυρίζεται ότι οι εν λόγω πληροφορίες θα της παρείχαν τη δυνατότητα να καθορίσει ποιοι καλλιεργητές πρέπει να χαρακτηριστούν ως «μικροκαλλιεργητές» κατά την έννοια του άρθρου 14, παράγραφος 3, τρίτη περίπτωση, του βασικού κανονισμού, σε συνδυασμό με το άρθρο 7 του κανονισμού 1768/95.
Το ομόσπονδο κράτος της Θουριγγίας θεωρεί, από την πλευρά του, ότι το άρθρο 11, παράγραφος 1, του κανονισμού 1768/95 παρέχει δικαίωμα πληροφόρησης μόνο σε σχέση με προστατευόμενες ποικιλίες οι οποίες προσδιορίζονται συγκεκριμένα.
Υπενθυμίζεται ότι, κατά πάγια νομολογία, για την ερμηνεία διάταξης του δικαίου της Ένωσης πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όχι μόνον το γράμμα της, αλλά και το πλαίσιο όπου αυτή εντάσσεται, καθώς και η όλη οικονομία και οι σκοποί της ρύθμισης της οποίας αποτελεί μέρος (απόφαση της 19ης Οκτωβρίου 2017, Vion Livestock,
C-383/16
,
EU:C:2017:783
, σκέψη
και εκεί μνημονευόμενη νομολογία)
Πρώτον, όσον αφορά το γράμμα του άρθρου 11, παράγραφος 1, του κανονισμού 1768/95, διαπιστώνεται ότι ασφαλώς, όπως προεκτέθηκε στη σκέψη 27 της παρούσας αποφάσεως, η πρώτη περίοδος του άρθρου 11, παράγραφος 1, αναφέρεται σε δυνατότητα του κατόχου να λαμβάνει από επίσημους φορείς πληροφορίες, μεταξύ άλλων, για αυτή καθ’ εαυτήν τη χρήση «υλικού […] συγκεκριμένων φυτικών ειδών ή ποικιλιών».
Εντούτοις, δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι η αναφορά αυτή είναι αποφασιστικής σημασίας, δεδομένου ότι το άρθρο 11, παράγραφος 1, δεύτερη περίοδος, του κανονισμού 1768/95 απαιτεί να προσδιορίζει ο κάτοχος, στην αίτησή του για τη χορήγηση πληροφοριών, «την ποικιλία ή τις ποικιλίες για τις οποίες ενδιαφέρεται να λάβει πληροφορίες».
Επιπλέον, κατά το άρθρο 11, παράγραφος 1, τρίτη περίοδος, του εν λόγω κανονισμού, ο κάτοχος ο οποίος υποβάλλει τέτοια αίτηση για χορήγηση πληροφοριών οφείλει επίσης να προσκομίσει αποδεικτικά στοιχεία της κατοχής του σχετικού δικαιώματος. Όπως όμως επισήμανε ο γενικός εισαγγελέας στο σημείο 48 των προτάσεών του, από το γράμμα του άρθρου 5, παράγραφος 1, του βασικού κανονισμού προκύπτει ότι αντικείμενο προστασίας βάσει κοινοτικού δικαιώματος επί φυτικών ποικιλιών μπορούν να αποτελέσουν μόνον οι ποικιλίες «όλων των βοτανικών γενών και ειδών», όπερ σημαίνει ότι τα αποδεικτικά στοιχεία τα οποία απαιτούνται κατά το άρθρο 11, παράγραφος 1, προς τεκμηρίωση της κατοχής δικαιώματος είναι δυνατόν να αφορούν μόνον ποικιλίες, και όχι είδη εν γένει.
Επομένως, από το γράμμα του άρθρου 11, παράγραφος 1, του κανονισμού 1768/95 συνάγεται ότι η αίτηση χορήγησης πληροφοριών που υποβάλλεται κατ’ εφαρμογήν της διάταξης αυτής πρέπει οπωσδήποτε να προσδιορίζει τη συγκεκριμένη ποικιλία για την οποία ζητούνται οι πληροφορίες.
Δεύτερον, η ως άνω γραμματική ερμηνεία του άρθρου 11, παράγραφος 1, του κανονισμού 1768/95 επιβεβαιώνεται και από τον σκοπό τον οποίο επιδιώκει ο κανονισμός αυτός.
Πράγματι, υπενθυμίζεται ότι, όπως σημειώνεται στη δεύτερη αιτιολογική σκέψη του εν λόγω κανονισμού, σκοπός του είναι να καθορίσει, βάσει των κριτηρίων του άρθρου 14, παράγραφος 3, του βασικού κανονισμού, τις προϋποθέσεις που θα καταστήσουν δυνατή, αφενός, την εφαρμογή της παρέκκλισης από την προστασία του κοινοτικού δικαιώματος επί φυτικών ποικιλιών, με σκοπό τη διασφάλιση της γεωργικής παραγωγής και, αφετέρου, τη διαφύλαξη των νομίμων συμφερόντων του δημιουργού και του καλλιεργητή.
Στη δε τέταρτη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 1768/95 επισημαίνεται ότι οι υποχρεώσεις στις οποίες αναφέρεται ο κανονισμός αφορούν κυρίως την καταβολή, εκ μέρους των καλλιεργητών, μιας δίκαιης αμοιβής στον κάτοχο για τη χρήση της παρέκκλισης, την παροχή πληροφοριών εκ μέρους τους, την εγγύηση ότι το προϊόν συγκομιδής που εισάγεται προς μεταποίηση είναι ίδιο με εκείνο που προκύπτει από τη μεταποίηση, καθώς και τον έλεγχο της εφαρμογής των διατάξεων της παρέκκλισης.
Ως εκ τούτου, ειδικός σκοπός του δικαιώματος πληροφόρησης το οποίο αναγνωρίζεται υπέρ του κατόχου είναι να του παρέχονται τα μέσα για να μπορεί να βεβαιώνεται ότι οι καλλιεργητές τηρούν τις προϋποθέσεις που καθιστούν δυνατή την εφαρμογή της παρέκκλισης η οποία προβλέπεται στο άρθρο 14, παράγραφος 1, του βασικού κανονισμού.
Στο πλαίσιο αυτό, τα άρθρα 8, 9 και 11 του κανονισμού 1768/95 παρέχουν στον κάτοχο τη δυνατότητα να ζητήσει αντιστοίχως από τον καλλιεργητή, από τον μεταποιητή ή από επίσημο φορέα να του γνωστοποιήσουν, αποκλειστικά προς τον σκοπό της προστασίας των δικαιωμάτων βιομηχανικής ιδιοκτησίας του, κάθε χρήσιμη πληροφορία η οποία, όπως προεκτέθηκε στη σκέψη 33 της παρούσας αποφάσεως, μπορεί να αφορά μόνον ποικιλίες, και όχι είδη εν γένει (πρβλ. απόφαση της 14ης Οκτωβρίου 2004, Brangewitz,
C-336/02
,
EU:C:2004:622
, σκέψεις
και
).
Τυχόν ερμηνεία του άρθρου 11, παράγραφος 1, του κανονισμού 1768/95 υπό την έννοια ότι όλοι οι κάτοχοι έχουν δικαίωμα να ζητούν από επίσημο φορέα πληροφορίες σχετικές με τις καλλιέργειες των καλλιεργητών, έστω και αν αυτοί ουδέποτε χρησιμοποίησαν ούτε προτίθενται να χρησιμοποιήσουν προστατευόμενες ποικιλίες δυνάμει του άρθρου 14, παράγραφος 1, του βασικού κανονισμού, θα έβαινε πέραν του αναγκαίου μέτρου για τη διαφύλαξη των νομίμων συμφερόντων του δημιουργού (πρβλ. απόφαση της 10ης Απριλίου 2003, Schulin,
C-305/00
,
EU:C:2003:218
, σκέψη
).
Βεβαίως, όπως υπογράμμισε η STV, το άρθρο 14 παράγραφος 3, τρίτη περίπτωση, του βασικού κανονισμού προβλέπει, ως ένα από τα κριτήρια βάσει των οποίων καθορίζονται οι προϋποθέσεις που καθιστούν δυνατή την εφαρμογή της παρέκκλισης η οποία προβλέπεται στην παράγραφο 1 του άρθρου αυτού, ότι «οι μικροκαλλιεργητές δεν υποχρεούνται να καταβάλλουν αμοιβή στον κάτοχο». Επιπλέον, όπως προκύπτει από την προαναφερθείσα περίπτωση του εν λόγω άρθρου, ο χαρακτηρισμός ως «μικροκαλλιεργητών» αποτελεί συνάρτηση της έκτασης επί της οποίας καλλιεργούνται φυτικά είδη από τέτοιους καλλιεργητές.
Εντούτοις, η εφαρμογή του κριτηρίου ότι οι «μικροκαλλιεργητές δεν υποχρεούνται να καταβάλλουν αμοιβή στον κάτοχο» εφόσον πληρούν τις προϋποθέσεις του άρθρου 7 του κανονισμού 1768/95 δεν μπορεί να δικαιολογήσει μια ερμηνεία του άρθρου 11 του κανονισμού 1768/95 η οποία βαίνει πέραν του αναγκαίου μέτρου για την επίτευξη του σκοπού που προεκτέθηκε στη σκέψη 38 της παρούσας αποφάσεως. Επ’ αυτού, το άρθρο 7, παράγραφος 5, του κανονισμού 1768/95 ορίζει ότι ο καλλιεργητής ο οποίος ισχυρίζεται ότι πρέπει να χαρακτηριστεί ως «μικροκαλλιεργητής», και όχι ο κάτοχος, είναι εκείνος που οφείλει να αποδείξει ότι πληρούνται οι απαιτούμενες προς τούτο προϋποθέσεις. Επομένως, δεν συνιστά μέτρο αναγκαίο για την προστασία των δικαιωμάτων των κατόχων η λήψη πληροφοριών προερχόμενων από επίσημο φορέα, σχετικά με την έκταση επί της οποίας ένας καλλιεργητής καλλιεργεί ορισμένα φυτικά είδη.
Τρίτον, το ως άνω συμπέρασμα επιβεβαιώνεται από το πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται το άρθρο 11, παράγραφος 1, του κανονισμού 1768/95.
Ειδικότερα, πρώτον, από το άρθρο 11, παράγραφος 2, έβδομη περίπτωση, του κανονισμού 1768/95 προκύπτει ότι ο επίσημος φορέας έχει την ευχέρεια να μην κοινοποιήσει την πληροφορία που ζητήθηκε, εφόσον αυτή αφορά συγκεκριμένα «υλικό το οποίο δεν ανήκει στις ποικιλίες του κατόχου». Όπως επισήμανε δε ο γενικός εισαγγελέας στο σημείο 49 των προτάσεών του, το γεγονός ότι ο επίσημος φορέας έχει, εν πάση περιπτώσει, την ευχέρεια να μην κοινοποιεί οποιαδήποτε τυχόν πληροφορία αφορά συγκεκριμένα υλικό το οποίο δεν ανήκει στις εν λόγω ποικιλίες συνηγορεί υπέρ της ερμηνείας ότι ο κάτοχος δεν έχει τη δυνατότητα να υποβάλει αίτηση για τη χορήγηση πληροφοριών που δεν σχετίζονται συγκεκριμένα με τις ποικιλίες για τις οποίες τυγχάνει προστασίας.
Δεύτερον, υπενθυμίστηκε ήδη, με τη σκέψη 39 της παρούσας αποφάσεως, ότι τα άρθρα 8, 9 και 11 του κανονισμού 1768/95 παρέχουν στον κάτοχο τη δυνατότητα να ζητήσει αντιστοίχως από τον καλλιεργητή, τον μεταποιητή ή από επίσημο φορέα να του γνωστοποιήσει κάθε χρήσιμη πληροφορία για την προστασία των δικαιωμάτων βιομηχανικής ιδιοκτησίας του.
Ως προς τις αιτήσεις που μπορούν να απευθυνθούν στον καλλιεργητή κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 8 του κανονισμού 1768/95, η παράγραφος 4 του άρθρου αυτού ορίζει ρητώς ότι, στην αίτησή του, ο κάτοχος πρέπει να προσδιορίζει «την ποικιλία ή τις ποικιλίες για τις οποίες ενδιαφέρεται να λάβει πληροφορίες, και […] να κάνει αναφορά στο/στα σχετικό(ά) κοινοτικό(ά) δικαίωμα(τα) επί φυτικών ποικιλιών», καθώς και να συνοδεύει την αίτησή του, εφόσον το απαιτεί ο καλλιεργητής, με αποδεικτικά στοιχεία της κατοχής του δικαιώματος. Οι ίδιες απαιτήσεις ισχύουν mutatis mutandis για τις αιτήσεις που απευθύνονται στον μεταποιητή, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 9, παράγραφος 4, του κανονισμού αυτού. Το δε άρθρο 11, παράγραφος 1, του κανονισμού 1768/95 επιβάλλει στον κάτοχο να προσδιορίζει, στην αίτησή του προς επίσημο φορέα για χορήγηση πληροφοριών, «την ποικιλία ή τις ποικιλίες για τις οποίες ενδιαφέρεται να λάβει πληροφορίες καθώς και τον τύπο πληροφορίας που ζητά».
Επ’ αυτού το Δικαστήριο έχει αποφανθεί αφενός, όσον αφορά τις αιτήσεις που μπορούν να απευθυνθούν σε καλλιεργητή, ότι ο κάτοχος επιτρέπεται να ζητήσει πληροφορίες από καλλιεργητή κατ’ εφαρμογήν του εν λόγω άρθρου 8 μόνον εφόσον διαθέτει κάποια ένδειξη, όπως η αγορά πολλαπλασιαστικού υλικού μιας προστατευόμενης φυτικής ποικιλίας του κατόχου, ότι ο καλλιεργητής έχει κάνει στο παρελθόν ή πρόκειται να κάνει στο μέλλον χρήση της παρέκκλισης την οποία προβλέπει το άρθρο 14, παράγραφος 1, του βασικού κανονισμού (πρβλ. απόφαση της 10ης Απριλίου 2003, Schulin,
C-305/00
,
EU:C:2003:218
, σκέψεις
και
).
Αφετέρου, όσον αφορά τις αιτήσεις που απευθύνονται σε μεταποιητή, το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι, άπαξ και ο κάτοχος διαθέτει κάποια ένδειξη ότι ο μεταποιητής έχει παράσχει ή προτίθεται να παράσχει υπηρεσίες μεταποίησης του προϊόντος της συγκομιδής το οποίο έχει λάβει ο καλλιεργητής με την καλλιέργεια πολλαπλασιαστικού υλικού μιας ποικιλίας του κατόχου με σκοπό την καλλιέργειά του, ο μεταποιητής οφείλει να παράσχει στον κάτοχο τυχόν χρήσιμες πληροφορίες σχετικές όχι μόνο με τους καλλιεργητές στους οποίους, σύμφωνα με τις ενδείξεις του κατόχου, ο μεταποιητής έχει παράσχει ή προτίθεται να παράσχει τις εν λόγω υπηρεσίες, αλλά και με όλους τους άλλους καλλιεργητές στους οποίους ο μεταποιητής έχει παράσχει ή προτίθεται να παράσχει τις ως άνω υπηρεσίες από τη στιγμή που η επίμαχη ποικιλία δηλώθηκε στον μεταποιητή ή περιήλθε σε γνώση του (πρβλ. απόφαση της 14ης Οκτωβρίου 2004, Brangewitz,
C-336/02
,
EU:C:2004:622
, σκέψη
).
Από τη νομολογία αυτή συνάγεται, μεταξύ άλλων, ότι οι αιτήσεις χορήγησης πληροφοριών οι οποίες απευθύνονται στον καλλιεργητή και στον μεταποιητή, βάσει του άρθρου 8, παράγραφος 4, και του άρθρου 9 παράγραφος 4, του κανονισμού 1768/95 αντιστοίχως, αφορούν συγκεκριμένα τις ποικιλίες του κατόχου, και όχι τα είδη. Λαμβανομένης δε υπόψη της ανάλογης διατύπωσης του άρθρου 11, παράγραφος 1, του κανονισμού αυτού, η οποία παρατέθηκε στη σκέψη 46 της παρούσας αποφάσεως, πρέπει να γίνει δεκτό ότι η αίτηση χορήγησης πληροφοριών που απευθύνεται σε επίσημο φορέα πρέπει επίσης να αφορά συγκεκριμένη ποικιλία του κατόχου.
Λαμβανομένων υπόψη όλων των προεκτεθέντων, στο πρώτο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 11, παράγραφος 1, του κανονισμού 1768/95 έχει την έννοια ότι δεν προβλέπει δυνατότητα του κατόχου κοινοτικού δικαιώματος επί φυτικής ποικιλίας να ζητήσει από επίσημο φορέα πληροφορίες σχετικές με τη χρήση υλικού φυτικών ειδών, χωρίς η σχετική αίτηση να προσδιορίζει τη συγκεκριμένη προστατευόμενη ποικιλία για την οποία ζητούνται οι πληροφορίες αυτές.
Επί του δευτέρου ερωτήματος
Κατόπιν της απάντησης που δόθηκε στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα, παρέλκει η απάντηση στο δεύτερο ερώτημα.
Επί των δικαστικών εξόδων
Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.

Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) αποφαίνεται:

Το άρθρο 11, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1768/95 της Επιτροπής, της 24ης Ιουλίου 1995, για τη θέσπιση εκτελεστικών κανόνων σχετικά με την γεωργική εξαίρεση που προβλέπει το άρθρο 14 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2100/94 του Συμβουλίου σχετικά με τα κοινοτικά δικαιώματα επί φυτικών ποικιλιών, έχει την έννοια ότι δεν προβλέπει δυνατότητα του κατόχου κοινοτικού δικαιώματος επί φυτικής ποικιλίας να ζητήσει από επίσημο φορέα πληροφορίες σχετικές με τη χρήση υλικού φυτικών ειδών, χωρίς η σχετική αίτηση να προσδιορίζει τη συγκεκριμένη φυτική ποικιλία για την οποία ζητούνται οι πληροφορίες αυτές.

(υπογραφές)
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.