CELEX: 62019CJ0666
Αίτηση αναιρέσεως
Ντάμπινγκ
Εισαγωγές ασπαρτάμης καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας
Κανονισμοί 1225/2009 και 2016/1036
Χρονικό πεδίο εφαρμογής
Άρθρο 2, παράγραφος 7
Kαθεστώς εταιρίας που λειτουργεί υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς
Άρνηση
Άρθρο 2, παράγραφος 10
Προσαρμογές
Βάρος αποδείξεως
Άρθρο 3
Προσδιορισμός της ζημίας
Καθήκον επιμελείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

Με την αίτησή της αναιρέσεως, η Changmao Biochemical Engineering Co. Ltd (στο εξής: Changmao) ζητεί την αναίρεση της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 28ης Ιουνίου 2019, Changmao Biochemical Engineering κατά Επιτροπής (
T‑741/16
, μη δημοσιευθείσα, στο εξής: αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση,
EU:T:2019:454
), με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή της με αίτημα την ακύρωση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2016/1247 της Επιτροπής, της 28ης Ιουλίου 2016, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ασπαρτάμης καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (
ΕΕ 2016, L 204, σ. 92
, στο εξής: επίδικος κανονισμός).
I.

Το νομικό πλαίσιο
Α.

Το διεθνές δίκαιο
Με την απόφαση 94/800/ΕΚ, της 22ας Δεκεμβρίου 1994, σχετικά με την εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας σύναψη των συμφωνιών που απέρρευσαν από τις πολυμερείς διαπραγματεύσεις του Γύρου της Ουρουγουάης (1986-1994) καθόσον αφορά τα θέματα που εμπίπτουν στις αρμοδιότητές της (
ΕΕ 1994, L 336, σ. 1
), το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ενέκρινε τη Συμφωνία για την ίδρυση του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ), η οποία υπογράφηκε στο Μαρακές στις 15 Απριλίου 1994, καθώς και τις συμφωνίες οι οποίες περιλαμβάνονται στα παραρτήματα 1 έως 3 της συμφωνίας αυτής και μεταξύ των οποίων καταλέγεται η Συμφωνία για την εφαρμογή του άρθρου VI της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου του 1994 (στο εξής: συμφωνία αντιντάμπινγκ).
Το άρθρο 2 της συμφωνίας αντιντάμπινγκ θέτει τους κανόνες που διέπουν τον «[κ]αθορισμό του ντάμπινγκ».
Το άρθρο 6 της συμφωνίας αυτής φέρει τον τίτλο «Αποδεικτικά στοιχεία».
Το άρθρο 12 της εν λόγω συμφωνίας φέρει τον τίτλο «Γνωμοδότηση προς το κοινό και επεξήγηση των αποφάσεων».
Β.

Το δίκαιο της Ένωσης
1.

Ο βασικός κανονισμός και ο κανονισμός (ΕΕ) 2016/1036
Κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών της διαφοράς, οι διατάξεις που ρύθμιζαν τη λήψη μέτρων αντιντάμπινγκ από την Ευρωπαϊκή Ένωση περιλαμβάνονταν στον κανονισμό (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (
ΕΕ 2009, L 343, σ. 51
, και διορθωτικό
ΕΕ 2010, L 7, σ. 22
), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 37/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιανουαρίου 2014 (
ΕΕ 2014, L 18, σ. 1
) (στο εξής: βασικός κανονισμός).
Αντιθέτως, κατά τον χρόνο εκδόσεως του επίδικου κανονισμού, οι διατάξεις που ρύθμιζαν τη λήψη μέτρων αντιντάμπινγκ από την Ένωση περιλαμβάνονταν στον κανονισμό (ΕΕ) 2016/1036 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2016, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (
ΕΕ 2016, L 176, σ. 21
). Ο κανονισμός αυτός τέθηκε σε ισχύ, δυνάμει του άρθρου 25, στις 20 Ιουλίου 2016. Κατά το άρθρο 24, πρώτο εδάφιο, του εν λόγω κανονισμού, «[ο] [βασικός] κανονισμός καταργείται».
Το άρθρο 2 του βασικού κανονισμού και του κανονισμού 2016/1036 αντιστοίχως αφορούν τον «[κ]αθορισμό του ντάμπινγκ». Το σημείο Α των άρθρων αυτών, με τίτλο «Κανονική αξία», περιλαμβάνει τις παραγράφους 1 έως 7. Το σημείο Γ των εν λόγω άρθρων περιλαμβάνει την παράγραφο 10 και φέρει τον τίτλο «Σύγκριση».
Κατά το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχεία αʹ έως γʹ, του βασικού κανονισμού, το οποίο αντιστοιχεί, κατ’ ουσίαν, στο άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχεία αʹ έως γʹ, του κανονισμού 2016/1036:
«α)
Στην περίπτωση εισαγωγών από χώρες χωρίς οικονομία αγοράς, η κανονική αξία καθορίζεται με βάση την τιμή ή την κατασκευασμένη αξία σε τρίτη χώρα με οικονομία αγοράς, ή την τιμή από αυτή την τρίτη χώρα προς άλλες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Κοινότητας, ή, όταν αυτό δεν είναι δυνατόν, πάνω σε κάθε άλλη λογική βάση, συμπεριλαμβανομένης της τιμής που έχει πράγματι πληρωθεί ή πρέπει να πληρωθεί στην Κοινότητα για το ομοειδές προϊόν, δεόντως προσαρμοσμένης αν χρειάζεται ώστε να συμπεριλαμβάνει ένα εύλογο περιθώριο κέρδους.
Μία κατάλληλη τρίτη χώρα με οικονομία αγοράς θα επιλέγεται με εύλογο τρόπο, αφού ληφθεί δεόντως υπόψη κάθε αξιόπιστη πληροφορία διαθέσιμη κατά τη στιγμή της επιλογής. Επίσης θα λαμβάνονται υπόψη οι σχετικές προθεσμίες· όπου είναι σκόπιμο, θα χρησιμοποιείται μία τρίτη χώρα με οικονομία αγοράς η οποία εμπλέκεται στην ίδια έρευνα.
[…]
β)
Στις έρευνες αντιντάμπινγκ για εισαγωγές από το Καζακστάν καθώς και από οποιαδήποτε χώρα χωρίς οικονομία της αγοράς που είναι μέλος του ΠΟΕ κατά την ημερομηνία έναρξης της έρευνας, η κανονική αξία καθορίζεται σύμφωνα με τις παραγράφους 1 έως 6, εάν αποδεικνύεται, με βάση δεόντως αιτιολογημένους ισχυρισμούς που θα υποβάλουν ένας ή περισσότεροι παραγωγοί που υπόκεινται στην έρευνα και με βάση τα κριτήρια και τις διαδικασίες που περιλαμβάνονται στο στοιχείο γ), ότι υπόκεινται σε συνθήκες οικονομίας της αγοράς όσον αφορά την κατασκευή και την πώληση του οικείου ομοειδούς προϊόντος. Άλλως εφαρμόζονται οι κανόνες που καθορίζονται στο στοιχείο α).
γ)
Ένας ισχυρισμός κατά το στοιχείο β) γίνεται γραπτώς και πρέπει να δίδει επαρκείς αποδείξεις ότι ο παραγωγός λειτουργεί υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς, ήτοι:
[…]
–
οι επιχειρήσεις πρέπει να τηρούν σαφή λογιστική καταγραφή, υποκειμένη σε ανεξάρτητο έλεγχο, βάσει των διεθνών λογιστικών προτύπων, η οποία και πρέπει να ακολουθείται συνεπώς,
–
το κόστος παραγωγής και η οικονομική κατάσταση των επιχειρήσεων δεν πρέπει να υπόκειται σε μείζονες στρεβλώσεις, προερχόμενες από το παλαιό σύστημα που δεν ακολουθούσε την οικονομία της αγοράς, ιδίως ως προς την απαξίωση του ενεργητικού, άλλες αποσβέσεις, δοσοληψίες αντιπραγματισμού και πληρωμές με συμψηφισμό,
[…]».
Το άρθρο 2, παράγραφος 10, του βασικού κανονισμού και το άρθρο 2, παράγραφος 10, του κανονισμού 2016/1036 προβλέπουν τα εξής:
«Μεταξύ της τιμής εξαγωγής και της κανονικής αξίας διεξάγεται δίκαιη σύγκριση. Η σύγκριση αυτή αφορά το ίδιο στάδιο εμπορίας και πωλήσεις πραγματοποιηθείσες σε ημερομηνίες όσο το δυνατόν εγγύτερες, λαμβάνονται δε δεόντως υπόψη άλλες διαφορές που επηρεάζουν τη συγκρισιμότητα των τιμών. Όταν η κανονική αξία και η τιμή εξαγωγής που διαμορφώνεται δεν πληρούν αυτές τις προϋποθέσεις σύγκρισης, πραγματοποιούνται προσαρμογές για κάθε περίπτωση, με βάση τα ατομικά της στοιχεία προκειμένου να ληφθούν δεόντως υπόψη διαφορές των παραγόντων για τους οποίους προβάλλεται ο ισχυρός και αποδεικνύεται ότι επηρεάζουν τις τιμές και, κατ’ επέκταση, τη συγκρισιμότητα των τιμών. Πρέπει να αποφεύγεται οποιαδήποτε επανάληψη προσαρμογής που έχει ήδη γίνει, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για εκπτώσεις επί της τιμής και επιστροφές, για τις ποσότητες και για το στάδιο εμπορίας. Όταν πληρούνται οι προκαθορισμένες προϋποθέσεις, είναι δυνατό να πραγματοποιούνται προσαρμογές, όσον αφορά τους ακόλουθους παράγοντες: […]».
Το άρθρο 3 του βασικού κανονισμού και του κανονισμού 2016/1036 αντιστοίχως φέρουν τον τίτλο «Προσδιορισμός της ζημίας».
Κατά το άρθρο 3, παράγραφοι 2 και 3, του βασικού κανονισμού, το οποίο αντιστοιχεί, κατ’ ουσίαν, στο άρθρο 3, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 2016/1036:
«2.   Ο προσδιορισμός της ζημίας γίνεται με βάση θετικά αποδεικτικά στοιχεία και προϋποθέτει αντικειμενική εξέταση τόσο:
α)
του όγκου των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ και της επίδρασής τους στις τιμές των ομοειδών προϊόντων στην αγορά της [Ένωσης], όσο και
β)
των συνεπειών των εισαγωγών αυτών για την κοινοτική βιομηχανία.
3.   Προκειμένου περί του όγκου των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ, εξετάζεται κατά πόσον έχει σημειωθεί σημαντική αύξηση των εισαγωγών αυτών, είτε σε απόλυτα μεγέθη, είτε σε συνάρτηση με την παραγωγή ή την κατανάλωση στην Κοινότητα. Προκειμένου περί της επίδρασης των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ επί των τιμών, εξετάζεται κατά πόσον έχουν πραγματοποιηθεί εισαγωγές με πρακτικές ντάμπινγκ σε τιμές αισθητά κατώτερες από τις τιμές που εφαρμόζει για τα ομοειδή προϊόντα η κοινοτική βιομηχανία ή κατά πόσον εισαγωγές αυτού του είδους προκαλούν με οποιονδήποτε τρόπο τη συμπίεση των τιμών σε σημαντικό βαθμό ή τη σε σημαντικό βαθμό παρακώλυση της αύξησης των τιμών που θα είχε σημειωθεί σε αντίθετη περίπτωση. Κανένας από τους ανωτέρω παράγοντες, ούτε περισσότεροι εξ αυτών από κοινού δεν έχουν κατ’ ανάγκη αποφασιστική σημασία.»
Το άρθρο 6 του βασικού κανονισμού και του κανονισμού 2016/1036 αντιστοίχως φέρουν τον τίτλο «Έρευνα» και στην παράγραφο 8 προβλέπουν τα εξής:
«Εκτός από τις περιπτώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 18, ελέγχεται κατά το δυνατόν διεξοδικότερα η ακρίβεια των πληροφοριών που παρέχουν τα ενδιαφερόμενα μέρη και επί των οποίων στηρίζονται τα συμπεράσματα.»
Το άρθρο 9 του βασικού κανονισμού και του κανονισμού 2016/1036 αντιστοίχως φέρουν τον τίτλο «Περάτωση χωρίς τη λήψη μέτρων· επιβολή οριστικών δασμών».
Κατά το άρθρο 9, παράγραφος 4, τελευταία περίοδος, του βασικού κανονισμού και το άρθρο 9, παράγραφος 4, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 2016/1036:
«Το ύψος του δασμού αντιντάμπινγκ δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει το περιθώριο ντάμπινγκ που έχει διαπιστωθεί, αλλά θα πρέπει να είναι κατώτερο του εν λόγω περιθωρίου, αν η επιβολή δασμού χαμηλότερου ύψους κρίνεται επαρκής για την εξάλειψη της ζημίας που υφίσταται ο κοινοτικός κλάδος παραγωγής.»
Το άρθρο 18 του βασικού κανονισμού και του κανονισμού 2016/1036 αντιστοίχως αφορούν την «[ά]ρνηση συνεργασίας».
Το άρθρο 20 του βασικού κανονισμού και του κανονισμού 2016/1036 αντιστοίχως αφορούν την «[α]ποκάλυψη».
2.

Ο κανονισμός (ΕΚ) 1126/2008
Το παράρτημα του κανονισμού (ΕΚ) 1126/2008 της Επιτροπής, της 3ης Νοεμβρίου 2008, για την υιοθέτηση ορισμένων διεθνών λογιστικών προτύπων σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) 1606/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (
ΕΕ 2008, L 320, σ. 1
), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 1255/2012 της Επιτροπής, της 11ης Δεκεμβρίου 2012 (
ΕΕ 2012, L 360, σ. 78
), απαριθμεί τα International Accounting Standards (διεθνή λογιστικά πρότυπα, στο εξής: ΔΛΠ).
Μεταξύ των προτύπων αυτών περιλαμβάνεται το ΔΛΠ 36, με τίτλο «Απομείωση αξίας περιουσιακών στοιχείων». Το πρότυπο αυτό προβλέπει τις διαδικασίες που εφαρμόζει μια οντότητα για να διασφαλίσει ότι τα στοιχεία του ενεργητικού της καταχωρίζονται για αξία που δεν υπερβαίνει την ανακτήσιμη αξία τους.
II.

Το ιστορικό της διαφοράς
Το ιστορικό της διαφοράς εκτίθεται στις σκέψεις 1 έως 10 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως. Για τις ανάγκες της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, πρέπει να γίνουν δεκτά τα ακόλουθα.
Κατόπιν καταγγελίας που υπέβαλε η Ajinomoto Sweeteners Europe SAS, νυν Hyet Sweet SAS, παραγωγός ασπαρτάμης εντός της Ένωσης, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κίνησε στις 30 Μαΐου 2015 έρευνα αντιντάμπινγκ όσον αφορά τις εισαγωγές ασπαρτάμης καταγωγής Κίνας στην Ένωση δυνάμει του βασικού κανονισμού.
Η έρευνα για το ντάμπινγκ και τη ζημία κάλυψε την περίοδο από την 1η Απριλίου 2014 έως την 31η Μαρτίου 2015 (στο εξής: περίοδος έρευνας). Η εξέταση των τάσεων για την εκτίμηση της ζημίας κάλυψε την περίοδο από τον Ιανουάριο του 2011 έως το τέλος της περιόδου έρευνας.
Στις 25 Φεβρουαρίου 2016, η Επιτροπή εξέδωσε τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2016/262, για την επιβολή προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ασπαρτάμης καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (
ΕΕ 2016, L 50, σ. 4
, στο εξής: προσωρινός κανονισμός).
Το επίμαχο προϊόν αντιστοιχούσε, συγχρόνως, στην ασπαρτάμη [1-μεθυλεστέρας της N-(L-α-ασπαρτυλο)-L-φαινυλαλανίνης, 3-αμινο-Ν-(α-καρβομεθοξυ-φαιναιθυλο)ηλεκτραμικός Ν-μεθυλεστέρας], με στοιχεία αναφοράς CAS 22839‑47-0, καταγωγής Κίνας που υπάγεται επί του παρόντος στον κωδικό ΣΟ ex29242998 (στο εξής: ασπαρτάμη), καθώς και στην ασπαρτάμη που περιέχουν παρασκευάσματα ή μείγματα που περιλαμβάνουν και άλλα γλυκαντικά ή νερό.
Την 1η Απριλίου 2016, η Changmao υπέβαλε στην Επιτροπή γραπτές παρατηρήσεις σχετικά με τα προσωρινά συμπεράσματα της έρευνας.
Στις 12 Μαΐου 2016, η Changmao έτυχε ακροάσεως από την Επιτροπή και από τον σύμβουλο ακροάσεων προκειμένου να υποβάλει τις παρατηρήσεις της.
Στις 2 Ιουνίου 2016, η Επιτροπή κοινοποίησε στην Changmao τα οριστικά συμπεράσματα της έρευνας.
Στις 13 Ιουνίου 2016, η Changmao υπέβαλε στην Επιτροπή γραπτές παρατηρήσεις σχετικά με τα οριστικά συμπεράσματα της έρευνας.
Στις 5 Ιουλίου 2016, η Changmao έτυχε ακροάσεως από την Επιτροπή και από τον σύμβουλο ακροάσεων προκειμένου να υποβάλει τις παρατηρήσεις της.
Στις 28 Ιουλίου 2016, η Επιτροπή εξέδωσε τον επίδικο κανονισμό.
III.

Η διαδικασία ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση
Με δικόγραφο που κατέθεσε στις 21 Οκτωβρίου 2016 στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου, η Changmao άσκησε προσφυγή με αίτημα την ακύρωση του επίδικου κανονισμού.
Με διατάξεις του προέδρου του δευτέρου τμήματος του Γενικού Δικαστηρίου της 21ης Μαρτίου 2017, Changmao Biochemical Engineering κατά Επιτροπής (
T‑741/16
, μη δημοσιευθείσα), και της 27ης Σεπτεμβρίου 2017, Changmao Biochemical Engineering κατά Επιτροπής (
T‑741/16
, μη δημοσιευθείσα,
EU:T:2017:700
), επετράπη στη Hyet Sweet να παρέμβει υπέρ της Επιτροπής και έγινε εν μέρει δεκτό το αίτημα περί εμπιστευτικής μεταχειρίσεως που υπέβαλε η Changmao έναντι αυτής.
Προς στήριξη της προσφυγής της, η Changmao προέβαλε πέντε λόγους. Ο πρώτος λόγος, που αντλούνταν από παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχεία βʹ και γʹ, του κανονισμού 2016/1036, καθώς και από παραβίαση των αρχών της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της χρηστής διοικήσεως, αφορούσε την εκ μέρους της Επιτροπής εκτίμηση των προϋποθέσεων χορηγήσεως του καθεστώτος επιχειρήσεως που λειτουργεί υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς (στο εξής: ΚΟΑ). Ο δεύτερος λόγος, που αντλούνταν από παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, του κανονισμού αυτού, αφορούσε τον καθορισμό της κανονικής αξίας. Ο τρίτος λόγος, ο οποίος αντλούνταν από παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 10, του άρθρου 3, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, και παράγραφος 3, καθώς και του άρθρου 9, παράγραφος 4, του εν λόγω κανονισμού και παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως, αφορούσε τις προσαρμογές για τον καθορισμό των περιθωρίων ντάμπινγκ και ζημίας. Ο τέταρτος λόγος αντλούνταν από παράβαση του άρθρου 3, παράγραφοι 2 και 6, του ίδιου κανονισμού και, επικουρικώς, του άρθρου 6, παράγραφος 7, αυτού. Τέλος, ο πέμπτος λόγος αντλούνταν από παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, και του άρθρου 3, παράγραφοι 2, 3 και 5, του κανονισμού 2016/1036.
Με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε όλους τους λόγους ακυρώσεως και, κατά συνέπεια, την προσφυγή στο σύνολό της.
IV.

Η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου και τα αιτήματα των διαδίκων
Με την αίτησή της αναιρέσεως, η Changmao ζητεί από το Δικαστήριο:
–
να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και
–
να κάνει δεκτή την πρωτοδίκως ασκηθείσα προσφυγή, να ακυρώσει τον επίδικο κανονισμό καθόσον την αφορά, καθώς και να καταδικάσει την Επιτροπή και τη Hyet Sweet στα δικαστικά έξοδα της πρωτόδικης και της αναιρετικής διαδικασίας, ή
–
επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου προκειμένου αυτό να αποφανθεί επί του δευτέρου σκέλους του πρώτου λόγου ακυρώσεως ή, έτι επικουρικότερον, να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο προκειμένου αυτό να αποφανθεί επί κάθε άλλου λόγου ακυρώσεως που προβλήθηκε προς στήριξη της προσφυγής, εφόσον τούτο δικαιολογείται από την εξέλιξη της διαδικασίας, καθώς και να επιφυλαχθεί ως προς τα δικαστικά έξοδα.
Η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο:
–
να απορρίψει την αίτηση αναιρέσεως, και
–
να καταδικάσει την Changmao στα δικαστικά έξοδα.
Η Hyet Sweet, ως προς την οποία αποφασίστηκε η εμπιστευτική επεξεργασία ορισμένων στοιχείων της δικογραφίας με διατάξεις του Προέδρου του Δικαστηρίου της 22ας Οκτωβρίου 2019, Changmao Biochemical Engineering κατά Επιτροπής (
C‑666/19 P
, μη δημοσιευθείσα,
EU:C:2019:1097
), και της 17ης Μαρτίου 2020, Changmao Biochemical Engineering κατά Επιτροπής (
C‑666/19 P
, μη δημοσιευθείσα,
EU:C:2020:213
), δεν κατέθεσε υπόμνημα στο πλαίσιο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως.
Σύμφωνα με το άρθρο 61, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του, το Δικαστήριο κάλεσε τους διαδίκους να απαντήσουν γραπτώς σε ερώτηση σχετικά με το χρονικό πεδίο εφαρμογής των διατάξεων του βασικού κανονισμού και του κανονισμού 2016/1036, αντιστοίχως, για τις ανάγκες της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως. Οι διάδικοι ανταποκρίθηκαν εμπροθέσμως στο σχετικό αίτημα.
V.

Επί του αιτήματος επαναλήψεως της προφορικής διαδικασίας
Κατόπιν της αναπτύξεως των προτάσεων του γενικού εισαγγελέα, η Changmao ζήτησε, κατ’ ουσίαν, με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 20 Οκτωβρίου 2021, να διαταχθεί η επανάληψη της προφορικής διαδικασίας.
Προς στήριξη του αιτήματος αυτού, η Changmao υποστηρίζει ότι, στα σημεία 146 και 150 των προτάσεών του, ο γενικός εισαγγελέας θεωρεί ότι η ίδια δεν απέδειξε την αναγκαιότητα των προσαρμογών που ζήτησε για τη δίκαιη σύγκριση της κανονικής αξίας και της τιμής εξαγωγής, καίτοι αναγνωρίζει ότι η εν λόγω εταιρία απαρίθμησε σαφώς τα αποδεικτικά στοιχεία για τις προσαρμογές αυτές. Η Changmao φρονεί ότι το συγκεκριμένο ζήτημα είναι θεμελιώδους σημασίας για την εκτίμηση του τρίτου λόγου αναιρέσεως και επιθυμεί να μπορέσει να το αναπτύξει λεπτομερέστερα στο πλαίσιο της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως.
Υπενθυμίζεται ότι ο Οργανισμός του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ο Κανονισμός του Διαδικασίας δεν προβλέπουν τη δυνατότητα των διαδίκων να διατυπώνουν παρατηρήσεις σε απάντηση των προτάσεων του γενικού εισαγγελέα (αποφάσεις της 9ης Ιουλίου 2015, InnoLux κατά Επιτροπής,
C‑231/14 P
,
EU:C:2015:451
, σκέψη
και εκεί μνημονευόμενη νομολογία, και της 10ης Σεπτεμβρίου 2015, Bricmate,
C‑569/13
,
EU:C:2015:572
, σκέψη
).
Κατά το άρθρο 252, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ, αποστολή του γενικού εισαγγελέα είναι να διατυπώνει δημοσίως, με πλήρη αμεροληψία και ανεξαρτησία, αιτιολογημένες προτάσεις επί των υποθέσεων στις οποίες, σύμφωνα με τον Οργανισμό του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, απαιτείται η έκφραση της γνώμης του. Το Δικαστήριο δεν δεσμεύεται ούτε από τις προτάσεις του γενικού εισαγγελέα ούτε από την αιτιολογία βάσει της οποίας αυτός καταλήγει στις εν λόγω προτάσεις (αποφάσεις της 9ης Ιουλίου 2015, InnoLux κατά Επιτροπής,
C‑231/14 P
,
EU:C:2015:451
, σκέψη
και εκεί μνημονευόμενη νομολογία, και της 10ης Σεπτεμβρίου 2015, Bricmate,
C‑569/13
,
EU:C:2015:572
, σκέψη
).
Επομένως, η διαφωνία οποιουδήποτε από τους διαδίκους με τις προτάσεις του γενικού εισαγγελέα, όποια και αν είναι τα ζητήματα που εξετάζει ο γενικός εισαγγελέας με τις προτάσεις του αυτές, δεν συνιστά επαρκή λόγο για την επανάληψη της προφορικής διαδικασίας (απόφαση της 9ης Ιουλίου 2015, InnoLux κατά Επιτροπής,
C‑231/14 P
,
EU:C:2015:451
, σκέψη
και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
Πάντως το Δικαστήριο μπορεί ανά πάσα στιγμή, αφού ακούσει τον γενικό εισαγγελέα, να διατάξει την επανάληψη της προφορικής διαδικασίας, σύμφωνα με το άρθρο 83 του Κανονισμού του Διαδικασίας, ιδίως αν κρίνει ότι δεν έχει διαφωτιστεί επαρκώς ή ακόμη όταν η διαφορά πρέπει να επιλυθεί βάσει επιχειρήματος που δεν έχει συζητηθεί κατ’ αντιμωλίαν μεταξύ των διαδίκων ή των ενδιαφερομένων στους οποίους αναφέρεται το άρθρο 23 του Οργανισμού του Δικαστηρίου (αποφάσεις της 9ης Ιουλίου 2015, InnoLux κατά Επιτροπής,
C‑231/14 P
,
EU:C:2015:451
, σκέψη
και εκεί μνημονευόμενη νομολογία, και της 10ης Σεπτεμβρίου 2015, Bricmate,
C‑569/13
,
EU:C:2015:572
, σκέψη
).
Τούτο δεν ισχύει εν προκειμένω. Πράγματι, οι διάδικοι μπόρεσαν να αντιπαρατεθούν επί του συνόλου των λόγων αναιρέσεως που προέβαλε η Changmao, επ’ ευκαιρία δύο ανταλλαγών γραπτών υπομνημάτων. Ειδικότερα, η Changmao μπόρεσε να προβάλει λυσιτελώς τα επιχειρήματά της, ιδίως όσον αφορά την εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου εκτίμηση της απορρίψεως, από την Επιτροπή, των αιτημάτων περί προσαρμογών για τη δίκαιη σύγκριση της κανονικής αξίας και της τιμής εξαγωγής.
Ως εκ τούτου, το Δικαστήριο κρίνει, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα, ότι διαθέτει όλα τα αναγκαία στοιχεία προκειμένου να αποφανθεί και ότι τα στοιχεία αυτά αποτέλεσαν αντικείμενο κατ’ αντιμωλίαν συζητήσεως ενώπιόν του.
Κατόπιν των προεκτεθέντων, δεν συντρέχει λόγος να διαταχθεί η επανάληψη της προφορικής διαδικασίας.
VI.

Επί της αιτήσεως αναιρέσεως
Α.

Προκαταρκτικές παρατηρήσεις
Κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου, μολονότι η νομική βάση μιας πράξεως και οι εφαρμοστέοι διαδικαστικοί κανόνες πρέπει να ισχύουν κατά τον χρόνο εκδόσεως της πράξεως αυτής, η τήρηση των αρχών που διέπουν τη διαχρονική εφαρμογή του δικαίου καθώς και οι επιταγές σχετικά με τις αρχές της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης επιβάλλουν την εφαρμογή των ουσιαστικών κανόνων που ίσχυαν κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών, ακόμη και αν οι κανόνες αυτοί δεν ίσχυαν πλέον κατά τον χρόνο εκδόσεως της επίμαχης πράξεως από το θεσμικό όργανο της Ένωσης (πρβλ. αποφάσεις της 14ης Ιουνίου 2016, Επιτροπή κατά McBride κ.λπ.,
C‑361/14 P
,
EU:C:2016:434
, σκέψη
και εκεί μνημονευόμενη νομολογία, και της 15ης Μαρτίου 2018, Deichmann,
C‑256/16
,
EU:C:2018:187
, σκέψη
).
Υπό το πρίσμα της νομολογίας αυτής πρέπει να καθοριστεί το χρονικό πεδίο εφαρμογής, αντιστοίχως, του βασικού κανονισμού και του κανονισμού 2016/1036, για τις ανάγκες της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως.
Σύμφωνα με τα άρθρα 24 και 25 του κανονισμού 2016/1036, ο εν λόγω κανονισμός κατήργησε τον βασικό κανονισμό και ετέθη σε ισχύ στις 20 Ιουλίου 2016.
Εν προκειμένω, ο επίδικος κανονισμός εκδόθηκε στις 28 Ιουλίου 2016, ήτοι μερικές ημέρες μετά την έναρξη ισχύος του κανονισμού 2016/1036. Εντούτοις, πρέπει να σημειωθεί ότι η περίοδος έρευνας κάλυπτε το διάστημα από την 1η Απριλίου 2014 έως την 31η Μαρτίου 2015. Επομένως, κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών τα οποία αφορούσε η έρευνα αντιντάμπινγκ, μετά το πέρας της οποίας εκδόθηκε ο επίδικος κανονισμός, εξακολουθούσε να έχει εφαρμογή ο βασικός κανονισμός.
Ως εκ τούτου, ναι μεν ο επίδικος κανονισμός έπρεπε να εκδοθεί βάσει του κανονισμού 2016/1036 και σύμφωνα με τους διαδικαστικούς κανόνες που ορίζει ο κανονισμός αυτός, πλην όμως υπόκειται στους κανόνες ουσιαστικού δικαίου που καθορίζει ο βασικός κανονισμός.
Κατά συνέπεια, προκειμένου να αποφευχθεί το ενδεχόμενο το Δικαστήριο να θεμελιώσει την απόφασή του σε νομικούς συλλογισμούς εσφαλμένους υπό το πρίσμα του χρονικού πεδίου εφαρμογής των ως άνω κανονισμών (βλ., κατ’ αναλογίαν, διάταξη της 27ης Σεπτεμβρίου 2004, UER κατά M6 κ.λπ.,
C‑470/02 P
, μη δημοσιευθείσα,
EU:C:2004:565
, σκέψη
, και απόφαση της 21ης Σεπτεμβρίου 2010, Suède κ.λπ. κατά API και Επιτροπής,
C‑514/07 P, C‑528/07 P και C‑532/07 P
,
EU:C:2010:541
, σκέψη
), και καθόσον, όπως υπογράμμισε ο γενικός εισαγγελέας στο σημείο 21 των προτάσεών του, οι κρίσιμοι για τις ανάγκες της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως κανόνες ουσιαστικού δικαίου είναι πανομοιότυποι στον βασικό κανονισμό και στον κανονισμό 2016/1036, πρέπει να θεωρηθεί ότι οι παραπομπές στον τελευταίο αυτό κανονισμό στο πλαίσιο της υπό κρίση αναιρέσεως γίνονται στις αντίστοιχες διατάξεις του βασικού κανονισμού.
Β.

Επί της ουσίας
1.

Επί του πρώτου λόγου αναιρέσεως
α)

Επιχειρήματα των διαδίκων
Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, ο οποίος βάλλει κατά των σκέψεων 54, 64 έως 67, 69, 70, 78 έως 80, 87, 97 και 98 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, η Changmao προσάπτει στο Γενικό Δικαστήριο ότι παραμόρφωσε τα πραγματικά περιστατικά και υπέπεσε σε νομικό σφάλμα κατά την εφαρμογή του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο γʹ, του βασικού κανονισμού.
Πρώτον, η Changmao ισχυρίζεται ότι πληροί το δεύτερο κριτήριο για τη χορήγηση καθεστώτος επιχειρήσεως που δραστηριοποιείται υπό ΚΟΑ, το οποίο προβλέπεται στο άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο γʹ, δεύτερη περίπτωση, του βασικού κανονισμού (στο εξής: δεύτερο κριτήριο χορηγήσεως ΚΟΑ), εφόσον χρησιμοποιεί, σε κάθε περίπτωση, ένα μόνο σύστημα βασικών λογιστικών εγγράφων που καταρτίζονται σύμφωνα με τα Hong Kong Financial Reporting Standards (πρότυπα χρηματοοικονομικών πληροφοριών του Χονγκ Κονγκ, στο εξής: HKFRS), τα οποία είναι ισοδύναμα με τα International Financial Reporting Standards (διεθνή πρότυπα χρηματοοικονομικών πληροφοριών). Η εταιρία Price Waterhouse Cooper (στο εξής: PWC), η οποία είναι επιφορτισμένη με τον έλεγχο των λογαριασμών της, το επιβεβαίωσε, όπως ισχυρίζεται η Changmao, ανεπιφύλακτα.
Πλην όμως, ο προσωρινός κανονισμός κάνει λόγο, στις αιτιολογικές σκέψεις 26 και 36, για «ελλείψεις» όσον αφορά την τήρηση του δεύτερου κριτηρίου χορηγήσεως ΚΟΑ, αναγνωρίζοντας ωστόσο, στην αιτιολογική σκέψη 28, ότι οι λογαριασμοί της Changmao καταρτίστηκαν σύμφωνα με τα HKFRS. Κατά την Changmao, απλώς διαπιστώθηκε, στην αιτιολογική σκέψη 20 του επίδικου κανονισμού, ότι η Changmao δεν προσκόμισε κανένα αποδεικτικό στοιχείο ή νέο επιχείρημα σχετικά με το κριτήριο αυτό, διαπίστωση η οποία είναι, εξάλλου, εσφαλμένη λαμβανομένων υπόψη των εγγράφων που η αναιρεσείουσα προσκόμισε μετά τα προσωρινά συμπεράσματα.
Επομένως, όπως προβάλλει η Changmao, τόσο ο προσωρινός όσο και ο επίδικος κανονισμός δεν περιέχουν καμία ειδική διαπίστωση περί ελλείψεως αξιοπιστίας ή ακρίβειας των λογαριασμών της ούτε, εξάλλου, ειδική διαπίστωση περί εκ παραδρομής σφαλμάτων υπό το πρίσμα των ΔΛΠ. Αντιθέτως, η Επιτροπή αναγνώρισε, επ’ ευκαιρία της ακροάσεως ενώπιον του συμβούλου ακροάσεων της 6ης Ιανουαρίου 2016, ότι με έγγραφο της 22ας Δεκεμβρίου 2015 η PWC διατύπωσε ανεπιφύλακτη γνώμη ως προς την ακρίβεια και την αξιοπιστία των επίμαχων λογαριασμών.
Επομένως, όπως προβάλλεται, το Γενικό Δικαστήριο παραμόρφωσε τα πραγματικά περιστατικά καθόσον έκρινε, στις σκέψεις 69 και 87 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι η Επιτροπή ορθώς κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι ελλείψεις που διαπίστωσαν οι ελεγκτές δεν καθιστούσαν δυνατή τη διασφάλιση της ακρίβειας της λογιστικής της Changmao. Επομένως, το Γενικό Δικαστήριο δεν μπορούσε να απορρίψει την αιτίαση της Changmao στη σκέψη 70 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.
Επιπλέον, στις σκέψεις 60 έως 68 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη τις λεπτομερείς παρατηρήσεις, που προέκυψαν από έλεγχο διενεργηθέντα από την PWC, επί των λογιστικών πρακτικών της Changmao σχετικά με την απομείωση της αξίας των ενσώματων και των άυλων στοιχείων του ενεργητικού. Όπως υποστηρίζει η Changmao, oι πρακτικές αυτές συνάδουν προς τις απαιτήσεις του ΔΛΠ 36.
Αφενός, η Changmao υποστηρίζει ότι το κωνικό υβριδικό στεγνωτήριο δεν δημιουργεί αφ’ εαυτού ταμειακές εισροές, οπότε μπορούσε κάλλιστα να υπολογίσει την ανακτήσιμη αξία του σε συνάρτηση με τη μονάδα παραγωγής της οποίας αποτελεί μέρος. Λαμβανομένων υπόψη των παραγράφων 22, 66 και 67 του ΔΛΠ 36, δεν ήταν, όπως υποστηρίζει η Changmao, αναγκαίο να καταχωριστεί χωριστά η αξία του, αντιθέτως προς όσα έκρινε το Γενικό Δικαστήριο στη σκέψη 66 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως. Οι εκτιμήσεις που περιλαμβάνονται στις σκέψεις 64 και 65 της αποφάσεως αυτής είναι επίσης εσφαλμένες, όπως προκύπτει από τα συμπληρωματικά αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισε η Changmao στην Επιτροπή κατά την ακρόαση που έλαβε χώρα τον Ιανουάριο του 2016.
Αφετέρου, η Changmao επισημαίνει ότι εκτιμά σε συνεχή βάση την ανακτήσιμη αξία του διπλώματος ευρεσιτεχνίας σχετικά με την τεχνολογία παραγωγής φουμαρικού οξέος και όξινου μηλικού νατρίου (στο εξής: δίπλωμα ευρεσιτεχνίας) και αναθεωρεί την αξία αυτή οσάκις συντρέχουν οι προϋποθέσεις της παραγράφου 10 του ΔΛΠ 36, όπως προκύπτει από τα έγγραφα που προσκομίστηκαν ενώπιον της Επιτροπής. Επομένως, το Γενικό Δικαστήριο παραμόρφωσε τα πραγματικά περιστατικά στη σκέψη 67 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.
Δεύτερον, η Changmao υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο παραμόρφωσε τα πραγματικά περιστατικά στη σκέψη 54 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως. Συγκεκριμένα, διατείνεται ότι στο σημείο 7 του δικογράφου της προσφυγής της υποστήριξε απλώς ότι η Επιτροπή δεν μπορούσε να επικαλεστεί απλώς «σφάλματα» προκειμένου να αρνηθεί τη χορήγηση ΚΟΑ, τούτο δε ενώ ο διενεργηθείς με βάση τα ΔΛΠ λογιστικός έλεγχος διαπίστωνε απερίφραστα την ακρίβεια και την αξιοπιστία των λογαριασμών.
Τρίτον, η Changmao υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέλειψε να λάβει υπόψη το γεγονός ότι όλα τα στοιχεία του ενεργητικού που υποβλήθηκαν σε έλεγχο είχαν αποκτηθεί από την εν λόγω εταιρία πριν από το 2003 και ότι η Επιτροπή είχε ήδη λάβει και επαληθεύσει λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τα στοιχεία αυτά στο πλαίσιο προγενέστερων ερευνών αντιντάμπινγκ, στις οποίες η Changmao είχε αναγνωριστεί ως επιχείρηση που δραστηριοποιείται υπό ΚΟΑ. Επομένως, αντιθέτως προς όσα έκρινε το Γενικό Δικαστήριο στις σκέψεις 78 έως 80 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, δεν ήταν αδύνατον για την Επιτροπή να ελέγξει τις πληροφορίες που είχε λάβει σχετικά με τα στοιχεία αυτά την τελευταία ημέρα του επιτόπιου ελέγχου.
Για όλους τους ανωτέρω λόγους, η Changmao θεωρεί ότι το Γενικό Δικαστήριο δεν μπορούσε, στη σκέψη 93 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, να απορρίψει το πρώτο σκέλος του πρώτου λόγου ακυρώσεως.
Κατά συνέπεια, η απόρριψη, στις σκέψεις 97 και 98 της αποφάσεως αυτής, του δευτέρου σκέλους του πρώτου λόγου ακυρώσεως, το οποίο αφορούσε το τρίτο κριτήριο χορηγήσεως ΚΟΑ του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο γʹ, τρίτη περίπτωση, του βασικού κανονισμού, επίσης δεν ευσταθεί και το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε νομικό σφάλμα καθόσον αρνήθηκε να εξετάσει το τελευταίο αυτό σκέλος.
Η Επιτροπή εκτιμά ότι ο πρώτος λόγος αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως εν μέρει αλυσιτελής και, εν πάση περιπτώσει, ως αβάσιμος στο σύνολό του.
β)

Εκτίμηση του Δικαστηρίου
Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, η Changmao αμφισβητεί, κατ’ ουσίαν, τις εκτιμήσεις του Γενικού Δικαστηρίου σχετικά με την απόρριψη από την Επιτροπή της αιτήσεώς της περί χορηγήσεως ΚΟΑ δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχεία βʹ και γʹ, του βασικού κανονισμού.
Συναφώς, υπενθυμίζεται, καταρχάς, ότι, κατά το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, πρώτο εδάφιο, του βασικού κανονισμού, στην περίπτωση εισαγωγών προερχόμενων από χώρες χωρίς οικονομία της αγοράς, κατά παρέκκλιση από τους κανόνες του άρθρου 2, παράγραφοι 1 έως 6, του ίδιου κανονισμού, η κανονική αξία καθορίζεται, καταρχήν, με βάση την τιμή ή την κατασκευασμένη αξία σε τρίτη χώρα με οικονομία της αγοράς, ήτοι με βάση τη μέθοδο της ανάλογης χώρας [αποφάσεις της 2ας Φεβρουαρίου 2012, Brosmann Footwear (HK) κ.λπ. κατά Συμβουλίου,
C‑249/10 P
,
EU:C:2012:53
, σκέψη
, και της 2ας Δεκεμβρίου 2021, Επιτροπή και GMB Glasmanufaktur Brandenburg κατά Xinyi PV Products (Anhui) Holdings,
C‑884/19 P και C‑888/19 P
,
EU:C:2021:973
, σκέψη
].
Εντούτοις, κατά το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο βʹ, του βασικού κανονισμού, στην περίπτωση ερευνών αντιντάμπινγκ για εισαγωγές, μεταξύ άλλων, από την Κίνα, η κανονική αξία καθορίζεται με βάση το άρθρο 2, παράγραφοι 1 έως 6, του κανονισμού αυτού εφόσον αποδεικνύεται, βάσει δεόντως αιτιολογημένων ισχυρισμών τους οποίους υποβάλλουν ένας ή περισσότεροι παραγωγοί που υπόκεινται στην έρευνα και σύμφωνα με τα κριτήρια και τις διαδικασίες που προβλέπονται στο άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο γʹ, του οικείου κανονισμού, ότι ο παραγωγός ή οι παραγωγοί αυτοί υπόκεινται σε συνθήκες οικονομίας της αγοράς όσον αφορά την κατασκευή και την πώληση του οικείου ομοειδούς προϊόντος [πρβλ. αποφάσεις της 2ας Φεβρουαρίου 2012, Brosmann Footwear (HK) κ.λπ. κατά Συμβουλίου,
C‑249/10 P
,
EU:C:2012:53
, σκέψη
, και της 2ας Δεκεμβρίου 2021, Επιτροπή και GMB Glasmanufaktur Brandenburg κατά Xinyi PV Products (Anhui) Holdings,
C‑884/19 P και C‑888/19 P
,
EU:C:2021:973
, σκέψη
].
Συναφώς, το βάρος αποδείξεως το φέρει ο παραγωγός που επιθυμεί να τύχει του πλεονεκτήματος του ΚΟΑ βάσει του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο βʹ, του βασικού κανονισμού. Προς τον σκοπό αυτόν, το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο γʹ, πρώτο εδάφιο, προβλέπει ότι η αίτηση που υποβάλλει παραγωγός πρέπει να περιλαμβάνει επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, όπως αυτά διευκρινίζονται στην τελευταία αυτή διάταξη, περί του ότι δραστηριοποιείται υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς [πρβλ. αποφάσεις της 2ας Φεβρουαρίου 2012, Brosmann Footwear (HK) κ.λπ. κατά Συμβουλίου,
C‑249/10 P
,
EU:C:2012:53
, σκέψη
, και της 2ας Δεκεμβρίου 2021, Επιτροπή και GMB Glasmanufaktur Brandenburg κατά Xinyi PV Products (Anhui) Holdings,
C‑884/19 P και C‑888/19 P
,
EU:C:2021:973
, σκέψη
].
Μεταξύ των κριτηρίων αυτών περιλαμβάνεται, στο άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο γʹ, δεύτερη περίπτωση, του βασικού κανονισμού, το δεύτερο κριτήριο για την αναγνώριση της ιδιότητας της επιχειρήσεως που δραστηριοποιείται υπό ΚΟΑ, το οποίο αφορά ο υπό κρίση λόγος ακυρώσεως. Βάσει του κριτηρίου αυτού, απαιτείται οι επιχειρήσεις να τηρούν σαφή λογιστική καταγραφή, υποκείμενη σε ανεξάρτητο έλεγχο, βάσει των διεθνών λογιστικών προτύπων, η οποία και πρέπει να ακολουθείται συνεπώς.
Πρώτον, η Changmao ισχυρίζεται, κατ’ ουσίαν, ότι πληροί το εν λόγω κριτήριο, καθόσον οι λογιστικές της καταγραφές συνάδουν προς τα HKFRS και εφαρμόζει ορθώς το ΔΛΠ 36. Καθόσον έκρινε περί του αντιθέτου, το Γενικό Δικαστήριο παρέβη, όπως προβάλλεται, το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο γʹ, του βασικού κανονισμού και παραμόρφωσε τα πραγματικά περιστατικά.
Συναφώς, ωστόσο, υπενθυμίζεται ότι, κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, από το άρθρο 256 ΣΛΕΕ και το άρθρο 58, πρώτο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκύπτει ότι το Γενικό Δικαστήριο είναι το μόνο αρμόδιο, αφενός, για τη διαπίστωση των πραγματικών περιστατικών, πλην της περιπτώσεως κατά την οποία η ανακρίβεια του περιεχομένου των διαπιστώσεών του οφείλεται στα υποβληθέντα σε αυτό στοιχεία της δικογραφίας, και, αφετέρου, για την εκτίμηση των πραγματικών αυτών περιστατικών. Όταν το Γενικό Δικαστήριο έχει διαπιστώσει ή εκτιμήσει τα πραγματικά περιστατικά, το Δικαστήριο είναι αρμόδιο, δυνάμει του άρθρου 256 ΣΛΕΕ, να ασκεί έλεγχο όσον αφορά τον νομικό χαρακτηρισμό των περιστατικών αυτών και τις έννομες συνέπειες που έχει συναγάγει το Γενικό Δικαστήριο. Συνεπώς, το Δικαστήριο δεν είναι αρμόδιο να εξακριβώνει τα πραγματικά περιστατικά ούτε, καταρχήν, να εξετάζει τα αποδεικτικά στοιχεία που έλαβε υπόψη το Γενικό Δικαστήριο σε σχέση με τα περιστατικά αυτά. Επομένως, η ως άνω εκτίμηση δεν αποτελεί νομικό ζήτημα υποκείμενο στον έλεγχο του Δικαστηρίου, εκτός αν συντρέχει παραμόρφωση του περιεχομένου των στοιχείων αυτών [πρβλ. αποφάσεις της 10ης Ιουλίου 2008, Bertelsmann και Sony Corporation of America κατά Impala,
C‑413/06 P
,
EU:C:2008:392
, σκέψη
, και της 14ης Δεκεμβρίου 2017, EBMA κατά Giant (China),
C‑61/16 P
,
EU:C:2017:968
, σκέψη
].
Οσάκις ο αναιρεσείων προβάλλει παραμόρφωση των αποδεικτικών στοιχείων εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου, οφείλει, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 256 ΣΛΕΕ, του άρθρου 58, πρώτο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του άρθρου 168, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, να προσδιορίζει επακριβώς τα στοιχεία τα οποία, κατ’ αυτόν, παραμόρφωσε το Γενικό Δικαστήριο και να καταδεικνύει τα σφάλματα αναλύσεως στα οποία υπέπεσε, κατά την εκτίμησή του, το Γενικό Δικαστήριο και τα οποία είχαν ως αποτέλεσμα την εκ μέρους του παραμόρφωση αυτή. Εξάλλου, κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, η παραμόρφωση των στοιχείων πρέπει να προκύπτει προδήλως από τα έγγραφα της δικογραφίας, χωρίς να είναι αναγκαίο να γίνει νέα εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών και των αποδεικτικών στοιχείων (πρβλ. αποφάσεις της 3ης Σεπτεμβρίου 2009, Moser Baer India κατά Συμβουλίου,
C‑535/06 P
,
EU:C:2009:498
, σκέψη
, και της 29ης Απριλίου 2021, Fortischem κατά Επιτροπής,
C‑890/19 P
, μη δημοσιευθείσα,
EU:C:2021:345
, σκέψη
).
Εν προκειμένω, διαπιστώνεται ότι η επιχειρηματολογία της Changmao, για την οποία έγινε λόγος στη σκέψη 72 της παρούσας αποφάσεως, δεν θέτει υπό αμφισβήτηση ούτε την ερμηνεία του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο γʹ, δεύτερη περίπτωση, του βασικού κανονισμού στην οποία προέβη το Γενικό Δικαστήριο στις σκέψεις 51 έως 53 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως ούτε την ερμηνεία του ΔΛΠ 36 στις σκέψεις 59 έως 63 της αποφάσεως αυτής.
Η ως άνω επιχειρηματολογία αφορά στην πραγματικότητα τη συμβατότητα των λογιστικών εγγράφων της Changmao με τα διεθνή λογιστικά πρότυπα και την τήρηση του ΔΛΠ 36 και, επομένως, βάλλει κατά της εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου εκτίμησης του νομότυπου των εγγράφων αυτών και της επίμαχης λογιστικής καταχωρίσεως. Η εκτίμηση αυτή αφορά τα πραγματικά περιστατικά και δεν μπορεί, ως εκ τούτου, να αμφισβητηθεί κατ’ αναίρεση, πλην της περιπτώσεως παραμορφώσεως του περιεχομένου τους. Καίτοι, όμως, η Changmao προέβαλε παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών από το Γενικό Δικαστήριο, δεν διευκρινίζει ούτε τα πραγματικά περιστατικά που παραμόρφωσε το Γενικό Δικαστήριο ούτε με ποιον τρόπο τα παραμόρφωσε.
Ως εκ τούτου, η εν λόγω επιχειρηματολογία είναι απαράδεκτη.
Δεύτερον, στο μέτρο που, με την επιχειρηματολογία που εκτέθηκε στη σκέψη 56 της παρούσας αποφάσεως, η Changmao αποπειράται να προσάψει στο Γενικό Δικαστήριο ότι δεν διαπίστωσε ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε σφάλμα καθόσον βάσισε τα συμπεράσματά της σχετικά με το δεύτερο κριτήριο χορηγήσεως ΚΟΑ απλώς και μόνο σε μη τεκμηριωμένες «ελλείψεις», υπενθυμίζεται ότι, στο πλαίσιο αιτήσεως αναιρέσεως, η αρμοδιότητα του Δικαστηρίου περιορίζεται, καταρχήν, στον έλεγχο της νομικής λύσεως που δόθηκε επί των λόγων που προβλήθηκαν και εξετάσθηκαν ενώπιον των δικαστών της ουσίας (απόφαση της 9ης Νοεμβρίου 2017, SolarWorld κατά Συμβουλίου,
C‑204/16 P
,
EU:C:2017:838
, σκέψη
και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
Δεδομένου ότι η Changmao δεν προέβαλε τέτοιο επιχείρημα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, η ως άνω επιχειρηματολογία είναι απαράδεκτη.
Εν πάση περιπτώσει, η επιχειρηματολογία αυτή είναι αβάσιμη. Πράγματι, από τα στοιχεία της δικογραφίας που έχει στη διάθεσή του το Δικαστήριο προκύπτει σαφώς ότι το δεύτερο κριτήριο χορηγήσεως ΚΟΑ αποτέλεσε αντικείμενο εμπεριστατωμένων συζητήσεων μεταξύ της Επιτροπής και της Changmao κατά τη διάρκεια της διαδικασίας που οδήγησε στην έκδοση του επίδικου κανονισμού και ότι, στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή προσδιόρισε σαφώς τους λόγους για τους οποίους έκρινε ότι η Changmao δεν πληρούσε το εν λόγω κριτήριο.
Δεύτερον, όσον αφορά τον ισχυρισμό περί παραμορφώσεως των πραγματικών περιστατικών που ενέχει η σκέψη 54 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, επισημαίνεται ότι, στη σκέψη αυτή, το Γενικό Δικαστήριο επισήμανε ότι η Changmao φαινόταν να υποστηρίζει ότι τυχόν «λογιστικά σφάλματα» δεν συνιστούν κώλυμα για την αναγνώριση της ιδιότητας της επιχειρήσεως που δραστηριοποιείται υπό ΚΟΑ. Βεβαίως, το Γενικό Δικαστήριο χρησιμοποίησε διαφορετική ορολογία από εκείνη του σημείου 7 του δικογράφου της προσφυγής, στο πλαίσιο του οποίου η Changmao υποστήριζε ότι, ακόμη και αν υποτεθεί ότι διαπράχθηκαν «λογιστικά λάθη», η Επιτροπή ενήργησε κατά κατάχρηση εξουσίας, καθόσον κατέληξε στο συμπέρασμα ότι απλά λογιστικά σφάλματα μπορούσαν να αποτελέσουν τη βάση για την απόρριψη της αιτήσεως χορηγήσεως ΚΟΑ. Εντούτοις, επισημαίνεται ότι το Γενικό Δικαστήριο όντως εξέτασε την ουσία της οικείας επιχειρηματολογίας και δη εις βάθος. Επομένως, δεν μπορεί να συναχθεί από την ορολογική διαφοροποίηση ότι το Γενικό Δικαστήριο παραμόρφωσε τα επιχειρήματα της Changmao.
Τρίτον, όσον αφορά τα επιχειρήματα που βάλλουν κατά των σκέψεων 78 έως 80 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, επισημαίνεται ότι οι σκέψεις αυτές εντάσσονται στο πλαίσιο της εξετάσεως από το Γενικό Δικαστήριο του συμπεράσματος της Επιτροπής ότι η Changmao παρέλειψε να προσκομίσει ορισμένα έγγραφα εγκαίρως προς ανάλυση κατά τον επιτόπιο έλεγχο στις εγκαταστάσεις της. Πλην όμως, στη σκέψη 79 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, το Γενικό Δικαστήριο διαπίστωσε ότι η εκ μέρους της Επιτροπής απόρριψη χορηγήσεως ΚΟΑ ουδόλως στηρίχθηκε στο στοιχείο ότι η Changmao είχε προσκομίσει εκπροθέσμως ορισμένα έγγραφα.
Δεδομένου ότι η Changmao δεν αμφισβήτησε ειδικώς τη διαπίστωση αυτή του Γενικού Δικαστηρίου, τα επιχειρήματά της ότι, χάρη σε προγενέστερες έρευνες, η Επιτροπή ήταν σε θέση να προβεί στους απαραίτητους ελέγχους πρέπει να απορριφθούν ως αλυσιτελή.
Εξάλλου, ακόμη και αν υποτεθεί ότι με τα ανωτέρω επιχειρήματα η Changmao αποπειράτο να προβάλει ότι το Γενικό Δικαστήριο εσφαλμένως έκρινε, στη σκέψη 87 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι η εν λόγω εταιρία δεν μπορούσε να επικαλεστεί προγενέστερες αποφάσεις της Επιτροπής για να αμφισβητήσει τις διαπιστώσεις του επίδικου κανονισμού, τα εν λόγω επιχειρήματα είναι αβάσιμα. Πράγματι, κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, στον τομέα της κοινής εμπορικής πολιτικής, και ιδιαίτερα στον τομέα των μέτρων εμπορικής άμυνας, η Επιτροπή διαθέτει ευρεία διακριτική ευχέρεια λόγω της πολυπλοκότητας των πολιτικών και οικονομικών καταστάσεων που καλείται να εξετάσει [πρβλ. απόφαση της 2ας Δεκεμβρίου 2021, Επιτροπή και GMB Glasmanufaktur Brandenburg κατά Xinyi PV Products (Anhui) Holdings,
C‑884/19 P και C‑888/19 P
,
EU:C:2021:973
, σκέψη
και εκεί μνημονευόμενη νομολογία]. Πλην όμως, οι οικονομικοί φορείς δεν μπορούν να δείξουν δικαιολογημένη εμπιστοσύνη στη διατήρηση μιας υφιστάμενης καταστάσεως η οποία ενδέχεται να τροποποιηθεί με αποφάσεις που λαμβάνονται από θεσμικό όργανο της Ένωσης στο πλαίσιο της διακριτικής του ευχέρειας (βλ., κατ’ αναλογίαν, αποφάσεις της 7 Μαΐου 1991, Nakajima κατά Συμβουλίου,
C‑69/89
,
EU:C:1991:186
, σκέψεις
και
, και της 10ης Μαρτίου 1992, Canon κατά Συμβουλίου,
C‑171/87
,
EU:C:1992:106
, σκέψη
).
Τέλος, όσον αφορά τα επιχειρήματα που βάλλουν κατά των σκέψεων 97 και 98 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, επισημαίνεται ότι στις σκέψεις αυτές το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε ως αλυσιτελές το δεύτερο σκέλος του πρώτου λόγου ακυρώσεως που είχε προβάλει η Changmao προς στήριξη της προσφυγής της σε πρώτο βαθμό, με το οποίο η Changmao αμφισβητούσε τα συμπεράσματα της Επιτροπής σχετικά με το τρίτο κριτήριο χορηγήσεως ΚΟΑ, το οποίο προβλέπεται στο άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο γʹ, τρίτη περίπτωση, του βασικού κανονισμού. Συγκεκριμένα, το Γενικό Δικαστήριο υπενθύμισε, στη σκέψη 96 της αποφάσεως αυτής, την οποία δεν αμφισβητεί η Changmao στο πλαίσιο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, ότι οι προϋποθέσεις χορηγήσεως ΚΟΑ που θέτει το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο γʹ, του βασικού κανονισμού είναι σωρευτικές. Στο μέτρο αυτό, το Γενικό Δικαστήριο, αφού επισήμανε στη σκέψη 97 της εν λόγω αποφάσεως ότι η Changmao δεν κατόρθωσε να αποδείξει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε σφάλμα καθόσον έκρινε ότι δεν πληρούται το δεύτερο κριτήριο για την αναγνώριση της ιδιότητας της επιχειρήσεως που δραστηριοποιείται υπό ΚΟΑ, απεφάνθη στη σκέψη 98 της ίδιας αποφάσεως ότι το δεύτερο αυτό σκέλος έπρεπε να απορριφθεί ως αλυσιτελές.
Δεδομένου ότι η Changmao ομοίως δεν απέδειξε, ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι η απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου να απορρίψει την επιχειρηματολογία της σχετικά με την εκ μέρους της Επιτροπής παράβαση των διατάξεων σχετικά με το δεύτερο κριτήριο χορηγήσεως ΚΟΑ ήταν νομικώς εσφαλμένη, τα επιχειρήματά της που βάλλουν κατά των σκέψεων 97 και 98 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως δεν μπορούν παρά να απορριφθούν ως αβάσιμα.
Κατά συνέπεια, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως εν μέρει απαράδεκτος και ως εν μέρει αβάσιμος.
2.

Επί του δευτέρου λόγου αναιρέσεως
α)

Επιχειρήματα των διαδίκων
Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, η Changmao προσάπτει στο Γενικό Δικαστήριο ότι υπέπεσε, στις σκέψεις 113, 115 έως 118, 125, 126 και 128 έως 130 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, σε νομικό σφάλμα και σε παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών, καθόσον έκρινε ότι η Επιτροπή ούτε παρέβη το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, του βασικού κανονισμού, το άρθρο 6, παράγραφος 8, του κανονισμού 2016/1036 και το άρθρο 9, παράγραφος 4, του βασικού κανονισμού ούτε παρέβη το καθήκον επιμέλειας που υπέχει και την αρχή της χρηστής διοικήσεως, καθόσον παρέλειψε να ζητήσει από τον παραγωγό της ανάλογης χώρας τον λεπτομερή κατάλογο των εξαγωγικών συναλλαγών του.
Πρώτον, η Changmao προβάλλει ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, του βασικού κανονισμού. Κατά τη διάταξη αυτή, για τον καθορισμό της κανονικής αξίας, η Επιτροπή πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις πωλήσεις του παραγωγού της ανάλογης χώρας στην εγχώρια αγορά ή, σε περίπτωση αδυναμίας, τις εξαγωγικές πωλήσεις του εν λόγω παραγωγού. Μόνον ως ύστατη λύση θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τιμές πράγματι καταβληθείσες ή καταβλητέες εντός της Ένωσης.
Εν προκειμένω, όπως προβάλλει η Changmao, η Επιτροπή εκτίμησε ότι δεν μπορούσε να στηριχθεί ούτε στις εγχώριες πωλήσεις ούτε στις εξαγωγικές πωλήσεις του Ιάπωνα παραγωγού, ως παραγωγού της ανάλογης χώρας, και, ως εκ τούτου, καθόρισε την κανονική αξία βάσει των πωλήσεων του ενωσιακού παραγωγού, ο οποίος είναι θυγατρική κατά 100 % του εν λόγω Ιάπωνα παραγωγού. Η Επιτροπή ζήτησε από τον εν λόγω παραγωγό αναλυτικούς καταλόγους πωλήσεων ανά συναλλαγή, αλλά μόνο για τις εγχώριες πωλήσεις. Ενώ θεώρησε ότι οι κατάλογοι αυτοί δεν ήταν αξιόπιστοι, περιορίστηκε σε μια σύνοψη των οικονομικών αποτελεσμάτων των εξαγωγών του εν λόγω παραγωγού, η οποία περιλαμβάνεται στον πίνακα 15 της απαντήσεως του τελευταίου στο ερωτηματολόγιο αντιντάμπινγκ. Ο πίνακας αυτός δεν είναι, όπως προβάλλεται, αρκούντως λεπτομερής. Αντιθέτως προς όσα επισήμανε το Γενικό Δικαστήριο στη σκέψη 113 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, δεν μπορεί να συναχθεί, ως εκ τούτου, ότι «όλες» οι εξαγωγικές πωλήσεις ήταν σαφώς ελλειμματικές, αλλά μόνον ότι, «συνολικά εξεταζόμενες», ήταν ελλειμματικές. Επομένως, η σκέψη 113 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως ενέχει κατά την Changmao παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών.
Κατά την Changmao, ελλείψει καταλόγου εξαγωγικών πωλήσεων ανά συναλλαγή, δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι ορισμένες εξαγωγικές πράξεις του Ιάπωνα παραγωγού προς τρίτες χώρες ή προς την Ένωση ήταν αρκούντως αξιόπιστες ώστε να χρησιμεύσουν ως βάση για τον καθορισμό της κανονικής αξίας. Επομένως, η Επιτροπή όφειλε να του ζητήσει έναν τέτοιο κατάλογο.
Η Changmao συνάγει εξ αυτού ότι, αντιθέτως προς όσα έκρινε το Γενικό Δικαστήριο στις σκέψεις 115, 116, 128 και 129 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, του βασικού κανονισμού και ότι ενήργησε χωρίς τη δέουσα επιμέλεια, καθώς και κατά παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως.
Δεύτερον, αναφερόμενη στη σκέψη 125 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, η Changmao υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε νομικό σφάλμα καθόσον έκρινε ότι η Επιτροπή δεν παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 6, παράγραφος 8, του κανονισμού 2016/1036.
Τρίτον, η Changmao ισχυρίζεται ότι, ελλείψει των σφαλμάτων στα οποία υπέπεσε η Επιτροπή, το περιθώριο ντάμπινγκ της θα ήταν, κατά πάσα πιθανότητα, χαμηλότερο και, δυνητικά, κατώτερο του περιθωρίου ζημίας. Συναφώς, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε, όπως προβάλλεται, σε νομικό σφάλμα καθόσον έκρινε, στις σκέψεις 117 και 118 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι η αναιρεσείουσα όφειλε να είχε προσκομίσει αποδεικτικά στοιχεία από τα οποία να προκύπτει ότι το περιθώριο ντάμπινγκ ήταν κατώτερο του περιθωρίου ζημίας. Η προσέγγιση αυτή στηρίζεται, κατά την Changmao, σε εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, του βασικού κανονισμού και αντιβαίνει στη νομολογία του Δικαστηρίου η οποία επιβάλλει στην Επιτροπή να εξετάζει αυτεπαγγέλτως όλες τις διαθέσιμες πληροφορίες.
Η Επιτροπή αντιτείνει ότι ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως είναι αλυσιτελής και πρέπει, εν πάση περιπτώσει, να απορριφθεί ως εν μέρει απαράδεκτος, εν μέρει αλυσιτελής και εν μέρει αβάσιμος.
β)

Εκτίμηση του Δικαστηρίου
Πρώτον, η Changmao προβάλλει ότι, στις σκέψεις 115, 116, 128 και 129 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, του βασικού κανονισμού και εσφαλμένως έκρινε ότι η Επιτροπή είχε ενεργήσει με τη δέουσα επιμέλεια και έχοντας τηρήσει την αρχή της χρηστής διοικήσεως.
Το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, του βασικού κανονισμού εκθέτει τη μέθοδο που εφαρμόζεται, κατά παρέκκλιση από τους κανόνες των παραγράφων 1 έως 6 του ίδιου άρθρου, για τον καθορισμό της κανονικής αξίας στην περίπτωση εισαγωγών από χώρες που δεν έχουν οικονομία αγοράς.
Από το γράμμα και την οικονομία της εν λόγω διατάξεως προκύπτει ότι η βασική μέθοδος για τον καθορισμό της κανονικής αξίας, σε περίπτωση εισαγωγών από χώρα που δεν έχει οικονομία αγοράς, είναι η μέθοδος της ανάλογης χώρας, ήτοι η μέθοδος που βασίζεται «στην τιμή ή στην κατασκευασμένη αξία σε τρίτη χώρα με οικονομία αγοράς» ή «στην τιμή από αυτή την τρίτη χώρα προς άλλες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της [Ένωσης]». Αν η εφαρμογή της μεθόδου αυτής δεν είναι εφικτή, προβλέπεται μια επικουρική μέθοδος για τον καθορισμό της κανονικής αξίας, κατά την οποία η αξία αυτή καθορίζεται «πάνω σε κάθε άλλη λογική βάση, συμπεριλαμβανομένης της τιμής που έχει πράγματι πληρωθεί ή πρέπει να πληρωθεί στην [Ένωση] για το ομοειδές προϊόν, δεόντως προσαρμοσμένης, αν χρειάζεται, ώστε να συμπεριλαμβάνει ένα εύλογο περιθώριο κέρδους». Κατά συνέπεια, τα θεσμικά όργανα της Ένωσης, παρά τη διακριτική ευχέρεια που έχουν κατά την επιλογή της ανάλογης χώρας, δεν μπορούν να μη λαμβάνουν υπόψη την απαίτηση να πρόκειται για χώρα με οικονομία αγοράς, εφόσον αυτό είναι εφικτό (πρβλ. απόφαση της 22ας Μαρτίου 2012, GLS,
C‑338/10
,
EU:C:2012:158
, σκέψεις
και
).
Κατά το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, δεύτερο εδάφιο, του βασικού κανονισμού, μια κατάλληλη τρίτη χώρα με οικονομία αγοράς επιλέγεται με εύλογο τρόπο, αφού ληφθεί δεόντως υπόψη κάθε αξιόπιστη πληροφορία διαθέσιμη κατά τη στιγμή της επιλογής. Πράγματι, στην Επιτροπή εναπόκειται, λαμβάνοντας υπόψη τις υπάρχουσες εναλλακτικές λύσεις, να προσπαθήσει να βρει μια τρίτη χώρα στην οποία η τιμή ενός ομοειδούς προϊόντος διαμορφώνεται υπό περιστάσεις που να μοιάζουν όσο το δυνατόν περισσότερο με τις περιστάσεις στη χώρα εξαγωγής, υπό την προϋπόθεση ότι πρόκειται για χώρα με οικονομία αγοράς (πρβλ. απόφαση της 22ας Μαρτίου 2012, GLS,
C‑338/10
,
EU:C:2012:158
, σκέψη
).
Στο πλαίσιο του δικαστικού ελέγχου της ασκήσεως της εξουσίας εκτιμήσεως που διαθέτει η Επιτροπή όσον αφορά την επιλογή της ανάλογης χώρας, πρέπει, ειδικότερα, να εξακριβωθεί αν το θεσμικό αυτό όργανο παρέλειψε να λάβει υπόψη ουσιώδη στοιχεία προκειμένου να αποδείξει την καταλληλότητα της επιλεγείσας χώρας και αν τα στοιχεία του φακέλου εξετάστηκαν με όλη την απαιτούμενη επιμέλεια ώστε να μπορεί να θεωρηθεί ότι η κανονική αξία καθορίστηκε με κατάλληλο και εύλογο τρόπο (αποφάσεις της 22ας Οκτωβρίου 1991, Nölle,
C‑16/90
,
EU:C:1991:402
, σκέψεις
και
, και απόφαση της 22ας Μαρτίου 2012, GLS,
C‑338/10
,
EU:C:2012:158
, σκέψη
).
Εν προκειμένω, στις σκέψεις 112 έως 114 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, το Γενικό Δικαστήριο υπογράμμισε ότι τόσο από τον επίδικο κανονισμό όσο και από τις εξηγήσεις που παρέσχε η Επιτροπή προκύπτει, πρώτον, ότι τα στοιχεία που γνωστοποίησε ο Ιάπωνας παραγωγός δεν ήταν αξιόπιστα καθόσον, μεταξύ άλλων, τα περιθώρια κέρδους του διέφεραν σημαντικά και αδικαιολόγητα ανάλογα με το είδος και τη σημασία του αγοραστή, δεύτερον, ότι ενώ όλες οι εγχώριες πωλήσεις του παραγωγού αυτού ήταν προσοδοφόρες, όλες οι εξαγωγικές πωλήσεις ήταν σαφώς ελλειμματικές και, τρίτον, ότι τα ενδιαφερόμενα μέρη, μεταξύ των οποίων και η Changmao, ανησυχούσαν, κατόπιν των προσωρινών συμπερασμάτων, λόγω της επιλογής της Ιαπωνίας ως ανάλογης χώρας.
Υπό το πρίσμα αυτών ακριβώς των στοιχείων, εκ των οποίων το πρώτο και το τρίτο δεν αμφισβητούνται από την Changmao, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε, στις σκέψεις 115 και 116 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι η Επιτροπή δεν παρέβη το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, του βασικού κανονισμού καθόσον χρησιμοποίησε τα στοιχεία της βιομηχανίας της Ένωσης για τον καθορισμό της κανονικής αξίας του οικείου προϊόντος, στο μέτρο που οι πληροφορίες που ήταν διαθέσιμες κατά τον χρόνο της επιλογής δεν ήταν αξιόπιστες και εγκυμονούσαν τον κίνδυνο να καταλήξουν σε μη προσήκουσα και άτοπη επιλογή ανάλογης χώρας.
Στο ίδιο πλαίσιο, στις σκέψεις 128 και 129 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι δεν μπορεί να προσαφθεί στην Επιτροπή έλλειψη επιμέλειας. Το Γενικό Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα αυτό λαμβάνοντας υπόψη ένα σύνολο πραγματικών στοιχείων που εκτίθενται στις σκέψεις 120 έως 124 και 127 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, και τα οποία δεν αμφισβητούνται από την Changmao. Τα στοιχεία αυτά αφορούν τον περιορισμένο αριθμό χωρών παραγωγής ασπαρτάμης, την εξέλιξη της έρευνας της Επιτροπής και τις παρατηρήσεις που υποβλήθηκαν σε αυτήν.
Το Γενικό Δικαστήριο δεν υπέπεσε σε νομικό σφάλμα δεχόμενο τα ανωτέρω.
Βεβαίως, όπως υποστηρίζει η Changmao, μόνο σε περίπτωση αδυναμίας χρήσεως της μεθόδου της ανάλογης χώρας μπορεί η Επιτροπή να καθορίσει την κανονική αξία επί κάθε άλλης εύλογης βάσεως δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, του βασικού κανονισμού, το περιεχόμενο του οποίου υπομνήσθηκε στη σκέψη 98 της παρούσας αποφάσεως.
Εντούτοις, αντιθέτως προς όσα υποστηρίζει η Changmao, τούτο δεν σημαίνει ότι η Επιτροπή ήταν υποχρεωμένη, υπό τις περιστάσεις της υπό κρίση υποθέσεως, να ζητήσει λεπτομερή πληροφοριακά στοιχεία σχετικά με τις εξαγωγικές συναλλαγές του Ιάπωνα παραγωγού.
Πράγματι, υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις και λαμβανομένης υπόψη της ελλείψεως αξιοπιστίας των λεπτομερών πληροφοριών που παρέσχε ο Ιάπωνας παραγωγός σχετικά με τις πωλήσεις του εισαγομένων προϊόντων καθώς και των συνοπτικότερων πληροφοριών που παρασχέθηκαν σχετικά με τις εξαγωγικές του πωλήσεις, δεν ήταν ούτε απρόσφορο ούτε παράλογο να καθορίσει η Επιτροπή την κανονική αξία βάσει οποιασδήποτε άλλης εύλογης βάσεως, σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, του βασικού κανονισμού και τη νομολογία του Δικαστηρίου που παρατέθηκε στις σκέψεις 99 και 100 της παρούσας αποφάσεως. Επομένως, η Επιτροπή μπορούσε κάλλιστα να μετέλθει την εν λόγω μεθοδολογία χωρίς να ζητήσει προηγουμένως λεπτομερέστερες πληροφορίες σχετικά με τις επίμαχες εξαγωγικές πωλήσεις.
Ως εκ τούτου, το Γενικό Δικαστήριο δεν υπέπεσε σε νομικό σφάλμα στο μέτρο που έκρινε, κατ’ ουσίαν, στις σκέψεις 115 και 116 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι η Επιτροπή δεν είχε παραβεί το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, του βασικού κανονισμού καθόσον χρησιμοποίησε τα στοιχεία της βιομηχανίας της Ένωσης για τον καθορισμό της κανονικής αξίας του υπό εξέταση προϊόντος, ακόμη και χωρίς να έχει προηγουμένως ζητήσει λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τις εξαγωγικές πωλήσεις του Ιάπωνα παραγωγού.
Το γεγονός ότι στη σκέψη 113 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως το Γενικό Δικαστήριο διαπίστωσε, υιοθετώντας μια γενική διατύπωση, ότι, σύμφωνα με τις εξηγήσεις της Επιτροπής, από τον πίνακα που προσκόμισε ο Ιάπωνας παραγωγός προέκυπτε ότι «όλες οι εξαγωγικές πωλήσεις [του παραγωγού αυτού] ήταν σαφώς ελλειμματικές», ενώ, όπως ορθώς εκθέτει η Changmao, σύμφωνα με τις εξηγήσεις αυτές, οι εν λόγω πωλήσεις ήταν ελλειμματικές «συνολικά εξεταζόμενες», δεν μπορεί, αφ’ εαυτού, να αναιρέσει το συμπέρασμα που συνήχθη στην προηγούμενη σκέψη. Πράγματι, αυτή η έλλειψη ακριβολογίας της σκέψεως 113 της αποφάσεως αυτής ουδόλως αναιρεί την εκτίμηση ότι τα στοιχεία που προσκόμισε ο Ιάπωνας παραγωγός δεν ήταν, συνολικώς εξεταζόμενα, αξιόπιστα. Λαμβανομένης υπόψη της εκτιμήσεως αυτής, υπό τις περιστάσεις που επισήμανε το Γενικό Δικαστήριο, η Επιτροπή μπορούσε να προβεί σε καθορισμό της κανονικής αξίας βάσει των στοιχείων της Ένωσης.
Δεύτερον, πέραν του γεγονότος ότι, στη σκέψη 125 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, το Γενικό Δικαστήριο ουδόλως αποφάνθηκε επί του άρθρου 6, παράγραφος 8, του κανονισμού 2016/1036, η Changmao προβάλλει για πρώτη φορά κατ’ αναίρεση παράβαση της διατάξεως αυτής. Επομένως, σύμφωνα με τη νομολογία που παρατέθηκε στη σκέψη 78 της παρούσας αποφάσεως, ο ισχυρισμός αυτός είναι απαράδεκτος.
Τρίτον, διαπιστώνεται ότι στις σκέψεις 117 και 118 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως παρατίθεται επάλληλος συλλογισμός προς στήριξη της απορρίψεως, από το Γενικό Δικαστήριο, του δευτέρου λόγου ακυρώσεως που προβλήθηκε πρωτοδίκως. Πράγματι, αφενός, ο συλλογισμός αυτός εισάγεται με τη λέξη «επιπλέον». Αφετέρου, με τον συλλογισμό αυτόν, το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε, κατ’ ουσίαν, ως αλυσιτελές το επιχείρημα της Changmao ότι η Επιτροπή όφειλε να προτιμήσει τη χρησιμοποίηση των τιμών εξαγωγής του παραγωγού της ανάλογης χώρας, δεδομένου ότι το επιχείρημα αυτό είχε ήδη απορριφθεί ως αβάσιμο στη σκέψη 116 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.
Επομένως, τα επιχειρήματα της Changmao που βάλλουν κατά των σκέψεων 117 και 118 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως είναι αλυσιτελή.
Κατόπιν των ανωτέρω, ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως εν μέρει απαράδεκτος, εν μέρει αβάσιμος και εν μέρει αλυσιτελής.
3.

Επί του τρίτου λόγου αναιρέσεως
α)

Επιχειρήματα των διαδίκων
Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, η Changmao βάλλει κατά των σκέψεων 141 έως 144, 152, 153 και 155 έως 162 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως. Στις σκέψεις αυτές, το Γενικό Δικαστήριο εσφαλμένως κατά την αναιρεσείουσα έκρινε ότι η Επιτροπή, καθόσον απέρριψε τα αιτήματα προσαρμογών που είχε υποβάλει η Changmao για τον υπολογισμό του περιθωρίου ντάμπινγκ, δεν παρέβη ούτε το άρθρο 2, παράγραφος 10, και το άρθρο 9, παράγραφος 4, του βασικού κανονισμού ούτε το άρθρο 2.4 της συμφωνίας αντιντάμπινγκ. Ο τρίτος λόγος αναιρέσεως υποδιαιρείται σε τρία σκέλη.
1)

Επί του πρώτου σκέλους
Με το πρώτο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως, η Changmao προβάλλει ότι το Γενικό Δικαστήριο «παραμόρφωσε τα πραγματικά περιστατικά όσον αφορά την έννοια της αποδείξεως».
Η Changmao υποστηρίζει ότι κατά τη διάρκεια της διαδικασίας έρευνας ζήτησε από την Επιτροπή να προβεί σε προσαρμογές των τιμών βάσει του άρθρου 2, παράγραφος 10, στοιχεία αʹ, βʹ, εʹ έως ηʹ και ιαʹ, του βασικού κανονισμού, δεδομένου ότι η συγκρισιμότητα των τιμών της Ένωσης που χρησιμοποιούνται για τον καθορισμό της κανονικής αξίας και της τιμής εξαγωγής επηρεαζόταν από διαφορές σχετικές με τη διαδικασία παραγωγής της ασπαρτάμης, τις κανονιστικές απαιτήσεις, την παροχή υπηρεσιών μετά την πώληση, το κόστος της ενέργειας, την τεχνογνωσία, το κόστος συσκευασίας καθώς και το κόστος της θαλάσσιας μεταφοράς, την ασφάλιση, τη διακίνηση, τα τραπεζικά έξοδα και τα πιστωτικά έξοδα.
Η Επιτροπή απέρριψε όλες τις ζητηθείσες προσαρμογές, οι οποίες οδήγησαν σε αύξηση των τιμών εξαγωγής ή σε πτώση της κανονικής αξίας, με την αιτιολογία ότι η Changmao δεν είχε αποδείξει «ότι οι αγοραστές πληρώνουν συστηματικά διαφορετικές τιμές στην εσωτερική αγορά λόγω της διαφοράς των οικείων παραγόντων». Αντιθέτως, προέβη, όπως προβάλλει η αναιρεσείουσα, σε προσαρμογές που οδήγησαν, σε βάρος της Changmao, σε μείωση των τιμών εξαγωγής και σε αύξηση της κανονικής αξίας χωρίς να απαιτήσει μια τέτοια απόδειξη, προβαίνοντας έτσι σε αυθαίρετη διαφοροποίηση.
Αντιθέτως προς όσα έκρινε το Γενικό Δικαστήριο στις σκέψεις 141 έως 144 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως παραμορφώνοντας τα πραγματικά περιστατικά, η Changmao φρονεί ότι όντως προσκόμισε αποδεικτικά στοιχεία προς στήριξη των προσαρμογών που ζήτησε. Συγκεκριμένα, η Επιτροπή προσδιόρισε και αναφέρθηκε σε όλους τους παράγοντες που επηρεάζουν τη συγκρισιμότητα των τιμών και απέδειξε ότι καθένας από τους παράγοντες αυτούς επηρέαζε τις τιμές.
Όπως προβάλλεται, τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισε η Changmao συμπίπτουν, εξάλλου, με τις διαπιστώσεις στις οποίες προέβη η Επιτροπή στην αιτιολογική σκέψη 80 του προσωρινού κανονισμού και στην αιτιολογική σκέψη 76 του επίδικου κανονισμού, κατά τις οποίες, κατά την περίοδο έρευνας, ο σταθμισμένος μέσος όρος των τιμών της βιομηχανίας της Ένωσης ανά είδος ασπαρτάμης ήταν κατά 21,1 % υψηλότερος από τις τιμές των συγκρίσιμων τύπων εισαγόμενων προϊόντων.
Επιπλέον, η Changmao υποστηρίζει ότι δεν κατόρθωσε να προσκομίσει τα αποδεικτικά στοιχεία που ήταν αναγκαία λαμβανομένης υπόψη της προσεγγίσεως που υιοθέτησε το Γενικό Δικαστήριο, καθόσον επρόκειτο για εμπιστευτικά έγγραφα στα οποία η ίδια δεν είχε πρόσβαση. Αντιθέτως, η Επιτροπή ασφαλώς μπορούσε να έχει πρόσβαση στα επίμαχα στοιχεία.
Η Επιτροπή εκτιμά ότι τα επιχειρήματα αυτά, τα οποία αφορούν κατ’ ουσίαν τη διοικητική διαδικασία, είναι αλυσιτελή στο στάδιο της αναιρετικής διαδικασίας. Κατ’ αυτήν, το πρώτο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως είναι εν μέρει απαράδεκτο και εν μέρει αβάσιμο.
2)

Επί του δευτέρου σκέλους
Το δεύτερο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως της Changmao περιλαμβάνει δύο αιτιάσεις, οι οποίες αφορούν, αντιστοίχως, δύο νομικά σφάλματα στα οποία φέρεται να υπέπεσε το Γενικό Δικαστήριο.
Με την πρώτη αιτίαση, η αναιρεσείουσα προσάπτει στο Γενικό Δικαστήριο ότι, στις σκέψεις 151 και 153 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, προέβη σε εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 2, παράγραφος 10, του βασικού κανονισμού, παραβλέποντας το γεγονός ότι, κατά το όργανο επιλύσεως διαφορών του ΠΟΕ, ο εξαγωγέας που δεν έχει υπαχθεί στο ΚΟΑ πρέπει να αποδείξει κατά τον δυνατόν πιο εποικοδομητικό τρόπο τα πραγματικά περιστατικά που καθιστούν αναγκαία την προσαρμογή, ενώ η Επιτροπή οφείλει να εκτιμήσει και να χορηγήσει τις ζητηθείσες προσαρμογές μέσω μη στρεβλωμένων πηγών δεδομένων της αγοράς.
Εν προκειμένω, όπως προβάλλεται, η Changmao δεν βάσισε το αίτημά της περί προσαρμογών στο δικό της κόστος παραγωγής στην Κίνα, αντιθέτως προς όσα έκρινε το Γενικό Δικαστήριο στη σκέψη 151 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, συσχετίζοντας, εσφαλμένως, τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισε η ίδια, κατά τα οποία οι διαφορές κόστους επηρέαζαν τη συγκρισιμότητα των τιμών, με το γεγονός ότι το κόστος στρεβλώθηκε στην Κίνα. Η Επιτροπή όφειλε να είχε προσπαθήσει να λάβει από τον παραγωγό της Ένωσης τα αναγκαία στοιχεία για να προβεί στις ζητηθείσες προσαρμογές και να αξιολογήσει τις διαφορές του κόστους, εντός της Ένωσης, των πρώτων υλών, των διαδικασιών παραγωγής, που συνδέονται με την τήρηση της νομοθεσίας, της θαλάσσιας μεταφοράς και της ασφάλειας, καθώς και των δικαιωμάτων εισαγωγής, των δικαιωμάτων επί των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και της συσκευασίας.
Συναφώς, η Changmao φρονεί ότι οι περιστάσεις της υπό κρίση υποθέσεως διαφέρουν ουσιωδώς από εκείνες της υποθέσεως επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της 29ης Ιουλίου 2019, Shanxi Taigang Stainless Steel κατά Επιτροπής (
C‑436/18 P
,
EU:C:2019:643
).
Η Changmao, ερειδόμενη στο άρθρο 2.4 της συμφωνίας αντιντάμπινγκ, προσθέτει ότι η κανονική αξία και η τιμή εξαγωγής πρέπει πάντοτε να αποτελούν αντικείμενο δίκαιης συγκρίσεως, ακόμη και όταν η κανονική αξία καθορίζεται βάσει τρίτης χώρας με οικονομία αγοράς και ο οικείος εξαγωγέας δεν έχει αναγνωριστεί ως επιχείρηση που δραστηριοποιείται υπό ΚΟΑ. Το να απαιτείται από εξαγωγέα όπως η Changmao να αποδείξει ότι οι αγοραστές πληρώνουν συστηματικά διαφορετικές τιμές στην εγχώρια αγορά λόγω των προβαλλομένων διαφορών του κόστους παραγωγής εμποδίζει κάθε σχετική προσαρμογή. Η εσφαλμένη αυτή προσέγγιση της Επιτροπής και του Γενικού Δικαστηρίου αντιβαίνει, όπως προβάλλεται, στο δίκαιο του ΠΟΕ, στη νομολογία των δικαστηρίων της Ένωσης καθώς και στην πρακτική των θεσμικών οργάνων της Ένωσης.
Με τη δεύτερη αιτίαση, η Changmao υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο κακώς έκρινε ότι το άρθρο 2, παράγραφος 10, του βασικού κανονισμού εξαρτά τις προσαρμογές από την προϋπόθεση οι αγοραστές να πληρώνουν συστηματικά διαφορετικές τιμές στην εσωτερική αγορά λόγω της διαφοράς των οικείων παραγόντων. Τέτοιου είδους προϋπόθεση τίθεται μόνον κατά τρόπο ειδικό στο άρθρο 2, παράγραφος 10, στοιχείο ιαʹ, του οικείου κανονισμού, αλλά όχι γενικώς στο άρθρο 2, παράγραφος 10, στοιχεία αʹ έως ιʹ. Η προϋπόθεση αυτή δεν επιβάλλεται από το άρθρο 2.4 της συμφωνίας αντιντάμπινγκ, κατά το οποίο το βάρος αποδείξεως που επιβάλλεται στα ενδιαφερόμενα μέρη δεν πρέπει να είναι υπέρμετρο. Πλην όμως, η εν λόγω προϋπόθεση επιβάλλει υπέρμετρο βάρος αποδείξεως στους εξαγωγείς που δεν προέρχονται από οικονομία της αγοράς, δεδομένου ότι αυτοί δεν διαθέτουν τα στοιχεία του παραγωγού της ανάλογης χώρας τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για τον καθορισμό της κανονικής αξίας.
Στο υπόμνημά της απαντήσεως, η Changmao διευκρινίζει ότι σαφώς επικαλέστηκε το δίκαιο του ΠΟΕ ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, όπως προκύπτει από τα σημεία 31 και 33 και τις υποσημειώσεις 24 έως 26 του υπομνήματος απαντήσεως που κατατέθηκε πρωτοδίκως.
Η Επιτροπή ζητεί την απόρριψη του συνόλου των ανωτέρω επιχειρημάτων. Η πρώτη αιτίαση, με την οποία αμφισβητούνται οι σκέψεις 151 έως 153 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως υπό το πρίσμα του δικαίου του ΠΟΕ, είναι κατ’ αυτήν απαράδεκτη και, εν πάση περιπτώσει, αβάσιμη. Η δεύτερη αιτίαση είναι, όπως προβάλλεται, αβάσιμη.
3)

Επί του τρίτου σκέλους
Με το τρίτο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως, η Changmao βάλλει, πρώτον, κατά των σκέψεων 155 έως 160 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως. Οι εκτιμήσεις του Γενικού Δικαστηρίου στις σκέψεις αυτές ενέχουν, κατά την Changmao, διαδικαστικές πλημμέλειες και συνεπάγονται προσβολή των δικαιωμάτων της άμυνας, καθώς και παραβίαση των υποχρεώσεων χρηστής διοικήσεως και επιμέλειας της Επιτροπής. Στο πλαίσιο αυτό, το Γενικό Δικαστήριο φέρεται επίσης να παρέβη το άρθρο 20, παράγραφοι 2 και 4, του κανονισμού 2016/1036 καθώς και τα άρθρα 6.2, 6.4, 12.2.1 και 12.2.2 της συμφωνίας αντιντάμπινγκ.
Κατά την Changmao, λαμβανομένων υπόψη των διατάξεων αυτών, η σκέψη 155 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως ενέχει σφάλμα, δεδομένου ότι η Επιτροπή δεν της επισήμανε τον λόγο που δικαιολογεί την απόρριψη των αποδεικτικών στοιχείων σχετικά με τις διαφορές των φυσικών χαρακτηριστικών των προϊόντων του ενωσιακού παραγωγού οι οποίες οφείλονται στις διαφορές των κανονιστικών απαιτήσεων. Επιπλέον, κατά παράβαση του άρθρου 6.4 της συμφωνίας αντιντάμπινγκ, η Επιτροπή φέρεται να έταξε στην Changmao προθεσμία δέκα μόνον ημερών για να υποβάλει τις παρατηρήσεις της επί της αλλαγής της επιλογής του ανάλογου παραγωγού, η οποία έλαβε χώρα σε όψιμο στάδιο της διαδικασίας. Κατά την Changmao, ο ενωσιακός παραγωγός παρέσχε ανεπαρκείς πληροφορίες.
Δεύτερον, η Changmao βάλλει κατά της σκέψεως 207 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο εσφαλμένως αρνήθηκε να λάβει τα μέτρα οργανώσεως της διαδικασίας ή διεξαγωγής αποδείξεων που είχε ζητήσει η εν λόγω εταιρία σε σχέση με τον λόγο ακυρώσεως που αφορούσε τις προσαρμογές, ήτοι μέτρα τα οποία ήταν αναγκαία για την αποτελεσματική δικαστική προστασία της.
Τέλος, αναφερόμενη στο άρθρο 9, παράγραφος 4, δεύτερο εδάφιο, του βασικού κανονισμού, η Changmao υπογραμμίζει ότι οι ζητηθείσες προσαρμογές κατέστησαν δυνατή τη μείωση του περιθωρίου της ντάμπινγκ σε επίπεδα κατώτερα του περιθωρίου της ζημίας.
Η Επιτροπή ζητεί να απορριφθεί το τρίτο αυτό σκέλος ως εν μέρει απαράδεκτο και εν μέρει αβάσιμο.
β)

Εκτίμηση του Δικαστηρίου
Όσον αφορά τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, ο οποίος αντλείται από παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών και νομικό και διαδικαστικό σφάλμα, πρέπει να εξεταστούν, καταρχάς, το πρώτο σκέλος και η δεύτερη αιτίαση του δευτέρου σκέλους, στη συνέχεια το τρίτο σκέλος και, τέλος, η πρώτη αιτίαση του δευτέρου σκέλους.
1)

Επί του πρώτου σκέλους και επί της δεύτερης αιτιάσεως του δευτέρου σκέλους
Με το σκέλος αυτό και την αιτίαση αυτή, η Changmao προσάπτει, κατ’ ουσίαν, στο Γενικό Δικαστήριο ότι παραμόρφωσε τα πραγματικά περιστατικά και υπέπεσε σε νομικό σφάλμα κατά την εξέταση, στις σκέψεις 141 έως 144 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, των επιχειρημάτων της προκειμένου να αμφισβητήσει την εκ μέρους της Επιτροπής απόρριψη των προσαρμογών που είχε ζητήσει βάσει του άρθρου 2, παράγραφος 10, του βασικού κανονισμού.
Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι η ως άνω διάταξη προβλέπει ότι, σε περίπτωση που η κανονική αξία και η τιμή εξαγωγής δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο δίκαιης συγκρίσεως, λαμβάνονται υπόψη, υπό μορφή προσαρμογής, οι διαφορές των παραγόντων για τους οποίους προβάλλεται ο ισχυρισμός και αποδεικνύεται ότι επηρεάζουν τις τιμές και, ως εκ τούτου, τη συγκρισιμότητά τους.
Κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου, τόσο από το γράμμα όσο και από την οικονομία του άρθρου 2, παράγραφος 10, του βασικού κανονισμού προκύπτει ότι προσαρμογή της τιμής εξαγωγής ή της κανονικής αξίας μπορεί να πραγματοποιείται μόνο προκειμένου να ληφθούν υπόψη διαφορές σχετικές με παράγοντες που επηρεάζουν τις δύο τιμές και που επηρεάζουν, επομένως, τη δυνατότητα συγκρίσεώς τους, προκειμένου να εξασφαλίζεται ότι η σύγκριση πραγματοποιείται στο ίδιο εμπορικό στάδιο (πρβλ. αποφάσεις της 16ης Φεβρουαρίου 2012, Συμβούλιο και Επιτροπή κατά Interpipe Niko Tube και Interpipe NTRP,
C‑191/09 P και C‑200/09 P
,
EU:C:2012:78
, σκέψη
, και της 4ης Μαΐου 2017, RFA International κατά Επιτροπής,
C‑239/15 P
, μη δημοσιευθείσα,
EU:C:2017:337
, σκέψη
).
Προκύπτει επίσης από τη νομολογία του Δικαστηρίου ότι αν ένας ενδιαφερόμενος ζητεί, βάσει του άρθρου 2, παράγραφος 10, του βασικού κανονισμού, προσαρμογές για να καταστούν συγκρίσιμες η κανονική αξία και η τιμή εξαγωγής με σκοπό τον προσδιορισμό του περιθωρίου ντάμπινγκ, ο ως άνω ενδιαφερόμενος πρέπει να αποδείξει ότι το αίτημά του είναι δικαιολογημένο. Πράγματι, το βάρος της αποδείξεως ότι πρέπει να επέλθουν οι ειδικές προσαρμογές που απαριθμούνται στο άρθρο 2, παράγραφος 10, στοιχεία αʹ έως ιαʹ, του βασικού κανονισμού φέρουν εκείνοι που κρίνουν αναγκαίες τις σχετικές προσαρμογές, όποιοι και αν είναι αυτοί (πρβλ. απόφαση της 16ης Φεβρουαρίου 2012, Συμβούλιο και Επιτροπή κατά Ιnterpipe Niko Tube και Interpipe NTRP,
C‑191/09 P και C‑200/09 P
,
EU:C:2012:78
, σκέψη
και
). Επομένως, εναπόκειται στο μέρος που επιθυμεί να ζητήσει μια τέτοια προσαρμογή να αποδείξει ότι ο παράγοντας βάσει του οποίου ζητείται η προσαρμογή αυτή είναι ικανός να επηρεάσει τις τιμές και, ως εκ τούτου, τη συγκρισιμότητά τους.
Εν προκειμένω, στις σκέψεις 139 και 141 έως 143 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε, κατ’ ουσίαν, ότι εναπέκειτο στη Changmao να αποδείξει ότι το αίτημά της περί προσαρμογών βάσει του άρθρου 2, παράγραφος 10, του βασικού κανονισμού ήταν δικαιολογημένο και ότι οι προβαλλόμενες από αυτήν διαφορές κόστους αντανακλώνταν σε διαφορές τιμών, επισημαίνοντας συγχρόνως ότι η εν λόγω εταιρία δεν αμφισβητούσε τη διαπίστωση, στην αιτιολογική σκέψη 49 του επίδικου κανονισμού, ότι η ίδια δεν είχε προσκομίσει κανένα αποδεικτικό στοιχείο προς στήριξη του αιτήματός της περί προσαρμογών. Κατά συνέπεια, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε, στη σκέψη 144 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι η Changmao δεν μπορούσε να προσάψει στην Επιτροπή ότι παρέβη το άρθρο 2, παράγραφος 10, του βασικού κανονισμού καθόσον αρνήθηκε να προβεί στις ζητηθείσες προσαρμογές για τον καθορισμό του περιθωρίου ντάμπινγκ.
Οι εκτιμήσεις αυτές ουδόλως ενέχουν νομικό σφάλμα.
Πρώτον, αντιθέτως προς τους ισχυρισμούς της Changmao, ορθώς το Γενικό Δικαστήριο έκρινε, σύμφωνα τόσο με το γράμμα και την οικονομία του άρθρου 2, παράγραφος 10, του βασικού κανονισμού όσο και με τη νομολογία του Δικαστηρίου που υπομνήσθηκε στις σκέψεις 138 και 139 της παρούσας αποφάσεως, ότι στην Changmao εναπέκειτο να αποδείξει, προς στήριξη του αιτήματός της περί προσαρμογών, ότι οι προβαλλόμενες διαφορές κόστους ήταν ικανές να επηρεάσουν τις τιμές και, ως εκ τούτου, τη συγκρισιμότητά τους.
Δεύτερον, αφενός, στο μέτρο που, με τα επιχειρήματα που συνοψίστηκαν στις σκέψεις 116 και 117 της παρούσας αποφάσεως, η Changmao φαίνεται να υποστηρίζει ότι, αντιθέτως προς όσα έκρινε το Γενικό Δικαστήριο, είχε πράγματι αποδείξει ότι τα αιτήματά της για προσαρμογές ήταν δικαιολογημένα βάσει του άρθρου 2, παράγραφος 10, του βασικού κανονισμού, η επιχειρηματολογία της καταλήγει, στην πραγματικότητα, στο να ζητείται από το Δικαστήριο να προβεί σε νέα εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών και των αποδεικτικών στοιχείων. Επομένως, ελλείψει οποιασδήποτε αποδείξεως, και ούτε καν ισχυρισμού, περί παραμορφώσεως των εν λόγω πραγματικών περιστατικών και αποδεικτικών στοιχείων, η επιχειρηματολογία αυτή είναι απαράδεκτη, σύμφωνα με την υπομνησθείσα στη σκέψη 73 της παρούσας αποφάσεως πάγια νομολογία του Δικαστηρίου.
Αφετέρου, στο μέτρο που η Changmao φαίνεται να υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο παρερμήνευσε την ίδια την έννοια της «αποδείξεως», επισημαίνεται ότι η επιχειρηματολογία της στηρίζεται σε σύγχυση μεταξύ, αφενός, ενός ισχυρισμού ή ισχυρισμού περί πραγματικών περιστατικών, στηριζομένων απλώς σε εικασίες, και, αφετέρου, της αποδείξεως του υποστατού των περιστάσεων αυτών. Πέραν, όμως, του γεγονότος ότι, ενώπιον του Δικαστηρίου, η Changmao περιορίζεται στη διατύπωση απλών επιχειρημάτων χωρίς να τα τεκμηριώνει με αποδεικτικά στοιχεία που θα καθιστούσαν δυνατή την εξακρίβωση και την απόδειξη του υποστατού των προβαλλομένων διαφορών κόστους καθώς και τον αντίκτυπό τους στη συγκρισιμότητα των τιμών, κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 10, του βασικού κανονισμού, η εν λόγω εταιρία δεν προσδιορίζει κανένα αποδεικτικό στοιχείο το οποίο το Γενικό Δικαστήριο να παρέλειψε να λάβει υπόψη ή να παραμόρφωσε.
Τρίτον, κακώς η Changmao επιχειρεί να δικαιολογήσει τα αιτήματά της περί προσαρμογών με την αιτιολογική σκέψη 76 του επίδικου κανονισμού, με την οποία η Επιτροπή διαπίστωσε ότι ο σταθμισμένος μέσος όρος των τιμών της βιομηχανίας της Ένωσης ανά τύπο ασπαρτάμης ήταν κατά 21,1 % υψηλότερος από τις τιμές των συγκρίσιμων εισαγομένων τύπων προϊόντος. Συγκεκριμένα, η διαφορά αυτή τιμών αντανακλά το περιθώριο υποτιμολογήσεως και εντάσσεται στο πλαίσιο του προσδιορισμού της υπάρξεως σημαντικής ζημίας που υπέστη ο κλάδος παραγωγής της Ένωσης. Αντιθέτως, όπως επισήμανε ο γενικός εισαγγελέας στο σημείο 151 των προτάσεών του, η αιτιολογική αυτή σκέψη ουδόλως αφήνει να εννοηθεί ότι το εν λόγω περιθώριο υποτιμολογήσεως προκλήθηκε από τις διαφορές του κόστους παραγωγής.
Κατόπιν των ανωτέρω, το πρώτο σκέλος καθώς και η δεύτερη αιτίαση του δευτέρου σκέλους του τρίτου λόγου ακυρώσεως πρέπει να απορριφθούν ως εν μέρει απαράδεκτα και εν μέρει αβάσιμα.
2)

Επί του τρίτου σκέλους
Με το τρίτο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως, η Changmao βάλλει κατά των σκέψεων 155 έως 160 και 207 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, για τον λόγο ότι το Γενικό Δικαστήριο, καθόσον απέρριψε τα επιχειρήματά της περί υπέρμετρου βάρους αποδείξεως, προσέβαλε τα δικαιώματά της άμυνας και παρέβλεψε τις υποχρεώσεις χρηστής διοικήσεως και επιμέλειας της Επιτροπής, ενώ παρέβη και τα άρθρα 6.2, 6.4, 12.2.1 και 12.2.2 της συμφωνίας αντιντάμπινγκ, καθώς και το άρθρο 20, παράγραφοι 2 και 4, του κανονισμού 2016/1036.
Διαπιστώνεται ευθύς εξαρχής ότι η Changmao προβάλλει για πρώτη φορά κατ’ αναίρεση παράβαση των άρθρων 6.2, 6.4, 12.2.1 και 12.2.2 της συμφωνίας αντιντάμπινγκ, καθώς και του άρθρου 20, παράγραφοι 2 και 4, του κανονισμού 2016/1036. Επομένως, όπως επισήμανε ο γενικός εισαγγελέας στα σημεία 124 και 125 των προτάσεών του, σύμφωνα με τη νομολογία που υπομνήσθηκε στη σκέψη 78 της παρούσας αποφάσεως, το τρίτο σκέλος είναι απαράδεκτο καθόσον με αυτό προβάλλεται παράβαση των προαναφερθεισών διατάξεων.
Επί της ουσίας, πρώτον, η Changmao υποστηρίζει, κατ’ ουσίαν, ότι, στις σκέψεις 155 έως 160 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, το Γενικό Δικαστήριο της επέβαλε υπέρμετρο βάρος αποδείξεως, προσβάλλοντας έτσι τα δικαιώματά της άμυνας και παραβλέποντας το καθήκον επιμέλειας που υπέχει η Επιτροπή, καθώς και την αρχή της χρηστής διοικήσεως.
Στις σκέψεις αυτές, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι, λαμβανομένων υπόψη των στοιχείων που γνωστοποίησε η Επιτροπή κατά τη διάρκεια της έρευνας και του βάρους αποδείξεως που φέρει η Changmao στο πλαίσιο των αιτημάτων περί προσαρμογών, η τελευταία δεν μπορεί να προσάψει στην Επιτροπή ότι της επέβαλε υπέρμετρο βάρος αποδείξεως.
Αφενός, όμως, αντιθέτως προς όσα φαίνεται να υποστηρίζει η Changmao, απλώς και μόνον το γεγονός ότι στην υπό κρίση υπόθεση η κανονική αξία καθορίστηκε, σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, του βασικού κανονισμού, βάσει της πράγματι καταβληθείσας ή καταβλητέας εντός της Ένωσης τιμής δεν είναι ικανό να επιβάλει κάμψη του κανόνα περί κατανομής του βάρους αποδείξεως, όπως αυτός απορρέει από το άρθρο 2, παράγραφος 10, του κανονισμού αυτού και από τη νομολογία που υπομνήσθηκε στις σκέψεις 138 και 139 της παρούσας αποφάσεως. Πράγματι, όπως υπογράμμισε ο γενικός εισαγγελέας στο σημείο 140 των προτάσεών του, ο κανόνας αυτός, κατά τον οποίο εναπόκειται στο μέρος που ζητεί προσαρμογή βάσει ενός από τους παράγοντες που μνημονεύονται στο άρθρο 2, παράγραφος 10, του βασικού κανονισμού να αποδείξει ότι ο παράγοντας αυτός είναι ικανός να επηρεάσει τις τιμές και, ως εκ τούτου, τη συγκρισιμότητά τους, επιβάλλεται ανεξαρτήτως της μεθόδου βάσει της οποίας καθορίστηκε η κανονική αξία.
Αφετέρου, η Changmao υποστηρίζει ότι, όταν η κανονική αξία καθορίζεται βάσει της καταβληθείσας ή καταβλητέας στην Ένωση τιμής, ένας παραγωγός‑εξαγωγέας της χώρας την οποία αφορά η έρευνα δεν μπορεί να ασκήσει πλήρως τα δικαιώματά του άμυνας, δεδομένου ότι δεν έχει πρόσβαση στα στοιχεία της βιομηχανίας της Ένωσης, όπως συνέβη με την ίδια στην υπό κρίση υπόθεση. Πλην όμως, από τις διαπιστώσεις στις οποίες προέβη το Γενικό Δικαστήριο στις σκέψεις 155 και 156 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως καθίσταται σαφές ότι από τον επίδικο κανονισμό προέκυπτε ότι η Επιτροπή είχε κοινοποιήσει στους Κινέζους παραγωγούς-εξαγωγείς στοιχεία σχετικά με τον παραγωγό της Ένωσης και ότι η Changmao είχε τη δυνατότητα να σχολιάσει τα στοιχεία αυτά. Βάσει των εν λόγω διαπιστώσεων, τις οποίες η Changmao δεν αμφισβήτησε αυτές καθεαυτές στο πλαίσιο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, το Γενικό Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα, χωρίς να υποπέσει σε νομικό σφάλμα, στη σκέψη 159 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι η αναιρεσείουσα δεν μπορούσε λυσιτελώς να προσάψει στην Επιτροπή ότι δεν ενήργησε σύμφωνα με την αρχή της χρηστής διοικήσεως και ότι προσέβαλε τα δικαιώματά της άμυνας, επιβάλλοντάς της υπέρμετρο βάρος αποδείξεως.
Ως εκ τούτου, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμα τα επιχειρήματα που προέβαλε η Changmao προς στήριξη του τρίτου σκέλους του τρίτου λόγου αναιρέσεως, τα οποία αντλούνται από το ότι οι σκέψεις 155 έως 160 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως ενέχουν σφάλματα σχετικά με τα δικαιώματα άμυνας, το καθήκον επιμέλειας που υπέχει η Επιτροπή και την αρχή της χρηστής διοικήσεως.
Δεύτερον, η Changmao βάλλει κατά της σκέψεως 207 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως καθόσον, με αυτήν, το Γενικό Δικαστήριο, εσφαλμένως κατ’ αυτήν, αρνήθηκε να λάβει τα μέτρα οργανώσεως της διαδικασίας ή διεξαγωγής αποδείξεων που η ίδια είχε ζητήσει.
Στην εν λόγω σκέψη της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή που άσκησε πρωτοδίκως η Changmao «χωρίς να χρειάζεται να γίνουν δεκτά τα αιτήματα της [Changmao] για τη λήψη μέτρων οργανώσεως της διαδικασίας και τη διεξαγωγή αποδείξεων».
Υπενθυμίζεται ότι, κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, το Γενικό Δικαστήριο είναι το μόνο αρμόδιο να κρίνει την ενδεχόμενη ανάγκη συμπληρώσεως των πληροφοριακών στοιχείων που διαθέτει στις υποθέσεις των οποίων επιλαμβάνεται (αποφάσεις της 10ης Ιουλίου 2001, Ismeri Europa κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου,
C‑315/99 P
,
EU:C:2001:391
, σκέψη
, και της 22ας Οκτωβρίου 2020, Silver Plastics και Johannes Reifenhäuser κατά Επιτροπής,
C‑702/19 P
,
EU:C:2020:857
, σκέψη
).
Ως εκ τούτου, η Changmao δεν μπορεί να αμφισβητήσει λυσιτελώς, στο στάδιο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου να μη λάβει τα μέτρα οργανώσεως της διαδικασίας και διεξαγωγής αποδείξεων τα οποία πρότεινε ίδια με τα δικόγραφά της ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.
Επομένως, το τρίτο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως εν μέρει απαράδεκτο και εν μέρει αβάσιμο.
3)

Επί της πρώτης αιτιάσεως του δευτέρου σκέλους
Με την αιτίαση αυτή, η Changmao προσάπτει στο Γενικό Δικαστήριο ότι υπέπεσε σε νομικό σφάλμα στις σκέψεις 151 έως 153 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.
Στις σκέψεις αυτές, το Γενικό Δικαστήριο διευκρίνισε ότι, «[σ]ε κάθε περίπτωση», δεδομένου ότι η Changmao δεν δραστηριοποιείται υπό ΚΟΑ, τα στοιχεία που την αφορούν δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη ως προσαρμογές κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 10, του βασικού κανονισμού, το οποίο δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί με σκοπό να καταστεί άνευ αντικειμένου το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, του οικείου κανονισμού.
Από τη φράση «σε κάθε περίπτωση» προκύπτει ότι οι εκτιμήσεις που περιλαμβάνονται στις εν λόγω σκέψεις της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως συνιστούν επάλληλο συλλογισμό.
Πάντως, από την ανάλυση του πρώτου και του τρίτου σκέλους, καθώς της δεύτερης αιτιάσεως του δευτέρου σκέλους του υπό κρίση λόγου αναιρέσεως, προκύπτει ότι η Changmao δεν κατόρθωσε να αποδείξει ότι ο κύριος συλλογισμός, που αναπτύσσεται ιδίως στις σκέψεις 141 και 144 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, σε συνδυασμό με τις σκέψεις 155 έως 160 αυτής, ενέχει νομικό σφάλμα.
Επομένως, όπως επισήμανε ο γενικός εισαγγελέας στα σημεία 186 και 187 των προτάσεών του, η υπό κρίση αιτίαση πρέπει να απορριφθεί ως αλυσιτελής, χωρίς να χρειάζεται να κριθεί το παραδεκτό της.
Κατόπιν του συνόλου των ανωτέρω σκέψεων, ο τρίτος λόγος αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό του.
4.

Επί του τετάρτου λόγου αναιρέσεως
α)

Επιχειρήματα των διαδίκων
Με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως, η Changmao προσάπτει στο Γενικό Δικαστήριο ότι υπέπεσε σε νομικό σφάλμα και παραμόρφωσε τα πραγματικά περιστατικά καθόσον έκρινε, στις σκέψεις 148 και 150 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι η Επιτροπή δεν ήταν υποχρεωμένη να προβεί στις προβλεπόμενες από το άρθρο 2, παράγραφος 10, του βασικού κανονισμού προσαρμογές για τον προσδιορισμό της ζημίας και ότι, για τον λόγο αυτόν, απέρριψε τα επιχειρήματα της αναιρεσείουσας περί παραβάσεως του άρθρου 3, παράγραφοι 2 και 3, και του άρθρου 9, παράγραφος 4, του κανονισμού αυτού, καθώς και περί παραβιάσεως της αρχής της χρηστής διοικήσεως και παραβάσεως του καθήκοντος επιμελείας.
Η Changmao συνάγει από τη νομολογία του Γενικού Δικαστηρίου ότι ο προσδιορισμός της ζημίας που υπέστη ο βιομηχανικός κλάδος παραγωγής της Ένωσης, βάσει του άρθρου 3, παράγραφος 2, του εν λόγω κανονισμού, απαιτεί δίκαιη σύγκριση μεταξύ της τιμής εξαγωγής και της τιμής που επιτεύχθηκε ή θα έπρεπε να έχει επιτύχει ο κλάδος παραγωγής της Ένωσης κατά τις πωλήσεις που πραγματοποιήθηκαν στο έδαφος της Ένωσης. Για να γίνει δίκαιη σύγκριση, οι τιμές θα πρέπει να συγκρίνονται στο ίδιο στάδιο εμπορίας, συμπεριλαμβανομένου του συνολικού κόστους που αφορά τα στάδια εμπορίας που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη.
Στο πλαίσιο των προσαρμογών αυτών, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι διαφορές κόστους μεταξύ του κλάδου παραγωγής της Ένωσης και των εξαγωγέων που απορρέουν από τις υπηρεσίες μετά την πώληση που παρέχονται αποκλειστικά από τον κλάδο παραγωγής της Ένωσης, τις συσκευασίες, τα δικαιώματα ευρεσιτεχνίας ή την τεχνογνωσία. Η πρακτική της Επιτροπής είναι να προβαίνει σε τέτοιες προσαρμογές μειώνοντας, στο αναγκαίο μέτρο, τις τιμές και το κόστος πωλήσεως του κλάδου παραγωγής της Ένωσης.
Επομένως, οι εν λόγω προσαρμογές μπορούν να χορηγηθούν βάσει του άρθρου 2, παράγραφος 10, στοιχεία στʹ και ηʹ, του βασικού κανονισμού, όπως και βάσει του άρθρου 3, παράγραφος 2, του οικείου κανονισμού.
Επομένως, κατά την Changmao, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε νομικό σφάλμα καθόσον επικύρωσε, στις σκέψεις 148 και 150 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, την άρνηση της Επιτροπής να προβεί στις προσαρμογές που ζήτησε η Changmao, προσκομίζοντας σχετικές αποδείξεις, προκειμένου να διαπιστωθεί η ύπαρξη ζημίας. Επίσης, όπως προβάλλει η Changmao, εσφαλμένως έκρινε το Γενικό Δικαστήριο ότι η Επιτροπή δεν είχε παραβιάσει την αρχή της χρηστής διοικήσεως και είχε ενεργήσει με τη δέουσα επιμέλεια. Κατά την αναιρεσείουσα, αν είχαν πραγματοποιηθεί οι ζητηθείσες προσαρμογές, η Επιτροπή δεν θα μπορούσε να είχε διαπιστώσει την ύπαρξη ζημίας ή, τουλάχιστον, θα είχε καταλήξει σε χαμηλότερο περιθώριο ζημίας. Ως εκ τούτου, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε επίσης σε νομικό σφάλμα καθόσον έκρινε ότι η προσέγγιση της Επιτροπής δεν αντέβαινε στο άρθρο 9, παράγραφος 4, του βασικού κανονισμού.
Η Επιτροπή ζητεί την απόρριψη του συνόλου των ανωτέρω επιχειρημάτων ως, αναλόγως της περιπτώσεως, απαράδεκτων ή αλυσιτελών και, εν πάση περιπτώσει, αβασίμων.
β)

Εκτίμηση του Δικαστηρίου
Με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως, η Changmao προσάπτει στο Γενικό Δικαστήριο ότι υπέπεσε σε νομικό σφάλμα στις σκέψεις 148 και 150 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.
Στις σκέψεις αυτές, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι το άρθρο 3, παράγραφοι 2 και 3, καθώς και το άρθρο 9, παράγραφος 4, του βασικού κανονισμού δεν απαιτούσαν από την Επιτροπή, προκειμένου να διαπιστώσει την ύπαρξη ζημίας, να προβεί στις προσαρμογές που προβλέπει το άρθρο 2, παράγραφος 10, του οικείου κανονισμού, οπότε η Changmao δεν μπορεί να προσάψει στην Επιτροπή ότι παρέβη την τελευταία αυτή διάταξη καθόσον αρνήθηκε να προβεί στις ζητηθείσες προσαρμογές προκειμένου να διαπιστώσει την ύπαρξη ζημίας.
Η Changmao προβάλλει, κατ’ ουσίαν, ότι ο προσδιορισμός της υπάρξεως ζημίας σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 2, του βασικού κανονισμού συνεπάγεται ότι πραγματοποιούνται προσαρμογές ανάλογες με αυτές που προβλέπονται στο άρθρο 2, παράγραφος 10, του οικείου κανονισμού όταν είναι αναγκαίες για τη δίκαιη σύγκριση, ήτοι για σύγκριση πραγματοποιούμενη στο ίδιο στάδιο εμπορίας, μεταξύ της τιμής εξαγωγής και της τιμής που επέτυχε ή θα έπρεπε να έχει επιτύχει ο κλάδος παραγωγής της Ένωσης.
Ωστόσο, ακόμη και αν υποτεθεί ότι, όπως ισχυρίζεται η Changmao, το άρθρο 3, παράγραφος 2, του βασικού κανονισμού συνεπάγεται, παρά το γράμμα του, την υποχρέωση της Επιτροπής να προβαίνει, κατά τον προσδιορισμό της υπάρξεως ζημίας, σε τέτοιες προσαρμογές, κρίνεται, όπως επισήμανε και ο γενικός εισαγγελέας στο σημείο 206 των προτάσεών του και κατ’ αναλογίαν προς τη νομολογία που υπομνήσθηκε στη σκέψη 139 της παρούσας αποφάσεως, ότι εναπόκειται στον διάδικο που ζητεί μια προσαρμογή να αποδείξει την αναγκαιότητά της.
Αφενός, δεν αμφισβητείται ότι η Changmao ζητεί, κατ’ ουσίαν, τις ίδιες προσαρμογές προς τον σκοπό τόσο του προσδιορισμού της υπάρξεως ντάμπινγκ όσο και της ζημίας. Εξάλλου, οι προσαρμογές αυτές αναπτύχθηκαν στο πλαίσιο ενός μόνο λόγου ακυρώσεως ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου. Όπως προκύπτει από τις σκέψεις 140 και 142 έως 146 της παρούσας αποφάσεως, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε, στο πλαίσιο της κυριαρχικής εξουσίας εκτιμήσεως των πραγματικών περιστατικών και χωρίς να υποπέσει σε νομικό σφάλμα, ότι η Changmao δεν είχε αποδείξει την αναγκαιότητα των επίμαχων προσαρμογών.
Αφετέρου, η Επιτροπή απέρριψε τα αιτήματα περί προσαρμογών για τη διαπίστωση υπάρξεως ζημίας για τον λόγο, όπως εκτίθεται στην αιτιολογική σκέψη 70 του επίδικου κανονισμού, ότι από την έρευνα διαπιστώθηκε «ότι δεν υπάρχει διαφορά στην ποιότητα ή οποιαδήποτε άλλη διαφορά μεταξύ του υπό εξέταση προϊόντος και του ομοειδούς προϊόντος που να αντανακλάται συστηματικά στις τιμές». Όπως επισήμανε ο γενικός εισαγγελέας στο σημείο 207 των προτάσεών του, το Γενικό Δικαστήριο επικύρωσε, κατ’ ουσίαν, αυτήν την αιτιολογική σκέψη. Η Changmao, όμως, προβάλλει το ζήτημα αυτό μόνο στο πλαίσιο της τρίτης αιτιάσεως του τρίτου λόγου αναιρέσεως, ο οποίος απορρίφθηκε στη σκέψη 164 της παρούσας αποφάσεως.
Υπό τις συνθήκες αυτές, ο τέταρτος λόγος αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως αλυσιτελής, χωρίς να χρειάζεται να κριθεί αν, κατά τον προσδιορισμό της υπάρξεως ζημίας κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 3, παράγραφος 2, του βασικού κανονισμού, η Επιτροπή δύναται, ή και οφείλει, να προβεί σε προσαρμογές προκειμένου να διασφαλιστεί η σύγκριση των τιμών στο ίδιο στάδιο εμπορίας.
5.

Επί του πέμπτου λόγου αναιρέσεως
α)

Επιχειρήματα των διαδίκων
Με τον πέμπτο λόγο αναιρέσεως, η Changmao προβάλλει ότι οι σκέψεις 187, 189 έως 191, 194, 200, 201 και 203 έως 206 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως ενέχουν νομικό σφάλμα και παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών.
Ο λόγος αυτός στηρίζεται στην παραδοχή ότι ο παραγωγός της Ένωσης και οι προμηθευτές του πρώτων υλών, ήτοι ο Ιάπωνας παραγωγός και ορισμένοι προμηθευτές εντός της Ένωσης, οι οποίοι είναι κατά 100 % θυγατρικές του, ανήκαν σε μία και μόνη οικονομική και εταιρική οντότητα. Η Changmao συνάγει εξ αυτού ότι οι τιμές που κατέβαλλε ο ενωσιακός παραγωγός για την αγορά των πρώτων υλών ήταν τιμές που εφαρμόζονταν μεταξύ συνδεδεμένων οντοτήτων και ότι βάρυναν το κόστος παραγωγής του εν λόγω παραγωγού καθώς και τις τιμές πωλήσεώς του.
Από το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, και το άρθρο 3 του βασικού κανονισμού προκύπτει ότι, για τον προσδιορισμό της υπάρξεως ντάμπινγκ και ζημίας, η Επιτροπή οφείλει να βεβαιώνεται, στηριζόμενη σε αποδεικτικά στοιχεία, ότι οι χρησιμοποιηθείσες τιμές είναι αξιόπιστες και όχι στρεβλωμένες. Το άρθρο 6, παράγραφος 8, του κανονισμού 2016/1036 απαιτεί να ελέγχονται στο μέτρο του δυνατού οι πληροφορίες που παρέχουν τα ενδιαφερόμενα μέρη. Ωστόσο, στους προμηθευτές εναπόκειται να προσκομίσουν αποδεικτικά στοιχεία από τα οποία να προκύπτει ότι οι τιμές των πρώτων υλών που πωλούν στα συνδεδεμένα μέρη εντός της Ένωσης είναι οι τιμές της αγοράς.
Αντιθέτως προς την προσέγγιση που υιοθέτησε το Γενικό Δικαστήριο στις σκέψεις 187, 200, 201 και 203 έως 206 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, η συνήθης πρακτική της Επιτροπής συνεπάγεται ότι πρέπει να ζητείται από τα ενδιαφερόμενα μέρη που συνεργάζονται, όπως η βιομηχανία της Ένωσης, να υποβάλλουν ερωτηματολόγια για τους συνδεδεμένους προμηθευτές τους εκτός και εντός της Ένωσης. Η Changmao αμφισβήτησε την τιμή των πρώτων υλών που έκανε δεκτή η Επιτροπή.
Όπως προβάλλεται, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε επίσης σε νομικό σφάλμα στη σκέψη 191 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, με την οποία έκρινε ότι η Επιτροπή είχε συμμορφωθεί προς την αρχή της χρηστής διοικήσεως και στηρίχθηκε σε αποδεικτικά στοιχεία για να διαπιστώσει ότι οι τιμές πρώτης ύλης που εφάρμοζαν οι προμηθευτές έναντι του συνδεδεμένου παραγωγού εντός της Ένωσης πληρούσαν τις συνθήκες της αγοράς. Κατά την Changmao, η Επιτροπή δεν επαλήθευσε την ακρίβεια και την αξιοπιστία των πληροφοριών που άντλησε, συναφώς, από γενική έκθεση κινεζικής εταιρίας σχετικά με τις τιμές των πρώτων υλών στην Κίνα, προκειμένου να βεβαιωθεί ότι οι πληροφορίες αυτές αποτελούσαν αξιόπιστα και αντικειμενικά αποδεικτικά στοιχεία. Τα στοιχεία αυτά, όμως, δεν αρκούν κατά την Changmao για να εξασφαλιστεί ότι οι τιμές που εφάρμοζαν οι εν λόγω προμηθευτές ήταν πράγματι τιμές της αγοράς. Κατ’ αυτήν, η Επιτροπή θα μπορούσε να είχε ζητήσει από τον παραγωγό της Ένωσης να συμπληρώσει λεπτομερές ερωτηματολόγιο σχετικά με τις τιμές αυτές και να επαληθεύσει τις απαντήσεις.
Όπως προβάλλεται, αυτό το καθήκον ελέγχου υφίσταται ανεξαρτήτως των αποδεικτικών στοιχείων ή των αιτήσεων των ενδιαφερομένων μερών. Επομένως, η σκέψη 206 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως είναι εσφαλμένη.
Η Changmao προσθέτει ότι η απόφαση της 23ης Σεπτεμβρίου 2015, Hüpeden κατά Συμβουλίου και Επιτροπής (
T‑206/14
, μη δημοσιευθείσα,
EU:T:2015:672
), η οποία μνημονεύεται στις σκέψεις 187 και 203 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, δεν ασκεί επιρροή, διότι η υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε δεν αφορούσε την άσκηση, εκ μέρους της Επιτροπής, της εξουσίας εκτιμήσεως που διαθέτει όσον αφορά την ύπαρξη ντάμπινγκ και ζημίας υπό το πρίσμα της αρχής της χρηστής διοικήσεως και του καθήκοντος επιμελείας.
Η Επιτροπή αντιτείνει ότι ο ως άνω λόγος είναι απαράδεκτος και, εν πάση περιπτώσει, αβάσιμος.
β)

Εκτίμηση του Δικαστηρίου
Κατά το άρθρο 169, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, οι προβαλλόμενοι λόγοι και τα προβαλλόμενα νομικά επιχειρήματα προσδιορίζουν με ακρίβεια τα σημεία του σκεπτικού της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου που αμφισβητούνται. Επομένως, κατά πάγια νομολογία, η αίτηση αναιρέσεως πρέπει να παραθέτει επακριβώς τα επικρινόμενα σημεία της αποφάσεως της οποίας ζητείται η αναίρεση, καθώς και τα νομικά επιχειρήματα που στηρίζουν κατά τρόπο συγκεκριμένο το αίτημα αυτό, άλλως η αίτηση αναιρέσεως ή ο οικείος λόγος αναιρέσεως είναι απαράδεκτοι (απόφαση της 20ής Σεπτεμβρίου 2018, Agria Polska κ.λπ. κατά Επιτροπής,
C‑373/17 P
,
EU:C:2018:756
, σκέψη
και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
Ως εκ τούτου, δεν ανταποκρίνεται στις επιταγές αυτές και πρέπει να κριθεί ως απαράδεκτος λόγος αναιρέσεως του οποίου η επιχειρηματολογία δεν είναι αρκούντως σαφής και ακριβής ώστε να παρέχει στο Δικαστήριο τη δυνατότητα να ασκήσει τον έλεγχό του επί της νομιμότητας, ιδίως διότι τα ουσιώδη στοιχεία στα οποία θεμελιώνεται ο λόγος αναιρέσεως δεν προκύπτουν κατά τρόπο αρκούντως συνεπή και κατανοητό από το περιεχόμενο της αιτήσεως αναιρέσεως, της οποίας η σχετική διατύπωση είναι ασαφής και διφορούμενη (απόφαση της 10ης Ιουλίου 2014, Telefónica και Telefónica de España κατά Επιτροπής,
C‑295/12 P
,
EU:C:2014:2062
, σκέψη
και εκεί μνημονευόμενη νομολογία, και διάταξη της 29ης Ιουνίου 2016, Médiateur κατά Staelen,
C‑337/15 P
, μη δημοσιευθείσα,
EU:C:2016:670
, σκέψη
).
Πλην όμως, καίτοι η Changmao προσδιορίζει με ακρίβεια τις σκέψεις της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως κατά των οποίων βάλλει με τον πέμπτο λόγο αναιρέσεως, δεν εκθέτει με ακρίβεια και σαφήνεια τα νομικά σφάλματα στα οποία φέρεται να υπέπεσε το Γενικό Δικαστήριο.
Επιπλέον, δεν προκύπτει ότι, με τα επιχειρήματα που προβάλλει στο πλαίσιο του υπό κρίση λόγου αναιρέσεως, η Changmao αμφισβητεί το σκεπτικό της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως. Αντιθέτως, τα επιχειρήματα αυτά φαίνεται, κατ’ ουσίαν, να τείνουν στην επίκριση της συμπεριφοράς της Επιτροπής κατά τη διαδικασία που οδήγησε στην έκδοση του επίδικου κανονισμού.
Επομένως, ο πέμπτος λόγος αναιρέσεως είναι απαράδεκτος.
Δεδομένου ότι κανένας από τους λόγους αναιρέσεως που προέβαλε η Changmao δεν ευσταθεί, η αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της.
Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 138, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, το οποίο έχει εφαρμογή στην αναιρετική διαδικασία δυνάμει του άρθρου 184, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπήρχε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου.
Δεδομένου ότι η Changmao ηττήθηκε και η Επιτροπή έχει υποβάλει σχετικό αίτημα, η αναιρεσείουσα πρέπει να καταδικαστεί, πέραν των δικών της δικαστικών εξόδων, και στα δικαστικά έξοδα της Επιτροπής.

Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) αποφασίζει:

1)
Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

2)
Η Changmao Biochemical Engineering Co. Ltd φέρει, πέραν των δικών της δικαστικών εξόδων, και τα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

(υπογραφές)
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.