CELEX: 62020CJ0520
Προδικαστική παραπομπή
Δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις
Σύστημα πληροφοριών Σένγκεν δεύτερης γενιάς (SIS II)
Απόφαση 2007/533/ΔΕΥ
Άρθρα 38 και 39
Καταχώριση για αντικείμενο που αναζητείται
Σκοποί της καταχώρισης
Κατάσχεση ή χρησιμοποίηση του αντικειμένου ως αποδεικτικού στοιχείου σε ποινική διαδικασία
Εκτέλεση
Αναγκαία μέτρα και εκτέλεση δράσης βάσει καταχώρισης
Παράδοση του κατασχεθέντος αντικειμένου στο καταχωρούν κράτος μέλος
Εθνική ρύθμιση η οποία δεν επιτρέπει την άρνηση εκτέλεσης της καταχώρισης

Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 38, παράγραφος 1, και του άρθρου 39, παράγραφος 3, της απόφασης 2007/533/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 12ης Ιουνίου 2007, σχετικά με την εγκατάσταση, τη λειτουργία και τη χρήση του συστήματος πληροφοριών Σένγκεν δεύτερης γενιάς (SIS II) (
ΕΕ 2007, L 205, σ. 63
, στο εξής: απόφαση SIS II).
Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ, αφενός, του DB και της LY και, αφετέρου, του Nachalnik na Rayonno upravlenie – Silistra pri Oblastna direktsia na Ministerstvo na vatreshnite raboti – Silistra (προϊσταμένου της περιφερειακής αστυνομικής διοίκησης της Silistra που υπάγεται στην περιφερειακή διεύθυνση του Υπουργείου Εσωτερικών της Silistra, Βουλγαρία), σχετικής με την απόφαση του ανωτέρω προϊσταμένου να παραδώσει στο καταχωρούν κράτος μέλος αγαθό το οποίο κατασχέθηκε κατόπιν καταχώρισης την οποία είχε εισαγάγει το εν λόγω κράτος μέλος στο σύστημα πληροφοριών Σένγκεν δεύτερης γενιάς (στο εξής: SIS II).
Το νομικό πλαίσιο
Το δίκαιο της Ένωσης
Η απόφαση SIS II
Η αιτιολογική σκέψη 5 της απόφασης SIS II έχει ως εξής:
«Το SIS II θα πρέπει να αποτελεί μέτρο αντισταθμιστικού χαρακτήρα το οποίο συμβάλλει στη διατήρηση υψηλού επιπέδου ασφάλειας εντός του χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με την υποστήριξη της επιχειρησιακής συνεργασίας μεταξύ των αστυνομικών αρχών και των δικαστικών αρχών σε ποινικές υποθέσεις.»
Το άρθρο 1 της ανωτέρω απόφασης, με τίτλο «Καθορισμός και γενικός στόχος του SIS II», προβλέπει στην παράγραφό του 2 τα ακόλουθα:
«Το σύστημα SIS II αποσκοπεί, σύμφωνα με την παρούσα απόφαση, στην εξασφάλιση υψηλού επίπεδου ασφάλειας εντός του χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συμπεριλαμβανομένης της τήρησης της δημόσιας ασφάλειας και τάξης και της προστασίας της ασφάλειας στο έδαφος των κρατών μελών, και στην εφαρμογή των διατάξεων του τίτλου ΙV του τρίτου μέρους της συνθήκης ΕΚ σχετικά με την κυκλοφορία των προσώπων στο έδαφος των κρατών μελών, με τη χρησιμοποίηση πληροφοριών που διαβιβάζονται μέσω του συστήματος αυτού.»
Το άρθρο 2, παράγραφος 1, της εν λόγω απόφασης ορίζει τα εξής:
«Η παρούσα απόφαση καθορίζει τις προϋποθέσεις και τις διαδικασίες για την εισαγωγή και επεξεργασία των καταχωρίσεων στο SIS II σχετικά με πρόσωπα και αντικείμενα και την ανταλλαγή συμπληρωματικών πληροφοριών και πρόσθετων στοιχείων στα πλαίσια της αστυνομικής συνεργασίας και της δικαστικής συνεργασίας επί ποινικών υποθέσεων.»
Το άρθρο 3 της ίδιας απόφασης, με τίτλο «Ορισμοί», προβλέπει στην παράγραφό του 1 τα ακόλουθα:
«Για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης νοούνται ως:
α)
“καταχώριση”, ένα σύνολο δεδομένων που εισάγονται στο SIS II και επιτρέπουν στις αρμόδιες αρχές να αναγνωρίζουν ένα πρόσωπο ή ένα αντικείμενο με σκοπό την ανάληψη συγκεκριμένης δράσης·
β)
“συμπληρωματικές πληροφορίες”, οι πληροφορίες που δεν έχουν αποθηκευθεί στο SIS II, συνδέονται ωστόσο με τις καταχωρίσεις του SIS II, οι οποίες πρέπει να ανταλλάσσονται:
i)
προκειμένου τα κράτη μέλη να διαβουλεύονται μεταξύ τους ή να αλληλοενημερώνονται κατά την εισαγωγή καταχωρίσεως,
ii)
μετά από εντοπισμό καταχώρισης (hit) ώστε να είναι δυνατό να ληφθούν τα ενδεδειγμένα μέτρα,
[…]».
Το άρθρο 20, παράγραφοι 1 και 2, της απόφασης SIS II ορίζει τα εξής:
«1.   Με την επιφύλαξη του άρθρου 8 παράγραφος 1 ή των διατάξεων της παρούσας απόφασης σχετικά με την αποθήκευση πρόσθετων δεδομένων, το SIS II περιέχει αποκλειστικά τις κατηγορίες δεδομένων που παρέχονται από κάθε κράτος μέλος και είναι αναγκαία για τους σκοπούς που προβλέπονται στα άρθρα 26, 32, 34, 36 και 38.
2.   Οι κατηγορίες των δεδομένων είναι οι ακόλουθες:
[…]
β)
αντικείμενα που απαριθμούνται στα άρθρα 36 και 38.»
Το άρθρο 21 της ως άνω απόφασης έχει ως εξής:
«Πριν εισαγάγουν μια καταχώριση, τα κράτη μέλη αποφασίζουν αν η καταλληλότητα, η συνάφεια και η σπουδαιότητα της συγκεκριμένης περίπτωσης δικαιολογεί την καταχώριση στο SIS II.»
Το άρθρο 24 της εν λόγω απόφασης, με τίτλο «Γενικές διατάξεις για την προσθήκη ειδικής ένδειξης», προβλέπει στην παράγραφό του 1 τα ακόλουθα:
«Εφόσον ένα κράτος μέλος εκτιμά ότι η εκτέλεση μιας καταχωρίσεως που έχει εισαχθεί δυνάμει των άρθρων 26, 32 ή 36 αντίκειται στην εθνική του νομοθεσία, τις διεθνείς του υποχρεώσεις ή τα ουσιώδη εθνικά του συμφέροντα, μπορεί να ζητεί εκ των υστέρων την προσθήκη ειδικής ένδειξης στην καταχώριση, ώστε το ληπτέο μέτρο που ορίζεται στη συγκεκριμένη καταχώριση να μην εκτελεστεί στο έδαφός του. Την ειδική ένδειξη αποθέτει το τμήμα SIRENE του καταχωρούντος κράτους μέλους.»
Το άρθρο 38 της ίδιας απόφασης ορίζει τα εξής:
«1.   Στο SIS II εισάγονται δεδομένα σχετικά με αντικείμενα που αναζητούνται προκειμένου να κατασχεθούν ή να χρησιμοποιηθούν ως αποδεικτικά στοιχεία σε ποινική διαδικασία.
2.   Καταχωρίζονται οι ακόλουθες εύκολα αναγνωρίσιμες κατηγορίες αντικειμένων:
α)
οχήματα κυλινδρισμού κινητήρα άνω των 50 κυβικών εκατοστών, πλοία και αεροσκάφη·
[…]».
Το άρθρο 39 της απόφασης SIS II, με τίτλο «Εκτέλεση δράσης βάσει καταχωρίσεως», προβλέπει τα ακόλουθα:
«1.   Εάν από αναζήτηση διαπιστωθεί ότι υπάρχει καταχώριση για αντικείμενο το οποίο έχει εντοπισθεί, η αρχή η οποία συνδύασε τα δύο δεδομένα επικοινωνεί με την αρχή που εισήγαγε την καταχώριση, προκειμένου να επιτευχθεί συμφωνία για τα αναγκαία μέτρα. Για τον σκοπό αυτό, μπορούν να διαβιβάζονται και δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα σύμφωνα με την παρούσα απόφαση.
2.   Οι πληροφορίες της παραγράφου 1 κοινοποιούνται μέσω της ανταλλαγής συμπληρωματικών πληροφοριών.
3.   Το κράτος μέλος που εντόπισε το αντικείμενο λαμβάνει μέτρα σύμφωνα με το εθνικό του δίκαιο.»
Το άρθρο 49 της απόφασης SIS II ορίζει τα εξής:
«1.   Το καταχωρούν κράτος μέλος είναι υπεύθυνο για την ακρίβεια και την ενημερότητα των δεδομένων, καθώς και τη νομότυπη εισαγωγή τους στο SIS II.
2.   Μόνο το καταχωρούν κράτος μέλος επιτρέπεται να τροποποιεί, να συμπληρώνει, να διορθώνει, να ενημερώνει ή να διαγράφει τα δεδομένα που έχει εισαγάγει.
3.   Εάν ένα κράτος μέλος που δεν είναι το καταχωρούν κράτος μέλος διαθέτει ενδείξεις ότι ένα στοιχείο περιέχει νομικό ή πραγματικό σφάλμα, ειδοποιεί το καταχωρούν κράτος μέλος με την ανταλλαγή συμπληρωματικών πληροφοριών το ταχύτερο δυνατόν και το αργότερο εντός δεκαημέρου από την ημέρα που περιήλθαν στη γνώση του οι εν λόγω ενδείξεις. Το καταχωρούν κράτος μέλος επαληθεύει την πληροφορία και διορθώνει ή διαγράφει χωρίς καθυστέρηση το στοιχείο εφόσον παραστεί ανάγκη.
[…]»
Το εγχειρίδιο Sirene
Το παράρτημα της εκτελεστικής απόφασης 2013/115/ΕΕ της Επιτροπής, της 26ης Φεβρουαρίου 2013, για το εγχειρίδιο SIRENE και άλλα μέτρα εφαρμογής σε σχέση με το Σύστημα Πληροφοριών Σένγκεν δεύτερης γενιάς (SIS II) (
ΕΕ 2013, L 71, σ. 1
), όπως τροποποιήθηκε με την εκτελεστική απόφαση (ΕΕ) 2017/1528 της Επιτροπής, της 31ης Αυγούστου 2017 (
ΕΕ 2017, L 231, σ. 6
) (στο εξής: εγχειρίδιο Sirene), προβλέπει στο σημείο του 2.1 τα ακόλουθα:
«Ορισμοί
–
“Καταχωρίζον κράτος μέλος”: το κράτος μέλος που εισήγαγε την καταχώριση στο SIS II.
–
“Κράτος μέλος εκτέλεσης”: το κράτος μέλος που αναλαμβάνει τις επιβαλλόμενες ενέργειες κατόπιν θετικής απάντησης.
–
“Παρέχον στοιχεία τμήμα SIRENE”: το τμήμα SIRENE κράτους μέλους που κατέχει δακτυλικά αποτυπώματα ή φωτογραφίες του προσώπου το οποίο έχει καταχωρισθεί από άλλο κράτος μέλος.
–
“Θετική απάντηση/Θετικό αποτέλεσμα αναζήτησης”: έχουμε θετική απάντηση/θετικό αποτέλεσμα αναζήτησης στο SIS II όταν:
[…]
δ) ζητούνται περαιτέρω μέτρα ως αποτέλεσμα της θετικής απάντησης.
[…]»
Το σημείο 8.3 του εγχειριδίου Sirene, με τίτλο «Ανταλλαγή πληροφοριών έπειτα από θετικό αποτέλεσμα αναζήτησης», ορίζει τα εξής:
«Τα τμήματα SIRENE μπορούν να διαβιβάζουν συμπληρωματικές πληροφορίες σχετικά με καταχωρίσεις που έχουν εκδοθεί δυνάμει του άρθρου 38 της απόφασης SIS II και, στο πλαίσιο αυτό, νομιμοποιούνται να ενεργούν για λογαριασμό δικαστικών αρχών, εφόσον οι διαβιβαζόμενες πληροφορίες εμπίπτουν στο πεδίο αμοιβαίας δικαστικής συνδρομής, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία.
[…]»
Το βουλγαρικό δίκαιο
Ο zakon za Ministerstvoto na vatreshnite raboti
Ο zakon za Ministerstvoto na vatreshnite raboti (νόμος περί του Υπουργείου Εσωτερικών), της 28ης Μαΐου 2014 (DV αριθ. 53, της 27ης Ιουνίου 2014, σ. 2), όπως ίσχυε κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών της διαφοράς της κύριας δίκης, προβλέπει στο άρθρο του 84 τα ακόλουθα:
«(1)   Οι αστυνομικές αρχές μπορούν να κατασχέσουν προσωρινά αγαθό για το οποίο έχει εισαχθεί καταχώριση για σκοπούς αναζήτησης στο SIS ή στις βάσεις δεδομένων του Διεθνούς Οργανισμού Εγκληματολογικής Αστυνομίας (Interpol).
[…]
(6)   […] Η παράδοση ή η κατάσχεση κοινοποιείται στο κράτος μέλος που εισήγαγε την καταχώριση για σκοπούς αναζήτησης στο SIS ή στη βάση δεδομένων του Interpol.
[…]
(8)   […] Εάν το καταχωρούν κράτος μέλος ζητήσει, εντός προθεσμίας 60 ημερών, την επιστροφή του αγαθού που αναζητείται, αυτό επιστρέφεται στο πρόσωπο που αναφέρεται στην αίτηση εντός 7 ημερών με απόφαση του προϊσταμένου της αρμόδιας μονάδας κατά την έννοια της παραγράφου 6.
[…]
(13)   […] Σε περίπτωση παράδοσης ή κατάσχεσης […] αδειών κυκλοφορίας οχημάτων και πινακίδων αριθμού κυκλοφορίας που έχουν κλαπεί, υπεξαιρεθεί, απολεσθεί ή ακυρωθεί, εφόσον τα έγγραφα αυτά δεν εμπίπτουν στις κατηγορίες της παραγράφου 11, διαβιβάζονται σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται στη διπλωματική ή στην προξενική αρχή του κράτους μέλους που εξέδωσε το έγγραφο με απόφαση του αρμόδιου προϊσταμένου μονάδας, κατά την έννοια της παραγράφου 6.
[…]»
Η naredba n
o
8121z-465
Το άρθρο 7 της naredba n
o
8121z-465 za organizatsiyata i funktsioniraneto na Natsionalnata Shengenska informatsionna sistema na Republika Balgaria (απόφασης αριθ. 8121z-465 σχετικά με την οργάνωση και τη λειτουργία του εθνικού συστήματος πληροφοριών Σένγκεν της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας), της 26ης Αυγούστου 2014 (DV αριθ. 74, της 5ης Σεπτεμβρίου 2014, σ. 33), ως είχε κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών της διαφοράς της κύριας δίκης, ορίζει τα εξής:
«(1)   Το [εθνικό σύστημα πληροφοριών Σένγκεν (SISN)] επεξεργάζεται καταχωρίσεις σχετικά με τις ακόλουθες κατηγορίες αγαθών:
1.
τα αγαθά που αναζητούνται προκειμένου να κατασχεθούν ή να χρησιμοποιηθούν ως αποδεικτικά στοιχεία σε ποινική διαδικασία (άρθρο 38 της απόφασης [SIS II])·
a)
οχήματα κυλινδρισμού κινητήρα άνω των 50 κυβικών εκατοστών, πλοία και αεροσκάφη·
[…]».
Η διαφορά της κύριας δίκης και το προδικαστικό ερώτημα
Ο EF, Βούλγαρος υπήκοος, απέκτησε μηχανοκίνητο όχημα συνάπτοντας, στις 23 Δεκεμβρίου 2014, σύμβαση τραπεζικού δανείου με τη Santander Consumer Bank AS, τράπεζα εγκατεστημένη στη Νορβηγία. Το τραπεζικό δάνειο ασφαλίστηκε με ενέχυρο επί του οχήματος για το οποίο χορηγήθηκε.
Τον Μάιο του 2016, ο EF σταμάτησε να αποπληρώνει το τραπεζικό δάνειο για μη αποδεδειγμένο λόγο, ενημερώνοντας ταυτοχρόνως την ανωτέρω τράπεζα ότι το όχημα βρισκόταν πλέον στη Βουλγαρία. Κατόπιν αυτού, η τράπεζα ανέθεσε στη Lindorff AS την είσπραξη των σχετικών με το εν λόγω όχημα απαιτήσεών της.
Από την αίτηση προδικαστικής αποφάσεως προκύπτει ότι, εν συνεχεία, το όχημα αποκτήθηκε από τον AB στη Βουλγαρία ο οποίος, με τη σειρά του, το μεταπώλησε, τον Μάρτιο του 2017, στον DB στη Βάρνα (Βουλγαρία).
Στις 24 Μαΐου 2017, το Βασίλειο της Νορβηγίας εισήγαγε στο SISN καταχώριση προκειμένου να κατασχεθεί όχημα ως αγαθό «που έχει κλαπεί, αποκτηθεί παρανόμως ή απολεσθεί».
Στις 26 Μαΐου 2017, οι βουλγαρικές αστυνομικές αρχές εντόπισαν σε χώρο στάθμευσης του Δήμου Silistra (Βουλγαρία) όχημα με αριθμό κυκλοφορίας πλήρως αντίστοιχο προς αυτόν για τον οποίο είχε εισαχθεί η καταχώριση. Την ίδια ημέρα, το όχημα αυτό και η άδεια κυκλοφορίας του κατασχέθηκαν στα χέρια του DB, στο όνομα του οποίου το όχημα είχε ταξινομηθεί.
Ακολούθως, το βουλγαρικό τμήμα Sirene αντάλλαξε πληροφορίες με το νορβηγικό, το οποίο επισήμανε ότι εισήχθη καταχώριση για το επίμαχο όχημα συνεπεία απάτης ή κατάχρησης εμπιστοσύνης τελεσθείσας στις 23 Δεκεμβρίου 2014 στο Hordaland (Νορβηγία).
Στις 6 Ιουνίου 2017, οι βουλγαρικές αρχές έλαβαν αίτηση των νορβηγικών αρχών για παράδοση του οχήματος στον προσδιορισθέντα ιδιοκτήτη του, ήτοι στη Santander Consumer Bank, μέσω της Lindorff, την οποία αντιπροσώπευε στη Βουλγαρία η Plam EOOD.
Στις 4 Ιουλίου 2017, το εν λόγω όχημα παραδόθηκε στον CD, τον διαχειριστή της Plam.
Στις 28 Αυγούστου 2019, ο προϊστάμενος της περιφερειακής αστυνομικής διοίκησης της Silistra που υπάγεται στην περιφερειακή διεύθυνση του Υπουργείου Εσωτερικών της Silistra απέρριψε την αίτηση την οποία είχαν υποβάλει οι προσφεύγοντες της κύριας δίκης στις 13 Αυγούστου 2019 ζητώντας την άμεση επιστροφή του οχήματος σε αυτούς.
Οι προσφεύγοντες της κύριας δίκης αμφισβήτησαν, ενώπιον του Administrativen sad – Silistra (διοικητικού πρωτοδικείου Silistra, Βουλγαρία), τη νομιμότητα της απόφασης περί παράδοσης του επίμαχου οχήματος στις αρχές του καταχωρούντος κράτους μέλους, προβάλλοντας έλλειψη πειστικών αποδεικτικών στοιχείων ως προς το ότι είχαν όντως κινηθεί ποινικές διώξεις για το όχημα αυτό στη Νορβηγία και επικαλούμενοι την καλή πίστη τους κατά τον χρόνο απόκτησης του οχήματος.
Εκτιμώντας ότι η Santander Consumer Bank και ο EF συνδέονταν με σχέσεις ιδιωτικού δικαίου και ότι δεν είχε αποδειχθεί η διάπραξη ποινικών αδικημάτων, το αιτούν δικαστήριο ζήτησε από τον προϊστάμενο της περιφερειακής αστυνομικής διοίκησης της Silistra που υπάγεται στην περιφερειακή διεύθυνση του Υπουργείου Εσωτερικών της Silistra να απευθύνει ερώτημα στις νορβηγικές αστυνομικές αρχές ως προς το εάν είχαν κινηθεί ποινικές διώξεις για το όχημα στη Νορβηγία, καθώς και να προσκομίσει απόσπασμα των κρίσιμων διατάξεων του νορβηγικού ποινικού κώδικα, συνοδευόμενο από μετάφρασή τους στη βουλγαρική γλώσσα, συμπεριλαμβανομένων των χωρίων στα οποία είχε στηριχθεί η εισαγωγή της καταχώρισης για το επίμαχο όχημα. Επιπλέον, το ανωτέρω δικαστήριο ζήτησε επίσημη απάντηση εκ μέρους των νορβηγικών αρχών σχετικά με την ακριβή φύση της παράβασης που είχε αποτελέσει το αντικείμενο των διώξεων και το στάδιο στο οποίο βρίσκονταν οι αντίστοιχες διαδικασίες.
Με έγγραφο το οποίο υπέβαλαν κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση της 26ης Αυγούστου 2020 ενώπιόν του, το αιτούν δικαστήριο πληροφορήθηκε ότι, δεδομένου ότι το επίμαχο όχημα είχε ανευρεθεί και επαναπατρισθεί στη Νορβηγία, ο σχετικός με την υπόθεση φάκελος είχε κλείσει στις 10 Ιουλίου 2017.
Το αιτούν δικαστήριο εκτιμά ότι, ελλείψει τέτοιας ποινικής διαδικασίας, η καταχώριση για το επίμαχο όχημα στο SIS II δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της απόφασης SIS II, όπως αυτό ορίζεται στο άρθρο της 2, και, κατά συνέπεια, έχει εισαχθεί στο εν λόγω σύστημα κατά παράβαση των σκοπών που επιδιώκονται με τέτοιες καταχωρίσεις, οι οποίες εισάγονται για σκοπούς κατάσχεσης ή για σκοπούς χρησιμοποίησης αποδεικτικών στοιχείων σε ποινική διαδικασία στο καταχωρούν κράτος μέλος.
Το εν λόγω δικαστήριο διερωτάται σχετικά με το αν είναι σύμφωνη προς την απόφαση SIS II εθνική ρύθμιση η οποία επιβάλλει στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους που εντόπισε το αναζητούμενο αντικείμενο, ενεργώντας συναφώς στο πλαίσιο δέσμιας αρμοδιότητας, υποχρέωση να κατάσχουν κάθε αγαθό για το οποίο έχει εισαχθεί στο SIS ΙΙ καταχώριση για σκοπούς αναζήτησης, σε περίπτωση κατά την οποία υπάρχουν ενδείξεις περί του ότι η επίμαχη καταχώριση δεν έχει εισαχθεί στο SIS ΙΙ σύμφωνα με τους σκοπούς του άρθρου 38, παράγραφος 1, της ανωτέρω απόφασης.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Administrativen sad – Silistra (διοικητικό πρωτοδικείο Silistra) αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:
«Έχει το άρθρο 39 και, ειδικότερα, το άρθρο 39, παράγραφος 3, της αποφάσεως [SIS II] την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε διατάξεις της εθνικής νομοθεσίας και σε εθνικές διοικητικές πρακτικές που προβλέπουν ότι η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης μπορεί ή ακόμη οφείλει να αρνηθεί την εκτέλεση, εφόσον υπάρχουν ενδείξεις ώστε να μπορεί να θεωρηθεί ότι η εισαχθείσα στο SIS καταχώριση δεν εμπίπτει στους σκοπούς για τους οποίους εγγράφηκε και ιδίως στους σκοπούς του άρθρου 38, παράγραφος 1;»
Επί του προδικαστικού ερωτήματος
Με το ερώτημά του, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινισθεί αν το άρθρο 39 της απόφασης SIS II έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση δυνάμει της οποίας οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους εκτέλεσης είναι υποχρεωμένες να εκτελέσουν καταχώριση σχετική με αντικείμενο η οποία έχει εισαχθεί στο SIS II, μολονότι οι εν λόγω αρχές έχουν αμφιβολίες ως προς τους λόγους εισαγωγής τέτοιας καταχώρισης, όπως αυτοί προβλέπονται στο άρθρο 38, παράγραφος 1, της ανωτέρω απόφασης.
Προκαταρκτικώς, από την απόφαση περί παραπομπής προκύπτει ότι η επίμαχη καταχώριση έχει ως αντικείμενο όχημα κυλινδρισμού κινητήρα άνω των 50 κυβικών εκατοστών.
Συναφώς, το άρθρο 38, παράγραφος 1, και παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, της απόφασης SIS II προβλέπει ότι στο SIS II εισάγονται δεδομένα σχετικά με τέτοια οχήματα που αναζητούνται προκειμένου να κατασχεθούν ή να χρησιμοποιηθούν ως αποδεικτικά στοιχεία σε ποινική διαδικασία.
Η εκτέλεση δράσης βάσει της εν λόγω καταχώρισης ρυθμίζεται από το άρθρο 39 της απόφασης SIS II. Το άρθρο αυτό κάνει μνεία τυποποιημένων δράσεων και μέτρων προσωρινού κατ’ ουσίαν χαρακτήρα των αρχών που διαπίστωσαν την ύπαρξη της καταχώρισης για ένα αντικείμενο και παραπέμπει, στην παράγραφό του 3, στο εθνικό δίκαιο όσον αφορά την επιλογή των ληπτέων μέτρων.
Το άρθρο 39, παράγραφος 1, της ανωτέρω απόφασης προβλέπει ότι, όταν από αναζήτηση διαπιστωθεί ότι υπάρχει καταχώριση για αντικείμενο το οποίο έχει εντοπισθεί, η αρχή η οποία συνδύασε τα δύο δεδομένα επικοινωνεί με την αρχή που εισήγαγε την καταχώριση, προκειμένου να επιτευχθεί συμφωνία για τα αναγκαία μέτρα.
Το σημείο 2.2.2 του προσαρτήματος 2 του εγχειριδίου Sirene διευκρινίζει συναφώς ότι, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο του κράτους μέλους εκτέλεσης, οι ενέργειες που αναλαμβάνονται είναι η κατάσχεση του αντικειμένου που έχει εντοπισθεί ή η λήψη όλων των αναγκαίων συντηρητικών μέτρων, η ταυτοποίηση του προσώπου που κατέχει το αντικείμενο και η επικοινωνία με το τμήμα Sirene του καταχωρούντος κράτους μέλους.
Εξάλλου, το άρθρο 39, παράγραφος 2, της απόφασης SIS II προσθέτει ότι οι πληροφορίες της παραγράφου 1 του εν λόγω άρθρου κοινοποιούνται μέσω της «ανταλλαγής συμπληρωματικών πληροφοριών», οι οποίες ορίζονται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, της απόφασης ως οι πληροφορίες που δεν έχουν αποθηκευθεί στο SIS II, αλλά συνδέονται με τις καταχωρίσεις του SIS II και πρέπει να ανταλλάσσονται προκειμένου ιδίως, αφενός, τα κράτη μέλη να διαβουλεύονται μεταξύ τους ή να αλληλοενημερώνονται κατά την εισαγωγή καταχώρισης και, αφετέρου, μετά από εντοπισμό καταχώρισης (hit) ώστε να είναι δυνατό να ληφθούν τα ενδεδειγμένα μέτρα.
Το σημείο 8.3 του εγχειριδίου Sirene διευκρινίζει ότι, εφόσον επιτυγχάνεται θετικό αποτέλεσμα αναζήτησης για καταχώριση που έχει εισαχθεί σχετικά, μεταξύ άλλων, με όχημα και αποβλέπει σε κατάσχεση ή σε χρησιμοποίηση ως αποδεικτικού στοιχείου σύμφωνα με το άρθρο 38 της απόφασης SIS II, τα τμήματα Sirene διαβιβάζουν «το συντομότερο δυνατό» συμπληρωματικές πληροφορίες.
Λαμβανομένης υπόψη της εν λόγω ανάγκης για ταχεία δράση, από την οποία εξαρτάται η επιχειρησιακή συνεργασία μεταξύ των αστυνομικών και των δικαστικών αρχών σε ποινικές υποθέσεις βάσει της απόφασης SIS II, οι αρχές του κράτους μέλους εκτέλεσης οφείλουν, για την εκτέλεση της εισαχθείσας καταχώρισης, να λάβουν τα αναγκαία συντηρητικά μέτρα, χωρίς να μπορούν να αμφισβητήσουν το κύρος της καταχώρισης προβάλλοντας έναντι των αρχών του καταχωρούντος κράτους μέλους αμφιβολίες ως προς το εάν οι τελευταίες αρχές τήρησαν τους σκοπούς του άρθρου 38, παράγραφος 1, της απόφασης, όπως είναι, εν προκειμένω, οι αμφιβολίες σχετικά με το αν υφίσταται, στο καταχωρούν κράτος μέλος, ποινική διαδικασία σχετική με το αντικείμενο για το οποίο έχει εισαχθεί καταχώριση.
Το ανωτέρω συμπέρασμα ισχύει κατά μείζονα λόγο καθόσον, σύμφωνα με το άρθρο 1, παράγραφος 2, της απόφασης SIS II, το σύστημα SIS II αποσκοπεί, μεταξύ άλλων, στην εξασφάλιση υψηλού επίπεδου ασφάλειας εντός του χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένης της τήρησης της δημόσιας ασφάλειας και τάξης και της προστασίας της ασφάλειας στο έδαφος των κρατών μελών.
Στο πλαίσιο αυτό, κατά το άρθρο 2, παράγραφος 1, της απόφασης SIS II, η απόφαση καθορίζει τις προϋποθέσεις και τις διαδικασίες για την εισαγωγή και την επεξεργασία των καταχωρίσεων στο SIS II σχετικά, μεταξύ άλλων, με αντικείμενα και την ανταλλαγή συμπληρωματικών πληροφοριών και πρόσθετων στοιχείων στο πλαίσιο της αστυνομικής και της δικαστικής συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις.
Όπως προκύπτει από το άρθρο 20, παράγραφοι 1 και 2, της απόφασης SIS II, το SIS II περιέχει αποκλειστικά τις κατηγορίες δεδομένων που είναι αναγκαία για τους σκοπούς που προβλέπονται, μεταξύ άλλων, στο άρθρο 38 της απόφασης.
Μολονότι από τα ανωτέρω προκύπτει ότι οι καταχωρίσεις για αντικείμενα πρέπει, δυνάμει του εν λόγω άρθρου 38, να επιδιώκουν τους σκοπούς που καθορίζονται σε αυτό, το άρθρο 21 της απόφασης διευκρινίζει ότι εναπόκειται στο καταχωρούν κράτος μέλος να αποφασίσει, πριν εισαγάγει μια καταχώριση, αν η καταλληλότητα, η συνάφεια και η σπουδαιότητα της συγκεκριμένης περίπτωσης δικαιολογεί την καταχώριση στο SIS II.
Επιπλέον, επισημαίνεται ότι, όπως προκύπτει από το άρθρο 49, παράγραφος 1, της απόφασης SIS II, το καταχωρούν κράτος μέλος είναι αυτό που είναι υπεύθυνο για την ακρίβεια και την ενημερότητα των δεδομένων, καθώς και για τη νομότυπη εισαγωγή τους στο SIS ΙΙ, ενώ το άρθρο 49, παράγραφος 2, της απόφασης ορίζει ότι μόνον το εν λόγω κράτος μέλος επιτρέπεται να τροποποιεί, να συμπληρώνει, να διορθώνει, να ενημερώνει ή να διαγράφει τα δεδομένα που έχει εισαγάγει.
Πράγματι, αν ένα κράτος μέλος άλλο από το καταχωρούν διαθέτει ενδείξεις ότι ένα στοιχείο περιέχει νομικό ή πραγματικό σφάλμα, το άρθρο 49, παράγραφος 3, της απόφασης διευκρινίζει ότι το κράτος μέλος που διαθέτει τέτοιες ενδείξεις ειδοποιεί το καταχωρούν κράτος μέλος με την ανταλλαγή συμπληρωματικών πληροφοριών το ταχύτερο δυνατόν και το αργότερο εντός δεκαημέρου από την ημέρα που περιήλθαν στη γνώση του οι εν λόγω ενδείξεις. Το καταχωρούν κράτος μέλος επαληθεύει την πληροφορία και διορθώνει ή διαγράφει χωρίς καθυστέρηση το επίμαχο στοιχείο εφόσον παραστεί ανάγκη.
Μολονότι, βεβαίως, σε ορισμένες περιπτώσεις η απόφαση SIS II παρέχει, όπως προβλέπει το άρθρο της 24, παράγραφος 1, στο κράτος μέλος εκτέλεσης τη δυνατότητα να ζητεί την προσθήκη «ειδικής ένδειξης» σε καταχώριση ούτως ώστε η καταχώριση αυτή να μην εκτελεσθεί στο έδαφός του, επισημαίνεται εντούτοις ότι η δυνατότητα εφαρμογής του ανωτέρω άρθρου αφορά, λαμβανομένου υπόψη του γράμματός του, μόνον τις καταχωρίσεις που έχουν εισαχθεί δυνάμει των άρθρων 26, 32 ή 36 της απόφασης, δηλαδή τις καταχωρίσεις είτε για πρόσωπα είτε για αντικείμενα με σκοπό τη διακριτική παρακολούθηση ή τον ειδικό έλεγχο. Πάντως, επισημαίνεται ότι τούτο δεν συμβαίνει εν προκειμένω, δεδομένου ότι πρόκειται για καταχώριση για αντικείμενο η οποία έχει εισαχθεί για σκοπούς διαφορετικούς από εκείνους που σχετίζονται με τη διακριτική παρακολούθηση ή τον ειδικό έλεγχο, και συγκεκριμένα για σκοπούς κατάσχεσης ή χρησιμοποίησης αποδεικτικών στοιχείων σε ποινική διαδικασία.
Επιπλέον, όπως επισήμανε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις γραπτές παρατηρήσεις της, η ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ του καταχωρούντος κράτους μέλους και του κράτους μέλους εκτέλεσης, καθώς και η λήψη των αναγκαίων μέτρων από το κράτος μέλος που εντόπισε το αντικείμενο για το οποίο έχει εισαχθεί καταχώριση απορρέουν από την εφαρμογή της αρχής της καλόπιστης συνεργασίας. Πράγματι, όπως προκύπτει από την αιτιολογική σκέψη 5 της απόφασης SIS II, το σύστημα που θεσπίστηκε με την απόφαση θα πρέπει να υποστηρίζει την επιχειρησιακή συνεργασία μεταξύ των αστυνομικών και των δικαστικών αρχών σε ποινικές υποθέσεις.
Συναφώς, το Δικαστήριο έχει εξάλλου κρίνει ότι η αρχή της καλόπιστης συνεργασίας, στην οποία βασίζεται το κεκτημένο του Σένγκεν, συνεπάγεται ότι το κράτος που συμβουλεύεται το SIS λαμβάνει προσηκόντως υπόψη τα στοιχεία που παρέχει το καταχωρούν κράτος μέλος. Επίσης, το δίκτυο τμημάτων Sirene τέθηκε σε εφαρμογή ακριβώς για να ενημερώνει τις εθνικές αρχές που αντιμετωπίζουν ένα πρόβλημα κατά την εκτέλεση καταχώρισης (απόφαση της 31ης Ιανουαρίου 2006, Επιτροπή κατά Ισπανίας,
C‑503/03
,
EU:C:2006:74
, σκέψεις
και
).
Όπως επισήμανε ο γενικός εισαγγελέας στο σημείο 44 των προτάσεών του, αν, στο πλαίσιο της εκτέλεσης καταχώρισης για αντικείμενο, οι αρχές του κράτους μέλους εκτέλεσης μπορούσαν θεμιτώς να αμφισβητήσουν το κύρος καταχώρισης για αντικείμενο για τον λόγο και μόνον ότι υφίστανται ενδείξεις περί του ότι δεν τηρήθηκαν οι σκοποί του άρθρου 38, παράγραφος 1, της απόφασης SIS II, τούτο θα μπορούσε να υπονομεύσει την αποτελεσματικότητα της επιχειρησιακής συνεργασίας μεταξύ των αστυνομικών και των δικαστικών αρχών σε ποινικές υποθέσεις που υλοποιείται δυνάμει της εν λόγω απόφασης.
Όσον αφορά ενδεχόμενη παράδοση του κατασχεθέντος αντικειμένου στις αρχές του καταχωρούντος κράτους μέλους, η οποία προβλέπεται εν προκειμένω στο άρθρο 84, παράγραφος 8, του νόμου για το Υπουργείο Εσωτερικών, όπως ίσχυε κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών της διαφοράς της κύριας δίκης, επισημαίνεται ότι, μολονότι τέτοιο μέτρο δεν προκύπτει ρητώς από το γράμμα του άρθρου 39 της απόφασης SIS II, η παράγραφος 3 του εν λόγω άρθρου προβλέπει ότι το κράτος μέλος που εντόπισε το αντικείμενο λαμβάνει μέτρα «σύμφωνα με το εθνικό του δίκαιο».
Επομένως, η τελευταία αυτή διάταξη παραπέμπει στο εθνικό δίκαιο και ουδόλως ορίζει συγκεκριμένα μέτρα τα οποία πρέπει να ληφθούν στο πλαίσιο αυτό από τις αρχές του κράτους μέλους εκτέλεσης. Συνεπώς, η εν λόγω διάταξη δεν μπορεί να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αποκλείει το ενδεχόμενο να περιλαμβάνονται στα μέτρα αυτά εκείνα που αφορούν την παράδοση στο καταχωρούν κράτος μέλος του αντικειμένου για το οποίο έχει εισαχθεί καταχώριση.
Ως εκ τούτου, λαμβανομένου υπόψη του περιθωρίου εκτίμησης που διαθέτει το κράτος μέλος εκτέλεσης ως προς την επιλογή των εν λόγω μέτρων δυνάμει του άρθρου 39, παράγραφος 3, της απόφασης SIS II, η διάταξη αυτή ουδόλως αποκλείει, σε περίπτωση που το κράτος μέλος εκτέλεσης έχει επιλέξει να προβλέψει τέτοια υποχρέωση παράδοσης, να είναι για το κράτος μέλος αυτό υποχρεωτική η εκτέλεση της εν λόγω υποχρέωσης, ακόμη και αν οι αρμόδιες αρχές του διατηρούν αμφιβολίες ως προς το αν η καταχώριση έχει εισαχθεί για τους λόγους που εκτίθενται στο άρθρο 38, παράγραφος 1, της απόφασης.
Κατόπιν του συνόλου των ανωτέρω σκέψεων, στο υποβληθέν ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 39 της απόφασης SIS II έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση δυνάμει της οποίας οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους εκτέλεσης είναι υποχρεωμένες να εκτελέσουν καταχώριση σχετική με αντικείμενο η οποία έχει εισαχθεί στο SIS II, παρά το ότι οι εν λόγω αρχές έχουν αμφιβολίες ως προς τους λόγους εισαγωγής τέτοιας καταχώρισης, όπως αυτοί προβλέπονται στο άρθρο 38, παράγραφος 1, της ανωτέρω απόφασης.
Επί των δικαστικών εξόδων
Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.

Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) αποφαίνεται:

Το άρθρο 39 της απόφασης 2007/533/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 12ης Ιουνίου 2007, σχετικά με την εγκατάσταση, τη λειτουργία και τη χρήση του συστήματος πληροφοριών Σένγκεν δεύτερης γενιάς (SIS II), έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση δυνάμει της οποίας οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους εκτέλεσης είναι υποχρεωμένες να εκτελέσουν καταχώριση σχετική με αντικείμενο η οποία έχει εισαχθεί στο σύστημα πληροφοριών Σένγκεν δεύτερης γενιάς, παρά το ότι οι εν λόγω αρχές έχουν αμφιβολίες ως προς τους λόγους εισαγωγής τέτοιας καταχώρισης, όπως αυτοί προβλέπονται στο άρθρο 38, παράγραφος 1, της ανωτέρω απόφασης.

(υπογραφές)
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική.