CELEX: 62022CJ0492
Rinviju għal deċiżjoni preliminari
Proċedura b’urġenza għal deċiżjoni preliminari
Kooperazzjoni ġudizzjarja f’materji kriminali
Mandat ta’ arrest Ewropew
Deċiżjoni Qafas 2002/584/ĠAI
Artikolu 6(2)
Determinazzjoni tal-awtoritajiet ġudizzjarji kompetenti
Deċiżjoni ta’ posponiment tal-konsenja adottata minn korp li ma għandux il-kwalità ta’ awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni
Artikolu 23
Skadenza tat-termini previsti għall-konsenja
Konsegwenzi
Artikolu 12 u Artikolu 24(1)
Żamma taħt detenzjoni tal-persuna rikjesta, għall-finijiet ta’ proċeduri kriminali fl-Istat Membru ta’ eżekuzzjoni
Artikoli 6, 47 u 48 tal-Karta tad-Drittijiet Fundamentali tal-Unjoni Ewropea
Dritt tal-persuna akkużata li tkun preżenti fil-proċess tagħha

It-talba għal deċiżjoni preliminari tirrigwarda l-interpretazzjoni tal-Artikolu 6(2), tal-Artikolu 12 u tal-Artikolu 24(1)  tad-Deċiżjoni Qafas tal-Kunsill 2002/584/ĠAI  tat‑13 ta’ Ġunju 2002 dwar il-mandat ta’ arrest Ewropew u l-proċeduri ta’ konsenja bejn l-Istati Membri (ĠU Edizzjoni Speċjali bil-Malti, Kapitolu 19, Vol. 6, p. 34, rettifika fil-ĠU 2009, L 17, p. 45), kif emendata bid-Deċiżjoni Qafas tal-Kunsill 2009/299/ĠAI tas-26 ta’ Frar 2009 (ĠU 2009, L 81, p. 24) (iktar ’il quddiem id-“Deċiżjoni Qafas 2002/584”),  kif ukoll tal-Artikoli 6, 47 u 48 tal-Karta tad-Drittijiet Fundamentali tal-Unjoni Ewropea (iktar ’il quddiem il-“Karta”).
Din it-talba tressqet fil-kuntest tal-eżekuzzjoni, fil-Pajjiżi l-Baxxi, ta’ mandat ta’ arrest Ewropew maħruġ fil‑31 ta’ Awwissu 2021 mis-Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział III karny (il-Qorti Reġjonali ta’ Krakow, it-Tielet Diviżjoni Kriminali, il-Polonja) għall-finijiet tal-eżekuzzjoni ta’ piena ta’ priġunerija imposta fuq CJ.

Il
‑
kuntest ġuridiku

Id
‑
dritt tal
‑
Unjoni
Il-premessi 8, 9 u 12 tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584 jistipulaw:
“(8)      Id-deċiżjonijiet dwar l-esekuzzjoni tal-mandat ta’ arrest Ewropew għandhom ikunu soġġetti għal kontrolli suffiċjenti, li jfisser li awtorità ġudizzjarja ta’ l-Istat Membru fejn il-persuna rikjesta ġiet arrestata jkollha tieħu d-deċiżjoni dwar il-konsenja tagħha.
(9)      Ir-rwol ta’ l-awtoritajiet ċentrali fl-esekuzzjoni ta’ mandat ta’ arrest Ewropew għandu jkun limitat għall-assistenza prattika u amministrattiva.
[...]
(12)      Din id-Deċiżjoni Kwadru tirrispetta d-drittijiet fundamentali u tħares il-prinċipji rikonoxxuti mill-Artikolu 6 [UE] u riflessi fil-[Karta], b’mod partikolari l-Kapitolu VI tiegħu. Xejn f’din id-Deċiżjoni Kwadru ma jista’ jiġi interpretat bħala projbizzjoni tat-tiċħid tal-konsenja ta’ persuna li għaliha nħareġ mandat ta’ arrest Ewropew meta hemm raġunijiet biex jitwemmen, abbażi ta’ elementi oġġettivi, li l-mandat ta’ arrest imsemmi ġie maħruġ għall-fini ta’ l-issoktar ta’ l-azzjoni kriminali jew il-kastig ta’ persuna għal raġunijiet ta’ sess, razza, oriġini etnika, nazzjonalità, ilsien, opinjoni politika jew orjentazzjoni sesswali, jew li l-pożizzjoni ta’ dik il-persuna tista’ tiġi ppreġudikata għal kwalunkwe minn dawn ir-raġunijiet.”
L-Artikolu 1(1) u (3) ta’ din id-deċiżjoni qafas jipprevedi:
“1.      Il-mandat ta’ arrest Ewropew hija deċiżjoni ġudizzjarja maħruġa minn Stat Membru bl-iskop ta’ l-arrest u l-konsenja minn Stat Membru ieħor ta’ persuna rikjesta, għall-finijiet tat-tmexxija ta’ azzjoni kriminali jew l-esekuzzjoni ta’ piena ta’ kustodja jew ordni ta’ detenzjoni.
[...]
3.      Din id-Deċiżjoni Kwadru m’għandhiex ikollha l-effett li timmodifika l-obbligu tar-rispett tad-drittijiet fundamentali u l-prinċipji legali fundamentali kif imniżżla fl-Artikolu 6 [TFUE].”
Skont l-Artikolu 2(2) tal-imsemmija deċiżjoni qafas:
“Ir-reati li ġejjin, jekk huma punibbli fl-Istat Membru emittenti b’piena ta’ kustodja jew ordni ta’ detenzjoni għal perijodu massimu ta’ mill-inqas tliet snin u kif inhuma definiti mil-liġi ta’ l-Istat Membru emittenti, għandhom, skond it-termini ta’ din id-Deċiżjoni Kwadru u mingħajr verifika tal-kriminalità doppja ta’ l-att, iwasslu għall-konsenja skond mandat ta’ arrest Ewropew:
[...]
–        serq organizzat jew bl-użu ta’ armi
[...]”
L-Artikolu 5 tal-istess deċiżjoni qafas jipprevedi:
“L-esekuzzjoni tal-mandat ta’ arrest Ewropew mill-awtorità ġudizzjarja ta’ esekuzzjoni tista’, mil-liġi ta’ l-Istat Membru ta’ esekuzzjoni, tkun soġġetta għall-kondizzjonijiet li ġejjin:
[...]
(3)      fejn persuna li hi s-suġġett ta’ mandat ta’ arrest Ewropew għall-finijiet ta’ azzjoni kriminali hi ċittadina jew residenta ta’ l-Istat Membru ta’ esekuzzjoni, il-konsenja tista’ tkun soġġetta għall-kondizzjoni li l-persuna, wara li tkun instemat, tiġi ritornata lill-Istat Membru ta’ esekuzzjoni sabiex tiskonta hemmhekk il-piena ta’ kustodja jew ordni ta’ detenzjoni  mogħtija lilha fl-Istat Membru emittenti.”
L-Artikolu 6(2) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584 huwa redatt kif ġej:
“L-awtorità ġudizzjarja ta’ esekuzzjoni għandha tkun l-awtorità ġudizzjarja ta’ l-Istat Membru ta’ esekuzzjoni li hi kompetenti biex tesegwixxi l-mandat ta’ arrest Ewropew permezz tal-liġi ta’ dak l-Istat.”
L-Artikolu 7(1) ta’ din id-deċiżjoni qafas jipprevedi:
“Kull Stat Membru jista’ jinnomina awtorità ċentrali jew, meta s-sistema legali tiegħu hekk tipprovdi, aktar minn awtorità ċentrali waħda biex tassisti l-awtoritajiet ġudizzjarji kompetenti.”
L-Artikolu 12 tal-imsemmija deċiżjoni qafas huwa fformulat kif ġej:
“Meta persuna tiġi arrestata abbażi ta’ mandat ta’ arrest Ewropew, l-awtorità ġudizzjarja ta’  esekuzzjoni għandha tieħu deċiżjoni dwar jekk il-persuna rikjesta għandhiex tibqa’ f’detenzjoni, skond il-liġi ta’ l-Istat Membru ta’  esekuzzjoni. Il-persuna tista’ tiġi meħlusa proviżorjament fi kwalunkwe ħin f’konformità mal-liġi domestika ta’ l-Istat Membru ta’  esekuzzjoni, bil-kondizzjoni li l-awtorità kompetenti ta’ dak l-Istat Membru tieħu l-miżuri kollha li tikkunsidra meħtieġa biex tippreveni li l-persuna taħrab.”
L-Artikolu 23 tal-istess deċiżjoni qafas huwa redatt kif ġej:
“1.      Il-persuna rikjesta għandha tiġi konsenjata malajr kemm jista’ jkun f’data miftehma bejn l-awtoritajiet ikkonċernati.
2.      Il-persuna għandha tiġi konsenjata mhux aktar tard minn 10 ijiem wara d-deċiżjoni finali dwar l-esekuzzjoni tal-mandat ta’ arrest Ewropew.
3.      Jekk il-konsenja tal-persuna rikjesta fil-perjodu stabbilit fil-paragrafu 2 ma tħallietx minħabba ċirkostanzi li mhumiex fil-kontroll ta’ l-ebda mill-Istati Membri, l-awtoritajiet ġudizzjarji ta’  esekuzzjoni u dawk emittenti għandhom jagħmlu immedjatament kuntatt ma’ xulxin u jiftehmu dwar data ta’ konsenja ġdida. F’dak il-każ, il-konsenja għandha ssir fi żmien 10 ijiem mid-data l-ġdida hekk miftehma.
4.      Il-konsenja tista’ eċċezzjonalment tiġi posposta temporanjament għal raġunijiet umanitarji serji, per eżempju jekk hemm raġunijiet sostanzjali biex jitwemmen li dan ipoġġi manifestament f’perikolu l-ħajja jew is-saħħa tal-persuna rikjesta. L-esekuzzjoni tal-mandat ta’ arrest Ewropew għandha sseħħ malli dawn ir-raġunijiet ma jibqgħux jezistu. L-awtorità ġudizzjarja ta’ esekuzzjoni għandha tinforma immedjatament lill-awtorità ġudizzjarja emittenti u tiftiehem fuq data ta’ konsenja ġdida. F’dak il-każ, il-konsenja għandha seħħ fi żmien 10 ijiem mid-data l-ġdida hekk miftiehma.
5.      Ma’ l-iskadenza tal-limiti ta’ żmien imsemmija fil-paragrafi 2 sa 4, jekk il-persuna għadha qed tinżamm f’kustodja hija għandha tinħeles.”
L-Artikolu 24(1) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584 jipprevedi:
“L-awtorità ġudizzjarja ta’  esekuzzjoni tista’, wara li tiddeċiedi li tesegwixxi mandat ta’ arrest Ewropew, tipposponi l-konsenja tal-persuna rikjesta biex il-persuna tkun tista’ tiġi pproċessata fl-Istat Membru ta’  esekuzzjoni jew, jekk hi diġà ġiet mogħtija sentenza, sabiex tkun tista’ tiskonta, fit-territorju tagħha, sentenza mogħtija għal att minbarra dak imsemmi fil-mandat ta’ arrest Ewropew.”
Skont l-Artikolu 26(1) ta’ din id-deċiżjoni qafas:
“L-Istat Membru emittenti għandu jnaqqas il-perjodi kollha ta’ detenzjoni li jirriżultaw mill-esekuzzjoni ta’ mandat ta’ arrest Ewropew mill-perjodu totali ta’ detenzjoni li għandu jiġi skontat fl-Istat Membru li joħroġ il-mandat bħala riżultat ta’ piena ta’ kustodja jew ordni ta’ detenzjoni li qed tingħata.”

Id
‑
dritt Olandiż
Id-Deċiżjoni Qafas 2002/584 ġiet trasposta fid-dritt tal-Pajjiżi l-Baxxi  permezz tal-Wet tot implementatie van het kaderbesluit van de Raad van de Europese Unie betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten van de Europese Unie (Overleveringswet) (il-Liġi li Timplimenta d-Deċiżjoni Qafas  tal-Kunsill tal-Unjoni Ewropea dwar il-Mandat ta’ Arrest Ewropew  u l-Proċeduri ta’ Konsenja bejn l-Istati Membri (il-Liġi dwar il-Konsenja)), tad‑29 ta’ April 2004 (Stb. 2004, n
o
195), (iktar ’il quddiem il-“Liġi dwar il-Konsenja”).
Skont l-Artikolu 1 tal-Liġi dwar il-Konsenja:
“Għall-finijiet ta’ din il-liġi:
[...]
e.      ‘prosekutur’  tfisser kull officier van justitie (prosekutur) u, fl-assenza ta’ dan, l-(officier van justitie bij het arrondissementsparket Amsterdam (il-Prosekutur tad-Distrett Ġudizzjarju ta’ Amsterdam, il-Pajjiżi l-Baxxi));
[...]”
L-Artikolu 27(2) ta’ din il-liġi jipprevedi:
“Qabel l-għeluq tal-istruttorja tas-seduta, il-qorti għandha tiddeċiedi
ex officio
dwar iż-żamma taħt detenzjoni tal-persuna rikjesta, jekk din tkun tqiegħdet taħt detenzjoni jew taħt arrest preventiv.”
L-Artikolu 33 tal-imsemmija liġi jipprevedi:
“Il-perijodu ta’ priġunerija ordnat bis-saħħa tal-Artikolu 27 jintemm – ħlief fil-każ ta’ priġunerija għal raġunijiet oħra – ladarba:
a.      dan jiġi ordnat mill-qorti jew mill-officier van justitie (prosekutur),
ex officio
jew fuq talba tal-persuna rikjesta jew tal-avukat tagħha;
b.      jgħaddu għaxart ijiem mill-jum tad-deċiżjoni, sakemm il-qorti, meta tiddeċiedi fuq l-att tal-akkuża tal-officier van justitie (prosekutur), ma tkunx fil-frattemp estendiet id-detenzjoni.”
L-Artikolu 34 tal-istess liġi huwa redatt kif ġej:
“1.      Il-perijodu ta’ priġunerija msemmi fl-Artikolu 33(b) jista’ jiġi estiż għal perijodu ta’ mhux iktar minn għaxart ijiem.
2.      B’deroga mill-paragrafu 1, il-perijodu ta’ priġunerija jista’ jiġi estiż għal perijodu li ma jeċċedix 30 jum meta:
[...]
b.      il-konsenja hija awtorizzata iżda l-konsenja effettiva ma setgħetx isseħħ fit-terminu mogħti.
[...]”
L-Artikolu 35 tal-Liġi dwar il-Konsenja huwa fformulat b’dan il-mod:
“1.      Il-konsenja effettiva tal-persuna rikjesta għandha sseħħ fl-iqsar żmien possibbli wara d-deċiżjoni li tawtorizza l-konsenja totalment jew parzjalment, u mhux iktar tard minn għaxart ijiem wara din id-deċiżjoni. L-officier van justitie (prosekutur) jistabbilixxi l-post u l-ħin [tal-konsenja effettiva], wara li jkun ikkonsulta lill-awtorità ġudizzjarja emittenti.
2.      Meta, minħabba ċirkustanzi partikolari, il-konsenja effettiva ma tkunx tista’ sseħħ fit-terminu stabbilit fil-paragrafu 1, tiġi stabbilita data ġdida bi qbil. F’dan il-każ, il-konsenja effettiva għandha sseħħ fi żmien għaxart ijiem mid-data miftiehma.
3.      B’mod eċċezzjonali, il-konsenja effettiva tista’ tiġi posposta sakemm ikun hemm raġunijiet umanitarji serji kontriha, b’mod partikolari sakemm l-istat ta’ saħħa tal-persuna rikjesta ma jippermettilux li jivvjaġġa.  L-awtorità ġudizzjarja emittenti għandha tiġi informata mingħajr dewmien. L-officier van justitie (prosekutur) għandu jistabbilixxi l-post u l-ħin fejn il-konsenja effettiva tista’ sseħħ, wara li jikkonsulta lill-awtorità ġudizzjarja emittenti. F’dan il-każ, il-konsenja effettiva għandha sseħħ fi żmien għaxart ijiem mid-data miftiehma.
4.      Il-persuna rikjesta għandha tinħeles wara l-iskadenza tat-termini msemmija fil-paragrafi 1 sa 3.”
L-Artikolu 36 ta’ din il-liġi jipprevedi:
“1.      Id-deċiżjoni dwar id-data u l-post tal-konsenja effettiva tista’ tiġi rriżervata meta, u sakemm, il-persuna rikjesta hija suġġetta għal proċeduri kriminali fil-Pajjiżi l-Baxxi  jew jekk sentenza kriminali mogħtija fil-konfront tagħha minn qorti Olandiża għadha tista’ tiġi eżegwita totalment jew parzjalment.
2.      Fil-każijiet imsemmija fil-paragrafu 1, il-Ministru jista’, wara li jikkonsulta lill-Uffiċċju tal-Prosekutur Pubbliku, jiddeċiedi li l-persuna rikjesta tista’ diġà titqiegħed temporanjament għad-dispożizzjoni tal-awtorità ġudizzjarja emittenti għall-proċess tagħha jew għall-eżekuzzjoni tal-piena ta’ priġunerija mogħtija fil-konfront tagħha permezz ta’ deċiżjoni ġudizzjarja definittiva, u jistipula l-kundizzjonijiet ta’ din id-disponibbiltà temporanja.
3.      Il-kundizzjonijiet previsti mill-Ministru jinkludu, fil-każ ta’:
a.      proċeduri kriminali pendenti bħal dawk imsemmija fil-paragrafu 1: fi kwalunkwe każ, li d-dritt tal-persuna rikjesta li tkun preżenti għall-proċedura kriminali fil-Pajjiżi l-Baxxi  jiġi rrispettat u li hija tiskonta fil-Pajjiżi l-Baxxi l-piena li hija imposta fuqha fil-Pajjiżi l-Baxxi.
[...]”

Il
‑
proċedura fil
‑
kawża prinċipali u d
‑
domandi preliminari
Fil‑31 ta’ Awwissu 2021, is-Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział III karny (il-Qorti Reġjonali ta’ Krakow, it-Tielet Diviżjoni Kriminali, il-Polonja) ħarġet mandat ta’ arrest Ewropew kontra CJ, ċittadin Pollakk, għall-finijiet tal-eżekuzzjoni, fil-Polonja, ta’ piena ta’ priġunerija ta’ sentejn imposta għal tlettax-il reat li jaqgħu fil-kategorija ta’ serq organizzat jew b’armi, fis-sens tal-Artikolu 2(2) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584. Mill-indikazzjonijiet tal-qorti tar-rinviju, ir-Rechtbank Amsterdam (il-Qorti Distrettwali ta’ Amsterdam, il-Pajjiżi l-Baxxi) jirriżulta li CJ għadu jrid jiskonta kważi l-piena kollha imposta għal dawn ir-reati.
Fil-kuntest tal-eżekuzzjoni ta’ dan il-mandat ta’ arrest Ewropew, il-qorti tar-rinviju, permezz ta’ deċiżjoni tat‑2 ta’ Ġunju 2022, qiegħdet lil CJ taħt detenzjoni. Permezz ta’ deċiżjoni finali tas‑16 ta’ Ġunju 2022, dik il-qorti awtorizzat il-konsenja tal-persuna kkonċernata għar-reati indikati fl-imsemmi mandat ta’ arrest Ewropew.
Fl-istess żmien  ta’ din il-proċedura, CJ kien is-suġġett ta’ proċeduri kriminali fil-Pajjiżi l-Baxxi għal fatt differenti minn dawk li taw lok għal dan il-mandat ta’ arrest Ewropew. Fil-fatt, fil‑15 ta’ Diċembru 2021, il-Kantonrechter in de rechtbank Den Haag (il-Qorti Distrettwali ta’ Den Haag, il-Pajjiżi l-Baxxi) ikkundannat lil CJ għal multa ta’ EUR 360 u, sussidjarjament, għal 7 ijiem ta’ detenzjoni, talli saq vettura bil-mutur mingħajr liċenzja tas-sewqan. Madankollu, din il-kundanna ma hijiex definittiva, peress li l-persuna kkonċernata appellat minn dik is-sentenza. Is-seduta quddiem il-qorti tal-appell kienet prevista għax-xahar ta’ Novembru 2022 u s-sentenza mogħtija fl-appell għadha tista’ tiġi appellata fil-kassazzjoni. Il-qorti tar-rinviju tispeċifika wkoll li CJ ma rrinunzjax għad-dritt tiegħu li jkun preżenti  fis-seduti li ser isiru fil-kuntest ta’ din il-proċedura kriminali.
B’hekk, fis‑17 ta’ Ġunju 2022, l-officier van justitie bij het arrondissementsparket Amsterdam (il-Prosekutur tad-Distrett Ġudizzjarju ta’ Amsterdam, iktar’ il quddiem il-“Prosekutur tad-Disrett ta’ Amsterdam”) talab li l-qorti tar-rinviju testendi d-detenzjoni ta’ CJ għal tletin jum, sa fejn il-konsenja tal-persuna kkonċernata ma setgħetx isseħħ fit-terminu ta’ għaxart ijiem, minħabba “ċirkustanzi partikolari”.
F’dan ir-rigward, il-qorti tar-rinviju tosserva, minn naħa, li d-deċiżjoni li l-konsenja tiġi posposta  għandha tittieħed mill-prosekutur, skont l-Artikolu 36(1) tal-Liġi dwar il-Konsenja, moqri flimkien mal-Artikolu 35(1) ta’ din il-liġi. Il-qorti tar-rinviju ma għandhiex ġurisdizzjoni sabiex teżamina l-legalità ta’ tali deċiżjoni.
Min-naħa l-oħra, dik il-qorti tikkonstata li, fil-kawża li tressqet quddiemha, l-unika raġuni li tiġġustifika, fid-dritt tal-Pajjiżi l-Baxxi, l-estensjoni tad-detenzjoni hija l-posponiment tal-konsenja. Għalhekk, it-talba għall-estensjoni tad-detenzjoni ta’ CJ  hija neċessarjament dovuta għall-fatt li l-Prosekutur tad-Distrett ta’ Amsterdam kien iddeċieda li jipposponi l-konsenja minħabba l-proċedura kriminali pendenti fil-Pajjiżi l-Baxxi.
Fil-fatt, fuq talba tal-Prosekutur tad-Distrett ta’ Amsterdam, ir-Rechtbank Amsterdam (il-Qorti Distrettwali ta’ Amsterdam) tista’ tiddeċiedi li żżomm taħt detenzjoni l-persuna mitluba, kull darba għal perijodu li ma jeċċedix tletin jum, sakemm il-proċedura kriminali tkun pendenti fil-Pajjiżi l-Baxxi, bil-kundizzjoni li l-proċedura ta’ konsenja tkun twettqet b’mod suffiċjentement diliġenti u li, konsegwentement, it-tul tad-detenzjoni ma jkunx eċċessiv.
Fit‑22 ta’ Ġunju 2022, il-qorti tar-rinviju laqgħet it-talba tal-Prosekutur tad-Distrett ta’ Amsterdam għaż-żamma taħt detenzjoni ta’ CJ u, għalhekk, estendiet din id-detenzjoni għal perijodu ta’ tletin jum.
Fis‑6 ta’ Lulju 2022, il-Prosekutur tad-Distrett ta’ Amsterdam talab, għat-tieni darba, l-estensjoni tad-detenzjoni tal-persuna kkonċernata għal perijodu ġdid ta’ tletin jum, minħabba li, “minħabba ċirkustanzi partikolari, il-konsenja effettiva ma tistax issir fit-terminu ta’ għaxart ijiem”. Dan il-prosekutur indika, essenzjalment, li dawn iċ-“ċirkustanzi partikolari” kienu jikkonsistu fil-fatt li CJ ma rrinunzjax milli jidher fis-seduta fil-kuntest tal-proċedura ta’ appell.
Barra minn hekk, il-Prosekutur tad-Distrett ta’ Amsterdam speċifika li ser jordna l-posponiment tal-konsenja u ser jitlob perjodikament l-estensjoni tad-detenzjoni ta’ CJ sakemm il-proċedura kriminali li huwa s-suġġett tagħha fil-Pajjiżi l-Baxxi tkun pendenti. Fis‑6 ta’ Lulju 2022, il-qorti tar-rinviju laqgħet it-talba tal-Prosekutur tad-Distrett ta’ Amsterdam u estendiet id-detenzjoni ta’ CJ għal perijodu ieħor ta’ tletin jum.
F’dan il-kuntest, il-qorti tar-rinviju tistaqsi, fl-ewwel lok, dwar il-possibbiltà li CJ jinżamm taħt detenzjoni meta l-konsenja lill-Istat Membru emittenti tiġi posposta minħabba li l-persuna kkonċernata tkun is-suġġett ta’ proċeduri kriminali fl-Istat Membru ta’ eżekuzzjoni.
F’dan ir-rigward, il-qorti tar-rinviju tosserva li l-Artikoli 12 u 24 tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584 ma jipprekludux iż-żamma tad-detenzjoni ta’ persuna li tinsab fis-sitwazzjoni ta’ CJ sat-tmiem tal-proċeduri kriminali li jikkonċernawha fil-Pajjiżi l-Baxxi. Dawn id-dispożizzjonijiet jikkostitwixxu għalhekk, moqrija flimkien mal-Artikoli 33 sa 36 tal-Liġi dwar il-Konsenja, bażi legali ċara u aċċessibbli li tagħti lill-awtoritajiet nazzjonali s-setgħa li jżommu taħt detenzjoni persuna li tkun is-suġġett ta’ mandat ta’ arrest Ewropew meta l-konsenja tagħha tkun ġiet posposta.
Għalhekk, skont il-qorti tar-rinviju, l-unika kwistjoni li tibqa’ hija dik dwar jekk it-tul ta’ żmien tad-detenzjoni ta’ din il-persuna jsirx eċċessiv, li jkun imur kontra r-rekwiżiti tal-Artikolu 6 tal-Karta.
Fit-tieni lok, il-qorti tar-rinviju tfakkar li, skont l-Artikolu 24(1) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584, hija l-“awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni” li għandha tadotta d-deċiżjoni ta’ posponiment tal-konsenja sabiex tippermetti l-proċeduri kriminali fl-Istat Membru ta’ eżekuzzjoni. Issa, kif jirriżulta mill-punt 24 ta’ din is-sentenza, huwa l-Prosekutur tad-Distrett ta’ Amsterdam li huwa, f’dan il-każ, l-awtorità kompetenti sabiex tiddeċiedi dwar l-eventwali posponiment tal-konsenja.
Il-qorti tar-rinviju tfakkar, f’dan ir-rigward, li l-Qorti tal-Ġustizzja, minn naħa, diġà ddeċidiet, fil-punt 67 tas-sentenza tal‑24 ta’ Novembru 2020, Openbaar Ministerie (Falsifikazzjoni ta’ dokumenti) (C‑510/19, EU:C:2020:953), li tali prosekutur ma jistax jiġi kklassifikat bħala “awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni”  minħabba l-influwenza li l-poter eżekuttiv jista’ jeżerċita fuq dan il-korp. Min-naħa l-oħra, f’dak li jirrigwarda l-applikazzjoni tal-Artikolu 23(2)  tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584, dik il-qorti tenfasizza li, fis-sentenza tat‑28 ta’ April 2022, C u CD (Ostakoli ġuridiċi għall-eżekuzzjoni ta’ deċiżjoni ta konsenja) (C‑804/21 PPU, EU:C:2022:307), il-Qorti tal-Ġustizzja ddeċidiet li  l-evalwazzjoni tal-eżistenza ta’ każ ta’ forza maġġuri, fis-sens ta’ din id-dispożizzjoni, kif ukoll, jekk ikun il-każ, l-iffissar ta’ data’ ġdida ta’ konsenja,  jikkostitwixxu deċiżjonijiet dwar l-eżekuzzjoni tal-mandat ta’ arrest Ewropew u, għaldaqstant, jaqgħu, skont l-Artikolu 6(2)  ta’ din id-deċiżjoni qafas, moqri fid-dawl tal-premessa 8 ta’ din, taħt il-kompetenza esklużiva tal-awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni.
F’dawn iċ-ċirkustanzi, tqum il-kwistjoni dwar jekk id-deċiżjoni li jiġi ordnat il-posponiment tal-konsenja, prevista fl-Artikolu 24(1) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584, tikkostitwixxix deċiżjoni dwar l-eżekuzzjoni tal-mandat ta’ arrest Ewropew, li għandha tittieħed mill-awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni skont l-Artikolu 6(2) ta’ din id-deċiżjoni qafas.
Barra minn hekk, il-qorti tar-rinviju tikkonstata li, barra mill-każijiet ta’ posponiment tal-konsenja previsti fl-Artikolu 23(3) u (4) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584, il-konsenja għandha ssir fi żmien għaxart ijiem, konformement mal-Artikolu 23(2) u (5) tagħha. Issa, f’dan il-każ, peress li dawn it-termini ma ġewx osservati, dik il-qorti tistaqsi jekk CJ jistax  jinżamm taħt detenzjoni, fid-dawl tal-fatt li, essenzjalment, id-deċiżjoni li tiġi posposta l-konsenja tikkostitwixxi l-bażi li tiġġustifika din iż-żamma.
Jekk il-Qorti tal-Ġustizzja tiddeċiedi li l-Prosekutur tad-Distrett ta’ Amsterdam ma jistax jiġi kklassifikat bħala “awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni” u, għaldaqstant, li ma huwiex awtorizzat jadotta deċiżjoni ta’ posponiment, fis-sens tal-Artikolu 24(1) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584, il-qorti tar-rinviju tistaqsi x’ikunu l-konsegwenzi li jirriżultaw minn dawn iċ-ċirkustanzi fuq is-sitwazzjoni ta’ CJ.
Fit-tielet lok, il-qorti tar-rinviju tosserva, minn naħa, li l-konsenja effettiva ta’ CJ tista’ tiġi posposta b’diversi xhur fid-dawl, l-ewwel, tal-intenzjoni tal-Prosekutur tad-Distrett ta’ Amsterdam li jitlob il-posponiment sat-tmiem tal-proċedura kriminali pendenti fil-Pajjiżi l-Baxxi u, it-tieni, tal-fatt li d-deċiżjoni tal-qorti tal-appell għadha tista’ tiġi appellata fil-kassazzjoni.
Min-naħa l-oħra, dik il-qorti tosserva li CJ għandu jiskonta piena ta’ priġunerija fl-Istat Membru emittenti filwaqt li, fl-Istat Membru ta’ eżekuzzjoni, huwa mfittex biss għal reat ħafna inqas serju u li jista’ għalhekk jagħti lok għal kundanna inqas severa. Madankollu, fid-dawl, minn naħa, tal-estensjoni eventwali taż-żamma tiegħu taħt detenzjoni fil-Pajjiżi l-Baxxi u, min-naħa l-oħra, tal-obbligu li jitnaqqas mill-piena li għandha tiġi skontata fl-Istat Membru emittenti kull perijodu ta’ detenzjoni mwettaq fl-Istat Membru ta’ eżekuzzjoni li jirriżulta mill-eżekuzzjoni tal-mandat ta’ arrest Ewropew, konformement mal-Artikolu 26(1) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584, CJ ikun jiskonta,
de
facto
, fl-Istat Membru ta’ eżekuzzjoni, jiġifieri fil-Pajjiżi l-Baxxi, parti sinjifikattiva mill-piena ta’ priġunerija li għaliha ġie kkundannat fil-Polonja. Tali konsegwenza ma tgħinx sabiex iżżid il-possibbiltajiet ta’ integrazzjoni soċjali mill-ġdid tal-persuna kkonċernata fl-Istat Membru emittenti.
F’dawn iċ-ċirkustanzi, il-qorti tar-rinviju tistaqsi jekk hija għandhiex twettaq ibbilanċjar tal-interessi involuti meta tintalab tiddeċiedi dwar talba intiża għall-estensjoni tad-detenzjoni tal-persuna li hija s-suġġett ta’ mandat ta’ arrest Ewropew. B’mod partikolari, dik il-qorti tistaqsi jekk hija għandhiex twettaq ibbilanċjar komparabbli  għal dak li għandha l-awtorità ġudizzjarja emittenti, skont il-punt 3 tal-Artikolu 5 tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584, meta hija tiddeċiedi dwar il-mument tar-ritorn tal-persuna kkonsenjata fl-Istat Membru ta’ eżekuzzjoni sabiex tiskonta hemmhekk il-piena ta’ priġunerija tagħha. Fil-fatt, hija tfakkar li l-Qorti tal-Ġustizzja, fis-sentenza tal‑11 ta’ Marzu 2020, SF (Mandat ta’ arrest Ewropew – Garanzija ta’ ritorn  fl-Istat ta’ eżekuzzjoni) (C‑314/18, EU:C:2020:191), interpretat din id-dispożizzjoni fis-sens li ma huwiex possibbli għall-awtorità ġudizzjarja emittenti li tipposponi b’mod sistematiku u awtomatiku r-ritorn tal-persuna kkonċernata fl-Istat Membru ta’ eżekuzzjoni sal-mument li fih l-istadji proċedurali l-oħra li jifformaw parti mill-kuntest tal-proċedura kriminali li tikkonċerna r-reat li huwa l-bażi tal-mandat ta’ arrest Ewropew ikunu ġew magħluqa b’mod definittiv.
Skont il-qorti tar-rinviju, applikazzjoni b’analoġija ta’ din il-ġurisprudenza għall-kawża li tressqet quddiemha timplika li l-awtorità ta’ eżekuzzjoni ma tistax tipposponi l-konsenja għas-sempliċi raġuni li l-persuna mitluba ma rrinunzjatx għad-dritt tagħha li tkun preżenti quddiem il-qrati aditi fil-kuntest tal-proċeduri kriminali li hija s-suġġett tagħhom fl-Istat Membru ta’ eżekuzzjoni.
F’dawn iċ-ċirkustanzi, ir-Rechtbank Amsterdam (il-Qorti Distrettwali ta’ Amsterdam) iddeċidiet li tissospendi l-proċeduri u li tagħmel lill-Qorti tal-Ġustizzja d-domandi preliminari li ġejjin:
“1)      L-Artikoli 12 u 24(1) tad-[Deċiżjoni Qafas 2002/584] [...], moqrija flimkien mal-Artikolu 6 tal-Karta [...], jipprekludu li persuna rikjesta, li l-konsenja tagħha għall-finijiet tal-eżekuzzjoni ta’ sentenza ta’ priġunerija ġiet awtorizzata b’mod definittiv iżda ġiet posposta ‘sabiex tkun tista’ tinbeda proċedura kontra l-persuna kkonċernata fl-Istat Membru ta’ eżekuzzjoni […] għal fatt ieħor differenti minn dak imsemmi fil-mandat ta’ arrest Ewropew’, tinżamm taħt detenzjoni b’eżekuzzjoni tal-mandat ta’ arrest Ewropew matul din il-proċedura kriminali?
2)      a)      Id-deċiżjoni li tiġi eżerċitata s-setgħa li tiġi posposta l-konsenja prevista fl-Artikolu 24(1) tad-Deċiżjoni Qafas [...] hija deċiżjoni dwar l-eżekuzzjoni tal-mandat ta’ arrest Ewropew li, taħt l-Artikolu 6(2) tad-Deċiżjoni Qafas [...], moqri flimkien mal-premessa 8 ta’ din id-deċiżjoni qafas, għandha tittieħed mill-awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni?
b)      Jekk dan huwa l-każ, il-fatt li d-deċiżjoni tkun ittieħdet mingħajr l-intervent tal-awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni fis-sens tal-Artikolu 6(2) tad-Deċiżjoni Qafas [...] ifisser li l-persuna rikjesta ma tistax tibqa’ tinżamm taħt detenzjoni għall-finijiet tal-eżekuzzjoni tal-mandat ta’ arrest Ewropew maħruġ kontriha?
3)      a)      L-Artikolu 24(1) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584, moqri flimkien mal-Artikoli 47 u 48 tal-Karta, jipprekludi li l-konsenja ta’ persuna rikjesta tiġi posposta għall-finijiet ta’ proċeduri kriminali fl-Istat Membru ta’ eżekuzzjoni għas-sempliċi raġuni li l-persuna rikjesta ma tixtieqx, meta ssirilha t-talba, tirrinunzja għad-dritt tagħha li tkun preżenti matul din il-proċedura kriminali?
b)      Jekk dan huwa l-każ, liema fatturi għandhom jittieħdu inkunsiderazzjoni mill-awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni meta tiddeċiedi jekk tipposponix il-konsenja effettiva?”

Fuq it
‑
talba għal applikazzjoni tal
‑
proċedura b’urġenza għal deċiżjoni preliminari
Il-qorti tar-rinviju talbet li dan ir-rinviju għal deċiżjoni preliminari jiġi suġġett għall-proċedura b’urġenza għal deċiżjoni preliminari prevista fl-ewwel paragrafu tal-Artikolu 23a tal-Istatut tal-Qorti tal-Ġustizzja tal-Unjoni Ewropea u fl-Artikolu 107 tar-Regoli tal-Proċedura tal-Qorti tal-Ġustizzja.
Insostenn ta’ din it-talba l-imsemmija qorti tindika, minn naħa, li CJ tqiegħed taħt detenzjoni għall-estradizzjoni sa mit‑2 ta’ Ġunju 2022. Min-naħa l-oħra, dik il-qorti tgħid li r-risposta tal-Qorti tal-Ġustizzja għad-domandi preliminari għandha effett dirett u determinanti fuq it-tul tad-detenzjoni tal-persuna kkonċernata.
F’dan ir-rigward, għandu jitfakkar, fl-ewwel lok, li dan ir-rinviju għal deċiżjoni preliminari jirrigwarda l-interpretazzjoni tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584, li tagħmel parti mit-Titolu V tat-Tielet Parti tat-Trattat TFUE, li jikkonċerna l-ispazju ta’ libertà, sigurtà u ġustizzja. Konsegwentement, dan ir-rinviju jista’ jiġi suġġett għall-proċedura b’urġenza għal deċiżjoni preliminari.
Fir-rigward, fit-tieni lok, tal-kundizzjoni dwar l-urġenza, għandu jiġi enfasizzat li din il-kundizzjoni hija ssodisfatta b’mod partikolari meta l-persuna kkonċernata fil-kawża prinċipali tkun attwalment imċaħħda mil-libertà u meta ż-żamma tagħha taħt detenzjoni tiddependi mis-soluzzjoni tat-tilwima fil-kawża prinċipali, filwaqt li jiġi ppreċiżat li s-sitwazzjoni ta’ din il-persuna għandha tiġi evalwata hekk kif tkun fid-data tal-eżami tat-talba intiża sabiex ir-rinviju għal deċiżjoni preliminari jkun suġġett għall-proċedura b’urġenza (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tat‑30 ta’ Ġunju 2022, Valstybės sienos apsaugos tarnyba
et
, C‑72/22 PPU, EU:C:2022:505, punt 37).
F’dan il-każ, mid-deskrizzjoni tal-fatti pprovduta mill-qorti tar-rinviju jirriżulta li CJ, persuna kkonċernata fil-kawża prinċipali, hija effettivament imċaħħda mil-libertà fid-data tal-eżami tat-talba intiża sabiex ir-rinviju għal deċiżjoni preliminari jkun suġġett għall-proċedura b’urġenza.
Barra minn hekk, id-domandi magħmula mill-qorti tar-rinviju huma intiżi sabiex jiddeterminaw il-kundizzjonijiet li fihom persuna li tinsab fis-sitwazzjoni ta’ CJ, li l-konsenja tagħha lill-awtoritajiet tal-Istat Membru emittenti, b’eżekuzzjoni ta’ mandat ta’ arrest Ewropew, ġiet posposta għall-finijiet ta’ proċeduri kriminali mibdija kontriha fl-Istat Membru ta’ eżekuzzjoni, tista’ tinżamm taħt detenzjoni.
F’dawn iċ-ċirkustanzi, l-Ewwel Awla tal-Qorti tal-Ġustizzja ddeċidiet, fit‑3 ta’ Awwissu 2022, fuq proposta tal-Imħallef Relatur u wara li nstemgħet l-Avukata Ġenerali, li tilqa’ t-talba tal-qorti tar-rinviju intiża sabiex dan ir-rinviju għal deċiżjoni preliminari jiġi suġġett għall-proċedura b’urġenza għal deċiżjoni preliminari.

Fuq id
‑
domandi preliminari

Fuq
it
‑
tieni domanda
Permezz tat-tieni domanda tagħha, li għandha tiġi eżaminata fl-ewwel lok, il-qorti tar-rinviju tistaqsi, essenzjalment, jekk l-Artikolu 24(1) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584 għandux jiġi interpretat fis-sens li d-deċiżjoni li tiġi posposta l-konsenja msemmija f’din id-dispożizzjoni tikkostitwixxi deċiżjoni dwar l-eżekuzzjoni ta’ mandat ta’ arrest Ewropew li, skont l-Artikolu 6(2) tal-imsemmija deċiżjoni qafas, għandha tittieħed mill-awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni. Fl-affermattiv, il-qorti tar-rinviju tistaqsi jekk, meta tali deċiżjoni tkun ġiet adottata minn entità differenti mill-awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni, il-persuna li tkun is-suġġett tal-mandat ta’ arrest Ewropew tistax tibqa’ tinżamm taħt detenzjoni għall-finijiet tal-eżekuzzjoni ta’ dan tal-aħħar.
Fir-rigward tal-ewwel parti ta’ din id-domanda, għandu jiġi kkonstatat, fl-ewwel lok, li l-formulazzjoni tal-Artikolu 24(1) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584 tindika b’mod ċar li hija l-awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni li għandha tipposponi l-konsenja tal-persuna rikjesta. Għalhekk, meta s-sens ta’ dispożizzjoni tad-dritt tal-Unjoni jirriżulta mingħajr ambigwità mill-formulazzjoni stess tagħha, il-Qorti tal-Ġustizzja ma tistax titbiegħed minn din l-interpretazzjoni (sentenza tal‑25 ta’ Jannar 2022, VYSOČINA WIND, C‑181/20, EU:C:2022:51, punt 39).
Huwa minnu li mill-Artikolu 7 tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584, moqri fid-dawl tal-premessa 9 tagħha, jirriżulta li l-intervent ta’ awtorità li ma hijiex l-awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni, bħall-“awtorità ċentrali” msemmija f’dan l-artikolu, għandu jibqa’ limitat għall-assistenza prattika u amministrattiva tal-awtoritajiet ġudizzjarji kompetenti (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tat‑28 ta’ April 2022, C u CD (Ostakoli ġuridiċi għall-eżekuzzjoni ta’ deċiżjoni ta konsenja), C‑804/21 PPU, EU:C:2022:307, punt 65).
Madankollu, l-eżerċizzju tal-fakultà prevista fl-Artikolu 24(1) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584 imur lil hinn mill-kuntest tas-sempliċi “assistenza prattika u amministrattiva” li tista’ tiġi fdata lil awtoritajiet ċentrali. Fil-fatt, id-deċiżjoni ta’ posponiment tal-konsenja, sa fejn timplika sospensjoni tal-eżekuzzjoni tal-mandat ta’ arrest Ewropew għal perijodu li huwa mill-inqas ekwivalenti għal dak ta’ dan il-posponiment, taffettwa l-essenza stess tal-mekkaniżmi ta’ kooperazzjoni bejn l-awtoritajiet ġudizzjarji tal-Istati Membri stabbiliti bid-Deċiżjoni Qafas 2002/584.
Konsegwentement, deċiżjoni ta’ posponiment tal-konsenja, sa fejn tikkostitwixxi deċiżjoni li tikkonċerna l-eżekuzzjoni tal-mandat ta’ arrest Ewropew, taqa’ taħt il-kompetenza esklużiva tal-awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni, skont l-Artikolu 6(2) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584.
Fir-rigward, f’dan il-każ, tal-possibbiltà  li l-Prosekutur tad-Distrett ta’ Amsterdam  jiġi kklassifikat bħala “awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni”, fis-sens tal-Artikolu 6(2)  tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584, għandu jitfakkar li l-Qorti tal-Ġustizzja, fil-punt 67 tas-sentenza tal‑24 ta’ Novembru 2020, Openbaar Ministerie (Falsifikazzjoni ta’ dokumenti) (C‑510/19, EU:C:2020:953) diġà ddeċidiet li  dan ma jaqax taħt l-imsemmi kunċett, peress li din l-awtorità  tista’ tiġi suġġetta għal struzzjonijiet  individwali min-naħa tal-Ministru għall-Ġustizzja tal-Pajjiżi l-Baxxi. Għalhekk jidher li d-deċiżjoni li tiġi posposta l-konsenja inkwistjoni fil-kawża prinċipali, sa fejn ittieħdet mill-Prosekutur tad-Distrett ta’ Amsterdam, ma ġietx adottata minn tali “awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni”, u dan għandu jiġi ddeterminat mill-qorti tar-rinviju.
Fir-rigward, fit-tieni lok, tal-konsegwenzi tal-eventwali konstatazzjoni ta’ illegalità ta’ deċiżjoni ta’ posponiment tal-konsenja fuq iż-żamma taħt detenzjoni tal-persuna rikjesta, li huma s-suġġett tat-tieni parti tat-tieni domanda, l-Artikolu 24(1) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584 ma jagħtix kjarifika f’dan ir-rigward.
Issa, għandu jiġi rrilevat li, fl-assenza ta’ intervent ta’ “awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni”, fis-sens tal-Artikolu 6(2) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584, fl-adozzjoni ta’ deċiżjoni li tiġi posposta l-konsenja tal-persuna rikjesta, din id-deċiżjoni ma tissodisfax ir-rekwiżiti formali previsti fl-Artikolu 24(1) ta’ din id-deċiżjoni qafas (ara, b’analoġija, is-sentenza tat‑28 ta’ April 2022, C u CD (Ostakoli ġuridiċi għall-eżekuzzjoni ta’ deċiżjoni ta konsenja), C‑804/21 PPU, EU:C:2022:307, punti 67 sa 69).
Għaldaqstant, sa fejn id-deċiżjoni ta’ eżekuzzjoni tal-mandat ta’ arrest Ewropew ġiet adottata konformement mal-Artikolu 15 tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584, li jipprevedi b’mod partikolari l-intervent tal-awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni, hemm lok li jiġi kkonstatat li tali sitwazzjoni taqa’ taħt l-Artikolu 23 ta’ din id-deċiżjoni qafas, li jiffissa t-termini għall-konsenja.
F’dan ir-rigward, l-Artikolu 23(1) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584 jipprevedi li, meta tittieħed id-deċiżjoni finali dwar l-eżekuzzjoni tal-mandat ta’ arrest Ewropew, l-awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni għandha, fl-iqsar żmien possibbli, tikkonsenja l-persuna rikjesta jew ikkundannata f’data miftiehma bejn l-awtoritajiet ikkonċernati. Għalkemm il-paragrafu 2 ta’ dan l-artikolu jipprovdi li l-imsemmija persuna għandha tiġi kkonsenjata mhux iktar tard minn għaxart ijiem wara d-deċiżjoni finali dwar l-eżekuzzjoni tal-mandat ta’ arrest Ewropew, il-paragrafi 3 u 4 tal-imsemmi artikolu jistabbilixxu t-termini ta’ konsenja fil-każijiet fejn din tal-aħħar ma tkunx tista’ titwettaq minħabba każ ta’ forza maġġuri jew għal raġunijiet umanitarji serji. Mal-iskadenza tat-termini msemmija fil-paragrafi 2 sa 4 ta’ dan l-istess artikolu, konformement mal-Artikolu 23(5) ta’ din id-deċiżjoni qafas, jekk il-persuna rikjesta tkun għadha taħt detenzjoni, hija għandha tinħeles.
F’dawn iċ-ċirkustanzi, meta d-deċiżjoni ta’ posponiment tal-konsenja ma tkunx ittieħdet minn “awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni”, fis-sens tal-Artikolu 6(2) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584, għandu jitqies li, ladarba d-deċiżjoni finali dwar l-eżekuzzjoni tal-mandat ta’ arrest Ewropew tkun ġiet adottata b’mod validu, l-awtorità kompetenti tal-Istat Membru ta’ eżekuzzjoni hija obbligata, skont l-Artikolu 23(5) ta’ din id-deċiżjoni qafas, li teħles lill-persuna rikjesta, bla ħsara għall-applikazzjoni tal-miżuri li din l-awtorità tqis neċessarju li tieħu, skont l-Artikolu 12 tal-imsemmija  deċiżjoni qafas, sabiex jiġi evitat li din il-persuna taħrab.
F’dan il-każ, kif l-Avukata Ġenerali indikat  fil-punti 40 u 41 tal-konklużjonijiet tagħha, ma jistax jiġi eskluż li l-qorti tar-rinviju tista’ tinterpreta d-dispożizzjonijiet tal-Liġi dwar il-Konsenja f’sens konformi mar-rekwiżiti tal-Artikolu 24(1) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584 u tissostitwixxi d-deċiżjoni tagħha ta’ posponiment flok dik li ġiet adottata mill-Prosekutur tad-Distrett ta’ Amsterdam u li hija  preċedentement ikkonstatat li hija illegali, jekk ikun il-każ billi tipprevedi ż-żamma taħt detenzjoni ta’ CJ.
F’dan ir-rigward, għandu jitfakkar li mill-ġurisprudenza tal-Qorti tal-Ġustizzja  jirriżulta li, minkejja li l-Deċiżjoni Qafas 2002/584 ma għandhiex effett dirett, peress li ġiet adottata abbażi ta’ dak li kien it-tielet pilastru tal-Unjoni, b’mod partikolari, b’applikazzjoni tal-Artikolu 34(2)(b) UE  (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal‑24 ta’ Ġunju 2019, Popławski, C‑573/17, EU:C:2019:530, punt 69), in-natura vinkolanti tagħha madankollu tobbliga lill-awtoritajiet nazzjonali, u b’mod partikolari lill-qrati nazzjonali, li jagħtu interpretazzjoni konformi tad-dritt nazzjonali (ara, f’dan is-sens, is-sentenza  tat‑8 ta’ Novembru 2016, Ognyanov, C‑554/14, EU:C:2016:835, punt 58 u l-ġurisprudenza ċċitata).
Għaldaqstant, meta tapplika d-dritt nazzjonali, il-qorti nazzjonali li tiġi mitluba tinterpretah, għandha, sa fejn huwa possibbli, tagħmel dan fid-dawl tat-test u tal-għan tal-imsemmija deċiżjoni qafas sabiex jintlaħaq ir-riżultat previst minnha. Dan l-obbligu ta’ interpretazzjoni konformi tad-dritt nazzjonali huwa inerenti fis-sistema tat-Trattat FUE sa fejn dan jippermetti lill-qrati nazzjonali jiżguraw, fil-kuntest tal-ġurisdizzjoni tagħhom, l-effettività sħiħa tad-dritt tal-Unjoni meta dawn jiddeċiedu t-tilwim  imressaq quddiemhom (sentenza  tat‑8 ta’ Novembru 2016, Ognyanov, C‑554/14, EU:C:2016:835, punt 59  u l-ġurisprudenza ċċitata).
Jekk ma tkunx tista’ tagħti interpretazzjoni tal-Liġi dwar il-Konsenja konformi mar-rekwiżiti stabbiliti mid-Deċiżjoni Qafas 2002/584, mill-Artikolu 23(5) ta’ din id-deċiżjoni qafas jirriżulta li l-qorti tar-rinviju tkun obbligata tiddeċiedi dwar il-ħelsien ta’ persuna li tinsab fil-kundizzjoni ta’ CJ, jekk hija  tikkonstata li t-termini previsti fil-paragrafi 2 sa 4 ta’ dan l-Artikolu 23 inqabżu.
Fid-dawl ta’ dak kollu li ntqal hawn fuq, ir-risposta għat-tieni domanda għandha tkun li l-Artikolu 24(1) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584 għandu jiġi interpretat fis-sens li d-deċiżjoni li tiġi posposta l-konsenja msemmija f’din id-dispożizzjoni tikkostitwixxi deċiżjoni dwar l-eżekuzzjoni ta’ mandat ta’ arrest Ewropew li, skont l-Artikolu 6(2) ta’ din id-deċiżjoni qafas, għandha tittieħed mill-awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni. Meta tali deċiżjoni ma tkunx ittieħdet minn din l-awtorità u meta t-termini msemmija fl-Artikolu 23(2) sa (4) tal-imsemmija deċiżjoni qafas ikunu skadew, il-persuna li tkun is-suġġett ta’ mandat ta’ arrest Ewropew għandha tinħeles, skont l-Artikolu 23(5) tal-istess deċiżjoni qafas.

Fuq l
‑
ewwel domanda
Permezz tal-ewwel domanda tagħha, li għandha tiġi eżaminata fit-tieni lok, il-qorti tar-rinviju tistaqsi, essenzjalment, jekk l-Artikolu 12 l-Artikolu 24(1) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584, moqrija flimkien mal-Artikolu 6 tal-Karta, għandhomx jiġu interpretati fis-sens li jipprekludu li persuna li tkun is-suġġett  ta’ mandat ta’ arrest Ewropew, li l-konsenja tagħha lill-awtoritajiet tal-Istat Membru emittenti ġiet posposta għall-finijiet ta’ proċeduri kriminali mibdija kontriha fl-Istat Membru ta’ eżekuzzjoni, tinżamm taħt detenzjoni hemmhekk, abbażi ta’ dan il-mandat ta’ arrest Ewropew, sakemm ikunu qegħdin jitmexxew il-proċeduri kriminali inkwistjoni.
Barra minn hekk, skont ġurisprudenza stabbilita, hemm lok, għall-interpretazzjoni ta’ dispożizzjoni tad-dritt tal-Unjoni, li jittieħdu inkunsiderazzjoni mhux biss il-kliem tagħha, iżda wkoll il-kuntest tagħha u l-għanijiet li għandhom jintlaħqu mil-leġiżlazzjoni li hija tagħmel parti minnha (sentenza tat‑18 ta’ Novembru 2020, Kaplan International colleges UK, C‑77/19, EU:C:2020:934, punt 39 u l-ġurisprudenza ċċitata).
Fl-ewwel lok, għandu jiġi osservat li, skont l-Artikolu 12 tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584, meta persuna tiġi arrestata abbażi ta’ mandat ta’ arrest Ewropew, l-awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni għandha tiddeċiedi jekk din il-persuna għandhiex tinżamm taħt detenzjoni skont id-dritt nazzjonali tal-Istat Membru ta’ eżekuzzjoni. Il-ħelsien provviżorju huwa possibbli f’kull mument, skont dan id-dritt,  bil-kundizzjoni  li l-awtorità kompetenti tal-imsemmi Stat Membru tieħu l-miżuri kollha li hija tqis meħtieġa sabiex jiġi evitat li din il-persuna taħrab.
Barra minn hekk, skont l-Artikolu 24(1) ta’ din id-deċiżjoni qafas, l-awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni tista’, wara li tkun iddeċidiet li teżegwixxi mandat ta' arrest Ewropew, tipposponi l-konsenja tal-persuna rikjesta sabiex ikun jista’ jkun hemm proċeduri kontriha fl-Istat Membru ta’ eżekuzzjoni jew, jekk il-persuna diġà ġiet mogħtija sentenza, sabiex tkun tista’ tiskonta, fit-territorju tagħha, piena mogħtija għal att differenti minn dak indikat fil-mandat ta’ arrest Ewropew.
Mill-formulazzjoni ta’ dawn id-dispożizzjonijiet ma jirriżultax li dawn jipprekludu ż-żamma taħt detenzjoni tal-persuna li hija s-suġġett ta’ mandat ta’ arrest Ewropew, konformement mad-dritt nazzjonali tal-Istat Membru ta’ eżekuzzjoni, meta din tkun is-suġġett  ta’ proċeduri kriminali fl-imsemmi Stat Membru għal reat imwettaq f’dan tal-aħħar u differenti minn dak previst minn dan il-mandat.
Fit-tieni lok, fir-rigward tal-kuntest li jagħmlu parti minnu dawn id-dispożizzjonijiet, jirriżulta, huwa minnu, mill-Artikolu 23 tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584, li mal-iskadenza tat-termini previsti fil-paragrafi 2 u 4 ta’ dan l-artikolu, il-persuna rikjesta għandha, skont il-paragrafu 5 tiegħu, tinħeles, jiġifieri mhux iktar tard minn għaxart ijiem wara d-deċiżjoni finali dwar l-eżekuzzjoni tal-mandat ta’ arrest Ewropew jew id-data l-ġdida miftiehma, skont il-każ.
Madankollu, kif irrilevat l-Avukata Ġenerali fil-punt 66 tal-konklużjonijiet tagħha, il-konsenja posposta għar-raġunijiet imsemmija fl-Artikolu 24(1) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584 tikkostitwixxi regola speċjali u distinta mill-modalitajiet ta’ implimentazzjoni tal-konsenja previsti fl-Artikolu 23 tagħha.
Konsegwentement, it-termini previsti fl-Artikolu 23(5) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584 ma japplikawx għall-każ ta’ konsenja posposta msemmija fl-Artikolu 24 tagħha u huwa, għaldaqstant, abbażi tal-Artikolu 12 ta’ din id-deċiżjoni qafas li l-awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni tista’ tiddeċiedi dwar iż-żamma taħt detenzjoni tal-persuna li hija s-suġġett ta’ mandat ta’ arrest Ewropew.
Fit-tielet lok, l-interpretazzjoni tal-Artikoli 12 u 24 tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584 mogħtija fil-punt 70 ta’ din is-sentenza tikkontribwixxi għat-twettiq tal-għanijiet ta’ din id-deċiżjoni qafas intiżi, b’mod partikolari, għall-ġlieda kontra l-impunità (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tat‑22 ta’ Frar 2022, Openbaar Ministerie (Qorti stabbilita mil-liġi fl-Istat Membru emittenti), C‑562/21 PPU u C‑563/21 PPU, EU:C:2022:100, punt 62).
Fil-fatt, li kieku ma kienx possibbli li tali persuna tinżamm taħt detenzjoni matul il-perijodu kurrenti sad-data li fiha l-konsenja tagħha ġiet posposta skont l-Artikolu 24(1) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584, il-probabbiltà li din il-persuna taħrab u li b’hekk tiġi ppreġudikata l-eżekuzzjoni tajba tal-mandat ta’ arrest Ewropew li hija s-suġġett tiegħu, mingħajr dubju, tiżdied.
Fir-raba’ lok, tali interpretazzjoni tal-Artikoli 12 u 24 tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584 lanqas ma hija kkontestata min-neċessità li dawn id-dispożizzjonijiet jiġu interpretati b’mod konformi mal-Artikolu 6 tal-Karta, li jipprevedi li kull persuna għandha d-dritt għal-libertà u għas-sigurtà.
F’dan ir-rigward, l-Artikolu1(3) ta’ din id-deċiżjoni qafas  ifakkar b’mod espliċitu li din ma għandhiex ikollha l-effett li timmodifika l-obbligu li jiġu rrispettati d-drittijiet fundamentali u l-prinċipji legali fundamentali, kif stabbiliti fl-Artikolu 6 UE u riflessi fil-Karta, obbligu li, barra minn hekk, jirrigwarda lill-Istati Membri kollha u, b’mod partikolari, kemm lill-Istat Membru emittenti kif ukoll lil dak ta’ eżekuzzjoni (sentenza tat‑12 ta’ Frar 2019, TC, C‑492/18 PPU, EU:C:2019:108, punt 54 u l-ġurisprudenza ċċitata).
Għandu jitfakkar ukoll li l-Artikolu 52(1) tal-Karta jaċċetta limitazzjonijiet għall-eżerċizzju ta’ drittijiet bħal dawk stabbiliti fl-Artikolu 6 tagħha, sakemm dawn il-limitazzjonijiet ikunu previsti mil-liġi, jirrispettaw il-kontenut essenzjali tad-drittijiet u tal-libertajiet ikkonċernati u sakemm, fl-osservanza tal-prinċipju ta’ proporzjonalità, ikunu neċessarji u jissodisfaw b’mod effettiv għanijiet ta’ interess ġenerali rrikonoxxuti mill-Unjoni jew il-ħtieġa ta’ protezzjoni tad-drittijiet u tal-libertajiet ta’ ħaddieħor (sentenza tat‑12 ta’ Frar 2019, TC, C‑492/18 PPU, EU:C:2019:108, punt 56  u l-ġurisprudenza ċċitata)..
Barra minn hekk, mill-Artikolu 52(3) tal-Karta jirriżulta li, sa fejn hija tinkludi drittijiet  li jikkorrispondu għal drittijiet iggarantiti mill-Konvenzjoni Ewropea għall-Protezzjoni tad-Drittijiet tal-Bniedem u tal-Libertajiet Fundamentali, iffirmata f’Ruma fl‑4 ta’ Novembru 1950 (iktar ’il quddiem il-“KEDB”), is-sens u l-portata tagħhom huma l-istess bħal dawk li tagħtihom l-imsemmija konvenzjoni. L-Artikolu 53 tal-Karta jżid f’dan ir-rigward li ebda dispożizzjoni tagħha ma tista’ tiġi interpretata bħala li tillimita jew li tippreġudika d-drittijiet irrikonoxxuti, b’mod partikolari, mill-KEDB (sentenza tas‑16 ta’ Lulju 2015, Lanigan, C‑237/15 PPU, EU:C:2015:474, punt 56 u l-ġurisprudenza ċċitata).
F’dan ir-rigward, għandu jitfakkar li l-mekkaniżmu ta’ mandat ta’ arrest Ewropew stabbilit mid-Deċiżjoni Qafas 2002/584  jikkorrispondi għas-sitwazzjoni msemmija fl-Artikolu 5(1)(f)  tal-KEDB (sentenza tat‑30 ta’ Ġunju 2022, Spetsializirana prokuratura (Informazzjoni  dwar id-deċiżjoni  nazzjonali ta’ arrest), C‑105/21, EU:C:2022:511, punt 56 u l-ġurisprudenza ċċitata).
Fir-rigward tal-Artikolu 12 ta’ din id-deċiżjoni qafas, għandu jiġi kkonstatat li minn din id-dispożizzjoni jirriżulta li hija l-awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni li għandha tiddeċiedi jekk għandhiex iżżomm taħt detenzjoni l-persuna rikjesta jew ikkundannata konformement mad-dritt tal-Istat Membru ta’ eżekuzzjoni u li l-ħelsien provviżorju tagħha huwa possibbli f’kull mument, konformement ma’ dan id-dritt, bil-kundizzjoni li l-awtorità kompetenti tieħu kull miżura li hija tqis neċessarja sabiex jiġi evitat li l-imsemmija persuna taħrab.
Barra minn hekk, meta l-awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni  tiddeċiedi li tipposponi l-konsenja, skont l-Artikolu 24(1) tal-imsemmija deċiżjoni qafas, din l-awtorità  tista’ tiddeċiedi li żżomm il-persuna rikjesta jew ikkundannata taħt detenzjoni, konformement mal-Artikolu 6 tal-Karta tad-Drittijiet Fundamentali, biss  sakemm il-proċedura ta’ konsenja tkun ġiet applikata b’mod suffiċjentement diliġenti u, għaldaqstant, sakemm it-tul ta’ detenzjoni ma jkunx ta’ natura eċċessiva. Sabiex jiġi żgurat li dan huwa tassew il-każ, din l-awtorità għandha teżerċita stħarriġ konkret tas-sitwazzjoni inkwistjoni, billi tieħu inkunsiderazzjoni l-elementi rilevanti kollha (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal‑25 ta’ Jannar 2017, Vilkas, C‑640/15, EU:C:2017:39, punt 43).
Fid-dawl ta’ dawn il-kunsiderazzjonijiet, ir-risposta għall-ewwel domanda għandha tkun li l-Artikolu 12 l-Artikolu 24(1) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584, moqrija flimkien mal-Artikolu 6 tal-Karta, għandhom jiġu interpretati fis-sens li ma jipprekludux li persuna li tkun is-suġġett ta’ mandat ta’ arrest Ewropew, li l-konsenja tagħha lill-awtoritajiet tal-Istat Membru emittenti tkun ġiet posposta għall-finijiet ta’ proċeduri kriminali mibdija kontriha fl-Istat Membru ta’ eżekuzzjoni, tinżamm taħt detenzjoni hemmhekk, abbażi tal-mandat ta’ arrest Ewropew, sakemm ikunu qegħdin jitmexxew il-proċeduri kriminali inkwistjoni.

Fuq
it
‑
tielet domanda
Permezz tat-tielet domanda tagħha, il-qorti tar-rinviju tistaqsi, essenzjalment, jekk l-Artikolu 24(1) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584, moqri flimkien mal-Artikolu 47 u l-Artikolu 48(2) tal-Karta, għandux jiġi interpretat fis-sens li jipprekludi li l-konsenja ta’ persuna li tkun is-suġġett ta’ mandat ta’ arrest Ewropew tiġi posposta, għall-finijiet ta’ proċeduri kriminali mibdija kontriha fl-Istat Membru ta’ eżekuzzjoni, għas-sempliċi raġuni li din il-persuna ma tkunx irrinunzjat għad-dritt tagħha li tkun preżenti quddiem il-qrati aditi fil-kuntest ta’ dawn il-proċeduri. Fl-affermattiv, il-qorti tar-rinviju tistaqsi liema huma l-elementi li l-awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni għandha tieħu inkunsiderazzjoni meta tiddeċiedi dwar il-posponiment tal-konsenja.
L-Artikolu 24(1) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584 jipprevedi li l-awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni  tista’, wara li tkun iddeċidiet li teżegwixxi  l-mandat ta' arrest Ewropew, tipposponi l-konsenja tal-persuna rikjesta sabiex ikun jista’ jkun hemm proċeduri kontriha fl-Istat Membru ta’ eżekuzzjoni jew, jekk il-persuna diġà ġiet mogħtija sentenza, sabiex tkun tista’ tiskonta, fit-territorju tagħha, piena mogħtija għal att differenti minn dak indikat fil-mandat ta’ arrest Ewropew.
Mill-formulazzjoni ta’ din id-dispożizzjoni jirriżulta b’mod ċar li din tagħti lill-awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni setgħa diskrezzjonali fl-adozzjoni ta’ deċiżjoni ta’ posponiment tal-konsenja, li l-eżerċizzju tagħha huwa suġġett biss għall-kundizzjoni li din id-deċiżjoni tiġi adottata bil-għan li jitmexxew proċeduri kriminali fl-Istat Membru ta’ eżekuzzjoni jew bil-għan li tiġi skontata piena mogħtija għal att differenti minn dak imsemmi fil-mandat ta’ arrest Ewropew.
F’dan ir-rigward, għandu jiġi osservat li, għalkemm, skont il-kliem tal-imsemmija dispożizzjoni, l-eżerċizzju tal-fakultà prevista minnha ma huwa suġġett għal ebda kundizzjoni addizzjonali, id-Deċiżjoni Qafas 2002/584 għandha, kif jirriżulta mill-Artikolu 1(3) tagħha, moqri flimkien mal-premessa 12 tagħha, tiġi interpretata b’mod konformi mar-rekwiżiti tar-rispett tad-drittijiet fundamentali.
Issa, id-dritt tal-akkużat li jkun preżenti  għall-proċess fil-kuntest tal-proċeduri kriminali, li jikkostitwixxi element essenzjali tad-dritt għal smigħ xieraq stabbilit fit-tieni u fit-tielet paragrafu tal-Artikolu 47 u fl-Artikolu 48(2) tal-Karta, jobbliga lill-Istati Membri jiggarantixxu lill-akkużat id-dritt li jkun preżenti fis-sala tas-seduta matul l-iżvolġiment tal-proċess tiegħu (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal‑15 ta’ Settembru 2022, HN (Proċess ta’ akkużat li tneħħa mit-territorju), C‑420/20, EU:C:2022:679, punti 54 sa 56).
Għalhekk, fl-ipoteżi li fiha l-awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni ta’ Stat Membru tiddeċiedi li ma tipposponix il-konsenja ta’ persuna rikjesta li hija s-suġġett ta’ proċeduri kriminali f’dan l-Istat Membru, l-imsemmi Stat Membru jkun obbligat li jiddeduċi l-konsegwenzi kollha li jirriżultaw mir-rispett ta’ dan id-dritt fil-kuntest tal-organizzazzjoni tal-proċess ta’ din il-persuna, sabiex jiżgura lill-imsemmija persuna possibbiltà reali li tkun preżenti għall-proċess (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal‑15 ta’ Settembru 2022, HN (Proċess ta’ akkużat li tneħħa mit-territorju), C‑420/20, EU:C:2022:679, punt 61).
Min-naħa l-oħra, peress li l-adozzjoni ta’ deċiżjoni ta’ posponiment tal-konsenja mill-awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni għandha l-effett biss li l-proċess tal-persuna rikjesta fl-Istat Membru ta’ eżekuzzjoni jseħħ fl-assenza tagħha, hija ma tistax, fiha nnifisha, tippreġudika d-dritt ta’ din il-persuna li tkun preżenti  għall-proċess tagħha.
F’dawn iċ-ċirkustanzi, għandu jiġi kkonstatat li, għalkemm l-awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni bl-ebda mod ma hija obbligata tiddeċiedi li tipposponi l-konsenja abbażi tad-dritt tal-akkużat li jkun preżenti għall-proċess, xejn ma jipprekludiha, fid-dawl tas-setgħa diskrezzjonali li hija għandha f’dan ir-rigward, milli tipposponi l-konsenja sabiex tiżgura r-rispett ta’ dan id-dritt fil-kuntest tal-proċedura kriminali pendenti fl-Istat Membru ta’ eżekuzzjoni.
F’dan il-kuntest, fost il-kunsiderazzjonijiet li jistgħu jkunu rilevanti sabiex tittieħed deċiżjoni li tiġi posposta l-konsenja tal-persuna rikjesta hemm b’mod partikolari l-interess tal-Istat Membru ta’ eżekuzzjoni li jagħlaq b’suċċess il-proċedura kriminali li din il-persuna  tkun is-suġġett tagħha, dak tal-Istat Membru emittenti li jikseb mingħajr dewmien il-konsenja tagħha għall-finijiet ta’ proċeduri kriminali jew tal-eżekuzzjoni ta’ piena marbuta mar-reat li huwa s-suġġett tal-mandat ta’ arrest Ewropew kif ukoll il-gravità tar-reati mwettqa f’dawn l-Istati Membri.
Fl-aħħar nett, għandu jitfakkar li, skont l-Artikolu 24(2) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584, l-awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni għandha l-possibbiltà, minflok ma tipposponi l-konsenja, li tikkonsenja temporanjament lill-Istat Membru emittenti l-persuna rikjesta, f’kundizzjonijiet li għandhom jiġu ddeterminati bi ftehim komuni bejn l-awtoritajiet ġudizzjarji ta’ eżekuzzjoni u emittenti. F’dan ir-rigward, jista’ jiġi miftiehem, b’mod partikolari, li l-persuna rikjesta tiġi rritornata lill-Istat Membru ta’ eżekuzzjoni għall-finijiet ta’ proċeduri kriminali f’dan tal-aħħar.
Fid-dawl ta’ dawn ir-raġunijiet kollha, ir-risposta għat-tielet domanda għandha tkun li l-Artikolu 24(1) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584, moqri flimkien mat-tieni u t-tielet paragrafu tal-Artikolu 47 u mal-Artikolu 48(2) tal-Karta, għandu jiġi interpretat fis-sens li ma jipprekludix li l-konsenja ta’ persuna li tkun is-suġġett  ta’ mandat ta’ arrest Ewropew tiġi posposta, għall-finijiet ta’ proċeduri kriminali mibdija kontriha fl-Istat Membru ta’ eżekuzzjoni, għas-sempliċi raġuni li din il-persuna  ma tkunx irrinunzjat għad-dritt tagħha li tkun preżenti quddiem il-qrati aditi fil-kuntest ta’ dawn il-proċeduri.

Fuq l
‑
ispejjeż
Peress li l-proċedura għandha, fir-rigward tal-partijiet fil-kawża prinċipali, in-natura ta’ kwistjoni mqajma quddiem il-qorti tar-rinviju, hija din il-qorti li tiddeċiedi fuq l-ispejjeż. L-ispejjeż sostnuti għas-sottomissjoni tal-osservazzjonijiet lill-Qorti tal-Ġustizzja, barra dawk tal-imsemmija partijiet, ma jistgħux jitħallsu lura.
Għal dawn il-motivi, Il-Qorti tal-Ġustizzja (L-Ewwel Awla) taqta’ u tiddeċiedi:
1)
L-Artikolu 24(1) tad-Deċiżjoni Qafas tal-Kunsill 2002/584/ĠAI tat
‑
13 ta’ Ġunju 2002 dwar il-mandat ta’ arrest Ewropew u l-proċeduri ta’ konsenja bejn l-Istati Membri, kif emendata bid-Deċiżjoni Qafas tal-Kunsill 2009/299/ĠAI tas
‑
26 ta’ Frar 2009,
għandu jiġi interpretat fis-sens li:
id-deċiżjoni li tiġi posposta l-konsenja msemmija f’din id-dispożizzjoni tikkostitwixxi deċiżjoni dwar l-eżekuzzjoni ta’ mandat ta’ arrest Ewropew li, skont l-Artikolu 6(2) ta’ din id-deċiżjoni qafas, għandha tittieħed mill-awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni. Meta tali deċiżjoni ma tkunx ittieħdet minn din l-awtorità u meta t-termini msemmija fl-Artikolu 23(2) sa (4) tal-imsemmija deċiżjoni qafas ikunu skadew, il-persuna li tkun is-suġġett ta’ mandat ta’ arrest Ewropew għandha tinħeles, skont l-Artikolu 23(5) tal-istess deċiżjoni qafas.
2)
L-Artikolu 12 u l-Artikolu 24(1) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584, kif emendata bid-Deċiżjoni Qafas tal-Kunsill 2009/299, moqrija flimkien mal-Artikolu 6 tal-Karta tad-Drittijiet Fundamentali tal-Unjoni Ewropea,
għandhom jiġu interpretati fis-sens li:
ma jipprekludux li persuna li tkun is-suġġett ta’ mandat ta’ arrest Ewropew, li l-konsenja tagħha lill-awtoritajiet tal-Istat Membru emittenti tkun ġiet posposta għall-finijiet ta’ proċeduri kriminali mibdija kontriha fl-Istat Membru ta’ eżekuzzjoni, tinżamm taħt detenzjoni hemmhekk, abbażi tal-mandat ta’ arrest Ewropew, sakemm ikunu qegħdin jitmexxew il-proċeduri kriminali inkwistjoni.
3)
L-Artikolu 24(1) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584, kif emendata bid-Deċiżjoni Qafas tal-Kunsill 2009/299, moqri flimkien mat-tieni u t-tielet paragrafu tal-Artikolu 47 u mal-Artikolu 48(2) tal-Karta tad-Drittijiet Fundamentali,
għandu jiġi interpretat fis-sens li:
ma jipprekludix li l-konsenja ta’ persuna li tkun is-suġġett ta’ mandat ta’ arrest Ewropew tiġi posposta, għall-finijiet ta’ proċeduri kriminali mibdija kontriha fl-Istat Membru ta’ eżekuzzjoni, għas-sempliċi raġuni li hija ma tkunx irrinunzjat għad-dritt tagħha li tkun preżenti quddiem il-qrati aditi fil-kuntest ta’ dawn il-proċeduri.
Firem
*
Lingwa tal-kawża: l-Olandiż.