CELEX: 62020CJ0024
Rikors għal annullament
Deċiżjoni (UE) 2019/1754
Adeżjoni tal-Unjoni Ewropea mal-Att ta’ Genève tal-Ftehim ta’ Lisbona dwar id-Denominazzjonijiet ta’ Oriġini u l-Indikazzjonijiet Ġeografiċi
Artikolu 3(1) TFUE
Kompetenza esklużiva tal-Unjoni
Artikolu 207 TFUE
Politika kummerċjali komuni
Aspetti kummerċjali tal-proprjetà intellettwali
Artikolu 218(6) TFUE
Dritt ta’ inizjattiva tal-Kummissjoni Ewropea
Modifika mill-Kunsill tal-Unjoni Ewropea tal-proposta tal-Kummissjoni
Artikolu 293(1) TFUE
Applikabbiltà
Artikolu 4(3), Artikolu 13(2) u Artikolu 17(2) TUE
Artikolu 2(1) TFUE
Prinċipji ta’ attribuzzjoni tal-kompetenzi, ta’ ekwilibriju istituzzjonali u ta’ kooperazzjoni leali

Permezz tar-rikors tagħha, il-Kummissjoni Ewropea titlob l-annullament parzjali tad-Deċiżjoni tal-Kunsill (UE) 2019/1754 tas‑7 ta’ Ottubru 2019 dwar l-adeżjoni tal-Unjoni Ewropea mal-Att ta’ Ġinevra tal-Ftehim ta’ Lisbona dwar id-Denominazzjonijiet ta’ Oriġini u l-Indikazzjonijiet Ġeografiċi (
ĠU 2019, L 271, p. 12
, iktar ’il quddiem id-“deċiżjoni kkontestata”).
I.

Il‑kuntest ġuridiku
A.

Id‑dritt internazzjonali
1.

Il‑Konvenzjoni ta’ Pariġi
Il-Konvenzjoni ta’ Pariġi għall-Protezzjoni tal-Proprjetà Industrijali, ġiet iffirmata f’Pariġi fl‑20 ta’ Marzu 1883, irreveduta l-aħħar fi Stokkolma fl‑14 ta’ Lulju 1967 u emendata fit‑28 ta’ Settembru 1979 (
Ġabra tat-Trattati tan-Nazzjonijiet Uniti
, Vol. 828, Nru 11851, p. 305, iktar ’il quddiem il-“Konvenzjoni ta’ Pariġi”). L-Istati Membri kollha tal-Unjoni Ewropea huma firmatarji ta’ din il-konvenzjoni.
L-Artikolu 1 tal-Konvenzjoni ta’ Pariġi jipprevedi b’mod partikolari li l-Istati li għalihom tapplika din il-konvenzjoni jikkostitwixxu Unjoni għall-Protezzjoni tal-Proprjetà Industrijali, inkluż il-privattivi, id-disinni, it-trade marks, l-isem kummerċjali u l-indikazzjonijiet ta’ provenjenza jew denominazzjonijiet tal-oriġini kif ukoll ir-repressjoni tal-kompetizzjoni żleali.
Bis-saħħa tal-Artikolu 19 ta’ din il-konvenzjoni, l-Istati kontraenti li għalihom tapplika din il-konvenzjoni jirriżervaw id-dritt li jagħmlu ftehimiet partikolari b’mod separat bejniethom għall-protezzjoni tal-proprjetà industrijali.
2.

Il‑Ftehim ta’ Lisbona
Il-Ftehim ta’ Lisbona dwar il-Protezzjoni tad-Denominazzjonijiet ta’ Oriġini u r-Reġistrazzjoni Internazzjonali tagħhom ġie ffirmat fil‑31 ta’ Ottubru 1958, irrevedut fi Stokkolma fl‑14 ta’ Lulju 1967 u emendat fit‑28 ta’ Settembru 1979 (
Ġabra tat-Trattati tan-Nazzjonijiet Uniti
, Vol. 828, Nru 13172, p. 205, iktar ’il quddiem il-“Ftehim ta’ Lisbona”). Huwa jikkostitwixxi ftehim partikolari fis-sens tal-Artikolu 19 tal-Konvenzjoni ta’ Pariġi, li għalih jista’ jissieħeb kull Stat li huwa parti f’din il-konvenzjoni.
Seba’ Stati Membri tal-Unjoni huma partijiet fil-Ftehim ta’ Lisbona, jiġifieri r-Repubblika tal-Bulgarija, ir-Repubblika Ċeka, ir-Repubblika Franċiża, ir-Repubblika Taljana, l-Ungerija, ir-Repubblika Portugiża u r-Repubblika Slovakka. Għall-kuntrarju, l-Unjoni ma hijiex parti f’dan il-ftehim, li miegħu jistgħu jaderixxu biss Stati.
Skont l-Artikolu 1 tal-Ftehim ta’ Lisbona, l-Istati li għalihom japplika dan tal-aħħar jikkostitwixxu Unjoni Speċjali (iktar ’il quddiem l-“Unjoni Speċjali”) fil-kuntest tal-Unjoni għall-Protezzjoni tal-Proprjetà Industrijali stabbilita mill-Konvenzjoni ta’ Pariġi u jintrabtu li jipproteġu, fuq it-territorji tagħhom u skont it-termini ta’ dan il-ftehim, id-denominazzjonijiet ta’ oriġini tal-prodotti tal-pajjiżi l-oħra tal-Unjoni Speċjali, irrikonoxxuti u protetti bħala tali fil-pajjiżi tal-oriġini u rreġistrati mal-Uffiċċju Internazzjonali tal-Proprjetà Intellettwali tal-Organizzazzjoni Dinjija tal-Proprjetà Intellettwali (WIPO).
3.

L‑Att ta’ Genève
L-Artikolu 21 tal-Att ta’ Ġinevra tal-Ftehim ta’ Lisbona dwar id-Denominazzjonijiet ta’ Oriġini u l-Indikazzjonijiet Ġeografiċi (
ĠU 2019, L 271, p. 15
, iktar ’il quddiem l-“Att ta’ Genève”), intitolat “Sħubija fl-Unjoni ta’ Lisbona”, jipprevedi:
“Il-Partijiet Kontraenti għandhom ikunu membri tal-istess Unjoni Speċjali bħall-Istati li huma parti mill-Ftehim ta’ Lisbona[, fil-verżjoni oriġinali tiegħu tal‑31 ta’ Ottubru 1958] jew [għall-Ftehim ta’ Lisbona kif revedut fi Stokkolma fl‑14 ta’ Lulju 1967 u emendat fit‑28 ta’ Settembru 1979], kemm jekk huma parti tal-Ftehim ta’ Lisbona[, fil-verżjoni oriġinali tiegħu tal‑31 ta’ Ottubru 1958] jew [għall-Ftehim ta’ Lisbona, kif revedut fi Stokkolma fl‑14 ta’ Lulju 1967 u emendat fit‑28 ta’ Settembru 1979], u anki jekk mhumiex.”
L-Artikolu 22 tal-Att ta’ Genève, intitolat “Assemblea tal-Unjoni Speċjali”, jiddisponi, fil-paragrafu 4 tiegħu:
“ [
Teħid tad-deċiżjonijiet fl-Assemblea]
a)
L-Assemblea għandha tagħmel ħiltha biex tieħu d-deċiżjonijiet tagħha b’kunsens.
b)
Meta ma tkunx tista’ tintlaħaq deċiżjoni b’kunsens, il-kwistjoni li tkun qed tkun tiġi diskussa għandha tiġi deċiża permezz ta’ votazzjoni. F’każ bħal dan,
(i.)
kull Parti Kontraenti li tkun Stat għandu jkollha vot wieħed u għandha tivvota f’isimha stess biss; kif ukoll,
(ii.)
kwalunkwe Parti Kontraenti li tkun organizzazzjoni intergovernattiva tista’ tivvota minflok l-Istati membri tagħha, b’numru ta’ voti daqs l-għadd tal-Istati membri tagħha li jkunu parti ta’ dan l-Att. L-ebda organizzazzjoni intergovernattiva ta’ din ix-xorta ma għandha tipparteċipa fil-vot jekk xi wieħed mill-Istati membri tagħha jeżerċita d-dritt tiegħu li jivvota, u viċi versa.
[…]”
L-Artikolu 28 tal-Att ta’ Genève, intitolat “Sħubija ma’ Dan l-Att”, jistabbilixxi, fil-paragrafu 1 tiegħu:
“(1)
[Eliġibbiltà]
Soġġett għall-Artikolu 29 u l-paragrafi (2) u (3) tal-Artikolu preżenti,
(i.)
kwalunkwe Stat parti mill-Konvenzjoni ta’ Pariġi jista’ jiffirma u jsir parti tal-Att;
(ii)
[…]
(iii.)
kwalunkwe organizzazzjoni intergovernattiva tista’ tiffirma u ssir parti ta’ dan l-Att, jekk mill-inqas wieħed mill-Istati Membri tagħha jkun parti tal-Konvenzjoni ta’ Pariġi, u jekk l-organizzazzjoni intergovernattiva tiddikjara li ġiet awtorizzata kif xieraq biex issir parti għal dan l-Att, f’konformità mal-proċeduri interni tagħha, u li skont it-trattat tal-kostituzzjoni tagħha, tapplika l-leġiżlazzjoni li skontha jkunu jistgħu jinkisbu t-titoli reġjonali ta’ protezzjoni fir-rigward tal-indikazzjonijiet ġeografiċi.”
B.

Id‑dritt tal‑Unjoni
1.

Id‑deċiżjoni kkontestata
Skont il-premessa 6 tad-deċiżjoni kkontestata:
“Biex l-Unjoni tkun tista’ teżerċita kif xieraq il-kompetenza esklużiva tagħha għall-oqsma koperti mill-Att ta’ Ġinevra u għall-funzjonijiet tagħha fil-kuntest tas-sistemi ta’ protezzjoni komprensivi tagħha għad-deżinjazzjonijiet ta’ oriġini u l-indikazzjonijiet ġeografiċi agrikoli, jenħtieġ li l-Unjoni taderixxi mal-Att ta’ Ġinevra u ssir parti kontraenti tiegħu.”
L-ewwel subparagrafu tal-Artikolu 1 ta’ din id-deċiżjoni jistabbilixxi:
“L-adeżjoni tal-Unjoni Ewropea mal-Att ta’ Ġinevra […] hija b’dan approvata f’isem l-Unjoni.”
L-Artikolu 3 tal-imsemmija deċiżjoni jipprevedi:
“L-Istati Membri li jixtiequ jagħmlu dan, huma b’dan awtorizzati li jirratifikaw l-Att ta’ Ġinevra jew jaderixxu miegħu, kif opportun, flimkien mal-Unjoni u fl-interess tagħha, b’rispett sħiħ tal-kompetenza esklużiva tagħha.”
L-Artikolu 4 tal-istess deċiżjoni jiddisponi:
“1.   Fl-Unjoni Speċjali, l-Unjoni u kwalunkwe Stat Membru li jirratifika jew jaderixxi mal-Att ta’ Ġinevra skont l-Artikolu 3 ta’ din id-Deċiżjoni għandu jkun irrappreżentat mill-Kummissjoni skont l-Artikolu 17(1) tat-TUE. L-Unjoni għandha tkun responsabbli li tiżgura l-eżerċitar tad-drittijiet u t-twettiq tal-obbligi tal-Unjoni u tal-Istati Membri li jirratifikaw jew jaderixxu għall-Att ta’ Ġinevra skont l-Artikolu 3 ta’ din id-Deċiżjoni.
[…]
2.   L-Unjoni għandha tivvota fl-Assemblea tal-Unjoni Speċjali u l-Istati Membri li rratifikaw jew aderixxew għall-Att ta’ Ġinevra m’għandhomx jeżerċitaw id-dritt tagħhom li jivvutaw.”
2.

Ir‑Regolament (UE) 2019/1753
L-Artikolu 11 tar-Regolament (UE) 2019/1753 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tat‑23 ta’ Ottubru 2019 dwar l-azzjoni tal-Unjoni wara l-adeżjoni tagħha mal-Att ta’ Ġinevra tal-Ftehim ta’ Lisbona dwar id-Denominazzjonijiet ta’ Oriġini u l-Indikazzjonijiet Ġeografiċi (
ĠU 2019, L 271, p. 1
), intitolat “Dispożizzjonijiet transitorji għal denominazzjonijiet ta’ oriġini li joriġinaw fl-Istati Membri diġà rreġistrati skont il-Ftehim ta’ Lisbona”, jiddisponi, fil-paragrafu 1 tiegħu:
“Fir-rigward ta’ kull denominazzjoni ta’ oriġini li toriġina fi Stat Membru li jkun parti għall-Ftehim ta’ Lisbona, għal prodott li tkun protetta skont wieħed mir-Regolamenti msemmija fl-Artikolu 1 ta’ dan ir-Regolament, l-Istat Membru kkonċernat għandu, fuq talba minn persuna fiżika jew entità ġuridika kif imsemmi fil-punt (ii) tal-Artikolu 5(2) tal-Att ta’ Ġinevra jew benefiċjarju kif definit fil-punt (xvii) tal-Artikolu 1 tal-Att Ġinevra, jew fuq inizjattiva tiegħu stess, jagħżel li jitlob jew:
a)
li ssir ir-reġistrazzjoni internazzjonali ta’ dik id-denominazzjoni ta’ oriġini skont l-Att ta’ Ġinevra, jekk l-Istat Membru kkonċernat ikun irratifika jew aderixxa mal-Att ta’ Ġinevra skont l-awtorizzazzjoni msemmija fl-Artikolu 3 tad-Deċiżjoni (UE) 2019/1754; jew
b)
il-kanċellazzjoni tar-reġistrazzjoni ta’ dik id-denominazzjoni ta’ oriġini fir-Reġistru Internazzjonali.
[…]”
II.

Il‑fatti li wasslu għall‑kawża
F’Settembru 2008, l-Assemblea tal-Unjoni Speċjali ħolqot grupp ta’ ħidma inkarigat sabiex jipprepara reviżjoni tal-Ftehim ta’ Lisbona intiża sabiex itejbu u trendih iktar attraenti, filwaqt li tippreżerva l-prinċipji u l-għanijiet tiegħu.
Id-delegazzjonijiet tat‑28 Stat li huma partijiet fil-Ftehim ta’ Lisbona kif ukoll żewġ delegazzjonijiet imsejħa “speċjali”, fosthom dik tal-Unjoni, u ċertu numru ta’ delegazzjonijiet imsejħa “osservaturi” ġew mistiedna jipparteċipaw f’konferenza diplomatika msejħa f’Genève mill‑11 sal‑21 ta’ Mejju 2015 fid-dawl tal-eżami u tal-adozzjoni tal-abbozz tal-Ftehim ta’ Lisbona rrevedut ippreparat minn dan il-grupp ta’ ħidma.
Fid-dawl tal-parteċipazzjoni tal-Unjoni għal din il-konferenza diplomatika, fit‑30 ta’ Marzu 2015 il-Kummissjoni adottat rakkomandazzjoni ta’ deċiżjoni tal-Kunsill tal-Unjoni Ewropea li tawtorizza l-ftuħ ta’ negozjati dwar Ftehim ta’ Lisbona rrevedut dwar id-Denominazzjonijiet ta’ Oriġini u l-Indikazzjonijiet Ġeografiċi. F’din ir-rakkomandazzjoni, il-Kummissjoni stiednet b’mod partikolari lill-Kunsill sabiex jibbaża d-deċiżjoni tiegħu fuq l-Artikolu 207 TFUE kif ukoll fuq l-Artikolu 218(3) u (4) TFUE, fid-dawl tal-kompetenza esklużiva mogħtija lill-Unjoni fl-Artikolu 3(1) TFUE fil-qasam tal-politika kummerċjali komuni.
Fis‑7 ta’ Mejju 2015, il-Kunsill adotta d-Deċiżjoni 8512/15 li tawtorizza l-ftuħ ta’ negozjati dwar Ftehim ta’ Lisbona rrevedut dwar id-denominazzjonijiet ta’ oriġini u l-indikazzjonijiet ġeografiċi, fir-rigward ta’ kwistjonijiet li jaqgħu taħt il-kompetenza tal-Unjoni. Bid-differenza ta’ dak li kienet irrakkomandat il-Kummissjoni, din id-deċiżjoni kienet ibbażata fuq l-Artikolu 114 TFUE kif ukoll fuq l-Artikolu 218(3) u (4) TFUE.
Fl‑20 ta’ Mejju 2015, il-konferenza diplomatika msemmija fil-punt 17 ta’ din is-sentenza adottat l-Att ta’ Genève, li ġie miftuħ għall-firma l-għada. Bis-saħħa tal-Artikolu 28(1)(iii) ta’ dan l-att, kull organizzazzjoni intergovernattiva tista’ tiffirma l-imsemmi att u ssir parti minnu.
Permezz tas-sentenza tagħha tal‑25 ta’ Ottubru 2017, Il‑Kummissjoni vs Il‑Kunsill (Reviżjoni tal-Ftehim ta’ Lisbona), (
C‑389/15
,
EU:C:2017:798
), il-Qorti tal-Ġustizzja iddeċidiet li n-negozjati tal-Att ta’ Genève kien jaqa’ taħt il-kompetenza esklużiva li l-Artikolu 3(1) TFUE jattribwixxi lill-Unjoni fil-qasam tal-politika kummerċjali komuni msemmija fl-Artikolu 207(1) TFUE. Il-Qorti tal-Ġustizzja, għaldaqstant, annullat id-Deċiżjoni 8512/15, filwaqt li żammet l-effetti tad-deċiżjoni kkontestata sad-dħul fis-seħħ, f’terminu raġonevoli li ma jistax jeċċedi s-sitt xhur b’effett mid-data tal-għoti ta’ din is-sentenza, ta’ deċiżjoni ġdida tal-Kunsill ibbażata fuq l-Artikoli 207 u 218 TFUE.
Fil‑5 ta’ Marzu 2018, il-Kunsill implimenta din is-sentenza billi adotta, abbażi tal-Artikolu 207 TFUE, moqri flimkien mal-Artikolu 218(3) u (4) TFUE, id-Deċiżjoni tal-Kunsill (UE) 2018/416 tal‑5 ta’ Marzu 2018 li tawtorizza l-ftuħ ta’ negozjati għal Ftehim ta’ Lisbona rivedut dwar id-Denominazzjonijiet tal-Oriġini u l-Indikazzjonijiet Ġeografiċi (
ĠU 2018, L 75, p. 23
).
Fis‑27 ta’ Lulju 2018, il-Kummissjoni ppreżentat Proposta għal deċiżjoni tal-Kunsill dwar l-adeżjoni tal-Unjoni Ewropea mal-Att ta’ Ġinevra tal-Ftehim ta’ Lisbona dwar id-Denominazzjonijiet ta’ Oriġini u l-Indikazzjonijiet Ġeografiċi (dokument COM(2018) 350 finali), abbażi tal-Artikolu 207 u tal-Artikolu 218(6)(a) TFUE. Fid-dawl tal-kompetenza esklużiva tal-Unjoni f’dak li jikkonċerna n-negozjati ta’ dan l-att, din il-proposta kienet tipprevedi li l-Unjoni biss taderixxi għal dan.
Fil‑15 ta’ Marzu 2019 il-Kunsill bagħat lill-Parlament Ewropew abbozz ta’ deċiżjoni tal-Kunsill dwar l-adeżjoni tal-Unjoni għall-Att ta’ Genève, li jawtorizza lill-Istati Membri li jixtiequ jaderixxu ma’ dan l-att flimkien mal-Unjoni. Fis‑16 ta’ April 2019, il-Parlament approva dan l-abbozz.
Peress li l-Kummissjoni ma appoġġax l-imsemmi abbozz, fis‑7 ta’ Ottubru 2019 il-Kunsill adotta d-deċiżjoni kkontestata b’mod unanimu, konformement mal-Artikolu 293(1) TFUE.
F’dikjarazzjoni inkluża fil-minuti tal-Kunsill dwar l-adozzjoni ta’ din id-deċiżjoni, il-Kummissjoni, minn naħa, ikkontestat il-possibbiltà li tawtorizza lill-Istati Membri kollha tal-Unjoni li jixtiequ jirratifikaw l-Att ta’ Genève jew jaderixxu b’mod parallel mal-Unjoni, u, min-naħa l-oħra, iddikjarat li hija kienet disposta taċċetta li s-seba’ Stati Membri li kienu ilhom żmien twil partijiet fil-Ftehim ta’ Lisbona u li kienu diġà rreġistraw diversi drittijiet ta’ proprjetà intellettwali taħt dan il-ftehim ikunu awtorizzati jaderixxu ruħhom għall-Att ta’ Genève fl-interess tal-Unjoni.
L-Unjoni aderixxiet għall-Att ta’ Genève fis‑26 ta’ Novembru 2019.
III.

It‑talbiet tal‑partijiet u l‑proċedura quddiem il‑Qorti tal‑Ġustizzja
Il-Kummissjoni titlob lill-Qorti tal-Ġustizzja jogħġobha:
–
tannulla l-Artikolu 3 tad-deċiżjoni kkontestata;
–
tannulla l-Artikolu 4 tad-deċiżjoni kkontestata sa fejn dan jinkludi riferimenti għall-Istati Membri jew, sussidjarjament, tannulla kompletament dan l-Artikolu 4 jekk ir-riferimenti għall-Istati Membri jkunu inseparabbli mill-kumplament tal-imsemmi artikolu;
–
iżżomm l-effetti tal-partijiet annullati tad-deċiżjoni kkontestata, b’mod partikolari kwalunkwe użu tal-awtorizzazzjoni mogħtija bis-saħħa tal-Artikolu 3 qabel id-data tas-sentenza mill-Istati Membri li huma attwalment partijiet fil-Ftehim ta’ Lisbona, sad-dħul fis-seħħ, f’terminu raġonevoli li ma jeċċedix sitt xhur mid-data tal-għoti tas-sentenza, ta’ deċiżjoni tal-Kunsill, u
–
tikkundanna lill-Kunsill għall-ispejjeż.
Permezz ta’ att separat, ippreżentat fir-Reġistru tal-Qorti tal-Ġustizzja fil‑15 ta’ April 2020, il-Kunsill qajjem eċċezzjoni ta’ inammissibbiltà, konformement mal-Artikolu 151(1) tar-Regoli tal-Proċedura tal-Qorti tal-Ġustizzja.
Il-Kummissjoni ppreżentat l-osservazzjonijiet tagħha dwar din l-eċċezzjoni fit‑18 ta’ Mejju 2020.
Permezz ta’ deċiżjoni tal-Qorti tal-Ġustizzja tas‑6 ta’ Ottubru 2020, l-eżami tal-imsemmija eċċezzjoni ngħaqad mal-mertu.
Il-Kunsill jitlob li l-Qorti tal-Ġustizzja jogħġobha:
–
tiċħad ir-rikors bħala inammissibbli fl-intier tiegħu;
–
sussidjarjament, tiċħad ir-rikors bħala infondat fl-intier tiegħu;
–
tikkundanna lill-Kummissjoni għall-ispejjeż.
Permezz ta’ deċiżjonijiet tal-President tal-Qorti tal-Ġustizzja tas‑17 ta’ Diċembru 2020, ir-Renju tal-Belġju, ir-Repubblika Ċeka, ir-Repubblika Ellenika, ir-Repubblika Franċiża, ir-Repubblika tal-Kroazja, ir-Repubblika Taljana, l-Ungerija, ir-Renju tal-Pajjiżi l-Baxxi, ir-Repubblika tal-Awstrija u r-Repubblika Portugiża ġew ammessi jintervjenu fil-kawża, insostenn tat-talbiet tal-Kunsill.
IV.

Fuq ir‑rikors
A.

Fuq l‑ammissibbiltà
1.

L‑argumenti tal‑partijiet
Insostenn tal-eċċezzjoni ta’ inammissibbiltà tiegħu, li magħha jassoċjaw, essenzjalment, l-Istati Membri intervenjenti, il-Kunsill ifakkar li l-annullament parzjali ta’ att tal-Unjoni huwa possibbli biss sakemm l-elementi li jkun qiegħed jintalab l-annullament tagħhom ikunu separabbli mill-kumplament tal-att.
Fir-rigward, fl-ewwel lok, tat-talba għall-annullament tal-Artikolu 3 tad-deċiżjoni kkontestata, il-Kunsill isostni li dan l-artikolu ma jistax jiġi sseparat mill-bqija ta’ din id-deċiżjoni mingħajr ma s-sustanza tagħha tinbidel. Minn naħa, l-imsemmi Artikolu 3, flimkien mal-Artikolu 1 tal-imsemmija deċiżjoni, li japprova l-adeżjoni tal-Unjoni għall-Att ta’ Genève, huwa intiż sabiex jiggarantixxi li l-Unjoni tkun tista’ teżerċita b’mod korrett il-kompetenza esterna esklużiva tagħha fl-oqsma li jaqgħu taħt dan l-att, billi jippermettilha jkollha dritt tal-vot fi ħdan l-Assemblea tal-Unjoni Speċjali. Fil-fatt, peress li, konformement mal-Artikolu 22(4)(b)(ii) tal-Att ta’ Genève, kwalunkwe organizzazzjoni intergovernattiva li hija parti f’dan tal-aħħar jista’ jkollha biss numru ta’ voti ugwali għan-numru tal-Istati Membri tagħha li huma partijiet f’dan l-att, l-annullament tal-Artikolu 3 tad-deċiżjoni kkontestata jċaħħad lill-Unjoni mid-dritt għall-vot fi ħdan din l-Assemblea u, għaldaqstant, minn kull possibbiltà li teżerċita b’mod korrett il-kompetenza esklużiva tagħha fl-oqsma li jaqgħu taħt l-Att ta’ Genève, fatt li jrendi l-kontenut residwali ta’ din id-deċiżjoni inkompatibbli mal-għan u l-iskop iddikjarati.
Min-naħa l-oħra, sa fejn l-Artikolu 3 tad-deċiżjoni kkontestata jippermetti lis-seba’ Stati Membri tal-Unjoni li huma partijiet kontraenti fil-Ftehim ta’ Lisbona jsiru partijiet kontraenti għall-Att ta’ Genève, dan l-artikolu jiggarantixxi l-anzjanità u l-kontinwità tal-protezzjoni tad-denominazzjonijiet ta’ oriġini diġà rreġistrati f’dawn l-Istati Membri skont il-Ftehim ta’ Lisbona.
Barra minn hekk, il-Kunsill iqis li t-talba tal-Kummissjoni intiża sabiex jinkisbu ż-żamma tal-effetti tal-partijiet annullati ta’ din id-deċiżjoni fir-rigward tal-imsemmija Stati Membri turi li l-Artikolu 3 tal-imsemmija deċiżjoni ma huwiex separabbli mill-kumplament tal-istess deċiżjoni.
Fir-rigward, fit-tieni lok, tat-talba għall-annullament tal-elementi tal-Artikolu 4 tad-deċiżjoni kkontestata li jagħmlu riferiment għall-Istati Membri, il-Kunsill iqis li dawn l-elementi ma jistgħux jiġu sseparati mill-Artikolu 3 ta’ din id-deċiżjoni u li, konsegwentement, din it-talba hija, għall-istess raġunijiet bħal dawk esposti fir-rigward tat-talba għal annullament ta’ dan l-Artikolu 3, inammissibbli.
Filwaqt li tappoġġa l-eċċezzjoni ta’ inammissibbiltà tal-Kunsill, ir-Repubblika Taljana żżid li, kuntrarjament għar-rekwiżiti stabbiliti fl-Artikolu 21 tal-Istatut tal-Qorti tal-Ġustizzja tal-Unjoni Ewropea, ir-rikors huwa ppreżentat mhux kontra l-Parlament u l-Kunsill, iżda biss kontra dan tal-aħħar, minkejja li, konformement mal-Artikolu 218(6)(a)(iii) TFUE, il-Parlament approva d-deċiżjoni kkontestata, kif jirriżulta barra minn hekk mill-preambolu tagħha. Issa, il-proċedura prevista fl-Artikolu 218(6) TFUE timplika kodeċiżjoni reali bejn il-Kunsill u l-Parlament, peress li, mingħajr l-approvazzjoni ta’ dan tal-aħħar, il-Kunsill la jista’ jiddelibera u lanqas jadotta deċiżjoni.
Il-Kummissjoni tikkontesta dawn l-argumenti u ssostni li r-rikors tagħha huwa ammissibbli.
2.

Il‑kunsiderazzjonijiet tal‑Qorti tal‑Ġustizzja
Sabiex tingħata deċiżjoni fuq l-eċċezzjoni ta’ inammissibbiltà tal-Kunsill, għandu qabel kollox jiġi eżaminat l-argument invokat mir-Repubblika Taljana, li jgħid li r-rikors tal-Kummissjoni huwa inammissibbli minħabba li huwa indirizzat biss kontra l-Kunsill.
F’dan ir-rigward, għandu jitfakkar li rikors għal annullament skont l-Artikolu 263 TFUE għandu jiġi ppreżentat kontra l-istituzzjoni li adottat l-att ikkontestat u li tali rikors huwa inammissibbli sa fejn ippreżentat kontra istituzzjoni oħra (sentenza tal‑11 ta’ Settembru 2003, L‑Awstrija vs Il‑Kunsill,
C‑445/00
,
EU:C:2003:445
, punt
u l-ġurisprudenza ċċitata).
F’dan il-każ, mit-titolu stess tad-deċiżjoni kkontestata jirriżulta li din ġiet adottata mill-Kunsill u huwa, barra minn hekk, stabbilit li din id-deċiżjoni, sa fejn din tirrigwarda l-konklużjoni ta’ ftehim internazzjonali, ġiet adottata abbażi tal-Artikolu 218(6) TFUE.
Issa, bis-saħħa ta’ din id-dispożizzjoni, huwa biss il-Kunsill li jista’ jadotta deċiżjoni li tikkonkludi ftehim internazzjonali. Kif irrileva essenzjalment l-Avukat Ġenerali fil-punt 48 tal-konklużjonijiet tiegħu, il-fatt li l-punt (a) tat-tieni subparagrafu tal-Artikolu 218(6) TFUE jipprevedi li, f’ċerti każijiet, il-Kunsill jadotta tali deċiżjoni wara l-approvazzjoni tal-Parlament ma huwiex tali li jikkontesta din il-konstatazzjoni, peress li tali approvazzjoni ma tistax tiġi konfuża mal-att ta’ konklużjoni nnifsu, li l-ewwel subparagrafu tal-Artikolu 218(6) TFUE jipprevedi l-adozzjoni tiegħu mill-Kunsill biss.
F’dawn iċ-ċirkustanzi, huwa ġustament li, konformement mal-ewwel subparagrafu tal-Artikolu 297(2) TFUE, li bis-saħħa tiegħu l-atti mhux leġiżlattivi li ma jindikawx destinatarju jiġu ffirmati mill-President tal-istituzzjoni li adottahom, id-deċiżjoni kkontestata ġiet iffirmata biss mill-President tal-Kunsill, peress li din il-firma kienet għalhekk tidentifika l-awtur ta’ din id-deċiżjoni.
Konsegwentement, l-argument tar-Repubblika Taljana għandu jiġi miċħud.
Fir-rigward tal-argument tal-Kunsill, għandu jitfakkar li, skont il-ġurisprudenza stabbilita tal-Qorti tal-Ġustizzja, l-annullament parzjali ta’ att tal-Unjoni huwa possibbli biss dment li l-elementi li jkun qiegħed jintalab l-annullament tagħhom ikunu separabbli mill-kumplament tal-att. Dan ir-rekwiżit ma huwiex issodisfatt meta l-annullament parzjali ta’ att ikollu bħala effett li jbiddel is-sustanza tiegħu. Fir-rigward tal-verifika tan-natura separabbli tad-dispożizzjonijiet ikkontestati, din tippreżupponi l-eżami tal-portata ta’ dawn id-dispożizzjonijiet, sabiex ikun jista’ jiġi evalwat jekk l-annullament tagħhom ibiddilx l-ispirtu u s-sustanza tal-att ikkontestat (sentenzi tas‑16 ta’ Lulju 2015, Il‑Kummissjoni vs Il‑Kunsill,
C‑425/13
,
EU:C:2015:483
, punt
u l-ġurisprudenza ċċitata, kif ukoll tad‑9 ta’ Novembru 2017, SolarWorld vs Il‑Kunsill,
C‑205/16 P
,
EU:C:2017:840
, punti
u
kif ukoll il-ġurisprudenza ċċitata).
Il-Qorti tal-Ġustizzja tippreċiża li l-kwistjoni dwar jekk annullament parzjali jbiddilx is-sustanza tal-att ikkontestat tikkostitwixxi kriterju oġġettiv u mhux kriterju suġġettiv marbut mar-rieda politika tal-istituzzjoni li tkun adottat l-imsemmi att (sentenza tas‑26 ta’ April 2022, Il‑Polonja vs Il‑Parlament u Il‑Kunsill,
C‑401/19
,
EU:C:2022:297
, punt
kif ukoll il-ġurisprudenza ċċitata).
F’dan il-każ, kif irrileva l-Avukat Ġenerali fil-punt 39 tal-konklużjonijiet tiegħu, is-sustanza tad-deċiżjoni kkontestata tikkonsisti fl-adeżjoni tal-Unjoni għall-Att ta’ Genève, approvat f’isem l-Unjoni bis-saħħa tal-Artikolu 1 ta’ din id-deċiżjoni.
Fil-fatt, il-premessa 6 tal-imsemmija deċiżjoni tistabbilixxi li “[b]iex l-Unjoni tkun tista’ teżerċita kif xieraq il-kompetenza esklużiva tagħha għall-oqsma koperti mill-Att ta’ Ġinevra u għall-funzjonijiet tagħha fil-kuntest tas-sistemi ta’ protezzjoni komprensivi tagħha għad-deżinjazzjonijiet ta’ oriġini u l-indikazzjonijiet ġeografiċi agrikoli, jenħtieġ li l-Unjoni taderixxi mal-Att ta’ Ġinevra u ssir parti kontraenti tiegħu.”
L-Artikoli 2 u 5 tal-istess deċiżjoni jistabbilixxu l-modalitajiet prattiċi ta’ din l-adeżjoni.
Issa, kif jirrikonoxxi l-Kunsill stess, huwa biss sabiex jiġu riżolti ċerti diffikultajiet, li, fil-fehma tiegħu, jistgħu jirriżultaw mill-imsemmija adeżjoni, li l-Artikolu 3 tad-deċiżjoni kkontestata jawtorizza lill-Istati Membri li jixtiequ jirratifikaw l-Att ta’ Genève jew jaderixxu miegħu. L-Artikolu 4 ta’ din id-deċiżjoni jipprevedi preċiżazzjonijiet dwar ir-rappreżentanza tal-Unjoni u tal-Istati Membri li rratifikaw dan l-att jew jaderixxu għalih fi ħdan l-Unjoni Speċjali, kif ukoll dwar is-suġġett tar-responsabbiltajiet li għandha l-Unjoni fil-qasam tal-eżerċizzju tad-drittijiet u tar-rispett tal-obbligi tagħha u ta’ dawn l-Istati Membri, li jirriżultaw mill-imsemmi att.
B’hekk, dawn l-Artikoli 3 u 4 huma intiżi sabiex jippermettu lill-Istati Membri li jixtiequ jirratifikaw l-Att ta’ Genève jew jaderixxu magħhom flimkien mal-Unjoni. Issa, min-natura fakultattiva ta’ tali adeżjonijiet jew ratifiki jirriżulta li l-Artikolu 1 tad-deċiżjoni kkontestata huwa kapaċi jipproduċi l-effetti tiegħu fis-sitwazzjoni fejn ebda Stat Membru ma jeżerċita l-fakultà prevista fl-imsemmija Artikoli 3 u 4.
Anki jekk, kif isostni l-Kunsill, tali sitwazzjoni kellu jkollha konsegwenzi fuq il-possibbiltà għall-Unjoni li tipparteċipa fil-votazzjoni fi ħdan l-Assemblea tal-Unjoni Speċjali kif ukoll fuq il-garanzija tal-anzjanità u tal-kontinwità tal-protezzjoni tad-denominazzjonijiet ta’ oriġini rreġistrati fl-Istati Membri taħt il-Ftehim ta’ Lisbona, hija ma taffettwax il-portata ġuridika tal-Artikolu 1 tad-deċiżjoni kkontestata u ma tikkontestax l-adeżjoni tal-Unjoni għall-Att ta’ Genève, li, hekk kif ġie enfasizzat fil-punt 49 ta’ din is-sentenza, tikkostitwixxi l-essenza ta’ din id-deċiżjoni.
Minn dan isegwi li d-dispożizzjonijiet tad-deċiżjoni kkontestata li l-Kummissjoni titlob l-annullament tagħhom jistgħu jiġu sseparati mill-kumplament ta’ din id-deċiżjoni.
Kuntrarjament għal dak li jsostni l-Kunsill, din il-konklużjoni ma tistax tiġi kkontestata mill-fatt li l-Kummissjoni talbet iż-żamma tal-effetti tal-partijiet tad-deċiżjoni kkontestata li tagħha hija titlob l-annullament fir-rigward tal-Istati Membri li huma partijiet fil-Ftehim ta’ Lisbona. Fil-fatt, dan il-fatt ma għandha ebda effett fuq in-natura separabbli tad-dispożizzjonijiet ta’ din id-deċiżjoni li l-annullament tagħhom huwa mitlub u, għaldaqstant, fuq l-ammissibbiltà tar-rikors.
Fid-dawl ta’ dak li ntqal iktar ’il fuq, l-eċċezzjoni ta’ inammissibbiltà mqajma mill-Kunsill għandha tiġi miċħuda.
B.

Fuq il‑mertu
Insostenn tar-rikors tagħha, il-Kummissjoni tinvoka żewġ motivi.
1.

Fuq l‑ewwel motiv
L-ewwel motiv imqajjem mill-Kummissjoni huwa bbażat fuq ksur tal-Artikolu 218(6) u tal-Artikolu 293(1) TFUE, tal-prinċipju ta’ attribuzzjoni tal-kompetenzi stabbilit fl-Artikolu 13(2) TUE kif ukoll tal-prinċipju ta’ ekwilibriju istituzzjonali u tad-dritt ta’ inizjattiva tal-Kummissjoni.
a)

L‑argumenti tal-partijiet
Il-Kummissjoni ssostni, fl-ewwel lok, li ma pproponiet u f’ebda każ ma aċċettat li tawtorizza lill-Istati Membri sabiex jirratifikaw l-Att ta’ Genève jew jaderixxu miegħu, iżda sempliċement ipproponiet l-adeżjoni tal-Unjoni miegħu. Anki jekk, konformement mal-Artikolu 293(1) TFUE, il-Kunsill jista’ jemenda proposta tal-Kummissjoni billi jiddeċiedi b’mod unanimu, f’dan il-każ, l-ebda proposta intiża sabiex tawtorizza lill-Istati Membri jirratifikaw l-Att ta’ Genève jew jaderixxu għalih ma teżisti u għalhekk ma setgħetx tiġi emendata. Li jiġi sostnut il-kuntrarju jimplika li l-Kunsill jista’, billi jaġixxi b’unanimità, jagħmel kwalunkwe żieda ma’ proposta tal-Kummissjoni, indipendentement mis-suġġett tagħha. Issa, il-ġurisprudenza tirrikjedi li kull emenda ta’ proposta tal-Kummissjoni tiġi analizzata fid-dawl tas-“suġġett” u tal-“għan” ta’ din il-proposta. Fir-realtà, billi żied mal-adeżjoni tal-Unjoni awtorizzazzjoni ġenerali ta’ adeżjoni tal-Istati Membri, il-Kunsill adotta, fl-istess att “formali”, it-tieni deċiżjoni distinta li ma tinsabx fil-proposta tal-Kummissjoni.
Fit-tieni lok, il-Kummissjoni tikkontesta, fir-replika tagħha, ir-raġunijiet allegati mill-Kunsill sabiex jiġġustifika l-emenda tal-proposta tal-Kummissjoni, jiġifieri n-neċessità li jiġi żgurat li l-Unjoni għandha dritt ta’ vot fl-Assemblea tal-Unjoni Speċjali kif ukoll li tinżamm l-anzjanità u l-kontinwità tal-protezzjoni tad-denominazzjonijiet ta’ oriġini rreġistrati skont il-Ftehim ta’ Lisbona fis-seba’ Stati Membri li kienu diġà partijiet għal dan tal-aħħar.
Minn naħa, l-awtorizzazzjoni tal-Istati Membri sabiex jirratifikaw l-Att ta’ Genève jew li jaderixxu miegħu ma jiggarantixxux li din il-fakultà tkun eżerċitata u lanqas, konsegwentement, li l-Unjoni ser ikollha dritt tal-vot fl-Assemblea tal-Unjoni Speċjali. Fi kwalunkwe każ, l-importanza ta’ dan id-dritt ta’ vot ma għandhiex tiġi ssopravalutata. Fil-fatt, l-Assemblea tal-Unjoni Speċjali tiddeċiedi biss fuq kwistjonijiet amministrattivi u, fil-parti l-kbira tal-każijiet, b’kunsens.
Min-naħa l-oħra, f’dak li jirrigwarda l-anzjanità u l-kontinwità tal-protezzjoni tad-denominazzjonijiet ta’ oriġini rreġistrati skont il-Ftehim ta’ Lisbona, ir-regoli applikabbli jistgħu jiġu interpretati b’mod li jippermettu t-teħid inkunsiderazzjoni ta’ dawn id-denominazzjonijiet ta’ oriġini. Fi kwalunkwe każ, fir-rigward ta’ kwistjoni li tikkonċerna biss is-seba’ Stati Membri partijiet għall-Ftehim ta’ Lisbona, huwa biżżejjed li dawn ma jaderixxux mal-Att ta’ Genève sabiex il-Ftehim ta’ Lisbona jkompli japplika fir-rigward tagħhom u li din l-anzjanità kif ukoll din il-kontinwità jkunu ggarantiti.
Ir-Repubblika Taljana toġġezzjona qabel kollox li l-ewwel motiv huwa infondat, minħabba li l-Artikolu 293(1) TFUE ma huwiex applikabbli għall-proċedura rregolata mill-Artikolu 218 TFUE. Fil-fatt, minn dan l-aħħar artikolu jirriżulta li l-proċedura prevista fih hija bbażata fuq deċiżjoni tal-Kunsill, adottata fuq il-bażi ta’ “rakkomandazzjoni” tal-Kummissjoni, li, konformement mal-Artikolu 288 TFUE, hija att mhux vinkolanti. Il-Kunsill għalhekk għandu setgħa wiesgħa sabiex jilqa’, jiċħad jew jemenda rakkomandazzjoni tal-Kummissjoni dwar in-negozjati u, sussegwentement dwar il-konklużjoni ta’ ftehim. B’mod partikolari, deċiżjoni li tikkonkludi ftehim hija rregolata mill-Artikolu 218(6) TFUE, li jipprevedi li l-Kunsill għandu jadotta din id-deċiżjoni “fuq proposta min-negozjatur”. Il-Kummissjoni tintervjeni f’din il-proċedura ta’ konklużjoni mhux bħala tali, iżda biss bħala negozjatur tal-ftehim. B’hekk, proposta tal-Kummissjoni fil-kuntest tal-imsemmija proċedura, li tkun adattata għan-natura partikolari tal-ftehimiet internazzjonali, ma tistax tiġi assimilata ma’ dik prevista fl-Artikolu 293(1) TFUE.
Skont il-Kunsill, fl-ewwel lok, il-Qorti tal-Ġustizzja, fil-ġurisprudenza tagħha, irrikonoxxiet l-eżistenza ta’ kundizzjoni formali u ta’ kundizzjoni sostantiva li l-Kunsill għandu josserva meta jemenda proposta tal-Kummissjoni, fis-sens tal-Artikolu 293(1) TFUE.
Fir-rigward tal-kundizzjoni formali, meta l-Kummissjoni ma taċċettax emenda magħmula mill-Kunsill, dan tal-aħħar huwa obbligat li jiddeċiedi b’mod unanimu. Issa, f’dan il-każ, il-Kunsill osserva dan ir-rekwiżit formali billi emenda b’unanimità l-proposta tal-Kummissjoni.
Fir-rigward tal-kundizzjoni sostantiva, il-Kunsill ma għandux jostakola t-twettiq tal-għanijiet li għandhom jintlaħqu mill-proposta tal-Kummissjoni. B’mod partikolari, l-emendi magħmula għal proposta għandhom jibqgħu fil-kamp ta’ applikazzjoni tagħha, kif iddefinit mill-Kummissjoni. Dan ikun il-każ meta l-Kunsill josserva l-intenzjonijiet tal-Kummissjoni u ma jbiddel la s-suġġett u lanqas l-għan tal-proposta.
Il-Kunsill jirrileva li, f’dan il-każ, fl-espożizzjoni tal-motivi tal-proposta tagħha, imsemmija fil-punt 23 ta’ din is-sentenza, il-Kummissjoni indikat li “[b]iex l-Unjoni teżerċita kif xieraq il-kompetenza esklużiva tagħha għall-Att ta’ Ġinevra […] u l-funzjonijiet tagħha fil-kuntest tas-sistemi ta’ protezzjoni eżawrjenti tagħha għall-indikazzjonijiet ġeografiċi agrikoli, l-[Unjoni] jenħtieġ li ssir parti kontraenti”. Huwa jirrileva wkoll li l-premessa 6 tad-deċiżjoni kkontestata tistabilixxi li “[b]iex l-Unjoni tkun tista’ teżerċita kif xieraq il-kompetenza esklużiva tagħha għall-oqsma koperti mill-Att ta’ Ġinevra u għall-funzjonijiet tagħha fil-kuntest tas-sistemi ta’ protezzjoni komprensivi tagħha għad-deżinjazzjonijiet ta’ oriġini u l-indikazzjonijiet ġeografiċi agrikoli, jenħtieġ li l-Unjoni taderixxi mal-Att ta’ Ġinevra u ssir parti kontraenti tiegħu”.
B’hekk, il-Kunsill baqa’ fil-limiti tal-għan iddikjarat tal-proposta tal-Kummissjoni. Issa, skont il-Kunsill, li kieku din il-proposta ma ġietx emendata, hija ma kinitx tippermetti li jintlaħaq dan l-għan f’żewġ aspetti: minn naħa, l-Unjoni ma kellhiex dritt tal-vot fl-Assemblea tal-Unjoni Speċjali u, min-naħa l-oħra, l-anzjanità tal-indikazzjonijiet ġeografiċi rreġistrati skont il-Ftehim ta’ Lisbona mis-seba’ Stati Membri partijiet għal dan il-ftehim tkun sparixxiet wara r-reġistrazzjoni
ex novo
, mill-Unjoni, bħala parti kontraenti ġdida mal-Unjoni Speċjali, minn indikazzjonijiet ġeografiċi skont l-Att ta’ Genève.
Fit-tieni lok, il-Kunsill isostni li l-aċċettazzjoni tal-argument tal-Kummissjoni fil-punt 60 ta’ din is-sentenza, li jgħid li l-adozzjoni ta’ deċiżjoni tal-Kunsill li temenda l-proposta tal-Kummissjoni hija ekwivalenti għal assenza ta’ proposta, iċaħħad mis-sustanza tiegħu d-dritt ta’ emenda mogħti lilu mill-Artikolu 293(1) TFUE, li jċaħħdu minn kull effett utli.
Fit-tielet lok, il-Kunsill josserva li, kuntrarjament għal dak li ssostni l-Kummissjoni, huwa ma adottax żewġ deċiżjonijiet permezz tal-istess “att formali”, fejn waħda minnhom hija bbażata fuq il-proposta tal-Kummissjoni u l-oħra le. L-emenda magħmula mill-Kunsill fl-Artikolu 3 tad-deċiżjoni kkontestata ma għandhiex l-għan li tawtorizza lill-Istati Membri jaderixxu mal-Att ta’ Genève sabiex ikunu jistgħu jeżerċitaw il-kompetenzi tagħhom, iżda li jagħtu effett sħiħ lill-għan u lill-finalità ta’ din il-proposta, b’tali mod li l-Unjoni tkun tista’ taġixxi fi ħdan l-Assemblea tal-Unjoni Speċjali b’mod effettiv u tipproteġi l-interessi tal-Istati Membri. F’dan il-kuntest, il-Kunsill ifakkar li l-awtorizzazzjoni mogħtija lill-Istati Membri tingħata bla ħsara għar-“rispett sħiħ tal-kompetenza esklużiva [tal-Unjoni]”. Barra minn hekk, sabiex jiggarantixxi l-unità tar-rappreżentanza internazzjonali tal-Unjoni u tal-Istati Membri tagħha, il-Kunsill kien afda lill-Kummissjoni r-rappreżentanza tal-Unjoni kif ukoll dik ta’ kull Stat Membru li jixtieq jagħmel użu minn din l-awtorizzazzjoni.
F’dan ir-rigward, ir-Repubblika tal-Awstrija tosserva li l-fatt li l-Istati Membri jiġu awtorizzati jaderixxu mal-Att ta’ Genève b’osservanza stretta tal-kompetenza esklużiva tal-Unjoni, iżda mingħajr ma l-Unjoni taderixxi miegħu, ikun nieqes minn kull sens. Fil-fatt, bis-saħħa tal-Artikolu 4 tad-deċiżjoni kkontestata, hija l-Unjoni li għandha tiżgura l-eżerċizzju tad-drittijiet u l-osservanza tal-obbligi tal-Unjoni u tal-Istati Membri li jirratifikaw l-Att ta’ Genève jew li jaderixxu għalih u l-Unjoni biss tivvota fl-Assemblea tal-Unjoni Speċjali, peress li l-Istati Membri li rratifikaw l-Att ta’ Genève jew li aderixxew miegħu ma jistgħux jeżerċitaw id-dritt tal-vot tagħhom.
Fir-raba’ lok, il-Kunsill iqis li d-dikjarazzjoni tal-Kummissjoni, imsemmija fil-punt 26 ta’ din is-sentenza, li tgħid li hija kienet lesta taċċetta li s-seba’ Stati Membri li kienu partijiet għall-Ftehim ta’ Lisbona u li kienu diġà rreġistraw diversi drittijiet ta’ proprjetà intellettwali skont dan il-ftehim ikunu awtorizzati jaderixxu mal-Att ta’ Genève fl-interess tal-Unjoni hija importanti minn tal-inqas tliet aspetti. L-ewwel, permezz ta’ din id-dikjarazzjoni, il-Kummissjoni tirrikonoxxi li l-awtorizzazzjoni mogħtija mill-Kunsill lill-Istati Membri, jew tal-inqas lil xi wħud minnhom, hija fl-interess tal-Unjoni. It-tieni, il-Kummissjoni taċċetta impliċitament li l-Kunsill jista’ jagħti effett lil din l-awtorizzazzjoni billi jemenda l-proposta tal-Kummissjoni. It-tielet, il-Kummissjoni tammetti li tali awtorizzazzjoni hija possibbli f’qasam li jaqa’ fil-kompetenza esklużiva tal-Unjoni.
Ir-Repubblika Ċeka u r-Repubblika Portugiża jikkontestaw id-dikjarazzjoni tal-Kummissjoni li l-Ftehim ta’ Lisbona jkompli japplika għas-seba’ Stati Membri li huma partijiet kontraenti tiegħu jekk dawn ma jaderixxux mal-Att ta’ Genève, u b’hekk jiżguraw kontinwità fil-protezzjoni tal-indikazzjonijiet ġeografiċi diġà rreġistrati. Fil-fatt, l-Artikolu 11 tar-Regolament 2019/1753 jipprevedi, fir-rigward tad-dispożizzjonijiet tranżitorji għad-denominazzjonijiet ta’ oriġini tal-Istati Membri diġà rreġistrati skont il-Ftehim ta’ Lisbona, ir-reġistrazzjoni internazzjonali ta’ dawn id-denominazzjonijiet ta’ oriġini skont l-Att ta’ Genève, bil-kundizzjoni li l-Istat Membru kkonċernat ikun irratifika l-Att ta’ Genève jew ikun aderixxa għalih bis-saħħa tal-awtorizzazzjoni msemmija fl-Artikolu 3 tad-deċiżjoni kkontestata.
b)

Il‑kunsiderazzjonijiet tal‑Qorti tal‑Ġustizzja
Permezz tal-ewwel motiv tiegħu, il-Kummissjoni ssostni, essenzjalment, li l-Kunsill, meta emenda l-proposta għal deċiżjoni permezz tal-introduzzjoni ta’ dispożizzjoni li tawtorizza lill-Istati Membri li jixtiequ jirratifikaw l-Att ta’ Genève jew jaderixxu miegħu, kien aġixxa fl-assenza ta’ kwalunkwe inizjattiva tal-Kummissjoni, u b’hekk kiser l-Artikolu 218(6) u l-Artikolu 293(1) TFUE u kkawża preġudizzju għall-bilanċ istituzzjonali stabbilit fl-Artikolu 13(2) TUE.
1)

Fuq l‑applikabbiltà tal‑Artikolu 293(1) TFUE
Preliminarjament, għandu jiġi eżaminat l-argument invokat mir-Repubblika Taljana li jgħid li l-Artikolu 293(1) TFUE ma huwiex applikabbli għal deċiżjoni, bħad-deċiżjoni kkontestata, adottata abbażi tal-Artikolu 218(6) TFUE, minħabba l-fatt li dan l-Artikolu 293(1) japplika biss għall-adozzjoni ta’ atti fil-kuntest tal-azzjoni interna tal-Unjoni.
Mill-formulazzjoni stess tal-Artikolu 293(1) TFUE jirriżulta li, meta, bis-saħħa tat-Trattati, il-Kunsill jiddeċiedi fuq proposta tal-Kummissjoni, huwa jista’ jemenda l-proposta biss billi jiddeċiedi b’mod unanimu, ħlief fil-każijiet imsemmija f’ċerti dispożizzjonijiet tat-Trattat FUE msemmija f’dan l-Artikolu 293(1).
Issa, minn naħa, l-Artikolu 218 TFUE ma jinsabx fost dawn id-dispożizzjonijiet.
Min-naħa l-oħra, kif irrileva l-Avukat Ġenerali essenzjalment fil-punt 61 tal-konklużjonijiet tiegħu, l-Artikolu 293(1) TFUE huwa intiż li japplika għall-atti ġuridiċi kollha tal-Unjoni li għall-adozzjoni tagħhom il-Kunsill jiddeċiedi fuq proposta tal-Kummissjoni, indipendentement mill-kwistjoni dwar jekk dawn l-atti jaqgħux taħt l-azzjoni interna tal-Unjoni jew taħt l-azzjoni esterna tagħha. B’mod partikolari, ma hemm xejn fil-formulazzjoni ta’ din id-dispożizzjoni li jippermetti li tiġi eskluża l-applikabbiltà tagħha għall-proċedura ta’ adozzjoni ta’ deċiżjoni bbażata fuq l-Artikolu 218(6) TFUE, sakemm, meta l-Kunsill jadotta tali deċiżjoni, huwa jiddeċiedi fuq proposta tal-Kummissjoni.
Huwa ċertament minnu li, konformement mal-Artikolu 218(6) TFUE, il-Kunsill jadotta d-deċiżjoni li tikkonkludi l-ftehim fuq proposta tan-negozjatur.
Madankollu, peress li, bis-saħħa tal-Artikolu 218(3) TFUE, il-Kunsill ħatar lill-Kummissjoni bħala negozjatur, huwa jiddeċiedi neċessarjament fuq proposta tal-Kummissjoni sabiex tadotta din id-deċiżjoni.
Minn dan isegwi li l-Artikolu 293(1) TFUE huwa applikabbli meta l-Kunsill, meta jiddeċiedi fuq proposta tal-Kummissjoni, jadotta deċiżjoni bbażata fuq l-Artikolu 218(6) TFUE. Għaldaqstant, l-argument tar-Repubblika Taljana għandu jiġi miċħud.
2)

Fuq l‑allegat ksur tal‑Artikolu 293(1) TFUE
Sabiex jiġi evalwat jekk, f’dan il-każ, il-Kunsill kisirx l-Artikolu 293(1) TFUE, għandu jitfakkar li din id-dispożizzjoni għandha tinqara fid-dawl tal-Artikolu 13(2) TUE, li jgħid li kull istituzzjoni tal-Unjoni għandha taġixxi fil-limiti tal-kompetenzi mogħtija lilha fit-Trattati, konformement mal-proċeduri, mal-kundizzjonijiet u mal-finijiet previsti minnhom. Din id-dispożizzjoni tirrifletti l-prinċipju ta’ ekwilibriju istituzzjonali, li huwa element karatteristiku tal-istruttura istituzzjonali tal-Unjoni, li jimplika li kull istituzzjoni għandha teżerċita l-kompetenzi tagħha b’osservanza ta’ dawk tal-oħrajn (sentenza tat‑2 ta’ Settembru 2021, EPSU vs Il‑Kummissjoni,
C‑928/19 P
,
EU:C:2021:656
, punt
u l-ġurisprudenza ċċitata).
L-Artikolu 13(2) TUE jiddisponi, barra minn hekk, li l-istituzzjonijiet tal-Unjoni għandhom jipprattikaw bejniethom kooperazzjoni leali.
F’dan il-kuntest, għandu jiġi rrilevat li, bis-saħħa tat-tieni sentenza tal-Artikolu 17(2) TUE, l-atti tal-Unjoni li ma humiex leġiżlattivi għandhom jiġu adottati fuq proposta tal-Kummissjoni meta t-Trattati jipprevedu dan.
Kif tfakkar fil-punti 80 u 81 ta’ din is-sentenza, mill-Artikolu 218(3) u (6) TFUE jirriżulta li d-deċiżjoni li tikkonkludi l-ftehim internazzjonali inkwistjoni hija adottata fuq proposta tal-Kummissjoni bħala negozjatur maħtur.
Issa, il-Qorti tal-Ġustizzja diġà ppreċiżat li s-setgħa ta’ inizjattiva rrikonoxxuta lill-Kummissjoni mit-tieni sentenza tal-Artikolu 17(2) TUE ma hijiex limitata għall-preżentazzjoni ta’ proposta. Fil-fatt, skont din is-setgħa, hija, bħala prinċipju, il-Kummissjoni li, konformement mal-Artikolu 17(1) TUE, tippromwovi l-interess ġenerali tal-Unjoni u tieħu l-inizjattivi xierqa għal dan il-għan, tiddeċiedi jekk tippreżentax jew le proposta u, jekk ikun il-każ, tiddetermina s-suġġett, il-finalità u l-kontenut tagħha kif ukoll, sakemm il-Kunsill ma jkunx iddeċieda, li temenda l-proposta tagħha, jew, jekk ikun hemm bżonn, li tirtiraha (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal‑14 ta’ April 2015, Il‑Kunsill vs Il‑Kumissjoni,
C‑409/13
,
EU:C:2015:217
, punti
u
).
L-eżerċizzju mill-Kummissjoni tas-setgħa ta’ inizjattiva tagħha huwa għalhekk marbut b’mod inseparabbli mal-funzjoni ta’ promozzjoni tal-interess ġenerali mogħti lilha mill-Artikolu 17(1) TUE.
L-Artikolu 293 TFUE jikkombina garanzija doppja ma’ din is-setgħa ta’ inizjattiva.
Minn naħa, kif ġie rrilevat fil-punt 77 ta’ din is-sentenza, l-Artikolu 293(1) TFUE jipprevedi li, minbarra l-każijiet li hemm riferiment għalihom fid-dispożizzjonijiet tat-Trattat FUE msemmija fih, il-Kunsill, meta jaġixxi, bis-saħħa tat-trattati, fuq proposta tal-Kummissjoni, jista’ biss jemenda l-proposta jekk jiddeċiedi b’mod unanimu.
Min-naħa l-oħra, skont l-Artikolu 293(2) TFUE, sakemm il-Kunsill ikun għadu ma ħa ebda azzjoni, il-Kummissjoni tista’ temenda l-proposta tagħha f’kull ħin matul il-proċeduri li jwasslu għall-adozzjoni ta’ att tal-Unjoni.
L-Artikolu 293 TFUE jiżgura b’hekk l-osservanza tal-prinċipju ta’ ekwilibriju istituzzjonali billi jwieżen, b’mod partikolari, il-kompetenzi tal-Kummissjoni, skont l-Artikolu 17(2) TUE, u dawk tal-Kunsill, previsti fl-Artikolu 16(1) TUE, li jimplika, hekk kif ġie rrilevat fil-punt 83 ta’ din is-sentenza, li kull istituzzjoni teżerċita l-kompetenzi tagħha b’osservanza ta’ dawk tal-oħrajn.
Minn dan jirriżulta, b’mod partikolari, li s-setgħa ta’ emenda tal-Kunsill ma tistax testendi sal-punt li tippermettilu jiżnatura l-proposta tal-Kummissjoni, b’mod li jostakola t-twettiq tal-għanijiet li għandhom jitwettqu minnha u li, għaldaqstant, iċċaħħadha mir-raġuni tagħha (ara, fir-rigward tal-irtirar ta’ proposta ta’ att leġiżlattiv, is-sentenza tal‑14 ta’ April 2015, Il‑Kunsill vs Il‑Kummissjoni,
C‑409/13
,
EU:C:2015:217
, punt
).
Il-Qorti tal-Ġustizzja ddeċidiet li dan ma huwiex il-każ meta emendi magħmula mill-Kunsill għal proposta tal-Kummissjoni ma jmorrux lil hinn mis-suġġett ta’ din il-proposta u lanqas ma jbiddlu l-għan tagħha (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tat‑30 ta’ Mejju 1989, Il‑Kummissjoni vs Il‑Kunsill,
355/87
,
EU:C:1989:220
, punt
, kif ukoll tal‑11 ta’ Novembru 1997, Eurotunnel et,
C‑408/95
,
EU:C:1997:532
, punt
).
Għaldaqstant, għandu jiġi vverifikat jekk l-emenda magħmula unanimament mill-Kunsill għall-proposta tal-Kummissjoni msemmija fil-punt 23 ta’ din is-sentenza, li tintroduċi dispożizzjoni li tawtorizza lill-Istati Membri li jixtiequ jirratifikaw l-Att ta’ Genève jew jaderixxu miegħu, żnaturatx is-suġġett jew l-iskop ta’ din il-proposta f’sens li tostakola t-twettiq tal-għanijiet imfittxija minnha.
Għal dan il-għan, għandu jitfakkar li l-għan tal-imsemmija proposta kien jikkonsisti biss fl-adeżjoni tal-Unjoni għall-Att ta’ Genève u li l-iskop tal-istess proposta kien, kif jirriżulta mill-espożizzjoni tal-motivi ta’ din tal-aħħar, imsemmi fil-punt 68 ta’ din is-sentenza, li l-Unjoni tkun tista’ teżerċita korrettament il-kompetenza esklużiva tagħha fl-oqsma li jaqgħu taħt dan l-att.
Issa, f’dan ir-rigward, għandu jiġi rrilevat, l-ewwel, li l-Artikolu 3(1)(e) TFUE jagħti lill-Unjoni kompetenza esklużiva fil-qasam tal-politika kummerċjali komuni. Konformement mal-Artikolu 207(1) TFUE, din il-politika hija bbażata fuq prinċipji uniformi, b’mod partikolari fir-rigward tal-aspetti kummerċjali tal-proprjetà intellettwali, u għandha tiżvolġi fil-kuntest tal-prinċipji kif ukoll tal-għanijiet tal-azzjoni esterna tal-Unjoni.
Il-Qorti tal-Ġustizzja diġà kellha l-okkażjoni tippreċiża, essenzjalment, li l-Att ta’ Genève, minn naħa, huwa maħsub sabiex jiffaċilita u jirregola l-kummerċ bejn l-Unjoni u l-Istati terzi, u, min-naħa l-oħra, li huwa tali li jkollu effetti diretti u immedjati fuq dan il-kummerċ, b’mod li n-negozjar tiegħu jaqa’ taħt dik il-kompetenza esklużiva (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal‑25 ta’ Ottubru 2017, Il‑Kummissjoni vs Il‑Kunsill (Reviżjoni tal-Ftehim ta’ Lisbona),
C‑389/15
,
EU:C:2017:798
, punt
).
It-tieni, bis-saħħa tal-Artikolu 2(1) TFUE, meta t-Trattati jagħtu kompetenza esklużiva lill-Unjoni f’qasam speċifiku, l-Unjoni biss tista’ tilleġiżla u tadotta atti legalment vinkolanti.
Madankollu, din id-dispożizzjoni żżid li l-Istati Membri jistgħu b’mod partikolari jilleġiżlaw u jadottaw atti legalment vinkolanti f’tali qasam biss jekk huma awtorizzati mill-Unjoni sabiex jagħmlu dan.
F’dan ir-rigward, mill-ġurisprudenza tal-Qorti tal-Ġustizzja jirriżulta li l-prinċipju ta’ attribuzzjoni tal-kompetenzi, imsemmi fl-Artikolu 4(1) u fl-Artikolu 5(1) u (2) TUE, kif ukoll il-qafas istituzzjonali ddefinit fl-Artikoli 13 sa 19 TUE sabiex jippermetti l-eżerċizzju, mill-Unjoni, tal-kompetenzi li t-Trattati tawha, jikkostitwixxu karatteristiċi speċifiċi tal-Unjoni u tad-dritt tagħha relatati mal-istruttura kostituzzjonali tal-Unjoni (ara, f’dan is-sens, l-Opinjoni 2/13 (Adeżjoni tal-Unjoni għall-KEDB), tat‑18 ta’ Diċembru 2014,
EU:C:2014:2454
, punt
).
Issa, id-deċiżjoni li tingħata tali awtorizzazzjoni lill-Istati Membri taffettwa l-modalitajiet tal-eżerċizzju ta’ kompetenzi mogħtija esklużivament lill-Unjoni mit-Trattati, sa fejn tippermetti l-eżerċizzju, mill-Istati Membri, ta’ kompetenza li t-Trattati taw b’mod esklużiv lill-Unjoni u li din għandha, bħala prinċipju, teżerċita waħedha.
Minn dan isegwi li tali deċiżjoni tesprimi għażla politika preċiża u alternattiva bejn, minn naħa, l-eżerċizzju, mill-Unjoni waħedha, ta’ kompetenza esklużiva li t-Trattati tawha f’qasam partikolari u, min-naħa l-oħra, l-awtorizzazzjoni tal-Istati Membri mill-Unjoni sabiex jeżerċitaw din il-kompetenza.
Tali għażla taqa’ taħt l-evalwazzjoni tal-interess ġenerali tal-Unjoni mill-Kummissjoni sabiex tiddefinixxi l-inizjattivi l-iktar xierqa sabiex tippromwoviha, evalwazzjoni li magħha, kif ġie ppreċiżat fil-punt 88 ta’ din is-sentenza, is-setgħa ta’ inizjattiva li l-Artikolu 17(2) TUE jagħti lil din l-istituzzjoni hija marbuta b’mod inseparabbli.
Għaldaqstant, emenda tal-Kunsill intiża sabiex tippermetti lill-Istati Membri jeżerċitaw kompetenza esklużiva tal-Unjoni tiżnatura l-għan stess ta’ proposta tal-Kummissjoni li tesprimi l-għażla li l-Unjoni teżerċita waħedha din il-kompetenza.
F’dan il-każ, il-proposta tal-Kummissjoni kienet intiża preċiżament sabiex tippermetti lill-Unjoni taderixxi għall-Att ta’ Genève, li, essenzjalment, fetaħ għal din tal-aħħar il-possibbiltà li ssir membru tal-Unjoni Speċjali, filwaqt li l-Ftehim ta’ Lisbona kien jippermetti biss l-adeżjoni ta’ Stati, u, b’hekk, li teżerċita waħedha l-kompetenza esklużiva tagħha fl-oqsma li jaqgħu taħt l-Att ta’ Genève. Mhux biss din il-proposta ma kinitx tipprevedi l-awtorizzazzjoni tal-Istati Membri li jixtiequ jirratifikaw l-Att ta’ Genève jew li jaderixxu miegħu, iżda, matul in-negozjati, il-Kummissjoni kienet uriet b’mod ċar l-oppożizzjoni tagħha għal tali awtorizzazzjoni ta’ natura ġenerali, minkejja, kif jirriżulta mid-dikjarazzjoni msemmija fil-punt 26 ta’ din is-sentenza, hija ma opponietx għall-adeżjoni ta’ seba’ Stati Membri.
Issa, l-ememda tal-Kunsill twassal għall-adozzjoni tal-Artikolu 3 tad-deċiżjoni kkontestata, li jawtorizza lill-Istati Membri li jixtiequ jirratifikaw l-Att ta’ Genève jew jaderixxu miegħu.
Għaldaqstant, għandu jiġi konkluż li din l-emenda tiżnatura s-suġġett u l-iskop tal-proposta tal-Kummissjoni.
Kuntrarjament għal dak li jsostni l-Kunsill, din il-konklużjoni ma tistax tiġi kkontestata mill-fatt li l-awtorizzazzjoni prevista fl-Artikolu 3 tad-deċiżjoni kkontestata tingħata bla ħsara għar-“rispett sħiħ tal-kompetenza esklużiva [tal-Unjoni]” u li, konformement mal-Artikolu 4 ta’ din id-deċiżjoni, sabiex tiġi ggarantita l-unità tar-rappreżentanza internazzjonali tal-Unjoni u tal-Istati Membri tagħha, il-Kunsill ta lill-Kummissjoni r-rappreżentanza tal-Unjoni kif ukoll dik ta’ kull Stat Membru li jixtieq jagħmel użu minn din l-awtorizzazzjoni.
Fil-fatt, minkejja l-qafas, mid-deċiżjoni kkontestata, tal-eżerċizzju, mill-Istati Membri li rratifikaw l-Att ta’ Genève jew li aderixxew miegħu, tad-drittijiet li dawn l-Istati Membri jiksbu minn dan l-att, xorta jibqa’ l-fatt li, permezz tal-użu ta’ din l-awtorizzazzjoni, l-imsemmija Stati Membri jeżerċitaw, bħala suġġetti tad-dritt internazzjonali indipendenti flimkien mal-Unjoni, kompetenza esklużiva tagħha, li tipprekludi lill-Unjoni milli teżerċita waħedha din il-kompetenza.
Lanqas ma jistgħu jiġġustifikaw l-emenda tal-Kunsill l-argumenti tiegħu, esposti fil-punti 61 sa 63 ta’ din is-sentenza, dwar in-neċessità li jiġi żgurat li l-Unjoni għandha dritt tal-vot fl-Assemblea tal-Unjoni Speċjali kif ukoll li tinżamm l-anzjanità u l-kontinwità tal-protezzjoni tad-denominazzjonijiet ta’ oriġini rreġistrati skont il-Ftehim ta’ Lisbona fis-seba’ Stati Membri li kienu diġà partijiet għal dan tal-aħħar.
Fil-fatt, id-diffikultajiet eventwali li l-Unjoni tista’ tiltaqa’ magħhom, fuq livell internazzjonali, fl-eżerċizzju tal-kompetenzi esklużivi tagħha jew il-konsegwenzi ta’ dan l-eżerċizzju fuq l-impenji internazzjonali tal-Istati Membri ma jistgħux, bħala tali, jawtorizzaw lill-Kunsill jemenda proposta tal-Kummissjoni sal-punt li jiżnatura s-suġġett jew il-finalità tagħha, u b’hekk jikser il-bilanċ istituzzjonali li l-Artikolu 293 TFUE jfittex li jiżgura l-osservanza tiegħu.
Fid-dawl tal-kunsiderazzjonijiet preċedenti, għandu jiġi kkonstatat li d-deċiżjoni kkontestata ġiet adottata bi ksur tal-Artikolu 293(1) TFUE, flimkien mal-Artikolu 13(2) TUE, b’tali mod li l-ewwel motiv għandu jintlaqa’.
2.

Fuq it‑tieni motiv
It-tieni motiv huwa bbażat fuq ksur tal-Artikolu 2(1) TFUE u l-Artikolu 207 TFUE kif ukoll fuq l-obbligu ta’ motivazzjoni.
Dan il-motiv ġie ppreżentat mill-Kummissjoni sussidjarjament u peress li l-ewwel motiv intlaqa’, ma hemmx lok li jiġi eżaminat it-tieni motiv.
Fid-dawl ta’ dak kollu li ntqal iktar ’il fuq, ir-rikors għandu jintlaqa’ u d-deċiżjoni kkontestata parzjalment annullata, konformement mat-talbiet tal-Kummissjoni. Fir-rigward b’mod partikolari tal-Artikolu 4 tad-deċiżjoni kkontestata, dan l-artikolu, konformement mal-konklużjonijiet magħmula prinċipalment mill-Kummissjoni, għandu jiġi annullat biss sa fejn dan jinkludi riferimenti għall-Istati Membri peress, li dawn ir-riferimenti huma separabbli mill-kumplament tal-imsemmi artikolu.
C.

Fuq it‑talba ta’ żamma tal‑effetti tad‑deċiżjoni kkontestata
Konformement mal-ewwel paragrafu tal-Artikolu 264 TFUE, jekk ir-rikors huwa fondat, il-Qorti tal-Ġustizzja għandha tiddikjara null u bla effett l-att ikkontestat.
Bis-saħħa tal-ewwel paragrafu tal-Artikolu 266 TFUE, l-istituzzjoni li l-att tagħha jkun ġie annullat għandha tieħu l-miżuri li jinkludu l-eżekuzzjoni tas-sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja.
Madankollu, skont it-tieni paragrafu tal-Artikolu 264 TFUE, il-Qorti tal-Ġustizzja tista’, jekk tqis li dan huwa meħtieġ, tiddikjara liema mill-effetti tal-att iddikjarat null għandhom jitqiesu li huma definittivi.
Dan il-poter jista’ jiġi eżerċitat, għal motivi ta’ ċertezza legali, b’mod partikolari meta l-annullament ta’ deċiżjoni adottata mill-Kunsill, fil-kuntest tal-proċedura ta’ negozjar u ta’ konklużjoni ta’ ftehimiet internazzjonali prevista mill-Artikolu 218 TFUE, huwa tali li jqiegħed fid-dubju l-parteċipazzjoni tal-Unjoni fil-ftehim internazzjonali kkonċernat jew fl-implimentazzjoni tiegħu, minkejja li ma jkun hemm ebda dubju dwar il-kompetenza tal-Unjoni għal dan il-għan (ara, b’analoġija, is-sentenza tal‑25 ta’ Ottubru 2017, Il‑Kummissjoni vs Il‑Kunsill, (Reviżjoni tal-Ftehim ta’ Lisbona),
C‑389/15
,
EU:C:2017:798
, punt
u l-ġurisprudenza ċċitata).
Il-Kummissjoni titlob li l-Qorti tal-Ġustizzja għandha tapplika t-tieni paragrafu tal-Artikolu 264 TFUE sabiex tnaqqas l-effetti tal-annullament parzjali tad-deċiżjoni kkontestata. F’dan ir-rigward, il-Kummissjoni tindika li hija tista’, eċċezzjonalment, taċċetta kompromess li jipprevedi li s-seba’ Stati Membri attwalment partijiet fil-Ftehim ta’ Lisbona jaderixxu għall-Att ta’ Genève, sabiex jiġu evitati problemi marbuta mal-kontinwità tad-drittijiet. Barra minn hekk, skont il-Kummissjoni, sa fejn l-Artikolu 4 tad-deċiżjoni kkontestata jkopri wkoll aspetti oħra li ma humiex ikkontestati bħala tali, u li huma essenzjali għall-implimentazzjoni tajba tal-Att ta’ Genève mill-Unjoni, huwa importanti li jinżammu l-effetti tiegħu sakemm jiġi ssostitwit b’dispożizzjoni ġdida.
Konsegwentement, kif ġie indikat fil-punt 28 ta’ din is-sentenza, il-Kummissjoni titlob li l-Qorti tal-Ġustizzja għandha żżomm l-effetti tal-partijiet annullati tad-deċiżjoni kkontestata, b’mod partikolari kwalunkwe użu tal-awtorizzazzjoni mogħtija bis-saħħa tal-Artikolu 3 implimentata qabel id-data tas-sentenza mill-Istati Membri li huma attwalment partijiet għall-Ftehim ta’ Lisbona, sad-dħul fis-seħħ, f’terminu raġonevoli li ma jeċċedix sitt xhur mid-data tal-għoti tas-sentenza, ta’ deċiżjoni tal-Kunsill li tissostitwixxi d-deċiżjoni kkontestata.
Il-Gvern Franċiż jassoċja ruħu ma’ din it-talba, li, fil-fehma tiegħu, hija bbażata fuq l-eżistenza ta’ raġunijiet importanti ta’ ċertezza legali, peress li kontestazzjoni tal-parteċipazzjoni fl-Att ta’ Genève tal-Istati Membri li huma partijiet fil-Ftehim ta’ Lisbona jista’ jkollha konsegwenzi negattivi serji għall-proprjetarji ta’ denominazzjonijiet ta’ oriġini rreġistrati minn dawn l-Istati skont il-Ftehim ta’ Lisbona.
Il-Kunsill iqis li l-imsemmija talba hija inammissibbli, minħabba li, permezz tagħha, il-Kummissjoni fir-realtà qiegħda tipprova tikseb mhux biss iż-żamma tal-effetti tad-deċiżjoni kkontestata, iżda emenda ta’ din id-deċiżjoni.
F’dan ir-rigward, għandu jiġi rrilevat li, permezz tat-talba tagħha, il-Kummissjoni trid iżżomm temporanjament l-effetti tal-partijiet annullati tad-deċiżjoni kkontestata.
Għalkemm huwa minnu li l-aċċettazzjoni ta’ din it-talba jwassal, fil-prattika, għal bidla temporanja tal-portata tal-effetti ta’ din id-deċiżjoni, tali konsegwenza hija inerenti għall-eżerċizzju, mill-Qorti tal-Ġustizzja, tal-ġurisdizzjoni li hija tislet mit-tieni paragrafu tal-Artikolu 264 TFUE.
Minn dan isegwi li talba intiża għaż-żamma tal-effetti tal-partijiet annullati tal-att ikkontestat hija ammissibbli.
Fir-rigward tal-mertu, għandu jiġi ammess li l-preżervazzjoni tal-anzjanità u tal-kontinwità tal-protezzjoni tad-denominazzjonijiet ta’ oriġini rreġistrati skont il-Ftehim ta’ Lisbona fis-seba’ Stati Membri diġà partijiet għal dan il-ftehim hija b’mod partikolari neċessarja, konformement mal-prinċipju ta’ kooperazzjoni leali bejn l-Unjoni u l-Istati Membri stabbilit fl-Artikolu 4(3) TUE, sabiex jiġu protetti d-drittijiet miksuba li jirriżultaw minn dawn ir-reġistrazzjonijiet nazzjonali.
Konsegwentement, hemm lok li jinżammu l-effetti tal-partijiet annullati tad-deċiżjoni kkontestata, biss sa fejn dawn jikkonċernaw Stati Membri li, fid-data tal-għoti ta’ din is-sentenza, diġà għamlu użu mill-awtorizzazzjoni, prevista fl-Artikolu 3 ta’ din id-deċiżjoni, li jirratifikaw l-Att ta’ Genève jew li jaderixxu miegħu, flimkien mal-Unjoni, sad-dħul fis-seħħ, f’terminu raġonevoli li ma jeċċedix sitt xhur minn din id-data, ta’ deċiżjoni ġdida tal-Kunsill.
Fuq l‑ispejjeż
L-Artikolu 138(1) tar-Regoli tal-Proċedura jipprevedi li l-parti li titlef il-kawża għandha tbati l-ispejjeż jekk dawn jintalbu.
F’dan il-każ, peress li l-Kummissjoni talbet il-kundanna tal-Kunsill għall-ispejjeż u peress li dan tal-aħħar tilef, hemm lok li huwa jiġi ordnat ibati, minbarra l-ispejjeż tiegħu, dawk sostnuti mill-Kummissjoni.
Barra minn hekk, konformement mal-Artikolu 140(1) tar-Regoli tal-Proċedura, l-Istati Membri li intervjenew fil-kawża għandhom ibatu l-ispejjeż rispettivi tagħhom.
Konsegwentement, ir-Renju tal-Belġju, ir-Repubblika Ċeka, ir-Repubblika Ellenika, ir-Repubblika Franċiża, ir-Repubblika tal-Kroazja, ir-Repubblika Taljana, l-Ungerija, ir-Renju tal-Pajjiżi l-Baxxi, ir-Repubblika tal-Awstrija u r-Repubblika Portugiża għandhom ibatu l-ispejjeż rispettivi tagħhom.

Għal dawn il-motivi, Il-Qorti tal-Ġustizzja (Awla Manja) taqta’ u tiddeċiedi:

1)
L-Artikolu 3, sa fejn fih riferimenti għall-Istati Membri, l-Artikolu 4 tad-Deċiżjoni tal-Kunsill (UE) 2019/1754 tas‑7 ta’ Ottubru 2019 dwar l-adeżjoni tal-Unjoni Ewropea mal-Att ta’ Ġinevra tal-Ftehim ta’ Lisbona dwar id-Denominazzjonijiet ta’ Oriġini u l-Indikazzjonijiet Ġeografiċi, huwa annullat.

2)
L-effetti tal-partijiet annullati tad-Deċiżjoni (UE) 2019/1754 jinżammu biss sa fejn dawn jikkonċernaw Stati Membri li, fid-data tal-għoti ta’ din is-sentenza, diġà għamlu użu mill-awtorizzazzjoni, prevista fl-Artikolu 3 ta’ din id-deċiżjoni, li jirratifikaw l-Att ta’ Ġinevra tal-Ftehim ta’ Lisbona dwar id-Denominazzjonijiet ta’ Oriġini u l-Indikazzjonijiet Ġeografiċi, jew li jaderixxu miegħu, flimkien mal-Unjoni Ewropea, sad-dħul fis-seħħ, f’terminu raġonevoli li ma jeċċedix sitt xhur minn din id-data, ta’ deċiżjoni ġdida tal-Kunsill tal-Unjoni Ewropea.

3)
Il-Kunsill tal-Unjoni Ewropea huwa kkundannat għall-ispejjeż.

4)
Ir-Renju tal-Belġju, ir-Repubblika Ċeka, ir-Repubblika Ellenika, ir-Repubblika Franċiża, ir-Repubblika tal-Kroazja, ir-Repubblika Taljana, l-Ungerija, ir-Renju tal-Pajjiżi l-Baxxi, ir-Repubblika tal-Awstrija u r-Repubblika Portugiża għandhom ibatu l-ispejjeż rispettivi tagħhom.

Firem
(
*1
)	Lingwa tal-kawża: l-Ingliż.