Effects of xanthine oxidase inhibition with allopurinol on arterial blood pressure depending on antihypertensive therapy

Wstep Nadciśnienie tetnicze czesto wspolistnieje z hiperurykemią. Wyniki kilku badan dowiodly korzystny wplyw inhibitora oksydazy ksantynowej na redukcje wartości ciśnienia tetniczego na modelach zwierzecych, ale takze allopurinol obnizyl ciśnienie tetnicze u mlodych pacjentow ze świezo rozpoznanym nadciśnieniem tetniczym i hiperurykemią. Allopurinol wykazuje korzystne dzialanie środblonkowe niezalezne od obnizania samego kwasu moczowego, natomiast leki moczanopedne pozbawione są takiego dzialania. Celem pracy byla ocena wplywu allopurinolu na wartośc ciśnienia tetniczego u pacjentow z nadciśnieniem tetniczym w zalezności od stosowanej terapii hipotensyjnej opartej na inhibitorze konwertazy angiotensyny (IKA) lub diuretyku tiazydowym. Material i metody Badania przeprowadzono w latach 2006-2008 w Klinice Hipertensjologii, Angiologii i Chorob Wewnetrznych Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu. We wstepnej fazie selekcji oceniono 98 pacjentow z rozpoznanym nadciśnieniem tetniczym lagodnym i umiarkowanym na podstawie tradycyjnych pomiarow ciśnienia tetniczego w gabinecie lekarskim. Ostatecznie pelny cykl badan przeprowadzono u 66 pacjentow. Pacjenci z podejrzeniem wtornego nadciśnienia tetniczego, nadciśnienia bialego fartucha, niestabilną chorobą niedokrwienną serca, przebytym zawalem serca, cukrzycą lub inną wspoltowarzyszącą przewleklą chorobą zostali wykluczeni z badania. Kryterium wlączenia do badania stanowil rowniez wiek 25-70 lat. Terapie hipotensyjną opartą na perindoprilu otrzymalo 35 pacjentow, a na hydrochlorotiazydzie 31. Po 8 tygodniach terapii hipotensyjnej dolączano allopurinol w dawce 150 mg dziennie przez nastepne 2 miesiące. Wizyty odbywaly sie w godzinach porannych. Po dokladnym badaniu podmiotowym i przedmiotowym dokonywano pomiaru ciśnienia tetniczego za pomocą elektronicznego aparatu OMRON-705IT oraz zakladano aparat do 24-godzinnego monitorowania ciśnienia tetniczego. Badania kontrolne przeprowadzano po 8 tygodniach leczenia hipotensyjnego oraz po nastepnych 8 tygodniach terapii hipotensyjnej z dolączeniem allopurinolu. Wyniki W calej badanej grupie podczas wizyty V4 SBP wynosilo 134,45 ± 7,37 mm Hg, DBP 83,72 ± 5,87 mm Hg, PP 50,78 ± 7,31 mm Hg. Podczas wizyty V5 średnie wartości ciśnienia osiągnely wartości nastepująco: 134,89 ± 7,93 mm Hg, 84,35 ± 7,29 mm Hg i 50,54 ± 7,53 mm Hg. Zmiany te nie byly istotne statystycznie. W grupie P+H podczas wizyty V4 średnia wartośc SBP 24h wynosila 128,87 ± 9,1 mm Hg, DBP 24h 78,20 ± 6,82 mm Hg, a PP 24h 50,67 ± 6,99 mm Hg. Po zastosowaniu allopurinolu wartości SBP 24h i PP 24h ulegly nieistotnemu obnizeniu, a DBP 24h nieznacznie sie podnioslo i wynosily odpowiednio 128,38 ± 7,91 mm Hg, 49,76 ± 6,82 mm Hg, 78,62 ± 5,98 mm Hg. Takze w poszczegolnych grupach P i H nie zaszly znamienne zmiany SBP, DBP i PP. Wnioski 1. Allopurinol nie wykazuje dodatkowego dzialania hipotensyjnego u pacjentow z nadciśnieniem tetniczym leczonym niezaleznie od nasilenia jego efektu hipourykemicznego. 2. Efekt hipotensyjny allopurinolu jest tym mniejszy, im nizsze są wartości ciśnienia tetniczego przed jego zastosowaniem wynikające z terapii hipotensyjnej, niezaleznie od jej rodzaju.