Lamellar corneal graft in brachycephalic and dolichocephalic dogs: a retrospective study of 20 cases.

Descemetocoele and acute perforation of the cornea are a common eye problem in dogs. Lamellar keratoplasty and nictitating membrane flap were used in 20 dogs with progressive ulceration of the cornea (21 eyes). Sixteen dogs were brachycephalic or had a physiological exophthalmos, and 4 dogs were dolichocephalic. In all cases, after flap removal, the transplant showed edema and vascularization. In addition, the transplant became granulated, though this granulation gradually cleared up later on. As for the post-operative complications, focal wound dehiscence was observed in one case and pigmentation was seen in all cases, though the pigmentation was more pronounced in the brachycephalic dogs. Enucleation of an eye was performed in 1 dog because of glaucoma. In 17 of the dogs, complete restoration of vision occurred, while in 2 dogs the vision remained diminished due to pigmentation. Lamellar keratoplasty is an adequate technique in the treatment of deep ulcerations of the cornea in dogs. Vlaams Diergeneeskundig Tijdschrift, 2009, 78 409 gepaste keuze gemaakt worden. Afstotingsreacties komen voor bij beide technieken (Abbott en Tham, 2002; Deschenes et al., 1998). Een corneatransplantaat kan een auto-, allo-, heteroof xenogreffe zijn naargelang de herkomst van het transplantaat. Bij een keratoplastie met een autogreffe wordt gebruik gemaakt van lichaamseigen weefsel afkomstig van het aangetaste oog of het contralaterale oog. Indien het defect groter is dan 25 tot 30 % van de corneadiameter, wordt het beste een allo(eigen diersoort) of heterogreffe (andere diersoort) uitgevoerd (Hacker, 1991). Dit transplantaat kan verder vers aangewend of ingevroren worden voor later gebruik (Amano et al., 2001). Het gebruik van corneagreffen vervaardigd uit synthetisch materiaal wordt eveneens beschreven (Brightman et al., 1989; Murphy, 1998). Postoperatief treedt bij alle tecnieken een ontste kings reactie op met oedeem, neovascularisatie en eventuele pigmentatie van de cornea. Het finale resultaat op lange termijn is beduidend verschillend naargelang het ras en de mogelijke predisposerende facto ren die een vlotte heling belemmeren (Gilger et al., 2007). Zo hebben preoperatieve externe factoren, zoals een onvoldoende traanproductie, de aanwezig heid van een infectie of pigmentatie een negatieve invloed op het eindresultaat. Klinisch gezien is het resultaat bij brachycefale rassen en honden met fysiologische exophthalmus duidelijk minder dan bij dolichocefale rassen. Een lamellaire keratoplastie wordt tot op heden niet routinematig uitgevoerd in de veterinaire praktijk. De techniek vereist de nodige chirurgische ervaring, een aangepast instrumentarium en hechtmateriaal, alsook de beschikbaarheid van optische vergroting. In de voorliggende klinische studie wordt de postoperatieve opvolging van 20 patiënten met lamellaire corneatransplantatie toegelicht. MATERIAAL EN METHODEN Van 21/5/2002 tot 11/5/2008 werd bij 20 honden (21 ogen) na een uitgebreid oftalmologisch onderzoek en na grondig overleg met de eigenaars een lamellaire keratoplastie uitgevoerd in 2 door ver wijs praktijken voor kleine huisdieren. Alle honden kregen preoperatief amoxicilline en clavulaanzuur (12,5 mg/kg, Clavubactine®, Le Vet) en carprofen s.c. (4 mg/kg, Rimadyl®, Pfizer). In het aangetaste oog werd atropine (Atropine 1 %, Viatris) samen met chloramfenicol (Chloramphenicol®, Meda) gedruppeld. Na de standaard voorbereiding van het operatieveld bij de geänestheseerde dieren werd ter hoogte van de acceptorplaats met behulp van een Colibripincet en een Galandschaartje het necrotische weefsel van de cornea verwijderd zonder de membraan van Descemet te beschadigen (als deze nog intact was). Gedurende de operatieve ingreep werd de cornea vochtig gehouden met een gebalanceerde zout oplossing (BSS®, Alcon). Alle donortransplantaten waren intacte cornea’s met de bijhorende limbus die postmortaal gepreleveerd werden bij gezonde honden (tussen 1 en 12 jaar) en bewaard werden in een antibioticaoplossing (Neobacitracine®, Erfa) bij een temperatuur van -20 °C. Het ontdooien gebeurde tijdens de chirurgische ingreep bij kamertemperatuur. Het transplantaat werd vochtig gehouden in een isotonische oplossing (Hartmann®, Baxter). De operatie werd uitgevoerd met behulp van een operatiemicroscoop (vergroting 12x) of een operatieloepbril (vergroting 6x). Vooraf werden het endotheel en de membraan van Descemet verwijderd met behulp van een Colibri pincet en een Galandschaartje. Daarna werd het transplantaat met een appelboortje (Ophtec) op maat uitge sneden waarbij de diameter 1 mm groter was dan de diameter van het op te vullen corneadefect. Het transplantaat werd initieel gefixeerd op 3, 6, 9 en 12 uur met resorbeerbare enkelvoudige hechtingen (Vicryl 8-0, Ethicon). Vervolgens werd het trans plantaat volledig vastgehecht met een afstand tussen de hechtingen van 1 mm. Na de keratoplastie werd bijkomend een derde ooglidplastie uitgevoerd waarbij de membrana nictitans gefixeerd werd op de laterale bulbaire conjunctiva. Tevens werd een Elisabethkraag aangebracht als bescherming tegen zelftrauma. Postoperatief werden amoxicilline en clavulaanzuur (12,5 mg/kg per oraal bid 3 weken, Clavubactin®, Le Vet) en carprofen (2 mg/kg bid 1 week, daarna 1mg/kg bid 2 weken, Rimadyl®, Pfizer) toegediend. In het geopereerde oog werden chloramfenicol (qid, Chlo ramphenicol®, Meda) en acketorol trometamine (tid,Aculare ®0,5%, Allergan) aangebracht gedurende 1 maand. De honden met een preoperatief aanwezige synecha iridis anterior, kregen eveneens atropine oogdruppels toegediend, tenzij er duidelijk een vermin derde traanproductie was. Bij het optreden van keratoconjnctivitis sicca werd postoperatief cyclo sporine (Optimmune®-Canis, Schering-Plough) toe ge voegd. Er werd geen gebruik gemaakt van cor ticosteroïden. Na één week werd een eerste controle uitgevoerd, voornamelijk om de fixatie van de derde ooglidflap te evalueren. Na de tweede week werd de flap onder lokale anesthesie losgemaakt (Unicaine®). Een laatste controle werd uitgevoerd na gemiddeld 5 weken. De hechtingen van het transplantaat werden niet verwijderd.