Assessment of Content of Fat and Tocopherols in Seeds of Amaranthus in Relation to Diversified Fertilization with Macroelements

Assessment of Content of Fat and Tocopherols in Seeds of Amaranthus in Relation to Diversified Fertilization with Macroelements This study is based on the field experiment carried out in the years 2007-2008, on an individual farmer's field in Bodaczow, near Zamosc. The aim of the experiment was to determine the influence of different dosages of NPK on the content of fat and homologous tocopherols in the seeds of two varieties of amaranth: Rawa and Aztek. The experiment was started on brown soil made from loess, with high content of P, K and Mg, and slightly acidic reaction (pH in l mol KCl·dm-3 - 5.8). The experiment was started with split-plot method in three repetitions, and involved: two varieties of amaranthus (Rawa and Aztek), and 4 variants of fertilization with macroelements NPK (kg · ha-1) (1 - object without any fertilization, 2 - 70 N, 50 P2O5, 50 K2O; 3 - 90 N, 60 P2O5, 60 K2O; 4 - 130 N, 70 P2O5, 70 K2O). The content of fat was marked in the seed with Soxhlet's method, and α-, β-, γ- and Δ-tocopherol with high performance liquid chromatography (HPLC). The study reveals that the amount of accumulated fat in the seeds of amaranthus largely depended on the variety of the plant and variant of fertilization with macroelements. Significantly high content of fat in the seeds was found at the fourth (the highest) level of fertilization with NPK. Higher content of fat in the seeds was determined in Aztec variety than Rawa. The varieties of amaranthus varied considerably in the content of: α-, β-tocopherol and their total amount. Higher content of α-tocopherol and its higher total amount was found in the seeds of Aztek variety, rather than Rawa. The seeds of Rawa variety had significantly more β-tocopherol than Aztek variety. Fertilization with growing dosages of NPK had a significant, positive influence only on the amount of α-tocopherol and its total amount. Ocena zawartości tłuszczu i tokoferoli w nasionach szarłatu w zależności od zróżnicowanego nawożenia makroelementami Podstawę pracy stanowi doświadczenie polowe przeprowadzono w latach 2007-2008 na polu rolnika indywidualnego w miejscowości Bodaczów k. Zamościa. Celem doświadczenia było określenie wpływu różnych dawek NPK na zawartość tłuszczu oraz homologów tokoferolu w nasionach dwóch odmian amaranthusa: Rawa i Aztek. Eksperyment założono na glebie brunatnej wytworzonej z lessu, o dużej zasobności w P, K i Mg oraz lekko kwaśnym odczynie (pH w l mol KCl·dm-3 - 5,8). Doświadczenie założono metodą split-plot w trzech powtórzeniach. W doświadczeniu przyjęto następujące czynniki: dwie odmiany szarłatu (Rawa i Aztek) oraz 4 warianty nawożenia makroelementami NPK (kg·ha-1) (1 - obiekt bez nawożenia, 2 - 70 N, 50 P2O5, 50 K2O; 3 - 90 N, 60 P2O5, 60 K2O; 4 - 130 N, 70 P2O5, 70 K2O). W nasionach oznaczono zawartość tłuszczu metodą Soxhleta oraz α-, β-, γ- i Δ-tokoferol metodą wysokosprawnej chromatografii cieczowej (HPLC). Z przeprowadzonych badań wynika, iż ilość zgromadzonego tłuszczu w nasionach amaranthusa była statystycznie istotnie uzależniona od odmiany oraz wariantu nawożenia makroelementami. Szczególnie dużą zawartość tłuszczu w nasionach uzyskano przy czwartym najwyższym poziomie nawożenia NPK. Większą zawartością tłuszczu w nasionach cechowała się odmiana Aztek niż Rawa. Odmiany amaranthusa statystycznie istotnie różniły się między sobą zawartością: α-, β-tokoferolu i całkowitą ich ilością. Większą zawartością α-tokoferoli oraz całkowitą jego ilością cechowały się nasiona odmiany Aztek niż Rawa. Nasiona odmiany Rawa miały statystycznie istotnie więcej β-tokoferolu niż odmiany Aztek. Nawożenie wzrastającymi dawkami NPK miało statystycznie istotny, dodatni wpływ tylko na ilość α-tokoferolu.