THE EFFECTIVENESS OF COOPERATIVE MASTERY LEARNING MODEL

The purpose of this study was to determine the effects of cooperative mastery learning method and each of its components on mathematics achievements.The research study has been carried out on four groups: cooperative learning (experimental group 1), mastery learning (experimental group 2 ), cooperative mastery learning (experimental group 3) and a control group with no mastery and no cooperative strategies. The research findings can be summarized as follows: The achievement of the low ability students in the second and third experimental groups was significantly higher than that of the control group at the! evel of totalleaming. In addition, among the high, medium and low ability students in the experimental groups 1 and 3 and also in the control group there were significant differences in the total scores. But there were no significant differences among the high, medium and low ability students in the experimental group 2. KEY WüRDS: Cooperative teaming, mastery teaming, cooperative mastery teaming. ÖZET: Bu araştırmanın amacı, işbirlikli öğrenme yöntemi ile tam öğrenme yönteminin ayrı ayrı ve birlikte dördüncü sınıf öğrencilerinin matematik başarıları üzerine etkisini ortaya koymaktır. Araştırma dört grup üzerinde yürütülmüştür. Gruplardan biri kontrol grubu olarak belirlenmiş ve bu grupta geleneksel öğretim sürdürülmüştür. Deney gruplarının birincisinde işbirlikli öğrenme (Deney 1), ikincisinde tam öğrenme (Deney) ve üçüncüsünde ise tam öğrenme ile işbirlikli öğrenme yöntemi (Deney 3) birlikte uygulanmıştır. Araştırmada elde edilen bulgular göre, Deney ve Kontrol gruplarındaki düşük yetenekli öğrenciler arasında, toplam öğrenme düzeyinde, Deney 2 ve Deney 3 lehine anlamlı bir fark vardır. Deney grupları arasında ise Dency 1 ile Deney 2 lehine anlamlı bir fark vardır. Deney 1 , Deney 3 vc Kontrol gruplarındaki üst, orta düşükyetenekli öğrenciler arasında anlamlı bir fark vardır. Ancak, ikinci deney grubundakiler arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır. ANAHTAR SÖZCÜKLER: İşbirtikli Öğrenme, Tam Öğrenme, İşbirlikti Tam Öğrenme. i. GiRiş Günümüze kadar geliştirilen öğrenme kuramlarının herbiri farklı öğrenme türünü açıkladığından, hiçbir öğrenme kuramı bütün öğrenme türlerini ve öğrenmeye ilişkin tüm sorunları açıklamaya ve çözmeye yeterli değildir (Gage 1984). Ancak öğretme kuramları öğrenmeyi en etkili ve verimli olarak sağlayabilmek için, öğrenme düzeyini etkileyen değişkenleri ve bunlar arasındaki ilişkileri açıklayabilmektedir. Bu nedenle, öğretme kuramlarında ele alınan öğrenmede etkili olan bazı değişkenlerin öğretme-öğrenme ortamında birlikte işe koşulması, öğretim hizmetinin niteliğinin yükseltilmesine ve öğretme-öğrenme sürecinin kontrol altına alınmasına yardımcı olmaktadır (Senemoğlu 1987[1]:3). Bu araştırmada da işbirlikli öğrenme ile tam öğrenme kuramında ele alınan değişkenlerin birlikte işe koşulmasının etkisi araştırılmıştır. Yapılan araştınna1ar işbirlikli öğrenmenin, başta başarı olmak üzere hatırda tutma, transfer, üst düzey algıları, arkadaş ilişkileri, özürlülerin normal grupta eğitimi, benlik saygısı, tutum, kaygı ve denetim gibi birçok bilişsel ve duyuşsal öğrenme ürünü ve süreci üzerinde olumlu etkilerinin olduğunu göstenniştir (Açıkgöz: 76-96 ). Ayrıca, işbirliğine dayalı okul modelinin de etkili olduğu söylenebilir (Slavin ı987 : 7-13, Stevens ve Slavin 1995 : 321-351). İşbirlikli öğrenme yönteminde yetenekli ve başarılı öğrencilerin öğretmen olarak kullanılması, yöntemin eleştiri alan bir yönüdür. Ayrıca, yavaş öğrenen ya da başarısız durumda olan öğrencilerin de grup içinde üzerine düşeni verine ·Dr., Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Atatürk Öğretmen Koleji Öğretim Elemanı