Associations of Resistin Levels with Resistin Gene Polymorphism and Metabolic Syndrome in Thais

Summary Background: Metabolic syndrome (MS) is a clinical constellation comprising risk factors associated with developing cardiovascular disease and type 2 diabetes. Resistin has been suggested as a linkage between obesity, inflammation and type 2 diabetes. This study aimed to investigate resistin concentrations and hematological-biochemical parameters in MS subjects and controls, and to determine whether two resistin gene (RETN) polymorphisms (-420C>G & +299G>A) are linked to resistin levels and MS among Thais. Methods: This case-control study was performed with 322 Thai volunteers: 160 MS subjects and 162 controls. Anthropometric parameters and hematological-biochemical variables were determined. The RETN -420C>G (rs1862513) and +299G>A (rs3745367) polymorphisms were genotyped by PCR-RFLP technique. Results: The resistin levels of the MS group were significantly higher than those of the control group. Resistin levels were positively correlated with anthropometric parameters and WBC count in the MS group. According to RETN -420C>G polymorphism, MS subjects with the G allele (CG/GG) (3.9 mg/L) had significantly higher resistin con- centrations than in subjects with the CC genotype (2.4 mg/L); with regard to RETN +299G>A polymorphism, carriers with the A allele (GA/AA) (3.8 mg/L) had significantly higher resistin levels than subjects with the GG genotype (2.7 mg/L), after adjusting for potential covariates. How - ever, the RETN -420C>G and +299G>A poly morphisms were not found to be associated with MS, hematologicalbiochemical parameters and anthropometric variables. Conclusions: These findings suggest resistin levels are linked with MS and the RETN -420C>G and +299G>A polymorphisms have impacted the circulating resistin concentrations. However, these two RETN polymorphisms pro - bably do not influence susceptibility to MS among Thais. Kratak sadržaj Uvod: Metabolički sindrom (MS) predstavlja kliničko stanje koje obuhvata faktore rizika povezane s razvojem kardio- vaskularne bolesti i dijabetesa tipa 2. Rezistin je naveden kao moguća spona između gojaznosti, inflamacije i dija- betesa tipa 2. Cilj ove studije bio je da se istraže koncen- tracije rezistina i hematoloških-biohemijskih parametara kod obolelih od MS-a i kontrolnih subjekata i da se utvrdi da li su dva polimorfizma gena za rezistin (RETN) (-420C>G i +299G>A) povezana s nivoima rezistina i MS-om kod Tajlanđana. Metode: Ova anamnestička studija obuhvatil|a je 322 taj- landska dobrovoljca: 160 obolelih od MS-a i 162 kontrolna subjekta. Određeni su antropometrijski parametri i hematološko-biohemijske varijable. Genotipizacija RETN i polimorfizama izvršena je tehnikom PCR-RFLR Rezultati: U grupi sa MS-om, nivoi rezistina bili su značajno viši nego u kontrolnoj grupi. Nivoi rezistina bili su u po- zitivnoj korelaciji sa antropometrijskim parametrima i brojem leukocita u grupi sa MS-om. Prema polimorfizmu RETN -420C>G, oboleli od MS-a sa G alelom (CG/GG) (3,9 ug/L) imali su značajno više koncentracije rezistina nego subjekti sa CC genotipom (2,4 цд/L); što se tiče polimorfizma RETN +299G>A, nosioci sa A alelom (GA/AA) (5,8 цд/L) imali su znaćajno viSe nivoe rsistina nego subjekti sa GG genotipom (2,7 цд/U, posle prilago- đavanja za potencijalne koarijable. Međutim, polimorfizmi REThl -420C>G i +299G> A nisu bili u asocijaciji sa MS- om, hematoloSko-biohemijskim parametrima i antropome- trljskim varijablama. Zaldjučalc Oakvi nalazi pokazuju da su nivoi rsistina povezani sa MS-om i da su polimorfizmi RETN -420C>G i +299G>A uticali na koncentracije rezistina u cirkulao'ji. Međutim, ova dva polimorfžma RETN verovatno ne utiču na podlažnost MS-u kod Tajlanđana.