ଆଉ ବଗିଚାଟା ଗୋଟିଏ ଏମିତି ଯେ ଗୋଟିଏ ସ୍ୱର୍ଗ ଭଳିଆ ଯେତେବେଳେ ଫୁଲ ଫଳରେ ଭରିକି ଭରପୁର ହୋଇକି ଥିବ ମନ ଦୁଃଖ ଦୁଃଖ କଷ୍ଟରେ ଭରିକି ଥିବ କିନ୍ତୁ ବଗିଚାକୁ ଗଲେ ସେ ଦୁଃଖ କଷ୍ଟ କୁଆଡେ ଉଭାନ ହୋଇଯାଏ ତେଣୁ ଏତେ ଖୁସି ଲାଗେ ବଗିଚାକୁ ଗଲାପରେ ସେଇଟା କହି ବି ହୁଏ ନାହିଁ