ଯେତେବେଲେ ତୋର୍ ବାପା ମରିଗଲେ ମୁଇଁ ଯମପୁର୍ କେ ଗଲି ଆଉ ଯମ୍ ରାଜାକେ ପିଟଲି ଚଟକଣିଟେ ଆର୍ ସେ ତା ପାଞ୍ଜି ଦେଖତେ ଦେଖତେ ଏତୋର୍ ଟା ବାହାରି ଗଲା ତା'ପରେ ମୁଇଁ କହିଲି ବାବୁରେ ତୁହିଁ ଇଏ ଯୋଗୀ ବେଶ ଯୋଗୀ ବେଶ ହେଇଗଲେ ତୁହି ବଞ୍ଚିବୁ ନହଲେ ନାଇଁ ବଞ୍ଚିବୁ ଆସିକିରି ମୁଇଁ କହିଲି ମୋର୍ ପୁଅକୁ ଗୋବିନ୍ଦଚନ୍ଦ୍ର